Nederlands-język polski FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: nl; pl
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

's-Gravenhage /ˌsxraːvə(n)ˈɦaːɣə/ /ˌsχravə(n)ˈɦaχə/ (pn)
Haga
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

iet (suffix)
it
  1. anion in submaximale oxidatietoestand
  2. mineraal

theek (suffix)
teka
  bewaarplaats

ADHD (n)
ADHD
  1. de afkorting voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder,...

Aarde /ˈardə/ (pn)
Ziemia

Abazijns (n)
język abazyński
  1. West-Kaukasische taal gesproken in Rusland en Turkije

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
język abchaski, abchaski
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Abessinië (pn)
Abisynia

Aboriginal (n)
Aborygen
  1. oorspronkelijke bewoner van Australië

Achilles (pn)
Achilles
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Aconcagua (pn)
Aconcagua
  1. begripomschrijving

Acre (pn)
Acre
  1. braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noord van het land. Hoofdstad is Rio Branco

Adam (pn)
Adam

Adolf (pn)
Adolf

Adriatische Zee (pn)
Morze Adriatyckie
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
afgański
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Afganistan
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika (pn)
Afryka
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
afrykanerski, afrykański
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (n)
afrykanerski
  1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië

Aken (pn)
Akwizgran
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas (pn)
Alagoas
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
albański
  1. taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt
  1. (mannelijke) inwoner van Albanië, of iemand afkomstig uit Albanië

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Albania
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Aleoeten (pn)
Aleuty
  1. keten van vulkanische eilanden in Alaska ,die zich boogvormig uitstrekt en een scheiding vormt tussen de Grote Oceaan en de Beringzee

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Algieria
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algerijns (adj)
algierski
  1. Uit/afkomstig van Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Algier
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah (pn)
Allah
  1. God in islamistisch of Arabische context

Allerheiligen (pn)
Wszystkich Świętych
  1. een rooms-katholieke feestdag op 1 november ter gezamenlijke verering van alle heiligen van de Kerk

Alpen (pn)
Alpy
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Altaar (pn)
Ołtarz
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Altair (pn)
Altair
  1. Atair/Altair

Amazone (pn)
Amazonka

Ameland (pn)
Ameland

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
Ameryka
  1 en 2

Amerikaan (n)
Amerykanin, Amerykanka
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika
  1. een persoon die in Amerika woont

Amerikaans (adj)
amerykański
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse (n)
Amerykanka
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amerikaanse eik (pn)
dąb czerwony
  1. bepaald soort snelgroeiende boom, species|Quercus rubra

Amerikaanse mammiappel (pn)
mamea amerykańska
  1. bepaald soort plant, Mammea americana

Amerikaanse toverhazelaar (pn)
oczar wirginijski
  1. bepaald soort struik, Hamamelis virginiana

Amerikaanse vogelkers (n)
czeremcha amerykańska
  1. bepaald soort plant, Prunus serotina

Amerikaanse zwarte beer (n)
baribal
  1. Ursus americanus, een zwarte berensoort die in Noord - Amerika leeft.

Amhaars (n)
amharski
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amharisch (n)
amharski
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amos /aˈmɔs/ (pn)
Amos, Księga Amosa
  1. en 3. profeet en jongensnaam

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Amsterdam
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesië (pn)
Andaluzja

Andalusië (pn)
Andaluzja

Andes (pn)
Andy

Andorra (pn)
Andora
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andorrees (adj)
andorski
  1. van/uit Andorra

Andromeda (pn)
Andromeda
  1. mythologische figuur
  2. sterrenbeeld

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ (n)
anglosaski
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Angola
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anguilla (pn)
Anguilla

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ (pn)
rewolucja goździków
  1. geweldloze militaire staatsgreep

Antarctica (pn)
Antarktyda
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ (pn)
Antigua i Barbuda
  1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Antwerpia
  2. een Belgische provincie
  1. een provinciehoofdstad in België

Antwerps /ˈantwɛrps/ /ˈɑntʋɛrps/ /ˈɑntβ̞ɛrps/ (adj)
antwerpski
  1. van, uit, betreffende of als in Antwerpen.

Appalachen (pn)
Appalachy
  1. gebergte in het oostelijk deel van Noord-Amerika

Arabisch /ɑ'rabis/ (adj)
arabski
  1. verwijzend naar de Arabische taal,cultuur,het alfabet of Arabië

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
arabski, arabszczyzna
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden
arabski
  2. een van het Aramitisch afgeleid alfabet dat gebruikt wordt voor het schrijven van het Arabisch, Perzisch, Pashto, Urdu en Oeigoers

Arabië (pn)
Półwysep Arabski

Arafurazee (pn)
Morze Arafura
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noord-Australië en de oostelijke eilanden van Indonesië

Aragon (pn)
Aragonia

Aragonees (n)
aragoński
  1. taal gesproken in Aragon
  1. Een inwoner van Aragon

Arctische Oceaan (pn)
Ocean Arktyczny
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Ardèche (pn)
Ardèche
  1. een rivier in Frankrijk

Arend (pn)
Orzeł
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ (n)
Argentyńczyk
  1. iemand van Argentijnse komaf

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Argentyna
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeen /ɑrˈmen/ /ɑrˈmeːn/ (n)
Armeńczyk, Ormianin
  1. een inwoner van Armenië, of iemand afkomstig uit Armenië

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
ormiański, armeński
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (n)
ormiański, armeński
  1. een taal die wordt gesproken in Armenië

Armeense /ɑrˈmensə/ /ɑrˈmeːnsə/ (n)
Armenka, Ormianka

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Armenia
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem (pn)
Arnhem

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Aruba
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Asjkenazi /ɑʃkə'nazi/ (n)
aszkenazyjczyk
  1. Hoogduitse jood, jood afkomstig uit Midden- of Oost-Europa

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Kopciuszek
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Asturisch (n)
asturyjski
  1. een taal die gesproken wordt in Asturië

Asturië (pn)
Asturia
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Aswoensdag (n)
Popielec, Środa Popielcowa
  1. eerste dag van de vastentijd

Athene (pn)
Ateny
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantis (pn)
Atlantyda
  1. mythologisch eiland

Atlantische Oceaan (pn)
Ocean Atlantycki
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Atlantische steur (n)
jesiotre zachodni
  1. anadrome vis die tot 4 meter lang en 250 kg zwaar kan worden, Acipenser oxyrinchus

Atlas /ɑtlɑs/ (pn)
Atlas
  1. een figuur uit de Griekse mythologie
  2. een gebergte in Noord-Afrika

Auckland (pn)
Auckland
  1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Auschwitz (pn)
Oświęcim
  1. een stad in Polen

Australisch /aʊ̯ˈstraːlɪs/ /ɔʊ̯ˈstraːlis/ /ʌʊ̯ˈstralis/ (adj)
australijski
  1. van Australië

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Australia
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ (n)
Australijczyk
  1. een inwoner van Australië

Avignon (pn)
Awinion
  1. een stad in Frankrijk

Aymara (n)
ajmara
  1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Azerbejdżan
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ (n)
azerski
  1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt

Aziatisch (adj)
azjatycki
  1. afkomstig uit of betreffend Azië

Azië (pn)
Azja
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Bahamy
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Bahrajn
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe (pn)
Baku
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen (pn)
Baleary

Bambara (n)
bamana, bambara
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Bangladesz
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Bantoe /ˈbɑntu/ (n)
bantu
  1. lid van een volk
  2. groep talen

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Barbados
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona (pn)
Barcelona

Baskenland /'bɑskən,lɑnd/ (pn)
Baskonia, Kraj Basków
  1. geografische regio bij de Spaans-Franse grens
  3. Spaanse autonome regio

Baskisch (n)
baskijski
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Beieren (pn)
Bawaria

Beiers (n)
bawarski
  1. taal gesproken door ten minste 12 miljoen mensen in Oostenrijk...

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Bejrut
  1. hoofdstad van Libanon

Beker (pn)
Puchar
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Belg /bɛlx/ /bɛɫx/ /bɛɫχ/ (n)
Belg
  1. een staatsburger van België

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ (adj)
belgijski
  1. met betrekking tot België

Belgisch-Kongo (pn)
Kongo Belgijskie

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Belgia

Belgrado (pn)
Belgrad
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Belize
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Bengaals (n)
bengali
  1. een taal die in Bangladesh en West-Bengalen gesproken wordt

Bengaalse tijger (n)
tygrys bengalski
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris tigris

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Benin
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Berbers (n)
berberyjski

Beringstraat (pn)
Cieśnina Beringa
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Beringzee (pn)
Morze Beringa
  1. is de zee in het noordelijk deel van de Grote Oceaan

Berlijn (pn)
Berlin
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bermuda (pn)
Bermudy
  eilandstaat

Bern (pn)
Berno
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Betelgeza
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem (pn)
Betlejem
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Bhutan
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Biafra (pn)
Biafra

Blauwbaard (pn)
Sinobrody

Boedapest (pn)
Budapeszt
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boeddha (n)
Budda

Boekarest (pn)
Bukareszt
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen (pn)
Czechy, Bohemia
  1. historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bokmål (n)
bokmål
  1. meest gebruikte schrijfwijze van het Noors

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Boliwia
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna (pn)
Bolonia
  1. een stad in Italië

Bonaire (pn)
Bonaire
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter (pn)
Strzelec
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Borneo (pn)
Borneo

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ (n)
bośniacki
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Bośnia i Hercegowina
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Botswana
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Boudewijn /ˈbʌʊdəˌʋɛɪn/ /ˈbʌːdəˌβ̞ɛːn/ (pn)
Baldwin
  1. een jongensnaam

Bourgondië (pn)
Burgundia
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg (pn)
Brandenburgia
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Brazylia
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Bretagne (pn)
Bretania
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Bretons (n)
bretoński
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne

Brit (n)
Brytyjczyk

Brits /brɪts/ (adj)
brytyjski
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Britse Maagdeneilanden (pn)
Brytyjskie Wyspy Dziewicze

Brittannië (pn)
Brytania

Brugge (pn)
Brugia
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Brunei
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk (pn)
Brunszwik

Brussel (pn)
Bruksela
  1. de hoofdstad van België

Brussels (adj)
brukselski

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (adj)
bułgarski
  1. met betrekking tot Bulgarije of de Bulgaarse taal

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
bułgarski
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgaarse (n)
Bułgarka

Bulgarije (pn)
Bułgaria
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Burkina Faso
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Burundi
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

Byzantijn (n)
Bizantyjczyk

Byzantijns (adj)
bizantyjski

Calabrisch (n)
kalabryjski
  1. een dialect van het Napolitaans, gesproken in Italië, meer bepaald Calabrië

Caledonië (pn)
Kaledonia

Californië (pn)
Kalifornia
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Kambodża
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge (pn)
Cambridge

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Kanada
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden (pn)
Wyspy Kanaryjskie

Canberra (pn)
Canberra
  1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium

Cantabrië (pn)
Kantabria
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri (pn)
Capri

Caracas /karákas/ (pn)
Caracas
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Carthago (pn)
Kartagina

Castilië (pn)
Kastylia
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León (pn)
Kastylia i León

Castilië-La Mancha (pn)
Kastylia-La Mancha

Catalaans (adj)
kataloński
  1. betrekking hebbende op Catalonië of de Catalanen

Catalaans (n)
kataloński
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië (pn)
Katalonia
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro (pn)
Kair
  1. de hoofdstad van Egypte

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Republika Środkowoafrykańska
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Koerdisch (n)
kurdyjski
  1. Iraanse taal gesproken door 6 miljoen mensen in Irak en Iran

Cepheus (pn)
Cefeusz
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Ceuta (pn)
Ceuta

Ceylon (pn)
Cejlon

Chaldea (pn)
Chaldeja

Chanoeka /xɑnuˈka/ (n)
Chanuka
  1. feest van de herinwijding van de tempel

Chennai (pn)
Chennai
  1. hoofdstad van de Indiase deelstaat Tamil Nadu. De voormalige naam van de stad was Madras

Cherokee /tʃɛ.ˈrɔ.ki/ /ˈtʃeː.ro.keː/ (n)
Czirokezi
  1. inheemse taal gesproken door enkele duizenden mensen in Noord-Amerika

Chileens (adj)
chilijski

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Chile
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Chiny, Chińska Republika Ludowa
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
chiński
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
chiński, Chiński
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
chiński
  2. persoon

Chinese kool (n)
kapusta pekińska
  (bladeren van) Brassica rapa subsp. pekinensis

Christus (pn)
Chrystus

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Kolumbia
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Colombiaan (n)
Kolumbijczyk
  1. een inwoner van Colombia of persoon die de Colombiaanse nationaliteit bezit

Comorees (n)
komoryjski
  1. Bantoetaal gesproken op de Comoren, Madagaskar, Mayotte en Réunion

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ (pn)
Komory
  2. staat gevestigd op de gelijknamige eilanden

Constantinopel (pn)
Konstantynopol

Cornisch /ˈkɔrnis/ /ˈkɔrnɪs/ (n)
kornijski
  1. een Keltische taal die gesproken wordt in Cornwall

Cornwall (pn)
Kornwalia
  1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Korsyka
  1. Frans eiland

Corsicaans (n)
Język korsykański, korsykański
  1. een taal die op Corsica gesproken wordt

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Kostaryka
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cree (n)
Kri

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Kuba
  eiland en land in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Curaçao
  1. een eiland en 2. een land

Cyprioot (n)
Cypryjczyk, Cypryjka
  1. inwoner van Cyprus

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Cypr
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

Daniël (pn)
Daniel
  3. jongensnaam

David (pn)
Dawid

Deen /den/ /deːn/ (n)
Duńczyk
  1. een inwoner van Denemarken

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
duński
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Deens /dens/ /deːns/ (n)
duński
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken

Deense /ˈdensə/ /ˈdeːnsə/ (n)
Dunka

Deense dog (n)
dog niemiecki
  1. Duits hondenras dat gefokt werd als waakhond

Delhi (pn)
Delhi
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag (pn)
Haga
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Dania
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Derde Rijk (pn)
Trzecia rzesza

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (pn)
Księga Powtórzonego Prawa

Deventer /'devəntər/ (adj)
Deventer
  1. gemeente en oudste stad in de provincie Overijssel

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Dżibuti
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Dominikana
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau (pn)
Dunaj
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Draak (pn)
Smok
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Drenthe
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
niemiecki
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
niemiecki, język niemiecki
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
Niemka
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek (pn)
Niemiecka Republika Demokratyczna

Duitse herdershond (n)
owczarek niemiecki
  1. hond uit een oorspronkelijk in Duitsland gefokt ras

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
Niemiec
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Niemcy
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eerste Wereldoorlog (pn)
I wojna światowa
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Efez
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs (pn)
List do Efezjan
  1. boek in het Nieuwe Testament

Egeïsche Zee (pn)
Morze Egejskie

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Egipt
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
Salwador
  1. land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elfdaals (n)
język elfdalski
  1. een regionale Noord-Germaanse taal die gesproken wordt in de Zweedse gemeente Älvdalen

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Alzacja
  1. regio in Frankrijk

Elzassisch /ɛlˈzɑsis/ (n)
alzacki
  1. Een verzameling Alemannische dialecten die in de Elzas (Frankrijk) gesproken worden

Engeland (n)
Anglia
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
angielski, angielska, angielskie
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
angielski, język angielski
  1. de taal

Engelse hoorn (n)
rożek angielski
  1. een grotere en lagere uitvoering van de hobo

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
Anglik
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Gwinea Równikowa
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Erytrea
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Eritrees /eriˈtres/ (adj)
erytrejski
  1. met betrekking tot of afkomstig van Eritrea

Erlangen (pn)
Erlangen
  1. + 2. stad en stadsdistrict

Esperanto (n)
esperanto
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Ester /ɛsˈter/ (pn)
Księga Estery
  3. meisjesnaam

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
estoński
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Estonia
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Etiopia
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië (pn)
Eurazja
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Europa
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
Europejczyk
  1. bewoner van het Europese continent of iemand die daarvan afkomstig is

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
europejski
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Europejski Trybunał Praw Człowieka

Europees Parlement (pn)
Parlament Europejski

Europese Centrale Bank (pn)
Europejski Bank Centralny

Europese Commissie (pn)
Komisja Europejska

Europese Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Europejski Trybunał Praw Człowieka

Europese Investeringsbank (pn)
Europejski Bank Inwestycyjny

Europese Ombudsman (pn)
Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Europese Raad (pn)
Rada Europejska

Europese Rekenkamer (pn)
Europejski Trybunał Obrachunkowy

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Unia Europejska
  unie van 27 Europese staten

Europoort (pn)
Europort

Eva (pn)
Ewa
  1. eerste vrouw door God geschapen

Exodus (pn)
Księga Wyjścia

Extremadura (pn)
Estremadura

Ezechiël (pn)
Ezechiel, Księga Ezechiela

Ezra (pn)
Ezdrasz

Facebook (pn)
Facebook
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Wyspy Owcze
  1. en 2., eilandengroep, land

Faeröers (adj)
farerski
  1. gerelateerd aan of afkomstig uit Faeröer

Faeröers (n)
farerski
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op de Faeröer

Falklandeilanden (pn)
Falklandy, Malwiny

Februarirevolutie (pn)
rewolucja lutowa 1917
  1. Russische revolutie
Rewolucja lutowa 1848
  2. Franse revolutie

Fenicisch (adj)
fenicki

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Fidżi
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filemon (pn)
List do Filemona, Filemon
  3. naam van een boek uit het Nieuwe Testament

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Filipiny
  1. republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Filipijns /fili'pɛɪns/ (n)
Filipiński
  1. de officiële taal van de Filipijnen

Filippenzen (pn)
List do Filipian

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Finlandia
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
fiński, fińska, fińskie
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
fiński, język fiński
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ (pn)
Flevoland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer...

Formosa (pn)
Formoza

Formule 1 (pn)
Formuła 1
  1. categorie in de autosport

Frankfurt am Main (pn)
Frankfurt nad Menem

Frankisch (adj)
frankijski

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Francja
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
francuski
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
francuski, język francuski
  1. een Gallo-Romaanse taal die vooral gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Frans /frɑns/ (pn)
Franciszek
  1. een mannelijke voornaam

Frans-Polynesië (pn)
Polinezja Francuska

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ (n)
Francuz
  1. iemand uit Frankrijk

Franstalig (adj)
francuskojęzyczny
  1. de Franse taal sprekend
  2. taaluiting in het Frans

Fries (n)
Fryzyjka, Fryzyjczyk
  1. Persoon
fryzyjski
  2. een Friese taal
zachodniofryzyjski
  3. Westerlauwers Fries

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Fryzja
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Gabon
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Gabonees (adj)
gaboński
  1. op Gabon betrekking hebbend

Galaten (pn)
List do Galatów
  1. boek van het Nieuwe Testament

Galicisch (adj)
galisyjski
  1. een Spaanse regio in het noordwesten van het Iberisch schiereiland
  2. betreffende het Galicisch

Galicisch (n)
galicyjski, galisyjski
  1. Romaanse taal gesproken in Galicië

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Galicja, Galicia
  1. Spaanse regio
Galicja
  2. historische landstreek

Galilea (pn)
Galilea

Gallisch (n)
galijski
  1. uitgestorven taal

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Gambia
  1. een land in West-Afrika

Gambiaans (adj)
gambijski

Gazastrook (pn)
Gaza
  1. exclave van Palestina tussen Egypte, Israël en de Middellandse Zee

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Geldria
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis (pn)
Księga Rodzaju

Gent (pn)
Gandawa
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Genua (pn)
Genua
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
gruziński
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgische /ɣeˈjɔrɣisə/ /χeˈjɔrχisə/ (n)
Gruzinka
  1. vrouwelijke inwoner van Georgië

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Gruzja
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (adj)
germański
  1. op de Germaanse taal of talen betrekking hebbend
  1. op de Germanen betrekking hebbend

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (n)
germański
  1. taal der Germanen

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Ghana
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Ghanees (adj)
ghański
  1. op Ghana betrekking hebbend

Gibraltar (pn)
Gibraltar

Goa (pn)
Goa
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God (pn)
Bóg
  1. bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Wielki Piątek
  1. de vrijdag voor Pasen

Golf van Mexico (pn)
Zatoka Meksykańska
  1. zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba

Goot /χot/ (n)
Got
  1. lid van een Oost-Germaans volk

Gotisch (n)
gocki
  1. de uit de oostelijke tak van de Germaanse talen stammende en uitgestorven taal der Goten uit de eerste...

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Gotlandia
  1. Zweeds eiland

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Grenada
  land in het Caribisch gebied

Griek /ɣrik/ /χrik/ (n)
Grek
  1. inwoner van Griekenland

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Grecja
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
grecki, greka
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Grenlandia
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groenlands (adj)
grenlandzki

Groenlandse walvis (n)
wieloryb grenlandzki
  1. bepaald soort zeezoogdier, Balaena mysticetus

Groningen /ˈɣroːˌnɪŋə(n)/ /ˈχroˌnɪŋə(n)/ (pn)
Groningen
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Drenthe en het Duitse Oost-Friesland wordt begrensd
  2. de hoofdstad van de provincie Groningen
  3. de gemeente in de provincie Groningen waarin de stad Groningen ligt

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Wielka Brytania
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer (pn)
Wielka Niedźwiedzica
  1. hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren (pn)
Wielkie sjöarna
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Guadeloupe (pn)
Gwadelupa

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Gwatemala
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guatemalaans (adj)
gwatemalski

Guatemalteeks (adj)
gwatemalski

Guernsey (pn)
Guernsey

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Gwinea
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Guinees (adj)
gwinejski
  1. op Guinee betrekking hebbend

Gujarati (n)
gudżarati
  1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken

Guyaans (adj)
gujański

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Gujana
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Guyanees (adj)
gujański

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Getynga
  1. + 2. stad en district

Habakuk (pn)
Księga Habakuka, Habakuk
  2. boek in de Bijbel

Hadith (n)
hadis
  1. verzamelde mondelinge overleveringen van de uitspraken en instructies van Mohammed

Haggai (pn)
Księga Aggeusza
  2. boek in de Bijbel

Hamburg (n)
Hamburg

Handelingen van de apostelen (pn)
Dzieje Apostolskie

Hausa (n)
język hausa
  1. taal die in Niger en Nigeria gesproken wordt en, als een lingua franca door veel anderen in Afrika

Hawaïaans (n)
hawajski
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Haiti
  1. een land in het Caribisch gebied

Haïtiaans (adj)
haitański

Hebreeuws /he'breus/ (n)
hebrajski
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Pan
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest (n)
Duch Święty
  1.

Heilige Stoel (n)
Stolica Apostolska, Stolica Święta
  1. de pauselijke regering

Hemelvaart (pn)
Wniebowstąpienie
  1. de herdenking dat Jezus Christus na zijn verrijzenis opgevaren is naar God Zijn Vader in de hemel

Hemelvaartsdag (n)
Wniebowstąpienie
  1. christelijke feestdag waarin gevierd wordt dat Jezus na de opstanding naar de Hemel ging

Henegouwen (pn)
Hainaut
  1. Belgische provincie

Hercules (pn)
Herkules
  1. Romeinse halfgod
  2. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Hermes (pn)
Hermes

Hettitisch (n)
hetycki
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim (pn)
Hildesheim
  1. + 2. stad en district

Hindi (n)
hindi, hinduski
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hispaniola (pn)
Haiti

Hoe heet u? (phraseologicalUnit)
Jak się nazywasz?

Hof van Justitie van de Europese Unie (pn)
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Holandia
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
Holandia, Niderlandy
  2. heel Nederland

Holocaust /ˈholokaust/ (pn)
Holocaust

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Honduras
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hondurees (adj)
honduraski
  1. inwoner van Honduras

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ (n)
Węgier
  1. iemand afkomstig uit Hongarije

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (adj)
węgierski
  1. betreffende Hongarije of het Hongaars

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
węgierski
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ (n)
Węgierka

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Węgry
  1. land in het midden van Europa

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Hongkong
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hooglied (pn)
Pieśń nad pieśniami, Pieśni nad Pieśniami
  1. boek in de Bijbel met liefdespoëzie

Hoogsilezisch (n)
śląski
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Polen (Opper-Silezië), Tsjechië en Duitsland

Hopi (n)
hopi
  1. de enige Hopi-taal

Hosea (pn)
Ozeasz

Hubbleruimtetelescoop (pn)
kosmiczny telescop Hubble'a
  1. bepaalde telescoop die als een kunstmaan rond de aarde draait

Hudsonbaai (pn)
Zatoka Hudsona
  1. binnenzee in Noordoost-Canada

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Islandia
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslander /ˈɛɪ̯sˌlɑndər/ /ˈɛːsˌlɑndər/ (n)
Islandczyk
  1. inwoner van IJsland

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
islandzki
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

IP-adres /i'peʔadrɛs/ (n)
Adres IP
  1. een combinatie van getallen waarmee een computer in een IP-netwerk kan worden herkend

Iberisch /iˈbeːris/ /iˈbɪːris/ /ɪˈbeːrɪs/ (n)
iberyjski
  1. Uitgestorven taal van Spanje

Iberisch Schiereiland (pn)
Półwysep Iberyjski
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Ido (n)
ido

Ier /iːr/ (n)
Irlandczyk

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Irlandia
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

Iers /iːrs/ (n)
irlandzki, język irlandzki
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland

Ierse /ˈiːrsə/ (n)
Irlandka

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
Indie
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ (pn)
Ocean Indyjski
  1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
indonezyjski
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Indonezja
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Internationaal Monetair Fonds (pn)
Międzynarodowy Fundusz Walutowy

Inuktitut (n)
eskimoski

Ionische Zee (pn)
Morze Jońskie
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Irak
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Iran
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Islamabad (pn)
Islamabad

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Izrael
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
Włoch
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (adj)
włoski
  1. betreffende Italië of het Italiaans

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
włoski
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Włochy, Italia
  1. een land

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ (pn)
Wybrzeże Kości Słoniowej
  een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir

Jakob (pn)
Jakub

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
List Jakuba

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Jamajka
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Jamaicaans Patois (n)
jamajski, język jamajski
  1. (taal) een creooltaal

Janus (pn)
Janus
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Japonia
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner (n)
Japończyk

Japans /jɑ'pɑns/ (adj)
japoński, japońska, japońskie
  1. betreffende Japan of het Japans

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
język japoński, japoński
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Javaans (adj)
jawajski

Javaans (n)
jawajski
  1. een taal die door meer dan 75 miljoen mensen op Java en Bali gesproken wordt

Jehova /jeˈhova/ (pn)
Jehowa

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Jemen
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena (pn)
Jena
  1. en 2.

Jeremia (pn)
Jeremiasz

Jersey (pn)
Jersey

Jesaja (pn)
Księga Izajasza, Izajasz

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Jezus
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus (pn)
Jezus Chrystus
  1. Jezus van Nazareth

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
jidysz
  1. Germaanse taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Job /'jɔb/ (pn)
Hiob, Job

Jodin /joˈdɪn/ (n)
żydówka

Joegoslavië (pn)
Jugosławia

Johannes (pn)
Jan, Iwan
  2.1 een van de vier Evangeliën

Jood /jot/ (n)
żyd, żydówka

Joost mag het weten (phraseologicalUnit)
Bóg jeden wie
  1.

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Jordania
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Joël /joˈʔel/ (pn)
Księga Joela

Judas (pn)
List Judy
  2. boek in de Bijbel

Julirevolutie (pn)
Rewolucja lipcowa we Francji (1830)

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Jowisz, Jupiter

Kaap Trafalgar (pn)
Cabo Trafalgar
  1. een kaap in Zuidwest-Spanje, bekend om de gelijknamige zeeslag die er uitgevochten werd

Kaap de Goede Hoop (pn)
Przylądek Dobrej Nadziei
  1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika

Kaapstad (pn)
Kapsztad
  1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ (pn)
Zielony Przylądek, Republika Zielonego Przylądka
  1. een land in West-Afrika

Kachin (n)
Kaczin
  1. Tibeto-Birmaanse taal gesproken door 900 duizend mensen in Myanmar

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Kamerun
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar (pn)
Kandahar
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Kannada (n)
kannada
  1. taal die in de Indische staat Karnataka gesproken wordt

Kantonees (n)
kantoński
  een Chinese taal gesproken door ongeveer 54 miljoen mensen in het zuiden van China en ook buiten het land

Karelisch (n)
karelski
  1. een aan het Fins verwante taal die wordt gesproken in Karelië, Rusland en Finland

Karelië /kɑˈrelɪə/ (pn)
Karelia
  1. deel van Rusland

Karnataka (pn)
Karnataka
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kasjoebisch (n)
kaszubski
  1. een Westslavische taal die gesproken wordt in het oosten van Pommeren

Kaspische Zee (pn)
Morze Kaspijskie
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazach (n)
Kazach
  1. inwoner van Kazachstan

Kazachs (n)
kazachski
  1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd

Kazachse (n)
Kazaszka
  vrouwelijke inwoner van Kazachstan

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Kazachstan
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kazak (n)
Kazach
  1. inwoner van Kazachstan

Kaïn (pn)
Kain
  1. oudste zoon van Adam en Eva

Kelt /kɛɫt/ (n)
Celt
  1. lid van een Indo-Europees volk waarvan na de Romeinse tijd de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ (adj)
celtycki
  1. met betrekking tot Kelten

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Kenia
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
Boże Narodzenie
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen (pn)
Kolonia

Keuls (n)
koloński
  1. een lokaal, Ripuarische dialect dat in Keulen wordt gesproken

Khmer (n)
khmer
  1. taal die in Cambodja gesproken wordt

Kiev (pn)
Kijów
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kirgizisch (n)
kirgiski
  1. de taal die in Kirgizië gesproken wordt

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Kirgistan
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Kiribati
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Kirundi (n)
kirundi
  1. de officiële taal van Burundi

Klaagliederen (pn)
Lamentacje Jeremiasza

Kleine Beer (pn)
Mała Niedźwiedzica
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld

Klingon (n)
klingoński
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch (n)
kurdyjski
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Kuwejt
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kolossenzen (pn)
List do Kolosan

Kongo-Vrijstaat (pn)
Wolne Państwo Kongo

Koningen (pn)
Księga Królów, Księga Królewska

Koraalzee (pn)
Morze Koralowe
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen het noordoosten van Australië, Papoea-Nieuw-Guinea en de Salomonszee

Koran (n)
koran, Koran

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Korea
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Koreaans /koreˈjaːns/ (n)
koreański
  1. een taal die in Korea gesproken wordt

Korintiërs (pn)
List do Koryntian

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Kosowo
  1. land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt

Krakau (pn)
Kraków
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeft (pn)
Rak
  2. teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli

Kreeftskeerkring (n)
zwrotnik Raka
  1. de hoogste breedtegraad van ca. 23,5 ° noorderbreedte waarboven de zon bij zonnestilstand in het zenit staat

Kremlin (pn)
Kreml

Kreta (pn)
Kreta
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Krym
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Krim-Tataars (n)
krymskotatarski
  1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
chorwacki
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Chorwacja
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

Kronieken (n)
Księga Kronik

La Mancha (pn)
La Mancha

La Rioja (pn)
La Rioja

Ladinisch (n)
ladyński
  1. Romaanse taal gesproken door 35 duizend mensen in Italië en de Verenigde Staten

Ladino (n)
Ladino
  1. op het Castiliaans gebaseerde taal van nakomelingen van Sefardische joden

Lagerhuis (n)
Izba Gmin

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Laos
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Laotiaans (n)
laotański
  1. een taal die in Laos gesproken wordt

Latijn (n)
łacina, łaciński
  1. taal van de Romeinen in de oudheid, die later in gebruik bleef in religie en wetenschap

Latijnse alfabet (n)
alfabet łaciński
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leeuw (pn)
Lew
  2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus

Leiden (pn)
Lejda

Leo (pn)
Lew
  . spelwoord voor de letter l

Leonees (n)
leoński
  1.

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Lesotho, Lesoto
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Let /lɛt/ (n)
Łotysz
  1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Łotwa
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (n)
łotewski
  1. de officiële taal van Letland

Letse /ˈlɛtsə/ (n)
Łotyszka
  1. inwoonster van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Lowanium, Leuven
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Leviticus (pn)
Księga Kapłańska

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Liban
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Liberia
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libisch (adj)
libijski
  1. op Libië betrekking hebbend

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Libia
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Liechtenstein
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Limburgia
  1. provincie in het zuiden van Nederland

Limburgs /ˈlɪm.bʏrxs/ /ˈlɪm.bʏrχs/ (n)
limburgijski
  1. verzamelnaam van een reeks variëteiten van de Germaanse taalfamilie

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɑuwə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Litwa
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouwer /liˈtaʊ̯.wər/ /ˈlitɔʊ̯.β̞ər/ /ˈlitʌʊ̯.β̞ər/ (n)
Litwin
  1. inwoner van Litouwen

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (adj)
litewski
  1. betreffende Litouwen of het Litouws

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
litewski, język litewski
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Litouwse /liˈtaʊ̯sə/ /ˈlitɔʊ̯β̞sə/ /ˈlitʌʊ̯sə/ (n)
Litwinka
  1. vrouwelijke inwoner van Litouwen

Lodewijk (pn)
Ludwik
  1. eigennaam van Frankische herkomst
  2. spelwoord voor de letter l

Lojban /ˈloʒban/ (n)
Lożban
  1. een kunsttaal ontwikkeld door James Cooke Brown

Lombardije (pn)
Lombardia

Lombardisch (adj)
lombardzki

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
Londyn
  1 en 2

Lotharingen (pn)
Lotaryngia

Lucas (pn)
Łukasz
  1. naam van een van Jezus' discipelen

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Liège
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Lukas /ˈlykɑs/ (pn)
Łukasz

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Luksemburg, Luksemburgia
  1.-3.

Luxemburger /ˈlyksəmˌbʏrɣər/ /ˈlyksəmˌbʏrχər/ (n)
Luksemburczyk
  1. een inwoner of iemand die afkomstig is van het Groothertogdom Luxemburg

Luxemburgs /ˈlyksəmˌbʏrxs/ /ˈlyksəmˌbʏrχs/ (n)
luksemburski
  1. een taal die in Luxemburg gesproken wordt

Lviv (pn)
Lwów

Maagd (pn)
Panna
  2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september
  1. sterrenbeeld van de dierenriem

Maartrevolutie (pn)
Rewolucja marcowa

Maas /mas/ (pn)
Moza
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macau (pn)
Makau
  1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong

Macedonisch (n)
macedoński
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Macedonia
  3. land
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
Macedończyk
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Madagaskar
  2. staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madrid (pn)
Madryt

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Malawi
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Malayalam (n)
malajalam
  1. een taal die in Kerala (een staat van India) gesproken wordt

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Malediwy
  1. land in de Indische Oceaan

Maleachi (pn)
Malachiasz, Księga Malachiasza

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
malajski
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Malaysia, Malezja
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Mali
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Malta
  1. eiland in de Middellandse Zee
  2. land in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
maltański
  1. taal
  2. persoon

Maltese /mɑlˈteːsə/ /mɑɫˈtesə/ (n)
Maltanka
  1. vrouwelijke inwoner van Malta

Man /mɛn/ (pn)
Man
  1. een eiland in de Ierse Zee

Manaus (pn)
Manaus

Mantsjoe (n)
mandżurski
  1. taal die door de Mantsjoes gesproken werd.

Manx (n)
manx
  1. een Keltische taal die (als tweede taal) wordt gesproken op het eiland Man

Maori (n)
maoryski
  1. taal die door de Maori's wordt gesproken

Marathi (n)
marathi
  1. taal die met name in Maharashtra, een staat in India gesproken wordt, onder andere in Mumbai (Bombay)

Maria (pn)
Maria

Maria-Boodschap (n)
Zwiastowanie
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Maroko
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars (pn)
Mars

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Wyspy Marshalla
  1. een land in Oceanië

Martinique (pn)
Martynika

Matteüs (pn)
Mateusz

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Mauretania
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Mauritius
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte (pn)
Majotta

Melanesië (pn)
Melanezja

Melbourne (pn)
Melbourne
  1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria

Melilla (pn)
Melilla

Melkweg (n)
droga mleczna
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is.

Mercurius (pn)
Merkury

Mesopotamië (n)
Mezopotamia
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Messias /mɛˈsijɑs/ (n)
Mesjasz
  1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Meksyk
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Micha /miˈxa/ /ˈmiʃa/ (pn)
Micheasz, Księga Micheasza

Micronesia /ˌmi.kro.ˈne.zi.ja/ (pn)
Mikronezja
  1. een land in Oceanië, officieel de Federale Staten van Micronesia

Middelhoogduits (n)
średnio-wysoko-niemiecki
  1. Hoogduitse dialecten uit de periode 1050-1350

Middellandse Zee (pn)
Morze Śródziemne
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Midden-Amerika (pn)
Ameryka Środkowa
  1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika

Midden-Oosten (n)
Bliski Wschód
  1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika

Milaan (pn)
Mediolan
  1. stad in het noordwesten van Italië

Minecraft (pn)
Minecraft
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Moederdag (n)
Dzień Matki
  1. een dag ter ere van de moeders

Moeskroen (pn)
Mouscron
  1. een stad in de Belgische provincie Henegouwen

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Mołdawia
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan Oekraïne en Roemenië

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Monako
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst
  2. de hoofdstad van Monaco

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Mongolia
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools (n)
mongolski
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegrijns /ˌmɔntəneˈgrɛɪ̯ns/ /ˌmɔntəneˈgrɛːns/ /ˌmɔntəneˈɣrɛɪ̯ns/ (n)
czarnogórski
  1. vorm van het Servo-Kroatisch, gesproken in Montenegro

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Czarnogóra
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ (pn)
Montserrat

Moravië (pn)
Morawy

Mordovië (pn)
Mordwa
  1. autonome republiek van Rusland

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Mozambik
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

Murcia (pn)
Murcja

NAVO (n)
NATO
  1. NAVO

Nahuatl /ˈna.wɑtl̥̩/ /ˈna.wɑtl̩/ (n)
język nahuatl, nahuatl
  1. benaming voor de talen die door de oorspronkelijke bewoners van Mexico gesproken worden

Nahum /ˈnahʏm/ (pn)
Księga Nahuma
  2. boek in de Bijbel

Namen (pn)
Namur
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Namibia
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels (pn)
Neapol
  1. stad in Italië

Napolitaans (adj)
neapolitański
  1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Nauru
  1. een land in de Stille Oceaan

Nauruaans /nɑuruˈwans/ (n)
nauruański
  1. taal die door 6 000 mensen wordt gesproken in Nauru

Navajo (n)
Nawaho
  1. taal die het zuidwesten van de Verenigde Staten wordt gesproken door 170 duizend Navajo's

Navarra (pn)
Nawarra

Nederduits (n)
dolnoniemiecki, baixo alemão
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nederfrankisch /ˈne.dər.ˌfrɑŋ.kis/ (n)
dolnofrankijski, dolnofrankoński
  1. de verzamelnaam voor een aantal West-Germaanse talen en taalvariëteiten die van het Oudnederfrankisch afstammen

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Niderlandy, Holandia
  1. land in het westen van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ (n)
holender, niderlandzyk
  1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (adj)
holenderski
  1. met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
holenderski, niderlandzki
  1. een West-Germaanse taal die als officiële taal gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Nederlandse Antillen

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ (n)
Holenderka
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ (pn)
Antyle Holenderskie
  1. voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Nedersaksisch (n)
dolnoniemiecki, baixo alemão
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nedersorbisch (n)
dolnołużycki
  1. een West-Slavische taal die in het gebied Neder-Lausitz in het oosten van Duitsland gesproken wordt

Nehemia (pn)
Księga Nehemiasza, Nehemiasz

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Nepal
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Nepali (n)
nepalski
  1. een taal die vooral in Nepal gesproken wordt

Neptunus (pn)
Neptun

New York /nuˈjɔːrk/ (pn)
Nowy Jork
  1. deelstaat van de Verenigde Staten

Nibelungenlied (n)
Pieśń o Nibelungach

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Nikaragua
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië (pn)
Nowa Kaledonia

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Nowa Zelandia
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales (pn)
Nowa Południowa Walia
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Testament (pn)
Nowy Testament
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar (n)
Nowy Rok
  1. feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Niger
  1. een land in West-Afrika
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Nigeria
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen (pn)
Nijmegen

Niue (pn)
Niue

Nobelprijs (n)
Nagioda Nobla
  1. een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers en anderen die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd

Nogai (n)
Nogaj
  1. Turkse taal gesproken door 87 duizend mensen in het zuiden van Rusland

Noor /noːr/ /no̝ːr/ (n)
Norweg
  1. een inwoner van Noorwegen

Noord-Amerika (pn)
Ameryka Północna
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ (pn)
Brabancja Północna
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst

Noord-Dakota (pn)
Dakota Północna
  1.

Noord-Europa (pn)
Europa Północna
  het noordelijk deel van Europa

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Holandia Północna
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Korea Północna
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Territorium (pn)
Terytorium Północne
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noordereiland (pn)
Wyspa Północna

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Morze Północne
  1. zee tussen Groot-Brittannië, Noorwegen, Denemarken, Duitsland, Nederland en België

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (adj)
norweski
  1. betreffende Noorwegen en/of het Noors

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (n)
norweski, język norweski
  1. de taal die wordt gesproken in Noorwegen

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Norwegia
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Normandia
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Novemberrevolutie (pn)
Rewolucja listopadowa 1918

Numeri /ˈnumeɾi/ (pn)
Księga Liczb

Obadja /oˈbɑtja/ (pn)
Księga Abdiasza
  2. boek in de Bijbel

Occitaans (n)
oscytański, okcytański
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Oceania
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan...

Odessa (pn)
Odessa

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Uganda
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
ukraiński, język ukraiński
  1. een Slavische taal die in Oekraïne gesproken wordt

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Ukraina
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oezbeeks (n)
uzbecki
  1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Uzbekistan
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oktoberrevolutie (pn)
Rewolucja październikowa

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Igrzyska olimpijskie
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Olympische Winterspelen (pn)
zimowe igrzyska olimpijskie
  1. evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Oman
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onzevader (n)
Modlitwa Pańska
  1. christelijk gebed

Oost-Duitsland (pn)
Niemcy Wschodnie

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Timor Wschodni
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oost-Vlaanderen /ostˈflandərə(n)/ (pn)
Flandria Wschodnia
  1. Belgische provincie

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Austria, Rakusy
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland...

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ (n)
Austriak, Austriaczka
  1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit

Oostzee (pn)
Morze Bałtyckie, Bałtyk
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring (n)
Apokalipsa Świętego Jana
  1. laatste boek van de Bijbel

Opper-Volta (pn)
Górna Wolta

Oppersorbisch (n)
górnołużycki
  1. een Westslavische taal die in het gebied Opper-Lausitz in het oosten van Duitsland gesproken wordt

Oranje-Vrijstaat (pn)
Wolne Państwo Orania

Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (pn)
Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (pn)
Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie

Oriya (n)
język orija
  1. de officiële taal van de Indiase staat Orissa

Oslo (pn)
Oslo
  1. de hoofdstad en grootste stad van Noorwegen en is gelegen in het zuidoosten van het land
  2. een provincie in Noorwegen

Ossetisch (n)
osetyjski
  1. een taal uit de centrale Kaukasus

Ossetië (pn)
Osetia

Ottawa (pn)
Ottawa
  1. de hoofdstad van Canada

Oude Testament (n)
stary testament
  1. reeks boeken in de christelijke Bijbel die zijn ontleend aan de joodse Tenach

Oudengels (n)
język staroangielski
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudfrans (n)
starofrancuski
  1. het Frans zoals dat in het noorden van Frankrijk gesproken werd van de 10e tot de 14e eeuw

Oudgrieks (n)
starożytna greka
  1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland

Oudhoogduits (n)
staro-wysoko-niemiecki
  1. de voorloper van het huidige Duits in de periode 700-1050

Oudkerkslavisch (n)
język staro-cerkiewno-słowiański
  1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd

Oudnoords (n)
staronordyjski
  1. een taal die de voorganger van de Scandinavische talen was

Oudsaksisch /ɑutˈsɑksis/ (n)
Język starosaksoński
  1. de voorloper van het huidige Nedersaksisch in de periode 650-1100

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Overijssel
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford (pn)
Oksford

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
Pakistan
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ (pn)
Palau
  1. een eilandenstaat in Oceanië

Palestina (pn)
Palestyna

Palmzondag (n)
Niedziela Palmowa
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Panama
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal (pn)
Kanał Panamski

Panamees (n)
Panamczyk
  1. iemand afkomstig uit Panama

Papiamento (n)
papiamento
  1. taal die wordt gesproken op een aantal eilanden in het Caribisch gebied, waaronder de Benedenwindse Eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao en daar officiële status heeft

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Papua Nowa Gwinea, Papua-Nowa Gwinea
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ /ˈparaˌɡwe/ (pn)
Paragwaj
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs (pn)
Paryż
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Parijzenaar (n)
paryżanin
  een inwoner van Parijs

Pasen (n)
Wielkanoc
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Pasjtoe (n)
paszto
  1. taal die vooral in Afghanistan en Pakistan door 50 tot 60 miljoen Pathanen wordt gesproken

Patagonië (pn)
Patagonia
  1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado en de Straat van Magellaan

Peru /peˈru/ (pn)
Peru
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch (n)
perski
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Peshawar (pn)
Peszawar

Petrus (pn)
Piotr
  1. discipel van Jezus
  3. Peter

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Pikardia
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter (pn)
Piotr
  1. jongensnaam

Pinksteren (pn)
Zesłanie Ducha Świętego
  1. Christelijk feest

Piëmontees (n)
język piemoncki
  1. taal gesproken door 3 106 620 mensen in Italië, Argentinië, Australië en de Verenigde Staten

Pluto (pn)
Pluton
  1.

Po /po/ (pn)
Pad
  1. stroom in Italië

Polaris (pn)
Gwiazda Polarna
  1. Polaris

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Polska
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Polynesië (pn)
Polinezja
  1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ (n)
Polak
  1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
polski, język polski, polszczyzna
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Poolse /pol.sə/ /poɫ.sə/ /po̝ɫ.sə/ (n)
Polka
  1. een vrouw van Poolse komaf

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Portugalia
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (adj)
portugalski
  1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
Portugalczyk, portugalski
  1. een inwoner van Portugal
portugalski
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
Portugalka
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Praga
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker (pn)
Księga Eklezjastesa, Księga Koheleta

Proto-Indo-Europees (n)
praindoeuropejski
  1.

Provençaals (n)
prowansalski
  1. met betrekking tot de Provence

Pruisen (pn)
Prusy

Psalmen (pn)
Księga Psalmów
  1. boek in de Bijbel met lofliederen op God

Puerto Rico (pn)
Portoryko
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Punjabi (n)
pendżabski
  1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt

Pyreneeën (pn)
Pireneje
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ (pn)
Katar
  1. een land in het Midden-Oosten

Quechua (n)
keczua
  1. macrotaal die door indianen in Ecuador, Peru en Bolivia wordt gesproken

Quenyaans (n)
quenya
  1. een door de schrijver J.R.R. Tolkien bedachte kunsttaal die toegeschreven is aan de Elven

Raad van Europa (n)
Rada Europy

Raad van de Europese Unie (pn)
Rada Unii Europejskiej

Ram (pn)
Baran
  2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april

Rechters (pn)
Księga Sędziów

Reto-Romaans (n)
romansz, retoromański
  1. Romaanse taal die gesproken wordt door 40.000 mensen in Zwitserland

Rhodesië (pn)
Rodezja

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Ren
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Rode Kruis (pn)
Czerwony Krzyż

Rode Zee (pn)
Morze Czerwone
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (adj)
rumuński
  1. betreffende Roemenië of het Roemeens

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (n)
rumuński
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Rumunia
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Roma (pn)
Romowie
  B 1. volk in Europa en Azië dat traditioneel een zwervend bestaan leidt

Romanes /romaˈnɜs/ (n)
język cygański
  Taal door veel zigeuners gesproken

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Rzym
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins (adj)
rzymski
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Cesarstwo rzymskie, Cesarstwo Rzymskie
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Roodkapje (pn)
Czerwony Kapturek

Rus (n)
Rosjanin
  1. een inwoner van Rusland

Rusland (pn)
Rosja
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
rosyjski, ruski
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
rosyjski, język rosyjski
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Rwanda, Ruanda
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel (abbreviation)
Układ SI
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

SPECT (n)
SPECT
  1. SPECT

Saba (pn)
Saba

Sahara (pn)
Sahara
  1. zandwoestijn in Noord-Afrika

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Saint Vincent i Grenadyny
  1. land in het Caraïbisch gebied

Saksen (pn)
Saksonia
  1. Duitse deelstaat

Salomo (pn)
Salomon
  1. koning van Israël

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Wyspy Salomona
  1. land in Melanesië

Samaria (pn)
Samaria

Same (n)
Laponka

Sami (n)
język lapoński
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samisch (n)
język lapoński
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Samoa
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië...

Samogitisch (n)
żmudzki
  1. Baltische taal gesproken door 500 duizend mensen in Litouwen

Samuel (pn)
Księga Samuela, Samuel

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
San Marino
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet (n)
Sanskryt, sanskryt
  1. klassieke taal en een van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsʌu.to.me.ɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
  1. land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de Golf van Guinee

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Arabia Saudyjska
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië (n)
Sardynia
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Sardisch (n)
Sardyński
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 1,3 miljoen mensen op Sardinië

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Szatan

Saturnus (pn)
Saturn
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Arabia Saudyjska
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Sawa
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië (pn)
Skandynawia
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schelde /ˈsχɛldə/ (pn)
Skalda
  1.een rivier die ontspringt in de gemeente Gouy in noordelijk Frankrijk

Schiermonnikoog (pn)
Schiermonnikoog

Schild (pn)
Tarcza
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Schorpioen (pn)
Skorpion
  2. teken van de dierenriem van 23 oktober tot 22 november

Schot (n)
Szkot, Szkotka
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Szkocja
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Schots-Gaelisch /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lis/ /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lɪs/ /ˌsχɔts.χa.ˈe.lis/ (n)
język szkocki gaelicki
  1. Keltische taal die door ongeveer 60.000 personen wordt gesproken op de Schotse eilanden en in mindere mate in het westen van Schotland

Sedna (n)
Sedna

Sefanja (pn)
Księga Sofoniasza

Seine (pn)
Sekwana
  1. een rivier in Frankrijk

Sellafield (pn)
Sellafield

Semitisch /seˈmitis/ (adj)
semicki
  1.

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Senegal
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
serbski
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Serbia
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Serviër /ˈsɛrvi.jər/ (n)
Serb
  1. een inwoner van Servië, of iemand afkomstig uit Servië

Servo-Kroatisch /sɛrvoːkroːˈaːtis/ (n)
serbsko-chorwacki

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Seszele
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Siberië (pn)
Syberia

Siciliaans (n)
sycylijski
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 10 miljoen mensen op Sicilië, in Zuid-Calabrië en Salento

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Sycylia
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Sierra Leone
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Śląsk
  1. een historische regio in Midden-Europa

Sindhi (n)
sindhi
  1. een taal die in zowel Pakistan als India gesproken wordt

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Singapur
  1. een stadstaat in Zuidoost-Azië

Sinksen /ˈsɪŋk.sə(n)/ (n)
Zesłanie Ducha Świętego
  1. een christelijk feest waarbij herdacht wordt dat de Heilige Geest over de apostelen neergedaald is

Sint Eustatius (pn)
Sint Eustatius

Sint Maarten /sɪnt.'maːr.tən/ (pn)
Sint Maarten
  1. eiland in het noordoostelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Sint-Helena (pn)
Święta Helena

Sint-Petersburg (pn)
Petersburg, Sankt Petersburg
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Sirius (pn)
Syriusz
  1. Sirius

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Skopje
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slangendrager (pn)
Wężownik
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Slavisch (adj)
słowiański

Slavisch (n)
Słowianin

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ (n)
słoweński
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Słowenia
  1. een land in Centraal-Europa

Slovio (n)
slovio
  1. internationale hulptaal

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
słowacki, język słowacki
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Słowacja
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje (pn)
Śnieżka

Socialistische Federale Republiek Joegoslavië (pn)
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii
  1. officiële naam van Joegoslavië van 1963 tot 1992

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Sudan
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Soendanees /sundaˈnes/ (n)
Sundajczyk
  1. taal die vooral in het westen van Java gesproken wordt

Somalisch (n)
somalijski
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Somalia
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sorbisch (n)
łużycki
  1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg

Spaans /spaːns/ (adj)
hiszpański
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
hiszpański
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spaanse /ˈspan.sə/ (n)
Hiszpanka
  1.

Spaanstalig (adj)
hiszpańskojęzyczny
  1.

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
Hiszpan
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Hiszpania
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Spitsbergen (pn)
Svalbard
  1. een Noorse eilandengroep

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ (n)
Księga Przysłów

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Sri Lanka
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok (pn)
Koziorożec
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Steenbokskeerkring (n)
zwrotnik Koziorożca

Stier (pn)
Byk
  2. astrologisch teken
  1. sterrenbeeld van de dierenriem

Stille Zaterdag (phraseologicalUnit)
Wielka Sobota

Stockholm (pn)
Sztokholm
  1. de hoofdstad van Zweden

Straat Torres (pn)
Cieśnina Torresa
  1. zeestraat tussen het Australisch vasteland en Papoea-Nieuw-Guinea

Straatsburg (n)
Strasburg
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Sudan
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Sumatra (pn)
Sumatra

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Surinam
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili (n)
suahili
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Suazi
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Sydney (pn)
Sydney
  1. de grootste stad van Australië en de hoofdstad van de deelstaat Nieuw-Zuid-Wales

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Syria
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt (n)
koszulka
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjieks (n)
tadżycki
  1. de officiële taal van Tadzjikistan en een variant van het Perzisch

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Tadżykistan
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog (n)
tagalog
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Tahitiaans (n)
tahitański
  1. een Polynesche taal uit de Oceanische tak van de Austronesische talen gesproken op Tahiti

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Tajwan

Taiwanees (n)
tajwański

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Tallinn
  1. de hoofdstad van Estland

Talmoed /ˈtɑlmut/ (n)
Talmud
  1.

Talossaans (n)
talossański
  1. een kunsttaal gemaakt in 1980 door R. Ben Madison voor zijn micronatie Talossa

Tamil (n)
tamilski, Tamil
  1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië

Tanger (pn)
Tanger

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Tanzania
  1. een land in Oost-Afrika

Tartaars (n)
tatarski
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tasmanië (pn)
Tasmania

Tasmanzee (pn)
Morze Tasmana
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen Australië en Nieuw-Zeeland

Tataars (n)
tatarski
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tatarstan (pn)
Tatarstan
  1. de autonome republiek van Rusland met de hoofdstad Kazan

Telugu (n)
telugu
  1. een Dravidische taal met ongeveer 70 miljoen sprekers

Tenerife (pn)
Teneryfa
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Terschelling (pn)
Terschelling

Tessalonicenzen (pn)
List do Tesaloniczan
  1. naam van twee boeken uit het Nieuwe Testament

Texel (pn)
Texel

Thai (n)
tajski
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Tajlandia
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems (pn)
Tamiza
  1.de grootste rivier van Engeland

Thora /ˈtora/ (pn)
Tora
  1.-3.

Tiber (pn)
Tyber
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tibet (pn)
Tybet
  1. autonome regio
  1. voormalig land

Tibetaan (n)
Tybetańczyk
  1. een inwoner van Tibet, of iemand afkomstig uit Tibet

Tibetaans (adj)
tybetański
  1. gerelateerd aan of afkomstig uit Tibet

Tibetaans (n)
tybetański
  1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen

Tilburg (pn)
Tilburg

Timorzee (pn)
Morze Timor
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noordwest-Australië en Timor

Timoteüs (pn)
Tymoteusz, List do Tymoteusza

Titus /ˈtitʏs/ (pn)
List do Tytusa, Tytus

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Togo
  1. een land in West-Afrika

Toki Pona (n)
toki pona
  1. bepaalde minimalistische kunsttaal

Tokio (pn)
Tokio
  1. de hoofdstad van Japan

Tonga (pn)
Tonga

Toscane (pn)
Toskania

Transvaal (pn)
Transwal

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ (pn)
Trynidad i Tobago
  1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago

Triëst (pn)
Triest

Troje (pn)
Troja

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Czad
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
czeski
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek (pn)
Republika Czeska
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Czechy
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije (pn)
Czechosłowacja
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Czarnobyl

Tsjetsjeens (n)
czeczeński
  1. een taal die in Tsjetsjenië gesproken wordt

Tsjetsjenië (pn)
Czeczenia
  1.

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Tunezja
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn (pn)
Turyn
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turk /tʏrk/ (n)
Turek
  1. Inwoner van Turkije

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Turcja
  1. land in Europa en Azië

Turkmeens (n)
turkmeński
  1. de taal die door de Turkmenen in Turkmenistan en Afghanistan gesproken wordt

Turkmenistan (pn)
Turkmenistan

Turks /tʏrks/ (n)
turecki, język turecki
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Turkse lelie (n)
lilia złotogłów

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Tuvalu, Tuwalu
  1. een land in Oceanië

Tuvaluaans (n)
tuwalski
  1. Austronesische taal, gesproken door 13.080 mensen in Tuvalu, Fiji, Kiribati, Nauru en Nieuw-Zeeland

Tweede Wereldoorlog (pn)
II wojna światowa
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen (pn)
Bliźnięta
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 21 mei tot 21 juni

Uranus (pn)
Uran, Uranos

Urdu (n)
urdu
  1. de officiële taal van Pakistan en één van de officiële talen van India

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˈuruˌɡwe/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Urugwaj
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Utrecht
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

VN /veˈɛn /vərˌenəxdəˈna(t)sis (pn)
ONZ
  1. wereldwijde organisatie waarin alle landen kunnen samenwerken

Vaderdag (n)
Dzień Ojca
  1. een dag waarop vaders extra verwend worden

Valencia (pn)
Walencja

Valentijnsdag (n)
Walentynski
  1. 14 februari, de dag van de verliefden

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Vanuatu
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vastenavond (pn)
śledzik

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Watykan
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad (n)
Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych

Venetiaans (n)
wenecki
  1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt

Venetië / (pn)
Wenecja
  1. provincie in Italië

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Wenezuela
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus (pn)
Wenus
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Zjednoczone Emiraty Arabskie
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Arabische Republiek (pn)
Zjednoczona Republika Arabska
  1. unie van Egypte en Syrië van 1958 tot 1961, en de officiële naam van Egypte van 1961 tot 1971

Verenigde Naties (n)
Organizacja Narodów Zjednoczonych

Verenigde Staten (pn)
Stany Zjednoczone Ameryki, Stany Zjednoczone
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Stany Zjednoczone Ameryki
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Vietnam (pn)
Wietnam

Vietnamees (n)
wietnamski
  1. de officiële taal van Vietnam

Viking /ˈvikɪŋ/ (n)
wiking
  1. Scandinavische krijger, behorend tot de noordelijke tak van de Germanen

Vissen (pn)
Ryby
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 19 februari tot 21 maart

Vlaams (n)
flamandzki
  1. Nederlands zoals dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaams-Brabant (pn)
Brabancja Flamandzka
  1. Belgische provincie

Vlaamse gaai (n)
sójka
  1. bepaald soort kraaiachtige vogel, Garrulus glandarius

Vlaanderen (pn)
Flandria
  1. de noordelijke deelstaat van België

Vlaming /'vlamɪŋ/ (n)
Flamand, Flamandczyk
  1. een inwoner van Vlaanderen of iemand afkomstig uit Vlaanderen

Vlieland (pn)
Vlieland

Voerman (pn)
Woźnica
  sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Volapük (n)
wolapik, volapük
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond (pn)
Liga Narodów

Vosje (pn)
Lisek
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Vuurland (pn)
Ziema Ognista, Ziemia Ognista
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

Waals (adj)
waloński
  1. betrekking hebbend op Wallonië of de Walen

Waals (n)
waloński
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Waals-Brabant (pn)
Brabancja Walońska
  1. Belgische provincie

Waddenzee (pn)
Wadden zee
  1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken

Wales (pn)
Walia
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Walhalla (pn)
Walhalla
  1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Walonia

Warschau (pn)
Warszawa
  1. hoofdstad van Polen

Waterman (pn)
Wodnik
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weegschaal (pn)
Waga
  teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober

Weichsel (pn)
Wisła
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek (pn)
Republika Weimarska

Wellington (pn)
Wellington
  1. hoofdstad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Welsh (n)
walijski
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Welshe (n)
Walijka
  1. een vrouwelijke inwoner van Wales

Wenen (pn)
Wiedeń
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wereldgezondheidsorganisatie (n)
Światowa Organizacja Zdrowia

Wereldhandelsorganisatie (n)
Światowa Organizacja Handlu

West-Australië (pn)
Australia Zachodnia
  1. grootste van de Australische deelstaten, gelegen in het westen van het land

West-Duitsland (pn)
Niemcy Zachodnie

West-Europa (pn)
Europa Zachodnia
  1. het westelijk deel van Europa

West-Europees (adj)
zachodnioeuropejski
  1. op West-Europa betrekking hebbend

West-Vlaams (n)
zachodnioflamandzki
  1. een verzameling Vlaamse dialecten met typische kenmerken gesproken in West-Vlaanderen en een klein deel van Nederland en Frankrijk

West-Vlaanderen (pn)
Flandria Zachodnia
  1. Belgische provincie

Westelijke Sahara (pn)
Sahara Zachodnia

Wijchen /ˈʋixə(n)/ (pn)
Wijchen

WikiWoordenboek (pn)
Wikisłownik
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia (pn)
Wikipedia
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wikipediaan (n)
wikipedysta
  1. een gebruiker op Wikipedia

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Wikisłownik
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Białoruś
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
białoruski
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag (phraseologicalUnit)
Wielki Czwartek

Wymysoojs (n)
wilamowski
  1. West-Germaanse taal die in het de Poolse plaats Wilamowice wordt gesproken

X-benen (n)
nogi iksowate
  2. afwijking van de normale stand van de benen, waarbij de knieën naar binnen gericht zijn.

Xhosa /ˈkoːsa/ (n)
Język xhosa
  1. een taal die in Zuid-Afrika gesproken wordt

Yamoussoukro (pn)
Jamusukro
  1. de hoofdstad van Ivoorkust

Yoruba (n)
yoruba
  1. taal die door de Yoruba in Nigeria, Benin, Togo en Sierra Leone gesproken wordt

Zacharia (pn)
Księga Zachariasza
  2. boek in de Bijbel

Zagreb [ˈzɑː.greb] (pn)
Zagrzeb
  1. hoofdstad van Kroatië

Zalig Pasen (phraseologicalUnit)
Wesołych Świąt Wielkanocnych
  1. een uitdrukking om iemand een gelukkige paasviering te wensen

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Zambia
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zaïre /za.ˈiː.rə/ (pn)
Zair

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Zelandia
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zeeuws (n)
dialekt zelandzki
  1. een streektaal bestaande uit een verzameling Nederfrankische dialecten ,gesproken in de provincie Zeeland

Zeus /zœys/ (pn)
Zeus
  1. Griekse oppergod

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Zimbabwe
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zoeloe (n)
zulu, zuluski
  1. Bantoetaal die door 12 miljoen mensen in Zuid-Afrika wordt gesproken

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Republika Południowej Afryki, RPA
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
Ameryka Południowa
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Australië (pn)
Australia Południowa
  1. Australische deelstaat in het zuiden

Zuid-Carolina (pn)
Karolina Południowa
  1.

Zuid-Chinese Zee (pn)
Morze Południowochińskie
  1. is een randzee van de Grote Oceaan en ligt ten zuiden van China

Zuid-Dakota (pn)
Dakota Południowa
  1.

Zuid-Europa (pn)
Europa Południowa
  het zuidelijk deel van Europa

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Holandia Południowa
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Korea, Republika; Korea Południowa
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zuidereiland (pn)
Wyspa Południowa
  1. grootste eiland van Nieuw-Zeeland

Zuidpool (pn)
biegun południowy
  1. Noordpool

Zwaan (pn)
Łabędź
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Zwarte Zee (pn)
Morze Czarne
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Szwecja
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (adj)
szwedzki
  1. betreffende Zweden of het Zweeds

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
szwedzki
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitser /ˈzwɪtsər/ /ˈzʋɪtsər/ /ˈzβ̞ɪtsər/ (n)
Szwajcar
  1. een inwoner van Zwitserland, of iemand afkomstig uit Zwitserland

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Szwajcaria
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zürich (pn)
Zurych

a (n)
a
  4. de naam van een toon
  5. afkorting van “a-mineur”

a capella (adv)
a cappella
  1. zonder instrumentale begeleiding

aaien (v)
głaskać, gładzić
  1. zachtjes strelen

aak (n)
barka
  2. lang vaartuig met een platte bodem en een brede boeg

aal (n)
węgorz
  3. paling
  4. kleine en jonge paling

aalbes (n)
czerwona porzeczka, porzeczka

aalmoezenier (n)
jałmużnik
  1. geestelijke voor militairen, gevangenen en leden van jeugdbewegingen

aals (n)
bylica piołun

aalscholver (n)
kormoran
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Phalacrocorax

aambeeld (n)
kowadło

aambei (n)
żylaki
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aambeien (n)
żylaki
  2. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aan (adj)
na
  1. (predicatief) actief, in bedrijf

aan (preposition)
na
  1. verbonden met, tegen, tegenaan

aan de wind (phraseologicalUnit)
bajdewind
  1. aan de wind

aanbeeld (n)
kowadło
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbellen (v)
zadzwonic
  1. bij iemand (aan de deur) bellen

aanbetaling (n)
zaliczka
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbevelen (v)
polecać
  Nog na te kijken vertalingen

aanbeveling (n)
rekomendacje

aanbevelingsbrief (n)
referencje
  1. een brief waarin men iets of iemand aanbeveelt

aanbidden (v)
uwielbiać
  1. vereren van een god of heilige door daar een gebed aan te richten

aanbidder (n)
wielbiciel

aanbieden (v)
proponować
  1. aanreiken, bieden, offreren, presenteren
  2. iets tegen bepaalde voorwaarden of prijs verhandelbaar stellen

aanblaffen (v)
szczekać
  1. ergens naar blaffen
  2. iemand toesnauwen

aanbod (n)
oferta
  1. een aanbieding

aandacht (n)
uwaga
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig (adv)
uważny
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandeel (n)
akcja
  1. waardepapier

aandeelhebber (n)
akcjonariusz
  1. eigenaar van aandelen, actionaris

aandeelhouder (n)
akcjonariusz
  1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel

aandelenmarkt (n)
giełda
  1. de handel in aandelen in het algemeen

aandenken (n)
wspomnienie
  1. een herinnering
  2. een object ter herinnering ergens aan

aangeboren (adj)
wrodzony
  1. bij de geboorte verkregen eigenschappen

aangeklaagde (n)
oskarżony
  1. iemand tegen wie een aanklacht is ingediend

aangeschoten (adj)
postrzelony
  1. getroffen
podpity
  2. een beetje dronken

aangetast (adj)
naruszony
  1. beschadigd door inwerking van iets

aangetekend (adj)
polecony
  1. met recht op schadeloosstelling bij het verloren gaan

aangeven (v)
podawać
  1. aanreiken

aangewend (adj)
stosowany
  1. voor een bepaald doel gebruikt

aangezicht (n)
oblicze

aangezien (conjunction)
ponieważ
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte (n)
powiadomienie

aangrenzend (adj)
graniczacy
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhaling (n)
cytat
  1. een letterlijke passage die door iemand anders aangehaald wordt uit een bron

aanhalingsteken (n)
cudzysłów
  1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden

aanhanger (n)
przyczepa
  2. rijdend object dat achter de auto gehangen kan worden voor het vervoeren van goederen.

aanhangwagen (n)
przyczepa

aanhouden (v)
aresztować, zatrzymać
  2. arresteren

aanhouding (n)
zatrzymanie

aanklager (n)
oskarżyciel
  1. iemand die een proces aanspant

aanklampen (v)
zaczepiać
  2. aanspreken

aankleden (v)
ubrać
  3. zijn kledij aantrekken

aankloppen (v)
zapukać
  1. kloppen om binnen te komen

aankomen (v)
przybywać
  1. een bestemming bereiken
tyć
  4. zwaarder worden

aankomend (adj)
nadchodzacy
  1. aanstaand

aankomst (n)
przyjazd, przyjście
  1. de bestemming bereiken, het aankomen

aankondigen (v)
ogłaszać
  1. bekendmaken

aankoop (n)
zakup
  1. datgene wat men aankoopt

aanleiding (n)
powód
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft

aanloop (n)
rozbieg
  2. het op toeren komen van een aandrijfmotor, machine etc.
pęd
  3. een loop of tred voorafgaand aan een sprong, duik, enzovoort

aanloophaven (n)
port pośredni

aanmatigend (adj)
bezczelny

aanmelden (v)
zarejestrować
  1. zich opgeven
logować
  2. zich bekend maken met gebruikersnaam en wachtwoord

aanmoedigen (v)
zachecać, zachęcać
  1. moed inspreken

aanmoediging (n)
zachęcanie
  1. het inspreken van moed

aanname (n)
przypuszczenie, założenie

aannemen (v)
adoptować
  1. overnemen

aanpak (n)
podejście
  1. manier van aanpakken

aanpakken (v)
radzić sobie
  3. een probleem oplossen

aanpasbaar (adj)
giętki
  1. in staat om zich aan te passen

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
przystosowywać
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken
przymierzać
  2. aantrekken om te passen

aanpassing (n)
adaptacja
  2. het zich aanpassen
  1. een verandering in een richting

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ (n)
ekran dotykowy
  1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken.

aanraden (v)
doradzić, poradzić
  1. raad geven om iets te doen

aanraken (v)
dotykać, dotknąć
  1. fysiek contact maken met iets

aanraking (n)
dotyk, kontakt
  1. het aanraken

aanranden (v)
napaść
  1. fysiek aanvallen

aanrander (n)
napastnik
  1. aanvaller
  2. een persoon, in de regel van het mannelijke geslacht die iemand anders aanvalt om seksuele redenen

aanrecht (n)
blat
  1. vaste tafel met kastjes langs keukenwand

aanrechtblad (n)
kontuar
  1.

aanrijding (n)
kolizja
  1. botsing met een voertuig

aanroepen (v)
wywoływać
  3. een subprogramma uitvoeren

aanschaffen (v)
kupić, nabyć
  1. kopen

aanslaan (v)
uderzyć
  1. tegen iets slaan
zakorzenić się
  13. wortel schieten

aanslag (n)
zamach
  4. terroristische aanval

aansmeren (v)
nasmarować
  1. besmeren

aanspraak (n)
roszczenie
  1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen

aansprakelijk (adj)
odpowiedzialny
  1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden

aansprakelijkheid (n)
odpowiedzialność

aansprakelijkheidsverzekering (n)
ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej
  1. overeenkomst waarbij je premie betaalt aan een verzekeraar zodat die zal betalen voor schade die je per ongeluk veroorzaakt of waarvoor je verantwoordelijk wordt gehouden

aansteken (v)
zapalić
  1. doen ontbranden
zarazić
  4. besmetten met een begin van rotting

aansteker (n)
zapalniczka
  1. apparaatje om vuur te maken

aanstelling (n)
przeznaczenie
  1. benoeming in een functie, dienst etc.

aanstichter (n)
podżegacz

aantal (n)
liczba
  1. een telbare hoeveelheid

aantasten (v)
zaafektować
  1. (langzaam) beschadigen, aangrijpen

aantekenboekje (n)
notatnik
  1. een klein formaat dat men bij zich draagt om opmerkingen in op te schrijven

aantekening (n)
notatka

aantonende wijs (phraseologicalUnit)
tryb oznajmujący
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

aantreffen (v)
napotkać
  1. ontmoeten, vinden

aantrekkelijk (adj)
atrakcyjny, pociągający
  1. bekoorlijk

aantrekken (v)
pociągać
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen

aanvaardbaar (adj)
akceptowalny
  1. te aanvaarden

aanvaarden (v)
podjąć, rozpocząć, zacząć
  1a. beginnen, ondernemen
akceptować
  2. accepteren, in bezit ontvangen

aanval (n)
napad, napaść
  1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven

aanvallen (v)
napaść, zaatakować

aanvaller (n)
napastnik
  2. een persoon in de voorste linie
  1. iemand die aanvalt

aanvang (n)
poczatek

aanvangen (v)
poczać
  1. beginnen, starten

aanvankelijk (adj)
początkowy
  1. in het begin

aanvankelijk (adv)
początkowo
  1. in het begin

aanvaring (n)
kolizja, zderzenie
  1.

aanverwant (adv)
spokrewniony

aanvoegende wijs (n)
tryb łączący
  1. werkwoordswijs van mogelijkheid

aanvraag (n)
wniosek
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvraagformulier (n)
wniosek
  1. een papieren of elektronisch blad waarin men de benodigde informatie dient in te vullen voor het aanvragen ergens van

aanvrage (n)
wniosek
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
dopełnić
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvullend (adj)
uzupełniajacy
  1. die of dat aanvult

aanvulling (n)
uzupełnienie

aanwezig (adj)
obecny

aanwezigheid (n)
obecność
  1. het aanwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

aanwijzen (v)
wskazać
  1. door wijzen tonen

aanwijzing (n)
wskazówka
  1. het aanwijzen
  2. vingerwijzing

aanzetten (v)
właczyć

aap (n)
małpa
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde der primaten

aar (n)
kłos
  1. bloeiwijze van granen
  2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen

aardaker (n)
groszek bulwiasty

aardappel (n)
ziemniak, kartofel, pyra

aardappelkever /ˈar.dɑ.pɔɫ.ke.vər/ /ˈar.dɑ.pəɫ.ke.vər/ /ˈaːrd.ɑ.pəl.ke.vər/ (n)
stonka ziemniaczana
  1. bepaald soort tor, Leptinotarsa decemlineata

aardappelmeel (n)
mąka ziemniaczana

aardappelpuree /ˈardɑˌpəɫpyˈre/ (n)
purée ziemniaczane
  1. een puree van zeer fijn gemaakte, met melk aangemengde aardappels

aardappelsalade (n)
sałatka ziemniaczana
  1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen

aardbei (n)
truskawka, poziomka
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom (n)
chróścina jagodna, chruścina jagodna

aardbeving (n)
trzęsienie ziemi
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aardbevingsgolf (n)
fala sejsmiczna

aardbewoner (n)
mieszkaniec Ziemi
  1. bewoner van de planeet aarde

aardbol /ʔardbɔl/ (n)
kula ziemska

aarde /ˈardə/ (n)
Ziemia, ziemia
  1. planeet
ziemia
  2. grond

aarden (v)
uziemić
  4. met de aarde verbinden

aardewerk (n)
ceramika

aardgas /artxɑs/ (n)
gaz ziemny
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardgaswinning (n)
wydobycie gazu ziemnego
  1. het ontginnen van aardgas

aardig /ˈar.dəx/ /ˈar.dəχ/ /ˈaːr.dɪx/ (adj)
przyjazny, przyjazna, przyjazne
  1. aangenaam in omgang

aardkorst /ˈart.kɔrst/ (n)
skorupa ziemska
  1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil

aardkunde (n)
geologia

aardmuis (n)
nornik bury
  1. Microtus agrestus, een zoogdier uit de orde van knaagdieren

aardoppervlak (n)
powierzchnia ziemi
  1. het buitenste gedeelte van de aardkorst

aardpeer /ˈartpɪːr/ (n)
słonecznik bulwiasty
  bepaald soort zonnebloem, Helianthus tuberosus

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
geografia

aardrijkskundig (adj)
geograficzny
  1. met betrekking tot de aardrijkskunde

aards (adj)
ziemski
  1. betrekking hebbende op de aarde, tot de aarde behorend

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
mrównik
  1. bepaald soort zoogdier, Orycteropus afer

aardveil (n)
bluszczyk kurdybanek
  1.

aardverschuiving (n)
osuwisko
  1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond

aarmunt (n)
mięta zielona
  1. en 2. (blaadjes van) de plant Mentha spicata

aarsmade /ˈarsmadə/ (n)
owsica
  1. een kleine worm die parasitair voorkomt in de darmen van de mens

aarts- (prefix)
archi-

aartsbisdom /ˈaːrz.bɪz.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪs.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪz.dɔm/ (n)
archidiecezja, arcybiskupstwo
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
arcybiskup
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsengel (n)
archanioł
  1. een hemelgeest in een rang boven een engel

aartshertog (n)
arcyksiążę
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartshertogdom (n)
arcyksięstwo

aartshertogin (n)
arcyksiężniczka
  1. adellijke titel, vrouw van een aartshertog

aartspriester (n)
archiprezbiter

aarvederkruid (n)
wywłócznik kłosowy

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
wahać się
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzeling (n)
wahanie
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas (n)
as
  1. speelkaart

aaseter (n)
padlinożerca

aasgier /'as.xir/ (n)
sęp kasztanowaty
  1. bepaald soort roofvogel, Neophron percnopterus
sęp
  2. iemand die profijt wil halen uit iemand anders tegenslag

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
abakus
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abbreviatie (n)
skrót
  1. het inkorten van een woord of een frase

abces (n)
ropień
  1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend

abdicatie (n)
abdykacja

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
opactwo
  1. klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
opatka, przeorysza
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen (n)
odwłok

abdominaal /ˌɑbdoʊmiˈnaːɫ/ (adj)
brzuszny
  1. de onderbuik betreffend

abductie (n)
abdukcja
  wegvoering

aberratie (n)
aberracja

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
ablatyw, ablatiwus
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

ablaut /ˈɑb.laʊ̯t/ /ˈɑp.lɔʊ̯t/ /ˈɑp.lʌʊ̯t/ (n)
przegłos
  1. regelmatige, grammaticaal bepaalde klinkerwisseling

abnormaal (adv)
nienormalny
  1. ongewoon

abominabel /ɑbomɪˈnabəl/ (adj)
obrzydliwy
  bijzonder slecht

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
abonent, abonentka
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abonnement (n)
abonament

abonneren /ɑbɔ'nerə(n)/ (v)
abonować, zaabonować, prenumerować
  1. een abonnement aangaan

abrikoos (n)
morela

abscis (n)
abscysa
  1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

absence (n)
nieobecność
  1.

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
absynt, piołunówka
  1. een soort likeur op basis van anijs

absint-alsem (n)
bylica piołun

absolutie /ɑpso'lysi/ (n)
absolucja
  1. het vergeven van de zonden

absoluut /ɑpso'lyt/ (adj)
absolutny
  1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks
  2. volledig, volkomen
  3. beslist, zeker
  4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
wchłaniać, absorbować

absorptie (n)
absorpcja

abstinentie (n)
abstynencja

abstractie /ɑp'strɑksi/ (n)
abstrakcja
  1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid

abstraheren (v)
abstrahować
  1. concretiseren

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
absurd, bzdura
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
opat
  1. het hoofd van een abdij

abuis /aˈbœys/ (n)
pomyłka

acacia (n)
akacja
  plant uit het geslacht Acacia

academie (n)
akademia

acanthus (n)
akant miękki

accent (n)
akcent
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt

acceptatie /ɑk.sep.ˈtaː.tʃi/ (n)
akcept
  1.

accident /ɑksiˈdɛnt/ (n)
wypadek
  1. ongeval, ongeluk

accidenteel (adj)
przypadkowy

accijns (n)
akcyza
  1. belasting die direct geheven wordt bij de aan- en verkoop van verbruiksgoederen

acclimatiseren (v)
aklimatyzować, aklimatyzować się
  1. aan een andere omgeving wennen

accommodatie (n)
akomodacja
  1. voorzieningen ten behoeve van ...
  2. aanpassing

accordeon (n)
akordeon
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accountant (n)
księgowa, księgowy
  1. iemand die zijn beroep maakt van het inrichten en controleren van boekhoudingen en administraties

accrediteren (v)
akredytować
  1. een officieel stempel van goedkeuring aan iets of iemand verlenen

accu /ɑky/ (n)
akumulator
  1. een toestel om elektriciteit op te slaan

accumulator (n)
akumulator
  1. toestel dat de opeenhoping van elektrische lading mogelijk maakt

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ (n)
biernik
  1. naamval voor het lijdend voorwerp

acerola (n)
malpigia granatolistna

acerola-kers (n)
malpigia granatolistna

acetaat (n)
octan
  1. een ester of zout afgeleid van azijnzuur

aceton (n)
aceton
  1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: C₃H₆O

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
acetylocholina
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
acetylen
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

acetylsalicylzuur /xxxx/ (n)
kwas acetylosalicylowy
  1.

achilleshiel (n)
pięta Achillesa
  1. kwetsbare plaats

achillespees (n)
ścięgno Achillesa

acht (cardinalNumeral)
osiem
  1. het getal 8

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ (n)
kolejka górska, rollercoaster
  1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt

achtendertig (cardinalNumeral)
trzydzieści osiem
  1. het getal 38

achtentachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt osiem
  1. het getal 88

achtentwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia osiem
  1. het getal 28

achtenveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści osiem
  1. het getal 48

achtenvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt osiem
  1. het getal 58

achtenzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt osiem
  1. het getal 68

achter (preposition)
za

achteraan (adv)
za

achterbank (n)
tylne siedzenie
  1. de bank in het achterste deel van een voertuig

achterblijver (n)
maruder

achterdochtig (adj)
podejrzliwy

achtereenvolgend (adj)
kolejny
  1. op deze wijze na elkaar

achtergrond (n)
tło
  1. de indirecte oorzaak van actualiteiten

achterkant /ˈɑxtәrkɑnt/ (n)
tył

achterkleinkind /ˈɑxtərklɛɪŋkɪnt/ (n)
prawnuczka
  1. het kind van iemands kleinkind

achterlaten (v)
pozostawiać, zostawiać
  1. dumpen, weggaan van, verlaten

achterlijk (adj)
zacofany
  1. achterstand vertonend in de ontwikkeling

achterna /ɑxtər'na/ (adv)
poniewczasie, potem
  1. iemand of iets volgend

achternaam (n)
nazwisko
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achterstag (n)
achtersztag
  1. stag aan achterkant van zeil boot naar de top van de mast

achteruit (adv)
tył
  1. in achterwaartse richting

achteruitkijkspiegel (n)
lusterko wsteczne
  1. een spiegel aan een auto of motorfiets waarmee men de situatie op de weg achter zich kan zien

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
przyrostek
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achtervolgen (v)
ścigać
  1. iemand inhalen

achtervolging (n)
pościg

achterwaarts (adj)
do tyłu

achthoek (n)
ośmiokąt
  1. een vorm met acht hoeken

achthoekig /ɑxt'ɦukəx/ (adj)
oktagonalny
  1.

achthonderd /ˈɑxtˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
osiemset
  1. het getal 800

achting (n)
szacunek
  1. aanzien

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
ósmy

achttien (cardinalNumeral)
osiemnaście
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

achttiende (ordinalAdjective)
osiemnasty

acidose (n)
acydemia

acne (n)
trądzik

acrobaat (n)
akrobata
  1. gymnast

acrocyanose (n)
akrocyjanoza
  1. blauwkleuring van handen, voeten

acroniem (n)
akronim

acteur /ɑkˈtør/ (n)
aktor
  1. persoon

actie (n)
akcja

actief /ɑk'tif/ (adj)
aktywny
  1. met iets bezig zijnde

actiefilm (n)
film akcji

actiegroep (n)
grupa działania

actinide (n)
aktynowce
  1. Scheikundig element

actinium (n)
aktyn
  1. Scheikundig element

activa (n)
aktywa
  1. in geld uitgedrukte waarde van de bezittingen van een onderneming

activeren (v)
aktywować
  1. werkzaam maken

activiteit (n)
aktywność
  1. iets waarmee men actief is

activum (n)
strona czynna
  1. bedrijvende vorm

actrice (n)
aktorka
  1. vrouw

actuaris (n)
aktuariusz

actueel /ɑktyˈwel/ (adj)
aktualny

acupuncturist (n)
akupunkturzysta
  1.

acupunctuur (n)
akupunktura
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
pilny
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
grdyka, jabłko Adama
  deel van het strottenhoofd bij de man

adaptatie (n)
adaptacja
  1. aanpassingsvermogen

adapter (n)
adapter

adder (n)
żmija
  1. gifslang
  2. persoon

addertong (n)
nasięźrzał

additief (n)
dodatki
  1. chemisch product

additioneel (adj)
dodatkowy
  1. toegevoegd

adel (n)
szlachta
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
orzeł
  1. benaming voor sommige soorten grote roofvogels

adelaarsvaren (n)
orlica pospolita

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
oddychać
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhaling (n)
oddychanie
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

adenoom (n)
gruczolak
  1. goedaardig klierweefselgezwel

adenovirus (n)
adenowirus
  1. virus dat verkoudheden veroorzaakt

adequaat /a.de.'kʋat/ (adv)
adekwatny
  1. correct en passend bij het beoogde doel

ader (n)
żyła
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed

adhesie /ɑtˈhezi/ (n)
adhezja
  1. een vergroeiing van organen
  2. onderlinge aantrekkingskracht tussen ongelijke moleculen zonder dat er sprake is van een chemische binding

adjectief (n)
przymiotnik
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum (n)
przymiotnik
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

administratie /ˌɑtminɪsˈtrasi/ /ˌɑtminɪsˈtratsi/ (n)
administracja
  1. de plaats waar gegevens zorgvuldig worden vastgelegd zodat ze later terug te vinden of te controleren zijn

administrator (n)
administrator

administratrice (n)
administratorka

administreren (v)
administrować
  1. zorgvuldig vastleggen van gegevens zodat het later terug te vinden of controleren is

admiraal (n)
admirał
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admittantie (n)
admitancja
  1. de reciproke complexe impedantie

adopteren (v)
adoptować
  1. een kind aannemen

adoptie (n)
adopcja

adrenaline (n)
adrenalina
  1. een hormoon en een neurotransmitter die wordt geproduceerd in de bijnieren en in sommige zenuwcellen en vrijkomt bij angst en stress, maar ook bij woede, kou, hitte, pijn en fysieke arbeid

adres /aˈdrɛs/ (n)
adres
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adsorptie (n)
adsorbcja
  1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten

adukiboon /a.ˈdu.ki.ˌbon/ (n)
fasola adzuki

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
adwent
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

adventskalender (n)
kalendarz adwentowy
  1. de kalender bestaat vaak uit een platte kartonnen doos waarin 24 genummerde vakjes zijn aangebracht, elk nummer staat voor een datum van 1 tot 24 december, elke avond mag in de adventstijd een vakje met de juiste datum geopend worden en het daarin gevonden snoepje is dan van jou

adverteerder (n)
ogłoszeniodawca

advertentie (n)
ogłoszenie
  1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ...

advies /ɑt'fis/ (n)
porada, rada
  1. een gegeven raad

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ (v)
radzić
  1. raad geven aan

adviseur (n)
doradca
  1. raadgever, raadsman

advocaat /ɑtfoˈkat/ (n)
adwokat
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

advocate (n)
adwokatka
  1. vrouwelijke advocaat

advocatuur (n)
adwokatura
  1. de verzameling van alle advocaten

aerodynamica (n)
aerodynamika

aerofoon (n)
aerofon
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die een toon voortbrengen door een trillende luchtkolom

aeroob /ɛːrop/ (adj)
aerobowy
  1.

aerosol /ˌæːroˈzol/ /ˌɛːroˈzɔɫ/ (n)
aerozol, aerosol
  2. scheikunde

af en toe (adv)
czasami, czasem
  1. op onregelmatige tijden

afasie (n)
afazja
  1. het onvermogen te spreken

afbeelden (v)
przedstawiać

afbeelding /ɑfbeldɪŋ/ (n)
rysunek
  1. een grafisch beeld

afbetaling (n)
rata
  1. een geleidelijke betaling in termijnen

afbijtmiddel (n)
rozpuszczalnik
  1. chemisch product voor het zeer drastisch schoonmaken bijv

afbraak /'ɑfbrak/ (n)
rozpad
  1. afbreken, slopen

afdaling (n)
zejście

afdekken /ˈɑf.dɛ.kə(n)/ /ˈɑv.dɛ.kə(n)/ (v)
przykryć
  1. iets over iets anders heen plaatsen

afdeling /ˈɑfdelɪŋ/ (n)
wydział
  1. groep van werknemers die aan soortgelijke taken werken

afdingen (v)
targować
  1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen

afdruk (n)
odcisk
  1. resultaat van het afdrukken

afdrukken (v)
wydrukować
  2. (op papier) weergeven d.m.v. een printer of een drukpers

affaire (n)
romans

affakkelen (v)
spalanie gazów na pochodniach
  1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel

affiliëren (v)
afiliować

affix (n)
zrostek
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

affricaat /ˌɑfriˈkat/ (n)
afrykata
  1. een combinatie van twee medeklinkers, waarvan de eerste een plosief is en de tweede een homorgane wrijfklank

affuit (n)
laweta

afgezant (n)
emisariusz
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afgod /'ɑfxɔt/ (n)
bożek

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ (n)
bałwochwalstwo

afgraving (n)
wykopalisko
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
czeluść, otchłań
  1. een grote steile diepte

afgunstig (adj)
zazdrosny
  1. iemand niet gunnen dat die iets heeft dat men zelf wil hebben

afhangen (v)
zależeć
  1. ~ van: naargelang iets verandert mee veranderen

afhankelijk (adj)
bluszczowaty

afhankelijkheid (n)
zależność

afkeer (n)
awersja
  1. een sterke behoefte om zich tegen iets te keren

afkeuren (v)
odrzucać
  1. niet geschikt verklaren

afkeuring (n)
dezaprobata
  1. het uitspreken van een negatief oordeel over iets

afkoelen /'ʔɑfkulən/ (v)
ochłodzić (sie)
  1. kouder worden

afkoeling (n)
ochłoda, ochłodzenie
  1. een proces waarbij de temperatuur geleidelijk lager wordt

afkomstig (adj)
pochodzacy (od)
  1. komende van

afkorten (v)
skracać
  1. kortere versies voor veelgebruikte woorden of woordgroepen bedenken

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
skrót
  1. het inkorten van een woord of een frase

afleiden (v)
rozpraszać
  1. de aandacht opvragen

afleiding (n)
derywat
  2. een woord dat middels toevoeging van een voor-, in- of achtervoegsel gevormd wordt uit een ander
pochodna
  3. een serie logisch uit elkaar volgende uitdrukkingen die laten zien hoe een bepaalde formule volgt uit definities en axioma's

afleveren (v)
dostarczyć
  1. brengen naar en achterlaten op de plek van bestemming

aflevering (n)
odcinek
  1. elk onderdeel van een tv-serie dat op regelmatige tijden wordt uitgebracht of uitgezonden

afloop /ˈɑflop/ /ˈɑfloːp/ (n)
zakończenie
  1. einde

aflossen (v)
opłacać
  2. geheel of gedeeltelijk voldoen

aflossing (n)
spłata
  2. een bedrag waarmee een schuld wordt afgelost in termijnen

afluisteren (v)
podsłuchiwać
  1. ongemerkt luisteren naar de communicatie van anderen

afmaken (v)
skonczyć, zakonczyć
  1. iets tot voltooiing brengen

afmelden (v)
wylogować
  1. de sessie binnen een programma beëindigen

afmeting (n)
wymiar
  1. de ruimte die iets in beslag neemt

afname (n)
spadek, redukcja
  1. het minder worden

aforisme (n)
aforyzm
  1. korte spreuk met een kernachtige boodschap

afpassen /'ɑfpɑsə(n)/ (v)
odmierzyć
  1. nauwkeurig afmeten

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ (n)
szantaż
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

afranselen (v)
bić
  1. een pak slaag geven

afreageren (v)
odreagować
  1. de hersenen ontdoen van woede

afrikaantje (n)
aksamitka
  1. een geslacht van eenjarige planten Tagetes

afronden (v)
zaokrąglać
  1. het vervangen van een getal met te veel decimalen door het meest dichtbije getal met het gewenste aantal decimalen
kończyć
  2. vervolmaken, afmaken

afscheid (n)
pozegnanie
  1. een begroeting bij het elkaar verlaten

afscheiden (v)
oddzielić
  1. afzonderen, uit de aanwezigheid van iets verwijderen

afschrijving (n)
amortyzacja
  1. een jaarlijks afgeboekt bedrag op een begroting om in rekening te brengen dat sommige goederen een beperkte levensduur beziten

afschuwelijk /ɑfˈsxyu̯ələk/ (adj)
okropne

afsluiten /'ɑf.slʌʏ.tə(n)/ (v)
zamknać
  1. zorgen dat iets of iemand niet in, uit of door iets kan gaan, alle openingen dicht doen

afsnijden (v)
odciać
  1. ergens een stuk vanaf halen

afspraak (n)
wizyta
  1. een overeenkomst

afspraakje (n)
randka
  1. een afspraak tussen verliefden om elkaar te ontmoeten

afspreken (v)
umówić sie
  1. een onderling vergelijk vastleggen

afstaan (v)
odstapić
  1. uit handen geven

afstammeling (n)
potomek

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
odległość
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt

afstandsbediening (n)
pilot
  een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt

afstempelen (v)
przesteplować
  1. er een stempel opzetten

afstoffen /ˈɑfstɔfə(n)/ (v)
odkurzać, ścierać kurz
  1. ontdoen van stof

afstoten (v)
odepchnąć

aft /ɑf/ /ɑft/ (n)
afta
  1. een kleine zweer in de mond ten gevolge van een virus

aftrap /ˈɑftrɑp/ (n)
rozpoczęcie meczu, rozpoczęcie spotkania
  1. de eerste trap vanuit de middencirkel bij het begin van speeltijd van een voetbalwedstrijd

aftreding (n)
dymisja
  1.

aftrekken (v)
odejmować
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt
odciągać
  2. verwijderen door te trekken

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ (n)
odejmowanie
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt

afval (n)
śmieci, odpad(y)
  1. onbruikbare resten die weggegooid worden

afvallen / ˈɑfɑlə(n) / (v)
chudnąć
  1. gewicht verliezen.
udpadać
  4. vallen vanaf een hoger gelegen plek

afvallige (n)
apostata

afvalligheid (n)
apostazja
  1. het ontrouw worden aan zijn geloof

afwachten /ˈɑfwɑxtə(n)/ /ˈɑfʋɑxtə(n)/ /ˈɑfʋɑχtə(n)/ (v)
odczekać
  1. wachten op wat er gaat gebeuren

afwas (n)
zmywanie

afwassen /'ɑfwɑsə(n)/ /'ɑfʋɑsə(n)/ /'ɑfβ̞ɑsə(n)/ (v)
zmywać
  [1] het schoonmaken van de vaat, zoals, messen, vorken, lepels, borden

afwezig (adj)
nieobecny
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid (n)
nieobecność
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwisselend (adj)
zmienny
  1. elkaar vervangend

afzeggen (v)
odwołać
  1. aangeven dat men niet gaat komen

afzender (n)
nadawca
  1. iemand die iets naar een adres verzendt

afzetten (v)
detronizować
  9. tot afstand dwingen

afzuigkap /ˈɑfzœʏχkɑp/ /ˈɑfzœːxkɑp/ (n)
wyciąg
  1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

agaat (n)
agat
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon
  2. een stenen voorwerp bestaande of vervaardigd uit agaat

agenda /a.ˈɣɛn.da/ /a.ˈχɛn.da/ (n)
agenda
  1. een notitieboek waarin afspraken genoteerd worden

agentschap /aɤˡɛntsxɑp/ (n)
agencja
  1. lokale vertegenwoording van een grotere organisatie

agentuur (n)
agencja

agglomeraat (n)
aglomerat

agglomeratie (n)
aglomeracja

aggregatietoestand (n)
stan skupienia materii
  1. elk van de toestanden, afhankelijk van druk en temperatuur, waarin een stof kan voorkomen

agnosticisme (n)
agnostycyzm

agnosticus (n)
agnostyk
  1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt

agnostisch (adj)
agnostycystyczny

agoeti (n)
aguti złocisty
  1. benaming voor Zuid-Amerikaans knaagdieren uit het geslacht Dasyprocta

agorafobie (n)
agorafobia

agressie (n)
agresja

agressief (adj)
agresywny
  1. aanvallend

agressiviteit (n)
agresja
  1. de neiging tot agressie
  2. het agressief zijn

agrimonie /aɣriˈmoni/ (n)
rzepik

agronomie (n)
agronomia
  1. de landbouwkunde

aha (interjection)
aha

ahorn /a.ˈhɔrn/ (n)
klon
  1. een boom of heester van het geslacht Acer.

ahornsiroop (n)
syrop klonowy
  1.

aids (n)
AIDS
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

air /ɛːr/ (n)
poza

airbag (n)
poduszka powietrzna
  1. beschermingssysteem in voertuigen

aker /'akər/ (n)
żołądź
  2. vrucht van de eik

akkerandoorn (n)
czyściec polny

akkerboterbloem /ˈɑ.kər.ˌbo.tər.ˌblum/ (n)
jaskier polny

akkerhoornbloem (n)
rogownica polna

akkerkers (n)
rzepicha leśna

akkerkool (n)
Łoczyga pospolita

akkerpaardenstaart (n)
skrzyp polny

akkerwinde (n)
powój polny

akkerzenegroen (n)
dąbrówka żółtokwiatowa

akkoord (n)
zgoda
  1. overeenkomst
akord
  2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen

akoestiek /ˌakusˈtik/ (n)
akustyka
  1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting ...

aktetas (n)
aktówka
  1. platte en rechthoekige tas

al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel (phraseologicalUnit)
kłamstwo ma krótkie nogi

alalie (n)
alalia
  1. het niet kunnen spreken

alarmsignaal (n)
sygnał alarmowy
  1. een noodsignaal, vaak in de vorm van een luid geluid of een knipperend licht, dat voor dreigend gevaar waarschuwt

alarmsysteem /ɑˈlɑrmsiˌstem/ (n)
system alarmowy
  1.

albast (n)
alabaster

albatros (n)
albatros
  1. benaming voor vogels uit de familie Diomedeidae

albe (n)
alba

albinisme (n)
albinizm
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

album (n)
album

alchemie (n)
alchemia
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alcohol (n)
alkohol
  1. elk van de verbindingen uiteen groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisch (adj)
alkoholowy
  1. alcohol bevattend

alcoholisme (n)
alkoholizm

alcoholvrij (adj)
bezalkoholowy
  1. met een verwaarloosbaar alcoholgehalte

aldus (adv)
tak, w ten sposób
  1. zo, op deze manier
według, zgodnie z
  2. volgens

ale (n)
ale
  Engels bier

alexandrijn (n)
aleksandryn

alfa /ˈɑlfa/ (n)
alfa
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet (n)
alfabet, abecadło
  de lettertekens van een taal

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ (adj)
alfabetyczny
  1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet

alfalfa (n)
lucerna siewna

alfastraling (n)
promieniowanie alfa
  1.

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
algebra
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen (n)
ogólny, powszechny, generalny

algoritme (n)
algorytm

alhier (adv)
tu, tutaj
  1. in deze plaats

alibi //ˈaː.liˌbi/ (n)
alibi
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad,...

alimentatie (n)
alimenty

alinea /aˈlinija/ (n)
paragraf

alk /ɑlk/ (n)
alka krzywonosa
  1. bepaald soort zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft, Alca torda

alkaan (n)
alkan

alkali (n)
alkalia

alkalisch (adj)
zasadowy
  met betrekking tot alkali

alkaloïde (n)
alkaloid
  1. een stikstof bevattende plantenbase

alkeen (n)
alken

alkoof (n)
alkowa
  1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer

alledaags (adj)
codzienny

alleen /ɑl.ˈen/ (adj)
sam
  1. zonder gezelschap

alleenheerser (n)
autarcha
  1. iemand die met onbeperkte oppermacht regeert

allegorie (n)
alegoria

allegorisch (adj)
alegoryczny
  1. betrekking hebbend op het uitbeelden van een abstract begrip

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ (n)
allel
  1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen

allemaal (indefinitePronoun)
wszystko, wszyscy

allen /ˈɑlən/ (cardinalNumeral)
wszyscy
  hoofdtelwoord

allerbest (adj)
najlepszy

allergeen (n)
alergen
  1. stof die overgevoeligheid veroorzaakt

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
alergia, uczulenie
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allergisch (adj)
alergiczny
  1. overgevoelig

allergologie (n)
alergologia
  wetenschap die allergieën bestudeert

allerlei /ˈɑlərlɛi/ (indefinitePronoun)
rózne

alles (indefinitePronoun)
wszystko
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alliantie (n)
przymierze, alians
  1. een bondgenootschap

alligator (n)
aligator
  1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator

allofoon (n)
alofon
  1. een alternatieve vorm die een foneem in een bepaalde fonologische context aanneemt

alluviaal (adj)
aluwialny

alluvium /ɑˈlʏvijʏm/ (n)
aluwium
  1. los materiaal (regoliet) dat als sediment door een rivier is afgezet

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
wszechmoc
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig (adj)
wszechmocny

almanak (n)
almanach

alnico (n)
alni

alomtegenwoordigheid (n)
wszechobecność, omniprezencja

alopecie (n)
alopecja
  1. haaruitval

aloë (n)
aloes

aloë vera (n)
aloes zwyczajny

alpaca (n)
alpaka
  1. bepaald soort zoogdier Vicugna pacos
nowe srebro
  2. zilverkleurige metaallegering

alpenanemoon (n)
sasanka alpejska

alpenden (n)
sosna limba

alpenhoorn (n)
róg alpejski
  1. een van hout vervaardigd blaasinstrument met een lengte tot vier meter

alpineskiën (v)
narciarstwo alpejskie
  1. sport waarbij men op ski's een heuvel of berg afdaalt.

alruin (n)
mandragora lekarska

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel (phraseologicalUnit)
gdy kota nie ma, myszy harcują
  1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel

alsem (n)
piołun

alsemambrosia (n)
ambrozja bylicolistna

alsof (conjunction)
jakby
  1. luidt een vergelijking in

alstublieft (adv)
proszę
  1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel

alt (n)
alt
  1. lage vrouwenstem

altaar (n)
ołtarz
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ (n)
alternatywny
  1. een andere mogelijkheid of methode

altijd (adv)
zawsze
  1. op elk moment

altruïsme (n)
altruizm

altruïstisch (adj)
altruistyczny
  1.

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ (n)
altówka, wiola
  1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
glin, aluminium
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

aluminiumbrons (n)
brązal

alver (n)
ukleja

alvleesklier (n)
trzustka
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

alvorens (conjunction)
przed
  1. luidt een handeling in die in de tijd voorafgaat aan die van de hoofdzin

alweer (adv)
znowu

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ (n)
amalgamat
  1. kwiklegering

amandel (n)
drzewo migdałowe, migdał
  1. kleine bladverliezende loofboom, Amygdalus dulcis
migdał
  1. eetbare pit van de amandelvrucht

amandelboom (n)
drzewo migdałowe

amandelmelk (n)
mleko migdałowe
  1. een melkachtige drank die uit fijngemalen amandelen en water bereid kan worden

amandelspijs (n)
marcepan
  1. een mengsel van amandelen en suiker dat wordt gebruikt in o.a. gevulde speculaas en boterletters

amandelwolfsmelk (n)
wilczomlecz migdałolistny

amarant (n)
szarłat
  1. of 2. (zaden van) geslacht Amaranthus

amaril (n)
szmergiel

amateur (n)
amator
  1. een persoon die iets als hobby doet

amatrice (n)
amatorka
  1. vrouw die iets als hobby doet en dus niet beroepsmatig

amazonemier (n)
mrówka amazonka

ambacht (n)
rzemiosło
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambachtelijk (adj)
rzemieślniczy
  1. volgens de methoden van het oude ambacht

ambassade (n)
ambasada
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur (n)
ambasador
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambitieus (adj)
ambitny
  1. vol van de wens en het vertrouwen om iets te bereiken

ambivalentie (n)
ambiwalencja
  1.

ambtelijk (adj)
urzedniczy, urzedowy

ambulance (n)
ambulans, karetka
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

ambulant (adj)
ambulatoryjny
  1. in staat om te lopen

americium (n)
ameryk

amethist (n)
ametyst
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfetamine (n)
amfetamina
  stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen

amfibie (n)
płaz, amfibia
  1. gewerveld dier dat zijn leven als een soort visje in het water begint en...

amfibisch (adj)
amfibijny
  1. geschikt zowel voor in het water als op het land

amfitheater (n)
amfiteatr

amfoor (n)
amfora
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

amfoteer (adj)
amfoteryczny
  1.

amine (n)
amina
  1. een organische verbinding die kan worden beschouwd afgeleid te zijn van ammoniak door vervanging van één of meer N-H-bindingen door N-C-bindingen

aminozuur (n)
aminokwas

ammoniak (n)
amoniak
  1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof

amnesie (n)
amnezja
  1. geheugenverlies

amnestie (n)
amnestia
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amnion (n)
amnion
  1. lamsvlies, het binnenste der eivliezen van het embryo in het moederlichaam

amoebe (n)
ameba, pełzak
  1. eencellige eukaryoot die van vorm kan veranderen door het uitsteken en intrekken van schijnvoetjes

amplitude (n)
amplituda

amplitudemodulatie (n)
modulacja amplitudowa

ampul (n)
ampułka
  4. schenkkannetje voor wijn of water, gebruikt bij de mis
  1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd

amputatie (n)
amputacja

amputeren (v)
amputować
  1. een lichaamsdeel chirurgisch verwijderen

ampère (n)
amper

ampèremeter (n)
amperometr
  1. stroommeter

amsoi (n)
kapusta sitowata

amuseren (v)
bawić
  1. op aangename wijze een indruk op iemand maken, iemand doen (glim)lachen

amylase (n)
amylaza

anaal (adj)
analny, odbytowy
  1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens

anabolisme (n)
anabolizm
  1. opbouw bij de stofwisseling waarbij simpele stoffen omgezet worden tot chemisch ingewikkeldere stoffen

anachronisme (n)
anachronizm

anachronistisch (adj)
anachroniczny
  1. niet passend in de tijdsvolgorde of in de periode waarin het wordt gepresenteerd

anaconda /anaˈkɔnda/ (n)
anakonda
  1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes

anale seks (n)
anal
  1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen

analfabeet (n)
analfabeta
  1. iemand die niet kan lezen of schrijven

analfabetisme (n)
analfabetyzm
  1. het voorkomen van mensen die niet kunnen lezen of schrijven

analgeticum (n)
analgetyk
  1. een pijnstiller

analogie (n)
analogia
  1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking

analoog (adj)
analogowy
  2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk)
  1. overeenkomend met

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
analiza

analyseren (v)
analizować
  1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken

anamnese (n)
anamneza
  1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis

ananas (n)
ananas
  1. een vrucht van de ananasplant

ananaskers (n)
miechunka peruwiańska

anarchie (n)
anarchia

anarchisme (n)
anarchizm

anarchistisch (adj)
anarchiczny
  1. betrekking hebbend op anarchisme

anatomie (n)
anatomia

anatomisch (adj)
anatomiczny
  1. met betrekking tot de anatomie

anatoom (n)
anatom
  1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie

ander (adj)
inny
  1. niet deze

anderhalf (cardinalNumeral)
półtora, półtorej

andermans /'ɑndərmɑns/ (indefinitePronoun)
cudzy
  1. genitief van een andere man, wordt gebruikt in bezittelijke zin

andersom (adv)
odwrotnie

andijvie (n)
endywia
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andoorn (n)
czyściec (roślina)

andreaskruis (n)
krzyż świętego Andrzeja
  1. kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

androgynie (n)
androgynia

androïde (n)
android

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
anegdota
  1. een amusant, kort verhaal

anemie (n)
anemia
  1.

anemisch (adj)
anemiczny
  1. aan bloedarmoede lijdend

anemograaf (n)
anemograf
  1. zelfregistrerende windsnelheidsmeter

anemoon /ɑnəmon/ (n)
anemon
  1. een plant van het geslacht Anemone

anesthesie (n)
anestezja

angel (n)
żądło
  1. het orgaan waarmee wespen, bijen en soortgelijke dieren steken

angelologie (n)
angelologia
  1. leer van de Engelen

angina pectoris (n)
dusznica bolesna
  1. hartkramp, pijn op de borst

angio-oedeem (n)
obrzęk naczynioruchowy
  1. zwelling veroorzaakt door (allergische) overgevoeligheid

anglicanisme (n)
anglikanizm

anglicisme (n)
anglicyzm
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar Engels voorbeeld

anglist (n)
anglista
  1.

angst /ɑŋst/ (n)
strach, lęk, niepokój
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

angstig (adj)
bojazliwy

angststoornis (n)
zaburzenia lękowe

anijs (n)
anise, anyż
  1. bepaald soort schermbloemige plant, Pimpinella anisum

anijszaad (n)
anyż
  1. het zaad van de anijsplant

anion (n)
anion

anjer (n)
goździk

anker (n)
kotwica
  1. onderdeel van een vaartuig
  2. muuranker
  3. onderdeel van een uurwerk

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ (n)
aneksja
  1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep

annexeren /ˌɑnɛkˈsɪːrə(n)/ (v)
anektować
  1. het toeëigenen van een grondgebied

annonce (n)
anons
  2. aankondiging

annuleren /ɑny'lerə/ (v)
anulować, unieważniać
  1. iets afgelasten

anomalie (n)
anomalia
  1. afwijking van organen

anoniem (adj)
anonimowy
  1. naamloos

anonimisering (n)
anonimizacja
  1. verwijderen van gegevens die zouden kunnen leiden de tot identificatie van de persoon

anonimiteit (n)
anonimowość, bezimienność
  1. naamloosheid

anorexia (n)
anoreksja
  1. magerzucht, eetstoornis

anorexie (n)
anoreksja
  1. verlies van eetlust

anorganisch (adj)
nieorganiczny
  1. niet tot de koolstofverbindingen behorend

anosmie /a.nɔsˈmi/ (n)
anosmia

anoxie (n)
anoksja

ansjovis (n)
sardela

antagonist (n)
antagonista
  1. tegenwerkend middel of orgaan
  2. belangrijkste tegenspeler

antecedent (n)
antecedens
  1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst

antedateren (v)
antydatować
  2. een eerdere datum op een document schrijven dan die van de huidige dag

antenne (n)
antena
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling

anti-inflammatoir (adj)
przeciwzapalny
  1. (medisch) wat ontsteking tegengaat

antiallergisch (adj)
przeciwalergiczny
  1. wat overgevoeligheid tegengaat

antiastmaticum (n)
przeciwastmatyczny

antibacterieel (adj)
przeciwbakteryjny
  1.

antibioticatherapie (n)
terapia antybiotykowa
  1. behandeling met geneesmiddelen die bacteriën doden

antibioticum (n)
antybiotyk

antichrist (n)
antychryst

anticoagulans (n)
antykoagulant
  1. een stof die de bloedstolling vertraagt of tegengaat

anticonceptiemiddel (n)
środek antykoncepcyjny

anticonceptiepil (n)
pigułka antykoncepcyjna
  1. een methode van anticonceptie in de vorm van een pil

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ (n)
antydepresant
  1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid

antidiuretisch (adj)
antydiuretyczny
  1. wat de vorming van urine tegengaat

antidotum (n)
odtrutka
  1. een tegengif

antiek (adj)
antyczny
  1. oud, maar waardevol

antiek (n)
antyczny
  1. oude kunst-, sier- en gebruiksvoorwerpen, die verzameld en verhandeld worden

antifoon (n)
antyfona
  1. vers dat gezongen wordt als inleiding of afsluiting van een psalm

antigeen (n)
antygen
  1. lichaamsvreemde afweeropwekkende stof

antilichaam (n)
przeciwciało, antyciało

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
antylopa
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimaterie (n)
antymateria
  1.

antimoon (n)
antymon

antioxidant (n)
przeciwutleniacz, antyutleniacz
  1. stof die reacties tegengaat waarbij elektronen worden uitgewisseld

antipathie (n)
antypatia
  1. negatieve gevoelens die men tegen iemand koestert

antiquariaat (n)
antykwariat
  1. winkel of bedrijf dat oude en tweedehands boeken verhandelt en verkoopt

antisemiet (n)
antysemita
  iemand met antisemitische denkbeelden

antisepticum (n)
antyseptyka

antithese (n)
antyteza
  1. het tegenovergestelde

antiviraal /ˌɑntiviˈraɫ/ (adj)
przeciwwirusowy
  1.

antoniem (adj)
antonimiczny
  1. tegengesteld van betekenis

antoniem (n)
antonim
  1. woord met tegengestelde betekenis

antrax (n)
wąglik
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropologie (n)
antropologia

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
odpowiedź
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoordapparaat (n)
automatyczna sekretarka, sekretarka

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
odpowiadać, odpowiedzieć
  1. het geven van een antwoord

anus (n)
odbyt

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  1. de slagader die van het hart naar het lichaam, behalve de longen, loopt

apathie (n)
apatia
  1. lusteloosheid

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ (n)
małpa
  1. internetsymbool

aperitief (n)
aperitif
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

aplasie (n)
aplazja
  1. onvolledige ontwikkeling van orgaan of lichaamsdeel

apocalyps (n)
apokalipsa
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apocalyptisch (adj)
apokaliptyczny

apocope (n)
apokopa
  1. wegval van slotklank

apocrief (adj)
apokryf
  1. niet als gezaghebbend erkend

apodictisch (adj)
apodyktyczny

apoptose (n)
apoptoza
  1. geprogrammeerde celdood

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
apostoł
  1. leerling van Jezus
  2. verkondiger van een nieuwe leer

apostolisch (adj)
apostolski

apostrof (n)
apostrofa
  2. aanspreking van afwezige personen of zaken
  1. afkappings- of weglatingsteken

apotheek /apo'tek/ (n)
apteka
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker (n)
aptekarz

apothema (n)
apotema
  1. een meetkundige term die zowel op een cirkel als een regelmatige veelhoek kan worden toegepast

apotheose (n)
apoteoza

apparaat (n)
urządzenie
  1. een door mensen gemaakt voorwerp dat is samengesteld uit verschillende onderdelen en een bepaalde functie heeft

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
jabłko
  1. vrucht

appelazijn (n)
ocet jabłkowy

appelboom (n)
jabłon
  1. boom waaraan appels groeien

appelboor (n)
drylownica do jabłek

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ (n)
sok jabłkowy
  1. een vruchtensap bereid uit appels

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
pomaranc
  1. Vrucht van de appelsienboom

appeltaart (n)
jabłecznik
  1. gebak gevuld met stukjes vruchten van de appelboom

appeltak (n)
Ostrolot muszlowiak
  1. Campaea margaritaria

appendicitis (n)
zapalenie wyrostka

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
oklaskiwać
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
aplauz
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

april /ɑˈprɪl/ (n)
kwiecień
  1. de vierde maand van het jaar

aquarel (n)
akwarela
  nog uit te zoeken

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
akwarium
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ara (n)
ara
  1. grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arachnofobie (n)
arachnofobia

arachnologie (n)
arachnologia
  tak van de zoölogie die zich bezighoudt met de studie van de spinachtigen

arafatsjaal (n)
arafatka
  1. een traditioneel hoofddeksel dat voornamelijk door mannen in Arabische landen en landen met een droog klimaat gedragen wordt ...

arbeid (n)
praca
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider (n)
robotnik
  1. iemand die voor een loon handmatige arbeid levert

arbeidsrecht (n)
prawo pracy
  1. onderdeel van het privaatrecht m.b.t. de normen die het recht op arbeid als sociaal grondrecht tot voorwerp hebben

arbeidster (n)
pracownica

arbiter (n)
arbiter

arbitrage (n)
arbitraż
  systeem van gelijktijdige prijsbepaling
  handelen van een scheidsrechter
  resultaat van het handelen van een arbiter

archaïsch (adj)
archaiczny
  1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk

archaïsme (n)
archaizm

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
archeologia
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archeoloog (n)
archeolog

archetype (n)
archetyp

archief (n)
archiwum

archipel (n)
archipelag
  1. een eilandengroep

architect (n)
architekt
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectuur (n)
architektura
  1. de bouwstijl van een gebouw

architraaf (n)
architraw

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
archiwariusz
  1. een persoon die een archief beheert

archiveren (v)
archiwizować
  1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden

arctische walvis (n)
wieloryb grenlandzki
  1. bepaald soort grote massief zeezoogdier met een kolossale kop, Balaena mysticetus

are (n)
ar

arend (n)
orzeł
  1. roofvogel

arginine (n)
arginina

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
argon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
argument
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen

aria (n)
aria

aristocraat (n)
arystokrata
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratie (n)
arystokracja
  1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten

aristocratisch (adj)
arystokratyczny
  1. volgens de principes van een aristocratie

aritmie (n)
arytmia
  1. onregelmatige hartslag

arm /ɑrṃ/ (adj)
biedny, ubogi
  1. weinig bezittend
  2. beklagenswaardig

arm /ɑrṃ/ (n)
ramię, ręka
  1. lichaamsdeel

armband (n)
bransoletka

armleuning (n)
podłokietnik

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
bieda, ubóstwo
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

armvol (n)
naręcze
  1. een hoeveelheid die men in één keer in zijn armen kan dragen

aromatisch (adj)
aromatyczny
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

aromatiseren (v)
aromatyzować
  1. geur geven aan

arrangement (n)
aranż
  2. muziekbewerking

arrest (n)
areszt
  1. een aanhouding

arrestant (n)
aresztant
  1. iemand die in hechtenis is genomen door de politie

arrestatiebevel (n)
arrest warrent, list gończy, nakaz aresztowania
  1. document

arresteren (v)
aresztować
  1. van overheidswege in hechtenis nemen

arriveren /ɑriveːrən/ (v)
przybyć
  1. de bestemming bereiken

arrogant (adj)
arogancki

arseen (n)
arsen

artefact (n)
artefakt
  1. kunstvoorwerp of -product
  4. een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd
  5. een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel

arterieel (adj)
tętniczy
  1. met betrekking tot de arteriën

arteriosclerose (n)
arterioskleroza, miazdzyca naczyn

artiest (n)
artysta

artieste (n)
artystka

artificieel (adj)
sztuczny
  1. kunstmatig

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
artykuł
  4. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven

artillerie (n)
artyleria
  1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen

artisjok (n)
karczoch
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

artistiek (adj)
artystyczny
  1. aanleg hebbend voor het maken van kunst

artritis (n)
zapalenie stawów
  1. gewrichtsontsteking

arts (n)
lekarz
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as (n)
oś
  2. lijn
  1. centrale staaf
popiół
  1. verbrandingsrest

asbak /ˈɑzbɑk/ (n)
popielniczka
  1. opvangbak

asbest (n)
azbest
  1. verzamelnaam van een aantal silicaten met een vezelige structuur

ascetisme (n)
ascetyzm

aseksualiteit (n)
aseksualizm

aseptisch (adj)
aseptyczny
  1. vrij van ziektekiemen, kiemvrij

asfalt (n)
asfalt

asiel (n)
azyl

aspartaam (n)
aspartam

aspect (n)
aspekt
  1. een kant of zijde

asperge (n)
szparag
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

aspirine (n)
aspiryna
  1. een middel tegen allerlei kwalen met als werkzame stof acetylsalicylzuur

assertiviteit (n)
asertywność
  1. het opkomen voor jezelf zonder agressief over te komen

assimileren (v)
asymilować
  1. doen opgaan van een minderheidsgroep in een gevestigde gemeenschap

assist (n)
asysta
  1.

assistent (n)
asystent
  1. een persoon die ondersteunt

assistente /ɑsɪsˈtɛntə/ (n)
asystentka
  1. vrouwelijk persoon die ondersteunt

assisteren /ˌɑsɪsˈteːrə(n)/ (v)
asystować
  1. een helpende hand bieden

associëren (v)
asocjować, kojarzyć
  1. tot compagnon maken of nemen

assortiment (n)
asortyment
  1. aanbod van producten

assyriologie (n)
asyriologia
  1. de wetenschappelijke studie van het oude Mesopotamië

astaat (n)
astat

astatium (n)
astat
  1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
asterysk
  1. typografisch symbool in de vorm van een sterretje

asteroïde (n)
asteroida
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma (n)
astma
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astrofotografie (n)
astrofotografia
  1

astrologie /ɑstrolo'gi/ (n)
astrologia
  1. de leer die gebeurtenissen aan het hemelgewelf in verband brengt met gebeurtenissen op aarde

astroloog (n)
astrolog
  1. een beoefenaar van de astrologie

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
astronauta, astronautka
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie (n)
astronomia
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronomisch (adj)
astronomiczny

astronoom (n)
astronom

asymmetrisch (adv)
asymetryczny

asymptomatisch (adj)
bezobjawowy
  1. zonder ziekteverschijnselen

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ (n)
asymptota
  1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt

ataxie /atɑkˈsi/ (n)
ataksja
  1. een onzekere gang bij het lopen

atelier (n)
atelier
  1. de werkruimte van een kunstenaar

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
ateizm
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
ateista, ateistka
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
atlas, dźwigacz
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
atleta
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletiek (n)
lekkoatletyka
  sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen

atletisch (adj)
atletyczny, wysportowany

atmosfeer (n)
atmosfera
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.
  2. een stemming.
  2. eenheid.

atmosferisch (adj)
atmosferyczny

atol (n)
atol

atonaal (adj)
atonalny

atoom (n)
atom

atoombom (n)
bomba atomowa
  1. een bom waarvan de vernietigingskracht berust op het vrijkomen van energie door de splitsing van atomen

atoomkern (n)
jadro atomu, jądro atomu

atoomklok (n)
zegar atomowy

atoomnummer (n)
liczba atomowa
  1. de kernlading van een atoom

atopie (n)
atopia
  1. abnormale aanleg om allergisch te reageren

atoxisch (adj)
atoksyczny
  1. niet-giftig

atrium (n)
przedsionek
  1. deel van het hart
atrium
  2. centraal vertrek

atrofie (n)
atrofia, zanik
  1. verschrompeling van organen

attaché (n)
attaché

attentie (n)
uwaga

attestering (n)
certyfikacja
  1. het afleggen van een formele verklaring; het afleggen van een formele getuigenis

attitude (n)
postawa
  1. houding

attometer (n)
attometr
  1.

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
atrybutywny
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

attribuut (n)
atrybut
  4. tot het wezen (de entiteit) behorende eigenschap

atypisch (adj)
nietypowy
  1. afwijkend van het gemiddelde

au (interjection)
au
  1. uitroep van pijn

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
bakłażan, oberżyna
  2. purperachtige, vlezige vrucht

audio (n)
audio

audiovisueel (adj)
audiowizualny
  1. zichtbaar en hoorbaar

auditie (n)
przesłuchanie
  1. een examen waarbij iemand zijn muzikale vaardigheden in klank bewijst.

auditief (adj)
audialny
  1. met betrekking tot het gehoor

auermetaal (n)
kamień do zapalniczki

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
korniszon
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
sierpień
  1. de achtste maand van het jaar

aura /ˈʌurɑ/ (n)
aura
  1. energieveld
  2. beginverschijnselen van een aanval

auscultatie (n)
auskultacja
  1. luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen

ausculteren (v)
auskultować
  1. luister naar de geluiden in het lichaam

autarkie (n)
autarkia

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
autor
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

auteursrecht (n)
prawo autorskie

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
autyzm
  1. ontwikkelingsstoornis

autistisch /ʌuˈtɪstɪs/ /ʌˈtɪstɪs/ (adj)
autystyczny
  1. lijdend aan autisme

auto /ɑʊ̯to/ (n)
samochód, auto
  1. voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

autobiografie (n)
autobiografia

autobiografisch (adj)
autobiograficzny

autobus (n)
autobus
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon (adj)
autochtoniczny, autochtoński
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autocratisch (adj)
absolutystyczny

autodafe (n)
autodafe

autogram (n)
autograf
  1. handtekening van een beroemd persoon

automaat (n)
automat
  1. een toestel dat, eenmaal in werking gezet, zonder verdere tussenkomst een aantal handelingen verricht

automagisch (adj)
automagiczny

automatie (n)
automatyzm
  1. zelfstandige handelingen en verrichtingen die gebeuren zonder zich dit bewust te zijn

automatisch (adj)
automatyczny
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

automatiseren (v)
automatyzować
  1. automatisch doen werken

automatisering (n)
automatyzacja

automobilist (n)
kierowca
  1. een bestuurder van een auto

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ (n)
autonomia

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ (adj)
autonomiczny
  1. op zichzelf staand

autopsie (n)
autopsja
  1. een lijkschouwing

autoritair (adj)
autorytatywny

autoriteit (n)
autorytet
  1. de overheid

autosoom (n)
autosom
  1. een chromosoom dat geen geslachtschromosoom (heterosoom) is; homoloog chromosoom

autostoel (n)
fotel samochodowy
  1. een zitplaats in een auto

autrice /ɑu̯ˈtri.sə/ (n)
autorka
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

avatar (n)
awatara
  2. (informatica) een kleine afbeelding die een bepaalde gebruiker symboliseert

averechts (adj)
reszka
  1. in omgekeerde richting

avionica (n)
awionika

avocado /ɑvoˈkado/ (n)
awokado, smaczliwka
  1. een tropische vrucht van de avocadoboom

avocadoboom /ˌavoˈkadobom/ (n)
awokado, smaczliwka
  1. immergroene boom uit Midden-Amerika die de avocadoperen voortbrengt

avond (n)
wieczór
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten (n)
kolacja
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avonturier (n)
awanturnik
  1. iemand die graag het avontuur opzoekt

avontuur (n)
przygoda, wydarzenie
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

axioma (n)
aksjomat
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

ayatollah (n)
ajatollah
  1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke

azalea (n)
azalia
  1. sierstruik van het geslacht rhododendron

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
ocet
  1. en 2. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol om voedsel te bereiden

azijnboom (n)
sumak odurzający

azijnzuur (n)
kwas octowy
  1. CH₃COOH

azimut /azimɵt/ (n)
azymut
  1. horizontale hoek

baai (n)
zatoka
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baal (n)
balot
  1. een stapel bijeengebonden plantaardig materiaal zoals hooi of tabak

baan /baːn/ (n)
orbita
  2. verkeersweg
  3. traject van een projectiel/hemellichaam
  6. bovenblad van aambeeld

baar (adj)
w gotówce
  1. in gereed geld, cash

baard /baːrt/ (n)
broda
  1. gezichtsbeharing van de man

baardaap (n)
makak wanderu
  1. een alleen in India voorkomende zwarte aap met een kwastachtige staart en een opvallende grijze kraag

baardmannetje (n)
wąsatka
  1. bepaald soort vogel, Panurus biarmicas

baarmoeder (n)
macica
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhals (n)
szyjka macicy
  1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam

baarmoederhalskanker (n)
rak szyjki macicy
  1. een vorm van kanker die zich in de baarmoederhals ontwikkelt

baars (n)
okoń
  1. stekelvinnige riviervis

baas /baːs/ (n)
szef
  1. overste, leider, chef

babbelen (v)
gadać
  1. gezellig praten over zaken van weinig belang

babbittmetaal (n)
babbit

baby /ˈbe.bi/ (n)
niemowle
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babybad /ˈbebibɑt/ (n)
wanienka
  1. kuip bedoeld om heel jonge kinderen in te wassen

babyfles (n)
butelka

bacil (n)
prątek
  1. benaming voor soorten uit de klasse Bacilli

bacterie (n)
bakteria

bacterievuur (n)
zaraza ogniowa
  plantenziekte veroorzaakt door de bacterie

bacteriofaag /bɑkteriɔfaɣ/ (n)
bakteriofag
  1.

bacteriologie (n)
bakteriologia
  1. een wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van bacteriën

bacteriologisch (adj)
bakteriologiczny

bacteriën (n)
bakterie
  2. een van de drie taxonomische domeinen, Bacteria

bad /bɑt/ (n)
kapiel
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

baden (v)
kąpać
  1. een bad nemen
  3. in bad doen

badjas (n)
szlafrok

badkamer (n)
łazienka
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkleding (n)
kostium kąpielowy, strój kapielowy
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
wanna
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badlaken (n)
recznik kapielowy
  1. een erg grote handdoek

badmat (n)
mata łazienkowa
  1.

badminton (n)
badminton
  1. een sport waarbij een shuttle met behulp van een racket over een net geslagen moet worden

badpak (n)
kostium kąpielowy, strój kapielowy
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badplaats /bɑtplaːts/ (n)
kąpielisko
  1. aan zee gelegen plaats waar mensen vaak gaan zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
bagaż
  1. een verzameling van eigendommen

bagagedrager (n)
bagażnik

bagagewagen (n)
wagon bagazowy
  1. een aanhangwagen voor het vervoer van bagage

bagatelliseren (v)
bagatelizować
  1. iets ernstigs onbelangrijk doen voorkomen

bagel /'beɡəl/ (n)
bajgeł
  1.

bajonet (n)
bagnet
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakbanaan /ˈbɑgbaˌnaːn/ (n)
banan rajski

bakboord (n)
bakburta, bakbort
  1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

bakeliet (n)
bakelit

baken (n)
bakan
  1. een markering, meer in het bijzonder gebruikt in de lucht- en scheepvaart voor herkenningstekens

bakkebaard (n)
baczki
  1. deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren.

bakken (v)
piec
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker (n)
piekarz
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij (n)
piekarnia
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

bakpapier (n)
papier do pieczenia
  1. speciaal geprepareerd papier dat in de oven gebruikt wordt om te bakken etenswaar niet aan de bakplaat of de bakvorm te laten kleven

bakpoeder (n)
proszek do pieczenia
  1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat

baksteen (n)
cegła
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bakstenen (adj)
ceglany

bakvis (n)
dziewczyna

bal (n)
piłka
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen
bal
  1. een danspartij

balalaika (n)
bałałajka, bałabajka
  1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument

balanceren (v)
balansować
  1. evenwicht behouden om er niet vanaf te vallen

balans (n)
równowaga
  1. evenwicht
waga
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)

baldakijn (n)
wiata
  1. stoffen overdekking als ornament, meestal boven een troon, altaar of hemelbed

balein (n)
fiszbin
  1. hoornachtige stof uit de walvisbek
  1. versterkingsstaafje voor corset of paraplu

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
belka
  1. deel van een constructie met een lengte die veel groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede
prostopadłościan
  2. veelvlak met 6 rechthoekige zijvlakken, 8 hoekpunten en 12 ribben

balkon (n)
balkon
  1. een bouwkundig onderdeel

ballade (n)
ballada

ballast (n)
balast
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballenbak (n)
suchy basen
  1. speeltoestel voor kinderen

ballenjongen (n)
chłopiec do piłek
  1.

ballet /bɑˈlɛt/ (n)
balet
  1. een artistieke dansvorm

balletdanser (n)
tancerz baletowy
  1. een man die ballet danst

ballingschap (n)
banicja
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is

ballistiek (n)
balistyka
  1. leer die de banen van projectielen bestudeert

ballon (n)
balon
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

ballpoint (n)
długopis
  1. een pen die de inkt met een bal of kogel op het papier overbrengt.

balpen (n)
długopis
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsamicoazijn (n)
ocet balsamiczny

balsem (n)
balsam

balsemen (v)
balsamować, zabalsamować
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balustrade (n)
balustrada
  1. een laag hekwerk dat een min of verheven standplaats omsluit

bamboe /'bɑmbu/ (n)
bambus
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

bamboescheut (n)
pęd bambusa

banaal (adv)
banalny
  1. gewoontjes, saai en voorspelbaar, weinig verheven of de zintuigen prikkelend

banaan (n)
banan
  1. een vrucht van de bananenboom

bananenrepubliek (n)
republika bananowa
  1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste
  2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen

bananenschil (n)
skórka od banana
  1. de schil van een banaaan

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
opona
  1. een rubberen ring om een wiel
zespół muzyczny, grupa muzyczna
  3. groep mensen die populaire muziek ten gehore brengt

bandeloos (adj)
rozpustny
  1. zonder zich bekommeren om enige normen of regels

bandiet /bɑn'dit/ (n)
bandyta
  1. een schurk of misdadiger

bank /bɑŋk/ (n)
kanapa
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
bank
  3. een financiële instelling
  4. een ondiepte in het water

bankbiljet (n)
banknot
  1. een betaalmiddel van papier

banketbakker (n)
cukiernik
  1. een bakker die voornamelijk taarten, klein gebak en chocolade maakt

banketbakkerij (n)
cukiernia
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het vervaardigen van gebak, taart en andere lekkernijen

bankier (n)
bankier
  1. iemand die financiële diensten verleent

bankrekening (n)
konto bankowe
  1. een rekening-courant bij een bank

bankroet (n)
upadłość
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen

bankrun (n)
panika bankowa
  1. verschijnsel waarbij een groot aantal klanten hun geld van hun bankrekening halen

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
banita
  1. iemand die verbannen is

banshee (n)
szyszymora

banvloek (n)
anatema, ekskomunika
  1. een kerkelijke straf

baobab (n)
baobab
  benaming voor dikstammige bomen uit droge, warme gebieden uit het geslacht Adansonia

barbaar (n)
barbarzynka

barbaars (adj)
barbarzyński
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag

barbeel (n)
brzana
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in de middenlopen van rivieren, Barbus barbus

barbier (n)
golarz
  1. een herenkapper die ook baarden bijwerkt

barbituraat (n)
barbituran
  1. Een slaapmiddel in de vorm van een barbituurzuur verbinding

bard /bɑrt/ (n)
bard
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren (v)
urodzić
  1. op de wereld brengen

baret (n)
beret
  1. plat hoofddeksel zonder klep

barg /bɑrx/ (n)
kastrowany wieprz
  1. gecastreerd mannetjesvarken

bariton (n)
baryton
  1. een mannenstem tussen bas en tenor

baritonsaxofoon (n)
saksofon barytonowy
  1. baritonsaxofoon

barium (n)
bar

barnsteen (n)
bursztyn

barok (n)
barok
  1. een 17e eeuwse kunststroming die er naar streeft grootste, dramatische momenten en beweging uit te drukken

barometer /ˈbaroˌmetər/ (n)
barometr
  1. een instrument dat de luchtdruk meet

baron (n)
baron
  1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf

barones (n)
baronessa
  1. vrouwelijke baron

baronie (n)
baronia

barricade (n)
barykada
  1. straatversperring die de doorgang door een straat onmogelijk maakt

barrière (n)
bariera
  1. begrenzing, bescherming

barsten (v)
pęknąć
  1. heftig breken of uiteenspatten

baryon (n)
barion

bas /bɑs/ (n)
bas
  1. het instrument dat doorgaans de laagste stem speelt

bas-reliëf (n)
płaskorzeźba

basaal /baˈzal/ (adj)
podstawowy
  2. aan de basis liggend

basalt (n)
bazalt
  1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma

base /bazə/ /bes/ (n)
zasada
  1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst
  2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen

baseren (v)
bazować

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
bazylia pospolita, bazylia
  1. een keukenkruid

basiliek (n)
bazylika

basis (n)
podstawa
  1. grondslag

basisonderwijs (n)
nauczanie poczatkowe
  1. scholing voor kinderen van 4 tot 12 jaar

basispunt (n)
punkt bazowy
  1.

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ (n)
szkoła podstawowa
  1. een school voor lager onderwijs

basketbal (n)
koszykówka, piłka koszykowa
  1. sport
  2. bal

basmati (n)
ryż Basmati
  1. geurige rijstzaden

bassaxofoon (n)
saksofon basowy
  1. bassaxofoon

bassist (n)
basista
  1. contrabasspeler
  2. baszanger

bassleutel (n)
klucz basowy
  1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze lijn een d weergeeft

basso continuo (abbreviation)
bas cyfrowany, bas generalny, basso continuo, generałbas
  1. basso continuo

bastaard (n)
bękart
  1. een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk

bataljon (n)
baon

batist (n)
batyst
  1. een fijn, doorschijnend weefsel dat gemaakt kan zijn van linnen, wol, katoen, zijde of zelfs kunstzijde

batterij (n)
bateria
  1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen

bauxiet (n)
boksyt
  1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide...

baviaan (n)
bawian, pawian
  1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit

beademingsapparaat (n)
respirator

beamen /bəʔ'amə(n)/ (v)
potwierdzać
  1. bevestigen dat men het eens is met iets

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
odpowiadać
  1. de reactie op een vraag geven

beatgeneratie (n)
Beat Generation

bebaard (adj)
brodaty
  1. voorzien van een (lange) baard

bebossen (v)
zalesiać
  1. met bomen bedekken

becijferen (v)
numerować
  1. uitrekenen
  2. door cijfers aanwijzen
  3. (muziek) notaties door cijfers aangeven

becommentariëren (v)
komentować
  1. van commentaar voorzien

becquerel (n)
bekerel

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
łózko, łóżko
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedankt (interjection)
dziękuję, dzięki, dziękujemy
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedaren /bə'darə(n)/ (v)
uspokajać się
  1. tot rust komen

beddengoed (n)
pościel

bedekken (v)
pokryć
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedelen (v)
żebrać
  1. om een aalmoes vragen

bediende (n)
słuzacy
  1. iemand die eten en of drinken brengt in een horecagelegenheid

bediener (n)
operator
  1. iemand die een apparaat op een goede manier laat functioneren

bediening (n)
obsługa
  1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bedlegerig /bɛdleɣərəɣ/ (adj)
obłożnie chory
  1. niet in staat uit bed te komen

bedoelen (v)
znaczyć
  1. met een woord of toespeling iets of iemand aanduiden of proberen aan te duiden

bedoeling (n)
znaczenie
  2. de zin of strekking

bedoeïen (n)
beduin
  1. nomadische Arabier

bedragen (v)
wynosić

bedreigen (v)
grozić, zagrozić
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedriegen (v)
oszukiwać
  1. iemand met kwade opzet in de waan brengen

bedrieglijk (adj)
chybiony

bedrijf /bəˈdrɛɪ̯f/ /bəˈdrɛːf/ (n)
przedsiębiorstwo
  1. organisatie, samenspel van mensen en middelen om producten en of diensten te leveren

bedwants (n)
pluskwa domowa
  1. Cimex lectularius, een parasitair insect

beek /bek/ (n)
potok, strumyk
  1. stromend watertje

beekforel (n)
pstrąg potokowy
  1. bepaalde ondersoort van vissen die voorkomt in stromend water, Salmo trutta fario

beekprik (n)
minóg strumieniowy
  1. zeldzaam visje dat inheems voorkomt in de Benelux, Lampetra planeri

beeld (n)
obraz
  1. driedimensionaal kunstwerk

beeldhouwer (n)
rzeźbiarz, rzeźbiarka
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldscherm (n)
ekran, monitor

been /beːn/ (n)
noga
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen
kość
  3. stof waaruit benen/botten bestaan

beenmerg (n)
szpik kostny
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
niedźwiedź
  1. groot viervoetig zoogdier uit de familie Ursidae
knur
  1. mannetjesvarken

beerput (n)
szambo
  1. een put waarin fecaliën verzameld worden

beest /beːst/ (n)
bestia, zwierze
  1. dier

beetje /ˈbeːtʃjə/ (n)
troche
  1. kleine hoeveelheid

befaamd (adj)
znany
  1. op een goede manier bekend staan

beflijster (n)
drozd obrożny
  1. bepaald soort lijster, Turdus torquatus

begaan /bə'ɣan/ (v)
popełniać
  1. iets doen dat onjuist of verboden is

begeerte (n)
pożądliwość, Życzenie
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
akompaniować
  1. vergezellen

begeleiding (n)
akompaniament
  1. personen die iemand vergezellen of bewaken

begijnhof (n)
beginaż
  1. een hofje waar vrouwen als geestelijke zusters tezamen leefden, zonder een kloostergelofte af te leggen

begin /bəˈχɪn/ (n)
początek
  1. het eerste deel

beginnen (v)
zaczynać
  1. aanvangen

beginpunt (n)
punkt wyjścia

beginsel /bəˈɣɪnsəl/ (n)
zasada
  1. regel waar je je in ieder geval aan wilt houden

beginsnelheid (n)
predkość poczatkowa
  1. de snelheid die een voorwerp aanvankelijk bezit

begonia (n)
begonia
  1. (plantk.) Begonia, een geslacht bloeiende planten uit de begoniafamilie

begraafplaats (n)
cmentarz
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis (n)
pogrzeb
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begraven (v)
chować, grzebać
  2. een overledene begraven

begrijpelijk (adj)
zrozumiały

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ (v)
rozumieć
  1. met het verstand vatten

begrip (n)
pojęcie
  1. het verstaan of begrijpen van iets

begroeten (v)
pozdrawiać
  1. bij de ontmoeting een teken van erkenning en welwillendheid geven aan iemand

begroeting (n)
pozdrowienie
  1. het erkennen van elkaars aanwezigheid wanneer men elkaar ontmoet

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
budżet
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

beha /beˈɦaː/ (n)
biustonosz, stanik
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behalen (v)
uzyskiwać
  1. een diploma of certificaat verwerven

behandelen (v)
traktować
  3. medisch verzorgen
  2. bespreken, spreken of schrijven over

behandeling (n)
leczenie
  2. een handeling gericht op herstel

behang (n)
tapeta
  1. ter versiering op de muur aangebrachte papieren bedekking

behangen (v)
tapetować
  1. het bedekken van wanden met een laag papier

beheer /bə'her/ (n)
zarzad
  1. het beheren van, de zorg en verantwoording voor eigendommen van derden

beheerder (n)
administrator, zarządca
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

behendig (adj)
gibki
  2.

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
potrzeba
  1. iets wat benodigd is

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
musieć
  1. moeten
potrzebować
  2. nodig hebben

behoren (v)
nalezeć
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt

behouden (adj)
zachować
  1. iets niet verliezen

behulpzaam (adj)
pomocny

beide (cardinalNumeral)
oba, obydwa
  1. alle twee

beige (adj)
beżowy, beż

beitel (n)
dłuto
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

bejaard (adj)
stary

bek /bɛk/ (n)
dziób
  1. snavel van vogels

bekend (adj)
znany
  1. vertrouwd

bekendheid (n)
znajomość

bekendmaken (v)
ogłosić
  1. openbaar maken

bekennen /bəˈkɛnə(n)/ (v)
przyznać
  1. toegeven

bekentenis (n)
przyznanie
  1. een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben

bekeren (v)
nawracać
  1. iemand ~: iemand tot een bepaald geloof overhalen

bekerglas (n)
zlewka

bekering (n)
konwersja
  1. het (doen) overgaan van iemand tot een bepaald geloof.

bekeuring (n)
mandat
  1. een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet

bekijken /bə.ˈkɛɪ̯.kə(n)/ /bə.ˈkɛː.kə(n)/ (v)
ogladać
  1. ergens naar kijken

bekken (n)
miednica
  2. gebeente tussen beide heupen

beklagen (v)
narzekać, skarżyć się
  1. ontevredenheid uiten, klachten indienen

beklemtonen (v)
akcentować
  1. de nadruk leggen op iets

beklimmen (v)
wleźć
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beknopt (adj)
zwięzły
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekritiseren (v)
krytykować
  1. kritiek uiten op iets of iemand

bekronen (v)
ukoronować
  1. belonen voor uitmuntendheid

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ (adj)
śmieszny
  1. lachwekkend, om uit te lachen

belang (n)
wazność, interesy
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangenconflict (n)
konflikt interesów
  1. de tegengestelde mening over wat belangrijk is

belanghebbende (n)
zainteresowany
  1. iemand die ergens belang bij heeft

belangrijk (adj)
ważny
  1. van grote betekenis

belangstelling (n)
zainteresowanie
  1. bereidheid en verlangen aandacht aan iets te schenken

belasteren (v)
oczerniać
  1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen

belasting (n)
podatek
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid

belastingbetaler (n)
podatniczka
  1. iemand die belasting betaalt

belastingparadijs (n)
raj podatkowy

belastingplichtige (n)
podatnik
  1. iemand die wettelijk verplicht is om belastingen te betalen

beledigen (v)
obrazić, obrażać
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

belediging (n)
obraza, zniewaga, wyzwisko
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd (adj)
grzeczny
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid (n)
grzeczność
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
oblężenie
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht

belegeren (v)
oblegać
  1. met een leger omsingeld houden

beleggen (v)
inwestować
  1. geld steken in een naar verwacht winstgevende onderneming

beleid /bə.ˈlɛit/ (n)
polityka
  1. een plan van aanpak voor het oplossen van problemen in de meest ruime zin

belemmeren /bəˈlɛmərə(n)/ (v)
utrudniać
  1. een factor vormen die een gebeurtenis of handeling (bijna) onmogelijk maakt

beletselteken (n)
wielokropek
  1. leesteken bestaand uit drie puntjes (…)

belezen (adj)
oczytany

belichamen (v)
ucieleśniać się
  1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars

belichaming (n)
wcielenie
  1. zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip

belichten /bə.ˈlɪx.tə(n)/ /bə.ˈlɪχ.tə(n)/ (v)
iluminować
  1. licht schijnen op iets

beloega (n)
białucha
  1. tandwalvis die doorgaans bij volwassenheid melkwit van kleur is, Delphinapterus leucas

belofte (n)
obietnica
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

belonen (v)
wynagradzać
  1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen

beloning (n)
nagroda, wynagrodzenie

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
obiecywać
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

bemanning (n)
załoga
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemanningslid (n)
członek załogi
  1. een werknemer aan boord van een vlieg- of vaartuig

bemensing (n)
załoga
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemerken (v)
zauważać
  1. zich ergens bewust van worden

bemesten (v)
gnoić
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

bemiddelen (v)
pośredniczyć
  1. trachten overeenstemming tussen twee partijen tot stand te brengen

bemoeien (v)
mieszać się, wtrącać się
  1. zich inlaten met zaken waar men niets mee te maken heeft
martwić się
  2. zich bekommeren om iemand

bemoeilijken /bəmujləkə(n)/ /bəmujləkən/ (v)
utrudniać
  1. moeilijker maken

benadelen (v)
faworyzować
  1. iemand of iets nadeel toebrengen, iemand of iets schade toebrengen

benadering (n)
przybliżenie
  1. getalswaarde die voor een bepaald praktisch doel voldoende dicht in de buurt ligt van de exacte waarde van die grootheid.

benadrukken /bəˈnadrʏkə(n)/ (v)
zaznaczyć

benaming (n)
nazwa

bende /ˈbɛn.də/ (n)
banda, gang
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
na dole

benenwagen (n)
piechota
  1. je eigen benen als vervoersmiddel, te voet gaan, te voet ergens heen gaan

benieuwd /bəˈniu̯t/ (adj)
ciekawy
  1. reikhalzend uitziend naar iets

benijden (v)
zazdrościć
  1. wensen dat men zelf mocht hebben wat een ander heeft

benijdenswaardig (adj)
godny pozazdroszczenia
  1. dat iets de moeite waard is om benijd te worden

benodigen (v)
potrzebować
  1. nodig hebben

benoemen (v)
nazwać

benzeen (n)
benzen

benzine /bɛn'zinə/ (n)
benzyna
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlengte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

beo (n)
gwarek

beoefenaar (n)
praktyczka

beoordelen (v)
oceniać, osądzić
  1. tot een oordeel komen over iets

beoordeling /bə.ˈʔoːr.de.lɪŋ/ /bə.ˈʔo̝ːr.de.lɪŋ/ (n)
ocena

bepalen (v)
ustalać
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen
  3. beslissend beïnvloeden

beperken (v)
ograniczać
  1. een verminderde reikwijdte geven

beperking /bə.ˈpɛr.kɪŋ/ (n)
ograniczenie
  1. iets dat ervoor zorgt dat de mogelijkheden beperkt worden

beperkt (adj)
ograniczony
  1. verminderd, met specifieke grenzen

bepleiten (v)
adwokatować
  1. argumenten aandragen om een te nemen beslissing in bepaalde zin te beïnvloeden

beraad (n)
narada
  1. overweging, overleg

bereid (adj)
gotów
  1. akkoord gaand, instemmend: bereid tot actie

bereiden (v)
przygotować
  1. het klaarmaken van bijvoorbeeld een maaltijd

bereik (n)
zasieg
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereikbaar (adj)
dostepny, osiagalny

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
osiągać
  te controleren vertalingen

berekenen (v)
policzyć, obliczyć
  1. door rekenen iets bepalen

berekening /bə.ˈre.kə.nɪŋ/ (n)
kalkulacja, obliczenie
  1. een numerieke uitwerking ergens van

berenmuts (n)
bermyca
  1.

berg /bɛrx/ (n)
góra
  1. hoge terreinverheffing
  2. een grote hoeveelheid

bergachtig (adj)
górzysty
  1. met bergen

bergbeklimmer (n)
wspinacz
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

bergeend (n)
ohar
  1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend

bergpas (n)
przełecz
  1. een lager

bergpiek /ˈbɛrxpik/ /ˈbɛrχpik/ (n)
szczyt
  1. de piek van een berg

beriberi (n)
beri beri
  1. ziekte veroorzaakt door een tekort aan vitamine B1 (thiamine)

bericht (n)
wiadomość
  1. overgebrachte korte communicatie, meestal over een recente gebeurtenis

berichten (v)
zawiadamiać
  1. van nieuws voorzien over iets

berin (n)
niedzwiedzica, niedźwiedzica
  1. vrouwelijk dier van de berenfamilie, Ursidae

berispen (v)
zarzucać
  1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd

berk /bɛrk/ (n)
brzoza
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium (n)
berkel

bermpje (n)
sliz, sliz pospolity, sliz syberyjski
  1. één van de drie in de Benelux inheemse modderkruipers, Barbatula barbatula

beroemd /bə'rumt/ (adj)
sławny, słynny
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroemdheid (n)
celebryta
  1. iemand die bekend is bij een groot publiek

beroep (n)
zawód
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient

beroepsgeheim (n)
tajemnica zawodowa
  1. de plicht om te zwijgen over feiten en gegevens van derden, die iemand bij het uitoefenen van zijn beroep te weten is gekomen

beroepsleven (n)
życie zawodowe
  1. dat deel van iemands leven dat te maken heeft met het werk dat men verricht

beroerd (adj)
kiepski

beroerte (n)
udar
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

beroker (n)
podkurzacz
  1. een toestel dat rook produceert waarmee de imker zijn bijenvolk rustig kan houden

berouw (n)
żal
  1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
beryl
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bɛs/ (n)
jagoda
  1. kleine vrucht

beschaamd (adv)
zawstydzony
  1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen

beschadigen (v)
uszkodzić
  1. het toebrengen van schade

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
cywilizacja
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
skromny
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend

bescheidenheid (n)
skromność

beschermen (v)
chronić
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

beschermheilige (n)
patron
  1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
ochrona
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
dostępny
  1. waarover beschikt kan worden

beschimmeld (adj)
zagrzybiony
  1. onderhevig aan schimmelgroei

beschrijven (v)
opisywać
  1. in woorden uitdrukken

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ (n)
opis
  1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand

beschuldigde (n)
oskarzony
  1. een persoon die de schuld heeft gekregen van iets

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
oskarżenie
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

beslaan (v)
podkuwać
  2. een paard van een hoefijzer voorzien

beslag (n)
zajęcie
  1. een confiscatie
ciasto
  2. vloeibaar deeg

beslissen (v)
decydować
  1. vaststellen wat er gaat gebeuren

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ (n)
decyzja

besluiteloos (adj)
niezdecydowany
  1. niet in staat een besluit te nemen.

besluiten /bəˈslœytə(n)/ (v)
decydować
  1. vaststellen hoe het moet

besmettelijk /bə'smɛtələk/ (adj)
zakaźny
  1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besmetten /bə'smɛtə(n)/ (v)
zakażać
  1. blootstellen aan een ziektekiem, gif of radioactief materiaal

besnijden (v)
obrzezać
  1. de voorhuid van de penis wegsnijden

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ (n)
obrzezanie

besparen (v)
oszczedzać
  1. minder van iets gebruiken of verbruiken
  2. minder geld uitgeven, bezuinigen

bespelen (v)
grać
  1. muziek maken op een muziekinstrument

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
dyskusja
  1. een mondeling overleg

besprenkelen (v)
pokropić
  1. druppels van een vloeistof ergens over strooien

bestaan (v)
istnieć, egzystować
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen
składać
  2.~ uit samengesteld zijn uit bepaalde delen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
plik
  1. een verzameling van gegevens die een eenheid vormen

bestek (n)
sztućce
  1.

bestelen (v)
okraść
  1. iemand iets wederrechtelijk ontnemen

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
zamawiać, zamówić
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ (n)
zamówienie
  1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren

bestelwagen (n)
bus
  1. auto die structureel ingericht is voor het vervoer van goederen

bestemmen (v)
przeznaczać
  1.

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
cel
  1. het eindpunt van een route

bestormen /bəstɔrmə(n)/ (v)
szturmować
  1. met een strijdmacht snel te voet een positie van de vijand trachten te overweldigen

bestraffen (v)
ukarać

bestralen (v)
naświetlić
  1. aan straling blootstellen

bestrijden (v)
zwalczać
  1. de strijd aanbinden met iets of iemand

bestuderen (v)
studiować
  1. je er grondig in verdiepen

bestuiving (n)
zapylenie

besturen (v)
kierować
  1. zorgen dat [een toestel] de gewenste taken uitvoert
  2. het vervullen van regeringstaken over een gebied of organisatie

besturingssysteem (n)
system operacyjny
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuur /bə'styr/ (n)
zarząd
  1. de leiding van een organisatie, de verzameling managers

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
kierowca, szofer
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt

bestuursvoorzitter (n)
dyrektor generalny

betaalbaar (adj)
niedrogi
  1. niet te duur om te betalen

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
płacić
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaler (n)
płatniczka
  1. iemand die betaalt

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
wypłata, zapłata
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betekenen (v)
znaczyć, oznaczać
  1. ergens voor staan

betekenis (n)
znaczenie
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
lepiej

betogen (v)
argumentować
  1. een serie argumenten als een verhaal presenteren, bijvoorbeeld in een rechtszaak

betoger (n)
demonstrant

betovergrootvader (n)
prapradziad
  1. de vader van een van je overgrootouders (die de ouders zijn van een van je grootouders)

betrappen (v)
przyłapać
  1. getuige worden van het feit dat iemand iets (verbodens) doet

betreffen (v)
dotyczyć
  1. gaan over, als onderwerp hebben

betreffend (adj)
dotyczacy
  1. waar het over gaat

betreffende (preposition)
dotyczace
  1. over

betreuren (v)
żałować
  1. leedwezen tonen over iets

betreurenswaardig /bətrørən'swardəx/ (adj)
godny pożałowania
  1. waard betreurd te worden

betrokkenheid (n)
zaangażowanie

betrouwbaarheid (n)
niezawodność

betrouwbaarheidsinterval /bə.ˈtraʊ̯.bar.hɛɪ̯ds.ˌɪn.tər.ˌvɑl/ /bə.ˈtrɔʊ̯β̞.bar.ɦɛːts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ /bə.ˈtrʌʊ̯.bar.ɦɛɪ̯ts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ (n)
przedział ufności
  1. een statistische intervalschatting voor een parameter

betwijfelen (v)
watpić

beuk (n)
buk
  1. boomsoort
nawa
  3. lange smalle centrale hal van een kruiskerk

beuken (v)
bachnąć
  1. ergens fors op slaan

beukennootje (n)
bukiew
  2. vrucht van de beuk, Fagus sylvatica

beul /bøːl/ (n)
kat
  1. uitvoerder van lijfstraffen
  2. wreedaard

beurs (n)
giełda
  1. het beursgebouw waar aandelen gekocht en verkocht worden
portmonetka, giełda
  2. een houder voor munten en biljetten
stypendium
  3. toelage voor iemand die studeren wil

beurt /bøːrt/ (n)
kolej
  1. gelegenheid of opdracht die bewust telkens aan een andere persoon uit en groep gegeven wordt

bevallen /bə.'vɑ.lə(n)/ (v)
podobać sie
  1. iets als aangenaam ervaren

bevallig (adj)
urodziwy
  1. -gewoonlijk vrouwelijke- schoonheid bezittend die bij anderen -gewoonlijk mannen- in de smaak valt

bevatten /be'vatən/ (v)
zawierać
  1. omvatten, in zich sluiten

bevederd (adj)
opierzony
  1. voorzien van vogelveren

beveiligen /bəˈvɛiləxə(n)/ (v)
chronić
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ (n)
ochrona
  1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

bevel (n)
rozkaz
  1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak.

beven (v)
drżeć
  1. hard en heftig trillen

bever (n)
bóbr
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Castor

beverrat (n)
nutria
  1. Myocastor coypus, een schadelijk knaagdier, leeft vooral in moerassige omgeving

bevestigen (v)
potwierdzać
  1. zeggen dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
potwierdzenie
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevinden (v)
znajdować się
  2. op een bepaalde plaats zijn

bevoegd (adj)
kompetentny

bevolking (n)
liczba ludności, ludność
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevolkt (adj)
populated, zaludniony
  1. waar volk zich bevindt

bevorderen (v)
awansować
  1. een hogere rang verlenen aan iemand
  2. aanmoedigen, promoten

bevriezen /bə'vrizə(n)/ (v)
zamarzać
  1. door afkoeling in vaste toestand komen

bevriezing /bə.ˈvri.zɪŋ/ (n)
zamarzniecie
  1. door blootstelling aan temperaturen beneden het vriespunt aan ijsvorming onderhevig zijn

bevrijden (v)
oswabadzać
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijder (n)
wyzwoliciel
  1. persoon die andere bevrijdt

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
wyzwolenie
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren (adj)
zamarzniety
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bevuilen (v)
brudzić
  1. vuil maken; verontreinigen

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
chronić
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaker (n)
straznik
  1. een persoon die toezicht houdt op de veiligheid van iets of iemand

bewaking /bə.ˈwa.kɪŋ/ /bə.ˈʋa.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.kɪŋ/ (n)
inwigilacja

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
uzbrajać
  1. iemand van wapens voorzien
uzbrajać się
  2. zich bewapenen

bewapening /bə.ˈwa.pə.nɪŋ/ /bə.ˈʋa.pə.nɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.pə.nɪŋ/ (n)
uzbrojenie

bewegen /bə.ˈweː.ɣə(n)/ /bə.ˈʋe.χə(n)/ /bə.ˈβ̞e.ɣə(n)/ (v)
poruszać (sie)
  1. van plaats veranderen

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
ruch
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

beweren (v)
twierdzić
  1. iets met stelligheid verklaren waarvan het voor anderen niet duidelijk is of het waar is

bewerken /bə'wɛrkə(n)/ (v)
obrabiać
  1. veranderen om iets voor een of ander doel geschikt te maken
  4. iets met een mes anders maken

bewerking /bə.ˈwɛr.kɪŋ/ /bə.ˈʋɛr.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɛr.kɪŋ/ (n)
edycja
  1. een verandering om iets voor een bepaald doel geschikt te maken

bewieroken (v)
kadzić
  1. wierookdampen over iets of iemand aanbrengen
  2. iemand lof toezwaaien

bewijs (n)
dowód
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijsmateriaal (n)
materiał dowodowy
  1. alles wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vastlegt

bewijzen (v)
udowadniać
  1. aantonen; staven

bewolking /bə.ˈwɔl.kɪŋ/ /bə.ˈʋɔɫ.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔɫ.kɪŋ/ (n)
zachmurzenie
  1. het geheel aan wolken dat in de lucht aanwezig is

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
zachmurzony, pochmurny
  1. met wolken bedekt

bewonderaar (n)
wielbiciel
  1. een persoon die iemand bewondert

bewonderen (v)
podziwiać
  1. bekijken met respect

bewonderenswaardig (adj)
godny podziwu
  1. wat het verdient bewonderd te worden

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
podziw
  1. het bekijken met enig ontzag

bewonen (v)
zamieszkiwać
  wonen in, wonen op

bewoner (n)
mieszkaniec
  1. iemand die in of op iets woont

bewoning /bə.ˈwo.nɪŋ/ /bə.ˈʋo.nɪŋ/ /bə.ˈβ̞o.nɪŋ/ (n)
zamieszkiwanie
  1. de permanente aanwezigheid van een bepaalde plaats

bewoording /bə.ˈwoːr.dɪŋ/ /bə.ˈʋo̝ːr.dɪŋ/ /bə.ˈβ̞oːr.dɪŋ/ (n)
sformułowanie
  1. een beschrijving in woorden

bewust [bəˈʋɵst] (adj)
świadom
  1. iets waarvan kennis is genomen

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ (adv)
nieprzytomny
  1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren

bewusteloosheid (n)
nieprzytomność
  1. de staat van het bewusteloos zijn

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
świadomość
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezaansmast (abbreviation)
bezanmaszt
  1. de achterste mast van een zeilschip

bezem (n)
miotła
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezemsteel (n)
kij od miotły
  1. de lange stok waaraan de borstel van een bezem bevestigd is

bezet (adj)
zajety
  1. gedomineerd door de aanwezigheid van...

bezeten (adj)
opętany
  1. onder de invloed van een boze geest zijn

bezetten (v)
zajmować
  1. in gebruik nemen

bezetter (n)
okupant
  1. iemand die bezet, meer in het bijzonder de bezetter van een overwonnen natie in oorlogstijd

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
okupacja, skład
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezichtigen (v)
zwiedzać, odwiedzać
  1. naar een object kijken

bezienswaardigheid (n)
osobliwość
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
zajęty
  1. aan het werken

bezigheid (n)
zajecie
  1. iets waarmee men bezig is

bezit (n)
posiadanie
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
posiadać
  1. iets in eigendom hebben

bezitter (n)
posiadacz
  1. de persoon die het bezit van iets heeft

bezitting (n)
dobytek
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoek /bə'zuk/ (n)
odwiedziny, wizyta
  1. het bezoeken

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
odwiedzać
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezuinigen /bə'zʌʏniɣə(n)/ (v)
oszczedzać
  1. door zuinig met geld of iets anders om te gaan de uitgaven verminderen

bezwaar (n)
sprzeciw
  1. moeilijkheid, bedenking

bezweet (adj)
spocony
  1. met zweet op de huid

beëindigen (v)
skonczyć
  1. tot een afsluiting brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
wpływać
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

biatlon (n)
biathlon, biatlon
  1. een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten schieten

bibliobus (n)
bibliobus
  1.

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
bibliotekarz
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /bib(l)ijo'tek/ (n)
biblioteka
  1. een plaats waar boeken verzameld staan

biceps (n)
biceps
  2. spier in de bovenarm

bidden (v)
modlić się, modlić
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen

bidet (n)
bidet
  1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet

bidon (n)
bidon
  1. waterfles voor op de fiets

bidsprinkhaan (n)
modliszka
  1. benaming voor insecten uit de orde Mantodea

bidstoel /ˈbɪt.stul/ /ˈbɪt.stuɫ/ (n)
klęcznik

biecht (n)
spowiedź
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtstoel (n)
konfesjonał
  1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht

biechtvader (n)
spowiednik
  1. een priester die biechten afneemt

biedermeier (n)
biedermeier
  1. een ronde bloemschikking met veel bloemen

biefstuk (n)
befsztyk
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier (n)
piwo
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

bierbuik (n)
brzuszek piwny
  1. vette buik

bieslook (n)
szczypior, szczypiorek
  1. en 2. (groene sprietjes van) plant Allium schoenoprasum

biest (n)
siara
  1. de verdikte melk die afgegeven wordt door een koe die recentelijk gekalfd heeft

biet (n)
burak zwyczajny, ćwikła

bifenyl (n)
bifenyl, difenyl

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
prosię, prosiak
  1. een jong van het varken

bij /bɛɪ̯/ (n)
pszczoła
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bijbel (n)
Biblia
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijbetalen (v)
dopłacać
  1. een additioneel bedrag betalen

bijblijven (v)
nadążać
  1. de ontwikkelingen bijhouden

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ (n)
wkład
  1. iemands aandeel

bijdragen (v)
dokładać się
  1. een aandeel leveren

bijeneter (n)
żołna
  1. benaming voor veelkleurige en insectenetende vogels die...

bijenkorf (n)
ul
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijenteelt /ˈbɛː.jə(n)ˌteɫt/ (n)
pszczelarstwo
  1. het houden van bijen

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
przesąd, zabobon
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig (adj)
przesadny, przesądny
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijholte (n)
zatoka przynosowa
  1. holte

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
topór, siekiera
  1. hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt

bijlage (n)
załącznik
  2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden
  1. geschrift ter aanvulling

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
prawie
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijnaam (n)
przezwisko, przydomek
  1. breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijnier (n)
nadnercze

bijpassend (adj)
pasujacy
  1. goed staan bij elkaar

bijstaan (v)
asystować
  2. een helpende hand bieden

bijstand (n)
pomoc społeczna
  2. van staatswege geboden basisuitkering

bijt /bɛi̯t/ (n)
przerębel
  1. gat dat geslagen werd door een mens in het ijs van een bevroren wateroppervlak

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
gryzć, gryźć
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijvoegende wijs (n)
tryb łączący
  1. een werkwoordswijs waarmee men een wens of onzekerheid tot uitdrukking kan brengen.

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
przymiotnik
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van...

bijvoet (n)
bylica pospolita
  1. Artemisia vulgaris, een plant uit de composietenfamilie Asteraceae

bijvoorbeeld (abbreviation)
na przykład
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwerken /'bɛɪʋɛrkə(n)/ (v)
uaktualniać
  1.

bijwerking /bɛiʋɛrkɪŋ/ (n)
efekt uboczny

bijwoord (n)
przysłówek
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bijziend (adj)
krótkowzroczny
  1. alleen van dichtbij scherp kunnen zien

bijzin /bɛizɪn/ (n)
zdanie podrzędnie złożone
  1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin

bikini (n)
bikini
  1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw

bil /bɪl/ (n)
pośladek
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljart (n)
bilard
  1. spel

biljartbal (n)
kula bilardowa
  1. gladde, massieve en vrijwel perfect bolvormige bal gebruikt in het biljartspel

biljet (n)
banknot
  1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend

biljoen (cardinalNumeral)
bilion
  1. 1.000.000.000.000

biljoengoud (n)
bilon (stop)

bilzekruid (n)
lulek
  1. zeer giftige plant uit de nachtschadefamilie

binden (v)
wizać
  1. vastmaken (evt. figuurlijk)

binding (n)
wiązanie

bindsla (n)
sałata rzymska
  1. en 2. (bladeren van) sla met een stevige rechte krop

bindweefsel /ˈbɪntˌʋeːf.səl/ (n)
tkanka łączna
  1. weefselsoort dat dient ter ondersteuning en verbinding

bingo (interjection)
bingo
  1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning

bingo (n)
bingo
  1. kansspel

binnen (preposition)
w środku

binnenband /ˈbɪnənˌbɑnt/ (n)
detka, dętka
  1. binnenste band, de band waarin de lucht aanwezig is

binnengaan (v)
wchodzić
  1. ergens in gaan

binnenkomen (v)
wchodzić
  1. een ruimte betreden

binnenkort (adv)
wkrótce
  1. binnen afzienbare tijd

binnenoor (n)
ucho wewnętrzne
  binnenoor

binnenste (n)
wnetrze
  1. inwendige

binoculair (adj)
binokularny
  1. voor twee ogen

bio-energie (n)
bioenergia

biochemicus (n)
biochemiczka
  1. een wetenschapper die de biochemie beoefent

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
biochemia
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biochemisch (adj)
biochemiczny
  1. met betrekking tot de chemische omzetting van stoffen in levende wezens

biocide /bio:sidə/ (n)
biocyd

biodegradatie (n)
biodegradacja
  1. natuurlijke afbreekbaarheid

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
bioróżnorodność, różnorodność biologiczna
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biograaf (n)
biograf
  1. levensbeschrijver

biografie (n)
biografia

biografisch (adj)
biograficzny

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
biologia
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
biologiczny
  1. te maken hebbend met de biologie

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
biolog
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

biomassa (n)
biomasa

biometrie (n)
biometria
  2. verzameling technieken gericht op het meten en vaststellen van alle meetbare eigenschappen van levende wezens
  1. wiskundige-statistische kant van de biologie

bionica (n)
bionika

biopsie (n)
biopsja
  1. een stukje weefsel uit een orgaan verwijderen voor onderzoek

bioscoop (n)
kino
  1. gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

biosfeer (n)
biosfera

biosynthese /ˈbiosɪnˌtezə/ (n)
biosynteza
  1.

biotoop (n)
biotop
  1. een gebied met een uniform landschapstype waarin bepaalde organismen kunnen gedijen

biotransformatie (n)
biotransformacja
  1. omvorming van stoffen binnen het levende weefsel

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
diecezja
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

biseksueel /bisɛksye:l/ (adj)
biseksualny, biseksualista
  1. seksueel gericht op beide geslachten

bismut (n)
bizmut

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
biskup
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bit /bɪt/ (abbreviation)
bit
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bit /bɪt/ (n)
bit
  1. een metalen staaf die een paard in de bek gedaan wordt om het dier berijdbaar te maken.

bitcoin (n)
bitcoin

bitter (adv)
gorzki
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bittervoorn (n)
rozanka, rozanka a. siekierka
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in schoon stilstaand of langzaam stromend water Rhodeus amarus

bitumen (n)
bitum
  1. een viskeuze vloeistof die van nature voorkomt als de minst vluchtige fractie van ruwe aardolie

bivak /ˈbivɑk/ (n)
biwak
  1. kampement voor een leger of expeditie

bivakkeren /bivɑ'kerən/ (v)
biwak
  in de open lucht een kamp hebben

bivakmuts (n)
kominiarka
  1. muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen

bizar (adj)
arcydziwny

bizon (n)
bizon
  1. Noord-Amerikaans zoogdier, Bison bison

blaar /blaːr/ (n)
pęcherz
  1. onderhuidse vochtophoping

blaas (n)
pęcherz
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument (n)
instrument dety, instrument dęty
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
liść, kartka
  1. plat, groen onderdeel van planten
arkusz, kartka, liść
  2. vel papier

bladerdeeg /ˈbladərˌdex/ (n)
ciasto francuskie
  1. een deegsoort die in rechthoekige plakken wordt gebruikt

bladgoud (n)
folia złota
  1. een dun folie van goud dat wordt gebruikt voor decoratieve doeleinden

bladgroen (n)
chlorofil

bladgroenkorrel /ˈblɑdɣrunˌkɔrəl/ (n)
chloroplast
  1

bladluis (n)
mszyca
  1. een schadelijk klein insect dat zich voedt met het sap van jonge plantenscheuten...

bladsteel (n)
ogonek

bladwijzer (n)
zakładka
  1. hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
strona
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaffen (v)
szczekać
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blamage (n)
blamaż
  1. een afgang veroorzaakt door eigen falen

blancheren (v)
blanszować
  1. het gedurende zeer korte tijd in kokend water gaar laten worden van voedingsmiddelen, zodat geur, smaak en uiterlijk optimaal behouden blijven

blank /blɑŋk/ (adj)
biały
  1. met lichte huidskleur
  2. onbeschreven

blankvoorn (n)
ploc, ploc aralska
  1. bepaald soort zoetwatervis, Rutilus rutilus

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
beczeć
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
niebieski, błękitny
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
błękit, niebieski
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauwband (n)
kielb amurski
  1. bepaald soort visje van maximaal 11 cm dat van oorsprong uit Azië komt, Pseudorasbora parva

blauwborst (n)
podróżniczek
  1. bepaald soort lijsterachtige, Luscinia svecica

blauwe bes (phraseologicalUnit)
borówka wysoka
  1. Vaccinium corymbosum, een plant uit de heifamilie Ericaceae

blauwe bosbes (n)
borówka czarna
  1. bepaald soort vaste plant, Vaccinium myrtillus

blauwe gaai (n)
modrosójka błękitna
  1. witte kraaiachtige met lavendelblauw verenkleed op de rug en kop Cyanocitta cristata

blauwe kiekendief (n)
błotniak zbożowy
  1. bepaalde soort roofvogel uit de familie van de arendachtigen, Circus cyaneus

blauwe reiger (n)
czapla siwa
  1. bepaald soort grote vogel, Ardea cinerea

blauwe vinvis (n)
płetwal błękitny
  1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige

blauwneus (n)
certa
  1. bepaald soort karperachtige riviervis Vimba vimba

blauwogig (adj)
niebieskooki
  1. met blauwe ogen

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
dmuchać
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
blady
  1. gering van kleur

bleek schildzaad (n)
smagliczka kielichowata
  1. bepaald soort eenjarige plant, Alyssum alyssoides

bleekheid (n)
bladość
  1.

bleken (v)
bielić
  1. witter of lichter doen worden

blij /blɛi̯/ (adj)
zadowolony

blijspel (n)
komedia
  1. een toneelstuk, film of boek dat het doel heeft het publiek te vermaken en aan het lachen te maken

blijven /blɛ.və(n)/ (v)
pozostać
  1. niet veranderen

blik (n)
puszka, konserwa
  2.1 cilindervormig luchtdicht afgesloten vaatje van dun metaal

blikopener (n)
otwieracz do konserw

bliksem /blɪksəm/ (n)
piorun, błyskawica
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

blikvanger (n)
bajer
  1. iets dat bedoeld is om sterk de aandacht te trekken

blind (adj)
ślepy, niewidomy
  1. niet in staat te zien

blindedarmontsteking (n)
zapalenie wyrostka

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
ślepota
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

bloed (n)
krew
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede (n)
niedokrwistość

bloedbaan (n)
krwiobieg
  1. het gesloten systeem van hart en vaten waardoor bloed stroomt

bloedcel (n)
krwinka

bloeddonor (n)
krwiodawca

bloeddruk (n)
ciśnienie krwi

bloeden /'bludən/ (v)
krwawić
  1. het vloeien van bloed

bloedgroep (n)
grupa krwi

bloedhond (n)
ogar
  1. Brits hondenras met grote kop, lange hangende oren en een lange staart

bloeding (n)
krwawienie

bloedonderzoek (n)
badanie krwi

bloedplasma (n)
osocze
  1. de vloeistof van het bloed waar geen bloedlichaampjes meer in zitten maar nog wel stollingseiwitten

bloedserum (n)
surowica

bloeduitstorting (n)
krwiak
  1. bloeduitstorting in de huid

bloedvat (n)
naczynie krwionośne
  1. een bloedader

bloedverwantschap (n)
pokrewieństwo
  1. het genetisch aan elkaar verwant zijn

bloedworst /'blutʋɔrst/ (n)
kaszanka
  1. vleeswaar vervaardigd van het bloed en het vet van een varken

bloedzuiger (n)
pijawka
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloeien (v)
kwitnąć
  1. het dragen van open, actieve bloeiwijzen
  2. het bijzonder goed maken

bloem (n)
kwiat
  1. een deel van plant met zaden
maka
  2. fijngemalen poeder, meestal van granen

bloemist (n)
kwiaciarz
  1. bloemenverkoper
  2. bloemenkweker

bloemkool (n)
kalafior
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloemlezing (n)
antologia

bloempot (n)
doniczka
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloempotkapsel (n)
czupryna

bloes (n)
bluzka
  1. kledingstuk

bloesem /blusəm/ (v)
rozkwit
  1. het bloemengeheel van een vruchtboom

blok /blɔk/ (n)
blok
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal
  3. een onderdeel van een fluit

blokfluit (n)
flet prosty
  1. een eenvoudig houten blaasinstrument

blokkade (n)
blokada

blokschaaf (n)
strug, hebel
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
blond
  1.

bloody mary (n)
krwawa mary
  1. cocktail van wodka en tomatensap

blootstellen (v)
odsłonić
  1.in aanraking doen komen met

blouse (n)
bluzka
  1. kledingstuk

blozen (v)
zaczerwienić
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

blues (n)
blues
  1. een melancholieke muziekstijl

blut /blɵt/ (adj)
spłukany
  1. geen geld meer hebbend

boa (n)
boa
  1. zeer grote wurgslang

bobine (n)
cewka zapłonowa

bobsleeën (v)
bobsleje
  1. een sport waarbij een bochtig ijsparcours wordt afgelegd in een bestuurbare slee

bocht (n)
zakret
  1. gebogen weg of pad
zatoka
  2. een brede baai aan de kustlijn

bod (n)
oferta

bodem (n)
dno
  1. een onderkant
gleba, ziemia
  2. de grond

bodemkunde /ˈbodəmˌkʏndə/ (n)
gleboznawstwo

bodhrán (n)
bodhrán
  1. bodhran

boe (interjection)
bu

boeddhist (n)
buddysta
  1. volger van de leer van Boeddha

boeg (n)
dziób
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld (n)
galion
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boegspriet (n)
bukszpryt
  1. uitstekend rondhout aan de voorsteven van een zeilschip

boei /buj/ (n)
boja, pława
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boeien /bujə(n)/ (v)
kajdany
  1. kluisteren

boek (n)
książka
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekanier (n)
bukanier

boekbinder (n)
introligator

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
tom
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boeken /ˈbukən/ (v)
księgi
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
regał, biblioteczka
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekenlegger (n)
zakładka
  1. hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek

boekhandel (n)
ksiegarnia
  1. boekwinkel

boekhouder (n)
księgowy
  1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt

boekhouding (n)
księgowość
  bijhouden van gegevens

boekje (n)
książeczka
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boeklong /ˈbu.klɔŋ(g)/ /ˈbu.klɔŋ/ (n)
płucotchawki
  1. een long die gestapeld en gevouwen is in weefsel, zo dat de gevouwen...

boekweit (n)
gryka
  1. en 2. (gepelde zaden van) plant Fagopyrum esculentum

boekweitmeel (n)
mąka gryczana
  fijn gemalen zaden van boekweit

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
księgarnia
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boemerang (n)
bumerang
  1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper

boer /buːr/ (n)
rolnik, chłop
  1. landbouwer
wieśniak
  3. persoon zonder of met weinig beschaving
walet
  4. speelkaart

boerderij (n)
gospodarstwo, farma
  2. een onderneming van een boer

boeren /buːrən/ (v)
bekać
  3. een boer laten

boerenkool /burə'kol/ (n)
jarmuż
  1. en 2. (gekrulde bladeren van) bladgewas (kool) Brassica oleracea convar. acephala var. laciniata

boerenstand (n)
chłopstwo
  1. de klasse van de boeren

boerenwormkruid (pn)
wrotycz pospolity
  1. Tanacetum vulgare

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
dymówka, jaskółka dymówka
  1. een kleine trek- en zangvogel

boerka (n)
burka
  1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen

boerkini (n)
burkini

boernoes (n)
burnus
  1.

boete (n)
mandat
  1. een bedrag dat je moet betalen als je een overtreding hebt begaan
kara
  2. straf voor (vermeend?) bedreven kwaad

boetedoening (n)
pokuta

boeten /ˈbutən/ (v)
pokutować
  1. straf ondergaan

boetiek (n)
butik

bof /bɔf/ (n)
świnka
  2. ziekte

bohrium (n)
bohr
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bojaar (n)
bojar

bok (n)
kozioł
  1. mannelijke geit

boksbeugel (n)
kastet
  1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan

boksen (n)
boks
  1. een tactische vechtsport

bokshandschoen (n)
rękawica bokserska
  1. handschoen gedragen tijdens het boksen

bokvis (n)
bops, złotokres
  straalvinnige vis (Boops boops) uit de familie van zeebrasems

bol (n)
sfera
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolbliksem (n)
piorun kulisty
  1. een helder oplichtend bolvormig object met een diameter van maximaal 40 centimeter, dat soms waargenomen wordt in de buurt van een blikseminslag en dan gedurende meerdere seconden zichtbaar is

bolder (n)
poler
  1. bolder

bolderik (n)
kąkol
  1. Agrostemma githago

bolhoed (n)
melonik
  1. hoed

bolhoop (n)
gromady
  1. een bolvormige groep sterren zoals die in galactische halo's kunnen worden aangetroffen

bolsjewiek (n)
bolszewiczka
  1. lid van een factie van de marxistische Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) die zich ...

bolsjewisme (n)
bolszewizm

bom /bɔm/ (n)
bomba
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bomauto (n)
samochód-pułapka
  1. auto geladen met explosieven gebruikt als wapen bij terroristische aanslagen

bombardement (n)
bombardowanie
  1. beschieting met bommen, het werpen van bommen

bombarderen (v)
bombardować
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bommenwerper (n)
bombowiec
  1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen

bonenkruid (n)
cząber

bonobo (n)
bonobo, szympans karłowaty
  1. Pan paniscus, een mensaap, staat samen met de chimpansee van alle diersoorten...

bont /bɔnt/ (adj)
barwny
  1. met veel verschillende felle kleuren

bont /bɔnt/ (n)
futro

bontbekplevier (n)
sieweczka obrożna
  1. bepaalde vogelsoort uit de familie van plevieren, Charadrius hiaticula

bontjas (n)
kożuch

boodschap (n)
wiadomość
  1. overgebracht bericht

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ (n)
kurier, posłaniec
  1. berichtenoverbrenger

boog /box/ (n)
łuk
  1. wapen
  3. deel van bouwwerk
  2. cirkelboog

boogschieten (n)
łucznictwo
  1. een sport waarbij pijlen worden weggeschoten naar een doel met behulp van een boog

boogschutter (n)
łucznik, łuczniczka
  1. iemand die schiet met een boog

boom (n)
drzewo
  1. meerjarige plant met houten stam

boomgaard (n)
sad
  1. een stuk grond met vruchtbomen

boomkangoeroe /ˈbom.kɑn.ɣə.ru/ /ˈbom.kɑn.χə.ru/ (n)
drzewiak
  1. een dier uit het geslacht der boomkangoeroes

boomklever (n)
kowalik, bargiel
  1. bepaald soort vogeltje, Sitta europaea

boomleeuwerik /ˈbom.leː.β̞əˌrɪk/ /ˈbom.lɪː.β̞əˌrɪk/ (n)
lerka
  1. een vogelsoort die inheems is in Nederland en België

boommarter /ˈbom.mɑr.tər/ (n)
kuna leśna
  1. bepaald soort zoogdier, Martes martes

boompieper /ˈbom.pi.pər/ (n)
świergotek drzewny
  1. een vogelsoort die inheems is vrijwel geheel europa

boomslang /'bomslɑŋ/ (n)
boomslang
  2. bepaald landdier zonder poten Dispholidus typus

boomstam /'bomstɑm/ (n)
pień drzewa
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boomvalk (n)
kobuz
  1. kleine sierlijke valk, familie van de torenvalk, Falco subbuteo

boon (n)
fasola
  1. zaadje uit de peulvrucht van enige vlinderbloemige planten, waarvan men alleen de zaden ofwel de gehele vrucht eet

boor (n)
wiertło
  A. rond zijn as ronddraaiend werktuig om gaten mee te maken
bor
  B. chemisch element en een zwart metalloïde

boord /bɔːrt/ (n)
pokład
  1. het dek van een schip

boormachine (n)
wiertarka
  1. machine om te boren

boos /boʊs/ /boːs/ (adj)
zły
  1. kwaad, woedend

boosaardig /bo'zardəx/ (adv)
złośliwy
  1. met de intentie om kwaad te doen

boot /boʊt/ /boːt/ (n)
łódź, statek
  1. een klein vaartuig

bootsman (n)
bosman
  1. een rang gelijk aan sergeant bij de marine en de hoogste onderofficier bij de koopvaardij

boraat (n)
boran
  1. zout van boorzuur met de chemische formule BO₃3−

borax (n)
boraks

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
tablica
  2. Vlak voorwerp aan een muur
talerz
  [1] Schijfvormig voorwerp

bordeel (n)
burdel
  1. een huis waarin tegen betaling seksuele diensten worden aangeboden

bordspel (n)
gra planszowa

borduren (v)
haftować
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

borduurwerk (n)
haft
  1. iets wat men geborduurd heeft op aan het borduren is

boren (v)
borować, wiercić
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borg (n)
poręczyciel
  1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag

borgtocht (n)
poręczenie majątkowe
  1. overeenkomst waarbij een borg zich garant stelt

borium (n)
bor
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borst /bɔrst/ (n)
pierś, biust
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeen (n)
mostek
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstel (n)
szczotka
  1. schoonmaakgereedschap met bos haren

borstkas (n)
klatka piersiowa
  1. geraamte van de borst

borstvoeding (n)
karmienie piersią

bos /bɔs/ (n)
las
  1. een groep bomen

bosanemoon (n)
zawilec gajowy

bosbes (n)
borówka
  1. en 3. plant, en bessen, uit geslacht Vaccinium
borówka czarna
  2. plant Vaccinium myrtillus

bosbrand (n)
pożar lasu
  1. brand van of in een bos

bosrietzanger (n)
łozówka

bossanova (n)
bossa nova

bosui (n)
cebulka zielona
  1. jonge, onvolgroeide geboste ui met blad

bosuil (n)
puszczyk, puszczyk zwyczajny
  1. bepaald soort vogel, Strix aluco

boswachter (n)
leśnik
  1. een beheerder van een boswachterij

boswilg (n)
wierzba iwa
  1. bepaald soort loofboom Salix caprea

bot (n)
flądra, fląderka
  1. platvis

botanicus (n)
botanik

botanie (n)
botanika
  1. een onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van planten

boter /ˈbotər/ (n)
masło
  1. zuivelproduct

boterbloem (n)
jaskier
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterham /ˈbotərhɑm/ (n)
kanapka
  2. een belegde snee brood

boterzuur (n)
kwas masłowy
  1. CH₃(CH₂)₂COOH

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
odbijać się
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
kolizja, zderzenie
  1. het botsen

bougie (n)
Świeca zapłonowa, świeca zapłonowa
  1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt

bouillon (n)
bulion, rosół
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

boulimie (n)
bulimia
  psychologische toestand waarin een persoon terugkerende eetbuien heeft

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
budować, wznosić
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

bouwkunde (n)
budownictwo
  1. (wetenschap)

bouwmaatschappij (n)
firma budowlana

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
na górze
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovenarm (n)
ramię
  1. het bovenste gedeelte van de arm tussen de schouder en de elleboog

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
oprócz tego
  1. op de koop toe, daarenboven

bovengenoemd (adj)
wyzej wymieniony
  1. verwijzend naar iets wat eerder in dezelfde tekst genoemd was

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
nadnaturalny
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

bowling (n)
bowling
  1. een sport waarbij de speler door middel van een bowlingbal moet proberen om alle tien de pins omver te gooien

boycot (n)
bojkot

boycotten (v)
bojkotować
  1. iemand uitsluiten, niet meer willen werken voor, leveren aan of kopen bij

braakbal (n)
wypluwka

braam (n)
jeżyna
  1. struik & 2. vrucht

braamsluiper /ˈbramslœʏpər/ (n)
piegża
  1. bepaald soort zangvogel, Sylvia curruca

brabbelen (v)
gaworzyć
  1. slecht en onduidelijk praten met name van baby's

braden (v)
smazyć
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

braken /brakə(n)/ (v)
wymiotować
  1. genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
pożar
  1. een verbranding met vuur

brandblusser (n)
gaśnica
  1. een draagbaar toestel dat dient om een kleine of een beginnende brand te bestrijden

brandbom (n)
bomba zapalająca
  1. bom die als doel heeft het getroffen object in brand te steken

branden (v)
palić
  1. verteerd worden door vuur

brandewijn (n)
brandy
  1. een soort sterke drank

brandgans (n)
bernikla
  1. bepaald soort gans, Branta leucopsis

brandhout (n)
drewno na opał
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandkraan /ˈbrɑntkran/ (n)
hydrant
  1. aansluitpunt voor een brandslang aan het waterleidingnet

brandnetel (n)
pokrzywa
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandstichter (n)
podpalacz
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandstichting (n)
podpalenie

brandstof (n)
paliwo
  1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen

brandstofcel (n)
Ogniwo paliwowe
  een elektrochemisch toestel

brandweer (n)
straz pozarna, straż pożarna

brandweerkazerne (n)
remiza

brandweerman (n)
strażak
  1. lid van de brandweer

brasem (n)
leszcz
  1. bepaalde karperachtige vissoort Abramis brama

brassière (n)
stanik
  1. dameskledingstuk

breed (adj)
szeroki

breedband /ˈbred.bɑnd/ /ˈbred.bɑnt/ (n)
szerokopasmowy dostęp do Internetu
  1. een internetverbinding met een hoog debiet

breedgeschouderd (adj)
barczysty
  1. breed van borst en schouders, breedgebouwd

breedte (n)
szerokość
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte

breedtegraad (n)
szerokość geograficzna
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breekijzer (n)
łom
  1. stevige metalen stang, meestal voorzien van een gespleten einde, de koevoet, gebruikt om zaken open te breken.

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ (v)
dziać
  1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

breinaald /ˈbrɛɪ̯nald/ /ˈbrɛɪ̯naɫt/ /ˈbrɛːnalt/ (n)
drut
  1. een naald die gebruikt kan worden bij het breien

breken (v)
łamać, rozbijać
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brekingsindex (n)
współczynnik załamania

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
przynosić
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

bretel (n)
szelki

breuk (n)
ułamek
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen

brevier (n)
brewiarz

bridge (n)
bridż
  1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen
  2. de kam van een elektrische gitaar

brie (n)
brie
  1. zachte Franse schimmelkaas

brief /brif/ (n)
list
  1. verzonden geschreven boodschap

briefkaart (n)
kartka pocztowa
  1. een korte brief in de vorm van een kaart

briefopener (n)
nóż do otwierania kopert
  1. een doorgaans sierlijk mesje dat men gebruikt om briefomslagen met te openen

bries /bris/ (n)
bryza
  1. zachte frisse wind

brievenbus (n)
skrzynka pocztowa, skrzynka na listy

bril (n)
okulary
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

brilbeer /ˈbrɪl.beːr/ /ˈbrɪɫ.beːr/ /ˈbrɪɫ.bɪːr/ (n)
andoniedźwiedź okularowy
  1. een beer met grote cirkels rond de ogen, als een bril

brilduiker (n)
gągoł
  1. Bucephala clangula, een vogel uit de familie Anatidae

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ (n)
brokuł
  1. groente

brochure (n)
broszura

broeden /'bru.də(n)/ (v)
wysiadywać
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broeder /brudər/ (n)
brat
  1. een broer
  3. een kloosterling

broedermoord (n)
bratobójstwo
  1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt

broederschap (n)
bractwo
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
braterstwo
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broeikaseffect (n)
efekt cieplarniany

broeikasgas (n)
gaz cieplarniany

broek /bruk/ (n)
spodnie
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broer /bruːr/ (n)
brat
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

brokaat (n)
brokat
  1. zijdeweefsel met ingeweven, meestal grote figuren, vaak met goud- of zilverdraad doorweven

bromfiets (n)
motorower, moped, cyclomotor

bromide (n)
bromek

bromium (n)
brom
  1. wetenschappelijke naam voor het scheikundig element Broom

brommer (n)
motorower, moped, cyclomotor

bron /ˈbron/ (n)
zródło, źródło
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

bronchiaal (adj)
oskrzelowy
  1. met betrekking tot de luchtpijp-takken

bronchitis (n)
zapalenie oskrzeli
  1. ontsteking van de luchtpijptak

bronchoscopie (n)
bronchoskopia
  1. medisch onderzoek van de luchtpijp d.m.v. een bronchoscoop

brons (n)
brązy, brąz

bronzen (adj)
brązowy
  1.van brons gemaakt

bronzen (v)
brązowy
  1.

brood /broːt/ (n)
chleb, pieczywo
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broodje (n)
bułka
  1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon

broodrooster (n)
toster, opiekacz

broom (n)
brom

brouwen (v)
warzyć
  1. (bier) brouwen

brouwer (n)
piwowar

brouwerij /brɔuə'rɛi/ (n)
browar
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het brouwen van bier

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
most
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
panna młoda
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom (n)
pan młody
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidsschat (n)
posag, wiano
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruikbaar (adj)
użyteczny, praktyczny
  1. nuttig, eenvoudig in het gebruik

bruikleen (n)
umowa użyczenia
  1. kosteloze lening voor tijdelijk gebruik onder voorwaarde van teruggave

bruiloft (n)
wesele, ślub
  1. huwelijks-, trouwfeest

bruin /brœʏn/ (adj)
brązowy, brąz
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruin /brœʏn/ (n)
brąz, brązowy
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (n)
niedźwiedź brunatny
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

bruine dwergmeerval (n)
sumik karlowaty
  1. bepaalde soort zoetwatervis Ameiurus nebulosus

bruine kiekendief (n)
błotniak stawowy
  1. bepaald soort roofvogel, Circus aeruginosus

bruine rat (phraseologicalUnit)
szczur wędrowny
  1. grijsbruin knaagdier met een kale geringde staart Rattus norvegicus

bruinig /ˈbrœʏnəχ/ /ˈbrœːnəx/ /ˈbrœːnɪx/ (adj)
brązowawy
  2. op bruin lijkend

bruinkool (n)
węgiel brunatny

bruinvis /ˈbrœy̯nvɪs/ (n)
morświn
  1. familie Phocoenidae van kleine rondsnuitige tandwalvissen

brulaap (n)
wyjec
  Amerikaanse apen die een brullend lawaai kunnen produceren

brunette (n)
brunet
  1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint

brus /brʏs/ (n)
rodzeństwo
  1. een ander kind van dezelfde ouders (zonder de connotatie met zorg)

brutaal (adj)
bezczelny
  2.
  3. vrijpostig

bruut /ˈbryt/ (adj)
brutalny
  1. nietsontziend en gewelddadig

btw (n)
VAT
  1. de afkorting voor belasting over de toegevoegde waarde

budgettair (adj)
budżetowy
  1. met betrekking tot een budget, begroting

buffel /'bɵfəl/ (n)
bawół
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer (n)
bufor
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

buideldier (n)
torbacz
  1. zoogdier dat het jong in een buidel draagt

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
giąć
  1. krommend vervormen
wygiąć
  2. een buiging maken
  3. aandacht besteden aan iets

buiging (n)
pokłon

buigspier (n)
zginacz
  1. spier die zorgt dat het tussenliggende gewricht buigt

buigzaam (adj)
elastyczny

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
brzuch
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikdans (n)
taniec brzucha

buikpijn /ˈbœʏ̯k.pɛɪ̯n/ /ˈbœːk.pɛɪ̯n/ /ˈbœːk.pɛːn/ (n)
ból brzucha
  1. pijn in de buik

buikspreker (n)
brzuchomówca

buil (n)
sito do mąki
  1. grote zeef voor het zeven van meel

builenpest (n)
dżuma dymienicza
  1. de meest voorkomende vorm van pest en wordt veroorzaakt door de

buis (n)
rura
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buiten /ˈbœʏ̯tə(n)/ /ˈbœːtə(n)/ (adv)
na zewnatrz

buitenechtelijk (adj)
pozamałżeński
  1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk

buitenland (n)
zagranica
  1. ieder land buiten het eigene

buitenlander /ˈbœytə(n)lɑndər/ (n)
cudzoziemiec
  1. iemand die in het buitenland woont, of iemand afkomstig uit het buitenland

buitenlands (adj)
cudzoziemski, zagraniczny
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitenpost (n)
oddalona osiedla
  1.

buitenspel (n)
spalony

buizen (v)
oblać
  1. een buis in de school geven
  2. een buis in de school krijgen

buizerd (n)
myszołów zwyczajny, myszołów
  1. bepaald soort middelgrote roofvogel, Buteo buteo

bukken /ˈbɵkən/ (v)
nachylać się
  1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen

bul /bʏl/ (n)
bulla
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
  2. pauselijke oorkonde

buldog (n)
buldog
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken...

bulgur (n)
bulgur
  1. gestoomde, daarna gedroogde en vervolgens grof gemalen of gebroken tarwekorrels, meestal durumtarwe

bulldozer (n)
buldożer, spychacz
  1. Machine

bult (n)
garb

bultrug /ˈbʏltrʏx/ (n)
długopłetwiec, humbak
  1. benaming voor een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen

bumper (n)
zderzak
  1. Stootstang

bundel (n)
pęk
  1. zijdelings bijeengehouden verzameling langwerpige voorwerpen

bunker (n)
bunkier
  1. zwaar versterkte verdedigingsstelling

bunsenbrander (n)
palnik Bunsena
  1. gasbrander met regelbare luchttoevoer die men gebruikt in een laboratorium

bunzing (n)
tchórz
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela putorius

burcht (n)
zamek
  1. kasteel

bureau (n)
biurko
  1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk
biuro
  2. een (politie)kantoor

bureaucratie (n)
biurokracja

buret (n)
biureta
  1.

burgemeester (n)
prezydent miasta, burmistrz
  1. hoofd van het gemeentebestuur

burgemeesteres (n)
burmistrzyni

burger (n)
obywatel
  1. inwoner van een stad of staat die bepaalde wettelijke rechten en plichten heeft

burgerlijk /ˈbʏrɣərlək/ (adj)
burżuazyjny
  1. tot de burgers behorend, tot de middenstand behorend

burgeroorlog (n)
wojna domowa
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burgerrechten (n)
prawa obywatelskie
  1. een recht dat men geniet als staatsburger van een land

burggraaf (n)
wicehrabia
  1. edelman

burggravin (n)
wicehrabina

bus /bɵs/ (n)
autobus
  1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ (n)
przystanek autobusowy
  1. een plek waar een bus stopt

buskruit (n)
proch
  1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter

bustehouder (n)
biustonosz, stanik
  1. kledingstuk voor vrouwen.

butaan (n)
butan
  1. C₄H10

buteen (n)
buten

butternutpompoen (n)
dynia piżmowa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

buur /byr/ (n)
sąsiad, sąsiadka
  1. een persoon die in andermans omgeving woont

buurman (n)
sąsiad
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
dzielnica
  1. een (deel van een) wijk
dzielnica, okolica
  uit te zoeken vertalingen

buurvrouw (n)
sąsiadka
  1. vrouw woonachtig in het belendende huis

byte /bɑjt/ (n)
bajt
  1. het kleinste adresseerbare gedeelte van een computergeheugen

bèta (n)
beta

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ (n)
kabaret
  1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ (n)
kakao
  1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade

cacaopoeder (n)
kakao w proszku
  1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen

cactus (n)
kaktus
  1. een vetplant met stekels

cactusvijg (n)
opuncja
  1. een stekelige vrucht van de Opuntia

cadeau /kaˈdoː/ (n)
prezent
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadmium (n)
kadm
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

cafetaria (n)
kafeteria
  1. een eenvoudige eetgelegenheid, waar men een snelle hap kan nuttigen

cafeïne (n)
kofeina
  1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren

café /kɑ'fe/ (n)
kawiarnia
  1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen

calcium (n)
wapń
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ (n)
kalkulator
  1. machine

calculeren (v)
kalkulować, wyliczać
  1. rekenen

californium (n)
kaliforn
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie (n)
kaloria
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

calvinisme (n)
kalwinizm
  1. gereformeerde substroming binnen het Christendom waarin o.a. het voorbestemd zijn centraal staat

cambrium /ˈkɑmbrijʏm/ (n)
kambr

camera /ˈkaməˌra/ (n)
kamera
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

camouflage (n)
kamuflaż

camoufleren /kɑmuflerən/ (v)
maskować
  1. een voorwerp onopvallend maken

camping /ˈkɑmpɪŋ/ /ˈkɛmpɪŋ/ (n)
kemping
  1. een terrein met voorzieningen om te kamperen

campus /ˈkɑmpʏs/ (n)
kampus
  1. universiteitsterrein

candela (n)
kandela

candidiasis (n)
drożdżyca
  1. schimmelziekte van huid en slijmvliezen

canon /'ka.nɔn/ (n)
kanon
  1. de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren

cantaloupe (n)
kantalupa
  1. en 2. (vrucht van) plant Cucumis melo var. cantalupensis

cantate (n)
kantata

cantharel /ˌkɑntaˈrɛɫ/ (n)
pieprznik
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
pojemność, zdolność
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
kapibara
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier...

capitulatie (n)
kapitulacja
  1. internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog

capituleren (v)
kapitulować
  1. het verzet staken, zich overgeven

cappuccino (n)
cappuccino
  1. een kopje koffie dat uit gelijke delen espresso, melk en melkschuim bestaat

capsule (n)
kapsułka
  2.een omhulsel, veelal van gelatine met een medicijn erin

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ (n)
kaptur
  1. hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk

caracal (n)
karakal
  1. bepaald soort zoogdier, Profelis caracal

carbidgas (n)
acetylen
  1. carbidgas/acetyleen

carbonaat (n)
węglan

carbonzuur (n)
kwas karboksylowy
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

carcinoom (n)
rak
  1. kankergezwel

cardiologie /kɑrdijolo'xi/ (n)
kardiologia
  1. een medisch specialisme dat zich bezighoudt met het opsporen, diagnosticeren en behandelen van hartziekten

cardiologisch (adj)
kardiologiczny
  1. met betrekking tot hartziekten

cardioloog /kɑrdijo'lox/ (n)
kardiolog

cariës (n)
próchnica

carnaval (n)
karnawał
  1. volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden,...

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
miesozerca
  1. een vleesetend dier

caroteen (n)
karoten

carrière (n)
kariera
  1. loopbaan, werkgerelateerde maatschappelijke positie

carrosserie (n)
karoseria
  1. koetswerk van een voertuig

cartograaf (n)
kartograf
  1. iemand die land-, zee- en/of luchtkaarten maakt

cartografie (n)
kartografia
  1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten

cashew (n)
nanercz zachodni

casino (n)
kasyno
  1. een gelegenheid waar in een luxe omgeving gegokt wordt

cassave (n)
maniok
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

cassette (n)
kaseta
  1. een behuizing voor video- en audiobanden

cassie (n)
cynamonowiec wonny
  specerij

castraat (n)
kastrat

castratie (n)
kastracja
  1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man

castreren (v)
kastrować
  1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen

casus (n)
przypadek
  1. een naamval

catacombe (n)
katakumb
  1. onderaardse ruimte, onderaards gangenstelsel in het algemeen

catamaran (n)
katamaran
  1. vaartuig met twee drijvende delen (de rompen), die boven de waterlijn parallel aan elkaar gemonteerd zijn

cataract (n)
katarakta, zaćma
  1. grijze staar, een troebeling van de ooglens die het zien verstoort

catastrofe (n)
katastrofa, kataklizm
  1. een algemene ramp

catechismus (n)
katechizm
  1. de leer van een godsdienst in de vorm van vragen en antwoorden gebruikt in het godsdienstonderwijs...

categorie (n)
kategoria
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

categorisch (adj)
kategoryczny
  1. betrekking hebbend op een indeling in categorieën

categorisch (adv)
kategorycznie
  1. kategórigamente

cavalcade (n)
kawalkada
  1

cavalerie (n)
jazda
  1. strijdmacht te paard

cavia (n)
świnka morska
  1. benaming voor knaagdieren uit het geslacht Cavia

cayennepeper (n)
pieprz cayenne
  1. en 2. een peper, een scherp specerij

cedent (n)
cedenta, zbywającego
  1. persoon die een vordering overdraagt

ceder /ˈsedər/ (n)
cedr
  1. benaming voor bomen uit het geslacht Cedrus

cel /sɛl/ (n)
cela, komórka
  2. een kleine ruimte (in een klooster)
  1. een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis)
komórka, cela
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit
  4. een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat

celebreren (v)
świętować
  1. plechtig herdenken

celesta (n)
czelesta
  1. slagwerkinstrument met een klavier

celfysiologie (n)
fizjologia komórek
  1. de wetenschap van functies en processen binnen organische cellen

cello (n)
wiolonczela
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

celluloid (n)
celuloid
  1.

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ (n)
celuloza
  1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft

celmembraan (n)
błona komórkowa
  1. een omhulsel van de cel bestaande uit fosfolipiden en eiwitten

celwand /sɛlʋɑnd/ (n)
ściana komórkowa
  1.

cement (n)
cement
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

cementfabriek (n)
cementownia
  1. een fabriek waar cement geproduceerd wordt

cementmolen (n)
betoniarka
  1. een toestel voor het mengen van de bestanddelen van de mortel of beton

censureren (v)
cenzurować
  1. bewust informatie uit de media weghalen

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
cenzura
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

cent /sɛnt/ (n)
cent

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
centymetr
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal (adj)
centralny
  1. in het midden gelegen

centrale verwarming (n)
centralne ogrzewanie
  1. een verwarmingssysteem, waarbij de warmte voor de verwarming van de vertrekken van een gebouw, centraal wordt opgewekt

centrifuge (n)
wirówka
  1. toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen

centrifugeren (v)
wirować
  1. met een centrifuge scheiden, zuiveren of drogen

centrum (n)
centrum, środek
  1. middelpunt

cerebraal (adj)
mózgowy
  1. met betrekking tot de grote hersenen

ceremonie (n)
ceremonia
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium (n)
cer

certificaat /ˌsɛrtifiˈkat/ (n)
certyfikat
  1. een schriftelijk bewijs

cesium (n)
cez

cessie (n)
cesja, przelew
  1. overdracht van schuldvordering

cessionaris (n)
cesjonariusza, nabywcy
  1. persoon die een vordering verkrijgt

chakra (n)
czakra
  1.

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ (n)
szampan
  1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk

champignon /ˌʃɑmpiˈjɔn/ (n)
pieczarka
  1. Agaricus bisporus en Agaricus bitorquis, een eetbare en speciaal gekweekte witte paddenstoel

chanson (n)
chanson

chantage (n)
szantaż
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

chanteren (v)
szantażować
  1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken

chaos /ˈxaɔs/ (n)
chaos
  1. grote wanorde

chaostheorie (n)
teoria chaosu
  1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald.

chaotisch (adj)
chaotyczny

charisma (n)
charyzma
  1. uitstraling

charlatan /ˈʃar.la.tan/ (n)
szarlatan

charmant (adj)
uroczy
  1. aangenaam in omgang

charme /sjarme/ (n)
urok
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

chassidisme /χɑsiˈdɪsmə/ (n)
chasydyzm
  1.

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
czacie
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
kierowca, szofer
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

chauvinisme (n)
szowinizm

chauvinist (n)
szowinista

chauvinistisch (adj)
szowinista
  1. behept met een overdreven vorm van vaderlandsliefde

chazan /χaˈzɑn/ (n)
chazan
  1.

checken /ˈtʃɛkən/ (v)
sprawdzić
  1. controleren, nakijken

cheeta (n)
gepard
  1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier

chef /ʃɛf/ (n)
kierownik
  1. de baas, iemand die de leiding heeft

chemie (n)
chemia
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

chemisch (adj)
chemiczny
  1. dat wat tot de chemie behoort, volgens de chemie

chemoreceptor (n)
chemoreceptor
  1. een membraaneiwit dat gevoelig is voor scheikundige prikkels

chemotherapie (n)
chemoterapia
  1. behandeling van kanker met medicijnen

cheque /ʃɛk/ (n)
czek

cherimoya (n)
flaszowiec peruwiański
  2. eetbare hartvormige vrucht van Annona cherimola

cherub /ˈxerʏp/ (n)
cherub
  1.

chi (n)
chi

chilipeper /'ʃílipepər/ (n)
papryka chili
  1.

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
szympan, szympans
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chinchilla (n)
szynszyla

chirograaf (n)
cyrograf
  1. niet bezegelde, door identieke gedeeltes bevestigde oorkonde

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
chirurg
  1. specialist

chirurgie (n)
chirurgia
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor (n)
chlor

chloroform (n)
chloroform

chloroplast /xlorɔplɑst/ (n)
chloroplast
  1

chocola /ˌʃo.ko.ˈla/ (n)
czekolada
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
czekolada
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocoladepudding (n)
budyn czekoladowy

cholera /χoləra/ (n)
cholera
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol (n)
cholesterol
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

choreografie (n)
choreografia

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
chrześcijański
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
chrześcijanin
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
chrześcijaństwo, chrystianizm
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromium (n)
chrom

chromosomaal /ˌɣro.mo.zo.ˈmal/ /ˌɣro.mo.zo.ˈmaɫ/ /ˌχro.mo.zo.ˈmaɫ/ (adj)
chromosomalny
  1. met betrekking tot de chromosomen, de eiwitten die erfelijke informatie bevatten

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
chromosom
  1. staafachtig lichaampje

chroneem (n)
chronem
  1. theoretisch geluidssegment dat fonemen die alleen in duur verschillen van elkaar onderscheidt

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
chroniczny
  1. voortdurend, aanhoudend

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ (n)
chronologia
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen

chronologisch (adj)
chronologiczny
  1. naar tijdstip gerangschikt

chroom (n)
chrom

chylomicron /ˌxi.lo.mi.ˈkrɔn/ /ˌχi.lo.mi.ˈkrɔn/ (n)
chylomikrony
  1. een grote door darmwandcellen geproduceerde lipoproteïne, waarin lipiden uit het voedsel van de darmwandcellen naar andere weefsels worden getransporteerd

cicade (n)
cykada
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cider (n)
cydr, jabłecznik
  1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap

cijfer (n)
cyfra
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cilinder (n)
walec

cilinderinhoud (n)
objętość skokowa
  1. de inhoud van het deel van de cilinder waarlangs de zuiger zich verplaatst, het slagvolume

cilindrisch (adj)
cylindryczny
  1. zoals een cilinder, cilindervormig, buisvormig

cinematograaf (n)
kinematograf
  1. voorloper van de filmprojector

cipres (n)
cyprys
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee, Cupressus sempervirens

circulatie (n)
krazenie

circus (n)
cyrk
  1. attractie
  2. chaotische toestand

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
okrąg, krąg

cirkelen (v)
kołować
  1. in cirkels ronddraaien of rondvliegen

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ (n)
cyrkularka
  1. motorzaag met een rond zaagblad

cirrose (n)
marskość
  1.

citaat /siˈtat/ (n)
cytat
  1. aanhaling, ontleende passage

citer (n)
cytra
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citeren (v)
cytować, zacytować
  1. eigen of andermans woorden ontlenen

citroen (n)
cytryna
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

citroenboom (n)
cytryna
  1. een uit China afkomstige boomsoort waarvan de citroen de vrucht is

citroenmelisse (n)
melisa lekarska
  1. Melissa officinalis, een vaste plant die naar citroen ruikt; van de bladeren kan thee gezet worden

civiele techniek (n)
inżynieria lądowa

clair-obscur (n)
chiaroscuro
  1. artistieke techniek

classificatie (n)
klasyfikacja

clausule /klʌʊˈsylə/ (n)
klauzula
  1. een extra bepaling in een ambtelijke brief.

clematis (n)
powojnik
  1. klimplant uit de ranonkel familie met veel bloemen

clerus (n)
kler
  1. de leiders van een kerkgenootschap

cliché (n)
klisza
  1. te veel gebruikte uitdrukking

clitoris (n)
łechtaczka
  1. gevoelig orgaan bovenaan de schaamspleet van de vrouw dat voor de seksuele opwinding zorgt

cloaca (n)
kloaka
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

cloud (n)
chmura
  een verwijzing naar het internet

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
klaun, pajac
  1. komische artiest
  2. bespottelijk iemand

club /klɵp/ (n)
klub
  1. besloten gemeenschap
  3. golfstok

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
koalicja
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

coaster (n)
kabotażowiec
  1. vrachtschip kleiner dan 1800 Brut Register Ton (1 BRT = 2,83 m³)

coca (n)
koka
  1.

cocaïne (n)
kokaina
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cocktail (n)
koktajl
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

cocon (n)
kokon

code /'kodə/ (n)
kod

cognitief /kɔxniˈtif/ (adj)
poznawczy
  1. met betrekking tot het leerproces

cokes (n)
koks
  1. ontgaste steenkool

cola (n)
cola, kola
  1. koolzuurhoudende frisdrank

colbert (n)
marynarka

collaborateur (n)
kolaborant
  2

collaboreren (v)
kolaborować
  1. met de vijand samenwerken

collage (n)
kolaż

collectief (adv)
kolektywny

collectief (n)
zbiorowy
  1. meerdere groepen die onder één noemer worden aangesproken

collectivisme (n)
kolektywizm
  1. stellen van het belang van de gemeenschap boven dat van het individu

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
kolega
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
wykład
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

colloïde (n)
koloid

colonne /ko'lɔnə/ (n)
kolumna
  1. rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte

colonoscopie (n)
kolonoskopia
  1. dikke darmonderzoek waarbij men met een endoscoop het darmslijmvlies onderzoekt en zonodig een biopsie kan nemen

coloradokever (n)
stonka ziemniaczana
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel...

colorectaal (adj)
odbytniczy
  1. met betrekking tot de karteldarm en de endeldarm

coltan (n)
koltan

coma /ˈkoːmaː/ (n)
śpiączka
  1. volkomen bewustloosheid

combinatie (n)
kombinacja

combinatietang (n)
kombinerki
  1. werktuig waarmee je zowel op verschillende manieren kan vastknijpen als afknippen

comité (n)
komitet

commandant (n)
dowódca
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commando /kɔ.ˈmɑn.do/ (n)
komando
  2. speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
  1. iemand uit een eenheid die extra getraind wordt voor speciale missies

commentaar /kɔmən'tar/ (n)
komentarz
  1. toelichting of verklaring
  2. kritiek

commentator (n)
komentator

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ (adj)
komercyjny
  1. zakelijk

commissie (n)
komisja
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

communaal (adj)
gminny
  gemeenschappelijk

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
komunikacja
  1. het uitwisselen van informatie

communiceren (v)
porozumiewać
  2. met elkaar in contact komen

communie /kɔ.ˈmy.ni/ /kɔ.ˈmyː.nɪə̯/ (n)
komunia
  1. de gemeenschap met lichaam en bloed van Jezus Christus in de vorm van brood en wijn

communiqué (n)
komunikat

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
komunizm
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

compact (adj)
zwarta
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compagnie (n)
kompania
  2. vennootschap

compensatie (n)
rekompensata
  1. iets wat minder is uitvallen, weer goed (proberen te) maken (met een extra toegift)

competent (adj)
kompetentny
  1. bevoegd; bekwaam

competitie (n)
rywalizacja
  1. wedijver, concurrentie

compileren (v)
kompilować

complex /kɔmplɛks/ (adj)
kompleks
  1. ingewikkeld

complexiteitstheorie (n)
złożoność obliczeniowa
  1. de studie van de complexiteit en mate van oplosbaarheid van wiskundige vraagstukken binnen het kader van de theoretische informatica

complicatie (n)
komplikacja
  1. bijkomende ziekte (verergering)

compliceren (v)
komplikować
  1.(nodeloos) ingewikkeld maken

compliment (n)
komplement
  1. een lovende of vleiende opmerking

componist (n)
kompozytor
  1. iemand die muziekstukken schrijft

composietmateriaal (n)
materiał kompozytowy
  een samengesteld materiaal dat is opgebouwd uit verschillende componenten

compost (n)
kompost
  1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)

composteren (v)
kompostować
  1. tot compost verwerken

compressie (n)
kompresja
  1. samendrukking

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ (n)
kompromis
  1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen...

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
komputer
  1. informatieverwerkende machine

computerprogramma (n)
program komputerowy
  1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer

computerspel (n)
gra komputerowa
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computertaal (n)
język komputerowy
  1. de taal waarin computerprogramma's worden geschreven, de programmeertaal.

computervirus (n)
wirus komputerowy
  1.

computerwetenschap (n)
informatyka

concentratie (n)
stężenie

concentratiekamp (n)
obóz koncentracyjny
  1. afgesloten terrein met barakken waar machthebbers bepaalde groepen mensen zonder rechtsgang onder dwang van de samenleving afgezonderd houden

concentreren (v)
koncentrować
  1. op één plek samenbrengen
  2. zich ~ op één zaak toespitsen

concentrisch (adj)
współśrodkowy
  1. van cirkels of bollen dat ze het zelfde middelpunt hebben (maar niet dezelfde straal)

concept /kɔnˈsɛpt/ (n)
koncept
  1. een ontwerp, een project

concert (n)
koncert
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

conclaaf (n)
konklawe
  1. een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
dedukować
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
konkluzja

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
konkretnie
  2. in realiteit bestaand

concubine (n)
konkubina
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrentie (n)
konkurencja
  1.

concurrentievoordeel (n)
przewaga konkurencyjna
  1. het voordeel dat ontstaat wanneer een onderneming op een bepaalde markt een product kan aanbieden dat zich op een positieve manier onderscheidt van andere producten

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
skraplanie

condensator (n)
kondensator
  1. elektrische component

conditie (n)
kondycja
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom (n)
prezerwatywa

condor (n)
kondor
  1. benaming voor sommige roofvogels uit de Amerikaanse tak (Cathartidae) van de gierenfamilie

conductantie (n)
konduktancja

confectie (n)
Konfekcja
  1.

conferentie (n)
konferencja

confisqueren (v)
konfiskować
  1. van staatswege in beslag nemen

conflict (n)
konflikt

confrontatie (n)
konfrontacja

confucianisme (n)
konfucjanizm

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
kongres
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

conisch (adj)
koniczny
  1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel

conjugatie (n)
połączenie
  1. binding

conjunctief /ˈkɔn.jʏŋk.tif/ (n)
tryb łączący
  1. aanvoegende wijs

consacreren (v)
poświęcić
  1. consecratie verrichten

consequentie (n)
konsekwencja
  1. een noodzakelijk gevolg

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ (adj)
konserwatywny
  1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde

conservatorium (n)
konserwatorium
  1. een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)

constantaan (n)
konstantan

constipatie (n)
obstrukcja
  1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting

constitutioneel (adj)
konstytucyjny

consul (n)
konsul
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulaat (n)
konsulat
  1.

consulent (n)
doradca
  1. een deskundige raadgever

consumeren (v)
spożywać
  1. verorberen
  2. verbruik van goederen en diensten in de economie

consummeren (v)
skonsumować
  1.

consumptie (n)
konsumpcja, spozycie
  1. het nuttigen van voedsel
  2. het verbruiken van goederen

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
kontakt
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contacteren (v)
kontaktować
  1. contact opnemen met

contactlens (n)
soczewka kontaktowa, szkło kontaktowe
  1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

container (n)
kontener

containerschip (n)
kontenerowiec

contaminatie (n)
kontaminacja
  1. verontreiniging of besmetting met chemische stof of bacterie

contant (adj)
w gotówce
  1.

context /ˈkɔntɛkst/ (n)
kontekst
  1. verband waarin iets zich voordoet

continent (n)
kontynent
  1. een werelddeel

continu (adj)
ciagły

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ (v)
kontynuować, trwać
  1. voortzetten

continuïteit (n)
ciągłość

contrabas (n)
kontrabas
  1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
kontrakt
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

contrast (n)
kontrast, przeciwienstwo
  1. opvallende tegenstelling

controle (n)
kontrola

controleren (v)
sprawdzić
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

controleur (n)
kontroler
  1. iemand die belast is met de controle

contusie (n)
kontuzja
  1. kneuzing

converseren (v)
konwersować
  1. een geprek voeren

cool (adj)
fajny
  1.

copernicium (n)
copernicium, kopernik
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

coronair (adj)
wieńcowy
  1. met betrekking tot de krans-slagaders van het hart

corporatie (n)
korporacja

corporeel (adj)
cielesny
  1. lichamelijk

correct (adj)
poprawny
  1.

correlatie (n)
korelacja
  1. samenhang

correleren (v)
korelować
  1. in onderling verband staan van twee of meer variabelen

corresponderen (v)
korespondować

corrosie (n)
korozja
  1. roest, een langzame verbinding met zuurstof

corrupt (adj)
skorumpowany
  1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken

corruptie (n)
korupcja
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

corticosteroïde (n)
Kortykosteroidy
  1. bijnierschorshormoon

cosmeticum (n)
kosmetyk
  1. schoonheidsmiddel

coulomb (n)
kulomb

courant (n)
gazeta
  1. massamedium

courgette (n)
cukinia
  1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie

couscous (n)
kuskus

covidioot (n)
covidiota, covidiotka
  1. iemand die tijdens de coronapandemie de maatregelen tegen de verspreiding...

cowboy (n)
kowboj
  1. veehoeder

coyote (n)
kojot
  1. bepaald soort zoogdier, Canis latrans

coëfficiënt (n)
współczynnik
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coöperatie (n)
spółdzielnia
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

coördinatie (n)
koordynacja
  1. onderlinge afstemming, het coördineren

coördinator (n)
koordynator
  1. iemand die zorgt dat de dingen in hun samenhang geregeld worden

coördineren (v)
koordynować
  1. zo organiseren dat alles en iedereen goed kan samenwerken

cranberry (n)
żurawina, żurawina wielkoowocowa
  1. bepaald soort struik en 2. vrucht daarvan, Vaccinium macrocarpon

craniaal (adj)
czaszkowy
  1. met betrekking tot de schedel

creatief /krejaˈtif/ (adj)
twórczy
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creationisme (n)
kreacjonizm

creativiteit (n)
kreatywność
  1. gedrevenheid of vaardigheid om iets oorspronkelijks te maken

crediteur (n)
wierzyciel
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

crematie (n)
kremacja
  1. de lijkverbranding, de verassing

crematorium (n)
krematorium
  1. centrum voor lijkverbranding

cremeren (v)
kremować

creool (n)
Kreol
  1. in Latijns-Amerika geboren nazaten van een samensmelting van Afrikaanse slaven...)

creooltaal (n)
język kreolski
  1. een taal die is ontstaan doordat bevolkingsgroepen die twee verschillende talen spraken met elkaar in contact kwamen en een nieuwe taal ontwikkelden

creëren /kreˈjeːrə(n)/ (v)
tworzyć, kreować
  1. iets nieuws maken, iets scheppen

crimineel (n)
kryminalny
  1. iemand door zich onderhoudt door de wet te breken

criminologie (n)
kryminologia
  1. sociologie van misdaad en misdadigheid

criminoloog (n)
kryminolog
  1. beoefenaar van de criminologie

crisis (n)
kryzys
  1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt

criterium /kriˈterijʏm/ (n)
kryterium
  1. toets, een doorslag gevende reden

croissant /krʋɑˈsɑ̃/ (n)
rogalik, croissant
  1. halvemaanvormig broodje

cruise (n)
rejs
  1. vakantie op een varend schip met uitgebreide voorzieningen voor de passagiers

cruisecontrol (n)
tempomat
  1. een uit de auto-industrie afkomstig middel om de snelheid van een voertuig vast te zetten, zodat men zelf geen gas hoeft te geven

cruiseschip (n)
wycieczkowiec, statek wycieczkowy
  1. een passagierschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken.

cryptoanalyse (n)
kryptoanaliza

crèche (n)
żłobek
  1. een oppascentrum voor kinderen

cultureel /kʏltyˈrel/ (adj)
kulturalny
  1.met betrekking tot cultuur

cultus (n)
kult

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
kultura
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

cumulatief /kymylaˈtif/ (adj)
narastający
  1. opstapelend, gesommeerd over alle bijdragen tot heden

cupcake (n)
babeczka
  1.

curcumine (n)
kurkumina
  2. gele voedselkleurstof

curettage (n)
abrazja
  1. uitkrabbing

curie (n)
Kuria Rzymska
  1. het bestuursorgaan van de Heilige Stoel ten behoeve van de gehele Rooms-katholieke Kerk

curiositeit (n)
ciekawostka
  1.iets merkwaardigs

curium (n)
kiur

curling (n)
curling
  1. een precisiesport die lijkt op bowls, jeu de boules en bocce, die op ijs gespeeld wordt gespeeld met zware stenen in plaats van metalen (of plastic) ballen

cursief (adj)
pochyły
  1.

cursus (n)
kurs

curve (n)
krzywa

cyanose (n)
sinica
  1. blauw verkleurde huid meestal als gevolg van een zuurstoftekort

cyberaanval (n)
cyberatak

cybernetica (n)
cybernetyka
  1. wetenschap van de besturing van systemen

cyclisch /ˈsiklis/ (adj)
cykliczny
  1. regelmatig terugkerend

cycloon (n)
cyklon
  2.

cycloop (n)
cyklop

cyclus (n)
cykl
  1. terugkerende, regelmatige reeks

cynisch /ˈsinis/ (adj)
cyniczny

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ (adj)
cyrylicki
  1. betrekking hebbend op een alfabet

cyste (n)
cysta, torbiel
  1. holte gevuld met vocht

cystoscopie (n)
cystoskopia
  1. kijkonderzoek van de blaas

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ (n)
cytoplazma

cytotoxisch (adj)
cytotoksyczny
  1. giftig voor cellen

d'r /dər/ (personalPronoun)
ją
  1. clitische vorm van haar, accusatief van zij, derde persoon enkelvoud
jej
  2. clitische vorm van haar, datief van zij, derde persoon enkelvoud

d'r /dər/ (possessivePronoun)
jej
  1. clitische vorm van haar, bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

daad /daːt/ (n)
czyn
  1. bewust gepleegde handeling

daadwerkelijk (adj)
w rzeczywistości
  1. ook echt plaats vindend

daar /daːr/ (adv)
tam
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
tam
  1. omdat

daciet /daˈsit/ (n)
dacyt
  1. vulkanisch stollingsgesteente.

dadel (n)
daktyl
  1. zoete bruine vrucht van de dadelpalm

dader /ˈdadər/ (n)
sprawca
  1. iemand die iets (slechts) gedaan heeft

dag /dɑx/ /dɑχ/ (interjection)
cześć, hej
  1. ontmoetingsgroet
cześć, pa
  2. afscheidsgroet

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
dzień, doba
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
dzień
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dagblad (n)
gazeta
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek (n)
dzienniczek

dagdagelijks (adv)
codziennie
  1. iedere dag

dagelijks (adv)
codziennie, codzienny
  1. iedere dag

dageraad (n)
brzask
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

daglicht /'dɑxlɪxt/ (n)
światło dzienne
  1. licht van de zon

dagpauwoog (n)
rusałka pawik
  1. bepaalde soort dagvlinder, Aglais io

dagvaarding (n)
wezwanie do sądu
  1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen

dahlia (n)
dalia
  1.

dak /dɑk/ (n)
dach
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dakgoot (n)
rynna dachowa
  1. een langgerekte bakvormige of halfronde constructie voor het afvoeren van (regen)water dat van het dak komt

dakpan (n)
dachówka
  1. elkaar overlappende stenen of betonnen elementen waarmee een schuin dak lekdicht gedekt wordt

dakvenster (n)
facjata
  1. raam dat in een dak zit

dal /dɑl/ (n)
dolina
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

dalen (v)
tracić na wartości
  1. naar beneden gaan

dalmatiër (n)
dalmatynczyk, dalmatyńczyk

dam (n)
zapora
  1,2 een waterkering

damast (n)
adamaszek
  1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

dame /daːmə/ (n)
dama, pani
  1. beschaafde vrouw
dama, hetman, królowa
  3. koningin in het schaakspel

dames en heren (n)
panie i panowie
  1.

dames gaan voor (phraseologicalUnit)
panie przodem
  1. etiquetteregel

damhert (n)
daniel
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei...

dammen /ˈdɑ.mə/ (n)
warcaby
  1. een bordspel

dammen /ˈdɑ.mə/ (v)
grać w warcaby
  1. het damspel spelen

damp /dɑmp/ (n)
para
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

dan (adv)
następnie
  1. toekomstig tijdstip

dan (conjunction)
aniżeli
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dan wel (conjunction)
albo

dank u (interjection)
dziękuję, dzięki, dziękujemy
  1. uitdrukking van dankbaarheid

dankbaar (adj)
wdzięczny
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid (n)
wdzięczność
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
dziękować

dankzij (preposition)
dzięki
  1. door de positieve werking van

dans /dɑns/ (n)
taniec
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
tanczyć, tańczyć
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
tancerz
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
tancerka
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
odważny
  geen angst voor gevaar tonend

dar (n)
truteń
  1. mannelijke bij

darm /dɑrm/ (n)
jelito
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmstadtium (n)
darmsztadt, darmstadt

darwinisme (n)
darwinizm
  1. evolutieleer die het ontstaan van de soorten verklaart door natuurlijke selectie uit varianten die bij reproductie optreden

das /dɑs/ (n)
borsuk, jaźwiec
  1. bepaald soort zoogdier, Meles meles
krawat
  1. lange, smalle reep stof die onder de kraag van het overhemd wordt vastgeknoopt

dashboard (n)
deska rozdzielcza
  1. Instrumentenbord

daslook /ˈdɑs.lok/ (n)
czosnek niedźwiedzi, trzemucha
  1. sterk riekende, eetbare plant uit de lookfamilie

dat (conjunction)
że
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

daten (v)
chodzić
  1. meerdere dates, afspraakjes maken met iemand.

dateren (v)
datować
  1. de datum van ontstaan bepalen

datief (n)
celownik
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datsja (n)
dacza
  1. Russisch buitenverblijf

datum /ˈdatʏm/ (n)
data
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauphin (n)
delfin

dauw (n)
rosa

de (article)
który
  1. (de) wordt gebruikt voor mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden in het enkelvoud en altijd voor het meervoud, waarbij het een specifieke persoon of ding aanduidt in plaats van het algemene geval

de handdoek in de ring werpen (phraseologicalUnit)
rozkładać ręce
  1. het opgeven

de koe bij de hoorns vatten (v)
wziąć byka za rogi
  1. een lastige kwestie voortvarend en vastberaden aanpakken

de mens is voor de mens een mens (phraseologicalUnit)
człowiek człowiekowi człowiekiem
  1. mensen zijn de belangrijkste vijanden van mensen

de teerling is geworpen (interjection)
kości zostały rzucone
  1. er is een onomkeerbare stap gezet

dealer (n)
dealer
  1. Verkoper
  2. Drugshandelaar

debat (n)
debata

debiel /deˈbil/ (n)
debil
  1. iemand die licht zwakzinnig is
  2. bespottelijk iemand

debiteur (n)
dluznik

debugger (n)
debugger

debutant (n)
debiutant
  1. een mannelijk persoon die voor de eerste maal in het openbaar optreedt, speelt of publiceert

debuteren (v)
debiutować
  1. voor de eerste keer doen

decaan (n)
dekan
  1. C10H22
dziekan
  2. hoofd van een faculteit

decameter (n)
dekametr
  1.

december (n)
grudzień
  1. de twaalfde en tevens laatste maand van het jaar

decigram (n)
decygram

decimeter /ˈdesiˌmetər/ (n)
decymetr
  1. een lengtemaat met een waarde van één tiende meter

declameren (v)
deklamować
  1. letterkundige werken mondeling voordragen

declinatie /dekliˈna(t)si/ (n)
deklinacja, odmiana
  3
  1, 2

decoderen (v)
rozszyfrować
  1. uit code overbrengen in gewone taal

decoratief (adj)
dekoracyjny

deeg /dex/ (n)
ciasto

deegroller (n)
wałek do ciasta
  1. rol om deeg uit te rollen

deel /ˈdeːl/ (n)
część
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemen /ˈdelnemə(n)/ (v)
brać udział, uczestniczyć
  1. meedoen, meevoelen

deelnemer (n)
uczestnik
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deeltal (n)
dzielna

deelteken (n)
znak dzielenia
  1. symbool om deling aan te duiden

deeltje (n)
cząstka

deeltjesfysica (n)
fizyka cząstek

deeltjesversneller (n)
akcelerator

deelwoord (n)
imiesłów

defecatie (n)
defekacja
  1. stoelgang, het produceren van ontlasting

defectief (adj)
ułomny
  1. van iets dat het gebreken vertoont

defenestreren (v)
defenestrować, wyrzucić przez okno
  1. uit het raam gooien

definitie (n)
definicja
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

definiëren (v)
definiować

deflatie (n)
deflacja
  1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt

defragmentatie (n)
defragmentacja

degelijk (adj)
niezawodny
  1. goed tegen een stootje kunnend
  2. (van personen) eerlijk, oprecht, net in zijn manieren

degeneratie (n)
zwyrodnienie

degradatie (n)
degradacja
  1. afbraak

dek /dɛk/ (n)
pokład
  1. een verdieping op een schip

dekbed (n)
kołdra, pierzyna
  1. dikke deken gevuld met isolerend materiaal

deken /dekə(n)/ (n)
koc
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

dekken (v)
kryć
  1.
  5. paren
nakryć
  2. de tafel dekken

dekking (n)
przykrycie

dekpunt /'dɛk.pɵnt/ (n)
punkt stały
  1.

deksel (n)
pokrywka
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delegatie (n)
delegacja
  1. afvaardiging
  3. schuldoverneming

delen /'de.lə(n)/ (v)
podzielić
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

deler (n)
dzielnik

delta (n)
delta

demagogie (n)
demagogia

demo (n)
reklamówka
  1. het tonen en uitleggen van iets

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
demokracja

democratisch (adj)
demokratyczny
  1. in overeenstemming met de principes van een democratie

demografie (n)
demografia
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demonisch (adj)
biesowski

demonstratie (n)
demonstracja
  3. een protestmars

demonstreren (v)
demonstrować

den (n)
sosna
  1. Pinus soort naaldboom

dendriet (n)
dendryt

dendritisch (adj)
dendrytyczny
  1. vertakt

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
myśleć
  1. een oplossing zoeken
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel (n)
szyszka

dennenwolfsklauw (n)
wroniec widlasty

deo /ˈdejo/ (n)
dezodorant
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deodorant /ˌdejodɔːˈrɑnt/ (n)
dezodorant
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

depigmentatie (n)
depigmentacja, odbarwienie
  1. verdwijning van kleur (pigment)

deportatie (n)
deportacja

depreciatie (n)
amortyzacja

depressie (n)
depresja, zaburzenia depresyjne
  1. ziekelijke neerslachtigheid
depresja
  2. gebied met lage luchtdruk
  3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling

deprivatie /depriˈvaʦi/ (n)
deprywacja

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
trzecia
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde naamval (n)
celownik

derde persoon (n)
trzecia osoba

derdenbeding (n)
estipulação em favor de terceiro
  1. overeenkomst ten gunste van een derde die normaal erbuiten blijft

derivaat (n)
pochodna
  4. een afgeleide stof met een overeenkomstige structuur

dermatologie (n)
dermatologia
  1. een specialisme binnen de geneeskunde dat zich bezighoudt met aandoeningen van de huid, de nagels en het haar, samen huidziekten genoemd

dermatologisch (adj)
dermatologiczny
  1. met betrekking tot de huidziekten

dermatoloog (n)
dermatolog
  1. Huidspecialist

dertien (cardinalNumeral)
trzynaście
  1. het getal 13

dertiende (ordinalAdjective)
trzynasty

dertig (cardinalNumeral)
trzydzieści
  1. het getal 30

dertigste (ordinalAdjective)
trzydziesty

desambigueren (v)
ujednoznaczniać
  1. eenduidig maken, van zijn dubbelzinnigheid ontdoen

deserteren (v)
dezerterować

desinfectans (n)
dezynfektant
  1. ziektekiemdodend middel

desinformatie (n)
dezinformacja
  1. onjuiste of misleidende informatie, die bewust verstrekt wordt met het oogmerk...

deskundig (adj)
specjalistyczny
  1. met kennis van zaken

deskundige (n)
ekspert, specjalista
  1. een specialist

desorptie (n)
desorpcja
  1. proces waarin een specifieke soort atomen of moleculen wordt losgemaakt uit een vaste stof en daaruit verdwijnt

desoxyribonucleïnezuur (n)
kwas deoksyrybonukleinowy, kwas dezoksyrybonukleinowy

despoot (n)
despota

despotisme (n)
despotyzm

detail /de'taj/ (n)
detal
  1. onderdeel, kleinigheid

detecteerbaar (adj)
odczuwalny
  1. mogelijk instrumenteel waar te nemen

detecteren (v)
wykrywać
  2. ergens een signaal van door middel van apparatuur opvangen

detectie (n)
detekcja
  1. opsporing, ontdekking

detectiveverhaal /detɛkˈtivəvərˌhal/ (n)
kryminał
  1. genre misdaadverhalen

detector (n)
detektor
  1. detector

detergens /de'tɛrɣɛns/ (n)
detergent
  1. geneesmiddel dat zuivert

detineren (v)
zatrzymać
  1. iemand van staatswege gevangen houden

deugd /døxt/ (n)
cnota
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam (adj)
cnotliwy
  1.

deur /døːr/ (n)
drzwi
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurbel (n)
dzwonek
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurklopper (n)
kołatka
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurknop (n)
klamka
  1. een handvat waarmee een deur wordt geopend of gesloten

deurkruk (n)
klamka
  1. handvat dat de grendel van een deur bedient.

deurmat (n)
wycieraczka
  1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen

deurwaarder /dørwardər/ (n)
komornik sądowy
  1. gerechtelijk ambtenaar die exploten en executien doet, dagvaardingen uitbrengt en beslagen legt

deuterium /dœyˈterijʏm/ (n)
deuter
  1. een isotoop van waterstof

devies (n)
motto
  1. wordt een korte tekst verstaan, die de bedoeling van iets weergeeft

deïsme /deʲɪsmə/ (n)
deizm

diabetes (n)
cukrzyca
  1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert

diadeem (n)
diadem
  1. band (met edelstenen versierd) voor om het hoofd

diadeemmeerkat (n)
koczkodan czarnosiwy
  1.

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
diagnoza
  1. vaststelling van een ziekte

diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/ (v)
diagnozować
  1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

diagnostisch (adj)
diagnostyczny

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
diagonal

diagonaalmatrix (n)
macierz diagonalny
  een vierkante matrix waarvan alle elementen buiten de hoofddiagonaal (↘) 0 zijn

diagram (n)
diagram, wykres
  1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband

diaken (n)
diakon

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
dialekt, narzecze
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ (n)
dialektologia
  1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert

dialoog (n)
dialog

dialyse (n)
dializa
  1. bloedzuivering met een kunstnier

diamagnetisch (adj)
diamagnetyczny
  1. de eigenschap bezittend door een magnetisch veld afgestoten te worden doordat alle inwendige spins gepaard zijn

diamant (n)
diament
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter (n)
średnica
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
biegunka
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

diaspoor (n)
diaspor

dicht (adj)
gęsty
  1. compact

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (adj)
blisko
  1. niet ver van hier

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (preposition)
blisko

dichter (n)
poeta
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichtheid (n)
gęstość
  1. compactheid

dichttimmeren (v)
zabijać
  1. deuren of ramen met planken afsluiten

dictator (n)
dyktator
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur (n)
dyktatura
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dicteren (v)
dyktować

didymium /diˈdimijʏm/ (n)
dydym
  1. scheikundige stof

dieet (n)
dieta
  2. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
złodziej
  1. iem. die steelt

diefstal (n)
kradzież, kradziez
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienblad (n)
taca

dienen /ˈdinən/ (v)
służyć
  1. werken voor; in dienst zijn van

dienst (n)
służba
  1.
  4. kerkdienst

dienstplicht /ˈdinst.plɪxt/ (n)
pobór
  1. verplichting om ergens te werken

diep /dip/ (adj)
głęboki
  1. waar de bodem ver naar beneden is

diepte /'diptə/ (n)
głębokość
  1. de mate waarin iets diep is

diepvriezer (n)
zamrazarka

dier /diːr/ (n)
zwierzę
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierbaar /ˈdirbar/ (adj)
drogi, ukochany
  1. waaraan men grote waarde hecht

dierenarts (n)
lekarz weterynarii
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

dierentuin /ˈdiːrə(n)ˌtœʏ̯n/ /ˈdiːrə(n)ˌtœːn/ (n)
zoo
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

diergeneeskunde (n)
medycyna weterynaryjna, weterynaria
  1. wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van dierziektes

dierkunde (n)
zoologia
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

diesel /ˈdisəl/ (n)
diesel
  1. dieselmotor

dieselmotor (n)
silnik o zapłonie samoczynnym

difenyl (n)
bifenyl, difenyl

differentiaalvergelijking (n)
równanie różniczkowe
  vergelijking voor een functie waarin een of meer van de afgeleiden van die functie voorkomen

differentiëren /dɪfərɛn'(t)ʃerə(n)/ (v)
odróżniać
  1. vanuit een homogeen geheel tot verschillende vormen komen

diffusie (n)
dyfuzja
  1. de vermenging van twee ongelijksoortige stoffen

difterie (n)
błonica
  1. infectieziekte

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
dyftong
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

diftongering (n)
diftongizacja
  1. het verschijnsel dat een diftong overgaat in een monoftong

digraaf (n)
dwuznak

dij /dɛj/ (n)
udo
  1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie

dijbeen (n)
kość udowa, 大腿骨

dijk (n)
grobla
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dik /dɪk/ (adj)
gruby
  1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend
  3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend
  2. de genoemde dwarsdoorsnede hebbend
  6. nauw aaneengesloten
  7. weinig vloeibaar
  5. hecht
  4. ruim

dikkopje (n)
babka mała, caboz-de-areia
  3. in het zand levende grondelsoort

dikwijls (adv)
często

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
dylemat
  moeilijke keuze

dille (n)
koper, koperek
  1. de plant en de bladeren van het kruid

dimensie (n)
wymiar
  1. afmeting in een bepaalde richting
  2. parameter van een wiskundige ruimte
  3. categorie waarin een fysische grootheid valt

dimorfisme (n)
dymorfizm

diner (n)
bankiet
  1. warme maaltijd
  2. feestmaal met gasten

dineren (v)
jeść kolację
  1. het diner gebruiken

ding (n)
rzecz
  1. voorwerp

dingo (n)
dingo
  1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
dinozaur
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag (n)
wtorek
  1. dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode (n)
dioda

diploma (n)
dyplom
  1. een bewijs van bevoegdheid

diplomaat (n)
dyplomata
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie (n)
dyplomacja
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

diplomatiek (adj)
dyplomatyczny
  1. betrekking hebbende op de diplomatie

dirigeerstok (n)
batuta
  1. staafje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert

dirigent (n)
dyrygent
  1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap

discografie (n)
dyskografia
  1. beschrijvend overzicht van de elpee's of cd's van een artiest of muziekgroep

discotheek (n)
dyskoteka

discreet (adj)
dyskretny
  1. zonder aandacht te trekken , onopvallend

discrepantie (n)
rozbieżność
  1. een onderlinge afwijking

discretie (n)
dyskrecja
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discriminatie (n)
dyskryminacja

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
dysk
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie (n)
dyskusja
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discussiëren (v)
dyskutować

discuswerpen (n)
rzut dyskiem
  1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

disjunctie (n)
alternatywa

diskette (n)
dyskietka
  1. Magneetschijf

diskwalificatie (n)
dyskwalifikacja

dissel /dɪsəl/ (n)
ciesak, cieślica, ciosła
  3. houtbewerkingsbijl

dissertatie (n)
dysertacja

dissonantie (n)
dysonans

distaal (adj)
dalszy
  1. naar het einde van de ledematen toe

distel (n)
oset

distilleren (v)
destylować
  1. afzonderen van een gezuiverd product door het verhitten van een mengsel en afkoelen van de dampen

distributie (n)
dystrybucja
  1. verdeling, verspreiding

district (n)
dzielnica
  1. het gebied van een lokale overheid

dit (demonstrativePronoun)
ten, ta, to

divers (adj)
rozmaity
  2. van mensen met een verschillend achtergrond in etniciteit, geslacht of geaardheid e.d.

dividend (n)
dywidenda
  1. uitkering van (een deel van de) winst aan de aandeelhouders van een onderneming

diwaterstofmonoxide (n)
monotlenek diwodoru
  1. (weinig gebruikte) scheikundige term voor water (H2O)

dobbelsteen (n)
kość
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
córka
  1. een vrouwelijk kind

doctor /ˈdɔktɔr/ (abbreviation)
doktor
  1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven

doctrine (n)
doktryna
  1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan

document (n)
dokument
  1. een verzameling gegevens

documentair (adj)
dokumentalny

documentaire (n)
dokument
  1. een op waarheid beruste film

documentatie /dokymɛn'taʦi/ (n)
dokumentacja
  1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft

documenteren (v)
dokumentować
  1. onderbouwen, staven

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
śmiertelny
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
zabijać, zabić
  1. iemand van het leven beroven.

dodendans (n)
taniec śmierci
  1. dans van De Dood

dodenmasker (n)
maska pośmiertna
  1. een afgietsel van het gelaat van een dood persoon, gewoonlijk gemaakt van was of gips

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
kobza, dudy
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doek (n)
kurtyna
  4. gordijn

doel /ˈdul/ (n)
bramka
  1. een van de twee gemarkeerde ruimten op een sportveld
cel
  1. het punt waarop men zich richt

doelgroep (n)
grupa docelowa

doellat (n)
poprzeczka
  1. de balk aan de bovenkant van een (voetbal)doel

doellijn (n)
linia bramkowa
  1. de lijn die het doel scheidt van de rest van het veld

doelman (n)
bramkarz

doelpunt (n)
gol

doen (v)
robić
  1. een actie ondernemen

doerian (n)
durian
  1. een boom met zeer smakelijke maar stinkende vruchten

dogma /'dɔɣma/ (n)
dogmat
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dogmatisch (adj)
dogmatyczny

dok (n)
dok
  2. droogzetinrichting voor schepen
  3 laad- en loshaven

doka (n)
ciemnia
  1. kamer zonder daglicht waarin foto's kunnen worden ontwikkeld en afgedrukt

dokter /ˈdɔktər/ (n)
lekarz, doktor

dokwerker /ˈdɔkˌʋɛr.kər/ (n)
sztauer
  1. iemand die in de havens werkt

dol /dɔl/ (n)
dulka
  2. U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust

dolboord (n)
reling
  1. bovenste rand van een (roei)boot

dolce far niente (phraseologicalUnit)
błogie lenistwo

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
delfin
  1. familie Delphinidae van mittelgrote tandwalvissen met vooruitstekende snuit

dolk (n)
sztylet, kindżał

dollar / ˈdɔlɑr / (n)
dolar
  1. munt en munteenheid

dom /dɔm/ (adj)
głupi, głupia, głupie
  1. van weinig verstand getuigend

domesticatie (n)
udomowienie
  1. temming tot huisdier of cultuurgewas

domesticeren /domɛsti'serə(n)/ (v)
udomowić
  1. tot huisdier of cultuurgewas temmen

dominant (n)
dominanta
  2. vijfde trede van toonladder

dominantie (n)
dominacja
  1. overheersing

dominee (n)
pasterz
  1. voorganger van een protestantse eredienst

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
dominować
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

domino-effect (n)
efekt domina
  1.

dommelen (v)
drzemać
  1. half in slaap zijn

donatie (n)
dar
  1. een schenking

donder (n)
grzmot, grom
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag (n)
czwartek
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderen /ˈdɔndərə(n)/ (v)
grzmieć
  1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.
  2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
ciemny, ciemna, ciemne
  1. zonder licht

dons (n)
puch
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

dood /doːt/ (adj)
martwy
  1. niet meer levend

dood /doːt/ (n)
śmierć, zgon
  1. de toestand na het leven
śmierć
  2. skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert

doodgraver (n)
grabarz
  1. (beroep) persoon

doodseskader /ˈdoːts.ɛsˌka.dər/ (n)
szwadron śmierci
  1. bende die gevormd is om een of meerdere personen te doden

doodskist (n)
trumna

doodsoorzaak (n)
przyczyna śmierci, przyczyna zgonu
  1.

doodstil (adj)
milczeć jak grób
  1. erg stil

doodstraf (n)
kara śmierci
  1. als straf gedood worden

doof /doːf/ (adj)
głuchy
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid (n)
głuchota

dooi (n)
odwilż
  1. smelten

dooien /'dojə(n)/ (v)
tajać
  1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten

dooier (n)
żółtko

doop (n)
chrzest
  1. plechtige besprenkeling of onderdompeling waarmee iemand tot een kerk gaat behoren

doopsel (n)
chrzest
  1. de doop

doopvont /ˈdop.vɔnt/ (n)
chrzcielnica
  1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw

door /ˈdoːr/ (preposition)
przez
  1. bij lijdende vorm
  2. oorzaak
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen

door en door (adv)
na wskroś
  1. volkomen, volledig

doorbraak (n)
przełom
  2. een cruciale ontdekking

doordenken /dorˈdɛŋkə(n)/ /do̝rˈdɛŋkə(n)/ /ˈdordɛŋkə(n)/ /ˈdo̝rdɛŋkə(n)/ (v)
przemyśleć
  1. [dóórdenken] ergens over blijven denken, ergens aan blijven denken

doorn (n)
cierń
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornappel (n)
bieluń dziędzierzawa
  1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat

doornenkroon /ˈdornəkron/ (n)
korona cierniowa
  1. van doorntakken gevlochten kroon als symbool van het martelaarschap

doornhaai (n)
koleń pospolity
  1. bepaalde soort vis, Squalus acanthias

doorreizen (v)
objechać

doorsteken (v)
przeszyć
  1. geheel doorboren met een scherp hulpmiddel

doorzetten (v)
wytrwać
  1. volhouden

doorzichtig /doːrˈzɪxtəx/ /doːrˈzɪxtɪx/ /do̝ːrˈzɪχtəχ/ (adj)
przezroczysty
  [1] waar licht zo ongehinderd door kan treden dat het zicht erdoor niet belemmerd wordt

doos /doʊs/ /doːs/ (n)
pudełko, pudło
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel

dop /dɔp/ (n)
nakrętka
  2. kapje ter afsluiting van iets

dopamine (n)
dopamina
  1.

dopen (v)
chrzcić
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten

doping (n)
doping
  1. stimulerende (genees)middelen

dopplereffect (n)
efekt Dopplera
  1. schijnbare frequentieverschuiving als de zender en ontvanger bewegen ten opzichte van elkaar

dorp /dɔrp/ (n)
wieś, wioska
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorpeling (n)
wieśniak
  1. inwoner van een kleine plaats op het platteland

dorpskerk /ˈdɔrps.kɛrk/ (n)
wiejski kościół
  2. een kerkgemeenschap in een dorp

dorsen (v)
młócić

dorsmachine (n)
młocarnia
  1. toestel dat de graankorrels uit de korenaren slaat

dorst (n)
pragnienie

dorsvlegel (n)
cep

dorsvloer (n)
gumno, klepisko
  1. vloer waarop gedorst wordt

dosis (n)
dawka
  1. hoeveelheid van een geneesmiddel die je per keer moet innemen

douane (n)
cło
  1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer

douche /duʃ/ (n)
prysznic
  1. stortbad

douchen /ˈduʃə(n)/ (v)
brać prysznic
  1. een douche nemen

downloaden /ˈdɑunlodə(n)/ (v)
pobrać
  1. een bestand van een computer of server op afstand naar een lokale computer of server overbrengen

downvoten /ˈdɑunvoʊtə(n)/ (v)
oceniać negatywnie
  1. met een stem tegen afwijzen in een populariteitspeiling

dozijn (n)
tuzin
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
drut
  3. elektrisch verbindingsmateriaal

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ (adj)
bezprzewodowy, bezsznurowy
  1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een signaal

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ (adj)
przenośny
  1. te dragen, met de mogelijkheid gedragen te worden

draaggolf (n)
fala nośna
  1. ongemoduleerde elektromagnetische radiogolf

draagmoeder /ˈdraːɣ.mudər/ (n)
matka zastępcza

draagstok (n)
koromysło
  1. stok waaraan men iets draagt

draaibank (n)
tokarka
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaiboek (n)
scenariusz

draaideur (n)
drzwi obrotowe
  1. constructie van drie of vier deurbladen die rondom een gezamenlijke verticale as kunnen draaien, ter vervanging van een gewone deur m.n. gebruikt in winkels, ziekenhuizen enz.

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
kręcić
  Vertalingen: na te kijken

draaier (n)
tokarz
  1. iemand die met een draaibank werkt

draaiing (n)
obrót

draailier (n)
lira korbowa
  1. strijkinstrument met strijkwiel

draaiorgel (n)
katarynka
  1. een mechanisch bediend of automatisch spelend orgel, meestal op straat spelend

draak /draːk/ (n)
smok
  1. fabeldier

draf /drɑf/ (n)
kłus
  1. draf bij viervoeters

dragen (v)
nosić
  1. al van de vloer houdend vervoeren
  2. als kledingstuk of sieraad aanhebben

drager (n)
nosiciel
  1. een persoon die (letterlijk) draagt

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
estragon
  2. kruid

dragonder (n)
dragon
  1.

drainage (n)
drenaż
  1. vochtafvoering

drama (n)
dramat
  1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis
  2. een bepaald soort film of toneelstuk

drank /drɑŋk/ (n)
napój
  2. vloeistof om de dorst te lessen
  1. alcoholhoudende vloeistof

drastisch /ˈdrɑs.tis/ /ˈdrɑs.tɪs/ (adj)
drastyczny
  1. doelgericht zeer ingrijpend

draven (v)
kłusować
  1. van paarden

dravik (n)
stokłosa
  1. grassoort

drempel (n)
próg
  1. onderdorpel van een kozijn

drie (cardinalNumeral)
trzy, trójka
  1. telwoord

drie (n)
trójka, trzy
  1. het cijfer 3

driedekker (n)
trójpłat
  1. vliegtuig met drie vleugels

driedimensionaal (adj)
trójwymiarowy
  1. met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driehoek (n)
trójkąt
  1. tweedimensionale geometrische vorm, bestaande uit 3 hoeken en 3 zijden

driehoekig (adj)
trójkątny

driehoeksverhouding (n)
trójkąt miłosny
  1. (romantische) verhouding waarbij drie mensen zijn betrokken

driehonderd /ˈdriˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
trzysta
  1. het getal 300

driekleur (n)
trójkolorowy

drielandenpunt (n)
trójstyk
  1. plek waar de grenzen van drie landen elkaar treffen

drietand (n)
trójząb

driewieler (n)
trycykl

drieëndertig (cardinalNumeral)
trzydzieści trzy
  1. het getal 33

drieënnegentig (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt trzy
  1. het getal 93

drieëntachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt trzy
  1. het getal 83

drieëntwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia trzy
  1. het getal 23

drieënveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści trzy
  1. het getal 43

drieënvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt trzy
  1. het getal 53

drieënzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt trzy
  1. het getal 63

drieënzeventig /ˈdrijənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt trzy
  1. het getal 73

drijfgas (n)
napędzany aerozolem
  1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten

drijfzand /drɛifsɑnt/ (n)
kurzawka

dringend (adj)
pilny

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
pić

drinkwater (n)
woda pitna
  water dat geschikt is om gedronken te worden

droes (n)
zołzy
  3. paardeziekte

drogen (v)
suszyć
  1. vocht laten of doen verdampen

droger (n)
suszarka
  1. een toestel dat natte voorwerpen, bijvoorbeeld wasgoed droogmaakt

drogisterij (n)
drogeria
  winkel van een drogist

drol (n)
gówno
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris (n)
dromader
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen (v)
śnić
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap
marzyć, śnić
  2. voorstellen wat men graag wil gebeuren

dromer (n)
marzyciel

dronkenschap (n)
pijaństwo
  het zwaar onder invloed van alcohol zijn

droog /droːx/ (adj)
suchy
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogte (n)
susza
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droogtrommel (n)
suszarka bębnowa

droom (n)
sen
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
marzenie, sen
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

droomuitlegging (n)
onejromancja
  1. het duiden van de betekenis van de dromen die iemand heeft

drop (n)
lukrecja
  zwart gekleurd snoepgoed

dropping (n)
zrzut
  1. uit een vliegtuig werpen van bepaalde goederen, bijvoorbeeld medicijnen of voedsel, in gebieden die (door welke reden dan ook) over land moeilijk bereikbaar zijn

drug (n)
drag

drugshandel (n)
handel narkotykami

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə (n)
narkoman
  1. Verslaafd persoon

druif (n)
winogrono
  2. vrucht van de wijnstok

druipen (v)
kapać

druiventros (n)
grono, kiść
  1. bundel druiven

druk /drʏk/ (n)
ciśnienie
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukken (v)
dociskać
  1. kracht uitoefenen op

drukker (n)
drukarz
  1. een persoon die afdrukken maakt

drukwerk (n)
druki
  1. papier gevuld door een printer of een drukpers

drumstel (n)
perkusja

druppel /drɵ.pəl/ (n)
kropla

druïde (n)
druid

dryade (n)
driada
  1. mythologisch, vrouwelijk wezen dat in een bos of boom leeft

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
podwójny
  1. tweemaal voorhanden

dubbeldekker (n)
dwupłat

dubbelster /ˈdʏ.bəl.ˌstɛr/ /ˈdʏ.bəɫ.ˌstɛr/ (n)
gwiazda podwójna
  1. twee sterren die om elkaar heen bewegen

dubbelzinnigheid /dʏbəl'zɪnəxhɛit/ (n)
wieloznaczność
  1. iets dat op meerdere manieren te interpreteren is

dubnium (n)
dubn
  1. een scheikundig element met het symbool Db

dubstep (n)
dubstep
  1. een subgenre van elektronische dansmuziek dat eind jaren negentig is ontstaan in Engeland

duidelijk /ˈdœy̯dələk/ (adj)
jasny
  1. niet mis te verstaan
  2. goed te herkennen

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
gołąb
  1. vogel die een koerend geluid maakt, uit de familie Columbidae

duikboot (n)
łódź podwodna

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
nurkować
  1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen)
zanurkować, nurkować
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
zanurkować, dać nurka
  4. snel verbergen of ontwijken

duiksport /'dœykspɔrt/ (n)
nurkowanie z akwalungiem
  1. langdurige onderwater verblijven en zwemmen

duim /dœy̯m/ (n)
kciuk
  1. eerste, kortste en dikste vinger
cal
  2. lengtemaat

duimnagel (n)
paznokieć kciuka
  1. het hoornen gedeelte van de eerste vinger van de hand

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
wydma, diuna

duister (adj)
ciemny
  1. in weinig of geen licht badend

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
ciemność
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel (n)
diabeł, czart

duizeligheid (n)
zawroty głowy
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
tysiąc
  1000

duizendblad (n)
krwawnik pospolity

duizendpoot (n)
stonoga
  1. geleedpotig dier met een groot aantal poten uit de klasse Chilopoda

duizendste (ordinalAdjective)
tysięczny

dukaat (n)
dukat
  1. oude munt

dulden (v)
tolerować
  1. bereid zijn iets ongestraft te laten

dun /dʏn/ (adj)
cienki
  1. van geringe dikte

dunken (v)
zdawać
  1. voorkomen

dunlipharder (n)
mugil ramada
  1. bepaalde soort vis, Chelon ramada

dunne darm (n)
jelito cienkie
  1. deel van het spijsverteringskanaal tussen de maag en de dikke darm

duo /ˈdywo/ (n)
duet
  1. tweetal bij elkaar horende personen

duren /'dyːrə(n)/ (v)
trwać
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durum (n)
pszenica twarda
  1. enige tetraploïde tarwesoort die nog veel wordt verbouwd

dus (conjunction)
tak więc, więc
  1.om die reden, daarom

duur /dyr/ (adj)
drogi
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
długofalowy
  1. lang meegaand

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
pchać
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dwaas (n)
głupiec
  1. iemand die onverstandig denkt en/of handelt

dwang /dʋɑŋ/ (n)
przymus

dwangarbeid (n)
praca przymusowa
  1. werk dat onder dwang gedaan moet worden

dwangarbeider (n)
katorżnik

dwangbuis (n)
kaftan bezpieczeństwa
  1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt

dwangmatig (adj)
kompulsywny

dwangstoornis (n)
zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
  1. psychische stoornis die gekenmerkt wordt door dwanggedachten en dwanghandelingen

dwars /dʋɑrs/ (adv)
poprzez
  1.

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
pokrzyżować
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dwarsfluit /ˈdʋɑrsflœʏt/ (n)
flet poprzeczny
  1. een blaasinstrument dat dwars op de lippen geblazen wordt

dwerg (n)
karzeł
  1. een buitengewoon klein mens

dwerggans (n)
gęś mała
  1. Anser erythropus

dwergplaneet (n)
planeta karłowata
  1.

dwergvinvis (n)
płetwal karłowaty
  1. kleinste soort van de vinvissen, Balaenoptera acutorostrata

dwingen (v)
zmuszać, zmusić
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dynamiet (n)
dynamit
  springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden

dynamo (n)
dynamo

dysenterie (n)
dyzenteria
  1. rode loop, bloeddiarree

dysfemisme (n)
dysfemizm
  1. de vervanging van een woord of uitdrukking door een grover, vulgairder of beledigender alternatief met identieke betekenis

dyskinesie (n)
dyskinezy

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ (n)
dysleksja
  1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

dysprosium (n)
dysproz
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

e-mail /ˈiːmeːɫ/ /ˈiːmɪːɫ/ (n)
e-mail
  1. systeem voor het verzenden van berichten via een computernetwerk
  2. bericht dat verstuurd is via e-mail

e-mailadres (n)
adres poczty elektronicznej
  1. adres voor het ontvangen en verzenden van e-mail

eau de cologne (n)
woda kolońska
  1. keulswater, reukwater

eb (n)
odpływ
  1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
echo
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echografie (n)
ultrasonografie
  1. beeld (of foto) van organen dat gemaakt wordt via geluidsgolven die worden teruggekaatst

echolalie (n)
echolalia
  1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden

echolocatie (n)
echolokacja

echt (adj)
prawdziwy
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echtelieden (n)
małżeństwo
  1. mensen die met elkaar getrouwd zijn

echter (conjunction)
jednak
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
mąż
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
żona
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
małżeństwo
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding (n)
rozwód
  1. formele verbreking van een huwelijksband

eclectisch (adj)
eklektyczny

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
ekologia
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

ecologisch (adj)
ekologiczny

ecoloog /ˌe.ko.ˈlox/ /ˌe.ko.ˈloχ/ (n)
ekolog
  1. een wetenschapper die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

economie (n)
ekonomia, gospodarka
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

economisch (adj)
ekonomiczny
  1. betreffende economie

econoom (n)
ekonomista
  1. deskundige op het gebied van de economie

ecosysteem (n)
ekosystem
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

ectoplasma (n)
ektoplazma

eczeem (n)
egzema, wyprysk
  1. oppervlakkige huidaandoening

edelgas (n)
gaz szlachtetny
  1. de naam voor elk element uit de achtste chemische reeks van het periodiek systeem

edelhert (n)
jeleń szlachetny
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelmetaal (n)
metal szlachetny
  1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt

edelsteen (n)
kamień szlachetny
  1. een stuk edelgesteente

editie (n)
edycja

educatie (n)
edukacja

eed /et/ (n)
przysięga
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
wiewiórka
  1. benaming voor knaagdieren uit de familie Sciuridae

eekhoorntjesbrood (n)
borowik szlachetny
  1. Bolletus edulis, een eetbare paddenstoel

een (adj)
jeden

een blauwtje lopen (v)
dostać kosza
  1. worden afgewezen door iemand die je amoureus benaderd hebt

een gegeven paard niet in de bek kijken (v)
darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby

een kat in de zak kopen (phraseologicalUnit)
kupic kota w worku, kupować kota w worku
  1. iets kopen zonder te weten wat de koopwaar is

eenbes (n)
czworolist pospolity

eend /eːnt/ (n)
kaczka
  1. benaming voor veel watervogels uit de familie Anatidae

eendagsvlieg (n)
jętka
  1. insect uit de orde Ephemeroptera

eendracht (n)
zgoda

eenduidig /enˈdœydəx/ (adj)
jednoznaczny
  1. zonder twijfel

eenendertig (cardinalNumeral)
trzydzieści jeden
  1. het getal 31

eenennegentig (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt jeden
  1. het getal 91

eenentachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt jeden
  1. het getal 81

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
dwadzieścia jeden
  1. het getal 21

eenenveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści jeden
  1. het getal 41

eenenvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt jeden
  1. het getal 51

eenenzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt jeden
  1. het getal 61

eenenzeventig /ˈenənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt jeden
  1. het getal 71

eenheid (n)
jedność
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen
jednostka
  2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt

eenheidsmatrix (n)
macierz jednostkowa
  1. een matrix waarvan alle diagonale elementen 1 zijn en alle andere 0

eenhoorn (n)
jednorożec

eenlettergrepig (adj)
jednosylabowy
  1.

eenogig (adj)
jednooki
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eenpersoonskamer (n)
jedynka
  1. kamer voor het verblijf van één persoon (bijvoorbeeld in een hotel of ziekenhuis)

eensgezind /ˈensxəzɪnt/ (adj)
jednomyślny
  1. dezelfde mening hebbend

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
prosty
  2. zonder overdaad of vertoon

eenwieler (n)
monocykl
  1.

eenzaamheid (n)
samotność
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eenzijdig (adj)
jednostronny
  1. met of aan één kant, belang, partij etc.

eer /er/ (n)
honor
  1. aanzien, roem

eergister /ˈeːrɣɪstər/ /ˈɪːrχɪstər/ (adv)
przedwczoraj
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
przedwczoraj
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijk /ˈeːrlək/ (adv)
szczery
  1. vrij van leugen en bedrog

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
szczerość
  1. het vertellen van de waarheid

eerste (n)
pierwszy
  1. nummer één in een rij

eerste naamval (n)
mianownik

eerste persoon (phraseologicalUnit)
pierwsza osoba
  1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt.

eervol (adj)
czcigodny

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
jadalny
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
jadalnia
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eetlepel /etlepəl/ (n)
łyżka
  1.

eetlust (n)
apetyt
  1. de behoefte om voedsel tot zich te nemen.

eetstokje (n)
pałeczka

eeuw /eːu̯/ (n)
stulecie, wiek
  1. een periode van 100 jaar

eeuwfeest (n)
stulecie
  1. een feestelijke herdenking naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van iets

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
wieczny
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adv)
na zawsze
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
wieczność
  1. alle tijd die nog zal komen

effectief (adv)
efektywny
  1. doeltreffend

efficiënt (adj)
wydajny
  1. nuttig effect hebbend

efficiëntie (n)
efektywność
  1. de mate waarin nuttig gebruik gemaakt wordt van het beschikbare bij een bepaald proces

eg /ɛx/ /ɛχ/ (n)
brona
  1. een landbouw- of tuinbouwwerktuig dat gebruikt wordt voor het zaaiklaar maken van de grond

egel /ˈexəl/ (n)
jeż
  1. bepaald soort zoogdier Erinaceus europaeus

egoïsme /xxxx/ (n)
egoizm
  1. het uitsluitend op eigen belangen en gewin uit zijn

egoïst (n)
egoista
  1. een zelfzuchtig persoon

egoïstisch (adj)
egoistyczny
  1. zelfzuchtig, gefocust op eigen voordeel

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
jajko, jajo
  1. dierlijk voedingsmiddel voor de mens in een schaal

eidereend (n)
edredon
  1. bepaald soort zeevogel, Somateria mollissima

eidetisch (adj)
ejdetyczny
  1. betrekking hebbend op de visuele vermogens

eierstok (n)
jajnik
  1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden

eigen /ˈɛi̯ɣə(n)/ (adj)
własny

eigenaar (n)
właściciel
  1. iemand die iets in eigendom heeft

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
własność
  1. eigendomsrecht

eigennaam (n)
nazwa własna
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap (n)
właściwość
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
dąb
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
żołądź
  1. vrucht van de eik
  2. top van een penis

eiken /ɛɪ̯kə(n)/ /ɛːkə(n)/ (adj)
dębowy
  1. vervaardigd van het hout van de eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
wyspa
  1. een stuk land dat omringd is door water

eileider (n)
jajowód
  1. een deel van de geslachtsorganen van de vrouw

eind goed, al goed (phraseologicalUnit)
Wszystko dobre, co się dobrze kończy; wszystko dobre, co się dobrze kończy
  1.

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
koniec
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindig (adj)
ograniczony
  1. een einde hebbende

eindigheid (n)
skończoności
  1.

einsteinium (n)
einstein
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
wymaganie
  1. een dwingende vraag

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
białko
  2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen
  1. het deel van een ei waarin de dooier ligt

ejaculatie (n)
ejakulacja

ejaculeren (v)
ejakulować
  sperma uitwerpen

ekster (n)
sroka
  1. bepaald soort zwartwitte kraaiachtige vogel, Pica pica

el /ɛl/ (n)
łokieć
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

eland (n)
łoś
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elastisch /e'lɑstis/ (adj)
elastyczny
  1. rekbaar

elastomeer (n)
elastomer

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
elegancki
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elektricien (n)
elektryk
  1. vakman op gebied van elektriciteit

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
elektryczność
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektriciteitscentrale (n)
elektrownia
  1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt

elektrisch (adj)
elektryczny
  1. door middel van elektriciteit

elektrische auto (phraseologicalUnit)
samochód elektryczny
  1. een voertuig dat wordt aangedreven door een elektromotor

elektrochemie (n)
elektrochemia

elektrode (n)
elektroda

elektromagneet (n)
elektromagnes
  1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt

elektromagnetisch (adj)
elektromagnetyczny

elektromagnetisme (n)
elektromagnetyzm

elektromotor (n)
silnik elektryczny

elektron (n)
elektron
  1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading

elektronica (n)
elektronika
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektronisch (adj)
elektroniczny

elektrotechniek (n)
elektrotechnika
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

elektrotherapie (n)
elektroterapia

elektrum (n)
elektrum
  1. legering van goud en zilver

element (n)
pierwiastek, żywioł

elementair (adj)
elementarny

elementair deeltje (n)
cząstka elementarna

elf (cardinalNumeral)
jedenaście
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
jedenasty
  1. nummer elf in een rij

elft (n)
aloza
  1. haringachtige, die paait in de bovenloop van rivieren en beken en ooit inheems was in de Benelux, Alosa alosa

elizabethaans (adj)
elżbietański
  1.

elleboog (n)
łokieć
  1. Gewricht

ellendig (adj)
nędzny
  1. erg onaangenaam

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
kość łokciowa
  bot in de onderarm

ellips (n)
elipsa
  1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som ...

els (n)
olcha, olsza
  1. boomsoort

embleem (n)
emblemat, godło
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie (n)
zator

embryo (n)
embrion, zarodek
  1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting

embryonaal (adj)
embrionalny
  2. betrekking hebbend op de ongeboren vrucht van een organisme

emfyseem (n)
rozedma
  1. longaandoening

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
emigrować
  1. naar het buitenland verhuizen

emiraat /emɪˈraːt/ (n)
emirat
  1. gebied van een emir

emmer /ˈɛmər/ (n)
wiadro, ceber
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emoe (n)
emu
  1. bepaalde soort drietenige vogel Dromaius novaehollandiae

emoji (n)
emoji
  1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's

emotieloos (adj)
beznamiętny
  1. zonder gevoelens

emotioneel (adj)
emocjonalny
  1. zeer vatbaar voor gevoelens

empirisch (adj)
empiryczny
  1. wat op ervaring of proefneming berust

empyeem (n)
ropniak

emulsie (n)
emulsja

en (conjunction)
i, oraz

en/of (conjunction)
i/lub
  1. aanduiding van een mogelijke relatie tussen twee delen van een opsomming

enantiomeer (n)
enancjomer
  1. een stereo-isomeer dat het spiegelbeeld is van zijn tegenvoeter

encefalopathie (n)
encefalopatia

enclave /ɛn.'kla.və/ (n)
enklawa
  1. omsloten gebied

encycliek (n)
encyklika
  1. een brief van de paus aan alle katholieke gelovigen

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
encyklopedia
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm (n)
odbytnica
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endemisch (adj)
endemiczny
  1. inheems

endocrinologie (n)
endokrynologia
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van klieren in het lichaam

endocrinoloog (n)
endokrynolog

endoscoop (n)
endoskop

endoscopie (n)
endoskopia
  1. (kijk)onderzoek van lichaamsholten of inwendige kanalen

energie (n)
energia
  1. het vermogen iets te doen

enerzijds (adv)
z jednej strony
  1. aan de ene kant

eng /ɛŋ/ (adj)
przerażający
  1. angst veroorzakend

engel (n)
anioł
  1. hemels wezen

enig (adj)
jedyny
  2. uniek

enkel (adj)
pojedynczy
  1. niet dubbel, bijvoorbeeld enkel spoor, enkele reis

enkel (n)
kostka
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt

enkele (indefinitePronoun)
niektóre, niektórzy
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

enkelvoud (n)
liczba pojedyncza
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

enquête /ɑŋ.ˈkɛː.tə/ /ɑ̃.ˈkɛt/ (n)
ankieta
  1. een vragenlijst die aan meerdere personen wordt voorgelegd

ensceneren (v)
wywołać
  1.

entiteit (n)
podmiot

entomologie (n)
entomologia

entrecote (n)
antrykot

entropie (n)
entropia
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

enveloppe (n)
koperta
  1. een papieren omslag voor brieven

enzym /ɛnˈzim/ (n)
enzym
  1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf...

epenthesis /'epɛnˌtezɪs/ (n)
epenteza
  1. invoeging van middenlank

epicentrum (n)
epicentrum
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
epidemia
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epidemiologie (n)
epidemiologia

epidemiologisch (adj)
epidemiologiczny
  1. met betrekking tot verspreiding van ziekten onder (delen) van de bevolking

epidemisch (adj)
epidemiczny

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
szyszynka
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epifyt (n)
epifit

epigenetica (n)
epigenetyka
  1. het vakgebied binnen de genetica dat de invloed bestudeert van de omkeerbare erfelijke veranderingen in de genexpressie die optreden zonder wijzigingen in de sequentie (volgorde van de basenparen) van het DNA in de celkern

epigrafie (n)
epigrafika

epilepsie (n)
epilepsja, padaczka
  1. vallende ziekte, toevallen

epileptisch (adj)
epileptyczny

epiloog (n)
epilog, posłowie
  1. een naschrift toegevoegd aan een boek of film

episch (adj)
epicki, epiczny

epistasie (n)
epistaza

epitheel (n)
nabłonek
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

epitheton /eˈpitetɔn/ (n)
epitet

eponiem (n)
eponim
  1. woord dat gevormd is op basis van een eigennaam van een persoon

epoxyhars (n)
żywica epoksydowa
  1. kunsthars dat veel wordt gebruikt als tweecomponentenlijm

epsilon (n)
epsilon
  1. vijfde letter uit het Griekse alfabet ε

equator (n)
równik
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

equinoctiaal (adj)
równonocny
  1. betrekking hebbend op de evenaar

equinox (n)
równonoc
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

erbium (n)
erb
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie (n)
erekcja
  1. oprichting van het mannelijk lid

ereprijs (n)
przetacznik
  1.(Veronica) is een groot geslacht van planten waarvan er 23 wilde soorten bekend zijn in Nederland

erf (n)
podwórko
  1. grond behorend bij boerderijhuis

erfdienstbaarheid (n)
służebność
  1. zakelijk recht op andermans onroerend goed

erfelijk (adj)
dziedziczny
  1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden
  2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter

erfgenaam (n)
dziedzic, spadkobierca
  1. degene die andermans nalatenschap erft

erfpacht (n)
emfiteuza
  1. overerfbare, langdurige of eeuwige pacht

erfstuk (n)
dziedzictwo
  1. een veelal kostbaar goed van van generatie op generatie door vererving overgegeven wordt

erfzonde (n)
grzech pierworodny
  1. schending van Gods regels door de eerste mens Adam als last die op ieder mens rust

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (adj)
straszny
  1. verschrikkelijk

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (adv)
bardzo
  1. in hoge mate

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (n)
wiedza, świadomość

ergens (adv)
gdzieś

ergernis (n)
zdenerwowanie, rozdrażnienie
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

ergonomie (n)
ergonomia

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
przyznawać
  1. inzien, toegeven
uznawać
  2. als wettig, echt, juist aanvaarden

erkenning (n)
akceptacja
  1. een bevestiging van de juistheid of geldigheid van iets

erker /ˈɛrkər/ (n)
wykusz
  1. uitbouw aan een gevel

ernst (n)
powaga
  1. stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien

erosie (n)
erozja
  1-2. beschadiging en afslijting

erotica (n)
erotyka
  1.

erotisch (adj)
erotyczny

erts (n)
ruda
  1. steen

eruptie (n)
erupcja wulkanu
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

ervaren (adj)
doświadczony
  1. bekwaam door ervaring

ervaren (v)
doświadczyć, przejść
  1. iets beleven

ervaring (n)
doświadczenie
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
dziedziczyć
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt (n)
groch
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erysipelas (n)
róża

erytropoëse (n)
erytropoeza
  1. de vorming van rode bloedlichaampjes

es (n)
jesion
  1. bepaald soort loofboom Fraxinus excelsior

escalatie (n)
eskalacja

escaleren (v)
nasilać się
  1. stapsgewijs toenemen in omvang, intensiteit

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ (n)
eschatologia

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
klon
  1. boom of heester uit het geslacht (

eskadron (n)
eskadron
  1. een kleine tactische eenheid bij de cavalerie (tegenwoordig gemechaniseerd of gemotoriseerd) of ...

espresso (n)
espresso
  1. geconcentreerde koffie

essentie (n)
esencja
  1. het meeste belangrijke

ester (n)
ester
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
estetyka
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

esthetisch (adj)
estetyczny

estrogeen (n)
estrogeny
  1. een vrouwelijk hormoon

eten /ˈetə(n)/ (n)
jedzenie
  1. dat wat iemand tot zich neemt om diens metabolisme in werking te houden

eten /ˈetə(n)/ (v)
jeść, zjeść
  1. het nuttigen van voedsel

ethaan (n)
etan
  1. C₂H₆

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
etanol
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

ether (n)
eter
  1. een organische verbinding met de functionele groep R-O-R'

ethiek (n)
etyka
  1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is

ethisch (adj)
etyczny

ethyl (n)
etyl
  koolwaterstofgroep

etiket (n)
etykietka
  1. stuk papier met informatie dat ergens opgeplakt zit

etiologie (n)
etiologia
  1. onderdeel van de pathologie dat zich bezighoudt met de oorzaken van ziekten

etnisch (adj)
etniczny

etnografie (n)
etnografia

etnografisch (adj)
etnograficzny
  1. betrekking hebbend op de beschrijving van volkeren

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ (n)
etnologia

etter /ɛtər/ (n)
ropa
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etteren (v)
ropieć
  1.

etymologie (n)
etymologia, źródłosłów
  1. woordherkomst
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

etymologisch (adj)
etymologiczny
  1.

eucharistie (n)
eucharystia
  1. een rooms-katholiek sacrament dat een voortzetting is van het laatste avondmaal van Christus

eufemisme (n)
Eufemizm, eufemizm
  1-2.

eufonium (n)
eufonium
  1. eufonium
  2. een instrument van gestemde glazen

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
euforia
  1. verhoogd gevoel van welzijn

euforisch (adj)
euforyczny

eugenetica (n)
eugenika

eukaryoten /œykɑriotən/ (n)
eukariot, jądrowiec
  2. een van de drie taxonomische domeinen, Eukaryota

eunuch (n)
eunuch

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (abbreviation)
euro
  1. munt en munteenheid
kangur górski
  3. Macropus robustus, kangoeroe

europium (n)
europ
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

euthanasie (n)
eutanazja
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

eutrofiëring (n)
eutrofizacja

evacuatie (n)
ewakuacja

evacueren /evɑky'erə(n)/ (v)
ewakuować

evaluatie (n)
ocena
  1. bespreking en beoordeling van de gang van zaken

evangelie (n)
ewangelia

even (adj)
parzysty
  1. Deelbaar door twee

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
równik
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

eveneens (adv)
także
  1. ook, tevens

evenement (n)
impreza
  1. belangrijke gebeurtenis

eventueel (adj)
ewentualny

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
równowaga
  1.

evenwichtsbalk (n)
balans
  1. een turntoestel dat bij het damesturnen wordt gebruikt

ever (n)
dzik
  1. zwijn

everzwijn (n)
dzik
  1. wild varken

evolueren (v)
ewoluować
  1. aan een proces van geleidelijke veranderingen onderhevig zijn

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
ewolucja
  1. ontwikkeling, verandering

evolutionair (adj)
ewolucyjny

ex- (prefix)
eks-

examen (n)
egzamin
  1. onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging of opgedragen verrichtingen

excentriekeling (n)
ekscentrycy
  1.

exciton (n)
ekscyton
  1.

exclusief (adj)
wyłączny
  1. wat andere mogelijkheden uitsluit

excommunicatie (n)
ekskomunika

executeren (v)
stracać

executeur (n)
wykonawca testamentu
  2. uitvoerder van een testament

executie (n)
postępowanie egzekucyjne
  1. uitvoering van een vonnis

exegese (n)
egzegeza

exemplaar /ɛksɛm'plar/ (n)
egzemplarz
  1. een individueel voorbeeld ergens van

exhibitionist (n)
ekshibicjonista

exogamie (n)
egzogamia

exoniem (n)
egzonim

exoplaneet (n)
planeta pozasłoneczna

exotisch (adj)
egzotyczny
  1. vanuit verre vreemde landen

expansie (n)
ekspansja

expeditie (n)
ekspedycja

experiment (n)
eksperyment, doświadczenie

experimenteel (adj)
eksperymentalny
  1.

experimenteren (v)
eksperymentować
  1.

expertsysteem (n)
system ekspertowy
  1. een computersysteem dat specifieke kennis van menselijke experts representeert en gebruikt om een probleem binnen een bepaald gebied op te lossen

explosie (n)
eksplozja

explosief (adj)
wybuchowy
  1. ontplofbaar

explosief (n)
wybuchowy
  1. ontplofbare stof of voorwerp

exporteren (v)
eksport
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

expressionisme (n)
ekspresjonizm

extractie (n)
wydobywanie
  1. uittrekking

extreem (adj)
ekstremum
  1. uiterst, uitzonderlijk

extremisme (n)
ekstremizm

eyeliner (n)
kredka do oczu
  1. vloeibaar make-up-product om lijnen rondom, boven of onder de ogen aan te brengen

ezel /ˈezəɫ/ (n)
osioł
  1. bepaald paardachtig zoogdier, Equus asinus

ezelin (n)
oślica
  1. vrouwelijke ezel

faas (n)
pas
  1. een der herautstukken; een horizontale band die het middelste derde deel van het veld van het wapen beslaat

fabel /ˈfabəl/ (n)
bajka
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen
  2. een verzinsel

fabriek /fa'brik/ (n)
fabryka
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

fabrikant (n)
producent

factuur (n)
faktura
  1. document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft

faculteit (n)
silnia
  3. product van een reeks factoren

fagocytose (n)
fagocytoza
  1. vernietiging door een cel van schadelijke bestanddelen

fagot (n)
fagot
  1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet

faleristiek (n)
falerystyka
  1. de (hulp)wetenschap die de vorm en de geschiedenis van de ridderorden én andere onderscheidingen bestudeert

fall-out (n)
opad promieniotwórczy
  1.

fallisch (adj)
falliczny
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

familiair (adj)
poufały

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
rodzina
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

familierecht (n)
prawo rodzinne
  1. onderdeel van het burgerlijk recht m.b.t. de familiale verhoudingen tussen personen

fanatisme (n)
fanatyzm

fandango (n)
fandango

fanfare /foɱ.ˈfaːr/ /fɑn.ˈfa.rə/ (n)
fanfara

fantasie (n)
fantazja, wyobraźnia
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
fantastyczny

farad (n)
farad

farao /ˈfarao/ (n)
faraon
  1.

faraomier (n)
mrówka faraona

farmaceut (n)
aptekarz

farmaceutisch (adj)
farmaceutyczny
  1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen

farmacie (n)
farmacja

farmacologie (n)
farmakologia

farmacologisch (adj)
farmakologiczny
  1. leer van de geneesmiddelen en de interactie tussen deze en een levend biologisch systeem betreffende

fascineren (v)
fascynować
  1. iemands aandacht vasthouden

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
faszyzm
  ideologie

fascistisch (adj)
faszystowski
  1. van het fascisme

fase /ˡfazə/ (n)
faza
  1. periode als onderdeel van een langere ontwikkeling

faseruimte (n)
przestrzeń fazowa

fataal (adj)
fatalny
  1. noodlottig

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
przyzwoitość
  1. goede manieren

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ (n)
fauna
  1. het geheel aan dieren in een gebied

favoriet (adj)
beniaminek

fazant (n)
bażant
  1. bepaald soort kleurrijke vogel, Phasianus colchicus

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
fasada
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
luty
  1. de tweede maand van het jaar

fecaal (adj)
fekalny
  1. met betrekking tot de ontlasting

federalisme (n)
federalizm

fee /fe:/ (n)
wróżka, wiła
  1.

feest /fest/ (n)
święto
  1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid

feestdag (n)
święto

feestmaaltijd (n)
biesiada
  1. een extra lekkere, uitgebreide maaltijd die men met meerdere mensen gebruikt als een feestelijke gebeurtenis

feit /fɛi̯t/ (n)
fakt
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

fellatio (n)
fellatio
  1. het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel

feloek (n)
feluka
  1. een zeilschip

feminisme (n)
feminizm
  1. streven naar het opheffen van de achterstelling van vrouwen en vrouwelijke eigenschappen door een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen

femtoseconde (n)
femtosekunda

fenegriek (n)
kozieradka pospolita
  plant en plandelen van Trigonella foenum-graecum

feniks (n)
feniks

fennek (n)
fenek
  1. Fennecus zerda, leeft in de woestijn en is de kleinste van alle vossen

fenologie (n)
fenologia

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
fenomen
  1. een verschijnsel

fenomenologie (n)
fenomenologia

fenylalanine /fenilɑlɑninə/ (n)
fenyloalanina
  1. aminozuur

feodaal (adj)
feudalny

fermium (n)
ferm
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

ferriet (n)
ferryt

fes (n)
fes
  1. verlaagde toon f

feuilleton (n)
felieton
  1. vervolgverhaal in een krant of tijdschrift, dan wel op de radio of televisie

fez /fɛs/ (n)
fez
  1. bepaald soort hoed van Turkse oorsprong

fibrillatie (n)
migotanie
  1. samentrekking van afzonderlijke spiervezels en een vorm van hartritmestoornis

fibrine (n)
fibryna
  1. eiwit

fibrinogeen (n)
fibrynogen
  1.

fictie (n)
beletrystyka

fictief (adj)
fikcyjny

fiduciair (adj)
fiducjarny

fiets /fiːts/ /fːiːts/ (n)
rower
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fietsenrek /ˈfitsərɛk/ (n)
stojak
  1. rek om fietsen te parkeren

fietser /ˈfiːtsər/ (n)
rowerzysta, rowerzystka
  1. iemand die met een fiets rijdt

fietsketting (n)
Łańcuch rowerowy
  1. onderdeel van de kettingaandrijving van een fiets

fietspad /ˈfitspɑt/ (n)
ścieżka rowerowa
  1. een weggedeelte of vrijliggend pad dat is gereserveerd voor het gebruik door fietsers en snorfietsers.

fietspomp (n)
pompka rowerowa

fietszadel /fitsadəl/ /fitsadəɫ/ (n)
siodło rowerowe

figuur /fi.ˈɣyːr/ /fi.ˈχyːr/ (n)
figura

figuurzaag (n)
laubzega
  1. een heel fijn zaagje in de vorm van een dun zaagblad dat verticaal wordt gespannen in een lange horizontale beugel

fijne feestdagen (phraseologicalUnit)
Wesołych Świąt
  1. kerstwens

fijt (n)
zastrzał
  1. ontsteking aan vinger

filantropisch (adj)
filantropijny
  1.

filatelie (n)
filatelistyka

file /faɪl/ /filə/ (n)
korek
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen

filiaal /filiˈjal/ (n)
filia
  1. een pand in een reeks van panden

film (n)
film
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt
  1. een dunne laag

filmen (v)
filmować
  1. beelden van iets vastleggen op film

filologie (n)
filologia

filosofie /filozoˈfi/ (n)
filozofia
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosofisch (adj)
filozoficzny
  1.

filosoof (n)
filozof

filter /fɪltər/ (n)
filtr
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

filtratie (n)
filtracja
  1. filtrering

finale (n)
finał
  2. het slotstuk van een meerdelig toneel- of muziekstuk

financieel (adj)
finansowy
  1. met betrekking tot geld, geldelijk

financieren (v)
finansować
  1. voorzien van de benodigde geldmiddelen

fiool (n)
fiolka
  1. een medicijnflesje

firma (n)
firma
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

firmware (n)
oprogramowanie sprzętowe
  1. software die in hardware ingeprogrammeerd is

fistel (n)
fistuła
  1. een kanaalvormige zweer

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ (n)
fiord
  1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

flamingo (n)
flaming, czerwonak
  1. bepaald soort roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel...

flanel (n)
flanela
  1. een textielsoort van los gesponnen garen, gewoonlijk van geruwde wollen of katoenen stof, maar ook wel van kunstvezels vervaardigd.

flauw (adj)
kiepski
  2. in overdrachtelijke zin smakeloos

flensje (n)
naleśnik
  1. dun soort pannenkoekje dat zowel als hoofdgerecht en als nagerecht gegeten wordt

flerovium (n)
flerow
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
butelka, flaszka
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flexie (n)
fleksja
  1. een buiging, een buigbeweging in een gewricht door de buigspieren
  2. een vormverandering van een woord

floëem /floˈem/ (n)
floem
  1. het levende gedeelte van de vaatbundels in planten

fluisteren (v)
szeptać
  1. spreken met gedempte stem

fluit (n)
flet
  1. een muziekinstrument
  3. een scheepstype
  4. een slank drinkglas

fluiten (v)
grać, gwizdać
  1. een fluit bespelen
gwizdać
  2. geluid van een fluit voortbrengen

fluitenkruid (n)
trybula leśna
  1. Anthriscus sylvestris, plant uit de schermbloemen familie

fluitist (n)
flecista
  1. musicus die een fluit bespeelt

fluitketel (n)
czajnik

fluittoon (n)
gwizd
  1.

fluor (n)
fluor
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fluorescentie (n)
fluorescencja
  1. het uitzenden van licht ...

fluweel (n)
aksamit
  1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde...

fly-over (n)
wiadukt
  1. een vidaduct ter voorkoming van een gelijkvloerse kruising

fobie (n)
fobia
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
ognisko
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foetus (n)
płód
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok (n)
kliwer
  1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

fokken (v)
hodować
  1. dieren houden om ze te laten voortplanten

fokkenmast (n)
fokmaszt
  1. de voorste mast van een driemastschip

folie /ˈfo.li/ (n)
folia
  1.

folklore (n)
folklor
  1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd

fonds (n)
fundusz inwestycyjny
  3. effect (waardepapier)

fondue (n)
fondue

foneem (n)
fonem
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonetisch (adj)
fonetyczny

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
fonologia
  1.
  2.

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
fontanna
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten
  2. omhoogspuitende waterstraal

fopspeen (n)
smoczek

forel (n)
pstrąg
  1. benaming voor zalmachtige zoetwatervissen uit de geslachten Salmo, Salvelinus en Oncorhynchus

forensisch (adj)
kryminalistyczny
  1. (juridisch) betrekking hebbend op justitie

formaldehyde (n)
aldehyd mrówkowy
  1.

formalist (n)
formalista
  1. iemand die zich angstvallig houdt aan regels en voorschriften

formant (n)
formant
  1. een resonantie (een significante smalle piek) op een bepaalde frequentie

formatteren (v)
formatować
  2. de harde schijf of een verwisselbare schijf volledig leeghalen

formeel /fɔrˈmel/ (adj)
formalny
  1. met inachtneming van strikte omgangsvormen

formule (n)
wzór

formuleren (v)
formułować
  1. in woorden omzetten

formulier /fɔrmyˈlir/ (n)
formularz, blankiet
  1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord

fornuis (n)
piec

fortuinlijk (adj)
szczęśliwy

fosfaat (n)
fosforan
  1. een zout van één van de vormen van fosforzuur

fosfor (n)
fosfor
  1. met symbool P en atoomnummer 15

fosforbrons (n)
fosfobrąz

foto (n)
fotografia, zdjęcie
  1 en 2

fotocamera (n)
kamera
  1. een toestel om mee te fotograferen

fotochemie (n)
fotochemia

fotofobie (n)
światłowstręt
  1. lichtschuwheid

fotogeniek (adj)
fotogeniczny
  1.op foto's een voordelige indruk makend

fotograaf (n)
fotograf
  1. iemand die fotos maakt

fotograferen (v)
fotografować
  1. een afbeelding maken door de projectie van beeld op een lichtgevoelige laag

fotografie (n)
Fotografia, fotografia
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

fotokopiëren (v)
kserować
  1. een fotokopie maken van iets

foton (n)
foton
  1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld

fotoshoppen (v)
fotoszopować
  1. bewerken van foto's en ander digitaal beeldmateriaal via de computer

fotosynthese (n)
fotosynteza
  1.

fototoestel (n)
kamera
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren (v)
rewidować
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fouriertransformatie (n)
transformacja Fouriera

fout /fɑut/ (n)
błąd
  1. vergissing, onjuistheid

foutmarge (n)
margines błędu
  1. mate van onzekerheid bij de uitslag van een steekproef, statistische meting enz.

foyer /fwɑ.ˈjeː(r)/ /fʋa.ˈje/ (n)
foyer
  1. verzamelplaats, zaal voor de verpozing (bijvoorbeeld in een hotel of schouwburg)

fractie /ˈfrɑksi/ (n)
klub parlamentarny
  1. een klein deel
  2. gezamenlijke vertegenwoordigers van een politieke partij in een volksvertegenwoordiging

fragment (n)
fragment

fragmentatie (n)
fragmentacja

framboos (n)
malina
  2. vrucht van de frambozenstruik

francium (n)
frans
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

franje (n)
frędzel
  1. reeks afhangende draden die ter versiering aan de rand van een kleed of kledingstuk gehangen worden

frank /frɑŋk/ (n)
frank
  munteenheid

frase (n)
zdanie
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

frasering (n)
frazowanie
  1. het in frasen onderverdelen, met name gezegd van het articuleren van afzonderlijke muzikale zinnen in een muziekstuk, dat hierdoor als geheel beter moet klinken

frater /fratər/ (n)
rzepołuch
  1. bepaald soort vogel, Linaria flavirostris

fraude (n)
oszustwo
  1. bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

freesmachine (n)
frezarka

freeware (n)
freeware
  1.

fregat (n)
fregata
  1. Oorlogsschip
  2. Driemaster

frequentie (n)
częstotliwość, częstość
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

frequentiemodulatie (n)
modulacja częstotliwości

fret (n)
fretka
  1. bepaald soort klein marterachtig zoogdier, Mustela putorius furo

friet (n)
frytki
  1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites')

frisling (n)
warchlak
  1. everjong

frites (n)
frytki
  1. een gerecht vervaardigd van in reepjes gesneden aardappel gebakken in olie

frons (n)
zmarszczenie brwi
  2. gelaatsuitdrukking

fronsen (v)
marszczyć brwi
  1. van verbazing of afkeuring de wenkbrauwen ophalen

front (n)
front
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

frontaal (adj)
czołowy
  1. met betrekking tot de voorkant van iets

frontispice (n)
fronton
  1. decoratie rond de belangrijkste ingang van een gebouw
  2. een grote illustratie op de bladzijde tegenover de titelpagina van een boek

frontlijn (n)
linia walki
  1.

fructose (n)
fruktoza
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
owoc
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

fruitboom (n)
drzewo owocowe
  1.

frustreren (v)
frustrować

fuif /fœyf/ (n)
impreza

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
funkcja
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

functiewoord (n)
funktor

functioneren (v)
funkcjonować
  1. ~ als een bepaalde functie vervullen

fundamentalisme (n)
fundamentalizm
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

fundamenteel (adj)
fundamentalny
  1. aan de basis staande

fungicide (n)
fungicyd

fusie (n)
fuzja

fut /fʏt/ (n)
energia
  1. de benodigde energie en zin ergens voor

fuut (n)
perkoz
  1. bepaald soort watervogel, Podiceps cristatus

fysica /ˈfizika/ (n)
fizyka
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysicus (n)
fizyk

fysiologie (n)
fizjologia

fysiologisch (adj)
fizjologiczny
  1. door de natuur bepaald, de natuurlijke verrichtingen van levende wezens of hun organen betreffend

fytopathologie (n)
fitopatologia

föhn /føn/ (n)
fen
  1. een toestel dat een warme luchtstroom voortbrengt voor het drogen en opmaken van het kapsel

gaai /ɣaːj/ (n)
sójka
  1. middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart, Garrulus glandarius

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
iść, chodzić
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gaarkeuken (n)
jadłodajnia
  1. instelling die gratis voedsel beschikbaar stelt

gaas /ɣas/ (n)
bandaż
  1. een uit dunne gevlochten metalen draadjes gemaakte mat

gade (n)
małżonka, małżonek
  1. echtgenoot, echtgenote

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
gadolin
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gaffel /ˈɣɑ.fəl/ /ˈɣɑ.fəɫ/ /ˈχɑ.fəɫ/ (n)
gafel
  1. rondhout

gal (n)
żółć
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet

galactisch (adj)
galaktyczny

galblaas (n)
woreczek żółciowy, pęcherzyk żółciowy
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galeniet (n)
galena
  1. een loodsulfide met de chemische formule PbS

galerij (n)
galeria

galg /χɑlx/ (n)
szubienica
  1. houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, in het verleden veel gebruikt om mensen door ophanging ter dood te brengen

galgenstrop /'ɣɑlɣə(n)strɔp/ (n)
pętla
  1. een tot strop geknoopt touw zoals dat aan een galg gehangen wordt ter verhanging van een veroordeelde

galjoen (n)
galeon
  1. historisch zeilschip

gallium (n)
gal
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galm (n)
pogłos
  1. een langdurige naklank

galop (n)
galop
  1. de snelste gang van een paard

galsteen (n)
kamień żółciowy
  1. een vaste structuur in de galwegen of de galblaas bestaande uit neergeslagen cholesterol, bilirubine of kalkzouten

galvanisch (adj)
galwaniczny
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

gamma (n)
gamma
  1-2

gang /ɣɑŋ/ (n)
korytarz
  1. lange smalle ruimte

gangboord (n)
trap
  1. smalle strook aan de zijkant van het dek van een schip direct naast de reling

ganglion (n)
zwój
  1. zenuwknoop
torbiel galaretowata
  2. pijnlijke met vocht gevulde holte

gangpad /ˈɣɑŋ(g).pɑd/ /ˈɣɑŋ.pɑt/ /ˈχɑŋ.pɑt/ (n)
przejście
  1. een pad voor wandelaars, voetpad

gangreen /gɑŋ'gren/ (n)
gangrena
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

gannef /ˈɣɑnəf/ (n)
opryszek
  1.

gans (n)
gęś
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Anser en Branta

ganzenlever (n)
wątroba gęsia
  1. orgaan dat een grote rol speelt in de stofwisseling van een gans (Anser anser), na het slachten vaak gegeten als delicatesse

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
ziewać
  1. heel diep inademen met de mond ver open, moeilijk om bewust tegen te gaan

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ (n)
garaż
  1. een overdekte autostalling

garanderen /ɣarɑndɪːrə(n)/ (v)
gwarantować
  1. de uitkomst ergens van verzekeren

garantie /ɣa'rɑn(t)si/ /ɣa'rɑnsi/ (n)
gwarancja
  1. een verklaring waarin men verklaart voor bepaalde gevolgen in te staan

garde (n)
trzepaczka
  1. een keukengerei bestaande uit een stel gebogen draden waarmee geklopt en geklutst kan worden.

gareel (n)
uprząż

gareelblok (n)
orczyk
  1. bewegelijke pasvorm waaraan de trekstrengen bevestigd worden om het halsjuk uit te balanceren

garf (n)
snop
  1. samengebonden bundel halmen

garnaal (n)
krewetka

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
gaz
  1. aggregatietoestand

gasleiding (n)
gazociąg
  1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden

gaspedaal (n)
akcelerator
  het rechter pedaal van een auto waarmee de brandstoftoevoer naar de motor geregeld wordt

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
gość
  1. iemand die als bezoeker ergens wordt ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld

gastenverblijf (n)
pensjonat
  1.

gastheer (n)
gospodarz
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastronomie (n)
gastronomia

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
gościnny
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid (n)
gościnność

gastvrouw (n)
gospodyni, pani domu

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
dziura, otwór
  1. opening
brak, niedobór
  2. een tekort of ontbrekend deel
ubytek, dziura
  4. een geval van tandwolf

gausscurve (n)
krzywa dzwonowa
  1. een curve

gave (n)
dar
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gazelle (n)
gazela
  1. benaming voor slanke hoefdieren

gebarentaal (n)
język migowy

gebed /ɣə'bɛt/ (n)
modlitwa
  1. het bidden

gebergte (n)
góra, pasmo górskie
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
dziać
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis (n)
wydarzenie
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebied /ɣəˈbit/ /χəˈbit/ (n)
obszar
  1. een deel van het aardoppervlak

gebiedende wijs (n)
tryb rozkazujący
  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

gebit (n)
uzębienie
  1. alle tanden en kiezen van een dier of mens

geblaat /xəˈblat/ (n)
bek
  1. het blaten van een schaap

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
listowie
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod (n)
przykazanie

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
narodziny, poród
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

geboortecijfer (n)
współczynnik urodzeń
  1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

geboren /ɣə'borɘn/ (adj)
narodzony
  1. ter wereld gebracht, gebaard
  2. begonnen, ontstaan
  3. door herkomst of natuurlijke aanleg

gebouw (n)
budynek, budowla
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebrek (n)
brak
  1. een tekort
  2. een defect

gebruik (n)
stosowanie
  2. toepassen van iets

gebruikelijk (adj)
zwykły
  1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
używać, stosować
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
uźytkownik, użytkownik
  1. iemand die iets gebruikt

gebruiksaanwijzing (n)
instrukcja obsługi

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
myśl
  1. het nadenken, idee

gedachtegang (n)
tok myślenia
  1. een reeks op elkaar volgende denkstappen

gedeeltelijk /ɣəˈdeltələk/ /ʝəˈdeltələk/ (adj)
częściowo

gedegen (adj)
dokładny
  1. degelijk, grondig

gedicht (n)
wiersz, poemat
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedrag (n)
zachowanie
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

gedragen /ɣə.'dra.ɣə(n)/ (v)
postąpić
  1. zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
cierpliwość
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
cierpliwy
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
podczas
  tijdens

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (adj)
żółty
  1. citroen-, goudkleurig

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (n)
żółćy, żółty
  1. kleur tussen oranje en groen
żółty guzek
  2. vogelziekte

geelzucht (n)
żółtaczka

geen (indefinitePronoun)
nie; żaden, żadna, żadno
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geer /ɣer/ (n)
giron
  1. heraldisch element

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
duch
  2. een onsubstantieel wezen
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten

geestig (adv)
dowcipny

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
ziewać
  1. gapen

gefluister (n)
szept

gegeerd (adj)
promień
  1. met geren bezet

gegeven /ɣəˈɣevə(n)/ /χəˈχevə(n)/ (n)
dana
  1. een bekend geval of feit

gegrinnik (n)
chichot
  1.

gehechtheid (n)
przywiązanie
  1.

geheel (n)
całość

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
tajny, sekretny
  1. opzettelijk verborgen

geheim /ɣəɦɛɪm/ (n)
sekretny, tajny
  1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

geheugen (n)
pamięć
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen
  2. snel toegankelijke plaats om data op te slaan

geheugenmetaal (n)
stopy z pamięcią kształtu

geheugenverlies (n)
amnezja

gehoor (n)
słuch
  1. het organische systeem om geluiden waar te nemen

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
posłuszny
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen (v)
być posłusznym
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

gehuwd (adj)
żonaty

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
koza
  1. bepaald soort zoogdier Capra aegagrus hircus

geitenkaas (n)
kozi ser

geitenmelk (n)
kozie mleko, mleko kozie
  voedzaam vocht dat tepels van een geit afscheiden

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
szalony
  2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig
  4. knettergek

gekko (n)
gekon
  1. gekko

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
śmiech
  1. het lachen

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
pieniądze, pieniądz
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
ważny
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

geldstraf (n)
mandat
  1. straf die bestaat uit het betalen van een geldbedrag

geldstuk (n)
moneta

geldverspilling (n)
strata pieniędzy
  1. de besteding van geld aan minder voordelige doeleinden dan mogelijk zou zijn geweest

gele koorts (n)
żółta febra

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
temu
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ (n)
stawonóg
  1. een dier met een uitwendig skelet van chitine

geleerde (n)
uczony
  1. iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
okazja
  1. mogelijkheid tot

geleiden (v)
przewodzić

geleider (n)
przewodnik
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelijk /ɣə'lɛɪk/ (adj)
równy
  1. met elkaar overeenstemmend

gelijk /ɣə'lɛɪk/ (n)
racja
  1. juistheid, recht

gelijkbenig /ɣəlɛɪgˈbenəx/ (adj)
równoramienny
  1 & 2.

gelijkenis (n)
podobieństwo
  1. de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

gelijkheid (n)
równość

gelijkstroom (n)
prąd stały

gelijktijdigheid (n)
jednoczesność
  1. het op hetzelfde moment plaatsvinden van meerdere gebeurtenissen

gelijkzijdig (adj)
równoboczny
  1. alle zijden gelijk in lengte

gelofte /ɣə'lɔftə/ (n)
przysięga
  1. een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
wiara
  1. godsdienst
przekonanie
  2. de overtuiging dat iets zo is

geloofwaardigheid (n)
wiarygodność
  1. de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden

geloven (v)
wierzyć
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ (n)
wierny
  1. iemand die een bepaald geloof aanhangt

geluiddicht (adj)
dźwiękoszczelny
  1. zodanig geïsoleerd dat geluiden niet binnen kunnen dringen of de ruimte verlaten

geluk /ɣəˈlɵk/ /χəˈlɵk/ (n)
szczęście
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig (adj)
szczęśliwy
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gember (n)
imbir
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemberpoeder (n)
mielony imbir
  1. fijngemalen gedroogde wortels van Zingiber officinale

gemeenschap (n)
wspólnota
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan
społeczność
  2. samenleving

gemeenschappelijk /ɣəmenˈsxɑpələk/ /χəmenˈsχɑpələk/ (adj)
wspólny
  3. gerelateerd aan meer dan een entiteit

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
gmina
  1. bestuurlijke eenheid

gemenebest (n)
wspólnota
  1. gemeenschap van onafhankelijke landen

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adv)
przeciętnie
  1. in de meeste gevallen

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
średnia
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems (n)
kozica
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen (n)
gen
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade (n)
łaska

genadeloos (adj)
bezlitosny

genadeslag (n)
coup de grâce
  1. de laatste slag toegebracht aan een zwaargewonde vijand om hem uit zijn lijden te helpen

gendarme (n)
żandarm

gender /ˈdʒɛndər/ (n)
gender
  1. sekse

genealogie (n)
genealogia
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

genealogisch (adj)
genealogiczny

geneesheer (n)
lekarz, doktor

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
medycyna
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

geneesmiddel (n)
lek
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

generaal (n)
generał
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie (n)
pokolenie
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

generator /ˌɣenəˈratɔr/ /ˌχenəˈratɔr/ (n)
generator
  1. een apparaat of persoon die iets genereert (doet ontstaan)

generiek (adj)
ogólny
  2. algemeen

generiek (n)
czołówka
  1. titels

genetica (n)
genetyka
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

genetisch /ɣəˈnetis/ (adj)
genetyczny
  1. gerelateerd aan de erfelijkheid

geneuzel (n)
bełkot
  1.

genezing / xəˈneziŋ / (n)
wyzdrowienie
  1. het proces van het weer gezond worden

genie /ʒəˈni/ (n)
geniusz
  1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

genieten /ɣə.ni.tə(n)/ (v)
cieszyć się
  1. voordeel hebben van iets

genitief (n)
dopełniacz
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

genoeg (indefinitePronoun)
dosyć

genoom /xəˈnom/ (n)
genom
  1. een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme

genotype (n)
genotyp
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre (n)
gatunek
  1. categorie in een kunstvorm

genster (n)
iskra
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

gentiaan (n)
goryczka

gentrificatie (n)
gentryfikacja

genus (n)
rodzaj
  1. Grammaticaal geslacht

geocentrisch (adj)
geocentryczny

geochemie (n)
geochemia

geodesie (n)
geodezja

geofoon (n)
geofon

geofysica (n)
geofizyka

geografie (n)
geografia
  1. aardrijkskunde

geografisch (adj)
geograficzny
  1. aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde

geologie (n)
geologia
  1. aardkunde

geologisch (adj)
geologiczny
  1. op de geologie betrekking hebbend

geoloog (n)
geolog

geometrie (n)
geometria
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

geomorfologie (n)
geomorfologia

geoorde fuut (n)
perkoz zausznik
  1. futensoort met zwarte nek, zwarte kop en een goudgele oorpluim, Podiceps nigricollis

gepensioneerde (n)
emeryt

gerecht (n)
danie, potrawa
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid
sąd
  2. rechtbank, de rechter

gereedschapskist (n)
niezbędnik
  1. afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt

geriatrisch (adj)
geriatryczny
  1. medische zorg voor oudere mens

germanisme (n)
germanizm
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Duits of gevormd naar het Duits

germanium (n)
german
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerst (n)
jęczmień
  2. en 3. (zaad van de) plant Hordeum vulgare

gerstekorrel (n)
prosaki
  2. wit korreltje op het ooglid

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
plotka
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is
  1. lawaai; een klein geluid

gerundium (n)
odsłownik
  1. zelfstandig gebruikte verbogen infinitief

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
prezent
  1. iets dat men geeft

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
historia
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving (n)
historiografia

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
biczować
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

geslacht /ɣəˈslɑxt/ /χəˈslɑχt/ (n)
rodzaj
  3. (biologisch) genus
rodzaj (gramatyczny)
  4. grammaticaal geslacht

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
narząd płciowy
  1. lichaamsdeel

geslachtsziekte (n)
choroba weneryczna
  1. een aandoening aan de geslachtsorganen, vaak een seksueel overdraagbare aandoening

gesp /ɣɛsp/ (n)
sprzączka, klamra
  1. sluitmechanisme aan riemen e.d.

gespierd (adj)
muskularny, umięśniony
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek (n)
rozmowa
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gesprekspartner (n)
interlokutor
  1. een persoon die deelneemt aan een gesprek

gestatie (n)
ciąża
  1. zwangerschap

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
skała
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

gestippelde alver (n)
bystrzanka
  1. bepaalde soort zoetwatervis, Alburnoides bipunctatus

getal (n)
liczba

getalenteerd (adj)
utalentowany
  1. talent hebbend

getijcentrale (n)
elektrownia pływowa
  1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

getijdencentrale (n)
elektrownia pływowa
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) elektrische centrale die werkt door middel van getijdenstromen ontstaan door het hoogteverschil tussen eb en vloed

getouwtrek (n)
przeciąganie liny
  1.

getrouw (adj)
wierny

getuige (n)
świadek
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigen (v)
zeznawać
  1. een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis (n)
świadectwo

geur /ɣøːr/ /χøːr/ (n)
zapach
  1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
niebezpieczeństwo
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
niebezpieczny
  1. gevaar met zich meebrengend

geval (n)
przypadek
  1.

gevangene (n)
więzień
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
więzienie
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevarendriehoek (n)
trójkąt odblaskowy
  1een driehoekige rode reflector

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
walka
  1. een handgemeen

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
dawać, przekazywać
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevleugeld (adj)
skrzydlaty
  1. met vleugels

gevoel /ɣəˈvul/ (n)
uczucie
  1. gewaarwording

gevoeligheid (n)
czułość
  1. een aandoenlijkheid
  2. de nauwkeurigheid van instrumenten
  3. de spanning van een film

gevogelte (n)
drób
  1. een verzamelnaam voor vogels die gekweekt worden als voedsel

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
skutek
  1. iets dat voortkomt uit iets anders

geweer (n)
karabin

gewei (n)
poroże, róg
  1. een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

geweld (n)
przemoc
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

geweldig /ɣə'ʋɛldəx/ (adj)
ogromny
  1. enorm
świetny
  2. bijzonder goed

gewelf (n)
sklepienie

gewenning (n)
habituacja
  1. een proces waarbij een eerder ongewone prikkel steeds meer als normaal ervaren gaat worden

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
sumienie
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
ciężar, waga
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewichtheffen (n)
podnoszenie ciężarów
  1. een sport waarbij de beoefenaars proberen om zware gewichten op te heffen die aan stalen staven zijn bevestigd

gewichtheffer /xə'wɪxthɛfər/ (n)
ciężarowiec
  1.

gewichtsverlies (n)
odchudzanie
  1. het minder worden van de massa van een persoon of voorwerp

gewone vinvis (n)
finwal
  1. Balaenoptera physalus, een groot zeezoogdier, lang en gestroomlijnd met puntige kop

gewoon /ɣəˈwoːn/ /ɣəˈβ̞oːn/ /χəˈʋon/ (adj)
zwyczajny

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
nawyk, zwyczaj
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewricht (n)
staw
  1. verbinding

gezant (n)
wysłannik

gezegde (n)
orzeczenie
  2. alle zinsdelen behalve het onderwerp

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
asysta
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
  2. bij iemand blijven
naród
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezicht (n)
twarz
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezichtspunt (n)
wizja

gezin (n)
rodzina
  1. huishouden bestaande uit een of meer ouders en hun kinderen

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
zdrowy
  1. vrij van ziektes en zeertes
  2. bevorderlijk voor een goede conditie

gezondheid (n)
zdrowie
  1. welbevinden, in goede staat zijn

gezwoeg (n)
trud
  1.

geïntegreerde schakeling (n)
scalak

gids /ɣɪts/ /χɪts/ (n)
przewodnik
  persoon die een groep begeleid en uitleg geeft

giek (n)
bom
  1. rondhout bevestigd aan het onderlijk van een zeil

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
sęp
  1. benaming voor grote aasetende roofvogels met een kale kop en machtige vleugels

gierig (adj)
skąpy
  1. geen geld of bezit aan een ander willende geven

gierst (n)
proso
  2. en 3. (zaden van) de graansoort Panicum miliaceum

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ (n)
jerzyk
  1. bepaald soort vogel, Apus apus

gieten (v)
lać

gieter (n)
konewka
  1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten

gieterij (n)
odlewnia
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen

gietijzer (n)
żeliwo

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
trucizna
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
trujący, toksyczny
  1. gif bevattend

gigabyte (n)
gigabajt

gigantisch (adj)
gigantyczny

gigawatt (n)
gigawat
  1. een miljard watt

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
zakładnik, zakładniczka
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gijzelen /'ɣɛɪzələ(n)/ (v)
brać zakładnika
  1. iemand gevangen nemen om daarmee een losprijs te bedingen

gilde /ˈɣɪldə/ /ˈχɪɫdə/ (n)
cech

gin (n)
gin

ginseng (n)
wszechlek
  1.

gips (n)
gips
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
żyrafa
  1. Herkauwend dier

giraffe (n)
żyrafa
  1. herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, Giraffa camelopardalis

gist (n)
drożdże
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gisten (v)
fermentować

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
wczoraj
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
wczoraj
  1. de laatste dag die voltooid is

giswerk (n)
domysł
  1.

gitaar /ɣi'tar/ (n)
gitara
  1. een muziekinstrument

glaciologie (n)
glacjologia

glad (adj)
gładki

gladiator (n)
gladiator

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
szklanka, szkło
  1. niet-kristallijne vaste stof
  3. om uit te drinken
szkło, szklanka
  2. op basis van SiO₂

glasachtig lichaam (n)
ciało szkliste

glasharmonica (n)
harmonika szklana
  1. glasharmonica

glasnost (n)
głasnost

glaswol (n)
wełna szklana
  isolatiemateriaal gemaakt van glas

glaucoom (n)
jaskra
  1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt

glazuur (n)
glazura
  1-2

gletsjer (n)
lodowiec
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

glijbaan (n)
zjeżdżalnia

glijden /ˈxlɛɪdə(n)/ /ˈɣlɛːdə(n)/ (v)
ślizgać się
  1. met geringe wrijving gericht voortschuiven

glimlach (n)
uśmiech
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
uśmiechać się
  1. zacht onhoorbaar lachen

gloed /ɣlut/ (n)
żar

gloeidraad (n)
żarnik

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
żarówka
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glossarium (n)
glosariusz

glottisslag /ˈɣlɔtɪˌslɑx/ (n)
zwarcie krtaniowe
  1. een klank die met de stembanden in de keel geproduceerd wordt en tot de plosieven gerekend wordt

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
gluten

glycerine (n)
glicerol, gliceryna

glycerol (n)
glicerol, gliceryna

gneis (n)
gnejs
  1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders

gnoe (n)
gnu
  1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae...

gnoom (n)
gnom
  1. mythologisch wezen dat lelijk, klein van stuk is en meestal een baard heeft

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
bóg
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk (adj)
boski

godgans (adj)
cały
  1. heel, geheel (vooral van tijdsperiodes zoals bijvoorbeeld dag)

godheid (n)
bóstwo
  1. een hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
bogini
  1. een vrouwelijke godheid

godslastering (n)
bluźnierstwo
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godvrezend (adj)
bogobojny
  1.

goed (adj)
dobry
  1. kwaliteit bezittend

goed (adv)
dobrze
  1. op goede wijze

goedemiddag (interjection)
dzień dobry

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
dzień dobry
  groet

goedenacht (interjection)
dobranoc
  avond wens

goedenavond (interjection)
dobry wieczór
  1. een groet die in de avond gebruikt wordt

goedheid (n)
dobroć
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren (v)
aprobować
  1. toestemming verlenen

goedkoop (adj)
tani
  1. laag in prijs

goelag (n)
gułag

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
hazard
  2. een keuze zonder het juiste antwoord te weten

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ (v)
ryzykować
  1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers

golf /χɔl(ə)f/ (n)
fala
  1, 2 en 3
zatoka
  4. grote baai
golf
  1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen.

golfbreker (n)
ostroga brzegowa
  1. constructie om de kracht van watergolven te weerstaan

golfgeleider (n)
falowód

golflengte (n)
długość fali

gonade (n)
gonada

gondel /ˈɣɔndəl/ (n)
gondola
  1. een pleziervaartuig in Venetië

gong (n)
gong
  1. een hangend slagwerk

gonorroe (n)
rzeżączka
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

googelen /ˈgu:gələ(n)/ /ˈɡu.ɡə.lə(n)/ /ˈɣu.ɣə.lə(n)/ (v)
guglać, googlować
  1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google

googol (n)
googol

googolplex (n)
dziesięć do potęgi dziesięciu do potęgi stu

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
zlew
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordeldier (n)
pancernik, pancerniki
  1. zoogdier met pantser van beweegbare schubben uit de familie Dasipodidae

gordelroos (n)
półpasiec

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
zasłona, kurtyna
  1. doek ter afdekking

gorilla (n)
goryl
  1. Afrikaanse mensaap uit het geslacht Gorilla

gors /ɣɔrs/ /χɔrs/ (n)
trznadel
  1. benaming voor vogels uit de familie Emberizidae

gort (n)
kasza

gospelmuziek (n)
gospel

gotspe /χɔtspə/ (n)
hucpa

goud /ɣʌʊt/ (n)
złoto, złoty
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

goudader (n)
bonanza
  1.

goudbes (n)
miechunka peruwiańska
  1. Physalis peruviana

goudbrons (n)
brąz koryncki

gouden medaille (phraseologicalUnit)
złoty medal

goudhaantje (n)
mysikrólik
  1. bepaald soort klein vogeltje met een goudkleurig kruintje Regulus regulus

goudplevier (n)
siewka złota
  1. soort plevier, Pluvialis apricaria

goudsmid (n)
złotnik
  1. een smid die met goud werkt

goudvink (n)
gil
  1. bepaald soort vogel, Pyrrhul pyrrhula

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
złota rybka
  1. bepaald soort kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt, Carassius auratus auratus

goulash (n)
gulasz
  1. een stoofschotel van o.a. rundvlees, paprika en uien, tevens het nationale gerecht van Hongarije

gouverneur (n)
gubernator
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

graad (n)
stopień
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
hrabia, graf
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graafschap (n)
hrabstwo

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
chętnie
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graag gedaan (interjection)
nie ma za co
  1. beleefd antwoord nadat je bedankt bent

graal (n)
graal
  1.

graan /ɣran/ (n)
zboże

graat (n)
ość

gradenboog (n)
kątomierz
  1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
grób, mogiła, grobowiec
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafheuvel (n)
kopiec
  1. kunstmatige heuvel die is opgeworpen om als graf te dienen

grafiet (n)
grafit
  in plaatjes gekristalliseerde koolstof

grafisch (adj)
graficzny

grafschrift (n)
epitafium
  1. op een grafsteen gegraveerde korte tekst, gewijd aan de overledene

grafsteen (n)
nagrobek
  1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert

gram (n)
gram
  1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg)

grammatica (n)
gramatyka
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

grammaticaal (adj)
gramatyczny

grampositieve bacteriën /ɣṛɑm.ˌpo.zi.ˈtiː.və.bɑk.ˈteːri.jə(n)/ /χrɑm.ˌpo.zi.ˈti.və.bɑk.ˈtɪː.ri.jə(n)/ (n)
bakterie Gram-dodatnie
  1. verzamelnaam voor soorten met een dikke laag peptidoglycaan in hun celwand

granaat (n)
granat
  1. een groep kubische mineralen

granaatappel (n)
granat
  2. vrucht
  1. boom

granaatwerper (n)
granatnik
  1. wapen, of deel van een wapen, bestemd voor het lanceren van stuwloze ontploffende projectielen

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
granit
  1. stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

granulocyt /ˌɣranyloˈsit/ (n)
granulocyt
  1.

grap /ɣrɑp/ /χrɑp/ (n)
żart
  1. verhaal dat of handeling die erop gericht is om de lachlust op te wekken

grapefruit (n)
grejpfrut
  1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht

grapefruitsap (n)
sok grejpfrutowy
  1. sap van de vrucht van de boom Citrus paradisi

grappa (n)
grappa
  1.een Italiaanse alcoholische drank

grappig /'ɣrɑpəχ/ (adj)
zabawny
  1. de lust tot (glim-) lachen opwekkend

gras /ɣrɑs/ (n)
trawa
  1. plantenfamilie
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasgroen (adj)
trawiastozielony

grasmodderpaard (n)
koń trawiasto-błotny

grasmus (n)
pokrzewka cierniówka
  1. Sylvia communis, een zangvogel uit de familie zangers Syviidae

graspieper (n)
Świergotek łąkowy
  1. Anthus pratensis, een zangvogel uit de familie Motacillidae

graszode (n)
darń

gratie (n)
łaska
  1. het afzien van de uitvoering van een straf

gratis (adj)
za darmo
  1. wat zonder betaling verkregen wordt

grauwe gans (n)
Gęś gęgawa
  1. bepaalde soort grijsbruine vogel met oranje snavel, Anser anser

grauwe kiekendief (n)
błotniak łąkowy
  1. bepaalde soort roofvogel, Circus pygargus

graven (v)
kopać, wykopywać
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren (v)
grawerować
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

gravin (n)
hrabina
  1. vrouwelijke graaf

gravure (n)
grawerka
  2. decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden

grazen /'χrazə(n)/ (v)
żerować
  1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen

gregoriaans (adj)
gregoriański

grens /ɣrɛns/ (n)
granica
  1. een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn
granica, brzeg
  2. de raaklijn tussen twee landen

grenzen (v)
granicznyć
  1.

griep /ɣrip/ (n)
grypa
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

griesmeel (n)
semolina
  1. grof gemalen meel

griet /ɣrit/ /χrit/ (n)
nagład
  C. vissoort

griezelig (adj)
niesamowity

griffioen (n)
gryf
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijs (adj)
szary
  1. de kleur grijs hebbend

grijsharig /ɣrɛɪsˈɦarəx/ (adj)
siwowłosy
  1. met grijs haar

grijze walvis (n)
pływacz szary
  1. stevige zwarte walvis, met bolvormig voorhoofd en een heel kleine snuit

gril (n)
kaprys
  2. onredelijk en willekeurig gedrag

grill (n)
grill

grimmig (adj)
ponury

grind (n)
żwir

grisaille (n)
grisaille

grizzlybeer /ˈgrɪzliˌbeːr/ /ˈɣrɪzliˌbeːr/ (n)
grizli, grizzly, niedźwiedź szary
  1. Ursus arctos horribilis, een Amerikaanse ondersoort van de bruine beer.

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
wzrost
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
rosnąć
  groter worden

groen (adj)
zielony
  1. de kleur groen hebben

groen (n)
zieleń, zielony
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groen licht (n)
zielone światło
  1. groen verkeerslicht
  2. toestemming

groente (n)
owoce, warzywo
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenwier (n)
zielenica
  1. organisme behorend tot de stam Chlorophyta

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
grupa
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groepsdruk (n)
presja rówieśnicza
  1. sociale druk

groepsimmuniteit (n)
odporność stadna

groepsseks (n)
seks grupowy
  1.

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ (n)
pozdrowienie
  1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet

groeten /ˈɣrutə(n)/ (n)
witać
  1. iemand goedendag of gedag zeggen

grog (n)
grog
  1. alcoholisch mengsel van rum, suiker en heet water

grommen (v)
warczeć
  1. een dreigend geluid voortbrengen

grondbezitter (n)
właściciel ziemski
  1.

grondstof (n)
surowiec

grondwater (n)
woda gruntowa
  1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt

grondwet (n)
konstytucja
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
duży, wielki
  1. meer dan normaal in formaat
  3. machtig, belangrijk
wielki, duży
  2. bewonderenswaardig, goed
dorosły, duży
  4. volwassen

groothandel (n)
hurt
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

groothertog (n)
wielki książę
  1.

groothertogdom (n)
wielkie księstwo
  1.

groothoekobjectief (n)
obiektyw szerokokątny

grootmoeder (n)
babka, babcia, babunia
  1. een moeder van een ouder

grootmoedigheid (n)
wielkoduszność
  1. op een krachtige manier heel gul zijn

grootoorvos (n)
otocjon

grootouder /ˈgrotˌʌʊdər/ (n)
dziadkowie
  1. de ouder van een ouder

grootte (n)
rozmiar

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
dziadek
  1. de vader van een ouder

grootvorst (n)
wielki książę
  3. groothertog

grootzeil (n)
grot
  1. in de klassieke zeilvaart de onderste, grootste zeil aan de grote mast
  2. in de moderne zeilvaart het zeil bevestigd met het voorlijk aan de achterkant van de (grootste) mast

grot /ɣrɔt/ (n)
jaskinia
  1. een onderaardse holte

grote beer (n)
niedźwiedziówka kaja
  1. grote bruine nachtvlinder met witte strepen, Arctia caja

grote bonte specht (n)
dzięcioł duży
  1. bepaald soort vrij grote vogel met zwarte rug- en lichtere buikzijde, Dendrocopos major

grote burgemeester (n)
mewa blada
  1. soort zeevogel van ongeveer 70 centimeter groot, Larus hyperboreus

grote hersenen (n)
kresomózgowie
  1. de eindhersenen en de tussenhersenen vormen samen de grote hersenen

grote mantelmeeuw (n)
mewa siodłata
  1. soort zeevogel, Larus marinus

grote muggenorchis (n)
gółka długoostrogowa
  1.

grote pimpernel (n)
krwiściąg lekarski
  1. bepaald soort overblijvende plant, Sanguisorba officinalis

grote poolwalvis (n)
wieloryb grenlandzki
  1. Balaena mysticetus, grote massieve walvis met een kolossale kop

grote stern (n)
rybitwa ezubata
  1. bepaalde soort zeevogel, te herkennen aan zijn zwarte kuif en snavel met een klein geel puntje, Sterna sandvicensis

grote zee-eend (n)
uhla
  1. Melanitta fusca, een vrijwel geheel zwarte eendensoort die voornamelijk op zee voorkomt

grotesk (adj)
groteskowy
  1. op afschrikwekkende wijze buitenissig

gruis (n)
piasek

grutto /ˈxrʏto/ /ˈɣrʏto/ (n)
szlamik rycyk
  1. bepaald soort weidevogel en een van de grootste steltlopers

gruzelementen /'ɣryzələ'mɛntə(n)/ (n)
kawałeczki
  1. stukken die ontstaan wanneer een voorwerp breekt

guave (n)
guajawa, gujawa
  1. en 2. (vrucht van) Psidium guajava

guerrilla (n)
guerilla

gulp /ɣɵlp/ (n)
rozporek
  1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken

guppy (n)
gupik
  1. een levendbarend tandkarpertje en aquariumvisje uit Zuid-Amerika

gymnastiek (n)
gimnastyka
  1. oefeningen voor de gezondheid van een mens

gyroscoop /ˌɣiroˈskop/ (n)
żyroskop

haag (n)
żywopłot
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haagbeuk (n)
grab
  1. bepaald soort loofboom, Carpinus betulus

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
rekin
  1. benaming voor roofvissen uit de superorde Selachimorpha

haak /haːk/ (n)
hak

haakbus (n)
arkebuz

haakje (n)
nawias
  2. een leesteken

haan /ɦan/ (n)
kogut
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar (n)
włosy, włos
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haar (personalPronoun)
ją
  1. accusatief van zij, derde persoon enkelvoud
jej
  2. datief van zij, derde persoon enkelvoud

haar (possessivePronoun)
jej
  1. bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

haarband (n)
czółko
  1. sierband die in het haar gedragen wordt

haard (n)
kominek
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
spinka do włosów
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haas (n)
zając
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (n)
pośpiech
  1. de drang hebben om iets snel te doen

haastig (adj)
pośpieszny
  1. zich niet de tijd nemend

haat /ɦaːt/ (n)
nienawiść
  1. sterk gevoel van vijandschap

hafnium (n)
hafn
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis (n)
jaszczurka
  1. langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia

hagel /haɣəɫ/ (n)
grad
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt

hagelen (v)
grad pada
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hagelgeweer (n)
strzelba
  1. een vuurwapen om voornamelijk hagelpatronen mee af te schieten

hagelsteen /ˈhaɣəɫˌsten/ (n)
gradowina
  1. een klontje ijs dat als neerslag uit de lucht komt

hak (n)
obcas
  1. hiel van de voet
motyka
  3. werktuig om de grond mee open te hakken

hakhout (n)
lasek
  1. houtgewas dat ieder 6-10 jaar gekapt wordt meestal om te gebruiken als brandhout

halen /ˈɦalə(n)/ (v)
aportować
  1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

half /ɦɑlf/ (adj)
połowiczny
  1. de helft zijnde

halfgeleider (n)
półprzewodniki, półprzewodnik
  1-2

halfgod (n)
półbóg

halfrond (n)
półkula
  1. het oppervlak van een halve bol, met name van de aarde

halfzus (n)
przyrodnia siostra

hallo (interjection)
cześć, hej
  1. groet

hallucinatie (n)
halucynacja

hallucinogeen (adj)
halucynogenny

halogeen (n)
halogen

hals (n)
szyja

halsader (n)
żyła szyjna
  1.

halsstarrigheid (n)
upartość
  1. het te vasthoudend zijn

halte /ˈhɑɫtə/ (n)
przystanek
  2. een plaats waar een bus stopt

halter (n)
ciężarek

ham /ɦɑm/ (n)
szynka
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
hamburger
  1. schijf gebraden gehakt

hamel (n)
skop
  1. gecastreerde ram

hamer /ˈhamər/ (n)
młot, młotek
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan
  2. één van de gehoorsbeentjes in het oor

hamster (n)
chomik
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hamsteren (v)
gromadzić
  1. een voorraad aanleggen bij voedselschaarste

hand /ɦɑnt/ (n)
dłoń, ręka
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handbal (n)
piłka ręczna, szczypiorniak

handboei /ˈɦɑnt.buj/ (n)
kajdanki
  1. een paar aan elkaar verbonden afsluitbare ringen

handdoek /hɑnduk/ (n)
ręcznik
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handdruk (n)
uścisk dłoni

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
handel
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen (v)
działać
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden
handlować
  2. handel drijven

handeling (n)
czyn
  1. datgene dat gedaan is

handelspapier (n)
dokument zbywalny
  1. verhandelbaar waardepapier aan toonder of aan order

handelsreizigersprobleem (n)
problem komiwojażera
  1.

handelsvloot (n)
flota handlowa
  1. groep schepen waarmee handel wordt gedreven

handig /ˈɦɑndɪɣ/ /ˈɦɑndɪχ/ (adj)
zręczny
  1. goed met de handen om kunnen gaan

handkar (n)
taczka
  1. een 2 wielige kar die met menskracht wordt bewogen

handoplegging (n)
nakładanie rąk
  1. het leggen van de hand op iemands hoofd

handrem (n)
hamulec ręczny
  1. met de hand bediende rem

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
rękawica, rękawiczka
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtekening (n)
podpis

handvol (n)
garść
  2. klein aantal

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
grzebień
  2.

hangbrug (n)
most wiszący
  1.

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
hamak
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hangslot (n)
kłódka
  1. een slot dat aan een beugel hangt

hap (n)
kęs
  1. voedsel of iets anders dat je door het openen en sluiten van je lippen in je mond krijgt

haptisch (adj)
dotykowy
  1. betrekking hebbend op de tastzin

harde tarwegriesmeel (n)
kasza z pszenicy durum
  1. en 2 grof gemalen meel van harde tarwe (Triticum durum)

harder /'ɦɑrdər/ (n)
cefal
  1. Mugil curema, een straalvinnige vissoort

hardgekookt (adj)
na twardo
  1. door koken stijf geworden (met name van eieren)

hardhorig (adj)
głuchawy
  1.

hardware (n)
hardware
  1. elektronische en mechanische delen in en om computersystemen

harig (adj)
włochaty

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
śledź
  1. zoutwatervis

haringhaai (n)
lamna śledziowa
  1. bepaalde middelgrote haai en consumptievis, Lamna nasus

hark (n)
grabie
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harlekijn (n)
arlekin
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harmonium (n)
fisharmonia
  1. (muziekinstrument) een toetsinstrument dat gerekend wordt tot de aerofonen

harp (n)
harfa
  1.

harpij (n)
harpia
  3. feeks

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ (n)
harpun
  2. een speer met weerhaken
  1. een grote pijl met weerhaken aan een touw

hars /ɦɑrs/ (n)
żywica
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
serce

hartaanval (n)
zawał serca, zawał mięśnia sercowego
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartfalen (n)
niewydolność serca
  1.

hartig (adj)
niesłodki

hartkamer /ˈhɑrt.ka.mər/ /ˈɦɑrt.ka.mər/ (n)
komora
  1. één van twee kamers van het hart

hartklep /ˈhɑrtklɛp/ (n)
zastawka serca
  1. hartweefsel in de vorm van een vlies dat samengetrokken door een spiertje terugstromen van het verder gepompte bloed tegengaat

hartslag (n)
bicie serca

hartspecialist (n)
kardiolog

hartstilstand /ˈhɑrtstɪlstand/ /ˈhɑrtstɪlstɑnt/ /ˈhɑrtstɪɫstɑnt/ (n)
zatrzymanie akcji serca
  1. het stoppen van het kloppen van een hart

hartsvanger (n)
kord

hashtag (n)
hashtag
  1. grafisch symbool #

hassium (n)
has
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

haten /'ɦatə(n)/ (v)
nienawidzić
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

hatsjie (interjection)
apsik

hauw (n)
łuszczynka
  1. een droge doosvrucht, die minstens driemaal zo lang als breed is, zoals bij koolzaad en pinksterbloem.

haven /ɦavə(n)/ (n)
port, przystań
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

haver (n)
owies
  1. en 2. (zaden van) eenjarig graangewas Avena sativa
owies zwyczajny
  1. éénjarig graangewas Avena sativa

havermeel /ˈhavərˌmɪːɫ/ (n)
mąka owsiana
  zeer fijn gemalen haver

havermelk (n)
mleko owsiane
  plantaardige melk op basis van hele haverkorrels

havermoutpap (n)
owsianka

havervlokken (n)
płatki owsiane
  havervlokken

havik /ˈɦavɪk/ (n)
jastrząb gołębiarz, jastrząb
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt

hazelaar (n)
leszczyna
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
orzesznica
  1. knaagdier in de familie van slaapmuizen, Muscardinus avellanarius

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
orzech laskowy
  1. een vrucht van de hazelaar

hazenlip /ˈhaː.zə(n)ˌlɪp/ (n)
zajęcza warga

hazewind (n)
chart
  1. snelle hond wordt ingezet voor wedrennen of jacht op hazen

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
mieć
  1. bezitten
  1. voor voltooide tijd
musieć
  2. moeten

hebzuchtig (adj)
chciwy
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hectisch (adj)
hektyczny
  1. zeer druk en chaotisch

hectoliter (n)
hektolitr
  1. 100 liter

hectometer (n)
hektometr
  1.

hede /ˈɦeː.də/ (n)
pakuły
  1. werk, afval van vlas of hennep

hedonisme (n)
hedonizm
  1. leer dat genot het hoogste goed is

heek (n)
morszczuk europejski, morszczuk zwyczajny

heel /heːl/ (adj)
cały
  1. niet stuk

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
wszechświat
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heer /ɦɪːr/ (n)
pan
  1.

heermoes (n)
skrzyp polny

heerser (n)
władca
  1. iemand die de macht uitoefent

heester (n)
krzew

heet /ɦeːt/ (adj)
gorący
  1.

hefboom (n)
dźwignia
  1.

heg (n)
żywopłot
  1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden

hegemonie (n)
hegemonia

heggenmus (n)
pokrzywnica, płochacz pokrzywnica
  1. een zangvogel ter grootte van een huismus met opvallend grijs op de kop

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
wrzosowisko
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heiden (n)
poganin
  1. mensen die geen jood of christen zijn

heidens (adj)
pogański
  1. van de heidenen

heilbot (n)
halibut, kulbak
  1. bepaald soort grote schol, reus onder de platvissen en consumptievis, Hippoglossus hippoglossus

heiligdom (n)
sanktuarium, świątynia
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige (n)
święta

heiligschennis (n)
świętokradztwo
  vergrijp aan iets heiligs

heimwee /'hɛɪmʋe/ (n)
tęsknota
  1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt

hekel (n)
niesmak
  2. een sterke afkeer van iets

heks /ɦɛks/ (n)
czarownica, wiedźma
  1. boosaardige tovenares

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ (n)
polowanie na czarownice
  1. het jagen op vermeende heksen

hekserij (n)
czary

hel /'ɦɛl/ (n)
piekło
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas (adv)
niestety
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

held /ɦɛlt/ (n)
bohater, heros

heldenmoed (n)
bohaterskość
  1. de durf en de kracht van mensen, die zich, met gevaar voor eigen leven, voor de goede zaak inzetten

heldhaftigheid (n)
dzielność
  1. het heel moedig en dapper zijn

helen /'ɦelə(n)/ (v)
leczyć
  1. gezond worden

helft /ɦɛlft/ (n)
połowa, pół

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
helikopter, śmigłowiec
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

heling /ˈhe.lɪŋ/ (n)
paserstwo
  2. het verkopen van gestolen goederen zonder dat de verkoper ze zelf gestolen heeft

heliocentrisch (adj)
heliocentryczny

helium (n)
hel
  1. een chemisch element en een inert edelgas

hellebaard (n)
halabarda
  1. lang middeleeuws wapen

helling (n)
stok, zbocze
  1. een glooiing in het landschap

helm /ɦɛlm/ (n)
hełm, kask
  1. beschermend hoofddeksel

helmstok (n)
rumpel

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
pomagać, pomóc
  1. iemand bijstaan

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
jego, go
  1.
jemu, mu
  2.

hematiet (n)
hematyt
  1. roodkleurig mineraal dat ferri-oxidekristallen bevat

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
niebo, niebiosa
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
niebo, raj
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemellichaam (n)
ciało niebieskie

hemels (adj)
niebiański

hemiool (n)
hemiola
  1. hemiool

hemisfeer (n)
półkula

hemofilie (n)
hemofilia
  1. bloederziekte

hemorroïde (n)
żylaki
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

hen /ɦɛn/ (n)
kura
  1. vrouwtje van hoenderachtige vogels

hengst /ɦɛŋst/ (n)
ogier
  1. mannelijk paard

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
konopie, konopie siewne

hennepvreter (n)
zaraza gałęzista

hepatisch (adj)
wątrobowy
  1. met betrekking tot de lever

hepatitis (n)
zapalenie wątroby
  1. leverontsteking

heptaan (n)
heptan
  1. C₇H16

heraldiek /herɑl'dik/ (n)
heraldyka
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde

herberg (n)
karczma, zajazd
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herbergen (v)
ulokować
  1. huisvesten

herdenken (v)
uczcić pamięć
  1. plechtig aandacht schenken aan een gebeurtenis uit het verleden

herdenking (n)
wspomnienie

herdershond (n)
owczarek
  1. hond die een kudde bewaakt

heremiet (n)
pustelnik
  1. een geestelijke die in afzondering leeft

heremietibis (n)
ibis grzywiasty
  1. Geronticus eremita

heremietkreeft (n)
krab pustelnik
  1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont

herformuleren (v)
przeformułować
  1. iets op een nieuwe wijze in woorden uitdrukken

herfst (n)
jesień
  1. derde jaargetijde

herfsttijloos (n)
zimowit jesienny
  1. bepaald soort plant, Colchicum autumnale

hergroeperen (v)
przegrupować
  1. organisaties of delen daarvan op nieuwe wijze rangschikken

herhalen (v)
powtarzać
  1. iets opnieuw zeggen
  1. iets opnieuw doen

herhaling (n)
powtórzenie
  1. het nogmaals plaatsvinden

herik (n)
gorczyca polna
  1. lastige en hinderlijke veldmosterd die meestal op en rond akkers groeit

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
przypominać
  1. opnieuw in gedachte brengen

herinnering (n)
wspomnienie

herkauwer (n)
przeżuwacz, zwierzę przeżuwające
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herkomst (n)
pochodzenie

herkrijgen (v)
odzyskać
  1. opnieuw verwerven

hermelijn (n)
gronostaj
  1. bepaald klein wezelachtig zoogdier, Mustela erminea

hermeneutisch (adj)
hermeneutyczny
  1. de uitleg van een (religieuze) tekst betreffend

hernemen /ɦɛr'nemə(n)/ (v)
odzyskać
  1. opnieuw krijgen, opnieuw verkrijgen
  4. opnieuw innemen

heropleving (n)
odrodzenie
  1. opnieuw in actie komen; opnieuw actief worden

heroïne (n)
heroina
  een verdovend middel

herrijzen (v)
odżyć
  1. opnieuw oprijzen, opnieuw gaan leven of functioneren

hersendood (n)
śmierć mózgu

hersenen (n)
mózg
  1. brein

hersenschors (n)
kora mózgowa
  1.

hersenschudding (n)
wstrząs mózgu
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

hersenspoeling (n)
pranie mózgu
  indoctrinatietechniek

hert (n)
jeleń
  1. benaming voor herkauwende zoogdieren uit de familie Cervidae

hertog (n)
książę
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom (n)
księstwo
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin (n)
księżna
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertz (n)
herc
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

herwaarderen (v)
przewartościować
  1. opnieuw, en vaak positiever, beoordelen

het /(ɦ)ət/ /hɛt/ (personalPronoun)
ono, to
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

het kind met het badwater weggooien (v)
wylewać dziecko z kąpielą

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ (v)
nazywać
  1. de naam dragen

heterogeen (adj)
heterogenny

heteroseksualiteit (n)
heteroseksualizm

heteroseksueel (adj)
heteroseksualny
  1. gericht op het andere geslacht of betrekking hebbend op liefde voor mensen met een ander geslacht

heterozygoot /ˈhetroziˌgot/ (adj)
heterozygoty
  1. in het bezit zijnde van twee allelen van een gen bij een (diploïd) organisme

heup (n)
biodro

heupfles (n)
piersiówka
  een kleine platte fles

heuptas (n)
nerka
  1. tasje dat je om je heupen als een riem kan dragen

heuristisch (adj)
heurystyczny
  1. betrekking op het vinden van iets

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
wzgórze, pagórek
  1. een kleine verhoging in het landschap

heuvelachtig /'ɦøvəlɑxtəx/ (adj)
pagórkowaty
  1. met aanzienlijke hellingen en hoogteverschillen

hevel /'ɦevəl/ (n)
lewar
  2. een geheel met vloeistof gevulde pijp of slang waarvan het ene einde lager gehouden wordt dan de andere, waardoor vloeistof van de laatste mond naar de eerste stroomt

hexaan (n)
heksan
  1. C₆H14

hexagonaal (adj)
sześciokątny
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een zestallige as bezittend

hiel (n)
pięta
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hier /ɦiːr/ (adv)
tu, tutaj
  1. op deze plaats

hiernamaals (n)
życie pozagrobowe
  1. leven na de dood

high /hɑj/ (adj)
naćpany
  1. in een euforische toestand van veranderd bewustzijn verkerend

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
on
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen (v)
dyszeć
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hijskraan (n)
żuraw
  1. een constructie om zware lasten op te tillen

hik (n)
czkawka
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hikken /ˈɦɪkə(n)/ (v)
czkać
  1

hinde /ˈhɪndə/ (n)
sarna, łania
  1. een vrouwelijk hert

hinderlaag (n)
zasadzka

hindoeïsme (n)
hinduizm

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ (n)
klasy
  2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst

hinken (v)
utykać

hinniken (v)
rżeć
  1. het geluid van een paard voortbrengen

hippie (n)
ruch hippisowski

histogram (n)
histogram

histologisch (adj)
histologiczny
  1. met betrekking tot de weefselleer

historicus (n)
historyk

historisch (adj)
historyczny

hitte /ˈhɪtə/ (n)
gorąco

hittegolf (n)
fala upałów

hitteschild (n)
osłona termiczna
  1. voorziening die een ruimtevaartuig tijdens de afdaling in een atmosfeer beschermt tegen thermische beschadiging

hiv (n)
HIV
  1. menselijk immuundeficiëntievirus

hiërarchie (n)
hierarchia
  1. rangorde

hiërarchisch (adj)
hierarchiczny
  1. van of volgens de opeenvolging van rangen

hobbelpaard (n)
koń na biegunach

hobbit (n)
hobbit
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
hobby
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hobo (n)
obój
  1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen

hockey (n)
hokej
  1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan

hockeystick (n)
kij hokejowy

hoe /ɦu/ (adv)
jak
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
kapelusz
  1. een hoofddeksel
  2. deel van een zwam

hoedenmaker (n)
kapelusznik
  1. iemand die hoofddeksels voor mensen maakt

hoef /ɦuf/ (n)
kopyto
  1. hoornachtig omhulsel aan de teentop

hoefbevangenheid (n)
ochwat

hoefblad (n)
lepiężnik
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefdier (n)
kopytne, kopytny
  1. hoefdragend zoogdier

hoefijzer (n)
podkowa

hoefsmid (n)
kowal

hoek /ɦuk/ (n)
kąt, róg
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoekig (adj)
kanciasty

hoeksteen /ˈhuk.steːn/ (n)
kamień węgielny
  1. een steen die gebruikt wordt om de hoekpunten van bouwwerken te verstevigen
  2.

hoer /ɦur/ (n)
kurwa
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoera (n)
hura
  1.

hoeslaken (n)
prześcieradło z gumką
  1. een laken dat als een hoes om een matras past en door de elastieken hoeken niet verschuift

hoest (n)
kaszel
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten (v)
kaszleć
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel (interrogativeCardinalNumeral)
ile
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
ilość, kwota, liczba
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hogedichtheidpolyetheen (n)
polietylen wysokiej gęstości
  polymerisatieproduct van etheen

hogedrukgebied (n)
antycyklon, wyż
  1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

hogedrukpan (n)
szybkowar

hoki (n)
miruna
  1. bepaald soort vis, Macruronus novaezelandiae

hol (n)
jaskinia
  1. grot, spelonk
pieczara
  2. ondergrondse woning of schuilplaats van een dier

holenbeer (n)
niedźwiedź jaskiniowy
  1. Ursus spelaeus, een grote berensoort, kwam in Europa voor in het Pleistoceen

holenduif (n)
siniak (ptak)
  1. bepaald soort vogel, Columba oenas

holmium (n)
holm
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holocaust /ˈholokaust/ (n)
całopalenie
  1. massale vernietiging van mensen of dieren

holoceen (n)
aluwialny

holoniem (n)
holonim
  1. een term die het geheel van iets weergeeft, terwijl in werkelijkheid slechts een deel wordt bedoeld

homeopaat (n)
homeopata
  aanhanger of beoefenaar van de homeopathische geneeswijze

homeopathie (n)
homeopatia

homeopathisch (adj)
homeopatyczny
  1.volgens de homeopathie

homeostase (n)
homeostaza
  1. zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
trzmiel, bąk
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofobie (n)
homofobia

homofoon (n)
homofon
  1. gelijkklinkend woord

homogeen (adj)
homogeniczny

homograaf (n)
homograf
  1. gelijkluidend woord

homohuwelijk (n)
małżeństwo homoseksualne
  1. een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht

homoniem (n)
homonim
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homoseksualiteit (n)
homoseksualizm

homoseksueel (adj)
homoseksualny
  1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
pies, suka
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

hondenweer /ˈhɔn.də.ˌʋer/ (n)
psia pogoda

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
sto
  1. het getal 100

honderdduizend (cardinalNumeral)
sto tysięcy
  1. het getal 100.000, een tiende deel van een miljoen

hondsdolheid (n)
wścieklizna

hondsroos (n)
róża dzika

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
głód
  1. behoefte aan voedsel

hongerig (adj)
głodny
  1. grote behoefte aan voedsel hebbend

hongersnood (n)
głód, klęska głodu
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

hongerstaking (n)
głodówka
  1. het weigeren van voedsel uit protest

honing (n)
miód
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honingbij (n)
pszczoła
  1. een bij van de soort Apis mellifera die honing maakt uit nectar en bloemen bestuift

honingdas (n)
miodożer
  1. bepaald soort zoogdier, Mellivora capensis

honingraat (n)
płast

honkbal (n)
baseball
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

hoofd /ɦoːft/ (n)
głowa
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...

hoofdgerecht (n)
danie główne
  1.

hoofdgroepmetaal (n)
głównej
  1. een scheikundig element uit de reeks hoofdgroepmetalen van het periodiek systeem

hoofdlettergevoelig /'ɦo:ftlɛtərɣə'vu:ləx /'ɦo:ftlɛtərʝə'vu:ləx/ (adj)
rozróżniający wielkość liter
  1. woorden geschreven met een hoofdletter anders verwerkend dan dezelfde woorden zonder hoofdletter

hoofdluis (n)
wesz
  1. klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdpagina (n)
strona główna
  1. de voorste pagina van een website

hoofdpijn (n)
ból głowy
  1. pijn in het hoofd

hoofdredacteur (n)
redaktor naczelny
  1. iemand die eindverantwoordelijkheid draagt voor de inhoud van een krant of dergelijke publicatie

hoofdsom (n)
kapitał
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
stolica
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk (n)
rozdział
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoofdtelwoord (n)
liczebnik główny
  1. een telwoord dat een hoeveelheid of aantal aanduidt

hoofdzakelijk (adv)
główny
  1. in belangrijke mate, in overwegende mate

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
wysoki
  1, 2, 3, 4

hoogoven (n)
wielki piec
  1. smeltoven

hoogte (n)
wysokość nad poziomem morza
  1. een verheffing van de aardkorst
wysokość
  2. niveau

hoogtevrees /ˈɦoxtəvres/ /ˈɦoçtəvres/ (n)
akrofobia
  1. angst voor hoogten

hoogverraad (n)
zdrada stanu

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
powódź
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi (n)
siano
  1. gedroogd gras

hooiberg /ˈɦojbɛrx/ (n)
stóg
  1. een ter bewaring opgestapelde hoeveelheid gedroogd gras

hooikoorts (n)
katar sienny

hoop /ɦoːp/ (n)
nadzieja
  3. verwachting van iets wenselijks

hoorbaar (adj)
słyszalny
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
szerszeń
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoorndrager (n)
rogacz
  1.

hop (n)
dudek
  1. bepaald soort vogel, Upupa epops
chmiel
  1. bepaalde plant die onder andere wordt gebruikt bij de bereiding van bier

hopeloos (adj)
zrozpaczony
  1. waaraan hoop op succes ontbreekt

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
mieć, nadzieję, mieć nadzieję
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
słyszeć, słuchać
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horizon (n)
horyzont

horizont (n)
horyzont

horizontaal (adj)
horyzontalny
  1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horloge (n)
zegarek
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hormonaal (adj)
hormonalny
  1. met betrekking tot hormonen

hormoon (n)
hormon
  1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden ...

horoscoop (n)
horoskop

hors-d'oeuvre (n)
przystawka
  1.

hortensia (n)
hortensja
  1.

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ (n)
bąk
  1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren

hospice (n)
hospicjum
  1.

hostie (n)
hostia
  1. offerbrood

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
hotel
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
zachować
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen

houder (n)
dysponent

houderschap (n)
dzierżenie
  1. het louter houden van een goed voor een ander

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
postawa
  1. een pose

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
drewno, drzewo
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtblaasinstrument (n)
instrument dęty drewniany
  1. houtblaasinstrument

houtduif (n)
Gołąb grzywacz, grzywacz
  1. bepaalde soort wilde duif, Columba palumbus

houthakker (n)
drwal
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houtig (adj)
drzewiasty
  1.

houtskool (n)
węgiel drzewny
  1. verkoold hout

houtsnip (n)
słonka
  1. een vogel uit de familie van snipachtigen, Scolopacidae

houtworm (n)
kornik
  1. benaming voor verschillende in hout levende insectenlarven

houtzagerij (n)
tartak
  1.

houwen (v)
rąbać
  1. iets met een scherp werktuig trachten af te hakken

houwitser (n)
haubica
  1.

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
dworzanin
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

hovenier (n)
ogrodnik

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
skóra
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huidarts (n)
dermatolog

huif (n)
karnal
  1. kapje dat een valk wordt opgezet om de vogel rustig te houden

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
języczek
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huilbaby (n)
beksa
  1.

huilen /ɦœy̯lə(n)/ (v)
płakać
  1. traanvocht uitscheiden door emotie

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
dom
  1. gebouw bestemd om in te wonen

huisarrest (n)
areszt domowy
  1. strafbepaling

huisbaas (n)
wynajmujący

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
zwierzę domowe
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huismuis (n)
mysz domowa
  1. bepaald soort knaagdier dat vaak in en rond gebouwen voorkomt, Mus domesticus

huismus (n)
wróbel
  1. kleine zangvogel die liefst in de buurt van de mensen leeft

huisnummer (n)
numer domu

huisschilder (n)
malarz
  1. iemand die beroepsmatig schilderwerken aan en in gebouwen uitvoerd

huisvrouw (n)
gospodyni domowa
  1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen

huiswerk (n)
praca domowa
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

huiszoekingsbevel (n)
nakaz przeszukania
  1. een machtiging, uitgegeven door justitie, voor het binnentreden van de woning

huiszwaluw (n)
jaskółka oknówka
  1. Delichon urbica, een zwaluw die zijn nest tegen de huizen aanbouwt

hulp /ɦʏlp/ (n)
pomoc
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen

hulpwerkwoord (n)
czasownik posiłkowy
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst (n)
ostrokrzew
  1. bepaald soort groenblijvende boom of heester met stekelige leerachtige bladeren en rode bessen, Ilex aquifolium

humanist (n)
humanista
  1.aanhanger van het humanisme

humanistisch (adj)
humanistyczny

humanitair (adj)
humanitarny

hummus (n)
hummus
  1. puree van o.m. gekookte kikkererwten

humor (n)
humor

hunebed /ˈɦynəbɛt/ (n)
dolmen
  1. megalithische grafkamer uit de jonge steentijd

huren /ɦyrə(n)/ (v)
wynajmować
  1. tegen betaling gebruiken

hurken (v)
kucać
  1. op de onderbenen gaan zitten

hut /ɦʏt/ (n)
chata, szałas
  1. een primitieve woning

huur /ɦyr/ (n)
najem
  1. tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling

huurbescherming (n)
kontrola czynszów
  1. de wettelijke bescherming die een huurder heeft in zijn relatie met de verhuurder

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
małżeństwo, ślub
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijksakte (n)
akt małżeństwa
  1. akte van de burgerlijke stand waarin staat dat twee mensen met elkaar getrouwd zijn

huwelijkscontract (n)
intercyza
  1. notarieel contract waarin de vermogenspositie van beide huwelijkspartners wordt geregeld

huwelijksreis /ˈɦiu̯ələksˌrɛɪ̯s/ (n)
podróż poślubna
  1. de reis die een pasgetrouwd stel gewoonlijk onmiddellijk na hun trouwen onderneemt

huwelijksvoorwaarde (n)
intercyza
  1. notarieel contract waarin de vermogenspositie van beide huwelijkspartners wordt geregeld

huzaar /hʊ.ˈzaːʁ/ (n)
husar, husarz
  1. een ruiterijsoldaat.

hydraat /hi'drat/ (n)
hydrat
  1.

hydraulisch (adj)
hydrauliczny

hydro-elektrisch (adj)
hydroelektryczny
  1.

hydrografie (n)
hydrografia

hydrologie (n)
hydrologia

hyena (n)
hiena
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderfamilie Hyaeninae

hygiëne (n)
higiena

hygiënisch (adj)
higieniczny
  1. schoon, gezond

hygrometer (n)
wilgotnościomierz
  1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten

hyperbolisch (adj)
hiperboliczny
  1. als in een hyperbool d.w.z. zwaar overdreven
  1. de vorm van een hyperbool hebbend of daarop lijkend

hyperbool (n)
hiperbola

hypercorrectie (n)
hiperpoprawność

hyperlink (n)
hiperłącze
  1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat

hyperoniem (n)
hiperonim
  1. een woord dat een verzameling van verwante specifiekere woorden samenvoegt, een overkoepelende term

hyperplasie (n)
rozrost
  1. bovenmatige vermeerdering van weefsel

hypertensie (n)
nadciśnienie
  1. verhoogde bloeddruk

hyperthermie (n)
hipertermia

hypertrofie (n)
hipertrofia
  1. bovenmatige groei

hyperurikemie (n)
hiperurykemia

hypnose (n)
hipnoza
  1.

hypnotiseren (v)
hipnotyzować
  1. het onder hypnose brengen van mensen

hypocentrum (n)
hipocentrum

hypochonder (adj)
hipochondryczka

hypodermaal (adj)
podskórny
  1. onder de huid toegediend

hypofyse /ˌhipoˈfizə/ (n)
przysadka mózgowa
  1. een klier aan de onderzijde van de hersenen, die o.a. groeihormoon produceert en de schildklier aanstuurt

hypomanie (n)
hipomania
  1. lichte vorm van ziekelijke aandrift (psychische opwindingstoestand)

hyponiem (n)
hiponim
  1. term die een subcategorie van een algemenere klasse aanduidt

hypotensie (n)
hipotonia
  1. lage bloeddruk

hypothalamus (n)
podwzgórze
  1. deel van de hersenen dat een directe verbinding heeft met het hormonale systeem

hypothecair (adj)
hipoteczny

hypotheek (n)
hipoteka
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypothermie (n)
hipotermia
  1. onderkoeling

hypothese /hipoˈtezə/ (n)
hipoteza

hypothetisch (adj)
hipotetyczny
  op een vooronderstelling berustend

hysop (n)
hyzop lekarski
  1. Hyssopus officinalis, een gewas met geneeskundige kracht

hysterisch (adj)
histeryczny

hüttenkäse (n)
cottage cheese
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

ibis (n)
ibis
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

ibuprofen (n)
ibuprofen
  1.

iconografie (n)
ikonografia

iconostase (n)
ikonostas
  1. een iconenwand die het altaar van het schip scheidt in de Russisch-orthodoxe kerk

ideaal /idiˈjal/ (adj)
ideał
  1. zo gunstig mogelijk

ideaal /idiˈjal/ (n)
ideał
  1. iets wat men zich voorstelt als het hoogste en dat men wil verwezenlijken

idealiseren (v)
idealizować, wyidealizować
  1. iets gunstiger of zelfs als ideaal beoordelen

idealist /ideja'lɪst/ (n)
idealista
  1. iemand die idealen nastreeft
  2. (filosofie) aanhanger van het idealisme

idee /iˈde/ (n)
idea, pomysł
  1. gedachte, plan

identificatie (n)
identyfikacja

identificeren (v)
identyfikować

identiteit (n)
tożsamość
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

identiteitskaart /idɛnti'tɛitskart/ (n)
dowód osobisty
  1. een identiteitsbewijs dat op een kaart gedrukt is

ideofoon (n)
ideofon
  1. een woordsoort van woorden die de associatie met een klank, kleur, gevoel, smaak of andere gewaarwoording oproepen

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ (n)
ideogram
  1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
ideologia
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideologisch (adj)
ideologiczny
  1. van, betreffend of volgens een ideologie

ideoloog (n)
ideolog
  1. iemand die een ideologie opstelt

idiomatisch (adj)
idiomatyczny
  1. het idioom betreffend

idioom (n)
idiom
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
idiota, idiotka
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

idiopathisch (adj)
idiopatyczny
  1. van onbekende oorzaak

idyllisch (adj)
idylliczny
  1. bekoorlijk door landelijke eenvoud en liefelijkheid

ie (personalPronoun)
on
  1. clitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief

iedereen /i.də.ˈreːn/ (indefinitePronoun)
każdy
  1. elke persoon

iemand (indefinitePronoun)
ktoś

iets (adv)
coś
  1. een of ander ding

ieveranst (adv)
gdzieś

iglo /ˈiɣlo/ (n)
igloo, iglu
  1. sneeuwhut

ijdel (adj)
próżny
  1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden

ijdelheid (n)
próżność
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
lód
  1. de vaste vorm van water, bevroren water
  2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten

ijsbaan (n)
lodowisko
  3. kunstijsbaan

ijsbeer (n)
niedźwiedź polarny, niedźwiedź biały
  1. bepaald soort zoogdier, Ursus maritimus

ijsberg (n)
góra lodowa
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsbergsla (n)
sałata lodowa
  1. en 2 (bladeren van) Lactuca sativa var. capitata

ijsbreker (n)
lodołamacz
  1. een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen.

ijsdansen (v)
pary taneczne
  1. een discipline van het kunstschaatsen

ijsduiker (n)
nur lodowiec
  1. bepaald soort vogel Gavia immer

ijshockey (n)
hokej na lodzie
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijsje /ˈɛɪʃə/ (n)
lody
  1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij

ijspriem (n)
szpikulec
  1. ijspriem

ijsthee (n)
herbata mrożona
  1.een theevariant

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
zimorodek
  1. bepaald soort blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, Alcedo atthis

ijzel /'ɛɪ̯zəl/ /'ɛɪ̯zəɫ/ /'ɛːzəɫ/ (n)
gołoledź
  1. onderkoelde regen die in ijs overgaat eenmaal in aanraking met de grond

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
żelazo
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26

ijzererts (n)
ruda żelaza

ijzerhard (n)
werbena pospolita

ijzeroxide (n)
tlenek żelaza
  1. een verbinding van ijzer en zuurstof, waarin zuurstof de oxidatietoestand -2 bezit

ijzertijd (n)
epoka żelaza

ijzig (adj)
lodowaty

ik (personalPronoun)
ja
  1.

ik hou van je (phraseologicalUnit)
kocham cię
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illustratie (n)
ilustracja

imaginair (adj)
urojona

imbeciel (adj)
głuptak

imiteren /ˌimiˈterən/ (v)
imitować
  1. doen wat iemand anders doet

imkerij (n)
pszczelarstwo
  2. het houden van bijen

immigratie (n)
imigracja
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

immigreren (v)
imigrować
  1. een land binnenkomen om zich er te vestigen

immuniseren (v)
uodparniać
  1. beschermen tegen een infectieziekte door het geven van een ongevaarlijke vorm van een micro-organisme dat wel het immuunsysteem stimuleert maar geen ziekte veroorzaakt

immuniteit (n)
odporność
  1. onvatbaarheid voor een ziekte

immunologie (n)
immunologia
  1. de leer van het afweersysteem dat verantwoordelijk is voor: afweer tegen besmettelijke ziekten...

immunologisch (adj)
immunologiczny
  1. met betrekking tot onvatbaarheid voor schadelijke invloeden

impala (n)
impala

impedantie (n)
impedancja
  1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt

imperatief (n)
tryb rozkazujący
  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

imperiaal (n)
imperialny

impertinent (adj)
arogancki
  1. te intiem en niet ter zake doende

implantaat (n)
implant
  1. een stof, voorwerp, toestel etc. dat in een lichaam wordt aangebracht

impliceren (v)
sugerować
  1.stilzwijgend ten gevolge hebben

implosie (n)
implozja
  1. zeer snel ineenklappen van een holle ruimte

impresario (n)
agent
  1. een organisator van toneeluitvoeringen, concerten enz.

impressionisme (n)
impresjonizm

impressionist (n)
impresjonista

improviseren (v)
improwizować
  1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
pęd
  2. product van massa en snelheid

in (preposition)
w
  1.-12. in (ruimtelijk)
do, w
  2. in (tijdelijk)

in het land der blinden is eenoog koning (interjection)
w kraju ślepców jednooki jest królem
  1. in een omgeving waar weinig gepresteerd wordt krijgen bescheiden talenten of prestaties al gauw overdreven waardering

in plaats van (abbreviation)
zamiast
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
wdychać, zrobić wdech
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inademing (n)
inhalacja
  1.

inbegrepen (adj)
wliczony
  1. erbij horend, erbij geteld

inbraak (n)
kradzież z włamaniem
  1. het inbreken

inbreker (n)
włamywacz
  1. iemand die inbreekt

inbussleutel /ˈɪmbʏˌsløtəl/ (n)
imbusowy

inchecken /ˈɪntʃɛˌkə(n)/ (v)
meldować się
  1. zich aanmelden aan een balie om een instapkaart te krijgen en eventueel bagage af te geven.

incompetentie /ˌiŋkɔmpəˈtɛn(t)si/ (n)
inkompetencja

incubator (n)
inkubator

inculturatie /ˌɪŋkʏltyˈrasi/ /ˌɪŋkʏltyˈraʦi/ (n)
inkulturacja
  1. het proces waarbij elementen uit een bepaalde religie of cultuur geïntegreerd worden in een andere cultuur.

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
naprawdę
  1. een bevestiging dat iets het geval is

indiaan (n)
indianin
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indicatief (n)
tryb oznajmujący
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indienen (v)
składać, złożyć
  1. een document zoals een aanvraag of protest, afgeven aan een instantie

indigo /ɪn.ˈdi.ɣo/ /ɪn.ˈdi.χo/ (n)
indygo
  1. een kleur die in het het lichtspectrum voorkomt met een golflengte van 440 tot 420 nanometer

indium (n)
ind
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individueel (adj)
indywidualny
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indoctrinatie (n)
indoktrynacja

indoctrineren (v)
indoktrynować
  1. dwingen om bepaalde opvattingen te aanvaarden

indruk /ˈɪndrʏk/ (v)
wrażenie

inductantie (n)
indukcyjność

industrialiseren (v)
uprzemysławiać
  1. het veranderen van de economie door het vergroten van de nijverheid

industrie (n)
przemysł
  1. Nijverheid

inertie (n)
bezwład
  1. traagheid

infectie (n)
infekcja, zakażenie
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infiltreren (v)
infiltrować

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
bezokolicznik
  1. het hele werkwoord

inflatie (n)
inflacja
  1. stijging van het prijspeil waardoor het geld in waarde daalt

informatica (n)
informatyka
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informaticus (n)
informatyk
  1. beoefenaar van de informatica

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
informacja
  1.

informatiemaatschappij (n)
społeczeństwo informacyjne
  1. samenleving, waarin informatie als de belangrijkste productiefactor gezien wordt.

informatiesysteem (n)
sistema de informação
  1.

infrarood (adj)
podczerwony

infrastructuur /ˈɪɱfrastrʏktyr/ (n)
infrastruktura
  1. het totaal van onroerende voorzieningen zoals (spoor)wegen, vliegvelden, havens, bekabeling, riolering enzovoort

ingang (n)
wejście
  2. een opening waar iets doorheen kan
  1. een trefwoord dat te vinden is in een woordenboek

ingenieur (abbreviation)
inżynier
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

inhalator (n)
inhalator

inham /'ɪnɦɑm/ (n)
zatoczka

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
miejscowy
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inhoud /ˈɪnhɑut/ (n)
zawartość
  1. datgene wat bevat is in een ander lichaam
  3. alles wat in een geschrift of ander medium staat
objętość
  2. ruimtelijke capaciteit

inhoudsopgave (n)
spis treści
  1. overzicht van de onderwerpen of hoofdstukken in een boek

inhuldiging (n)
inauguracja
  1. feestelijke gelegenheid waarbij iemand wordt gehuldigd, zoals een koning/vorst door diens onderdanen, bij aanvaarding van diens ambt

initiaalwoord /ˌiniˈtʃalwort/ (n)
akronim, skrótowiec
  1. en 2.

initialiseren /ini(t)ʃali'zerə(n)/ (v)
inicjalizować
  1.

initiatie (n)
inicjacja

inkerving (n)
koleina
  1.

inkomen (n)
dochód
  1. regelmatig verkregen som geld

inkt (n)
atrament, tusz
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
kałamarz
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inktvis /ˈɪŋktfɪs/ (n)
mątwa
  1. een koppotig weekdier met vangarmen dat een inktachtig vocht afscheidt ter verdediging

inleiding /ˈɪnlɛɪdɪŋ/ /ˈɪnlɛːdɪŋ/ (n)
wprowadzenie
  1. een tekst waarmee men een indruk probeert te geven van de inhoud van een langere tekst

inmaken (v)
kisić

innoveren (v)
unowocześnić
  1. iets nieuws bedenken of maken

inquisitie (n)
inkwizycja
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het opleggen van straffen van ketters

inrichten (v)
urządzać
  1. een woning ~: een ruimte geschikt maken voor bewoning met vloerbedekking, behang, huisraad, enzovoort

inrit (n)
wjazd
  1. een weg die van de straat naar een gebouw e.d. voert

inroepen (v)
apelować
  1. vragen of iemand tussenbeide of te hulp komt

insect (n)
owad
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

insgelijks (adv)
nawzajem

insinuatie (n)
insynuacja

insinueren (v)
insynuować

inslag /ɪnslɑx/ (n)
wątek
  1. draden van het weefgetouw

inspannen /'ɪnspɑnə(n)/ (v)
zaprząc konia
  1. het voor een voertuig of ploeg vastmaken van een lastdier
wysiliać się
  2. zich ~: moeite doen

inspanning (n)
wysiłek
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspiratie /ɪnspi'rasi/ (n)
inspiracja
  1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken

inspireren (v)
inspirować
  1. de geest gaande maken

instabiliteit (n)
niestabilność
  1. onbestendigheid

installatie (n)
instalacja
  8. een kunstvorm

installeren (v)
instalować
  2. het invoeren en gebruiksklaar maker van een computerprogramma
  3. het aanleggen van een installatie
  1. de formele aanvang van een officiële functie

instellen (v)
nastawić
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instelling (n)
instytucja
  2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen
  1. keer dat je iets instelt, of wat ingesteld is

instemmen (v)
skinąć
  1. het eens zijn

instinct (n)
instynkt
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instorten (v)
bachnąć
  1. zwichten voor de zwaartekracht

instrument (n)
instrument
  1. werktuig
  2. verkort voor muziekinstrument

instrumentaal (adj)
instrumentalny

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
insulina
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

insult (n)
napad
  1. een epileptische aanval, een toeval

intact (adj)
cały
  1. in goede staat, onaangetast

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
przeciwnie

integraal (adj)
całka

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ (n)
integracja

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
inteligentny
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie (n)
inteligencja
  een eigenschap van de werking van de hersenen

intelligentiequotiënt (n)
iloraz inteligencji

intelligentsia (n)
inteligencja
  1.

intens (adj)
intensywny
  1. zeer krachtig, hevig

intensiveren (v)
intensyfikować

intentieverklaring (n)
list intencyjny
  1. een verklaring van een partij omtrent een bedoeling (intentie)

interactie /ɪntərˈɑksi/ (n)
interakcja
  1. onderlinge beïnvloeding

interdisciplinair (adj)
interdyscyplinarny

interessant (adj)
interesujący, ciekawy
  1. wekt interesse

interesse (n)
zainteresowanie
  1. belang
  2. belangstelling
  3. iets waar belangstelling voor is

interesseren (v)
ciekawić
  1. nieuwsgierig maken

interface (n)
interfejs

interferentie (n)
interferencja
  3. gezamelijke werking van golven

interlinie (n)
interlinia
  1. regelafstand

internationaal (adj)
międzynarodowy
  1. meer dan één land

interneren (v)
internować
  1. een verplichte verblijfplaats aanwijzen

internet (n)
internet, Internet
  1. een wereldwijd netwerk van computers

internetcafé (n)
kafejka internetowa
  1.

internist (n)
internista
  1. Arts

interpretatie (n)
interpretacja
  1. uitlegging, vertaling

interpreteren (v)
interpretować
  1. uitleggen of opvatten

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ (n)
interpunkcja

interval (n)
interwał
  1. tussenperiode
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interviewen (v)
przeprowadzać wywiad
  1.een vraaggesprek met iemand houden

intikken (v)
wystukać, wystukiwać
  1. via het toetsenbord invoeren van data in een computersysteem

intoxicatie (n)
intoksykacja
  1. vergiftiging

intraveneus (adj)
dożylny
  1. in de ader gelegen of plaatvindend

intrigeren (v)
intrygować
  1. interesse wekken, fascineren
  2. met slinkse streken te werk gaan

intrinsiek (adj)
rzeczywisty

introduceren (v)
wprowadzać
  1. iets nieuws inbrengen of invoeren
  2. een nieuw persoon toegang verschaffen
  3. iemand voor het eerst voorstellen

intron /ˈɪntrɔn/ (n)
intron
  1. stukje DNA dat zich bevindt in een gen maar dat niet wordt gebruikt om het eiwit te coderen

inventaris (n)
inwentarz

inversie (n)
inwersja, odwrócenie

investeren (v)
inwestować

investering (n)
inwestycja
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invloedrijk (adj)
wpływowy

invoer (n)
wkład

involucrum (n)
okrywa
  1. krans of spiraal van schutbladen rond een bloeiwijze

inwendig /ɪɱ.'wɛn.dɪx/ /ɪɱ.'ʋɛn.dəχ/ /ɪɱ.'β̞ɛn.dəx/ (adj)
wewnętrzny

ion /jɔn (n)
jon

ionosfeer (n)
jonosfera

iridium (n)
iryd
  1. een scheikundig element met symbool Ir

iris /ˈirɪs/ (n)
irys, kosaciec
  1. een orgaan in het oog van vele organismen
  2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris

ironie /ɪroˈniː/ (n)
ironia
  1. vorm van spot

irrelevant (adj)
nie à propos
  1. van geen belang voor de huidige zaak

irritant (adj)
irytujący
  1. in hoge mate vervelend

irriteren (v)
drażnić
  1. op onaangename wijze prikkelen

ischias (n)
rwa kulszowa
  1. een zenuwontsteking bij de heup

islam (n)
islam
  1. godsdienst die na alle profeten uit het jodendom en Christus, Mohammed ...

isobaar (n)
izobara
  1. een verzameling punten onder constant houden van de druk gemeten

isolatie (n)
izolacja
  1. ruimtelijke afzondering

isoleren (v)
izolować
  1. persoonlijk
  2. chemisch
  3. elektrisch
  4. warmte

isotoop (n)
izotop

ivoor (n)
kość słoniowa

ja /jaː/ (adv)
tak, no
  1. duidt bevestiging of instemming aan

ja /jaː/ (interjection)
tak
  1. kreet van opwinding

jaar /ja:r/ (n)
rok, lata
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
roczny
  1. eenmaal per jaar

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adv)
corocznie

jaarling (n)
roczniak
  1.

jacht /jɑxt/ (n)
polowanie, myślistwo
  1. het achtervolgen van wild
jacht
  3. een snel vaartuig

jachthond (n)
ogar, gończy
  1. hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht

jachthoorn (n)
trąbka myśliwska
  1. een hoorn als signaalinstrument op de jacht

jachthut /jɑxtɦʏt/ (n)
chata myśliwska
  1. uitkijktoren bij het jagen

jachtluipaard (n)
gepard
  1. zeer snele, grote gevlekte katachtige

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
polować
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager (n)
myśliwy, łowca
  1. iemand die op jacht gaat

jager-verzamelaar (n)
łowca-zbieracz

jageres (n)
łowczyni
  1. een vrouw die jaagt

jaguar (n)
jaguar
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera onca

jaguarundi (n)
jaguarundi
  1. bepaald soort zoogdier, Herpailurus yaguaroundi

jak (n)
jak

jakhals (n)
szakal
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jakobsladder (n)
wielosił błękitny
  3. plant

jakobsschelp (n)
przegrzebek
  1. benaming voor bepaald soort mosselachtig schelpdier

jaloers (adj)
zazdrosny
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jaloezie /jɑluˈziː/ (n)
żaluzja
  2. zonnescherm

jan-van-gent (n)
głuptak
  1. bepaalde zeevogel, Morus bassanus

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
styczeń
  1. de eerste maand van het jaar

jargon /jɑr.ˈɣɔn/ (n)
żargon
  2. vaktaal, taalgebruik binnen een bepaalde groep, vaak moeilijk te volgen voor een buitenstaander

jarige (n)
solenizant
  1. iemand die jarig is

jas (n)
płaszcz
  1.

jasmijn (n)
jaśmin
  1. een stuikgewas uit het geslacht Jasminum, met name Jasminum officinale, behorende tot de olijffamilie (Oleaceae)

jaspis (n)
jaspis

jawel /'jɑʋɛl/ (adv)
owszem
  ja, antwoordend op een ontkennende vraag

jeneverbes (n)
jałowiec
  1. Juniperus communis

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
młodzież, młodość
  1. het jong zijn

jeugdherberg (n)
schronisko młodzieżowe

jeuk (n)
swędzenie
  1. kriebel

jeuken (v)
swędzieć

jezuïet /je.zy.ˈit/ (n)
jezuita
  1. een lid van de Sociëteit van Jezus

jicht (n)
dna
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad (n)
dżihad

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
ty
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jodelen /ˈjodələ(n)/ (v)
jodłować
  1. zingen met een snelle wisseling van borst- naar keelstem

jodin /joˈdin/ (n)
żydówka, Żydówka
  1.

jodium (n)
jod
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

johannesbroodboom (n)
szarańczyn strąkowy

joint (n)
joint

jojo (n)
jo-jo
  1. speelgoed
  2. sufferd

joker (v)
dżoker, joker

jong /jɔŋ/ (adj)
młody
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
chłopiec
  1. onvolwassen man

jongerentaal (n)
język młodzieżowy
  1. het taalgebruik van jongeren

jongleren /jɔŋˈle.rə(n)/ (v)
żonglować

jongleur /jɔŋˈlør/ (n)
żongler
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest
  3. de artiest die zo veel mogelijk objecten weet op te gooien...

jonk (n)
dżonka
  1. schip

jood /jot/ (n)
żyd
  1. de aanhanger van het joodse geloof
jod
  2. het element jodium

joods /jots/ (adj)
żydowski
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

jota (n)
jota
  3. een kleinigheid, helemaal niets

journalist (n)
dziennikarz
  verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert

joviaal (adj)
serdeczny
  1. aardig en vriendschappelijk in omgang

jubelen /jybələ/ (v)
radować się
  1. juichen

jubileum (n)
jubileusz
  1. feestelijke herdenking van de dag waarop iets gebeurde of begon

judaskus (n)
judaszowy pocałunek
  1. vriendelijk gebaar van een iemand die veinst een vriend te zijn, kort voordat zijn ware bedoelingen duidelijk worden

judo /'jy.do/ (n)
judo, dżudo
  1. een Japanse vechtsport

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
panna

juk (n)
jarzmo
  1. houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen (n)
kość jarzmowa
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
lipiec
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
wy
  1.

juni /ˈjyni/ (n)
czerwiec
  1. de zesde maand van het jaar

juridisch (adj)
prawny, prawniczy
  1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer

jurk /jʌrək/ (n)
sukienka, suknia
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jury (n)
jury
  1. een groep mensen die oordeelkundig geacht wordt en gevraagd een oordeel ergens over uit te spreken

jus (n)
sos pieczeniowy

jute (adj)
juta
  de bastvezels

juweel (n)
kamień szlachetny
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier (n)
jubiler
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

kaaiman (n)
kajman
  1. krokodilachtige uit de onderfamilie Caimaninae van de familie alligators

kaak (n)
szczęka, żuchwa
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn

kaakklem (n)
tężec
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaal /kal/ (adj)
łysy
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid (n)
łysienie
  1. het kaal zijn

kaap (n)
przylądek
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaapstander /ˈkaːp.stɑn.dər/ (n)
kabestan
  1. kaapstander

kaarden (v)
gręplować
  1. het behandelen van ruwe katoen of wol met behulp van een kaard

kaars /kars/ (n)
świeca, świeczka
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaarsendover /'karsəndovər/ (n)
gasidło
  1. een werktuig om kaarsen mee te doven

kaart (n)
mapa
  en te delen vertalingen

kaartspel /kartspɛl/ (n)
gra karciana
  1. een spel met speelkaarten

kaas /kas/ (n)
ser
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasdoek (n)
etamina
  1.

kaasfondue /ˈkasfɔndy/ (n)
fonue
  1. een gerecht waarbij etenswaren in een saus van kaas gedompeld worden

kaasjeskruid (n)
ślaz

kaasschaaf /ˈkasxaf/ /ˈkasχaf/ (n)
krajacz do sera
  1. een gebruiksvoorwerp waarmee een dun plakje van een stuk kaas kan worden gesneden

kabbelen /'kɑbələ(n)/ (v)
marszczyć się
  1. zacht stromen en geluid maken

kabel (n)
kabel
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kabeljauw (n)
dorsz, dorsz atlantycki
  1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis

kabinet (n)
gabinet

kabouter (n)
gnom
  1. sprookjesfiguur

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ (n)
piecyk
  1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
źrebak, źrebię
  1. een jong van een paard.

kadaver (n)
zwłoki
  1. dood lichaam van een dier

kaddisj /ˈkɑdiʃ/ (n)
kadisz
  1. een joods gebed waarin Gods naam wordt geheiligd

kader (n)
rama
  1. rand die om iets (m.n. een afbeelding of schilderij) heen wordt aangebracht
framuga
  2. situationele context, raamwerk, verband
kadra
  3. geschoolde medewerkers in een organisatie

kaf /kɑf/ (n)
plewa
  1. de vliezen rondom de graankorrels

kaftan (n)
kaftan
  1.

kajak (n)
kajak
  1. een gesloten kano om in wild water of op zee te varen

kaki /kaki/ (n)
khaki

kakkerlak (n)
karaluch
  1. benaming voor insecten uit de orde Blattodea

kakofonie (n)
kakofonia
  1. een rommelig geheel van vele klanken door elkaar

kalender (n)
kalendarz
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalf (n)
cielę, cielak
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfsvlees (n)
cielęcina

kalief (n)
kalif

kalifaat (n)
kalifat

kalium (n)
potas
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalk /ˈkɑl(ə)k/ (n)
wapno
  aanduiding voor een aantal alkalische zouten van calcium

kalkoen (n)
indyk, indyczka
  1. bepaald soort gedomesticeerde vogel, Meleagris gallopavo

kalkoven (n)
wapiennik

kalksteen (n)
wapień

kallipygisch /ˌkɑ.lɪ.ˈpi.ɣɪs/ (adj)
o kształtnych pośladkach
  1. met een mooi achterste

kalm /kɑlm/ (adj)
spokojny
  1. weinig in beroering, zonder opwinding

kalmte (n)
spokój

kalven (v)
cielić
  1. een jong baren bij runderen

kam /kɑm/ (n)
grzebień
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
wielbłąd
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon (n)
kameleon
  1. tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen
  2. veranderlijk persoon

kamer (n)
pokój, izba
  1. deel van een huis

kameraad (n)
towarzysz

kamerjas (n)
podomka
  1. een lange huisjas

kamertemperatuur (n)
temperatura pokojowa

kamfer (n)
kamfora

kammen /kɑmə(n)/ (v)
czesać
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp (n)
obóz
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn

kamperen (v)
biwakować
  1. een vorm van openluchtrecreatie

kamperfoelie (n)
suchodrzew

kampioen /kɑmpiun/ (n)
mistrz
  1. de winnaar van een kampioenschap

kampioenschap (n)
mistrzostwo
  1. wedstrijd waar bepaald wordt wie de kampioenstitel mag dragen

kampvuur (n)
ognisko
  vuur in een kamp waaromheen mensen zich (ter gezelligheid) verzamelen

kan (n)
dzban
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
kanał

kanarie (n)
kanarek
  1.1 bepaald soort vogel Serinus canarius

kandelaar (n)
świecznik

kandidaat /kɑndiˈdat/ (n)
kandydat
  1. iemand die zich verkiesbaar gesteld heeft voor een politiek ambt
  2. iemand die zich beschikbaar gesteld heeft voor een baan of functie

kaneel /kɑˈnel/ (n)
cynamonowiec, cynamon
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kangoeroe (n)
kangur, kangurzyca
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Macropus

kanji (n)
kanji
  1.

kanker (n)
rak
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal (n)
kanibal, ludożerca
  1. menseneter

kannibalisme (n)
antropofagia
  1.

kano (n)
kajak

kanon (n)
armata, działo
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kanonneerboot (n)
kanonierka
  1.

kans (n)
szansa
  1. mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren
szansa, okazja
  2. een mooie gelegenheid

kanselier (n)
kanclerz
  1. bondskanselier
  2. hoofd van een kanselarij

kansspel (n)
hazard

kant /kɑnt/ (n)
koronka
  1. een vorm van vlechtwerk

kantine (n)
stołówka
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantoor (n)
biuro
  1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd

kaolien (n)
kaolin

kapel (n)
kaplica
  1. klein kerkgebouw

kapelaan (n)
kapelan
  1. een priester van de katholieke kerk, werkzaam in een parochie

kaper (n)
kaper
  1. vroegere zeerover...

kaperbrief /ˈka.pər.ˌbrif/ (n)
list kaperski
  1. een brief door de overheid of koning werd geschreven, waarmee een schip dat die brieven aan boord had het recht werd gegeven om schepen van vijandelijke mogendheden aan te vallen en leeg te roven

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
kapitan

kapmeeuw (n)
mewa śmieszka
  1. bepaald soort zeevogel, Larus ridibundus

kapmes /'kɑpmɛs/ (n)
maczeta
  1. stevig mes

kapoen (n)
kapłon

kapotje /ka'pɔtʲə/ (n)
gumka
  2.

kappa (n)
kappa

kapper (n)
fryzjer

kappertje /'kɑ.pər.cə/ (n)
kapary cierniste
  1. een klein groen bloemknopje van de kappertjesplant, Capparis spinosa, dat meestal op zuur bewaard wordt en dat als kruiderij gebruikt wordt

kapseizen /kɑpsɛɪ̯zə(n)/ /kɑpsɛːzə(n)/ (v)
wywracać się
  1. ondersteboven komen liggen

kapsel (n)
fryzura
  1. de manier waarop het haar geknipt is

karabijn (n)
karabinek
  1. een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun

karaf (n)
dekanter
  1. tafelfles met wijde buik en smalle hals

karakter (n)
charakter
  1. aard

karakteriseren (v)
barwić

karamel (n)
karmel
  1. gebrande suiker

karaoke (n)
karaoke
  1. vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt

karate (n)
karate
  1. japanse gevechtsport

karavaan (n)
karawana
  1.

karbonade /kɑrboˈnadə/ (n)
kotlet
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kardemom (n)
kardamon
  plant en zaad

kardinaal (n)
kardynał
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

kardoen (n)
kard
  1. en 2. bladeren van Cynara cardunculus

kariboe (n)
karibu
  1. een zoogdier uit de familie der hertachtigen

karikaturiseren (v)
karykaturować
  1. een karikatuur maken van

karmijn (n)
karmin
  1. een rode kleurstof die wordt gewonnen uit een soort schildluis, de Cochenilleluis, Dactylopius coccus Costa

karnemelk (n)
maślanka
  1. gefermenteerde melk

karper (n)
karp
  1. bepaald soort grote zoetwatervis met een hoge rug, die van oorsprong uit Azië komt, Cyprinus carpio

karst (n)
kras
  1. de verzameling verschijnselen die samenhangen met de oplosbaarheid van kalksteen onder invloed van koolzuur in de atmosfeer

karteldarm (n)
okrężnica

karton /kɑrˈtɔn/ (n)
karton
  1. bordpapier
  2. verpakking

karveel (n)
karawela

karwij (n)
kminek, kminek zwyczajny
  plant, zaad en specerij

kas /'kɑs/ (n)
szklarnia
  3. een doorzichtige -meest glazen- constructie die het cultiveren van planten mogelijk maakt die een ander klimaat vergen dan buiten heerst

kaskraker (n)
blockbuster
  1.

kassa /ˈkɑsa/ (n)
kasa
  1. plaats waar men aankopen betaalt in een winkel
  3. machine om ontvangen geld te registreren en te bewaren

kassier (n)
kasjer
  1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
szafa
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje (n)
kasztan
  1. de vrucht
  1. de boom

kastanjebruin (adj)
kasztanowaty

kaste /kɑstə/ (n)
kasta
  1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving

kasteel (n)
zamek
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kastenstelsel (n)
system kastowy
  1. een systeem van rangen en standen in de maatschappij

kasuaris (n)
kazuar
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Casuarius

kat (n)
kot
  1. bepaald soort zoogdier, Felis sylvestris catus

katabolisme (n)
katabolizm
  1. geheel van de afbraakprocessen in een lichaam

katafalk (n)
katafalk

katalysator (n)
katalizator

kater (n)
kocur
  1. mannetje van de kat
kac
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathedraal /kɑtədral/ (n)
katedra
  1. een hoofdkerk van een bisdom

katheter (n)
cewnik, kateter
  1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen

kathode (n)
katoda
  1-2 scheikunde + elektronica

katholiek /ˌka.to.ˈlik/ (adj)
katolicki
  1. overeenkomstig de geloofsleer van de Katholieke Kerk
  2. te maken hebbend met de Katholieke Kerk

kation (n)
kation

katoen /kɑˈtun/ (n)
bawełna
  1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit

katrol (n)
wielokrążek
  1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen

kauw (n)
kawka
  1. Corvus monedula, eem zwarte kraaiachtige zangvogel met een grijze nek

kauwen (v)
żuć, przeżuwać

kauwgom (n)
guma
  1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken

kaviaar (n)
kawior, ikra

kazemat (n)
kazamata
  1. een tegen vijandelijk vuur gedekte en van schietgaten voorziene ruimte voor de opstelling van een vuurwapen, aanvankelijk deel uitmakend van een vesting

kazuifel (n)
ornat
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
gardło
  anatomie

keelpijn /'kelpɛɪn/ (n)
ból gardła
  1. pijnlijke irritatie van het slijmvlies in de keelholte, meestal door een ontsteking ervan

keep /keːp/ (n)
jer
  2. kleurrijke vinkensoort

keer (n)
raz
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerkring (n)
zwrotnik

keerzijde (n)
rewers
  1.

kegel /ˈke.xəl/ (n)
stożek, kręgiel
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede (n)
stożkowa, krzywa stożkowa
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

kei (n)
głaz
  1. brok gesteente

keizer (n)
cesarz, imperator
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerin (n)
cesarzowa, imperatorowa
  1. een vrouwelijke monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk (adj)
cesarski

keizerrijk (n)
imperium, cesarstwo
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

keizersnede (n)
cesarskie cięcie
  1. operatieve verlossing

kelder /ˈkɛldər/ (n)
piwnica
  1. een ondergrondse bergruimte

kelk (n)
kielich

kelner (n)
kelner

kemphaan (n)
bojownik batalion
  1. bepaald soort vogel, Calidris pugnax

kenmerken /'kɛnmɛrkə(n)/ (v)
cechować, charakteryzować
  1. een herkenningspunt ergens van zijn

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
znać
  1. bekend, vertrouwd zijn met
  2. door studie of oefening geleerd hebben

kenner (n)
znawca

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
wiedza
  1. wat je weet of hebt geleerd
znajomy
  1. iemand met wie men bekend is

keper (n)
krokiew

keppel /ˈkɛpəl/ (n)
jarmułka
  1. hoofddeksel in de vorm van een ondiep bolsegment

kerf (n)
karb
  1. een ingesneden groef

kerk /kɛrk/ (n)
kościół, cerkiew, zbór
  1. openbaar gebouw voor religieuze handelingen of samenkomsten
kościół, cerkiew
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst
cerkiew, kościół
  3. Georganiseerde groep die bepaalde christelijke standpunten aanhangt

kerkbank /ˈkɛrk.bɑŋk/ (n)
ławka
  1. een bank in een kerkgebouw waarop een dienst kan worden bijgewoond

kerkdienst /ˈkɛrɡdinst/ (n)
nabożeństwo
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerker /kɛrkər/ (n)
loch
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkhof (n)
cmentarz
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
płomykówka
  1. bepaald soort vogel, Tyto alba

kermis (n)
kiermasz
  1. een feest met attracties

kernenergie (n)
energetyka jądrowa
  1. energie geproduceerd door kernfusie of kernsplijting, waarmee in een kerncentrale elektriciteit wordt opgewekt

kernfusie (n)
fuzja jądrowa
  1. het proces waarbij twee atoomkernen botsen en één zwaardere kern vormen waarbij energie vrij komt

kerngezin (n)
rodzina nuklearna
  1. ouders en hun minderjarige kinderen

kernreactor (n)
reaktor jądrowy

kernsmelting (n)
stopienie rdzenia reaktora jądrowego
  1. een rampzalige gebeurtenis waarbij de brandstof van een kernreactor smelt door het wegvallen van de koeling

kerosine (n)
nafta
  1. een vrij zware fractie alkanen die met name als vliegtuigbrandstof gebruikt wordt

kerrie (n)
curry
  specerij

kers (n)
czereśnia, wiśnia
  1. steenvrucht van een kersenboom, Prunus subg. Cerasus

kersenboom (n)
czereśnia
  1. benaming voor bomen waaraan kleine ronde vruchten groeien, uit het ondergeslacht Prunus subg. Cerasus

kerstavond /kɛr.ˈsta.vɔnt/ /kɛr.ˈz(d)a.vɔnd/ (n)
Wigilia

kerstbal /ˈkɛrsd.bɑɫ/ /ˈkɛrz.bɑl/ (n)
bańka
  1. een bal die men als versiering ophangt aan de takken van een kerstboom

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
choinka
  1. rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstdag /ˈkɛrs.dɑx/ /ˈkɛrs.dɑχ/ /ˈkɛrz.dɑx/ (n)
Boże Narodzenie

kerstenen /ˈkɛr.stə.ˌnə(n)/ (v)
chrystianizować
  2. heidense volkeren, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstening /ˈkɛr.stə.ˌnɪŋ/ (n)
chrystianizacja
  1. het proces waarbij heidense volkeren zich, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstkaart /ˈkɛrs.kart/ /ˈkɛrst.kart/ (n)
kartka
  1. een wenskaart die wordt gekenmerkt door een kerstgroet en wensen voor het komende nieuwe jaar

kerstlied /ˈkɛrs.lid/ /ˈkɛrst.lit/ (n)
kolęda
  1. een op Kerstmis betrekking hebbend lied

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ (n)
szopka bożonarodzeniowa
  1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom

kerstster /ˈkɛrstɛr/ (n)
gwiazda betlejemska, poinsecja

kervel (n)
trybula ogrodowa
  1. plant
trybula
  2. keukenkruid

kerven (v)
karbować
  1. met een scherp voorwerp een insnijding trachten te maken in een hard oppervlak

ketchup (n)
keczup
  1. een saus op basis van tomaten

ketel (n)
kocioł parowy
  1. meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden

keteldal /ˈke.təl.dɑl/ /ˈke.təɫ.dɑɫ/ /ˈkeː.təl.dɑl/ (n)
cyrk lodowcowy
  1. een half cirkelvormige vallei gevormd door de erosie die een gletsjer veroorzaakt

ketelsteen (n)
kamień kotłowy

keten (n)
sieć
  1. uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketter /kɛtər/ (n)
heretyczka
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ (n)
herezja
  1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
naszyjnik
  4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
kuchnia
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keurvorst (n)
elektor

keuze (n)
wybór
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
chrząszcz, żuk
  1. bepaald insect

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ (n)
keyboard
  1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord
klawiatura
  2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden

kibboets /ˈkibuts/ (n)
kibuc

kiekendief (n)
błotniak
  1.1 benaming voor roofvogels uit het geslacht Circus

kiel (n)
kil, stępka
  1. verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven

kielzog (n)
kilwater
  1. spoor van waterstroom (achter een schip)

kiem (n)
zarazek

kiemwortel /'kim.ʋɔr.təl/ (n)
korzeń zarodkowy, radykuła
  1. eerste worteltje van een zaailing

kieskeurig (adj)
wybredny
  1.

kiespijn /kispɛin/ (n)
ból zęba
  1. pijn in één of meerdere kiezen

kieuw (n)
skrzele
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kievit (n)
czajka

kiezen (v)
wybierać
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen
decydować
  kiezen voor iets

kiezer (n)
wyborca
  1. iemand die stemt bij een politieke verkiezing

kijken (v)
patrzeć, popatrzeć, zobaczyć

kijker (n)
telewidz
  1. iemand die kijkt

kikker (n)
żaba
  1. benaming voor amfibieën uit de orde Anura

kikkererwt (n)
ciecierzyca pospolita, ciecierzyca
  1. en 2. (zaden van) de plant Cicer arietinum

kikkererwtenmeel (n)
mąka z ciecierzycy
  1. fijn gemalen kikkererwten

kikkervisje (n)
kijanka
  1. kikker- of paddenlarve

kilogram (abbreviation)
kilogram, kilo
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
kilometr
  1. duizend meter

kilometerteller (n)
drogomierz
  1. meetinstrument dat de totaal afgelegde afstand in kilometers aangeeft

kin /kɪn/ (n)
podbródek, broda
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind (n)
dziecko, dziecię
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
  2. persoon voortkomend uit

kinderarbeid (n)
praca dzieci

kinderarts (n)
pediatra
  1. een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen

kinderkamer (n)
pokój dziecinny
  1. een kamer ingericht voor kinderen

kinderlied (n)
rymowanka

kinderwagen (n)
wózek dziecięcy
  1. een voertuig waarin zuigelingen of kleuters met de hand verreden kunnen worden

kinetisch (adj)
kinetyczny
  1. wat beweging veroorzaakt

kinine (n)
chinina

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
krztusiec, koklusz
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kip /kɪp/ (n)
kura, kurczak
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen

kippenhok (n)
kurnik
  hok voor kippen

kippenlever (n)
wątroba z kurczaka
  1. orgaan dat een grote rol speelt in de stofwisseling van een hoen, na het slachten vaak gegeten als delicatesse

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
gęsia skórka
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kippenvet (n)
tłuszcz z kurczaka

kits /kɪts/ (adj)
kecz
  1. een zeiljacht met twee langsgetuigde masten

kitsch (n)
kicz
  1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is

kiwi (n)
kiwi
  2. vrucht van plantengeslacht Actinidia

klaaglied (n)
elegia

klaarblijkelijk (adj)
oczywisty, jasny
  1. kennelijk

klaarspelen (v)
dokonać
  1. iets moeilijks in orde of ten einde brengen

klacht (n)
skarga
  1. een aanklacht

klagen (v)
narzekać
  1. ongenoegen uiten

klamboe (n)
moskitiera
  1. fijn net waaronder men slaapt om muggen buiten te houden

klamp (n)
knaga
  1. een plank of lat die haaks of schuin over andere is aangebracht
  2. een klem of haak waaraan een touw kan worden bevestigd

klankbord (n)
abat-voix
  2. houten hemel boven een spreekgestoelte waardoor het geluid van de spreker weerkaatst en zich verspreidt

klant (n)
klient
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klaploper (n)
pasożyt

klappen (v)
klaskać
  1. applaudisseren

klaproos (n)
mak, mak polny
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klarinet (n)
klarnet
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klas /klɑs/ (n)
klasa
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen
  2. een leerjaar op school
  3. een klaslokaal

klaslokaal (n)
klasa
  1. een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klasse (n)
klasa

klauw /klʌu/ (n)
pazur
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klauwplaat (n)
uchwyt
  1. klauwplaat

klavecimbel (n)
klawesyn
  1. toetsinstrument

klaver (n)
koniczyna

klaverboer (n)
walet trefl
  1.

klaveren (n)
trefl
  1. kaartkleur

kleding /kledɪŋ/ (n)
odzież
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk (n)
ubranie
  1.

kleefrijst (n)
ryż kleisty
  1. rijstsoort die veel zetmeel bevat

kleerkast (n)
szafa

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
krawiec
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

kleermot (n)
mól włosienniczek
  1. nachtvlindersoort waarvan de rupsen textiel eten

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
glina
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein (adj)
mały, mała, małe
  1. van geringe grootte

klein bier (n)
małe piwo
  2. niet veel, onbelangrijk

klein kruiskruid (n)
starzec zwyczajny

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
wnuczka
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleine burgemeester (n)
mewa polarna
  1. bepaald soort meeuw, Larus glaucoides

kleine modderkruiper (n)
koza
  1. bepaald soort zoetwatervis, Cobitis taenia

kleingeld /ˈklɛːnɣɛlt/ (n)
bilon
  1. geld in kleine coupures, vooral in munten

kleinhandel (n)
handel detaliczny
  1. de handel die tatbare producten direct aan consumenten verkoopt

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
wnuk
  1. kind van zoon of dochter

kleinood /'klɛɪnot/ (n)
klejnot
  1. klein voorwerp van hoge waarde

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
wnuczek, wnuk
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

kleiput (n)
glinianka
  1.

kleisteen (n)
iłowiec
  1. kleisteen

klep (n)
zastawka
  1. verstelbare afsluiting

kleptomanie (n)
kleptomania
  1. de onweerstaanbare drang om te stelen

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
odzież
  1. kleding of kledingstukken

kletsen (v)
gawędzić
  2. praten, babbelen

kletskous (n)
gaduła

kleur /kløːr/ (n)
kolor, barwa
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleuren /ˈklørə(n)/ (v)
barwić
  1. van kleur voorzien met potloden, stiften, wasko etc.

kleurloos (adj)
bezbarwny
  1. zonder kleur

kleurpotlood (n)
kredka

kleurrijk (adj)
barwisty
  1. vol opvallende kleuren

kleurstof (n)
barwnik
  1. stof waarmee men iets kleurt

kleven (v)
kleić

kliek (n)
banda

klier /klir/ (n)
gruczoł
  2. orgaan

klif (n)
klif
  1. steile hoge rots

klikken (v)
klik
  1. een klikkend geluid maken

klimaat (n)
klimat
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatontkenner (n)
zaprzeczająca zmianie klimatu

klimaatverandering (n)
zmiana klimatu
  1. de verandering van het klimaat in een bepaald gebied over een bepaalde periode, m.n. de wereldwijde opwarming sinds de 19e eeuw

klimaatzone (n)
strefa klimatyczna

klimatologie /klɪmɑtoloˈɣi/ (n)
klimatologia
  1. leer van de lucht- en weersgesteldheid.

klimatologisch /klɪmɑtoˈloxɪs/ (adj)
klimatologiczny
  1. op het klimaat betrekking hebbend

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
rosnąć
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
bluszcz
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

klimrek (n)
małpi gaj
  1. sport- of speeltoestel waarop men klimt

kliniek (n)
klinika
  1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd

klinisch (adj)
kliniczny
  1. direct voor de arts (hulpverlener) zichtbaar

klink /klɪŋk/ (n)
klamka
  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
antaba
  2. constructie om een deur gesloten te houden

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
samogłoska
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinknagel (n)
nit
  1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden

klis (n)
łopian, łopuch
  1. plant met kleverige bloemknoppen

klit (n)
łopian, łopuch
  1., 2. plant met kleverige bloemknoppen

klok (n)
zegar
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt
dzwon
  2. een belvormige idiofoon, vooral bekend van kerktorens en carillons

klokhuis /ˈklɔkɦœs/ /ˈklɔkɦœʏs/ (n)
ogryzek
  1. binnenste van een vrucht

klokkentoren (n)
wieża zegarowa
  2. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer wijzerplaten van een uurwerk

klomp /klɔmp/ (n)
drewniak
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer

klonen (v)
klonować, sklonować
  1. een identieke kopie van een levend wezen maken

kloof (n)
kanion
  1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden

kloon /klon/ (n)
klon
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
klasztor
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

klopjacht (n)
nagonka

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
bić
  5. verslaan

kluizenaar (n)
anachoreta
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluut /klyt/ (n)
szablodziób
  1. bepaald soort watervogel, Recurvirostra avosetta

kluwen (n)
kłębek
  1. los om zichzelf opgewonden hoeveelheid wol, garen enz

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ (n)
gryzoń
  1. benaming voor dieren uit de orde Rodentia

knabbelen (v)
chrupać

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
gryźć
  1. met de tanden aanvreten

knap (adj)
piękny
  2. aantrekkelijk

knapzak (n)
węzełek
  1.

kneden (v)
miesić, gnieść
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneu (n)
makolągwa
  1. bepaald soort vinkachtige, Carduelis cannabina

knevelen (v)
kneblować
  1. binden, boeien

knie (n)
kolano
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

kniebuiging (n)
klękanie
  1.1. buiging als eerbetoon

knielen (v)
klęczeć
  1. op de knieën gaan

knijpen /'knɛɪpə(n)/ (v)
szczypać
  1. tussen twee punten druk uitoefenen

knijptang (n)
kleszcze
  1.

knikken /'knɪkə(n)/ (v)
kiwnąć
  1. een verticale beweging met het hoofd maken

knikker (n)
kulka, szklana kulka
  1. balletje van glas, marmer, steen, hout of klei

knippen (v)
ciąć
  1. met een schaar uitsnijden

knoflook (n)
czosnek pospolity, czosnek
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel (n)
kłykieć
  1. vingergewricht

knokken /ˈknɔkən/ (v)
walczyć
  1. vechten

knol /knɔl/ (n)
bulwa
  1. verdikte plantenwortel.
rzepa
  2. koolraap, een eetbare wortel van een plant uit het geslacht Brassica.

knolselderij (n)
seler

knoop (n)
węzeł
  1. in een draad
  2. snelheidsmaat
guzik
  3. aan een jas e.d.

knoopsgat (n)
dziurka od guzika
  1. spleet die in een stuk stof is gemaakt zodat een ander stuk stof daaraan kan worden vastgemaakt

knopen (v)
wiązać
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knots (n)
maczuga

knuffel (n)
przytulenie
  1. omhelzing

knuffelen (v)
miziać się
  1. omhelzen

knuppel /ˈknʏpəl/ (n)
pałka
  1. korte dikke stok, bedoeld om lijfstraf mee uit te delen

knut (n)
kuczmany
  1.

knutselen /knʌtsələ(n)/ (v)
majstrować
  1. zelf voorwerpen uit liefhebberij vervaardigen met gebruik van gereedschap als hamer, zaag en schaaf

koala (n)
koala
  1. een Australisch buideldier

kobalt (n)
kobalt
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobbe (n)
pająk
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

kodiakbeer (n)
Kodiak
  1. Ursus arctos middendorffi, de grootste beer en het grootste bekende landroofdier

koe (n)
krowa
  1. vrouwelijk rund

koek (n)
ciasto

koekenpan (n)
patelnia
  1. een platte pan met een lang handvat

koekje (n)
ciastko, ciasteczko
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekoek (n)
kukułka
  1. bepaald soort vogel, Cuculus canorus

koekoeksklok (n)
zegar z kukułką
  klok

koelie /ˈku:li/ (n)
kulis

koelkast (n)
lodówka
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koelvloeistof (n)
chłodziwo
  1. koelvloeistof

koepel /ˈkupəl/ (n)
kopuła
  1. een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koers (n)
kurs

koestal (n)
obora
  1. overdekte ruimte waarin koeien kunnen verblijven

koeterwaals /ˌku.tər.ˈʋaːls/ (n)
chińszczyzna
  1. aanduiding voor een onverstaanbare taal

koets (n)
kareta
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koetsier (n)
woźnica
  1. iemand die de paarden van een koets ment

koffer (n)
walizka
  1. draagbare bergruimte van stevig materiaal met een handvat, waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

kofferbak (n)
bagażnik
  1. het gedeelte van een auto waar de bagage in geplaatst wordt

koffie (n)
kawa
  1. drank uit koffiebonen

koffie verkeerd (n)
café au lait

koffie-extract (n)
ekstrakt kawy
  1. sterk geconcentreerd aftreksel van koffie

koffieboon (n)
ziarenko kawy

koffiedik (n)
fusy
  1. het donkere bezinksel van gemalen koffiebonen dat overblijft na het zetten van koffie

koffiehuis (n)
kawiarnia
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffiemolen (n)
młynek (urządzenie domowe), młynek do kawy
  1. een huishoudelijk apparaat waarin koffiebonen kunnen worden gemalen

koffieplant (n)
kawowiec

kogel (n)
kula, pocisk
  1-2. munitie
kula
  3. metalen bal gebruikt bij kogelstaten

kogellager (n)
łożysko kulkowe
  1.

kogelvrij (adj)
kuloodporny
  1. kogelvrij

kok /kɔk/ (n)
kucharz

koken /ˈkokə(n)/ (v)
gotować
  1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen
gotować, warzyć
  2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

kokmeeuw (n)
mewa śmieszka
  1. bepaald soort zeevogel met een gekleurde kop en een lachende roep, Chroicocephalus ridibundus

kokosboom /ˈko.kɔsˌbom/ (n)
palma kokosowa
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
orzech kokosowy
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kokosolie /ˈko.kɔsˌo.li/ (n)
olej kokosowy
  1. een soort olie gewonnen uit kokosnoten

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ (n)
palma kokosowa, kokos właściwy
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kolencentrale (n)
elektrownia węglowa
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) thermische centrale die elektrische stroom opwekt door verbranding van steenkool

kolgans (n)
gęś białoczelna
  1. ganzensoort

kolibrie (n)
koliber
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom (n)
kolumna

kolonel (n)
pułkownik
  1. een hoge militaire rang

koloniaal (adj)
kolonialny
  1. betrekking hebbend op koloniën en het hebben van koloniën

kolonialisme /'kolonijaˌlismə/ (n)
kolonializm
  1.

kolonie /koˈloni/ (n)
kolonia
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonisatie (n)
kolonizacja

koloniseren (v)
kolonizować
  1. koloniën vormen

kolonist (n)
osadnik
  1. iemand die zich in een kolonie heeft gevestigd

kolos (n)
kolos

kolossaal (adj)
kolosalny

kom (n)
miska
  1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper

komedie /koˈmedi/ (n)
komedia
  1. een blijspel

komeet (n)
kometa
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen (v)
przychodzić, przyjść
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij
dochodzić, przychodzić
  2. een orgasme hebben

komiek (n)
komik
  1. iemand die een publiek vermaakt door ze aan het lachen te brengen

komijn (n)
kmin rzymski, nasiona kminku
  plant, zaden en specerij

komijnzaad (n)
nasiona kminku
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

komisch (adj)
komediowy

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
ogórek
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
przecinek
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas (n)
kompas
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

kompel (n)
górnik
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
królik, trusia
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
król
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk
  2. speelkaart waarvan de waarde meestal tussen die van de vrouw en de aas ligt

koningin /konɪˈŋɣɪn/ /konɪˈŋɪn/ /koʊnɪˈŋɪn/ (n)
królowa

koningsas (n)
wałek królewski
  1. een spil met conische tandwielen, die de rotatie van de krukas van een zuigermotor overbrengt op de nokkenas

koningschap (n)
królewskość

koningsmantel (n)
rusałka żałobnik
  3. een dagvlinder uit de Nymphalidae-familie

koningswater (n)
woda królewska
  1.

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
królewski
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
królestwo
  1. staatsvorm met een koning aan het hoofd

kont /kɔnt/ (n)
dupa
  1. de billen, het achterwerk

konvooi (n)
konwój
  1.

kooi /koːɪ/ (n)
klatka
  1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit
koja
  4. slaapplaats op een schip
  te controleren vertalingen

kookboek (n)
książka kucharska
  boek waaruit men leert koken

kool (n)
kapusta
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie
węgiel
  2. een zwarte brandstof die voornamelijk uit koolstof bestaat

kooldioxide (n)
dwutlenek węgla
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolhydraat (n)
węglowodan
  1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen

koolmees (n)
sikora bogatka, bogatka

koolraap (n)
brukiew

koolrabi (n)
kalarepa

koolstof /ˈkol.stɔf/ (n)
węgiel
  2. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolstofdioxide (n)
dwutlenek węgla

koolstofmonoxide (n)
tlenek węgla
  1. verbinding met moleculen van één atoom zuurstof en één atoom koolstof (CO)

koolvis (n)
czarniak
  1. bepaald soort vis met donker gekleurde mondholte en rug die voorkomt in het hoge noorden van de Atlantische Oceaan, Pollachius virens

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
węglowodór
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koolzuur /'kolzyr/ (n)
kwas węglowy
  1. H₂CO₃

koopje /kopjə/ (n)
okazja

koopkracht (n)
siła nabywcza
  1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag

koopman (n)
kupiec

koopvaardijschip (n)
statek handlowy
  1. zeeschip voor het vervoer van handelsgoederen

koor (n)
chór
  1. een groep mensen die samen zingen

koorde (n)
cięciwa
  1. rechte tussen twee cirkelpunten

koorts (n)
gorączka
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

koosjer /ˈkoʃər/ (adj)
koszerny

koot (n)
pęcina
  1. hielbeentje van het paard

kootje (n)
paliczek
  1. beentje van vinger of teen

kop /kɔp/ (n)
główka
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens
filiżanka
  1. porseleinen recipiënt met oor, om uit te drinken

kopbal (n)
główka
  1.

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
kupować
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
miedź
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

koperslager (n)
kotlarz
  1. een ambachtsman die platen koper of andere zachte metalen bewerkt. Dit bewerken omvat verschillende bewerkingen, zoals knippen, buigen, solderen en felsen

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
kopiować, podwajać
  1. een duplicaat maken van
naśladować, udawać
  2. imiteren

koplamp /ˈkɔplɑmp/ (n)
reflektor samochodowy
  1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig

koppelaar (n)
swat
  1. iemand die probeert mensen van verschillende groepen met elkaar in contact te brengen (met name voor een huwelijk)

koppeling (n)
sprzęgło
  1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt

koppelwerkwoord (n)
łącznik, spójka
  1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ (adj)
uparty
  1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

kopschot (n)
headshot
  1. een meestal dodelijk schot in het hoofd

koptelefoon (n)
słuchawki
  1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst

koraal (n)
koral
  1. skelet van de koraalpoliep

korf (n)
kosz
  1. een mand van vlechtwerk

korfbal (n)
korfball
  1. een balsport waarbij een bal door een mand (korf) moet worden gegooid

korhoen (n)
cietrzew
  1. Lyrurus tetrix

koriander /korijɑndər/ (n)
kolendra siewna
  1. en 2. (gedroogde) zaden van Coriandrum sativum

korianderblad /korijɑndərblɑt/ (n)
liście kolendry
  1. (gedroogd) blad van Coriandrum sativum

kornet (n)
kornet
  1. kornet (militair)
  2. kornet (muziekinstrument)

kornoelje (n)
dereń

korrel (n)
ziarenko
  1. een enkele zaad van graan

korset (n)
gorset

korst /kɔrst/ (n)
skórka
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

kort /kɔrt/ (adv)
krótki
  2. van geringe lengte
  1. van geringe duur

korting (n)
rabat, zniżka
  1. reductie in prijs

kortsluiting /ˈkɔrt.slœy.tɪŋ/ (n)
zwarcie
  1. het plaatsvinden van een gewenste of ongewenste weerstandloze verbinding in een stroomkring

korund (n)
korund

korvet (n)
korweta
  1.

kosmologie (n)
kosmologia

kosmonaut (n)
kosmonauta

kosmos (n)
kosmos
  1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

kostbaar (adj)
drogi

kosteloos (adj)
bezpłatny, darmowy, nieopłatny
  1. zonder kosten

kosten (v)
kosztować
  1. als te betalen prijs hebben

koster (n)
zakrystian
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostuum /kɔs'tym/ (n)
garnitur

kotelet /kotəˈlɛt/ (n)
kotlet
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kotsen (v)
rzygać
  1. de maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

kotter (n)
kuter

koud /kʌʊt/ (adj)
zimno, zimny
  1. niet warm, fris, kil, koel

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
zimno
  1. het koud zijn

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
pończocha
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

kozijn (n)
kuzyn
  1. zoon van oom of tante

kraag /krax/ (n)
kołnierz
  1. een kledingstuk rond de hals

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
wrona, czarnowron
  1.1 bepaald soort zwarte vogel, Corvus corone

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ (v)
piać
  1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen

kraaiennest (n)
bocianie gniazdo
  1. nest van een kraai
  2. uitkijkplaats in de mast van een schip

kraak (n)
ośmiornica
  1. zeemonster, waarschijnlijk de inmiddels goed gedocumenteerde reuzenpijlinktvis
  2. inktvis zonder inwendig skelet

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
chrząstka
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraal (n)
koralik

kraam (n)
stragan

kraan (n)
kran
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden
żuraw
  4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen

kraanvogel (n)
żuraw
  1. bepaald soort grote vogel, Grus grus

krab /krɑp/ (n)
krab
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

kracht (n)
siła
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

kramp (n)
kurcz, skurcz
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

kransslagader (n)
tętnica wieńcowa
  1. twee uit de aorta ontspringende slagaders die de hartspier van bloed voorzien

krant (n)
gazeta
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

krantenpapier /'krɑntəpaˌpir/ (n)
gazeta
  1. een soort papier zoals waarop de kranten gedrukt worden

kraslot (n)
zdrapka
  1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast

kreeft /kreft/ (n)
homar
  1. benaming voor dieren uit de infraorde Astacidea

krekel /krekəl/ (n)
świerszcz
  1. Gryllidae

kreuken (v)
marszczyć
  2. gekreukt raken

kreunen /krønə(n)/ (v)
jęczeć
  1. ongearticuleerde geluiden maken, vaak van pijn of ander leed

krib /krɪp/ (n)
ostroga regulacyjna
  3,4,5. golfbrekertjes

kribbe (n)
żłób
  1. voederbak

kriek (n)
wiśnia

krijger (n)
wiciądz
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgsheer (n)
watażka

krijgslist (n)
chwyt
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijgsmacht (n)
siły zbrojne

krijgsolifant (n)
słoń bojowy
  1. een olifant die vroeger tijdens op het land uitgevochten oorlogen werd ingezet als strijddier

krijsen (v)
krzyczeć
  1. luidkeels schreeuwend een hoog geluid voortbrengen

krijt (n)
kreda
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat
  2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd
  3. een periode die deel uitmaakt van het mesozoïcum

krimpen (v)
kurczyć się
  1. kleiner in omvang worden

kristal (n)
kryształ
  1. een hoeveelheid ordelijk gerangschikte atomen of moleculen in vaste vorm

kristalliseren (v)
krystalizować
  1. ordeningsproces

kristalsuiker (n)
cukier kryształ

kritiek (adj)
arcyważny
  1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig

kritiek (n)
krytyka
  1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze
  2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting

kroeg /krux/ (n)
pub, bar
  1. publieke drinkgelegenheid

kroket (n)
krokiet
  1. een rol ragout die gepaneerd en gefrituurd wordt

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
krokodyl
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokodilwachter /kroko'dɨlwɑχtər/ (n)
pijawnik
  1.

krokus (n)
krokus
  1. irisachtige lentebloem

krom (adj)
krzywy
  1. niet recht

kromhoorn (n)
krzywuła
  1. kromhoorn

kronen (v)
ukoronować, koronować
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek (n)
kronika

kroning /ˈkronɪŋ/ (n)
koronacja
  ceremonie

kroon (n)
korona
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt
żyrandol
  7. een lichtbron bestaande uit een krans van lichtbronnen

krop (n)
główka
  1. opstapeling van bladeren

kropandijvie (n)
endywia szerokolistna
  1. en 2. (bladeren van) éénjarige plant Cichorium endiva var. latifolia

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
zioło

kruiden (v)
przyprawiać, przyprawić
  1. specerij bij een gerecht doen

kruidenier (n)
sklep spożywczy
  2. winkel met levensmiddelen

kruidnagel (n)
goździki, goździk
  1. specerij van de kruidnagelboom

kruier /krœyjər/ (n)
bagażowy
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruik (n)
dzban

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
okruch

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
czołgać się

kruis (n)
krzyż
  1. geometrisch figuur
  4. symbool

kruisbek (n)
krzyżodziób świerkowy
  1. kleine vinkachtige zangvogel

kruisbes (n)
agrest
  1. Ribes uva-crispa

kruiser /ˈkrœʏsər/ (n)
krążownik
  1. een oorlogsschip dat hoge snelheden kan halen
  2. een type jacht

kruishout (n)
znacznik stolarski
  1. een door een blok hout verschuifbare liniaal, die is voorzien van een ijzeren punt

kruisigen (v)
ukrzyżować
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruising (n)
skrzyżowanie
  1. een punt

kruispunt (n)
skrzyżowanie
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruissnelheid (n)
prędkość przelotowa
  1.

kruisvaarder (n)
krzyżowiec
  1.

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ (adj)
krzyżowy
  1. de vorm van een kruis hebbend

kruisweg (n)
Droga Krzyżowa

kruiswoordpuzzel (n)
krzyżówka

kruiswoordraadsel (n)
krzyżówka
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen (n)
taczka
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk (n)
kula
  2. hulpmiddel bij het lopen

krulandijvie (n)
endywia kędzierzawa
  1. en 2. (bladeren van) éénjarige plant Cichorium endiva

krultang (n)
lokówka

krypton (n)
krypton
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubisch (adj)
kubiczny
  1. als hoofdassen vier gelijkwaardige drietallige assen bezittend in de richting van de lichaamsdiagonaal van een kubus samen met drie gelijkwaardige assen in de richting van de ribben van de kubus die ten minste twee- en ten hoogste viertallig zijn

kubisme (n)
kubizm
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus (n)
sześcian
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kudde /'kɵdə/ (n)
stado
  1. een groep samenlevende (zoog)dieren
trzoda
  een kudde schapen

kuiforopendola (n)
kacykowiec rdzaworzytny
  1. Psarocolius decumanus een vogel uit de familie van de troepialen Icteridae.

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
pisklę
  donzig jong vogeltje

kuil (n)
dziura
  1. uitholling, holte, diepte

kuis (adj)
cnotliwy

kuit (n)
łydka
  1. deel van het been
ikra
  2. visseneitjes

kukeleku /kykələky/ (interjection)
kukuryku
  1. het geluid van een haan

kumquat (n)
kumkwat
  1. en 2. (citrusvrucht van) plant Citrus japonica

kunnen (v)
móc
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
sztuka, umiejętność
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunstenaar (n)
artysta
  1. iemand die zijn creatieve talenten gebruikt om kunst te maken

kunstenares (n)
artystka

kunsthandelaar (n)
marszand
  1. iemand die voor zijn beroep kunst koopt en verkoopt

kunstmatig (adj)
sztuczny
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstmest (n)
nawóz
  1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan

kunstschaatsen (n)
łyżwiarstwo figurowe
  1. sport waarbij individuelen, paren en groepen schaatsers rotaties, sprongen en andere bewegingen op het ijs maken, die vaak met muziek wordt uitgevoerd

kunstschilder (n)
malarz
  1. een schilder van kunstwerken

kunstschilderes (n)
malarka
  1. een schilderes van kunstwerken

kunsttaal /ˈkʏns.tal/ /ˈkʏns.taɫ/ (n)
język sztuczny
  1. een artificiële of geconstrueerde taal is een taal waarvan de structuur, vocabulair en grammatica speciaal ontworpen is door een individu of een kleine groep, inplaats van op een natuurlijke wijze geëvolueerd in een cultuur

kunstwerk /kʌnstwɛrk/ (n)
dzieło sztuki
  1. resultaat van een inspanning om iets te maken dat bijzonder mooi of indringend is

kurk /kʏrk/ (n)
szpunt
  1. een van kurk gemaakte soort afdichting voor flessen
korek
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkeik /kʏr.kɛi̯k/ /kʏr.kɛːk/ /kʏrk.ʔɛi̯k/ (n)
dąb korkowy
  1. Quercus suber; een boom uit de napjesdragersfamilie

kurkentrekker (n)
korkociąg
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kurkuma (n)
kurkuma
  plant en specerij

kus /kʏs/ (n)
pocałunek
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
poduszka
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kussen /ˈkʏsə(n)/ (v)
całować
  1. een kus geven

kust /'kɵst/ (n)
wybrzeże, brzeg
  1. de waterkant langs de zee

kut /kɵt/ (n)
pizda
  vrouwelijk schaamdeel

kutwijf /ˈkɵtwɛɪf/ (n)
cipa
  1.

kuuroord (n)
uzdrowisko
  1. een oord met geneeskrachtige baden

kwaadaardig (adj)
szkodliwy
  1. schade aanrichtend

kwaadaardigheid (n)
pakość
  1. het innerlijk slecht zijn

kwab /kʋɑp/ (n)
płat
  2. een gedeelte van lever, longen of hersenen

kwabaal (n)
miętus
  1. bepaald soort vis die inheems is in Europa, Lota lota

kwak /kʋɑk/ (n)
ślepowron
  2. bepaalde reigersoort, Nycticorax nycticorax

kwaken (v)
rechotać
  1. witter

kwal /kʋɑl/ (n)
meduza
  1. vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend ongewerveld dier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwalificatie (n)
kwalifikacja

kwalitatief /kvalitɑ'tif/ (adj)
jakościowy
  1. naar de hoedanigheid, betreffende de kwaliteit

kwaliteit (n)
jakość
  1. een peil van uitmuntendheid
  2. eigenschap

kwantitatief (adj)
ilościowy
  1. met betrekking tot de hoeveelheid

kwantumcryptografie (n)
kryptologia kwantowa
  vorm van onkraakbare beveiliging voor elektronische communicatie

kwantumgetal (n)
liczby kwantowe
  getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes

kwantummechanica (n)
mechanika kwantowa
  1. studie en beschrijving van het gedrag van de kleinste deeltjes

kwantumoptica (n)
optyka kwantowa
  een discipline van de natuurkunde die de kwantumeffecten die bij licht optreden bestudeert en gebruikt

kwart (n)
ćwierć
  1. een vierde deel

kwartaal (n)
kwartał
  een kwart van een kalenderjaar

kwartel (n)
przepiórka
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartelkoning (n)
derkacz
  1. bepaald soort vogel, Crex crex

kwartet (n)
kwartet
  1. een groep van vier muzikanten

kwartier (n)
kwadrans
  1. een kwart uur

kwarts (n)
kwarc
  een vorm van siliciumdioxide

kwast /kʋɑst/ (n)
frędzel
  1. Versiering
lemoniada
  5. Limonade

kwatrijn (n)
czterowiersz
  1.

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
pigwa pospolita, pigwa
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kweken /'kʋekə(n)/ (v)
uprawiać
  1. dieren of planten verzorgen en hun voortplanting mogelijk maken

kwellen (v)
dręczyć
  1. pijn of ergernis bezorgen

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
bezbronny
  1. weinig beschermd tegen beschadiging
  2. na een spel gewonnen te hebben onderworpen aan een andere puntentelling die verlies zwaarder bestraft en winst sterker beloont

kwetsen /kwɛtsə(n)/ (v)
ranić
  1. beschadigen, schaden
  2. beledigen, schofferen

kwijt /kʋɛi̯t/ (adj)
zagubiony
  kwijt zijn

kwijtschelding (n)
umorzenie długu

kwik (n)
rtęć
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikstaart (n)
pliszka, siwa
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Motacilla en Dendronanthus

kwikzilver (n)
rtęć
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwispedoor (n)
spluwaczka
  1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum

kwispelen (v)
machać
  1. druk met de staart zwaaien.

kwistig /ˈkʋɪstəx/ /ˈkβ̞istəç/ (adj)
marnotrawny
  1. op lichtzinnige wijze verbruikend

kwitantie (n)
kwit

la (n)
la
  1. muzieknoot

laag /lax/ (adj)
niski
  1. niet ver boven iets anders zijn
  2. niet vergevorderd zijn in een rangorde of volgorde
  3. geluid met een klein aantal trillingen per tijdseenheid
  4. met een beperkt aanzien

laag /lax/ (n)
warstwa
  1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft

laagland (n)
nizina

laan (n)
aleja
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laar (n)
polana
  1. een open plek in een bos

laars /lars/ (n)
kozaki
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat (adj)
spóźniony
  1. na het voorziene ogenblik
późno
  2. 's avonds, 's nachts

laatst (adj)
ostatni
  1. overtreffende trap van laat

labiaal (n)
wargowy
  1. met de lippen gevormde medeklinker, lipklank

laboratorium (n)
laboratorium
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint (n)
labirynt
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
śmiech
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachen (v)
śmiać się, rechotać
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactase (n)
laktaza
  1. enzym dat in de dunne darm lactose kan afbreken

lactose (n)
laktoza
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

lacune (n)
luka
  1. iets dat ontbreekt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
drabina
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

lade (n)
szuflada
  1. uitschuifbare bergplaats

laden /ˈlaːdə(n)/ (v)
ładować
  2. van elektriciteit voorzien
  1. van een lading voorzien

lading /'ladɪŋ/ (n)
ładunek
  1. goederen die vervoerd worden
ładowność
  2. een grote hoeveelheid
ładunek elektryczny
  3. opeengehoopte elektriciteit

laesie (n)
lezja
  1. beschadiging van het weefsel in een organisme

laf /lɑf/ (adj)
tchórzliwy
  1. een gebrek aan moed tonend

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
bojaźliwość
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ (adj)
łożysko
  1. een constructie die er ...

lagune (n)
laguna
  1. ondiep meer

lak (n)
lakier
  1. stof die een dunne beschermlaag vormt nadat ze opgelost in een vluchtig oplosmiddel...

laken /ˈlakə(n)/ (n)
prześcieradło
  2. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient, m.n. bij het slapen

lam (n)
jagnię
  1. jong van het schaap

lama (n)
lama
  1. soort Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier Lama glama

lamantijn (n)
manaty
  1. in het water levende zoogdieren uit het geslacht Trichechus

lamp /lɑmp/ (n)
lampa
  1. een voorwerp gemaakt om licht te geven

lampenkap (n)
abażur
  1. kap over een lamp om het licht af te schermen

lamprei (n)
minogi
  1. benaming voor vissen uit de familie Petromyzontidae

lancet (n)
lancet
  1. een dubbelsnedig operatiemes

land (n)
ląd
  1. gedeelte van het aardoppervlak dat boven water uitsteekt
  2. dat deel van de aardbodem dat geschikt is voor of gebruikt wordt voor bebouwing of landbouw en veeteelt
kraj, państwo
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen
wieś, kraj
  4. niet verstedelijkt gebied

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
rolnictwo
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landbrug (n)
pomost lądowy
  1.

landelijk (adj)
sielski
  2. met betrekking tot minder bevolkte, niet-stedelijke gebieden

landen (v)
lądować
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landing (n)
lądowanie
  2. vlucht van vliegtuigen...

landkaart /lɑntkart/ (n)
mapa
  1. een abstracte weergave van (een stuk van) de aarde

landmerk (n)
symbol
  1. een markant punt in een landschap, langs de kust, of aan de horizon

landschap (n)
krajobraz, pejzaż

landschildpad (n)
żółw lądowy
  1. schildpad uit de familie Testudinidae

landtong (n)
przylądek
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang (adj)
długi
  1. van grote duur
wysoki
  2. van grote lengte

langbenig (adj)
długonogi
  1.

langlaufen (n)
biegi narciarskie
  1. een manier van voortbewegen op latten door de sneeuw

langoest (n)
langusta
  1.

langpootmug (n)
komarnica, koziułka

langs (preposition)
po
  1. terzijde van, evenwijdig aan

langskomen /lɑŋskomə(n)/ (v)
mijać
  1. voorbijgaan
  2. langsgaan, op bezoek komen

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
powolny
  1. met weinig snelheid

lans (n)
harpun
  1. een lang steekwapen met een metalen punt

lanthaan (n)
lantan
  1. Chemisch element

lanthanide (n)
lantanowce

lanthanium (n)
lantan
  1. Chemisch element

lap (n)
łata
  1. een stuk van iets

laparoscopie (n)
laparoskopia
  1. met een kijkbuis in de buikholte kijken en opereren

lapmiddel (n)
prowizorka
  1. een tijdelijke oplossing die geen definitieve oplossing is

laptop (n)
laptop, notebook
  1. kleine draagbare computer

larve (n)
larwa
  1. jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

lasagne (n)
lasagne

laser (n)
laser
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

lassen (v)
spawać
  1. door plaatselijke sterke verhitting van de voeg twee metalen voorwerpen met elkaar verbinden

lasser (n)
spawacz
  1. iemand die stukken metaal op een naad door sterke plaatselijke verhitting verbindt

last (n)
przeszkoda, restrykcja, trudność
  1. iets wat een mens hindert

lastdier (n)
zwierzę juczne
  1. een gedomesticeerd dier dat men gebruikt om vracht te vervoeren

lastercampagne (n)
kampania oszczerstw
  1. actie met als doel iets of iemand in de goede naam aan te tasten

latei (n)
nadproże
  1. latei

laten (v)
zostawić
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken
  6. aansporing

latent (adj)
ukryty
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
nara

latex /'la.tɛks/ (n)
lateks

laurier (n)
wawrzyn, laur
  boom en kruid

laurierblad (n)
liść laurowy
  2. (gedroogde) bladeren van Laurus nobilis

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
letni
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lava (n)
lawa
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavakoepel (n)
lopuła wulkaniczna
  1. koepelvormige structuur die onstaat als lava die rijk is aan silica naar buiten treedt uit de barsten en spleten van een groeiende kussenachtige structuur

lavas (n)
lubczyk ogrodowy
  1. bepaald kruid, Levisticum officinale, dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
lawenda
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

laveren (v)
halsować
  1-2 bij tegenwind zigzagswijze opzeilen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
hałas
  1. luid en storend geluid

lawine /la'ʋinə/ (n)
lawina
  1. een sneeuwverschuiving op een berghelling

lawrencium (n)
lorens
  1. Chemisch element

lecithine (n)
lecytyna
  1. fosfatidylcholine, een fosfolipide die de hoofdmoot uitmaakt van een fosfatidefractie die uit eidooier

lectuur (n)
lektura
  1.verwijst naar alles wat gelezen kan worden

ledemaat /ˈledəmat/ (n)
kończyny
  1. een aan de romp aanhangend onderdeel van het lichaam dat door spieren bewogen kan worden...

ledigheid (n)
bezczynność
  1. het niets doen, het niets te doen hebben

leeftijd (n)
wiek
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeftijdgenoot (n)
jednolatek
  1.

leeg /lex/ (adj)
pusty, próżna, próżne, pusta, puste
  1. zonder inhoud

leek /lek/ (n)
laik
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied
  2. iemand die niet tot den geestelijken stand behoort, de gewone gelovige

leem /lem/ /leɪm/ (n)
glina zwykła
  1. kleihoudende grondsoort

leen /len/ (n)
lenno
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenvertaling /ˈlenvərˌtalɪŋ/ (n)
kalka
  1. woord dat aan een vreemde taal is ontleend in letterlijke vertaling en analoge constructie

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ (n)
zapożyczenie
  1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is

leerboek (n)
podręcznik
  1. een boek bedoeld om er iets uit te leren

leerling (n)
uczeń
  1. iemand die onderwijs volgt

leerstoornis (n)
trudności w uczeniu się
  1. stoornis bij het leren

leesbaar (adj)
czytelny

leest /lest/ (n)
kopyto
  1. schoenvorm

leesteken (n)
znak interpunkcyjny
  1. conventioneel symbool in interpunctie

leeuw (n)
lew
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwenbek (n)
lwia paszcza
  1.

leeuwendeel (n)
lwia część

leeuwerik (n)
skowronek

leeuwin (n)
lwica
  1. vrouwtje van de leeuw

legaal (adj)
prawomierny, prawowierny
  1. wettig, rechtmatig

legaat (n)
legat
  1-2. Romeinse officier of pauselijk gezant

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
armia
  1. een militaire strijdmacht

legering (n)
stop, aliaż
  1. Metaalverbinding van twee of meer elementen

legioen (n)
legion

leguaan /ˌleɣyˈwan/ (n)
legwan
  1. hagedis

leiden (v)
doprowadzać
  1. een leidinggevende functie hebben

leidingwater (n)
woda wodociągowa

leidmotief (n)
leitmotiv

leisteen (n)
łupek
  1. blauwgrijs gesteente

lek /lɛk/ (n)
przeciek
  1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan

lekkage (n)
przeciek

lekken (v)
przeciekać
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
smaczny, apetyczny
  1. aangenaam van smaak

lelie (n)
liliowate, lilia

lelietje-van-dalen /le.li.tʲə.vɑn.da.ləⁿ/ (n)
konwalia majowa
  Convallaria majalis

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
brzydki
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma (n)
lemat
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lemming (n)
leming
  1. een knaagdier dat vooral in het hoge noorden op de toendra's voorkomt

lende (n)
lędźwie
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
pożyczać
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

leng (n)
molwa pospolita
  1. kabeljauwachtige zoutwatervis, Molva molva

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
długość
  1. afmeting van een voorwerp

lengtegraad (n)
długość geograficzna

lening /lenɪŋ/ (n)
pożyczka

lens /lɛns/ (n)
soczewka
  1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt
  2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd
  3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

lente (n)
wiosna
  1. seizoen

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
łyżka, łyżeczka
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar (n)
warzęcha
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepelblad (n)
warzucha
  2. benaming voor kruisbloemige planten van het geslacht Cochlearia

lepelsteur (n)
wiosłonos amerykański
  1. bepaald soort vis met lepelvormig verbrede bek die 2 meter lang kan worden en meer dan 80 kilogram kan wegen, Polyodon spathula

lepra (n)
trąd

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
nauczyciel
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈleːrə/ /ˈlɪːrə/ (v)
uczyć się
  1. kennis of vaardigheid verwerven
uczyć
  2. kennis of vaardigheid doen verwerven

les /lɛs/ (n)
lekcja
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lessen /ˈlɛsə(n)/ (v)
gasić
  1. met vocht de dorst beëindigen

lessenaar (n)
mównica
  1. een standaard om bladmuziek op te plaatsen

lethargie (n)
letarg
  1. een toestand van geestelijke ongevoeligheid
  2.

letter (n)
litera
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
sylaba, zgłoska
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ (n)
krój pisma
  1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden

letterzetter /'lɛtərzɛtər/ (n)
zecer
  1. tekstopmaker
kornik drukarz
  2. Ips typographus, een schorskever die vooral leeft op de spar

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
kłamstwo
  1. mededeling die niet waar is, met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar (n)
kłamca
  1. iemand die liegt

leven /'levən/ (n)
życie, żywot
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
żyć
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
żywcem

levendig (adj)
energiczny
  1. vol opgewekte drukte

levensbedreigend (adj)
zagrażający życiu
  1. dat iets zo gevaarlijk is dat je er aan dood kunt gaan

levenslang (adj)
dożywotni
  1. tot de dood durend

levensomstandigheden (n)
warunki bytowe
  1. de kwaliteit van de omgeving die er voor zorgt dat men in leven kan blijven

lever /ˈlevər/ (n)
wątroba
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverancier (n)
dostawca

leverbloempje /ˈlevərˌblumpʲə/ (n)
Przylaszczka, przylaszczka pospolita
  1. Hepatica nobilis, een plant uit de ranonkelfamilie

leveren /ˈlevərə(n)/ (v)
dostarczać
  1. voor de aanvoer van iets zorg dragen

levertraan (n)
tran

leverworst (n)
wątrobianka

lexeem (n)
leksem

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
czytać, przeczytać
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer (n)
czytelnik
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
ważka, libella, poziomica, poziomnica
  1. benaming voor insecten uit de orde Odonata

libido /'libido/ (n)
chuć
  1. geslachtsdrift

libratie (n)
libracja

libretto (n)
libretto
  1.de gangbare benaming voor het tekstboekje van een opera, operette, ballet of musical

lichaam /lɪxam/ (n)
ciało, organizm
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier
ciało
  3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
ćwiczenie
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichaamsdeel /ˈlɪxaːmzdeːl/ (n)
część ciała
  1. onderdeel van een lichaam

lichaamstaal (n)
mowa ciala

lichaamstemperatuur /ˈlɪxaːmstɛmpɛrɑˌtyːr/ (n)
temperatura ciała
  1. temperatuur van een lichaam

licht (adj)
jasny, światło
  1. helder van kleur
lekki
  2. van een gewicht
lekki, lekcy, lekka, lekkie
  Vertalingen: na te kijken en onderverdelen per verklaring

licht (n)
światło
  1. Elektromagnetische golven
oświetlenie, światło
  2. lichtbron

lichtjaar (n)
rok świetlny
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtsnelheid (n)
prędkość światła
  1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s)

lid (n)
członek
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte
  3. mannelijk geslachtsdeel
powieka
  4. ooglid

lidmaatschap (n)
członkostwo
  1. de status van iemand als lid van een organisatie

lidstaat (n)
państwo członkowskie
  1. een staat die toegetreden is tot een inter- of supranationale organisatie

lidwoord (n)
rodzajnik, przedimek

lied (n)
piosenka
  1. het melodische geluid

liefdadigheid (n)
charytatywność
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
miłość
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefhebben (v)
kochać
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefkozen (v)
pieścić

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
kłamać, łgać
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
lira
  1. een Grieks snaarinstrument

lies (n)
pachwina
  1. anatomie

lieveheersbeestje (n)
biedronka, boża krówka
  1. benaming voor kevertje van de familie Coccinellidae

lievevrouwebedstro /ˌlivə'vraʊ̯wəˌbɛtstro/ /ˌlivəˌvrɔʊ̯β̞ə'bɛtstro/ /ˌlivəˌvrʌʊ̯β̞ə'bɛtstro/ (n)
przytulia wonna, marzanka wonna
  1.

lift /lɪft/ (n)
winda, dźwig
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen

lifter (n)
autostopowicz
  1. lifter

liftkracht (n)
siła nośna
  1. opwaartse kracht

liga (n)
liga

ligament (n)
wiązadło
  1. bindweefselband

ligand (n)
addent, ligand

ligbed (n)
leżanka
  1. bed om op te rusten

ligfiets (n)
rower poziomy

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
leżeć
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben
  2. op een bepaalde plaats bevinden

ligging (n)
położenie
  1. de wijze waarop iets of iemand gelegen is

ligstoel /'lɪxstul/ (n)
leżak
  1. een stoel waarin men gemakkelijk kan liggen

liguster (n)
ligustr
  1. olijfachtige heester veel gebruikt voor het maken van heggen

lijden (v)
cierpieć
  1. smart en ellende ondergaan

lijdend voorwerp (phraseologicalUnit)
dopełnienie bliższe
  1. zinsdeel waarop de actie van een overgankelijk werkwoord rechtstreeks van toepassing is

lijdende vorm (n)
strona bierna
  1. het stelsel vormen van een werkwoord dat aangeeft dat het onderwerp...

lijf /lɛi̯f/ (n)
ciało
  1. lichaam

lijfeigenschap (n)
pańszczyzna

lijfrente (n)
umową renty
  1. levenslange rente

lijfstraf (n)
kara cielesna
  1. een straf waarbij iemand lijfelijk pijn gedaan wordt

lijfwacht /ˈlɛɪfʋɑxt/ (n)
ochroniarz
  2. een lid van een lijfwacht

lijger (n)
lygrys
  1. hybride kruising tussen een mannetjesleeuw en een vrouwtjestijger

lijk (n)
trup, zwłoki
  1. dood lichaam

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
zdawać się
  2. naar aanschijn zijn

lijkkleed (n)
kir
  1. doek waarin men een overledene wikkelt; kleed dat men over een lijkkist legt tijdens de begrafenis

lijkwade (n)
całun
  1. de kleding waarin een overledene begraven wordt

lijkwagen (n)
karawan
  1. een voortuig ingericht om een stoffelijk overschot te vervoeren

lijm (n)
klej
  1. plakmiddel

lijmen (v)
kleić
  1. twee of meer delen aan elkaar bevestigen met behulp van een kleefstof

lijn /lɛi̯n/ (n)
prosta
  2.

lijst /lɛist/ (n)
lista
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster (n)
drozd
  1. benaming voor vogels uit de familie Turdidae

lijsterbes (n)
jarząb
  1. geslacht van loofbomen, Sorbus

likdoorn (n)
nagniotek

like (n)
lajk

liken (v)
dać lajka

likeur (n)
likier
  1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker

likken (v)
lizać
  1. met de tong aanraken

lila (n)
barwa liliowa
  1. lichte tint van paars

limaboon (n)
fasola półksiężycowata
  1. en 2. (zaden van) plant Phaseolus lunatus

limerick (n)
limeryk
  een dichtvorm van 5 regels met een vrij strak metrum

limoen (n)
lima, limeta
  1. Een citrusvrucht

limonade (n)
lemoniada
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

linde /ˈlɪndə/ (n)
lipa
  loofboom

linguïst (n)
językoznawca
  1. beoefenaar van de taalkunde

linguïstiek (n)
lingwistyka
  1. wetenschap die taal als onderzoeksobject heeft

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
linijka
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

link (n)
link
  2. een verwijzing

links (adj)
lewy
  1. tegenovergestelde van rechts

linkshandig (adj)
leworęczny
  1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen

linosnede (n)
linoryt

lint (n)
tasiemka
  1. lange, smalle strook stof

lintworm (n)
tasiemiec
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

linze (n)
soczewica

lip (n)
warga
  1. anatomie

lipide /liˈpidə/ (n)
lipid
  1. vetten en vetachtige stoffen die in de biochemie een belangrijke rol spelen

lippendienst (n)
słowa bez pokrycia

lippenstift (n)
szminka
  1. stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen
  2. zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen

lisdodde (n)
pałka
  1. Typha

lispelen /ˈlɪspələ(n)/ (v)
seplenienie

list /'lɪst/ (n)
podstęp
  1. een oplossing voor een probleem waardoor tegenstrevers worden verrast
  2. vermogen om een oplossing die tegenstrevers verrast, te bedenken

litanie (n)
litania
  1.

liter /litər/ (n)
litr
  1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen

literair (adj)
literacki

literatuur (n)
literatura
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
lit
  1. chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken (n)
blizna
  1. zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie (n)
liturgia
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

livermorium (n)
liwermor
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

lobotomie (n)
lobotomia

locatief /loka'tif/ (n)
miejscownik
  1. de zevende naamval die een betrekking van plaats aanduidt

loden (v)
ołowiany
  1. van lood vervaardigd

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
muczeć
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

loempia (n)
sajgonka
  1. met vlees en groente gevulde en gefrituurde lap deeg

loep (n)
lupa

loewak (n)
Łaskun muzang

lof (n)
pochwała
  1. prijzen
cykoria
  2. groente

log (n)
log
  1. snelheidsmeter voor zeegaande schepen

logaritme (n)
logarytm
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek (n)
dziennik pokładowy
  1. boek met gegevens over de navigatie

logger (n)
lugier
  1. een vissersschip, tegenwoordig met een motor aangedreven, dat vroeger een loggergetuigd zeilschip was

logica (n)
logika

logisch /ˈloɣis/ (adj)
logiczny
  1. natuurlijk, voor de hand liggend
  2. betrekking hebbend op de logica

logistiek (adj)
logistyka

logo (n)
logo
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

lok /lɔk/ (n)
kędzior
  1. haarlok, pluk haar

lokaas (n)
przynęta
  1. stuk vlees of vis bedoeld om een dier mee te kunnen vangen.

lolly /ˈlɔlɪ/ (n)
lizak
  snoepje

lom (n)
brosma
  1. zeevis, behorende tot de dorsvissen

long /lɔŋ/ (n)
płuco
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
zapalenie płuc
  1. een ontsteking in de longen

longslagader (n)
tętnica płucna
  1. bloedvat dat vanuit de rechter hartkamer naar de longen gaat

longvis (n)
ryba dwudyszna
  1. vis met kieuwen én longen

lont (n)
bezpiecznik
  1. koord voor ontsteking

lood (n)
ołów
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter (n)
hydraulik
  1. vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loods /loːts/ (n)
pilot
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loofboom (n)
drzewo liściaste
  1. gebladerde boom
  2. bladverliezend boom

loog /loːx/ (n)
ług
  een alkalische substantie

looier (n)
garbarz
  1. (beroep) een persoon die van de huid van dieren leer maakt

looiig (adj)
ciężki
  van groot gewicht

loon /loːn/ (n)
pensja, wynagrodzenie
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loonlijst (n)
lista płac

loop /loːp/ (n)
lufa
  voorste deel van een wapen

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
okop
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

lopen (v)
chodzić, iść
  1. stappen, gaan

loper (n)
goniec, laufer
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag

losgeld (n)
okup
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losmaken (v)
odwiązać
  1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt

lot (n)
los
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt
  1. toevalskans of teken daarvan

lucht /lʏxt/ (n)
powietrze
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchtfilter (n)
filtr powietrza

luchthaven (n)
lotnisko
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtkussenvaartuig (n)
poduszkowiec
  1. een vaartuig dat zowel over water als over land op een luchtkussen voortzweeft.

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ (n)
siły powietrzne
  1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel

luchtpijp (n)
tchawica

luchtruim (n)
przestrzeń powietrzna
  1. de luchtlagen boven een bepaald grondgebied

luchtvaart (n)
lotnictwo
  1. verkeer in de lucht

luchtverkeersleiding (n)
kontrola ruchu lotniczego

lucifer (n)
zapałka
  1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
leniwy
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

luiaard (n)
leniwiec
  2. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Folivora

luier (n)
pielucha, pieluszka

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
lenistwo
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luipaard (n)
lampart, leopard
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera pardus

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
wesz
  1. benaming voor verschillende meestal vleugelloze insecten die parasiteren op dieren en planten

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
słuchać
  1. gericht waarnemen met het oor

luit (n)
lutnia
  1. luit

luitenant (n)
porucznik
  1. rang in het leger

lul (n)
chuj
  1. het geslachtsdeel van de man

luminantie (n)
luminancja

luminescentie (n)
luminescencja
  1.

lunair (adj)
księżycowy

lunchen (v)
obiadować
  1. de lunch gebruiken

lupine (n)
łubin
  1. en 2. (zaden van) geslacht Lupinus

lutetium (n)
lutet
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luxe /lyks/ (n)
luksus
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxueus (adj)
luksusowy

lymfangitis (n)
zapalenie naczyń chłonnych

lymfoom (n)
chłoniaki

lynchen (v)
linczować
  1. iemand executeren zonder rechtsgeldig proces, met name door opknoping

lynx (n)
ryś
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx lynx

maag /maːx/ (n)
żołądek
  1. Orgaan

maag-darmstelsel (n)
układ pokarmowy
  1. het kanaal

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
dziewica
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijk (adj)
dziewicza

maagdelijkheid (n)
dziewictwo
  1. eigenschap dat je niet eerder geslachtsverkeer hebt gehad

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ (n)
błona dziewicza
  vlies

maaien /ˈmaɪ̯ə(n)/ (v)
kosić
  1. met een werktuig het bovengrondse deel ergens van verwijderen

maal /ma:l/ (v)
raz
  1 1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

maalteken /ˈmaɫtekə(n)/ (n)
symbol mnożenia
  1. het symbool × of · of * om een vermenigvuldiging aan te duiden

maaltijd (n)
posiłek
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
księżyc, miesiąc

maand /maːnt/ (n)
miesiąc
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
poniedziałek
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adj)
miesięcznie
  1. iedere maand een keer

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adv)
comiesięczny
  1. iedere maand een keer

maanlanding (n)
lądowanie na Księżycu

maanlicht (n)
światło księżyca
  1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
zaćmienie Księżyca
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw...

maanzaad (n)
mak

maar /maːr/ (conjunction)
ale, chociaż
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maarschalk (n)
marszałek

maart /maːrt/ (n)
marzec
  1. derde maand van het jaar

maat /maːt/ (n)
miara, takt
  3. eenheid van lengte enz.
takt
  6. (muziek) manier om een muziekstuk ritmisch in te delen

maatkolf (n)
kolba miarowa
  1. een glazen kolf met een geijkte maatstreep voor het nauwkeurig bepalen van een volume vloeistof

maatregel (n)
środek
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappelijk /matsxɑpələk/ (adj)
społeczny
  1. op de maatschappij betrekking hebbend

maatschappij (n)
społeczność
  1. vereniging tot het drijven van handel
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen

maatstaf (n)
miara
  eenheid, grootheid, standaardnorm of criterium waaraan iets anders (bijv. een andere grootheid) wordt afgemeten

macaroni (n)
rurki
  2. gerecht op basis van gebogen pijpjes van deeg

machine /mɑˈʃinə/ (n)
maszyna

machinekamer (n)
maszynownia
  1. een ruimte voor machines

macht /mɑxt/ (n)
potęga, władza
  1. vermogen de wil op te leggen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
mocny
  1. meer invloed hebben dan anderen

machtsbalans (n)
równowaga sił
  1.

macramé (n)
makrama
  1. een handwerktechniek om decoraties of weefsel te maken, door het met de hand knopen van draden

macroscopisch (adj)
makroskopowy
  1. met het blote oog waarneembaar

made (n)
czerw, larwa
  1. Pootloze larve

madeliefje (n)
stokrotka pospolita
  1. Bellis perennis

maffia (n)
mafia
  1. criminele organisatie, oorspronkelijk van Sicilië

magazijn (n)
magazyn
  2. winkel met groot assortiment

magenta (n)
magenta
  1. kleur tussen rood en blauw

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
chudy
  1. zeer dun met weinig vet

magerzucht (n)
anoreksja
  1. magerzucht, eetstoornis

magisch (adj)
magiczny
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magnalium (n)
magnal

magneet (n)
magnes
  1. gemagnetiseerd metaal

magneetveld (n)
pole magnetyczne

magnesium (n)
magnez
  1. Chemisch element

magnetisch (adj)
magnetyczny
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom...

magnetisme (n)
magnetyzm

magnetron /ˈmɑɣ.nə.trɔn/ /ˈmɑχ.nə.trɔn/ (n)
kuchenka mikrofalowa, mikrofalówka, mikrofala
  1. een toestel waarin met zeer korte en gerichte golven voedsel in zeer korte tijd warm kan worden gemaakt
magnetron
  2. een type elektronenbuis

mais /mɑjs/ (n)
kukurydza, kukurydza zwyczajna
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maiszetmeel /ˈmɑjsɛtmel/ (n)
skrobia kukurydziana
  1. en 2. verbinding van glucose en koolhydraten of bindmiddel dat uit maiskorrels wordt gewonnen

majesteit (n)
majestat
  1.

majoor (n)
major

majoraat (n)
ordynacja

makaak /ma'kak/ (n)
makak
  1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld

makaron /makaˈrɔn/ (n)
makaronik
  1. klein rond luchtig gevuld koekje gemaakt van amandelen, suiker en eiwit

maken /ˈmaːkən/ (v)
robić, zrobić

makkelijk (adj)
łatwy
  1. niet moeilijk, waar weinig moeite en inspanning voor vereist is

makreel (n)
makrela
  1. bepaalde soort zeevis, Scomber scomber

malaria (n)
malaria
  1. infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten van het geslacht Plasmodium

malen /malə(n)/ (v)
mleć
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

maliënkolder (n)
kolczuga
  1.

malware (n)
szkodliwe oprogramowanie, złośliwe oprogramowanie, malware
  1. schadelijke software

mama /ˈmɑmaː/ (n)
mama
  1.

mammie /ˈmɑmi/ (n)
mama
  1. moeder

mammoet (n)
mamut
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Mammuthus

man (n)
mężczyzna
  1. persoon van het mannelijk geslacht
  3. een mens

manager (n)
manager
  1. een persoon die de leiding heeft over een afdeling binnen een organisatie

manchet (n)
mankiet
  1. een dubbele of stevige stof aan rond de opening van de mouw of hals

manchetknoop (n)
spinka do mankietu
  1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit

mand /mɑnt/ (n)
kosz
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandarijn (n)
mandarynka
  1. Een citrusvrucht

mandarijnschil (n)
skórka mandarynki
  1. schil van Citrus reticulata, Citrus reticulata var. 'mandarine' of Citrus × tangerina

mandoline (n)
mandolina
  1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

manenrob (n)
uchatka patagońska
  1. bepaald soort zoogdier, Otaria flavescens, zeeroofdier dat leeft aan de kusten van het zuidelijk deel...

manenwolf (n)
wilk grzywiasty
  1. Chrysocyon brachyurus, Zuid-Amerikaanse wilde hondachtige, meer verwant met de vos dan met de wolf

manga /'mɑŋga (n)
manga
  1. Een Japans stripboek

mangaan (n)
mangan
  1. Chemisch element

mangat /'mɑnɣɑt/ (n)
właz
  1.

mangelen /ˈmɑŋələ(n)/ (v)
maglować
  3. door de mangel halen, met een mangel glad maken

maniak (n)
maniaczka

manie (n)
mania
  1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand)

manier / mɑˈniːr/ (n)
sposób

manifest (adj)
manifest
  1. duidelijk, onmiddellijk herkenbaar

manifest (n)
manifest
  1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

maniok (n)
maniok
  1. en 2. (wortel van) de plant Manihot esculenta

manipulatie (n)
manipulacja

manipuleren (v)
manipulować

mannelijk (adj)
męski
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt
  2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht

mannentrouw (n)
ołownik uszkowaty
  1. Plumbago auriculata

mannetjesorchis (n)
storczyk męski

manometer (n)
manometr

manusje-van-alles /ˌmanɵsʲəvɑnˈɑləs/ (n)
majster-klepka
  1. iemand die bekwaam is in het doen van allerlei verschillende klusjes

manuur (n)
osobogodzina
  1. hoeveelheid werk die één persoon in één uur kan verrichten

maoïsme (n)
maoizm
  1. variant van het communisme zoals uitgedragen en toegepast in China gedurende het derde kwart van de 20e eeuw

maoïst (n)
maoista
  1. communist die zich vooral heeft laten inspireren door Mao Zedong

map /mɑp/ (n)
folder
  3. deel van het bestandssysteem

maraboe (n)
marabut

marcheren (v)
maszerować

maretak (n)
jemioła
  1. Viscum album

margarine (n)
margaryna

margay (n)
margaj
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus wiedii

marinade (n)
marynata

marine /maːˈrinə/ (n)
marynarka wojenna
  1. zeemacht

marineren (v)
marynować

marjolein (n)
majeranek
  2. kruid

markeerstift /mɑr.ˈkeːr.stɪft/ (n)
zakreślacz
  1. een viltstift waarmee met stukken tekst doet opvallen

markeren /mɑr.kɪː.rə(n)/ (v)
zaznaczać
  1. het afbakenen van een grens

markies (n)
markiz

markt (n)
rynek
  warenverkoop op pleinen en straten
  geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden

markteconomie (n)
gospodarka rynkowa

marktprijs (n)
cena rynkowa
  2.

marmer /mɑremər/ (n)
marmur
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmot (n)
świstak
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft maar ook veel als huisdier wordt gehouden

mars /mɑrs/ (n)
marsz
  1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden
  2. een wandeltocht
  3. een mand of bak die op de rug gedragen wordt

marsala (n)
Marsala
  1. een Italiaanse versterkte wijn die gemaakt wordt in de omgeving van Marsala op het westelijk deel van Sicilië

marsepein (n)
marcepan
  1.

marshmallow (n)
pianka
  1. sponzig snoepje

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
męczennik
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

martelen (v)
torturować
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

marteling (n)
tortura
  1. opzettelijk toegebrachte pijniging van een gevangene

marter (n)
kuna
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Martes

martini (n)
martini
  1. cocktail van gin en droge witte vermout

marxisme (n)
marksizm
  1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx

mascara (n)
tusz do rzęs
  1. schoonheidsmiddel

masker /'mɑskər/ (n)
maska
  1.

masochisme (n)
masochizm
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
masa
  1. totale hoeveelheid materie in een object

massage (n)
masaż

massamoord (n)
masowe morderstwo
  1. moord op een groot aantal personen

massavernietigingswapen (n)
broń masowego rażenia
  1. een wapen dat zeer velen doodt

masseren (v)
masować
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

mast (n)
maszt
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip
  3. lange paal voor vlaggen
  4. hoge antenne
  5. varkensvoer
słup
  2. palen waartussen (elektriciteits- of telefoon-)draden gespannen kunnen worden

mastiff (n)
mastif
  1. grote hond met een heel los rimpelig vel bij het hoofd

masturberen (v)
masturbować

mastworp (n)
wyblinka

materie (n)
materia

matras /mɑtrɑs/ (n)
materac
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matrix (n)
macierz
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matrone (n)
matrona
  1.

matroos (n)
marynarz
  1. een zeeman van de laagste rang

mausoleum (n)
mauzoleum
  1. groot en rijk versierd graf

maximaal /ˈmɑksimal/ (adj)
maksymalny
  1. het grootst mogelijk

maximum (abbreviation)
maksimum
  1. grootst mogelijke hoeveelheid

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ (n)
majonez
  1. een saus op basis van eieren

mazelen (n)
odra
  1. kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
kukurydza, kukurydza zwyczajna
  1. bepaalde graansoort afkomstig uit Midden-Amerika, Zea mays

mechanica (n)
mechanika

mechanisch (adj)
mechaniczny
  1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken

mechanisme (n)
mechanizm
  1. machinerie

medaille (n)
medal
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
doniesienie
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ (n)
spółgłoska
  1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan

medelijden /medəlɛidə/ (n)
współczucie, litość
  1. verdriet over het leed van anderen

medeplichtig /ˌmedəˈplɪxtəx/ (adj)
pomocnictwo
  1. bewust bijgedragen hebbend tot een wandaad

mediaan (n)
mediana

mediahistoricus (n)
historyk mediów
  1. iemand die zich bezighoudt met het onderzoek naar en de beschrijving van de geschiedenis van de media

mediatie (n)
mediacje

medicijn (n)
lek, lekarstwo, farmaceutyk
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

medisch (adj)
medyczny
  1. op de geneeskunde betrekking hebbend

meditatie (n)
medytacja
  1. spirituele bezigheid

meedogenloos (adj)
bezlitosny

meekrap (n)
marzana
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
mąka
  1. gemalen graan

meer /meːr/ (n)
jezioro
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerderheid (n)
większość
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig (adj)
pełnoletni
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerkat (n)
koczkodan
  1. één van een aantal Afrikaanse apensoorten uit de Cercopithecus-familie

meerkoet (n)
łyska
  1. bepaald soort watervogel, Fulica atra

meertalig (adj)
wielojęzyczny
  1. gerelateerd aan meerdere talen
  2. (persoon) meerdere talen sprekend

meertaligheid (n)
wielojęzyczność
  1. de staat van meerdere talen te kunnen spreken

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ (n)
sumowate, sum
  1. benaming voor grote roofvissen uit het geslacht Siluris

meervoud (n)
liczba mnoga
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

mees (n)
sikora
  1. benaming voor kleine weinig schuwe vogels uit de familie Paridae

meeste (indefiniteCardinalNumeral)
większość
  1. de grootste hoeveelheid, het hoogste aantal

meester (n)
mistrz, majster
  1. baas, heer, patroon

meesterwortel (n)
gorysz miarz

meet (n)
meta
  1. een grensstreep, een eindstreep

meeteenheid (n)
jednostka miary
  1. eenheid die gebruikt wordt om meetresultaten in uit te drukken

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
geometria
  1. tak van de wiskunde

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
mewa
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

megabyte (n)
megabajt

mei (n)
maj
  1. de vijfde maand van het jaar

meidoorn /ˈmɛɪ̯.dorn/ (n)
głóg
  1.

meikever (n)
chrabąszcz, chrabąszcz majowy
  1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt

meineed (n)
krzywoprzysięstwo
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiose /mɛɪˈozə/ (n)
mejoza
  1.

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
dziewczyna
  1. jonge vrouw

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ (n)
nazwisko panieńskie
  2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert

meitnerium (n)
meitner
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melanisme (n)
melanizm
  1. een abnormaal zwarte huid en haar of veren door een aangeboren overmaat aan het organisch pigment “melanine”

melanoom (n)
czerniak

melasse (n)
melasa
  1. een restproduct bij de suikerproductie

melde (n)
łoboda
  1. Atriplex sp, een geslacht van meer dan tweehonderd soorten plantjes die vaak onder moeilijke omstandigheden gedijen

melk /mɛlk/ (n)
mleko

melkboer (n)
mleczarz

melkchocolade (n)
czekolada mleczna
  1. chocolade die bereid is met room of melk

melkdistel (n)
mlecz

melken /mɛlkə(n)/ (v)
doić
  1.

melkklier (n)
gruczoł mlekowy
  1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert

melktand (n)
mleczak
  1. een tand uit de eerste set tijdelijke tanden van de mens en sommige andere dieren (zoals de hond of de koe), die na verloop van tijd worden vervangen door de permanente tanden

melkzuur (n)
kwas mlekowy
  1. organisch zuur

melodie (n)
melodia
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

melodieus (adj)
melodyjny
  aangenaam klinkend

meloen (n)
melon

melomaan (n)
meloman
  1. iemand die heel veel van muziek houdt

membraan /mɛmbran/ (n)
błona
  2. een omhulsel van de cel bestaande uit fosfolipiden en eiwitten

membranofoon (n)
membranofony
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die toon/geluid voortbrengen door een trillend vel

meme /ˈme:mə/ (n)
mem

men (indefinitePronoun)
ktoś
  1. iemand, maar niemand in het bijzonder

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
mendelew

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
dżentelmen
  2. een nette man

mengen (v)
mieszać
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

menhir (n)
menhir
  1.

menigte (n)
tłum
  1. een grote groep mensen dicht op elkaar

menopauze (n)
przekwitanie
  1. levensfase waarin vrouwen niet langer menstrueren

menora /məno'ra/ (n)
menora
  1. kandelaar met zeven armen

mens (n)
człowiek
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

mensaap (n)
antropoid
  1. een gemeenschappelijke naam voor dieren uit de orde van de primaten

menselijk (adj)
ludzki
  1. zoals de mens

menselijkheid /ˈmɛnsələkɦɛjt/ (n)
człowieczeństwo

mensenhandel (n)
handel ludźmi

mensenrechten (n)
prawa człowieka
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

mensheid (n)
ludzkość
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menstruatie (n)
menstruacja
  1. maandelijkse bloeding bij vrouwen en geslachtsrijpe meisjes

mentaliteit /ˌmɛn.taː.liˈtɛit/ (n)
mentalność

mentor (n)
mentor

menu (n)
menu

menuet (n)
menuet
  1.

meppen (v)
bić
  1. hard slaan

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
kos zwyczajny, kos
  1. bepaald soort zwarte vogel met een gele snavel, Turdus merula

meren (v)
cumować

merengue (n)
merengue

merg (n)
szpik, szpik kostny
  1.
rdzeń
  2.

merk /ˈmɛrk/ (n)
marka
  2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd

meroniem (n)
meronim
  1. een term die een deel van iets anders weergeeft

merrie /ˈmɛri/ (n)
klacz, kobyła
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
nóż
  1. snijwerktuig

meson (n)
mezon
  1.

messenmaker (n)
nożownik
  1.

mest (n)
gnój, obornik
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
z

metaal (n)
metal
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metaaldetector (n)
bramka
  1. instrument om metalen voorwerpen op te sporen

metabolisme (n)
metabolizm
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
metafora
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metafysisch /ˌmetaˈfizis/ (adj)
metafizyczny
  1. bovennatuurlijk, (nog) niet met de gangbare wetenschap te verklaren

metallurgie (n)
metalurgia

metalogica (n)
metalogika
  1. vorm van logica die de grondbeginselen van de logica bestudeert

metataal (n)
metajęzyk
  1. taal met behulp waarvan dezelfde of een andere taal wordt beschreven

metatheorie (n)
metateoria
  1. wetenschappelijke theorie waarmee een of meerdere andere theorieën beschreven worden

metempsychose (n)
metempsychoza
  1. overgang van de ziel naar een nieuw of ander lichaam

meten (v)
mierzyć
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteoor (n)
meteor
  1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
meteorologia
  1. de studie van het weer en het klimaat

meter (n)
metr
  1. de SI-eenheid van lengte
miernik
  2. meetinstrument
mierniczy
  3. iemand die meet
matka chrzestna
  4. een doopmoeder

metgezel (n)
kompan

methaan (n)
metan
  1. CH₄

methanol (n)
alkohol metylowy, metanol
  1.

methode /meˈtodə/ (n)
metoda

methodisme (n)
metodyzm
  1. Een stroming in het protestantisme

methyl (n)
metyl

meting (n)
pomiar

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ (n)
metonimia

metonymie /mæː.to.ny.ˈmiː/ (n)
metonimia

metriek (adj)
metryczny

metro (n)
metro
  1. ondergronds openbaar vervoer

metrologie /ˌmetroloˈɣi/ (n)
metrologia
  1. de studie van het weer en het klimaat

metronoom (n)
metronom

metselaar (n)
murarz
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

mettertijd /ˌmɛ.tər.ˈtɛɪ̯t/ (adv)
z czasem
  1. na verloop van (een zekere) tijd

meubel (n)
mebel
  1. stuk huisraad

meute (n)
sfora, zgraja
  1. groep (jacht)honden, e.d.

mevrouw (n)
pani
  1. formele manier om een vrouw aan te spreken

mezoeza /mə'zuza/ (n)
mezuza
  1.

miauw (interjection)
miau
  1. het geluid van een kat

miauwen (v)
miauczeć
  1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat

micel (n)
micela

micro-organisme /ˈmiːkroʔɔrɣaːnɪzmə/ /ˈmiːkroʔɔrʝaːnɪzmə/ (n)
mikroorganizm
  1. meestal eencellig wezen

microbe (n)
mikrob
  1. een levend micro-organisme

microbiologie (n)
mikrobilogia, mikrobiologia
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

microfoon (n)
mikrofon

microgram (n)
mikrogram
  1. miljoenste gram

micrometer (n)
mikrometr
  2.
  1. een meetinstrument waarmee zeer nauwkeurig dikten, afstanden en diepten kunnen worden gemeten

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
mikroskop
  1. instrument dat het beeld van heel kleine dingen sterk vergroot

microscopisch (adj)
mikroskopijny
  1. zeer klein, voor het blote oog onzichtbaar

microseconde (n)
mikrosekunda

middag (n)
południe
  1. het midden van de dag, 12.00

middageten (n)
obiad
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middel /ˈmɪdəɫ/ (n)
medium
  2. iets met behulp waarvan een doel bereikt kan worden
  4. geld, bezit
środek
  3. iets dat wordt aangewend om ziekte, ongesteldheid te bestrijden
pas
  1. het middendeel van het lichaam

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
średniowiecze
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
średniowieczny
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middelgebergte (n)
góry średniej wysokości
  1.

middellijn (n)
średnica
  1. middellijn

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ (adj)
marny
  2. niet in positieve zin opvallen

middelpunt (n)
centrum
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelvinger (n)
palec środkowy
  1. vinger

midden /'mɪdə(n)/ (n)
środek
  1. het centrale deel

middenklasse (n)
klasa średnia
  1. maatschappelijke, economische klasse

middenoor (n)
ucho środkowe

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
północ
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

midlifecrisis (n)
kryzys wieku średniego

miegen (v)
szczać, sikać
  1. via de blaas als vloeistof lozen van lichamelijke afvalstoffen

mier /mir/ (n)
mrówka
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

mierenegel (n)
kolczatka

miereneter (n)
mrówkojad
  1. benaming voor tandloze zoogdieren uit de onderorde Vermilingua

mierenleeuw (n)
mrówkolew pospolity

mierikswortel (n)
chrzan pospolity
  2. wortel

mietje (n)
cipa
  1. slapjanus, kleinzerig persoon
ciota
  2. (scheldwoord) slappe, verwijfde homoseksueel

migraine (n)
migrena
  1. schele hoofdpijn

mijden (v)
unikać
  1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand

mijl /mɛi̯l/ (abbreviation)
mila

mijlpaal (n)
kamień milowy
  1. een paal die op elke mijl staat

mijn /mɛi̯n/ (n)
kopalnia
  1. onderaardse plaats waar delfstoffen gewonnen worden
mina
  2. voorwerp gevuld met springstof die ontploft bij aanraking

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
mój
  1. van mij

mijnbouw (n)
górnictwo
  1. het bedrijven van winning van delfstoffen

mijnwerker (n)
górnik
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt (n)
roztocze, roztocz
  1. benaming voor dieren uit de superorde Acariformes

mijter (n)
mitra
  1. hoofddeksel voor kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
środowisko
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

milieubescherming (n)
ochrona środowiska
  1. alle maatregelen die gericht zijn op de instandhouding van een leefbare leefomgeving

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
wojskowy
  1. met het leger te maken hebbend

militarisme (n)
militaryzm

miljard (n)
miliard
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen (n)
milion
  1. 1.000.000

miljonair (n)
milioner
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

milkshake (n)
koktail mleczny
  1. dikke koude drank

millennium (n)
tysiąclecie
  1. een periode van 1000 jaar

millimeter (n)
milimetr
  1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter

milliseconde (n)
milisekunda

milt /mɪlt/ (n)
śledziona
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
wąglik
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

min (adv)
minus
  1. minus, verminderd met (-)

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
pogarda, lekceważenie
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
mniej
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

minderheid (n)
mniejszość
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt

minderwaardigheidscomplex (n)
kompleks niższości

mineraal /minəˈral/ (n)
minerał

mineraalwater (n)
woda mineralna
  1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven

mineralogie (n)
mineralogia

mineur (adj)
moll
  1. mineur

minigolf (n)
minigolf
  1. een sport en een populaire vakantiebezigheid. De bedoeling is een parcours van 18 holes met zo min mogelijk slagen af te leggen. Het spel is een variant op golf, met het verschil dat bij golf grote afstanden moeten worden overbrugd en met midgetgolf slechts enkele meters

minimaal /ˈminimal/ (adj)
minimalny
  1. het kleinst mogelijk

minimalistisch (adj)
minimalistyczny
  1.

minimum (abbreviation)
minimum
  1. kleinst mogelijke hoeveelheid

minister (n)
minister
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minister-president (n)
premier
  1. de minister die het kabinet aanvoert

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ (n)
ministério
  1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd

ministerieel (adj)
ministerialny

minst /mɪnst/ (indefiniteCardinalNumeral)
najmniej

minstreel (n)
trubadurzy
  1. rondreizend kunstenaar

minteken (n)
minus

minuut (n)
minuta
  1. tijdeenheid
  2. hoek

minzaamheid (n)
delikatność
  1. neerbuigende vriendelijkheid als karakter eigenschap

mis (n)
msza
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misandrie (n)
mizoandria
  1.

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ (n)
nadużycie

misdaad (n)
przestępstwo
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdienaar (n)
ministrant
  1. is iemand die de priester helpt tijdens het opdragen van de mis

mishandelen /mɪsˈhɑndələn/ (v)
maltretować
  1. iemand slecht behandelen en pijn doen of verwonden

mishandeling (n)
znęcanie się
  1. het moedwillig toebrengen...

miskraam (n)
poronienie

misleiden (v)
mylić
  1. iemand in de waan van iets brengen

mislukking (n)
porażka
  1. iets dat niet goed is gegaan

mispel (n)
nieszpułka
  1. bepaald soort loofboom Mespilus germanica
  2. vrucht van de mispelboom

misschien (adv)
może, może być
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijk /'mɪsələk/ (adj)
mający mdłości
  1. tot braken geneigd

misselijkheid (n)
mdłości

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
chybiać
  1. niet raken, niet treffen
  6. de afwezigheid voelen van

mist /mɪst/ (n)
mgła
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

mistig (adj)
mglisty
  1. met mist

misverstand /ˈmɪsfərstɑnt/ (n)
nieporozumienie
  1. het verkeerd begrijpen van elkaars bedoelingen

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
mitochondrium
  1.

mitose /miˈtozə/ (n)
mitoza
  1.

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
telefon komórkowy
  1. een gsm, een draagbare telefoon

mobilisatie (n)
mobilizacja

modder /ˈmɔdər/ (n)
błoto
  1. mengsel van aarde, vuil en water

mode /ˈmodə/ (n)
moda

model (n)
makieta

moderniseren /mo.dɛr.ni.ˈzɪː.rə(n)/ /mo.dɛr.nɪ.ˈzeː.rə(n)/ (v)
modernizować
  1. modern maken

moderniteit (n)
nowoczesność

modieus (adj)
gustowny
  1. volgens de mode

moe /muː/ (adj)
zmęczony
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
odwaga
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
matka, mama
  1. een vrouwelijke ouder

moederbord (n)
płyta główna

moederkoek /ˈmudər.kuk/ (n)
łożysko
  alternatieve benaming van placenta

moederlijk (adj)
macierzyński
  1.met de liefde en zorg van een moeder

moederschap (n)
macierzyństwo
  1. het fungeren als moeder

moedertaal (n)
język ojczysty

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
odważny
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon (n)
muflon
  1. de diersoort waartoe het tamme schaap behoort, Ovis gmelini

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
trudny
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid (n)
trudność
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
fatyga
  1. een grote inspanning

moer (n)
nakrętka
  1. blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past
rozlewisko
  4. moerassig land

moeras (n)
rozlewisko

moerbei (n)
morwa

moervos (n)
lisica, liszka
  1. wijfjesvos

moesson (n)
monsun
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moeten (v)
musieć
  1. gedwongen zijn

mof (n)
Szwab
  1. scheldnaam voor een Duitser

mogelijk (adj)
możliwy
  1. een keuze om iets te doen

mogelijk (adv)
możliwie, possibly
  1. misschien

mogelijkheid (n)
możliwość
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
móc
  1. toegestaan zijn

mok (n)
kubek
  1. drinkbeker
  2. paardenziekte

mol (n)
kret
  1. bepaald soort zoogdier, Talpa europaea
mol
  3. hoeveelheid van een stof die net zo veel deeltjes bevat als er atomen...

moleculair (adj)
molekularny
  1. bestaande uit moleculen

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
cząsteczka, molekuła
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen (n)
młyn
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
młynarz
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen (n)
kamień młyński
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

mollig (adj)
pulchny
  1. een beetje dik, volslank

molotovcocktail (n)
koktajl Mołotowa
  1. met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken

molybdeen (n)
molibden
  1. Chemisch element

moment (n)
moment, chwila
  1. zeer korte tijd

mompelen (v)
mamrotać
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarch (n)
monarcha

monarchie (n)
monarchia
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond (n)
usta, buzia
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer (abbreviation)
pryszczyca
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondeling (adj)
ustny
  1. via het gesproken woord

mondharmonica (n)
harmonijka ustna
  1. instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt

mondharp (n)
drumla
  1. een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
ujście
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondstuk (n)
ustnik
  1. dat deel van een blaasinstrument dat in de mond genomen wordt of aan de lippen gezet

mondwater /ˈmɔntwatər/ (n)
płyn do płukania jamy ustnej
  1. vloeistof waarmee de mondholte kan worden gespoeld

mongool (n)
Mongoł
  1. iemand met het syndroom van Down

monitor /ˈmoniˌtɔr/ (n)
monitor
  beeldscherm

monnik (n)
mnich, zakonnik
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monnikskap (n)
tojad
  3. plant

monocle (n)
monokl
  1. een bril voor één oog

monocultuur /ˈmonokʏɫˌtyːr/ (n)
monokultura
  1. landbouw met één gespecialiseerd gewas

monoftong /ˈmonɔfˌtɔŋ/ (n)
monoftong
  1. de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep

monoftongering (n)
monoftongizacja
  1. het verschijnsel dat een diftong overgaat in een monoftong.

monografie (n)
monografia
  1. een wetenschappelijk boek of verhandeling over één onderwerp of een beperkte groep van samenhangende onderwerpen, in het algemeen geschreven door één auteur

monogram (n)
monogram
  1. figuur met initialen

monoliet (n)
monolit

monoloog /ˌmonoˈlox/ (n)
monolog
  1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel

monopolie (n)
monopol
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monorail (n)
kolej jednoszynowa
  1.

monotheïsme (n)
monoteizm

monster (n)
potwór
  1. schrikwekkend wezen

montage (n)
montaż

monument (n)
monument, pomnik
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adv)
ładny
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

moord /ˈmoːrd/ /ˈmoːrt/ /ˈmʊːrt/ (n)
zabójstwo, morderstwo
  1. handeling met het doel en het gevolg dat iemand dood gaat

moordenaar /mordənar/ (n)
morderca, zabójca
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

moordpartij (n)
masakra

mop (n)
dowcip, kawał
  1. anekdote met een verrassend en komisch slot

moraal /moˈral/ (n)
morał

moreel /moˈrel/ (adj)
moralny

morfeem (n)
morfem
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
morfologia
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert
  4. de wetenschap die de vorm van de oppervlakte van de aarde bestudeert
  2. de wetenschap van de bouw van organismen

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
jutro
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (n)
rano
  1. het eerste deel van de dag

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
rozlać się
  1.

morsig (adj)
brudny, niechlujny
  1. onzindelijk, slonzig

mortier (n)
moździerz
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos (n)
mech

moscovium (n)
moskow
  1. een scheikundig element met het symbool Mc en het atoomnummer 115

moseik (n)
dąb burgundzki
  1. een boom uit de napjesdragersfamilie

moskee (n)
meczet
  1. gebedshuis

mossel (n)
małż
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

mossig (adj)
mszysty
  1. met mos bedekt

most (n)
moszcz
  1. gistend vruchtensap, meestal van druiven

mosterd (n)
gorczyca, musztarda
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mosterdzaad (n)
ziarno gorczyca
  1.

mot (n)
ćma
  1. een vlinderachtig insect

motief (n)
motyw
  2.3.

motivatie (n)
motywacja

motiveren /moːtiˈveːrə(n)/ (v)
motywować
  1. met redenen omkleden

motor /'mo.tɔr (n)
silnik
  1. krachtbron

motorboot (n)
motorówka
  1. een klein tot middelgroot bootje dat voortbewogen wordt door middel van een motor

motorfiets (n)
motocykl

motorrijtuig (n)
drezyna spalinowa
  spoorvoertuig

motregen (n)
mżawka
  1. fijne, zachte regen

mout (n)
słód
  1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers

mouterij (n)
słodownia
  1. fabriek waar van granen mout wordt gemaakt, door het in water te weken waardoor het onkiemt, en het daarna te drogen

mouw (n)
rękaw
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek (n)
mozaika

mozzarella (n)
mozzarella
  1. Italiaanse kaas

mucus (n)
śluz

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ (n)
musli, muesli
  1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten

muezzin (n)
muezin
  1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden

muf /mɵf/ (adj)
czerstwy
  1. onaangenaam en bedorven ruikend

mug /mʏx/ (n)
długorogie, nitkorogie
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muggenzifterig (adj)
drobiazgowy
  1. al te zeurderig en precies

muildier (n)
muł
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel (n)
osłomuł, oślik
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
mysz, myszka
  1. klein zoogdier, meestal van het geslacht "Mus"
myszka komputerowa, mysz
  3. computermuis

muismat /ˈmœʏsmɑt/ /ˈmœːsmɑt/ (n)
podkładka pod mysz
  1. een onderlegger voor een computermuis

muisvogel (n)
czepigi
  1. benaming voor vogels uit de orde Coliiformes

muiterij (n)
bunt

multilateraal (adj)
wieloboczny
  1. met, of aan veel kanten, belangen, partijen etc.

multimedia (n)
multimedialny

multinational (n)
korporacja międzynarodowa

multiplex (n)
dykta
  1. composietplaat die bestaat uit meer dan 3 gelijmde laagjes hout

mummie (n)
mumia
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

mungboon (n)
fasola złota
  1. en 2. (boon van) eenjarige plant Vigna radiata

munt /mʏnt/ (n)
mięta
  1. en 2. (blaadjes van) het plantengeslacht Mentha

muntjak (n)
mundżak
  1. benaming voor kleine hertachtigen uit het geslacht Muntiacinae

mus (n)
wróbel
  1. benaming voor vogels uit de familie Passeridae

museum /myˈzeʏm/ (n)
muzeum
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musical (n)
musical

musiceren (v)
muzykować
  1. het ten gehore brengen van muziek door middel van een muziekinstrument of de stem

musicoloog (n)
muzykolog
  1.

musicus (n)
muzyk
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskaatcourgette (n)
dynia piżmowa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskaatpompoen (n)
dynia piżmowa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskus /'mɵskɵs/ (n)
piżmo
  1. de geurstof uitgescheiden door de geurklieren van bepaalde zoogdieren

muskusos (n)
piżmowół
  1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit

muskuspompoen (n)
dynia piżmowa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskusrat (n)
piżmak
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutageen (n)
mutagen
  1. stof

mutagenese (n)
mutageneza
  1. proces waardoor de genetische informatie van een organisme verandert en er een nieuw stabiel organisme ontstaat

mutatie (n)
mutacja
  1. een sprongsgewijze verandering

mutisme (n)
mutyzm
  1. onvermogen om te spreken

muur /myːr/ (n)
ściana, mur
  1. verticale vlakke constructie van metselwerk
gwiazdnica
  1. kruidachtige plant

muurschildering (n)
mural

muziek /my'zik/ (n)
muzyka
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
instrument muzyczny
  1. instrument om muziek mee te spelen

muziekschool (n)
szkoła muzyczna
  1.een school waar men muziek leert maken

muzikant (n)
muzyk
  1. iemand die muziek maakt

mycologie /ˌmikoloˈɣi/ (n)
mikologia
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het bestuderen van schimmels

mycose /miˈkozə/ (n)
grzybica
  1. een door een schimmel veroorzaakte ziekte

myopie (n)
krótkowzroczność
  1. afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

myriade (n)
miriada
  1. een grote groep mensen, een ontelbare menigte

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
misterium

mysticus (n)
mistyczka

mythe /ˈmitə/ (n)
mit

mythisch (adj)
mityczny

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
mitologia

myxomatose (n)
miksomatoza
  1. ernstige konijnenziekte die verspreid wordt door vectoren (dragers) zoals muggen, konijnenvlooien...

na (preposition)
potem, za
  1. in tijd volgend op

na-apen /ˈnaːɦaːpə(n)/ /ˈnaːʔapə(n)/ (v)
małpować
  1. doen wat iemand anders doet

naad (n)
szew
  1.

naadloos /'natlos/ (adj)
bezszwowy
  1. zonder naad aan elkaar bevestigd

naaf /naf/ (n)
piasta
  1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
szyć
  1. naaldwerk verrichten

naaimachine (n)
maszyna do szycia

naakt /naːkt/ (adj)
goły
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid (n)
nagość
  1. het naakt zijn

naald /nald/ /naɫt/ (n)
igła, drut
  1. gereedschap voor naaien

naaldboom (n)
drzewo iglaste

naaldhak (n)
szpilka
  1.

naam /nam/ (n)
imię, nazwa
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
sława, reputacja
  2. bekendheid, reputatie

naamdag (n)
imieniny
  1. een dag waarop een heilige wordt herdacht

naamgenoot (n)
imienniczka
  1. iets of iemand met dezelfde naam

naamruimte (n)
przestrzeń nazw

naamval (n)
przypadek
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
imię
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

naar /naːr/ (adv)
do
  1. in de richting van

naar /naːr/ (preposition)
po
  1. in de richting van

naast /nast/ (preposition)
obok
  1. aan de zijkant van

nabij /naˈbɛi/ (adj)
bliski
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabijheid (n)
bliskość

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
noc
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtclub (n)
klub nocny
  1. een uitgaansgelegenheid voor volwassenen

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
słowik, słowik rdzawy
  1. lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart die heel mooi kan zingen

nachtkastje (n)
nakastlik

nachtmerrie (n)
koszmar, zmora
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachtschade (n)
psianka
  1.

nachtvlinder (n)
ćma, motyl nocny
  1. vlinder die 's nachts actief is

nachtzwaluw (n)
lelek

nadeel (n)
wada, niekorzyść
  1. ongunstige eigenschap
strata
  2. verlies

nadenken (v)
pomyśleć

nadir (n)
nadir
  1. denkbeeldig punt aan de sterrenhemel loodrecht onder de waarnemer

nadruk /'nadrɵk/ (n)
akcent
  1. een bijzondere aandacht die besteed wordt

nagel (n)
paznokieć
  1. hoornplaat op laatste teen- en vingerkootjes
gwóźdź, paznokieć
  3. spijker

nagellak (n)
lakier do paznokci
  1. schoonheidsmiddel

nageslacht (n)
potomstwo

najaar (n)
jesień
  1. herfst

naleving (n)
zgodność

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
mianowicie

namens /'naməns/ (preposition)
w imieniu
  1.

namiddag (n)
popołudnie
  1. tijd aan het einde van de middag

nandoe (n)
nandu

nanogram (n)
nanogram

nanometer (n)
nanometr
  1.

nanoseconde (n)
nanosekunda

nanotechnologie (n)
nanotechnologia

naoorlogs (adj)
powojenny
  1. van na de oorlog

napperon (n)
serweta
  1.

narcis (n)
żonkil

narcolepsie (n)
narkolepsja, senność

narcose (n)
narkoza
  1. een kunstmatige algehele verdoving

narwal (n)
narwal, narwal jednozębny
  1. bepaald soort zeezoogdier, Monodon monoceros

nasaal /naˈsal/ (adj)
nosowy
  1. met betrekking tot de neus

nasmaak (n)
posmak
  1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte

nat (adj)
mokry
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie (n)
naród
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

natiestaat (n)
państwo narodowe

nationaal (adj)
narodowy
  1. op een volk met een eigen land betrekking hebbend

nationaalsocialisme (n)
narodowy socjalizm

nationaliseren (v)
nacjonalizować

nationalisme (n)
nacjonalizm
  1. voorliefde voor het vaderlandse

nationalist (n)
nacjonalista, nacjonalistka

nationaliteit (n)
narodowość

natrium (n)
sód

naturalisme (n)
naturalizm
  1.2.3. stroming in de literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die de mens beschouwt als bepaald door milieu en erfelijkheid en leer die de natuur boven alles stelt

natuur (n)
przyroda, natura
  überhaupt

natuurkracht (n)
siła natury
  1. een buiten de mens om werkende kracht

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
fizyka
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige (n)
fizyk

natuurlijk (adj)
naturalny
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk (adv)
naturalnie
  1. vanzelfsprekend

natuurlijk persoon (n)
osoba fizyczna
  1. mens van vlees en bloed die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

natuurramp (n)
klęska żywiołowa
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

nauwelijks (adv)
ledwo
  1. slechts in geringe mate

navel /'navəl/ (n)
pępek

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
pępowina
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigatie (n)
nawigacja

navolging (n)
imitacja

naïef (adj)
naiwny

nebula (n)
mgławica
  1. interstellaire gas- en stofwolken die worden beschouwd als de geboorteplaats van de sterren

necrose (n)
martwica
  1. de afsterving van weefsel

nectarine (n)
nektaryna
  2. een perzikachtige vrucht van boom Prunus persica var. nucipersica

nederigheid (n)
pokora
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag (n)
porażka
  1. het verlies van een strijd

nederzetting (n)
osada
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
nie
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
bratanek, siostrzeniec
  1. mannelijke oomzegger
kuzyn
  2. kozijn

neen /nen/ (interjection)
nie
  nee

neerlandistiek (n)
niderlandystyka
  1. de wetenschap die de Nederlandse taal- en letterkunde bestudeert

neerslag (n)
opad
  1. hemelwater

neerslagmeter /ˈnerslɑχˌmetər/ (n)
deszczomierz
  1. een toestel dat de hoeveelheid gevallen neerslag meet

neervallen (v)
przewracać się
  1. te snel naar beneden verplaatsen

negatief (adj)
negatyw
  1. ontkennend, afwijzend

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
dziewięć
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
dziewiąty
  1. nummer negen in een rij

negenendertig (cardinalNumeral)
trzydzieści dziewięć
  1. het getal 39

negenennegentig (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt dziewięć
  1. het getal 99

negenentachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt dziewięć
  1. het getal 89

negenentwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia dziewięć
  1. het getal 29

negenenveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści dziewięć
  1. het getal 49

negenenvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt dziewięć
  1. het getal 59

negenenzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt dziewięć
  1. het getal 69

negenenzeventig /ˈneɣənənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt dziewięć
  1. het getal 79

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
dziewięćset
  1. het getal 900

negentien (cardinalNumeral)
dziewiętnaście
  1. het getal 19

negentiende (ordinalAdjective)
dziewiętnasty

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt
  1. het getal 90

neger (n)
Murzyn
  1. iemand met een van nature zeer donkere huid

negeren (v)
ignorować
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

nek /nɛk/ (n)
kark, szyja
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
brać, wziąć
  1. iets vastpakken met de handen

neodymium (n)
neodym

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
neolit

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
neologizm
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon (n)
neon
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

neonazisme (n)
neonazizm

neoplasma (n)
neoplazja, nowotwór

neoplasme (n)
neoplazja, nowotwór

nepotisme /nepo'tɨzmə/ (n)
nepotyzm
  1.

neptunium (n)
neptun
  1. Chemisch element

nerd (n)
nerd
  1. iemand die sociaal en seksueel weinig in trek is en een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt

nerf (n)
żyłka

nergens (adv)
nigdzie

nerts (n)
norka
  1. benaming voor bepaalde pelsdieren uit de familie der marterachtigen
  1. pels van een nerts

nest /nɛst/ (n)
gniazdo
  1. de verblijfplaats van een dier

nestelen /ˈnɛstələ(n)/ (v)
znaleźć schronienie
  1. het bouwen van een nest en het grootbrengen van jongen erin, gewoonlijk van vogels

nesteling (n)
maiż

net (n)
sieć
  1. een geheel van fijne draden

netmaag (n)
czepiec
  1. tweede maag van herkauwers

netto (adv)
netto

netvlies (n)
siatkówka
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk (n)
sieć

neukbaar /ˈnøːk.bar/ (adj)
ruchable

neuken /nøkə(n)/ (v)
jebać
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neuriën (v)
nucić
  1. met gesloten mond zingen

neurobiologie (n)
neurobiologia
  1. de studie van alles wat met de ontwikkeling en werking van het zenuwstelsels te maken heeft.

neurochirurg (n)
neurochirurg
  1.

neurogenese (n)
neurogeneza
  1. het ontstaan van nieuwe zenuwcellen in levende organismen, dat zowel voor als na de geboorte plaatsvindt

neurologie (n)
neurologia
  1. een discipline binnen de biologie en geneeskunde die zich bezighoudt met alles wat aandoeningen van het centrale zenuwstelsel betreft

neurologisch (adj)
neurologiczny
  1. met betrekking tot de zenuwen

neuron (n)
neuron
  een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel

neurotisch (adj)
neurotyczny
  1. met betrekking tot een ziekelijke houding

neurotransmitter /ˈnøːrotransˌmɪtər/ /ˈnøːrotrɑnsˌmɪtər/ /ˈnʏːrotrɑnsˌmɪtər/ (n)
mediator
  1. een chemische stof die fungeert als overbrenger van de zenuwprikkel

neus /nøʏs/ /nøːs/ (n)
nos
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusgat (n)
nozdrze

neusholte (n)
jama nosowa
  1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

neushoorn (n)
nosorożec
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft...

neutraal /nøˈtral/ (adj)
neutrala
  1. geen partij kiezend in een conflict

neutraliteit (n)
neutralność, bezstronność
  1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

neutron (n)
neutron

nevel (n)
mgławica
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nevelpanter (n)
pantera mglista
  1. bepaald soort zoogdier, Neofelis nebulosa

nevelwoud (n)
las mglisty

nicht (n)
bratanica, siostrzenica
  1. dochter van iemands broer of zus
kuzynka
  3. dochter van iemands oom of tante

nicotine (n)
nikotyna

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
nikt
  1. geen enkel persoon

nier (n)
nerka
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niersteen (n)
kamień nerkowy
  1. een samengroeisel in het nierbekken dat meestal uit urinezuur en urinezure zouten bestaat

niervet (n)
łój
  1. glibberige stof, gewonnen uit het weefsel rond de beide organen die bij zoogdieren het bloed zuiveren

niesen (v)
kichać
  1.

nieskruid (n)
ciemiernik
  1. giftige plant die vroeg in het voorjaar bloeit

niet (adv)
nie
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

niet-metaal (n)
niemetale

niets (indefinitePronoun)
nic
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsnut (n)
nicpoń
  1. iemand die voor niets deugt

niettemin (adv)
jednakowoż

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
nowy, nowa, nowe, nowi
  1. recentelijk gemaakt
nowy
  2. recentelijk ontdekt
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categorieën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  3. huidige
  5. in originele staat
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
  6. vreemd, onbekend

nieuwe maan (phraseologicalUnit)
nów
  1. nieuwe maan

nieuws /niu̯s/ (n)
news
  1. actuele ontwikkelingen
  2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek

nieuwsbrief (n)
biuletyn
  1.een regelmatige publicatie

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
ciekawy
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

nieuwsgierigheid /niu'sxirəxɛit/ (n)
ciekawość
  1. het verlangen naar kennis

nieuwszender (n)
kanał informacyjny
  1. een televisiezender die de gehele dag nieuws en achtergrondinformatie uitzendt

nieveranst (adv)
nigdzie
  1. nergens

niezen (v)
kichać
  1. plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme (n)
nihilizm
  1.

nihilist (n)
nihilista
  1. zelfstandig denker die vindt dat voor werkelijke verbetering dingen die nu waardevol worden gevonden eerst tot niets moet worden teruggebracht

nihonium (n)
nihonium
  1. een scheikundig element met het symbool Nh en het atoomnummer 113

nijlpaard (n)
hipopotam
  1. groot en zwaar in Afrika levend zoogdier, Hippopotamus amphibius

nikab (n)
nikab

nikkel (n)
nikiel
  1. Chemisch element

nimbus (n)
nimbus
  1. stralenkrans
  3. wolk

nimf (n)
nimfa
  1. wezen dat rivieren, bossen enz. bewoont
  4. insect in de tweede toestand van gedaanteverwisseling
  2. bekoorlijk meisje

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
niob
  1. Chemisch element

nirwana (n)
nirwana
  1. de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt; toestand van volkomen rust

nis /nɪs/ (n)
nisza
  1. een inham in een muur

nitraat (n)
azotan
  1. een zout van salpeterzuur dat het ion NO₃− bevat
  2, een ester van salpeterzuur

nitride (n)
azotek
  1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt

niveau (n)
poziom
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nobelium (n)
nobel
  1. scheikundig element

nodig /'no.dəx/ (adj)
potrzebny
  1. waar behoefte aan is

noemen (v)
nazywać
  1. met een naam aanduiden
  2. vermelden door het uitspreken van de naam

noemer /ˈnumər/ (n)
mianownik
  1. het getal onder de streep van een breuk

nogal /nɔ.'ɣɑl/ (adv)
dosyć, dość, raczej
  1. tamelijk, in aanzienlijke mate

nokkenas (n)
wałek rozrządu
  1. as met nokken

nomade (n)
koczowniczka

nomadisch (adj)
koczowniczy
  1.

nominaal (adj)
nominalny

nominatief (n)
mianownik
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
zakonnica
  inwoonster van een vrouwenklooster

non-binair (adj)
niebinarny

nonaan (n)
nonan
  1. C₉H20

nonchalant (adj)
luzacki
  1. achteloos, onbekommerd

nonius (n)
noniusz
  1. nonius

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ (n)
wuj
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

nonnetje (n)
bielaczek
  2. soort eend, Mergellus albellus

nonsens (n)
nonsens

nood /not/ (n)
potrzeba
  2.

noodgeval (n)
doraźna potrzeba

noodtoestand (n)
stan nadzwyczajny

noodzaak /ˈnotzak/ (n)
konieczność
  1. iets moeten hebben voor vaak praktische of medische redenen

nooit /ˈnoːit/ (adv)
nigdy, ani razu
  1. op geen enkel moment

noorden (n)
północ
  1. windrichting

noordpool (n)
biegun północny
  1,2,3. noordpool

noordse combinatie (pn)
kombinacja norweska
  1. een vorm van skisport waarbij de twee onderdelen van het Noords skiën, schansspringen en langlaufen, gecombineerd worden

noot /noːt/ (n)
orzech
  1. (kookkunst) eetbaar, oliehoudend zaad, kern of pit met harde dop
nuta
  3. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur

nootmuskaat (n)
muszkatołowiec
  2. gepeld zaad van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

norm (n)
norma

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
normalny, zwykły, normalna, normalne, zwykła, zwykłe
  2. als norm dienend

normalisatie (n)
normalizacja
  1. in overeenstemming brengen met een norm

normaliteit (n)
normalność

nosologie (n)
nozologia
  1. de studie van het ontstaan en verloop van ziekten

nostalgie (n)
nostalgia

notaris (n)
notariusz
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notatie (n)
notacja

notenboom (n)
orzech
  1. een boomsoort uit het geslacht Juglans

notenkraker (n)
dziadek do orzechów

notulen (n)
protokół
  1. een verslag van een bijeenkomst

novatie (n)
nowacja
  1. schuldvernieuwing

november /noˈvɛmbər/ (n)
listopad
  1. de elfde maand van het jaar

nu (adv)
teraz
  1. op het huidige tijdstip

nu en dan (adv)
czasami, czasem
  1. op onregelmatige tijden

nuchter /nɵxtər/ (adj)
trzeźwy
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nudisme (n)
nudyzm
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
zero
  1. getal

numeriek (adj)
numeryczny
  1.

numismatiek (n)
numyzmatyka
  1. de munt- en penningkunde

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
numer, liczba
  1. een aanduiding met een getal

nuntius (n)
nuncjusz
  1.

nut /nʏt/ (n)
użyteczność
  1. baat, voordeel

nuttig (adj)
pożyteczny

nycturie (n)
nykturia
  1. een verhoogde urinelozing in de nacht

nylon (adj)
nylon

oase /o'azə/ (n)
oaza
  1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit.

ober (n)
kelner
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas (n)
otyłość
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
obiekt
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (adj)
obiektywny
  2. onpartijdig, volgens de feiten, neutraal

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (n)
obiektyw
  1. lens

observator (n)
obserwator
  1. (beroep) iemand die observeert (waarnemingen doet)

ocarina (n)
okaryna
  1. (muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei

oceaan (n)
ocean
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

oceanisch (adj)
oceaniczny
  1.

ocelot (n)
ocelot
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus pardalis

ochtend (n)
rano, ranek
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

octaaf (n)
oktawa
  1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks

octaan (n)
oktan
  1. C₈H18

octant (n)
oktant
  1. hoekmeetinstrument

octaëder /ɔkta'ʔedər/ (n)
oktaedr, ośmiościan foremny
  1. een regelmatig achtvlak, een ruimtelijke figuur begrensd door acht gelijkzijdige driehoeken

odalisk (n)
odaliska
  1. een slavin of concubine in de harem van de Turkse sultan

ode (n)
oda

oecumene (n)
ekumena
  1. een beweging

oecumenisch /ˌø.kyˈme.nis/ (adj)
ekumeniczny
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

oedeem (n)
obrzęk
  1. (medisch) waterzucht

oefenen (v)
ćwiczyć
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening (n)
ćwiczenie
  1. test om de kennis te peilen

oenologie /ˌenoloˈɣi/ (n)
enologia
  1. de wetenschap van de wijnbereiding

oerbos (n)
las pierwotny
  een bos dat van oudsher bestaat

oerknal /ˈuːrknɑl/ (n)
wielki wybuch
  1. de volgens de bigbangtheorie enorme explosie waaruit het heelal zo'n 13,7 miljard jaar geleden zou zijn ontstaan

oeros /ˈuː.rɔs/ (n)
tur leśny, tur
  1. uitgestorven wilde rundersoort

oesjanka /uˈsʲɑŋka/ (n)
uszanka
  1. muts

oester /ustər/ (n)
ostra, ostryga
  1. tweekleppig weekdier uit de familie Ostreidae met onregelmatige schelpkleppen

oestrogeen (n)
estrogeny
  1. een vrouwelijk hormoon

oever (n)
brzeg
  1. rand van het water

of (conjunction)
albo, czy, lub
  1. keuze
czy
  2. onzekerheid

offensief (n)
ofensywa
  1.

offeren (v)
ofiarować
  1. wijden aan

offerte /ɔ'fɛrtə/ (n)
wycena
  1. een aanbieding van goederen of diensten tegen een vaste prijs

officieel (adj)
oficjalny
  1. erkend door bevoegd gezag

officier (n)
oficer
  1. iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over...

officieus (adj)
nieoficjalny

oftalmisch /ɔfˈtɑɫmis/ (adj)
oczny
  1. met betrekking tot het oog en/of de ziekten ervan.

oftalmologie (n)
okulistyka
  1. de tak van de medische wetenschap die zich met het oog en het zicht bezig houdt

oganesson (n)
oganeson
  1. een scheikundig element met het symbool Og en het atoomnummer 118

ogenblik (n)
moment
  1. Een bepaald tijdstip

ogentroost (n)
świetlik
  1. plant die men gebruikt bij oogziekten

ohm (n)
om
  1. ohm

okapi (n)
okapi
  1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe

oker (n)
ochra
  1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt

okra (n)
ketmia piżmowa

oksel (n)
pacha

oktober (n)
październik
  1. de tiende maand van het jaar

olfactorisch (adj)
węchowy
  1. betrekking hebbend op het reukzintuig

olie (n)
olej
  1. vettige vloeistof

oliebol / ˈolibɔl / (n)
pączek
  1. een baksel gemaakt van een vloeibaar gerezen beslag dat in hete olie gebakken is

olifant (n)
słoń, słonica
  1. groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarch (n)
oligarcha

oligarchie (n)
oligarchia

oligomeer (n)
oligomery
  1. stof met beperkt aantal gelijke delen

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
oliwka
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
oliwka
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijfolie (n)
olej oliwkowy, oliwa z oliwek
  1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven

oma /ˈoma/ (n)
babka, babcia, babunia
  1. moeder van een ouder

omarmen (v)
obejmować
  1. de armen om iemand heen slaan

ombudsman /ˈɔmbʏdsˌmɑn/ /ˈɔmbʏtsˌmɑn/ (n)
ombudsman
  1. een ambtenaar die de taak heeft om als onpartijdige instantie klachten van individuele burgers tegen de overheid, instellingen en bedrijven te onderzoeken

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
bo
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omdraaien /ɔmdrajə(n)/ (v)
obrócić się
  1. twee zijden van iets van plaats doen verwisselen

omega (n)
omega

omelet (n)
omlet
  1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken

omgeven (v)
otaczać
  1. zich eromheen bevinden

omhelzen (v)
obejmować, objąć
  1. de armen om iemand slaan

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
przekupić
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

omlaag (adv)
ku dołowi
  1. in neerwaartse richting

omloop (n)
zanokcica
  4. nagelriemontsteking, paronychia

ommekeer (n)
przełom
  1. iets dat totaal anders is geworden

ommezijde (n)
odwrotna strona
  1. de achterkant van een blad papier

omnivoor (n)
wszystkożerne
  1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel

omstandigheid (n)
okoliczność
  hoe de zaken er voorliggen

omtrek (n)
obwód
  1. de lengte van een gesloten kromme

omverwerpen (v)
obalać
  2. een einde maken aan een bewind

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
okrężna droga
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling (n)
obrót
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

omzetting /ˈɔmzɛtɪŋ/ (n)
konwersja

on- (prefix)
nie-
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onafhankelijk (adj)
niezależny
  1. geen verbinding hebbend met

onager (n)
onager

onbegrijpelijk (adv)
niezrozumiały
  1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch

onbehaard (adj)
nieowłosiony
  1. van delen van het lichaam dat er geen haar op zit, dat het niet met haar bedekt is

onbeleefd (adj)
niegrzeczny, niestosowny
  1. slecht gemanierd

onbepaalde wijs (n)
bezokolicznik
  1. de onverbogen werkwoordsvorm die naar persoon en getal onvervoegd is

onbeschrijflijk (adj)
nieopisanie

onbetekenend (adj)
bagatelny, mało ważny, nieistotny, nieznaczący
  1.

onbetrouwbaar (adj)
awaryjny
  1. niet te vertrouwen

ondanks (preposition)
pomimo, mimo
  1. ook al is het zo dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
pod
  1. niet gesorteerd

onderaannemer (n)
podwykonawca
  1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
przedramię
  1.

onderbewustzijn (n)
podświadomość
  1. het geheel van processen dat zich in iemands geest afspeelt en waar deze zich niet van bewust is

onderbreken /ɔndərˈbrekə(n)/ (v)
przerwać
  1. actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen

onderbroek (n)
majtki
  1. kledingstuk dat onder de gewone broek wordt gedragen

onderdaan (n)
poddany

onderdanig /ˌɔndərˈdanəx/ (adj)
pokorny
  1. gehoorzaam aan een leider

onderdompelen /ɔndərdɔmpələn/ (v)
zanurzać
  1. onder een vloeistofoppervlak laten zakken

ondergaan /ɔndərˈɣan/ /ˈɔndərɣan/ (v)
doświadczyć
  1. onderhevig gemaakt worden

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ (n)
bielizna
  1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding

ondergronds (adj)
podziemny

onderhandelen (v)
negocjować
  1. overleggen om tot een afspraak te komen

onderhandeling /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/ (n)
negocjacja
  1. een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen

onderhemd (n)
podkoszulek

onderhoud (n)
konserwacja
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderhouden (v)
bawić
  1. zorgen dat iets in goede staat blijft
  3. zich onderhouden: een gesprek houden met iemand

onderkaak (n)
żuchwa
  1. de onderste kaak

onderkoning (n)
wicekról
  1. gouverneur van een land of een provincie die als vervanger van de monarch optreedt

onderneemster (n)
przedsiębiorczyni

ondernemer (n)
przedsiębiorca
  1.

onderneming (n)
przedsiębiorstwo
  1. een organisatie

ondernemingsplan (n)
biznesplan

onderschatten /ɔndərˈsxɑtə(n)/ (v)
nie doceniać
  1. iets kleiner of van kleiner belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

onderscheiden (v)
rozróżniać
  1. een verschil in aanmerking nemen

onderscheppen /ɔndər'sxɛpə(n)/ (v)
przechwycić
  1. ervoor zorgen dat iets dat onderweg is zijn bestemming niet haalt

ondertekenaar (n)
sygnatariusz

ondertekenen (v)
podpisać

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ (n)
napisy
  1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht

onderverhuren (v)
podnajmować
  1. iets dat al gehuurd is, verhuren aan iemand anders

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
przesłuchiwać
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderweg /ˌɔndərˈwɛx/ /ˌɔndərˈʋɛχ/ /ˌɔndərˈβ̞ɛx/ (adv)
po drodze
  1. bezig zijn zich van plek A naar plek B te verplaatsen

onderwerp (n)
temat
  1. waar iets over gaat, een thema
podmiot
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwerpen /ɔndər'ʋɛrpə(n)/ (v)
podporządkować
  1. gezag opleggen

onderwijs (n)
edukacja
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzen (v)
uczyć, nauczać
  1. scholing verzorgen voor iemand

onderwijzer (n)
nauczyciel
  1. iemand die lesgeeft

onderwijzeres (n)
nauczycielka
  1. een oude benaming voor een vrouwelijke leraar op een lagere school of basisschool

onderzeeboot (n)
okręt podwodny

onderzeeër (n)
okręt podwodny
  1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen

onderzoek /ɔndər'zuːk/ (n)
badanie naukowe
  1. het onderzoeken van iets

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
badać

onderzoeker (n)
badacz
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

onderzoekster /ˌɔn.dər.ˈzuk.stər/ (n)
badaczka
  1. een vrouwelijk persoon die vraagstukken onderzoekt

ondiep (adj)
płytki
  1. niet diep

ondubbelzinnig (adj)
jasny
  1. niet mis de verstaan

oneindig (adj)
nieskończony, bezgraniczny, nieograniczony
  1. zonder einde

onenigheid (n)
niezgoda

onervaren (adj)
niedoświadczony
  1. ter zake nieuw

onervarenheid (n)
brak doświadczenia
  1. het nog niet veel ondervinding hebben

oneven (adj)
nieparzysty
  1. Niet deelbaar door twee

ongebreideld (adj)
nieograniczony
  1. zonder remmingen, beperkingen of grenzen

ongedierte (n)
szkodnik
  1. ongewenste dieren, die de mens op een of andere manier last bezorgen

ongeduld (n)
brak cierpliwości

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
nieposłuszny
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehoorzaamheid (n)
nieposłuszeństwo
  1. het niet opvolgen van opgelegde regels

ongehuwd (adj)
wolny
  1. niet getrouwd

ongeletterd (adj)
niepiśmienny
  2. niet onderricht in lezen en schrijven

ongelofelijk (adj)
niewiarygodny
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ (n)
wypadek
  1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen

ongemakkelijk (adj)
niekomfortowy

ongepast (adj)
nieodpowiedni
  1. niet gepast, niet geschikt

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
wypadek
  1. een ongeluk

ongeveer (abbreviation)
około
  bij benadering

onhandig (adj)
niezdarny
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onherroepelijk (adj)
nieodwołalny
  1. zonder mogelijkheid om ongedaan gemaakt te worden

onhoorbaar (adj)
niesłyszalny
  1. niet met de oren waarneembaar

oninteressant (adj)
nieciekawy
  1. helemaal niet boeiend; niet belangwekkend; niet de moeite waard om over na te denken

onkel /ˈɔŋkəɫ/ (n)
wuj
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

onkruid (n)
chwast
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onkruid vergaat niet (phraseologicalUnit)
złego diabli nie biorą
  1. het slechte is moeilijk uit te roeien

onlangs /ɔnlaŋs/ (adv)
niedawno
  1. recentelijk, niet lang geleden

onleesbaar /ˌɔnˈles.bar/ (adj)
nieczytelny

onmiskenbaar (adj)
charakterystyczny
  1. waarover geen twijfel kan bestaan

onmogelijk (adj)
niemożliwy
  1. niet te verwezenlijken

onmogelijkheid (n)
niemożliwość
  1. iets dat niet kan gebeuren

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
onomatopeja
  1. door klanknabootsing gevormd woord

onovergankelijk werkwoord (n)
czasownik nieprzechodni
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onovertroffen (adj)
niedościgniony
  1.van iets of iemand dat er nog nooit een betere is geweest

onpartijdig (adj)
bezstronny
  niet partijdig , niet bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

onrecht (n)
niesprawiedliwość

onrechtmatige daad (n)
delikt cywilny
  1. schadeverwekkende inbreuk op een zorgvuldigheids- of rechtsnorm waardoor burgerrechtelijke aansprakelijkheid ontstaat

onroerend goed (n)
nieruchomość
  1. niet-verplaatsbare zaak, bijv. grond, delfstoffen, beplantingen en opstallen

onrust (n)
zamieszki
  1. het verstoord zijn van de maatschappelijke of sociale orde, rust

ons (personalPronoun)
nam, nas
  1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ (adj)
niewinny
  1. niet schuldig

onsterfelijk (adj)
nieśmiertelny

onsterfelijkheid (n)
nieśmiertelność
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

ontaarden (v)
degenerować się
  1. overgaan in iets verkeerds

ontbijt (n)
śniedanie, śniadanie
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbijten (v)
śniadanie
  1. de eerste maaltijd van de dag nuttigen

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ (v)
rozpuszczać
  1. een organisatie opheffen

ontbossing (n)
wylesianie

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ (v)
odczytać
  1. qua betekenis duiden

ontdekken /ɔnˈdɛ.kə(n)/ (v)
odkrywać
  1. ergens achter komen

ontdekking (n)
odkrycie
  1. het vinden van iets nieuws

ontdooien (v)
rozmrażać
  1. ophouden bevroren te zijn

onteigening (n)
wywłaszczenie

onterving (n)
wydziedziczenie
  1.

onthoofden (v)
ściąć głowę
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouder (n)
abstynent
  1. iemand die bepaalde genotmiddelen niet gebruikt

onthouding /ɔnt'ɦɑʊdɪŋ/ (n)
abstynencja
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen

ontkennen (v)
kwestionować
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontladen (v)
rozładować

ontleden (v)
przeprowadzić sekcję
  1. anatomiseren, analyseren

ontmannen (v)
kastrować
  1. door te castreren of het amputeren van de penis, iemand ontdoen van zijn mannelijkheid

ontmaskeren (v)
zrzucić maskę
  1. de ware aard laten zien van iets of iemand

ontmoedigend (adj)
antybodźcowy
  1. van iets dat je daardoor de hoop verliest

ontmoeten (v)
spotykać
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontnuchteren (v)
trzeźwieć
  1. terugbrengen uit een waan of roes

ontslaan (v)
zwalniać
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen

ontslag /ɔnt'slɑx/ (n)
zwolnienie
  1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer

ontsmetten (v)
dezynfekować
  1. kleine organismen zoals bacteriën gericht doden

ontsnappen (v)
uciekać
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
powstawać
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteking (n)
zapalenie
  1. (medisch) ontsteking

ontucht /ɔntʌxt/ (n)
nierząd
  1. seks die tegen de heersende moraal ingaat

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
otrzymać, dostać
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten

ontvlambaar (adj)
palny

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
porywać
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ (n)
porwanie
  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon

ontwapenen (v)
rozbrajać

ontwateren (v)
osuszyć
  1. draineren

ontwerp (n)
abrys

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ (v)
projektować
  1. bedenken en uitwerken op papier

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
rozwijać
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek
rozwijać się
  2. zich ~ tot geleidelijk iets worden

ontwikkeling (n)
rozwój
  1. geleidelijke verandering in een zekere richting

ontwrichten (v)
zwichnąć

ontzilting (n)
odsalanie
  1.

onverantwoordelijk (adj)
nieodpowiedzialny

onverbiddelijk (adj)
nieugięty
  1. niet geneigd om zich door smeekbeden tot andere handelwijze te laten bewegen

onverbuigbaar /ɔnvərˈbœxbaːr/ /ɔnvərˈbœyxbaːr/ (adj)
nieodmienny
  1. onmogelijk te verbuigen

onvergelijkbaar (adj)
nieporównywalny
  1. niet te vergelijken

onvermijdelijk (adj)
nieunikniony

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ (n)
obojętność
  1. het niet geven om iets

onvervangbaar (adj)
niezastąpiony
  1. duidt de onmogelijkheid aan de plaats van iets door iets anders in te laten nemen

onverwacht (adj)
nieoczekiwany
  1. niet van tevoren zien aankomen

onverwachts (adv)
nieoczekiwanie

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
niezniszczalny
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoltooid tegenwoordige tijd (n)
czas teraźniejszy

onvoltooid verleden tijd (n)
imperfekt

onvolwassenheid (n)
niedojrzałość
  1. het zo jong zijn dat men nog niet meerderjarig is

onvoorspelbaar (adj)
nieprzewidywalny
  1. waarvan de uitkomst niet bij voorbaat te kennen is

onvoorspelbaarheid (n)
nieprzewidywalność
  1. het niet kunnen weten wat de toekomst brengen zal

onwaarschijnlijk (adj)
nieprawdopododny
  1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
burza
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onweerlegbaarheid (n)
niezaprzeczalność
  1. iets dat men niet met bewijzen kan ontkennen

onweerstaanbaar (adj)
nieodparty

onwetenschappelijk (adj)
nienaukowy
  1. niet voldoend aan de eisen van de wetenschap

onyx (n)
onyks
  een variëteit van kwarts

onzelieveheersbeestje (n)
biedronka, boża krówka
  1. benaming voor torren uit de familie Coccinellidae

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
niewidzialny, niewidoczny

onzin (n)
banialuki

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
oko, oczko
  1. gezichtsorgaan voor het waarnemen van lichtprikkels

oog om oog, tand om tand /ˌox.ɔm.ˌox, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ /ˌoɣ.ɔm.ˌox, ˌtɑnd.ɔm.ˈtɑnd/ /ˌoχ.ɔm.ˌoχ, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ (interjection)
oko za oko, ząb za ząb
  1. benadrukt volledige vergelding

oogarts (n)
okulista

ooggetuige (n)
naoczny świadek
  1. ooggetuige

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
powieka
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst (v)
urodzaj
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten (v)
zbierać
  1. het volgroeide gewas van het veld halen

oogwit (n)
twardówka
  1. de schaal

ooi (n)
owca
  1. vrouwelijk schaap

ooibos /'oɪ̯.bɔs/ (n)
las łęgowy

ooievaar (n)
bocian, bociek
  1. bepaald soort grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten, Ciconia ciconia

ooit /oːɪt/ (adv)
kiedykolwiek
  2. een mogelijk tijdstip in de toekomst

ook /oːk/ (adv)
także, też
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
wuj, wujek
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
ucho
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord

oorbel (n)
kolczyk
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oord /ort/ (n)
miejsce
  1. een bepaalde plaats

oordeel (n)
osądzanie

oordopje (n)
zatyczka do uszu
  1. klein voorwerp om de gehoorgang te blokkeren zodat je niet door lawaai gehinderd wordt

oorkondeleer (n)
dyplomatyka
  1. wetenschap die oorkonden typeert en beschrijft naar hun vorm

oorlog (n)
wojna
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsmisdaad (n)
zbrodnia wojenna
  1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt

oorlogsmisdadiger / 'orlɔxsmɪsdadəxər/ (n)
zbrodniarz wojenny
  1. iemand die een oorlogsmisdaad pleegt of heeft gepleegd en daarvoor individueel aansprakelijk gesteld...

oorlogsmonument (n)
pomnik wojenny

oorlogsschip (n)
okręt

oorlogsverklaring /'orlɔxsfərklarɪŋ/ (n)
wypowiedzenie wojny
  1. een officiële mededeling van een land dat het oorlog gaat voeren

oorschelp /orsxɛlp/ /o̝rsχɛɫp/ (n)
małżowina uszna
  1. het uit het hoofd stekende deel van een oor

oorworm (n)
skorek, szczypawka
  1.1 gewone oorworm (Forficula auricularia)

oorzaak /ˈorzak/ (n)
przyczyna

oost /ost/ (adv)
wschód

oosten /ˈostə(n)/ (n)
wschód
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

oostkust (n)
wschodnie wybrzeże
  1. oostelijke zeeoever

op (preposition)
na
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op

opa /ˈopa/ (n)
dziadek
  1. de vader van een ouder

opaal /o'pal/ (n)
opal
  1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20%

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ (v)
dzwonić
  1. iemand telefonisch proberen te bereiken

opbiechten (v)
wyznawać
  1. toegeven dat men iets kwaads gedaan heeft

opblazen /'ɔp.bla.zə(n)/ (v)
dmuchać
  2. een gas in een uitzetbare ruimte pompen

opbrengst /'ɔbrɛŋs/ /'ɔbrɛŋst/ (n)
plon
  1. dat wat opgebracht wordt, de baat die men heeft van zijn activiteiten

opdat (conjunction)
żeby

opdracht /ˈɔbdrɑxt/ (n)
zamówienie
  1. een te verrichten werk

opdragen (v)
dedykować
  2. als eerbewijs iets wijden aan iemand

opeens (adv)
nagle
  1. snel en onverwachts

open /ˈoː.pə(n)/ (adv)
otwarty, otwarta, otwarte
  1. niet gesloten

openbaar (adj)
publiczny
  1. vrij toegankelijk

openen (v)
otwierać
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
otwierać
  1. zich openen

opera (n)
opera
  1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard

operatie (n)
działania
  2. een chirurgische ingreep
  3. een bewerking op een object

operatiekamer (n)
operacyjny, blok operacyjny
  1. ruimte waar heelkundige bewerkingen uitgevoerd worden

opgewondenheid (n)
ekscytacja
  1. het seksueel of emotioneel (te) gespannen zijn

opgraving (n)
wykopaliska
  1.

opgroeien (v)
dorastać
  1.de tijd tot de volwassenheid doorbrengen

ophalen (v)
odbierać
  1. een voorwerp bij iets/iemand vandaan halen

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
powiesić
  3. aan de galg opknopen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
podnieść, unieść
  1. iets in opwaartse richting brengen
anulować
  2. een instelling of regel ongedaan maken

opiniepeiling (n)
sondaż
  1. een steekproefsgewijs onderzoek naar de mening van de bevolking

opium (n)
opium
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkomst (n)
frekwencja
  2. de mate waarin de kiesgerechtigden gebruik maken van hun stemrecht in een verkiezing

opleiding (n)
wykształcenie

opletten (v)
zwracać uwagę
  1. bij voortduring aandachtig zijn

oplichten (v)
błysnąć
  3. helder worden, meer licht gaan geven

oplichterij (n)
oszustwo
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplichting (n)
oszustwo
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplossen (v)
rozpuszczać się
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
rozpuszczać
  2. een homogeen mengsel doen vormen
rozwiązywać
  3. een probleem ophelderen

oplossing (n)
roztwór, rozwiązanie
  1. een mengsel
rozwiązanie
  2. een manier om van een probleem af te komen

opluchten /ɔ'plʏxtə(n)/ (v)
ulżyć
  1.

opluchting (n)
ulga
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmaat (n)
przedtakt
  1. opmaat

opmerking (n)
spostrzeżenie
  1. een uiting van een gedachte

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
nagranie
  2. geluid

opnamestudio (n)
studio nagraniowe
  1. een ruimte die speciaal geschikt is gemaakt om muziek op te nemen

opnemen (v)
odebrać
  1. in handen nemen
nagrać
  7. (beeld, geluid) registreren, vastleggen

opnieuw /ˈɔpniu/ (adv)
ponownie, znów
  1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend

oppervlak /ˈɔpərvlɑk/ (n)
powierzchnia
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ (adj)
powierzchowny
  1. niet diepgaand of niet grondig
  2. zich aan de oppervlakte bevindend

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
powierzchnia
  1. vlak dat iets naar boven begrenst
pole, pole powierzchnii
  2. uitgebreidheid

oppositie /ˌɔpoˈzitsi/ (n)
opozycja
  2. mensen en partijen die niet tot de regeringspartijen horen

oprichten (v)
zakładać
  2. een instelling in het leven roepen

opruimen (v)
sprzątać
  3. iets in orde brengen, netjes maken

opscheplepel (n)
chochla
  1. een lange, grote en diepe lepel

opscheppen /'ɔpsxɛpə(n)/ (v)
chełpić się
  2. aangedikte beweringen doen

opsomming (n)
enumeracja

opstaan (v)
wstawać
  1. gaan staan
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
powstanie
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

opstanding (n)
zmartwychwstanie
  1. verrijzenis

opstijgen /ˈɔpstɛːɣə(n)/ /ˈɔpstɛːɪχə(n)/ (v)
startować
  1. in de lucht stijgen
wsiadać
  2. te paard stijgen

optekenen (v)
notować
  1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen

optellen (v)
dodawać, dodać
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optelling (n)
dodawanie
  1. het samenvoegen van een of meer termen tot een totaal, de som

optica (n)
optyka

opticien (n)
optyk
  1. iemand die kundig is in de optica

optie (n)
opcja
  1. een van de keuzes die gemaakt kan worden
  2. financieel product

optillen (v)
podnosić, podnieść
  1. met spierkracht iets van de grond opheffen

optimist (n)
optymista
  1. een mannelijk iemand die alles van de positieve kant beschouwt

optimistisch (adj)
optymistyczny
  1. van het positieve uitgaand

optioneel (adj)
fakultatywny

optometrie (n)
optometria

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
występować
  1. voor een publiek bepaalde handelingen verrichten, bijvoorbeeld in kunstzinnige zin

opvegen (v)
zamieść, zmieść
  1. met een veger of bezem van de grond afhalen

opvoeden (v)
wychować

opvoeding (n)
wychowanie
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft
wykształcenie
  2. iemands algemene vorming en ontwikkeling

opvolgen (v)
następować
  2. iemands functie overnemen
  1. uitvoeren wat een ander aangeraden of bevolen heeft

opvolger (n)
następca
  1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders

opwinden (v)
nakręcić
  2. draaiend onder spanning zetten
pobudzać
  3. in staat van agitatie brengen

opzet (n)
zamiar
  2. het onderdeel zijn van een zo gewenst plan

opzettelijk (adv)
celowy
  1. bewust op deze manier

opzetten (v)
faszerować
  4. taxidermie bedrijven

orale seks (n)
oral
  1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden

orang-oetan (n)
orangutan
  1. mensaap met lange armen en roodbruinachtig haar

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
pomarańczowy, pomarańcz
  1. de kleur oranje hebbend

oranje /oˈrɑɲə/ (n)
pomarańcz
  secundaire kleur gelegen tussen geel en rood, met een golflengte van ca. 620 - 585 nanometer

oranjebloesem (n)
kwiat pomarańczy
  1. de witte bloemen van de sinaasappelboom

orbitaal (adj)
oczodołowy

orchidee (n)
orchidea
  1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen

orde (n)
porządek, ład
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie
rząd, porządek
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families

oregano (n)
oregano, lebiodka
  2. keukenkruid
  1. Origanum vulgare

orgaan (n)
narząd, organ
  1. Onderdeel van het organisme
organ
  2. Communicatiemiddel

organel (n)
organellum

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
organizacja
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft
  1. het organiseren
  2. de manier waarop iets georganiseerd is

organisator (n)
organizator, organizatorka
  1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft

organisch /ɔr.ˈɣa.nɪs/ /ɔr.ˈχa.nɪs/ (adj)
organiczny
  1. met betrekking tot een orgaan of de organen
  2. koolstof bevattend
  3. niet werkend met of vervaardigd kunstmatige stoffen

organiseren /ˌɔrɣɑniˈzeːrə(n)/ /ˌɔrχɑniˈzɪːrə(n)/ (v)
organizować
  1. een bepaalde structuur aanbrengen
  2. iets, vaak een evenement, tot stand brengen

organisme (n)
organizm
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

organogenese /ɔr.ˈɣaː.no.ɣe.ˌneːzə/ (n)
organogeneza
  1. het zich ontwikkelen van organen uit enkele typen weefsel

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
organy
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

orgie /ˈɔrxi/ (n)
orgia

origineel (adj)
autentyk
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel (n)
autentyk
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

oriënteren (v)
orientować się

orka /ˈɔr.ka/ (n)
orka
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is...

orkaan (n)
cycklon tropikalny, huraganem, tajfunem
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
orkiestra
  1. een groep musici

ornamenteel (adj)
ozdobny

orthodontie (n)
ortodoncja
  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit

orthodontist (n)
ortodonta
  1. een tandarts-specialist die de vorm, groei en ontwikkeling van het gebit en de kaken bestudeert

orthodox /ɔrtoˈdɔks/ (adj)
ortodoksalny
  1. star vasthoudend aan een bepaald geloof
  2. star vasthoudend aan bepaalde opvattingen of gewoontes die algemeen zijn aanvaard

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ (n)
ortodoksja

orthopedist (n)
ortopeda

orthorombisch (adj)
ortorombowy
  1. drie onderling loodrechte spiegelvlakken of tweetallige assen bezittend

os (n)
wół
  1. gecastreerde stier

osmium (n)
osm
  1. Chemisch element

otoliet (n)
otolit
  1. een structuur in het binnenoor van gewervelden en een rolspelen in het waarnemen van geluid, versnelling en zwaartekracht

otter (n)
wydra
  1.1 bepaald soort zoogdier Lutra lutra

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
stary, stara, stare
  2. oud ding, concept
  1. oud mens, dier
  3. vorige

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
rodzic
  1. de moeder of vader van een kind

ouderlijk (adj)
rodzicielski

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ (n)
rodzice
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder

ouderwets (adj)
staromodny
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudewijvenzomer (n)
babie lato
  1. periode van eind september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
antyk
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

oudheidkundige (n)
archeolog

oudtante /'ʌʊtɑntə/ (n)
babka cioteczna
  1.

ouverture (n)
uwertura
  1. een meestal instrumentaal muziekstuk dat als opening fungeert van een opera of operette

ovaal /o'val/ (adj)
owal
  1. in vorm gelijkend op een ei

ovaal /o'val/ (n)
owal
  1. een figuur in de vorm van een ei

ovarium (n)
jajnik

ovatie (n)
owacja

oven /ovə/ (n)
piec
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken enz.

ovenpaal (n)
lofer, łopatal
  1. paal waarmee brood in en uit de oven gehaald wordt

over (adv)
pozostały
  2. nog resterend

over (preposition)
o
  1. wat betreft

overal (adv)
wszędzie
  1.

overbelichting (n)
prześwietlenie
  1. een film- of foto-opname maken waar men meer licht op de film liet vallen dan nodig is

overbevolking (n)
przeludnienie
  1. toestand waarbij een ruimte, gebied of land zo dichtbevolkt is dat het problemen geeft

overbieden (v)
przelicytować
  1. een hoger bod uitbrengen dan een ander

overboeken (v)
zarezerwować więcej miejsc niż jest dostępnych
  2. meer dan eenmaal verhuren

overbrengen /ˈovərbrɛŋə(n)/ (v)
przekazać
  1. van de ene locatie naar de andere brengen
  2. meedelen, melden

overdosis (n)
przedawkowanie

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ (v)
przesadzać, wyolbrzymiać
  1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
umowa, kontrakt
  1. een bindende afspraak waarmee alle partijen instemmen

overeenstemmen (v)
dorównywać
  1. gelijkenis vertonen

overeten /ˌovərˈʔetə(n)/ (v)
przejadać się
  1. uit gulzigheid te veel eten

overgang /ˈɔvərɡɑŋ/ (n)
przejście
  2. het van een toestand in een andere geraken

overgankelijk werkwoord (n)
czasownik przechodni
  1. een werkwoord dat vergezeld wordt door een lijdend voorwerp in een zin, dat gewoonlijk in de lijdende vorm het onderwerp kan worden

overgave /'ovərɣavə/ (n)
kapitulacja
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven (v)
wymiotować
  1. braken

overgieten (v)
przelewać
  1.

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
prababcia
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootouder /ˈovərɣrotˌʌʊdər/ (n)
pradziadkowie
  1. een ouder van een grootouder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
pradziadek
  1. een vader van een grootouder

overhandigen (v)
przekazać
  1. in de handen van een ander geven

overheen (adv)
przez

overheersing (n)
dominacja
  1. het overheersen

overledene (n)
martwy

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
przeżyć, przeżywać
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende (n)
ocalała
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlopen /'ovərlopə(n)/ /ovər'lopə(n)/ (v)
dezerterować
  2. in de strijd van zijde wisselen

overmatig (adj)
nadmierny
  1. buitensporig
  2. een halve toon groter dan een rein of groot interval

overmorgen (adv)
pojutrze

overnachten /ˌovərˈnɑxtə(n)/ (v)
nocować
  1. ergens de nacht doorbrengen

overnemen (v)
przejmować

overrijden (v)
przejechać
  1. met de wielen van een voertuig over iets of iemand heen rijden

overrijp (adj)
przejrzały
  1.

overschaduwen (v)
zaćmiewać
  1. iets domineren, naar de achtergrond drukken

overschatten (v)
przeceniać
  1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

overschrijden (v)
przekroczyć
  1. de overzijde van een grens betreden

overschrijven (v)
przepisywać
  1. al schrijvend kopiëren
przelewać
  2. geld overmaken
nadpisywać
  1. het ene geschrevene vervangen

overschrijving (n)
przelew

overstap (n)
przesiadka
  2. verandering van vervoermiddel

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ (v)
zalewać
  1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ (n)
powódź
  1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied

overtreffende trap /ˌo.vər.ˌtrɛ.fən.də.ˈtrɑp/ (n)
stopień najwyższy

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
przekonywać, przekonać
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overtuiging (n)
przekonanie
  1. een sterke mening of geloof

overvloed (n)
obfitość

overweg /'ovərʋɛx/ /ovər'ʋɛx/ (n)
przejazd kolejowy
  1. een kruising van een weg met een spoorbaan

overwegen /ovər'ʋeɣən/ /ˈovərʋeɣən/ (v)
rozważać
  de voor- en nadelen bezien alvorens een beslissing te nemen

overzicht /ˈovərzɪxt/ (n)
przegląd
  1. toestand dat je het geheel kunt duidelijk overzien

ovulatie (n)
owulacja
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxidatie (n)
utlenienie

oxide (n)
tlenek

ozon (n)
ozon
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

ozonlaag /ozɔnlax/ (n)
ozonosfera
  1. laag in de atmosfeer die veel ozon bevat

paaien /pajə(n)/ (v)
mnożyć
  1. het leggen en bevruchten van eieren door vissen

paal (n)
słup
  4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild

paalworm (n)
świdrak okrętowiec
  1. Teredo navalis

paapje (n)
pokląskwa

paar /paːr/ (n)
para
  2. twee geliefden die een relatie hebben

paard /paːrt/ (n)
koń, klacz
  1. tam hoefdier met manen
kozioł, koń
  2. turntoestel
skoczek, koń, konik
  3. schaakstuk

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
mniszek
  1. en 2. (bladeren of bloemen van) plant Taraxacum officinale
mniszek lekarski
  1. samengesteldbloemige plant Taraxacum officinale

paardenboon (n)
bób

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
koń mechaniczny
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstaart (n)
skrzyp
  1. sporenplant
  3. staart van een paard

paardrijden /ˈpaːrt.rɛidə(n)/ (n)
jeździectwo
  het rijden op een paard, ter ontspanning of als sportbeoefening

paarsig /ˈparsəx/ /ˈparsəχ/ (adj)
fioletowawy
  2. op paars lijkend

paasei (n)
kraszanka, pisanka
  1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt
pisanka, kraszanka
  2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei

paashaas (n)
zając wielkanocny

paasmaandag (n)
lany poniedziałek
  1. de dag die volgt op paaszondag

paaszondag (n)
Niedziela Wielkanocna
  1. de dag waarop christenen vieren dat Jezus opgestaan is uit de dood, op de derde dag na zijn kruisiging

pacht (n)
dzierżawa

pachter (n)
ajent

pacifisme /pɑsiˈfɪsmə/ (n)
pacyfizm
  1. een wereldbeschouwing die duurzame vrede nastreeft en tegen oorlog en geweld is

pad /pɛːt/ (n)
ropucha
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit
ścieżka
  1. een smalle weg of voetweg

paddenstoel (n)
grzyb
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

paella /paˈeʎa/ (n)
paella
  1. gerecht

page (n)
paź
  1. persoonlijke dienaar van iemand

pagina (n)
strona

pakpapier /'pɑkpapir/ (n)
papier pakowy
  1. papier men gebruikt voor het (feestelijk) inpakken van voorwerpen

paladijn /palaˈdɛin/ (n)
paladyn
  2. een ridder of hofdienaar

paleis (n)
pałac
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleogeen /palejoˈɣen/ (n)
Paleogen
  1.

paleolithicum /ˈpalejoˌlitikʏm/ (n)
paleolit
  1. eerste periode van de steentijd

paleontologie (n)
paleontologia
  1. aardkunde die gericht is op de bestudering van fossielen

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Paleozoik

palet (n)
paleta

palimpsest (n)
palimpsest

palindroom (n)
palindrom
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

paling (n)
węgorz europejski
  1. bepaald soort langwerpige consumptievis, Anguilla anguilla

palladium (n)
pallad
  1. chemisch element

pallium (n)
paliusz

palm (n)
palma
  1. (sub-)tropisch gewas
dłoń
  2. binnenzijde van de hand

palmboom (n)
palma

palmitinezuur (n)
kwas palmitynowy

palmolie (n)
olej palmowy

pan /pɑn/ (n)
patelnia
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee (n)
panaceum
  1. geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

panda (n)
panda
  1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ (n)
pandemia
  1. een epidemie op wereldwijde schaal

pandeïsme /pɑn.deʲ'ɪsmə/ (n)
pandeizm
  1. een theologische positie

panentheïsme (n)
panenteizm
  1. de theologische positie dat God immanent is in de gehele schepping en dat het universum een deel is van God en dat God de drijvende kracht vormt achter het universum

panfluit (n)
fletnia Pana
  1. blaasinstrument dat is samengesteld uit een reeks van eentonige fluiten

paniek (n)
panika

pannenkoek (n)
naleśnik
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is

pantalon (n)
spodnie

panter (n)
pantera
  1. benaming voor verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
panteizm

pantoffeldiertje /pɑnˈtɔfəldirtʲə/ (n)
pantofelek
  1. eencellig diertje

pantomime (n)
pantomima
  1. toneelspel alleen maar met gebaren en lichaamsuitdrukkingen dus zonder woorden

pantser (n)
pancerz
  1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen

pantserwagen (n)
samochód opancerzony
  1. een voertuig op wielen dat uitgerust is met een verstevigde buitenzijde om gewelddadige aanvallen te kunnen weerstaan

panty /ˈpɛnti/ (n)
rajstopy
  1. kledingstuk

pap (n)
papka
  1. gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papaja /paˈpa.ja/ (n)
papają, papaja
  1. en 2. (vrucht van) de boom Carica papaya
melonowiec właściwy
  1. meloenboom

papegaai (n)
papugowe, papuga
  1. benaming voor vogels uit de orde Psittaciformes

papegaaiduiker (n)
maskonur zwyczajny
  1.1 bepaald soort opvallende zeevogel die zelfs onder water kan vliegen, Fratercula arctica

paperclip (n)
spinacz

papier (n)
papier
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

papier-maché (n)
papier mâché
  1. bouwmateriaal dat gemaakt wordt door papier te vermengen met natte lijm

paprika /ˈpaprika/ (n)
papryka
  2. vrucht van een bepaalde gekweekte vorm van een peperplant, Capsicum annuum

parabel (n)
parabola, przypowieść

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
parabola
  1. kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

paracetamol (abbreviation)
acetaminofen
  1. veelgebruikt medicijn tegen koorts en pijn

paradigmatisch (adj)
paradygmatyczny
  1. tot een paradigma behorend

paradijs (n)
raj

paradox (n)
paradoks

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ (adj)
paradoksalny
  1. tegenstrijdig lijkend

paraffine (n)
alkan

parallax (n)
paralaksa

parallellepipedum (n)
równoległościan

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
równoległobok
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paramagnetisch (adj)
paramagnetyczny
  1. de eigenschap bezittend eniszins door een magnetisch veld aangetrokke te worden doordat er niet-gekoppelde ongepaarde spins aanwezig zijn

paranoia (n)
paranoja
  1. achtervolgingswaanzin

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
parasol, parasolka
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parapsychologie (n)
parapsychologia

parasiet (n)
pasożyt
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur
  2.

parasitologie (n)
parazytologia
  1. leer en studie van de parasieten en het parasitisme

parasol (n)
parasol

parboiled rijst (n)
ryż preparowany termicznie
  1. in het kaf voorgekookte rijst

parel (n)
perła
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelgort (n)
kasza perłowa
  1. rond gepolijste gepelde gerst

parelhoen (n)
perliczka
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Numididae

parelmoer /parəl'mur/ (n)
masa perłowa
  1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt

parenchym (n)
parenchyma

parfum (n)
perfumy

parfumeren (v)
naperfumować

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
park
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parka (n)
parka
  1. lang warm jack met een met bont gevoerde capuchon oorspronkelijk kledingstuk van de Inuïts

parkeermeter (n)
parkometr
  1. een installatie met klok die na de muntinworp de toegestane parkeertijd aangeeft

parkeerplaats (n)
parking
  1. plek waar auto's of andere voertuigen geparkeerd kunnen worden

parkeren (v)
parkować, zaparkować
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parkiet (n)
papużka
  vogel

parlement (n)
parlament

parlementair (adj)
parlamentarny

parochie (n)
parafia
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ (n)
kościół parafialny
  1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt

parodiëren (v)
parodiować

paroniem (n)
paronim
  1. woord dat een of meerdere morfemen met een ander woord deelt en daardoor soms met dat andere woord verward kan worden

paronychia (n)
zanokcica
  1. ontsteking van het nagelbed

partij (n)
partia
  2. vereniging van gelijkgezinden die binnen een bepaald gebied hun politieke doelstellingen proberen te verwezenlijken
  5. spel dat wordt gespeeld, potje, wedstrijd

partijdig (adj)
stronniczy
  bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

partikel (n)
partykuła
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
partner
  1. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft
  3. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft
  2. deelgenoot in spelen, speelgenoot, mededanser

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
dorobkiewicz

paspoort (n)
paszport

passage (n)
pasaż
  5. ontlasting, doorgang

passagier (n)
pasażer
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passagiersvliegtuig (n)
samolot pasażerski

passer (n)
cyrkiel

passie (n)
pasja
  1

passief (adj)
bierny
  1. niet zelfstandig werkzaam

passievrucht (n)
marakuja
  1. (eetbare) vrucht van het plantengeslacht Passiflora

pastiche (n)
pastisz
  1. een document of ander kunstwerk zoals een toneel- of muziekstuk dat is gemaakt via nabootsing en/of het combineren van bepaalde kenmerken van een of meerdere originelen

pastille (n)
pastylka
  1.

pastinaak (n)
pasternak
  1. bepaald circa 20 cm lang knolgewas, Pastinaca sativa

pastoor (n)
proboszcz

pat (adj)
pat
  1. in een toestand waarin een speler geen enkele zet meer kan doen

pat (n)
pat
  1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen

patat (n)
frytki
  1. gefrituurde aardappelreepjes

pateen (n)
patena
  1. schotel voor de hostie

paternaal (adj)
po mieczu
  1. & 2. vaderlijk

pathogeen (adj)
chorobotwórczy
  1. de eigenschap bezittend om een ziekte te veroorzaken

pathologie (n)
patologia
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch (adj)
patologiczny
  1. ziekte betreffend

patio (n)
patio
  1. een al dan niet omheinde binnenplaats bij een huis of ander pand

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
pacjent
  iemand die medische hulp krijgt

patriarch (n)
patriarcha
  1.

patriciër (n)
patrycjusz
  1. aanzienlijk persoon, burger, rijke koopman, regent, hoewel het niet om een adellijk persoon gaat is de persoon wel meestal afkomstig uit bepaalde families

patrijs (n)
kuropatwa
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrijspoort (n)
bulaj
  1. klein rond raam in een scheepswand dat waterdicht kan worden afgesloten

patrouille (n)
patrol

patrouilleren (v)
patrolować

paté (n)
pasztet
  1. stevig, maar smeerbaar mengsel van fijngemalen vlees

pauk (n)
kotły
  1. een grote verstembare keteltrommel zoals gebruikt in een orkest

pauper /'pɑupər/ (n)
biedak
  1. iemand die heel arm is

paus /pɑu̯s/ (n)
papież
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw (n)
paw
  1. benaming voor siervogels uit het geslacht Pavo

pauze /ˈpɑʊzə/ (n)
przerwa
  1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken

pauzeren (v)
pauzować
  2. even stoppen

paviljoen (n)
pawilon

pech /pɛx/ /pɛχ/ (n)
pech
  1. de conditie waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is

pecuniair (adj)
pieniężny

pedaal (n)
pedał
  1. met de voet te bedienen hefboom
  3. met de voet te bedienen hefboom van een muziekinstrument

pediatrie (n)
pediatria

pedofiel (adj)
pedofil
  1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen

pedofiel (n)
pedofil
  1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofilie (n)
pedofilia
  1.

peer (n)
gruszka
  1. vrucht
żarówka
  2. gloeilamp

peervormig (adj)
gruszkowaty
  1. de vorm hebbend van een peer, dus rond met één enkele uitloper

pees /pes/ (n)
ścięgno
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

peiling (n)
namiar
  1. peiling

peinzen /ˈpɛinzə(n)/ /ˈpɛɪ̯nzə(n)/ /ˈpɛːnzə(n)/ (v)
dumać
  1. heel diep nadenken

pek (n)
smoła

pelgrim /pɛlgrɪm/ (n)
pielgrzym

pelikaan (n)
pelikan
  1. benaming voor vogels uit de familie Pelecanidae

peloton /peloˈtɔn/ (n)
peleton
  een groep soldaten

pen /pɛn/ (n)
pióro, długopis
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen

penalty (n)
rzut karny
  1. een directe vrije trap voor de aanvallende partij na een zware overtreding van de verdedigende partij binnen het strafschopgebied

penicilline (n)
penicylina

penis (n)
penis
  1. het mannelijke geslachtsdeel

pens (n)
flaki
  2. een gerecht bereid van (1)

penseel (n)
pędzel

pensioen (n)
emerytura
  1. loon uitgesteld tot de tijd dat men niet langer actief is op de arbeidsmarkt

pension (n)
kwatera
  1. een gelegenheid waar men kan overnachten

pentaan (n)
pentan
  1. C₅H12

pentagram (n)
gwiazda pitagorejska

peper (n)
pieprz
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

peperen (v)
pieprzyć
  1. met peper bestrooien, kruiden

peperkorrel /'pepərkɔrəl/ (n)
pieprz
  1.

pepermolen (n)
młynek do pieprzu

pepermunt (n)
mięta pieprzowa
  1. en 2. (bladeren van) de plant Mentha × piperita

pepermuntolie (n)
olejek miętowy
  1. vluchtige olie, uit de bladeren en bloesemtoppen van de pepermuntstruik Mentha × piperita bereid

pepsine /pɛpˈsinə/ (n)
pepsyna
  1. een verteringsenzym dat in de maag eiwitten in kleine stukken breekt

per (preposition)
po
  1. door middel van
na
  3. over een periode van, over een afstand van.

perenboom /perə(n)bom/ (n)
grusza
  1. een boom met peren als vrucht

perestrojka (n)
pieriestrojka
  1. hervormingen zoals deze door Gorbatsjov werden voorgesteld in de Sovjet-Unie van de jaren 80 van de twintigste eeuw

perfect /pɛrˈfɛkt/ (adj)
doskonały
  1. zonder enig gebrek

perfectie (n)
perfekcja

perfectioneren (v)
doskonalić
  1. meer perfect of volmaakt maken

perforator /ˌpɛrfoˈratɔr/ (n)
dziurkacz
  1. een apparaat om gaten te maken in papier, karton, kunststof folie of metaalplaat.

pergola (n)
pergola
  1.

perihelium (n)
peryhelium

perineum (n)
krocze

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
okres
  1. tijdperk

periodiek systeem (n)
układ okresowy pierwiastków

perkament (n)
pergamin
  1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels

peronisme (n)
peronizm
  1. populistische en nationalistische politieke stroming in Argentinië

peroxidase (n)
peroksydaza

peroxide (n)
nadtlenek

perron /pɛˈrɔn/ (n)
peron
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
prasa
  1. instrument waarmee druk uitgeoefend kan worden
  2. journalistieke media

personage (n)
persona

persoon (n)
osoba, persona
  1. menselijk individu
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk (adj)
osobisty, personalny
  1. betrekking hebbend of uitgevoerd door de persoon zelf

persoonlijk voornaamwoord (n)
zaimek osobowy
  1. een voornaamwoord dat een persoon aanduidt

persoonlijkheid (n)
osobowość
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

persoonlijkheidsstoornis (n)
zaburzenie osobowości

perspectief /pɛrspɛkˈtif/ (n)
perspektywa

perzik (n)
brzoskwinia
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom (n)
brzoskwinia
  1.

pessimisme (n)
pesymizm
  1. de verwachting dat gebeurtenissen ongunstig gaan uitvallen

pessimist (n)
pesymista

pest /pɛst/ (n)
dżuma
  (medisch) Dodelijke en besmettelijke ziekten veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis

pesticide (n)
pestycydy

pestvogel (n)
jemiołuszka
  1. bepaald soort vogel, Bombycilla garrulus

pet (n)
czapka
  1. tamelijk plat hoofddeksel met een klep

peterselie (n)
pietruszka
  2. kruid

peterseliewortel (n)
korzeń pietruszki
  groente

petrologie (n)
petrologia
  1. gesteentekunde

peuk (n)
niedopałek
  1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar

peuter (n)
maluch
  1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar

pianist (n)
pianista
  1. musicus die een piano bespeelt

piano (n)
fortepian
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

piccolo (n)
flet piccolo
  1. piccolofluit

pick-uptruck (n)
pick-up
  1. een carrosserie-uitvoering van een bestelwagen, waarbij de wagen bestaat uit een passagiers- en bestuurdersgedeelte, met daarachter een open laadbak

picknick (n)
piknik
  1. een maaltijd in de vrije natuur

picometer (n)
pikometr
  1.

picoseconde (n)
pikosekunda

piemel (n)
siusiak
  1. geslachtsdeel van de man, penis gebruikt voor onvolgroeide jongens

piepen (v)
piszczeć
  1.1 het geluid van een muisje
skrzypieć
  1.4 het fijn schril geluid van een krakende scharnier

pieper (n)
świergotek
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Anthus
kartofel
  3. aardappel

piepschuim (n)
styropian

pier /piːr/ (n)
molo
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker

pierenbad (n)
brodzik
  1. ondiep zwembad geschikt voor heel kleine kinderen die nog niet kunnen zwemmen

pigment (n)
pigment
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl (n)
strzała, strzałka
  1. projectiel

pijlinktvis (n)
kałamarnice
  1. weekdier met lange tentakels en zuignappen, o.a. van het geslacht Loligo

pijn /pɛɪ̯n/ /pɛːn/ (n)
ból
  1. lichamelijk leed
  2. geestelijk leed

pijnappel (n)
szyszka
  1. een houtige zaaddoos van een aantal naaldbomen

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
szyszynka
  1. klier in de hersenen, die melatonine uitscheidt

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ (adj)
bolesny
  1. pijn gevend

pijnstillend (adj)
ból
  1.wat de pijn doet ophouden

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ (n)
środek przeciwbólowy
  1. middel

pik (n)
huj
  1. penis

pikken (v)
dziobać
  4. (met de snavel) prikken

pil /pɪl/ (n)
pigułka
  1
  2

piloot (n)
pilot
  1. een bestuurder van een vliegtuig, luchtschip of race-auto

pimpelmees (n)
sikora modra, modraszka
  1. bepaalde mezensoort, Cyanistes caeruleus

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
pęseta
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pinda (n)
orzeszek ziemny
  2. een vrucht van deze plant

pindakaas /pɪndakas/ (adj)
masło orzechowe
  1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout

pinguïn (n)
pingwin
  1. benaming voor niet-vliegende zeevogels uit de orde

pink (n)
palec mały
  1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger

pion /piˈɔn/ (n)
pionek, pion
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan
pion
  2. een subatomair deeltje dat bestaat uit twee quarks en dus een boson is

pionier (n)
pionier

pipet /pi.ˈpɛt/ (n)
pipeta
  1. een instrument waarmee heel precieze hoeveelheden vloeistof kunnen worden afgemeten door de vloeistof erin op te zuigen, meestal een in het midden verwijde en spits uitlopende glazen buis

piraat /piˈrat/ (n)
pirat
  1.

piramide (n)
piramida, ostrosłup
  1.

piramidezenegroen (n)
dąbrówka piramidalna

piraterij (n)
piractwo
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pissen (v)
szczać, sikać
  1. plassen

pistache (n)
pistacja

pistool (n)
pistolet
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pixel (n)
piksel
  1. een beeldpunt

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
pizza
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

pizzabakker (n)
pizzer
  1. persoon
  2. bedrijf of winkel

pizzabodem (n)
spód do pizzy
  1. bodem van een pizza

pizzeria (n)
pizzeria
  1. restaurant

plaat /plat/ (n)
klisza
  1. vlak, plat en vrij dun stuk materiaal

plaats /plaːts/ (n)
miejsce
  1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte
plac
  2. een plein
miejscowość
  3. een dorp of stad (woonplaats)

plaats delict (n)
miejsce zbrodni
  1. precieze plek waar een misdaad is gebeurd

plaatsigheid (n)
argumentowość
  1. het aantal argumenten van een relatie of functie

plaatsvinden /platsˈvɪndə(n)/ (v)
mieć miejsce
  1. gebeuren, geschieden, plaatshebben

plafond /plɑˈfɔnt/ (n)
sufit
  1. de bovenkant van een ruimte in een gebouw

plagen (v)
drażnić
  1. iemand (goedmoedig) pesten

plagiaat (n)
plagiat

plakband /ˈplɑg.bɑnt/ (n)
taśma klejąca
  1. een lintvormige drager die aan één of beide zijden bedekt is met kleefstoffen

plakkaat (n)
afisz
  2.

plakstift (n)
klej w sztyfcie
  1. een stift voor het aanelkaar lijmen van bijvoorbeeld papier of (dun) karton

plan /plɑn/ (n)
plan
  1. een voorgenomen handelswijze

planeet (n)
planeta
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

planetarium (n)
planetarium
  1. een toestel om de bewegingen van planeten voor te stellen

planetenstelsel (n)
system planetarny
  1. stelsel van planeten om de zon of een ster

planetoïde (n)
planetoida
  1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet

planimetrie (n)
planimetria

plank /plɑŋk/ (n)
deska
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plankenkoorts (n)
trema

planologie (n)
planologia

plant /plɑnt/ /plɛnt/ (n)
roślina
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft

planten (v)
sadzić
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

plantkunde (n)
botanika
  1. het onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van de planten

plas (n)
kałuża
  1. een verzameling van vocht
  2. een door veenafgraving ontstaan meer

plasma (n)
osocze
  1.

plassen (v)
sikać
  1. urineren

plastic /'plɑstik/ ~ /plɑs'tik/ /'plɛstɪk/ (n)
plastikowe
  plastisch vervormbare polymere kunststof

plastische chirurgie (n)
chirurgia plastyczna
  1. een chirurgisch specialisme waarin men zich richt op het uit esthetisch en/of functioneel oogpunt aanpassen van het uiterlijk

plat /plɑt/ (adv)
płaski
  1. vlak van vorm met verwaarloosbare hoogteverschillen

platina (n)
platyna
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platteland (n)
krajobraz wiejski
  1. het landelijke gebied buiten de steden

platvis /ˈplɑtvɪs/ (n)
płastuga
  1. een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven, en geheel plat zijn

plechtig (adj)
uroczysty
  met ceremonieel

plectrum (n)
plektron
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

plein /plɛin/ (n)
plac

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
agorafobia

pleister (n)
plaster
  2. zelfklevend verband
  1. (gipshoudend) kalkmengsel

plenair (adj)
plenarny
  1. in aanwezigheid van allen

pleonasme /plejoˈnɑsmə/ (n)
pleonazm
  1. (taalkunde) een uitdrukking waarin eenzelfde begrip dubbel is uitgedrukt

plevier (n)
siewka
  1.

plicht (n)
obowiązek
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg (n)
pług
  1. landbouwgereedschap om de grond om te woelen

ploegen (v)
orać
  2. land met de ploeg bewerken

ploeger (n)
oracz
  1.

ploegschaar (n)
lemiesz
  1. snijdend deel van ploeg

plons (n)
plusk
  1. geluid van iets dat in een vloeistof valt

plop (n)
huk
  1.

plosief /ploˈsif/ (n)
spółgłoska zwarta
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

plotseling (adj)
nagły, niespodziewany
  1. snel en onverwacht

pluis (n)
puch
  1. vlok droge, lichte stof met een open structuur

pluizig /'plʌʏ.zəx/ (adj)
puchaty
  1. vol met pluizen

plukken /'plɵkə(n)/ (v)
brzdęknąć
  1. (bloemen) afbreken of oogsten
  2. ontdoen van de veren
  4. (sport) een door de lucht vliegende bal grijpen

plus (conjunction)
plus

pluspunt (n)
korzyść, plus

plusteken (n)
plus

plutonium (n)
pluton
  1. Chemisch element

pluviometer /ˈplyvioˌmetər/ (n)
deszczomierz
  1. een toestel dat de hoeveelheid gevallen neerslag meet

pneumonie (n)
zapalenie płuc
  1. longontsteking

po /ˈpo/ (n)
nocnik
  1. een pot, meestal uit kunststof of eertijds geëmailleerd ijzer, waar men zijn behoefte in kan doen

podcast (n)
podcast
  1. digitale radio-uitzending waarbij een audiobestand op internet wordt gezet zodat het kan worden gedownload en beluisterd

poed (n)
pud
  1. verouderde Russische eenheid van massa

poedel (n)
pudel
  1. Frans krulharig hondenras

poeder (n)
proszek

poedersuiker (n)
cukier-puder
  1. zeer fijn gemalen suiker

poema (n)
puma
  1. bepaald soort zoogdier, Felis concolor

poep (n)
kupa
  1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier

poes (n)
kot, kotka
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

poetinisme (n)
putinizm
  1. sociaal-economische en politieke praktijk in Rusland in het begin van de 21 eeuw

pogrom (n)
pogrom
  1. razzia tegen joden
  2. gewelddadige aanvallen...

pointer (n)
wskaźnik
  1. staande jachthond
  2. een variabele waar een geheugenadres in staat

poker (n)
poker
  1.kaartspel

pokken (n)
ospa
  2. epidemische huidziekte

polariteit (n)
polarność

polis /ˈpo.lɪs/ (n)
polisa
  1. schriftelijke vastlegging van een overeenkomst

politicologie (n)
politologia
  1. een discipline

politie (n)
policja
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde...

politiebureau (n)
posterunek policji

politiek /poliˈtik/ (adj)
polityczny
  1. betreffende de politiek

politiek /poliˈtik/ (n)
polityka
  1. datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land

pollepel (n)
chochla
  2.(België) een diepe, grote lepel met een lange steel gebruikt voor het opdienen van soepen, sauzen e.d.

polonium (n)
polon
  1. Chemisch element

pols (n)
nadgarstek
  anatomie: 1. gewricht

polyamide (n)
poliamidy

polyandrie (n)
poliandria

polycarbonaat (n)
poliwęglany
  2. thermoplastisch polymeer

polychromie (n)
polichromia

polygamie (n)
poligamia

polyglot (n)
poliglota

polymeer (n)
polimery, polimer
  1.

polymelkzuur (n)
polilaktyd

polymethylmethacrylaat (n)
polimetakrylan metylu

polymorfisme (n)
polimorfizm

polypropeen (n)
polipropylen
  thermoplastische kunststof, bereid door polymerisatie van propeen

polysemie (n)
polisemia
  1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen

polytheïsme (n)
politeizm
  1. godsdienst met meer dan één god

polyurie (n)
poliuria
  1. vermeerderde urinelozing

pomelo (n)
pomelo
  1. en 2. (vrucht van de) boom Citrus maxima × Citrus ×paradisi

pomp (n)
pompa

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ (n)
pomarańcza olbrzymia
  2. een vrucht van deze boom

pompier (n)
strazak

pompoen (n)
dynia
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond (n)
funt
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

pontificaat (n)
pontyfikat
  1.

ponton (n)
ponton
  1. werkschuit met een vlak dek

pontonbrug (n)
most pontonowy
  1. een brug die bestaat uit op het water drijvende elementen

pony (n)
kuc
  1. paard uit een ras met een schofthoogte tot ongeveer anderhalve meter

pooier /'poːjər/ (n)
sutener
  1. een man die prostituees tegen betaling beschermt en helpt.

pook /pok/ (n)
ożóg
  1. stang om het vuur op te porren

pool /pol/ /pul/ (n)
biegun
  1. uiteinde van een draaiingsas

poolcirkel (n)
koło podbiegunowe
  1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren

poollicht (n)
zorza polarna
  1.

poolvos (n)
piesiec
  1. bepaald soort zoogdier, Alopex lagopus

poon (n)
kurek
  1. benaming voor zeevissen uit familie Triglidae

poort /poːrt/ (n)
brama
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur

pop /pɔp/ (n)
lalka, lala
  1. speeltuig

poppenhuis (n)
domek dla lalek
  1. een in het klein uitgevoerde versie

poppenspeler (n)
lalkarz
  1. kunstenaar achter poppenspel

populatie (n)
ludność
  1.

populier (n)
topola
  1.

pornografie (n)
pornografia

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
porcelán, porcelana
  1. fijn, geglazuurd aardewerk
porcelana
  2. voorwerpen van fijn, geglazuurd aardewerk

portaal (n)
portal
  1,2 portaal (entree)

portaalkraan (n)
suwnica
  1. portaalkraan

portemonnee (n)
mieć węża w kieszeni
  2. (uitdrukking) pijn in de portemonnee hebben

portie (n)
porcja
  1. een deel van een voorraad toebedeeld aan een bepaald persoon

portiek (n)
portyk
  2. zuilengalerij

portret (n)
portret
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

pos (n)
jazgarz
  1. bepaald soort vis, Gymnocephalus cernuus

poseren (v)
pozować

positie /po'zisi/ (n)
położenie
  7. de ligging van de hand

positief /posiˈtif/ (adj)
dodatni

positivisme (n)
pozytywizm
  1. de opvatting dat alleen de empirische wetenschappen geldige kennis opleveren
  2. een levensinstelling waarbij je ervan uitgaat dat alles goed komt

positron (n)
pozyton

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
poczta
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postbode (n)
listonosz, doręczyciel
  1. postbeambte

postcode (n)
kod pocztowy

postduif (n)
gołąb pocztowy
  1. een afgerichte duif die berichten kan overbrengen

postelein (n)
portulaka
  1. bepaalde soort eenjarige groene plant, Portulaca oleracea

posthoorn (n)
trąbka pocztowa
  1. posthoorn

postiljon (n)
stangret
  1. koerier die de post vervoerde

postkantoor (n)
poczta
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postmodernisme (n)
postmodernizm
  1.

posttraumatisch (adj)
pourazowy
  1. na een letsel

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
znaczek pocztowy, znaczek
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

pot (n)
garnek
lesba

potas /ˈpɔ.dɑs/ (n)
potaż

potentieel (adj)
potencjalny
  1. mogelijkheid

potlood /'pɔtlot/ (n)
ołówek
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potvis (n)
kaszalot, potwal
  1. bepaald soort zeezoogdier, Physeter macrocephalus

poëtisch /po.ˈwe.tɪs/ /po.ˈβ̞e.tis/ (adj)
poetycki, poetycka
  1. uit de poëzie, gelijkend op poëzie

poëzie /poweˈzi/ (n)
poezja
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

praam (n)
dutka
  2. een hulpmiddel in de vorm van een stuk hout en een lus die om de bovenlip aangebracht wordt om een paard rustig te houden

prairiehond (n)
nieświszczuk, piesek preriowy
  1. Cynomys, een eekhoornachtig zoogdier uit Noord-Amerika dat een scherp blaffend geluid maakt

prakken /ˈprɑkə(n)/ (v)
rozgniatać
  1. eten fijndrukken

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
praktyka
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren

praktisch (adj)
praktyczny
  1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
prazeodym
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
rozmawiać
  1. zich met behulp van de stem uiten

precedent /presəˈdɛnt/ (n)
precedens
  1. eerder plaatsgevonden hebbend geval
  2. bestaande jurisprudentie die dient ter beslechting van een vergelijkbaar geschil

precessie (n)
precesja

precies (adj)
dokładny

precipiteren (v)
osadzać
  1. neerslaan, bezinken

precursor /pre'kɵrsɔr/ (n)
prekursor
  1. een voorloper

predatie (n)
drapieżnictwo
  1. het vangen, doden en opeten door een organisme, meestal een dier, van een ander dier, het prooidier

predicaat (n)
predykat
  3. (grammaticaal) gezegde

predicatief /ˌpredikaˈtif/ (adj)
orzecznikowy

preek (n)
kazanie

prefectuur (n)
prefektura
  2. bureau van een prefect

prefix (n)
przedrostek
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

prehistorie (n)
prehistoria

prei /prɛi/ (n)
por
  1. en 2 (bladeren van) plant Allium porrum

premiejager (n)
łowca głów

première (n)
premiera
  1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment

prentenboek (n)
książka obrazkowa

preparaat (n)
preparat
  1. bereiding van chemische stof, geneesmiddel e.d

prerogatief (n)
prerogatywa

president /prezi'dɛnt/ (n)
prezydent
  1. het staatshoofd van een republiek

presidium (n)
prezydium
  1. het bestuur van een vereniging (vooral van studentenverenigingen en politieke organisaties)

presse-papier (n)
przycisk do papieru
  1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien

prestatie (n)
dokonanie

preut (n)
świętoszek
  3. iemand die preuts is

preuts /prøts/ (adj)
pruderyjny
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

preventie /preˈvɛn(t)si/, /prəˈvɛn(t)si/ (n)
prewencja
  1. voorkoming (van ziekte, brand, etc)

priapisme (n)
priapizm
  1. ongezond langdurige erectie van de penis

priemgetal (n)
liczba pierwsza
  1. priemgetal

priester (n)
ksiądz, kapłan
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

priesteres (n)
kapłanka
  1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen

prijs (n)
cena, nagroda
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop

prik /prɨk/ (n)
zastrzyk
  2. injectie

prikkeldraad (n)
drut kolczasty
  1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van...

primaat (n)
naczelny
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde Primates
prymas
  2. kerkelijke titel

primula /'primyla/ (n)
prymula, nøkleblom, pierwiosniek, primula
  1.

prins (n)
książę
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinselijk (adj)
książęcy
  1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen

prinses (n)
księżniczka
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printer /ˈprɪntər/ (n)
drukarka
  1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier.

printplaat (n)
obwód drukowany
  1. (elektrotechniek) plaat waarop elektronische bedrading aanwezig is, aangebracht met frees- of etstechnieken

priorij (n)
klasztor

privaatrecht /pri'vatrɛxt/ (n)
prawo prywatne
  1. vakgebied van het recht m.b.t. de onderlinge verhoudingen tussen private personen, maar ook hun privébelangen

privatiseren (v)
prywatyzować
  1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven

privéleven (n)
życie osobiste
  1. de tijd die besteed wordt aan persoonlijke bezigheden

proberen /proˈberə(n)/ (v)
próbować
  2. onderzoeken
  1. testen
  3. iets met succes trachten te beëindigen waarvan men niet weet of het gaat lukken

probleem (n)
problem, kłopot
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

problematiek (adj)
problematyka
  1. met problemen behept

problematisch (adj)
problematyczny
  1. een probleem vormend

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
pocedura, procedura
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
procent
  1. een honderdste deel

proces /proˈsɛs/ (n)
proces
  2. opeenvolging van gebeurtenissen, gang van zaken

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
procesja

proclamatie (n)
apel

producent (n)
producent

produceren (v)
produkować, wytwarzać
  1. bij voortduring vervaardigen

product (n)
produkt
  1. het resultaat van een bewerking

productie (n)
produkcja
  1. voortbrenging

productief (adj)
produkcyjny
  1. vruchten afwerpend

proefkonijn /prufkɔnɛin/ (n)
królik doświadsczalny
  1. konijn waarop er geëxperimenteerd wordt
królik doświadczalny
  2. proefpersoon

proefondervindelijk /prufɔndər'vɪndələk/ (adj)
doświadczalny, eksperymentalny
  1. door experimenten, proefnemingen, waarnemingen en ervaring

proeftijd (n)
okres próbny

proeven /ˈpruvən/ (v)
kosztować
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
smakować
  2. smaak waarnemen

profeet (n)
prorok
  1. een persoon die boodschappen van een godheid aan de mensen doorgeeft

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
profesor
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

programma (n)
program
  1. een applicatie voor de computer
  3. een uitzending op radio of televisie

programmeertaal (n)
jêzyk programowania

programmeren (v)
programować
  1. het schrijven van computerporgramma

progressief (adj)
progresywny
  1. vooruitstrevend
  2-3

project /proˈjɛkt/ (n)
projekt
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

projectie (n)
projekcja

projector (n)
projektor
  toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

proletariaat (n)
proletariat

proletariër (n)
proletariusz

proliferatie (n)
proliferacja
  1. snelle vermenigvuldiging

proloog (n)
prolog
  1. inleidende rede van een tekst
  3. de inleiding tot een theaterstuk
  2. een korte tijdrit die als openingsrit wordt verreden

promenade (n)
promenada

promesse (n)
weksel własny
  1. verhandelbare schuldbekentenis

promethium (n)
promet
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

promotie /proˈmotsi/ (n)
promocja
  1. een verhoging in rang
  2. bevordering naar een hogere speelklasse

promovendus (n)
doktorant

pronkboon (n)
fasola wielokwiatowa
  1. en 2. (peulvrucht van) Phaseolus coccineus

prooi (n)
zdobycz
  1. dat wat door een dier wordt buitgemaakt

proost /prost/ (interjection)
na zdrowie
  1. heildronk

propaan (n)
propan
  1. C₃H₈

propaganda (n)
propaganda
  1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag...

propeen (n)
propen

propionzuur (n)
kwas propionowy
  1. CH₃CH₂COOH

prostaat (n)
prostata
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitutie (n)
prostytucja
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium (n)
protaktyn
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protest (n)
protest
  1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid

protesteren (v)
protestować
  1. grote bezwaren uiten

protestlied (n)
protest song

proteïne (n)
białko
  1.

prothese (n)
proteza
  1. een kunstmatig lichaamsdeel

protocollair (adj)
protokolarny

proton /'protɔn (n)
proton

protoplasma (n)
protoplazma
  1.

prototype (n)
prototyp
  1. oorspronkelijk model, eerste model van een product.

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
prowincja
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provocatie (n)
prowokacja

pruik (n)
peruka
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruilen (v)
boczyć się
  2. droevig zijn zonder geluid te maken

pruim (n)
śliwka
  2. vrucht van de pruimenboom

pruimedant (n)
śliwki suszone

psalm /psɑlm/ (n)
psalm
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

pseudocode (n)
pseudokod
  onechte programmeertaal

pseudoniem /psœydoˈnim/, /psødoˈnim/ (n)
pseudonim
  1. een aangenomen naam waaronder men iets publiceert

pseudowetenschap (n)
pseudonauka

psoriasis (n)
łuszczyca
  1. schubziekte met overmatige vette schilfers van de huid

psychedelisch /ˌpsɪxeˈdelɪs/ (adj)
psychodeliczny
  1. de werking van het bewustzijn verruimend

psychiater (n)
psychiatra

psychiatrie (n)
psychiatria

psychiatrisch (adj)
psychiatryczny
  1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen

psychisch (adj)
psychiczny
  1. geestelijk

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
psychologia
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psychologisch (adj)
psychologiczny
  1. met betrekking tot het gevoelsleven.

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
psycholog
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychopaat (n)
psychopata
  1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt

psychose /psi'xozə/ (n)
psychoza
  1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft

psychosomatisch (adj)
psychosomatyczny
  1. met betrekking tot het verband tussen geest en lichaam

psychotherapie (n)
psychoterapia
  1. stroming in de psychologie

puberteit (n)
dojrzewanie płciowe
  1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort

publiek /pyˈblik/ (adj)
publiczny
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
publiczność, publika
  1. een groep toeschouwers

publiek domein (n)
domena publiczna
  gangbare benaming voor de status van werken die geheel vrij zijn van auteursrechten en naburige rechten

pudding (n)
budyń
  1. nagerecht, vaak zoet, koud en op basis van melk

puimsteen (n)
pumeks

puin /pœʏ̯n/ /pœːn/ (n)
rumowisko
  1. een massa vergruizelde steen

pulmonair (adj)
płucny

punctie (n)
nakłucie
  1. een prik

punt /pʏnt/ (n)
czubek, szpic
  1. een positie in de ruimte

puntenslijper (n)
temperówka
  1. taps toelopende houder met een mesje dat bedoeld is voor het aanslijpen van een verse punt aan een potlood

puntkomma (n)
średnik
  1. een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

pupil /py'pɪl/ (n)
zerca
  1. onder voogdij staand kind
źrenica
  2. leerling
  1. oogappel

puppy (n)
szczenię, szczeniak
  1. pasgeboren hond, jonge hond

pure chocolade (n)
czekolada gorzka
  1. chocolade van zuivere cacaopasta plus suiker

purist (n)
purysta
  1.

put /pɵt/ (n)
studnia
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

pyjama (n)
piżama
  1. gemakkelijk zittende hemd en broek die 's nachts in bed kunnen worden gedragen

pyriet (n)
piryt
  2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is
  1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂

python (n)
pyton
  1. een niet-giftige en grote wurgslang

qat /kɑt/ (n)
czuwaliczka jadalna
  1. blad van een bedektzadige plant Catha edulis

quaker (n)
kwakrzy, kwakier
  1. volgeling van een religieuze beweging gekend onder de naam Genootschap der Vrienden

quarantaine (n)
kwarantanna
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quark /kwɑrk/ (n)
kwark

quaternion (n)
kwaternion

quinoa /kwiˈnowa/ (n)
komosa ryżowa, quinoa
  1. Zuid-Amerikaanse plant (Chenopodium quinoa) en 2. zaden van die plant

quiz (n)
kwiz
  1. spel waarbij de deelnemers vragen moeten proberen te beantwoorden

quotiënt (n)
iloraz
  1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler

ra (interjection)
reja
  1. horizontaal draaibare boom aan mast

raad /rat/ /raːd/ (n)
rada
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten

raadgevend (adj)
doradczy
  1.

raadsel (n)
zagadka
  1. iets waarnaar men moet raden

raadselachtig /ratsəlɑxtəx/ (adj)
zagadkowy
  1. onbegrijpelijk door dubbelzinnige of verborgen informatie

raadselachtigheid (n)
tajemniczość
  1. iets dat een raadsel is; iets wat men nog niet begrijpt

raaf /raːf/ (n)
kruk
  1. grootste van alle zangvogels, met flinke snavel, Corvus corax

raaklijn (n)
styczna
  1.

raam /ram/ (n)
okno
  1. venster: muuropening om lucht en licht door te laten

rabarber (n)
rabarbar, rzewień
  1. en 2. (stengels van) plant Rheum rhabarbarum

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
rabin

racisme (n)
rasizm

racistisch (adj)
rasistowski
  1. voortkomend uit de opvatting dat mensen door afstamming kunnen worden ingedeeld in grote groepen met verschillende uiterlijke kenmerken

racket (n)
rakieta

rad (n)
koło
  1. wielvormig voorwerp dat kracht overbrengt binnen een machine of op het water

radar /radɑr/ (n)
radar
  1. techniek

raden (v)
odgadnąć
  1. een gissing maken naar iets

radiaal (n)
radian
  1. de SI-eenheid voor een hoek

radiator (n)
grzejnik, kaloryfer
  1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor

radicalisme (n)
radykalizm

radijs (n)
rzodkiewka
  1. bepaalde soort uit de kruisbloemfamilie, Raphanus sativus

radio /ˈradijo/ (n)
radio, radioodbiornik
  1. toestel
  2. medium

radioactiviteit (n)
radioaktywność
  1.

radiobiologie (n)
radiobiologia

radiologie (n)
radiologia
  1. het medisch specialisme...

radioloog (n)
radiolog

radium (n)
rad
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radon (n)
radon
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinaderij (n)
rafineria

ragout (n)
ragoût

rail (n)
szyna
  1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt
  2. een baan waar een railvoertuig over rijdt

rakel /rakəl/ (n)
rakiel
  1. werktuig in de vorm van een wisser waarmee inkt door een zeefraam gedrukt wordt

raket /raˈkɛt/ (n)
rakieta
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

ram /ram/ (n)
baran, tryk
  1. mannelijk schaap

ramanspectroscopie (n)
spektroskopia Ramana
  1. Spectroscopische analysemethode

ramboetan (n)
rambutan
  1. een harige vrucht uit de zeepboomfamilie

ramp (n)
katastrofa
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rand /rɑnt/ (n)
granica
  3. de buitenkant van een gebied of een ding

rang (n)
godność

rangschikken (v)
klasyfikować, porządkować
  1. een bepaalde volgorde in iets aanbrengen

rangtelwoord (n)
liczebnik porządkowy
  1. een telwoord dat een rangorde of volgorde aanduidt

ransuil (n)
sowa szara
  1. bepaald soort vogel, Asio otus

rantsoen /rɑnt'sun/ (n)
racja
  1. beperkte dagelijks verstrekte hoeveelheid voedsel en andere primaire levensbenodigdheden

rappen (v)
rapować
  1. ritmisch uitspreken van een tekst begeleid door een beat

rapper (n)
raper
  1. een mannelijk iemand die rapt

ras /rɑs/ (n)
rasa

rasp (n)
tarka
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

raspen (v)
starkować
  1. met een rasp afvijlen en fijnmaken

rasterelektronenmicroscoop /ˈrɑstərelɛkˌtronəmikroˌskop/ (n)
skaningowy mikroskop elektronowy
  1. een type elektronenmicroscoop waarmee men direct oppervlaktestructuren goed kan afbeelden.

rat /rɑt/ (n)
szczur
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratatouille (n)
ratatuj
  1.

ratel (n)
kołatka
  1. een eenvoudige muziek- en signaalinstrument dat geluid geeft doordat bij het rondslingeren een tandrad een latje repeterend weggedrukt en laat terugvallen

ratelslang (n)
grzechotnik
  1. gifslang uit het geslacht Crotalus

rationaliteit (n)
racjonalność
  1.

rauw (adv)
surowy
  1. ongekookt en vers

ravenzwart (adj)
kruczoczarny
  1.

razen (v)
biec
  1. heel snel rijden

reactantie (n)
reaktancja (elektryczność)

reactie (n)
reakcja
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reactionair (adj)
reakcjonistyczny

reageerbuis (n)
probówka

reagens /'reʲaɣɛns/ (n)
odczynnik
  1. een chemische stof die deelneemt aan een reactie

reageren (v)
reagować
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

realiseren (v)
realizować

realisme (n)
realizm

realist (n)
realista

reanimeren /reani'merən/ (v)
reanimować
  1. het kunstmatig overnemen van de ademhaling en de bloedsomloop, indien er sprake is van een circulatiestilstand

rebelleren (v)
buntować się, zbuntować się

rebellerend (v)
kontestacyjny
  1. rebellerend onvoltooid deelwoord van rebelleren, attributief gebruikt
  2. rebellerend onvoltooid deelwoord van rebelleren, bijwoordelijk gebruikt

rebus (n)
rebus
  1. soort raadsel

recenseren (v)
recenzować
  1. een beoordelend verslag schrijven, meestal van een culturele gebeurtenis

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
niedawny
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recept (n)
recepta
  2. een doktersvoorschrift voor (de bereiding van) een geneesmiddel
przepis, recepta
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht

receptie /rəˈsɛpsi/ (n)
recepcja
  2. een plaats waar iemand binnenkomende gasten of klanten ontvangt

recessie (n)
recesja

recht (n)
prawo, prosty
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechtbank (n)
sąd
  1. een instelling waar rechtgesproken wordt
court, sąd
  2. Gerechtsgebouw

rechte hoek (n)
kąt prosty
  1. hoek van 90 graden

rechte klimming /ˈrɛxtə ˈklɪɯɪŋ/ (n)
rektascensja
  1. lengtegraad op de hemelbol

rechten van de mens (n)
prawa człowieka
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
sędzia
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
prostokąt
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechts (adj)
prawy
  1. tegenovergestelde van links

rechtsfeit (n)
fakt prawny
  1. feit of samenstelling van feiten waaraan het recht rechtsgevolgen verbindt

rechtsgeding (n)
rozprawa
  1. het voeren van een gerechtszaak

rechtsgeleerdheid (n)
prawoznawstwo
  1. kennis of studie van recht

rechtshandeling (n)
akt prawny
  1. doelgerichte wilsuiting die rechtsgevolgen heeft

rechtspersoon /ɾɛχts.pɛɾ.soːn/ (n)
osoba prawna
  1. groepering van goederen of natuurlijke personen die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

rechtspersoonlijkheid (n)
osobowość prawna
  1. juridische constructie

rechtssubject (n)
podmiot prawa
  1. drager van subjectieve rechten en plichten

rechtszaak /rɛx(t)sak/ (n)
rozprawa
  1. het voeren van een rechtsgeding

rechtszaal (n)
sala rozpraw
  1. de ruimte waar een rechtszitting gehouden wordt

rechtvaardig (adj)
sprawiedliwy
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigen (v)
usprawiedliwiać
  1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigheid (n)
sprawiedliwość
  1. de overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

recidive (n)
recydywa
  1. (juridisch) herhaling van een misdrijf, het opnieuw vervallen in dezelfde zonde
  2. (medisch) het zich opnieuw vertonen van een reeds doorstane en schijnbaar genezen ziekte

recidivist (n)
recydywista

reciprook (adj)
wzajemny
  1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

reciteren (v)
recytować

reclame (n)
reklama
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

recombinatie (n)
rekombinacja

record (n)
rekord
  1. beste prestatie
  2. bij elkaar behorende gegevens

rectaal (adj)
doodbytniczy
  1. met betrekking tot de endeldarm

recycleren (v)
recyklować
  1. na verbruik weer omzetten in iets bruikbaars

redacteur (n)
edytor

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
ratować, uratować
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding (n)
ratunek

reddingsboot (n)
łódź ratunkowa
  1. een speciaal gebouwde en uitgeruste boot om het schip in geval van nood veilig te kunnen verlaten.

rede (n)
reda
  3. een ankerplaats buitengaats

reden /ˈre.də(n)/ (n)
powód
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

redenering /ˌredəˈnɪːrɪŋ/ (n)
rozumowanie
  1. het proces waarmee men van een aantal argumenten, premissen of axioma's tot een standpunt of conclusie komt

rederij (n)
armator

reduplicatie /redypliˈkatsi/ (n)
reduplikacja
  1. vorming van een nieuw woorden of zinsneden door geheel of gedeeltelijke herhalen van een deel daarvan

ree (n)
sarna
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reeds (adv)
już
  1. al

reeks (n)
szereg
  1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen

reeline (n)
reelina
  1. een glycoproteïne dat vooral een belangrijke rol speelt bij het sturen van de neuronale migratie...

referendum (n)
referendum
  1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf...

reflectie (n)
odbicie

reflex (n)
automat
  1. een onwillekeurige reactie op bepaalde prikkels

refractie (n)
refrakcja

refrein (n)
refren

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
reguła, zasada
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelen (v)
aranżować
  1. zorgen dat het gebeurt

regeling (n)
układ
  1. een combinatie van afspraken voor een bepaalde groep

regelmaat (n)
częstość
  2. ordelijke schikking in de ruimte

regelmatig (adj)
regularny
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regen /reχən/ (n)
deszcz
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig (adj)
deszczowy
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
tęcza
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regenboogvlies (n)
tęczówka
  1. het gekleurde vlies in het oog waarin de pupil zich bevindt

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ (n)
kropla deszczu
  1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
padać
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regeneratie (n)
regeneracja
  2. herstelgroei

regenjas (n)
płaszcz przeciwdeszczowy
  1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer

regenmeter /ˈreɣə(n)ˌmetər/ (n)
deszczomierz
  1. een toestel dat de hoeveelheid gevallen neerslag meet

regenpijp (n)
rura spustowa
  1. een verticale buis die aan een dakgoot is bevestigd en dient om het hemelwater dat op het dak valt, af te voeren

regentijd (n)
pora deszczowa
  1. tijd van het jaar dat het veel regent in de tropen (april tot september in het noorden, van oktober tot maart in het zuiden)

regentschap (n)
regencja

regenwater (n)
deszczówka

regenwoud (n)
wilgotny las równikowy
  1. een bos in een klimaat met het hele jaar door neerslag

regenwulp (n)
kulik mniejszy

regeren (v)
panować
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
rząd
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regiment (n)
pułk, regiment

regio (n)
region
  1. geografisch gebied

rehabilitatie (n)
rehabilitacja

reidans (n)
okrągły taniec
  1. reidans

reiger (n)
czapla
  1. benaming voor ooievaarachtige watervogels uit de familie Ardeidae

reis /rɛɪ̯s/ (n)
podróż
  1. grote, lange tocht of trip

reisbureau (n)
biuro podróży

reisverzekering (n)
ubezpieczenie podróżne

reizen /'rɛɪzən/ (v)
podróżować
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
podróżniczka
  1. persoon op reis
  2. persoon die vaak reist

rek (n)
elastyczność
  1. uitrekking
wieszak
  2. raamwerk

rekening /'rekənɪŋ/ (n)
rachunek
  1. de optelsom van te betalen bedragen

rekenkunde (n)
arytmetyka, rachuba
  de leer van de operaties die op getallen worden uitgevoerd (optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, ...)

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ (n)
kalkulator
  1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren

rel /rɛl/ (n)
bunt
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relatie (n)
relacja
  1. een min of meer vast verband
  2. een persoonlijke, vaak amoureuze verhouding

relativiteitstheorie (n)
teoria względności
  1. een natuurkundige theorie die ervan uitgaat dat de tijd een relatief begrip is

relaxen /rəlɛksə(n)/ (v)
relaksować
  1. de tijd nemen zich te ontspannen

relevant (adj)
istotny
  1. van toepassing

religie /rə'liɣi/ (n)
religia
  1. een godsdienst

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ (adj)
religijny
  1. te maken hebbend met religie

religiositeit (n)
religijność
  1. alles wat te maken heeft met godsdienst en geloof in een opperwezen

relikwie (n)
relikwia

reliëf (n)
relief

rem (n)
hamulec
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
lekarstwo
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling

remmen /'rɛmə(n)/ (v)
hamować
  1. snelheid doen verminderen

renaal (adj)
nerkowy
  1. met betrekking tot de nier

rendier (n)
renifer, ren
  1. een hertachtig zoogdier met een breed uitlopend gewei

renium (n)
ren
  1. Chemisch element

renkoekoek /ˈrɛn.ku.kuk/ (n)
kukawka
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Geococcyx

rennen (n)
biec
  [A] 1. zeer snel lopen
  [B] 1. een snelheidsproef op de weg of in het terrein

renovatie (n)
remont

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
remontować
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

repareren (v)
naprawiać
  1. iets weer in werkende staat brengen

repertoire (n)
repertuar

reportage (n)
reportaż

reproductie (n)
reprodukcja
  2. kopie (van een kunstwerk)

reptiel /rɛp'til/ (n)
gad
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
rzeczpospolita, republika
  1. staatsvorm

reputatie (n)
reputacja
  1. de manier waarop iemand bekend is

reseda (n)
rezeda

reserveren (v)
rezerwować
  1. vrijhouden

reservist (n)
rezerwista
  1. iemand die oproepbaar is voor militaire dienst in tijden van oorlog, oorlogsdreiging of andere situaties waarin inzet van het leger nodig is

reservoir /resər'vʷar/ (n)
rezerwuar
  1. plaats waar water of een andere vloeistof bewaard kan worden

residentie (n)
mieszkanie

resistantie (n)
rezystancja

resolutie (n)
rozdzielczość
  2. pixeldichtheid

resonantie (n)
rezonans

resorptie (n)
resorpcja
  1. opslorping

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
szacunek
  eerbied uit hoogachting of angst

respecteren (v)
poważać

rest /rɛst/ (n)
reszta
  1. wat er overblijft

restaurant (n)
restauracja

restauratie (n)
odbudowa
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
rezultat
  1. een uitkomst

retort (n)
retorta
  1. een verouderd toestel voor het destilleren bestaande uit een vat met een neergebogen tuit

retoucheren /rətu'ʃeːrə(n)/ /rətu'ʃɪːrə(n)/ (v)
retuszować

retourneren /rəturˈnerən/ (v)
zwracać
  1. iets of iemand naar het punt van vertrek terugbrengen of terugzenden

retriever (n)
retriever
  1. jachthond die het geschoten wild apporteert (naar de jager brengt)

retroflex /ˈre.tro.ˌflɛks/ (n)
retrofleksyjny
  1. een medeklinkerklank die gevormd wordt door de tong om te buigen zodat het met de onderkant naar het verhemelte staat

reu (n)
pies
  1. een mannelijke hond

reus /røs/ (n)
olbrzym, gigant
  1. een buitengewoon grote man

reuzegroot (adj)
gigantyczny

reuzel (n)
smalec
  1. verkregen door uitsmelting van varkensvet

reuzenpaardenstaart (n)
skrzyp olbrzymi
  1. bepaald soort vaste plant, Equisetum telmateia

reuzenpanda (n)
panda wielka
  1. Ailuropoda melanoleuca, een beer die leeft in de hooggelegen hellingen van berggebieden in centraal China

reuzenpompoen (n)
dynia olbrzymia
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita maxima

reuzenrad (n)
diabelski młyn
  1. kermisattractie

revisionisme (n)
rewizjonizm
  1-3. streven naar herziening (van het marxisme, de geschiedenis)

revolutie /revol'yʦi/ (n)
rewolucja, przewrót
  1.

revolutionair (adj)
rewolucjonista

revolver (n)
rewolwer, bębenkowiec, kolt
  1. een handvuurwapen met een roterende trommel met kogels

revue (n)
rewia
  1. theatershow
przegląd
  2. tijdschrift

reëel (adj)
realny

reïncarnatie (n)
odrodzenie

reïncarneren (v)
wskrzesić
  1.

rib /rɪp/ (n)
żebro
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribonucleïnezuur (n)
kwasy rybonukleinowe

ribosoom /riboˈzom/ (n)
rybosom
  1.

richten (v)
skierować
  1. op een bepaald doel afstemmen
  2. zich ~ op: een bepaald doel nastreven

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
kierunek
  1. de kant op van

richtlijn (n)
dyrektywa, wytyczna
  1. aanwijzing voor een te volgen gedrag

ridder (n)
rycerz, kawaler
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

ridderspoor (n)
ostróżka

riem /rim/ (n)
pas
  1. een band van leer of een ander materiaal
wiosło
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
trzcina
  1. plantensoort

rietje /ˈri.cə/ (n)
słomka
  1. drinkbuisje

rietsuiker (n)
cukier trzcinowy
  suiker, verkregen uit het sap van suikerriet

rietvoorn (n)
wzdręga
  1. karperachtige zoetwatervis

rietzanger (n)
rokitniczka

rif (n)
rafa
  1. een ondiepte in water, koraalbank, klip

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
rząd, szereg
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting
ciąg, sekwencja
  2. een opeenvolging van elementen

rijbaan (n)
jezdnia
  1. weggedeelte bestemd voor voertuigen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
prawo jazdy
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
prowadzić
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig
jechać
  2. iemand met een voertuig ergens heen brengen
jeździć
  3. zich voortbewegen op een rijdier (bijv. een paard)

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
bogaty
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijkdom (n)
bogactwo
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijm (n)
szron, geada branca
  1. bevroren dauw
rym
  1. gelijkheid van klank in een vers

rijp (n)
szron, geada branca
  1. bevroren dauw

rijshout (n)
chrust

rijst /rɛi̯st/ (n)
ryż
  1. graan van het geslacht Oryza

rijstrook (n)
pas ruchu

riksja (n)
riksza
  1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer

rillen (v)
drżeć

ring (n)
pierścień
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger
  2. cirkelvormig voorwerp
  3. plaats waar gestreden wordt
  5. ringweg

ringmus (n)
mazurek
  1. een zangvogel uit de familie van mussen en sneeuwvinken

ringslang (n)
zaskroniec
  1. Natrix natrix

ringvinger (n)
palec serdeczny
  1. vierde vinger

ringworm (n)
parch
  2. huidziekte door een schimmel veroorzaakt

riool /riol/ (n)
kanalizacja
  1. een vaak ondergronds kanaal voor de afvoer van drek

risico (n)
ryzyko
  1. een mogelijk gevaar voor schade

rit /rɪt/ (n)
jazda
  1. een reis in een voertuig

ritme (n)
rytm
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

ritmesectie (n)
sekcja rytmiczna
  1. deel van een bandje of orkest dat het ritme van een muziekstuk aangeeft

ritueel (adj)
rytuał

rivier /riːˈviːr/ (n)
rzeka
  1. een natuurlijke waterstroom

riviergrondel (n)
kiełb
  1. bepaald soort slanke eetbare Euraziatisch zoetwatervis, Gobio gobio

rivierkreeft (n)
rak
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

rizosfeer /ˌritsoˈsfeːr/ /ˌritsoˈsfɪːr/ (n)
ryzosfera
  1. gedeelte van de bodem waarin het ecosysteem onder invloed van plantenwortels staat

robijn (n)
rubin

robot /ˈro.bɔt/ (n)
robot
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

rock-'n-roll (n)
rock and roll
  1. muziek- en dansstijl

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ (v)
kwakać
  1. op een vervelende manier over anderen praten

rode biet (n)
burak zwyczajny, burak

rode lynx (n)
ryś rudy
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx rufus

rode wijn (n)
czerwone wino
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rode wolf (n)
wilk rudy
  1. Canis rufus, een lid van de Canivora, leefde in het gehele oostelijk deel van de Verenigde Staten...

rodekool (n)
czerwona kapusta
  1. en 2. donkerrood sluitkoolgewas

rodium (n)
rod
  1. chemisch element met symbool Rh

roebel /ˈrubəl/ (n)
rubel

roede (n)
pręt
  2. een staaf

roedel (n)
sfora, wataha
  1. een groep

roeien (v)
wiosłować
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roek (n)
gawron
  1. bepaalde soort kraaiachtige vogel, Corvus frugilegus

roekeloos (adj)
bezmyślny
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roem (n)
sława
  1. eer en glorie

roentgenium (n)
roentgen

roep /rup/ (n)
krzyk
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
wołać
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roepie /'rupi/ (n)
rupia
  1.

roeping /'rupɪŋ/ (n)
powołanie
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer (n)
ster
  1. vlak waarmee gestuurd wordt

roerei /rurɛi/ (n)
jajecznica
  1. een gerecht van gebakken eieren en losgeklopte melk

roerend goed (n)
ruchomość
  1. beweegbare, stoffelijke zaak

roest /rust/ (n)
rdza
  1. geoxideerd ijzer

roestvrij (adj)
nierdzewny
  1. roestbestendig

roet /rut/ (n)
kopeć, sadza
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

rog (n)
płaszczka
  1. benaming voor brede, platte vissen met een smalle staart uit de superorde Rajomorphii

rogge (n)
żyto
  1. en 2. (zaden van) plant Secale cereale

roggebrood /ˈrɔɣəbrod/ (n)
chleb żytni
  1. een van rogge gebakken brood

rok (n)
spódnica
  1. buis- of kegelvormig kledingstuk

rokade (n)
roszada
  1. zet in een schaakspel

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
dymić, palić
  1. rook afgeven
  3. (m.b.t. rauwe vis of rauw vlees) conserveren door langdurige blootstelling aan rook
palić, dymić
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan

rokeren (v)
wieża
  1.1. het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren

rokkenjager (n)
kobieciarz

rolgordijn (n)
roleta
  1. een gordijn dat bij het sluiten van een ronde stok wordt afgerold

rollen (v)
toczyć
  1. zich wentelend over een oppervlak bewegen

rolstoel (n)
wózek inwalidzki
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

roltrap (n)
ruchome schody
  1. trap met bewegende treden

rolverdeling (n)
obsada
  1. de verdeling van de rollen in een toneelstuk of in het maatschappelijke leven

roman (n)
powieść
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romantisch (adj)
romantyczny

rommelmarkt (n)
pchli targ

romp (n)
tułów
  1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart
kadłub
  2. het gedeelte van een vliegtuig zonder vleugels en stabilo

rond (adj)
okrągły
  1. cirkelvormig

ronde (n)
runda
  2. een wedstrijd in de vorm van een rondrit

rondhangen (v)
kręcić się
  1. op een plaats langdurig verblijven zonder iets te doen te hebben

rondspoken (v)
nawiedzać
  1.

ronduit (adv)
bez ogródek

rood /rod/ /rot/ (adj)
czerwony
  1. de kleur rood hebbend

rood /rod/ /rot/ (n)
czerwień, czerwony
  1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm.

rood peperboompje (n)
wawrzynek wilczełyko
  1. bepaald soort struik, Daphne mezereum

roodachtig (adj)
czerwonawy

roodbaars (n)
karmazyn
  1. bepaald soort vis, Sebastes marinus

roodborstje (n)
rudzik
  2. bepaald soort vrij gedrongen vogeltje met opvallende bruinrode keel, Erithacus rubecula

roodborstlijster (n)
drozd wędrowny
  1. Turdus migratorius, een in Noord-Amerika veel voorkomende lijstersoort

roodharig (adj)
rudowłosy
  1. met rood gekleurde haren

roodmus (n)
dziwonia

roof (n)
kradzież
  1. het openlijk en gewelddadig wegnemen van hetgeen een ander toebehoort

roofblei (n)
boleń
  1. exotische roof- en zoetwatervis die voorkomt in de wateren van de Benelux, Leuciscus aspius

roofdier /ˈrovdir/ (n)
drapieżnik
  1. dier dat zijn prooi bejaagt en doodt

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ (n)
ptak drapieżny
  1. eierleggend dier met veren, twee vleugels, twee klauwen en een snavel dat zijn prooi bejaagt en doodt

rook /roːk/ (n)
dym
  1. damp, zichtbaar gas

rookmelder (n)
wykrywacz dymu
  1. apparaat dat een zeer luid signaal afgeeft als er rook aanwezig is

rookverbod (n)
zakaz palenia
  1. een verbod om te roken

room (n)
śmietana
  1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons

roos /roːs/ (n)
róża
  1. bloem

roskam /'rɔskɑm/ (n)
zgrzebło
  1. een grof soort kam die voor het verzorgen van paarden of het schoonmaken van andere borstels gebruikt wordt

rotatie (n)
obracanie

roten (v)
rosić
  1. vlas blootstellen aan fermentatie om het pectine te verwijderen dat de stengel samenhoudt

rotje (n)
petarda

rotonde (n)
rotunda
  1. een rond gebouw
rondo
  2. een rond, pleinvormig kruispunt van wegen

rots (n)
skała
  1. een grote ruwe steen

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ (n)
ogródek skalny
  1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten

rottweiler (n)
rottweiler
  1. Duits hondenras, stevig gebouwd, kortharig met brede kop, korte snuit en hangoren

rotzak (n)
drań

rouw /ra<sup>ʊ</sup>/ /rʌʊβ̞/ /rʌːβ̞/ (n)
żałoba
  1. grote smart of droefenis na een verlies

rover (n)
rabuś
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
różowy, róż
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn (n)
rozmaryn
  2. keukenkruid

rozenkrans (n)
różaniec
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozijn (n)
rodzynek
  1. kleine gedroogde vruchtjes van Vitis vinifera

rubber /ˈrɵ.bər/ (n)
guma

rubidium (n)
rubid
  1. Chemisch element

rucola (n)
rokietta siewna, rukolą
  1. en 2. (bladeren van) eenjarige plant Eruca sativa

rudimentair (adj)
rudymentarny

rug /rɵx/ (n)
plecy, grzbiet
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

rugby (n)
rugby

ruggengraat (n)
kręgosłup

ruggenmerg (n)
rdzeń kręgowy

rugvin (n)
płetwa grzbietowa
  1.

rugzak (n)
plecak

ruif (n)
paśnik
  1. traliewerk waarachter hooi ligt

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
wąchać, powąchać
  1. een geur waarnemen
pachnieć, wąchać
  2. een geur verspreiden

ruimer (n)
rozwiertak
  stuk gereedschap waarmee men een boorgat iets ruimer kan maken

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
przestrzeń
  3. heelal

ruimtepak (n)
skafander kosmiczny

ruimteschip (n)
statek kosmiczny
  1. vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimtestation (n)
stacja kosmiczna

ruimteveer (n)
wahadłowiec kosmiczny

ruimtewandeling /ˈrœʏ̯m.tə.ˌʋɑn.də.lɪŋ/ /ˈrœːm.tə.ˌβ̞ɑn.də.lɪŋ/ (n)
spacer kosmiczny
  1. het uitvoeren van een activiteit buiten een ruimteschip

ruin /rœʏn/ (n)
wałach
  1. gecastreerde hengst

ruis (n)
szum
  1. structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat

ruisvoorn (n)
krasnopiórka
  1. bepaald soort zoetwatervis die zich graag tussen het riet ophoudt, Scardinius erythrophtalmus

ruit (n)
romb
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn

ruitenwisser /ˈrœytə(n)wɪsər/ (n)
wycieraczka
  1. een apparaatje dat de ruiten van een auto automatisch wist met een bewegende arm met wisserblad

ruiter (n)
jeździec
  1. berijder van een rijdier
  2. uitstekend stukje

rum (n)
rum
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
bydlę
  1. holhoornig herkauwend zoogdier

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
wołowina
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
runa
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups (n)
gąsienica
  1. vlinderlarve

rus /'rʏs/ (n)
sit
  plant

rust /rɵst/ (n)
spokój
  2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning

rusten (v)
odpoczywać
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig (adj)
spokojny
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium (n)
ruten
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium (n)
rutherford
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw (adj)
szorstki
  1. oneffen, niet glad
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
kłótnia
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruïne /ryˈinə/ (n)
ruina
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
niszczyć
  1. helemaal kapotmaken
rujnować
  2. iemand financieel te gronde richten

röntgenium (n)
roentgen
  1. scheikundig element met symbool Rg en atoomnummer 111

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ (adj)
nudny
  2. oninteressant, eentonig

sabelmarter (n)
soból
  1. bepaald soort zoogdier, Marter zibellina

sabotage (n)
sabotaż
  1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen

saboteren (v)
sabotować

saboteur (n)
dywersant

sacharide (n)
sacharyd

sacharine (n)
sacharyna
  1. caloriearme kunstmatige zoetstof die geen directe invloed heeft het bloedsuikergehalte

sacharose (n)
sacharoza
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament (n)
sakrament
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie (n)
zakrystia
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadisme (n)
sadyzm

sadist (n)
sadysta
  1. iemand die bevrediging zoekt in het pijnigen van een ander

sadistisch (adj)
sadystyczny

safari /sɑˈfarɪ/ (n)
safari
  1. expeditie in de wildgebieden in Afrika

saffier (n)
szafir
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffraan (n)
szafran
  1. specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

salade (n)
sałatka

salamander (n)
salamandra
  1. benaming voor dieren uit de orde Caudata

salami /ˈsalami/ (n)
salami
  1. Italiaanse worst

salie (n)
szałwia
  gedroogde stukjes van de echte salie

salontafel (n)
ława
  1. een lage tafel die in een woonkamer staat

salpeterzuur (n)
kwas azotowy
  1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan

samarium (n)
samar
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen (adv)
razem

samenstellen (v)
składać
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling (n)
złożenie
  2. verbinding van twee of meer zelfstandige woorden

samenvattend (adj)
podsumując
  1. verkort met weglating van overbodige details

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ (n)
streszczenie
  1. een beknopte beschrijving van een inhoud

samenwerken (v)
współpracować
  1. met een of meer aan hetzelfde werken

samenwerking (n)
współpraca
  1. het samenwerken van meerdere personen

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ (v)
knuć
  1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
samuraj
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sanctie /'sɑŋksi/ (n)
nakładać sankcje
  1. strafmaatregel

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
sandał
  1. schoeisel

sandelhout (n)
sandał
  1. een bepaald houtsoort (Santalum album of verwante soorten)

sangria (n)
sangria
  1. een Spaanse licht-alcoholische drank

sap (n)
sok
  1. plantenvocht

sappeur (n)
saper
  1. soldaat die loopgraven maakt

sappig (adj)
soczysty
  1. vol met sap

saprofyt (n)
saprofit
  1. plant die van organisch afval leeft

sarcasme (n)
sarkazm
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
sarkofag
  1. een stenen doodskist

sarcoom (n)
mięsak

sardien (n)
sardynka
  1. klein zilverkleurig haringachtig visje, Sardina pilchardus

sardine (n)
sardinha, sardynka europejska
  1. straalvinnige visSardina pilchardus, uit de familie van haringen

sardonisch /sɑr'donis/ (adj)
sardoniczny
  1. op een bittere manier grijnzen of lachen

satanisme (n)
satanizm
  1. aanbidding van Satan

satijn (n)
atłas
  1. een weefsel vervaardigd met een weeftechniek, waarbij de kruispunten van de ketting- en inslagdraden gelijkmatig verspreid liggen en bedekt worden door de inslagdraden

satire (n)
satyra

sauna /'saʊna/ (n)
sauna
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
sos
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

savanne (n)
sawanna
  1. een grasland met verspreid voorkomende bomengroei

savooiekool (n)
kapusta warzywna włoska
  1. en 2. (bladeren van) Brassica oleracea convar. capitata var. sabauda)

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
saksofon
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scandium (n)
skand
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner (n)
skaner

scenario /se.ˈna.ri.jo/ (n)
scenariusz
  1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk

scepter (n)
berło
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

sceptisch /ˈskɛptɪs/ (adj)
sceptyczny
  1. geneigd tot twijfel

schaaf (n)
strug, hebel
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafbank (n)
strugarka
  3. machine voor het bewerken van metaal

schaafwond (n)
przetarcie

schaak (interjection)
szach

schaak (n)
szachy
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
szachownica
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat (adv)
mat

schaakspel (n)
szachy
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
bierka
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal (n)
skala
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaaldier /sxaːldir/ (n)
skorupiak
  1. een dier met een schaal als uitwendig skelet

schaamlip (n)
wargi sromowe
  1. huidplooi bij de opening van de vulva, aan beide zijden van de vagina

schaamluis (n)
menda
  1. kleine parasieten die voorkomen in het schaamhaar, maar ook op wimpers...

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
wstyd
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap (n)
owca
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaar (n)
nożyczki, nożyce
  1. werktuig om te knippen
szczypce
  3. grijporgaan van sommige schaaldieren en spinachtigen

schaarste /'sxarstə/ (n)
rzadkość
  1. eerste betekenisomschrijving

schaats (n)
łyżwy, łyżwa
  1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen

schaatsen (v)
jeździć na łyżwach
  1. zich voortbewegen op schaatsen

schacht /ˈsxɑxt/ (n)
szyb
  1. (holle) buis

schade /ˈsxadə/ (n)
szkoda
  1. geheel van beschadigingen

schadelijk /ˈsxadələk/ (adj)
szkodliwy
  1. schade toebrengend

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
cień
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schalie (n)
łupek ilasty
  1. een sedimentair gesteente

schaliegas (n)
gaz łupkowy
  1. gas uit schalie

schalmei (n)
szałamaja
  1. (muziekinstrument)

schamen /ˈsxaː.mə(n)/ /ˈsχa.mə(n)/ (v)
wstydzić
  1. schaamte voelen

schandaal (n)
awantura
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande (n)
hańba
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal (n)
dyby
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd...

schansspringen (n)
skoki narciarskie
  1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen

schap (n)
półka
  1. een plank om iets op te zetten

schapenstal (n)
owczarnia
  1. verblijf voor schapen die als kleinvee worden gehouden

schar (n)
zimnica
  1. bepaald soort platvis Limanda limanda

scharen (v)
nożycowanie
  5. Seksuele handeling

scharlakenrood (adj)
szkarłatny

scharnier /sxɑrˈnir/ (n)
zawias
  1. een draaibaar verbindingsstuk tussen twee voorwerpen

scharrelaar (n)
kraska
  3. vogel uit de familie van de scharrelaars

schat (n)
skarb
  1. verzamelde rijkdom

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
szacować
  2. benaderen van een waarde

schatting /'sxɑtɪŋ/ (n)
szacunek
  1. een onnauwkeurige meting

schaven (v)
heblować
  1. gladmaken door middel van een schaaf.

schavot /sxa'vɔt/ (n)
szafot
  1. een stellage voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede (n)
pochwa
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
czaszka

scheef /sxeːf/ (n)
paździerze
  1. afvaldeeltje van de houtpijp

scheel /sxeːl/ (adj)
zezowaty
  1. het gebrek hebbend dat de oogassen niet op eenzelfde punt gericht kunnen worden

scheen (n)
goleń
  1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
kość piszczelowa, piszczel

scheenbeschermer /'sxenbəsxɛrmər/ (n)
nagolennik
  1. beschermer van scheenbeen

scheepsbouw (n)
okrętnictwo

scheepswerf (n)
stocznia
  1. (scheepvaart) een werkgebied

scheepvaart (n)
nawigacja
  1. het verkeer op het water

scheerapparaat (n)
golarka

scheerkwast /ˈsxɪːrkʋɑst/ (n)
pędzel do golenia
  1. een dikke kwast waarmee men scheerzeep aanbrengen

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ (n)
maszynka do golenia
  1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren

scheet /sxet/ /sχet/ (n)
pierdnięcie
  1. gasontlading uit de darm

scheiding (n)
oddzielenie
  1. het uiteenhalen van iets in zijn onderdelen
  2. de lijn aan weerszijden waarvan haar naar de ene of de andere kant valt

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
arbiter
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde (n)
chemia
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen

scheikundig (adj)
chemiczny
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige (n)
chemik, chemiczka

scheldwoord /'sxɛltwoːrt/ (n)
wyzwisko
  1. een term die bedoeld is om iets of iemand te beledigen

schelp /sxɛlp/ (n)
skorupa
  1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt

schelvis (n)
plamiak, łupacz
  1. bepaald soort kabeljauwachtige consumptievis, Melanogrammus aeglefinus

schemering (n)
zmierzch
  2. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

schenden /sxɛndə(n)/ (v)
naruszać
  1. iets niet in acht nemen

schending (n)
pogwałcenie
  1. het schenden van iets

schenkel (n)
staw skokowy
  1-2

schep /sxɛp/ (n)
łopata
  1. werktuig

scheppen /ˈsxɛpə(n)/ (v)
tworzyć
  1. het doen ontstaan uit niets

schepping (n)
stworzenie
  1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is

schepsel (n)
stworzenie, stwór
  1. creatuur; iets dat gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
golić
  1. baard afsnijden
golić się, golić
  2. zich de baard kort afsnijden

schermutseling /sxɛr'mɵʦəlɪŋ/ (n)
potyczka

scherp (adv)
ostry
  1. goed snijdend

scherpschutter (n)
strzelec wyborowy

scherpte (n)
ostrość

scherpzinnig (adj)
chytry

schertsfiguur (n)
miernota
  1.

schets /sxɛts/ (n)
szkic

schetsboek (n)
szkicownik
  1. tekenboek

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
szkicować
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken
  2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven

scheurbuik (n)
szkorbut
  1. ziekte ten gevolge van ascorbinezuurdeficiëntie

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
drzeć
  1. in twee of meer delen trekken

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
półwysep
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ (v)
strzelać
  1. een projectiel afvuren met een wapen
  2. de bal een trap geven

schietgat (n)
ambrazura
  1. gat om door te schieten

schietlood (n)
pion
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schietpartij (n)
strzelanie
  1. een confrontatie waarbij partijen elkaar beschieten

schijf /sxɛi̯f/ (n)
dysk, płyta
  1. een plat en rond voorwerp

schijfrem (n)
hamulec tarczowy
  1. een rem, waarbij op de as van het af te remmen toestel een schijf meedraait, die door middel van remblokken afgeremd kan worden.

schijn /sxɛi̯n/ (n)
światło
  1. bedriegelijk voorkomen

schijnen /'sxɛɪ.nə(n)/ (v)
wydawać się
  1. zich voordoen, vaak op bedrieglijke wijze
  2. naar verluidt
  3. straling uitzenden

schijt /sxɛɪt/ (n)
gówno
  1. vaste uitwerpselen

schijten /sxɛɪtə(n)/ /sxɛːtə(n)/ /sχɛɪtə(n)/ (v)
srać
  1. poepen

schil (n)
skórka, łupina
  1. buitenste bekleding van een vrucht

schild /sxɪlt/ (n)
tarcza

schilder (n)
malarz, malarka
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt
malarz
  2. een handwerksman die huizen schildert

schilderen (v)
malować
  1-2.
namalować
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
obraz, malowidło
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schilderkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
malarstwo
  1. een beeldende kunst die zich bezighoudt met het met penseel en verf op een plat vlak aanbrengen van lijnen en kleuren

schildersmossel (n)
skójka malarska
  1. Unio pictorum

schildhouder (n)
trzymacze
  1. een van beide figuren -menselijk of anderszins- die het wapen flankeren

schildklier /sxɪldkliːr/ /sxɪɫtkliːr/ /sχɪɫtkliːr/ (n)
tarczyca
  1. klier

schildknaap (n)
giermek

schildpad (n)
żółw
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schildzoom (n)
skraj
  1. een band langs de omtrek van een wapenschild

schillen (v)
obierać
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schimmel (n)
koń siwej maści
  1. paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening
  2. zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit.

schimmelinfectie (n)
grzybica
  1. ziekte door schimmels

schimmels (n)
grzyb
  2. rijk binnen de eukaryoten, Fungi

schimmenspel (n)
teatr cieni
  1. schaduwspel

schip (n)
statek, okręt
  1. groot zeewaardig vaartuig
nawa, nawa główna
  2. grootste ruimte in de lengterichting van een kruiskerk

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
rozbicie się statku
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schisma (n)
schizma

schist (n)
łupek
  1. gesteente

schizofrenie (n)
schizofrenia
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schnitzel (n)
sznycel
  1. gepaneerd kalfsvlees

schoeisel (n)
obuwie
  1. alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoelje (n)
zasraniec
  1. een vervelend iemand

schoen /sxun/ (n)
but
  1. voetbekleedsel

schoener (n)
szkuner
  1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten

schoenlepel (n)
łyżka do butów

schoenmaker (n)
szewc

schoenveter (n)
sznurowadło
  1. veter om een schoen of laars dicht te rijgen

schoffel /ˈsxɔfəl/ /ˈsχɔfəɫ/ (n)
motyka
  1. een horizontaal liggend scherp geslepen mes van staal dat bevestigd is aan een houten steel

schoft (n)
kłąb
  1. schouder van paard of rund

schokdemper (n)
amortyzator
  1. mechanisme om schokken te dempen

schokeffect (n)
impakt
  1. heftige uitwerking

schol (n)
gładzica
  1. bepaald soort platvis, Pleuronectus platessa

scholekster (n)
ostrygojadowate, ostrygojad
  1. zwart-witte waadvogel met luide roep, Haematopus ostralegus

scholier /sxoˈlir/ (n)
uczeń
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel (n)
huśtawka
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schommelen /ˈsxɔməˌlə(n)/ (v)
huśtać się
  1. op een schommel heen en weer bewegen

schommelstoel /ˈsxɔməlstul/ (n)
fotel bujany
  1. een stoel, gewoonlijk op gebogen staanders, waarop men heen en weer kan schommelen

schoof (n)
snop
  1. samengebonden bundel halmen

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
szkoła
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen
ławica, szkoła
  2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen

schoolbord (n)
tablica

schoolkind (n)
szkolniak

schools /sxols/ /sχo̝ɫs/ (adj)
szkolny
  1. zoals op school

schooltas /ˈsxoːl.tɑs/ (n)
tornister

schoon /sxoːn/ (adj)
ładny
  1. mooi
czysty
  2. proper

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
szwagier
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoondochter (n)
synowa
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
piękno
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonheidsfout (n)
niedoskonałość
  1. klein foutje

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
teściowa
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
teść
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon (n)
zięć
  1. de man van een dochter of zoon

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
komin
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorsteenveger (n)
kominiarz
  1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is

schoorwal /ˈsxoːrwɑl/ /ˈsxoːrβ̞ɑl/ /ˈsχɔːrʋɑl/ (n)
mierzeja
  1. een lange, smalle landtong die gevormd wordt door afzetting van zand in een bocht van de zeekust, en die de bocht op deze manier geheel of gedeeltelijk afsluit van de open zee

schoot /sxot/ /sχot/ (n)
szot
  3. een lijn, aan de benedenhoek (de schoothoek) van een zeil bevestigd om het zeil mee in de wind te richten

schootcomputer /ˈsxotkɔmˌpjutər/ (n)
laptop
  1. een invouwbare, draagbare computer

schop /sxɔp/ (n)
łopata
  2. een graafwerktuig

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (n)
pik
  1. kaartkleur

schorpioen (n)
skorpion
  1. spinachtige met scharen en gifstekel

schorsen (v)
blokować
  1. voorlopig of tijdelijk verbieden een functie uit te voeren

schorseneer (n)
wężymord czarny korzeń

schort (n)
fartuch
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schot /sxɔt/ (n)
strzał
  1. afvuren

schotel (n)
spodek
  3. kop en schotel

schouder (n)
bark, ramię
  1. deel van romp tussen arm en hals

schouderblad (n)
łopatka
  1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt

schouderophalen (n)
wzruszenie ramionami
  1. het naar boven bewegen van de schouders als teken dat iemand het niet weet of niet interesseert is, soms is het een uitdrukking van machteloosheid

schrapen (v)
drapać

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ (n)
krzyk
  1. een luide (uit)roep

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
krzyczeć
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
zeszyt
  1. een dun boekje met lege bladzijden om in te schrijven
pismo
  3. de letter- en cijfertekens van een taal
  4. de lettersoort gebruikt in boeken, teksten en inscripties

schrijfmachine (n)
maszyna do pisania
  1. een mechanisch apparaat, voorzien van druktoetsen waarmee schrifttekens op papier gezet kunnen worden

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
pisarka
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
miejsce kultu
  kistje

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
pisać, napisać
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
pisarz
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft

schrikkeljaar (n)
rok przestępny
  1. een jaar met 366 dagen

schroef (n)
śruba, wkręt
  1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten
śruba
  2. een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen
  3. een sprong met een draai om de lengteas

schroevendraaier (n)
śrubokręt, wkrętak
  1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien

schub /sxʏp/ (n)
łuska
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
trząść, potrząsać
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuifmaat (n)
suwmiarka

schuim /sxʌʏm/ (n)
piana
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen (v)
pienić się

schuimspaan (n)
szumówka

schuine streep (phraseologicalUnit)
ukośnik

schuiven (v)
popchnąć
  1. over de grond verplaatsen

schuld /sxʏlt/ (n)
wina
  1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt

schuldeiser (n)
wierzyciel
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldenaar (n)
dłużnik
  1. iemand die iets (meestal geld) aan iemand anders verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adv)
winny

schurend (adj)
ścierny
  1. met veel wrijving; beetje vervelend

schurft /sxɵrft/ (n)
świerzb
  1. een huidaandoening veroorzaakt door de schurftmijt

schurftmijt (n)
świerzbowiec

schurkenstaat (n)
państwo zbójeckie
  1. onfatsoenlijke staat

schutblad (n)
przykwiatek

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
stodoła
  1. een opslagplaats bij het huis

sclerose (n)
rozsiane
  1. ziekelijke verharding

scoren (v)
punktować

scoubidou /sku.bi.ˈdu/ (n)
filofun

scouting /ˈskɑutɪŋ/ (n)
skauting
  1. scouting

scriptie /ˈskrɪp.si/ (n)
dysertacja, praca dyplomowa
  1. een werkstuk over een (literatuur-) onderzoek dat gemaakt wordt om een opleiding te kunnen voltooien

scrollen (v)
przewijać
  1. scrollen

scène (n)
scena

seaborgium (n)
seaborg
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde (n)
sekunda
  1. SI-grondeenheid van tijd
  5. een interval met een toonafstand

sedatie (n)
uspokajanie
  1. het verlagen van de staat van het bewustzijn van een patiënt met het doel een medische procedure of ingreep aangenamer te maken

sedentair (adj)
osiadły

sein /sɛɪn/ (n)
znak
  1. een betekenisvolle beweging
  aanduiding, aanwijzing

seismograaf (n)
sejsmograf
  1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert

seismologie (n)
sejsmologia
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
sezon
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt
  2. een jaarlijks terugkerende periode

sekse (n)
płeć
  1. sekse

seksualiteit (n)
seksualność

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
płciowy
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

seksueel misbruik (n)
wykorzystywanie seksualne
  1.

seksueel overdraagbare aandoening (n)
choroba przenoszona drogą płciową
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

seksuologie /ˌsɛksʏwolo'ɣi/ (n)
seksuologia

sekswerker /ˈsɛks.wɛr.kər/ (n)
pracownik seksualny

sekte /ˈsɛktə/ (n)
sekta
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderie (n)
seler zwyczajny
  1. tuinkruid, vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een veel sterkere smaak

selderij (n)
celer zwyczajny
  1. bepaald soort plant, Apium graveolens

seleen (n)
selen
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium (n)
selen

semantisch /se'mɑntis/ (adj)
semantyczny
  1. de semantiek betreffend

semester (n)
semestr
  een half jaar

semiotiek (n)
semiotyka

senaat (n)
senat

senator (n)
senator

seniel /seˈnil/ (adj)
zniedołężniały
  1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
wrzesień
  1. de negende maand van het jaar

septisch (adj)
septyczny, zakaźny
  1. infectiewekkend, bederfwekkend

sequoia /seˈkoja/ /seˈkɔja/ (n)
sekwoja
  1.1 benaming voor bomen uit het geslacht Sequoia

sereen (adj)
niewzruszony
  1.vredig en kalm

serenade (n)
serenada
  1. muzikaal eerbetoon

sereniteit (n)
spokój
  1. het helder en kalm zijn

sergeant (n)
sierżant
  1. een rang onder de onderofficieren

serialisme (n)
serializm
  1. serialisme

serie (n)
cykl
  1. een aantal elementen op volgorde

seriemoordenaar (n)
seryjny morderca

serieus (adv)
poważny
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
lilak, bez
  1. boomsoort met welriekende bloesem, meest paars of wit in de vorm van een kaars Syringa vulgaris

serpent (n)
wąż
  1. een slang

serum (n)
surowica
  1. de vloeibare stof die overblijft als bloed is gestold

server (n)
serwer
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

serveren (v)
serwować
  1. iets op tafel opdienen

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
serwetka
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

servethouder (n)
serwetnik

sesam (n)
sezam
  1. een uit Afrika afkomstige plant uit de familie Pedaliaceae

set (n)
set
  1. verzameling

sextant (n)
sekstant
  1. hoekmeetinstrument

sfeer (n)
atmosfera
  1. het geheel van gedachten en gevoelens die de gemoederen in een bepaalde omgeving bezighouden
sfera
  3. bolvormig vlak rond een centraal punt

sfinx (n)
sfinks
  1.

shampoo /ˈʃɑm.po/ (n)
szampon
  1. product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen.

shareware (n)
shareware
  1. een vorm van software die zonder of met weinig restricties verspreid mag worden,...

sherry (n)
sherry
  1. een Spaanse versterkte wijn

shiitake (n)
shiitake
  1.

shintoïsme (n)
shintō

shock /ʃɔk/ (n)
wstrząs
  1. een toestand die ontstaat door acute te geringe bloedtoevoer naar weefsels door ondervulling van het slagaderlijk systeem

shorttrack (n)
short track
  1. een schaatsdiscipline waarbij op een baan van 111,12 meter op diverse afstanden geschaatst wordt door meerdere rijders tegelijk

sidderaal (n)
strętwa
  1. bepaald soort grote, palingachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven, Electrophorus electricus

sieren (v)
adornować

sierteelt (n)
kwiaciarstwo
  1.

sigaar (n)
cygaro

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
papieros
  in papier gerolde tabak

sigma (n)
sigma
  1.

sijpelen (v)
przesiąkać
  1. langzaam wegvloeien

sikahert (n)
jeleń wschodni
  1. benaming voor een hoefdier Cervus nippon

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
sierp
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet

silhouet (n)
sylwetka
  1. afbeelding van een ondoorzichtig object dat sterk contrasteert met de achtergrond en zo een duidelijke vorm heeft, maar verder egaal van kleur is

silicaat (n)
krzemian

silicium (n)
krzem
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

silicone (n)
silikon
  1. organische silicium verbinding

simonie (n)
symonia
  1. het uit winstbejag verhandelen van geestelijke (kerkelijke) goederen of ambten

sinaasappel (n)
pomaranc, pomarańcza
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sinaasappelboom (n)
pomarańcza
  1. boom van de Citrus sinensis

sinds (preposition)
od
  1. sedert, vanaf het moment dat

sinecure (n)
synekura
  1. makkelijk baantje, taak

sint-jakobsschelp (n)
przegrzebek
  1. Pecten jakobeus

sint-janskruid (n)
dziurawiec zwyczajny

sint-juttemis (n)
święty Nigdy
  1. op de feestdag van een fictieve heilige, d.w.z. nooit

sinus (n)
sinus

sirene (n)
syrena
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

sirocco (n)
sirocco

sistrum (n)
sistrum
  1. een instrument dat rinkelende geluid voortbrengt

sitar (n)
sitar
  1.

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
sytuacja
  1. hoe de zaken er voorliggen

sjaal (n)
szal
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjalot (n)
szalotka
  1. een kleine uiensoort

sjasliek (n)
szaszłyk
  1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika

sjekel /'ʃɛkɛl/ (n)
szekel
  1.

sjerp (n)
pas
  1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken

sjiisme (n)
szyizm

sjikse /ˈʃɪksə/ (n)
siksa
  1.

sjoel /ʃul/ (n)
synagoga

sjofar /ʃoˈfɑr/ (n)
szofar
  1.

sjouwen (v)
wlec
  1. lopen met een zware lading

sjwa /ʃʋɑ/ (n)
szwa
  1. toonloze klinker

skateboard (n)
deskorolka

skateboarden (v)
jechać
  1. zich voortbewegen op een skateboard

skelet /skəˈlɛt/ (n)
kościec
  1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft

sketch (n)
skecz
  1. een kort, humoristisch optreden, vaak als onderdeel van een revue of show

ski (n)
narta

skiën (v)
zjeżdżać na nartach
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

sla /sla/ (n)
sałata
  1. plant van de soort Lactuca
Sałata siewna
  2. plant Lactuca sativa
Sałatka
  4. salade

slaaf /slaːf/ (n)
niewolnik, niewolnica
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaan /slan/ (v)
bić
  1. een klap uitdelen; met de arm of een vastgehouden voorwerp een snelle, rakende beweging maken
  2. het voorbrengen van geluid door ergens op te slaan

slaap /slap/ (n)
sen
  1. periode van inactiviteit
skroń
  3. zijvlak van het hoofd

slaapbank /ˈslabɑnk/ (n)
wersalka
  1.

slaapkamer (n)
sypialnia
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slaapmuts (n)
szlafmyca
  1. hoofddeksel
  2. borrel

slaapwandelaar (n)
lunatyczka
  1. iemand die loopt in een toestand van verminderd bewustzijn

slaapzak (n)
śpiwór

slaapziekte (n)
śpiączka afrykańska

slab /slɑp/ (n)
śliniaczek
  1. doekje om op te morsen

slachten /slɑxtə(n)/ (v)
bić
  1. een dier doden voor het vlees of als offer

slachter (n)
kat

slachtoffer (n)
ofiara
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis

slagader (n)
tętnica
  1. een ader die van het hart af stroomt

slagen /ˈslaːɣə(n)/ /ˈslaːχə(n)/ (v)
zdać
  2. het examen succesvol beëindigen

slaginstrument (n)
instrument perkusyjny
  1. muziekinstrument waarop wordt geslagen

slagroom (n)
bita śmietana

slagschip (n)
pancernik
  1. groot schip met zware bewapening

slagveld /ˈslaxfɛlt/ (n)
pole bitwy
  1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft

slak (n)
ślimak
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)
  1. een buikpotig weekdier (wijngaardslak)
żużel
  2. een onoplosbaar afvalproduct bij het smelten van metaal

slakkengang (n)
żółwim krokiem
  1. met een ~: erg langzaam

slakkenwouw (n)
kania ślimakojad
  1. Rostrhamus sociabilis, een roofvogel van de moerassen van de warmere streken van de beide...

slang /slɑŋ/ (n)
wąż
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slangachtig (adj)
wężowaty
  1. met de vorm of het gedrag van een langgerekt reptiel zonder poten

slangenbezweerder (n)
zaklinacz węży

slank /slɑŋk/ (adj)
szczupły

slapeloosheid (n)
bezsenność

slapen /slapə(n)/ (v)
spać
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaper (n)
śpiący

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
śpiący, senny
  1. behoefte tot slaap vertonend

slaperigheid /ˈsla.pə.rəx.ˌɦɛːt/ /ˈsla.pə.rəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈsla.pə.rɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
ospałość
  2. de neiging te gaan slapen

slavernij (n)
niewolnictwo
  1.

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
zły
  1. niet goed

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adv)
źle
  1. niet goed

slechts (adv)
tylko
  1. alleen maar, vervoeging van slecht

slechtvalk (n)
sokół wędrowny
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee (n)
sanie
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

sleedoorn (n)
tarnina
  1. bepaald soort plant met blauwe vruchten, Prunus spinosa

sleepboot (n)
holownik
  1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

slepen (v)
ciągnąć
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

slet /slɛt/ (n)
ladacznica

sleur (n)
rutyna

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
klucz
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
  3. een voorwerp bedoeld om er een mechaniek zoals van een klok of speeldoos mee op te winden, een kraan open te draaien e.d.

sleutelbeen /'sløtəlben/ (n)
obojczyk
  1. het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
dziurka od klucza
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

sleutelhanger /ˈsløtəɫˌɦɑŋər/ (n)
brelok, breloczek
  1. ring om sleutels aan te hangen, vaak voorzien van een logo of label.

sleutelwoord (n)
słowo kluczowe
  1.

slijm /slɛɪm/ (n)
wydzielina, śluz
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmvlies (n)
błona śluzowa, śluzówka
  1. slijm afscheidend membraan

slijpsteen (n)
osełka

slikken /'slɪkən/ (v)
połykać
  1. de slokdarm in

slim /slɪm/ (adj)
chytry
  1. intelligent, snel van begrip

slip /slɪp/ (n)
gacie
  1. kort, strak onderbroekje zonder pijpen

slippen /slɪpə(n)/ (v)
wpadać w poślizg
  1. door gladheid over de weg schuiven

slivovitsj (n)
śliwowica
  1. een brandewijn gedestilleerd uit gefermenteerde pruimen

sloep (n)
slup
  1. een klein scheepstype dat op het dek van een groter schip wordt meegevoerd

slokdarm (n)
przełyk

sloot /sloːt/ (n)
rów
  1. smal watergang om of tussen weilanden

slopen /'slopə(n)/ (v)
burzyć
  1. een structuur ontmantelen, afbreken

sloperij /slopə'rɛi/ (n)
szrot
  1. sloopbedrijf

slordig /slɔrdəx/ (adj)
niechlujny
  1. zonder de nodige zorg uitgevoerd

slot /slɔt/ (n)
zamek
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten
  2. een middeleeuwse versterkte woning
koniec
  3. einde

slotenmaker (n)
ślusarz

sluier (n)
welon, woalka

sluimeren (v)
drzemać

sluimering (n)
drzemka
  1. het in een lichte slaap verkeren

sluipschutter (n)
strzelec wyborowy
  1.

sluis (n)
śluza

sluisteken (n)
kreska pionowa
  1. symbool voor een verticaal streepje

sluiten (v)
zamykać
  1. toedoen, dichtmaken
zawierać
  een overeenkomst sluiten

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ (n)
migawka
  1. een element van een fotocamera

sluitspeld (n)
agrafka
  1. een afsluitbare gebogen pin waarmee men twee stukken stof bijeen kan houden, voorzien van een veiligheidskapje dat voorkomt dat men zich eraan bezeren kan

slurf (n)
trąba
  1. verlengde snuit

slurpen (v)
siorbać
  1.

sluw /slyw/ (adj)
chytry
  1. op een doortrapte wijze slim

smaak (n)
gust
  2. gewaarwording bij het proeven van eten en drank
  3. bepaalde subjectieve voorkeur

smachten (v)
umierać z tęsknoty
  1. ~ naar een bijzonder sterk verlangen hebben naar iets dat men ontbeert

smakeloos /ˈsmaː.kə.los/ (adj)
bez smaku
  1. (van voedsel) geen smaak hebbend
  2. (figuurlijk) geen fatsoen of gevoel voor esthetiek of mode hebbend, vulgair

smaragd (n)
szmaragd

smeden (v)
kuć
  1. het bewerken van metalen door deze heet te maken en met een hamer te slaan om het materiaal de gewenste vorm te geven

smederij (n)
kuźnia
  1. atelier, werkplaats van een smid, smederij

smeedijzer (n)
kute żelazo
  1. is ijzer dat wordt gemaakt door het te smeden

smeerwortel (n)
żywokost

smegma (n)
mastka
  1. afscheiding die men onder de voorhuid van de penis kan aantreffen

smeken /smekə(n)/ (v)
błagać
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelleken (n)
drzemlik

smelten (v)
roztapiać, stapiać
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ (n)
tygiel
  1. vuurvaste pot voor het mengen van gesmolten metaal

smeltpunt /smɛltpʌnt/ (n)
temperatura topnienia
  1. de temperatuur waarbij iets gaat smelten

smetstof (n)
zanieczyszczenie
  1. besmet materiaal

smeulen /ˈsmø.lə(n)/ (v)
tleć
  1. zacht en langzaam branden zonder vlammen
  2. verborgen aanwezig zijn

smid (n)
kowal
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smidse (n)
kuźnia, forge
  1. werkplaats van een smid

smient (n)
świstun
  1. smient

smoking (n)
smoking

smokkelaar (n)
kontrabandzista

smoren (v)
dusić
  2. onderdrukken

sms'en /ɛsɛˈmɛsə(n)/ (v)
esemesować
  1. een sms-bericht versturen

smurf (n)
smerf
  1. strip- en tekenfilmfiguur in de vorm van een soort blauwe kabouter met een wit mutsje

snaar (n)
struna, sznur
  2. lang zeer dun rond en flexibel voorwerp
synowa
  2. schoondochter

snaarinstrument (n)
instrument smyczkowy
  1. muziekinstrument met snaren

snaartheorie (n)
teoria strun

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
dziób
  1. bek van een vogel of schildpad

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
śnieg
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
kulka śniegowa, śnieżka
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht
hortensja krzewiasta
  2. kamperfoelieachtige heester

sneeuwbaleffect (n)
efekt kuli śnieżnej

sneeuwblindheid (n)
ślepota śnieżna
  1. hoornvliesontsteking door blootstelling aan een overmaat aan uv-straling op open sneeuwvlakten

sneeuwdek (n)
pokrywa śnieżna
  1. een laag sneeuw op de bodem, die wordt gevormd als gevolg van sneeuwval en sneeuwstormen en gedurende een bepaalde periode blijft liggen

sneeuwen (v)
pada śnieg, śnieżyć
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwgans (n)
śnieżyca większa, śnieżyca duża

sneeuwhoen (n)
pardwa górska
  1. patrijsachtige vogel uit koude streken, die in de zomer een bruinig...

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
zadymka
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwklokje (n)
Śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg
  1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes

sneeuwman (n)
bałwan
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwpanter (n)
pantera śnieżna
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera uncia

sneeuwpop (n)
bałwan
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
zamieć, zawieja

sneeuwuil (n)
sowa śnieżna, puchacz śnieżny
  1. bepaald soort vogel, Bubo scandiacus

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
płatek śniegu
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
szybki

snelheid (n)
prędkość
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snijbiet (n)
botwina

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
ciąć
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snijselderij (n)
selery zwyczajne

snip (n)
bekasowate
  1. benaming voor vogels uit de familie Scolopacidae

snobisme (n)
snobizm
  1. verwaandheid

snoek (n)
szczupak
  1. bepaald soort roofvis die in zoete wateren voorkomt, Esox lucius

snoekbaars (n)
sandacz
  1. bepaald soort zoetwaterroofvis, Sander lucioperca

snoep /snup/ (n)
cukierek
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snor (n)
wąsy
  1. beharing
brzęczka
  2. vogel

snot /snɔt/ (n)
smark
  1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte

snotneus /'snɔtnøs/ (n)
smarkacz
  1. jonge onverlaat, iemand die nog niet meetelt

snowboard (n)
deska snowboardowa
  1. soort skiplank

snuit (n)
pysk
  1.

snuiven (v)
wciągać
  2.

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
chrapać
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

sociaal /soʃal/ (adj)
socjalny
  1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving
  2. geneigd om in groepen te leven
  3. gevoel hebbend voor de nood van de medeleden van de samenleving

sociale onthouding (phraseologicalUnit)
dystansowanie społeczne
  1.

socialisme (n)
socjalizm

sociniaan (n)
socynianin
  1. een aanhanger van het socinianisme

sociologie (n)
socjologia
  1. wetenschap

socioloog (n)
socjolog

soefisme (n)
sufizm

soennisme (n)
sunnizm

soep /sup/ (n)
zupa
  1. vloeibaar gerecht

soera (n)
sura

soevereiniteit (n)
suwerenność

software (n)
oprogramowanie
  1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer

sok (n)
skarpeta
  1. kous die tot net boven de enkel komt

sokkel (n)
cokół
  1. een voetstuk, voornamelijk voor beelden

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
żołnierz
  1. krijgsman met de laagste rang binnen een strijdmacht

soldeerbout (n)
lutownica
  1. een stuk gereedschap om mee te solderen

soldeerlamp (n)
lampa lutownicza
  1. brander waarmee men kan solderen

soldeersel (n)
cyna
  1. metaalmengsel waarmee men

solderen (v)
lutować
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

solidariteit (n)
solidarność

solipsisme (n)
solipsyzm

solo /ˈsolo/ (n)
solo

som /sɔm/ (n)
suma
  1. resultaat van een optelling
som
  2. munteenheid van Kirgizië

somber /ˈsɔmbər/ (adj)
ponury
  1. in neergeslagen stemming
  2. een neergeslagen stemming veroorzakend

sonate (n)
sonata
  1. instrumentaal muziekstuk

soort /ˈsɔːrt/ (n)
gatunek
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortnaam (n)
apelatiwum
  2. de naam van de groep waartoe iets behoort

sorry (interjection)
przepraszam
  1. een informele verontschuldiging of excuses

sorteren (v)
posortować
  1. orde in een verzameling aanbrengen door soort bij soort te leggen

souvenir (n)
suwenir
  1. klein voorwerp dat helpt om aan een prettige ervaring met een plaats of persoon terug te denken

spaak (n)
szprycha
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaander /ˈspandər/ (n)
wiór
  1. langwerpig stukje hout dat bij het hakken afvalt.

spaarpot (n)
skarbonka
  1. afgesloten voorwerp waarin contant geld opgespaard wordt

spaarzaam /'spar.zam/ (adj)
oszczędny
  1. zorg dragend niet te verspillen

spade (n)
szpadel
  1. brede, zware schep, bedoeld voor het spitten van grond

spaghetti (n)
spaghetti

spalk (n)
szyna
  1. plankje e.d. om arm of been rust te geven

spaniël (n)
spaniel
  1. hondenras

spanwijdte (n)
rozpiętość skrzydeł
  1. afstand tussen uiteinden

spar (n)
świerk, jodła
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
oszczędzać
  1. geld niet uitgeven
zbierać
  2. verzamelen

spasticiteit (n)
spastyczność
  1. verhoogde spierspanning, continue kramp

spatbord /spɑdbɔrt/ (n)
błotnik
  1.

spatel (n)
szpatułka kuchenna
  1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren

spatie (n)
odstęp
  1. tussenruimte tussen twee woorden

spationaut (n)
spationauta

specht (n)
dzięcioł
  1. benaming voor middelgrote robuuste vogels behorende tot de familie Picidae

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
specjalny
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specialist /ˈspesɪɑlɪst/ (n)
specjalista
  1. persoon die ergens veel verstand van heeft
  2. arts die een bepaald onderdeel van de geneeskunde beoefent

specialiteit (n)
specjalność
  1. bijzondere kennis of vaardigheid van iemand
  2. bijzonder product

specificatie (n)
specyfikacja
  1. specificatie

specifiek (adj)
specyficzny
  1. kenmerkend

spectrum (n)
widmo
  1. kleurenband

speculeren (v)
spekulować
  1. inzetten op een bepaalde kans, meestal met hoog risico

speeksel (n)
ślina
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speekselklier (n)
gruczoł ślinowy
  1. een klier die speeksel produceert en naar de mondholte afscheidt

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
zabawka
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart (n)
karta

speen (n)
smoczek
  1. rubber of plastic afsluiting op een zuigfles
cycek
  2. tepel van een zoogdier

speenkruid (n)
ziarnopłon wiosenny
  1.1 bepaald soort plant met niervormige bladeren, botergele bloemen en wortelknolletjes, Ficaria verna

speer /spɪːr/ (n)
włócznia, oszczep
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spek (n)
bekon
  1. onderhuidse vetlaag bij varkens

spektakel /spɛkˈtaːkəl/ (n)
spektakl
  1. opzienbarend schouwspel

spel (n)
gra
  1. bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

spelcomputer /'spɛl.kɔm.pju.tər/ (n)
konsola do gier
  1. een computersysteem dat specifiek gemaakt is om spellen op te spelen

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
grać, bawić się

speler (n)
gracz
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spelfout (n)
błąd ortograficzny
  1. een fout

spellen /ˈspɛlə(n)/ (v)
literować
  1. letters in de juiste volgorde plaatsen

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
pisownia, ortografia
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelt (n)
orkisz, pszenica orkisz
  1. grove tarwesoort

speltbloem (n)
mąka orkiszowa
  1. fijn gemalen zaden van Triticum spelta

speltheorie (n)
teoria gier
  1. een tak van de wiskunde waarin het nemen van beslissingen centraal staat

speltmeel /spɛltmɪːɫ/ (n)
mąka orkiszowa
  1. fijn gemalen zaden van Triticum spelta

sperma /'spɛrma/ (n)
nasienie

spermacel (n)
plemnik
  1.

sperwer (n)
krogulec
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

sperwergrasmus (n)
pokrzewka jarzębata
  1. bepaald soort zangvogel, Sylvia nisoria

sperzieboon (n)
fasolka szparagowa, fasolka szparagowa zielona
  1. en 2. (peul van) cultivar van Phaseolus vulgaris

speurhond (n)
ogar
  1. speciaal opgeleide hond voor het zoeken en volgen van reuksporen

spiegel (n)
lustro, zwierciadło
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spier /spir/ (n)
mięsień, muskuł
  1. een orgaan

spijbelen (v)
wagarować
  1.

spijker (n)
gwóźdź
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spijten /spɛj.tǝ:/ (v)
żałować
  1. berouw veroorzaken

spin (n)
pająk
  1. geleedpotig dier met acht poten

spinazie (n)
szpinak, szpinak warzywny
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spindoctor (n)
spin doctor
  1. voorlichter

spinnen (v)
prząść
  1. een lange draad vervaardigen door enkele vezels in elkaar te vervlechten
mruczenie
  2. snorren, een brommend geluid maken

spinnenkobbe (n)
pająk
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenkop (n)
pająk
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenweb (n)
nić pajęcza
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion (n)
szpieg

spionage (n)
szpiegostwo
  1. de handeling van het spioneren

spiraal (n)
spirala
  1. een kromme lijn
  4. bepaald voorbehoedmiddel

spiritualiteit (n)
duchowość

spirocheten (n)
krętki
  1. benaming voor de groep Spirochaetes

spit (n)
rożen
  1. draaiende staak waarop men vlees of een geslacht dier spietst en boven of naast een hittebron roostert

spitsmuis (n)
ryjówkowate
  1. klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten, behorend tot de familie Soricidae

spleet /splet/ (n)
rysa, szczelina

splenomegalie (n)
splenomegalia
  1. miltvergroting

splinter /'splɪntər/ (n)
drzazga
  1. klein puntig scherfje

spoel (n)
cewka
  2. een element van zelfinductie

spoelen (v)
płukać

spoetnik (n)
sputnik
  1.

spondee (n)
spondej
  1. versvoet met twee beklemtoonde lettergrepen

spons (n)
gąbka

sponsor (n)
sponsor

spontaan (adj)
samorzutny

spook /spok/ (n)
duch
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spoonerisme (n)
gra półsłówek
  1. verspreking door verwisseling van klanken van verschillende woorden

spoor (n)
tor
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt

spoorloos (adj)
bez śladu
  1. verdwenen zonder aanwijzing van waarnaartoe

spoorweg (n)
kolej

sporadisch (adj)
sporadycznie

sporkehout (n)
kruszyna pospolita
  1. bepaald soort loofboom, Frangula alnus

sport /spɔrt/ (n)
sport
  1. lichaamsbeweging

sporter (n)
sportowiec
  1. beoefenaar van een sport

sportman (n)
sportowiec
  iemand die zich toelegt op het bedrijven van sport

sportvrouw (n)
sportsmenka
  1. vrouw die sport op een hoog niveau beoefent

spotlight (n)
jupiter
  1. toneellamp

spotvogel (n)
zaganiacz, zaganiacz zwyczajny
  1. een zangvogel die geluiden kan nabootsen

spraak /sprak/ (n)
język
  1. het vermogen om te spreken

spraakherkenning /'sprakhɛrkɛnɪŋ/ (n)
rozpoznawanie mowy
  1. het omzetten van geluiden in taal

spraakkunst (n)
gramatyka
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal

spraakzaamheid (n)
gadatliwość
  1. geneigdheid om veel te praten

spreekwoord (n)
przysłowie

spreeuw (n)
szpak zwyczajny, szpak
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
mówić
  1. zich met behulp van de stem uiten

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
skakać, skoczyć
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

sprinkhaan (n)
konik polny, pasikonik
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sprinkhaanrietzanger (n)
świerszczak zwyczajny
  1. bepaald soort vrij kleine vogel met gestreepte bovenzijde en monotone zang, Locustella naevia

sproet (n)
pieg
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sprong (n)
krok

sprookje (n)
bajka, baśń
  1. verzonnen vertelling

sprot (n)
szprot, szprotka
  Sprattus sprattus

spruit (n)
kapusta brukselska
  2. een uitloper van de spruitkool

spruitkool (n)
brukselka
  1. koolsoort waarvan de gekookte okselknoppen als spruitjes gegeten worden

spruw (n)
pleśniawka, drożdżyca
  1. slijmvliesontsteking in mond of darmen

spugen /'spy.ɣə(n)/ (v)
pluć
  1. speeksel uit de mond doen uitschieten

spuiten (v)
lać się
  2. ergatief: snel stromen

spuitgast (n)
strazak

spyware (n)
oprogramowanie szpiegowskie, oprogramowanie szpiegujące

squash (n)
squash

staafkerk /ˈstaf.kɛrk/ (n)
kościół słupowy
  1. een geheel uit hout opgetrokken kerkgebouw, met een typische bouwstijl die voornamelijk in Scandinavië wordt aangetroffen

staal (n)
stal
  1. een legering van ijzer en koolstof

staan /staːn/ (v)
stać
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart (n)
ogon, chwost
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto

staartmees (n)
raniuszek zwyczajny, raniuszek

staat (n)
stan, państwo
  1. een land
  1. toestand

staatkunde (n)
politologia
  1. een discipline

staatsbedrijf (n)
przedsiębiorstwo państwowe
  1.overheidsbedrijf

staatsgreep (n)
przewrót
  1. illegale afzetting van een regering

staatshoofd (n)
głowa państwa
  1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert

stabiel /sta'bil/ (adj)
stabilny
  1. standvastig, duurzaam

stabiliteit (n)
stabilność

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
miasto
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
ratusz
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion (n)
stadion

stadspoort (n)
brama miasta
  1.

stadstaat /ˈstɑt.stat/ (n)
wolne miasto
  1. staatsvorm

staf (n)
kij
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

stag (n)
sztag
  1. een touw of kabel waarmee een mast stabiel wordt gehouden

stagflatie (n)
stagflacja
  1.

staken /'stakən/ (v)
strajkować
  1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon

staking /'stakɪŋ/ (n)
strajk
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
stajnia
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en)

stalinisme (n)
stalinizm
  1. variant van het marxisme-leninisme gekenmerkt door een totalitair nationalistisch communisme waarin alle macht geconcentreerd wordt bij een geadoreerde partijleider en meedogenloos geweld wordt gebruikt om iedere weerstand daartegen te breken

staljongen (n)
stajenny
  1.

stalking (n)
nękanie
  1. hinderlijk volgen

stam (n)
pień
  2. deel van de boom tussen de wortels en de kruin
plemię
  4. op verwantschap berustende samenlevingsvorm van meer families in beschavingen met weinig verstedelijking
temat
  7.

stamboom /'stɑmbom/ (n)
drzewo genealogiczne
  1-2

stamcel (n)
komórka macierzysta

stamper (n)
tłuczek
  2. vijzelstamper

standaardtaal (n)
język literacki, język ogólny
  1. officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldt.

standbeeld (n)
posąg, statua
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

stank /stɑŋk/ (n)
fetor, smród
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
krok
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel (n)
stos
  1. een gestructureerde hoop spullen
  2. de tijdelijke constructie waarop een in aanbouw of reparatie zijnd schip rust

stapelbed (n)
łóżko piętrowe
  1.Twee bedden op elkaar

stapelwolk (n)
obłok
  1. cumulus

stappen /ˈstɑ.pə(n)/ (v)
kroczyć
  1. het lichaam vooruit bewegen door een of meer keer een voet naar voren te zetten

staren /starən/ (v)
gapić się

start /stɑrt/ (n)
początek, start
  1. een begin ergens van

starten /stɑrtə(n)/ (v)
ruszyć
  1. iets op gang brengen

statief (n)
statyw
  1. stabiel onderstel voor camera

statiegeld (n)
kaucja
  1. geld dat betaald wordt voor een verpakking dat men terugkrijgt bij inleveren hiervan en waardoor die verpakking uiteindelijk terugkomt op zijn standplaats (statie)

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
stacja, dworzec
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

stationwagen (n)
kombi
  1.

statistiek (n)
statystyka

statistisch (adj)
statystyczny
  1. cijfermatig berekend

status (n)
stan
  1. plaats in een vast geheel of een bepaald proces

status quo (n)
status quo
  1. huidige stand van zaken

statutair (adj)
ustawowy

steeds (adv)
ciągle, zawsze
  1. voortdurend

steeg (n)
uliczka
  1. zeer smal straatje

steek /steːk/ (n)
dźgnięcie
  1. een penetratie met een scherp puntig voorwerp
ścieg
  3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald

steekspel (n)
turniej
  1. een spel waarbij twee ridders elkaar met lansen trachtten uit het zadel te werpen

steekwagen (n)
młynarka
  1.

steelpan (n)
rondel

steen /sten/ /steːn/ (n)
kamień
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenarend (n)
orzeł przedni
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok (n)
koziorożec
  1.1 bepaald soort zoogdier, Capra ibex

steenbreek (n)
skalnica

steeneik /ste.nɛi̯k/ /ste.nɛːk/ /sten.ʔɛi̯k/ (n)
dąb ostrolistny
  1. Quercus ilex; een boom uit de napjesdragersfamilie

steengroeve (n)
kamieniołom
  1.

steenkool (n)
węgiel kamienny
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steenmarter (n)
kuna domowa
  1. bepaald soort zoogdier, Martes foina

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Epoka kamienia

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
pójdźka
  1. bepaald soort vogel, Athene noctua

steenvrucht (n)
pestkowiec
  vlezige vrucht waarvan het binnenste deel steenhard is

steganografie (n)
steganografia
  1. de kennis van het op verborgen wijze overbrengen van informatie

steiger (n)
rusztowanie
  2. werkvloerconstructie in de bouw

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
stromy
  1.

stekelbaars (n)
ciernikowate
  1. benaming voor kleine vissen met puntige doorns op de rug en de buik uit de familie Gasterosteidae

stekelvarken (n)
jeżozwierz
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken (v)
pchać
  1. doorboren, prikken
podpalać
  2. doen ontvlammen

stekker /'stɛkər/ (n)
wtyczka
  1. stekker

stel /stɛl/ /stɛɫ/ (n)
para
  1. een tweetal of een klein aantal bij elkaar behorende onderdelen of mensen

stelen /'stelən/ (v)
kraść
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stellende trap (n)
stopień równy
  1.

stelt /stɛlt/ (n)
szczudło

stem /'stɛm/ (n)
głos
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd
  6. een keuze gemaakt door een stemmer (kiezer) bij een stemming (verkiezing)
  2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt
  3. het geluid dat een mens bij het zingen voortbrengt

stemband (n)
struna głosowa
  1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd

stemknop (n)
stroik
  1. een draaibare stift met draaiknop van een muziekinstrument

stemmen /stεmə(n)/ (v)
głosować
  1. deelnemen aan een verkiezing
stroić
  2. een instrument op de juiste toonhoogte brengen

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
pieczęć
  A2. een afdruk van [1]
znamię
  A3. beschrijvende plantkunde: bovenste gedeelte van de stamper in een bloem

stemschroef (n)
stroik
  1. een draaibare stift met draaiknop van een muziekinstrument

stemvork /stɛmvɔrək/ (n)
kamerton
  1. stemvork

stengel (n)
łodyga
  1. langgerekt en stevig orgaan van een vaatplant dat water en voedingstoffen vervoert

stenigen (v)
kamienować, ukamienować
  1. met steenworpen doden

steniging (n)
ukamienowanie

step (n)
hulajnoga
  1. vervoermiddel op twee wielen, (gedeeltelijk) met de voet aangedreven

ster /stɛr/ (n)
gwiazda
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
  2. een beroemdheid

steradiaal (n)
steradian

stereochemie (n)
stereochemia

stereometrie (n)
stereometria

sterfbed /ˈstɛrvbɛt/ (n)
łoże śmierci
  1. het bed waarop men sterft

sterfelijk (adj)
śmiertelny

sterfte /'sterftə/ (n)
śmiertelność
  1. het aantal sterfgevallen in een bepaalde tijd of in bepaalde omstandigheden

sterftecijfer (n)
umieralność
  1. een getal dat aangeeft hoeveel sterfgevallen er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

sterilisatie /ˌsteriliˈzasi/ /ˌsterəliˈzatsi/ (n)
sterylizacja
  1. een handeling waarmee alle ziektekiemen worden gedood

steriliseren (v)
sterylizować
  1. iets vrij maken van micro-organismen
  2. onvruchtbaar maken

steriliteit (n)
bezpłodność
  1. onvruchtbaarheid

sterk /stɛrk/ (adj)
mocny
  1. krachtig
  2. geconcentreerd

stern (n)
rybitwa
  1. benaming voor slanke meeuwachtige vogels uit de familie Sternidae

sterrenkunde (n)
astronomia
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenkundige /stɛrən'kʏndəɣə/ (n)
astronom

sterrenstelsel (n)
galaktyka

sterrenwacht (n)
observatorium

sterrenwichelaar (n)
astrolog

sterveling (n)
śmiertelnik
  1. een sterfelijk wezen

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
umierać
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stervrucht (n)
karambola

stethoscoop /steto'skop/ (n)
stetoskop
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steunbeer (n)
przyczółek

steunen /'stønə(n)/ (v)
wspierać
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen

steur (n)
jesiotr
  1. bepaald soort anadrome vis, Acipenser sturio

stewardess (n)
stewardesa

stichten (v)
zakładać
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichting (n)
fundacja
  2. zelfstandig vermogen met rechtspersoonlijkheid opgericht op de verwezenlijking van een bepaald belangeloos oogmerk

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
macocha
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader (n)
ojczym
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
byk

stijfsel (n)
krochmal

stijgbeugel (n)
strzemię
  1. voetsteun voor de ruiter

stijl /stɛi̯l/ (n)
styl
  1. handelswijze
  3. beschrijvende plantkunde: buisvormige, middelste gedeelte van de stamper

stijve (n)
kościej

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
azot
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
nieruchomy
  1. geen of weinig geluid producerend
  2. onbeweeglijk
  3. rustig, kalm

stilleven (n)
martwa natura

stilte /'stɪl.tə/ (n)
cisza

stilzwijgend (adj)
milczący
  1. zonder iets openlijk uitgesproken te hebben

stimuleren (v)
stymulować
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stinkdier (n)
skunks
  1. bepaald soort zoogdier, Mephitis mephitis

stinken (v)
śmierdzieć, cuchnąć
  1. een onaangename geur hebben

stipendium (n)
stypendium
  1. (studie)beurs

stipt /stɪpt/ (adj)
punktualny
  1. precies op tijd komend
  nauwgezet

stipt /stɪpt/ (adv)
punktualny
  1. met grote precisie

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
krzesło
  1. zitmeubel

stoelgang /'stulɣɑŋ/ (n)
wypróżnienie
  1.
stolec
  2.

stoeltjeslift (n)
kolej krzesełkowa, wyciąg krzesełkowy
  1. een kabelbaan waarin je zittend een hoogte overbrugt

stof (n)
kurz, proch
  1. heel kleine deeltjes

stoffelijk (adj)
materialny
  1. tot de materie behorend of eruit bestaand, materieel

stofzuiger (n)
odkurzacz
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stoichiometrie (n)
stechiometria

stok /stɔk/ (n)
kij

stokvis (n)
stokfisz
  1. gedroogde kabeljauw of kabeljauwachtige vis, zoals heek, leng, lom, schelvis en koolvis

stollingsgesteente /ˈstɔlɪŋsɣəˌstentə/ (n)
skały magmowe
  1. gesteente bestaande uit gestolde lava of gestold magma.

stom /stɔm/ (adj)
niemy
  1. geluidloos
  2. niet in staat te spreken

stoomboot (n)
parostatek
  1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen

stoomlocomotief (n)
lokomotywa parowa, parowóz
  1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine

stoomschip (n)
parowiec
  1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine

stoomturbine (n)
turbina parowa

stoottand (n)
kieł
  1. grote slagtand

stopbord /'stɔbɔrt/ (n)
stop
  1.

stoppelhaar (n)
sierść
  1

storen /ˈstorə(n)/ (v)
przeszkadzać
  1.het functioneren nadelig beïnvloeden

storm (n)
burza, sztorm
  1. erg harde wind

stormram (n)
taran
  een toestel, balk, e.d. om een deur, poort te forceren

storten (v)
deponować
  2. geld in een rekening inbrengen

storting (n)
depozyt
  1. het storten van geld op een bankrekening

stotteren (v)
jąkanie
  1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
promień
  1. de lijn van middelpunt naar omtrek
  2. een bundel elektromagnetische straling
strumień
  3. spuitend gas of vloeistof

straat /strat/ (n)
ulica, droga
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats
cieśnina
  2. een smalle doorgang tussen twee zeeën

stracciatella (n)
stracciatella
  1. soep
  2. zuivelproduct

straf (n)
karanie
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
karać
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafmaatregel (n)
sankcja

strafrecht /'strɑfrɛxt/ (n)
prawo karne
  1. het geheel van rechtsregels waarmee bepaalde handelingen strafbaar worden gesteld

strafschop /'strɑf.sxɔp/ (n)
rzut karny
  1. directe vrije trap

strak (adj)
ciasny
  1. nauwzittend

straling (n)
promieniowanie

strand (n)
plaża, obszar nadmorski
  1. Strook land langs de kust

stranden (v)
osiąść na mieliźnie
  1. aan de grond vastlopen

strateeg /straˈteɣ/ (n)
strateg
  1. een persoon die strategieën uitwerkt

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
strategia
  1. een plan om iets te bereiken

stratosfeer (n)
stratosfera

stratovulkaan (n)
stratowulkan
  1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava

streek /strek/ (n)
kreska
  3. een veeg of streep met een werktuig

streep (n)
pasek
  2. lijnvormig patroon

strelen (v)
głaskać, gładzić
  1. zachtjes met de hand over iets of iemand strijken

stremmen (v)
zsiadać się
  1. neerslaan van opgeloste eiwitten

stremsel (n)
podpuszczka
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

stress (n)
stres
  1. spanning, geestelijke druk.

streven (v)
dążyć
  1. een doel willen bereiken

strijd (n)
bitwa
  1. een handgemeen
  2. een militair treffen

strijdknots (n)
buzdygan, maczuga
  1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop

strijdwagen (n)
rydwan

strijken (v)
prasować
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ (n)
żelazko
  1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken

strijkinstrument (n)
instrument smyczkowy
  1. gestreken snaarinstrument

strijkplank (n)
deska do prasowania
  1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden

strijkstok (n)
smyczek
  1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden

stro /stro/ (n)
słoma
  1. droge bloeistengels van graangewassen

strontium (n)
stront
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

strontje (n)
jęczmień, jęczmyk
  1. zweertje op het ooglid

stroom /stroːm/ (n)
prąd
  2. elektriciteit

stroomgebied (n)
zlewnia

stroop (n)
syrop
  1. dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas (n)
krawat

strottenhoofd (n)
krtań

structureel (adj)
strukturalny
  1. met betrekking tot de opbouw van een geheel

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
struktura
  de interne opmaak van een geheel

struik (n)
krzak
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
potknąć się
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikhei (n)
wrzos pospolity, wrzos zwyczajny
  1. bepaald soort in heel Europa voorkomende plant, Calluna vulgaris

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
struś
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

student /styˈdɛnt/ (n)
student, studentka
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren (v)
uczyć się
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
nauka
  1.

studiebeurs (n)
stypendium

studio (n)
studio
  1. werkplaats van een beeldend kunstenaar
  2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden
  3. een eenkamerappartement

stug /stɵx/ (adv)
bezwładny
  1 weerbarstig

stuitbeen (n)
kość ogonowa
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuitligging /'stœytlɪxɪŋ/ (n)
poród pośladkowy
  1.

stuk /stɵk/ (n)
pionek
  1. deel

stukadoor (n)
tynkarz
  1. Soort bouwvakker

stuntman (n)
kaskader

stuur /styːr/ (n)
kierownica
  1. een hulpmiddel waarmee een bestuurder richting kan geven aan een voertuig

stuurbekrachtiging /ˈstyrbəkrɑxtəxɪŋ/ (n)
wspomaganie kierownicy
  1. ondersteuning bij het sturen

stuurboord (n)
sterburta
  1. de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurman (n)
sternik
  1. iemand die een vaartuig bestuurt

stuurprogramma (n)
sterownik
  1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem

stuw (n)
jaz
  1. vaste of regelbare waterkering

stuwmeer (n)
rezerwuar
  1. kunstmatig meer

stuwwal (n)
morena spiętrzona
  1.

subdominant (n)
subdominanta
  subdominant

subjectiviteit (n)
subiektywność

sublimatie (n)
sublimacja
  2. het proces waarbij een vaste stof overgaat in zijn dampfase

substantie (n)
substancja
  1. stof (stoffen)

subtiel /sʌp'til/ (adj)
subtelny
  1. alleen bij nauwkeurig toezien of voor fijn gevoel waar te nemen of te begrijpen
  2. fijn onderscheidend, scherpzinnig

succes (n)
powodzenie, sukces
  1. het slagen van een opzet

sufferig (adj)
bęcwał
  2. dom

suffix (n)
przyrostek
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suiker (n)
cukier
  1. zoetstof

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ (n)
burak cukrowy
  1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt

suikerdiefje (n)
cukrzyk
  1. Coereba flaveola, een klein zangvogeltje uit de tropische delen van de Amerika's...

suikerriet (n)
trzcina cukrowa
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ (n)
wata cukrowa
  1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje

sulfaat (n)
siarczan

sulfide (n)
siarczek

sulfiet (n)
siarczyn
  1. zouten die het sulfiet-ion SO₃2- bevatten

super (n)
super

supergeleiding (n)
nadprzewodnictwo
  1. afwezigheid van elektrische weerstand

supermarkt (n)
supermarket

supernova (n)
supernowa
  het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert

surrealisme (n)
surrealizm

syfilis (n)
kiła

syllabisch (adj)
sylabiczny

syllogisme (n)
sylogizm
  1. een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt

symboliseren (v)
symbolizować

symbool (n)
symbol
  1. Teken

symfonie (n)
symfonia

symmetrie (n)
symetria

sympathie (n)
sympatia
  1. een gevoel van toegenegenheid

sympathiek /sɪmpa'tik/ (adj)
współczujący

symposium /sɪmˈpoziəm/ (n)
sympozjum
  1. een wetenschappelijke samenkomst waarop verschillende wetenschappers een lezing houden over een bepaald onderwerp

symptomatisch (adj)
symptomatyczny
  1. met betrekking tot ziekteverschijnselen

symptomatologie (n)
symptomatologia

symptoom /sɪmˈtom/ (n)
objaw, symptom
  1. ziekteverschijnsel

synagoge (n)
synagoga
  1. gebedshuis van joden.

synchroniciteit (n)
synchroniczność

synchroonzwemmen (v)
pływanie synchroniczne

syncope (n)
omdlenie
  1. plotseling bewustzijnsverlies
  3. wegval van middenklank

syndicalist (n)
syndykalista
  1.

syndroom /sɪnˈdrom/ (n)
syndrom
  1. ziektebeeld

synergie (n)
synergia
  1. situatie waarbij het samengaan van delen groter is dan de som der delen

synoniem (n)
synonim
  1. gelijkbetekenend woord

syntactisch (adj)
syntaktyczny

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
składnia, syntaksa
  1.
  2.

synthetisch (adj)
syntetyczny
  1. op kunstmatige manier gefabriceerd

systeem /siˈstem/ (n)
system, układ
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel...

systeemanalyse (n)
analiza systemowa
  1. een interdiscipline tussen informatie en bedrijfskunde, gericht op het analyseren van systemen, voorafgaande aan reorganisatie en of automatisering van bedrijfsprocessen
  2. een werkwijze om verschijnselen te bestuderen voorafgaande aan de ontwikkeling van informatiesystemen

systeemdenken (n)
myślenie systemowe

systeemtheorie (n)
teoria systemów
  1. de theorie over de systematische beschouwing van systemen in de natuur, wetenschap en of maatschappij

systematiseren (v)
systematyzować
  1. het stelselmatig ordenen volgens een vooropgezet systeem

taai /taj/ (adj)
twardy
  1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting
  2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees)

taak /taːk/ (n)
zadanie
  1. een te verrichten werk

taal /taːl/ (n)
język
  1. een systeem van spraakklanken door middel waarvan mensen met elkaar communiceren en de schriftelijke...

taalbeheersing /ˈtaːlbəˌɦeːrsɪŋ/ (n)
sprawność/biegłość językowa
  1. het vermogen zich te kunnen uitdrukken in een of meer talen

taaleigen (n)
idiom
  1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal

taalfout /talfɔut/ (n)
błąd językowy
  1. een fout tegen de grammatica van een taal

taalgevoel /ˈtalɣəˌvul/ /ˈtaɫχəˌvuɫ/ (n)
wyczucie językowe
  1. het vermogen om het juiste gebruik van een taal aan te voelen

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
fonem
  1.

taalkunde (n)
językoznawstwo
  1. wetenschap

taalstrijd /ˈtalstrɛːit/ /ˈtalstrɛːt/ (n)
konflikt językowy
  1. een strijd om de talen die in een bepaalde situatie gebruikt moeten worden of de wijze waarop de taal gebruikt moet worden

taalwetenschapper (n)
językoznawca
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taart /taːrt/ (n)
ciasto
  1. cirkelvormig zoet gebak

tabak (n)
tytoń
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp (n)
fajka

tabel (n)
tabela
  1. een geordende lijst met gegevens

tabernakel (n)
tabernakulum

tablet (n)
tabletka
  1. pastille

taboe (n)
tabu
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt
  1. het getal 80

tachycardie (n)
tachykardia

taco (n)
tacos
  1. kleine, gevouwen tortilla, gevulde mexicaanse maïspannenkoek

tact (n)
takt

tactiek /tɑkˈtik/ (n)
taktyka
  1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken

tactvol /ˈtɑkt.fɔɫ/ (adj)
taktowny

taf (n)
tafta
  1. taf

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
stół
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ (n)
obrus
  kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt

tafeltennis (n)
tenis stołowy, ping-pong
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

tafelzout (n)
sól kuchenna
  1. fijn zout

tahin (n)
tahini
  1. een soort van pasta, gemaakt van gemalen sesamzaad met toevoeging van o.a. citrussap, knoflook, peterselie...

taiga (n)
tajga
  1. naaldbossen in koude streken

taikonaut /ˌtɑjkoˈnaʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnɔʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnʌʊ̯t/ (n)
taikonauta
  1. een Chinese ruimtevaarder.

tak /tɑk/ (n)
gałąź
  1. een deel van een boom of struik

talg /tɑɫx/ (n)
łój
  2. het harde vet van sommige herkauwers

talgklier (n)
gruczoł łojowy
  1.een klier om de haarzakjes, die talg afgeeft

taling (n)
cyraneczka
  1. benaming voor kleine vogels uit het geslacht Anas of het geslacht Callonetta

talk /tɑlk/ (n)
talk

talkpoeder (n)
talk
  1. van personen dat ze niet erg meegaand zijn

talrijk (adj)
liczny
  1. groot in aantal

tamarinde /tɑma'rɪndə/ (n)
tamarynd
  1. en 2. (vruchten van de) tamarindeboom

tamboerijn (n)
tamburyn
  1. muziekinstrument

tand (n)
ząb, zęby
  1. hard wit voorwerp in de mond
ząb
  2. scherp uitsteeksel

tandarts (n)
dentysta
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandem (n)
tandem
  1. fiets

tandenborstel (n)
szczoteczka do zębów
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker (n)
wykałaczka
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandheelkunde (n)
dentystyka, stomatologia
  1. wetenschap voor de verzorging van de tanden

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
pasta do zębów
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandpijn /tɑntpɛin/ (n)
ból zęba
  1. pijn in één of meerdere tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
dziąsło
  1. deel van het mondslijmvlies waarin de tanden vastzitten

tandzijde (n)
nić dentystyczna
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

tang /tɑŋ/ (n)
szczypce, obcęgi
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
zbiornik, cysterna, tank
  1. een groot vat
czołg, tank
  2. een oorlogsvoertuig

tanker (n)
tankowiec, zbiornikowiec
  1. schip

tantaal (n)
tantal
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tantalium (n)
tantal
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
ciotka, ciocia
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

taoïsme (n)
daoizm
  1. een Chinese filosofische en religieuze stroming

tapijt (n)
dywan

tapioca (n)
tapioka
  1. zetmeel verkregen uit de wortelknol van Manihot esculenta

tarantula (n)
tarantula
  1. gifspin

tarbot (n)
skarp
  1. grote eetbare platvis

tarief /tɑˈrif/ (n)
taryfa
  1. een vastgesteld bedrag per eenheid

tarra (n)
tara

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
pszenica
  3. zaad van tarwe
  2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum)

tarwevlokken (n)
płatki pszenne
  1. (voorgekookte) geplette tarwegranen

tarwezemelen (n)
otręby pszenne
  zemelen van tarwekorrels

tas /tɑs/ (n)
torba
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tatoeage (n)
tatuaż
  1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ (v)
tatuować, robić tatuaż
  1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

tautologie (n)
tautologia

taxateur (n)
rzeczoznawca

taxi /tɑk.si/ (n)
taksówka, taxi
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taxistandplaats (n)
postój taksówek
  1. een opstelplaats voor taxi's waar zij wachten op passagiers

taxiën (v)
kołować
  1. over de grond op wielen voortbewegen van vliegtuigen

taxonomie (n)
taksonomia

te midden van (phraseologicalUnit)
pośród
  1. in het midden van

technetium (n)
technet
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

techniek (n)
technika
  1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen

technisch (adj)
techniczny
  1. op techniek betrekking hebbend

technocratie (n)
technokracja

technocratisch (adj)
technokratyczny
  1.

technologie (n)
technologia

teddybeer (n)
miś
  1. zachte pluizige speelgoedbeer

teef /tef/ (n)
suka
  1. wijfjeshond

teek (n)
kleszcz
  1. achtpotige parasiet uit de orde Ixodida

teen (n)
palec u nogi, palec
  1. vingers van de voet

teenslipper (n)
japonka

teer /ter/ (n)
smoła, dziegieć
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

tegelzetter (n)
glazurnik
  1. een bouwvakker die wandtegels zet en vloertegels legt

tegemoet /ˈteɣəmut/ /ˈteχəmut/ (adv)
kierunek
  1. tegen (personen)

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
przeciwko, przeciw
  1. zijdelings aanleunend
przeciw
  2. oneens met, ter bestrijding van

tegengaan (v)
przeciwdziałać
  1. proberen iets te stoppen of te verhinderen

tegengif (n)
antidotum
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenover (preposition)
naprzeciw
  1. aan de overzijde van

tegenovergestelde (n)
przeciwieństwo
  1. hetgeen wat precies voorstelt wat iets helemaal niet is

tegenoverliggend (adj)
przeciwległy
  1. aan de overkant liggend

tegenpaus (n)
antypapież
  1. iemand die de pauselijke titel opeist zonder door het Vaticaan als paus erkent te zijn

tegenspreken (v)
dementować
  1. zich met woorden verzetten

tegenstander (n)
przeciwnik
  1. vijand, rivaal

tegenstrijdig (adj)
sprzeczny
  1. niet overeenstemmend

tegenwoordige tijd (phraseologicalUnit)
czas teraźniejszy
  1.

tegenzin /ˈteɣə(n)zɪn/ (n)
niechęć
  1. het geen zin hebben in iets

teken /'te.kə(n)/ (n)
znak
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenaar (n)
rysownik
  1. iemand die beroepsmatig tekent

tekenen (v)
rysować, narysować
  een tekening maken

tekenfilm /ˈtekə(n)ˌfɪlm/ /ˈtekə(n)ˌfɪɫm/ (n)
film rysunkowy
  1. een film waarin een getekende realiteit wordt verbeeld

tekening (n)
rysunek
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling

tekort (n)
deficyt
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekst /tɛkst/ (n)
tekst
  1. verzameling letters en/of woorden

tekstverwerker (n)
edytor tekstu, procesor tekstu
  1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt

tektoniek (n)
tektonika
  1. natuurlijke processen

tektonisch (adj)
tektoniczny
  1. betrekking hebbend op de aardplaten, de breuken in de aardplaten en hun verschuivingen

telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/ (v)
telefonować
  1. een telefoon gebruiken

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
telefon
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telefoonnummer (n)
numer telefonu
  1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting

telemetrie (n)
telemetria

telescoop (n)
teleskop
  1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden

teleurgesteld (adv)
rozczarowany
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen (v)
rozczarować, zawieść
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

teleurstellend (adj)
rozczarowujący
  1.

teleurstelling (n)
rozczarowanie, zawód
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting

televisie (n)
telewizor, telewizja
  1. elektrisch apparaat
telewizja, telewizor
  2. medium

televisiesysteem (n)
systemy emisji sygnału telewizyjnego
  1. een technische norm waaraan een televisiesignaal moet voldoen

telg /tɛlx/ (n)
latorośl
  1. lid van een familie

tellen (v)
liczyć
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
licznik
  1. het getal boven de streep van een breuk

tellurium (n)
tellur
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telluur (n)
tellur
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telwoord (n)
liczebnik

temmen (v)
oswajać
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
świątynia
  1. een gebouw voor godsverering

temperament (n)
temperament

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
temperatura
  1. grootheid die de warmte weergeeft

ten eerste (adv)
po pierwsze
  1. luidt het eerste lid van een opsomming van minstens twee argumenten in

tendens (n)
tendencja
  1. beweging in bepaalde richting, neiging

tendentieus (adj)
tendencyjny
  1. gekleurd door bijbedoelingen

tender (n)
tender
  1. wagen achter een locomotief

tennessine (n)
tenes
  1. een scheikundig element met het symbool Ts en het atoomnummer 117

tennis (n)
tenis, tenis ziemny
  1. balsport

tent /tɛnt/ (n)
namiot, telt
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentakel (n)
macka

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ (v)
wystawiać
  1. voor een publiek toonbaar maken

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ (n)
wystawa, ekspozycja
  1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
chyba że
  1. behalve wanneer

tepel (n)
sutek, brodawka sutkowa
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terbium (n)
terb
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

term /tɛrəm/ (n)
termin
  1. een woord of uitdrukking

termiet (n)
termit
  1. benaming voor insecten uit de orde Isoptera

termijn /tɛrˈmɛin/ (n)
okres
  1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn

terminologie (n)
terminologia

terpentijn (n)
terpentyna
  1. een vetoplossend oplosmiddel dat uit de sappen van bepaalde dennensoorten gewonnen kan worden

terras (n)
taras
  een met een horecaterras vergelijkbare plek in een tuin

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
teren
  1. een stuk grond van enige omvang

territoriaal (adj)
terytorialny

territorium (n)
terytorium
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
terroryzm
  het ontwrichten van een samenleving door terreurdaden tegen burgers, vaak met een politiek of religieus oogmerk

terrorist (n)
terrorysta
  1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel

terts (n)
tercja
  1.

teruggang (n)
cofnięcie
  1.

teruggeven (v)
oddawać

terugkoppeling (n)
feedback

terugvorming (n)
derywacja wsteczna
  1. ontstaan van een nieuw woord doordat een bestaand woord van een vermeend voorvoegsel, achtervoegsel of uitgang wordt ontdaan

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
podczas
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is
dopóki
  2. hoewel

test /tɛst/ (n)
test
  1. probeersel

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
testament
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood

tetanus (n)
tężec
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ (n)
cugiel, lejce
  1. riem of koord voor het besturen van dieren

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
zadowolony
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ (n)
zadowolenie
  1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn

textiel /tɛk'stil/ (n)
materiały włokiennicze

textuur (n)
teksturować
  1. de manier waarop iets is samengesteld, hoe het materiaal aanvoelt en hoe de structuur eruit ziet

thalamus (n)
wzgórze
  1. grijze stof van de tussenhersenen

thallium (n)
tal
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

theater /te'jatər/ (n)
teatr
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
herbata

theeblad (n)
liść herbaty
  1. blad van de theestruik

theelepel (n)
łyżeczka
  1. een kleine lepel om thee mee te roeren

theepot (n)
czajniczek
  1. kan met deksel en schenktuit waarin een warme drank wordt bereid door bladeren in heet water te laten trekken

thema /tema/ (n)
temat
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theocratie (n)
teokracja
  1. staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke

theologie (n)
teologia
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theologisch (adj)
teologiczny
  1.

theoloog (n)
teolog
  1. een beoefenaar van de theologie

theorbe (n)
teorba
  1. theorbe

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ (adj)
teoretyczny
  1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst

theorie (n)
teoria
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapeut (n)
terapeuta
  iemand die een patiënt behandelt

therapeutisch (adj)
terapeutyczny
  1. genezend; op de geneeswijze betrekking hebbend

therapie (n)
terapia
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

theremin (n)
theremin
  1. elektronisch muziekinstrument

thermiet (n)
termit
  1. een poedermengsel van een onedel metaal, gewoonlijk aluminium, en een oxide van een edeler metaal, vaak ijzer of koper

thermodynamica (n)
termodynamika
  1. de leer van warmte en arbeid

thermodynamisch (adj)
termodynamiczny

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
termometr
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thermostaat (n)
termostat

thesaurus (n)
tezaurus
  1. synoniemenwoordenboek

these (n)
teza
  1.

thorium (n)
tor
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
dóma
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thulium (n)
tul
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

thyristor (n)
tyrystor

thyroxine (n)
tyroksyna

tic (n)
tik
  1. zenuwtrek

tien (cardinalNumeral)
dziesięć
  1. het getal 10

tiende (ordinalAdjective)
dziesiąty
  1. nummer tien in een rij

tientje /ˈtincjə/ (n)
dycha
  1. een biljet van tien euro

tiet (n)
cycek
  1. vrouwelijke borst

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
czas
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdelijk (adj)
krótkoczasowy
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdens (preposition)
podczas
  1. gedurende de tijd dat

tijdgeest (n)
zeitgeist

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ (n)
wechikuł czasu, wehikuł czasu
  1. machine om mee door de tijd te reizen

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
epoka

tijdrovend (adj)
czasochłonny
  1. een aanzienlijke hoeveelheid tijd vereisend

tijdschrift (n)
czasopismo
  1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen

tijdsverschil (n)
różnica czasu
  1.verschil in tijd van de dag

tijdverspilling (n)
strata czasu

tijger (n)
tygrys
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris

tijm (n)
tymianek
  3. kruid gebruikt in de keuken

tikken /ˈtɪkə(n)/ (v)
klepnąć
  1. een of meer keren een niet harde slag of klap geven

timmerman (n)
cieśla
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

tin (n)
cyna
  scheikundig element

tinctuur (n)
nalewka
  1.

tinnen (adj)
cynowy
  1.van tin vervaardigd

tinnitus (n)
dzwonienie w uszach

tiramisu (n)
tiramisu
  1. Italiaans dessert

tiran (n)
tyran

tiranniek /tirɑ'nik/ (adj)
tyrański
  1.

titaan (n)
tytan

titanium (n)
tytan
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
tytuł
  1. opschrift van een document
  2. aanduiding van een persoon

titreren (v)
miareczkować

tjaptjoi (n)
chop suey
  1. Chinees gerecht met groenten, rijst en vlees

tjiftjaf (n)
pierwiosnek zwyczajny, pierwiosnek
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

toasten (v)
wznieść toast
  1. brood roosteren

toedienen (v)
aplikować, podawać
  1. het doen opnemen van bijvoorbeeld een medicijn door iemand

toegang (n)
wjazd
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegankelijk (adj)
dostępny
  1.te bereiken

toekan (n)
tukan
  1. benaming voor tropische vogels uit de familie Ramphastidae

toekomst (n)
przyszłość

toekomstig (adj)
przyszły
  1. van de tijd die komen gaat

toelaten /tulatə/ (v)
pozwalać
  1. niet onmogelijk maken of verbieden
dopuszczać
  2. toegang verschaffen

toelichten /ˈtulɪxˌtə(n)/ (v)
wyjaśniać
  1. verduidelijken

toen /tun/ (adv)
potem
  1. op of na dat tijdstip

toendra (n)
tundra
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toepassen (v)
zastosować
  1. in de praktijk brengen

toepassing /ˈtupɑsɪŋ/ (n)
aplikacja
  2. het in de practijk brengen van iets
  1. een computerprogramma
  1. een manier waarop iets gebruikt wordt

toerisme (n)
turystyka
  1. het reizen voor ontspanning

toerist (n)
turysta
  1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist

toeristisch (adj)
turystyczny
  1. een plaats die veel toeristen aantrekt

toeschrijven (v)
przypisywać
  1. het auteurschap of de eigenaar van iets associëren met iemand

toespraak /ˈtuspra:k/ (n)
przemówienie
  1. een voordracht voor een groter publiek

toestaan (v)
pozwalać
  1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken

toestand /'tustɑnt/ (n)
stan
  geheel van omstandigheden
  een ongelukkige situatie

toets (n)
klawisz
  3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen
  1. onderdeel van een klavier

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
klawiatura
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toetssteen (n)
kamień probierczy
  1. steen voor het bepalen van het goudgehalte

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
przypadek, zbieg okoliczności
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest
napad
  2. een aanval van epilepsie

toevertrouwen (v)
powierzać

toevoegen (v)
dodawać, dodać
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging (n)
dodatek
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toevoegsel (n)
zrostek
  2. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

toewijzen /tuʋɛɪ̭zə(n)/ (v)
przydzielać
  1. goederen of fondsen een bestemming geven

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
ubikacja
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten
toaleta
  3. persoonlijke verzorging

toilettas (n)
kosmetyczka
  1. kleine tas om toiletartikelen in te bewaren

tokkelinstrument (n)
instrument szarpany
  1. snaarinstrument waarvan de snaren worden getokkeld

tol /tɔl/ (n)
cyga
  1. om zijn as draaiend voorwerp
myto
  3. plaats waar men slechts tegen betaling mag passeren
  4. geld dat men bij een tol geheven wordt

tolk (n)
tłumacz, tłumacz ustny
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tomaat /toˈmat/ (n)
pomidor
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomatenketchup (n)
keczup

ton /tɔn/ (n)
tona
  3. een gewichteenheid van 1000 kilogram

toneelschrijver (n)
dramatopisarz
  1. iemand die een toneelstukken schrijft

tonen /tonə(n)/ (v)
pokazywać
  2. laten zien

tong (n)
język
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
  2. wat gesproken wordt
sola
  4. om zijn verfijnde smaak gewilde soort van platvis, Solea solea

tongewelf (n)
sklepienie kolebkowe
  1. een gewelf in de vorm van een halve cilinder

tonijn (n)
tuńczyk
  1. benaming voor snelle oceaanvissen uit het geslacht Thunnus

tonsil /ˈtɔnsɪl/ (n)
migdałek podniebienny
  1. een amandel

tonsillectomie (n)
tonsillektomia

tonsillitis (n)
angina

toon /ton/ (n)
odcień
  een geluid met een bepaalde herkenbare hoogte

toonhoogte (n)
wysokość dźwięku
  1. toonhoogte

toonladder (n)
skala
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

top (n)
szczyt
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas (n)
topaz

topologie (n)
topologia

toponiem (n)
toponim
  1. een eigennaam die een geografisch begrip benoemt

toren /tɔːrə(n)/ (n)
wieża, baszta
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren
  1. een hoog bouwwerk

torenvalk (n)
pustułka
  1. meest algemene Europese valk die vaak in nestkasten en gebouwen nestelt, Falco tinnunculus

tornado (n)
tornado
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

torpedo (n)
torpeda

torpedoboot (n)
torpedowiec
  1. snel, wendbaar oorlogsschip dat torpedo's kan afvuren

torus (n)
torus

tot (conjunction)
do
  1. het punt dat benaderd wordt

tot ziens (interjection)
do widzenia
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal (n)
suma
  1. alle onderdelen tezamen

total loss /ˈto.to.ˌlɔs/ (n)
szkoda całkowita
  van vaartuigen, voertuigen en goederen dat het economisch niet meer verantwoord is...

totalitarisme (n)
totalitaryzm

totdat (conjunction)
aż

totem (n)
totem

touw /tɑu̯/ (n)
sznur
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar (n)
czarodziej
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

tovenares (n)
czarodziejka
  1. een vrouwelijk iemand die kan toveren

toxicologie /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈɣi/ /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈχi/ (n)
toksykologia
  1. de wetenschap die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxicologisch /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.ɣis/ /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.ɣɪs/ /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.χis/ (adj)
toksykologiczny
  1. met betrekking tot gifstoffen

toxicoloog /ˌtɔk.si.ko.ˈlox/ /ˌtɔk.si.ko.ˈloχ/ (n)
toksykolog
  1. een wetenschapper die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxicomanie (n)
toksykomania
  1. verslaving aan gifstof

traag /traːx/ (adj)
powoli
  1. met geringe snelheid

traan (n)
łza
  1. oogvocht

traangas (n)
gaz łzawiący
  1.

tracheïtis (n)
zapalenie tchawicy

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
ciągnik
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
tradycyjny
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

trafo (n)
trafo
  1. transformator

tragedie /traˈxedi/ (n)
tragedia
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

tragikomisch (adj)
tragikomiczny
  1.met een lach en een tran

tragisch (adj)
tragiczny

trainen (v)
trenować
  1. het doen van lichamelijke oefeningen

trainer (n)
trener

training (n)
trening
  1. een oefening

traject (n)
droga
  1. de af te leggen of afgelegde weg van een voorwerp door de ruimte

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
tramwaj
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

trampoline (n)
batut

tranendal /ˈtra.nə(n).ˌdɑl/ /ˈtra.nə(n).ˌdɑɫ/ (n)
dolina płaczu
  1. een plek van enorm verdriet
  2. alle verdriet en smart gevoeld in het leven

tranentrekker (n)
wyciskacz łez
  1.

transcendentie (n)
transcendencja

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ (n)
transkrypcja
  1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst.
  2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift.
  3.
  4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting.

transfeminisme (n)
transfeminizm

transfobie (n)
transfobia

transformatie (n)
przekształcenie, transformacja

transformator (abbreviation)
transformator

transgeen (adj)
transgeniczny
  1.

transistor (n)
tranzystor

translatie (n)
translacja

transliteratie (n)
transliteracja
  1.

translocatie (n)
translokacja
  1. verplaatsing, overplaatsing

transmutatie (n)
transmutacja

transparant (adj)
przezroczysty
  1. lichtdoorlatend

transporteren (v)
transportować
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

trap /trɑp/ (n)
schody
  1. verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden
drop
  2. benaming voor vogels uit de familie Otididae

trapeze /trɑˈpezə/ (n)
trapez
  1. een zweefrek voor acrobaten

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
trapez
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

trauma (n)
trauma
  psychische stoornis, ontstaan door een schokkende ervaring

traumatisch (adj)
traumatyczny
  1. door een letsel ontstaan

travestie (n)
trawestacja

travestiet (n)
transwestyta

trechter (n)
lejek
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

trefwoord (n)
hasło
  1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie

trein /trɛin/ (n)
pociąg
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

trekken (v)
ciągnąć
  1. op een voorwerp een kracht uitoefenen in een richting die ervan wegvoert
wyrywać
  2. een lijn aanbrengen
strzelać
  nog te sorteren

trekpop (n)
pajac
  1. pop

trekvogel (n)
ptak przelotny
  1. een vogel die 's winters een andere verblijfplaats kiest dan in de broedtijd

trema (n)
diereza
  1. diakritisch teken

treuren (v)
przeżywać żałobę
  1. verdrietige gevoelens koesteren, vaak na het verlies van iemand of iets

treurigheid (n)
smutek

treurwilg (n)
wierzba płacząca
  1.

trialoog (n)
rozmowa trójstronna
  2. overlegprocedure, in het wetgevend proces, tussen Parlement, Commissie en Raad van de EU

triangel (n)
trójkąt
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribunaal (n)
sąd

tribune /triˈbynə/ (n)
trybuna
  1. de plaatsen voor het publiek

trichomoniasis (n)
rzęsistkowica
  1. mensenziekte
  2. vogelziekte

triftong /ˈtrɪf.tɔŋ/ (n)
tryftong
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

trilhaardiertje /ˈtrɪlɦarˌdirtʲə/ (n)
orzęsek
  1. eencellig organisme

triljard (cardinalNumeral)
tryliard
  1. 1.000.000.000.000.000.000.000 (1021)

triljoen (cardinalNumeral)
trylion

trillen /'trɪlə(n)/ (v)
wibrować
  1. snel heen een weer bewegen

trimaran (n)
trimaran
  1.

trio (n)
trio
  1. een muziekstuk voor drie spelers

triomf (n)
triumf, tryumf
  2. grootse overwinning of prestatie

triptiek (n)
tryptyk

triskaidekafobie (n)
triskaidekafobia

triumviraat (n)
triumwirat
  1. politiek leiderschap dat uit drie gelijkwaardige personen bestaat

troffel (n)
kielnia
  1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie

trog (n)
koryto, żłób
  1. een langgerekte voederbak.

trolleybus /'trɔ.li.bɵs/ (n)
trolejbus

trombocytopenie /ˌtrɔmboˌsitopeˈni/ (n)
małopłytkowość
  1. het symptoom dat men een te laag aantal bloedplaatjes of trombocyten heeft.

trombone (n)
puzon
  1. een koperen blaasinstrument

trombose (n)
zakrzep
  1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart

trommel (n)
bęben
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommelgeheugen (n)
pamięć bębnowa

trommelvlies (n)
błona bębenkowa

trompe-l'oeil (n)
malarstwo iluzjonistyczne

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
trąbka
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

trompetvogel (n)
gruchacz siwoskrzydły
  1. Psophia crepitans

troon /troːn/ (n)
tron
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troost /trost/ (n)
pocieszenie, wsparcie
  1. steun bij verdriet of pijn

trooster (n)
pocieszyciel
  1.

tropen (n)
kraje tropikalne
  1. streken tussen beide keerkringen

tros /trɔs/ (n)
grono
  2. de bundel vruchten die uit een dergelijke bloeiwijze voortkomen
  1.
cuma
  3. een scheepskabel

trots (adj)
dumny
  1. erg blij met wat men (bereikt) heeft

trots (n)
duma
  2. het gevoel dat men wil pronken met wat men heeft of doet

trotskisme (n)
trockizm
  1. stroming binnen het leninisme, die Stalins politiek te weinig marxistisch vindt en een minder autoritaire en meer internationalistische benadering voorstaat

trottoir /trɔˈtʋar/ (n)
chodnik
  1. een opvanghuis voor wezen

troubadour (n)
trubadurzy
  1. rondreizend kunstenaar

trouw /trʌʊ/ (adj)
wierny
  1. op wie men steeds opnieuw een beroep kan doen

trouwens /ˈtrɑuwəns/ (adv)
przy okazji
  1. overigens

trouwring (n)
obrączka ślubna

truffel (n)
trufla

trui (n)
sweter
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsaːr/ (n)
car
  1. vroegere Russische keizer

tsarina (n)
caryca
  1.

tsunami /tsuˈnami/ (n)
tsunami
  1. een grote vloedgolf

tuba (n)
tuba
  1. een koperen blaasinstrument met lage toon

tuberculeus /ˌtybɛrky'løs/ (adj)
gruźliczy
  1. met betrekking tot tuberculose

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
gruźlica
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tuig /tœy̯x/ (n)
uprząż
  4. harnas

tuimelaar (n)
butlonos
  1. Tursiops truncatus, dolfijnsoort met robuust gestroomlijnd lichaam

tuin /tœy̯n/ (n)
ogród, sad
  1. begrensd stuk grond waarop gewassen worden geplant of verbouwd

tuinbouw (n)
ogrodnictwo
  1. vorm van landbouw die zich specifiek toelegt op het intensief telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden

tuinfluiter (n)
pokrzewka ogrodowa
  1. Sylvia borin, een zangvogel ...

tuinkers (n)
pieprzyca siewna, rzeżucha ogrodowa
  1. en 2. cultuurplant en eetbaar kruid Lepidum sativum

tuinman (n)
ogrodnik

tuinwolfsmelk (n)
wilczomlecz ogrodowy

tuit (v)
dzióbek
  schenkpijp aan een kan of ketel

tulband (n)
turban
  1. hoofddeksel

tulp (n)
tulipan
  1. plant

tumult /tyˈmʏlt/ (n)
tumult
  1.

tunnel /tʏnəl/ (n)
tunel
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turbine (n)
turbina
  1. een schoepenrad als energieopwekker

tureluur /ˌtyːrəˈlyːr/ (n)
krwawodziób
  1. een weidevogel

turf /tʏrf/ (v)
torf
  1. veen als brandstof

turfwinning (n)
wydobywanie torfu
  1. het delven en gebruiksklaar maken van turf

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
turkus
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
między, pomiędzy
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
przekąska
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenin (adv)
pomiędzy
  1.

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
wykrzyknik
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

tv (n)
telewizja
  2. een elektrisch apparaat om bewegende beelden en geluid te ontvangen

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
dwanaście
  1. het getal 12

twaalfde (ordinalAdjective)
dwunasty
  1. nummer twaalf in een rij

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
dwa, dwaj
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
dwójka, dwa
  1. het cijfer twee

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
drugi

tweede kerstdag (phraseologicalUnit)
drugi dzień świąt
  1. 26 december

tweede naamval (n)
dopełniacz
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

tweede persoon (n)
pierwsza osoba

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
dwieście
  1. het getal 200

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
bliźniak
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweepersoonskamer (n)
pokój dwuosobowy
  1. kamer waar twee personen kunnen slapen

tweesnijdend zwaard (n)
miecz obosieczny
  Iets met belangrijke, duidelijke voordelen maar met minstens even belangrijke, vaak minder duidelijke nadelen.

tweetalig (adj)
dwujęzyczny

tweeterm (n)
binominalny
  1. een uitdrukking, bestaande uit twee eentermen, die gescheiden worden door het optelteken (+) of aftrekteken (-)

tweevoeter (n)
dwunożny
  1. wezen dat op twee voeten loopt

tweezijdig (adj)
dwustronny
  1. met, of aan twee kanten, belangen, partijen etc.

tweeëndertig (cardinalNumeral)
trzydzieści dwa
  1. het getal 32

tweeënnegentig (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt dwa
  1. het getal 92

tweeëntachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt dwa
  1. het getal 82

tweeëntwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia dwa
  1. het getal 22

tweeënveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści dwa
  1. het getal 42

tweeënvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt dwa
  1. het getal 52

tweeënzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt dwa
  1. het getal 62

tweeënzeventig /ˈtwejənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt dwa
  1. het getal 72

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
wątpliwość
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen (v)
wątpić
  na te gaan

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
gałązka
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
dwadzieścia
  1. het getal 20

twintigste (ordinalAdjective)
dwudziesty

twistappel (n)
jabłko niezgody
  1.

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
tajfun
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

tyfus (n)
tyfus

type (n)
typ
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

typisch /ˈtipis/ (adj)
typowy
  2. kenmerkend

typografie (n)
typografia
  2. grafische vorm van tekst

ufo /ˈyfo/ (n)
NOL
  1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
cebula
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier (n)
wymiona, wymię
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
sowa
  1. benaming voor vogels uit de orde Strigiformes

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
z
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uit-en-te-na (adv)
kompleksowo
  1. op uitputtende wijze

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
wydychać

uitademing (n)
wydech
  1. het uitademen

uitbarsting (n)
erupcja
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

uitbesteding (n)
outsourcing
  2.

uitdagen (v)
ośmielić
  1. iemand met woord of daad tot actie prikkelen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
wyzwanie
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdrukken (v)
wyrażać
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
wyrażenie
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
w końcu, wreszcie
  1. na een hele tijd

uitgaan (v)
gasnąć
  1. ophouden met branden
  3. naar de bar, disco of restaurant gaan

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
wyjście

uitgangspunt (n)
punkt wyjścia
  1. de aannames en veronderstellingen waar men van uitgaat

uitgemergeld /'œytxəmɛrxəlt/ (adj)
wychudzony
  1.

uitgeven (v)
wydawać
  1. financiële middelen aanspreken
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden

uitgever (n)
redaktor
  1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt

uitkammen (v)
przeczesać

uitkiezen (v)
wybierać
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitkomen (v)
radzić
  7. rondkomen

uitleven (v)
korzystać
  1. een verlangen tot verzadiging kunnen botvieren

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
zapraszać
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodiging (n)
zaproszenie
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitputtingsoorlog (n)
wojna na wyczerpanie
  1. uitputtende oorlog, oorlogsvoering

uitrit (n)
zjazd
  1. een plaats of opening waardoor of waarlangs men kan of moet uitrijden

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
okrzyk
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen (v)
ogłaszać
  1. officieel verklaren

uitroepteken (n)
wykrzyknik
  1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is

uitrusten (v)
wyposażać
  1. uitrusten

uitrusting (n)
wyposażanie
  1. benodigdheden voor een taak

uitslapen /ˈœʏtslapə(n)/ /ˈœːtslapə(n)/ (v)
wyspać się
  1. 's ochtends langer slapen dan normaal

uitspansel (n)
firmament, niebo
  1. firmament, de hemel

uitspraak /œytspra:k/ (n)
wymowa
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt
wyrok
  3. veroordeling

uitspraakwoordenboek (n)
słownik wymowy
  1. woordenboek dat ook aangeeft hoe de woorden uitgesproken moeten worden

uitstapje (n)
wycieczka
  2. kort plezierreisje

uitstellen (v)
opóźniać
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uittellen (v)
policzyć
  1.

uittrekken /ˈœytrɛkə(n)/ (v)
zdejmować
  1. van je lichaam af halen

uitvinder (n)
wynalazca
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding (n)
wynalazek
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvoerbaar (adj)
wykonywalny
  1. mogelijk om uitgevoerd te worden

uitvoeren /ˈœytfurə(n)/ (v)
eksportować
  1. exporteren
wykonywać
  2. afhandelen, voltrekken, ten uitvoer brengen
  3. software runnen

uitweiding (n)
dygresja
  1.

uitwisseling (n)
wymiana

uitzaaiing (n)
przerzuty nowotworowe

uitzicht (n)
widok
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien
  2. verwachting, iets waar men naar kan uitzien

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
wyjątek
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

uitzonderlijk /œʏtˈzɔndərlək/ (adj)
wyjątkowy
  1. niet alledaags, niet gewoon

ulaan (n)
ułan
  1. een lichtbewapende bereden soldaat in enkele Europese legers

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ (n)
ultimatum
  1. laatste eis

ultramarijn (adj)
farbka
  2. een blauw pigment dat van nature wordt aangetroffen in het mineraal lazuriet, maar al twee eeuwen ook synthetisch vervaardigd wordt en daardoor wijdverbreide toepassing vindt

ultraviolet (adj)
ultrafioletowy
  1. van elektromagnetische straling, net buiten het gebied van het spectrum dat met het menselijk oog zichtbaar is

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
umlaut
  1. trema dat een vocaalwijziging aangeeft
  2. vocaalwijziging o.i.v. een klinker in de volgende lettergreep

unaniem /ʏnɑˈnim/ (adj)
jednogłośny
  1. met eenheid van stemmen

uniek /y.ˈnik/ (adj)
wyjątkowy
  1. enige in zijn soort

uniform (adj)
mundur
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform (n)
mundur

universeel (adj)
uniwersalny
  1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
uniwersytet
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum (n)
uniwersum
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

unster /ʌnstər/ (n)
bezmian
  1. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op een balans met ongelijke armen

ununbium (n)
ununbium
  1. scheikundig element met symbool Uub en atoomnummer 112

ununhexium (n)
ununhexium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuh en het atoomnummer 116

ununoctium (n)
ununoctium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuo en het atoomnummer 118

ununpentium (n)
ununpentium
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

ununquadium (n)
ununquadium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuq en het atoomnummer 114

ununseptium (n)
ununseptium
  1. een scheikundig element met het symbool Uus en het atoomnummer 117

ununtrium (n)
ununtrium
  1. een scheikundig element met het symbool Uut en het atoomnummer 113

uploaden (v)
przesyłać
  1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen

uraan (n)
uran
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

uranium (n)
uran
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

ureum (n)
mocznik

urine (n)
mocz
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urineblaas (n)
pęcherz moczowy
  1.bij zoogdieren een orgaan dat de urine uit de nieren verzamelt en deze opslaat tot het moment van urineren

urinebuis (n)
cewka moczowa
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineleider (n)
moczowód
  1. de buis die loopt tussen het nierbekken en de blaas

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
oddawać mocz
  1. het via de blaas lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urinezuur (n)
kwas moczowy
  1.

urn (n)
urna
  1. eerste betekenisomschrijving

urologie (n)
urologia

utopie /ˌytoˈpi/ (n)
utopia
  1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is

uur /yːr/ (n)
godzina
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uveïtis (n)
zapalenie błony naczyniowej

vaag (adj)
niewyraźny

vaak /vaːk/ (adv)
często
  1. vele malen

vaandrig (n)
chorąży
  1. een aspirant-reserveofficier

vaardigheid /ˈvaːrdəxɦɛːt/ /ˈvaːrdəxɦɛːɪt/ (n)
umiejętność
  1. het vermogen om een handeling bekwaam uit te voeren of een probleem juist op te lossen

vaars (n)
jałówka, jałowica

vaart (n)
prędkość
  1. opgebouwde snelheid
jazda
  3. het varen, het bedrijven van scheepvaart als beroep

vaartuig /ˈvaːrtœx/ /ˈvaːrtœyx/ (n)
jednostka pływająca
  1. vervoermiddel op water

vaas /vas/ (n)
wazon
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vacature (n)
wakat

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ (n)
szczepionka
  1. uit verzwakte ziekteverwekkers bestaande entstof om afweer op te bouwen

vacuüm (n)
próżnia
  1. materievrije ruimte

vadem (n)
sążeń
  1.

vader / ˈvadər / (n)
ojciec
  1. een mannelijke ouder

vaderland (n)
ojczyzna
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vaderstad (n)
rodzinna miejscowość
  1. stad waar iemands vader vandaan komt

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
czyściec
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina (n)
pochwa
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vaginaal (adj)
pochwowy

vak /vɑk/ (n)
przedmiot
  3. schoolvak

vakantie /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
urlop
  1. jaarlijks terugkerende periode waarin leerlingen en personen in verschillende beroepen vrijaf hebben
  2. reis in een jaarlijks terugkerende periode waarin je vrijaf hebt

vakbond (n)
związek zawodowy
  1. vakvereniging van arbeiders ter verdediging van hun belangen

vakman (n)
rzemieślnik
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

val /vɑɫ/ (n)
upadek
  4. hoogte van waarvandaan iets naar beneden valt
pułapka
  10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen

valentie (n)
walencja

valine (n)
walina

valk /vɑlk/ (n)
sokół
  1. roofvogel

valkenier (n)
sokolnik
  1. bedrijver van valkerij

valkerij /vɑlkə'rɛɪ/ (n)
sokolnictwo
  1. africhten van roofvogels

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
dolina
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
spadać, padać
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

valselijk (adv)
błędnie
  1. op basis van onwaarheden

valsmunter (n)
fałszerka
  1.

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
wampir, upiór
  1. mythologisch ondood wezen

van (preposition)
od
  2. geeft herkomst aan
  1. geeft bezit aan

van ganser harte (phraseologicalUnit)
serio
  1. oprecht en onvoorwaardelijk

vanadium (n)
wanad
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vanaf (adv)
od
  1.duidt een tijdstip aan waarna (en waarop) iets geldt

vandaag (adv)
dzisiaj, dziś
  1. op deze dag

vandalisme (n)
wandalizm
  1. moedwillige en nodeloze beschadiging of vernietiging van andermans of openbaar eigendom

vangen (v)
chwycić
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vangrail /ˈvɑŋ.re(i)l/ (n)
bariera energochłonna
  1. metalen stroken langs autowegen, die dient om te voorkomen dat auto's van de rijbaan raken

vanille /vɑ'nijə/ (n)
wanilia
  een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant

vanille-extract (n)
ekstrakt z wanillii
  1. vloeistof onttrokken aan vanillestokjes in een ethanol oplossing

vannacht (adv)
dziś w nocy
  1. de komende nacht

varaan (n)
waran
  1. Varanidae, de grootste levende hagedis

varen (n)
paproć
  1. een sporenplant

variant (n)
wariant

variantie /ˌva.ri.ˈjɑn.si/ /ˌva.ri.ˈjɑn.tsi/ (n)
wariancja
  1. een maat voor de spreiding van een variabele of van een verdeling gedefinieerd als de wortel uit de variantie

variatie (n)
wariacja

varix (n)
żylak

variëren (v)
różnić się

variëteit (n)
forma języka

varken (n)
świnia
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees

varkensbuik (n)
boczek
  onder-/zijkant van de buik van een varken

varkenslever (n)
watroba wieprzowa
  2. lever van een varken

varkensstal (n)
chlew
  1. overdekt verblijf voor varkens

varkenstong (n)
língua de porco
  2. lever van een varken

varkensvet (n)
tłuszcz ze świni

varkensvlees (n)
wieprzowina

vaseline (n)
wazelina

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
kontynent
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten (v)
pościć
  1. zich onthouden van voedsel

vaststellen /ˈvɑst(st)ɛlə(n)/ (v)
określać
  1. bevestigen dat iets zo is.

vat (n)
beczka
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden

vatbaarheid (n)
podatność
  1. het gevoelig zijn voor iets; het kunnen overnemen van een eigenschap

vazal (n)
wasal

vechten (v)
walczyć, bić się
  1. strijd leveren

vechtlustig (adj)
wojowniczy
  1.

vechtpartij (n)
awantura

vedel (n)
fidel
  1. middeleeuws, meestal vijfsnarig strijkinstrument

vee /veː/ (n)
bydło
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veel /feɪɫ/ /veːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
dużo, wiele
  1. groot in hoeveelheid

veelhoek (n)
wielokąt
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelvraat (n)
rosomak
  1. bepaald soort zoogdier, Gulo gulo

veenmol (n)
turkuć podjadek
  1.

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
pióro
  1. lichaamsbedekking van een vogel
sprężyna
  2. mechanische tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden

veerpont (n)
prom
  1. een overzetvaartuig

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
czternaście
  1. het getal 14

veertiende (ordinalAdjective)
czternasty

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
czterdzieści
  1. het getal 40

veganisme (n)
weganizm

vegen (v)
zamiatać
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vegetarisch (adj)
wegetariański
  1. als of voor vegetariërs

vegetariër (n)
jarosz

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
aukcjonować
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig (adj)
bezpieczny
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiligheidsspeld (n)
agrafka
  1. een afsluitbare gebogen pin waarmee men twee stukken stof bijeen kan houden, voorzien van een veiligheidskapje dat voorkomt dat men zich eraan bezeren kan

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
aukcja, licytacja
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

vel (n)
arkusz
  1. dunne laag
kożuch
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
pole
  1. open stuk land
  2. stuk land voor het bedrijven van een sport
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
manierka
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldhospitaal (n)
szpital polowy

veldleeuwerik (n)
skowronek zwyczajny

veldsla (n)
rapunkuł, roszpunka warzywna
  1. en 2. (bladeren van) kruidachtige plant Valerianella locusta

veldslag (n)
bitwa
  1. een treffen tussen twee of meer legers

veldspaat (n)
skaleń

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ (n)
szczaw zwyczajny
  1. en 2. (bladeren van) de plant Rumex acetosa

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ (n)
felga
  1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit

venerisch (adj)
weneryczne
  1. met betrekking tot de geslachtsziekten

venijnboom (n)
cis
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel (n)
fenkuł włoski, fenkuł
  1., 2., 3. of 3. (zaad, bladeren of knol van) plant Foeniculum vulgare

venster /ˈvɛn.stər/ (n)
okno
  1. muuropening om lucht en licht door te laten

vensterbank (n)
parapet

ventiel (n)
wentyl

ventilator (n)
wentylator

ventrikel /vɛn.ˈtri.kɔɫ/ /vɛn.ˈtri.kəl/ /vɛn.ˈtri.kəɫ/ (n)
komora
  1. één van twee kamers van het hart

venusvliegenvanger (n)
muchołówka amerykańska

ver (adv)
daleki
  1. op grote afstand

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
gardzić
  1. in hoge mate minachten
  2. trotseren

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
nienawidzić
  1. afschuw hebben voor

veranderen (v)
zmienić
  1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt
zmieniać
  2. zodanig aan zichzelf werken of zichzelf behandelen dat men anders wordt

verandering /və'rɑndərɪŋ/ (n)
zmiana
  1. iets dat anders is geworden

verantwoordelijk (adj)
odpowiedzialny
  1. iets met extra verplichtingen of moeilijkheden om het goed te laten lopen
  2. de verantwoordelijkheid hebbend

verantwoordelijk (adv)
odpowiedzialny
  1. er op aangesproken kunnen worden als het niet goed gaat

verantwoordelijkheid (n)
odpowiedzialność
  1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt

verarmen (v)
zubożyć
  1. armer worden

verbaal /vɛr'bal (adj)
słowny
  1. met woorden

verbaasd (adv)
zaskoczony
  1. als je iets vreemd vindt omdat je het niet verwacht had

verbannen (v)
banitować
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbanning /vər.ˈbɑ.nɪŋ/ (n)
banicja
  1. het verbod opgelegd krijgen naar een bepaalde plaats terug te keren

verbazen (v)
zdumiewać
  1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen

verbazing (n)
zaskoczenie
  1. een grote verwondering

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
wyobraźnia
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
polepszenie
  1. een verandering ten goede

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
zabraniać, zakazywać
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbinden (v)
łączyć
  1. twee of meer onderdelen aan elkaar vastmaken
  2. met iets of iemand contact maken via de telefoonlijn

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
połączenie
  3. communicatie
  1. verbinden of samenvoegen

verbleken (v)
zblednąć
  1. alle kleur verliezen

verblijf (n)
pobyt

verblijfplaats (n)
miejsce pobytu
  1. een plaats waar men, al dan niet noodgedwongen, verblijft

verbluffen (v)
wprawiać w zakłopotanie
  1. verstomd doen staan van verbazing

verbod /vərˈbɔt/ (n)
zakaz
  1. strafmaatregel

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
oparzyć
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbranding (n)
spalanie

verbreiden /vər'brɛidə(n)/ (v)
rozproszyć
  1. verspreiden
  2. propageren

verbuigen (v)
odmieniać
  2. het stelselmatig veranderen van de uitgang van een naamwoord al naargelang de functie van het woord in de zin

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
deklinacja
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

verchromen (v)
chromować
  1. met een laagje chroom bedekken

verdacht (adv)
podejrzany

verdachte (n)
podejrzana
  1. iemand die verdacht wordt

verdampen (v)
parować
  1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase

verdedigen (v)
bronić
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging (n)
obrona

verdelen (v)
podzielić
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
podejrzewać
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ (n)
podejrzenie
  1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit

verder (adv)
dalej

verdienen (v)
zasługiwać
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
zarabiać
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdienste (n)
zaleta
  2. goede, opbouwende daad

verdiepen /vɛr.ˈdi.pə(n)/ (v)
pogłębiać
  1. dieper maken

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
piętro
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdriet /vər'drit/ (n)
zmartwienie
  1. een gevoel van droefheid

verdrieten (v)
zasmucać
  1.

verdrietig (adj)
smutny
  1. in sombere stemming

verdrinken (v)
utopić
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verduisteren (v)
sprzeniewierzyć
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ (n)
zaćmienie

verdunnen (v)
rozcieńczać
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
znikać, zniknąć
  1. wegraken

verdwijning (n)
zniknięcie
  1. het verdwijnen

verenigen (v)
jednoczyć
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
suma zbiorów, unia zbiorów
  3. een operatie die twee of meer verzamelingen samenvoegt

verergeren (v)
pogarszać
  1. erger worden of maken

verf /vɛrf/ (n)
farba
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verfrissen (v)
odświeżyć

vergeetachtig (adj)
zapomnialski
  1. niet goed kunnen onthouden

vergelding (n)
kara

vergelen (v)
zażółcać
  1. geel worden door veroudering of invloed van de omgeving

vergelijkbaar (adj)
porównywalny
  1. goed te vergelijken

vergelijken (v)
porównywać
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijkende trap (n)
stopień wyższy
  1. de vorm die een bijvoeglijk naamwoord aanneemt als het in een vergelijking gebruikt wordt

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
porównanie
  1. relatie tussen twee zaken
równanie
  2. wiskundige uitdrukking

vergemakkelijken (v)
upraszczać
  1. iets eenvoudiger of makkelijker maken

vergeten (v)
zapominać, zapomnieć
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven (v)
przebaczyć
  1. vergiffenis schenken

vergevorderd /'vɛrxəvɔrdərt/ (adj)
zaawansowany
  1.

vergiet /vərˈxit/ (n)
durszlak
  1. teiltje met gaten

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
trucizna, jad
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergiffenis (n)
przebaczenie
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergiftigen (v)
truć
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergiftiging (n)
zatrucie
  de toestand van vergiftigd worden

vergrootglas (n)
lupa
  1. bolle lens waardoor de voorwerpen die men bekijkt groter lijken

vergroten (v)
powiększać
  1. groter doen worden

vergrotende trap /vərˈɣrotəndə trɑp/ (n)
stopień wyższy
  1. de vorm die het bijvoeglijk naamwoord aanneemt in vergelijkingen

vergroting (n)
powiększenie, zwiększenie
  1. een toename in grootte

verguizen /vər'xœyzə(n)/ (v)
oczerniać
  1.

vergulden (v)
pozłacać
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje goud

vergunning (n)
licencja
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaal /vər'ɦal/ (n)
historia, opowieść
  1. verslag (mondeling of schriftelijk) van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis

verhaspeling (n)
malapropizm
  1. het onjuiste gebruik van een woord of uitdrukking

verheugen (v)
cieszyć się na coś
  2. zich ~ op: reikhalzend uitzien naar iets

verhinderen (v)
zapobiegać
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhouding /vərˈɦɔʊ̯.dɪŋ/ /vərˈɦʌʊ̯.dɪŋ/ /vɛrˈhaʊ̯.dɪŋ/ (n)
stosunek
  1.
  2. de betrekking van personen onderling
relacja
  3. een intieme, duurzame relatie tussen twee personen

verhuizen (v)
przeprowadzać
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
przeprowadzka
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

verhullen (v)
zasłaniać
  1. iets niet openlijk zeggen of tonen

verifiëren (v)
weryfikować
  1. nagaan, controleren

verjaardag (n)
urodziny
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjaardagstaart (n)
tort urodzinowy
  1.

verjongen (v)
odmładzać
  1. jonger maken

verjonging /vər'jɔŋɪŋ/ (n)
odmłodzenie
  2. vernieuwen van de (levens)krachten

verkeer (n)
ruch, komunikacja
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkeersbord (n)
znak drogowy
  1. gestandaariseerd bord met aanwijzingen voor mensen in het verkeer

verkeerslicht (n)
sygnalizator świetlny
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

verkenning (n)
rekonesans
  2. militaire verkenning

verkiezen (v)
wybierać
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ (n)
wybory
  1. het kiezen door middel van stemming

verkiezingscampagne /vər'kizɪŋskɑmpɑŋə/ (n)
kampania wyborcza
  1.

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
wyjaśniać
  1. duidelijk maken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
wyjaśnienie
  1 het verklaren

verkleden (v)
przebierać się
  2. zich vermommen door andere kleren aan te trekken

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
zdrobnienie
  1. woord waardoor iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verklikker (n)
donosiciel

verkloten (v)
spieprzyć

verknoeien (v)
amatorstwo

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
sprzedaż
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
sprzedawać, sprzedać
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
sprzedawca
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkoudheid (n)
przeziębienie
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
gwałcić
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting (n)
gwałt
  1. een seksuele daad onder dwang

verkrijgen (v)
nabyć
  1. in bezit krijgen, verwerven

verlammen /vər'lɑmə(n)/ (v)
paraliżować
  1. van het vermogen zich te bewegen beroven

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
paraliż
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlaten (v)
iść, sobie
  1. weggaan

verleden (adj)
przeszły
  1. voorbij

verleden (n)
przeszłość
  1. de voorafgaande tijd

verleden deelwoord (n)
imiesłów czasu przeszłego
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

verleden tijd (n)
czas przeszły

verleiden (v)
kusić
  1. tot kwaad brengen

verleiding /vər.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ /vər.ˈlɛː.dɪŋ/ /vɛr.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
uwodzenie
  1. het verleiden van iets of iemand

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ (n)
dogrywka
  3. extra speeltijd
  2. het verlengen

verlichten (v)
wyjaśniać
  1. van licht voorzien
odciążać
  2. minder zwaar maken

verlies /vər'lis/ (n)
strata
  1. het teloorgaan, kwijtraken

verliezen (v)
gubić, tracić
  1. iets kwijt raken
lose, przegrywać
  2. niet winnen

verlof /vərˈlɔf/ (n)
urlop

verlokking (n)
kuszenie
  1. iets wat heel aantrekkelijk is, maar verkeerd en zondig is

verloofd (adj)
narzeczona

verloofde (n)
narzeczona, narzeczony
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloskunde (n)
akuszeria
  2. de beroepsmatige begeleiding tijdens iemands zwangerschap en de bevalling

verlossing /vər.ˈlɔ.sɪŋ/ /vɛr.ˈlɔ.sɪŋ/ (n)
odkupienie
  1. de bevrijding van de gevolgen van de zonden van de mens door het geloof in Jesus

vermelden (v)
wspominać
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding (n)
wzmianka

vermenigvuldigen (v)
mnożyć
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
mnożenie
  1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
unikać
  1. trachten te ontwijken

vermiljoen (adj)
cynober
  1. kleur

vermindering (n)
obniżenie
  1. verkleining

verminken (v)
okaleczać
  1. iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen

vermoedelijk (adj)
domniemany, przypuszczalny
  1. naar men denkt, maar niet zeker weet

vermoedelijk (adv)
przypuszczalnie
  1. naar men denkt, maar niet zeker weet

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
domněnka
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (v)
przypuszczać
  1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt

vermoeidheid (n)
zmęczenie

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
moc
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermoorden (v)
zamordować
  1. gewelddadig van het leven beroven

vermout (n)
wermut
  1. versterkte wijn, op smaak gebracht met aromatische planten en kruiden

vernederend (adj)
upokarzający
  1. van iets dat het je eer aantast

vernielen (v)
rujnować

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ (v)
niszczyć
  1. volledig tenietdoen

vernietiging (n)
destrukcja
  1. einde maken aan het bestaan van iets

veronderstelling (n)
założenie

verontreiniging (n)
skażenie

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
skazać, wydać wyrok
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken
dezaprobować, krytykować
  2. zeggen dat je iets verkeerd vindt

veroorzaken (v)
powodować
  1. de oorzaak zijn van

verordening (n)
rozporządzenie

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
podbijać
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verovering (n)
podbój

verpakking (n)
opakowanie
  1. het materiaal waarin iets verpakt is

verpleegster (n)
pielęgniarka
  1. vrouw die zorg verleent aan zieken of gewonden

verplegen /vər'pleɣə(n)/ (v)
pielęgnować
  1. een zieke verzorgen

verpletterend (adj)
miażdżący
  1. vernietigend

verplicht /vər'plɪxt/ (adj)
obowiązkowy
  1. door iets of iemand gedwongen

verplichten (v)
zmusić
  1. tot regel maken dat iets moet

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ (n)
zobowiązanie
  1. iets dat moet

verraad /vəˈraːt/ (n)
zdrada
  1. het schenden van trouw

verraden (v)
zdradzić
  2. een geheim prijsgeven

verrader (n)
zdrajca
  1. iemand die verraad pleegt

verraderlijk (adj)
zdradziecki

verrassen (v)
zaskoczyć
  1. iemand onverwachts met iets confronteren
  2. iemand onverwachts verblijden

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
niespodzianka, zaskoczenie
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ (n)
luneta
  1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument

verrijken (v)
bogacić
  1. rijker maken

verrijzenis (n)
zmartwychwstanie
  1. uit de dood opstaan

vers /vɛrs/ (n)
werset
  2. dichtregel
  3. couplet

verscherping (n)
ubezdźwięcznienie
  2. verstemlozing van obstruenten in eindpositie

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
pojawiać się
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ (n)
fenomen, zjawisko
  1. iets dat zich voordoet

verschil (n)
różnica
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen (v)
różnić się
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschrikkelijk /vər'sxrɪkələk/ (adv)
okropny
  1. zo erg dat men er van schrikt

verschroeien (v)
przypiekać
  1. het verbranden van materiaal zonder aanwezigheid van vuur

verschrompelen (v)
kurczyć
  1. door uitdroging rimpelig en klein worden

verschuldigd (adj)
zobowiązany
  1. verplicht om aan iemand te geven

versie (n)
wersja
  1. een specifieke vorm of variant van een uitgave
  2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis

verslaafd (adj)
uzależniony

verslaafde (n)
nałogowiec
  1.iemand die verslaafd is aan iets

verslaan (v)
wygrać
  1. een definitieve overwinning boeken op een tegenstander

verslag /vərˈslɑx/ (n)
raport, sprawozdanie
  1. bericht over een gebeurtenis of toestand

verslapen (v)
zaspać
  1. te lang blijven slapen met als gevolg dat men een afspraak mist

verslaving /vər.ˈsla.vɪŋ/ /vɛr.ˈsla.vɪŋ(g)/ (n)
uzależnienie
  1. een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is

verslechteren (v)
pogarszać się
  1. slechter worden

versnellen (v)
przyśpieszać
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling (n)
przyspieszenie, akceleracja
  1. toename van het tempo
przyspieszenie
  2. tweede tijdsafgeleide van de positie
bieg
  3. mechaniek voor overdracht van aandrijving

versnellingsbak (n)
skrzynia biegów
  1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
rozumieć
  1. begrijpen van een uiting

verstand (n)
rozum
  2. denkkracht, denkvermogen (met betrekking tot het brein)
  te controlerende vertalingen

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
pokrzepiać
  1. sterker maken
postrobić
  2. het aantal vergroten

versterker (n)
amplifikator
  1. signaalversterker

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ (n)
wsparcie
  1. het versterken
  2. extra hulp in probleemsituaties

verstikking (n)
asfiksja
  1.

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
ukrywać
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstoppertje /vərˈstɔ.pər.tjə/ (n)
zabawa w chowanego

verstrekken (v)
zapewniać
  1. ter beschikking stellen

verstrooid (adj)
roztargniony
  1. geestelijk afgeleid

verstrooidheid (n)
roztargnienie
  1.

verstuiking (n)
skręcenie
  1.

versvoet (n)
stopa
  1.

vertalen (v)
tłumaczyć
  1. omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler (n)
tłumacz

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
tłumaczenie, przekład
  1. iets dat vertaald is

vertegenwoordigen (v)
reprezentować
  1.

vertegenwoordiger (n)
przedstawiciel
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertellen (v)
opowiedzieć
  1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen

vertelling (n)
opowiadanie
  1. een verhaal dat bedoeld is om verteld te worden

verteren (v)
trawić
  1. voedsel afbreken

verticaal (adv)
pionowy

vertinnen (v)
bielić
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje tin

vertraging /vər.ˈtra.ɣɪŋ/ /vər.ˈtra.χɪŋ/ /vɛr.ˈtra.ɣɪŋ(g)/ (n)
opóźnienie
  1. het langzamer gaan

vertrek (n)
odjazd
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ (v)
odjechać
  1. weggaan

vertrektijd (n)
godzina odjazdu, czas odjazdu

vertroosting (n)
konsolacja

vertrouwen (n)
zaufanie
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

vertrouwen (v)
ufać
  1. geloven in de betrouwbaarheid van een persoon

vervagen (v)
rozmazać

verval (n)
rozkład
  1 verslechteren

vervalsen (v)
fałszować
  1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
fałszerstwo
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ (v)
zastępować
  1. het ene de plaats doen innemen van het andere

vervelend (adj)
irytujący
  1. niet boeiend

verven (v)
malować
  1. met verf bestrijken

verver (n)
malarz

vervoegen (v)
koniugować
  A.1 omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
koniugacja
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoeren (v)
transportować
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

vervoermiddel (n)
środek transportu
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervolgen /vər'vɔlɣən/ (v)
prześladować
  2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is

vervolging (n)
prześladowanie
  2. het vervolgen of vervolgd worden

vervorming (n)
deformowanie
  1. een ongeplande verandering van de oorspronkelijke vorm

vervreemden (v)
alienować
  1. vreemd maken, van eigenaar doen wisselen

vervullen (v)
spełniać
  1. het (doen) uitkomen van een voorspelling of belofte

verwaardigen (v)
raczyć
  1.

verwaarloosbaar (adj)
nieistotny
  1. niet de moeite om zich met iets bezig te houden

verwaarlozen (v)
zaniedbywać
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten (v)
oczekiwać
  1. ergens van uitgaan

verwant (n)
krewny
  1. familielid

verwantschap (n)
powiązanie
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
ogrzewanie
  1. het proces van verwarmen
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verweer (n)
obrona

verwekken /və(r).ˈʋɛ.kə(n)/ (v)
spłodzić
  doen ontstaan (ook in biologische zin)

verwerpen (v)
odrzucić
  1. afwijzen

verwerving (n)
akwizycja
  1. het verkrijgen van iets

verwijdering (n)
usunięcie
  1. het verwijderen

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
babski
  1.

verwijzen /vər'ʋɛɪzə(n)/ (v)
odnosić się
  1. naar iets of iemand anders wijzen of sturen

verwoesten (v)
pustoszyć
  1. totaal vernielen

verwoestend (adj)
katastrofalny
  1. (onvoltooid deelwoord) vernielend
  2. (bijvoeglijk naamwoord) vernielend

verwonding (n)
kontuzja
  1. lichamelijk letsel

verzachten (v)
zmiękczać
  1. minder erg maken

verzadiging (n)
saturacja

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
zbiór
  2. wiskundige verzameling

verzekeraar /vərzekərar/ (n)
asekurant
  1. een bedrijf dat tegen betaling van een premie een bepaald risico voor een klant dekt

verzekeren (v)
upewniać
  1. verklaren dat iets ...
ubezpieczać
  2. tegen betaling van een premie ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
ubezpieczenie
  1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert
  2. de mededeling dat iets een feit is

verzet (n)
ruch oporu
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzetsbeweging (n)
ruch oporu
  1. beweging van het verzet, de gezamenlijke mensen die zich verzetten tegen een overheerser

verzinken (v)
cynkować
  4. met een laag zink afdekken

verzoek (n)
wniosek
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
prosić
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzwakken /vɛrzʋɑkə(n)/ (v)
bezsilnieć
  1. zwakker maken
  1. zwakker worden

vest /vɛst/ (n)
kamizelka
  1. een mouwloos jasje, te dragen onder de jas van het kostuum

vestibule (n)
westybul

vesting (n)
fort

vet /vɛt/ (n)
tłuszcz
  1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

vetblad /vɛtblɑt/ (n)
tłustosz pospolity
  1.1 bepaald soort vleesetende plant, Pinguicula vulgaris

veteraan (n)
weteran
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

veto (n)
weto
  1. veto

vetweefsel (n)
tkanka tłuszczowa

vetzak (n)
grubas
  2.

vetzuur /ˈvɛtzyr/ (n)
kwas tłuszczowy, kwasy tłuszczowe
  1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep

veulen (n)
źrebię, źrebak
  1. jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vezel (n)
włókno
  1. een vezel is een lang, dun filament waarvan de lengte ten minste drie keer groter is dan de doorsnede

viaticum (n)
wiatyk
  1. communie gegeven aan een stervende als deel van de laatste sacramenten

vibrafoon (n)
wibrafon
  1. marimba met metalen toetsen en vibratosysteem

vicieuze cirkel (n)
błędne koło

vier /viːr/ (n)
cztery
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
czwarty
  1. nummer vier in een rij

vieren /'virə(n)/ (v)
obchodzić
  1. een feest vieren

vierendertig (cardinalNumeral)
trzydzieści cztery
  1. het getal 34

vierentachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt cztery
  1. het getal 84

vierentwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia cztery
  1. het getal 24

vierenveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści cztery
  1. het getal 44

vierenvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt cztery
  1. het getal 54

vierenzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt cztery
  1. het getal 64

vierenzeventig /ˈvirənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt cztery
  1. het getal 74

vierhoek (n)
czworokąt
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
czterysta
  1. het getal 400

viering /ˈviː.rɪŋ(g)/ /ˈviː.rɪŋ/ (n)
celebra
  1. het vieren

vierkant (adj)
kwadratowy, kwadrat
  1. met de vorm van een vierkant

vierkant (n)
kwadrat
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

vierkantswortel (n)
pierwiastek
  1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

vies /vis/ (adj)
brudny
  1. smerig

vijand (n)
wróg, nieprzyjaciel
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijk (adj)
wrogi
  1. van de vijand

vijandig (adj)
wrogi
  1. zich als een vijand gedragend

vijandigheid (n)
wrogość
  1. het vijandig zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
pięć
  1. het getal 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
piąty
  1. nummer vijf in een rij

vijfendertig (cardinalNumeral)
trzydzieści pięć
  1. het getal 35

vijfendertigste (ordinalAdjective)
trzydziesty piąty
  1. nummer vijfendertig in een rij

vijfennegentig (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt pięć
  1. het getal 95

vijfentachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt pięć
  1. het getal 85

vijfentwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia pięć
  1. het getal 25

vijfenveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści pięć
  1. het getal 45

vijfenvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt pięć
  1. het getal 55

vijfenzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt pięć
  1. het getal 65

vijfenzeventig /ˈvɛifənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt pięć
  1. het getal 75

vijfhoek (n)
pięciokąt
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
pięćset
  1. het getal 500

vijfkamp (n)
pięciobój
  1. atletiekmeerkamp met vijf onderdelen

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
piętnaście
  15

vijftiende (ordinalAdjective)
piętnasty

vijftienhoek (n)
piętnastokąt

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt
  1. het getal 50

vijg (n)
daktyl, figa
  1. vrucht van de vijgenboom

vijl (n)
pilnik
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver (n)
staw
  1. tamelijk klein door de mens aangelegd water

villa /vila/ (n)
willa
  1. een groot en vrijstaand huis

vilt (n)
filc
  door langdurig bewerken verdichte wol

vin /vɪn/ (n)
płetwa
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
znajdować, znaleźć
  1. iets aantreffen nadat ernaar gezocht is
znajdować
  2. iets bedenken
  4. iets ondervinden, iets ten deel krijgen
  3. iets op een bepaalde wijze beschouwen of ervaren

vinding (n)
wynalazek
  2. ontdekking, uitvinding

vindingrijkheid (n)
pomysłowość
  1. de mate waarin iemand goed is in het vinden van nieuwe oplossingen

vinger (n)
palec
  1. extremiteiten van de hand

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ (n)
odcisk palca
  1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ (n)
naparstek
  1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien

vingerhoedskruid (n)
naparstnica

vingerkootje (n)
opuszek

vingertop (n)
opuszka
  topje van een vinger

vink (n)
zięba zwyczajna

viola da gamba (n)
viola da gamba
  1. viola da gamba

violet (n)
fiolet
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violist (n)
skrzypaczka
  1. musicus die een viool bespeelt

violoncello (n)
wiolonczela
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de violoncellist of cellist tussen de knieën wordt gehouden

viool (n)
skrzypce
  1. strijkinstrument

viooltje (n)
fiołek
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

virologie (n)
wirusologia
  1.

viroloog (n)
wirusolog
  1. (beroep) deskundige op het gebied van virussen en virusziekten

virtueel (adj)
wirtualny
  1.

virus /virəs/ (n)
wirus
  1.
  2.

vis (n)
ryba
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
  2. het vlees van een vis

visarend (n)
rybołów
  1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is

viscositeit (n)
lepkość
  1. stroperigheid van een vloeistof of gas

visie /ˈvizi/ (n)
opinia
  1. de wijze waarop men zaken beoordeelt of beschouwt

visioen (n)
wizja
  1. een droombeeld

visnet (n)
siatka rybacka

visser (n)
rybak
  1. iemand die beroepsmatig vist

vissersboot (n)
barkas

visstick (n)
paluszki rybne

visualiseren (v)
uwidocznić
  1. iets beeldend voorstellen (mentaal)

visueel /vizyʋel/ (adj)
wizualny
  1. betreffende het zicht, betreffende het zienbare

visum (n)
wiza

viswijf (n)
przekupka
  1.visverkoopster

vitaliteit (n)
witalność

vitamine (n)
witamina
  1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vizier (n)
celownik
  1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen
przyłbica
  2. klep aan een hoofddeksel
wezyr
  1. een minister...

vlag /vlɑχ/ (n)
flaga
  1. lap stof met een vast patroon van kleuren die gevoerd wordt als symbool van een organisatie, beweging of natie

vlaggenschip /ˈvlɑɣəˌsxɪp/ (n)
okręt flagowy
  1. schip waarop zich de bevelvoerder over een vloot of eskader bevindt

vlagzalm (n)
lipień pospolity
  1. bepaald soort vis, Thymallus thymallus

vlak /vlɑk/ (adj)
poziomy
  1. zonder bergen of dalen

vlakgom (n)
gumka do wymazywania
  stuk rubber dat door wrijven potloodschrift van papier kan verwijderen

vlakte /vlɑktə/ (n)
równina
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
płomień
  1. kleinste vorm van vuur

vlamboogoven (n)
piec łukowy

vlas (n)
len

vlecht (n)
warkocz
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
pleść
  1. in elkaar strengelen

vleermuis (n)
nietoperz
  1. klein vliegend zoogdier

vlees (n)
mięso, ciało
  1. spierweefsel van bepaalde organen
mięso
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleien (v)
schlebiać
  1. (onoprechte) complimenten geven, meestal om bij iemand in de gunst te komen

vleugel (n)
skrzydło
  1. lichaamsdeel van een vogel
  2. onderdeel van een vliegtuig
  5. een deel van een leger

vleugeladjudant (n)
adiutant
  1.iemand die bevelen van een hoger geplaatst persoon overbrengt

vleugelnoot (n)
skrzydlak
  1. gevleugelde vrucht

vleugelspeler /'vløxəlspelər/ (n)
skrzydłowy
  1.

vlieden /'vlidə(n)/ (v)
uchodzić
  1. formeel: (van tijd) voorbijgaan
uciec
  2. formeel: snel weg trachten te komen, vluchten

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
mucha
  1. tweevleugelig insect

vliegdekschip (n)
lotniskowiec
  1. groot vaartuig dat is ingericht voor het opstijgen, landen, vervoer en onderhoud van meerdere vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
latać, lecieć
  1. zich door de lucht voortbewegen

vliegenmepper (n)
packa
  1. een apparaat om een vlieg mee dood te slaan

vliegenzwam (n)
muchomor czerwony

vlieger (n)
latawiec
  1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
samolot, aeroplan
  1. vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
lotnisko
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vliegwiel (n)
koło zamachowe
  1. sneldraaiend wiel met grote massa

vlier (n)
bez

vlierbes /'vlirbɛs/ (n)
czarny bez
  1. bessen van de gewone vlier

vlies (n)
runo
  3. afgestroopte huid met haar van een dier

vlinder (n)
motyl
  1. benaming voor insecten uit de orde Lepidoptera

vlinderdas (n)
muszka

vlo (n)
pchła
  1. benaming voor insecten uit de orde Siphonaptera

vloed /vlut/ (n)
przypływ
  1. verhoging van de waterstand

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
ciekły
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
płynąć
  1. zacht stromen

vloeiend (adj)
biegle
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeipapier (n)
bibuła
  2.

vloeistof (n)
ciecz, płyn
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloek (n)
klątwa
  1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen

vloeken (v)
kląć
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
podłoga

vloot /vloːt/ (n)
flota
  1. bij elkaar horende schepen

vlot (n)
tratwa
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
lot
  1. het zich door luchtruim bewegen

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
uchodźca
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
uciekać
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtnummer (n)
numer rejsu
  1.

vluggertje (n)
numerek
  1. snel en oppervlakkig seksueel contact

vocatief (n)
wołacz
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vochtig (adj)
wilgotny

vochtigheid (n)
wilgotność
  1. de mate van vocht

voeden (v)
karmić
  1. van voedsel voorzien

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ (n)
żywienie
  1. voedsel

voedingsadditief (n)
dodatek do żywności
  1. toevoeging aan voeding

voedingssupplement (n)
suplement diety
  1. voedingsmiddel dat bedoeld is als aanvulling op de normale voeding

voedsel /'vutsəl/ (n)
pożywienie
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
spójnik

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
czuć
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
pojazd
  1. vervoermiddel over land

voet (n)
stopa
  1. voortzetting van het been beneden de enkel
  3. oude lengtemaat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
piłka nożna, futbol
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetballen /ˈvutbɑlə(n)/ (v)
grać w piłkę, grać w piłkę nożną
  1. een spel met een voetbal spelen

voetganger (n)
pieszy
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetpad /'vutpɑt/ (n)
ścieżka, dróżka
  1. een pad voor voetgangers

voetstap (n)
ślad

voetstuk (n)
piedestał
  1. een onderstel voor o.a. beelden en vazen

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
ptak
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier (n)
dziobak
  1. enige zoogdier met een snavel, Ornithorhynchus anatinus

vogelmuur (n)
gwiazdnica pospolita

vogelspin (n)
ptasznik
  1. grote behaarde spin die leeft in de tropische streken

vogelverschrikker (n)
strach na wróble
  1. manshoge pop

vogelzang (n)
trel
  1. het geluid dat vogels maken

voice-over (n)
lektor

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
pełny, pełen
  1. geheel gevuld

volbrengen (v)
dokonać
  1. geheel uitvoeren

voldoende (indefinitePronoun)
dostateczny, wystarczający
  1. toereikend, genoeg

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
wynikać
  1. achterna gaan

volgend (adj)
następny
  1. dat later komt

volgens (preposition)
według
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgzaam (adj)
potulny
  1.

volk /vɔlk/ (n)
lud, naród
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
naród
  2. de inwoners van een land

volkenrecht (n)
prawo międzynarodowe
  1. internationaal privaat- en publiekrecht

volkerenmoord (n)
ludobójstwo

volkorenbrood (n)
chleb razowy
  1. brood van meel met zemelen

volkorentarwe (n)
pszenica z pełnego przemiału
  1. tarwe met zemelen en kiem

volkslied (n)
hymn, hymn narodowy
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volksrepubliek (n)
republika ludowa

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ (n)
spis ludności
  1.

volkstuin /ˈvɔlks.tœʏn/ (n)
działka
  2. moestuin beschikbaar gesteld aan stadsbewoners

volksvergadering (n)
zgromadzenie
  1. een vergadering van de gehele bevolking

volksverhaal (n)
bajka ludowa
  1. verhaal dat (ook) mondeling wordt overgedragen

volle maan (phraseologicalUnit)
pełnia
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

vollemaan (n)
pełnia
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volleybal (n)
siatkówka, piłka siatkowa
  1. spel
siatkówka
  2. bal

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ (adv)
doskonały
  1. zonder enig gebrek

volmacht (n)
pełnomocnictwo
  1. rechtsbevoegdheid om namens een ander te handelen

volt (n)
wolt

voltijds (adj)
pełnoetatowy
  1.

voltooid deelwoord (n)
imiesłów czasu przeszłego
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid verleden tijd (n)
czas zaprzeszły

voltooien (v)
dokańczać, zakańczać
  1. ten einde brengen

voltooiing (n)
osiągnięcie

volume (n)
objętość, głośność
  1. ruimtelijke capaciteit
głośność
  3. fysieke informatiedrager

volwassen (adj)
dorosły
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene (n)
dorosły
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

vondeling (n)
znajda

vonk (n)
iskra
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

vonnis (n)
wyrok
  1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures

voodoo (n)
voodoo
  1. Haïtiaanse religie

voor /vor/ (n)
bruzda
  1. ploegsnede

voor /vor/ (preposition)
przed
  4. eerder in tijd
  2. aan de voorkant
  3. eerder komend in de bewegingrichting
  5. eerder in volgorde
dla
  7. ten behoeve van, ten gunste van

voorarm (n)
przedramię
  1.

voorbeeld (n)
przykład
  1. iets ter navolging

voorbereiden (v)
przygotować
  1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
przygotowanie
  1. het voorbereiden

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
zwiastun
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)

voordeel /ˈvordel/ (n)
korzyść
  3. (tennis)
  1. profijt
  2. aangename eigenschap

voordek (n)
pokład dziobowy
  1.

voorganger (n)
poprzednik
  1. de persoon die voorafgaand aan een zeker persoon dezelfde positie bekleedde

voorgevoel (n)
przeczucie

voorgoed (adv)
na dobre

voorhamer (n)
młot kowalski

voorhoofd (n)
czoło
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhuid (n)
napletek
  1. voorhuid van penis

vooringenomen /vorɪ'nxənomə(n)/ (adj)
uprzedzone
  1.

voorjaar (n)
wiosna
  1. de lente

voorjaarsschoonmaak (n)
wiosenne porządki
  1. het opruimen en poetsen van een woning in het voorjaar

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
występować
  1. met regelmaat ergens te vinden zijn
pojawiać się, odbywać się
  2. voor het gerecht verschijnen
dziać się
  3. soms gebeuren
wydawać się
  4. dunken, toeschijnen
zapobiegać
  1. ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

voorlezen (v)
czytać
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voorloper (n)
prekursor
  1. iets wat of iemand die eerder was

voorlopig /vorˈlopəx/ /vorˈlopəç/ (adj)
tymczasowy
  1. tijdelijk in afwachting van iets definitiefs

voornaam (n)
imię
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
zaimek

voornaamwoordelijk bijwoord (n)
przysłówek zaimkowy
  1. een bijwoord ter vervanging van de combinatie voorzetsel met voornaamwoord, bestaande uit een overeenkomstig bijwoord van plaats en het voorzetsel in bijwoordelijke vorm

voornamelijk (adv)
głównie
  1. in hogere mate

vooronderstellen (v)
antycypować
  1. vooraf voor waar aannemen van een stelling om hiermee tot een conclusie te komen

vooroordeel (n)
uprzedzenie

voorouder (n)
przodek
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorradig (adj)
na składzie

voorrang (n)
pierwszeństwo

voorruit (n)
przednia szyba
  1. glazen vlak aan de voorkant van een voertuig dat zorgt voor zicht op de weg en bescherming tegen weer en wind

voorschrijven /'vɔːrsxrɛɪvə(n)/ (v)
nakazywać
  1. een schriftelijke opdracht geven

voorspel (n)
gra wstępna
  3. het liefdesspel

voorspelbaar (adj)
przewidywalny
  1. van tevoren te verwachten

voorspelbaarheid (n)
przewidywalność
  1. de mate waarin het mogelijk is betrouwbare voorspellingen te doen

voorspellen (v)
przepowiadać
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspoed (n)
dobrobyt

voorsprong /'vorsprɔŋ/ (n)
fory
  1. de mate waarin men verder gevorderd is dan anderen

voorstander (n)
afirmant
  1. iemand die voor iets is

voorstel (n)
propozycja
  1. hetgeen dat voorgesteld wordt

voorstellen (v)
proponować
  1. een plan voorleggen

voorteken (n)
oznaka
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat
  2. plus- of minteken voor een getal
  3. symbolen aan het begin van een notenbalk

voortplanten (v)
rozmnażać się
  1. een nieuwe generatie voorbrengen

voortzetting (n)
ciąg dalszy
  1. het voortzetten van iets

vooruitgang (n)
postęp
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving

voorvader (n)
przodek
  1.

voorvocht (n)
preejakulat
  1.

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
przedrostek
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorwaarde (n)
warunek
  1. omstandigheid die noodzakelijk is of gemaakt wordt wil iets anders plaats of geldigheid hebben

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
przedmiot
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorzetsel (n)
przyimek
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adv)
ostrożny
  1. op een oplettende manier

voorzien /vɔːr.'zin/ (v)
przewidywać
  1. herkennen als toekomstige ontwikkeling

voorzijde (n)
awers

voorzitten (v)
prezydować
  1. leiding geven aan een vergadering

voorzitter (n)
przewodniczący
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

vore /'vɔː.rə/ (n)
bruzda
  1. ploegsnede

vorig (indefiniteOrdinalNumeral)
poprzedni
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork (n)
widelec
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten
  1. aftakking van een boomtak of van een weg

vorm /vɔrm/ (n)
forma
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp
  2. sjabloon of bak waarin iets gegoten...

vormsel (n)
bierzmowanie
  1. een sacrament waardoor een gedoopte de kracht van de Heilige Geest ontvangt om zijn geloof standvastig te kunnen belijden

vorst /vɔrst/ (n)
mróz
  2. weersomstandigheden

vorstendom (n)
księstwo
  1.

vorstig (adj)
mroźny
  1. van het weer dat het koud en vriezend is

vos (n)
lis, lisica
  1. bepaald zoogdier, Vulpes vulpes

vossenbes (n)
borówka brusznica

vouwen (v)
składać

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
pytanie
  1. een verzoek om inlichting

vraagteken /vraxtekə/ (n)
znak zapytania, pytajnik
  1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

vraatzucht (n)
obżarstwo

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ (n)
ładunek
  1. de lading van een vervoermiddel

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ (n)
ciężarówka
  1. een auto voor goederenvervoer

vrachtbrief (n)
ceduła
  1.

vrachtschip (n)
statek towarowy
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen (n)
samochód ciężarowy
  1. een wagen voor goederenvervoer

vrachtwagenchauffeur (n)
kierowca ciężarówki

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
pytać, zapytać
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
prosić, poprosić
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
pokój
  1. het ontbreken van oorlog

vredespijp (n)
fajka pokoju
  1.

vredestijd (n)
okres pokojowy
  1.

vredig /ˈvre.dəx/ /ˈvre.dəχ/ (adj)
spokojny
  1. onverstoord door geschil of onrust

vreemd (adj)
obcy
  1. van buiten, niet van hier

vreemdelingenhaat (n)
ksenofobia
  1.

vreemdgaan /'vremtxan/ (v)
zdradzać
  1. met een andere partner dan de echtgenoot verkeren

vreselijk (adj)
straszny
  1. bijzonder erg, schrikwekkend

vreselijk (adv)
bardzo, mocno, strasznie

vreugde (n)
radość
  1. een blij gevoel

vreugdevuur /ˈvrøx.də.ˌvyːr/ /ˈvrøɣ.də.ˌvyːr/ /ˈvrøχ.də.ˌvyːr/ (n)
ognisko
  1. een groots door mensen opgebouwd en gecontroleerd vuur om iets te vieren

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
bać
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
przyjaciel, druh
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
życzliwy
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
przyjaciółka
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap (n)
przyjaźń
  1. gelijkwaardige relatie tussen personen die elkaar wederzijds genegen zijn en een vergelijkbare relatie tegelijkertijd ook met anderen kunnen hebben

vriezer (n)
zamrażarka
  1. een toestel bedoeld om voedingsmiddelen in bevroren toestand gebracht, te bewaren

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
wolny
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijdag (n)
piątek
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijen (v)
kochać się
  1. liefde bedrijven

vrijgezel (adj)
kawaler
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijgezel (n)
kawaler
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
wolność, swoboda
  1. het vrij zijn

vrijheidsstrijder (n)
bojownik o wolność
  1. krijger, rebel of activist die zich inzet voor de vrijheid van zijn of haar onderdrukte volk, en door de vijand vaak gezien als terrorist of militant

vrijspraak (n)
uniewinnianie

vrijspreken /'vrɛisprekə(n)/ (v)
uniewinnić
  1. onschuldig verklaren

vrijstaat (n)
freistaat

vrijwillig (adj)
dobrowolny
  1. niet gedwongen

vroedvrouw /ˈvrud.vrɑu/ (n)
akuszerka, położna
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
wczesny
  2. eerder dan verwacht
  1. aan het begin

vroeger /ˈvruxər/ /ˈvruɣər/ (adv)
dawniej
  1. (zoals) in het verleden

vroegtijdig (adv)
wcześnie

vrolijk (adv)
radosny
  1. in goede stemming

vrolijkheid (n)
radosność
  1. een aangename stemming waarin men veel lacht, zich goed voelt en het leven optimistisch bekijkt

vroomheid (n)
bogobojność
  1.

vrouw /vrɑu/ (n)
kobieta, baba
  1. een volwassen vrouwelijke mens
żona, kobieta
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk (adj)
żeński

vrouwenschoentje (n)
obuwik pospolity
  2. grootste in Europa voorkomende orchideeënsoort, Cypripedium calceolus

vrouwenversierder (n)
flirciarz
  1. een man die veel vrouwen verleidt

vrucht /vrʏxt/ (n)
owoc
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
żyzny
  1. in staat vrucht af te werpen
owocny
  2. tot resultaat leidend

vruchtbaarheid /'vrʏxt.bar.ɦɛɪ̯t/ /'vrʏxt.bar.ɦɛːt/ /'vrʏɣ.ba.rɛɪ̯d/ (n)
płodność
  1. het vermogen vrucht te dragen

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ (n)
sok owocowy
  1. sap gewonnen uit fruit

vruchtenwijn (n)
wino owocowe
  1. wijn van vergist sap van andere vruchten dan druiven

vuil /vœy̯l/ (n)
brud
  viezigheid, onreine materie

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ (n)
kosz na śmieci
  1. een bak waarin men huisvuil verzamelt

vuist (n)
pięść
  1. gebalde hand

vuistbijl /ˈvœʏ̯sbɛːɫ/ /ˈvœːstbɛːɫ/ /ˈvœːzbɛɪ̯l/ (n)
pięściak
  1. een kerngereedschap uit het paleolithicum, het Acheuléen en het Moustérien

vulgair (adj)
wulgarny

vulkaan (n)
wulkan

vulkaanuitbarsting (n)
erupcja wulkanu
  1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen

vulkanisch (adj)
wulkaniczny
  1. betrekking hebbend op de processen die in een vulkaan plaatsvinden

vulkanisme (n)
wulkanizm
  1. natuurlijke processen

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
napełniać
  1. vol maken

vulling (n)
wypełnienie
  het materiaal waarmee iets opgevuld is

vulpen /ˈvʏl.pɛn/ /ˈvʏɫ.pɛn/ (n)
wieczne pióro
  1. een schrijfpen met holle houder waarin zich een inktreservoir bevindt

vulva (n)
srom
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vuur /vyːr/ (n)
ogień, żar
  1. lichtverschijnsel bij brand

vuurrood (adj)
ognistoczerwona

vuursteen (n)
krzemień
  1.

vuurtoren (n)
latarnia morska
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
broń palna
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

vuurwerk (n)
fajerwerki, sztuczne ognie
  1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels

vuvuzela (n)
wuwuzela
  1. een Zuid-Afrikaans blaasinstrument

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
wiać
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaier (n)
wachlarz
  1. scherm in halve schijfvorm

waaieren (v)
wachlować
  1. een waaier gebruiken

waar /ʋar/ (adv)
gdzie
  1. op welke plaats

waard /ʋaːrt/ (n)
gospodarz
  1. de baas van een herberg of van een taveerne

waarde (n)
wartość

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
bezwartościowy
  1. geen waarde hebbend

waardepapier (n)
papier wartościowy
  1. document met geldswaarde

waardering (n)
uznanie
  1. het hechten van een waarde aan iets of het tonen daarvan

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
wartościowy
  1. een grote waarde hebbend

waarheid (n)
prawda
  1. dat wat waar is

waarnemen (v)
dostrzec
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarnemer (n)
obserwator
  1. iemand die iets waarneemt
  3. een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden

waarneming (n)
spostrzeżenie
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (adverbialPronoun)
dlaczego, czemu
  1. Vanwege welke oorzaak

waarschijnlijk (adj)
prawdopodobny
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschijnlijk (adv)
prawdopodobnie, przypuszczalnie
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
ostrzegać
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ (n)
ostrzeżenie
  1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn

waarzeggerij (n)
wróżbiarstwo
  1. het voorspellen van de toekomst langs magische weg

waas (n)
pruïna
  2. mat, witachtig laagje op sommige fruitsoorten

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
czekać
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

wachtkamer (n)
poczekalnia
  1. ruimte of vertrek voor wachtenden, bijvoorbeeld bij een arts of op een station

wachtlijst /ˈʋɑxtlɛɪst/ (n)
lista oczekujących
  1. een lijst met wachtenden

wachtrij (n)
kolejka
  1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten

wachtwoord /wɑxtwort/ (n)
hasło
  1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden

waden (v)
brnąć
  1. door ondiep water lopen

waf (interjection)
hau
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

wafel (n)
gofr
  1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer

wafelijzer (n)
gofrownica
  1. een toestel waarin wafels gebakken worden

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
wóz
  2. een auto

wagenziekte (n)
choroba lokomocyjna
  1. reisziekte

wagon /ʋa'ɣɔn/ (n)
wagon
  1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein

waken /ˈwa.kə(n)/ /ˈʋa.kə(n)/ /ˈβ̞a.kə(n)/ (v)
czuwać
  1. opzettelijk wakker zijn
  4. letten op, beschermen
obudzony
  2. wakker zijn

wakker (adj)
czujny
  1. niet in slaap

wakvlakte /'ʋɑkflɑktə/ (n)
połynia
  1. groot ijsvrij gebied temidden van pakijs

walkman (n)
walkman
  1. een draagbare radio en/of CD-speler met koptelefoon

walnoot /not/ (n)
orzech
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
mors
  1. bepaald soort zoogdier, Odobenus rosmarus

wals (n)
walc
  4. dans

walvis (n)
walenie, wieloryb
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Cetacea

wand /ʋɑnt/ (n)
ściana

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
spacerować
  1. een wandeling maken

wandeling /ˈʋɑn.də.lɪŋ/ (n)
przechadzka
  1. het lopend afleggen van een bepaalde afstand

wandelschoen /ˈʋɑn.dəɫ.ˌsχun/ /ˈβ̞ɑn.dəɫ.ˌsxun/ (n)
traper
  1. een schoeisel dat speciaal geschikt is om grote wandelingen mee te maken

wandelstok /ˈʋɑn.dəɫ.ˌstɔk/ /ˈβ̞ɑn.dəɫ.ˌstɔk/ (n)
laska
  1. stok die dient als steun bij het wandelen en beschermt tegen vallen

wandluis (n)
pluskwa, pluskwa domowa
  1.

wandtapijt (n)
arras
  1.

wang (n)
policzek
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
beznadzieja
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wanhopen (v)
rozpaczać

wankelmotor /ˈʋɑŋkəɫˌmotɔr/ (n)
silnik Wankla
  1. een verbrandingsmotor die niet met heen en weer gaande zuigers werkt, maar met een roterende zuiger.

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
kiedy
  1. op welke tijd

wannen (v)
wiać
  1. graan zuiveren van kaf door het in de wind op te werpen of te laten vallen

want /ʋɑnt/ (n)
wanta
  2. scheepvaart

wantrouwen (v)
nie ufać
  1. niet vertrouwen

wantsenorchis (n)
storczyk cuchnący

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
broń, oręż
  1. een werktuig van geweld
herb
  2. een wapenschild

wapenhandelaar (n)
handlarz bronią

wapenschild (n)
tarcza herbowa

wapenspreuk (n)
motto
  1. een korte tekst die de bedoeling van iets weergeeft

wapenstilstand (n)
rozejm
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

wapenwedloop (n)
wyścig zbrojeń

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
ciepły
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte (n)
ciepło
  2. de hoeveelheid thermische energie.

warmte-krachtkoppeling (n)
kogeneracja
  1. het gelijktijdig opwekken van warmte en kracht

warmtefront (n)
front ciepły
  1. een front waar een luchtmassa met relatief warme lucht over een gebied schuift waar koude lucht ligt

warmtepomp (n)
pompa cieplna, pompa ciepła
  1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving

warmtewisselaar (n)
wymiennik ciepła

was /ʋɑs/ (n)
wosk
  1. weke laagsmeltende en waterafstotende stof

wasbeer (n)
szop
  1. klein Noord-Amerikaans zoogdier, Procyon lotor

wasbeerhond (n)
jenot
  1. Nyctereutes procyonoides, een zoogdier en roofdier uit de familie Canidae

wasbord (n)
tara
  geribbeld bord waarop men de was kan doen

wasknijper /ˈwɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈʋɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈβ̞ɑs.knɛː.pər/ (n)
klamerka
  1. een knijper die gemaakt is van hout of plastic om nat wasgoed aan een waslijn te klemmen

wasmachine (n)
pralka
  1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
myć się
  2. zichzelf schoonmaken
rosnąć, przybrać, wzbierać
  3. groeien
woskować
  4. in de was zetten

wasserette (n)
pralnia samoobsługowa
  1. een plaats waar men kleding en textiel kan (laten) wassen (zonder personeel)

wastafel (n)
umywalka
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ (interrogativePronoun)
co
  vragend voornaamwoord

waterachtig (adj)
wodnisty
  1. & 2.

waterappel (n)
czapetka jambos

waterbouwkunde (n)
budownictwo wodne
  1. wetenschap die zich richt op ontwerp en beheer van waterbouwkundige werken

waterdicht (adj)
wodoodporny
  1. ondoordringbaar voor water

waterdrieblad (n)
bobrek trójlistkowy

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
woda
  3. waterachtig vocht afscheiden

watergladheid /ˈwatərˌɣlɑtɦɛɪ̯t/ /ˈʋatərˌχlɑtɦɛɪ̯t/ /ˈβ̞atərˌɣlɑtɦɛːt/ (n)
akwaplanacja
  1. verschijnsel waarbij een dunne waterfilm ontstaat.

waterhoen (n)
kokoszka zwyczajna
  1.1 bepaald soort watervogel, Gallinula chloropus

waterig (adj)
wodnisty
  2. uitziend alsof men tranen in de ogen heeft
  1. et water als oplosmiddel

waterkanon (n)
armatka wodna
  1. apparaat dat een zeer sterke straal water kan produceren

waterkers (n)
rukiew wodna
  1. Rorippa, een eetbare kruidachtige plant

waterlijn /ˈwatərˌlɛin/ (n)
linia wodna
  2. de grens tussen onderwaterschip en bovenwaterschip

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
kawon, arbuz zwyczajny, arbuz
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermerk (n)
znak wodny

watermolen (n)
młyn wodny
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

watermunt (n)
mięta nadwodna

waternoot (n)
kotewka orzech wodny

waterpas (n)
poziomica
  1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan

waterpeper (n)
rdest ostrogorzki

waterpijp (n)
nargile, szisza

waterpokken (n)
ospa
  1. een goedaardige infectieziekte die gepaard gaat met het verschijnen van rode vlekjes op de huid die daarna overgaan in jeukende blaasjes

waterpolo (n)
piłka wodna, waterpolo
  1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden

waterrad (n)
koło wodne
  1. een schoepenrad dat draait door de stroming van het water

waterral (n)
wodnik
  1. bepaald soort watervogel, Rallus aquaticus

waterrat (n)
karczownik ziemnowodny
  1. grote halfaquatische woelmuis

waterrietzanger (n)
wodniczka

waterski (n)
narciarstwo wodne
  1. ski voor het waterskiën

waterspreeuw (n)
pluszcz
  1. bepaald soort bruine, bolle vogel met witte borst, Cinclus cinclus

waterspuwer (n)
rzygacz

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
wodór
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

waterstofbrug (n)
wiązanie wodorowe

watertoren (n)
wieża ciśnień
  1. een toren die zorgt voor een gelijkmatige waterdruk in het waterleidingnet

wateruurwerk (n)
zegar wodny

waterval (n)
wodospad
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

waterverf (n)
akwarela
  1.

watervervuiling (n)
zanieczyszczenie wód

waterviolier (n)
okrężnica bagienna

watervliegtuig (n)
hydroplan
  1. een vliegtuig dat kan opstijgen en landen op het water

watervlo (n)
wioślarka

watervrees (n)
wodowstręt

waterweegbree (n)
Żabieniec (roślina)

waterzucht (n)
obrzęk
  1. (medisch) waterzucht

waterzuring (n)
szczaw lancetowaty

wattenstaafje (n)
wymazówka
  1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden...

wc /ʋese/ (n)
toaleta
  1. toilet
muszla klozetowa
  2. toiletpot

wc-papier (n)
papier toaletowy

wedden (v)
zakładać
  1. geld wagen op een toekomstige gebeurtenis

weddenschap (n)
zakład

wederkerend voornaamwoord (n)
zaimek zwrotny

wederkerend werkwoord (n)
czasownik zwrotny
  1. een werkwoord waarbij de handelende persoon tevens het voorwerp van de handeling is

wederzijds /wedərˈzɛits/ (adj)
wzajemny

wedijveren (v)
rywalizować, konkurować

wedstrijd (n)
konkurs
  1. een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
wdowa
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
wdowiec
  man

wee /ʋeː/ (n)
skurcz
  1. samentrekking bij geboorte

weefgetouw /ˈʋeːf.xəˌtɑu̯/ (n)
krosno
  1. toestel waarmee garen tot weefsel gevlochten wordt

weefsel (n)
tkanina, tkanka
  1. een dunne geweven stof of textiel
tkanka
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen

weegbree (n)
babka

weegschaal (n)
waga
  1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
tydzień
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekblad /'ʋekblɑt/ (n)
tygodnik
  1. een publicatie die wekelijks verschijnt

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
weekend
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
pogoda, aura
  1. atmosferische gesteldheid
jaz
  1. visweer

weerkaatsing (n)
odbicie
  1. het weerkaatsen

weerstaan (v)
wytrzymywać
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand (n)
opór
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
opórnik, opornik
  3. een elektronica-onderdeel

weerwolf (n)
wilkołak
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

wees /ʋes/ (n)
sierota

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
droga
  1. smalle strook grond voor het verkeer

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
ważyć
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

wegenkaart (n)
mapa drogowa

weglaten (v)
opuszczać
  1. te midden van andere informatie iets niet insluiten

wei /ʋɛɪ/ (n)
łąka
  1. een stuk grasland voor begrazing door vee
serwatka
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide (n)
łąka

weigeren (v)
odmawiać
  1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weigering (n)
odmowa
  1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
pastwisko
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
mało
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
  2. in een klein aantal

wekker /ˈʋɛkər/ (n)
budzik
  1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd

welbespraaktheid (n)
elokwencja
  1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden

weldoener (n)
dobroczyńca

welgesteld (adj)
zamożny
  1. financieel goed gesitueerd

weliswaar /ˌʋɛləsˈʋar/ (adv)
wprawdzie
  1. geeft een toegeving aan

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
który

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (adj)
witamy
  1. gewenst zijn te blijven

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
witaj, witajcie
  1. begroeting

welopgevoed (adj)
dobrze wychowany
  1.

welp /wɛlp/ (n)
młode
  1. jong van hond, wolf, leeuw e.d.

welzijn /'wɛlzɛin/ (n)
dobrobyt
  1. wanneer een individu of maatschappij zich in een goede toestand bevindt ...

wendbaarheid (n)
zręczność
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
brew
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wens /ʋεns/ (n)
życzenie

wenselijk (adj)
pożądany
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
pragnąć

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
świat
  1. de aarde

wereldbol (n)
glob
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

wereldoorlog (n)
wojna światowa
  1. een gewapende strijd tussen een zeer groot aantal landen, met name gebruikt voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.

wereldtentoonstelling (n)
wystawa światowa
  1. een tentoonstelling waaraan landen uit de wereld aan kunnen deelnemen

wereldtitel /ˈweːrəlˌtɪtəl/ /ˈʋɪːrɔɫˌtɪtɔɫ/ /ˈβ̞eːrəɫˌtɪtəɫ/ (n)
tytuł mistrza świata, tytuł mistrzyni świata
  1. het recht zich wereldkampioen te noemen

werf /wɛr(ə)f/ (n)
stocznia
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
praca
  1. dat wat gedaan moet worden
  2. beroep
pakuły
  hede, afval van vlas of hennep

werkbank (n)
stół
  1. werkbank

werkelijk (adj)
naprawdę
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
rzeczywistość
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werken /ʋɛrkən/ (v)
pracować
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen

werkgever (n)
pracodawca, pracodawczyni
  1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen

werkkapitaal (n)
kapitał obrotowy
  1.

werkkracht /ˈʋɛrkrɑxt/ (n)
siła robocza
  1. een persoon die gewoonlijk tegen betaling werk verricht

werkloos (adj)
bezrobotny

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ (n)
bezrobocie
  1. het werkloos zijn
  2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan

werkomstandigheden (n)
warunki pracy
  1. fysieke en sociale omgeving waarin men arbeid verricht

werktaal (n)
język roboczy
  1.

werktuigmachine (n)
obrabiarka
  1.

werkweek (n)
tydzień pracowniczy
  1.dagen per week waarop er gewerkt wordt
  2.het totaal aantal arbeidsuren per week

werkwoord (n)
czasownik
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werkwoordelijk (adj)
odczasownikowy
  1.

werpen (v)
rzucić
  1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan

werper (n)
miotacz
  3. bij honkbal

wervel (n)
kręg
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom (n)
kręgosłup

wesp (n)
osa
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

wespendief (n)
pszczołojad
  1.

wespenorchis (n)
kruszczyk

wespentaille (n)
talia osy
  1. een zeer smalle taille

westelijk (adj)
zachodni

westen /ˈʋɛs.tə(n)/ (n)
zachód

westnoordwest (adv)
zachodni północny zachód

wet /wɛt/ (n)
prawo
  1. een door de overheid opgestelde regel

wet van Murphy (phraseologicalUnit)
prawa Murphy'ego

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
wiedzieć, znać
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
nauka
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ (adj)
naukowy

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ (n)
naukowiec
  1. iemand die de wetenschap beoefent

wetenschapsgeschiedenis /'ʋetənsχɑpsχəˈsχidəˌnɪs/ /'β̞etənsxɑpsɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
historia nauki

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
prawny
  2. tot de wet behorend

wettigheid /'ʋɛtəxhɛɪt/ (n)
legalność
  1. het in overeenkomst met de wet zijn

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
tkać
  1. draden e.d. dooreenvlechten

wezel (n)
łasica
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela nivales

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
istota
  1. individu

whisky (n)
whisky
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
kto
  1. vragend voornaamwoord
  2. betrekkelijk voornaamwoord

wie het laatst lacht, lacht het best (interjection)
ten się śmieje, kto się śmieje ostatni
  degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar

wieg (n)
kolebka, kołyska
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
kolebać
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiegendood (n)
śmierć łóżeczkowa
  1. het plotseling zonder duidelijke oorzaak overlijden van een zuigeling

wiel (n)
koło
  1. ronddraaiende schijf

wielbasis (n)
rozstaw osi
  1. de afstand tussen de twee middelpunten van de voor- en achteras

wielersport (n)
kolarstwo
  1. de sport van het wielrennen

wielewaal /'wiː.lə.wal/ (n)
wilga
  1. zwart-gele zangvogel

wielklem (n)
blokada

wierook (n)
kadzidło
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
trawka
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wigvormig (adj)
klinowaty
  1. vorm van een wig hebbend

wigwam (n)
wigwam
  1. koepelvormig huis gebruikt door de Noord-Amerikaanse indianen

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ (personalPronoun)
my
  1. 1e persoon meervoud nominatief

wijdverspreid (adj)
rozpowszechniony
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijf /ʋɛi̯f/ (n)
baba
  1. vrouw

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
wino
  1. alcoholhoudende drank

wijnazijn (n)
ocet winny
  1. azijn uit wijn bereid

wijnbar (n)
winiarnia
  1.

wijndruif (n)
winogrono
  1. een druif die wordt gebruikt om wijn van te maken

wijnglas (n)
kieliszek do wina
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om wijn uit te drinken

wijnjaar (n)
rocznik
  1.

wijnkaart (n)
lista win
  1. een lijst waarop men de wijnen die te verkrijgen zijn in een restaurant, wijnhuis, enz... vermeldt in soorten, jaartallen en prijzen

wijnruit (n)
ruta

wijnstok /ˈʋɛi̯n.stɔk/ (n)
winorośl
  1. klimplant waaraan druiven groeien

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
mądry
  1. van groot inzicht getuigend

wijsheid (n)
mądrość
  1. gerijpt inzicht

wijsvinger (n)
palec wskazujący
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijting /ˈʋɛi.tɪŋ/ (n)
witlinek
  1. een straalvinnige vis

wijwater (n)
woda święcona
  1. gewijd water

wijwaterkwast (n)
kropidło

wijwatervat /ˈʋɛɪʋatərˌvɑt/ (n)
chrzcielnica
  1. een meestal aan de muur van een kerk bevestigd vat met water waarmee gelovigen zich besprenkelen

wijze (n)
metoda
  1. manier

wijzen (v)
wskazywać

wijzerplaat (n)
cyferblat
  1. de plaat van een klok waarop de wijzers de tijd aangeven

wiki (n)
wiki
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wikke /ˈwɪkə/ (n)
wyka
  1. (plantkunde) naam voor planten uit het geslacht Vicia

wikkeling (n)
uzwojenie
  1.

wil /ʋɪl/ (n)
wola
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild (adj)
dziki, dzika, dzikie
  3. onbeschaafd, bruusk

wild zwijn (n)
dzik
  1. bepaald soort zoogdier, Sus scrofa

wilde rijst (n)
dziki ryż
  3. graan van Zizania palustris, die worden gegeten als rijst

wildernis (n)
dzicz
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wilg (n)
wierzba
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
dowolny

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
chcieć, pragnąć
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

wilsverklaring (n)
oświadczenie woli
  1. eenzijdige wilsuiting die gericht is op het tot stand brengen van rechtsgevolgen

wimper (n)
rzęsa

wimperkruller /xxxx/ (n)
zalotka
  1. klein, tangachtig voorwerp om de bovenste wimpers mee om te buigen zodat ze gaan krullen

wind /ʋɪnt/ (n)
wiatr
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

winde (n)
powój
  2. benaming voor slingerende planten met kegelvormige bloemen uit het geslacht Convolvus
jaź
  3. bepaald soort karperachtige zoetwatervis, Leuciscus idus

windenergie (n)
energia wiatru

winderig (adj)
wietrzny
  1. weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

windhaan (n)
wiatrowskaz

windmolen (n)
wiatrak
  1. molen die door de wind gedreven wordt

windmolenpark (n)
elektrownia wiatrowa
  1. een gebied waar windenergie gewonnen wordt met behulp van een aantal molens

windroos (n)
róża wiatrów

windwijzer (n)
wiatrowskaz
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
sklep, skład
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelcentrum (n)
centrum handlowe
  1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd

winnaar (n)
zwycięzca
  1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
wydobywać
  3. een grondstof uit de natuur halen

winst /ʋɪnst/ (n)
zysk
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winter /ʋɪntər/ (n)
zima
  1. seizoen

wintereik (n)
dąb bezszypułkowy
  1. bepaald soort loofboom, Quercus petrae

winterkoning (n)
strzyżyk
  1. klein gedrongen vogeltje met opgewipt staartje,

winters (adj)
zimowy
  1. typerend voor de winter

wintersport (n)
sporty zimowe

wintertijd (n)
czas zimowy
  1. de tijd zoals die geldt in de herfst- en wintermaanden, zonder dat de klok een uur vooruit is gezet

wip /ʋɪp/ (n)
huśtawka równoważna
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wippen /'ʋɪpə(n)/ (v)
wydymać
  2. geslachtsgemeenschap hebben, paren
usunąć
  3. uit een functie zetten

wisent (n)
żubr
  1. bepaald soort zooɡdier, Bison bonasus

wiskunde (n)
matematyka
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
matematyczny
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wissel /ʋɪsəl/ (n)
zwrotnica
  1. speciale constructie in een spoorweg om een voertuig naar een ander spoor te leiden
weksel trasowany
  2. handelspapier voor de overdracht van geld

wisselbloem (n)
lantana pospolita

wisselgeld (n)
drobne

wisselkoers (n)
kurs
  wisselkoers

wisselstroom (n)
prąd przemienny, prąd zmienny
  1. wisselstroom

wissen (v)
mazać
  1. het niet meer laten bestaan van

wit /ʋɪt/ (adj)
biały
  1. kleur

wit /ʋɪt/ (n)
biały, biała, białe
  1. lichtst mogelijke kleur

witachtig (adj)
białawy

witgoud (n)
białe złoto
  1. een legering van goud en palladium

witlof (n)
cykoria
  1. loof van met dat doel in het donker geteelde varianten van cichorei, Cichorium intybus var. foliosum

witte haai (n)
żarłacz biały
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

witte rijst (n)
biały ryż
  1. gepelde en gepolijste rijst

witte wijn (phraseologicalUnit)
białe wino
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wittekool (n)
kapusta biała
  1. en 2. (bladeren van) sluitkoolgewas dat lichtgroen tot wit van kleur is

wodka (n)
wódka
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
złość
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woedend /'ʋudənt/ (adj)
rozjuszony
  1. bijzonder boos

woef (interjection)
hau
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

woekerrente (n)
lichwa

woelmuis (n)
nornica, nornik, polnik
  1. klein, gravend, muisachtig knaagdier met stompe snuit

woelrat (n)
karczownik ziemnowodny
  1. grote halfaquatische woelmuis

woensdag /ˈʋunzdɑx/ (n)
środa
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woerd (n)
kaczor
  1.mannetjeseend

woestenij (n)
pustkowie
  1. een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

woestijn (n)
pustynia
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

woiwodschap /ˈvɔɪ̯vɔtsxɑp/ (n)
województwo
  1. naam voor bepaalde bestuurlijke gebieden in Oost-Europa

wok (n)
wok
  1. ronde pan die wordt gebruikt in de oosterse keuken, vooral om te roerbakken

wol /ʋɔl/ (n)
wełna
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
wilk, wilczyca
  1. bepaald zoogdier, Canis lupus

wolfraam (n)
wolfram
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolfskers (n)
pokrzyk wilcza jagoda

wolfsklauw (n)
widłak
  1. sporenplant van het geslacht Lycopodium

wolk (n)
chmura, obłok
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
wieżowiec, drapacz chmur
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wolvin /wɔlˈvɪn/ /ʋɔlˈvɪn/ (n)
wilczyca, wadera
  vrouwelijke wolf

wombat (n)
wombat

wond /wɔnd/ /ʋɔnt/ /β̞ɔnt/ (n)
rana
  1. een beschadiging in of aan het lichaam

wonder (n)
cud
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
mieszkać
  1. een permanente behuizing hebben

woonkamer (n)
duży pokój
  1. een kamer ingericht om in te wonen (vermaak, ontvangst van gasten)

woonplaats (n)
miejsce zamieszkania

woord /ʋoːrt/ /ˈʋʊːrt/ /ˈβoːrd/ /ˈβoːrt/ (n)
kaczor
  1. mannetjeseend
słowo, wyraz
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur
słowo
  2. belofte
słowo boże, słowo
  3. het woord van god of de inhoud van de bijbel

woordafbreking /ˈwoːrtˌɑvbreːkɪŋ/ /ˈʋo̝ːrtˌɑvbreɪ̯kɪŋ/ /ˈβ̞oːrtˌɑvbreːkɪŋ/ (n)
podział na sylaby

woordbetekenis (n)
znaczenie słowa
  1. de semantische inhoud van een woord

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
słownik
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenschat (n)
słownictwo

woordsoort (n)
część mowy
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

woordvoerder (n)
rzecznik
  1. persoon

woordvolgorde (n)
kolejność słów
  1. volgorde van woorden in een zin

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
stawać się
  1. vormt de lijdende vorm
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

workaholic (n)
pracoholiczka
  1.

worm /ʋɔrm/ (n)
robak
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

wormstekig (adj)
robaczywy
  1. door wormen aangevreten

worp /ʋɔrp/ (n)
rzut
  1. de handeling van het werpen van iets
miot
  2. het aantal jonge dieren dat een moederdier bij één dracht op de wereld zet

worst /wɔrst/ (n)
kiełbasa
  1. een toegebonden eind darm of vlies dat gevuld is met vleeswaar

wort (n)
brzeczka
  1. aftreksel van mout

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
marchew, marchewka
  1. Groente peen
korzeń, rdzeń
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
pierwiastek, korzeń
  3. Getal
rdzeń, korzeń
  4. Woord

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
kania
  1. benaming voor roofvogels uit het geslacht Milvus
rezeda żółtawa
  B. bepaalde plant, Reseda luteola

wraak (n)
zemsta
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wrak (n)
wrak

wraken (v)
zakwestionować
  juridisch

wrat (n)
brodawka, kurzajka
  1. knobbeltje

wreed (adj)
okrutny
  1. heel onvriendelijk

wreef (n)
podbicie
  1. bovenkant van de voet tussen tenen en enkel

wreken (v)
mścić
  1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan

wreker (n)
mściciel

wrijven (v)
trzeć, pocierać
  1. handeling

wrijving (n)
tarcie

wrong (n)
zawój
  1. oorspronkelijk een rol van twee ineengedraaide repen stof, gevuld met haar of wol, aangebracht bovenop de helm om vijandelijke slagen te breken

wuiven /wœyvə/ (v)
kiwać ręką
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien

wulp (n)
kulik wielki
  1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae)

x-stralen /ˈɪkstralə(n)/ (n)
promienie rentgenowskie
  1. röntgenstraling

xanthine /ksɑnˈtinə/ (n)
ksantyna
  1. een organische stof die in vlees, urine en andere dierlijke stoffen voorkomt

xenofobie /ksenofoˈbi/ (n)
ksenofobia
  1. een afkeer van alles wat vreemd of buitenlands is

xenofoob (n)
ksenofob
  1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft

xenon /ˈksenɔn/ (n)
ksenon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xyleem /ksiˈlem/ (n)
drewno, ksylem
  1.

xylitol /ˌksiliˈtɔl/ (n)
ksylitol
  1. een zoetstof die bereid is door hydrogenatie van xylose

xylofoon (n)
ksylofon
  1. melodisch slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

y-as (n)
oś rzędnych
  1.

yang (n)
jang
  1. het actieve mannelijke beginsel in de kosmos (volgens de Chinese filosofie), één van beide principes die samen de tao vormen

yard (n)
jard
  1. een Angelsaksische lengtemaat (3 voet is 0,9144 m)
  2. een Engelse vlaktemaat (12,14 ha)

yen (n)
jen
  1. de munteenheid van Japan

yeti /ˈjeti/ (n)
yeti
  1. een legendarisch monster met de bijnaam 'de verschrikkelijke sneeuwman' die voor zou komen in de Himalaya

yin /jɪn/ (n)
jin
  1. het passieve vrouwelijke beginsel in de kosmos volgens de Chinese filosofie, één van beide principes die samen de tao vormen

yoga /ˈjoxa/ (n)
joga
  1. het streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
jogurt
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

yogi (n)
jogin
  1. een beoefenaar van de yoga

ytterbium (n)
iterb
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium (n)
itr
  1.

yurt (n)
jurta
  1. een ronde nomadentent

zaad /zaːt/ (n)
nasiono, nasienie
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit
nasienie
  2. zaadcellen uit de mannelijke geslachtsorganen van een mens of een dier

zaadleider /'zadlɛɪdər/ (n)
nasieniowód

zaadlob (n)
liścień

zaag /zax/ (n)
piła, piłka
  1. een stuk gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagmeel (n)
trociny
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
trociny
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaaien (v)
siać
  1. zaad strooien

zaailing (n)
siewka
  1. uit zaad opgekweekte plant, het stadium volgend op de kiemplant

zaal /zal/ (n)
sala

zacht /zɑxt/ (adv)
miękki
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen

zadel (n)
siodło, siodełko
  zitplaats op dier of fiets

zadelen (v)
osiodłać
  1. een zadel plaatsen op

zadelmaker (n)
rymarz
  1. een persoon die zadels maakt

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
piłować
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak (n)
worek
  1. slappe, vormeloze tas
kieszeń
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
chusteczka do nosa, chusteczka
  1. een doek om de neus in te snuiten

zaken /zaːkən/ (n)
interes
  2. commerciële activiteiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
biznesmen, przedsiębiorca
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakenreis (n)
delegacja

zakgeld (n)
kieszonkowe

zakken /zɑkə(n)/ (v)
oblewać
  2. niet slagen voor een examen

zakkenroller (n)
kieszonkowiec
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
latarka
  1. lamp op zakformaat

zakmes /ˈzɑkmɛs/ (n)
scyzoryk
  1. een klein invouwbaar mes, vaak met extra gereedschappen

zakwoordenboek (n)
słownik kieszonkowy
  1. een woordenboek in klein formaat

zalf (n)
maść
  smeerbare massa om op de huid aan te brengen

zaling (n)
saling
  1. dwarshout dat het want spreidt

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
łosoś
  1. benaming voor een aantal vissoorten uit de familie Salmonidae

zalven /zɑlvə(n)/ (v)
namaszczać
  2. het aanbrengen van een welriekende olie, meestal als inhuldiging in een politieke of religieuze hoedanigheid

zand (n)
piasek, piach
  1. losse massa die bestaat uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbak (n)
piaskownico, piaskownica
  1. een bak gevuld met zand om in te spelen

zandbank (n)
mielizna
  1. een ophoping van zand op de bodem van een zee of meer

zander (n)
sandarz
  1. benaming voor de zoetwatervis Sander lucioperca

zandhaver (n)
wydmuchrzyca piaskowa
  1. bepaalde vaste plant die van nature in Noord-Europa en aan de West-Europese kusten voorkomt, Leymus arenarius

zandkasteel (n)
babka
  1. een van zand gebouwd miniatuurkasteel

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
klepsydra
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zandsteen (n)
piaskowiec

zang (n)
śpiew

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
śpiewak
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres (n)
śpiewaczka
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster (n)
drozd śpiewak
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zappen /zɛpən/ (v)
skakać po kanałach

zaterdag (n)
sobota
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

zebra (n)
zebra
  1. zwart-wit gestreepte paardachtige

zebrapad (n)
przejście dla pieszych
  1. een patroon van witte strepen aangebracht op het wegdek ter aanduiding van een beschermde voetgangersoversteekplaats

zedelijk (adj)
moralny
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zee /ze/ /zeː/ (n)
morze
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-egel (n)
jeżowiec
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zee-engte (n)
cieśnina
  1.

zeeanemoon (n)
ukwiał
  1. benaming voor dieren uit de orde Actiniaria

zeearend (n)
bielik
  1. bepaald soort roofvogel die in kustgebieden leeft, Haliaeetus albicilla

zeebodem (n)
dno oceaniczne
  1. het grondvlak van een zee

zeedistel (n)
mikołajek nadmorski
  1. Eryngium maritimum

zeef (n)
sito
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeegang (n)
falowanie
  1. de deining van de zee

zeehond (n)
foka
  1. benaming voor zoogdieren uit de familie Phocidae

zeekoet /ˈzekut/ (n)
nurzyk
  1. zwart-witte zeevogel, Uria aalge

zeekomkommer (n)
strzykwa
  1. benaming voor op de op komkommers lijkende zeedieren uit de klasse Holothuroidea

zeekraal /'zekral/ (n)
soliród
  1.

zeekreeft (n)
homar
  1. in zee levende kreeft

zeeleeuw (n)
lew morski
  1. grote oorrob

zeelt (n)
lin
  1. bepaald soort karperachtiɡe zoetwatervis, Tinca tinca

zeeman (n)
marynarz

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
Syrena
  1. mytisch zeewezen

zeemeeuw (n)
mewa
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

zeemijl (n)
mila morska
  1. afstandsmaat, in gebruik op zee, 1852m

zeeniveau (n)
poziom morza
  1. hoogte van de zeespiegel

zeeolifant (n)
słoń morski
  1. rob uit het geslacht Mirounga

zeep (n)
mydło
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepachtig (adj)
mydlany
  1.

zeepbel (n)
bańka mydlana
  1. bolvormig vlies van water en zeep dat een hoeveelheid gas (meestal lucht) omringt

zeer (adv)
bardzo
  1. hoge mate

zeeslag (n)
bitwa morska
  1. militair treffen op zee
okręty
  2. bordspel

zeester (n)
rozgwiazda
  1. benaming voor schijfvormige zeedieren met vijf armen uit de klasse Asteroidea

zeevaarder (n)
żeglarka
  1. iemand die voor zijn beroep de zee bevaart

zeevogel /ˈzeˌvoχɔɫ/ /ˈzeːˌvoːɣəl/ (n)
ptak morski
  1. een vogel die vooral in de directe omgeving van de zee leeft

zeevruchten (n)
frutti di mare
  2. allerlei eetbare schaal- en schelpdieren

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
woda morska
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier (n)
wodorost
  1. in zee levend wier

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ (n)
choroba morska
  1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip

zeezoogdier (n)
ssak morski

zegel /ˈzexəl/ (n)
pieczęć
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is

zegelring /ˈzeɣəɫˌrɪŋ/ (n)
karnal
  1. een ring die aan de rugzijde voorzien is van een gravure, waarmee een zegel kan worden gestempeld

zegen /ˈzeːɣə(n)/ /ˈzeːχə(n)/ (n)
błogosławieństwo
  1. verlening van goddelijke of bovennatuurlijke bijstand
niewód
  4. breed en naar verhouding niet erg hoog sleepnet

zegenen (v)
błogosławić
  1. de zegen geven

zegge (n)
turzyca
  1. Carex een geslacht van zowel bladverliezende als groenblijvende kruidachtige planten, behorend tot de cypergrassenfamilie

zeggen (v)
powiedzieć, mówić
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeggenschap /ˈzεɣә(n)ˌsxɑp/ /ˈzεχә(n)ˌsχɑp/ (n)
głos
  1. het recht om over iets te beslissen

zeil (n)
żagiel
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

zeilboot (n)
kuter, żaglówka
  1. een boot waarmee gezeild kan worden

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
żeglować
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil

zeilplank (n)
deska windsurfingowa
  1. surfplank

zeilschip (n)
żaglowiec
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeilster (n)
żeglarka
  1. vrouwelijke zeiler

zeis (n)
kosa
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
pewien
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
pewność

zekering (n)
bezpiecznik
  1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom

zelden (adv)
rzadko
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
rzadko, rzadki
  1. naar verhouding gering in aantal

zelf /zɛlf/ /zɛɫf/ (demonstrativePronoun)
ono samo
  1. in eigen persoon
  2. in tegenstelling met iets anders

zelfbeschikking (n)
samostanowienie
  2. de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen

zelfbestuiving (n)
samopylność

zelfgenoegzaamheid (n)
zadowolenie z siebie

zelfkant (n)
rąbek
  1. elk van de meestal versterkt geweven zijkanten van een weefsel in de lengterichting van het doek

zelfkritiek (n)
autokrytyka
  1. beoordeling van het zelf, meestal gericht op dat wat verbeterd zou moeten worden

zelfkritisch (adj)
samokrytyczny
  1. zichzelf beoordelend, meestal gericht op dat wat verbeterd zou moeten worden

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
samobójstwo
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfmoordbrief (n)
list pożegnalny
  1. brief die als verklaring of afscheid achtergelaten wordt door iemand die zelfmoord pleegt

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ (n)
autoportret
  1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht

zelfredzaam (adj)
niezależny

zelfs (adv)
nawet

zelfspot (n)
autoironia
  1. jezelf belachelijk maken met humoristische intentie

zelfstandig naamwoord (n)
rzeczownik
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfverbranding (n)
samospalenie
  1. verbranding van zichzelf

zelfverdediging (n)
samoobrona
  1. verdediging van zichzelf

zendtijd (n)
czas antenowy
  1.

zenit /zenɪt/ (n)
zenit
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw (n)
nerw
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwoorlog (n)
wojna nerwów
  1.

zenuwstelsel (n)
układ nerwowy
  1. het gehele zenuwsysteem

zepen (v)
mydlić

zes (n)
sześć
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
szósty
  nummer zes in een rij

zesendertig (cardinalNumeral)
trzydzieści sześć
  1. het getal 36

zesentachtig (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt sześć
  1. het getal 86

zesentwintig (cardinalNumeral)
dwadzieścia sześć
  1. het getal 26

zesenveertig (cardinalNumeral)
czterdzieści sześć
  1. het getal 46

zesenvijftig (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt sześć
  1. het getal 56

zesenzestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt sześć
  1. het getal 66

zesenzeventig /ˈzɛsənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt sześć
  1. het getal 76

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
sześciokąt
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zeshonderd /ˈzɛsˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
sześćset
  1. het getal 600

zestien (cardinalNumeral)
szesnaście
  1. het getal 16

zestiende (ordinalAdjective)
szesnasty

zestig (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt
  1. het getal 60

zestigste (ordinalAdjective)
sześćdziesiąty

zet /zɛt/ (n)
ruch
  handeling gedurende een spelbeurt

zetel (n)
siedzenie
  1. constructie bestemd om prettig op te zitten
  2. lidmaatschap van een raad of vergadering met een beperkt aantal leden
  3. plaats waar een organisatie gevestigd is

zetmeel (n)
skrobia

zetpil (n)
czopek
  1. een medicament in de vorm van een pil die via de anus toegediend wordt

zetwerk (n)
skład
  1.

zeug (n)
maciora, locha
  1. vrouwtjesvarken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
siedem
  1. het getal 7

zeven /ˈzøvən/ (v)
przesiać
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
siódmy

zevenendertig /ˈzøvənənˌdɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trzydzieści siedem
  1. het getal 37

zevenennegentig /ˈzøvənəˌneɣəntəx/ (cardinalNumeral)
dziewięćdziesiąt siedem
  1. het getal 97

zevenentachtig /ˈzøvənənˌtɑxtəx/ (cardinalNumeral)
osiemdziesiąt siedem
  1. het getal 87

zevenentwintig /ˈzøvənənˌtwɪntəx/ (cardinalNumeral)
dwadzieścia siedem
  1. het getal 27

zevenenveertig /ˈzøvənənˌfertəx/ (cardinalNumeral)
czterdzieści siedem
  1. het getal 47

zevenenvijftig /ˈzøvənənˌfɛiftəx/ (cardinalNumeral)
pięćdziesiąt siedem
  1. het getal 57

zevenenzestig /ˈzøvənənˌsɛstəx/ (cardinalNumeral)
sześćdziesiąt siedem
  1. het getal 67

zevengetijdenklaver (n)
kozieradka błękitna
  plant en kruid

zevenhonderd /ˈzeːvə(n)ˌɦɔndərt/ /ˈzøvənˌhɔndərt/ (cardinalNumeral)
siedemset
  1. het getal 700

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
siedemnaście
  1. het getal 17

zeventiende (ordinalAdjective)
siedemnasty

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
siedemdziesiąt
  1. het getal 70

zichtbaar (adj)
widoczny

ziek /zik/ (adj)
chory, chora, chore
  1. lichamelijke toestand

ziekelijk (adj)
chorowity
  1. geneigd om vaak ziek te zijn

ziekengeld (n)
zasiłek chorobowy
  1. compensatie voor loon gederfd door ziekte

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
szpital
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekenzalving (n)
namaszczenie chorych
  1. één van de zeven sacramenten van de Rooms-Katholieke Kerk alsmede van de Orthodoxe Kerk dat door een priester wordt toegediend aan zieken die in doodsgevaar verkeren

ziekte (n)
choroba

ziekte van Parkinson (n)
choroba Parkinsona
  1. ziekte die het centrale zenuwstelsel steeds verder aantast

ziekteleer (n)
patologia

ziel /zil/ (n)
dusza
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielig /'ziləx/ (adj)
żałosny

zien (v)
widzieć, dostrzegać, patrzeć
  1. waarnemen met het oog

ziften /ˈzɪftə(n)/ (v)
arfować
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zigeuner (n)
Cygan

zij /sɛɪ̯/ /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
ona
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk
oni, one
  2. 3e persoon meervoud

zijde (n)
bok, strona
  1. kant
jedwab
  2. vezel van de cocon van de zijdevlinder

zijden /ˈzɛɪdə(n)/ /ˈzɛːdə(n)/ (adj)
jedwabny
  1. van zijde, van zijdegaren vervaardigd
  2. op zijde gelijkend

zijn (possessivePronoun)
jego, swój
  1. derde persoon enkelvoud m/o

zijn (v)
być
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  3. zich bevinden.
  7. de eigenschap hebben.
  1. bestaan
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven

zijrivier (n)
dopływ
  1. een rivier die niet in zee maar in een andere rivier uitmondt

zilver (n)
srebro

zilveren (adj)
srebrny

zilvermeeuw (n)
mewa srebrzysta
  1. grote meeuwensoort

zilverspar (n)
jodła
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Abies

zilvervliesrijst /'zɪlvərvlisrɛist/ (n)
ryż brązowy
  rijst waarvan de zemelen en de kiem niet verwijderd zijn

zin /zɪn/ (n)
zdanie
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zingen (v)
śpiewać
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink (n)
cynk
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinken /zɪŋkə(n)/ (v)
topić, tonąć
  1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken

zinsdeel (n)
syntagma
  1.syntactische eenheid binnen een zin

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
zmysł
  1. orgaan

zionisme /zijoˈnɪsmə/ (n)
syjonizm

zirkonium (n)
cyrkon
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zirkoon /zɪr'koːn/ (n)
cyrkon
  1. een mineraal

zitplaats (n)
miejsce
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
siadać, siedzieć
  1. op het zitvlak rusten

zodoende (adv)
dlatego też, w ten sposób
  1. op die wijze

zodra /zoˈdra/ (conjunction)
jak tylko
  1. geeft aan welke gebeurtenis eerst moe(s)t plaatsvinden

zoeken (v)
szukać
  1. proberen te vinden

zoemen (v)
bzykać
  1. een vrij zacht continu geluid voortbrengen dat op de z-klank lijkt

zoen (n)
pocalunek
  1. het met de lippen aanraken van een persoon of een voorwerp

zoenen (v)
całować
  1. met de mond liefkozen

zoet /ˈzut/ (adj)
słodki, słodka, słodkie
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoet water (n)
woda słodka
  1.

zoete aardappel (phraseologicalUnit)
batat
  1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot dezelfde orde van planten als de aardappel

zoeten /ˈzu.tə(n)/ (v)
słodzić, cukrować
  1. zoet maken

zoetheid (n)
słodkość

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
lukrecja
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort

zoetwater (n)
woda słodka
  zoetwater

zogen /ˈzoːɣ.ə(n)/ (v)
karmić mlekiem, wykarmić
  1. moedermelk geven

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adv)
tak zwany
  1. naar (betwijfelde) bewering

zolder /ˈzɔldər/ (n)
strych, poddasze
  3. ruimte onder een (schuin) dak

zolen /zolə(n)/ (v)
zelować
  1.

zombie (n)
zombi
  1. door magie uit de dood teruggebracht persoon

zomer (n)
lato

zomereik (n)
dąb szypułkowy
  1. bepaald soort loofboom, Quercus robur

zomers /ˈzomərs/ (adj)
letni
  1. typerend voor de zomer

zomertijd (n)
czas letni

zon /zɔn/ (n)
słońce
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar (n)
grzesznik
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
niedziela
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zonde (n)
grzech
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder (preposition)
bez
  1. In afwezigheid van

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
grzeszyć
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed (n)
potop
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
strefa
  1. een bepaald afgebakend gebied

zonlicht (n)
światło słoneczne
  1. de zichtbare elektromagnetische straling van de ster waarrond onze aarde draait

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ (n)
energetyka słoneczna
  1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
słonecznik
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonnebloemolie (n)
olej słonecznikowy
  1.

zonnebloempit (n)
nasiono słonecznika
  1. de pit van een zonnebloem

zonnebrandcrème (n)
krem do opalania
  1. substantie tegen verbranding van de huid

zonnebril (n)
okulary przeciwsłoneczne
  1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen

zonnelied (n)
Pieśń słoneczna

zonnepaneel /ˈzɔnəpɑˌnel/ /ˈzɔnəpɑˌnɪːɫ/ (n)
panel fotowoltaiczny
  1. een paneel dat stralingsenergie van de zon omzet in elektriciteit

zonneschijn (n)
światło słoneczne
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnestelsel (n)
układ słoneczny
  1.

zonnevis (n)
paszczak
  1. bepaald soort eetbare vis, Zeus faber

zonnevlam (n)
rozbłysk słoneczny

zonnevlek (n)
plama słoneczna
  1. magnetische onregelmatigheid aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
przesilenie
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer (n)
zegar słoneczny

zonnewind (n)
wiatr słoneczny
  1. de stroom deeltjes die de zon uitstraalt

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
słoneczny, słoneczna, słoneczne
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
zachód słońca
  1. het ondergaan van de zon

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
zaćmienie Słońca
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
ssak
  1. werveldier dat zijn jongen zoogt

zool (n)
zelówka
  1. onderkant van de voet
  3. onderkant van een schaaf

zoon /zoːn/ (n)
syn
  1. een mannelijk kind

zorg (n)
zmartwienie
  1. behoedzame overweging
troska
  2. verpleging, voorzien in een behoefte

zorgen /'zɔrɣən/ (v)
martwić
  1. zorg dragen

zorgzaam (adj)
troskliwy
  1. met de nodige zorg

zout /zɑu̯t/ (adj)
słony
  1. zout bevattend of zout smakend

zout /zɑu̯t/ (n)
sól
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zouten (v)
solić
  1. eerste betekenisomschrijving

zoutzuur (n)
kwas solny, kwas chlorowodorowy
  1. een oplossing

zozo /ˈzo.zo/ (adj)
tak sobie

zoöfilie (n)
sodomia

zoögeografie (n)
zoogeografia

zoölogie (n)
zoologia
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

zoöloog /zoʔo'lox/ (n)
zoolog
  1. een wetenschapper die zich bezig houdt met de studie van dieren.

zucht /zʏxt/ (n)
westchnienie
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
westchnąć
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
południe

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
południe

zuidpool (n)
biegun południowy
  1,2,3. zuidpool

zuidwestelijk (adj)
południowo-zachodni
  1. op het zuidwesten betrekking hebbend

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
ssać
  1. (met de mond) naar zich toe trekken
ssać pierś
  2. de moedermelk in zich opnemen

zuiger (n)
tłok

zuigworm (n)
przywra
  1. platworm met zuignappen waarmee hij zich aan zijn gastheer kan vastzuigen

zuinigheid /ˈzœʏ̯.nəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈzœː.nəx.ˌɦɛːt/ /ˈzœː.nɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
oszczędność
  1. het zuinig zijn

zuipen (v)
chlać
  1. zwaar of gulzig drinken

zuivel (n)
nabiał
  1. verzamelnaam voor melkproducten

zuivelproduct (n)
nabiał
  1. voedingsmiddel op basis van melk

zulk /zɵlk/ (exclamativePronoun)
taki

zullen /ˈzʏ.lə(n)/ (v)
powinno się

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
szczaw
  1. en 2. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus (n)
siostra
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
siostra
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zuur /zyːr/ (adj)
kwaśny
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
kwas
  1. zure vloeistof

zuurkool (n)
bigos
  1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
tlen
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂

zuurstok (n)
cukrowa laska
  1. snoep in de vorm van een stok

zwaaien (v)
huśtać
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen

zwaan /zʋan/ (n)
łabędź
  1. benaming voor watervogels met lange sierlijke hals uit het geslacht Cygnus

zwaar (adj)
ciężki
  van groot gewicht

zwaar water (n)
ciężka woda
  1. water waarin de waterstofatomen vervangen zijn door de waterstofisotoop deuterium

zwaard (n)
miecz
  1. een lang, scherp wapen

zwaardvis (n)
miecznik, włócznikowate
  1.1 bepaald soort zeevis, Xiphias gladius

zwaardwalvis (n)
orka
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaartekracht (n)
siła ciężkości
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwachtel /ˈzwɑxtəl/ (n)
bandaż

zwager /ˈzʋa.ɣər/ (n)
szwagier

zwak /zʋɑk/ (adj)
słaby, słaba, słabe

zwaluw (n)
jaskółka
  1. benaming voor trekvogels uit de familie Hirundinidae

zwanger (adj)
w ciąży
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
ciąża
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwangerschapsafbreking (n)
aborcja
  1. een voortijdige en kunstmatige beëindiging van een zwangerschap

zwangerschapstest (n)
test ciążowy
  2. produkt dat via de urine tekenen van een zwangerschap onthult

zwart (adv)
czerń, czarny
  1. kleur die wordt waargenomen als iets helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat (phraseologicalUnit)
czarna dziura
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwart geld (n)
brudne pieniądze
  1. betaalmiddelen die afkomstig zijn uit belastingontduiking of onwettige handel

zwarte bes (n)
czarna porzeczka
  1. vruchtje van Ribes nigrum

zwarte doos (n)
czarna skrzynka
  1. systeem, apparaat of voorwerp waarvan bekend is wat het doet maar niet hoe het werkt
  2. crashbestendig apparaat met vluchtgegevens

zwarte markt (phraseologicalUnit)
czarny rynek

zwarte rijst (n)
czarny ryż
  1. gepelde, ongepolijste zaden van specifieke rijstsoorten (Oryza sativa), met een heel donkere kleur

zwarte zee-eend (n)
markaczka
  1. Melanitta nigra, één van de soorten van de zee-eend

zwartkop (n)
juodagalvė devynbalsė
  1. bepaald soort vogel, Sylvia atricapilla

zwavel /zʋavəl/ (n)
siarka
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwavelzuur (n)
kwas siarkowy
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefvliegtuig (n)
szybowiec
  1. toestel met vleugels dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst door gebruik te maken van opstijgende luchtstromingen

zweep (n)
bat, bicz
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer (n)
wrzód
  1.

zweet (n)
pot
  1. transpiratie

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
basen pływacki, basen
  1. een bassin om in te zwemmen

zwembroek (n)
kąpielówki
  1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen

zwemkleding (n)
kostium kąpielowy, strój kapielowy
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

zwemmen (v)
pływać, płynąć
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen

zwemmerseczeem (n)
grzybica stóp

zwerm /zʋɛrm/ (n)
rój
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zweving /'zʋevɪŋ/ (n)
dudnienie
  1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte

zwezerik (n)
grasica
  1. klierachtig, hormoonvormend orgaan

zwier (n)
rozmach
  1. draai, zwaai

zwijgen (v)
milczeć
  1. ervan afzien te spreken

zwijgzaam (adj)
małomówny
  1. weinig sprekend

zwijn (n)
świnia
  1. een varken

zwijnenstal /ˈzʋɛinəstɑl/ (n)
chlew
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van varkens; 2. (figuurlijk) vuile boel

zwingel /'zʋɪŋəl/ (n)
klepaczka
  1. houten werktuig om vlas- en hennepvezels van de scheven te bevrijden

zygote (n)
zygota

à propos (interjection)
à propos
  1. inleiding op een opmerking die met het voorgaande verbonden is

één /eːn/ (cardinalNumeral)
jeden
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling

één /eːn/ (n)
jedynka
  1. het getal 1