Nederlands-latine FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: nl; la
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

's avonds /s ˈaːvɔnts/ (adv)
vesperi
  1. gedurende de avond

's middags /s mˈɪdɑxs/ (adv)
meridie
  1. gedurende de middag

's nachts /snɑxs/ (adv)
noctū
  1. gedurende de nacht.

's-Gravenhage /ˌsxraːvə(n)ˈɦaːɣə/ /ˌsχravə(n)ˈɦaχə/ (pn)
Haga
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

's-Hertogenbosch /ˌsɛrtoɣə(m)ˈbɔs/ /ˌsɛrtoχə(m)ˈbɔs/ (pn)
Silva Ducis
  1. stad en gemeente in Noord-Brabant

lijk /lˈɛɪk/ (suffix)
osa
  1. het hebben van de karakteristieken (bv. kinderlijk)
  3. toevoeging om van een werkwoord of zelfstandig naamwoord een bijvoeglijk naamwoord te maken (bv. gevaarlijk)

loos /-los/ (suffix)
n-
  1. een achtervoegsel dat van een zelfstandig een bijvoeglijk naamwoord maakt en het ontbreken van het eerste aangeeft

st /st/ (suffix)
issime
  2.vormt de overtreffende trap van bijvoeglijke naamwoorden

tie /tsˈi/ (suffix)
tiō
  1.

A /a/ (symbol)
A
  2. afkorting voor de toonsoort

Aalst /ˈaːlst/ (pn)
Alostum
  1. een stad in Vlaanderen

Aarde /ˈardə/ (pn)
orbis

Aarlen /ˈaːrlən/ (pn)
Orolaunum
  1. een Waalse provinciehoofdstad

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
lingua abasgica
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Achilles /ˌɑxɪlˈɛs/ (pn)
Achilles
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Acre /ˈɑkrə/ (pn)
Acre
  1. braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noord van het land. Hoofdstad is Rio Branco

Adam /ˈaːdɑm/ (pn)
Adam

Adriatische Zee /ˌɑdriˈaːtisə zˈeː/ (pn)
Mare Hadriaticum
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
afghanicus
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Afgania, Ariana
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika /ˈaːfrikˌaː/ (pn)
Africa, Libya
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaan /afri'kan/ (n)
Āfer
  1. een bewoner van Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
Africanus
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Aken /ˈaːkən/ (pn)
Aquisgranum, Aquae Grani
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas /ˈaːlaːɣˌoːɑs/ (pn)
Alagoasensis
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (adj)
albanus
  1. gerelateerd aan of afkomstig uit Albanië

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
albanicus
  1. een taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Albania
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Aleoeten /ˈaːləˌutən/ (pn)
Aleutiae
  1. een keten van vulkanische eilanden in Alaska ,die zich boogvormig uitstrekt en een scheiding vormt tussen de Grote Oceaan en de Beringzee

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Algeria, Algerium
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Algeria
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah /ˈɑlɑh/ (pn)
Allah
  1. God in islamistisch of Arabische context

Allerheiligen /ɑlə'r(h)ɛiləgə(n)/ (pn)
Omnium Sanctorum
  1. een rooms-katholieke feestdag op 1 november ter gezamenlijke verering van alle heiligen van de Kerk

Allerzielen /ˌɑlərˈzilə(n)/ (pn)
Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum
  1. Katholieke feestdag

Alpen /ˈɑlpən/ (pn)
Alpes
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Altair /ɑltˈɛr/ (pn)
Altair
  1. Atair/Altair

Amazone /ˌaːmaːzˈoːnə/ (pn)
Flumen Amazonum

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
America
  1 en 2

Amerikaan /ˌaːmɪːrikˈaːn/ (n)
Americanus
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika

Amerikaans /ˌaːmɪːrikˈaːns/ (adj)
Americanus
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse /ˈaːmɪːrˌikaːnsə/ (n)
Americanus
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amerikaanse zwarte beer /ˈaːmɪːrˌikaːnsə zʋˈɑrtə bˈeːr/ (n)
Ursus americanus
  1. Ursus americanus, een zwarte berensoort die in Noord - Amerika leeft.

Amos /ˈamɔs/ (pn)
Amos

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Amstelodamum
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesië /ˌɑndaːlˈuziə/ (pn)
Vandalitia

Andalusië /ˌɑndaːlˈyziə/ (pn)
Vandalitia

Andes /ˈɑndəs/ (pn)
Andes

Andorra /ɑndˈɔɾraː/ (pn)
Andorra
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andromeda /ˌɑndroːmˈeːdaː/ (n)
Andromeda
  1. mythologische figuur
  2. sterrenbeeld

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Angolia
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anna /ˈɑnaː/ (pn)
Anna
  1. meisjesnaam

Annunciatie /ˌɑnɵnʃˈaːtsi/ (n)
Annuntiatio
  1. een uit de Bijbel afkomstige aankondiging van een engel aan de maagd Maria dat zij de zoon van God zou baren

Antarctica /ɑntˈɑrktikˌaː/ (pn)
Antarktik, Antarctica
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antiochië /ˈɑntiˌɔxiə/ (pn)
Antīochīa
  1. een provinciehoofdstad in Turkije

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Antverpia
  1. een provinciehoofdstad in België
Antuerpia, Antverpia
  2. een Belgische provincie

Antwerpenaar /ˈɑntʋərpənˌaːr/ (n)
Antverpiensis
  1. een inwoner van Antwerpen

Antwerps /ˈantwɛrps/ /ˈɑntʋɛrps/ /ˈɑntβ̞ɛrps/ (adj)
Antverpiensis
  1. van, uit, betreffende of als in Antwerpen.

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
arabicus
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden

Arabië /ˈaːraːbˌiə/ (pn)
Arabia

Aragon /ˌaːraːɣˈɔn/ (pn)
Aragonia

Arctische Oceaan /ˈɑrktisə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Oceanus Arcticus
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Ardèche /ɑrdˈɛʃ/ (pn)
Ardesca
  1. een rivier in Frankrijk

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Argentina
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
Armeniacus
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Armenia
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem /ˈɑrnhəm/ (pn)
Arecanum

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Aruba
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Cinerella
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Assyrië /ˈɑsirˌiə/ (pn)
Assyria

Asturië /ˈɑstyrˌiə/ (pn)
Principatus Asturiarum
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Aswoensdag /ˈɑsʋunzdˌɑx/ (n)
Diēs Cinerum
  1. Eerste dag van de Vastentijd

Atair /aːtˈɛr/ (pn)
Altair
  1. Atair/Altair

Athene /ɑtˈeːnə/ (pn)
Athenae
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantis /ɑtˈlɑntɪs/ (pn)
atlantis
  1. een mythologisch eiland

Atlantische Oceaan /ɑtlˈɑntisə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Oceanus Atlanticus
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Atrecht /ˈɑtrɛxt/ (pn)
Nemetacum
  1. een stad in Frans-Vlaanderen

Augias /ˈʌʊɣiˌɑs/ (pn)
Augēus

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Australia
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Avignon /ˌaːvɪɣnˈɔn/ (pn)
Avennio
  1. een stad in Frankrijk

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Atropatia, Adrabigania
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azië /ˈaːziə/ (pn)
Asia
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Insulae Bahamenses
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Bachrania
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe /bˈaːku/ (pn)
Baku
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen /bˈaːləˌaːrən/ (pn)
Insulae Baliares

Bambara /bɑmbˈaːraː/ (n)
lingua Bambara
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Bangladesia
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Barbata
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona /bˌɑrsəlˈoːnaː/ (pn)
Barcino

Baskisch /bˈɑskis/ (n)
Vasconicus, lingua Vasconica
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Beieren /bˈɛiərən/ (pn)
Bavaria

Beiers /bˈɛiərs/ (n)
Bavarus
  1. taal gesproken door ten minste 12 miljoen mensen in Oostenrijk...

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Berytus
  1. hoofdstad van Libanon

Belarus /bəlˈaːrɵs/ (pn)
Russia Alba, Belorusija, Bjelorusija
  1. officiële naam van het land in Oost-Europa dat vaak Wit-Rusland wordt genoemd.

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Belgium, Belgia, Belgica
  1. land in West-Europa

Belgrado /bɛlɣrˈaːdoː/ (pn)
Singidunum
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Beliza
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Beninum
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Bergen /bˈɛrɣən/ (pn)
Montibus
  2. stad in België

Beringstraat /bərˈɪŋstraːt/ (pn)
Fretum Beringianum
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Berlijn /bərlˈɛɪn/ (pn)
Berolinum
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bern /bˈɛrn/ (pn)
Berna
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Bernard /bərnˈɑrt/ (pn)
Beniamin
  2. spelwoord voor de letter b

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Betelgeuze
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem /bətlˈeːhəm/ (pn)
Bethleem
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Butania
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Boedapest /bˈudaːpˌɛst/ (pn)
Aquincum
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boekarest /bˈukˌaːrɛst/ (pn)
Bucaresta
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen /boːhˈeːmən/ (pn)
Bohemia
  1. een historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Bolivia
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna /boːlˈɔɣnaː/ (pn)
Bononia
  1. een stad in Italië

Bonaire /boːnˈɛːrə/ (pn)
Boni Aëris
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter /bˈoːxsxɵtər/ (pn)
Sagittarius
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Borneo /bˈɔrnəˌoː/ (pn)
Borneo

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Bosnia et Herzegovina, Bosnia et Herzegovia
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Botsuana
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Boudewijn /ˈbʌʊdəˌʋɛɪn/ /ˈbʌːdəˌβ̞ɛːn/ (pn)
Balduinus
  1. een jongensnaam

Bourgondië /bˈʌʊrɣɔndˌiə/ (pn)
Burgundia
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg /brˈɑndənbˌɵrx/ (pn)
Brandenburgum
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Brasilia
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Brașov /brˈaːzɔf/ (pn)
Brassovia
  1. een oude middeleeuwse stad in het hart van Roemenië die tevens de hoofdstad is van het gelijknamige district

Bretagne /breːtˈɑɲə/ (pn)
Britannia minor
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Brit /brˈɪt/ (n)
Britannus

Brits /brɪts/ (adj)
Britanniae
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Brittannië /brˈɪtɑnˌiə/ (pn)
Britannia

Brugge /brˈɵɣə/ (pn)
Brugae
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brugs /brˈɵxs/ (adj)
Brugensis

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Bruneium
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk /brˈɵnsʋɛɪk/ (pn)
Brunsvicum

Brussel /brˈɵsəl/ (pn)
Bruxellae
  1. de hoofdstad van België

Brussels /brˈɵsəls/ (adj)
Bruxellensis

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
bulgaricus
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgarije /bˌɵlɣaːrˈɛɪə/ (pn)
Bulgaria
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Burcina Faso
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Burundia
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

Byzantijn /bˌizɑntˈɛɪn/ (n)
Byzantinus

Byzantijns /bˌizɑntˈɛɪns/ (adj)
Byzantinus

Byzantium /bˈizɑntˌiɵm/ (pn)
Byzantium

Caelum /kˈaːlɵm/ (pn)
Caelum
  1. het sterrenbeeld “Graveerstift“

Californië /kˈaːlifˌɔrniə/ (pn)
California
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Cambosia, Cambodia
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge /kˈɑmbrɪdɣə/ (pn)
Cantabrigia

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Canada
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden /kaːnˈaːrisə ˈɛɪlɑndən/ (pn)
Canariae Insulae

Cantabrië /kˈɑntɑbrˌiə/ (pn)
Cantabria
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri /kˈɑpri/ (pn)
Capreae

Caracas /karákas/ (pn)
Caracae
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Carthago /kɑrtˈaːɣoː/ (pn)
Carthago

Castilië /kˈɑstilˌiə/ (pn)
Castella
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León /kˈɑstilˌiə ɛn leːˈɔn/ (pn)
Castella et Legio

Castilië-La Mancha /kˈɑstilˌiəlˈaː mˈɑnxaː/ (pn)
Castella-Manica

Catalaans /kˈaːtaːlˌaːns/ (n)
Catalane, catalana
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië /kˈaːtaːlˌoːniə/ (pn)
Catalonia
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro /kaːˈiroː/ (pn)
Cahira
  1. de hoofdstad van Egypte

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Respublica Africae Mediae
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Amerika /sɛntrˈaːlaːmˈɪːrikˌaː/ (pn)
America Centralis

Ceuta /sˈøːtaː/ (pn)
Septa

Ceylon /sˌeːilˈɔn/ (pn)
Tāprobanē

Chaldea /ʃɑldˈeːaː/ (pn)
Chaldaea

Chanoeka /'xɑnuka/ (n)
Encaenia
  1.

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Chilia, Chile
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Sina, Sinae
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
Sinica, sinensis
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
Sinesis, lingua Sinica
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
Sinica
  2. persoon

Christus /krˈɪstɵs/ (pn)
Christus

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Columbia
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Colombiaan /kˌoːlɔmbiˈaːn/ (n)
colombianus
  1. een inwoner van Colombia of persoon die de Colombiaanse nationaliteit bezit

Constantinopel /kˌɔnstɑntˌinoːpˈɛl/ (pn)
Constantinopolis

Cornelis /kˈɔrnəlˌɪs/ (pn)
Caesar
  2. spelwoord voor de letter c

Cornisch /ˈkɔrnis/ /ˈkɔrnɪs/ (n)
lingua cornica
  1. een Keltische taal die gesproken wordt in Cornwall

Cornwall /kˈɔrnʋɑl/ (pn)
Cornubia
  1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Corsica
  1. Frans eiland

Corsicaans /kˌɔrsikˈaːns/ (n)
Corsa
  1. een taal die op Corsica gesproken wordt

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Ora Opulenta
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Cuba
  land en grootste eiland in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Insula Curacensis
  1. een eiland en 2. een land

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Cyprus, Cypros
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

DNA /dnˈaː/ (n)
acidum desoxyribonucleicum
  1. de afkorting van desoxyribonucleic acid (desoxyribonucleïnezuur), een hoogmoleculaire verbinding als basis van de genen en chromosomen

Daciër /dˈaːʃər/ (n)
Dacus
  1. een inwoner van het voormalige rijk Dacië

Damasceen /dˌaːmɑsˈeːn/ (n)
Damascenus
  1. een inwoner van Damascus

Damasceens /dˌaːmɑsˈeːns/ (adj)
Damascenus
  1. op Damascus betrekking hebbend

Damasceense /dˈaːmɑsˌeːnsə/ (n)
Damascena
  1. een inwoonster van Damascus

Damascener /dˈaːmɑsˌeːnər/ (adj)
Damascenus
  1. op Damascus betrekking hebbend

Damascener /dˈaːmɑsˌeːnər/ (n)
Damascenus
  1. een inwoner van Damascus

Daniël /dˌaːniˈɛl/ (pn)
Daniel
  1. jongensnaam

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
Danicus
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Delhi /dˈɛlhi/ (pn)
Dellium
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag /dˈɛn hˈaːx/ (pn)
Haga
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Dania
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (n)
Deuteronomium

Deventer /'devəntər/ (adj)
Daventria
  1. gemeente en oudste stad in de provincie Overijssel

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Dzibutum
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Respublica Dominicana
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau /dˈoːnʌʊ/ (pn)
Danubius, Danuvius
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Doornik /dˈɔːrnɪk/ (pn)
Tornacum
  1. een stad in de Belgische provincie Henegouwen

Draak /drˈaːk/ (pn)
Draco
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Drenthia
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Driekoningen /drˈikoːnˌɪŋən/ (n)
Epiphania

Drongen /drˈɔŋən/ (pn)
Truncinas
  1. een deelgemeente van Gent

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
germanicus
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
lingua Germana, lingua theodisca
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
Germana
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek /dˈœytsə dˌeːmɔkrˈaːtisə rˌeːpɵblˈik/ (pn)
Res publica Democratica Germanica

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
Germanus
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Germania
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eduard /ˈeːdyˌɑrt/ (pn)
Eduardus
  2. spelwoord voor de letter e

Eems /ems/ (pn)
Amisia

Eerste Wereldoorlog /ˈɪːrstə ʋˈɪːrəltˌɔːrlɔx/ (pn)
Bellum Orbis Terrarum I
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Ephesus
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs /eˈfezijərs/ (n)
Ephesios

Egeïsche Zee /ˈeːɣəˌɪsə zˈeː/ (pn)
Mare Aegaeum

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Aegyptus
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
Salvatoria
  1. een land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Alsatia
  1. regio in Frankrijk

Engeland /ˈɛŋəlˌɑnt/ (n)
Anglia, Albion
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
anglicus, lingua anglica
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
Anglus, anglicus
  1. de taal

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
Anglus
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Guinea Aequatorensis, Guinea Aequinoctialis
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Erythraea
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Esperanto /ˌɛspɪːrˈɑntoː/ (n)
Lingua Esperantica
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
lingua Estonica
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Estonia
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Aethiopia
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië /ˈøːraːzˌiə/ (pn)
Eurasia
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Europa
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
Europaeus
  1. bewoner van het Europese continent

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
Europaeus
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens /ˌøːroːpˈeːs hˈɔf vɔːr də rˈɛxtən vɑn də mˈɛns/ (pn)
Tribunal Europaeum a iuribus humanis

Europees Parlement /ˌøːroːpˈeːs pˌɑrləmˈɛnt/ (pn)
Parlamentum Europaeum

Europese Centrale Bank /ˌøːroːpˈeːsə sɛntrˈaːlə bˈɑŋk/ (pn)
Argentaria primaria Europaea

Europese Commissie /ˌøːroːpˈeːsə kɔmˈɪsi/ (pn)
Commissio Europaea

Europese Hof voor de Rechten van de Mens /ˌøːroːpˈeːsə hˈɔf vɔːr də rˈɛxtən vɑn də mˈɛns/ (pn)
Tribunal Europaeum a iuribus humanis

Europese Raad /ˌøːroːpˈeːsə rˈaːt/ (pn)
Consilium Europaeum

Europese Rekenkamer /ˌøːroːpˈeːsə rˈeːkəŋkˌaːmər/ (pn)
Curia rationum

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Unio Europaea
  unie van 27 Europese staten

Eva /ˈeːvaː/ (pn)
Eva
  1. de eerste vrouw

Exodus /ˈɛksodus/ (n)
Exodus

Extremadura /ˌɛkstrəmaːdˈyraː/ (pn)
Extremadura

Ezechiël /eˈzexijɛl/ (n)
Ezechiel

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Insulae Faeroae
  1. en 2., eilandengroep, land

Faeröers /faːrˈurs/ (adj)
Faroensis
  1. gerelateerd aan of afkomstig uit Faeröer

Faeröers /faːrˈurs/ (n)
Faroensis
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op de Faeröer

Februarirevolutie /fˌɛbryˌaːrirˌeːvoːlˈytsi/ (pn)
revolutio Februaria Russica
  1. Russische revolutie

Ferdinand /fˈɛrdinˌɑnt/ (pn)
Florentia
  2. spelwoord voor de letter f

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Viti
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Philippinae
  1. een republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Filipijns /fili'pɛɪns/ (n)
Philippina
  1. de officiële taal van de Filipijnen

Filippenzen /filiˈpɛnzə(n)/ (pn)
Philippenses

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Finnia, Finlandia
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
Finnicus
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
lingua Finnica
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Frankfurt am Main /frˈɑŋkfɵrt ˈɑm mˈɑjn/ (pn)
Francofurtum ad Moenum

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Gallia, Francia, Francogallia
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
francogallicus
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
francogallicus
  1. een taal die gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Fries /frˈis/ (n)
frisice
  1. Persoon
Frisius
  2. Taal

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Frisia
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Friulaans /frˈiylˌaːns/ (n)
Forojulica
  1. een taal die wordt gesproken in het noordoosten van Italië en in Slovenië

Friulisch /friˈylis/ (n)
Forojulica
  1. een taal die wordt gesproken in het noordoosten van Italië en in Slovenië

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Gabonia
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Galaten /ɣaˈlatən/ (pn)
Galatas

Galicisch /ɣaːlˈisis/ (adj)
Gallæcus
  1. een Spaanse regio in het noordwesten van het Iberisch schiereiland
  2. betreffende het Galicisch

Galicisch /ɣaːlˈisis/ (n)
Gallæcus
  1. Romaanse taal gesproken in Galicië

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Gallaecia
  1. Spaanse regio

Galilea /ɣˌaːlilˈeːaː/ (pn)
Galīlaea

Galliër /ɣˈɑliər/ (n)
Galla

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Gambia
  1. een land in West-Afrika

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Geldria
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis /ˈɣenezis/ (n)
Genesis

Gent /ɣˈɛnt/ (pn)
Gandavum
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Gents /ɣˈɛnts/ (adj)
Gandavensis

Genua /ɣˈeːnyʋˌaː/ (pn)
Genua
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
Hibēricus
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Georgia
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (adj)
germanica
  1. op de Germaanse taal of talen betrekking hebbend
  1. op de Germanen betrekking hebbend

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (n)
germanica
  1. taal der Germanen

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Ghana, Gana
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Gibraltar /ɣˈɪbrɑltˌɑr/ (pn)
Calpe

Goa /ɣˈoːaː/ (pn)
Goa
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God /ɣˈɔt/ (pn)
Deus
  1. een bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Godin /ɣˈoːdɪn/ (pn)
Dea
  1. benaming voor het vrouwelijk opperwezen

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Diēs Passiōnis Dominī
  1. de vrijdag voor Pasen

Goot /χot/ (n)
Gothus
  1. lid van een Oost-Germaans volk

Gotisch /ɣˈoːtis/ (n)
Gothica
  1. de uit de oostelijke tak van de Germaanse talen stammende en uitgestorven taal der Goten uit de eerste...

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Gothlandia
  1. Zweeds eiland

Graveerstift /ɣrˈaːvɪːrstˌɪft/ (pn)
Caelum
  1. het sterrenbeeld "Caelum” aan het zuidelijk halfrond

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Granata
  land in het Caribisch gebied

Griek /ɣrik/ /χrik/ (n)
Graecus
  1. inwoner van Griekenland

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Graecia
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
Graeca, Graece
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Groenlandia
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Britannia
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer /ɣrˈoːtə bˈeːr/ (pn)
Ursa Major
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren /ɣrˈoːtə mˈɪːrən/ (pn)
Lacus Magni
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Grote Oceaan /ɣrˈoːtə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Ōceanus Pācificus
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Guadeloupe /ɣˈyaːdˌeːlʌʊpə/ (pn)
Guadalupa

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Guatemala
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guernsey /ɣˈyərnsˌeːi/ (pn)
Sarmia

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Guinea
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Guiana
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Gottinga
  1. + 2. stad en district

Habakuk /ˈhabakʏk/ (pn)
Habacuc

Haggai /hɑˈgɑj/ (n)
Aggaeus

Hamburg /hˈɑmbɵrx/ (n)
Hamburgum

Handelingen van de apostelen /hˈɑndəlˌɪŋən vɑn də aːpˈɔstələn/ (pn)
Actus Apostolorum

Hanze /hˈɑnzə/ (pn)
Ansus
  1. verbond van Noord-Europese handelssteden

Hawaïaans /hˌaːʋaːiˈaːns/ (n)
Havaiana
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Haitia
  1. een land in het Caribisch gebied

Hebreeuws /he'breus/ (n)
hebraeus
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Dominus
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest /hˈɛɪləɣə ɣˈeːst/ (n)
Spiritus Sanctus
  1.

Heilige Stoel /hˈɛɪləɣə stˈul/ (n)
Sancta Sedes
  1. de pauselijke regering

Hendrik /ˈhɛndrɪk/ (pn)
Henricus
  1. mannelijke voornaam
  2. spelwoord voor de letter h

Henegouwen /hˈeːnəɣˌʌʊən/ (pn)
Hannonia
  1. Belgische provincie

Hercules /hɛrkˈyləs/ (pn)
Geniculator

Herman /ˈɦɛr.mɑn/ (pn)
Arminius
  1. een jongensnaam

Hettitisch /hɛtˈitis/ (n)
Hetthea
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim /hˈɪldɛshˌɛɪm/ (pn)
Hildesia
  1. + 2. stad en district

Hindi /hˈɪndi/ (n)
Hindica
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hof van Justitie van de Europese Unie /hˈɔf vɑn jɵstˈitsi vɑn də ˌøːroːpˈeːsə ynˈi/ (pn)
Curia Unionis Europaeae

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Hollandia
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
  2. heel Nederland

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Honduria
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
mađarski
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Hungaria
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam "Republiek Hongarije" (Magyar Köztársaság)

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Hongcongum
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hooglied /hug'lid/ (pn)
Canticum Canticorum

Hosea /hoˈzeja/ (n)
Osee

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Islandia
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
lingua Islandica
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

IJssel /ˈɛisəl/ (pn)
Isalal
  1. Gelderse IJssel

Iberisch Schiereiland /ibˈɪːri sxˈirɛɪlˌɑnt/ (pn)
Iberia
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Iberië /ˈibɪːrˌiə/ (pn)
Hiberia, Iberia

Ido /ˈidoː/ (n)
ido

Ieper /ˈipər/ (pn)
Hyprae

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Hibernia, Irlandia
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
India
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indo-Europeaan /ˈɪndoːˌøːroːpəˈaːn/ (n)
indogermanicus

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
Lingua Indonesiana
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Indonesia
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Interlingua /ĭn'tə(r)lĭng"wə/ (n)
Interlingua
  1. een hulptaal bedoeld is om de communicatie met anderstaligen te vereenvoudigen

Internationaal Monetair Fonds /ˌɪntərnˌaːʃoːnˈaːl mˌoːnətˈɛr fˈɔnts/ (pn)
Aerarium Monetarium Internationale

Ionische Zee /iˈoːnisə zˈeː/ (pn)
Jonijos jūra
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Iraquia
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Irania
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Islamabad /ˈɪslaːmˌaːbɑt/ (pn)
Islamabada

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Israel
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
itala
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (adj)
italianus
  1. betreffende Italië of het Italiaans

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
italicum
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italiaanse /italiˈjaːnsə/ (n)
itala
  1. vrouwelijke persoon die uit Italië komt

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Italia
  1. een land

Izaak /izˈaːk/ (pn)
Isaac
  . spelwoord voor de letter i

Jakob /jˈaːkɔp/ (pn)
Jacobus

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
Iacobus

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Iamaica
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Jan /jɑn/ (pn)
Ioannes
  . spelwoord voor de letter j

Janus /jˈaːnɵs/ (pn)
Iānus
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Iaponia, Japonia
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner /jˈaːpɑnər/ (n)
Iapo

Japans /jɑ'pɑns/ (adj)
Japonicus
  1. betreffende Japan of het Japans

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
Lingua Iaponica
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Jehova /jeˈhova/ (pn)
Iehova

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Iemenia
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena /jˈeːnaː/ (pn)
Iena
  1. en 2.

Jeremia /ˌjerəˈmija/ (n)
Ieremias

Jesaja /jeˈzaja/ (n)
Isaiæ, Isaiae

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Iesus
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus /jˈeːzɵs krˈɪstɵs/ (pn)
Iesus Christus
  1. Jezus van Nazareth

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
iudaeo-germanica
  1. een taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Job /'jɔb/ (pn)
Iobus

Jodendom /jˈoːdəndˌɔm/ (n)
Iudaismus

Joegoslavië /jˈuɣɔslˌaːviə/ (pn)
Iugoslavia

Johannes /jˌoːhɑnˈɛs/ (pn)
Ioannes
  . spelwoord voor de letter j

Johannus /jˈoːhɑnˌɵs/ (pn)
Ioannes
  . spelwoord voor de letter j

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Iordania
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Iuppiter

Kaboel /'kabul/ (pn)
Cabulium
  1. Afghaanse stad/provincie

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Cameronia
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar /kˈɑndaːhˌɑr/ (pn)
Alexandria Arachosia
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Karnataka /kˌɑrnaːtˈaːkaː/ (pn)
Carnatica
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kaspische Zee /kˈɑspisə zˈeː/ (pn)
Mare Caspium
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Casachia
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kaïn /kˈaːɪn/ (pn)
Cain

Kelten /kɛɫtən/ (n)
Celtae
  2. Indo-Europees volk waarvan de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ (adj)
celticus
  1. met betrekking tot Kelten

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Kenia
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
Christi Natalis
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen /kˈøːlən/ (pn)
Colonia Agrippina, CCAA

Kiev /kˈif/ (pn)
Chiovia
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Chirgisia
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Kiribati
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Klaagliederen /ˈklaxlidərə(n)/ (n)
Lamentationes

Kleine Beer /klˈɛɪnə bˈeːr/ (pn)
Ursa Minor
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld

Klingon /klɪŋˈɔn/ (n)
Klingonica
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch /kˈurdis/ (n)
curdicus
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Cuvaitum
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kolossenzen /kolɔˈsɛnzə(n)/ (pn)
Colossenses

Koningen /ˈkoningən/ (n)
Regum

Koran /kˈoːrɑn/ (n)
Alcoranus

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Corea
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Korintiërs /koɾinˈtjɛʀs/ (n)
Corinthios

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Kosovia
  1. een land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië en veel andere staten een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt.

Krakau /krˈaːkʌʊ/ (pn)
Cracovia
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeft /krˈeːft/ (pn)
Cancer
  teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli

Kreta /krˈeːtaː/ (pn)
Creta
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Crimaea
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
croaticus
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Croatia
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

Kronieken /ˈkronikən/ (n)
Paralipomenon

La Mancha /lˈaː mˈɑnxaː/ (pn)
Manica

La Rioja /lˈaː riˈoːjaː/ (pn)
Rioiia

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Laotia, Laonia
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Latijn /laˈtɛɪn/ (n)
Latinum, Lingua Latina
  1. de taal van het Romeinse Rijk die hedendaags nog gebruikt wordt in de wetenschap en in de religie

Latijnse alfabet /lˈaːtɛɪnsə ˈɑlfaːbˌɛt/ (n)
alphabetum latinum
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leeuw /lˈeʊ/ (pn)
Leo
  2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus

Leiden /lˈɛɪdən/ (pn)
Lugdunum Batavorum

Leo /lˈeːoː/ (pn)
Liburnus
  . spelwoord voor de letter l

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Lesothum
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Lettonia
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (adj)
letticus
  1. betreffende Letland

Lets /lɛts/ (n)
letticus
  1. de officiële taal van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Lovanium
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Leuvens /ˈløvə(n)s/ (adj)
Lovaniensis
  1. van, uit, betreffende of als in Leuven.

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Libanus
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Liberia
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libisch /lˈibis/ (adj)
Libycus
  1. op Libië betrekking hebbend

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Libya
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Lichtenstenum
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Limburgum
  1. provincie in het zuiden van Nederland

Limburgs /ˈlɪm.bʏrxs/ /ˈlɪm.bʏrχs/ (n)
Limburgica
  1. verzamelnaam van een reeks variëteiten van de Germaanse taalfamilie

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Lituania, Lithuania
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
lingua lithuana
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Lodewijk /lˈoːdəʋˌɛɪk/ (pn)
Ludovicus, Clovis
  1. eigennaam van Frankische herkomst

Lombardije /lˌɔmbɑrdˈɛɪə/ (pn)
Langobardia

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
Londinium
  1 en 2

Lotharingen /lˈɔtaːrˌɪŋən/ (pn)
Lotharingia

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Leodium, Leodicum, Vicus Leodicus
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Luiks /lˈœyks/ (adj)
Leodiensis

Lukas /ˈlykɑs/ (pn)
Lucas

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Luxemburgum
  1.-3.

Maagd /maxt/ (pn)
Virgo
  1. aan de hemelequator liggend tussen rechte klimming 11u35m en 15u08m en tussen declinatie +14º en -22º

Maas /mas/ (pn)
Mosa
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macedonisch /mˌaːsədˈoːnis/ (n)
Macedonicus
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Macedonia
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland
  3. land

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
Macedoniense
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Madagascaria
  2. de staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madrid /mˈɑdrɪt/ (pn)
Matritum, Madritum

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Malavium
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Divi
  1. een land in de Indische Oceaan

Maleachi /maleˈjɑxi/ (pn)
Malachias

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
lingua Malayana
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Malaesia
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Malia
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Melita, Melitta
  1. eiland in de Middellandse Zee
Melita
  2. land in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
Melitensis
  1. taal
  2. persoon

Maltese /mɑlˈteːsə/ /mɑɫˈtesə/ (n)
Melitensis
  1. vrouwelijke inwoner van Malta

Man /mɛn/ (pn)
Monapia
  1. een eiland in de Ierse Zee

Maria /mˈaːriˌaː/ (pn)
Maria

Maria-Boodschap /mˈaːriˌaːbˈoːdsxɑp/ (n)
Annuntiatio, Sollemnitas Annuntiationis Domini
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marie /maːrˈi/ (pn)
Marcellus
  2. spelwoord voor de letter m

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Marocum
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars /mˈɑrs/ (pn)
Mars

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Insulae Marsalienses
  1. een land in Oceanië

Martinique /mˈɑrtinˌik/ (pn)
Martinica

Martinus /mˈɑrtinˌɵs/ (pn)
Marcellus
  2. spelwoord voor de letter m

Matteüs /mateˈʏs/ (n)
Matthaeus

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Mauretania
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Mauritia
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte /mˈaːjɔtə/ (pn)
Maiotta

Melilla /meːlˈɪlaː/ (pn)
Rusadir

Mercurius /mˈɛrkyrˌiɵs/ (pn)
Mercurius

Mesopotamië /mˈeːzoːpˌoːtaːmˌiə/ (n)
Mesopotamia
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Mexicum
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Middellandse Zee /mˈɪdɛlˌɑndsə zˈeː/ (pn)
mare nostrum
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Midden-Amerika /mˈɪdənaːmˈɪːrikˌaː/ (pn)
America Centralis
  1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika

Milaan /mˈilaːn/ (pn)
Mediolanum
  1. stad in het noordwesten van Italië

Moezel /muzˈɛl/ (pn)
Mosella
  1. een rivier die ontspringt bij de Col de Bussang in de Vogezen op 735 meter hoogte en na 544 kilometer bij Koblenz in de Rijn uitmondt

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Moldavia
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan de Oekraïne en Roemenië

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Monoecus
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Mongolia
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools /mɔŋˈoːls/ (n)
mongolicus
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Mons Niger
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Moravië /mˈoːraːvˌiə/ (pn)
Moravia

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Mozambicum
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

Murcia /mˈɵrʃaː/ (pn)
Murcia

Naams /nˈaːms/ (adj)
Namurcensis

Nahuatl /ˈna.wɑtl̥̩/ /ˈna.wɑtl̩/ (n)
lingua navatlaca
  1. de taal die door de oorspronkelijke bewoners van Mexico gesproken wordt

Nahum /ˈnahʏm/ (pn)
Nahum

Namen /nˈaːmən/ (pn)
Namurcum
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Namibia
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels /nˈaːpəls/ (pn)
Neapolis, Neāpolis
  1. stad in Italië

Napolitaans /naːpˌoːlitˈaːns/ (adj)
neāpolītānus
  1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Naurum
  1. een land in de Stille Oceaan

Navarra /nˌaːvˈɑɾraː/ (pn)
Navarra

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Nederlandia, Batavia
  1. land in het noordwesten van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
batavice, lingua Batava, lingua Nederlandiae
  1. Westgermaanse taal die gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Antillen

Nehemia /neheˈmija/ (pn)
Nehemiae

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Nepalia
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Neptunus /nˈɛptynˌɵs/ (pn)
Neptunus

New York /nuˈjɔːrk/ (pn)
Novum Eboracum
  1. deelstaat van de Verenigde Staten

Nibelungenlied /nˌibəlˌɵŋənlˈit/ (n)
Carmen Nibelungorum

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Nicaragua
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië /nˈiwkˈaːlədˌoːniə/ (pn)
Nova Caledonia

Nieuw-Mexico /nˈiwmˈɛksikˌoː/ (pn)
Novum Mexicum
  1.

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Nova Zelandia, Nova Zelanda
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales /nˈiwzˈœydʋˈaːləs/ (pn)
Nova Cambria Australis
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Testament /nˈiwə tˌɛstaːmˈɛnt/ (phraseologicalUnit)
Novum Testāmentum
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar /nˈiwjaːr/ (n)
annus faustus
  1. de feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Niger
  1. een land in West-Afrika
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Nigeria
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen /nɛɪmˈeːɣən/ (pn)
Ulpia Noviomagus Batavorum

Ninove /ˈni.no.ˌvə/ (pn)
Ninive
  1. stad in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen

Nobelprijs /nˌoːbɛlprˈɛɪs/ (n)
praemium Nobelianum
  1. een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers en anderen die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd

Noord-Amerika /nˈɔːrdaːmˈɪːrikˌaː/ (pn)
America septentrionalis
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Dakota /nˈɔːrddaːkˈoːtaː/ (pn)
Dacota Septentrionalis
  1.

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Hollandia Septentrionalis
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Corea Borealis
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Territorium /nˈoːrdələk tˌɛɾritˈoːriˌɵm/ (pn)
Territorium Septentrionale
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noorderkroon /noːrdɛrkrˈoːn/ (n)
Corona Borealis
  1. een sterrenbeeld, bestaande uit zeven sterren die in een halve cirkel staan

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Mare Germanicum
  1. de zee die tussen de Britse Eilanden en Noorwegen ligt

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Norvegia
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Normannia
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Numeri /ˈnumeɾi/ (n)
Numerī, Numeri

Obadja /oˈbɑtja/ (pn)
Abdiæ
  1. boek in het Oude Testament

Occitaans /ˌɔksitˈaːns/ (n)
occitanicus
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Oceania
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan bij Papoea-Nieuw-Guinea en Australië

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Uganda
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
lingua Ukrainica
  1. een Slavische taal die in de Oekraïne gesproken wordt

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Ucraina
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Usbecia
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oklahoma /ˌɔklaːhˈoːmaː/ (pn)
Oclahoma
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten van Amerika.

Oktoberrevolutie /ˌɔktoːbˌɛrrəvoːlˈytsi/ (pn)
Revolutio Octobris Russica

Olympisch /oːlˈɪmpis/ (adj)
Olympiacus, Olympicus, Olympius

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Olympia
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Omania
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onzevader /ɔnzˈeːvaːdər/ (n)
Pater noster
  1. christelijk gebed

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Timoria Orientalis
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Austria
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland en Tsjechië in het noorden, aan Slowakije en Hongarije in het oosten en aan Italië en Slovenië in het zuiden

Oostzee /oːstzˈeː/ (pn)
mare Balticum, Mare Balticum
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring /ɔpenba'ɾing/ (n)
Apocalypsis

Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling /ˌɔrɣaːnizˈaːtsi vɔːr ˌeːkoːnˈoːmisə sˈaːmənʋˌɛrkɪŋ ɛn ɔntʋˈɪkəlˌɪŋ/ (pn)
Ordo oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa /ˌɔrɣaːnizˈaːtsi vɔːr vˈɛɪləxhˌɛɪt ɛn sˈaːmənʋˌɛrkɪŋ ɪn øːrˈoːpaː/ (pn)
Organizatio securitati cooperationique in Europa favendis

Oslo /ˈɔsloː/ (pn)
Asloa
  1. de hoofdstad en grootste stad van Noorwegen en is gelegen in het zuidoosten van het land
  2. een provincie in Noorwegen

Otto /ˈɔtoː/ (pn)
Hydruntum
  2. spelwoord voor de letter o

Oude Testament /ˈʌʊdə tˌɛstaːmˈɛnt/ (phraseologicalUnit)
Vetus Testamentum
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Oudengels /ˌʌʊdəŋˈɛls/ (n)
lingua anglosaxonica
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudgrieks /ʌʊdɣrˈiks/ (n)
lingua graeca antīqua
  1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland

Oudnoords /ˈʌʊdnɔːrts/ (n)
lingua Nordica antiqua
  1. een taal die de voorganger van de Scandinavische talen was

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Transisalania
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxonia

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
Pakistania
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palestina /pˌaːlɛstˈinaː/ (pn)
Palaestina

Palmzondag /pˈɑlmzɔndˌɑx/ (n)
Dominica in Palmis
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Panamaria
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal /pˌaːnaːmˌaːkaːnˈaːl/ (pn)
Canalis Panamensis

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Papua Nova Guinea
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Paraguaia
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs /paːrˈɛɪs/ (pn)
Lutetia, Parisii, Paris
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Parijzenaar /pˈaːrɛɪzənˌaːr/ (n)
Parīsiensis
  een inwoner van Parijs

Pasen /pˈaːsən/ (n)
pascha
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Peru /peˈru/ (pn)
Peruvia, Peru
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch /pˈɛrzis/ (n)
persicus
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Petrus /'pɛtɾus/ (pn)
Petrus
  1. Peter
  2. discipel van Jezus

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Picardia
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter /pˈitər/ (pn)
Petrus
  1. jongensnaam

Pluto /plˈytoː/ (pn)
Pluto
  1.

Po /po/ (pn)
Padus
  1. stroom in Italië

Polaris /poːlˈaːrɪs/ (pn)
Stella Polaris
  1. Polaris

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Polonia
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
excolo
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Poolster /pˈoːlstər/ (pn)
stella polaris
  1.

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Lusitania, Portugallia, Portus Cale
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (adj)
lusitanus
  1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
lusitanus
  1. een inwoner van Portugal
lingua Lusitana
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
lusitanus
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Praga
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker /ˈpredəkər/ (n)
Ecclesiastes

Proto-Indo-Europees /prˈoːtoːˈɪndoːˌøːroːpˈeːs/ (n)
lingua indogermanica
  1.

Pruisen /prˈœyzən/ (pn)
Borussia, Prutenia

Pruisisch blauw /prˈœyzis blˈʌʊ/ (n)
caeruleus berolinensis
  1. een variant van de kleur blauw met een groenachtige ondertoon

Psalmen /ˈpsɑlmən/ (n)
Psalmi

Puerto Rico /pyˈɛrtoː rˈikoː/ (pn)
Portus Dives
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Pyreneeën /pˈirənˌeːən/ (pn)
Pyrenaei
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ /kɑ'tar/ (pn)
Quataria
  1. een land in het Midden-Oosten

Raad van de Europese Unie /rˈaːt vɑn də ˌøːroːpˈeːsə ynˈi/ (pn)
Consilium Unionis Europaeae

Ram /rˈɑm/ (pn)
aries
  2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april

Rechters /ˈʀɛʃteʀs/ (n)
Iūdicēs

Rhône /rhˈɔnə/ (pn)
Rhodanus
  1. een rivier van 812 km lengte die ontspringt in Zwitserland, door Frankrijk naar het zuiden stroomt en uitmondt in de Middellandse Zee

Richard /rˈɪxɑrt/ (pn)
Robertus
  2. spelwoord voor de letter r

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Rhenus
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Robert /rˈoːbɛrt/ (pn)
Robertus

Robrecht /rˈɔbrɛxt/ (pn)
Robertus

Rode Zee /rˈoːdə zˈeː/ (pn)
Mare rubrum
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Romania
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Roma
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins /rˈoːmɛɪns/ (adj)
Romanus
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Imperium Romanum
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Rudolf /rˈydɔlf/ (pn)
Robertus
  2. spelwoord voor de letter r

Rus /rˈɵs/ (n)
Russus
  1. een inwoner van Rusland

Rusland /rˈɵslɑnt/ (pn)
Russia, Ruthenia
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
Russa lingua
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
Russa lingua
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Ruanda
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel /ˌɛsˈiːstˈɛlsəl/ (abbreviation)
Systema Internationale
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Sanctus Vincentius et Granatinae
  1. een land in het Caraïbisch gebied

Saksen /sˈɑksən/ (pn)
Saxonia
  1. Duitse deelstaat

Salomo /sˈaːloːmˌoː/ (pn)
Salomon
  1. koning van Israël

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Insulae Salomonis
  1. een land in Melanesië

Samaria /saːmˈaːriˌaː/ (pn)
Samarīa

Sami /sˈaːmi/ (n)
lappo
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samisch /sˈaːmis/ (n)
lappo
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Samoa
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië, dat het westelijke deel van de Samoa-eilanden omvat

Samuel /saˈmwɛl/ (n)
Samuelis

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
Res publica Sancti Marini
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet /sɑnskrˈit/ (n)
lingua Sanscrita
  1. een klassieke taal en één van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.jɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
Insulae Sancti Thomae et Principis
  1. een land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de golf van Guinea

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Arabia Saudiana
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië /sˈɑrdinˌiə/ (n)
Sardinia
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Sardisch /sˈɑrdis/ (n)
Sarda
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 1,3 miljoen mensen op Sardinië

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Satan

Saturnus /sˈaːtɵrnˌɵs/ (pn)
Saturnus
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Arabia Saudiana
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Savus
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië /skˈɑndinˌaːviə/ (pn)
Scandinavia
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schaarbeek /sxaːrbˈeːk/ (pn)
Scarbeca
  1. een stad in de Belgische provincie Vlaams-Brabant

Schelde /ˈsχɛldə/ (pn)
Scaldis
  1.een rivier die ontspringt in de gemeente Gouy in noordelijk Frankrijk

Schorpioen /sxˌɔrpiˈun/ (pn)
Scorpius
  2. teken van de dierenriem van 23 oktober tot 22 november

Schot /sxˈɔt/ (n)
Scotus
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Caledonia, Scotia
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Sefanja /səˈfɑnja/ (pn)
Sophonias

Seine /sˈɛɪnə/ (pn)
Sequana
  1. een rivier in Frankrijk

Seneca /seːnˈeːkaː/ (n)
Seneca
  1. Irokese taal gesproken door 100 mensen in het oosten van Canada en de VS

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Senegal, Senegalia
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
Serbica
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Srbija, Serbia
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Severn /sˈeːvɛrn/ (pn)
Sabrina
  1.de langste Britse rivier

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Insulae Seisellenses
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Siciliaans /sˌisiliˈaːns/ (n)
Siciliensis
  1. een taal die op Sicilië gesproken wordt

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Sicilia
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Mons Leoninus
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Silesia
  1. een historische regio in Midden-Europa

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Singapura
  1. een stadsstaat in Zuidoost-Azië

Sint-Petersburg /sˈɪntpˈeːtərzbˌɵrx/ (pn)
Petropolis
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Sirius /sˈiriˌɵs/ (pn)
Canicula
  1. Sirius

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Scupi
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slavisch /slˈaːvis/ (n)
Sclavenus

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Slovenia
  1. een land in Centraal-Europa

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
slovachus
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Slovakia
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje /snˈeʊʋɪtʲə/ (pn)
Albanix

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Sudania
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Somalia
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sovjet-Unie /sˈɔvjɛtynˈi/ (pn)
Uniō Sovietica

Spaans /spaːns/ (adj)
Hispana
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
hispanicus
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
Hispanus
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Hispania
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Spica /spˈikaː/ (pn)
Spica
  1. Spica

Spitsbergen /spˈɪtzbɛrɣən/ (pn)
Svalbardum
  1. een Noorse eilandengroep

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ (n)
Proverbia

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Sri Lanca, Taprobane
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok /stˈeːnbɔk/ (pn)
Capricornus
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Stier /stˈir/ (pn)
Taurus
  2. astrologisch teken
  1. sterrenbeeld

Stille Oceaan /stˈɪlə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Oceanus Pacificus
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Stockholm /stˈɔkhɔlm/ (pn)
Holmia, Stockholmia
  1. de hoofdstad van Zweden

Straatsburg /strˈaːtzbɵrx/ (n)
Argentoratum
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Sudania
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Surinamia
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili /sʋˈaːhilˌi/ (n)
lingua Suahelica
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Suazia
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Syria
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt /tˈeːʃˈɪrt/ (n)
tunicula
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Tadzikistania
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog /tˈaːɣaːlˌɔx/ (n)
Philippinica
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Res publica Sinarum

Taiwanees /tˌɑjʋaːnˈeːs/ (n)
taiwanensis

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Castrum Danorum
  1. de hoofdstad van Estland

Talossaans /tˌaːlɔsˈaːns/ (n)
Talossana
  1. een kunsttaal gemaakt in 1980 door R. Ben Madison voor zijn micronatie Talossa

Tamil /tˈaːmɪl/ (n)
tamulicus
  1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië

Tanger /tˈɑŋər/ (pn)
Tingis

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Tanzania
  1. een land in Oost-Afrika

Tartaars /tˈɑrtaːrs/ (n)
tataricus
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tataars /tˈaːtaːrs/ (n)
tataricus
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Temse /ˈtɛm.sə/ (pn)
Tamesis
  1. een gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen, gelegen aan de Schelde

Tenerife /tˈeːnɪːrˌifə/ (pn)
Insula Nivaria
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Tessalonicenzen /tɛsaloniˈsɛnzə(n)/ (pn)
Thessalonicenses

Teunis /tˈøːnɪs/ (pn)
Taurinum
  2. spelwoord voor de letter t

Thai /tˈɑj/ (n)
lingua thai
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Thailandia
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems /tˈeːms/ (pn)
Tamesis
  1.de grootste rivier van Engeland

Theodor /tˈeːoːdˌɔr/ (pn)
Taurinum
  2. spelwoord voor de letter t

Thora /ˈtora/ (pn)
lex
  1.-3.

Thracisch /trˈaːsis/ (n)
Thracus
  1. uitgestorven Indo-Europese taal uit de Balkan

Tiber /tˈibər/ (pn)
Tiberis
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tilburg /tˈɪlbɵrx/ (pn)
Tilia

Timoteüs /timoˈtejʏs/ (pn)
Timotheus

Tinus /tˈinɵs/ (pn)
Taurinum
  2. spelwoord voor de letter t

Titus /ˈtitʏs/ (pn)
Titus

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Togum
  1. een land in West-Afrika

Toki Pona /tˈoːki pˈoːnaː/ (n)
Tociponica
  1. bepaalde kunsttaal

Tokio /tˈoːkiˌoː/ (pn)
Tocio
  1. de hoofdstad van Japan

Toscane /tɔskˈaːnə/ (pn)
Tuscāna

Triëst /trˈiɛst/ (pn)
Tergeste

Troje /trˈɔjə/ (pn)
Illion

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Tzadia
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
bohemicus
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek /tʃˈɛxisə rˌeːpɵblˈik/ (pn)
Res publica Cecha
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Cechia, Czechia, Tzechia
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije /tʃˈɛxoːslˌoːʋaːkˈɛɪə/ (pn)
Cechoslovacia
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Czernobela

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Tunesia
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn /tyrˈɛɪn/ (pn)
Taurinum
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Turcia
  1. land in Europa en Azië

Turkmenistan /tˈɵrkmənˌɪstɑn/ (pn)
Turcmenia

Turks /tʏrks/ (n)
Lingua Turcica
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Tuvalu
  1. een land in Oceanië

Tweede Wereldoorlog /tʋˈeːdə ʋˈɪːrəltˌɔːrlɔx/ (pn)
Bellum Orbis Terrarum Secundum
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen /tʋˈeːlɪŋən/ (pn)
Gemini
  2.teken van de dierenriem van 21 mei tot 21 juni

Tyrrheense Zee /tˈɪɾrheːnsə zˈeː/ (pn)
Mare Tyrrhenum
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen het Italiaans vasteland, Sicilië, Sardinië en Corsica

Uranus /ˈyraːnˌɵs/ (pn)
Uranus

Ursa Minor /ˈɵrsaː mˈinɔr/ (pn)
Ursa minor
  1. de Latijnse naam van het sterrenbeeld de Kleine Beer

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Uraquaria
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Traiectum ad Rhenum, Traiectum
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

Valencia /vˈaːlənʃˌaː/ (pn)
Valentia

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Vanuatu
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Civitas Vaticana
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad /vˌɛɪlɪxhɛɪdsrˈaːt/ (n)
Consilium securitatis

Venetië / (pn)
Venetiae, Venetia
  1. provincie in Italië

Venezolaan /ˌvenəzoˈlan/ /ˌvenəzoˈlaːn/ (n)
Venetiolanus
  1. een inwoner van Venezuela

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Venetiola
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus /vˈeːnɵs/ (pn)
Venus
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Regnum Unitum

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Phylarchiarum Arabicarum Confoederatio
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Naties /vərˈeːnɪxdə nˈaːtsis/ (n)
Nationes Unitae

Verenigde Staten /vərˈeːnɪxdə stˈaːtən/ (pn)
Civitates Americae Unitae
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Civitates Americae Unitae
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Victoria /vɪktˈoːriˌaː/ (pn)
Victoria
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Vietnam /vˈitnɑm/ (pn)
Vietnamia

Vietnamees /vˌitnaːmˈeːs/ (n)
lingua Vietnamica
  1. de officiële taal van Vietnam

Viking /ˈvikɪŋ/ (n)
vikingus
  1. een Scandinavische krijger, behorend tot de noordelijke tak van de Germanen

Vissen /vˈɪsən/ (pn)
Pisces
  2. teken van de dierenriem van 19 februari tot 21 maart

Vlaams /vlˈaːms/ (adj)
flandricus
  1. betrekking hebbende op Vlaanderen of de Vlamingen

Vlaams /vlˈaːms/ (n)
flandricus
  1. het Nederlands dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaamse gaai /vlˈaːmsə ɣˈaːj/ (n)
Garrulus glandarius
  1. Garrulus glandarius, een kraaiachtige zangvogel

Vlaanderen /vlˈaːndərən/ (pn)
Flandria
  1. de noordelijke deelstaat van België

Vlaming /'vlamɪŋ/ (n)
flandricus
  1. een inwoner van Vlaanderen of iemand afkomstig uit Vlaanderen

Voerman /vˈurmɑn/ (pn)
Auriga
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Volapük /vˈoːlaːpˌɵk/ (n)
Volapük
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond /vˈɔlkənbˌɔnt/ (pn)
Confoederatio Nationum, Societas Civitatum

Vuurland /vˈyrlɑnt/ (pn)
Terra Ignium
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

Waal /wal/ (pn)
Vahalis
  (eigennaam) 1. brede zijrivier van de Rijn in Nederland

Waals /ʋˈaːls/ (n)
vallonicus
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Wales /ʋˈaːləs/ (pn)
Cambria
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Wallonia

Warschau /ʋˈɑrsxʌʊ/ (pn)
Varsovia
  1. hoofdstad van Polen

Waterman /ʋˈaːtərmˌɑn/ (pn)
Aquarius
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weegschaal /ʋeːxsxˈaːl/ (pn)
Lībra
  teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober

Weichsel /ʋˈɛɪxsəl/ (pn)
Vistula
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek /ʋˌɛɪmɑɾrˌeːpɵblˈik/ (pn)
Res Publica Vimariana

Welsh /ʋˈɛlʃ/ (n)
lingua Cambrica
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Wenen /ʋˈeːnən/ (pn)
Vienna
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wereldhandelsorganisatie /ʋˈɪːrəlthˌɑndɛlsˌɔrɣaːnizˌaːtsi/ (n)
Syndicatus Mercaturae Mundanae

WikiWoordenboek /ʋˈiki ʋˌɔːrdənbˈuk/ (pn)
Victionarium
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia /ʋˌikipˈeːdiˌaː/ (pn)
Vicipaedia
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wikipediaan /ʋˌikipˌeːdiˈaːn/ (n)
vicipaediana
  1. een gebruiker op Wikipedia

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Victionarium
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ (pn)
Guilielmus
  1. een jongensnaam
  2. spelwoord voor de letter w

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Russia Alba, Belorusija, Bjelorusija
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
belorussica
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag /ʋˈɪtə dˈɔndərdˌɑx/ (phraseologicalUnit)
dies cenae Domini

Zaandam /zˈaːndɑm/ (pn)
aëronavis
  2. spelwoord voor de letter z

Zacharias /zˈɑxaːrˌiɑs/ (pn)
aëronavis
  2. spelwoord voor de letter z

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Zambia
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zecharja /zəˈxɑrja/ (pn)
Zacharias

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Zelandia
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Zimbabuia
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Africa Australis
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
America Meridionalis
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Dakota /zˈœyddaːkˈoːtaː/ (pn)
Dacota Meridiana
  1.

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Hollandia Australis
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Corea Meridionalis
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zwarte Zee /zʋˈɑrtə zˈeː/ (pn)
Pontus Euxinus
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Suecia, Suēcia
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
lingua Suecica
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Helvetia
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zürich /zˈyrɪx/ (pn)
Turicum

a capella /ˈaː kaːpˈɛlaː/ (adv)
ad sacellum
  1. zonder instrumentale begeleiding

a fortiori /ˈaː fˈɔrtiˌoːri/ (adv)
a fortiori
  1. des te eerder, des te meer

aaien /ˈaːjən/ (v)
admulcere, adulare
  1. zachtjes strelen

aal /ˈaːl/ (n)
anguilla
  3. paling
  4. kleine en jonge paling

aalbot /ˈaːlbɔt/ (n)
Psetta maxima
  1.

aalmoes /aːlmˈus/ (n)
caritatis

aals /ˈaːls/ (n)
absinthium

aalscholver /ˈaːlsxɔlvər/ (n)
phalacrocorax

aambeeld /ˈaːmbeːlt/ (n)
incus

aan /ˈaːn/ (adj)
ad
  1. (predicatief) actief, in bedrijf

aanbakken /ˈaːnbˌɑkən/ (v)
caduceus
  1. door het bakken aankoeken, vasthechten

aanbeeld /ˈaːnbˌeːlt/ (n)
incus
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbellen /ˈaːnbˌɛlən/ (v)
tintinare
  1. bij iemand (aan de deur) bellen

aanbetaling /ˈaːnbətˌaːlɪŋ/ (n)
arrabō
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbiddelijk /ˈaːnbˌɪdələk/ (adj)
adorabilis
  1. waard om aanbeden te worden

aanbidden /ˈaːnbˌɪdən/ (v)
adorare
  1. bidden tot een God of heilige
adōrō
  2. een persoon op hogere waarde inschatten

aanbidder /ˈaːnbˌɪdər/ (n)
mirator

aanbidding /ˈaːnbˌɪdɪŋ/ (n)
adoratio
  1. een verering, een eerbiedvolle bewondering

aanbidster /ˈaːnbˌɪtstər/ (n)
adorator
  1. vereerster van een goddelijk wezen

aanblaffen /ˈaːnblˌɑfən/ (v)
allatrare
  1. ergens naar blaffen
  2. iemand toesnauwen

aanblik /ˈaːnblˌɪk/ (n)
adspectus
  1. de blik van iemand

aanbod /ˈaːnbˌɔt/ (n)
donum
  1. een aanbieding

aanbreken /ˈaːnbrˌeːkən/ (v)
levo
  1. beginnen van tijd

aandacht /ˈaːndˌɑxt/ (n)
attentio
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig /ˈaːndɑxtəx/ (adj)
attentus
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandeel /ˈaːndˌeːl/ (n)
pars
  1. waardepapier

aandenken /ˈaːndˌɛŋkən/ (n)
mnēmosȳnum
  2. een object ter herinnering ergens aan

aandikken /ˈaːndˌɪkən/ (v)
lato
  2. dikker maken

aandraaien /ˈaːndrˌaːjən/ (v)
stringō
  1. vaster draaien
excito
  2. iets in werking stellen

aandrift /ˈaːndrˌɪft/ (n)
citātus

aandringen /ˈaːndrˌɪŋən/ (v)
instare
  1. doorgaan met verzoeken
  2. iets proberen te verkrijgen

aandrukken /ˈaːndrˌɵkən/ (v)
comprimere
  1. vaster drukken

aanduiden /ˈaːndˌœydən/ (v)
notare
  1. aanwijzen

aanduiding /ˈaːndˌœydɪŋ/ (n)
specimen
  1. aanwijzing

aanduwen /ˈaːndˌywən/ (v)
comprimere
  1. vaster duwen

aanfluiting /ˈaːnflˌœytɪŋ/ (n)
dērīsiō
  1. wat iets belachelijk of ten schande maakt

aangaan /ˈaːnɣˌaːn/ (v)
attinere
  1. betreffen

aangeboren /ˈaːnɣəbˌoːrən/ (adj)
genetivus
  1. bij de geboorte verkregen eigenschappen

aangedaan /ˈaːnɣədˌaːn/ (adj)
commotus
  1. een staat waarin je verkeert als iets je emotioneel geraakt heeft

aangelegenheid /ˈaːnɣəlˌeːɣənhˌɛɪt/ (n)
rēs

aangenaam /ˈaːnɣənˌaːm/ (adj)
lepidus
  1. een positief gevoel oproepend

aangeschoten /ˈaːnɣəsxˌoːtən/ (adj)
ēbriolus
  2. een beetje dronken

aangezicht /ˈaːnɣəzˌɪxt/ (n)
facies

aangezien /ˈaːnɣəzˌin/ (conjunction)
quandoquidem
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte /ˈaːnɣˌɪftə/ (n)
notificatio

aangrenzend /ˈaːnɣrˌɛnzənt/ (adj)
confīnis
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhalen /ˈaːnhˌaːlən/ (v)
commemoro
  2. eigen of andermans woorden citeren

aanhaling /ˈaːnhˌaːlɪŋ/ (n)
commemoratio
  1. een letterlijke passage die door iemand anders aangehaald wordt uit een bron

aanhanger /ˈaːnhˌɑŋər/ (n)
sectātor
  1. iemand die gelooft in een bepaald idee, of die een bepaalde groep of persoon steunt.

aanharken /ˈaːnhˌɑrkən/ (v)
inclinatitas

aanhebben /ˌaːnhˈɛbən/ (v)
vestio
  1.

aanhouden /ˈaːnhˌʌʊdən/ (v)
cesso
  1. staande houden
comprehendere
  2. arresteren

aankaarten /ˈaːnkˌaːrtən/ (v)
alludere
  1. door een bepaalde kaart uit te spelen een medespeler een aanwijzing geven
  2. tot onderwerp van discussie maken

aankijken /ˈaːnkˌɛɪkən/ (v)
aspicio

aanklacht /ˈaːnklˌɑxt/ (n)
argumentum
  1. bij de rechtbank ingediende beschuldiging of klacht

aanklagen /ˈaːnklˌaːɣən/ (v)
accusare
  1. iemands handelingen bij een hof aanhangig maken met een officiële beschuldiging

aanklager /ˈaːnklˌaːɣər/ (n)
accusator
  1. iemand die een proces aanspant

aankleden /ˈaːnklˌeːdən/ (v)
vestiō
  2. iemand kleren aandoen

aanknopingspunt /ˈaːnknˌoːpɪŋspˌɵnt/ (n)
ducere
  2. feit of gegeven op basis waarvan wordt voortgebouwd, verder geredeneerd enz.

aankomen /ˈaːnkˌoːmən/ (v)
advenire
  1. een bestemming bereiken

aankomst /ˈaːnkˌɔmst/ (n)
adventus
  1. de bestemming bereiken, het aankomen

aankondiger /ˈaːnkˌɔndəɣər/ (n)
praecursor
  1. iemand die zegt wat er gaat gebeuren

aankoop /ˈaːnkˌoːp/ (n)
emptum
  1. datgene wat men aankoopt

aankopen /ˈaːnkˌoːpən/ (v)
emere
  1. door kopen verwerven

aanlanden /ˈaːnlˌɑndən/ (v)
egredior
  1. aan land gaan

aanleg /ˈaːnlˌɛx/ (n)
aedificatio
  1.
tălentum
  3. talent

aanleiding /ˈaːnlˌɛɪdɪŋ/ (n)
ampla
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft

aanlengen /ˈaːnlˌɛŋən/ (v)
affligere

aanleren /ˈaːnlˌɪːrən/ (v)
discere

aanleveren /ˈaːnlˌeːvərən/ (v)
cōpia
  1. iemand voorzien met de gevraagde goederen

aanmaak /ˈaːnmˌaːk/ (n)
factūra

aanmatiging /ˈaːnmˌaːtiɣˌɪŋ/ (n)
superbia
  1.

aanmelden /ˈaːnmˌɛldən/ (v)
conscrībō
  1. zich opgeven

aanmerking /ˈaːnmˌɛrkɪŋ/ (n)
animadversio

aanminnig /ˈaːnmˌɪnəx/ (adj)
amabiliter
  1. goed uitziend, van een zekere schoonheid

aanmoedigen /ˈaːnmˌudəɣən/ (v)
hortor
  1. moed inspreken

aanmoediging /ˈaːnmˌudiɣˌɪŋ/ (n)
lux
  1. het inspreken van moed

aannemelijk /ˈaːnnˌeːmələk/ (adj)
probabilis

aannemen /ˈaːnnˌeːmən/ (v)
adoptō
  1. overnemen

aannemer /ˈaːneːmər/ (n)
redemptor
  1. iemand die een (bouw)werk uitvoert tegen een bepaalde prijs

aanneming /ˈaːnnˌeːmɪŋ/ (n)
acceptio

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
adaptō
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken

aanpassing /ˈaːnpˌɑsɪŋ/ (n)
accommodātiō
  2. het zich aanpassen

aanplanten /ˈaːnplˌɑntən/ (v)
serere
  1. door beplanting aanbrengen

aanraden /ˈaːnrˌaːdən/ (v)
advocātiō
  1. raad geven om iets te doen

aanraken /ˈaːnrˌaːkən/ (v)
tangere
  1. fysiek contact maken met iets

aanranden /ˈaːnrˌɑndən/ (v)
assultō
  1. aantasten

aanrander /ˈaːnrˌɑndər/ (n)
oppugnātor
  1. een persoon, in de regel van het mannelijke geslacht die iemand anders aanvalt om seksuele redenen

aanrekenen /ˈaːnrˌeːkənən/ (v)
sumptus
  1. een bepaalde prijs vragen bij een aankoop

aanrijding /ˈaːnrˌɛɪdɪŋ/ (n)
collisio
  1. botsing met een voertuig

aanroepen /ˈaːnrˌupən/ (v)
affor
  1.
efficio
  3. een subprogramma uitvoeren

aanroeren /ˈaːnrˌurən/ (v)
contactus
  1. aanraken

aanschaffen /ˈaːnsxˌɑfən/ (v)
comparo
  1. kopen

aanscherpen /ˈaːnsxˌɛrpən/ (v)
acuō
  1. scherper maken

aanschrijven /ˈaːnsxrˌɛɪvən/ (v)
convoco
  1. ambtelijk schrijven naar

aanslaan /ˈaːnslaːn/ (v)
baubor
  7. blaffen

aanslag /ˈaːnslˌɑx/ (n)
contactus
  1,2 het aanslaan van iets
confiscō
  5. korst afgezet vuil

aansluiting /ˈanslœytɪŋ/ (n)
commercium

aansporen /ˈaːnspˌoːrən/ (v)
agito
  1. opwekken

aansporing /ˈaːnspˌoːrɪŋ/ (n)
calcar
  1. aanmoediging tot actie

aanspraak /ˈaːnsprˌaːk/ (n)
allocutio
  2. de gelegenheid om te praten

aansprakelijk /ˈaːnsprˌaːkələk/ (adj)
obnoxius
  1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden

aansprakelijkheid /ˈaːnsprˌaːkələkhˌɛɪt/ (n)
culpa

aanspreken /ˈaːnsprˌeːkən/ (v)
appellare

aansteken /ˈaːnstˌeːkən/ (v)
incendere
  1. doen ontbranden

aansteker /ˈaːnstˌeːkər/ (n)
ignitabulum
  1. apparaatje om vuur te maken

aanstellen /ˈaːnstˌɛlən/ (v)
appellare
  1. benoemen

aanstelling /ˈaːnstˌɛlɪŋ/ (n)
allectio
  1. benoeming in een functie, dienst etc.

aanstichten /ˈaːnstˌɪxtən/ (v)
instigō
  1. veroorzaken

aanstichter /ˈaːnstˌɪxtər/ (n)
impulsor

aanstonds /ˈaːnstˌɔnts/ (adv)
continuo
  1. binnen zeer korte tijd

aanstrijken /ˈaːnstrˌɛɪkən/ (v)
fricare

aantal /ˈaːntˌɑl/ (n)
numerus
  1. een telbare hoeveelheid

aantekenen /ˈaːntˌeːkənən/ (v)
nota
  1. opschrijven om te onthouden

aantekening /ˈaːntˌeːkənˌɪŋ/ (n)
nota

aantonen /ˈaːntˌɔnən/ (v)
arguō
  1. wijzen

aantonend /ˈaːntˌoːnənt/ (adj)
indicātīvus
  1.

aantonende wijs /ˈaːntˌoːnəndə ʋɛɪs/ (phraseologicalUnit)
indicativus
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

aantrekkelijk /ˈaːntrˌɛkələk/ (adj)
formosus
  1. bekoorlijk

aantrekken /ˈaːntrˌɛkən/ (v)
alliciō
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen
induō
  3. kleding aandoen

aanvaarden /ˈaːnvˌaːrdən/ (v)
accipere
  2. accepteren, in bezit ontvangen

aanval /ˈaːnvˌɑl/ (n)
impetus
  1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven

aanvallen /ˈaːnvˌɑlən/ (v)
aggredi

aanvallig /ˈaːnvˌɑləx/ (adj)
iūcundus
  1. bekoorlijk

aanvang /ˈaːnvˌɑŋ/ (n)
initium

aanvangen /ˈaːnvˌɑŋən/ (v)
committō
  1. beginnen, starten

aanvaring /ˈaːnvˌaːrɪŋ/ (n)
collisio
  1.

aanvoegende wijs /ˈaːnvˌuɣəndə ʋɛɪs/ (n)
coniunctivus, subiunctivus
  1. een werkwoordswijs waarmee men een wens of onzekerheid tot uitdrukking kan brengen.

aanvoelen /ˈanvulə(n)/ (v)
sentire
  1. gevoel hebben voor, bij intuïtie begrijpen

aanvoer /ˈaːnvˌur/ (n)
cōpia
  1. het aanbrengen
  2. het aangebrachte

aanvoeren /ˈaːnvˌurən/ (v)
imperium
  1. bevel voeren over
cōpia
  2. aanbrengen, naartoe transporteren

aanvraag /ˈaːnvrˌaːx/ (n)
flagitātio
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvragen /ˈaːnvrˌaːɣən/ (v)
quaero
  1. verzoeken, min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
compleō
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvuren /ˈaːnvˌyrən/ (v)
hilarō

aanwakkeren /ˈaːnʋˌɑkərən/ (v)
auctus
  2. sterker worden

aanwassen /'a:nwɑsən/ (v)
auctus
  1. toenemen, aangroeien

aanwenden /ˈaːnʋˌɛndən/ (v)
uti
  1. gebruik maken van

aanwensel /ˈaːnʋˌɛnsəl/ (n)
dedecus
  1. hebbelijkheid

aanwezig /ˈaːnʋˌeːzəx/ (adj)
praesens

aanwezigheid /ˈaːnʋˌeːzəxhˌɛɪt/ (n)
praesentia
  1. het aanwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

aanwijzen /ˈaːnʋˌɛɪzən/ (v)
deligo
  1. door wijzen tonen

aanwijzing /ˈaːnʋˌɛɪzɪŋ/ (n)
designatio
  1. het aanwijzen

aanzegging /ˈaːnzˌɛɣɪŋ/ (n)
notificatio
  1. officiële kennisgeving aan een belanghebbende

aanzienlijk /ˈaːnzˌinlək/ (adj)
aliquantus
  1. voornáám, groot

aanzwellen /ˈaːnzʋˌɛlən/ (v)
adaestuō
  1. toenemen in omvang, luidheid of intensiteit

aap /ˈaːp/ (n)
simia, simius
  1. het meest met de mens verwante vierhandige zoogdier uit de orde der primaten

aar /ˈaːr/ (n)
spica
  1. bloeiwijze van granen
  2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen

aard /aːrt/ (n)
modus
  1. wezen, natuur, karakter

aardappel /ˈaːrdɑpəl/ (n)
patata

aardappelkever /ˈar.dɑ.pɔɫ.ke.vər/ /ˈar.dɑ.pəɫ.ke.vər/ /ˈaːrd.ɑ.pəl.ke.vər/ (n)
Leptinotarsa decemlineata
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel rugschild...

aardappelmesje /ˈardɑpəɫˌmɛʃə/ (n)
investigator
  1. een mesje voor het schillen van aardappelen

aardbei /ˈaːrdbɛɪ/ (n)
fragum
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom /ˌaːrdbɛɪbˈoːm/ (n)
arbutus

aardbeving /ˈaːrdbəvˌɪŋ/ (n)
tremor, oster
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aardbewoner /ˈaːrdbəʋˌoːnər/ (n)
orbicola
  1. bewoner van de planeet aarde

aardbodem /ˈaːrdboːdəm/ (n)
humus

aardbol /ʔardbɔl/ (n)
globus

aarde /ˈardə/ (n)
terra
  1. planeet
  2. grond

aarden /ˈaːrdən/ (adj)
terreus
  1. van aarde gemaakt

aardewerk /ˈaːrdəʋˌɛrk/ (n)
fictilis

aardgas /artxɑs/ (n)
gasium naturale
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardhommel /ˈart.ɦɔ.mɔɫ/ /ˈart.ɦɔ.məɫ/ /ˈaːrd.hɔ.məl/ (n)
pedum
  1. een hommel die zijn nest onder de grond heeft

aardkloot /aːrdklˈoːt/ (n)
globus
  1. de aarde, de blauwe planeet

aardkunde /ˈaːrdkɵndə/ (n)
geologia

aardkundige /aːrdkˈɵndəɣə/ (n)
geologista
  1. een wetenschapper die de aarde, haar geschiedenis en de processen die haar vormen en gevormd hebben, bestudeert

aardolie /ˌaːrdoːlˈi/ (n)
petrus

aardrijk /ˈaːrdrɛɪk/ (n)
egredior
  1. de aarde met alles wat zij bevat
mundus
  2. het mensdom

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
geographia

aardschok /ˈaːrdsxɔk/ (n)
terrae mōtus
  1. een plotselinge aardbeving

aardslak /ˈaːrdslɑk/ (n)
limax

aardtrilling /ˈaːrtrɪlˌɪŋ/ (n)
tremor
  1. zeer zwakke aardbeving

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
orycteropus afer
  1. een zoogdier met een lange, kleverige tong dat vooral 's nachts actief is

aardworm /ˈaːrdʋɔrm/ (n)
lumbricus

aars /ars/ (n)
podex

aartsbisdom /ˈaːrz.bɪz.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪs.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪz.dɔm/ (n)
archidioecesis
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
archiepiscopus
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsdiocees /ˈaːrz.di.jo.ˌses/ /ˈaːrʦ.di.ʲo.ˌses/ (n)
archidioecesis
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartshertog /ˈaːrtshərtˌɔx/ (n)
archidux
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartspriester /ˈaːrtspristər/ (n)
archiereus

aartsvader /ˈaːrtsfaːdər/ (n)
patriarcha

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
dubito
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzeling /ˈaːrzəlˌɪŋ/ (n)
cunctatio
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas /ˈaːs/ (n)
as
  1. speelkaart
esca
  2. lokmiddel

aasgier /'as.xir/ (n)
vulturius
  1. Neophron percnopterus, een van aas levende gier

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
abacus
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abces /ɑbsˈɛs/ (n)
abscessus
  1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend

abdicatie /ˌɑbdikˈaːtsi/ (n)
abdicātiō

abdiceren /ˌɑbdisˈɪːrən/ (v)
abdicare
  1. afstand doen van de troon, aftreden als vorst

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
abbatia
  1. een klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
abbatissa
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen /ɑbdˈoːmən/ (n)
abdomen

abdominaal /ˌɑbdoʊmiˈnaːɫ/ (adj)
abdominalis
  1. de onderbuik betreffend

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
ablativus, casus ablativus
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

abnormaal /ˌɑbnɔrmˈaːl/ (adv)
abnormis
  1. ongewoon

abominabel /ɑbomɪˈnabəl/ (adj)
abominabilis
  bijzonder slecht

abondant /ˌaːbɔndˈɑnt/ (adj)
abundans

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
subscriptor
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abortus /ɑ'bɔrtəs/ (n)
abortus

abrasie /ˌɑbraːzˈi/ (n)
abrasio
  1. (medisch) schaafwond, afkrabbing

abrikoos /abri'kos/ (n)
armeniaca
  1. een vrucht van de abrikozenboom

abrupt /ɑb'rʌpt/ (adv)
abruptus
  1. plotseling

absent /ɑp'sɛnt/ (adj)
absens

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
absinthium
  1. een soort likeur op basis van anijs

absint-alsem /ˈɑbsɪntˈɑlsəm/ (n)
absinthium

absolutie /ɑpso'lysi/ (n)
absolutio
  1. het vergeven van de zonden

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
absorbeō

absorptie /ɑbsˈɔrpsi/ (n)
absorptio

abstinentie /ˌɑbstinˈɛntsi/ (n)
abstinentia

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
absurdus
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
abbas
  1. het hoofd van een abdij

abuis /aˈbœys/ (n)
error

abundant /ˌaːbɵndˈɑnt/ (adj)
profūsus

acacia /ˈaːkaːʃˌaː/ (n)
Acacia
  plant uit het geslacht Acacia

acceleratie /ˌɑksəlɪːrˈaːtsi/ (n)
acceleratio
  1. toename van de snelheid

accelereren /ˌɑksəlɪːrˈɪːrən/ (v)
accelerare

accent /ɑksˈɛnt/ (n)
accentus
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt

acceptant /ˌɑksɛptˈɑnt/ (n)
acceptator

acceptatie /ɑk.sep.ˈtaː.tʃi/ (n)
acceptiō
  1.

accepteren /ɑksɛp'terə/ (v)
accipio
  1. aanvaarden
  2. aannemen, graag ontvangen

accident /ɑksiˈdɛnt/ (n)
accidens
  2. een incidentele wijziging van toonhoogte
  1. ongeval, ongeluk

acclamatie /ˌɑkklaːmˈaːtsi/ (n)
acclāmātiō
  1.

accommodatie /ˌɑkkɔmoːdˈaːtsi/ (n)
accommodātiō
  1. voorzieningen ten behoeve van ...
  2. aanpassing

accordeon /ˌɑkkɔrdəˈɔn/ (n)
harmonica diductilis
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accountant /ˌɑkkʌʊntˈɑnt/ (n)
perscriptor
  1. iemand die zijn beroep maakt van het inrichten en controleren van boekhoudingen en administraties

accreditering /ˌɑkkrəditˈɪːrɪŋ/ (n)
accreditatio
  een officieel stempel van goedkeuring

accumulatie /ˌɑkkymylˈaːtsi/ (n)
accumulatio
  1. ophoping van stoffen

accumuleren /ˌɑkkymylˈɪːrən/ (v)
accumulō

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ (n)
accusativus
  1. naamval voor het lijdend voorwerp

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
acetylcholinum
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
acetylenum
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

acht /ˈɑxt/ (cardinalNumeral)
octo
  1. het getal 8

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ (n)
curricula retroflexa
  1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt

achteloosheid /ˈɑxtəlˌoːshɛɪt/ (n)
inobservantia
  1. gebrek aan aandacht voor mogelijke problemen

achtendertig /ˌɑxtəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
duodequadraginta
  1. het getal 38

achtennegentig /ˌɑxtənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
duodecentum
  1. het getal 98

achtenswaardig /ˌɑxtənsʋˈaːrdəx/ (adj)
reverendus
  1. respect verdienend

achtentachtig /ɑxtˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
duedenonaginta
  1. het getal 88

achtentwintig /ˌɑxtəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
duodetriginta
  1. het getal 28

achtenveertig /ˌɑxtənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
duodequinquaginta
  1. het getal 48

achtenvijftig /ˌɑxtənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
duodesexaginta
  1. het getal 58

achtenzestig /ˌɑxtənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
duodeseptuaginta
  1. het getal 68

achtenzeventig /ˈɑxtənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
duodeoctoginta
  1. het getal 78

achter /ˈɑxtər/ (preposition)
post

achteraan /ˌɑxtɪːrˈaːn/ (adv)
post

achteraf /ˈɑxtɪːrˌɑf/ (adv)
hinc
  1. na afloop

achterbaks /ɑxtər'bɑks/ (adj)
versūtus
  1. stiekem, stom

achterblijven /ˈɑxtərblˌɛɪvən/ (v)
remanere
  1. nog steeds ergens zijn waar anderen of iets anders niet meer aanwezig is

achterdenken /ˈɑxtərdˌɛŋkən/ (n)
suspiciō
  1.

achterdocht /ˈɑxtərdˌɔxt/ (n)
ambīguus
  1. twijfel aan de oprechte intentie

achterdochtig /ˌɑxtərdˈɔxtəx/ (adj)
suspicax

achtereenvolgens /ˈɑxtɪːrˌeːnvɔlɣəns/ (adv)
dehinc
  1. één voor één

achterhaald /ɑxtər'ɦalt/ (adj)
obsolētus
  1. niet langer van toepassing, niet langer als nuttig erkend

achterhoofdsbeen /ˌɑxtərhoːvdzbˈeːn/ (n)
os occipitale
  1. één van de beenderen van de schedel

achterkant /ˈɑxtәrkɑnt/ (n)
tergum

achterkleinkind /ˈɑxtərklɛɪŋkɪnt/ (n)
pronepos
  1. het kind van iemands kleinkind

achterkleinzoon /ˈɑxtərklɛɪ̯nzon/ (n)
pronepos
  1. de zoon van iemands kleinkind

achterlaten /ˌɑxtərlˈaːtən/ (v)
deserere, relinquere
  1. dumpen, weggaan van, verlaten

achterlopen /ˌɑxtərlˈoːpən/ (v)
commŏrāri
  1. een vroegere tijd aangeven dan de juiste

achterna /ɑxtər'na/ (adv)
deinde
  1. iemand of iets volgend

achternaam /ˌɑxtərnˈaːm/ (n)
cognomen
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achtersteven /ˌɑxtərstˈeːvən/ (n)
puppis
  1. de achterzijde van een schip

achteruit /ˈɑxtɪːrˌœyt/ (adv)
retrōrsum
  1. in achterwaartse richting

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
affixum
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achtervolgen /ˈɑxtərvˌɔlɣən/ (v)
consector
  1. iemand inhalen

achterwaarts /ˈɑxtərʋˌaːrts/ (adj)
retrogradus

achthoek /ɑxtˈuk/ (n)
octagonon
  1. een vorm met acht hoeken

achting /ˈɑxtɪŋ/ (n)
diligere
  1. aanzien

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
octavus

achttien /ɑxtˈin/ (cardinalNumeral)
duodeviginti
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

achttiende /ˈɑxtində/ (ordinalAdjective)
duodevicesimus

achttienmaal /ˌɑxtinmˈaːl/ (adv)
duodevicies
  1. bij achttien gelegenheden

acne /ˈɑknə/ (n)
vitium cutis

acrobaat /ˌɑkroːbˈaːt/ (n)
funambulus

acroniem /ˌɑkroːnˈim/ (n)
acronimus

acteur /ɑkˈtør/ (n)
actor
  1. persoon

actie /ˈɑksi/ (n)
āctiō

actief /ɑk'tif/ (adj)
activus
  1. met iets bezig zijnde

actinium /ˈɑktinˌiɵm/ (n)
actinium
  1. Scheikundig element

activist /ˌɑktivˈɪst/ (n)
turbātor

activiteit /ˌɑktivitˈɛɪt/ (n)
actiō
  1. iets waarmee men actief is

activum /ˈɑktivˌɵm/ (n)
genus āctīvum
  1.bedrijvende vorm

actrice /ɑkˈtrɪsə/ (n)
actrix
  1. vrouw

actuaris /ˌɑktyˈaːrɪs/ (n)
actuaria

actueel /ɑktyˈwel/ (adj)
praesens

acupunctuur /ˌaːkypɵnktˈyr/ (n)
acupunctura
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
acutus
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adagium /aˈdaɣijʏm/ (n)
lente
  1. spreuk, levenswijsheid

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
prominentia laryngea
  deel van het strottenhoofd bij de man

adaptatie /ˌaːdɑptˈaːtsi/ (n)
accommodātiō
  1. aanpassingsvermogen

adder /ˈɑdər/ (n)
aspis
  1. gifslang

additief /ˌɑditˈif/ (n)
additivus
  1. chemisch product

additioneel /ˌɑdiʃoːnˈeːl/ (adj)
additicius
  1. toegevoegd

adel /ˈaːdəl/ (n)
nōbilitās
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
aquila
  1. een roofvogelsoort

adeldom /ˈaːdɛldˌɔm/ (n)
ingenuitas
  1. de groep van mensen die van edele afkomst is

adelstand /ˈaːdɛlstˌɑnt/ (n)
ingenuitas
  1.

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
respirare
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhalen /ˈa.də.ˌma.lə(n)/ (v)
aspirare
  1. door levende wezens inblazen en uitblazen van lucht om zuurstof te krijgen

ademhaling /ˈaːdɛmhˌaːlɪŋ/ (n)
respiratio
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

ader /ˈaːdər/ (n)
vēna
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed

aderen /ˈaːdərən/ (v)
granum

aderlaten /ˈadərlatə(n)/ (v)
dēpleō

adherent /ˌɑdhɪːrˈɛnt/ (n)
socio
  1.

adjectief /ˌɑtjɛktˈif/ (n)
verbum adiectum
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum /ˈɑtjɛktˌivɵm/ (n)
verbum adiectum
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

administrateur /ɑtmənɪstra'tør/ (n)
administrator
  1. iemand die de administratie

administratie /ˌɑtminɪsˈtrasi/ /ˌɑtminɪsˈtratsi/ (n)
administratio
  1. de plaats waar gegevens zorgvuldig worden vastgelegd zodat ze later terug te vinden of te controleren zijn

administrator /ˌɑdminɪstrˈaːtɔr/ (n)
administrator

admiraal /ˌɑdmirˈaːl/ (n)
praefectus classis
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admissie /ɑdmˈɪsi/ (n)
acceptio
  1. toelating, vergunning

adolescent /ˌaːdoːlɛsˈɛnt/ (n)
iuvenis
  1. jeugdig persoon, puber

adopteren /ˌaːdɔptˈɪːrən/ (v)
adoptare
  1. een kind aannemen

adoreren /ˌaːdoːrˈɪːrən/ (v)
adōrō
  1. aanbidden, verafgoden, vereren

adres /aˈdrɛs/ (n)
affor
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adresseren /ˌaːdrɛsˈɪːrən/ (v)
affor
  1. Iets toezenden
mittere
  2. adres in een computergeheugen benaderen

adsorberen /ɑd.zɔr.ˈbeː.rə(n)/ /ɑt.sɔr.ˈbɪː.rə(n)/ (v)
absorbere
  1. aantrekken, aan de oppervlakte binden

adstructie /ɑtstrˈɵksi/ (n)
indicium
  1. toelichting

adstrueren /ˌɑtstryˈɪːrən/ (v)
arguō

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
Adventus
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

advertentie /ˌɑdvərtˈɛntsi/ (n)
prescriptio
  1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ...

advies /ɑt'fis/ (n)
cōnsilium
  1. een gegeven raad
notificatio
  2. bericht

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ (v)
commoneo
  1. raad geven aan

adviseur /ˌɑdvizˈøːr/ (n)
consiliarius
  1. raadgever, raadsman

advocaat /ˌɑdvoːkˈaːt/ (n)
advocatus
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

af /ˈɑf/ (adj)
effectus

af en toe /ˈɑf ɛn tˈu/ (phraseologicalUnit)
interdum

afasie /ˌaːfaːzˈi/ (n)
aphasia
  1. het onvermogen te spreken

afbeelding /ɑfbeldɪŋ/ (n)
imago
  1. een grafisch beeld

afbetaling /ˈɑfbətˌaːlɪŋ/ (n)
pensiō
  1. een geleidelijke betaling in termijnen

afbijten /ˈɑfbɛitə(n)/ (v)
demordere
  1. met de tanden verwijderen
vituperare
  2. (iemand) afsnauwen, berispen, schelden

afblaffen /ˈɑvblɑfə(n)/ (v)
hirritus
  1. door bejegening met ruwe woorden van zich afschrikken

afblijven /ˈɑfblˌɛɪvən/ (v)
abhibeo
  1. niet aanraken

afbranden /ˈɑfbrˌɑndən/ (v)
adurere
  1. geheel door brand teloorgaan

afbreken /ˈɑvbrekə(n)/ (v)
defringere
  1. met de grond gelijk maken
  2. voortijdig beëindigen
  3. door breken scheiden

afdalen /ˈɑfdˌaːlən/ (v)
descendere
  1. naar een lagere hoogte gaan

afdaling /ˈɑfdˌaːlɪŋ/ (n)
descensus

afdanking /ˈɑfdˌɑŋkɪŋ/ (n)
dīmissiō
  1.

afdekken /ˈɑf.dɛ.kə(n)/ /ˈɑv.dɛ.kə(n)/ (v)
operiō
  1. iets over iets anders heen plaatsen

afdoen /ˈɑfdˌun/ (v)
ablēgātiō
  1. een gerezen vraag of tegenwerping als onbetekenend voorstellen
exuō
  2. een sieraad of kledingstuk afleggen

afdoend /ˈɑfdˌunt/ (adj)
efficax
  1. toereikend om het probleem op te lossen

afdragen /ˈɑfdrˌaːɣən/ (v)
obsolesco
  1. door dragen afslijten

afdruk /ˈɑfdrˌɵk/ (n)
nota
  1. resultaat van het afdrukken

afdrukken /ˈɑfdrˌɵkən/ (v)
imprimō
  2. (op papier) weergeven d.m.v. een printer of een drukpers

afdwaling /ˈɑfdʋˌaːlɪŋ/ (n)
errābundus
  1.

afdwingen /ˈɑfdʋˌɪŋən/ (v)
cōgō
  1. onder dwang iets verkrijgen
imperium
  2. onweerlegbaar iets bewerkstelligen

affaire /ˈɑffˌɛːrə/ (n)
rēs

affiniteit /ɑfiniˈtɛit/ (n)
affīnitās
  1. een geestelijk verwantschap
  2.
  3.

affix /ˈɑffˌɪks/ (n)
affixum
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

afgaan /ˈɑfɣˌaːn/ (v)
occidō
  1. naar beneden gaan

afgeleefd /ˈɑfɣəlˌeːft/ (adj)
decrepitus
  1. oud en versleten

afgelegen /ɑfxəlegə/ (adj)
repositus

afgeven /ˈɑfɣevə(n)/ (v)
trādō
  1. achterlaten op de plek van bestemming

afgezant /ˈɑfɣəzˌɑnt/ (n)
emissarius
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afgietsel /ˈɑfɣˌitsəl/ (n)
iactus

afgod /'ɑfxɔt/ (n)
idolum

afgraving /ˈɑfɣrˌaːvɪŋ/ (n)
excavatio
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrazen /ˈɑfɣrˌaːzən/ (v)
tondeō
  1.

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
abrupta
  1. een grote steile diepte

afgunst /ˈɑfxɵnst/ /ˈɑfçʏnst/ (n)
invidia
  1. gevoel

afhankelijkheid /ˈɑfhˌɑŋkələkhˌɛɪt/ (n)
dicio

afhappen /ˈɑfhˌɑpən/ (v)
demordere
  1. happen zodat er iets verdwijnt

afkanten /ˈɑfkˌɑntən/ (v)
repudiō
  1. het afwerken van de zijkant van een breiwerk

afkeer /ˈɑfkˌɪːr/ (n)
fastidium
  1. een sterke behoefte om zich tegen iets te keren

afkeuren /ˈɑfkˌøːrən/ (v)
improbō
  1. niet geschikt verklaren

afkeurenswaardig /ˌɑfkørənsˈʋardəx/ (adj)
accūsābilis
  1. afkeuring verdienend

afkeuring /ˈɑfkˌøːrɪŋ/ (n)
improbatio
  1. het uitspreken van een negatief oordeel over iets

afknagen /ˈɑfknˌaːɣən/ (v)
tondeō
  1.

afkoken /ˈɑfkˌoːkən/ (v)
sortiri

afkooksel /ˈɑfkˌoːksəl/ (n)
extractum
  1.

afkorten /ˈɑfkˌɔrtən/ (v)
abbreviō
  1. kortere versies voor veelgebruikte woorden of woordgroepen bedenken

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
abbreviatio
  1. het inkorten van een woord of een frase

afkrabben /ˈɑfkrˌɑbən/ (v)
rādō

aflaat /ˈɑflat/ (n)
indulgentia
  1. een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie

afladen /ˈɑflˌaːdən/ (v)
dēonerō
  1. vrachtgoed van een dek of van open wagen lossen

afleggen /ˈɑflˌɛɣən/ (v)
exuō
  4. van het lichaam doen
fero
  5. doen, volbrengen

afleiden /ˈɑflˌɛɪdən/ (v)
abduco
  1. de aandacht opvragen

afleiding /ˈɑflˌɛɪdɪŋ/ (n)
avocatio
  1. een gebeurtenis of activiteit die de gedachten op iets anders richt

afleveren /ˈɑflˌeːvərən/ (v)
commendare
  1. brengen naar en achterlaten op de plek van bestemming

afloop /ˈɑflop/ /ˈɑfloːp/ (n)
eventus
  1. einde

aflopen /ˈɑflopə(n)/ /ˈɑfloːpə(n)/ (v)
tintinare
  3. klinken van alarmsignaal

afmatten /ˈɑfmˌɑtən/ (v)
exhauriō

afmonsteren /ˈɑfmˌɔnstərən/ (v)
missiō
  1. van de monsterrol schrappen zodat iemand niet meer een bemanningslid van een schip is

afname /ˈɑfnˌaːmə/ (n)
dēcrēmentum
  1. het minder worden

afpakken /ˈɑfpˌɑkən/ (v)
adimō
  1. ontnemen

afpalen /ˈɑfpˌaːlən/ (v)
adumbrātiō
  1. duidelijk aangeven waar het ene eindigt en het andere begint

afpassen /'ɑfpɑsə(n)/ (v)
metior
  1. nauwkeurig afmeten

afplukken /ˈɑfplˌɵkən/ (v)
abscindō

afraden /ˈɑfrˌaːdən/ (v)
absterrere

afranselen /ˈɑfrˌɑnsələn/ (v)
battuere
  1. een pak slaag geven

afrasteren /ˈɑfrˌɑstərən/ (v)
saepiō
  1.

afreizen /ˈɑfrˌɛɪzən/ (v)
abire
  1. een plaats verlaten om aan een reis te beginnen

afrekenen /ˈɑfrˌeːkənən/ (v)
manūpretium
  1. een aankoop of schuld betalen

afremming /ˈɑfrˌɛmɪŋ/ (n)
modestia
  1.

afristen /ˈɑfrˌɪstən/ (v)
dēstringō
  1. van planten de blaadjes of vruchten met een wrijvende beweging verwijderen

afrit /ˈɑfrˌɪt/ (n)
abitus
  1. een verkeersweg waarlangs men naar beneden van een autoweg of autosnelweg af kan rijden

afronden /ˈɑfrˌɔndən/ (v)
complētus
  2. vervolmaken, afmaken

afschaffen /ˈɑfsxˌɑfən/ (v)
abolere
  1. tot een einde brengen

afscheiding /ˈɑfsxˌɛɪdɪŋ/ (n)
diremptio

afscheuren /ˈɑfsxørə(n)/ (v)
abscindō
  2. met een scheurbeweging losmaken

afschrijving /ˈɑfsxrˌɛɪvɪŋ/ (n)
detractio
  1. een mededeling dat een bedrag op een rekening verrekend is

afschuiving /ˈɑfsxˌœyvɪŋ/ (n)
vitium
  1. geologische breuk

afschuren /ˈɑfsxˌyrən/ (v)
abrādō
  1. door schuren gladmaken

afslachting /ˈɑfslɑxtɪŋ/ (n)
trucidō
  1. het zinloos vermoorden van mensen op een gruwelijke manier

afslag /ˈɑfslˌɑx/ (n)
abitus
  1. een uitrit die van een snelweg afvoert

afsluiten /'ɑf.slʌʏ.tə(n)/ (v)
intercludere
  2. zorgen dat iets niet meer werkt, alle verbindingen verbreken

afsnijden /ˈɑfsnˌɛɪdən/ (v)
seco
  1. ergens een stuk vanaf halen

afspelen /ˈɑfspˌeːlən/ (v)
obsolesco
  3. iets door veelvuldig bespelen bederven en onbruikbaar maken

afspiegelen /ˈɑfspˌiɣələn/ (v)
video

afsponzen /ˈɑfspˌɔnzən/ (v)
parasītor
  1. koelen, bevochtigen of schoonmaken met een vochtige spons

afspraak /ˈɑfsprak/ (n)
constitutum
  1. een overeenkomst

afspraakje /ˈɑfsprˌaːkjə/ (n)
constitutum
  1. een afspraak tussen verliefden om elkaar te ontmoeten

afstaan /ˈɑfstˌaːn/ (v)
cedo
  1. uit handen geven

afstammeling /ˈɑfstˌɑməlˌɪŋ/ (n)
proles

afstamming /ˈɑfstˌɑmɪŋ/ (n)
origo
  1. de genetische voorgescheidenis van een individu, volk of soort

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
intervallum
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt
abdicatio
  2. opgeven van een aanspraak

afstellen /'ɑfstɛlə(n)/ (v)
status
  1. regelbare parameters zo kiezen dat een toestel voor een bepaald doel gereed is

afstemmen /'ɑfstɛmə(n)/ (v)
canor
  1. op de juiste toonhoogte brengen

afstevenen /ˈɑfstˌeːvənən/ (v)
distingo

afstraffing /ˈɑfstrˌɑfɪŋ/ (n)
punitio
  1. straf die iemand ondergaat na iets verkeerds te hebben gedaan

afstuderen /ˈɑfstydˌɪːrən/ (v)
adipisci
  1.

aftocht /ˈɑftˌɔxt/ (n)
abscessus
  1. het weggaan

aftreden /ˈɑftrˌeːdən/ (v)
abdico
  1. een bepaalde positie of een bepaald ambt opgeven

aftreding /ˈɑftrˌeːdɪŋ/ (n)
abdicātiō
  1.

aftrek /ˈɑftrˌɛk/ (n)
conclusio
  te controleren vertalingen

aftrekken /ˈɑftrˌɛkən/ (v)
dēdūcō
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ (n)
decessio
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt

aftreksel /ˈɑftrɛksəɫ/ (n)
extractum
  1. een vloeistof waarin men de oplosbare delen van iets heeft laten oplossen

afval /ˈɑfvˌɑl/ (n)
eiectamenta
  1. onbruikbare resten die weggegooid worden

afvallen / ˈɑfɑlə(n) / (v)
mācrēscō
  1. gewicht verliezen.

afvallig /ˈɑfvˌɑləx/ (adj)
adulter
  1. niet trouw of loyaal aan

afvallige /ˈɑfvˌɑləɣə/ (n)
renegātus

afvalligheid /ˈɑfvˌɑləxhˌɛɪt/ (n)
apostasia
  1. het ontrouw worden aan zijn geloof

afvaren /ˈɑfvˌaːrən/ (v)
occidō

afvoer /ˈɑfvˌur/ (n)
missiō

afvragen /ˈɑfvrˌaːɣən/ (v)
congitatio
  1. zich ~: zichzelf een vraag stellen
  2. zich ~: vraagtekens plaatsen bij

afwachten /ˈɑfwɑxtə(n)/ /ˈɑfʋɑxtə(n)/ /ˈɑfʋɑχtə(n)/ (v)
exspectare
  1. wachten op wat er gaat gebeuren

afwassen /'ɑfwɑsə(n)/ /'ɑfʋɑsə(n)/ /'ɑfβ̞ɑsə(n)/ (v)
abluō
  [1] het schoonmaken van de vaat, zoals, messen, vorken, lepels, borden

afwennen /ˈɑfʋˌɛnən/ (v)
doceo

afweren /ɑfˈwerə(n)/ (v)
defenso
  1. een aanval neutraliseren

afwerking /ɑfwɛrəkɪŋ/ (n)
manus suprēma
  2

afwezig /ˈɑfʋˌeːzəx/ (adj)
absens
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid /ˈɑfʋˌeːzəxhˌɛɪt/ (n)
absentia
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwijken /ˈɑfʋˌɛɪkən/ (v)
descisco
  1. niet de gangbare norm volgen

afwijzen /ˈɑfʋˌɛɪzən/ (v)
negō
  1. een negatieve beslissing ergens over nemen

afwijzing /'ɑfʋɛɪzɪŋ/ (n)
reiectiō
  1. een bericht dat op een voorstel of aanzoek niet ingegaan wordt

afwikkelen /ˈɑfʋˌɪkələn/ (v)
ablēgātiō
  2. een bepaalde zaak geheel afhandelen

afwisselend /ˈɑfʋˌɪsələnt/ (adj)
alternis
  1. elkaar vervangend

afwisseling /ˈɑfʋɪsəlɪŋ/ (n)
variatio
  1. variatie

afwissen /ˈɑfʋˌɪsən/ (v)
dētergeō
  1. met een vegende beweging verwijderen of schoonmaken

afzeggen /ˈɑfzˌɛɣən/ (v)
renuntiare
  1. aangeven dat men niet gaat komen

afzet /ˈɑfzˌɛt/ (n)
hasta

afzetgebied /ˈɑfzˌɛtɣəbˌit/ (n)
emporium

afzetsel /ˈɑfzˌɛtsəl/ (n)
confiscō
  1. materiaal dat uit een vloeistof neerslaat op een vast voorwerp

afzetster /ˈɑfzˌɛtstər/ (n)
agolum
  1.

afzetten /ˈɑfzˌɛtən/ (v)
exuō
  11. afnemen
fraudo
  3. bekocht worden
confiscō
  6. bezinken

afzichtelijk /ɑf'sɪxtələk/ (adj)
foedus

afzien /ˈɑfzˌin/ (v)
aggravor
  2. lijden, ongemak doorstaan

afzonderen /ˈɑfˌsɔnd(ə)rən/ (v)
segregare
  1. uit de groep halen
dīvidō
  2. afscheiden

afzonderlijk /ˈɑfzˌɔndərlək/ (adj)
dīvidō

afzuiging /ˈɑfzˌœyɣɪŋ/ (n)
exhauriō
  1.

afzuigkap /ˈɑfzœʏχkɑp/ /ˈɑfzœːxkɑp/ (n)
pallium
  1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

afzwering /ˈɑfzʋˌɪːrɪŋ/ (n)
abdicatio
  1.

agaat /aːɣˈaːt/ (n)
achates
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon
  2. een stenen voorwerp bestaande of vervaardigd uit agaat

agent /a'ɣɛnt/ (n)
actor
  1. persoon belast met de handhaving van de openbare orde
curator
  2. een vertegenwoordiger van een bedrijf

agentschap /aɤˡɛntsxɑp/ (n)
ministerium
  1. lokale vertegenwoording van een grotere organisatie

agentuur /aːɣˈɛntˌyr/ (n)
ministerium

aggregatie /ˌɑɣrəɣˈaːtsi/ (n)
aggregatio
  1. samenklontering

agitatie /ˌaːɣitˈaːtsi/ (n)
vibrātiō
  1. opwinding

agitator /ˌaːɣitˈaːtɔr/ (n)
turbātor

agiteren /ˌaːɣitˈɪːrən/ (v)
percieō

agorafobie /ˌaːɣoːrˌaːfoːbˈi/ (n)
agoraphobia

agrariër /ˈɑɣraːrˌiər/ (n)
agrārius

agressie /ɑɣrˈɛsi/ (n)
oppugnatio

agressief /ˌɑɣrɛsˈif/ (adj)
aggressivus
  1. aanvallend

ahorn /a.ˈhɔrn/ (n)
acer
  1. een boom of heester van het geslacht Acer.

aids /ˈɑjts/ (n)
SCDI
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

air /ɛːr/ (n)
age, agite (plural)

akelig /ˈaːkələx/ (adj)
horrendus

akinesie /ˌaːkineːzˈi/ (n)
akinesia
  1. bewegingsarmoede

akker /ˈɑkər/ (n)
ager
  1. afgeperkt stuk land dat bestemd is bebouwd te worde met een gewas of graan

akkoord /ˈɑkɔːrt/ (n)
congruentia
  1. overeenkomst

al /ˈɑl/ (adv)
iam
  1. reeds

al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel /ˈɑl ɪs də lˈøːɣən nˈɔx zoː snˈɛl də ʋˈaːrhɛɪt ˈɑxtərhˌaːlt haːr ʋˈɛl/ (phraseologicalUnit)
mendacia curta semper habent crura

alalie /ˌaːlaːlˈi/ (n)
alalia
  1. het niet kunnen spreken

alarmeren /ɑlɑr'merən/ (v)
cōnsternō
  1. door alarm oproepen of bijeenroepen

albatros /ˈɑlbɑtrˌɔs/ (n)
diomedea
  1. een grote zeevogel met lange vleugels

albinisme /ˌɑlbinˈɪsmə/ (n)
albinismus
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

alchemie /ˌɑlxəmˈi/ (n)
alchemia
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alchemist /ˌɑlxəmˈɪst/ (n)
alchemista

alchimist /ˌɑlximˈɪst/ (n)
alchemista

alcohol /ˈɑlkoːhˌɔl/ (n)
alcohol
  1. een groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisme /ˌɑlkoːhoːlˈɪsmə/ (n)
alcoholismus

aldaar /ˈɑldaːr/ (adv)
eo
  1. in de eerder genoemde plaats

aldus /ɑldˈɵs/ (adv)
ita
  1. zo, op deze manier

alert /aˈlɛrt/ (adj)
intentus
  1. oplettend

alertheid /ˈaːlərtˌɛɪt/ (n)
vigilantia

alfa /ˈɑlfa/ (n)
alpha
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet /ˈɑlfaːbˌɛt/ (n)
alphabetum, abecedarium
  de lettertekens van een taal

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ (adj)
abecedarius
  1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet

alfalfa /ɑlfˈɑlfaː/ (n)
medica

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
algebra
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen /ˌɑlɣəmˈeːn/ (n)
generale

algoritme /ˈɑlɣoːrˌɪtmə/ (n)
algorithmus

alhier /ɑlhˈir/ (adv)
hic
  1. in deze plaats

alhoewel /ˌɑlhuʋˈɛl/ (conjunction)
quamquam
  1. leidt een toegeving in waarvan de hoofdzin de geldigheid wegneemt

alibi /ˈaːlibˌi/ (n)
alibi
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad, waardoor men uitgesloten kan worden van beschuldiging

alikruik /ˈaːlɪkrˌœyk/ (n)
cochlos
  1. eetbare zeeslak

alinea /aˈlineja/ (n)
alinea

alk /ɑlk/ (n)
alca torda
  1. Alca torda, een zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft

alle /ˈɑlə/ (indefinitePronoun)
omnes
  1. elke, geen, uitgezonderd

alledaags /ˌɑlədˈaːxs/ (adj)
cotidianus

alleen /ɑl.ˈen/ (adv)
modo, solum
  1. slechts

alleenheerser /ˈɑleːnhˌɪːrsər/ (n)
tyrannus
  1. iemand die met onbeperkte oppermacht regeert

allegorie /ˌɑləɣoːrˈi/ (n)
allegoria

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
allergia
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allerlei /ˈɑlərlɛi/ (indefinitePronoun)
aliquot

allerminst /ɑlərˈmɪnst/ (adj)
minimē
  1. bijzonder gering

alles /ˈɑləs/ (indefinitePronoun)
nihil non
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alliantie /ˌɑliˈɑntsi/ (n)
societas
  1. een bondgenootschap

alliteratie /ˌɑlitɪːrˈaːtsi/ (n)
alliteratio

allitteratie /ˌɑlɪtɪːrˈaːtsi/ (n)
alliteratio
  1.

allochtoon /ˌɑlɔxtˈoːn/ (adj)
advena
  1. uit een ander land afkomstig

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
omnipotentia
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig /ɑlmˈɑxtəx/ (adj)
omnipōtens

almanak /ˈɑlmaːnˌɑk/ (n)
almanacus

alom /ˈaːlɔm/ (adv)
passim
  1. overal, onder velen

alopecie /ˌaːloːpəsˈi/ (n)
atrichomia
  1. haaruitval

aloë /ˈaːloːə/ (n)
aloe

alpaca /ɑlˈpaka/ (n)
Lama pacos
  1. Vicugna pacos, een kameelachtig dier

alpiniste /ˈɑlpinˌɪstə/ (n)
oribata
  1.

alruin /ˈɑlrœyn/ (n)
circaeum

als /ɑls/ /ɑs/ (conjunction)
si
  2. indien

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel /ɑls də kˈɑt vɑn hˈœys ɪs dˈɑnsən də mˈœyzən ɔp tˈaːfəl/ (phraseologicalUnit)
audacem reddit felis absentia murem
  1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel

als de wijn is in de man, dan is de wijsheid in de kan /ɑls də ʋˈɛɪn ɪs ɪn də mˈɑn dˈɑn ɪs də ʋˈɛɪshɛɪt ɪn də kɑn/ (phraseologicalUnit)
dum vinum intrat, exit sapientia
  1. iemand die te veel heeft gedronken is niet meer in staat goede beslissingen te nemen

alsem /ˈɑlsəm/ (n)
apsinthium

alsmede /ɑlsmˈeːdə/ (conjunction)
atque
  1. en ook

alsof /ˈɑlsɔf/ (conjunction)
quasi
  1. luidt een vergelijking in

altaar /ˈɑltaːr/ (n)
ara, altaria
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alter ego /ˈɑltər ˈeːɣoː/ (n)
alter ego
  1. een tweede persoonlijkheid waarmee een persoon zich onderscheidt van zijn werkelijke identiteit

althans /ˈɑltɑns/ (conjunction)
saltem
  1. geeft in het tweede gedeelte meer specifiek aan wat er bedoeld wordt

altijd /ˈɑltɛɪt/ (adv)
semper
  1. op elk moment
  2. telkens opnieuw
  3. in elk geval

altijd op hetzelfde aanbeeld slaan /ˈɑltɛɪd ɔp hˈɛtzɛlvdə ˈaːnbˌeːlt slˈaːn/ (phraseologicalUnit)
eandem incudem tundere
  1.

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
aluminium
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

alver /ˈɑlvər/ (n)
alburnus

alvleesklier /ˌɑlvleːsklˈir/ (n)
pancreas
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

alvorens /ˈɑlvoːrəns/ (conjunction)
antequam
  1. luidt een handeling in die in de tijd voorafgaat aan die van de hoofdzin

alweer /ɑlʋˈɪr/ (adv)
rūrsus

amandel /aːmˈɑndəl/ (n)
amygdalum, amygdala
  1. een vrucht van de amandelboom
tonsilla, amygdalum
  2. een orgaan in de keel dat deel uitmaakt van het afweersysteem
amygdala
  3. amandelboom

amandelboom /ˌaːmɑndɛlbˈoːm/ (n)
amygdalus

amandelpers /ˈaːmɑndˌɛlpərs/ (n)
amygdalīna pasta

amandelspijs /ˌaːmɑndɛlspˈɛɪs/ (n)
amygdalīna pasta
  1. een mengsel van amandelen en suiker dat wordt gebruikt in o.a. gevulde speculaas en boterletters

amaril /ˈaːmaːrˌɪl/ (n)
smyris

ambacht /ˈɑmbɑxt/ (n)
ars
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambassade /ˌɑmbɑsˈaːdə/ (n)
legatio
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur /ˌɑmbɑsaːdˈøːr/ (n)
legatus
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambetant /ˌɑmbəˈtɑnt/ (adj)
acidus, amarus
  1. vervelend, onprettig

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ (n)
ambitio

ambitieus /ˌɑmbiʃˈøːs/ (adj)
ambitiosus
  1. vol van de wens en het vertrouwen om iets te bereiken

amblyopie /ˌɑmblioːpˈi/ (n)
amblyōpia
  1. lui oog

ambtelijk /ˈɑmbtələk/ (adj)
official

ambulance /ˈɑmbylˌɑnsə/ (n)
arcera
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

amechtig /ɑˈmɛxtəx/ (adj)
exanimis
  1. sterk hijgend

amenderen /ˌaːməndˈɪːrən/ (v)
ēmendō
  1.

americium /ˈaːmɪːrˌisiˌɵm/ (n)
americium

amethist /ˌaːmɛtˈɪst/ (n)
amethystus
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfibie /ˌɑmfibˈi/ (n)
amphibion

amfibisch /ɑmfˈibis/ (adj)
amphibius
  1. geschikt zowel voor in het water als op het land

amfoor /ɑmfˈoːr/ (n)
amphora
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

amfora /ɑmˈfora/ (n)
amphora
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

aminozuur /ˌaːminoːzˈyr/ (n)
acidum aminicum

amnestie /ˌɑmnɛstˈi/ (n)
oblīviō
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amper /ˈɑmpər/ (adv)
vix
  1. nauwelijks

amplitude /ˈɑmplitˌydə/ (n)
amplitudo

amplitudemodulatie /ˌɑmplitˌydəmˌoːdylˈaːtsi/ (n)
modulātiō amplitūdinālis

amputeren /ˌɑmpytˈɪːrən/ (v)
amputare
  1. een lichaamsdeel chirurgisch verwijderen

amusement /ˌaːmyzəmˈɛnt/ (n)
oblectāmen
  1. iets waarmee men zich vermaakt

amuseren /ˌaːmyzˈɪːrən/ (v)
dēlectō
  1. op aangename wijze een indruk op iemand maken, iemand doen (glim)lachen
oblecto
  2. zich ~ met genoegen scheppen in een activiteit

analfabeet /ˌaːnɑlfaːbˈeːt/ (n)
illitteratus
  1. iemand die niet kan lezen of schrijven

analfabetisch /ˌaːnɑlfaːbˈeːtis/ (adj)
illitteratus
  1. niet in staat om teksten te lezen

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
analysis

ananas /ˈaːnaːnˌɑs/ (n)
Ananas sativus
  1. een vrucht van de ananasplant

anarchie /ˌaːnɑrxˈi/ (n)
anarchia

anathema /ˌaːnɑtˈeːmaː/ (n)
interdico

anatomie /ˌaːnaːtoːmˈi/ (n)
anatomia

anatoom /ˌaːnaːtˈoːm/ (n)
anatomicus
  1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie

anchorman /ˈɑnxɔrmˌɑn/ (n)
proreta
  1. een vaste presentator van een dagelijks uitgezonden nieuwsrubriek/journaal op televisie

ander /ˈɑndər/ (adj)
alius
  1. niet deze

anders /ˈɑndərs/ (adv)
aliter
  1. op andere wijze

anders /ˈɑndərs/ (conjunction)
alioqui
  1. leidt een zin in die een andere gang van zaken aangeeft

anderszins /ˈɑndərsˌɪns/ (adv)
alioqui

anderzijds /ˈɑndərzˌɛɪts/ (adv)
autem
  1. (maar) aan de andere kant

andijvie /ˌɑndɛɪvˈi/ (n)
intibum
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andreaskruis /ˈɑndrəˌɑskrœys/ (n)
crux decussata
  1. een kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
dictum
  1. een amusant, kort verhaal

angel /ˈɑŋəl/ (n)
acantha
  1. het orgaan waarmee wespen, bijen en soortgelijke dieren steken
hamus
  2. een vishaak

angst /ɑŋst/ (n)
pavor
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

angstaanjagend /ˈɑŋstaːɲˌaːɣənt/ (adj)
horrendus

angstig /ˈɑŋstəx/ (adj)
timidus

angstvallig /ɑŋstvˈɑləx/ (adj)
scrūpulōsus

angstwekkend /ˈɑŋstʋɛkənt/ (adj)
horrendus

anijs /aːnˈɛɪs/ (n)
anīsum
  1. Pimpinella anisum een schermbloemige plant

animositeit /ˌaːnimˌoːzitˈɛɪt/ (n)
inimicitia
  1. vijandigheid

anker /ˈɑŋkər/ (n)
ancora
  1. onderdeel van een vaartuig

ankeren /ˈɑŋkərən/ (v)
sto
  1. het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

anomalie /ˌaːnoːmaːlˈi/ (n)
anomalia
  1. afwijking van organen

anoniem /ˌaːnoːnˈim/ (adj)
anonimus
  1. naamloos

anosmie /a.nɔsˈmi/ (n)
anosmia

ansjovis /ˈɑnʃoːvˌɪs/ (n)
maena

antagonistisch /ˌɑntaːɣoːnˈɪstis/ (adj)
infestus
  1.

antecedent /ˌɑntəsədˈɛnt/ (n)
antecēdēns
  1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst

antenne /ɑntˈɛnə/ (n)
antenna
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling
  2. een voelspriet bij dieren
  3. een staafje aan een dobber

antibioticum /ˈɑntibˌioːtˌikɵm/ (n)
antibioticum

anticiperen /ˌɑntisipˈɪːrən/ (v)
anticipō

antidotum /ˈɑntidˌoːtɵm/ (n)
antidotum
  1. een tegengif

antifoon /ˌɑntifˈoːn/ (n)
antiphona
  1. vers dat gezongen wordt als inleiding of afsluiting van een psalm

antilichaam /ˌɑntilɪxˈaːm/ (n)
anticorpus

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
dorcas
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimoon /ˌɑntimˈoːn/ (n)
stibium

antipathie /ˌɑntipɑtˈi/ (n)
fastidium
  1. negatieve gevoelens die men tegen iemand koestert

antipathiek /ˌɑntipɑtˈik/ (adj)
paedidus
  1. gevoel van afkeer opwekkend

antithese /ˌɑntɪtˈeːsə/ (n)
oppositio
  1. het tegenovergestelde

antrax /ˈɑntrɑks/ (n)
morbus lienis
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropologie /ˌɑntroːpˌoːloːɣˈi/ (n)
anthropologia

antroponymie /ˌɑntroːpˌoːnimˈi/ (n)
onomastica
  1. de studie naar de oorsprong van de voor- en familienamen van mensen.

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
responsum, responsio
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
respondere
  1. het geven van een antwoord

anus /ˈaːnɵs/ (n)
anus

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  1. de slagader die van het hart naar het lichaam, behalve de longen, loopt

apathie /ˌaːpɑtˈi/ (n)
apathia
  1. lusteloosheid

aperitief /ˌaːpɪːritˈif/ (n)
apertivus
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

apert /ˈaːpɛrt/ (adj)
ēvidens

apocalyps /ˈaːpoːkˌaːlɪps/ (n)
apocalypsis
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apocope /ˌaːpoːkˈoːpə/ (n)
apocopa

apocrief /ˌaːpɔkrˈif/ (adj)
apocrypha
  1. niet als gezaghebbend erkend

apologie /ˌaːpoːloːɣˈi/ (n)
apologia
  1. een mondelinge of schriftelijke verdediging van een persoon, zaak of leer tegen onrechtvaardige aanvallen

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
apostolus
  1. leerling van Jezus
  2. verkondiger van een nieuwe leer

apostrof /ˈaːpɔstrˌɔf/ (n)
apostrophos
  1. typografisch teken, lijkend op een komma maar hoger geplaatst, dat aangeeft dat iets is weggelaten

apotheek /apo'tek/ (n)
medicamentaria
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker /ˈaːpɔtˌeːkər/ (n)
pharmacopola

apparaat /ˌɑpaːrˈaːt/ (n)
apparatio
  1. een door mensen gemaakt voorwerp dat is samengesteld uit verschillende onderdelen en een bepaalde functie heeft

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
malum, mālum
  1. vrucht

appelboom /ˌɑpɛlbˈoːm/ (n)
malus
  1. boom waaraan appels groeien

appellant /ˌɑpɛlˈɑnt/ (n)
apellātor

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
arantium
  1. Vrucht van de appelsienboom

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
applaudō
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
approbatio
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

appreciëren /ˌɑprəʃˈɪːrən/ (v)
aestimare

approximeren /ˌɑprɔksimˈɪːrən/ (v)
approximare

april /ɑˈprɪl/ (n)
Aprilis
  1. de vierde maand van het jaar

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
aquarium
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ar /ɑr/ (n)
trahea

ara /ˈaːraː/ (n)
Ara
  1. een grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arbeid /ˈɑrbɛɪt/ (n)
labor
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider /ˈɑrbɛɪdər/ (n)
operārius
  1. iemand die voor een loon arbeid levert

arbiter /ˈɑrbitər/ (n)
disceptātor

arbitrair /ˌɑrbɪtrˈɛr/ (adj)
arbitrārius

archaïsch /ɑrxˈaːis/ (adj)
archaicus
  1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
archaeologia
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archief /ɑrxˈif/ (n)
archium

archipel /ˌɑrxipˈɛl/ (n)
archipelagus
  1. een eilandengroep

architect /ˈɑrxitˌɛkt/ (n)
architectus
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectuur /ˌɑrxitɛktˈyr/ (n)
architectura
  1. de bouwstijl van een gebouw

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
archeota
  1. een persoon die een archief beheert

are /ˈaːrə/ (n)
sunt

areaal /ˌaːrəˈaːl/ (n)
regio

arena /aːrˈeːnaː/ (n)
arēna
  1. schouwtoneel ...

arend /ˈaːrənt/ (n)
aquila
  1. roofvogel

arginine /ˌɑrɣinˈinə/ (n)
arginina

arglist /ɑrɣlˈɪst/ (n)
astutia
  1. het plegen van bedrog of misleiding

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
argon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
argumentum
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen

argumenteren /ˌɑrɣyməntˈɪːrən/ (v)
iurgō
  1. met argumenten tot een conclusie trachten te komen

argwanend /ˈɑrɣʋaːnənt/ (adj)
suspectus

aristocraat /ˌaːrɪstɔkrˈaːt/ (n)
optimās
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratisch /ˌaːrɪstɔkrˈaːtis/ (adj)
summās
  1. volgens de principes van een aristocratie

aritmie /ˌaːrɪtmˈi/ (n)
arrhythmia
  1. onregelmatige hartslag

ark /ɑrk/ (n)
arca

arm /ɑrṃ/ (n)
bracchium, brachium
  1. lichaamsdeel

armband /ˈɑrmbɑnt/ (n)
armilla

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
pauperiēs
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

aromatisch /ˌaːroːmˈaːtis/ (adj)
aromaticus
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

arresteren /ˌɑɾrɛstˈɪːrən/ (v)
comprehendere
  1. van overheidswege in hechtenis nemen

arriveren /ɑriveːrən/ (v)
advenio
  1. de bestemming bereiken

arrogant /ˌɑɾroːɣˈɑnt/ (adj)
arrogans

arrogantie /ˌɑɾroːɣˈɑntsi/ (n)
superbia

arseen /ɑrsˈeːn/ (n)
arsenicum

artiest /ɑrtˈist/ (n)
artifex

artificieel /ˌɑrtifiʃˈeːl/ (adj)
artificialis
  1. kunstmatig

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
articulus
  1. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven
  2. een voorwerp dat te koop is
  3. een publicatie in een tijdschrift
  4. een van de bepalingen waaruit een wet bestaat

artillerie /ˌɑrtɪlərˈi/ (n)
artillaria
  1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen

artisjok /ˈɑrtɪʃˌɔk/ (n)
carduus
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

artritis /ˈɑrtritˌɪs/ (n)
cheragra
  1. gewrichtsontsteking

artrose /ɑrtrˈoːsə/ (n)
arthrosis
  1. een aandoening van het gewrichtskraakbeen

arts /ˈɑrts/ (n)
medicus
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as /ˈɑs/ (n)
cinis
  1. verbrandingsrest

aselect /ˈaːzəlˌɛkt/ (adj)
fortūitus
  1. volkomen bepaald door het toeval

asfalt /ˈɑsfɑlt/ (n)
asfaltus

askruik /ˈɑskrœyk/ (n)
urna
  1. een pot waarin de as van een overledene in zit

asperge /ˈɑspɛrɣə/ (n)
asparagus
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

aspirine /ˌɑspirˈinə/ (n)
Acidum acetylosalicylicum
  1. een middel tegen allerlei kwalen met als werkzame stof acetylsalicylzuur

assistent /ˌɑsɪstˈɛnt/ (n)
adiūtor
  1. een persoon die ondersteunt

assisteren /ˌɑsɪsˈteːrə(n)/ (v)
adiuvō
  1. een helpende hand bieden

associëren /ˌɑsoːʃˈɪːrən/ (v)
collēga
  1. tot compagnon maken of nemen

astaat /ɑstˈaːt/ (n)
astatium

astatium /ˈɑstaːtˌiɵm/ (n)
astatium
  1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
asterīscus
  1. een typografisch symbool

asteroïde /ˈɑstɪːrˌoːidə/ (n)
asteroides
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma /ˈɑs(t)ma/ (n)
asthma
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astroloog /ˈɑstroːlˌoːx/ (n)
astrologus
  1. een beoefenaar van de astrologie

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
astronauta
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie /ˌɑstroːnoːmˈi/ (n)
astronomia
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronomisch /ˌɑstroːnˈoːmis/ (adj)
astrologicus

astronoom /ˌɑstroːnˈoːm/ (n)
astrologus

atelier /ˌaːtəlˈir/ (n)
fabrica
  1. de werkruimte van een kunstenaar

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
atheismus
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
atheus
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
atlas
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
athlēta
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletisch /ɑtlˈeːtis/ (adj)
athleticus

atmosfeer /ˌɑtmɔsfˈɪr/ (n)
aër
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.

atoom /aːtˈoːm/ (n)
atomus

atoomnummer /ˈaːtoːmnˌɵmər/ (n)
numerus atomicus
  1. de kernlading van een atoom

atrium /ˈɑtriˌɵm/ (n)
atrium
  2. centraal vertrek
  1. deel van het hart

attractie /ɑtrˈɑksi/ (n)
illecebra

attribueren /ˌɑtribyˈɪːrən/ (v)
assignare

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
attributive
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

attribuut /ˈɑtribˌyt/ (n)
attributum
  (informatica) tot het wezen (de entiteit) behorende eigenschap

au /ˈʌʊ/ (interjection)
au
  1. uitroep van pijn

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
melongena
  2. purperachtige, vlezige vrucht

augmentatie /ˌʌʊɣməntˈaːtsi/ (n)
augmentatio

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
cucumis
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
Augustus
  1. de achtste maand van het jaar

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
auctor
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

authentiek /ˌʌʊtəntˈik/ (adj)
vērus

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
autismus
  1. ontwikkelingsstoornis

auto /ɑʊ̯to/ (n)
autocinetum, autoraeda
  1. een voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

autobus /ˈʌʊtoːbˌɵs/ (n)
laophŏrum
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon /ˌʌʊtɔxtˈoːn/ (adj)
autochthon
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autochtoon /ˌʌʊtɔxtˈoːn/ (n)
autochthon
  1. de oorspronkelijke bewoner van een land

automaat /ˌʌʊtoːmˈaːt/ (n)
automatum
  1. een toestel dat, eenmaal in werking gezet, zonder verdere tussenkomst een aantal handelingen verricht

automatisch /ˌʌʊtoːmˈaːtis/ (adj)
automatus
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

autoriteit /ˌʌʊtoːritˈɛɪt/ (n)
auctoritas
  1. de overheid

autoweg /ˈʌʊtoːʋˌɛx/ (n)
strada
  1. een weg waarop alleen gemotoriseerd verkeer zoals autos, motorfietsen en vrachtautos wordt toegelaten en waar voor dat verkeer toepasselijke voorzieningen zijn aangebracht

avanceren /ˌaːvɑnsˈɪːrən/ (v)
probito
  1.

averij /avə'rɛi/ (n)
damnum

avond /ˈaːvɔnt/ (n)
vesper, vespera
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten /ˌaːvɔndˈeːtən/ (n)
coena
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avondmaal /ˌaːvɔndmˈaːl/ (n)
eucharistia
  2. de rituele viering van het laatste avondmaal dat Jesus met zijn leerlingen nuttigde voor zijn terechtstelling aan het kruis

avontuur /ˌaːvɔntˈyr/ (n)
periculum
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

axiaal /ˌɑksiˈaːl/ (adj)
articulatio
  1. de as betreffend of volgend, behorend tot de as

axioma /ˌɑksiˈoːmaː/ (n)
axiōma
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
acetum
  1. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol

azijnzuur /ˌaːzɛɪnzˈyr/ (n)
acidum aceticum
  1. CH₃COOH

azuren /aːzˈyrən/ (adj)
caeruleus
  1. azuurblauw

baai /bˈaːj/ (n)
sinus
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baal /bˈaːl/ (n)
globus
  1. een stapel bijeengebonden plantaardig materiaal zoals hooi of tabak

baan /baːn/ (n)
semita
  2. verkeersweg
circuitus
  3. traject van een projectiel/hemellichaam
orbita
  4. sportterrein

baard /baːrt/ (n)
barba
  1. gezichtsbeharing van de man

baardeloos /bˈaːrdəlˌoːs/ (adj)
imberbis

baarmoeder /bˈaːrmudər/ (n)
uterus
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhalskanker /bˈaːrmudˌɛrhɑlskˌɑŋkər/ (n)
carcinoma cervicis uteri
  1. een vorm van kanker die zich in de baarmoederhals ontwikkelt

baars /bˈaːrs/ (n)
perca
  1. roofvis die voorkomt in zoet water

baas /baːs/ (n)
dux
  1. overste, leider, chef

baat /bˈaːt/ (n)
emolumentum
  1. iets met een gunstig effect

babbelen /bˈɑbələn/ (v)
fabulor
  1. gezellig praten over zaken van weinig belang

baby /ˈbe.bi/ (n)
infans
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babyvoeding /bˈeːbivˌudɪŋ/ (n)
pāpārium
  1. voeding speciaal geschikt voor baby's

bacchanaal /bˌɑkxaːnˈaːl/ (n)
Bacchanalia
  1. een feest ter ere van Bacchus
bacchatio
  2. een woest drinkgelag, een losbandige drinkpartij

bacil /bˈaːsɪl/ (n)
bacillus
  1. staafvormige bacterie

bacterie /bɑktˈɪːri/ (n)
bacterium

bacterioloog /bˈɑktɪːrˌioːlˌoːx/ (n)
bacteriologus
  1. een wetenschapper die zich bezighoudt met de bacteriologie

bad /bɑt/ (n)
balneum
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

baden /bˈaːdən/ (v)
alluo
  1. een bad nemen
  2. in bad doen

badkamer /bˈɑdkaːmər/ (n)
balnearia
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
alveus
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badplaats /bɑtplaːts/ (n)
aquae
  1. aan zee gelegen plaats waar mensen vaak gaan zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
impedimenta
  1. een verzameling van eigendommen

baissier /bɑjsˈir/ (n)
ferō

bajonet /bˌaːjoːnˈɛt/ (n)
mucro baionensis
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakermat /bˈaːkərmˌɑt/ (n)
cunabula

bakerpraat /bˌaːkərprˈaːt/ (n)
anīlis fābula

bakken /'bɑ.kə(n)/ (v)
coquere, torrēre
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker /bˈɑkər/ (n)
pistor
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij /bˌɑkərˈɛɪ/ (n)
furnaria
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

baksteen /bɑkstˈeːn/ (n)
later
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bakstenen /bɑkstˈeːnən/ (adj)
latericius

bal /bˈɑl/ (n)
pila
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen
cōleī
  1. een danspartij

balans /bˈaːlɑns/ (n)
statera
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)
ratio
  3. (economie) een volledige opsomming van de waarde van alle bezit en alle tegoeden en schulden meestal aan het einde van een boekjaar

baldadig /bɑldˈaːdəx/ (adj)
luxuriosus
  1. wild, uitgelaten

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
trabs
  2. (bouwkunde) een ruimteoverspannend constructie-element waarvan de lengte vele malen groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede

balken /ˈbɑlkə(n)/ /ˈbɑɫkə(n)/ (v)
oncō
  1. het geluid van een ezel maken

balkon /bɑlkˈɔn/ (n)
maenianum, podium
  1. een bouwkundig onderdeel

ballast /bˈɑlɑst/ (n)
saburro
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballingschap /bˈɑlɪŋsxˌɑp/ (n)
ablēgātiō
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is

ballon /bɑlˈɔn/ (n)
balonus
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

ballotage /bɑlɔ'taʒə/ (n)
suffrāgium

balorig /baːlˈoːrəx/ (adj)
Crux

balpen /bˈɑlpən/ (n)
stilus sphaeratus
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsemen /bɑlsˈeːmən/ (v)
condiō
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balzak /bˈɑlzɑk/ (n)
scrōtum
  1.huidplooi waarin de testikels liggen

bamboe /'bɑmbu/ (n)
harundō Indica
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

ban /bˈɑn/ (n)
interdico
  2. banvloek

banaan /baˈnan/ (n)
ariena
  1. een vrucht van de bananenboom

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
dēfetiscor
  1. een rubberen ring om een wiel
catena
  2. breed koord
  4. relatie
fascia
  3. groep mensen die populaire muziek ten gehore brengt

bandiet /bɑn'dit/ (n)
latrō
  1. een schurk of misdadiger

bang /bɑŋ/ (adj)
timidus
  1. angst hebbend

bangelijk /bˈɑŋələk/ (adj)
excītus
  1. van een persoon dat deze snel bang is

banjeren /bɑɲˈɪːrən/ (v)
gradus
  1. rustig heen en weer lopen

bank /bɑŋk/ (n)
scamnum
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
argentaria
  3. een financiële instelling
argentāria
  4. een ondiepte in het water
stratum
  5. gebouw waarin een financiële instelling gevestigd is
  6. een opslagsysteem voor gegevens of voorwerpen b.v. beeldbank, bloedbank, boekenbank, kennisbank, spermabank

bankbiljet /bˈɑŋkbɪljˌɛt/ (n)
charta argentaria
  1. een betaalmiddel van papier

banket /bɑŋ'kɛt/ (n)
daps
  1. een feestelijke, officiële maaltijd

banketbakker /bˈɑŋkɛtbˌɑkər/ (n)
crustularius
  1. een bakker die voornamelijk taarten, klein gebak en chocolade maakt

bankier /bɑŋkˈir/ (n)
argentārius
  1. iemand die financiële diensten verleent

bankieren /bɑŋkˈirən/ (v)
agger
  1. de geldzaken regelen met een bank of financiële instelling

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
exsul
  1. iemand die verbannen is

bannen /bˈɑnən/ (v)
interdico

baobab /bˈaːoːbˌɑp/ (n)
bahobab

barbaar /bˈɑrbaːr/ (n)
barbara

barbaars /bˈɑrbaːrs/ (adj)
barbarus
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag

barbarisme /bɑrbɑˈrɪzmə/ (n)
barbarismus
  1. woord of uitdrukking uit een andere taal

barbeel /bɑrbˈeːl/ (n)
barbus
  1. Barbus barbus, een vis van de middenlopen van rivieren

bard /bɑrt/ (n)
bardus
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren /bˈaːrən/ (v)
creo
  1. op de wereld brengen

barium /bˈaːriˌɵm/ (n)
barium

barnsteen /bɑrnstˈeːn/ (n)
glaesum

barok /bˈaːrɔk/ (n)
barocus
  1. een 17e eeuwse kunststroming die er naar streeft grootste, dramatische momenten en beweging uit te drukken

barrage /bɑɾrˈaːʒə/ (n)
impedimentum
  1. versperring
  2. dam
  3. beslissingsronde

barsten /bˈɑrstən/ (v)
dīrumpō
  1. heftig breken of uiteenspatten

basaal /baˈzal/ (adj)
fundamentalis
  2. aan de basis liggend

baseren /baːzˈɪːrən/ (v)
fundāre

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
basilicum
  1. een keukenkruid

basiliek /bˌaːzilˈik/ (n)
basilica

basis /bˈaːzɪs/ (n)
fundāmen
  1. grondslag

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ (n)
educatio primaria
  1. een school voor lager onderwijs

basket /bˈɑskɛt/ (n)
cophinus
  1. doel

bassen /bˈɑsən/ (v)
badius

bast /bˈɑst/ (n)
liber
  1. buitenste laag...

bastaard /bˈɑstaːrt/ (n)
hibrida
  1. een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk

baten /bˈaːtən/ (v)
ministro
  1. helpen

bbp /bˌeːbˌeːpˈeː/ (n)
proventus domesticus grossus
  1. afkorting van bruto binnenlands product...

beamen /bəʔ'amə(n)/ (v)
confirmō
  1. bevestigen dat men het eens is met iets

beangst /bəˈɑŋst/ (adj)
timidus

beangstigen /bəˈɑŋstəɣən/ (v)
terreō
  1.

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
resequor
  1. de reactie op een vraag geven

bebaard /bəbˈaːrt/ (adj)
barbatus
  1. voorzien van een (lange) baard

bebloed /bəblˈut/ (adj)
cruentō

beboeten /bəbˈutən/ (v)
multō
  1. een boete uitdelen aan een persoon

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
alveus, lectus
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedaard /bə'dart/ (adj)
sēdātus
  1. rustig, kalm

bedanken /bədˈɑŋkən/ (v)
grātiās agō
  1. erkentelijkheid tot uitdrukking brengen

bedankt /bədˈɑŋkt/ (interjection)
gratias
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedaren /bə'darə(n)/ (v)
mītēscō
  1. tot rust komen
quiēs
  2. kalm maken

bedding /bˈɛdɪŋ/ (n)
strātum
  1. de uitholling in het landschap waarin een stroom of beek zich voortbeweegt

bedeesd /bədˈeːst/ (adj)
pavidus, timidus, verecundus
  1. weinig assertief

bedehuis /ˈbedəˌhœys/ (n)
aedes

bedekken /bədˈɛkən/ (v)
cooperiō
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedekking /bədˈɛkɪŋ/ (n)
integumentum
  1. het bedekken van iets

bedelaar /bˈeːdəlˌaːr/ (n)
mendīcus
  1. een persoon die vraagt om geld zonder daar iets voor te doen

bedelen /'bedələ(n)/ /bə'delə(n)/ (v)
mendīcor
  1. om een aalmoes vragen

bedelorde /bˈeːdəlˌɔrdə/ (n)
ōrdō mendīcāns
  1.

bedelven /bˈeːdɛlvən/ (v)
inundō
  1. bedekt zijn of worden met een dikke laag aarde of sneeuw

bedenken /bədˈɛŋkən/ (v)
nectō
  2. door nadenken vinden
recōgitō
  4. zich ~: op een besluit terugkomen, van gedachten veranderen

bedevaart /bədˈeːvaːrt/ (n)
peregrinatio

bediende /bədˈində/ (n)
minister
  1. iemand die eten en of drinken brengt in een horecagelegenheid

bedienen /bəˈdinə(n)/ (v)
militō
  1. eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bediener /bədˈinər/ (n)
administer
  2. iets of iemand die ervoor moet zorgen dat de wensen van een ander worden vervult

bediening /bədˈinɪŋ/ (n)
prodessendum
  1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bedoelen /bədˈulən/ (v)
indicō
  1. met een woord of toespeling iets of iemand aanduiden of proberen aan te duiden
  2. iets met een bepaald oogmerk doen

bedotten /bədˈɔtən/ (v)
astus
  1. iemand bedrieglijk in een waan brengen, gewoonlijk spelenderwijs

bedreigen /bədrˈɛɪɣən/ (v)
insto
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedreven /bədrˈeːvən/ (adj)
artifex

bedriegen /bə.'dri.ɣə(n)/ (v)
decipiō
  1. iemand met kwade opzet in de waan brengen

bedriegerij /bədrˌiɣərˈɛɪ/ (n)
calumnia
  1.

bedrieglijk /bədrˈiɣlək/ (adj)
fallax

bedrijvig /bəˈdrɛɪ̯vəχ/ /bəˈdrɛɪ̯vɪx/ /bəˈdrɛːvəx/ (adj)
actuōsus
  tot hard werken geneigd

bedrijvigheid /bədrˈɛɪvəxhˌɛɪt/ (n)
commoveō

bedroevend /bədrˈuvənt/ (adj)
miser
  1. van iets dat men er droevig van wordt; van iets dat men zich er voor schaamt

bedrog /bə'drɔx/ (n)
fraus
  1. het met kwade opzet misleiden van iemand

beduiding /bədˈœydɪŋ/ (n)
intentus
  1.

beduvelen /bədˈyvələn/ (v)
astus
  1. bedriegen

bedwants /bədʋˈɑnts/ (n)
cīmex
  1. Cimex lectularius, een parasitair insect

bedwingen /bədʋˈɪŋən/ (v)
imperator
  2. in bedwang houden

beek /bek/ (n)
rivus
  1. een kleine waterloop

beekforel /bˌeːkfoːrˈɛl/ (n)
salvelinus fontinalis
  1. Salmo trutta fario, is een vis van het stromende water

beeld /bˈeːlt/ (n)
imago
  1. een kunstwerk
imāgō
  2. visualisatie

beeldhouwer /bˈeːldhʌʊər/ (n)
sculptor
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldhouwkunst /bˈeːldhʌʊkˌɵnst/ (n)
sculptura
  1. een kunstvorm die ruimtelijke beelden voortbrengt, bijvoorbeeld door deze uit te houwen in steen

beeldig /bˈeːldəx/ (adj)
iūcundus
  1. mooi alsof het een plaatje is

beeldscherm /bˈeːldsxɛrm/ (n)
pluteus

been /beːn/ (n)
crus
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen
os
  3. stof waaruit benen/botten bestaan

beenhouwer /bˈeːnhʌʊər/ (n)
lanius
  1. een verkoper van vlees

beenmerg /bˈeːnmɛrx/ (n)
medulla ossium
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
ursus
  1. verscheurend roofdier uit de familie Ursidae
verres
  1. mannetjesvarken

beest /beːst/ (n)
bēstia

beestachtig /bˈeːstɑxtəx/ (adj)
bēluus

beetje /ˈbeːtʃjə/ (n)
frustum
  1. leine hoeveelheid.

begaafdheid /bəɣˈaːvdhɛɪt/ (n)
datus
  1. een bijzondere aanleg, een gave

begaan /bə'ɣan/ (v)
ambulatio
  2. een plaats betreden

begeerte /bəɣˈeːrtə/ (n)
cupiditas, libido
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
comitō
  1. vergezellen

begeleider /bəɣəlˈɛɪdər/ (n)
comitātus

begeleiding /bəɣəlˈɛɪdɪŋ/ (n)
comitātus
  1. personen die iemand vergezellen of bewaken

begeren /bəɣərˈən/ (v)
cupio
  1. sterk verlangen om iets te bezitten

begin /bəˈχɪn/ (n)
initium
  1. het eerste deel

beginnen /bəˈɣɪnə(n)/ (v)
incipere, inchoare
  1. aanvangen

beginsel /bəˈɣɪnsəl/ (n)
institūtum
  1. regel waar je je in ieder geval aan wilt houden

begraafplaats /bəɣraːfplˈaːts/ (n)
coemeterium
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis /bəɣrˈaːfənˌɪs/ (n)
fūnus
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ (n)
libitinarius
  1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt

begrafenisonderneming /bəɣrˈaːfənˌizɔndˌɛrnəmˌɪŋ/ (n)
redemptor
  1. een onderneming die zorgdraagt voor de begrafenis of crematie van een overledene

begraven /bəɣrˈaːvən/ (v)
dēfodiō
  1. iets onder de grond stoppen
  2. een overledene begraven

begrensd /bəɣrˈɛnst/ (adj)
definitus

begrenzen /bəɣrˈɛnzən/ (v)
compescō
  1. beperken, limiteren

begrijpelijk /bəɣrˈɛɪpələk/ (adj)
iustus

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ (v)
intelligere
  1. met het verstand vatten

begrip /bəɣrˈɪp/ (n)
conceptum
  2. datgene wat men ergens onder verstaat of hoe men iets kent

begroeid /bəɣrˈujt/ (adj)
tectus

begroeten /bəɣrˈutən/ (v)
salūtō
  1. bij de ontmoeting een teken van erkenning en welwillendheid geven aan iemand

begroeting /bəɣrˈutɪŋ/ (n)
salūtātiō
  1. het erkennen van elkaars aanwezigheid wanneer men elkaar ontmoet

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
pecuniae ratio
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

begunstigen /bəɣˈɵnstəɣən/ (v)
accelerare
  1. iemand al dan niet financieel voordeel schenken

begunstiger /bəɣˈɵnstəɣər/ (n)
assensor
  1.

beha /beˈɦaː/ (n)
strophium, fascia
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behaard /bəhˈaːrt/ (adj)
pilosa
  1. bedekt met haren

behagen /bə.ˈhaː.ɣə(n)/ (v)
iuvāre
  1. aan iemand welgevallig zijn

behalve /bəhˈɑlvə/ (preposition)
praeter
  1. met uitzondering van

behandelen /bəhˈɑndələn/ (v)
tractō
  1. verwerken
afficiō
  3. medisch verzorgen

behandeling /bəhˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
curatio
  2. een handeling gericht op herstel

beheerder /bəhˈɪːrdər/ (n)
administrator
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

beheersen /bəhˈɪːrsən/ (v)
impero
  1. meester zijn, het gezag uitoefenen
dominulus
  2. verstaan

behelzen /bəhˈɛlzən/ (v)
inclūdō

behendig /bəhˈɛndəx/ (adj)
agilis
  2.

beheren /bəhˈɪːrən/ (v)
moderor
  1. het beheer hebben over iets
  2. iets leiden, besturen

behoeder /bəhˈudər/ (n)
fautor
  1.

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
necessitas
  behoefte aan iets hebben

behoeftigheid /bəhˈuftəxhˌɛɪt/ (n)
indigentia

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
egere
  2. nodig hebben

behoren /bəhˈoːrən/ (v)
insum
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt

behoud /bəhˈʌʊt/ (n)
tuitiō
  1. het behoeden voor of verhinderen van een teloorgang

behouden /bəhˈʌʊdən/ (adj)
conservō
  1. iets niet verliezen
fidus
  2. redden

behulpzaam /bəhˈɵlpzaːm/ (adj)
adiūtābilis

beide /bˈɛɪdə/ (cardinalNumeral)
ambo
  1. alletwee

beitel /bˈɛɪtəl/ (n)
scalprum, caelum
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

bejaard /bəjˈaːrt/ (adj)
natus esse

bejaarde /bəjˈaːrdə/ (n)
senior
  1. iemand op hoge leeftijd

bek /bɛk/ (n)
fauces
  2. mond van dieren
  3. mond van een mens

bekend /bəkɛnt/ (adj)
cognitus
  1. vertrouwd

bekendheid /bəkˈɛndhɛɪt/ (n)
nōtitia

bekendmaking /bəˈkɛntmakɪŋ/ (n)
effatum

bekennen /bəkˈɛnən/ (v)
fateor
  1. toegeven

bekentenis /bəkˈɛntənˌɪs/ (n)
cōnfessiō
  1. een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben

bekeuring /bəkˈøːrɪŋ/ (n)
multa
  1. een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet

bekken /bˈɛkən/ (n)
lebeticum
  1. een vrij ondiepe maar brede schaal
  2. gebeente tussen beide heupen
  3. (muziekinstrument) een slaginstrument bestaande uit een metalen schaalvormige voorwerp

bekladden /bəklˈɑdən/ (v)
diffamare
  2. iemands goede naam schaden

beklag /bəklˈɑx/ (n)
querēla

beklagen /bəklˈaːɣən/ (v)
expostŭlāre
  1. ontevredenheid uiten, klachten indienen
misereor
  2. iemands leed bejammeren

beklagenswaardig /bəklˌaːɣənsʋˈaːrdəx/ (adj)
miser
  1. zielig

bekleden /bəklˈeːdən/ (v)
possideo
  2. een ambt vervullen

bekleding /bəˈkledɪŋ/ (n)
antepagmentum
  1. een laag stof ter versiering en berscherming aangebracht op een hard oppervlak of een meubelstuk

beklimmen /bəklˈɪmən/ (v)
ascendō
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beklinken /bəklˈɪŋkən/ (v)
clausula
  1.

beknopt /bəknˈɔpt/ (adj)
astrictus
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekomen /bəkˈoːmən/ (v)
succedo
  3. in eigendom krijgen

bekommernis /bəkˈɔmərnˌɪs/ (n)
curo
  1.

bekoren /bəkˈoːrən/ (v)
blandiri
  1. aantrekkingskracht uitoefenen

bekrachtigen /bəkrˈɑxtəɣən/ (v)
ratihabeo
  2. kracht van wet geven

bekrachtiging /bəkrˈɑxtiɣˌɪŋ/ (n)
confirmatiō

bekrassen /bəkrˈɑsən/ (v)
annullare
  1.

bekrompen /bəkrˈɔmpən/ (adj)
angustō
  2. krap

bel /bˈɛl/ (n)
campana
  1. klok, schel, zoemer
  6. een rond, schaalvormig metalen voorwerp in de vorm van een klok of halve bol al dan niet met klepel, bedoeld om een muzikale klank voort te brengen ter oproep of ten teken.

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ (adj)
rīdiculus
  1. lachwekkend, om uit te lachen

beladen /bəlˈaːdən/ (v)
carrus
  1. een lading aanbrengen op een lastdier of een voer- of vaartuig

belading /bəlˈaːdɪŋ/ (n)
auctōritās
  1.

belang /bəlˈɑŋ/ (n)
momentum
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangrijk /bəlˈɑŋrɛɪk/ (adj)
gravis
  1. van grote betekenis

belasten /bəlˈɑstən/ (v)
carrus
  1. gewichten plaatsen op

belasteren /bəlˈɑstərən/ (v)
criminari
  1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen

belastering /bəlˈɑstərˌɪŋ/ (n)
diffamatio
  1. de daad van het belasteren.

belasting /bəlˈɑstɪŋ/ (n)
vectigal
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid
carrus
  2. de mate waarin een machine belast wordt ofwel het vermogen dat van de machine verlangt wordt door de aangesloten apparatuur

beledigen /bəlˈeːdəɣən/ (v)
offendere
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

beledigend /bəlˈeːdiɣənt/ (adj)
offensus
  1.

belediging /bəlˈeːdiɣˌɪŋ/ (n)
maledictum
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd /bəlˈeːft/ (adj)
cōmis
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid /bəlˈeːvdhɛɪt/ (n)
cōmitās
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
obsessiō
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht
fartum
  2. voedzame en smakelijke bedekking van een boterham

belegeren /bəlˈeːɣərən/ (v)
obsideō
  1. met een leger omsingeld houden

beleggen /bəlˈɛɣən/ (v)
collocō
  1. geld steken in een naar verwacht winstgevende onderneming

belemmering /bəlˈɛmərˌɪŋ/ (n)
mora

belezen /bəlˈeːzən/ (adj)
tinctus litteris

belfort /bəlfˈɔrt/ (n)
campanarium
  1. een stedelijke wachttoren met een stormklok

belhamel /bɛlhaməl/ (n)
furcifera
  2. een scheldwoord dat (vooral vroeger) gebruikt werd voor kinderen die kattenkwaad uithaalden

belichten /bə.ˈlɪx.tə(n)/ /bə.ˈlɪχ.tə(n)/ (v)
illuminare
  1. licht schijnen op iets
exponere
  3. een bepaalde tijd licht laten vallen op de film om deze op te nemen

bellen /ˈbɛlən/ (v)
tinniō
  1. de deurbel over laten gaan
  2. door middel van een bel een signaal geven

belofte /bəlˈɔftə/ (n)
promissio
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

beloning /bəlˈoːnɪŋ/ (n)
praemium

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
polliceor
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

bemachtigen /bəmˈɑxtəɣən/ (v)
capiō
  1. met moeite in handen krijgen

bemesten /bəmˈɛstən/ (v)
fēcundō
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

bemesting /bəmˈɛstɪŋ/ (n)
fōmentum

bemeubelen /bəmˈøːbələn/ (v)
ornō
  1. (België) voorzien van meubelen

beminde /bəˈmɪndə/ (n)
corculum

beminnen /bəmˈɪnən/ (v)
amare
  1. amoureuze gevoelens voor iemand koesteren

bemodderd /bəmˈɔdərt/ (adj)
lutulentus
  1.

bemoederen /bəmˈudərən/ (v)
curo
  1. verzorgen

bemoedigen /bəmˈudəɣən/ (v)
adhortor
  1.iemand een positievere kijk op de kansen geven

bemoeial /bəmˈujɑl/ (n)
ardaliō
  1. iemand die zich bemoeit met zaken van anderen

bemoeien /bəmˈujən/ (v)
, inhibere
  1. zich inlaten met zaken waar men niets mee te maken heeft

bemoeilijken /bəmujləkə(n)/ /bəmujləkən/ (v)
obstō
  1. moeilijker maken

benadeling /bənˈaːdəlˌɪŋ/ (n)
laesio
  2. buitengewoon onevenwicht tussen de contractuele prestaties van de betrokken partijen

benaderen /bənˈaːdərən/ (v)
subeo
  1. naartoe gaan en aanspreken
extendo
  3. bijna bereiken

benadering /bənˈaːdərˌɪŋ/ (n)
accessus
  2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

benauwd /bənˈʌʊt/ (adj)
timidus
  2. angstig

bende /ˈbɛn.də/ (n)
globus
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
infrā

benig /bˈeːnəx/ (adj)
osseus

benijden /bənˈɛɪdən/ (v)
invideō
  1. wensen dat men zelf mocht hebben wat een ander heeft

benodigen /bənˈoːdəɣən/ (v)
egere
  1. nodig hebben

benzine /bɛn'zinə/ (n)
benzinium
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlegte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

beoefenaar /bəˈufənˌaːr/ (n)
exercitator

beoordelen /bəɔːrdˈeːlən/ (v)
arbitror
  1. tot een oordeel komen over iets

bepaald /bəpˈaːlt/ (adj)
specialis
quippe
  3. stellig

bepalen /bəpˈaːlən/ (v)
status
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen

beperken /bəpˈɛrkən/ (v)
cohibeō
  1. een verminderde reikwijdte geven

beperkt /bəpˈɛrkt/ (adj)
definitus
  1. verminderd, met specifieke grenzen

beplanten /bə.ˈplɑn.tə(n)/ (v)
conserere, obserere
  1. bezetten met de geschikte planten

bepleisteren /bəplˈɛɪstərən/ (v)
tectōrium

bepleit /bəplˈɛɪt/ (adj)
iurgō
  1.

bepleiten /bəplˈɛɪtən/ (v)
supersum
  1. argumenten aandragen om een te nemen beslissing in bepaalde zin te beïnvloeden

beproefd /bəprˈuft/ (adj)
probātus

beproeven /bəprˈuvən/ (v)
conatus
  1. onderzoeken of het de juiste is

beraadslagen /bəraːdslˈaːɣən/ (v)
dēlīberō
  1. overleg plegen over de gezamenlijk te voeren actie

beraming /bərˈaːmɪŋ/ (n)
taxātiō
  1. prognose, schatting

berberis /bərbˈɪːrɪs/ (n)
berberis

berechten /bərˈɛxtən/ (v)
arbitror

beredderen /bərˈɛdərən/ (v)
afficiō
  1. in staat zijn zelfstandig dagelijkse dingen te doen

beregenen /bərˈeːɣənən/ (v)
aspergo
  1. iets door (kunstmatige) regenen nat maken

bereid /bərˈɛɪt/ (adj)
libens
  1. akkoord gaand, instemmend: bereid tot actie

bereidvaardig /bərɛɪdvˈaːrdəx/ (adj)
mūnis

bereidwillig /bərɛɪdʋˈɪləx/ (adj)
mūnis
  1. tot hulp en dienst bereid zijn of daarvan blijk geven

bereik /bərˈɛɪk/ (n)
extendo
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
adipisci
  1. fysiek bij de andere kant aankomen
pervenio
  2. het informeren van personen
teneo
  3. een bepaald doel verwezenlijken

berekenen /bərˈeːkənən/ (v)
ratiocinor
  1. door rekenen iets bepalen

berekenend /bəˈrekənənt/ (adj)
versūtus
  1. alleen maar denkend aan het eigenbelang

berekening /bə.ˈre.kə.nɪŋ/ (n)
calculātiō
  1. een numerieke uitwerking ergens van

berg /bɛrx/ (n)
mons
  1. hoge terreinverheffing

bergachtig /bˈɛrɣɑxtəx/ (adj)
montōsus

bergbeklimmer /bərxbˈɛklɪmər/ (n)
oribata
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

berggeit /bərɣˈɛɪt/ (n)
capra
  1. een soort geit die leeft op rotsachtige ondergrond in de bergen.

bergpas /bərxpˈɑs/ (n)
transitus
  1. een lager

bericht /bərˈɪxt/ (n)
nuntius
  1. overgebrachte korte communicatie, meestal over een recente gebeurtenis

berijden /bərˈɛɪdən/ (v)
uti, vehi
  1. het voortbewegen op een rijdier, zoals een paard of een voertuig zoals een fiets

beril /bərˈɪl/ (n)
beryllus

berin /bɪːrˈɪn/ (n)
ursa
  1. vrouwelijk lid van de berenfamilie

berispen /bərˈɪspən/ (v)
opprobrō
  1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd

berk /bɛrk/ (n)
betula
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium /bərkˈeːliˌɵm/ (n)
berkelium

berm /bˈɛrm/ (n)
scapula
  1. de onverharde kant van een weg

beroemd /bə'rumt/ (adj)
fāmōsus
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroep /bərˈup/ (n)
officium
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient

beroerd /bərˈurt/ (adj)
paedidus

beroeren /bərˈurən/ (v)
tangō

beroering /bə.ˈruː.rɪŋ/ (n)
tumultus
  1. onrust door iets veroorzaakt

beroerte /bərˈurtə/ (n)
apoplexia
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

berouw /bərˈʌʊ/ (n)
cōnscientia
  1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad

berouwen /bəˈrɑuwə(n)/ (v)
paeniteo

berouwvol /bərˈʌʊvɔl/ (adj)
paenitens
  1. met spijt vervuld

beroven /bərˈoːvən/ (v)
latrocinor
  1. iemand met geweld zijn bezit ontnemen

beroving /bərˈoːvɪŋ/ (n)
latrocinium
  1. het beroofd worden

bersten /'bɛrstə(n)/ (v)
dīrumpō
  1. onder inwendige druk uit elkaar breken

berucht /bə'rɵxt/ (adj)
infāmis
  1. om slechte redenen bekend staand

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
beryllium
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bˈɛs/ (n)
baca
  1. kleine vrucht

beschaafd /bəsxˈaːft/ (adj)
bene mōrātus
  1. net en goed opgevoed

beschadigen /bəsxˈaːdəɣən/ (v)
noceō
  1. het toebrengen van schade

beschadiging /bə.ˈsxa.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxa.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχa.də.χɪŋ/ (n)
damnum
  1. aangebrachte schade

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
civilisatio
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
modestus
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend
  2. niet de indruk makend te hoge verwachtingen van zichzelf te hebben
  3. niet groots of talrijk

beschermen /bəsxˈɛrmən/ (v)
defendo
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
dēfensa
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
parābilis
  1. waarover beschikt kan worden

beschimmeld /bəsxˈɪməlt/ (adj)
mūcidus
  1. onderhevig aan schimmelgroei

beschimmelen /bəˈsxɪmələ(n)/ (v)
mucesco
  1. aangevreten worden door schimmels

beschonken /bəsxˈɔŋkən/ (adj)
ebriolus
  1. onder invloed van alcohol

beschouwen /bəsxˈʌʊən/ (v)
aspicio
  1. bekijken als
  2. denken over

beschrijven /bəsxrˈɛɪvən/ (v)
dēscrībō
  1. in woorden uitdrukken

beschuldigen /bəˈsxʌldəgə/ (v)
accusare
  1. iemand de schuld geven van iets

beschuldigend /bəsxˈɵldiɣənt/ (adj)
accūsātōrius
  1.

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
accūsātiō
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

beschutting /bəsxˈɵtɪŋ/ (n)
custōdia

besef /bəsˈɛf/ (n)
nōtiō
  1. een reëel bewustzijn

beseffen /bəsˈɛfən/ (v)
reperio
  1. het reëel bewust worden van iets

beslag /bəslˈɑx/ (n)
tundō
  2. vloeibaar deeg

beslissen /bəslˈɪsən/ (v)
decido
  1. vaststellen wat er gaat gebeuren

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ (n)
consultum

beslist /bəˈslɪst/ (adj)
firmus
  1. niet onderhevig aan aarzeling of twijfel

beslist /bəˈslɪst/ (adv)
tute

beslistheid /bəslˈɪstɛɪt/ (n)
decisio

besluit /bәˈslœɪt/ (n)
consultum
  1. een vastgestelde keuze

besluiten /bəˈslœytə(n)/ (v)
decido
  1. vaststellen hoe het moet

besmettelijk /bə'smɛtələk/ (adj)
contagiosus
  1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besmetten /bə'smɛtə(n)/ (v)
contāminō
  1. blootstellen aan een ziektekiem, gif of radioactief materiaal

besparing /bə.spa.rɪŋ/ (n)
oeconomia
  1. het voordeel door ergens minder voor uit te geven

bespatten /bəspˈɑtən/ (v)
aspergo
  1.

bespelen /bəspˈeːlən/ (v)
cano
  1. muziek maken op een muziekinstrument

bespeuren /bəspˈøːrən/ (v)
sentire
  1. met aanzienlijke moeite waarnemen

bespreken /bə.'spre.kə(n)/ (v)
subsidiāriī
  3. vooruit bestellen

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
colloquium
  1. een mondeling overleg

besprenkelen /bəsprˈɛŋkələn/ (v)
aspergo
  1. druppels van een vloeistof ergens over strooien

best /bɛst/ (adv)
optimus
  1. als bevestiging dat iets goed is om te doen

bestaan /bəˈstan/ (v)
sum
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
armistitium
  3. een wapenstilstand

bestek /bəstˈɛk/ (n)
ferramenta
  1.

bestel /bəˈstɛl/ (n)
ordo
  1. een organisatie die als systeem een bepaald doel op een bepaalde manier dient

bestelen /bəstˈeːlən/ (v)
latrocinor
  1. iemand iets wederrechtelijk ontnemen

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
mandō
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden
subsidiāriī
  2. bespreken, reserveren
trādō
  3. aan huis bezorgen

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
dēstinātiō
  1. het eindpunt van een route

bestendig /bəstˈɛndəx/ (adj)
continens
  1. duurzaam

bestormen /bəstɔrmə(n)/ (v)
assultō
  1. met een strijdmacht snel te voet een positie van de vijand trachten te overweldigen

bestraffen /bəstrˈɑfən/ (v)
multō

bestraten /bəstrˈaːtən/ (v)
pavīmentō
  1. het wegdek verharden met klinkers of andere middelen om er een straat van de maken

bestrating /bəstrˈaːtɪŋ/ (n)
strātūra

besturingssysteem /bəstˌyrɪŋsɪstˈeːm/ (n)
systema operationis, systema interna
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
auriga
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt
administrator
  2. een persoon die een bedrijf of organisatie leiding geeft

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
dapinare
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
luitio
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betamelijk /bə'tamələk/ (adj)
consentaneus

betasten /bətˈɑstən/ (v)
depsō
  1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken

betekenen /bətˈeːkənən/ (v)
indicō
  1. ergens toe doen
  1. ergens voor staan

betekenis /bəˈtekənɪs/ (n)
significatio
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
melior

beterschap /ˈbetərsxɑp/ (n)
sanescō
  1. een verbeterde toestand

beteugelen /bətˈøːɣələn/ (v)
reprimō
  1. in bedwang houden, intomen, bedwingen

betichten /bətˈɪxtən/ (v)
accusare
  1. iemand op valse gronden beschuldigen

betogen /bətˈoːɣən/ (v)
demonstro
  1. een serie argumenten als een verhaal presenteren, bijvoorbeeld in een rechtszaak
  2. een politieke demonstratie houden

betoger /bətˈoːɣər/ (n)
reclāmitātor

betoging /bə.ˈto.ɣɪŋ/ /bə.ˈto.χɪŋ/ (n)
demonstratio
  1. een samenkomst van velen, meestal op straat, met als doel een protest te laten horen

betonen /bətˈɔnən/ (v)
demonstro
  2. ergens blijk van geven

betovergrootvader /bətˈoːvərɣrˌoːtvaːdər/ (n)
abavus
  1. de vader van een van je overgrootouders (die de ouders zijn van een van je grootouders)

betreffen /bətrˈɛfən/ (v)
refero
  1. gaan over, als onderwerp hebben

betrekkelijkheid /bətrˈɛkələkhˌɛɪt/ (n)
relātīvitās

betrekken /bətrˈɛkən/ (v)
possideo
  1. een woning betrekken
succedo
  2. kopen

betrekking /bə.ˈtrɛ.kɪŋ/ (n)
gradus
  2. een bezigheid waaruit men inkomsten haalt

betreuren /bətrˈøːrən/ (v)
paeniteo
  1. leedwezen tonen over iets

betreurenswaardig /bətrørən'swardəx/ (adj)
flēbilis
  1. waard betreurd te worden

betrouwbaarheid /bətrˈʌʊbaːrhˌɛɪt/ (n)
firmitas

betuiging /bətˈœyɣɪŋ/ (n)
effatum
  1.

betwisten /bətʋˈɪstən/ (v)
altercor
  1. iemand iets ~ iemand het recht ergens toe trachten te ontzeggen

beuk /bˈøːk/ (n)
fagus
  1. boom

beuken /bˈøːkən/ (v)
cūdō
  1. ergens fors op slaan

beul /bˈøːl/ (n)
carnifex
  1. uitvoerder van lijfstraffen
  2. wreedaard

beuren /bˈøːrən/ (v)
animo

beurs /bˈøːrs/ (n)
bursa
  1. het beursgebouw waar aandelen gekocht en verkocht worden
  2. een houder voor munten en biljetten
belua
  4. bijeenkomst waar producenten van een bepaald vakgebied meest nieuwe producten tentoonspreiden

beursagent /bˌøːrsaːɣˈɛnt/ (n)
nummis mercandis curator
  1. een makelaar aan de beurs

beursmakelaar /bˌøːrsmaːkˈɛlaːr/ (n)
nummis mercandis curator
  1. een makelaar aan de beurs

bevallen /bə.'vɑ.lə(n)/ (v)
iuvāre
  1. iets als aangenaam ervaren
parere
  2. het leven schenken aan een kind

bevallig /bəvˈɑləx/ (adj)
formosus
  1. -gewoonlijk vrouwelijke- schoonheid bezittend die bij anderen -gewoonlijk mannen- in de smaak valt

bevalling /bə.ˈvɑ.lɪŋ/ (n)
partitudo
  1. het baren van een kind

bevatten /be'vatən/ (v)
teneo
  1. omvatten, in zich sluiten
capio
  2. begrijpen

bevechten /bəvˈɛxtən/ (v)
pugnare
  1. de strijd aanbinden met iets/iemand

bevederd /bəvˈeːdɛrt/ (adj)
pennātus
  1. voorzien van vogelveren

beveiligen /bəˈvɛiləxə(n)/ (v)
colo
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ (n)
custōdia
  1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

bevel /bəvˈɛl/ (n)
imperium
  1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak.

bevelen /bə'velə(n)/ (v)
imperō
  1. een dwingende opdracht geven.

bevelend /bəvˈeːlənt/ (adj)
imperiōsus
  1. op een dwingende, commanderende manier

beven /bˈeːvən/ (v)
tremō
  1. hard en heftig trillen

bevend /bˈeːvənt/ (adj)
tremor
  1.

bever /bˈeːvər/ (n)
castor
  1. Castor fiber en Castor canadensis, een knaagdier met platte staart dat meestal in het water vertoeft.

bevestigen /bəvˈɛstəɣən/ (v)
firmare, stabilire
  2. vastmaken

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
confirmatiō
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

beving /bəvˈɪŋ/ (n)
tremor
  1. aardbeving

bevleesd /bəvlˈeːst/ (adj)
pinguis
  1. voorzien van een ruime hoeveelheid vlees

bevloeiing /bəvlˈujɪŋ/ (n)
irrigātiō
  1. de akkers voorzien van extra water

bevochtigen /bəvˈɔxtəɣən/ (v)
imbuō
  1. (iets) een beetje nat maken

bevoegdheid /bə'vuxtɛit/ (n)
auctōritās

bevoelen /bəvˈulən/ (v)
contactus
  1. door tasten onderzoeken

bevolking /bəvˈɔlkɪŋ/ (n)
populus
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevoordelen /bəvˈɔːrdˌeːlən/ (v)
iuvō
  1. iemand ~: aan iemand bijzondere gunsten verlenen

bevoorraden /bəvˈɔːrrˌaːdən/ (v)
cōpia
  1. voorzien van benodigheden

bevredigen /bəvrˈeːdəɣən/ (v)
satisfacio
  1. beantwoorden aan een sterk verlangen

bevrediging /bəvrˈeːdiɣˌɪŋ/ (n)
fructus
  1. de beantwoording aan een sterk verlangen

bevriezen /bə'vrizə(n)/ (v)
congelo
  1. door afkoeling in vaste toestand komen

bevrijden /bəvrˈɛɪdən/ (v)
libero
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
absolutio
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren /bəvrˈoːrən/ (adj)
gelātus
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bevuilen /bəvˈœylən/ (v)
foedō
  1. blootstellen aan vuil

bewaarder /bəʋˈaːrdər/ (n)
guardianus
  2. een persoon die ervoor zorgt dat gevangenen niet kunnen ontsnappen

bewaargeving /bəʋˈaːrɣeːvˌɪŋ/ (n)
confiscō
  1. handeling waarbij men een goed van een ander ter bewaring aanneemt onder teruggaveverplichting

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
custodio
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaker /bəʋˈaːkər/ (n)
custōs
  1. een persoon die toezicht houdt op de veiligheid van iets of iemand

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
armo
  1. iemand van wapens voorzien

bewapening /bə.ˈwa.pə.nɪŋ/ /bə.ˈʋa.pə.nɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.pə.nɪŋ/ (n)
armatio

bewaren /bəʋˈaːrən/ (v)
servo
  1. ervoor zorgen dat iets niet verloren raakt

bewaring /bəʋˈaːrɪŋ/ (n)
custodia
  2. het opsluiten van verdachten

bewegen /bə.ˈweː.ɣə(n)/ /bə.ˈʋe.χə(n)/ /bə.ˈβ̞e.ɣə(n)/ (v)
movere
  1. van plaats veranderen

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
motus
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
mōtus
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

bewerkelijk /bəʋˈɛrkələk/ (adj)
labōriōsus

bewerken /bə'wɛrkə(n)/ (v)
laboro
  1. veranderen om iets voor een of ander doel geschikt te maken
  4. iets met een mes anders maken
corrigō
  2. een bestand of map wijzigen om voor een ander doel geschikt te maken

bewerking /bə.ˈwɛr.kɪŋ/ /bə.ˈʋɛr.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɛr.kɪŋ/ (n)
correctio
  1. een verandering om iets voor een bepaald doel geschikt te maken

bewieroken /bəʋirˈoːkən/ (v)
incenso
  1. wierookdampen over iets of iemand aanbrengen

bewijs /bˈəʋɛɪs/ (n)
argūmentum
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijsmateriaal /bəʋˌɛɪsmaːtˌɪːriˈaːl/ (n)
argūmentum
  1. alles wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vastlegt

bewijzen /bəʋˈɛɪzən/ (v)
arguō
  1. aantonen; staven

bewind /bəʋˈɪnt/ (n)
imperator
  1. een groep personen die de macht uitoefent

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
nūbilus
  1. met wolken bedekt

bewonderaar /bəʋˈɔndərˌaːr/ (n)
admirator
  1. een persoon die iemand bewondert

bewonderen /bəʋˈɔndərən/ (v)
admirari
  1. bekijken met respect

bewonderenswaardig /bəʋˌɔndɪːrənsʋˈaːrdəx/ (adj)
admīrābilis
  1. wat het verdient bewonderd te worden

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
admirabilitas
  1. het bekijken met enig ontzag

bewonen /bəʋˈɔnən/ (v)
habito
  wonen in, wonen op

bewoner /bəʋˈoːnər/ (n)
incola
  1. iemand die in of op iets woont

bewust [bəˈʋɵst] (adj)
consciens
  1. iets waarvan kennis is genomen

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
conscientia
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezem /bˈeːzəm/ (n)
virga
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezeren /bəzˈɪːrən/ (v)
noxia
  1. zich pijn doen

bezet /bəzˈɛt/ (adj)
occupātus
  1. gedomineerd door de aanwezigheid van...

bezetene /bəzˈeːtənə/ (n)
passionatus
  2. iemand die heel erg actief met één bepaalde zaak bezig is of heel extreme meningen heeft

bezetten /bəzˈɛtən/ (v)
occupo
  1. in gebruik nemen

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
occupatio
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezielen /bə'zilə/ (v)
iniciō
  1. inspireren

bezienswaardigheid /bəzinsʋˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
res visu digna
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
occupatus
  1. aan het werken

bezighouden /ˈbe.zəx.ɦʌː.də(n)/ /ˈbe.zəχ.ɦʌʊ.də(n)/ /ˈbeː.zɪx.haʊ̯.də(n)/ (v)
possideo
  1. de aandacht afleiden

bezit /bəzˈɪt/ (n)
possessio
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
possidere
  1. iets in eigendom hebben

bezitter /bəzˈɪtər/ (n)
possessor
  1. de persoon die het bezit van iets heeft

bezitting /bəzˈɪtɪŋ/ (n)
bonum
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoedelen /bəzˈudələn/ (v)
dehonesto
  1. te schande maken

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
visitare
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezoeker /bəzˈukər/ (n)
adventor
  1. een persoon die iemand of iets bezoekt

bezoldigen /bəzˈɔldəɣən/ (v)
manūpretium
  1. salaris geven aan

bezorgd /bəzˈɔrxt/ (adj)
anxius
  1. met zorgen beladen

bezorgen /bəzˈɔrɣən/ (v)
trādō
  1. iemand iets ~: bij iemand aan huis afleveren
  3. goederen op een bepaalde plaats brengen

bezuinigen /bə'zʌʏniɣə(n)/ (v)
impercō
  1. door zuinig met geld of iets anders om te gaan de uitgaven verminderen

bezuiniging /bəzˈœyniɣˌɪŋ/ (n)
oeconomia

bezwaar hebben tegen /bəˈzwar hɛbə(n) ˈtexə(n)/ (phraseologicalUnit)
adversor
  1. tegengaan, het hoofd bieden

bezwaren /bəzʋˈaːrən/ (v)
dēgravō
  1. belasten

bezwijken /bəzʋˈɛɪkən/ (v)
prōlābor
  1. zwichten

bezwijmend /bəzʋˈɛɪmənt/ (adj)
expirans
  1. heraldisch attribuut

beëindigen /bəˈɛɪndəɣən/ (v)
finio
  1. tot een einde brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
afficio
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

bibberend /bˈɪbərənt/ (adj)
tremor
  1.

bibliothecaresse /ˌbiblijotekaˈrɛsə/ (n)
bibliothecarius
  1. beheerster van een bibliotheek

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
bibliothecarius
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /biblijo'tek/ (n)
bibliotheca
  1. een plaats waar boeken verzameld staan
  2. een instelling die boeken en andere media aan het publiek uitleent of ter inzage biedt

biceps /bˈisɛps/ (n)
lacertus
  1. tweehoofdige spier
  2. spier in de bovenarm

bidden /bˈɪdən/ (v)
orare
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen

biecht /bˈixt/ (n)
confessio
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtvader /bˈixtvaːdər/ (n)
confessor
  1. een priester die biechten afneemt

bief /bˈif/ (n)
būbula
  1. biefstuk

biefstuk /bˈifstɵk/ (n)
carnis
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier /bir/ (n)
cervisia, cerevisia
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

bieslook /bislˈoːk/ (n)
Allium schoenoprasum
  1. Allium schoenoprasum, een sprietig groen kruid uit de familie van de ui

biest /bˈist/ (n)
colostrum
  1. de verdikte melk die afgegeven wordt door een koe die recentelijk gekalfd heeft

biet /bˈit/ (n)
bēta

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
porcella
  1. een jong van het varken

bij /bɛɪ̯/ (n)
apis
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bijbal /bˈɛɪbˌɑl/ (n)
epididymis
  1.

bijbel /bˈɛɪbˌɛl/ (n)
biblia
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijblijven /bˈɛɪblˌɛɪvən/ (v)
tueor
  1. de ontwikkelingen bijhouden

bijbouwen /bˈɛɪbˌʌʊən/ (v)
porrigō
  1.

bijbrengen /bˈɛɪbrˌɛŋən/ (v)
doceo
  2. zorgen dat iemand iets leert

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ (n)
stips
  1. iemands aandeel

bijdragen /bˈɛɪdrˌaːɣən/ (v)
contribuō
  1. een aandeel leveren

bijeenbrengen /bɛi'embrɛŋə(n)/ (v)
colligo
  1. bij elkaar brengen

bijeneter /bˈɛɪənˌeːtər/ (n)
merops
  1. een veelkleurige en insectenetende vogel die behoort tot één van de soorten van de Meropidae

bijenhouder /ˈbɛɪ̯.jə(n).ˌɦaʊ̯.dər/ /ˈbɛɪ̯.jə(n).ˌɦʌʊ̯.dər/ /ˈbɛː.jə(n).ˌɦɔʊ̯.dər/ (n)
apiarius
  1. iemand die bijen houdt voor het verkrijgen van honing

bijenhuis /bˈɛɪɛnhˌœys/ (n)
apiārium
  1.

bijenkorf /bˈɛɪəŋkˌɔrf/ (n)
alveus
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijenstal /bˈɛɪənstˌɑl/ (n)
apiārium

bijenteelt /ˈbɛː.jə(n)ˌteɫt/ (n)
apicultura
  1. het houden van bijen

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
superstitio
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig /bˈɛɪɣəlˌoːvəx/ (adj)
superstitiosus
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijhalen /bˈɛɪhˌaːlən/ (v)
intrōdūcō
  1.

bijkans /bɛɪˈkɑns/ (adv)
paense

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
securis, ascia
  1. een hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt...

bijlage /ˈbɛilaɣə/ (n)
additamentum
  1. een document dat bij een ander document of stuk tekst als aanhangsel is toegevoegd
  2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden

bijleggen /bˈɛɪlˌɛɣən/ (v)
augmentare
  1. toevoegen

bijleveren /bˈɛɪlˌeːvərən/ (v)
trādō
  1.

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
paense, fere
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijnaam /bˈɛɪnˌaːm/ (n)
cognomen, agnomen
  1. een breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijstaan /bˈɛɪstˌaːn/ (v)
adiuvō
  2. een helpende hand bieden

bijstand /bˈɛɪstˌɑnt/ (n)
auxilium
  1. hulp

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
mordere
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijval /bˈɛɪvˌɑl/ (n)
approbatio

bijvoegen /bˈɛɪvˌuɣən/ (v)
teneo
  1. als extra ergens aan toevoegen

bijvoegende wijs /bˈɛɪvˌuɣəndə ʋɛɪs/ (n)
coniunctivus, subiunctivus
  1. een werkwoordswijs waarmee men een wens of onzekerheid tot uitdrukking kan brengen.

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
verbum adiectum, adiectivum
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

bijvoorbeeld /bˈɛɪvˌɔːrbeːlt/ (abbreviation)
exempli gratia
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwonen /ˈbɛɪ̯.wo.nə(n)/ /ˈbɛɪ̯.ʋo.nə(n)/ /ˈbɛː.β̞o.nə(n)/ (v)
audio
  1. opzettelijk aanwezig zijn bij iets

bijwoord /bˈɛɪʋˌɔːrt/ (n)
adverbium
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bijziendheid /bɛɪzˈindhˌɛɪt/ (n)
myopia
  1. een afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

bijzin /bɛizɪn/ (n)
sententia subordinata
  1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin

bijzit /bˈɛɪzˌɪt/ (n)
concubina
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

bil /bɪl/ (n)
natis, clunis
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljet /bɪljˈɛt/ (n)
nota
  1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend

billijkheid /bˈɪlləkhˌɛɪt/ (n)
aequitās
  1. redelijkheid

bilnaad /bɪlnˈaːt/ (n)
crena analis
  1.

bilzekruid /bˈɪlzɛkrˌœyt/ (n)
alterculum
  1. giftige plant

binder /bˈɪndər/ (n)
glūtinātōr
  1. boekbinder

binding /bˈɪndɪŋ/ (n)
nexus

bindvlies /bɪndvlˈis/ (n)
tunica conjunctiva
  1. een slijmvlies dat de sclera en de binnenste zijde van de oogleden bedekt

bindweefsel /bɪndʋˈeːfsəl/ (n)
textus connectivus
  1. een vorm van weefsel dat deel uitmaakt van alle organen van het lichaam van mens en dier en een steunende, dan wel verzorgende functie heeft

binnen /bˈɪnən/ (preposition)
intus

binnengaan /bˈɪnənɣˌaːn/ (v)
ingredior
  1. ergens in gaan

binnenin /bˈɪnənˌɪn/ (adv)
intrā

binnenkomen /bˈɪnənkˌoːmən/ (v)
ascendo
  1. een ruimte betreden

binnenkort /bˈɪnənkˌɔrt/ (adv)
brevī
  1. binnen afzienbare tijd

binnenland /bˈɪnənlˌɑnt/ (n)
mediterrāneus
  1. een deel van een land dat ver van kust of grens gelegen is

binnenlaten /bˈɪnənlˌaːtən/ (v)
admittō

binnenoor /bˈɪnənˌoːr/ (n)
auris interna
  binnenoor

binnenst /bˈɪnənst/ (adj)
intimus
  1. met meest aan de binnenkant gelegen

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
biochemica, biochemia
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
biodiversitas
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biografie /bˌiɔɣraːfˈi/ (n)
biographia

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
biologica, biologia
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
biologicus, biologica, biologicum
  1. te maken hebbend met de biologie

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
biologus
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

bioscoop /bˌiɔskˈoːp/ (n)
cinematographus
  1. een gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
episcopatus
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

bismut /bˈɪsmɵt/ (n)
bisemutum

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
episcopus
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bit /bɪt/ (abbreviation)
frēnum
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bit /bɪt/ (n)
frēnum
  1. een metalen staaf die een paard in de bek gedaan wordt om het dier berijdbaar te maken.

bitter /bɪtər/ (adj)
acerbus, amarus
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bitterheid /bˈɪtərhˌɛɪt/ (n)
acerbitās
  1. de mate waarin iets een bittere smaak heeft

bitumen /bˈitymən/ (n)
bitumen
  1. een viskeuze vloeistof die van nature voorkomt als de minst vluchtige fractie van ruwe aardolie

bizon /bizˈɔn/ (n)
bison
  1. Bison bison, wilde buffel, vrij zwaar rund met brede massieve gehoornde kop

blaar /blaːr/ (n)
vesica
  1. onderhuidse vochtophoping

blaas /blˈaːs/ (n)
vesica
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument /blˌaːzɪnstrymˈɛnt/ (n)
instrumentum inflatile
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
folium, frons
  1. plat, groen onderdeel van planten
  2. vel papier

bladerloos /blˈaːdərlˌoːs/ (adj)
infrons
  zonder bladeren

bladgoud /blˈɑdɣʌʊt/ (n)
bractea
  1. een dun folie van goud dat wordt gebruikt voor decoratieve doeleinden

bladluis /blˈɑdlœys/ (n)
pulex
  1. een schadelijk klein insect dat zich voedt met het sap van jonge plantenscheuten en deze alzo vernietigt

bladzij /blɑdzˈɛɪ/ (n)
pāgina
  1. één kant van één blad papier

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
pagina
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaf /blˈɑf/ (n)
baubor
  1. het geluid van een hond

blaffen /blˈɑfən/ (v)
latrare
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blamage /blaːmˈaːʒə/ (n)
dehonestō
  1. een afgang veroorzaakt door eigen falen

blankvoorn /ˈblɑŋkforn̩/ (n)
rotta
  1. algemene vis

blasfemie /blˌɑsfəmˈi/ (n)
blasphēmia
  1. een uiting die als belastering van de godheid gezien wordt

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
bālō
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
caeruleus
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
caerulus, caeruleus
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauwe bes /blˈʌʊə bˈɛs/ (phraseologicalUnit)
myrtillus
  1. Vaccinium corymbosum, een plant uit de heifamilie (Ericaceae)

blauwe kiekendief /blˈʌʊə kˌikəndˈif/ (n)
Circus cyaneus
  1. Circus cyaneus, een roofvogel uit de familie van de arendachtigen Accipitridae

blauwe reiger /blˈʌʊə rˈɛɪɣər/ (n)
Ardea cinerea
  1. Ardea cinerea, een grote vogel met een lengte van circa 90 cm

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
flo
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
pallidus
  1. gering van kleur

bleekheid /blˈeːkhɛɪt/ (n)
aurūgō
  1.

blessure /blɛsˈyrə/ (n)
vulnus
  1. een verwonding die men door sportbeoefening heeft gekregen

blij /blɛi̯/ (adj)
gāvīsus

blijdschap /blˈɛɪdsxɑp/ (n)
laetitia
  1. een aangename stemming

blijgeestig /blɛɪɣˈeːstəx/ (adj)
passionatus
  1. fris en vrolijk

blijken /blˈɛɪkən/ (v)
appareo

blijspel /blɛɪspˈɛl/ (n)
comoedia
  1. een toneelstuk, film of boek dat het doel heeft het publiek te vermaken en aan het lachen te maken

blijven /blɛ.və(n)/ (v)
manere, perstare, remanere
  1. niet veranderen
commorari, morari, permanere
  3. ergens vertoeven

blik / blɪk/ (n)
ollula
  2. een cilindervormig afgesloten blikken vaatje

blikken /blˈɪkən/ (v)
age, agite (plural)
  1. in een bepaalde richting kijken

bliksem /blɪksəm/ (n)
fulmen, fulgur
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

blind /blɪnt/ (adj)
caecus
  1. niet in staat te zien

blinde /blˈɪndə/ (n)
caecus
  1. iemand die niet kan zien

blindedarmontsteking /blˈɪndədˌɑrmɔntstˌeːkɪŋ/ (n)
appendicitis

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
caecitas
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

blinken /blˈɪŋkən/ (v)
nitere
  1. in opvallende mate licht weerkaatsen of uitzenden

bloed /blˈut/ (n)
sanguis, cruor
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede /blˈudɑrmˌudə/ (n)
anaemia

bloeden /'bludən/ (v)
sanguinem mittō
  1. het vloeien van bloed

bloedig /blˈudəx/ (adj)
cruentō
  1. met bloed (bedekt)
  2. waarbij veel bloed vloeit, met veel slachtoffers

bloeding /blˈudɪŋ/ (n)
sanguinans

bloedserum /blˈudsɪːrˌɵm/ (n)
serum

bloeduitstorting /blˈudœytstˌɔrtɪŋ/ (n)
livor
  1. bloeduitstorting in de huid

bloedvat /blˈudvɑt/ (n)
vas sanguineum
  1. een bloedader

bloedverwantschap /blˈudvərʋˌɑntsxɑp/ (n)
cōnsanguinitās
  1. het genetisch aan elkaar verwant zijn

bloedzuiger /ˈblutsœyɣər/ (n)
hirudo
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloei /bluj/ /bluɪ̯/ (n)
flos
  1. het bloeien van boom of plant
  2. een toestand waarin iemand of iets op zijn best is

bloeien /blˈujən/ (v)
flōreō
  1. het dragen van open, actieve bloeiwijzen
floreō
  2. het bijzonder goed maken

bloeiwijze /blˈujʋɛɪzə/ (n)
inflorescentia
  1.

bloem /ˈblum/ (n)
flos
  1. een deel van plant met zaden

bloemkool /blumkˈoːl/ (n)
Brassica oleracea botrytis
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloempot /blˈumpɔt/ (n)
tēsta
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloes /blˈus/ (n)
pēlūsia
  1. kledingstuk

blok /blɔk/ (n)
caudex
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal

blokfluit /blˈɔkflœyt/ (n)
tibia recta
  1. een eenvoudig houten blaasinstrument

blokkade /blɔkˈaːdə/ (n)
obsessiō

blokkeren /blɔkˈɪːrən/ (v)
claudō
  1.de toe- of doorgang versperren

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
fulvus
  1.

bloot /blot/ (adj)
nuda

blootstellen /bloːtstˈɛlən/ (v)
exponere
  1.in aanraking doen komen met

blouse /blˈʌʊzə/ (n)
pēlūsia
  1. kledingstuk

blozen /blˈoːzən/ (v)
rubescō
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

blussen /blˈɵsən/ (v)
exstinguō
  1. het doven van een brand

blèren /blˈɪːrən/ (v)
bālō
  1. heel hard huilen
  2. blaten

boa /bˈoːaː/ (n)
boa
  1. zeer grote wurgslang

bocht /bˈɔxt/ (n)
flexus
  1. gebogen weg of pad
sinus
  2. een brede baai aan de kustlijn

bode /bˈoːdə/ (n)
nuntius
  1. iemand die gezonden wordt om een bericht, dienst, voorwerp enz. af te leveren

bodem /bˈoːdəm/ (n)
fundus
  1. een onderkant
terra
  2. de grond

boef /bˈuf/ (n)
defector
  1. 1.iemand die zich onbehoorlijk of misdadig gedraagt

boeg /bˈux/ (n)
rostrum
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld /bˈuxbeːlt/ (n)
insigne
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boei /buj/ (n)
attollo
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boeien /bujə(n)/ (v)
alligare
  1. kluisteren
  2. fascineren

boek /bˈuk/ (n)
liber, codex
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekbinder /bˈukbˌɪndər/ (n)
glūtinātōr

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
tomus
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boeken /ˈbukən/ (v)
seponere
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
librarium
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekerij /bˈukərˌɛɪ/ (n)
bibliothēca

boeket /bukˈɛt/ (n)
fasciculus florum
  1. een bos snijbloemen, vaak sierlijk gerangschikt

boekhouder /bˈukhˌʌʊdər/ (n)
perscriptor
  1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt

boekje /bˈukjə/ (n)
libellus
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
bibliopolium
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boel /bul/ (n)
quantitas

boeman /bumɑn/ (n)
larva
  1. een denkbeeldig wezen dat als schrikbeeld dient

boenen /'bunən/ (v)
cero
  2.Inwrijven met was tot het glanst.

boer /buːr/ (n)
agricola
  1. landbouwer

boerderij /bˌurdərˈɛɪ/ (n)
vicus, villa
  2. een onderneming van een boer

boerenheikneuter /bˈurɛnhˌɛɪknøːtər/ (n)
rupex
  1. een onbeschaafd, onwetend persoon

boerenkool /burə'kol/ (n)
crambe
  1. een kool met sterk gekrulde bladeren

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
hirundo
  1. een kleine trek- en zangvogel

boers /bˈurs/ (adj)
inconditus
  1. weinig beschaafd, weinig verfijnd

boete /bˈutə/ (n)
multa
  1. een bedrag dat je moet betalen als je een overtreding hebt begaan

boetseren /butsˈɪːrən/ (v)
humus

boetvaardig /butvˈaːrdəx/ (adj)
paenitens
  1. bereid om boete te doen als men een fout heeft gemaakt

boezem /bˈuzəm/ (n)
sinus
  1.

bohrium /bˈɔhriˌɵm/ (n)
bohrium
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bokaal /boːkˈaːl/ (n)
hama
  1. groot sierglas of sierbeker op een voet waaruit meerdere mensen kunnen drinken

boksen /bˈɔksən/ (n)
pugilatus
  1. een tactische vechtsport

boksen /bˈɔksən/ (v)
bōx
  1. vuistvechten als sport

bokser /bˈɔksər/ (n)
pugil
  1. een persoon die het boksen beoefent

bokshandschoen /bˌɔkshɑndsxˈun/ (n)
caestus
  1. handschoenen die gedragen moeten worden tijdens het boksen

bol /bɔl/ (n)
sphaera
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolhoop /bɔlhˈoːp/ (n)
globōsus
  1. een bolvormige groep sterren zoals die in galactische halo's kunnen worden aangetroffen

bolstaand /bˈɔlstaːnt/ (adj)
prominere
  1.

bom /bɔm/ (n)
bomba, pyrobolus
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bombarderen /bˌɔmbɑrdˈɪːrən/ (v)
bombardare
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bomen /bomə(n)/ (v)
narrare
  1. langdurig en uitgebreid praten over minder belangrijke zaken

bompa /bˈɔmpaː/ (n)
avus
  1.

bondgenoot /bˌɔndɣənˈoːt/ (n)
socius
  1. een andere macht waarmee een afspraak gemaakt is aan dezelfde zijde te zullen strijden

bondig /bˈɔndəx/ (adj)
astrictus

bonenkruid /bˈoːnəŋkrˌœyt/ (n)
cunila

bonkig /bˈɔŋkəx/ (adj)
osseus
  1. groot, grof en weinig verfijnd

bontgekleurd /bˈɔntɣɛklˌøːrt/ (adj)
versicolor
  1. voorzien van verschillende, felle kleuren

bonzen /bˈɔnzən/ (v)
lībra
  1. bij herhaling slaande, een luid, laag geluid maken

boodschap /bˈoːdsxɑp/ (n)
nuntius
  1. overgebracht bericht

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ (n)
cursor
  1. berichtenoverbrenger

boog /box/ (n)
arcus
  1. wapen

boogschutter /bˈoːxsxɵtər/ (n)
sagittarius, arcarius
  1. iemand die schiet met een boog

boom /boːm/ (n)
arbor
  1. Meerjarige plant met houten stam

boombast /ˈbom.bɑst/ (n)
baubor

boomgaard /bˈoːmɣaːrt/ (n)
pōmārium
  1. een stuk grond met vruchtbomen

booming /bˈoːmɪŋ/ (adj)
dives
  1.

boomkunde /ˈbom.kɵn.də/ /ˈbom.kʏn.də/ (n)
dendrologia

boomschors /ˈbom.sxɔrs/ /ˈbom.sχɔrs/ (n)
baubor
  1. het dode buitenste deel van de bast van een boom

boomstam /'bomstɑm/ (n)
truncus
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boon /bˈoːn/ (n)
phaseolus, faba
  1. een eetbare peulvrucht

boor /bˈoːr/ (n)
borium
  2. een chemisch element en een zwart metalloïde

boos /bos/ (adj)
iratus
  1. kwaad, woedend

boosaardig /bo'zardəx/ (adj)
ater
  1. met de intentie om kwaad te doen

boosheid /bˈoːshɛɪt/ (n)
īra
  1. de hoedanigheid van het boos zijn
malignitas
  2. de hoedanigheid van het kwaadaardig zijn

booswicht /bˈoːsʋɪxt/ (n)
defector

boot /bˈoːt/ (n)
scapha
  1. een klein vaartuig

borax /bˈoːrɑks/ (n)
santerna

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
tabula nigra scriptoria
  2. Vlak voorwerp aan een muur
patera
  [1] Schijfvormig voorwerp

bordeel /bɔrdˈeːl/ (n)
fornix
  1. een huis waarin tegen betaling seksuele diensten worden aangeboden

borduren /bɔrdˈyrən/ (v)
acū pingo
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

boren /bˈoːrən/ (v)
terebrō
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borg /bˈɔrx/ (n)
sponsor
  1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag
nexus
  2. borgsom, borgtocht, waarborgsom, cautie

borgstelling /'bɔrxstɛlɪŋ/ (n)
confiscō
  1.

borgtocht /bˈɔrxtɔxt/ (n)
fideiussiō
  1. overeenkomst waarbij een borg zich garant stelt
vadimōnium
  2.

borium /bˈoːriˌɵm/ (n)
borium
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borst /bˈɔrst/ (n)
pectus
  1. bovenste deel van de voorkant van de romp van mens of dier
mamma, pectus
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeen /bɔrstbˈeːn/ (n)
sternum
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstelig /bˈɔrstələx/ (adj)
saetōsus

borstkas /bˈɔrstkɑs/ (n)
thorax
  1. geraamte van de borst

borstvoeding /bˈɔrstvudˌɪŋ/ (n)
nūtrīcātus

bos /bɔs/ (n)
silva
  1. een groep bomen

bosbes /bɔzbˈɛs/ (n)
vaccīnium
  1. wilde bessendragende struik in Europa

bosuil /bˈoːzœyl/ (n)
Strix aluco
  1. uilensoort die zowel tijdens de dag als 's nachts kan jagen

bot /bˈɔt/ (adj)
hebes
  1. stomp
inconditus
  2. onbeleefd

bot /bˈɔt/ (n)
os
  1. onderdeel van het skelet

botanicus /boːtˈaːnikˌɵs/ (n)
botanica

botanie /bˌoːtaːnˈi/ (n)
botanica
  1. een onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van planten

boter /ˈbotər/ (n)
butyrum
  1. zuivelproduct

boterbloem /bˌoːtərblˈum/ (n)
rānunculus
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterzuur /bˌoːtərzˈyr/ (n)
acidum butyricum
  1. CH₃(CH₂)₂COOH

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
collidi
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen
  2. in een conflict of ruzie geraken

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
collisio
  1. het botsen

boudweg /bˈʌʊdʋɛx/ (adv)
audaciter
  1. zelfverzekerd, gedurfd

bouillon /bˌʌʊɪlˈɔn/ (n)
iūs
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
construere, struere, aedificare, munire, emunire
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

bouwer /bˈʌʊər/ (n)
aedificātor
  1. een persoon die dingen bouwt

bouwvallig /bʌʊvˈɑləx/ (adj)
cariōsus

bouwwerk /bˈʌʊʋɛrk/ (n)
aedificatio
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
super
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovenbeen /bˈoːvənbˌeːn/ (n)
femur
  1.bovenbeen

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
amplius
  1. op de koop toe, daarenboven

bovendrijven /bˈoːvəndrˌɛɪvən/ (v)
volito
  2. aan de oppervlakte komen

bovenkaak /bˈoːvənkˌaːk/ (n)
maxilla
  1. één van de beenderen van de schedel

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
divinus
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

bovenst /bˈoːvənst/ (adj)
summus
  1.

braak /brˈaːk/ (n)
sufflāminō
  2. werktuig om vlas of hennep te braken of te kneden.

braam /brˈaːm/ (n)
rubus
  1. struik & 2. vrucht
lappa
  3. beschadiging op een (metaal)oppervlak

brabbelen /brˈɑbələn/ (v)
blaterō
  1. slecht en onduidelijk praten met name van baby's

braden /brˈaːdən/ (v)
frīgō
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

braken /brakə(n)/ (v)
vomitō
  1. genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen

brallerig /brˈɑlərəx/ (adj)
iactans
  1.

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
incendium
  1. een verbranding met vuur

branden /brˈɑndən/ (v)
ardeo
  1. verteerd worden door vuur

brandend /brˈɑndənt/ (adj)
flagrans

brandewijn /brˈɑndəʋˌɛɪn/ (n)
aqua vitae
  1. een soort sterke drank

brandhout /brˈɑndhʌʊt/ (n)
cremium
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandkast /brˈɑndkɑst/ (n)
fidus

brandnetel /brˈɑndnətˌɛl/ (n)
urtica
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandstichter /brˈɑndstɪxtər/ (n)
incendiārius
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandweerman /brˈɑndʋɪːrmˌɑn/ (n)
vigil ignis
  1. lid van de brandweer

brasem /brˈaːzəm/ (n)
sparulus
  1. karperachtige vis

brassière /brˌɑsiˈɛrə/ (n)
strophium
  1. dameskledingstuk

breed /brˈeːt/ (adj)
latus

breedheid /brˈeːdhɛɪt/ (n)
pinguitūdō
  1.

breedte /brˈeːtə/ (n)
lātitūdō
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte
  2. deel van een meridiaan vanaf evenaar

breedtegraad /brˌeːtɛɣrˈaːt/ (n)
lātitūdō
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breekijzer /brˈeːkɛɪzər/ (n)
vectis
  1. stevige metalen stang, meestal voorzien van een gespleten einde, de koevoet, gebruikt om zaken open te breken.

breeuwen /brˈeʊən/ (v)
calafatare
  1.

brein /brɛi̯n/ (n)
cerebrum
  1. orgaan

breken /brˈeːkən/ (v)
cōnfringō
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brems /brˈɛms/ (n)
tabanus

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
addō
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

breuk /brˈøːk/ (n)
cele
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen
fractūrā
  2. een gebroken gedeelte van een object

brevier /breːvˈir/ (n)
breviarium

brief /brif/ (n)
epistula
  1. verzonden geschreven boodschap

bries /bris/ (n)
aura
  1. zachte frisse wind

bril /brˈɪl/ (n)
perspicillum
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

briljant /brɪljˈɑnt/ (adj)
lūculentus
  1. buitengewoon slim

briljant /brɪljˈɑnt/ (n)
lūculentus
  1. een slijpvorm voor onder andere diamant

brilmontuur /brˌɪlmɔntˈyr/ (n)
aedes
  1. de houder waarin brillenglazen zijn gevat

brilveer /brɪlvˈɪr/ (n)
aedes
  1. het scharnierend zijstuk van een brilmontuur dat over de oorschelp ligt

brits /brˈɪts/ (n)
grabātus
  1. een provisorisch bed, een houten veldbed

broeden /'bru.də(n)/ (v)
incubare
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broeder /brudər/ (n)
frater
  1. een broer

broederschap /brˈudərsxˌɑp/ (n)
frāternitās
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broek /bruk/ (n)
brācae
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broekie /brukˈi/ (n)
frustum puerī
  1. jonge man

broekriem /brukrˈim/ (n)
lorum
  1. riem die dient om een broek op te houden

broer /bruːr/ (n)
frater
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

brok /brˈɔk/ (n)
glaeba
  1. een blok met een grillige vorm, stuk van iets groters

brol /brˈɔl/ (n)
cacō
  1.

bromium /brˈoːmiˌɵm/ (n)
bromium
  1. wetenschappelijke naam voor het scheikundig element Broom

brommerig /brˈɔmərəx/ (adj)
gannītus
  1.

bron /ˈbron/ (n)
fons
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

brons /brˈɔns/ (n)
aes (mixtura), aes

bronwater /brˈɔnʋaːtər/ (n)
aqua fontana
  1. water dat uit de grond is gehaald, gebruikt als drinkwater of geneeskrachtig water

brood /broːt/ (n)
panis
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broom /brˈoːm/ (n)
brōmium

broos /brˈoːs/ (adj)
fragilis
  1. niet stevig

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
pons
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
sponsa
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom /brˈœydəɣˌɔm/ (n)
sponsus
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidsbed /brˈœydzbɛt/ (n)
thalamus
  1. huwelijksbed

bruidsschat /brˈœydsxɑt/ (n)
dōs
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruidstaart /brˈœytstaːrt/ (n)
mustāceus
  1.

bruikbaar /brˈœykbaːr/ (adj)
ūtilis
  1. nuttig, eenvoudig in het gebruik

bruiloft /brˈœylɔft/ (n)
taeda
  1. feestelijke gelegenheid waarbij twee personen in de echt verenigd worden

bruiloftstaart /brˈœylɔftstˌaːrt/ (n)
mustāceus
  1.

bruin /brœʏn/ (adj)
brunneus
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruin /brœʏn/ (n)
brunneus
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (phraseologicalUnit)
ursus arctos
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

brutaal /bry'tal/ (adj)
temerarius

bruusk /brˈysk/ (adj)
abruptus

budget /bʏdˈʒɛt/, /ˈbʏdʒɛt/ (n)
pecuniae ratio

budgettair /bˌɵdɣɛtˈɛr/ (adj)
pecuniae ratio
  1. met betrekking tot een budget, begroting

buffel /'bɵfəl/ (n)
bubalus
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer /bˈɵfər/ (n)
conditorium intermedium
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

buffet /ˈbyfɛt/ (n)
abacus
  1. meubelstuk waarin men tafelgoed en -zilver opbergt
  2. toonbank waarop allerlei etenswaar ligt die men kan bekomen of zelf pakken

buideldier /bˌœydɛldˈir/ (n)
marsupial
  1. zoogdiersoort waarvan de wijfjes een buidel hebben

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
curvō
  1. krommend vervormen

buiging /bˈœyɣɪŋ/ (n)
flexio

buigzaam /bˈœyxzaːm/ (adj)
flexibilis

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
venter, alvus
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikloop /bœyklˈoːp/ (n)
alvei profluvium

buikvlies /bœykvlˈis/ (n)
omentum
  1.

buis /bˈœys/ (n)
tubus
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buit /bœʏ̯t/ /bœːt/ (n)
exuviae
  goederen gewonnen door diefstaf of verovering

buiten /ˈbœʏ̯tə(n)/ /ˈbœːtə(n)/ (adv)
extrā

buitendien /bˈœytəndˌin/ (adv)
praeterhāc

buitenissig /bˈœytənˌɪsəx/ (adj)
prōdigus

buitenlands /bˈœytənlˌɑnts/ (adj)
advena
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitensluiten /bˈœytənslˌœytən/ (v)
exclūdō

buizerd /bˈœyzɛrt/ (n)
buteo buteo
  1. Buteo buteo, een middelgrote roofvogel die vooral van veldmuizen leeft

bul /bʏl/ (n)
taurus
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
bōs
  2. pauselijke oorkonde

buldog /bˈɵldɔx/ (n)
Molossus
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken, destijds gefokt om tegen stieren te vechten

bult /bˈɵlt/ (n)
gibbus

bultig /bˈɵltəx/ (adj)
impolītus
  1.

bundel /bˈɵndəl/ (n)
fascis
  1. zijdelings bijeengehouden verzameling langwerpige voorwerpen

bunzing /bˈɵnzɪŋ/ (n)
mustella
  1. klein marterachtig, behendig roofdiertje

bureau /byˈro/ (n)
mensa scriptoria
  1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk
munus
  2. een (politie)kantoor

burger /bˈɵrɣər/ (n)
cīvis
  1

burgeroorlog /bˈɵrɣɪːrˌɔːrlɔx/ (n)
bellum civili, bellum civile
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burijn /byrˈɛɪn/ (n)
Caelum
  1. beitel met ruitvormige punt
  2. een sterrenbeeld zichtbaar aan het zuidelijk halfrond

bustehouder /bˈɵstəhˌʌʊdər/ (n)
strophium, fascia
  1. kledingstuk voor vrouwen.

butaan /bytˈaːn/ (n)
butanum
  1. C₄H10

buur /byr/ (n)
adcola
  1. een persoon die in andermans omgeving woont

buurman /byrmɑn/ (n)
adcola
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
vicus
  1. een (deel van een) wijk

buurvrouw /bˈyrvrʌʊ/ (n)
vicina
  1. vrouw woonachtig in het belendende huis

byte /bɑjt/ (n)
octetus
  1. het kleinste adresseerbare gedeelte van een computergeheugen

bèta /bətˈaː/ (n)
bēta

cadeau /kaˈdoː/ (n)
donatio
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadmium /kˈɑdmiˌɵm/ (n)
cadmium
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

café /kɑ'fe/ (n)
cafeum
  1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen

calcium /kˈɑlsiˌɵm/ (n)
calcium
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculatie /kˌɑlkylˈaːtsi/ (n)
calculātiō
  1. berekening

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ (n)
calculator
  1. machine

calculeren /kˌɑlkylˈɪːrən/ (v)
computo
  1. rekenen

californium /kˈaːlifˌɔrniˌɵm/ (n)
californium
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie /kˌaːloːrˈi/ (n)
calor
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

camera /ˈkaməˌra/ (n)
camera photographica
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

campagne /kɑmˈpɑɲə/ (n)
expedītiō

canon /'ka.nɔn/ (n)
canon
  1. de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren

canonicaat /kˌaːnoːnikˈaːt/ (n)
canonicatus
  1. de waardigheid en taken van een kanunnik

cantharel /ˌkɑntaˈrɛɫ/ (n)
cantharellus cibarius
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
facultās
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
Hydrochoerus
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier dat voorkomt in het waterrijke gebied van Brazilië en Noord-Argentië

capillair /kˌaːpɪlˈɛr/ (n)
adiantum
  1. een haarvat, het kleinste vat van de bloedsomloop

capitulatie /kˌaːpitylˈaːtsi/ (n)
dēditiō
  1. overeenkomst om het verzet te staken

capronzuur /kˌɑprɔnzˈyr/ (n)
acidum capronicum
  1. CH₃(CH₂)₄COOH

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ (n)
cucullus
  1. hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk

carbidgas /kˈɑrbɪdɣˌɑs/ (n)
acetylenum
  1. carbidgas/acetyleen

carbonzuur /kˌɑrbɔnzˈyr/ (n)
acidum carboxylicum
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

cardioloog /kɑrdijo'lox/ (n)
cardiologus

carnaval /kˈɑrnaːvˌɑl/ (n)
carnelevarium
  1. een volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden, en dat plaatsvindt gedurende de vier dagen die aan de vastentijd voorafgaan

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
carnivora
  1. een vleesetend dier

carrière /kˌɑɾriˈɛrə/ (n)
curricŭlum
  1. loopbaan, maatschappelijke positie

cashew /kˈɑshɛw/ (n)
anacardium occidentale

casino /kaːzˈinoː/ (n)
aleatorium
  1. een gelegenheid waar in een luxe omgeving gegokt wordt

cassave /kɑsˈaːvə/ (n)
mandioca
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

castraat /kˈaːstraːt/ (n)
castratus

casus /kˈaːzɵs/ (n)
casus
  1. een naamval

cataract /kˈaːtaːrˌɑkt/ (n)
cataracta
  1. grijze staar, een troebeling van de ooglens die het zien verstoort

catastrofe /kˌaːtɑstrˈoːfə/ (n)
cataclysmos
  1. een algemene ramp

categorie /kˌaːtəɣoːrˈi/ (n)
categoria
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

caudaal /kʌʊdˈaːl/ (adj)
caudalis
  1. met betrekking tot het (staart) uiteinde, ook gebruikt voor het onderste deel van ruggemerg

cavalerie /kˌaːvaːlərˈi/ (n)
equitatus
  1. strijdmacht te paard

cavia /kˈaːviˌaː/ (n)
Cavia porcellus
  1. een Zuid-Amerikaans knaagdier dat vooral als huisdier gehouden wordt

caviteit /kˌaːvitˈɛɪt/ (n)
cavea
  1. een gat of ruimte bijv. gaatje door tandbederf

ceder /ˈsedər/ (n)
cedrus
  1. Cedrus, een boom uit het geslacht van coniferen dat behoort tot de dennenfamilie

cel /sɛl/ (n)
cellula
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit

celebreren /sˌeːlɛbrˈɪːrən/ (v)
celebrare
  1. plechtig herdenken

celibatair /sˌeːlibaːtˈɛr/ (adj)
caelebs

celkern /sɛlkɛrən/ (n)
nucleus
  1.

cello /sˈɛloː/ (n)
violoncellum
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

cement /seːmˈɛnt/ (n)
caementum
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
censura
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

centaur /sˈɛntʌʊr/ (n)
centaurus
  1.

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
centimetrum
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal /sɛntrˈaːl/ (adj)
medius
  1. in het midden gelegen

centrifugeren /sˌɛntrifyɣˈɪːrən/ (v)
dīvidō
  1. met een centrifuge scheiden, zuiveren of drogen

centrum /sˈɛntrɵm/ (n)
centrum
  1. middelpunt

centurion /sˌɛntyriˈɔn/ (n)
centuriō
  1. romeins legeraanvoerder die leiding geeft aan honderd soldaten

ceramiek /sˌɪːraːmˈik/ (n)
fictilia

cerebraal /sˌɪːrɛbrˈaːl/ (adj)
cerebralis
  1. met betrekking tot de grote hersenen

ceremonie /sˌɪːrəmoːnˈi/ (n)
caerimōnia
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium /sˈɪːriˌɵm/ (n)
cerium

cesium /sˈeːziˌɵm/ (n)
caesium

challenger /ʃˈɑlɛŋər/ (n)
adversarius
  1.

champignon /ˌʃɑmpiˈjɔn/ (n)
Agaricus campestris
  1. Agaricus bisporus en Agaricus bitorquis, een eetbare en speciaal gekweekte witte paddenstoel

chaos /ˈxaɔs/ (n)
chaos
  1. grote wanorde

charlatan /ʃˈɑrlaːtˌɑn/ (n)
magus

charmant /ʃɑrmˈɑnt/ (adj)
amoenus
  1. aangenaam in omgang

charme /sjarme/ (n)
lepos
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

charmeur /ʃɑrmˈøːr/ (n)
dēlēnītor
  1. iemand die vrouwen weet te bekoren

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
fabulor
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
auriga
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

checken /ˈtʃɛkən/ (v)
verifico
  1. controleren, nakijken

chef /ʃɛf/ (n)
archimagirus
  1. de baas, iemand die de leiding heeft

chemie /xeːmˈi/ (n)
chemia
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

cherub /ˈxerʏp/ (n)
cherub
  1.

chijl /xɛil/ (n)
chymus
  1. lymfe met veel vet zoals de darmvlokken die bij de spijsvertering uit de darminhoud opnemen en in de chylusvaten afscheiden

chillen /ˈtʃɪlə(n)/ (v)
algor
  1. tot rust komen, ontspannen

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
satyrus
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chirograaf /ʃˌirɔɣrˈaːf/ (n)
chirographum
  1. niet bezegelde, door identieke gedeeltes bevestigde oorkonde

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
chirurgus
  1. specialist

chirurgie /ʃˌirɵrɣˈi/ (n)
chirurgia
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor /xlˈoːr/ (n)
chlorium

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
cacaotica
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

cholera /χoləra/ (n)
cholera
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol /xˈoːlɛstˌɪːrɔl/ (n)
cholestērolum
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
christianus
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
Christianus, Christiana, christianus
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
Christianismus
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromium /xrˈoːmiˌɵm/ (n)
chromium

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
chromosoma
  1. staafachtig lichaampje

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
chronicum
  1. voortdurend, aanhoudend

chroom /xrˈoːm/ (n)
chromium

chylus /ˈxilʏs/ (n)
chymus
  1. lymfe met veel vet zoals de darmvlokken die bij de spijsvertering uit de darminhoud opnemen en in de chylusvaten afscheiden

cicade /sikˈaːdə/ (n)
cicada
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cider /sˈidər/ (n)
pomacium
  1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap

cijfer /sˈɛɪfər/ (n)
nota numeri
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cijns /sˈɛɪns/ (n)
stipendium

cilinder /sˈilɪndər/ (n)
cylindrus

cinema /sinˈeːmaː/ (n)
cinematographus
  1.

cipier /sipˈir/ (n)
carcerārius
  1. een gevangenbewaarder

cipres /sɪprˈɛs/ (n)
cupressus
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee een soort conifeer

circuit /sˌɪrkuˈi/ (n)
circuitus
  1. omloop voor snelheidswedstrijden
  2. elektronisch netwerk

circus /sˈɪrkɵs/ (n)
circus
  1.

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
circulus, circulum

cirkelen /sˈɪrkələn/ (v)
circulum
  1. in cirkels ronddraaien of rondvliegen

cirrocumulus /sˈɪɾroːkˌymylˌɵs/ (n)
cirrocumulus
  1. een soort wolk die op grote hoogte, 6 tot 10 km in grotere velden voorkomt, vaak een golfachtige structuur heeft en de aankondiger van een komend koufront is

cirrus /'sɪrɵs/ (n)
cirrus
  1. een zeer hoog drijvende wolk die eruitziet als katoenvlokken, pluimen of veren, in regelmatige strepen aan de hemel verdeeld

citaat /siˈtat/ (n)
commemoratio
  1. een letterlijke passage die door iemand anders aangehaald wordt uit een bron

citer /sˈitər/ (n)
cithara
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citeren /sitˈɪːrən/ (v)
appello
  1. letterlijk aanhalen wat iemand anders over een onderwerp gezegd of geschreven heeft

citroen /sɪtrˈun/ (n)
citreus
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

civiele techniek /sivˈilə tɛxnˈik/ (n)
ars ingeniaria civilis

classificatie /klˌɑsifikˈaːtsi/ (n)
classificatio

classificeren /klˌɑsifisˈɪːrən/ (v)
discribō

claustrofobie /klʌstrofoˈbiː/ /klʌustrofoˈbiː/ (n)
claustrophobia
  1. vrees voor afgesloten ruimten

clement /kleːmˈɛnt/ (adj)
clēmēns
  1. het toegevend zijn van een gezagdrager ten opzichte van de minderen

clitoris /klˈitoːrˌɪs/ (n)
clitoris
  1. gevoelig orgaan bovenaan de schaamspleet van de vrouw dat voor de seksuele opwinding zorgt

cloaca /kloːˈaːkaː/ (n)
cloaca
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
balatrō
  1. komische artiest

club /klɵp/ (n)
sodālitās
  1. een besloten gemeenschap waarin de leden hun gemeenschappelijke belangen...

co- /kˈoː/ (prefix)
collēga

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
coalitus
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

cocaïne /kˌoːkaːˈinə/ (n)
cocainum
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cocktail /kˈɔktɑjl/ (n)
gallicauda
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

codicil /kˈoːdisˌɪl/ (n)
cōdicillus

cognitief /kɔxniˈtif/ (adj)
cognitivus
  1. met betrekking tot het leerproces

coherent /kˌoːhɪːrˈɛnt/ (adj)
contextus

coiffure /kʋɑfˈyrə/ (n)
tōnsus
  1. de vorm en de manier waarin iemand zijn haar draagt

collaps /kˈɔlɑps/ (n)
debilitatio
  1. flauwvallen

collecteren /kˌɔlɛktˈɪːrən/ (v)
collecta

collectie /kɔlˈɛksi/ (n)
collēctus

collectioneren /kˌɔlɛkʃoːnˈɪːrən/ (v)
collecta

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
collēga
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
schola
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

collusie /kɔlˈyzˌi/ (n)
collusio
  1,2. collusie

coloradokever /kˈoːloːrˌaːdoːkˌeːvər/ (n)
Leptinotarsa decemlineata
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel rugschild dat is...

colporteren /kˌɔlpɔrtˈɪːrən/ (v)
disporto

combinatie /kˌɔmbinˈaːtsi/ (n)
combinatio

comfort /kɔnˈfɔrt/ (n)
alloquor
  1. een toestand waarin men zonder onrust, vrees of verlegenheid is

comfortabel /kˌɔmfɔrtˈaːbəl/ (adj)
commodus
  1. gerieflijk

comité /kˌoːmitˈeː/ (n)
consilium

commandant /kˌɔmɑndˈɑnt/ (n)
imperātor
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commanderen /kˌɔmɑndˈɪːrən/ (v)
imperare
  2. bevelen

commando /kɔmˈɑndoː/ (n)
imperium
  1. bevel, leiding
  4. opdracht om een bepaald proces uit te voeren

commercie /kˌɔmərsˈi/ (n)
commercium

commissie /kɔmˈɪsi/ (n)
commissio
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

commotie /kɔmˈoːtsi/ (n)
rumor
  1. onrust bij een groep mensen

commotio /kˈɔmoːtˌioː/ (n)
turba
  1. schudding, gebruikt voor hersenschudding

communautair /kˌɔmynʌʊtˈɛr/ (adj)
communalis
  1. betrekking hebbend op de gemeenschap

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
communicatio
  1. het uitwisselen van informatie

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
communismus
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

compact /kˈɔmpɑkt/ (adj)
compectum
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compacteren /kˌɔmpɑktˈɪːrən/ (v)
compectum
  1. het volume van iets kleiner maken

compenseren /kˌɔmpənsˈɪːrən/ (v)
compensō
  1. iets goed (proberen te) maken, terug in balans brengen

competitie /kˌɔmpətˈitsi/ (n)
certāmen
  1. wedijver, concurrentie

compiler /kˈɔmpilər/ (n)
compīlātor
  1. (informatica) computerprogramma dat een in een brontaal geschreven programma (broncode) vertaalt in een semantisch equivalent programma in een doeltaal (objectcode) (en meestal tegelijk met andere programma´s 'linkt')

compleet /kɔmplˈeːt/ (adj)
admodum
  1. volledig, voltallig

complement /kˌɔmpləmˈɛnt/ (n)
complementum

complex /kɔmplɛks/ (adj)
complex
  1. ingewikkeld

component /kˌɔmpoːnˈɛnt/ (n)
pars
  1. een deel van een geheel

componeren /kˌɔmpoːnˈɪːrən/ (v)
compōnō

compositie /kˌɔmpoːzˈitsi/ (n)
compositio
  1. een muziekstuk, werkstuk van een componist
  2. samenstelling

comprimeren /kˌɔmprimˈɪːrən/ (v)
comprimō
  1. samenpersen, compact maken

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
computatrum
  1. informatieverwerkende machine

computerspel /kɔmpjˈutərspˌɛl/ (n)
ludus computatri
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computerwetenschap /kɔmpjˈutərʋˌeːtənsxˌɑp/ (n)
informatica

concentratie /kˌɔnsəntrˈaːtsi/ (n)
animadversio

concentreren /kˌɔnsəntrˈɪːrən/ (v)
animadverto
  1. op één plek samenbrengen
  2. zich ~ op één zaak toespitsen

concentrisch /kɔnsˈɛntris/ (adj)
concentricus
  1. van cirkels of bollen dat ze het zelfde middelpunt hebben (maar niet dezelfde straal)

concept /kɔnˈsɛpt/ (n)
conceptum
  1. een ontwerp, een project

concert /kɔnsˈɛrt/ (n)
consulere
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

concessie /kɔnsˈɛsi/ (n)
concessum
  2-3

concilie /kˌɔnsilˈi/ (n)
concilium

conclaaf /kɔnklˈaːf/ (n)
conclave
  1. een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
coniecto
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
clausula

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
concretus
  2. in realiteit bestaand

concubine /kˌɔnkybˈinə/ (n)
concubina
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrentie /kˌɔnkɵɾrˈɛntsi/ (n)
certāmen
  1.

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
condensatio

condensator /kˌɔndənsˈaːtɔr/ (n)
condensatrum
  1. elektrische component

conditie /kɔndˈitsi/ (n)
conditio
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom /kɔndˈoːm/ (n)
praeservativum

conferentie /kˌɔnfɪːrˈɛntsi/ (n)
colloquium

confirmatie /kˌɔnfɪrmˈaːtsi/ (n)
confirmatiō
  1.

confirmeren /kˌɔnfɪrmˈɪːrən/ (v)
ratihabeo

confiseur /kˌɔnfizˈøːr/ (n)
crustulārius

confisqueren /kˌɔnfɪskˈɪːrən/ (v)
auferō
  1. van staatswege in beslag nemen

conflict /kˈɔnflɪkt/ (n)
conflictio

conglomeraat /kˌɔŋloːmɪːrˈaːt/ (n)
conglomero
  1. samenklontering van verschillende bedrijven

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
conventus
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

congé /kɔŋˈeː/ (n)
missiō

conjunctief /kˌɔɲɵnktˈif/ (n)
coniunctivus, subiunctivus
  1. een werkwoordswijs waarmee men een wens of onzekerheid tot uitdrukking kan brengen.

connectie /kɔnˈɛksi/ (n)
nexus

consacreren /kˌɔnsɑkrˈɪːrən/ (v)
consecrō
  1. consecratie verrichten

consensus /kɔnˈsɛnzʏs/ (n)
consensus

consequent /kˌɔnsəkvˈɛnt/ (adj)
congruens

consequentie /kˌɔnsəkvˈɛntsi/ (n)
consequentia
  1. een noodzakelijk gevolg

conserveren /kˌɔnsərvˈɪːrən/ (v)
conservare
  1.

consistorie /kɔnsɪstɔˈri/ (n)
concilium
  1. een vergadering van de paus met het college van kardinalen

constant /kɔnstˈɑnt/ (adj)
constans
  1. Altijd onveranderlijk

constateren /kɔnsta'terə(n)/ (v)
comperiō
  1. vaststellen

consternatie /kˌɔnstərnˈaːtsi/ (n)
consternatio
  1. een situatie waarin men zich geen raad meer weet

constructie /xxxx/ (n)
compingō

construeren /kˌɔnstryˈɪːrən/ (v)
compingō

consul /ˈkɔnsʏl/ (n)
consul
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulteren /kˌɔnsɵltˈɪːrən/ (v)
sciscitor
  1. raadplegen, advies vragen

consument /kɔnzyˈmɛnt/, /kɔnsyˈmɛnt/ (n)
cōnsumptor
  1. algemene term voor personen, huishoudens die goederen en diensten verbruiken die worden geproduceerd in de economie

consumeren /kˌɔnsymˈɪːrən/ (v)
peredō
  1. verorberen
  2. verbruik van goederen en diensten in de economie

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
contactus
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contempleren /kˌɔntɛmplˈɪːrən/ (v)
dispecto

contemporain /kˈɔntɛmpˌoːrɑjn/ (adj)
aequālis
  1.

contest /kˈɔntɛst/ (n)
dīmicātiō

continent /kˌɔntinˈɛnt/ (n)
continere
  1. een werelddeel

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ (v)
continuo
  1. voortzetten

continuïteit /kˌɔntinˌyitˈɛɪt/ (n)
continuitas

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
contractus
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

contracteren /kˌɔntrɑktˈɪːrən/ (v)
nanciscor
  1. een contract sluiten

contradictio in terminis /kˈɔntraːdˌɪktiˌoː ɪn tˈɛrminˌɪs/ (n)
contradictio in terminis
  1. een tegenstrijdigheid in de woorden, een innerlijke tegenspraak

contrareformatie /kˌɔntraːrˌeːfɔrmˈaːtsi/ (n)
contrareformatio

contrast /kˈɔntrɑst/ (n)
oppositio
  1. opvallende tegenstelling

controle /kɔntrˈoːlə/ (n)
dominatus

controleren /kˌɔntroːlˈɪːrən/ (v)
impero
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

controleur /kˌɔntroːlˈøːr/ (n)
moderātor
  1. iemand die belast is met de controle

contusie /kɔntˈyzˌi/ (n)
contusio
  1. kneuzing

conventioneel /kˌɔnvənʃoːnˈeːl/ (adj)
conventionalis
  1. wat door het vaste gebruik bepaald is

converseren /kˌɔnvərsˈɪːrən/ (v)
colloquor
  1. een geprek voeren

copernicium /kˈoːpərnˌisiˌɵm/ (n)
copernicium
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

copieus /kˌoːpijˈøːs/ (adj)
cōpiōsus
  1. rijkelijk, overvloedig

copuleren /kˌoːpylˈɪːrən/ (v)
coeo
  1. geslachtsgemeenschap hebben

corporeel /kˌɔrpoːrˈeːl/ (adj)
corporeus
  1. lichamelijk

correct /kˈɔɾrɛkt/ (adj)
correctus
  1.

correctie /kɔɾrˈɛksi/ (n)
correctio
  1. verbetering

corresponderen /kˌɔɾrɛspɔndˈɪːrən/ (v)
congruō

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ (v)
corrigō
  1. iets van fouten ontdoen

corrosie /kˌɔɾroːzˈi/ (n)
corrosio
  1. roest, een langzame verbinding met zuurstof

corrupt /kˈɔɾrɵpt/ (adj)
corruptus
  1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken

corruptie /kɔɾrˈɵpsi/ (n)
corruptio
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

cortex /kˈɔrtɛks/ (n)
cortex
  1. schors

cosmeticum /kˈɔsmətˌikɵm/ (n)
offūcia
  1. schoonheidsmiddel

couperen /kʌʊpˈɪːrən/ (v)
scalpere

couperose /kˌʌʊpɪːrˈoːsə/ (n)
chalcanthon

courant /kʌʊrˈɑnt/ (n)
acta diurna
  1. massamedium

courtage /kurtˈaːʒə/ (n)
commissio
  1. beloning voor de tussenpersoon

couturier /kˌʌʊtyrˈir/ (n)
sarcinator
  1. modeontwerper,ontwerper en maker van modieuze kledij

coyote /kˈoːiˌoːtə/ (n)
coiotes
  1. Canis latrans, roofdier uit de familie van de honden, nauw verwant aan de wolf

coëfficiënt /kˌoːɛfiʃˈɛnt/ (n)
coefficiēns
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coïncideren /kˌoːɪnsidˈɪːrən/ (v)
congruō
  1. samenvallen in ruimte of tijd

coïtus /kˈoːitˌɵs/ (n)
coitus
  1. geslachtsgemeenschap

coöperatie /kˌoːoːpɪːrˈaːtsi/ (n)
societas cooperativa
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

crawlen /krˈɑʋlən/ (v)
serpō
  1. zwemmen met de crawlslag

creatie /kreːˈaːtsi/ (n)
conditio
  1. een schepping, iets totaal nieuw

creatief /krejaˈtif/ (adj)
ingeniosus
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creationisme /krˌeːaːʃoːnˈɪsmə/ (n)
creationismus

creatuur /krˌeːaːtˈyr/ (n)
creātūra
  1. schepsel; iets dat gemaakt is

creditcard /krˈeːdɪtkˌɑrt/ (n)
tessera crediticia

crediteur /krˌeːditˈøːr/ (n)
creditor
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

crematie /kreːmˈaːtsi/ (n)
cremātiō
  1. de lijkverbranding, de verassing

cremeren /kreːmˈɪːrən/ (v)
cremo

creëren /kreˈjeːrə(n)/ (v)
creo
  1. iets nieuws maken, iets scheppen

crimineel /krˌiminˈeːl/ (adj)
scelestus
  1. met betrekking tot misdaad

crimineel /krˌiminˈeːl/ (n)
scelestus
  1. iemand door zich onderhoudt door de wet te breken

criminoloog /krˈiminˌoːloːx/ (n)
radiologistus
  1. beoefenaar van de criminologie

cru /krˈy/ (adj)
impolītus

crucifix /krˈysifˌɪks/ (n)
crux
  1. beeldhouwwerk bestaande uit Christus aan het kruis

culinair /kˌylinˈɛr/ (adj)
culīnārius
  1. met betrekking tot de kookkunst

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
cultura
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

cumulonimbus /kˈymylˌoːnɪmbˌɵs/ (n)
cumulonimbus

cup /kˈɵp/ (n)
hama
  1. beker die dient als trofee

curium /kˈyriˌɵm/ (n)
curium

cursus /kˈɵrsɵs/ (n)
schola

curve /kˈɵrvə/ (n)
linea curva

cycloon /sɪklˈoːn/ (n)
cyclonas
  2.

cycloop /sɪklˈoːp/ (n)
cyclops

cyclus /sˈɪklɵs/ (n)
cyclus
  1. een terugkerende, regelmatige reeks

cytoskelet /ˈsitoskəˌlɛt/ (n)
cytosceletus
  1.

d'r /dər/ (personalPronoun)
earum
  2. clitische vorm van haar, datief van zij, derde persoon enkelvoud

d'r /dər/ (possessivePronoun)
earum
  1. clitische vorm van haar, bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

daad /daːt/ (n)
āctus
  1. bewust gepleegde handeling

daar /daːr/ (adv)
cum
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
cum
  1. omdat

daarbovenop /dˈaːrboːvˌeːnɔp/ (adv)
insuper
  1.

daarenboven /dˌaːrənbˈoːvən/ (adv)
amplius

daarjuist /dˈaːrjœyst/ (adv)
iūstus
  1. heel kort geleden

daarmee /daːrmˈeː/ (adverbialPronoun)
ut
  1. met dat, met die

daarom /dˈaːrɔm/ (adverbialPronoun)
autem
  1. met die reden

daas /dˈaːs/ (n)
tabanus

dadel /daːdˈɛl/ (n)
palmula
  1. een vrucht van de dadelpalm

dadelijk /dˈaːdələk/ (adv)
iugiter
  1. spoedig

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
dies, lux
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dag-en-nachtevening /ˌdɑɣɛˈnɑxtevəˌnɪŋ/ /ˌdɑɣɛˈnɑɣevəˌnɪŋ/ /ˌdɑχɛˈnɑχtevəˌnɪŋ/ (n)
aequinoctium
  1. een dag waarop de dag en de nacht even lang duren

dagblad /dˈɑxblɑt/ (n)
acta diurna
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek /dɑxbˈuk/ (n)
commentārius

dageesj /da'ɡeʃ/ (n)
Dagesch
  1.

dagelijks /dˈaːɣələks/ (adv)
cotidiano
  1. iedere dag

dageraad /dˌaːɣɪːrˈaːt/ (n)
aurora
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

daglicht /'dɑxlɪxt/ (n)
lux
  1. licht van de zon

dagvaarden /dˈɑɣvaːrdən/ (v)
convoco
  1. voor een rechtszitting oproepen

dak /dɑk/ (n)
tectum
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dakloze /dˈɑkloːzə/ (n)
barbo
  1. iemand die op de straat leeft, zonder vaste verblijfplaats

dakpan /dˈɑkpɑn/ (n)
tegula
  1. elkaar overlappende stenen of betonnen elementen waarmee een schuin dak lekdicht gedekt wordt

dal /dɑl/ (n)
vallis
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

daling /dˈaːlɪŋ/ (n)
cadō
  1. het dalen, het lager worden

dam /dˈɑm/ (n)
moles
  1,2 een waterkering

dame /daːmə/ (n)
domina
  1. beschaafde vrouw
regina
  2. koningin in het schaakspel

damhert /dˈɑmhɛrt/ (n)
Cervus dama
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei, een bedreigd zoogdier

dammen /ˈdɑ.mə/ (v)
damicus ludus
  1. het damspel spelen

damp /dɑmp/ (n)
vapor
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

dampkap /dˈɑmpkɑp/ (n)
pallium
  1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

dan /dˈɑn/ (adv)
deinde
  1. toekomstig tijdstip

dan /dˈɑn/ (conjunction)
quam
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dan wel /dˈɑn ʋˈɛl/ (conjunction)
aut

dank u /ˈdaŋ.kə/ /ˈdɑŋ.ky/ (phraseologicalUnit)
gratias ago
  1. een uitdrukking van dank

dankbaar /dˈɑŋkbaːr/ (adj)
gratus
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid /dˈɑŋkbaːrhˌɛɪt/ (n)
gratia
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
gratias ago

dans /dɑns/ (n)
saltatio
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
ballo
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
saltator
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
ludia
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
fortis
  geen angst voor gevaar tonend

darm /dɑrm/ (n)
botulus
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmstadtium /dˈɑrmstɑtˌiɵm/ (n)
darmstadtium

das /dɑs/ (n)
meles
  1. marterachtig roofdier

dat /dˈɑt/ (conjunction)
quod
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

dat /dˈɑt/ (demonstrativePronoun)
haec, hic, hoc
  1. wijst iets aan dat zich in een afstand van de spreker bevindt

datief /'datif/ (n)
dativus, dativa, dativum
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datum /ˈdatʏm/ (n)
dies
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauw /dˈʌʊ/ (n)
rōs

de /dˈə/ (article)
ille
  1. (de) wordt gebruikt voor mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden in het enkelvoud en altijd voor het meervoud, waarbij het een specifieke persoon of ding aanduidt in plaats van het algemene geval

de druiven zijn zuur /də drˈœyvən zɛɪn zˈyr/ (phraseologicalUnit)
divertit vescis vulpecula vitis ab uvis
  1. wanneer iemand met verachting van datgene spreekt, wat hij graag zou willen hebben, maar niet kan krijgen

de mens is voor de mens een mens /də mˈɛns ɪs vɔːr də mˈɛns ən mˈɛns/ (phraseologicalUnit)
homo homini homo
  1. mensen zijn de belangrijkste vijanden van mensen

de teerling is geworpen /də tˈɪːrlɪŋ ɪs ɣəʋˈɔrpən/ (phraseologicalUnit)
alea iacta est
  1. een stap is genomen waarvan geen terug is

dealer /dˈeːaːlər/ (n)
mangō
  1. Verkoper
  2. Drugshandelaar

debat /dˈeːbɑt/ (n)
disceptatio

debiteur /dˌeːbitˈøːr/ (n)
dēbitor

debutant /dˌeːbytˈɑnt/ (n)
inceptor
  1. een mannelijk persoon die voor de eerste maal in het openbaar optreedt, speelt of publiceert

december /deːsˈɛmbər/ (n)
December, december
  1. de twaalfde en laatste maand van het jaar

decharge /dˈɛxɑrɣə/ (n)
missiō
  1. kwijting van een bepaalde verantwoordelijkheid

decideren /dˌeːsidˈɪːrən/ (v)
constituo

decime /dˈeːsimə/ (n)
decimum
  1.

decimeter /ˈdesiˌmetər/ (n)
decimetrus
  1. een lengtemaat met een waarde van één tiende meter

decisie /dˌeːsizˈi/ (n)
decisio

declamator /dˌɛklaːmˈaːtɔr/ (n)
recitātor

deconfiture /dˌeːkɔnfitˈyrə/ (n)
decoctio
  2. faillissement, bankroet

decoreren /dˌeːkoːrˈɪːrən/ (v)
decorō
  1. methoden en technieken gebruikt om bouwwerken, meubels of andere objecten te verfraaien

decreteren /dˌɛkrətˈɪːrən/ (v)
scisco
  1. bij decreet vaststellen

deeg /dex/ (n)
farīna

deel /ˈdeːl/ (n)
pars
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemer /dˈeːlnəmər/ (n)
particeps
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deels /dˈeːls/ (adv)
partim
  1. voor een bepaald deel

deelstreep /deːlstrˈeːp/ (n)
divisio
  1.

deeltje /dˈeːltʲə/ (n)
particula

deeltjesversneller /dˈeːltʲɛsfˌɛrsnɛlər/ (n)
particularum acceleratorium

deelwoord /dˈeːlʋɔːrt/ (n)
participium

deemoedig /deːmˈudəx/ (adj)
humilis

deemstering /dˈeːmstərˌɪŋ/ (n)
crepusculum
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

defect /dˈeːfɛkt/ (n)
menda
  1. storing, beschadiging van een apparaat

deficiëntie /dˌeːfiʃˈɛntsi/ (n)
dēficientia

definitie /dˌeːfinˈitsi/ (n)
definitio
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

definiëren /dˌeːfiniˈɪːrən/ (v)
definire

defloreren /dˌɛfloːrˈɪːrən/ (v)
defloro

deftig /dˈɛftəx/ (adj)
summās

degelijk /dˈeːɣələk/ (adj)
firmus
  1. goed tegen een stootje kunnend
serietas
  2. (van personen) eerlijk, oprecht, net in zijn manieren

degradatie /dˌɛɣraːdˈaːtsi/ (n)
degradatio
  1. afbraak

degraderen /dˌɛɣraːdˈɪːrən/ (v)
obterō
  1. in rang verlagen

dek /dɛk/ (n)
stega
  1. een verdieping op een schip

dekbed /dˈɛkbɛt/ (n)
lodix
  1. een dikke gevulde deken meestal bestaande uit 2 aan elkaar genaaide lakens, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

deken /dekə(n)/ (n)
lōdix
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

dekken /ˈdɛkən/ (v)
cooperiō
  1.
  5. paren
status
  2. de tafel dekken

dekking /dˈɛkɪŋ/ (n)
suffugium

deksel /dˈɛksəl/ (n)
operculum
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delen /'de.lə(n)/ (v)
dīvidō
  1. samen met een ander gebruiken
fissura
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

delfstof /dˈɛlfstɔf/ (n)
minerale

deling /dˈeːlɪŋ/ (n)
dīvīsiō
  1. een wiskundige bewerking op twee getallen

delirium /deːlˈiriˌɵm/ (n)
deliratio
  1. waanzinnigheid, acuut psychische stoornis ten gevolge van lichamelijke aandoening, vergiftiging of onthouding van middelen

delven /dˈɛlvən/ (v)
cavō
  1. gravend iets winnen

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
democratia

demografie /dˌeːmɔɣraːfˈi/ (n)
demographia
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demonstratie /dˌeːmɔnstrˈaːtsi/ (n)
demonstratio
  1. het tonen en uitleggen van iets
  2. een protestmars

demonstreren /dˌeːmɔnstrˈɪːrən/ (v)
doceo

dempen /dɛmpən/ (v)
mollescō
  1. zwakker maken, de kracht verminderen van

den /dˈɛn/ (n)
pinus
  1. Pinus soort naaldboom

dendrologie /ˌdɛn.dro.loˈɣi/ /ˌdɛn.dro.loˈχi/ (n)
dendrologia
  1. de studie van bomen, heesters en andere houtachtige planten

denigrerend /dˌeːnɪɣrˈɪːrənt/ (adj)
peiorativus
  1. op een kwetsende, kleinerende, vernederende manier

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
cogitare, cogito
  1. een oplossing zoeken
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel /dˈɛnənˌɑpəl/ (n)
pinea

dentine /dɛntˈinə/ (n)
dentinum
  1. het been waaruit tanden bestaan

deponeren /ˌdepoˈneːrə(n)/ (v)
confiscō
  1. weggooien

depot /dˈeːpɔt/ (n)
confiscō
  1. bezinksel

depressie /dɛprˈɛsi/ (n)
depressio
  1. ziekelijke neerslachtigheid

der /dər/ /dɛr/ (article)
quī
  1. genitief meervoud van het bepaalde lidwoord de, het
  2. genitief en datief vrouwelijk enkelvoud van het bepaalde lidwoord de

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
tertius
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde naamval /dˈɛrdə nˈaːmvɑl/ (phraseologicalUnit)
(casus) dativus

dermatitis /dˈɛrmaːtˌitɪs/ (n)
dermatitis
  1. huidontsteking

dermatoloog /dˈɛrmaːtˌoːloːx/ (n)
dermatologista
  1. Huidspecialist

dertien /dɛrtˈin/ (cardinalNumeral)
tredecim
  1. het getal 13

dertiende /dˈɛrtində/ (ordinalAdjective)
terdecimus

dertienmaal /dˌɛrtinmˈaːl/ (adv)
ter decies
  1. bij dertien gelegenheden

dertig /dˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
triginta
  1. het getal 30

deserteren /dˌeːzərtˈɪːrən/ (v)
perfugio

desintegreren /dˌeːzɪntɛɣrˈɪːrən/ (v)
dīlābor

deskundig /dɛskˈɵndəx/ (adj)
callidus
  1. met kennis van zaken

deskundige /dɛskˈɵndəɣə/ (n)
consultus
  1. een specialist

desoxyribonucleïnezuur /dˌeːzɔksˌiribˌoːnɵkləˌɪnəzˈyr/ (n)
acidum desoxyribonucleicum

despotisme /dˌɛspoːtˈɪsmə/ (n)
despotismus

dessert /dˈɛsɛrt/ (n)
secunda mensa

detachement /dˌeːtɑʃəmˈɛnt/ (n)
divisio
  1. legereenheid die om een bepaalde taak uit te voeren van het groter geheel is afgezonderd

detecteren /dˌeːtɛktˈɪːrən/ (v)
dētegō
  2. ergens een signaal van door middel van apparatuur opvangen

detective /detɛkˈtivə/ (n)
inquīsītor
  2. speurder die tracht misdaden op te lossen of bewijsmateriaal te verzamelen
  3. boek of programma over mensen die trachten misdaden op te lossen

detineren /dˌeːtinˈɪːrən/ (v)
teneo
  1. iemand van staatswege gevangen houden

deuce /dˈøːsə/ (n)
duo
  1. de stand 40 - 40 in een tennisgame

deugd /døxt/ (n)
virtus
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam /dˈøːxdzaːm/ (adj)
probus
  1.

deugniet /ˈdøxnit/ (n)
furcifera
  1. een ondeugend kind

deun /dˈøːn/ (n)
canor
  1.

deuntje /dˈøːntʲə/ (n)
canor

deur /døːr/ (n)
ianua, ostium
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurwaarder /dørwardər/ (n)
ballivus
  1. gerechtelijk ambtenaar die exploten en executien doet, dagvaardingen uitbrengt en beslagen legt

devies /deːvˈis/ (n)
dictum
  1. wordt een korte tekst verstaan, die de bedoeling van iets weergeeft

deze /dˈeːzə/ (demonstrativePronoun)
hic
  1. aanduiding voor dichtbijzijnde dingen, dieren of mensen

dezelfde /dəzˈɛlvdə/ (demonstrativePronoun)
eadem

diabolisch /dˌiaːbˈoːlis/ (adj)
diabolicus

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
diagnosis
  1. vaststelling van een ziekte

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
diagonalis

diaken /dˈiaːkən/ (n)
diaconus

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
dialectus
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialoog /dˈiaːlˌoːx/ (n)
diverbium

diamant /dˌiaːmˈɑnt/ (n)
adamas
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter /dˈiaːmˌeːtər/ (n)
line
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
diarrhoea
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

dicht /dˈɪxt/ (adj)
dēnsus
  1. compact

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (adj)
clausula
  1. niet ver van hier

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (preposition)
propinquus

dichten /dˈɪxtən/ (v)
clausula
  1. sluiten van een gat, opening

dichter /dˈɪxtər/ (n)
poeta
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichtheid /dˈɪxtɛɪt/ (n)
densitas
  1. compactheid

dichtknopen /dɪxtknˈoːpən/ (v)
papulo
  1. dicht maken door middel van een knoop

dichtslaan /dˈɪxtslaːn/ (v)
battuō

dictator /dɪktˈaːtɔr/ (n)
dictator
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur /dˌɪktaːtˈyr/ (n)
dictatura
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dicteren /dɪktˈɪːrən/ (v)
dictō

die /dˈi/ (demonstrativePronoun)
hic
  1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt

die /dˈi/ (relativePronoun)
hic
  1. in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt

dieet /diˈeːt/ (n)
diaeta
  1. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
fur, clepta

diefstal /dˈifstɑl/ (n)
furtum
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienaar /dˈinaːr/ (n)
minister

dienblad /dˈinblɑt/ (n)
discus

dienen /ˈdinən/ (v)
serviō
debeo
  3. behoren, moeten

dienst /dˈinst/ (n)
prodessendum
  1.
  4. kerkdienst

dienstig /dˈinstəx/ (adj)
ūtilis

dienstvaardig /dinstvˈaːrdəx/ (adj)
mūnis
  1. bereid en instaat om behulpzaam te zijn

dienstwillig /dinstʋˈɪləx/ (adj)
mūnis
  1. tot dienst bereid

diep /dip/ (adj)
profundus
  1. waar de bodem ver naar beneden is

diepblauw /dˈipblʌʊ/ (adj)
caeruleus berolinensis
  1.

dieplood /diplˈoːt/ (n)
cathetus
  1.

dieprood /diprˈoːt/ (adj)
coccineus
  1.

diepte /'diptə/ (n)
altitudo
  1. de mate waarin iets diep is

dier /diːr/ (n)
animal
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierbaar /ˈdirbar/ (adj)
carus
  1. waaraan men grote waarde hecht

dierenarts /dˈirənˌɑrts/ (n)
veterinarius
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

diergeneeskunde /dˈirɣənˌeːskɵndə/ (n)
medicina veterinaria
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van dierziektes

dierkunde /dˈirkɵndə/ (n)
zoologia
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

dierlijk /dˈirlək/ (adj)
animalis

diffamatie /dˌɪfaːmˈaːtsi/ (n)
calumnia

diffameren /dˌɪfaːmˈɪːrən/ (v)
diffamare

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
diphthongus
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

digraaf /dɪɣrˈaːf/ (n)
digraphus

dij /dɛj/ (n)
femur
  1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie

dijk /dˈɛɪk/ (n)
diga
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dik /dɪk/ (adj)
crassus
  1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend
  2. de genoemde dwarsdoorsnede hebbend
  6. nauw aaneengesloten
  7. weinig vloeibaar
  3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend
  4. ruim
  5. hecht

dik /dɪk/ (adv)
potenter
  2. op overtuigende wijze

dikdoenerij /dˌɪɡdunərˈɛɪ/ (n)
iactantia
  1.

dikkopje /dˈɪkɔpjə/ (n)
ranula
  1. larve van een kikker

dikwijls /dˈɪkʋɛɪls/ (adv)
saepe

dildo /dˈɪldoː/ (n)
fascinum

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
dilemma
  moeilijke keuze

dille /dˈɪlə/ (n)
anethum
  1. een schermbloemige plant, een kruid met een verfijnde smaak

dimensie /dimˈɛnsi/ (n)
dimensio
  1. afmeting in een bepaalde richting
  2. parameter van een wiskundige ruimte
  3. categorie waarin een fysische grootheid valt

diner /dinˈeː/ (n)
cena
  1. warme maaltijd

dineren /dinˈɪːrən/ (v)
cenare
  1. het diner gebruiken

ding /ˈdɪŋ/ (n)
res
  1. voorwerp

dingen /dˈɪŋən/ (n)
māteria

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
dinosaurus
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag /ˈdɪnzdɑx/ (n)
dies Martis, feria tertia
  1. een dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode /diˈoːdə/ (n)
diodus

diplomaat /dˌɪploːmˈaːt/ (n)
legatus
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie /dˌɪploːmˈaːtsi/ (n)
diplomatia
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

dippen /dˈɪpən/ (v)
intingō
  1. iets even in een vloeistof dopen
  3. een kortdurende verlaging van een (meet-) waarde
  4. een krachtoefening

direct /diˈrɛkt/ (adj)
dīrectus
  1. zonder te wachten, zonder iets daartussen

dis /dɪs/ (n)
tabula
  1. gedekte tafel
  2. maaltijd

discotheek /dˌɪskɔtˈeːk/ (n)
discothēca

discretie /dɪskrˈeːtsi/ (n)
taciturnitas
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
discus
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie /dɪskˈɵsi/ (n)
colloquium
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discutabel /dˌɪskytˈaːbəl/ (adj)
dubius
  1. vatbaar voor kritiek

disputeren /dˌɪspytˈɪːrən/ (v)
disputare

dispuut /dˈɪspyt/ (n)
altercatio
  1. theoretische discussie of debat

distinctie /dɪstˈɪnksi/ (n)
distinctiō

distractie /dɪstrˈɑksi/ (n)
avocatio

distributie /dˌɪstribˈytsi/ (n)
distributio
  1. verdeling, verspreiding

district /dˈɪstrɪkt/ (n)
ager
  1. het gebied van een lokale overheid

dit /dˈɪt/ (demonstrativePronoun)
hic, hoc, haec

dobbelaar /dˈɔbəlˌaːr/ (n)
āleātor
  1.

dobbelsteen /dˌɔbɛlstˈeːn/ (n)
alea, talus, tessera
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
filia, nata
  1. een vrouwelijk kind

doctrinair /dˌɔktrinˈɛr/ (adj)
doctrinale

document /dˌoːkymˈɛnt/ (n)
documentum
  1. een verzameling gegevens

dode /dˈoːdə/ (n)
mortuus
  1. iemand die dood is, een gestorvene, overledene

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
mortalis
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
interficio, neco, occido
  1. iemand van het leven beroven.

dodendans /dˈoːdəndˌɑns/ (n)
chorea macchabæorum
  1. dans van De Dood

dodenmis /ˈdodə(n)ˌmɪs/ (n)
requiem
  1. een mis opgedragen voor een overledene

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
arundo
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doek /dˈuk/ (n)
textum
  1. een lap
linteum
  2. weefsel
  3. doek/schilderij
sīparium
  4. gordijn
pluteus
  5. projectiescherm

doel /ˈdul/ (n)
stultus#Substantiv.2C_m
  1. een van de twee gemarkeerde ruimten op een sportveld
scopus
  1. het punt waarop men zich richt

doeloorzaak /ˈduloːrˌzak/ (n)
causa finalis
  1. een oorzaak die gericht is op een specifiek doel; een doel dat tevens de oorzaak van iets is.

doelpunt /dˈulpˌɵnt/ (n)
stultus#Substantiv.2C_m

doelvrouw /dˈulvrˌʌʊ/ (n)
custos

doen /dˈun/ (v)
facere
  1. een actie ondernemen

doezelen /dˈuzələn/ (v)
dormītō
  2. lichtjes slapen

dogma /'dɔɣma/ (n)
dogma
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dokter /ˈdɔktər/ (n)
doctor

dol /dɔl/ (n)
scalmus
  1. een metalen pin waarop een roeispaan kan draaien
  2.een U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust

doldriest /dɔldrˈist/ (adj)
praefīdens
  1. al te wild of enthousiast

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
delphin, delphinus
  1. walvisachtig zoogdier, slank met zeer gladde huid, een horizontale staartvin en een hoge sikkelvormige rugvin

dolk /dˈɔlk/ (n)
dolo

dom /dɔm/ (adj)
stultus
  1. van weinig verstand getuigend

dominant /dˌoːminˈɑnt/ (n)
dominans
  2. vijfde trede van toonladder

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
dominari
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

dommelen /dˈɔmələn/ (v)
dormītō
  1. half in slaap zijn

domoor /doːmˈoːr/ (n)
stupide

dompelbad /dˈɔmpɛlbˌɑt/ (n)
intingō
  1.

domweg /dˈɔmʋɛx/ (adv)
modo
  1. zonder na te denken

donatie /doːnˈaːtsi/ (n)
donatio
  1. een schenking

donder /dˈɔndər/ (n)
tonitrus
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag /ˈdɔndərˌdɑx/ (n)
dies Iovis, feria quinta
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderen /ˈdɔndərə(n)/ (v)
tono
  1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.
  2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.

donderslag /'dɔndərslɑx/ (n)
fulmen
  1. de luide knal die het inslaan van de bliksem veroorzaakt

dondersteen /dˌɔndərstˈeːn/ (n)
furcifera
  1. een lastig, ondeugend persoon

donderstraal /dˌɔndərstrˈaːl/ (n)
furcifera
  1.

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
obscuritas
  1. zonder licht

donker /ˈdɔŋkər/ (n)
obscuritas
  1. toestand dat er geen licht is

dons /dˈɔns/ (n)
lānūgō
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

donsdek /dˈɔnzdɛk/ (n)
consōlātor

donsdeken /dɔnzdˈeːkən/ (n)
consōlātor

dood /doːt/ (adj)
mortuus
  1. niet meer levend

dood /doːt/ (n)
mors, letum
  1. de toestand na het leven

doodarm /dˈoːdɑrm/ (adj)
egens
  1. heel erg arm

doodgaan /ˈdotxan/ (v)
mori
  1. het leven verlaten
decedo
  2. theaterterm

doodgeboren /dˌoːdɣəbˈoːrən/ (adj)
abortiva
  1. bij de geboorte al overleden

doodsangst /dˈoːdsɑŋst/ (n)
Crux
  1. dodelijke angst, hevig lijden

doodskist /doːdskˈɪst/ (n)
capulus

doodslag /dotslɑx/ (n)
homicīdium
  1. het opzettelijk maar zonder voorbedachten rade beroven van het leven van een ander

doodstraf /dˈoːtstrɑf/ (n)
poena capitalis
  1. als straf gedood worden

doodverf /dˈoːdvɛrf/ (n)
primarium
  1. grondverf

doof /doːf/ (adj)
surdus
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid /dˈoːfhɛɪt/ (n)
surditas

dooier /dˈoːjər/ (n)
vitellus

doolhof /dˈoːlhɔf/ (n)
labyrinthus
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden
  2. een ingewikkelde zaak

doopsel /dˈoːpsəl/ (n)
baptisma
  1. de doop

door /ˈdoːr/ (preposition)
per
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen

doorboren /dɔːrbˈoːrən/ (v)
transigō
  1. een scherp voorwerp geheel door iets heen steken

doordenken /dorˈdɛŋkə(n)/ /do̝rˈdɛŋkə(n)/ /ˈdordɛŋkə(n)/ /ˈdo̝rdɛŋkə(n)/ (v)
video
  1. [doordénken] serieus en goed nadenken over een kwestie

doordringend /dˈɔːrdrɪŋənt/ (adj)
acescō

doorgaan /ˈdoːrɣan/ /ˈdɔːrχan/ (v)
perge
  1. niet stoppen

doorgaans /'dɔːrɣans/ (adv)
plērumque
  1. in de meeste gevallen, met weinig uitzonderingen

doorgeven /'doːrɣevə(n)/ /'do̝ːrχevə(n)/ (v)
prorsum
  1. iets wat men ontvangen heeft aan de volgende persoon geven

doorjagen /dɔːrjˈaːɣən/ (v)
consumere
  1. heel snel iets verbruiken

doorklieven /'dorklivə(n)/ /dorˈklivə(n)/ (v)
findere
  1.

doorn /dˈɔːrn/ (n)
acantha
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornhaai /dˈɔːrnhaːj/ (n)
canicula
  1. Squalus acanthias, een kraakbeenvis en kleine haai die de meest algemeen voorkomende haaiensoort in de Noordzee is

doornig /dˈɔːrnəx/ (adj)
spīnifer
  1. lijkend op een doorn

doorslijten /dˈɔːrslɛɪtən/ (v)
obsolesco

doorsteken /dɔːrstˈeːkən/ (v)
transigō
  3. in / door een opening heen doen
  5. met een stekende beweging een gat maken
  1. geheel doorboren met een scherp hulpmiddel

doortrekken /dorˈtrɛkə(n)/ /ˈdortrɛkə(n)/ (v)
porrigō
  1. verlengen
Crux
  2. doorheenreizen

doorzenden /dˈɔːrzəndən/ (v)
prorsum
  1. iets dat ontvangen is weer verder sturen

doorzichtig /doːrˈzɪxtəx/ /doːrˈzɪxtɪx/ /do̝ːrˈzɪχtəχ/ (adj)
pellūcidus
  [1] waar licht zo ongehinderd door kan treden dat het zicht erdoor niet belemmerd wordt

doorzoeken /dˈɔːrzukən/ (v)
pervēnor
  1. grondig onderzoeken of zich iets ergens bevindt

doos /doːs/ (n)
capsa
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel
  2. vagina
conclave
  5. informele naam voor toilet

doosje /dˈoːsjə/ (n)
bōx

dopen /dˈoːpən/ (v)
baptizare
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten

dorp /dɔrp/ (n)
rus, vicus
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorpeling /dˈɔrpəlˌɪŋ/ (n)
vicanus
  1.

dorsen /dˈɔrsən/ (v)
trituro

dorst /dˈɔrst/ (n)
sitis

dorsvlegel /dˌɔrsfləɣˈɛl/ (n)
pertica trituaria

dorsvloer /dɔrsflˈur/ (n)
ārea

dot /dɔt/ (n)
tufa
  1. een pluk vezelig, wollig of donzig materiaal
mellītus
  2. (meestal als verkleinwoord) iets kleins en liefs

douche /duʃ/ (n)
superfundō
  1. Stortbad

douchen /ˈduʃə(n)/ (v)
superfundō
  1. een douche nemen

doven /ˈdovə(n)/ (v)
extinguere
  1. een vlam uit doen gaan

down /dɑun/ (adj)
lānūgō

dozijn /doːzˈɛɪn/ (n)
duodecim
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
fīlum
  1. in elkaar gesponnen vezels
  2. de lijn in een verhaal
  5. de schroefdraad

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ (adj)
circumlatitius
  1. te dragen, met de mogelijkheid gedragen te worden

draagvlak /drˈaːɣvlɑk/ (n)
basis
  3. een ondersteunende groep

draaibank /drˈaːjbɑŋk/ (n)
tornus
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
torqueō
  1. om een middelpunt bewegen

draak /draːk/ (n)
draco
  1. fabeldier

drabbig /drˈɑbəx/ (adj)
sollicitus
  1. met drab
lutulentus
  2. met modder, lijkend op slijk;

dracht /drˈɑxt/ (n)
ornō
  1. kleding

drachtig /drɑxtəx/ (adj)
gravidus

draf /drɑf/ (n)
floces
  3. bezinksel

dragen /drˈaːɣən/ (v)
apporto
  1. al van de vloer houdend vervoeren
ferre
  2. een kledingstuk of sieraad aanhebben

drager /drˈaːɣər/ (n)
capsa
  3. een eigenaar

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
aphrissa

drama /drˈaːmaː/ (n)
drama
  1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis
  2. een bepaald soort film of toneelstuk

drang /drˈɑŋ/ (n)
citātus
  1. innerlijke neiging om iets te doen

drank /drɑŋk/ (n)
potio, potus
  1. alcoholhoudende vloeistof
  2. vloeistof om de dorst te lessen

drankje /drˈɑŋkjə/ (n)
pōtiō
  3. vloeibaar medicament

draperie /drˌaːpərˈi/ (n)
ornamentum musicalis
  1.

draven /drˈaːvən/ (v)
succussare
  1. van paarden

dreigen /drˈɛɪɣən/ (v)
comminor
  1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen

dreigend /drˈɛɪɣənt/ (adj)
minax

drempel /drˈɛmpəl/ (n)
līmen
  1. onderdorpel van een kozijn
sillus
  2.

drenkbak /drˈɛŋkbɑk/ (n)
linter
  1. bak waaruit het vee kan drinken

dresseren /drɛsˈɪːrən/ (v)
mansuesco

dressing / ˈdrɛsɪŋ / (n)
fōmentum
  1. een soort saus, die meestal bestaat uit een combinatie van olie, water, citroensap of azijn en kruiden; saus, slasaus, vinaigrette

dressoir /drɛsʋˈaːr/ (n)
abacus
  1. lage brede kast voor in de woonkamer die tegen de muur geplaatst is naast de kastjes bevat ze vaak ook lades

drevel /drˈeːvəl/ (n)
forma

drie /drˈi/ (cardinalNumeral)
tres, tria
  1. telwoord

drie /drˈi/ (n)
tres
  1. het cijfer 3

driehoek /drihˈuk/ (n)
triangulum
  1. (meetkunde) een geometrische vorm

driehoekig /drihˈukəx/ (adj)
triangulus

driehoeksmeting /drˈihuksmˌeːtɪŋ/ (n)
trigonometria
  1.deel van de wiskunde

driehonderd /ˈdriˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
trecenti
  1. het getal 300

drieklank /ˈdriklɑŋk/ (n)
triphthongus
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

drieledig /drilˈeːdəx/ (adj)
triplex
  1. uit drie onderdelen bestaand

driemaal /drimˈaːl/ (adv)
ter
  1. in drie gevallen

driest /drˈist/ (adj)
impudens
  1. wilde woeste uitingen van onnadenkende, ongefundeerde moed

drievoudig /drivˈʌʊdəx/ (adj)
triplex

driewieler /driʋˈilər/ (n)
tricyclus

drieëndertig /drˌiəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trigintatres
  1. het getal 33

drieënnegentig /drˌiənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta tres
  1. het getal 93

drieëntachtig /driˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta tres
  1. het getal 83

drieëntwintig /drˌiəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
viginti tres
  1. het getal 23

drieënveertig /drˌiənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginta tres
  1. het getal 43

drieënvijftig /drˌiənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta tres
  1. het getal 53

drieënzestig /drˌiənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta tres
  1. het getal 63

drieënzeventig /ˈdrijənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta tres
  1. het getal 73

drift /drˈɪft/ (n)
status
  4. kudde dieren

drijven /drˈɛɪvən/ (v)
fluitō
  e1. op het oppervlakte van een vloeistof rusten

drillen /drˈɪlən/ (v)
exercitō
  2.

dringend /drˈɪŋənt/ (adj)
instans

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
bibere, bibo

droefenis /drˈufənˌɪs/ (n)
trīstitia
  1. trieste, verdrietige stemming

droesem /drˈuzəm/ (n)
floces
  1. drab die in wijn achterblijft na de fermentatie

droevig /drˈuvəx/ (adv)
miser

drogen /drˈoːɣən/ (v)
arefacio
  1. vocht laten of doen verdampen

drol /drɔl/ (n)
stercus
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris /drˌoːmədˈaːrɪs/ (n)
Camelus dromedarius
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen /drˈoːmən/ (v)
somniō
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap
somniare
  2. voorstellen wat men graag wil gebeuren

dromer /drˈoːmər/ (n)
somniator

dronken /drɔŋkə(n)/ (adj)
ebrius
  1. onder invloed van alcohol

dronkenschap /drˈɔŋkənsxˌɑp/ (n)
ēbrietās
  het zwaar onder invloed van alcohol zijn

droog /droːx/ (adj)
siccus
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogte /drˈoːxtə/ (n)
siccitas
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droogzwemmen /drˈoːxzʋɛmən/ (v)
accedo
  2. oefenen door te doen alsof

droom /drˈoːm/ (n)
somnium
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

druif /drˈœyf/ (n)
uva
  1. vrucht van de druivelaar (wijnstok)

druipen /drˈœypən/ (v)
stillō

druivensap /drˈœyvənsˌɑp/ (n)
mustum
  1. een vruchtensap bereid uit druiven

druk /drʏk/ (n)
opprimō
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukken /drˈɵkən/ (v)
premō
  1. kracht uitoefenen op
imprimō
  3. verkort voor afdrukken

druppel /drɵ.pəl/ (n)
gutta

druïde /drˈyidə/ (n)
druias

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
duplex
  1. tweemaal voorhanden

dubbelganger /dˈɵbbɛlɣˌɑŋər/ (n)
sosia

dubbelzinnig /dˌɵbɛlzˈɪnəx/ (adj)
ambiguus

dubieus /dˌybijˈøːs/ (adj)
dubius

dubnium /dˈɵbniˌɵm/ (n)
dubnium
  1. een scheikundig element met het symbool Db

duf /dʏf/ (adj)
fastidiosus
  1. saai, doods

duidelijk /ˈdœy̯dələk/ (adj)
clārus
  1. niet mis te verstaan
  2. goed te herkennen

duidelijkheid /dˈœydələkhˌɛɪt/ (n)
claritudo
  2. het goed waarneembaar zijn
  1. het evident en vanzelfsprekend zijn

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
columba, columbus
  1. een vogel die een koerend geluid maakt

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
desilire
  1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen)
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
  3. snel naar beneden gaan
  4. snel verbergen of ontwijken

duiker /dˈœykər/ (n)
ūrinātor
  1. iemand die voor beroep of plezier...

duim /dœy̯m/ (n)
pollex
  1. eerste, kortste en dikste vinger
uncia
  2. lengtemaat

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
thinium

duister /dˈœystər/ (adj)
ambiguus
  1. in weinig of geen licht badend

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
caligo
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel /dˈœyvəl/ (n)
diabolus

duivenkot /dˈœyvəŋkˌɔt/ (n)
columbārium
  1.

duizeligheid /dˈœyzələxhˌɛɪt/ (n)
vertīgō
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
mille
  1000

dulden /dˈɵldən/ (v)
ferō
  1. bereid zijn iets ongestraft te laten

dun /dʏn/ (adj)
tenuis
  1. van geringe dikte

dunheid /dˈɵnhɛɪt/ (n)
gracilitās
  2. magerheid

dunne darm /dˈɵnə dˈɑrm/ (n)
lactēs
  1. deel van het spijsverteringskanaal tussen de maag en de dikke darm

dunschiller /dˈɵnsxɪlər/ (n)
investigator
  1. gebruiksvoorwerp

duodecime /dˈyoːdˌeːsimə/ (n)
duodecimum
  1.

duodenum /dywoˈdenʏm/ (n)
duodenum
  1. twaalfvingerige darm

duplex /dˈɵplɛks/ (adj)
binus

duren /'dyːrə(n)/ (v)
perseverare
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durf /dˈɵrf/ (v)
audācia
  1. het vermogen om moed te tonen

durven /ˈdʏr.və(n)/ (v)
audeō
  1. ~ te de moed hebben om iets gewaagds te doen

dus /dˈɵs/ (conjunction)
ergo
  1.om die reden, daarom

dusdanig /dɵzdˈaːnəx/ (adv)
tantopere
  1. in die mate

dusverre /dˈɵsfɛrrə/ (adv)
adhūc
  1. tot op dit moment

duur /dyr/ (adj)
carus
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
assiduus
  1. lang meegaand

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
pello
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dvd /dˌeːfˌeːdˈeː/ (n)
disculus visionis digitalis
  1. de afkorting voor digital versatile disc,...

dwaalspoor /dʋaːlspˈoːr/ (n)
via falsa
  1. een reeks misleidende aanwijzingen nagelaten om iemand van het juiste spoor weg te leiden

dwaas /dʋˈaːs/ (adj)
stultus
  1. onverstandig, gek

dwaas /dʋˈaːs/ (n)
stultus#Substantiv.2C_m
  1. iemand die onverstandig denkt en/of handelt

dwalen /dʋˈaːlən/ (v)
oberrō
  3. geestelijk zich op een afwijkend pad bevinden, het mis hebben

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
Crux
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dwarsfluit /ˈdʋɑrsflœʏt/ (n)
aula
  1. een blaasinstrument dat dwars op de lippen geblazen wordt

dwerg /dʋˈɛrx/ (n)
nanus
  1. een buitengewoon klein mens

dwingen /dʋˈɪŋən/ (v)
compellō
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dysenterie /dˌizəntərˈi/ (n)
dysenteria
  1. rode loop, bloeddiarree

dysprosium /dˈɪsproːzˌiɵm/ (n)
dysprosium
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

dystonie /dˌɪstoːnˈi/ (n)
dystonia
  1. stoornis in de spierspanning

ebben /ˈɛbən/ (n)
hebeneus
  1, edele houtsoort

ebbenhout /ˈɛbɛnhˌʌʊt/ (n)
hebeneus
  1, edele houtsoort

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
echo
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echt /ˈɛxt/ (adj)
verus
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echter /ˈɛxtər/ (conjunction)
tametsi
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
maritus
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
uxor
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
coniuges
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding /ˈɛxtsxɛɪdˌɪŋ/ (n)
diffarreatio
  1. formele verbreking van een huwelijksband

eclectisch /ɛklˈɛktis/ (adj)
eclecticus

eclips /eˈklɪps/ (n)
eclipsis
  1. het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
oecologia
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

economie /ˌeːkoːnoːmˈi/ (n)
oeconomia, œconomia
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

ecosysteem /ˌeːkoːzɪstˈeːm/ (n)
oecosystema
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

edelheid /ˈeːdəlhˌɛɪt/ (n)
ingenuitas
  1. het nobel zijn

edelhert /ˈeːdɛlhˌɛrt/ (n)
cervus
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelsteen /ˌeːdɛlstˈeːn/ (n)
gemma
  1. een stuk edelgesteente

editie /eːdˈitsi/ (n)
editio

eed /et/ (n)
iuramentum
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
Sciurus vulgaris, sciurus
  1. een klein knaagdier met lange pluimige staart dat vooral in bomen leeft

een /ˈeːn/ (adj)
unus

een gegeven paard niet in de bek kijken /ən ɣəɣˈeːvən pˈaːrt nˌit ɪn də bˈɛk kˈɛɪkən/ (v)
equī dōnātī dentēs nōn sunt īnspiciendī

eend /eːnt/ (n)
anas
  1. watervogel

eendracht /ˈeːndrɑxt/ (n)
concordia

eenendertig /ˌeːnəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
triginta et unus
  1. het getal 31

eenennegentig /ˌeːnənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta unus
  1. het getal 91

eenentachtig /eːnˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta unus
  1. het getal 81

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
viginti unus
  1. het getal 21

eenenveertig /ˌeːnənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginta unus
  1. het getal 41

eenenvijftig /ˌeːnənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta unus
  1. het getal 51

eenenzestig /ˌeːnənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta unus
  1. het getal 61

eenenzeventig /ˈenənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta unus
  1. het getal 71

eenheid /ˈeːnhɛɪt/ (n)
ūnitās
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen

eenhoorn /ˈeːnhɔːrn/ (n)
unicornuus, Monoceros

eenmaal /eːnmˈaːl/ (adv)
semel
  1. een enkele keer

eenogig /eːnˈoːɣəx/ (adj)
luscus
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eenparigheid /eːnpˈaːrəxhˌɛɪt/ (n)
firmitas
  1.

eens /ˈeːns/ (adv)
quondam

eentonig /enˈtonəx/ (adj)
monotonus
  1. saai doordat het telkens hetzelfde is

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
simplex
  1. niet ingewikkeld
  2. zonder overdaad of vertoon

eenzaam /ˈeːnzaːm/ (adj)
solitarius
  1. gebrek aan gezelschap ondervindend

eenzaamheid /ˈeːnzaːmhˌɛɪt/ (n)
solitudo
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eer /er/ (n)
honor
  1. aanzien, roem

eerbied /erbit/ (n)
observantia

eerdat /ˈɪːrdɑt/ (conjunction)
anteaquam
  1. geeft een tijdstip aan voor hetwelk iets anders plaatsheeft

eerder /ˈɪːrdər/ (adv)
citius
  1. vroeger in de tijd

eergister /ˈeːrɣɪstər/ /ˈɪːrχɪstər/ (adv)
nudius tertius
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
nudius tertius
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
honestas
  1. het vertellen van de waarheid

eerste naamval /ˈɪːrstə nˈaːmvɑl/ (phraseologicalUnit)
nominativus

eervol /ˈɪːrvɔl/ (adj)
honōrābilis

eerzucht /ˈɪːrzɵxt/ (n)
ambitiō
  1. verlangen naar eer of roem

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
comestibilis
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
cēnāculum
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eeuw /eːu̯/ (n)
saeculum
  1. een periode van 100 jaar

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
aeternus
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
aeternitas
  1. alle tijd die nog zal komen

effect /ˈɛfɛkt/ (n)
effectus
  1. uitwerking

effectief /ˌɛfɛktˈif/ (adv)
efficax
  1. doeltreffend

effenen /ˈɛfənən/ (v)
coaequo
  1. gelijk of vlak maken

efficiënt /ˌɛfiʃˈɛnt/ (adj)
efficiens
  1. nuttig effect hebbend

efficiëntie /ˌɛfiʃˈɛntsi/ (n)
efficientia
  1. de mate waarin nuttig gebruik gemaakt wordt van het beschikbare bij een bepaald proces

efod /'efɔt/ (n)
ephod
  1.

eg /ɛx/ /ɛχ/ (n)
hirpex
  1. een landbouw- of tuinbouwwerktuig dat gebruikt wordt voor het zaaiklaar maken van de grond

egaliseren /ˌeːɣaːlizˈɪːrən/ (v)
assolō

egel /ˈexəl/ (n)
ēricius, ericius
  1. spitsmuisachtig zoogdiertje met stekels

egoïsme /xxxx/ (n)
amor sui
  1. het uitsluitend op eigen belangen en gewin uit zijn

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
ovum
  1. voedingsmiddel

eidooier /ˈɛɪdoːjər/ (n)
vitellum
  1. het binnenste, gele deel, van een ei

eierstok /ˈɛɪərstˌɔk/ (n)
ovarium
  1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden

eigeel /ɛɪɣˈeːl/ (n)
vitellum
  1. de gele eidooier die in het midden van het ei zit

eigen /ˈɛi̯ɣə(n)/ (adj)
proprius

eigen haard is goud waard /ˈɛɪɣən hˈaːrt ɪs ɣˈʌʊt ʋˈaːrt/ (phraseologicalUnit)
est dictum verum privata domus valet aurum, proprius focus auro comparandus
  1. een gezin en woning zijn het belangrijkste wat een mens kan hebben

eigenaar /ˈɛɪɣənˌaːr/ (n)
dominus
  1. iemand die iets in eigendom heeft

eigenaardigheid /ˌɛɪɣənˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
proprietas
  1. een bijzondere hoedanigheid

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
dominium
  1. eigendomsrecht
vīcus
  2. zaak die men zijn eigen mag noemen, bezit

eigennaam /ˌɛɪɣənˈaːm/ (n)
nomen proprium
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap /ˈɛɪɣənsxˌɑp/ (n)
proprietās
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eigentijds /ˈɛɪɣəntˌɛɪts/ (adj)
aequālis
  1.

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
quercus
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
glans
  1. vrucht van de eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
insula
  1. een stuk land dat omringd is door water

eilandengroep /ˌɛɪlɑndəŋrˈup/ (n)
archipelagus

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
finis
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindelijk /ɛindələk/ (adv)
denique
  1. na een (te) lange tijd.

eindig /ˈɛɪndəx/ (adj)
fīnītus
  1. een einde hebbende

eindigen /ˈɛɪndəɣən/ (v)
finem habeo
  1. iets tot een besluit voeren

einsteinium /ˈɛɪnstɛɪnˌiɵm/ (n)
einsteinium
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
flāgitātiō
  1. een dwingende vraag

eisen /ˈɛi̯sə(n)/ (v)
postulare
  1. zeer dringend vragen, vaak met een sanctie op het niet beantwoorden ervan

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
albumen
  1. het deel van een ei waarin de dooier ligt

ejaculatie /ˌeːjaːkylˈaːtsi/ (n)
patrātiō

ejaculeren /ˌeːjaːkylˈɪːrən/ (v)
ēiaculor
  sperma uitwerpen

ekster /ˈɛkstər/ (n)
pica
  1. een zwartwitte kraaiachtige zangvogel met een lange staart

el /ɛl/ (n)
ulna
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

eland /ˈeːlɑnt/ (n)
alces
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
facētus
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elegie /ˌeːləɣˈi/ (n)
dēfleō
  1. treurdicht

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
ēlectricitās
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektrisch /eːlˈɛktris/ (adj)
electricus
  1. door middel van elektriciteit

elektromagnetisme /ˌeːlɛktrˌoːmɑɣnətˈɪsmə/ (n)
elecromagnetismus

elektronica /ˌeːlɛktrˈoːnikˌaː/ (n)
electronica
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektrotechniek /ˌeːlɛktrˌoːtɛxnˈik/ (n)
ars electrica
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

elektrum /ˈeːlɛktrˌɵm/ (n)
electrum
  1. een legering van goud en zilver

element /ˌeːləmˈɛnt/ (n)
elementum

elementair /ˌeːləməntˈɛr/ (adj)
elementārius

elementair deeltje /ˌeːləməntˈɛr dˈeːltʲə/ (n)
particula elementaria

elf /ˈɛlf/ (cardinalNumeral)
undecim
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
undecimus
  1. nummer elf in een rij

elft /ˈɛlft/ (n)
Alosa alosa
  1. Alosa alosa

elk /ɛlk/ (indefinitePronoun)
omnis
  1. ieder afzonderlijk

elkaar /əl'kar/ (reciprocalPronoun)
ad invicem
  1. drukt uit dat van twee of meer personen ieder op zijn eigen manier tegenover de ander handelt

elleboog /ˌɛləbˈoːx/ (n)
cubitum, cubitus
  1. Gewricht

ellendeling /ˈɛləndˌeːlɪŋ/ (n)
agolum

ellendig /ɛlˈɛndəx/ (adj)
miser
  1. erg onaangenaam

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
ulna
  bot in de onderarm

els /ˈɛls/ (n)
alnus
  1. boom

emballeren /ˌɛmbɑlˈɪːrən/ (v)
fasciculus

embarkeren /ˌɛmbɑrkˈɪːrən/ (v)
conscensiō
  1.

embleem /ɛmblˈeːm/ (n)
emblema
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie /ˌɛmboːlˈi/ (n)
embolia

emeticum /ˈeːmətˌikɵm/ (n)
emeticus
  1. braakmiddel

emigratie /ˌeːmɪɣrˈaːtsi/ (n)
emigratio

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
demigrare
  1. naar het buitenland verhuizen

eminent /ˌeːminˈɛnt/ (adj)
amplus
  1. beter dan anderen

emissie /eːmˈɪsi/ (n)
ēmissiō
  2. uitzending van kleine deeltjes of van licht of andere elektromagnetische straling

emitteren /ˌeːmɪtˈɪːrən/ (v)
condīcō

emmer /ˈɛmər/ (n)
situla, hama
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emotie /eːmˈoːtsi/ (n)
affectus animi
  1. een hevig gevoel

empirisch /ɛmpˈiris/ (adj)
empīricus
  1. wat op ervaring of proefneming berust

empyeem /ˌɛmpiˈeːm/ (n)
empyema

en /ˈɛn/ (conjunction)
et, -que, ac, quoque

en/of /ɛn slˈɛʃ ɔf/ (conjunction)
vel
  1. aanduiding van een mogelijke relatie tussen twee delen van een opsomming

encefalopathie /ˌɛnsəfˌaːloːpɑtˈi/ (n)
encephalopathia

encycliek /ˌɛnsɪklˈik/ (n)
encyclicae
  1. een brief van de paus aan alle katholieke gelovigen

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
encyclopaedia
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm /ˈɛndɛldˌɑrm/ (n)
ānus
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endocrinoloog /ˈɛndɔkrˌinoːlˌoːx/ (n)
endocrinologista

endoscoop /ˌɛndɔskˈoːp/ (n)
endoscopium

energetisch /ˌeːnərɣˈeːtis/ (adj)
actuōsus
  1. met betrekking tot arbeid of energie

energie /ˌeːnərʒˈi/ (n)
nāvitās
  1. het vermogen iets te doen
  2.

eng /ɛŋ/ (adj)
metūculōsus
  1. angst veroorzakend
angustus
  2. met weinig tussenruimte

engel /ˈɛŋəl/ (n)
angelus
  1. hemels wezen

enig /ˈeːnəx/ (adj)
ūnicus
  2. uniek

enkel /ˈɛŋkəl/ (adj)
singulus
  1. niet dubbel, bijvoorbeeld enkel spoor, enkele reis

enkel /ˈɛŋkəl/ (adv)
singulus
  1. niet dubbel

enkel /ˈɛŋkəl/ (n)
talus
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt
singulus
  2. enkelspel

enkeling /ˈɛŋkəlˌɪŋ/ (n)
indīviduum

enkelvoud /ˈɛŋkɛlvˌʌʊt/ (n)
singularis
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

enorm /eˈnɔrm/ (adj)
immānis
  1. buitensporig groot

ensceneren /ˌɛnsənˈɪːrən/ (v)
ascendō
  1.

entameren /ˌɛntaːmˈɪːrən/ (v)
memorō

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (adj)
avidus
  1. hartstochelijk, met geestdrift

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (n)
ventilo
  1. iemand die over iets of iemand geestdriftig is (vaak gebruikt als tweede deel van een samengesteld begrip

entomologie /ˌɛntoːmˌoːloːɣˈi/ (n)
entomologia

entraineren /ˌɛntrɑjnˈɪːrən/ (v)
asporto

entropie /ˌɛntroːpˈi/ (n)
entropia
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

epicentrum /ˈeːpisˌɛntrɵm/ (n)
epicentrum
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
luēs
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
glandula pinealis
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epifyt /ˈeːpifˌɪt/ (n)
epiphytum

epigraaf /ˌeːpɪɣrˈaːf/ (n)
acute dictum

epilepsie /ˌeːpilɛpsˈi/ (n)
epilepsia, morbus comitialis
  1. vallende ziekte, toevallen

epileren /ˌeːpilˈɪːrən/ (v)
dropaco

episode /ˌeːpizˈoːdə/ (n)
episodium

epitaaf /ˌeːpitˈaːf/ (n)
elogium

epitheel /ˌeːpɪtˈeːl/ (n)
epithelium
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

equator /eːkvˈaːtɔr/ (n)
linea aequatorialis
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

equinox /ˈeːkvinˌɔks/ (n)
aequinoctium
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

equivalent /ˌeːkvivaːlˈɛnt/ (n)
aequivalens
  1. iets gelijkwaardigs

er /ˈər/ (adv)
ibi
  2. als locatief deel van een voornaamwoordelijk bijwoord vervangt het een persoonlijk voornaamwoord: het, ze

erbium /ɛrbˈiɵm/ (n)
erbium
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie /ɛrˈɛksi/ (n)
ērectiō
  1. oprichting van het mannelijk lid

erepenning /ɛrˈeːpənˌɪŋ/ (n)
medalis
  1. onderscheiding in de vorm van een munt

erf /ˈɛrf/ (n)
area
  1. grond behorend bij boerderijhuis

erfdeel /ɛrvdˈeːl/ (n)
herctum

erfgenaam /ɛrfɣeːnˈaːm/ (n)
hērēs
  1. degene die andermans nalatenschap erft

erfzonde /ɛrfzˈɔndə/ (n)
peccatum originale
  1. de zonde die volgens de christelijke leer op ieder mens, zelfs een pasgeboren kind, rust vanwege de zondeval van Adam

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (adj)
ater
  1. verschrikkelijk

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (adv)
multo
  1. in hoge mate

ergens /ˈɛrɣəns/ (adv)
alicubi

ergeren /'ɛrɣərə(n)/ (v)
vexō
  1. gevoelens van onvrede veroorzaken

ergerlijk /ˈɛrɣərlək/ (adv)
molestus
  1. ergernis wekkend

ergernis /ˈɛrɣərnˌɪs/ (n)
molestia
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
addere
  1. inzien, toegeven

ermee /ɛrmˈeː/ (adverbialPronoun)
ut
  1. vervangt met het

ernst /ˈɛrnst/ (n)
Ernestus
  1. stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien

ernstig /ˈɛrnstəx/ (adj)
sērius
  1. zonder grappen en serieus

eronder /ɛrˈɔndər/ (adverbialPronoun)
subter

erts /ˈɛrts/ (n)
metallum
  1. steen

eructatio /ɛrˈɵktaːtˌioː/ (n)
ructus
  1. oprisping

eruditie /ɛrydˈitsi/ (n)
doctrīna
  1. uitgebreide, brede kennis

eruitzien /ɛrˈœytzˌin/ (v)
age, agite (plural)
  1.

eruptie /ɛrˈɵpsi/ (n)
eruptio
  1. plotselinge, felle uiting

ervaring /ɛrvˈaːrɪŋ/ (n)
experientia
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
heredito
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt /ˈɛrwt/ (n)
pisum
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erysipelas /ɛrˈizipˌeːlɑs/ (n)
serpēdo

es /ɛs/ (n)
fraxinus
  1. een soort loofboom

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ (n)
eschatologia

escort /ˈɛskɔrt/ (n)
comitātus

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
acer
  1. boom of heester uit het geslacht (

eskadron /ˌɛskɑdrˈɔn/ (n)
turma
  1. een kleine tactische eenheid bij de cavalerie (tegenwoordig gemechaniseerd of gemotoriseerd) of ...

essentie /ɛsˈɛntsi/ (n)
essentia
  1. het meeste belangrijke

ester /ˈɛstər/ (n)
ester
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
aesthetica
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

etage /e'taʒə/ (n)
tabulātum

eten /ˈetə(n)/ (v)
edere, edo
  1. het nuttigen van voedsel

etensbak /ˈeːtənzbˌɑk/ (n)
linter
  1.

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
ethanol
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

etter /ɛtər/ (n)
pus
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etterbuil /ˈɛtərbˌœyl/ (n)
vomica
  1. zwelling die etter bevat

etteren /ˈɛtərən/ (v)
suppūrō
  1.

etymologie /ˌeːtimˌoːloːɣˈi/ (n)
etymologia, notatio
  1. woordherkomst
etymologia
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

eucharistie /ˌøːxaːrɪstˈi/ (n)
eucharistia
  1. een rooms-katholiek sacrament dat een voortzetting is van het laatste avondmaal van Christus

eufemisme /ˌøːfəmˈɪsmə/ (n)
euphemismus
  1-2.

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
euphoria
  1. verhoogd gevoel van welzijn

eukaryoten /œykɑriotən/ (n)
eukaryota
  2.

eunuch /ˈøːnɵx/ (n)
eunuchus

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (n)
euro
  1. munt en munteenheid

europium /ˈøːroːpˌiɵm/ (n)
europium
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

eutecticum /œyˈtɛktikʏm/ (n)
eutecticum
  1. mengsel van twee stoffen in zo'n verhouding dat beide bij dezelfde temperatuur samen stollen of smelten

euthanasie /ˌøːtaːnaːzˈi/ (n)
euthanasia
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

euvel /'øː.vəl/ (n)
inopia
  2. een slechte zaak

evaluatie /ˌeːvaːlyˈaːtsi/ (n)
taxātiō
  1. bespreking en beoordeling van de gang van zaken

evangelie /ˌeːvɑŋɣˈeːli/ (n)
evangelium

even /ˈeːvən/ (adj)
par
  1. Deelbaar door twee

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
aequator
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

evenement /ˌeːvənəmˈɛnt/ (n)
eventum
  1. belangrijke gebeurtenis

evenmin /ˈevəmɪn/ (adv)
nec X nec Y
  1. ook niet

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
aequabilĭtas
  1.

ever /ˈeːvər/ (n)
aper
  1. zwijn

everzwijn /ˌeːvərzʋˈɛɪn/ (n)
aper

evident /ˌeːvidˈɛnt/ (adj)
perspicuus
  1. zeer duidelijk, klaarblijkelijk, in 't oog springend

evolueren /ˌeːvoːlyˈɪːrən/ (v)
evolvere
  1. aan een proces van geleidelijke veranderingen onderhevig zijn

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
evolutio
  1. ontwikkeling, verandering

exact /ˈɛksɑkt/ (adj)
ad unguem
  1. zonder benadering, precies vastgesteld

examineren /ˌɛksaːminˈɪːrən/ (v)
scīscitor
  1.aan een examen onderwerpen

excellentie /ˌɛkssɛlˈɛntsi/ (n)
excellentia
  1. uitmuntendheid

exceptie /ɛkssˈɛpsi/ (n)
exceptio

exceptioneel /ˌɛkssɛpʃoːnˈeːl/ (adj)
eximius

exces /ɛkssˈɛs/ (n)
nimium

exclameren /ˌɛksklaːmˈɪːrən/ (v)
exclāmō

exclusie /ɛksklˈyzˌi/ (n)
exclusiō

excommunicatie /ˌɛkskɔmˌynikˈaːtsi/ (n)
excommūnicātiō

excretie /ɛkskrˈeːtsi/ (n)
excretio
  1. uitscheiding

excursie /ɛkskˈɵrzi/ (n)
excursiō

excuseren /ˌɛkskyzˈɪːrən/ (v)
excuso

executeren /ˌɛksəkytˈɪːrən/ (v)
ad necum mittō

executie /ˌɛksəkˈytsi/ (n)
carnificīna
  2. uitvoering van een doodvonnis

exerceren /ˌɛksərsˈɪːrən/ (v)
exercitō
  1. het oefenen in het uitvoeren...

exoniem /ˌɛksoːnˈim/ (n)
exonymum

exoterisch /ˌɛksoːtˈɪːris/ (adj)
exotericus
  1. geschikt voor iedereen, ook voor oningewijden

exotisch /ɛksˈoːtis/ (adj)
peregrinus
  1. vanuit verre vreemde landen

expeditie /ˌɛkspədˈitsi/ (n)
expedītiō

expediëren /ˌɛkspədiˈɪːrən/ (v)
ablēgātiō

experiment /ˌɛkspɪːrimˈɛnt/ (n)
experimentum

expert /ɛkˈspɛːr/ (n)
consultus
  1. iemand die bijzonder goed bekend is met een bepaald onderwerp

exploreren /ˌɛksploːrˈɪːrən/ (v)
explōrō

explosie /ɛksplˈoːzi/ (n)
diruptio

exporteren /ˌɛkspɔrtˈɪːrən/ (v)
exporto
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

extract /ˈɛkstrɑkt/ (n)
extractum
  1. ingedikt aftreksel

extravagant /ˌɛkstraːvaːɣˈɑnt/ (adj)
profūsus

extreem /ɛkstrˈeːm/ (adj)
extremus
  1. uiterst, uitzonderlijk

extremiteit /ˌɛkstrəmitˈɛɪt/ (n)
extremitās
  1. een van de ledematen

ezel /ˈezəɫ/ (n)
mulus, asinus
  1. paardachtig dier

ezelin /ˈeːzəlˌɪn/ (n)
asella, asina
  1. vrouwelijke ezel

ezelsoor /ˌeːzɛlsˈoːr/ (n)
barcala
  3. persoon

faam /fam/ (n)
fāma
  1. reputatie
  2. roem

faas /fˈaːs/ (n)
fascia
  1. een der herautstukken; een horizontale band die het middelste derde deel van het veld van het wapen beslaat

fabel /ˈfabəl/ (n)
fabulatio
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen

fabricage /fˌɑbrikˈaːʒə/ (n)
factūra

fabriek /fa'brik/ (n)
officīna
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

faciliteit /fˌaːsilitˈɛɪt/ (n)
facilitas
  2. een voordeel

factor /fɑktɔr/ (n)
factor

fagocytose /fˌaːɣoːsitˈoːsə/ (n)
phagocytosis
  1. vernietiging door een cel van schadelijke bestanddelen

faillissement /ˌfajisəˈmɛnt/ (n)
decoctio
  2. een in de wet geregelde procedure voor een persoon of onderneming die niet (meer) in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen.

fakkel /fˈɑkəl/ (n)
fax
  1. staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting

falen /ˈfaːlən/ (v)
dēficiō
  1. niet bereiken van doelen

fallisch /fˈɑlis/ (adj)
phallicus
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

fallus /fˈɑlɵs/ (n)
phallus

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
familia
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

fantasie /fˌɑntaːzˈi/ (n)
imaginatio
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
babae

farao /ˈfarao/ (n)
pharaō
  1.

farce /fˈɑrsə/ (n)
mīmus
  1. schertsvertoning
insicium
  2. klucht
  3. vulling in voedsel

farizeeër /fariˈzejər/ (n)
Pharisaeus
  1.

farmaceutisch /fˌɑrmaːsˈøːtis/ (adj)
pharmaceuticus
  1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen

farmacologie /fˌɑrmaːkˌoːloːɣˈi/ (n)
pharmacologia

fascineren /fˌɑsinˈɪːrən/ (v)
fascino
  1. iemands aandacht vasthouden

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
fascismus
  ideologie

fataal /faːtˈaːl/ (adj)
fatalis
  1. noodlottig

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
decōrum
  1. goede manieren

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ (n)
fauna
  1. het geheel aan dieren in een gebied

fazant /faːzˈɑnt/ (n)
Phasianus colchicus, phasianus
  1. kleurrijke hoendervogel

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
frons
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
Februarius
  1. de tweede maand van het jaar

federatie /fˌeːdɪːrˈaːtsi/ (n)
foederātiō
  1. een verbond van samenwerkende staten of lichamen die hun zelfstandigheid behouden

fee /fe:/ (n)
alfa
  1.

feest /fest/ (n)
festum
  1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid

feestdag /fˈeːstɑx/ (n)
dies festus

feit /fɛi̯t/ (n)
factum
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

feitelijk /fɛɪtələk/ (adv)
rēvēra
  1. daadwerkelijk

felheid /fˈɛlhɛɪt/ (n)
acerbitās
  1.

felicitatie /fˌeːlisitˈaːtsi/ (n)
grātulātiō

feliciteren /fˌeːlisitˈɪːrən/ (v)
congrātulor
  1. iemand geluk toewensen

feloek /feːlˈuk/ (n)
pheluca
  1. een zeilschip

feminisme /fˌeːminˈɪsmə/ (n)
feminismus

femoralis /fˈeːmoːrˌaːlɪs/ (adj)
femorālis
  1. met betrekking tot het dijbeen

fenegriek /fˌeːnɛɣrˈik/ (n)
buceras

fennek /fˈɛnɛk/ (n)
fennecus
  1. Fennecus zerda, leeft in de woestijn en is de kleinste van alle vossen

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
phaenomenon
  1. een verschijnsel

fenomenologie /fˌeːnoːmˌeːnoːloːɣˈi/ (n)
phaenomenologia

ferm /fˈɛrm/ (adj)
firmus
  1. krachtig, kracht tonend

fermentatie /fˌɛrməntˈaːtsi/ (n)
tumor
  1. gisting

fermheid /fˈɛrmhɛɪt/ (n)
firmitās
  1.

fermium /fˈɛrmiˌɵm/ (n)
fermium
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

festival /ˈfɛstiˌvɑɫ/ (n)
feria
  1. een reeks optredens
  2. een groot evenement met zang en dans en muzikale optredens

fiat /'fi.jɑt/ (n)
approbatio

fictie /fˈɪksi/ (n)
commentum

fiducie /fˌidysˈi/ (n)
confido

fiets /fits/ (n)
birota
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fiksheid /fˈɪkshɛɪt/ (n)
potestās
  1. het stoer en flink zijn

file /faɪl/ /filə/ (n)
agmen
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen

fileren /filˈɪːrən/ (v)
vitta
  1. vis of vlees ontdoen van graten of botten / het schoonmaken van vis of vlees

film /fˈɪlm/ (n)
pictura cinematographica
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt

filologie /fˌiloːloːɣˈi/ (n)
philologia

filoloog /ˌfiloːˈloːɣ/ (n)
philologus
  1. iemand die zich specialiseert in de studie van de taal en de cultuur van een mensengemeenschap

filosofie /filozoˈfi/ (n)
philosophia
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosoof /fˌiloːzˈoːf/ (n)
philosophus

filter /fɪltər/ (n)
liquatorium
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

finaal /finˈaːl/ (adj)
finale

finale /finˈaːlə/ (n)
exitus
  2. het slotstuk van een meerdelig toneel- of muziekstuk
  1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers

financieel /fˌinɑnʃˈeːl/ (adj)
pecūniārius
  1. met betrekking tot geld, geldelijk

fiool /fiˈoːl/ (n)
fiola
  1. een medicijnflesje

firma /fˈɪrmaː/ (n)
firmus
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

fit / 'fɪt / (adj)
bene
  in goede lichamelijke conditie

fixeren /fɪksˈɪːrən/ (v)
munio

flaccidus /flˈɑksidˌɵs/ (adj)
flaccidus
  1. slap

flank /flɑŋk/ (n)
cornu
  1. zijkant van een samenhangend geheel

flauwekul /flˈʌʊəkˌɵl/ (n)
gerrae

flemen /flˈeːmən/ (v)
lactō
  1. overdreven lief tegen iemand doen

flemer /flˈeːmər/ (n)
adūlātor
  1. iemand die andere mensen te veel vleit

flemerig /flˈeːmərəx/ (adj)
blandus
  1. op een gemaakte, overdreven manier vriendelijk of vleiend

flerovium /flˈɪːroːvˌiɵm/ (n)
flerovium
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
lagoena, ampulla
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flets /flɛts/ (adj)
pallescō
  1. een vale kleur hebbend

flexibel /flɛkˈsibəl/ (adj)
flexibilis
  1. het vermogen hebbend gebogen te worden

flexie /flɛksˈi/ (n)
flexio
  1. een buiging, een buigbeweging in een gewricht door de buigspieren
  2. een vormverandering van een woord

flikflooien /flˈɪkfloːjən/ (v)
lactō
  1. kruiperig vleien

flikkeren /flˈɪkərən/ (v)
coruscare

floers /flˈurs/ (n)
advēlō
  1. een zwarte doorzichtige stof die vooral als teken van rouw wordt gebruikt

flonkeren /flˈɔŋkərən/ (v)
micō
  1. op een levendige, onrustige, beweeglijke manier licht uitzenden of weerkaatsen

florerend /floːrˈɪːrənt/ (adj)
dīs
  1. van iets of iemand dat hij zich goed ontwikkeld, dat hij gezond is, dat het goed gaat

fluit /flˈœyt/ (n)
tibia
  1. een muziekinstrument

fluiten /flˈœytən/ (v)
cano
  1. een fluit bespelen

fluor /flˈyɔr/ (n)
fluor, fluorum
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fobie /foːbˈi/ (n)
phobia
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
focus
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foetus /fˈutɵs/ (n)
fetus
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok /fˈɔk/ (n)
fioccus
  nog uit te zoeken

folteren /ˈfɔltərə(n)/ (v)
cruciō
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

foltering /'fɔltərɪŋ/ (n)
cruciāmen
  1.

foneem /foːnˈeːm/ (n)
phonema
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonkelend /fˈɔŋkələnt/ (adj)
coruscans
  1. helder stralend

fonkeling /fˈɔŋkəlˌɪŋ/ (n)
coruscans
  1.

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
phonologia
  1.
  2.

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
fons
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten
  2. omhoogspuitende waterstraal

fopperij /fˌɔpərˈɛɪ/ (n)
fraus
  1.

fopspeen /fɔpspˈeːn/ (n)
suctoriolum consolativum

forceren /fɔrsˈɪːrən/ (v)
cōgō
  1. een beslissing afdwingen

forel /foːrˈɛl/ (n)
Oncorhynchus Mykiss, tructa
  1. Zoetwatervis

formaldehyde /fˈɔrmɑldˌeːhiˌɪdə/ (n)
methanal
  1.

fornuis /fˈɔrnœys/ (n)
coquina

fosfor /fˈɔsfɔr/ (n)
phosphorus
  1. met symbool P en atoomnummer 15

fossiel /fɔsˈil/ (adj)
fossilis

foto /fˈoːtoː/ (n)
photo
  1 en 2

fotocamera /fˈoːtoːkˌaːmərˌaː/ (n)
camera photographica
  1. een toestel om mee te fotograferen

fotofobie /fˌoːtoːfoːbˈi/ (n)
photophobia
  1. lichtschuwheid

fotogeniek /fˌoːtoːɣənˈik/ (adj)
photogenicus
  1.op foto's een voordelige indruk makend

fotografie /fˌoːtɔɣraːfˈi/ (n)
ars photographica
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

fotosynthese /ˌfotosɪnˈtezə/ (n)
photosynthesis
  1.

fototoestel /fˌoːtoːtustˈɛl/ (n)
camera photographica
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren /fˌʌʊɪlˈɪːrən/ (v)
scrutor
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fout /fɑut/ (n)
lapsus
  1. vergissing, onjuistheid

fractie /ˈfrɑksi/ (n)
fractio
  1. een klein deel

fractuur /frɑktˈyr/ (n)
fractūrā
  1. een botbreuk

fragiel /fraːɣˈil/ (adj)
fragilis
  1. kwetsbaar, breekbaar

fragment /frɑɣmˈɛnt/ (n)
fragmen

framboos /frɑmbˈoːs/ (n)
rubus
  2. vrucht van de frambozenstruik

francium /frˈɑnsiˌɵm/ (n)
francium
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

franje /frˈɑɲə/ (n)
limbus
  1. reeks afhangende draden die ter versiering aan de rand van een kleed of kledingstuk gehangen worden

frankeren /frɑŋkˈɪːrən/ (v)
imprimō
  1. porto betalen als afzender door een postzegel op het poststuk te plakken

frase /frˈaːsə/ (n)
complexio
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

frater /fratər/ (n)
acanthis flavirostris
  1. een vogel uit de vinkenfamilie Carduelis flavirostris

fraude /frˈʌʊdə/ (n)
falsimonia
  1. Bedrog

freewheelen /frˈeːʋheːlən/ (v)
ōtior
  1. doorgaan zonder inspanning te leveren, kalm aan doen

frequent /freˈkwɛnt/ (adj)
frequēns
  1. vaak voorkomend

frequentie /freːkvˈɛntsi/ (n)
frequentia
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

fret /frˈɛt/ (n)
furo
  1. Mustela putorius furo, een marterachtig roofdiertje

frigiditeit /frˌiɣiditˈɛɪt/ (n)
frīgiditās
  1. geslachtelijke koelheid

frigo /frˈiɣoː/ (n)
armārium frīgidārium
  1.

friseren /frizˈɪːrən/ (v)
-nam

frisling /frˈɪslɪŋ/ (n)
aprunculus
  1. everjong

frivoliteit /frˌivoːlitˈɛɪt/ (n)
fatuitās

frivool /frivˈoːl/ (adj)
frīvolus

front /frˈɔnt/ (n)
antīcus
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
fructus, frux, fruges
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

fruitboom /frœytbˈoːm/ (n)
pōmus
  1.

fuif /fœyf/ (n)
festum

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
functio
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

fundamentalisme /fˌɵndaːmˌɛntaːlˈɪsmə/ (n)
fundamentalismus
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

funest /fˈynɛst/ (adj)
funestus

furieus /fˌyrijˈøːs/ (adj)
iratus

fusie /fˈyzˌi/ (n)
colliquatio

fut /fʏt/ (n)
navitas
  1. de benodigde energie en zin ergens voor

fysica /ˈfizika/ (n)
physica
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysiologie /fˌiʒoːloːɣˈi/ (n)
physiologia

gaai /ɣaːj/ (n)
gaius
  1. een middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart uit de kraaienfamilie Corvidae

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
ire, vadere
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gade /ɣˈaːdə/ (n)
uxor, coniunx, maritus
  1. echtgenoot, echtgenote

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
gadolinium
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gal /ɣˈɑl/ (n)
bilis
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet
vitium
  [B] 1. door luchtinsluiting gevormd holletje in (giet-) materiaal
bilis
  [B] 2. uitwas aan blad van boom of struik
  [B] 3. gezwel bij dieren (paardenbeen)

galblaas /ɣɑlblˈaːs/ (n)
vesica fellea, vesica biliaris
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galg /χɑlx/ (n)
arbor
  1. een houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, veelal gebruikt om mensen door verhanging ter dood te brengen

galgenaas /ɣˌɑlɣənˈaːs/ (n)
crux
  2. slecht persoon die gestraft zou moeten worden

gallium /ɣˈɑliˌɵm/ (n)
gallium
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galvanisch /ɣɑlvˈaːnis/ (adj)
galvanicus
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

game /(en)ɡˈeɪm(nl)/ (n)
electronicus
  2. een videospel

gang /ɣɑŋ/ (n)
andron
  1. lange smalle ruimte
ferculum
  3. onderdeel van een maaltijd

gangpad /ˈɣɑŋ(g).pɑd/ /ˈɣɑŋ.pɑt/ /ˈχɑŋ.pɑt/ (n)
trames
  1. een pad voor wandelaars, voetpad

gangreen /gɑŋ'gren/ (n)
gangraena
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

gans /ɣɑns/ (n)
anser, avica
  1. Anserinae, een vogel die tot de familie van de eendachtigen (Anatidae) behoort

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
hiō
  1. heel diep inademen met de mond ver open, moeilijk om bewust tegen te gaan

gapend /ɣˈaːpənt/ (adj)
hiulcus
  2. wijd openstaand

gaping /ɣˈaːpɪŋ/ (n)
hiatus
  1. #

garantie /ɣa'rɑn(t)si/ /ɣa'rɑnsi/ (n)
satisdō
  1. een verklaring waarin men verklaart voor bepaalde gevolgen in te staan

gard /ɣˈɑrt/ (n)
tālea
  1. een roe

gareel /ɣaːrˈeːl/ (n)
collare

garnaal /ɣɑrnˈaːl/ (n)
cāris

garnering /ɣɑrnˈɪːrɪŋ/ (n)
ornamentum musicalis
  1. #

garstig /ɣˈɑrstəx/ (adj)
rancidus

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
gas
  1. aggregatietoestand

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
hospes
  1. wie ergens ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld wordt

gastheer /ɣˈɑsthɪːr/ (n)
hospes
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
hospitalis
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid /ɣˈɑstvrˌɛɪhɛɪt/ (n)
hospitium

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
apertūra
  1. opening
cavea
  4. een geval van tandwolf
asinus
  5. achterste

gauwdief /ɣʌʊdˈif/ (n)
manticulator
  1.

gauwigheid /ɣˈʌʊəxhˌɛɪt/ (n)
celeritas
  1. in de gauwigheid: door (te) snel te handelen

gave /ɣˈaːvə/ (n)
donum
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gazelle /ɣˈaːzɛlə/ (n)
dorcas

gazon /ɣaːzˈɔn/ (n)
virectum
  1. onderhouden, kort gemaaid grasveld bij een huis

gebaar /xəˈbar/ (n)
contenance
  1. een beweging waarmee men iets wil zeggen
  2. een handeling waarmee men iets wil uitdrukken

gebak /ɣəbˈɑk/ (n)
crustum
  1. meestal zoet, gebakken voedsel specifiek gemaakt om van te genieten

gebarentaal /ɣəbˌaːrəntˈaːl/ (n)
linguae gesticulatoriae

gebed /ɣə'bɛt/ (v)
precatio
  1. het bidden

gebergte /ɣəbərxtˈeː/ (n)
montana
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
accidō
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis /ɣəbˈøːrtənˌɪs/ (n)
adventura
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebied /ɣəˈbit/ /χəˈbit/ (n)
regio
  1. een deel van het aardoppervlak

gebieden /ɣəbˈidən/ (v)
imperium
  1. een dwingende opdracht geven

gebiedende wijs /ɣəbˈidəndə ʋɛɪs/ (n)
imperativus
  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

geblaat /xəˈblat/ (n)
clamor
  2. inhoudsloos gepraat, op een luide toon

gebladerd /ɣəblˈaːdərt/ (adj)
foliātus
  1. bedekt met bladeren

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
frons
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod /ɣəbˈɔt/ (n)
praescriptus

geboefte /ɣəbˈuftə/ (n)
popellus

gebonden /ɣəbˈɔndən/ (adj)
spissus
  3.

gebondenheid /ɣəbˈɔndənhˌɛɪt/ (n)
nexus
  1. het onvrij zijn, het geen vrije tijd hebben

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
natio
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

gebouw /ɣəbˈʌʊ/ (n)
aedificium
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebrek /ɣəbrˈɛk/ (n)
pēnūria
  1. een tekort
menda
  2. een defect

gebroken /ɣəˈbroːkən/ /χəˈbroːkən/ (adj)
fractus

gebrom /ɣəbrˈɔm/ (n)
gannītus
  2. uiting van ontevredenheid

gebruik /ɣəbrˈœyk/ (n)
cōnsuētūdō
  1. een standaard manier van doen
usurpatio
  2. toepassen van iets

gebruikelijk /ɣəbrˈœykələk/ (adj)
habitualis
  1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
uti
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
usor
  1. iemand die iets gebruikt

gecastreerd /ɣəkɑstrˈɪrt/ (adj)
sectārius
  1.

gecijfer /ɣəsˈɛɪfər/ (n)
calculātiō
  1.

gecompliceerd /ɣəkˌɔmplisˈɪrt/ (adj)
complicātus
  1. ingewikkeld

gedaante /ɣədˈaːntə/ (n)
formō

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
idea
  1. hetgeen wat men denkt

gedachtig /ɣˈɛdɑxtəx/ (adj)
memor
  1. de de gedachte aan iets of iemand

gedeelte /ɣədˈeːltə/ (n)
pars
  1. minder dan het geheel

gedenken /ɣədˈɛŋkən/ (v)
meminī

gedenkwaardig /ˌɣədɛŋkˈʋaːrdʏɣ/ (adj)
memorābilis
  1. een herinnering waard zijn

gedetineerde /ɣədˌeːtinˈɪrdə/ (n)
arrestans
  1. iemand die door de staat van zijn vrijheid beroofd is

gedicht /ɣədˈɪxt/ (n)
poema
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedijen /ɣə'dɛɪə(n)/ (v)
vigeō
  1. voorspoedig groeien

gedrag /ɣədrˈɑx/ (n)
actio
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

gedragen /ɣə.'dra.ɣə(n)/ (v)
sē gerō
  1. zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

gedrukt /ɣədrˈɵkt/ (adj)
dēiectus

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
patientia
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
patiēns
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
inter
  tijdens

gedurig /ɣədˈyrəx/ (adj)
aeternus

geel /ɣeɫ/ (adj)
flavus
  1. geel hebbend als kleur
  na te gaan of het een zelfstandig of een bijvoeglijk naamwoord betreft

geelzucht /ɣˈeːlzɵxt/ (n)
aurūgō

geen /ɣˈeːn/ (indefinitePronoun)
nil
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geen probleem /ɣˈeːn prɔblˈeːm/ (phraseologicalUnit)
non forsit
  1.

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
spiritus
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten
  2. een onsubstantieel wezen

geestdrift /ɣesdrɪft/ (n)
studium

geestig /ɣˈeːstəx/ (adj)
facētus

geestigheid /ɣˈeːstəxhˌɛɪt/ (n)
dictum

geestverschijning /ɣˈeːstvərsxˌɛɪnɪŋ/ (n)
phasma

geeuw /ɣˈeːyʊ/ (n)
oscitātiō
  1. het zich uitrekken, meestal met open mond, bij slaperigheid, ontspanning of verveling

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
hiō
  1. gapen

geflikker /ɣəflˈɪkər/ (n)
coruscare
  1.

gefluister /ɣəflˈœystər/ (n)
susurrus

gefortuneerd /ɣəfˌɔrtynˈɪrt/ (adj)
dīs
  1.

gegalm /ɣəɣˈɑlm/ (n)
resonus
  1.

gegrom /ɣəɣrˈɔm/ (n)
gannītus
  1. brommend geluid voortbrengen

gehalte /ɣəhˈɑltə/ (n)
aestimō

geheel /ɣəhˈeːl/ (adj)
omnia

geheel /ɣəhˈeːl/ (n)
totus

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
arcānus
  1. opzettelijk verborgen

geheim /ɣəɦɛɪm/ (n)
arcanum
  1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

geheimzinnig /ɣə.ˈɦɛɪ̯m.ˌzɪ.nəx/ (adj)
arcanus

geheugen /ɣəhˈøːɣən/ (n)
memoria
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen
  2. snel toegankelijke plaats om data op te slaan

gehoor /ɣəhˈoːr/ (n)
auditus
  1. het systeem om te horen

gehoornd /ɣəhˈɔːrnt/ (adj)
corniger
  1. voorzien van horens

gehoorzaal /ɣəhɔːrzˈaːl/ (n)
auditorium

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
morigerus
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen /ɣəhˈɔːrzaːmən/ (v)
audio
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

gehorend /ɣəhˈoːrənt/ (adj)
corniger
  1. voorzien van horens

gehucht /ɣəˈhʏxt/ (n)
vīculus
  1. een aantal bij elkaar staande huizen op het platteland

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
capra, caper, hircus

gejaagd /ɣəˈjaxt/ (adj)
properē
  1.

gejakker /ɣəjˈɑkər/ (n)
celeritas
  1.

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
delirus

gekakel /ɣəkˈaːkəl/ (n)
gingrītus
  2. gebabbel

gekheid /ɣˈɛkhɛɪt/ (n)
amentia
  2. een gebrek aan gezond verstand

gekleurd /ɣˈɛkløːrt/ (adj)
colōrātus
  1. van kleuren voorzien

geknars /ɣˈɛknɑrs/ (n)
acidus

geknor /ɣˈɛknɔr/ (n)
gannītus
  1.

gekrakeel /ɣˌɛkraːkˈeːl/ (n)
raucus
  1. lawaai ontstaan door onenigheid

gekromd /ɣˈɛkrɔmt/ (adj)
arcuātus
  1.

gekunsteld /ɣəkˈɵnstəlt/ (adj)
artificialis
  1. op een onnatuurlijke, gedwongen manier gemaakt

gel /ɣˈɛl/ (n)
gel
  2. een product om haar mee in model te houden

gelaat /ɣəlˈaːt/ (n)
faciēs

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
rīsus
  1. het lachen

gelasten /ɣəlˈɑstən/ (v)
sumptus
  1.

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
pecunia
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

geldbelegging /ɣˈɛldbəlˌɛɣɪŋ/ (n)
confiscō
  1.

geldboete /ɣˈɛldbutə/ (n)
multa

geldgever /ɣˈɛldɣeːvər/ (n)
faenerātor
  1.

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
habilis
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

geldkist /ɣɛldkˈɪst/ (n)
arca
  1. kist voor het veilig bewaren van geld

geldstuk /ɣˈɛltstɵk/ (n)
nummus

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
abhinc
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ (n)
Arthropoda
  1. een dier met een uitwendig skelet van chitine

geleerd /ɣəlˈɪːrt/ (adj)
doctus
  1. zich veel aan studie gewijd hebbend

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
opportūnitās
  1. mogelijkheid tot

gelei /ɣəlˈɛɪ/ (n)
gel

geleide /ɣəlˈɛɪdə/ (n)
comitātus

geleiden /ɣəlˈɛɪdən/ (v)
ducere

geleider /ɣəlˈɛɪdər/ (n)
conductor
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelig /ɣə.ˈlɪx/ /ˈɣe.ləx/ /ˈɣe.lɪx/ /ˈχe.ləχ/ /χə.ˈlɪχ/ (adj)
galbinus
  2. op geel lijkend

gelijk /ɣə'lɛɪk/ (adj)
aequus
  1. met elkaar overeenstemmend

gelijkbenig /ɣəlɛɪgˈbenəx/ (adj)
isosceles
  1 & 2.

gelijken /ɣəlˈɛɪkən/ (v)
similo

gelijkend /ɣəlˈɛɪkənt/ (adj)
similis

gelijkheid /ɣəlˈɛɪkhɛɪt/ (n)
aequitās

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
religio
  1. godsdienst

geloofwaardigheid /ɣəloːfʋˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
fides
  1. de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden

geloven /ɣəˈlovə(n)/ (v)
credo
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

geluid /ɣəˈlœʏt/ /χəˈlœʏt/ (n)
sonitus
  1. trillingen in de lucht of andere substantie die door het oor waargenomen kunnen worden

geluidshinder /ɣəlˈœydshɪndər/ (n)
sonitus pollutio
  1. Geluidsoverlast

geluidsoverlast /ɣəlˈœydsoːvˌɛrlɑst/ (n)
sonitus pollutio

geluier /ɣəlˈœyər/ (n)
dēsidia
  1.

geluk /ɣəˈɫɵk/ /χəˈɫɵk/ (n)
fortuna
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig /ɣəlˈɵkəx/ (adj)
felix
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gelukwens /ɣəlˈɵkʋəns/ (n)
grātulātiō

gemaakt /ɣəmˈaːkt/ (adj)
artificialis

gematigd /ɣəmˈaːtɪxt/ (adj)
modestus

gember /ɣəmbˈɛr/ (n)
zingiber
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemeenschap /ɣəmˈeːnsxˌɑp/ (n)
communitas
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan
  2. samenleving

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
mūnicipium
  1. bestuurlijke eenheid

gemeentehuis /ɣəmˈeːntəhˌœys/ (n)
curia

gemenebest /ɣəmˈeːnəbˌɛst/ (n)
civitas
  1. gemeenschap van onafhankelijke landen

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
mediocris
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems /ɣˈɛms/ (n)
Rupicapra rupicapra
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen /ɣˈɛn/ (n)
genum
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade /ɣənˈaːdə/ (n)
misericordia

genadeloos /ɣənˈaːdəlˌoːs/ (adj)
immisericors

genaken /ɣə'nakən/ (v)
probito
  1. dichterbij komen

gender /ɣəndˈɛr/ (n)
genus
  1. sekse

genealogie /ɣənˌeːaːloːɣˈi/ (n)
genealogia
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

geneesheer /ɣənˈeːshɪːr/ (n)
medicus

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
medicina
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

generaal /ɣˌeːnərˈaːl/ (adj)
dux

generaal /ɣˌeːnərˈaːl/ (n)
dux
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie /ɣənɪːrˈaːtsi/ (n)
aetas
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

genereus /ɣənˈɪːrøːs/ (adj)
generōsus

generiek /ɣənɪːrˈik/ (adj)
catholicus
  2. algemeen

generositeit /ɣənˌɪːroːzitˈɛɪt/ (n)
generōsitas
  1.

genetica /ɣənˈeːtikˌaː/ (n)
genetica
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

genezen /ɣənˈeːzən/ (v)
curo
  1.

genieten /ɣə.ni.tə(n)/ (v)
fruor
  1. voordeel hebben van iets

genitief /ɣənitˈif/ (n)
genetīvus
  1. één van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, maar tegenwoordig vooral een bezitsrelatie aanduidt

genoeg /ɣənˈux/ (indefinitePronoun)
satis

genootschap /ɣənˈoːtsxɑp/ (n)
circulum

genotype /ɣənˈoːtiˌɪpə/ (n)
genotypus
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre /ʒˈɑ̃rə/ (n)
genus
  1. categorie in een kunstvorm

genster /ɣənstˈɛr/ (n)
scintilla
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

genus /ɣənˈɵs/ (n)
genus
  1.

geoefend /ɣəˈufənt/ (adj)
artifex
  1. met veel ervaring en training

geografie /ɣəˌɔɣraːfˈi/ (n)
geographia
  1. aardrijkskunde

geologe /ɣəˈoːloːxə/ (n)
geologista
  1.

geologie /ɣəˌoːloːɣˈi/ (n)
geologia
  1. aardkunde

geoloog /ɣəˈoːloːx/ (n)
geologista, geologistus

geometrie /ɣəˌoːmɛtrˈi/ (n)
geometria
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

geometrisch /xeo'metris/ (adj)
geōmetricus
  1. meetkundig

geomorfologie /ɣəˌoːmɔrfˌoːloːɣˈi/ (n)
geomorphologia

gepeins /ɣəpˈɛɪns/ (n)
cogitatio
  1.

gepoch /ɣəpˈɔx/ (n)
iactantia
  1.

geraamte /ɣərˈaːmtə/ (n)
ossium compages

gerecht /ɣərˈɛxt/ (n)
ferculum
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid
iudicium
  2. rechtbank, de rechter

gereed /ɣərˈeːt/ (adj)
parātus

gereedkomen /ɣəreːdkˈoːmən/ (v)
parō

gereedschap /ɣərˈeːdsxɑp/ (n)
instrumentum
  1. een mechanisch instrument dat gebruikt wordt om werk te kunnen doen

gereutel /ɣərˈøːtəl/ (n)
increpatio
  1.

germanium /ɣˈɛrmaːnˌiɵm/ (n)
germanium
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerochel /ɣərˈɔxəl/ (n)
increpatio
  1.

gerontologie /ɣərˌɔntoːloːɣˈi/ (n)
gerontologia
  1. tak van wetenschap die het "ouder worden" bestudeert

gerst /ɣˈɛrst/ (n)
hordeum

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
auditus
  1. lawaai; een klein geluid
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is

geruisarm /ɣərˈœyzɑrm/ (adj)
quiēs
  1. weinig hinderlijk lawaai of bijgeluiden veroorzakend

geruisloos /ɣərˈœysloːs/ (adj)
impercussus

gerundium /ɣərˈɵndiˌɵm/ (n)
gerundium
  1.

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
donatio
  1. iets dat men geeft

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
historia
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving /ɣəsxˈidsxrɛɪvˌɪŋ/ (n)
historiographia

geschikt /ɣəsxˈɪkt/ (adj)
idoneus
  1. met de juiste eigenschappen

geschiktheid /ɣəsxˈɪktɛɪt/ (n)
potentia

geschil /ɣəsxˈɪl/ (n)
altercatio
  1. geweldloos conflict

geschubd /ɣə'sxɵpt/ (adj)
squāmeus
  1. bedekt met schubben

geschut /ɣəsxˈɵt/ (n)
artillaria

gesel /ˈɣeː.zəl/ /ˈχe.səɫ/ (n)
verber
  1. een werktuig waarmee men ter bestraffing op de rug van iemand slaat

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
flagello
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

geslacht /χəˈslɑχt/ (n)
genus
  4. grammaticaal geslacht

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
natura
  1. lichaamsdeel

gesnauw /ɣəsnˈʌʊ/ (n)
hirrītus
  1.

gesnik /ɣəsnˈɪk/ (n)
singultus
  1. aanhoudend zacht huilen

gesp /ɣˈɛsp/ (n)
buccula

gespannen /ɣə'spɑnɘ/ (adj)
intentus
  2. in hoge mate werkzaam
trepidus
  3. ongemakkelijk, blijk gevend van stress, het punt van (uit-)barsten naderend

gespierd /ɣəspˈirt/ (adj)
torōsus
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek /ɣə'sprɛk/ (n)
colloquium
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gespuis /gə'spœys/ (n)
popellus
  1. lieden van laag allooi

gestaag /ɣəstˈaːx/ (adj)
stabilis
  1. geleidelijk maar persistent

gestalte /ɣəstˈɑltə/ (n)
statūra
  1. de vorm van een rechtopstaande mens

gestamel /ɣəstˈaːməl/ (n)
haesitantia
  1.

gesteeld /ɣəstˈeːlt/ (adj)
pedunculatus
  1. met een steel

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
lapis
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

gesteldheid /ɣəstˈɛldhɛɪt/ (n)
elementum

gestoord /ɣəˈstɔːrt/ /χəˈstɔːrt/ (adj)
sollicitus
  1. geen normale functionering van de geest hebbend

getal /ɣətˈɑl/ (n)
numerus

getijde /ɣətˈɛɪdə/ (n)
aestus
  1. de periodieke verandering van de waterstand ten gevolge van de stand van de maan

getintel /ɣətˈɪntəl/ (n)
micō
  2. geflonker

getrouw /ɣətrˈʌʊ/ (adj)
fidus

getrouwd /ɣətrˈʌʊt/ (adj)
marītus
  1. voltooid deelwoord van trouwen

getuige /ɣətˈœyɣə/ (n)
testis
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigen /ɣətˈœyɣən/ (v)
protestor
  1. een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis /ɣətˈœyɣənˌɪs/ (n)
testimōnium

getuit /ɣətˈœyt/ (adj)
canālis
  1.

geur /ɣøːr/ /χøːr/ (n)
odor
  1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

geurig /ɣˈøːrəx/ (adj)
hālāns

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
periculum
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
perīculōsus
  1. gevaar met zich meebrengend

gevaarte /ɣəvˈaːrtə/ (n)
colossus

geval /ɣəvˈɑl/ (n)
casus
  1.

gevang /ɣəvˈɑŋ/ (n)
ferriterium

gevangene /ɣəvɑŋˈeːnə/ (n)
captus
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
carcer
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevangennemen /ɣəvˌɑŋənˈeːmən/ (v)
capiō
  1. iemand van zijn vrijheid beroven en in hechtenis nemen

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
manus
  1. een handgemeen

gevelsteen /ɣəvɛlstˈeːn/ (n)
tabella
  1.

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
dare, do
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevleugeld /ɣəvlˈøːɣəlt/ (adj)
alatus
  1. met vleugels

gevlij /ɣəvlˈɛɪ/ (n)
addīcō

gevoel /xəˈvul/ (n)
affectus
  1. gewaarwording

gevoelen /ɣəvˈulən/ (v)
sentire

gevoelig /ɣəvˈuləx/ (adj)
scītāmentum

gevogelte /ɣəvˈoːɣɛltə/ (n)
aves altiles
  1. een verzamelnaam voor vogels die gekweekt worden als voedsel

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
consequentia
  1. iets dat voortkomt uit iets anders

gevorkt /ɣəvˈɔrkt/ (adj)
bifidus
  1. met meerdere puntige uitlopers die ontstaan uit een gemeenschappelijke basis

gewaagd /ɣəʋˈaːxt/ (adj)
perīculōsus

gewas /ɣəʋˈɑs/ (n)
messis, seges
  1. dat wat aanwast op het veld, maar nog niet geoogst is.

geween /ɣəʋˈeːn/ (n)
flētus
  1.

geweer /ɣəʋˈɪːr/ (n)
sclopetum

geweld /ɣəʋˈɛlt/ (n)
violentia
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

gewelf /ɣəʋˈɛlf/ (n)
camera

gewenning /ɣəʋˈɛnɪŋ/ (n)
cōnsuētūdō
  1. een proces waarbij een eerder ongewone prikkel steeds meer als normaal ervaren gaat worden

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
cōnscientia
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewezen /ɣəʋˈeːzən/ (adj)
anterior
  1. vroegere

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
pondus
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewis /ɣəʋˈɪs/ (adj)
quidam

gewisheid /ɣəʋˈɪshɛɪt/ (n)
firmitās
  1.

gewone esdoorn /ɣəʋˈoːnə ˈɛzdɔːrn/ (n)
platanus

gewoon /ɣəˈwoːn/ /ɣəˈβ̞oːn/ /χəˈʋon/ (adj)
solitus

gewoon duizendblad /ɣəʋˈoːn dˈœyzəndblˌɑt/ (phraseologicalUnit)
Achillea millefolium
  1. een samengesteldbloemige veldbloem met zeer fijn ingesneden blad en wit, roze of paars bloemscherm

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
consuetudo
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewoonweg /ɣəʋˈoːnʋˌɛx/ (adv)
modo
  1. niets anders dan, niets minder dan

gewricht /ɣəvrˈɪxt/ (n)
artus
  1. verbinding

gezag /ɣəzˈɑx/ (n)
auctōritās
  1. bevoegdheid om ergens beslissingen over te nemen

gezant /ɣəzˈɑnt/ (n)
lēgātus

gezellig /χəˈzɛləx/ (adj)
invenustus
  2. knus
pulcher
  3. leuk, onderhoudend

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
coetus
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
sodālitās
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezetheid /ɣəzˈɛtɛɪt/ (n)
adeps
  1.

gezicht /ɣə‘zɪxt/ (n)
faciēs
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezichtshoek /ɣəzɪxtshˈuk/ (n)
punctum visus
  2. de positie vanwaaruit men een bepaalde kwestie bekijkt en beoordeelt

gezin /gə'zɪn/ (n)
familia
  1. een huishouden bestaande uit een man, een vrouw en kinderen

gezinshoofd /ɣəzɪnshˈoːft/ (n)
pater familias
  1. het hoofd van een gezin

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
sanus
  1. vrij van ziektes en zeertes
  2. bevorderlijk voor een goede conditie

gezondheid /ɣəzˈɔndhɛɪt/ (n)
sanitas
  1. welbevinden, in goede staat zijn

gezwel /ɣəzʋˈɛl/ (n)
tumor
  1. een onnatuurlijke verdikking in het weefsel

gezwind /ɣəzʋˈɪnt/ (adj)
apus

giek /ɣik/ (n)
hyphear
  1. rondhout bevestigd aan het onderlijk van een zeil

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
vultur
  1. een grote aasetende roofvogel met kale kop en machtige vleugels

gierigaard /ɣˈirəɣˌaːrt/ (n)
avarus

gierst /ɣˈirst/ (n)
milium

gietnaad /ɣitnˈaːt/ (n)
lappa
  1. verdikking in een werkstuk dat is ontstaan door gieten

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
toxicum
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

gift /ɣˈɪft/ (n)
donatio
  1. geld of een voorwerp dat gegeven wordt en waarvoor men niets terug verlangt

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
venēnifer
  1. gif bevattend
venenosus
  2. zeer nijdig

gigantisch /ɣiɣˈɑntis/ (adj)
colossēus

gij /ɣɛɪ̯/ /ɣɛː/ /χɛɪ̯/ (personalPronoun)
tu

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
obses
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gil /ɣɪɫ/ (n)
stridō
  1. een harde schelle ongearticuleerde uitroep

gilde /ˈɣɪldə/ /ˈχɪɫdə/ (n)
collēgium

gillen /ˈɣɪlə(n)/ /ˈχɪlə(n)/ (v)
poscere
  1. een harde schelle ongearticuleerde uitroep slaken

gin /ɣˈɪn/ (n)
gin

gips /ɣˈɪps/ (n)
gypsum
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
camelopardalis
  1. Herkauwend dier

giraffe /ɣˈirɑfə/ (n)
camelopardalis
  1. Herkauwend dier

gissen /ɣˈɪsən/ (v)
divino
  1. een vermoeden uitspreken over iets

gissing /ɣˈɪsɪŋ/ (n)
coniectūra
  1. gedachte waarvoor men onvoldoende gegevens heeft om de juistheid of onjuistheid ervan te kunnen vaststellen

gist /ɣˈɪst/ (n)
fermentum
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
heri, here
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
heri, here
  1. de laatste dag die voltooid is

giswerk /ɣˈɪsʋɛrk/ (n)
coniectūra
  1.

gitaar /ɣi'tar/ (n)
cithara
  1. een muziekinstrument

gitarist /ɣˌitaːrˈɪst/ (n)
guitarista
  1. (muziek) een musicus die een gitaar bespeelt

glad /ɣlɑt/ (adj)
glaber

gladstrijken /ɣlˈɑtstrɛɪkən/ (v)
poliō
  1. door strijken glad of effen maken

glamour /ɣlˈaːmʌʊr/ (n)
nitor
  1. betoverend uiterlijk, schone schijn

glanzen /ɣlˈɑnzən/ (v)
nitere
  1. in zekere mate licht weerspiegelen of voortbrengen

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
vitrum
  1. niet-kristallijne vaste stof
  2. op basis van SiO₂
  3. om uit te drinken

glasachtig lichaam /ɣlˈɑsɑxtəx lɪxˈaːm/ (n)
corpus vitreum

glaucoom /ɣlʌʊkˈoːm/ (n)
glaucoma
  1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt

gletsjer /ɣlˈɛtʃər/ (n)
glaciarium
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

glibberig /ɣlˈɪbərəx/ (adj)
lūbricus
  1. glad, moeilijk houvast op te krijgen

glijden /ˈxlɛɪdə(n)/ /ˈɣlɛːdə(n)/ (v)
lābor
  1. met geringe wrijving gericht voortschuiven

glimlach /ɣlˈɪmlɑx/ (n)
risus
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
subridere
  1. zacht onhoorbaar lachen

glimmen /ɣlˈɪmən/ (v)
scintillō
  1. schitteren
bura
  3. zichtbaar trots zijn

glimworm /ɣlˈɪmʋɔrm/ (n)
cicindela
  1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae

globe /ɣlˈoːbə/ (n)
globus

globulair /ɣlˌoːbylˈɛr/ (adj)
globōsus

gloeidraad /ɣlujdrˈaːt/ (n)
fibra

gloeiend /ɣlˈujənt/ (adj)
febriculosus

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
ampulla
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glorie /ɣloːrˈi/ (n)
lux
  1.

glorierijk /ɣlˈoːrirˌɛɪk/ (adj)
splendidus
  1.

glorieus /ɣloːriˈjøːs/ (adj)
gloriosus
  1. roemrijk

glossarium /ɣlɔsˈaːriˌɵm/ (n)
glossarium

glunderend /ɣlˈɵndərənt/ (adj)
lūcidus
  1.

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
gluten

goal /ɣˈoːɑl/ (n)
stultus#Substantiv.2C_m
  2. doelpunt

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
deus
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk /ɣˈɔdələk/ (adj)
divinus

goddeloosheid /ɣˈɔdəlˌoːshɛɪt/ (n)
impietas
  1. gebrek aan eerbied of geloof in een godheid

godgans /ɣˈɔdɣɑns/ (adj)
omnia
  1. heel, geheel (vooral van tijdsperiodes zoals bijvoorbeeld dag)

godgeleerdheid /ɣˌɔdɣəlˈɪrdhɛɪt/ (n)
theologia

godheid /ɣˈɔdhɛɪt/ (n)
deus
  1. een hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
dea
  1. een vrouwelijke godheid

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ (n)
religio
  1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines

godshuis /ɣˈɔdshœys/ (n)
aedes

godslastering /ɣˌɔdslɑstˈɪːrɪŋ/ (n)
blasphēmia
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godverlaten /ɣˌɔdvərlˈaːtən/ (adj)
miser
  1. heel vreselijk

godvrezend /ɣˈɔdvrəzənt/ (adj)
pius
  1.

godzalig /ɣɔdzˈaːləx/ (adj)
pius
  1. op een vrome, godvruchtige, godvrezende wijze

goed /ɣˈut/ (adj)
bonus
  1. kwaliteit bezittend

goed /ɣˈut/ (adv)
bene
  1. op goede wijze

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
salvē
  groet

goedenacht /ɣˈudənˌɑxt/ (interjection)
bona nox
  avond wens

goedgeefs /ɣudɣˈeːfs/ (adj)
generōsus

goedgezind /ɣˈudɣəzˌɪnt/ (adj)
faustus
  2. gunstig gezind

goedheid /ɣˈudhɛɪt/ (n)
bonitās
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren /ɣˈudkøːrən/ (v)
approbō
  1. toestemming verlenen

goedkoop /ɣudkˈoːp/ (adj)
parabilis
  1. laag in prijs

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
alea
  1. een keuze zonder het juiste antwoord te weten

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ (v)
iocor
  1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers

golf /χɔl(ə)f/ (n)
fluctus
  1, 2 en 3
sinus
  4. grote baai
pilamalleus
  1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen.

golflijn /ɣɔlflˈɛɪn/ (n)
vibrō
  1.

goniometrie /ɣˌoːniˌoːmɛtrˈi/ (n)
trigonometria
  1. dat deel van de wiskunde dat zich richt op hoeken en de metingen die men daaraan kan verrichten

gonorroe /ɣˈoːnɔɾrˌu/ (n)
gonorrhoea
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

goochelaar /ɣˈoːxəlˌaːr/ (n)
praestīgiātor
  1. iemand die een publiek verbaast met schijnbaar onmogelijke handelingen

gooien /ˈɣoːi̯ən/ /ˈχoːi̯ən/ (v)
iaciō
  1. het door de lucht verplaatsen van een voorwerp, al dan niet naar een doelwit

goor /ɣˈoːr/ (adj)
squālidus
  1.

goot /ɣˈoːt/ (n)
canālis

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
fusorium
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordel /ɣˈɔrdəl/ (n)
cingulum
  1. een band die om het middel gedragen wordt

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
aulaeum
  1. doek ter afdekking

gorilla /ɣoːrˈɪlaː/ (n)
gorilla
  1. Gorilla gorilla, grote mensaap

gors /ɣɔrs/ /χɔrs/ (n)
emberiza
  1. een zangvogel van de Emberizidae-familie

goud /ɣʌʊt/ (n)
aurum
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

goudhaantje /ɣˈʌʊdhaːntʲə/ (n)
regulus
  1. een klein zangvogeltje met een goudkleurig kruintje
scarabaeus
  2. kevers uit de familie Chrysomelidae met als goud blinkende schilden

goudsmid /ɣˈʌʊdsmɪt/ (n)
aurifex
  1. een smid die met goud werkt

goudstof /ɣˈʌʊtstɔf/ (n)
balux
  1.

goudvink /ɣˈʌʊdvɪŋk/ (n)
Pyrrhula pyrrhula
  1. zangvogel uit de familie van vinkachtigen (Fringillidae)

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
hippurus
  1. Carassius auratus auratus, een kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt

gouverneur /ɣˌʌʊvərnˈøːr/ (n)
gubernator
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

gouw /ɣˈʌʊ/ (n)
ager
  2. district, gewest, provincie

graad /ɣrˈaːt/ (n)
gradus
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
comes
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
libenter
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graagte /ɣrˈaːxtə/ (n)
studium
  1. genoegen

graan /ɣran/ (n)
granum

gracht /ɣrɑɣt/ (n)
fossa

gradering /ɣraːdˈɪːrɪŋ/ (n)
taxātiō
  1. niveau

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
bustum
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafheuvel /ɣrˌɑfhøːvˈɛl/ (n)
tumulus
  1. kunstmatige heuvel die is opgeworpen om als graf te dienen

grafkuil /ɣrˈɑfkœyl/ (n)
sērius
  1.

grafschrift /ɣrˈɑfsxrɪft/ (n)
epitaphium
  1. op een grafsteen gegraveerde korte tekst, gewijd aan de overledene

grafsteen /ɣrɑfstˈeːn/ (n)
lapis
  1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert

grammatica /ɣrɑmˈaːtikˌaː/ (n)
grammatica
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

grammaticaal /ɣrˌɑmaːtikˈaːl/ (adj)
grammaticālis

granaatappel /ɣrˈaːnaːtˌɑpəl/ (n)
malum granatum, punica malus
  2. vrucht

grandeur /ɣrɑndˈøːr/ (n)
granditās
  1.

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
granitum
  1. een stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

grap /ɣrɑp/ /χrɑp/ (n)
iocus
  1. verhaal dat of handeling die erop gericht is om de lachlust op te wekken

grappig /'ɣrɑpəχ/ (adj)
ioculāris
  1. de lust tot (glim-) lachen opwekkend

gras /ɣrɑs/ (n)
gramen
  1. plantenfamilie
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasduinen /ɣrˈɑzdœynən/ (v)
tondeō
  1. voor je plezier ergens rond snuffelen

grasperk /ɣrˈɑspɛrk/ (n)
virectum
  1.

graszode /ɣrɑsˈoːdə/ (n)
caespes

gratie /ɣrˈaːtsi/ (n)
condono
  1. het afzien van de uitvoering van een straf

gratis /ɣrˈaːtɪs/ (adj)
grātīs
  1. wat zonder betaling verkregen wordt

gratiëren /ɣraːʃˈɪːrən/ (v)
condono
  1. gratie geven

grauw /ɣrˈʌʊ/ (adj)
canus
  1. donkergrijs, kleurloos

graveerder /ɣrˈaːvɪːrdər/ (n)
caelātor

graveerstift /ɣrˈaːvɪːrstˌɪft/ (n)
Caelum
  1. graveerstift

graven /ɣrˈaːvən/ (v)
fodio
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren /ɣraːvˈɪːrən/ (v)
insigno
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

gravering /ɣraːvˈɪːrɪŋ/ (n)
caelātūra
  1.

graveur /ɣraːvˈøːr/ (n)
caelātor

gravin /ɣrˈaːvɪn/ (n)
cometessa
  1. vrouwelijke graaf

gravitatie /ɣrˌaːvitˈaːtsi/ (n)
gravitās
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

gravure /ɣraːvˈyrə/ (n)
caelāmen
  2. decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden

grazen /'χrazə(n)/ (v)
pasco
  1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen

grens /ɣrɛns/ (n)
finis
  2. de raaklijn tussen twee landen

gretig /ˈxretəx/ (adj)
avidus
  1. reikhalzend uitzien naar iets, gespitst op iets, happig op iets

griek /ɣrˈik/ (n)
Graecus

grienen /ɣrˈinən/ (v)
fletus
  1. heel heftig huilen

griep /ɣrip/ (n)
influentia
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

grievend /ɣrˈivənt/ (adj)
iniuriosus
  1. gericht om iemand te kwetsen en te beledigen

griffioen /ɣrˌɪfiˈun/ (n)
gryps
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijnslach /ɣrˈɛɪnslɑx/ (n)
sanna
  1. een pijnlijke, hatelijke, satirische vertrekking van het gelaat

grijpen /ɣrˈɛɪpən/ (v)
carpo
  1. plotseling iets of iemand beetpakken

grijs /ɣrɛɪs/ (adj)
cinereus
  1. de kleur grijs hebbend

grijsaard /ɣrˈɛɪsaːrt/ (n)
senex
  1. oude man

grijsharig /ɣrɛɪsˈɦarəx/ (adj)
cānus
  1. met grijs haar

gril /ɣrˈɪl/ (n)
arbitrium
  2. onredelijk en willekeurig gedrag

grill /ɣrˈɪl/ (n)
transenna

grimeren /ɣrimˈɪːrən/ (v)
compensō

grimmig /ɣrˈɪməx/ (adj)
torvus

grind /ɣrˈɪnt/ (n)
glārea

groef /ɣrˈuf/ (n)
rima
  1. lange en smalle uitholling, insnijding, diepe rand

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
auctus
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
crescere
  groter worden

groen /ɣrun/ (adj)
viridis
  1. de kleur groen hebben

groen /ɣrun/ (n)
viridis
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groente /ɣrˈuntə/ (n)
olus
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenteboer /ɣrˌuntəbˈur/ (n)
holitor
  1.

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
circulus
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groeperen /ɣrupˈɪːrən/ (v)
circulor
  1. in groepen stellen

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ (n)
salūtātiō
  1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet

grond /ɣrˈɔnt/ (n)
solum
  1. stuk terrein
  2. de stof van het aardoppervlak waarop planten en bomen groeien
  3. het aardoppervlak in algemene zin
  4. basis

gronden /ɣrˈɔndən/ (v)
prima
  3. het in de grondverf zetten

grondgebied /ɣrˌɔndɣəbˈit/ (n)
territōrium
  1. het gebied waarover een instantie of overheid het beheer heeft

grondlegger /ɣrˈɔndlɛɣər/ (n)
conditor

grondverf /ɣrˈɔndvɛrf/ (n)
primarium
  1. verf voor eerste verflaag

grondvesten /'xrɔntfɛstə(n)/ (v)
erigo
  1.

grondwet /ɣrˈɔndʋɛt/ (n)
constitutio
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
magnus
  1. meer dan normaal in formaat

grootcirkel /ɣrˌoːtsɪrkˈɛl/ (n)
circulus maior
  1. cirkel op bol met gelijk middelpunt

groothandel /ɣrˌoːtɑndˈɛl/ (n)
acervatim
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

grootmoeder /ɣrˈoːtmudər/ (n)
avia
  1. een moeder van een ouder

grootouder /ˈgrotˌʌʊdər/ (n)
avus
  1. de ouder van een ouder

groots /ɣrˈoːts/ (adj)
grandis
  1. verheven, groot van opzet

grootsprakerig /ɣrˌoːtspraːkˈɪːrəx/ (adj)
iactans
  1.

grootsteeds /ɣrˈoːtsteːts/ (adj)
metropolitanus
  1. wat kenmerkend is voor de grote stad en dus niet of veel minder voorkomt in een dorp

grootte /ɣrˈoːtə/ (n)
magnitūdō

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
avus
  1. de vader van een ouder

groovy /ɣrˈoːvi/ (adj)
merus
  1. gaaf

grot /ɣrɔt/ (n)
caverna
  1. een onderaardse holte

grotendeels /ɣrˌoːtəndˈeːls/ (adv)
plērumque
  1. voor het grootste gedeelte

gruweldaad /ɣrˌywɛldˈaːt/ (n)
atrocitas

gruwelijk /ɣrˈywələk/ (adj)
horrendus
  1. afschuw opwekkend

guit /ɣˈœyt/ (n)
furcifera
  1. grappig persoon en vooral een grappig klein kind

gul /ɣʏl/ (adj)
generōsus
  1. vrijgevig

gunst /ɣɵnst/ /χɵnst/ (n)
venia
  1. het vrijwillig verlenen van een dienst of goed aan iemand om iemand ter wille te zijn

gunsteling /ɣˈɵnstəlˌɪŋ/ (n)
mellītus
  1. iemand die bevoordeeld wordt; iemand die veel gunsten ontvangt

gunstig /ɣˈɵnstəx/ (adj)
faustus

guts /ɣˈɵts/ (n)
gulbia
  1. een gootvormige steekbeitel voor houtbewerking

gym /ɣɪm/ (n)
gymnasium
  2. gymnasium

haag /hˈaːx/ (n)
saepēs
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
squalus
  1. kraakbenige roofvis

haak /haːk/ (n)
hamus

haaks /hˈaːks/ (adj)
perpendiculāris
  1. onder een rechte hoek

haan /ɦan/ (n)
gallus
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar /hˈaːr/ (n)
capillus, pilus
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haarband /hˈaːrbɑnt/ (n)
torulus
  1. sierband die in het haar gedragen wordt

haard /hˈaːrt/ (n)
focus
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
crīnāle
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haas /hˈaːs/ (n)
lepus
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (adv)
paense
  1. bijna

haasten /'ɦastən/ (v)
festīnō
  1. trachten om dat wat men te doen heeft snel af te maken

haastig /hˈaːstəx/ (adj)
properus
  1. zich niet de tijd nemend

haat /ɦaːt/ (n)
odium
  1. een sterk gevoel van vijandschap

habitueel /hˌaːbityˈeːl/ (adj)
habitualis
  1. uit gewoonte

hacker /hˈɑkər/ (n)
effractarius electronicus
  1. iemand die zich onbevoegd toegang verschaft tot een computersysteem

hafnium /hˈɑfniˌɵm/ (n)
hafnium
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis /ˌhaɣəˈdɪs/ (n)
lacerta
  1. een langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia (Sauria)

hagel /haɣəɫ/ (n)
grando
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt

hagelen /hˈaːɣələn/ (v)
grandinat
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hak /hˈɑk/ (n)
calx
  1. hiel van de voet
ligo
  3. werktuig om de grond mee open te hakken

haken /hˈaːkən/ (v)
hamus
  3. bevestigen d.m.v. een haak

hakkelend /hˈɑkələnt/ (adj)
balbus
  1. onhandig, ongemakkelijk, stotterend pratend of optredend

hakkelig /hˈɑkələx/ (adj)
balbus
  1.

hal /ɦɑl/ (n)
auditorium
  1. ruimte achter de voordeur
  3. een grote overdekte ruimte gericht op het uitvoeren van activiteiten

haleloeja /haləlu'ja/ (n)
allelūia
  1.

halen /ˈɦalə(n)/ (v)
adfero
  1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

half /ɦɑlf/ (adj)
dīmidius
  1. de helft zijnde

halfbroer /hɑlvbrˈur/ (n)
frater consanguineus

halfgeleider /hˈɑlfɣəlˌɛɪdər/ (n)
semiconductrum
  1-2

halfgod /hˈɑlfɣɔt/ (n)
semideus

halfrond /hˈɑlfrɔnt/ (n)
hēmisphaerium
  1. het oppervlak van een halve bol, met name van de aarde

halleluja /hɑleˈlyja/ (n)
allelūia
  1.

hallo /hɑˈlo/ (interjection)
salve, salvete
  1. groet

hallucineren /hˌɑlysinˈɪːrən/ (v)
hallūcinor
  1. zinsbegoochelingen hebben

halogeen /hˌaːloːɣˈeːn/ (n)
halogenus

hals /hˈɑls/ (n)
collum

halsband /hˈɑlzbɑnt/ (n)
collarium
  1. een om de hals en nek gesnoerde band

halsstarrig /hɑlstˈɑɾrəx/ (adj)
obstinātus

ham /ɦɑm/ (n)
perna
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
pastillum Hamburgense
  1. schijf gebraden gehakt

hamel /haːmˈɛl/ (n)
vervex
  1. een gecastreerde ram

hamer /ˈhamər/ (n)
malleus, martellus
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan
malleus
  2. één van de gehoorsbeentjes in het oor

hamster /hˈɑmstər/ (n)
cricetus
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hand /ɦɑnt/ (n)
manus
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handarbeid /ˈɦɑnt.ɑr.bɛɪ̯t/ /ˈɦɑnt.ɑr.bɛːt/ (n)
manuopera

handdoek /hɑnduk/ (n)
mantele
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
commercium
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen /hˈɑndələn/ (v)
ago
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden

handelend /hˈɑndələnt/ (adj)
histriōnia
  1. bezig zijnd met het verrichten van activiteiten

handeling /hˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
āctus
  1. datgene dat gedaan is

handelswaar /hˈɑndɛlswˌaːr/ (n)
merx

handenarbeid /ˈɦɑn.dən.ɑr.bɛɪ̯t/ /ˈɦɑn.dən.ɑr.bɛːt/ (n)
manuopera

handgeklap /hˈɑndɣɛklˌɑp/ (n)
applausus
  1. teken van waardering

handhaven /hɑndhˈaːvən/ (v)
habeo
  1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden

handhaving /hˈɑndhaːvˌɪŋ/ (n)
tuitiō

handig /ˈɦɑndɪɣ/ /ˈɦɑndɪχ/ (adj)
agilis
  1. goed met de handen om kunnen gaan

handlood /hɑndlˈoːt/ (n)
cathetus
  1. gewicht aan een touw

handpalm /hˈɑndpɑlm/ (n)
palma
  1. binnenzijde van de hand

handpeillood /hˌɑndpɛɪlˈoːt/ (n)
cathetus
  1. gewicht aan een touw

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
chirotheca
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtas /hˈɑntɑs/ (n)
sacculus

handtekening /hˈɑntəkˌeːnɪŋ/ (n)
subscriptiō

handvest /hˈɑndvɛst/ (n)
carta

handvol /hˈɑndvɔl/ (n)
manipulus
  2. klein aantal

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
crista
  2.

hangen /ˈɦɑŋə(n)/ (v)
pendeō

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
lectulus pensilis
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hap /hˈɑp/ (n)
frustum
  1. beet

hardhorig /hɑrdhˈoːrəx/ (adj)
surdaster
  1.

hardrijder /hˈɑrdrɛɪdər/ (n)
cursor
  2. (verkeer) iemand die te snel rijdt met een auto of motorfiets

hardvochtig /hɑrdvˈɔxtəx/ (adj)
insensibilis
  1. zonder medelijden

harig /hˈaːrəx/ (adj)
hispidus

harigheid /hˈaːrəxhˌɛɪt/ (n)
capillātūra
  1. het met (veel) haar begroeid zijn; het hebben van haar

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
aringus
  1. zoutwatervis

hark /hˈɑrk/ (n)
rastellus
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harken /hɑrkə(n)/ (v)
inclinatitas

harkerig /hˈɑrkərəx/ (adj)
dūrē
  1. stijf en gedwongen

harlekijn /hˌɑrləkˈɛɪn/ (n)
balatrō
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harmoniseren /hˌɑrmoːnizˈɪːrən/ (v)
concino
  1. standaardiseren

harmonium /hˈɑrmoːnˌiɵm/ (n)
harmonium
  1. (muziekinstrument) een toetsinstrument dat gerekend wordt tot de aerofonen

harnas /hˈɑrnɑs/ (n)
capistrum
  1. een wapenuitrusting gemaakt van metalen platen die het lichaam volledig of grotendeels bedekt

harp /hˈɑrp/ (n)
harpa, psalterium
  1.

hars /ɦɑrs/ (n)
resina
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
cor

hartaanval /hˈɑrtaːnvˌɑl/ (n)
infarctus cordis
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartkamer /ˈhɑrt.ka.mər/ /ˈɦɑrt.ka.mər/ (n)
ventriculus
  1. één van twee kamers van het hart

hartklep /ˈhɑrtklɛp/ (n)
valvula cordis
  1. hartweefsel in de vorm van een vlies dat samengetrokken door een spiertje terugstromen van het verder gepompte bloed tegengaat

hartstocht /hˈɑrtstɔxt/ (n)
perturbatio

hassium /hˈɑsiˌɵm/ (n)
hassium
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

hatelijkheid /hˈaːtələkhˌɛɪt/ (n)
spernō
  1.

haten /'ɦatə(n)/ (v)
odisse
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

haven /ɦavə(n)/ (n)
portus
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

havenen /haːvˈeːnən/ (v)
damnum

haver /hˈaːvər/ (n)
avena
  1. Avena sativa, een éénjarige plant die behoort tot de Grassenfamilie en die tevens een graansoort is

havik /ˈɦavɪk/ (n)
Accipiter gentilis
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt

hazelaar /haːzˈɛlaːr/ (n)
corylus
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
glis
  1. Muscardinus avellanarius, een knaagdier in de familie van slaapmuizen

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
abellana
  1. een vrucht van de hazelaar

hazenlip /hˈaːzənlˌɪp/ (n)
labium leporinum

healing /hˈeːaːlˌɪŋ/ (n)
sanatio
  1. geheel van therapeutische en paranormale handelingen die men onder behandeling van een alternatief therapeut ondergaat of als zelftherapie uitvoert

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
habere, esse
  1. bezitten

hebzuchtig /hɛbzˈɵxtəx/ (adj)
avārus
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hechtenis /hˈɛxtənˌɪs/ (n)
custodia
  1. arrest, gevangenschap

hechtheid /hˈɛxtɛɪt/ (n)
firmitas
  1.

hectoliter /hˈɛktoːlˌitər/ (n)
hecatolitrum
  1. 100 liter

hectometer /hˈɛktoːmˌeːtər/ (n)
hecatometrus
  1.

heden /ˈhedə(n)/ (adv)
hodie
  1. in de tegenwoordige tijd, in deze tijd
  2. op deze dag

heden /ˈhedə(n)/ (n)
praesentia

hedonisme /hˌeːdoːnˈɪsmə/ (n)
hedonismus
  1. leer dat genot het hoogste goed is

heel /heːl/ (adj)
cunctus
  1. niet stuk

heel /heːl/ (adv)
maxime
  1. in hoge mate

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
universum
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heelkunde /hˈeːlkɵndə/ (n)
chirurgia
  1. de tak van de geneeskunde die met operatie probeert te genezen

heen /ɦeːn/ (adv)
procul

heer /ɦeːr/ (n)
dominus
  1.
  4. welgemanierd persoon
  5. heerser
vires
  11. leger
dominulus
  6. baas

heerlijk /hˈɪːrlək/ (adj)
sapidus
  1.

heerlijkheid /hˈɪːrləkhˌɛɪt/ (n)
imperium
  1.

heersen /hersə(n)/ (v)
regimen
  1. de macht uitoefenen

heerser /hˈɪːrsər/ (n)
tyrannus
  1. iemand die de macht uitoefent

heerseres /hˌɪːrsərˈɛs/ (n)
magistra
  1. vrouwelijke heerser

heester /hˈeːstər/ (n)
arbuscula

heet /ɦeːt/ (adj)
calidus
  1.

hefboom /hɛvbˈoːm/ (n)
vectis
  1.

heffen /hˈɛfən/ (v)
animo

heffing /hˈɛfɪŋ/ (n)
sumptus
  1. oplegging van belastingen: tolheffing

heg /hˈɛx/ (n)
saepes
  1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden

hei /hˈɛɪ/ (n)
ethnicus

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
ethnicus
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heiden /hˈɛɪdən/ (n)
ethnicus
  1. mensen die geen jood of christen zijn

heilig /ɦɛj.ləɣ/ (adj)
sanctus
  1. door wijding aan het goddelijke bijzonder gemaakt

heiligdom /hˈɛɪlɪxdˌɔm/ (n)
sacrarium
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige /hˈɛɪləɣə/ (n)
sānctus

heiligschennis /hˈɛɪlɪxsxənnˌɪs/ (n)
sacrilegium
  vergrijp aan iets heiligs

heimelijk /ˈɦɛɪmələk/ /ˈɦɛːmələk/ (adj)
clandestinus
  1. geheim, opzettelijk verborgen

hek /ɦɛk/ (n)
saepēs
  1. omheining, afscheiding
puppis
  4. de bovenachterzijde van een schip (achterreling)

hekel /hˈeːkəl/ (n)
fastidium
  2. een sterke afkeer van iets

heks /ɦɛks/ (n)
malefica
  1. een persoon, meestal een vrouw, aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven

hekserij /hˌɛksərˈɛɪ/ (n)
artes magae

hel /'ɦɛl/ (n)
infernum, gehenna
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas /heːlˈaːs/ (adv)
eheu
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

helaas /heːlˈaːs/ (interjection)
eheu
  1. een uitroep van spijt, ontgoocheling, verdriet

held /ɦɛlt/ (n)
hērōs

helemaal /'ɦeləmal/ (adv)
funditus
  1. in z'n geheel

helen /'ɦelə(n)/ (v)
curo
  1. gezond worden

helft /ɦɛlft/ (n)
dimidium

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
helicopterum
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

helium /hˈeːliˌɵm/ (n)
helium
  1. een chemisch element en een inert edelgas

helix /hˈeːlɪks/ (n)
tortilis
  1.

hellebaard /hˈɛlɛbˌaːrt/ (n)
halebarda

hellen /ɦɛlə(n)/ (v)
clīvus
  1. schuin staan

helling /hˈɛlɪŋ/ (n)
clīvus
  1. een glooiing in het landschap

helm /ɦɛlm/ (n)
cassis
  1. beschermend hoofddeksel

helmbindsel /ˈɦɛlm.bɪn(t).səɫ/ (n)
connectivum

helmhout /hˈɛlmhʌʊt/ (n)
ansa

helmstok /hˈɛlmstɔk/ (n)
gubernāculum

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
adiuvare, iuvare
  1. iemand bijstaan

helper /hˈɛlpər/ (n)
adiūtor

helrood /hɛlrˈoːt/ (adj)
coccineus
  1.

hels /hˈɛls/ (adj)
infernus

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
eum
  1.

hemd /hˈɛmt/ (n)
tunicula
  1. kledingstuk voor het bovenlijf

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
caelum, coelum
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemellichaam /hˌeːmɛlɪxˈaːm/ (n)
corpus caeleste

hemels /hˈeːməls/ (adj)
caelestis

hemelsblauw /hˈeːmɛlzblˌʌʊ/ (adj)
caeruleus

hemelvuur /hˌeːmɛlvˈyr/ (n)
fulmen

hemisfeer /hˌeːmɪsfˈɪr/ (n)
hemisphaerium

hen /ɦɛn/ (n)
gallina
  1. het vrouwtje van de hoenderachtige vogels

hengel /hˈɛŋəl/ (n)
arundo
  1. visserswerktuig

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
cannabis

hepatitis /hˈeːpaːtˌitɪs/ (n)
hepatitis
  1. leverontsteking

herberg /hɛrbˈɛrx/ (n)
hospitium
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herbergen /hɛrbˈɛrɣən/ (v)
tectumque
  1. huisvesten
  2. tot verblijf dienen
abstinere
  3. bevatten

herder /'ɦɛrdər/ (n)
pastor
  1.

hereditair /hɛrˌeːditˈɛr/ (adj)
hereditarius

heremiet /hɛreːmˈit/ (n)
eremita
  1. een geestelijke die in afzondering leeft

herfst /hˈɛrfst/ (n)
autumnus
  1. seizoen

herfstachtig /hˈɛrfstɑxtəx/ (adj)
autumnalis

herhaaldelijk /hɛrhˈaːldələk/ (adj)
crēbrō
  bijwoord: herhaaldelijke keren

herhalen /hɛrhˈaːlən/ (v)
iterare
  1. iets opnieuw doen
  1. iets opnieuw zeggen

herhaling /hɛrhˈaːlɪŋ/ (n)
iterātiō
  1. het nogmaals plaatsvinden

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
commoneō
  1. opnieuw in gedachte brengen

herinnering /hɛrˈɪnərˌɪŋ/ (n)
memoria

herkauwer /hɛrkˈʌʊər/ (n)
Ruminantia
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herleven /hɛrˈlevə(n)/ (v)
animo
  1. opnieuw tot leven komen, opnieuw opbloeien

hermelijn /hɛrmeːlˈɛɪn/ (n)
Mustela erminea
  1. Mustela erminea, klein wezelachtig zoogdiertje

hernemen /ɦɛr'nemə(n)/ (v)
retrahō
  5. nemen wat men eerst heeft gegeven

hernia /hɛrnˈiaː/ (n)
hernia
  1. uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt

hernieuwen /hɛrˈniwə(n)/ (v)
recreare
  2. renoveren

heroverwegen /hɛrˌoːvərʋˈeːɣən/ (v)
recōgitō
  1. opnieuw op details bezien

heroïne /hɛroːˈinə/ (n)
heroinum
  een verdovend middel

herrie /ˈhɛri/ (n)
strepitus
  1. veel en onaangenaam geluid

herroepen /hɛrrˈupən/ (v)
revocare
  1. zeggen dat iets, dat je eerder gezegd hebt, niet klopt

hersenen /hɛrsˈeːnən/ (n)
cerebrum
  1. brein

hersenschudding /hˈɛrsənsxˌɵdɪŋ/ (n)
commotio cerebri
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

hersenzenuw /hˈɛrsənzˌeːnyʊ/ (n)
nervus cranialis
  1.

herstel /hɛrstˈɛl/ (n)
rehabilitatio
  1. een terugkeer naar een vorige toestand

herstelbetaling /hɛrstˈɛlbətˌaːlɪŋ/ (n)
clārigātiō

herstellen /hɛrstˈɛlən/ (v)
reficiō
  1. terug werkend krijgen, repareren
sanescō
  2. er terug bovenop geraken, weer beter worden
  3. weer invoeren

hert /hˈɛrt/ (n)
cervus, cerva
  1. herkauwend zoogdier, het mannetje draagt een gewei

hertog /hɛrtˈɔx/ (n)
dux
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom /hɛrtˈɔxdɔm/ (n)
ducatum
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin /hɛrtˈoːɣɪn/ (n)
dux
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertz /hˈɛrts/ (n)
hertz
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

hervormen /ɦɛrˈvɔr.mə(n)/ (v)
ēmendō
  1. iets grondig wijzigen

hervormer /ɦɛrˈvɔr.mər/ (n)
reformātor
  1. een persoon die hervormingen nastreeft

hervorming /hɛrvˈɔrmɪŋ/ (n)
Reformatio
  3. beweging tot herstel der oorspronkelijke zuiverheid in de leer...

het /hɛt/ /ət/ (personalPronoun)
id
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

heterogeen /hˌeːtɪːroːɣˈeːn/ (adj)
heterogeneus

hetgeen /hɛtɣˈeːn/ (relativePronoun)
quod
  1. wat

hetwelk /hˈɛtʋɛlk/ (relativePronoun)
qualis

hetzelfde /hˈɛtzɛlvdə/ (demonstrativePronoun)
īdem
  1. de gelijke identiteit bezittend; onzijdig enkelvoud, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt

heup /hˈøːp/ (n)
coxa

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
collis
  1. een kleine verhoging in het landschap

heuvelachtig /'ɦøvəlɑxtəx/ (adj)
clīvōsus
  1. met aanzienlijke hellingen en hoogteverschillen

heuvelig /hˈøːvələx/ (adj)
asper
  1.

hexadecimaal /hˌɛksaːdˌeːsimˈaːl/ (adj)
sedecimalis

hiaat /hiˈaːt/ (n)
hiatus
  1.

hiel /hˈil/ (n)
calx, calcanium
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hier /ɦiːr/ (adv)
hic
  1. op deze plaats

hierboven /hirbˈoːvən/ (adverbialPronoun)
super

hiernamaals /hˌirnaːmˈaːls/ (n)
orcus
  1. leven na de dood

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
is
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen /hˈɛɪɣən/ (v)
anhēlō
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hijskraan /hɛɪskrˈaːn/ (n)
polyspaston
  1. een constructie om zware lasten op te tillen

hik /hˈɪk/ (n)
singultus
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hikken /ˈɦɪkə(n)/ (v)
singulto
  1

hinde /ˈhɪndə/ (n)
cerva
  1. een vrouwelijk hert

hinderen /'ɦɪndərə(n)/ (v)
obstō

hinderlaag /hˌɪndərlˈaːx/ (n)
īnsidiae

hindernis /hˈɪndərnˌɪs/ (n)
impedimentum
  1. iets dat de voortgang verstoort

hindoeïsme /hˌɪnduˈɪsmə/ (n)
Hinduismus

hinken /hˈɪŋkən/ (v)
claudeō

hinniken /hˈɪnɪkən/ (v)
hinnire
  1. het geluid van een paard voortbrengen

historicus /hɪstˈoːrikˌɵs/ (n)
historicus

historie /hˌɪstoːrˈi/ (n)
historia
  2. geschiedenis van een volk, een land enz

historisch /hɪstˈoːris/ (adj)
historicus

hitte /ˈhɪtə/ (n)
calor

hiërarchie /hˌiɪːrɑrxˈi/ (n)
hierarchia
  1. rangorde

hobbit /hˈɔbɪt/ (n)
hobbitus
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
delicium
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hoe /ɦu/ (adv)
quomodo
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
pileus
  2. deel van een zwam

hoedanig /hudˈaːnəx/ (relativePronoun)
quālis

hoef /ɦuf/ (n)
ungula
  1. een overdekking van het uiteinde van de voet

hoefblad /hˈuvblɑt/ (n)
bechion
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefijzer /hˈufɛɪzər/ (n)
ferrum equorum

hoek /ɦuk/ (n)
angulus
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoekig /hˈukəx/ (adj)
angulāris

hoekstoot /hukstˈoːt/ (n)
hamus
  1.

hoer /ɦur/ (n)
meretrix
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoera /hˈuraː/ (n)
euge
  1.

hoerenmadam /hˈurənmˌaːdɑm/ (n)
lēna
  1.

hoes /hus/ (n)
bulba
  1. een bescherming die om een -meest vlak- voorwerp wordt aangebracht

hoest /hˈust/ (n)
tussis
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten /hˈustən/ (v)
tussiō
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel /huvˈeːl/ (interrogativeCardinalNumeral)
quot
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
quantitas
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hoever /hˈuvər/ (adv)
quousque

hoeverre /hˈuvɛrrə/ (adv)
quousque

hoewel /'hu'wɛl/ (conjunction)
quamquam
  1. drukt een tegenstelling uit

hoezo /huˈzo/ (adv)
cur
  1. vraagt naar de logica achter een bepaalde bewering

hof /ɦɔf/ (n)
considium
  2. een instelling waar recht gesproken wordt
colō
  3. een stuk bebouwd land of tuin

hogedrukpan /hˈoːɣɛdrˌɵkpɑn/ (n)
authepsa

hogehoed /hˌoːɣəhˈut/ (n)
cylindrus
  1. hoge cilindervormige hoed

hol /hˈɔl/ (n)
caverna
  1. grot, spelonk
lustrum
  2. ondergrondse woning of schuilplaats van een dier

holbeitel /hˌɔlbɛɪtˈɛl/ (n)
gulbia
  1. een langs de lengteas gekromde houtbeitel

hollen /hˈɔlən/ (v)
currere

holmium /hˈɔlmiˌɵm/ (n)
holmium
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holte /'ɦɔltə/ (n)
cavea
  1. een lege ruimte ingesloten is iets anders

homerisch /hoːmˈɪːris/ (adj)
homēricus
  1.

homilie /hˌoːmilˈi/ (n)
homilia
  1. prediking

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
bombus
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofobie /hˌoːmoːfoːbˈi/ (n)
homophobia

homoniem /hˌoːmoːnˈim/ (n)
homonyma
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homonymie /hˌoːmoːnimˈi/ (n)
homonymia

homoseksualiteit /hˌoːmoːzˌɛksyˌaːlitˈɛɪt/ (n)
homosexualitas

homoseksueel /hˌoːmoːzˌɛksyˈeːl/ (adj)
cinaedicus
  1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten

homoseksueel /hˌoːmoːzˌɛksyˈeːl/ (n)
cinaedicus
  1. een man met seksuele voorkeur voor mannen of een vrouw met seksuele voorkeur voor vrouwen

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
canis
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
centum
  1. het getal 100

honderdduizend /hˈɔndərdˌœyzənt/ (cardinalNumeral)
centum milia
  1. het getal 100.000, een tiende deel van een miljoen

hondshaai /hˈɔndshaːj/ (n)
canicula
  1. Scyliorhinus spp., klein haaitje van ongeveer 1 m. lengte, een consumptievis

honen /hˈɔnən/ (v)
dērīdeō
  1. bespotten

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
fames
  1. behoefte aan voedsel

hongerig /hˈɔŋərəx/ (adj)
iēiūnus
  1. grote behoefte aan voedsel hebbend

hongersnood /hˌɔŋərsnˈoːt/ (n)
caritas
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

honing /hˈoːnɪŋ/ (n)
mel
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honingraat /hˌoːnɪŋrˈaːt/ (n)
favus

honkbal /hˈɔŋkbɑl/ (n)
basipila
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

honorarium /hˌoːnoːrˈaːriˌɵm/ (n)
feudum

honoreren /hˌoːnoːrˈɪːrən/ (v)
manūpretium

hoofd /ɦoːft/ (n)
caput
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...

hoofddeel /hoːvdˈeːl/ (n)
principālis pars
  1. belangrijkste of grootste gedeelte

hoofdelijk /hˈoːvdələk/ (adj)
specialis

hoofdgerecht /hˈoːvdɣɪːrˌɛxt/ (n)
summa cena
  1.

hoofdkussen /hˈoːvdkɵsən/ (n)
pulvinar

hoofdluis /hˈoːvdlœys/ (n)
pediculus
  1. een klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdman /ˈɦoft.mɑn/ (n)
potissimus
  1. iemand die de aanvoerder van een stam is

hoofdmoot /hoːvdmˈoːt/ (n)
principālis pars
  1. het grootste en belangrijkste gedeelte

hoofdpagina /hˌoːvdpaːɣˈinaː/ (n)
pagina prima
  1. de voorste pagina van een website

hoofdroos /hoːvdrˈoːs/ (n)
porrīgō
  1.afwijking aan de hoofdhuid gekenmerkt door witte vettige schilfers

hoofdsom /hˈoːvdsɔm/ (n)
dominus negōtiī
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
caput
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk /hˈoːvtstɵk/ (n)
caput
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoofdtelwoord /hˈoːvtɛlʋˌɔːrt/ (n)
cardinale
  1. een telwoord dat een hoeveelheid of aantal aanduidt

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
altus
  1, 2, 3, 4

hoogachting /hˈoːɣɑxtˌɪŋ/ (n)
aspicio
  1.

hoogleraar /hoxˈlerar/ (n)
professor
  1. iemand met titel professor die aan een hogeschool of universiteit een leerstoel in een bepaald vak bekleedt en die het onderzoek en onderwijs in dit vak leidt

hoogmoed /hoːɣmˈut/ (n)
superbia
  1. overschatting van eigen kunnen

hoogrood /hoːɣrˈoːt/ (adj)
coccinum
  1. diep rode kleur die ontstaat in het gelaat van iemand die heftig bloost

hoogst /hˈoːxst/ (adj)
-issime

hoogte /hˈoːxtə/ (n)
altitudo
  2. niveau
  1. een verheffing van de aardkorst

hoogverraad /hˌoːɣvərrˈaːt/ (n)
perduellio

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
inundō
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi /hˈoːj/ (n)
faenum, fenum
  1. gedroogd gras

hooivork /hˈoːjvɔrk/ (n)
furcilla
  1. vorkvormig landbouwwerktuig waarmee bijvoorbeeld hooi wordt opgestoken

hooked /hˈoːkɛt/ (adj)
hāmātus
  1. verslaafd

hoop /ɦoːp/ (n)
acervus
  1. stapel
spes
  3. verwachting van iets wenselijks

hoopvol /hˈoːpvɔl/ (adj)
pollicitator

hoorbaar /hˈoːrbaːr/ (adj)
audibilis
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
crabro
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoornig /hˈɔːrnəx/ (adj)
corniger
  1. met een of meer hoornen

hoornlaag /ˈhornlax/ /ˈho̝rnlaχ/ (n)
stratum corneum
  1. de bovenste laag van de huid bestaande uit verhoornde cellen

hop /hˈɔp/ (n)
upupa epops, upupa
  2. Upupa epops, bepaalde vogel met typische kuif

hopeloos /hˈoːpəlˌoːs/ (adj)
desperatus
  1. waaraan hoop op succes ontbreekt

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
sperare
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
audire, audio
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horigheid /hˈoːrəxhˌɛɪt/ (n)
captivitas
  1. onderdanige en onvrije gehoorzaamheid

horizon /hˌoːrizˈɔn/ (n)
horizon

horizont /hˈoːrizˌɔnt/ (n)
horizon

horloge /hˈɔrloːxə/ (n)
horologium armillare
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hors-d'oeuvre /hˈɔrsdˈuɵvrə/ (n)
gustātiō
  1.

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ (n)
tabanus, asilus
  1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren

hostiliteit /hˌɔstilitˈɛɪt/ (n)
hostilitas
  1. het vijandig zijn

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
deversorium
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
reservare
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen
tenere
  2. huisdieren verzorgen

houder /hˈʌʊdər/ (n)
capsa

houderschap /hˈʌʊdərsxˌɑp/ (n)
detentio
  1. het louter houden van een goed voor een ander

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
positūra
  1. een pose

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
lignum
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtduif /hˈʌʊtœyf/ (n)
palumbes
  1. Columba palumbus, een wilde duif

houthakker /hˈʌʊtɑkər/ (n)
lignātor
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houtskool /hʌʊtskˈoːl/ (n)
carbō
  1. verkoold hout

houtspaander /hˈʌʊtspaːndər/ (n)
assula
  2. kleine stukjes afvalhout

houtworm /hˈʌʊtʋɔrm/ (n)
tarmes
  1. een naam voor verschillende in hout levende insectenlarven

houwen /hˈʌʊən/ (v)
dolō
  1. iets met een scherp werktuig trachten af te hakken
sculpō
  2. het laten ontstaan door houwen

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
aulicus
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

huichelen /hˈœyxələn/ (v)
accedo
  1. veinzen, doen alsof

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
cutis
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huidig /hˈœydəx/ (adj)
praesens
  1. bij het heden behorend

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
uvula
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huilen /ɦœy̯lə(n)/ (v)
flere
  1. traanvocht uitscheiden door emotie

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
domus, aedes
  1. een gebouw bestemd om in te wonen

huis van bewaring /hˈœys vɑn bəʋˈaːrɪŋ/ (n)
carcer
  1. een instelling waar gearresteerden die (nog) niet veroordeeld zijn in voorarrest gehouden worden

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
animal domesticum
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huishouden /hˈœyshʌʊdən/ (n)
domesticus
  1. een familie die een samenwonende economische eenheid vormt

huisje /hˈœysjə/ (n)
casa

huismuis /hˈœysmœys/ (n)
Mus
  1. Mus domesticus, een muis die vaak in en rond gebouwen voorkomt

huismus /hˈœysmɵs/ (n)
passer
  1. kleine zangvogel die liefst in de buurt van de mensen leeft

huisschilder /hˈœysxɪldər/ (n)
pictor
  1. iemand die beroepsmatig schilderwerken aan en in gebouwen uitvoerd

huisvesting /hˈœysfɛstˌɪŋ/ (n)
accommodātiō
  1. het huisvesten van iemand

huiswerk /hˈœysʋɛrk/ (n)
pensum
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

huiveringwekkend /hˈœyvɪːrˌɪŋʋɛkənt/ (adj)
horrendus

hulde /hˈɵldə/ (n)
stipendium
  1. eerbetoon

huldeblijk /hˈɵldɛblək/ (n)
stipendium
  1. teken van grote instemming, verering of respect

huldiging /ˈhʏldəgiŋ/ (n)
stipendium
  1. gelegenheid waarbij hulde wordt bewezen

hulk /hˈɵlk/ (n)
baubor

hulp /ɦʏlp/ (n)
auxilium
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen

hulpwerkwoord /hˈɵlpʋˌɛrkʋˌɔːrt/ (n)
verbum auxiliare
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst /hˈɵlst/ (n)
acrifolium
  1. Ilex aquifolium

humaniteit /hˌymaːnitˈɛɪt/ (n)
humanitas

humor /hˈymɔr/ (n)
mōrigerō

humoristisch /hˌymoːrˈɪstis/ (adj)
iocularis

huren /ɦyrə(n)/ (v)
conducere
  1. tegen betaling gebruiken

hurken /hˈɵrkən/ (v)
conquiniscō
  1. op de onderbenen gaan zitten

hut /ɦʏt/ (n)
canaba
  1. een primitieve woning
  3. eenvoudige behuizing op kampeerterrein/recreatiegebied

huur /ɦyr/ (n)
locatio
  1. tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling

huurder /hˈyrdər/ (n)
inquilīnus

huurling /'ɦyr.lɪŋ/ (n)
mercēnārius
  1. iemand die tegen betaling krijgsdienst verricht in vreemde dienst

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
matrimonium
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijksbed /hˈywələksbˌɛt/ (n)
thalamus
  1.

huwelijkskandidaat /hˌywələkskˌɑndidˈaːt/ (n)
procus
  1.

hydra /hˈɪdraː/ (n)
hydra

hyena /hiˈeːnaː/ (n)
hyaena
  1. een carnivoor, aaseter en een middelgroot nachtroofdier

hygiëne /hˈiɣiˌeːnə/ (n)
munditia

hyperbool /hˌipərbˈoːl/ (n)
hyperbola

hypertensie /hˌipərtˈɛnsi/ (n)
hypertensio
  1. verhoogde bloeddruk

hypofyse /ˌhipoˈfizə/ (n)
glandula pituitaria
  1. een klier aan de onderzijde van de hersenen, die o.a. groeihormoon produceert en de schildklier aanstuurt

hypotensie /hˌipoːtˈɛnsi/ (n)
hypotensio
  1. lage bloeddruk

hypotheek /hˌipɔtˈeːk/ (n)
hypotheca
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

ibis /ˈibɪs/ (n)
ībis
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

ibuprofen /ˌibɵprˈoːfən/ (n)
acidus propionicus isobutylphenylus
  1.

idd /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
vere
  1. een bevestiging dat iets het geval is

idee /iˈde/ (n)
inventum
  1. gedachte, plan

identiteit /ˌidɛntitˈɛɪt/ (n)
identitas
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
ideologia
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideologisch /ˌidəoːlˈoːɣis/ (adj)
ideologicus
  1. van, betreffend of volgens een ideologie

idioom /ˌidiˈoːm/ (n)
sermo
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
idiota
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

ie /i/ (personalPronoun)
is
  1. de klitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief

ieder /ˈidər/ (indefinitePronoun)
omnis
  1.

iedereen /i.də.ˈreːn/ (indefinitePronoun)
omnes
  1. elke persoon

iemand /ˈimɑnt/ (indefinitePronoun)
aliquis, quidam, quis

iep /ˈip/ (n)
ulmus
  1. een loofboomsoort uit het geslacht Ulmus met veernervige bladeren en een gezaagde bladrand

iets /ˈits/ (adv)
aliquid
  1. een zekere zaak

ietwat /ˈitʋɑt/ (adv)
sub-
  1. in bescheiden mate

iglo /'iɣlo/ (n)
iglu
  1. een traditionele, meestal ronde behuizing van de Inuit die vervaardigd is van stevige sneeuwblokken

ijdelheid /ˈɛɪdəlhˌɛɪt/ (n)
vanitas
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijlheid /ˈɛɪlhɛɪt/ (n)
gracilitās
  1.

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
glacies
  1. de vaste vorm van water, bevroren water

ijsbeer /ɛɪzbˈɪr/ (n)
ursus maritimus
  1. Ursus maritimus, een grote witte beer die in de poolstreken leeft

ijsberg /ˈɛɪzbɛrx/ (n)
mons glacialis
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsco /ˈɛɪskoː/ (n)
gelo

ijshockey /ˈɛɪshɔkˌeːi/ (n)
alsulegia glacialis
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijskegel /ˌɛɪskəɣˈɛl/ (n)
stīria
  1.

ijspegel /ˌɛɪspəɣˈɛl/ (n)
stīria
  1. priemvormig stuk ijs dat ergens aan hangt, en ontstaat door aanvriezend smeltwater

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
alcedo, alcyon
  1. Alcedo atthis, blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, dat vooral van visjes leeft

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
ferrum, ferri
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26. Het is een grijs overgangsmetaal

ijzertijd /ˈɛɪzərtˌɛɪt/ (n)
etas ferrum

ijzig /ˈɛɪzəx/ (adj)
gelidus

ijzingwekkend /ˈɛɪzɪŋʋˌɛkənt/ (adj)
metūculōsus
  1. angstaanjagend; waardoor je de koude rillingen over het lijf lopen

ik /ˈɪk/ (personalPronoun)
ego
  1.

ik hou van je /ɪk hˈʌʊ vɑn jə/ (phraseologicalUnit)
te amo
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illegaal /ˌɪləɣˈaːl/ (adj)
illicitus
  1. in weerwil van de wet

illuster /ˈɪlɵstər/ (adj)
illustris
  1. beroemd, zeer bekend van reputatie

imitatie /ˌimiˈtasi/ /ˌimiˈtatsi/ (n)
imitamentum
  1. nabootsing

imitator /ˌimitˈaːtɔr/ (n)
imitātor
  iemand die een ander persoon nadoet

imiteren /ˌimiˈterən/ (v)
imitor
  1. doen wat iemand anders doet

imker /ˈɪmkər/ (n)
apiarius
  1. iemand die bijen houdt voor het verkrijgen van honing

immensiteit /ˌɪmənsitˈɛɪt/ (n)
immānitās

immigratie /ˌɪmɪɣrˈaːtsi/ (n)
immigratio
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

immobiliën /ˌɪmoːbilˈiən/ (n)
rēs solī
  1. onroerend goed, zoals gebouwen

immoreel /ɪmoˈrel/ (adj)
improbus

imperialisme /ˌɪmpɪːrˌiaːlˈɪsmə/ (n)
imperialismus

impertinent /ˌɪmpərtinˈɛnt/ (adj)
procax
  1. te intiem en niet ter zake doende

imponeren /ˌɪmpoːnˈɪːrən/ (v)
imprimō
  1. ontzag inboezemen

improvisatie /ˌɪmproːvizˈaːtsi/ (n)
abrupte
  1. ter plekke verbeterde versie van een muziekstuk, voorlezing enz.

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
citātus
  1. innerlijke drang

in /ˈɪn/ (preposition)
a
  1.-12. in (ruimtelijk)
  2. in (tijdelijk)

in plaats van /ɪn plˈaːts vˈɑn/ (abbreviation)
pro
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
inhālō
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inauguratie /ˌɪnʌʊɣyˈratsi/ (n)
inauguratio
  1. de feestelijke of plechtige inwijding in een ambt

inbinden /ɪmbɪndə/ (v)
tempero
  3. minder heftig te keer gaan

inboezemen /ˈɪnbˌuzəmən/ (v)
iniciō
  1.

inbrenger /ˈɪnbrˌɛŋər/ (n)
collator
  1.

incasseren /ˌɪŋkɑˈseːrə(n)/ /ˌɪŋkɑˈsɪːrə(n)/ (v)
collecta
  1. (geld) in ontvangst nemen.
fero
  2. te verduren krijgen.

inclusief /ˈɪnklyzˌif/ (adj)
inclusive
  1. met inbegrip van

inconsequent /ˈɪnkˌɔnsəkvˌɛnt/ (adj)
fortūitus
  1. met zichzelf in tegenspraak, niet altijd hetzelfde

inculturatie /ˌɪŋkʏltyˈrasi/ /ˌɪŋkʏltyˈraʦi/ (n)
inculturatio
  1. het proces waarbij elementen uit een bepaalde religie of cultuur geïntegreerd worden in een andere cultuur.

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
quidem
  1. een bevestiging dat iets het geval is

inderhaast /ˈɪndˌɛrhaːst/ (adv)
properē
  1. met grote spoed,zonder enige voorbereiding, zonder treuzelen

indertijd /ˈɪndˌɛrtɛɪt/ (adv)
quondam

indiaan /ˈɪndiˌaːn/ (n)
Indus
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indicatie /ˈɪndikˌaːtsi/ (n)
index
  1. aanwijzing

indicatief /ˈɪndˌikaːtˌif/ (n)
indicativus
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indien /ɪndin/ (conjunction)
si
  1. onder de voorwaarde dat

indigo /ɪn.ˈdi.ɣo/ /ɪn.ˈdi.χo/ (n)
indicum
  1. een kleur die in het het lichtspectrum voorkomt met een golflengte van 440 tot 420 nanometer

indikken /ˈɪndˌɪkən/ (v)
lato
  1.

indirect /ˈɪndˌirɛkt/ (adj)
obliquus

indium /ˈɪndˌiɵm/ (n)
indium
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individu /ˌɪndiviˈdy/ (n)
indīviduum
  1. een enkele persoon in het bijzonder
  2. met negatieve bijbetekenis persoon

individueel /ˈɪndˌividyˌeːl/ (adj)
indīviduālis
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indoctrineren /ˌɪndɔktrinˈɪːrən/ (v)
addoctrino
  1. dwingen om bepaalde opvattingen te aanvaarden

indoen /ɪndˈun/ (v)
abdō

induiken /ˈɪndˌœykən/ (v)
mergō
  1. ergens binnengaan

industrie /ˈɪndɵstrˌi/ (n)
industria
  1. Nijverheid

industrieel /ˈɪndˌɵstriˌeːl/ (adj)
industrialis

induwen /ˈɪndˌywən/ (v)
imprimō
  1.

ineendraaien /ˈineːndrˌaːjən/ (v)
torqueō
  1.

ineens /inˈeːns/ (adv)
repente
  1. snel en onverwachts

ineenzetten /ˈineːnzˌɛtən/ (v)
compingō

inertie /inˈɛrtsi/ (n)
desidia
  1. traagheid

inessief /ˌinɛsˈif/ (n)
inessivus
  1.

infanterist /ˈɪnfˌɑntɪːrˌɪst/ (n)
pedes
  1.

infectie /ˈɪnfˌɛksi/ (n)
infectio
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infectueus /ˈɪnfˌɛktyˌøːs/ (adj)
contagiosus
  1.

inferieur /ˈɪnfˌɪːriˌɵr/ (adj)
inferior

infernaal /ˈɪnfɛrnˌaːl/ (adj)
infernus

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
infinitivus
  1. het hele werkwoord

influisteren /ˈɪnflˌœystərən/ (v)
suggerō
  4. proberen door zachtjes te spreken iemands gedachten of handelen te sturen

informatica /ˌɪnfɔrmˈaːtikˌaː/ (n)
informatica
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
doctrina, informatio
  1.

informeren /ˈɪnfɔrmˌɪːrən/ (v)
doceo
  1. inlichten

ingang /ˈɪnɣˌɑŋ/ (n)
introitus
  2. een opening waar iets doorheen kan

ingenaaid /ˈɪnɣənˌaːjt/ (adj)
solūtus
  1. van een boek dat de pagina's aan de rugzijde aan elkaar zijn geplakt

ingenieur /ˌɪnzjənjˈøːr/ (abbreviation)
māchinātor
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

ingevolge /ɪŋɣəˈvɔlɣə/ (preposition)
as

ingewand /ˈɪnɣəʋˌɑnt/ (n)
intrā
  1.

ingewikkeld /ɪnχəwɪkəlt/ (adj)
complicātus
  1. niet eenvoudig en zeer samengesteld

ingrediënt /ɪnɣrˌeːdiˈɛnt/ (n)
pars

ingrijpen /ˈɪnɣrˌɛɪpən/ (v)
intercēdō
  2. zich beslissend mengen in het verloop van iets

inhakken /ˈɪnhˌɑkən/ (v)
caelō
  1. stukslaan

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
indigenus
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inheemse /ˈɪnhˌeːmsə/ (n)
localis
  1. vrouw die ergens al woont sinds haar geboorte

initiëren /ˌiniʃˈɪːrən/ (v)
initio

inkerving /ˈɪnkˌɛrvɪŋ/ (n)
canālis
  1.

inkomen /ˈɪnkˌoːmən/ (n)
fructus
  1. regelmatig verkregen som geld

inkorten /ˈɪnkˌɔrtən/ (v)
abbreviō

inkt /ˈɪŋkt/ (n)
atramentum
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
atramentale
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inktvis /ˈɪŋktfɪs/ (n)
octopūs
  1. een koppotig weekdier met vangarmen dat een inktachtig vocht afscheidt ter verdediging

inleiding /ˈɪnlɛɪdɪŋ/ /ˈɪnlɛːdɪŋ/ (n)
inductiō
  1. een tekst waarmee men een indruk probeert te geven van de inhoud van een langere tekst

inlichten /ˈɪnlˌɪxtən/ (v)
doceo
  1. opheldering geven

inmaken /ˈɪnmˌaːkən/ (v)
vīvārium

innaaien /ˈɪnnˌaːjən/ (v)
ligātiō
  1.

innemen /ˈɪnnˌeːmən/ (v)
capiō
  1. binnengaan en in bezit nemen

innen /ˈɪnən/ (v)
collecta
  1. verschuldigd geld in ontvangst nemen

innovator /ˈɪnnoːvˌaːtɔr/ (n)
novātor

inpakken /ˈɪmpɑkə(n)/ (v)
fasciculus
  2. in een omhulsel doen

inpersen /ˈɪnpˌɛrsən/ (v)
instans
  1. met grote kracht een grote hoeveelheid materiaal in een kleine ruimte proppen

inprenten /ˈɪnprˌɛntən/ (v)
imprimō
  1. diep in het geheugen vastleggen

inquisitie /ˈɪnkvizˌitsi/ (n)
inquisitio
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het opleggen van straffen van ketters

insect /ˈɪnsˌɛkt/ (n)
insectum
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

inslag /ɪnslɑx/ (n)
subtemen
  1. draden van het weefgetouw
ictus
  3. het inslaan van iets

inslapen /ˈɪnslapə(n)/ (v)
addormiscō
  1. in slapende toestand geraken

insomnia /ˈɪnsˌɔmniˌaː/ (n)
insomnia
  1. slapeloosheid

inspannend /ˈɪnspˌɑnənt/ (adj)
actuōsus
  1. van iets dat het vermoeiend is of moeite kost

inspanning /ˈɪnspˌɑnɪŋ/ (n)
opera
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspecteren /ˈɪnspɛktˌɪːrən/ (v)
aspiciō
  1. grondig en nauwkeurig bekijken

inspecteur /ˈɪnspɛktˌøːr/ (n)
audītor

inspireren /ˈɪnspirˌɪːrən/ (v)
iniciō
  1. de geest gaande maken

inspraak /ˈɪnsprak/ (n)
genus verbi

instandhouding /ˈɪnstˌɑndhʌʊdˌɪŋ/ (n)
tuitiō

instellen /ˈɪnstˌɛlən/ (v)
status
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instemmen /ˈɪnstˌɛmən/ (v)
constō
  1. het eens zijn

instinct /ˈɪnstˌɪnkt/ (n)
instinctus
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instorten /ˈɪnstˌɔrtən/ (v)
ruō
  1. zwichten voor de zwaartekracht

instrueren /ˈɪnstryˌɪːrən/ (v)
addoceō

instrument /ˈɪnstrymˌɛnt/ (n)
instrumentum
  1. werktuig
organum, instrumentum
  2. verkort voor muziekinstrument

instrumentalis /ˈɪnstrˌyməntˌaːlɪs/ (n)
instrumentalis
  1. een naamval die aangeeft dat een zelfstandig naamwoord het object is waarmee een actie wordt uitgevoerd

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
insulinum
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

intact /ˈɪntˌɑkt/ (adj)
intactus
  1. in goede staat, onaangetast

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
ex contrāriō

integreren /ˈɪntɛɣrˌɪːrən/ (v)
integrare
  1. tot een samenhangende groep maken

integriteit /ɪntəɣriˈtɛit/ (n)
integritas
  1. onschendbaarheid, eerlijkheid, oprechtheid

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
intelligens
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie /ˈɪntˌɛliɣˌɛntsi/ (n)
intelligentia
  een eigenschap van de werking van de hersenen

interessant /ˌɪntərɛsˈɑnt/ (adj)
quod interest
  1. wekt interesse

interest /ˈɪntərˌɛst/ (n)
faenus

interfereren /ˌɪntərfɪːrˈɪːrən/ (v)
interveniō

internationaal /ˌɪntərnˌaːʃoːnˈaːl/ (adj)
internātiōnālis
  1. meer dan één land

internet /ˈɪntərnˌɛt/ (n)
interrete
  1. een wereldwijd netwerk van computers

interpreteren /ˌɪntərprətˈɪːrən/ (v)
interpretor
  1. uitleggen of opvatten

interval /ˈɪntərvˌɑl/ (n)
intervallum
  1. tussenperiode
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interveniëren /ˌɪntərvˌeːniˈɪːrən/ (v)
intercēdō

interview /ˌɪntərvˈiw/ (n)
colloquium
  1. vraaggesprek met iemand over diens opvattingen en ervaringen

intomen /ˈɪntomə(n)/ (v)
compescō
  1. bedwingen, doen matigen van (heftige) emoties

intransitief /ˈɪntrˌɑnsitˌif/ (n)
intransitīvus
  1. (taalkunde) onovergankelijk
  2. een onovergankelijk werkwoord

intrappen /ˈɪntrˌɑpən/ (v)
percīdō

introductie /ɪntroˈdʏksi/ (n)
inductiō
  de presentatie van iets nieuws, of de inleiding van een nieuwkomer

intussen /ɪn'tʌsə/ (adv)
interim
  1. gedurende de tijd die het genoemde vereist

inval /ˈɪnvˌɑl/ (n)
incursiō
  1. invasie

invaliditeit /ˈɪnvˌaːliditˌɛɪt/ (n)
invaletudo
  1.

invallen /ˈɪnvˌɑlən/ (v)
cadō
  1 vallend iets binnengaan

invasie /ɪnvˈaːzˌi/ (n)
incursiō

inventaris /ˈɪnvɛntˌaːrɪs/ (n)
inventārium

investeren /ˈɪnvɛstˌɪːrən/ (v)
collocō

investering /ˈɪnvɛstˌɪːrɪŋ/ (n)
collocātiō
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invetten /ˈɪnvˌɛtən/ (v)
lūbricō
  1.

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ (v)
intrōdūcō
  1. iets nieuws introduceren
  2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen

inwendig /ɪɱ.'wɛn.dɪx/ /ɪɱ.'ʋɛn.dəχ/ /ɪɱ.'β̞ɛn.dəx/ (adj)
intrinsecus

inwijden /ˈɪnʋˌɛɪdən/ (v)
consecrō
  1. ritueel voor een bepaalde geheiligde functie geschikt maken
initio
  2. toegang verschaffen tot een zekere (esoterische…) kennis

inwilligen /ˈɪɱwɪləɣə(n)/ (v)
concedō
  1. aan een verzoek voldoen

inwinnen /ˈɪnʋˌɪnən/ (v)
succedo
  1. verzamelen met name in informatie

inzakking /ˈɪnzˌɑkɪŋ/ (n)
prōlābor
  1.

inzamelen /ˈɪnzˌaːmələn/ (v)
colligere
  1. bijeenbrengen

inzetter /ˈɪnzˌɛtər/ (n)
licitātor
  1. iemand die een eerste bod doet op een veiling

inzinking /ˈɪnzˌɪŋkɪŋ/ (n)
prōlābor
  het inzinken

iridium /ˈiridˌiɵm/ (n)
iridium
  1. een scheikundig element met symbool Ir

ironie /ɪroˈniː/ (n)
ironia
  1. vorm van spot

irrigatie /ˌɪ.ri.ˈɣa.si/ /ˌɪ.ri.ˈχa.tsi/ (n)
irrigātiō
  1. het op grote schaal water naar landbouwgrond transporteren om de gewassen mee te bevloeien

irrigeren /ˌɪ.ri.ˈɣeː.rə(n)/ /ˌɪ.ri.ˈχɪː.rə(n)/ (v)
irrigō
  1. op grote schaal water naar landbouwgrond transporteren om de gewassen mee te bevloeien

irritant /ˌɪɾritˈɑnt/ (adj)
molestus
  1. in hoge mate vervelend

irritatie /ˌɪriˈtaʦi/ (n)
molestia
  1. uitslag

irriteren /ˌɪɾritˈɪːrən/ (v)
piget
  1. op onaangename wijze prikkelen

irriterend /ˌɪɾritˈɪːrənt/ (adj)
molestus
  1. ongemak, wrevel veroorzakend

ischias /ˈɪsxiˌɑs/ (n)
ischias
  1. een zenuwontsteking bij de heup

islam /ˈɪslɑm/ (n)
islam
  1. een monotheïstische godsdienst ...

isotoop /ˌizoːtˈoːp/ (n)
isotopus

iteratief /ˌitɪːraːtˈif/ (adj)
iteratus

ivoor /ivˈoːr/ (n)
ebur

ivoorkleurig /ˌivɔːrklˈøːrəx/ (adj)
ebur

ivoren // (adj)
eburneus

ja /jaː/ (adv)
sic
  1. duidt bevestiging of instemming aan

jaar /ja:r/ (n)
annus
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaargetijde /ˈjar.ɣə.ˌtɛɪ̯.də/ /ˈjar.ɣə.ˌtɛː.də/ /ˈjar.χə.ˌtɛɪ̯.də/ (n)
hora
  1. een deel van een jaar met unieke eigenschappen

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
annuus
  1. eenmaal per jaar

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adv)
annuus

jacht /jɑxt/ (n)
venatio
  1. het achtervolgen van wild

jachtvliegtuig /jˈɑxtvlixtˌœyx/ (n)
venātio
  gevechtsvliegtuig

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
vēnor
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager /jˈaːɣər/ (n)
venator
  1. iemand die op jacht gaat

jak /jˈɑk/ (n)
quam

jakhals /jˈɑkhɑls/ (n)
thos
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jaknikker /ˈjaknɪkər/ (n)
assentātor
  1. iemand die de eigen mening niet uitspreekt

jaloers /jaːlˈurs/ (adj)
invidiōsus
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jammeren /jˈɑmərən/ (v)
dēfleō
  1. klagende, huilende geluiden maken

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
Ianuarius, Januarius
  1. de eerste maand van het jaar

japon /jaːpˈɔn/ (n)
cyclas
  1. lang kledingstuk voor vrouwen

jas /jˈɑs/ (n)
laena
  1.

jaspis /jˈɑspɪs/ (n)
iaspis

jawel /'jɑʋɛl/ (adv)
immō
  ja, antwoordend op een ontkennende vraag

jazeker /jˈaːzəkər/ (interjection)
quippe
  1. een bevestiging die alle onzekerheid ontkent

je /jə/ (possessivePronoun)
tuus
  1. tweede persoon enkelvoud onbenadrukte vorm van jouw

jeneverbes /jˌeːnəvərbˈɛs/ (n)
juniperus
  1. Juniperus communis

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
iuventus
  1. het jong zijn

jeuk /jˈøːk/ (n)
prūrīgō
  1. kriebel

jeuken /jˈøːkən/ (v)
prūriō

jicht /jˈɪxt/ (n)
gutta
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad /jˈihɑt/ (n)
gihad

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
tu
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jodium /jˈoːdiˌɵm/ (n)
iodium
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

joelen /jˈulən/ (v)
obvāgiō
  1. luidkeels van afkeuring blijkgeven

joker /jˈoːkər/ (v)
ioculātor

jolig /jˈoːləx/ (adj)
festivus

jong /jɔŋ/ (adj)
iuvenis
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
puer
  1. onvolwassen man

jongeren /jˈɔŋərən/ (n)
adulescentia
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord jongere

jongleur /jɔŋˈlør/ (n)
joculator
  1. rondreizend kunstenaar

jood /jot/ (n)
iudaeus
  1. de aanhanger van het joodse geloof
iodium
  2. het element jodium

joods /jots/ (adj)
Iudaicus
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

jota /jˈoːtaː/ (n)
iota
  3. een kleinigheid, helemaal niets

jou /jɑu̯/ (personalPronoun)
te, tibi

jouw /jɑu̯/ (possessivePronoun)
tuus
  1.

jubelen /jybələ/ (v)
exsultō
  1. juichen

jubileum /jˌybilˈeːɵm/ (n)
iobeleus

jufferblok // (n)
virgo
  1. een van de twee houten blokken van een wantspanner

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
careō

juichen /jœyɣən/ (v)
hilarō
  1.

juist /jˈœyst/ (adj)
correctus
  1. zoals het moet, waar

juk /jˈɵk/ (n)
iugum
  1. een houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen /jɵkbˈeːn/ (n)
os zygomaticum
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
Iulius
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
vos
  1.
vobis
  2.
  3.

jullie /ˈjʏli/ (possessivePronoun)
vester
  1. jullie

juni /ˈjyni/ (n)
Iunius
  1. de zesde maand van het jaar

jurk /jʌrək/ (n)
stola
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jus /jˈɵs/ (n)
cremor

juweel /jywˈeːl/ (n)
gemma
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier /jˌywəlˈir/ (n)
gemmārius
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

kaai /kˈaːj/ (n)
navale

kaak /kˈaːk/ (n)
maxilla
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn

kaakbeen /kaːkbˈeːn/ (n)
mandibula
  1. één van de beenderen van de schedel

kaakklem /kˈaːkləm/ (n)
tetanus
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaal /kal/ (adj)
calvus, exilis, glaber, nudus, tenuis
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid /kˈaːlhɛɪt/ (n)
calvitium
  1. het kaal zijn

kaap /kˈaːp/ (n)
caput
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaapstander /kˈaːpstɑndər/ (n)
sucula
  1. kaapstander

kaars /kars/ (n)
candela
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaart /kˈaːrt/ (n)
charta
  1. een schematische afbeelding van een ruimtelijk gebied op een plat vlak in een verkleinde schaal
  2. een bedrukt kartonnen vel dat met de post verstuurd kan worden
  3. een kartonnen of plastic vel uit een kaartspel, om mee te spelen
tabula geographica
  en te delen vertalingen

kaartje /kˈaːrtʲə/ (n)
nota

kaartspel /kartspɛl/ (n)
ludus chartarum
  1. een spel met speelkaarten

kaas /kas/ (n)
caseus, formaticum
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasjeskruid /kˈaːʃɛskrˌœyt/ (n)
malva

kabel /kˈaːbəl/ (n)
saphon
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
equulus
  1. een jong van een paard.

kadaver /kˈaːdaːvər/ (n)
cadaver
  1. dood lichaam van een dier

kader /kˈaːdər/ (n)
compāgēs
  1. rand die om iets (m.n. een afbeelding of schilderij) heen wordt aangebracht
connexus
  2. situationele context, raamwerk, verband

kaf /kɑf/ (n)
apluda
  1. de vliezen rondom de graankorrels

kajuit /kˈaːjœyt/ (n)
casa
  1. een gemeenschappelijke verblijfplaats op schepen

kakelen /kˈaːkələn/ (v)
glocido
  1. geluiden voortbrengen zoals kippen dat doen

kakkerlak /kˈɑkərlˌɑk/ (n)
blatta, tinea
  1. insect

kalender /kaːlˈɛndər/ (n)
calendarium
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalf /kˈɑlf/ (n)
vitellus, vitulus
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfsvlees /kɑlfsflˈeːs/ (n)
vitulīna

kalium /kˈaːliˌɵm/ (n)
kalium
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalk /ˈkɑl(ə)k/ (n)
calx
  aanduiding voor een aantal alkalische zouten van calcium

kalken /kˈɑlkən/ (adj)
tectōrium

kalkoen /kɑlkˈun/ (n)
gallopāvō
  1. Meleagris gallopavo, gedomesticeerde vogel die in Nederland vooral rond Kerstmis gegeten wordt

kalksteen /kɑlkstˈeːn/ (n)
calx

kalm /kɑlm/ (adj)
sēdātus
  1. weinig in beroering, zonder opwinding

kalmeren /kɑl'merə(n)/ (v)
lēniō
  1. kalm worden

kalmte /kˈɑlmtə/ (n)
quiēs

kam /kɑm/ (n)
pecten
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
camelus, camela
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon /kˌaːmələˈɔn/ (n)
chamaeleon
  1. een tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen

kamer /ˈkamər/ (n)
cella
  1. deel van een huis

kameraad /kˌaːmɪːrˈaːt/ (n)
comes

kamertoon /kˌaːmərtˈoːn/ (n)
tonus symphonicus
  1. kamertoon

kamfer /kˈɑmfər/ (n)
camphora

kamille /kˈaːmɪlə/ (n)
camomilla
  1. elk van de planten van het geslacht Matricaria

kammen /kɑmə(n)/ (v)
pectino
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp /kˈɑmp/ (n)
castra
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn
  2. een kampeerplaats met een groep van bij elkaar horende tenten

kamperfoelie /kˌɑmpərfulˈi/ (n)
caprifolium

kampioen /kɑmpiun/ (n)
adversaria
  1. de winnaar van een kampioenschap

kampplaats /kɑmplˈaːts/ (n)
arēna
  1. plaats waar een wedstrijd plaatsvindt

kampvechter /kˈɑmpvɛxtər/ (n)
proeliātor
  2. iemand die voor een bepaalde zaak of persoon zich inzet

kan /kˈɑn/ (n)
hirnea
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
canalis, fossa

kanarie /kˌaːnaːrˈi/ (n)
passer
  1. Serinus canarius, een kleine zangvogel

kandelaar /kɑndˈɛlaːr/ (n)
candelabrum

kandidate /kˌɑndidˈaːtə/ (n)
candidatus
  1.

kaneel /kɑˈnel/ (n)
cinnamum, casia
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kangoeroe /kˈɑŋurˌu/ (n)
macropus
  1. Macropus, een buideldier met korte voorpoten, lange achterpoten en een lange sterke steunstaart

kanis /kanis/ (n)
fauces
  4.2
corpus
  4.3

kanker /kˈɑŋkər/ (n)
cancer
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal /kˌɑnibˈaːl/ (n)
anthrōpophagus

kano /kˈaːnoː/ (n)
caudica

kanon /kaːnˈɔn/ (n)
tormentum
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kans /ˈkɑns/ (n)
probabilitas
  1. de mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren
accidentia
  2. een mooie gelegenheid

kanselier /kˌɑnsəlˈir/ (n)
cancellarius
  1. bondskanselier
  2. hoofd van een kanselarij

kant /kɑnt/ (n)
reticulum
  1. een vorm van vlechtwerk
latus
  3. zijde

kantine /kɑntˈinə/ (n)
caupona castrensis
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantonneren /kˌɑntɔnˈɪːrən/ (v)
libellus
  1. troepen legeren in dorpen en steden

kanunnik /kˈaːnɵnˌɪk/ (n)
canonicus
  1. een titel die aan bepaalde geestelijken wordt verleend binnen enkele christelijke kerkgemeenschappen.

kanunnikaat /kˌaːnɵnikˈaːt/ (n)
canonicatus
  1. de waardigheid en taken van een kanunnik

kanunniksdij /kˌaːnɵnɪkzdˈɛɪ/ (n)
canonicatus
  1. de waardigheid en taken van een kanunnik

kap /kɑp/ (n)
cucullus
  2. een bedekking van het hoofd

kapel /kaːpˈɛl/ (n)
sacellum
  1. klein kerkgebouw

kapitaalkrachtig /kˌaːpitaːlkrˈɑxtəx/ (adj)
dīs
  1. ruim voldoende financiële middelen hebbend

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
dux

kapoen /kaːpˈun/ (n)
capo

kapper /kˈɑpər/ (n)
tonsor

kapsel /kˈɑpsəl/ (n)
capillamentum
  1. de manier waarop het haar geknipt is

kapster /kˈɑpstər/ (n)
cinerārius

kar /kɑr/ (n)
iumentum
  1. voertuig
carrus
  2. auto

karabijn /kˌaːraːbˈɛɪn/ (n)
carabina
  1. een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun

karakter /kˈaːrɑktər/ (n)
character
  1. aard

karamel /kˌaːraːmˈɛl/ (n)
calamus
  1. gebrande suiker

karate /kaːrˈaːtə/ (n)
carate
  1. japanse gevechtsport

kardemom /kˈɑrdəmˌɔm/ (n)
cardamomum
  1. een plant die verwant is aan gember en waarvan de zaden en zaaddozen als specerij gebruikt worden

kardinaal /kˌɑrdinˈaːl/ (n)
cardinalis
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

karigheid /kˈaːrəxhˌɛɪt/ (n)
exiguitās
  1.

karmijnrood /kˌɑrmɛɪnrˈoːt/ (adj)
coccineus

karper /kˈɑrpər/ (n)
carpa

kasstuk /kˈɑstɵk/ (n)
percīdō
  1. een toneelstuk, film of andere voorstelling die veel mensen bezoeken en daardoor voor de maker van het stuk veel geld oplevert

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
armarium
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje /kˈɑstɑɲə/ (n)
castanea
  1. de boom
  1. de vrucht

kastanjebruin /kˈɑstɑɲˌɛbrœyn/ (adj)
spadix

kasteel /kɑstˈeːl/ (n)
castellum, castrum
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kat /kˈɑt/ (n)
felis, feles
  1. tot de katachtigen behorende soort die tam is geworden

kater /kˈaːtər/ (n)
crapula
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathode /kɑtˈoːdə/ (n)
cathodus
  1-2 scheikunde + elektronica

katwilg /kˈɑtʋɪlx/ (n)
vimen
  1.

kauw /kˈʌʊ/ (n)
monedula
  1. Corvus monedula, eem zwarte zangvogel met een grijze nek uit de Corvidae

kauwen /kˈʌʊən/ (v)
mandūcō

kavel /kˈaːvəl/ (n)
pars

kazuifel /kaːzˈœyfəl/ (n)
casula
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
guttur
  anatomie

keer /kˈɪːr/ (n)
tempus
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerkring /kˈɪːrkrɪŋ/ (n)
tropicus

keerpunt /kˈɪːrpɵnt/ (n)
discrīmen

kegel /ˈke.xəl/ (n)
conus
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede /kˌeːɣɛlsnˈeːdə/ (n)
sectio conica
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

kei /kˈɛɪ/ (n)
lapis
  1. brok gesteente

keizer /kˈɛɪzər/ (n)
imperator
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk /kˈɛɪzərlək/ (adj)
dominicus

keizerrijk /kˈɛɪzərrˌɛɪk/ (n)
imperium
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

kelder /ˈkɛldər/ (n)
basis
  1. een ondergrondse bergruimte

kelk /kˈɛlk/ (n)
calix

kelner /kˈɛlnər/ (n)
minister, ministri

kemphaan /kɛmphˈaːn/ (n)
cicirrus
  1. Philomachus pugnax uit de familie van de snipachtigen Scolopacidae

kennelijk /kˈɛnələk/ (adv)
aperte
  1. zoals inmiddels duidelijk is geworden

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
agnosco
  1. bekend, vertrouwd zijn met
  2. door studie of oefening geleerd hebben

kenner /kˈɛnər/ (n)
cognitor

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
cognitio
  1. wat je weet of hebt geleerd

kentaur /kˈɛntʌʊr/ (n)
centaurus
  1.

keramiek /kˌɪːraːmˈik/ (n)
fictile

kerk /kɛrk/ (n)
ecclesia
  1. Openbaar gebouw voor christelijke samenkomsten
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst

kerkban /ˈkɛrk.bɑn/ (n)
excommunicatio
  1. uitsluiting van de sacramenten of de kerkgemeenschap

kerkdienst /kɛrɡdˈinst/ (n)
missa
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerker /kɛrkər/ (n)
carcer
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkgebouw /ˈkɛrk.ɣəˌbɔʊ̯/ /ˈkɛrk.χəˌbɑʊ̯/ (n)
basilica
  1. een bel naast de ingang van de sacristie die tijdens kerkdiensten geluid wordt

kerkgezang /ˈkɛrk.ɣəˌzɑŋ/ /ˈkɛrk.χəˌzɑŋ/ (n)
basilica
  1. het zingen in een kerk van meestal religieuze liederen

kerkhof /kˈɛrkhɔf/ (n)
coemeterium
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
parra
  1. een uil met een lichte onderzijde en een opvallende, hartvormige sluier die gewoonlijk in gebouwen broedt

kerkvoogd /kɛrkvˈoːxt/ (n)
sambūcus
  1. kerkbeheerder

kers /kˈɛrs/ (n)
cerasum, cerasus
  1. de vrucht van de kersenboom

kerselaar /ˈkɛr.sə.ˌlaːr/ (n)
cerasus
  2. het hout van een boom uit het geslacht Prunus
  1. een boom uit het geslacht Prunus

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
arbor natalicia
  1. een rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstenen /ˈkɛr.stə.ˌnə(n)/ (v)
christianizo
  2. heidense volkeren, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ (n)
praesepe
  1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom

kervel /kˈɛrvəl/ (n)
caerefolium
  1. keukenkruid

ketel /'ketəl/ (n)
aena
  1. een meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden
cortīna
  2. waterketel

keteldal /ˈke.təl.dɑl/ /ˈke.təɫ.dɑɫ/ /ˈkeː.təl.dɑl/ (n)
collis cavus
  1. een half cirkelvormige vallei gevormd door de erosie die een gletsjer veroorzaakt

ketelsteen /kˌeːtɛlstˈeːn/ (n)
faecula

keten /ˈketən/ (n)
catena
  1. een uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketoembar /kˈeːtumbˌɑr/ (n)
coriandrum
  1. gemalen korianderzaad

ketter /kɛtər/ (n)
haereseus
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketteren /kˈɛtərən/ (v)
maledictio
  2. vloeken, schelden en tieren

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
catena
  1. een aaneengesloten reeks van gelijksoortige elementen, gebeurtenissen etc.
  2. een stevige, maar buigzame verbinding van in elkaar grijpende ringen of achtvormige schakels
  5. schering, de rechte draden waartussen de inslag ingeweven wordt
monile
  4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
coquina, culina
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keuren /kˈøːrən/ (v)
experior
  1.zich een oordeel vormen over de waarde of deugdelijkheid van iets

keurig /kˈøːrəx/ (adj)
merus
  1. erg netjes en beleefd

keuring /kˈøːrɪŋ/ (n)
experior
  2. onderzoek

keurvorst /kˈøːrvɔrst/ (n)
elector

keutelaar /kˈøːtəlˌaːr/ (n)
cunctātor
  1.

keuvelen /kˈøːvələn/ (v)
garriō
  1. gezellig praten zonder al te veel diepgang

keuze /kˈøːzə/ (n)
delectus
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
coleopterum
  1. bepaald insect

kibbelen /kɪbələ(n)/ (v)
iurgō
  1. woordenstrijd hebben

kidnappen /kˈɪdnɑpən/ (v)
raptō
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

kidnapper /ˈkɪd.ˌnɑ.pər/ /ˈkɪt.ˌnɑ.pər/ /ˈkɪt.ˌnɛ.pər/ (n)
plagiāria
  1. iemand die mensen kidnapt of ontvoert

kiekendief /ˈki.kə(n)ˌdif/ (n)
circus
  1. roofvogel van het geslacht Circus

kiel /kˈil/ (n)
carina
  1. een verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven
  3. plectrum

kierewiet /kˌirəʋˈit/ (adj)
insanus
  1.

kietelen /kˈitələn/ (v)
tītillō
  1. het prikkelen van gevoelige stukken huid bij anderen door middel van licht aanraken

kieuw /kˈiw/ (n)
branchia
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kiezen /kˈizən/ (v)
lego
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen

kiften /kˈɪftən/ (v)
altercatio

kijken /ˈkɛɪkə(n)/ (v)
video, spectare

kijker /kˈɛɪkər/ (n)
spectātor
  1. iemand die kijkt

kijven /kˈɛɪvən/ (v)
altercatio
  1. ruzie maken, een woordenstrijd hebben

kikker /kˈɪkər/ (n)
rana
  1. gewerveld dier dat vier poten heeft maar geen staart

kikkererwt /kˈɪkɪːrˌɛrwt/ (n)
cicer

kil /kɪl/ (adj)
algeo

kilheid /kˈɪlhɛɪt/ (n)
algor
  1.

kilo /kˈiloː/ (n)
chiliogramma
  1. informele afkorting van "kilogram" de SI-eenheid van massa (symbool: kg)
  2. informele afkorting van "kilogram" een niet-SI-eenheid van gewicht of kracht

kilogram /kˈilɔɣrˌɑm/ (abbreviation)
chiliogramma
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
chiliometrum
  1. duizend meter

kilte /kˈɪltə/ (n)
algeo
  1.de koelte van iets

kimduiking /kˈɪmdœykˌɪŋ/ (n)
intingō

kin /kɪn/ (n)
mentum
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind /kˈɪnt/ (n)
liber, filia
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
filia, filius
  2. persoon voortkomend uit

kinderachtig /ˈkɪndərɑxtəx/ (adj)
puerīlis
  1. zich niet als volwassene gedragend alsof men nog een kind is

kinderbed /kˈɪndərbˌɛt/ (n)
grabātus

kindermoord /kˈɪndərmˌɔːrt/ (n)
infanticidium
  1. het om het leven brengen van een kind

kindlief /kɪndlˈif/ (n)
corculum
  1. een kind dat teveel verwent wordt door de ouders

kinkel /kˈɪŋkəl/ (n)
rupex

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
pertussis
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kip /kɪp/ (n)
gallina
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen

kippenhok /kˈɪpɛnhˌɔk/ (n)
gallinārium
  hok voor kippen

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
cutis anserina
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kislev /kis'lev/, /'kislɛv/ (n)
casleu
  1.

kislew /ˈkɪslew/ (n)
casleu
  1.

kist /kɪst/ (n)
bōx

klaaglied /klaːɣlˈit/ (n)
elegī

klaar /klaːr/ (adj)
parātus
  1. in gereedheid gebracht, gereed
clārus
  2. helder, duidelijk

klaarblijkelijk /klˈaːrblɛɪkələk/ (adj)
perspicuus
  1. kennelijk

klaarheid /klˈaːrhɛɪt/ (n)
claritudo
  1. helderheid, transparantie

klaarmaken /'klarmakə(n)/ (v)
paro
  1. voorbereiden
  2. uit ingrediënten klaarmaken

klaarspelen /klaːrspˈeːlən/ (v)
afficiō
  1. iets moeilijks in orde of ten einde brengen

klacht /klˈɑxt/ (n)
querēla
  1. een aanklacht

klagen /klˈaːɣən/ (v)
queror
  1. ongenoegen uiten

klamboe /klˈɑmbu/ (n)
conopium
  1. fijn net waaronder men slaapt om muggen buiten te houden

klank /klˈɑŋk/ (n)
canor
  1. in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid

klanknabootsing /ˈklɑŋknabotsɪŋ/ (n)
onomatopoeticum
  1. het (proberen) een zelfde geluid te produceren
  2. een woord dat is ontstaan uit het proberen een geluid na te doen

klant /klˈɑnt/ (n)
emptor
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klap /klɑp/ (n)
battuō
  1. plotselinge, luidruchtige slag

klappen /klˈɑpən/ (v)
applaudō
  1. applaudisseren
alapa
  2. lawaai maken

klaproos /klɑprˈoːs/ (n)
papaver, papāver
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klarinet /klˌaːrinˈɛt/ (n)
clarinetum
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klaroen /klaːrˈun/ (n)
tuba
  1. een soort trompet met een schelle klank

klas /klɑs/ (n)
classis
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen
  2. een leerjaar op school
  3. een klaslokaal

klaslokaal /klˌɑsloːkˈaːl/ (n)
aula magna
  1. een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klasse /klˈɑsə/ (n)
classis
genus
  3. plantengeslacht

klateren /klˈaːtərən/ (v)
murmur

klauw /klʌu/ (n)
unguis
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klavechord /ˌklavəˈxɔrt/ (n)
clavichordium
  1. langwerpig vierkant toetsinstrument dat behoort tot de muzikale familie van de toetsinstrumenten.

klavecimbel /klˌaːvəsɪmbˈɛl/ (n)
harpicordium
  1. toetsinstrument

klaver /klˈaːvər/ (n)
trifolium

klaveren /klˈaːvərən/ (n)
flores
  1. kaartkleur

kleden /klˈeːdən/ (v)
vestiō
  1. kleren aandoen

kleding /kledɪŋ/ (n)
vestis
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk /klˈeːdɪŋstˌɵk/ (n)
vestimentum
  1.

kleermaakster /klˈɪːrmaːkstər/ (n)
sartor

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
sartorius
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
argilla
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein /klˈɛɪn/ (adj)
parvus
  1. van geringe grootte

kleincirkel /klˌɛɪnsɪrkˈɛl/ (n)
circulus minor
  1. cirkel op bol met verschillende middelpunten

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
neptis
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
nepos
  1. kind van zoon of dochter

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
nepōs
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

klemtoon /klɛmtˈoːn/ (n)
accentus

klepel /ˈklepəl/ (n)
valva
  peervormige staaf in een klok

kleptomanie /klˌɛptoːmaːnˈi/ (n)
cleptomania
  1. de onweerstaanbare drang om te stelen

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
vestīmenta

kletsen /klˈɛtsən/ (v)
fabulor
  2. praten, babbelen

kletskous /klˈɛtskʌʊs/ (n)
lingulāca

kleur /kløːr/ (n)
color
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleurrijk /klˈøːɾrɛɪk/ (adj)
colōrātus
  1. vol opvallende kleuren

kleurstof /klˈøːrstɔf/ (n)
tinctūra
  1. stof waarmee men iets kleurt

kleven /klˈeːvən/ (v)
haereō

klevend /klˈeːvənt/ (adj)
viscidus
  1. met de neiging om te plakken

kleverig /ˈkleːvərɪx/ (adj)
viscidus
  1. vasthechtend bij aanraking

kliek /klˈik/ (n)
status

klier /klir/ (n)
glandula
  2. orgaan

klif /klˈɪf/ (n)
rūpēs
  1. steile hoge rots

klimaat /klimˈaːt/ (n)
clima
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatsverandering /klˌimaːtsfˌɪːrɑndˈɪːrɪŋ/ (n)
climatis mutatio
  1.

klimatologie /klɪmɑtoloˈɣi/ (n)
climatologia
  1. leer van de lucht- en weersgesteldheid.

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
ascendō
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
hedera
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

klingelen /klˈɪŋələn/ (v)
tintinare
  1. een kort, zacht, helder geluid dat ontstaat als metalen of glazen voorwerpen herhaaldelijk tegen elkaar aanstoten

klinken /klˈɪŋkən/ (v)
tinniō
  1. een bepaalde klank voortbrengen

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
vocalis
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinkhoef /ˈklɪŋk.(h)uf/ /ˈklɪŋk.huf/ (n)
sonipes
  1. een paard, met name een dier met klinkende hoeven

klis /klˈɪs/ (n)
lappa

klit /klˈɪt/ (n)
lappa

klok /klɔk/ (n)
horologium
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt
campana
  2. een belvormige idiofoon, vooral bekend van kerktorens en carillons

klomp /klɔmp/ (n)
sculpōnea
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer
glaeba
  2. een vrij vormeloze hoeveelheid materiaal

klont /klˈɔnt/ (n)
glaeba
  1. een hoeveelheid verdikt materiaal met een omvang die niet goed te definiëren is.

klonteren /klˈɔntərən/ (v)
concrescō
  1. klonten vormen

klontje /klˈɔntʲə/ (n)
tessera

kloon /klon/ (n)
acer
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
monasterium
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
pulsō
  1. tegen iets slaan
tundō
  2. hoorbaar bewegen
  5. verslaan

kluis /klœʏs/ /klœːs/ (n)
arca
  1. een tegen inbraak en brand beveiligde kist of kast

kluisteren /klˈœystərən/ (v)
catena
  1.in bewegingen en invloed beperken

kluit /klœʏt/ /klœːt/ (n)
Melibocus
  2. een brokkelige onsamenhangende massa

kluizenaar /klˈœyzənˌaːr/ (n)
inclūsus
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluns /klˈɵns/ (n)
nomin
  1. een onhandig persoon

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
obedo, rodo
  1. met de tanden aanvreten

knallen /knˈɑlən/ (v)
battuō
  1. een hard geluid of knal geven

knap /knˈɑp/ (adj)
versūtus
  1. verstandig
formōsus
  2. aantrekkelijk

knapheid /knˈɑphɛɪt/ (n)
munditia
  1.

kneden /knˈeːdən/ (v)
depsō
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneu /knø/ (n)
linaria
  1. Carduelis cannabina, een vinkachtige zangvogel

knie /knˈi/ (n)
genu, poples
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

knieschijf /knˈisxɛɪf/ (n)
patella
  1. het schijfvormige bot in de knie

knijpen /'knɛɪpə(n)/ (v)
vellico
  1. tussen twee punten druk uitoefenen

knijptang /knˈɛɪptɑŋ/ (n)
forceps
  1.

knikken /'knɪkə(n)/ (v)
adnuō
  1. een verticale beweging met het hoofd maken

knoeiwerk /knˈujʋɛrk/ (n)
infabre factum

knoest /knˈust/ (n)
nōdus
  1.

knoflook /knɔflˈoːk/ (n)
allium
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel /knˈɔkəl/ (n)
articulus digiti
  1. vingergewricht

knokken /ˈknɔkən/ (v)
pugnare
  1. vechten

knol /knɔl/ (n)
rapum
  2. koolraap, een eetbare wortel van een plant uit het geslacht Brassica.
caballus
  3. aftands werkpaard.

knolraap /knɔlrˈaːp/ (n)
rapum

knoop /knˈoːp/ (n)
nōdus
  1. in een draad
  2. snelheidsmaat
bulla
  3. aan een jas e.d.

knooppunt /knˈoːpɵnt/ (n)
nexus viarum autocineticarum
  1. een kruispunt van twee of meer grote wegen

knopen /knˈoːpən/ (v)
ligo
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knorren /'knɔrə(n)/ (v)
grunnire
  1. een geluid voortbrengen zoals een varken

knotten /knˈɔtən/ (v)
summus

knuffel /knˈɵfəl/ (n)
complexus
  1. liefdevolle omhelzing; één van de meest voorkomende menselijke gebaren, naast het geven van een kus, om affectie te tonen

knuffelen /knˈɵfələn/ (v)
amplector
  1. omhelzen

kobalt /kˈoːbɑlt/ (n)
cobaltum
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobbe /kˈɔbə/ (n)
aranea
  1. dier

koe /kˈu/ (n)
vacca, bos
  1. vrouwelijk rund, ook het vrouwtje van de grote zoogdieren als walvissen en olifanten

koebeest /kˈubeːst/ (n)
bos
  1. koe

koek /kˈuk/ (n)
placenta

koekje /kˈukjə/ (n)
crūstulum
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekoek /ˈkukuk/ (n)
cuculus
  1. naar zijn roep genaamde vogel

koel /kˈul/ (adj)
frigidulus
  1. met een naar verhouding lagere temperatuur dan de warme of hete omgeving

koelheid /kˈulhɛɪt/ (n)
algeo
  1. koude temperatuur

koelkast /kˈulkɑst/ (n)
apparatus frigorificus
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koepel /ˈkupəl/ (n)
hemisphaerium
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koerier /kurˈir/ (n)
nuntius
  1.

koers /kˈurs/ (n)
via

koesteren /kˈustərən/ (v)
foveō
  1. iets geliefds nauw aan het hart houden

koets /kˈuts/ (n)
carpentum
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koevoet /kuvˈut/ (n)
vectis
  1. stevige metalen stang voorzien van een gespleten einde, gebruikt om er zaken mee open te breken

koffer /kˈɔfər/ (n)
riscus
  1. een draagbare bergruimte waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

koffie /ˈkɔfi/ (n)
coffea, coffeum
  1. een warme drank die bereid wordt door heet water over gemalen gebrande koffiebonen te gieten

koffiehuis /kˈɔfihˌœys/ (n)
caupona cafearia
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffieplant /kˌɔfiplˈɑnt/ (n)
coffea

kogel /kˈoːɣəl/ (n)
glans
  1-2. munitie
sphaera
  3. metalen bal gebruikt bij kogelstaten

kok /kɔk/ (n)
coquus

koken /ˈkokə(n)/ (v)
coquere
  1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen

koker /ˈkokər/ (n)
bōx
  1. een smal cilindervormig hol voorwerp

kokerij /kˌoːkərˈɛɪ/ (n)
coctūra
  1. het koken, de kookkunst

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
kalapa
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kolderiek /kˌɔldɪːrˈik/ (adj)
nūgax
  1.op een humoristische manier, anders dan anders

kolibrie /kˌoːlɪbrˈi/ (n)
colibris
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom /kˈoːlɔm/ (n)
columna

koloniaal /kˌoːloːniˈaːl/ (adj)
colōnicus
  1. betrekking hebbend op koloniën en het hebben van koloniën

kolonie /koˈloni/ (n)
colōnia
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonist /kˌoːloːnˈɪst/ (n)
colonus
  1. iemand die zich in een kolonie heeft gevestigd

kolos /kˈoːlɔs/ (n)
colossus

kolossaal /kˌoːlɔsˈaːl/ (adj)
colossēus

komedie /koˈmedi/ (n)
comoedia
  1. een blijspel
  2. aanstellerij

komeet /koːmˈeːt/ (n)
cometes
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen /kˈoːmən/ (v)
venire, venio
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij

komend /ˈkomənt/ (v)
venturus

komiek /koːmˈik/ (n)
comoedus
  1. iemand die een publiek vermaakt door ze aan het lachen te brengen

komijn /koːmˈɛɪn/ (n)
cumin

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
cucumis
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
virgula
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas /kˈɔmpɑs/ (n)
ambitus
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

komst /kˈɔmst/ (n)
adventum

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
cuniculus
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
rex
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk

koningin /konɪ'ŋɪn/ (n)
regina

koningsmoord /kˈoːnɪŋsmˌɔːrt/ (n)
regicidium
  1. een bewuste moord op een koning.

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
regalis
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
regnum
  1. een staatsvorm met een koning aan het hoofd

konkelaar /kˈɔŋkəlˌaːr/ (n)
insidiātor
  1. onbetrouwbaar persoon die allerlei duistere en oneerlijke zaakjes regelt

kont /kɔnt/ (n)
culus
  1. de billen, het achterwerk

kontgat /kˈɔntɣɑt/ (n)
pōdex
  1. anus

kookfornuis /kˈoːkfɔrnˌœys/ (n)
coquina

kookkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
ars culinaria
  1.

kookpot /kˈoːkpɔt/ (n)
calix

kooksel /kˈoːksəl/ (n)
coctūra
  1.

kool /kˈoːl/ (n)
brassica, crambe
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie

kooldioxide /kˈoːldiˌɔksidə/ (n)
dioxydum carbonicum
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolmees /koːlmˈeːs/ (n)
Parus major

koolmonoxide /kˈoːlmoːnˌɔksidə/ (n)
carbonii monoxidum

koolrabi /kˈoːlraːbˌi/ (n)
ravacaulus

koolstof /kˈoːlstɔf/ (n)
carbonium
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolstofmonoxide /kˈoːlstɔfmˌoːnɔksˌidə/ (n)
monoxeidium carbonicum

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
hydrocarboneum
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koolzuur /'kolzyr/ (n)
acidum carbonicum
  1. H₂CO₃

koolzuurgas /kˈoːlzyrɣˌɑs/ (n)
carbonii dioxidum
  1. een gas, bestaande uit een verbinding van koolstof en zuurstof (CO₂)

koop /kop/ (n)
emptum

koopman /kˈoːpmɑn/ (n)
mercator

koopwaar /kˈoːpwaːr/ (n)
merx
  1.goederen die een koopman wilt verkopen

koor /kˈoːr/ (n)
chorus
  1. een groep mensen die samen zingen

koord /kˈɔːrt/ (n)
fīlum
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

koorts /kˈɔːrts/ (n)
febris
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

kop /kɔp/ (n)
caput
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
emo, emere
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
cuprum, aes, cyprum
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

kopie /koːpˈi/ (n)
exemplar
  1. een afschrift of andere reproductie van een document of ander voorwerp

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
describere
  1. een duplicaat maken van
imitor
  2. imiteren

koppelaar /kˈɔpəlˌaːr/ (n)
conciliātrix
  1. iemand die probeert mensen van verschillende groepen met elkaar in contact te brengen

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ (adj)
obnixus
  1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

kopschuw /kˈɔpsxyʊ/ (adj)
dirus

koraal /koːrˈaːl/ (n)
corallium
  1. skelet van de koraalpoliep

kordaat /kɔrdˈaːt/ (adj)
firmus
  1. vastbesloten, vastberaden

korf /kˈɔrf/ (n)
corbis
  1. een mand van vlechtwerk

koriander /korijɑndər/ (n)
coriandrum
  1. Coriandrum sativum, een specerij die veel gebruikt wordt in de oosterse keuken

korrel /kˈɔɾrəl/ (n)
granum
  1. een enkele zaad van graan

korst /kɔrst/ (n)
crusta
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

kort /kɔrt/ (adv)
curtus
  1. van geringe duur
  2. van geringe lengte

korten /kˈɔrtən/ (v)
abbreviō
  1. in geldbedrag verlagen

kortheid /kˈɔrtɛɪt/ (n)
brevitās
  1.

korzelig /kˈɔrzələx/ (adj)
Crux
  1. in een wat ontstemde, dysforische, boze, geprikkelde, ongeduldige stemming zijn

kosmonaut /kˈɔsmoːnˌʌʊt/ (n)
cosmonauta

kosmos /kˈɔsmɔs/ (n)
cosmos
  1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

kostbaar /kˈɔstbaːr/ (adj)
pretiosus

kosten /kˈɔstən/ (v)
consto
  1. voor een bepaalde prijs te koop zijn

koster /kˈɔstər/ (n)
aedituus
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostuum /kɔs'tym/ (n)
ornō

kotsen /kˈɔtsən/ (v)
vomō
  1. de maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

kou /kɑu̯/ (n)
algor
  1. lage temperatuur
  2. een virusinfectie aan keel of neus

koud /kʌʊt/ (adj)
frigidus
  1. niet warm, fris, kil, koel

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
algor
  1. het koud zijn

koudheid /kˈʌʊdhɛɪt/ (n)
algeo
  1. het een lage temperatuur hebben

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
tībiāle
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

koutje /kˈʌʊtʲə/ (n)
algeo
  1. een verkoudheid

kozijn /koːzˈɛɪn/ (n)
patruelis
  1. zoon van oom of tante

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
corvus, cornix
  1. Corvus corone, een zwarte zangvogel

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
cartilago
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraal /krˈaːl/ (n)
clausum

kraam /krˈaːm/ (n)
bubile

kraan /kran/ (n)
grūs
  1. een kraanvogel
  4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen
epitonium
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden

kraanvogel /krˌaːnvoːɣˈɛl/ (n)
grus
  1. Grus grus, een grote vogel met lange poten en een lange nek

krab /krɑp/ (n)
cancer
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

krabbel /krˈɑbəl/ (n)
adumbro
  3. vluchtige schets

krabben /krˈɑbən/ (v)
scabere
  1. met de nagels bewerken

krabber /krˈɑbər/ (n)
grosa

kracht /krˈɑxt/ (n)
fortitudo
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

krachtig /krˈɑxtəx/ (adj)
firmus
  1. beschikkend over veel kracht

krakelen /kraːkˈeːlən/ (v)
altercatio

kraker /krˈaːkər/ (n)
agripeta
  1. illegale bewoner

kramp /krˈɑmp/ (n)
pnix
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

krankzinnigheid /krɑŋkzˈɪnəxhˌɛɪt/ (n)
dēmentia

krans /krˈɑns/ (n)
circulum

krant /krˈɑnt/ (n)
acta diurna
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

kras /krɑs/ (n)
annullare
  1. langrekte oppervlaktebeschadiging voorwerp veroorzaakt door het bewegen van een scherpe ...

krauwen /krˈʌʊən/ (v)
annullare

kredietkaart /krədˈitkˌaːrt/ (n)
tessera crediticia

kreeft /kreft/ (n)
locusta
  1. geleedpotige

kreet /krˈeːt/ (n)
fletus

kregel /krˈeːɣəl/ (adj)
Crux
  1.

krekel /krekəl/ (n)
gryllus
  1. Gryllidae

kreng /krˈɛŋ/ (n)
cadaver
  1. deels ontbonden dood lichaam van een dier

krent /krˈɛnt/ (n)
avara
  2. gierigaard
Padanus
  3. zitvlak

kreupelen /krøpəɫə(n)/ (v)
debilito
  1. kreupel slaan, een persoon of dier dusdanig letsel toebrengen dat het zich voortbewegen blijvend bemoeilijkt of onmogelijk wordt

kreupelhout /krˈøːpɛlhˌʌʊt/ (n)
ramale
  1.laag stuikgewas waarbij de takken van de boompjes door elkaar heen groeien

krib /krɪp/ (n)
linter
  1. voederbak
grabātus
  2. eenvoudig soldatenbed

kribbe /krˈɪbə/ (n)
linter
  1. voederbak

kribben /krˈɪbən/ (v)
altercatio
  1. ruzie maken

kriebelen /krˈibələn/ (v)
prūriō

krijg /krˈɛɪx/ (n)
bellum

krijgen /ˈkrɛ.ɣə(n)/ /ˈkrɛɪ.ɣə(n)/ (v)
recipio
  1. verwerven, ontvangen

krijger /krˈɛɪɣər/ (n)
bellator
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgshaftig /krɛɪxshˈɑftəx/ (adj)
bellifer

krijgslist /krɛɪxslˈɪst/ (n)
stratēgēma
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijsen /krˈɛɪsən/ (v)
quirītō
  1. luidkeels schreeuwend een hoog geluid voortbrengen

krijt /krɛit/ (n)
creta
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat
  2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd

krijten /krɛɪtə(n)/ (v)
fletus
  1. huilen

kring /krɪŋ/ (n)
circulus
  1. een ronde figuur zoals een cirkel

kristal /krˈɪstɑl/ (n)
cristallus

kritiek /kritˈik/ (adj)
sonticus
  1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig

kroeg /krux/ (n)
taberna
  1. publieke drinkgelegenheid

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
crocodilus
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokus /krˈoːkɵs/ (n)
crocus
  1. irisachtige lentebloem

kronen /krˈɔnən/ (v)
coronare
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek /kroːnˈik/ (n)
annales

kroon /kron/ (n)
corona
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt

krop /krˈɔp/ (n)
caput
  1. opstapeling van bladeren
ingluvies
  2. keelzak

krot /krˈɔt/ (n)
gurgustium

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
herba

kruiden /krˈœydən/ (v)
condiō
  1. specerij bij een gerecht doen

kruidenier /krˌœydənˈir/ (n)
holitor
  1. winkelier in levensmiddelen
macellum
  2. winkel met levensmiddelen

kruier /krœyjər/ (n)
bāiulus
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruik /krˈœyk/ (n)
hirnea

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
frustum

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
rēpō

kruis /krˈœys/ (n)
crux
  1. geometrisch figuur
  4. symbool

kruisbeeld /krˈœyzbeːlt/ (n)
crux
  1. een beeld waarop Christus aan het kruis te zien is

kruisbek /krˈœyzbɛk/ (n)
loxia
  1. kleine vinkachtige zangvogel

kruisbes /krœyzbˈɛs/ (n)
grossularia
  1. Ribes uva-crispa, een bes die behoort tot het geslacht Ribes, evenals de witte, de rode en de zwarte bes

kruiselings /krˈœyzəlˌɪŋs/ (adj)
obliquus
  1.twee lijnen die elkaar kruisen in de vorm van een kruis

kruisigen /krˈœyzəɣən/ (v)
cruci adfigo
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruisiging /krˈœyziɣˌɪŋ/ (n)
crucifixio

kruising /krˈœyzɪŋ/ (n)
travectio
  1. een punt

kruispunt /krˈœyspɵnt/ (n)
compita
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruisvaarder /krˈœysfaːrdər/ (n)
crucesignatus
  1.

kruiswoordpuzzel /krˌœysʋɔːrdpɵzˈɛl/ (n)
crucigramma

kruiswoordraadsel /krˌœysʋɔːrdrˈaːdsəl/ (n)
crucigramma
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen /krœyʋˈaːɣən/ (n)
pabo
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk /krʏk/ (n)
adminiculum
  2. een hulpmiddel bij het lopen

krul /krˈɵl/ (n)
cirrus
  2. lok haar die de vorm van [1] aanneemt

krullig /krˈɵləx/ (adj)
crispus
  1. met veel kronkels en krullen

krultang /krˈɵltɑŋ/ (n)
calamister

krypton /krɪptˈɔn/ (n)
krypton
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubisme /kybˈɪsmə/ (n)
cubismus
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus /kˈybɵs/ (n)
cubus
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kuchen /kˈɵxən/ (v)
tussiō
  1. kort en zacht hoesten

kudde /'kɵdə/ (n)
grex
  een kudde schapen
  1. een groep samenlevende (zoog)dieren

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
pullus
  donzig jong vogeltje

kuil /kˈœyl/ (n)
fovea
  1. uitholling, holte, diepte

kuip /kˈœyp/ (n)
cupa
  1. wijd, houten, metalen of plastic vat

kuis /kˈœys/ (adj)
pudīcus

kuit /kˈœyt/ (n)
sura
  1. deel van het been

kuitbeen /kœytbˈeːn/ (n)
fibula
  1. het achterste van beide botten in het onderbeen van de mens

kukeleku /kykələky/ (interjection)
coco coco
  1. het geluid van een haan

kunde /ˈkʏndə/ (n)
notitia
  2. bekwaamheid in een vak, wetenschap of in algemene zin

kunne /ˈkʏnə/ /ˡkʏnə/ (n)
sexus
  1. geslacht, sekse

kunnen /kˈɵnən/ (v)
posse
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
ars
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunstenaar /kˈɵnstənˌaːr/ (n)
artifex
  1. iemand die zijn creatieve talenten gebruikt om kunst te maken

kunstenares /kˌɵnstənaːrˈɛs/ (n)
artifex

kunstgreep /kɵnstɣrˈeːp/ (n)
astus
  1. een slimme, handige of listige manier om je doel te bereiken

kunstmatig /kɵnstmˈaːtəx/ (adj)
artificialis
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstschaatsen /kˈɵnstsxaːtsən/ (n)
patinaticum
  1. een sport waarbij individuelen, paren en groepen schaatsers rotaties, sprongen en andere bewegingen op het ijs maken, die vaak met muziek wordt uitgevoerd

kunstschilder /kˈɵnstsxɪldər/ (n)
pictor
  1. een schilder van kunstwerken

kunsttaal /ˈkʏns.tal/ /ˈkʏns.taɫ/ (n)
lingua artificialis
  1. een artificiële of geconstrueerde taal is een taal waarvan de structuur, vocabulair en grammatica speciaal ontworpen is door een individu of een kleine groep, inplaats van op een natuurlijke wijze geëvolueerd in een cultuur

kurk /kʏrk/ (n)
sūber
  1. een van kurk gemaakte soort afdichting voor flessen
cortex
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkeik /kʏr.kɛi̯k/ /kʏr.kɛːk/ /kʏrk.ʔɛi̯k/ (n)
suber
  1. Quercus suber; een boom uit de napjesdragersfamilie

kurkentrekker /kˈɵrkəntrˌɛkər/ (n)
extraculum
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kus /kʏs/ (n)
basium
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
culcita
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kust /'kɵst/ (n)
litus, ora
  1. de waterkant langs de zee

kut /kˈɵt/ (n)
cunnus

kuur /kˈyr/ (n)
cura
  1. een behandeling ter genezing van een ziekte of een ongezonde situatie (zoals een verslaving)

kwaadaardig /kʋaːdˈaːrdəx/ (adj)
paedidus
  2. met een slecht karakter

kwaadaardigheid /kʋaːdˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
malitia
  1. het innerlijk slecht zijn

kwaadschiks /ˈkwatsxɪks/ /ˈkʋatsχɪks/ /ˈkβ̞atsxɪks/ (adv)
malus
  1. op een niet-constructieve, niet-coöperatieve manier

kwaal /kʋˈaːl/ (n)
aegritudo

kwab /kʋɑp/ (n)
lacinia
  1. een weke massa vlees of vet aan het lichaam

kwadrateren /kʋˌɑdraːtˈɪːrən/ (v)
quadratum
  1.

kwajongen /kʋˈaːjɔŋən/ (n)
furcifera
  1. een jongen die dingen doet die men niet goedkeurt, maar die men toch aardig vindt

kwaken /kʋˈaːkən/ (v)
crōciō
  1. witter

kwal /kʋɑl/ (n)
halipleumon
  1. een vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend holtedier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwaliteit /kʋˌaːlitˈɛɪt/ (n)
quālitās
  1. een peil van uitmuntendheid
  2. eigenschap

kwantiteit /kʋˌɑntitˈɛɪt/ (n)
quantitās

kwart /kʋˈɑrt/ (n)
quadrans
  1. een vierde deel

kwartel /kʋˈɑrtəl/ (n)
coturnix
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartier /kʋɑrtˈir/ (n)
libellus
  3. legering

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
cotonium
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kwellen /kʋˈɛlən/ (v)
noxia
  1. pijn of ergernis bezorgen

kwestie /kʋˈɛsti/ (n)
altercatio
  1. zaak, geschil, probleem

kwestieus /kʋɛsʃˈøːs/ (adj)
ambiguus
  1. twijfelachtig, onzeker.

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
forābilis
  1. weinig beschermd tegen beschadiging
  2. na een spel gewonnen te hebben onderworpen aan een andere puntentelling die verlies zwaarder bestraft en winst sterker beloont

kwetsen /kwɛtsə(n)/ (v)
laedō
  2. beledigen, schofferen

kwetsend /kʋˈɛtsənt/ (adj)
iniuriosus
  1. op een pijnlijke, beschadigende wijze beledigend

kwetsuur /kʋɛtsˈyr/ (n)
plaga

kwijtraken /ˈkʋɛːtrakə(n)/ (v)
deerro
  2. niet meer weten waar iets is

kwik /kʋˈɪk/ (n)
hydrargyrum
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikzilver /kʋˈɪkzɪlvər/ (n)
argentum vivum
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwinkslag /kʋˈɪŋkslɑx/ (n)
dictum
  1.

kwispelen /kʋˈɪspələn/ (v)
agito
  1. druk met de staart zwaaien.

kwistig /ˈkʋɪstəx/ /ˈkβ̞istəç/ (adj)
prōdigus
  1. op lichtzinnige wijze verbruikend
generōsus
  2. royaal gevend

laag /lax/ (adj)
bassus
  1. niet ver boven iets anders zijn

laan /lˈaːn/ (n)
advenita
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laar /lˈaːr/ (n)
lucus
  1. een open plek in een bos

laars /lars/ (n)
pero
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat /lat/ (adj)
sērō
  1. na het voorziene ogenblik
  2. 's avonds, 's nachts

laatst /latst/ (adj)
ultimus
  1. overtreffende trap van laat

laatst /latst/ (adv)
dudum
  1. onlangs

label /lˈeːbəl/ (n)
pittacium

laboratorium /lˌaːboːraːtˈoːriˌɵm/ (n)
laboratorium
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint /lˈaːbirˌɪnt/ (n)
labyrinthus
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
lūdibrium
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachebek /lˈɑxəbˌɛk/ (n)
ioculātor
  1. iemand (vooral over meisjes) die makkelijk en vaak lacht of giebelt en daarom wat dom wordt gevonden

lachen /'lɑxə(n)/ (v)
ridere
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactose /lɑktˈoːsə/ (n)
lactosum
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

lacune /lˈaːkynə/ (n)
lacūna
  1. iets dat ontbreekt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
scāla
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

laden /ˈlaːdə(n)/ (v)
carrus
  1. van een lading voorzien
sumptus
  2. van elektriciteit voorzien

lading /'ladɪŋ/ (n)
carrus
  1. goederen die vervoerd worden
  2. een grote hoeveelheid
onus electricum
  3. opeengehoopte elektriciteit

laesie /laːzˈi/ (n)
laesio
  1. beschadiging van het weefsel in een organisme

laf /lɑf/ (adj)
īgnāvus
  1. een gebrek aan moed tonend

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
īgnāvia
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lagune /lˈaːɣynə/ (n)
stagnum
  1. ondiep meer

laken /ˈlakə(n)/ (n)
linteum
  1. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient

lakmoes /lɑkmˈus/ (n)
lacmus

lam /lɑm/ (n)
agnus
  1. jong van het schaap

lamantijn /lˌaːmɑntˈɛɪn/ (n)
manatus

lamp /lɑmp/ (n)
lucerna
  1. een object dat gemaakt is om licht te geven

lamprei /lɑmˈprɛɪ/ (n)
lampetra
  1. een vis uit de familie van de Petromyzontidae

lanceren /lɑnsˈɪːrən/ (v)
dēdūcō

land /lˈɑnt/ (n)
terra
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen
  1. gedeelte van het aardoppervlak dat boven water uitsteekt
  2. dat deel van de aardbodem dat geschikt is voor of gebruikt wordt voor bebouwing of landbouw en veeteelt
pagus, terra
  4. niet verstedelijkt gebied
patria
  5. het eigen land, het land waar men geboren is

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
agricultura
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landbouwer /lɑntbɑuwər/ (n)
agricola
  1. iemand die met landbouw of/en veeteelt zijn geld verdient

landelijk /lˈɑndələk/ (adj)
nātiōnālis
  1. met betrekking tot of geldend voor het hele land
agrestis
  2. met betrekking tot minder bevolkte, niet-stedelijke gebieden

landen /lˈɑndən/ (v)
egredior
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landengte /lˈɑndɛŋtə/ (n)
isthmus
  1. een smalle strook land die twee grotere landmassa's verbindt

landkaart /lɑntkart/ (n)
charta
  1. een abstracte weergave van (een stuk van) de aarde

landschildpad /lˈɑndsxˌɪldpɑt/ (n)
chelys
  1. schildpad uit de familie Testudinidae

landtong /lˈɑndtˌɔŋ/ (n)
prōminens
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang /lɑŋ/ (adj)
longus
  1. van grote duur

langdurig /lɑŋdˈyrəx/ (adj)
prōductus
  1.een lange tijd durend

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
lentus
  1. met weinig snelheid

langzamerhand /lˌɑŋzaːmərhˈɑnt/ (adv)
pauxillātim

lans /lˈɑns/ (n)
lancea
  1. een lang steekwapen met een metalen punt

lantaarn /lˈɑntaːrn/ (n)
lampas
  1. een constructie van glas en metaal of hout, zodat wind en regen geen vat op een brandende lichtbron hebben

lanterfanter /lˌɑntərfˈɑntər/ (n)
nēquam
  1.

lanthaan /lɑntˈaːn/ (n)
lanthanum
  1. Chemisch element

lanthanium /lˈɑntaːnˌiɵm/ (n)
lanthanum
  1. Chemisch element

lap /lˈɑp/ (n)
pannus
  1. een stuk van iets

lappendeken /lˌɑpəndˈeːkən/ (n)
centō
  1. een deken gemaakt uit verschillende losse delen die aan elkaar gestikt zijn

lariks /lˈaːrɪks/ (n)
larix
  1.

larve /lˈɑrvə/ (n)
larva
  1. het jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

laryngaal /lˌaːrɪŋˈaːl/ (adj)
laryngealis
  1. in het strottenhoofd gevormd
  2. betreffende de larynx

laryngitis /lˈaːrɪŋˌitɪs/ (n)
laryngitis
  1. slijmvliesontsteking van het strottehoofd

laser /lˈaːzər/ (n)
laser
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

last /ˈlɑst/ (n)
onus
  1. iets wat een mens hindert

lastdier /lɑstˈir/ (n)
iumentum
  1. een gedomesticeerd dier dat men gebruikt om vracht te vervoeren

laster /lˈɑstər/ (n)
calumnia
  1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen

lastgever /lˈɑstɣeːvər/ (n)
licitātor
  1. opdrachtgever
mandator
  2. gever van een lastgeving

lastig /lɑstəx/ (adj)
difficilis
  1.

lastigvallen /ˈlɑs.təx.fɑ.lə(n)/ /ˈlɑs.təχ.fɑ.lə(n)/ /ˈlɑs.tɪɣ.vɑ.lə(n)/ (v)
molimen
  1. op hinderlijke wijze iemands aandacht opeisen

latei /lˈaːtɛɪ/ (n)
hyperthyrum
  1. latei

laten /lˈaːtən/ (v)
futurus sum
  1. veroorzaken
patior
  2. toestaan
  6. aansporing
desero
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken

latent /laːtˈɛnt/ (adj)
latens
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
sētius

latex /'la.tɛks/ (n)
latex

latwerk /lˈɑtʋɛrk/ (n)
transenna
  1.

laurier /lʌʊrˈir/ (n)
laurus

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
tepidus
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lauwerkrans /lˈʌʊərkrˌɑns/ (n)
laureola

lava /lˈaːvaː/ (n)
lava
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
lavendula
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
strepitus
  1. luid en storend geluid

lawrencium /lˈɑʋrənsˌiɵm/ (n)
lawrencium
  1. Chemisch element

laxeermiddel /lˌɑksɪːrmɪdˈɛl/ (n)
depurgativus

lebmaag /lɛbmˈaːx/ (n)
abomāsum
  1. de vierde maag van een herkauwer, zoals een rund

lectuur /lɛktˈyr/ (n)
lectio
  1.verwijst naar alles wat gelezen kan worden

ledemaat /ˈledəmat/ (n)
articulus
  1. een aan de romp aanhangend onderdeel van het lichaam dat door spieren bewogen kan worden...

leder /lˈeːdər/ (n)
alūta

ledigheid /lˈeːdəxhˌɛɪt/ (n)
dēsidia
  1. het niets doen, het niets te doen hebben

leed /let/ (n)
dolor
  1. verdriet en pijn

leedvermaak /'letfərmak/ (n)
malevolentia
  1. het genoegen scheppen in het leed van een ander

leefnet /lˈeːfnɛt/ (n)
nassa
  1. een langwerpig fijnmazig net met als doel de gevangen vis een poosje te bewaren, rond of vierkant van vorm met een gesloten bodem en een vernauwing aan de bovenzijde

leeftijd /lˈeːftɛɪt/ (n)
aetas
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeg /lex/ (adj)
vacuus
  1. zonder inhoud

leeglopen /'lexlopən/ (v)
exanimō
  1. geleidelijk zijn inhoud verliezen

leek /lek/ (n)
laicus
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied

leen /len/ (n)
feudum
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenman /lˈeːnmɑn/ (n)
servus
  1.

leenstelsel /leːnstˈɛlsəl/ (n)
feudalismus
  1. staatsvorm

leer /ler/ (n)
corium
  1. stof vervaardigd door het looien van een dierenhuid

leergierig /lɪːrɣˈirəx/ (adj)
studiosus
  1.

leerjongen /lˈɪːrjɔŋən/ (n)
discens
  1.

leerling /lˈɪːrlɪŋ/ (n)
discipulus
  1. iemand die onderwijs volgt

leesboek /leːzbˈuk/ (n)
primarium
  1. een boek met teksten, meestal om kinderen te leren lezen

leest /lest/ (n)
mustricula
  1. schoenvorm

leeuw /lˈeʊ/ (n)
leo
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwerik /lˈeʊɪːrˌɪk/ (n)
alauda

leeuwin /lˈeʊɪn/ (n)
leaena
  1. het vrouwtje van de leeuw

lef /lɛf/ (n)
animus
  1. branie, moed

legaal /leːɣˈaːl/ (adj)
legalis, legitimus
  1. in overeenstemming met de wet

legaat /leːɣˈaːt/ (n)
legatus
  1-2. Romeinse officier of pauselijk gezant
  3. testamentaire beschikking

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
exercitus, vires
  1. een militaire strijdmacht

leggen /ˈlɛɣə(n)/ /ˈlɛχə(n)/ (v)
ponere
  1. doen liggen

legioen /lˌeːɣiˈun/ (n)
legiō

legitiem /lˌeːɣitˈim/ (adj)
lēgitimus
  1. in overeenstemming met alle eisen van de wet

leiband /lˈɛɪbɑnt/ (n)
fascia

leiden /lˈɛɪdən/ (v)
ducere
  1. een leidinggevende functie hebben

leider /ˈlɛɪ̯dər/ /ˈlɛːdər/ (n)
dux
  1. iemand die leidt of bestuurt
archimagirus
  2. een persoon of ploeg die op de eerste plaats staat in een competitie of wedstrijd

lekken /lˈɛkən/ (v)
pereo
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
sapidus
  1. aangenaam van smaak

lelie /leːlˈi/ (n)
lilium

lelietje-van-dalen /le.li.tʲə.vɑn.da.ləⁿ/ (n)
convallaria majalis
  Convallaria majalis

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
turpis, foedus, dēfōrmis
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma /lˈɛmaː/ (n)
lēmma
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lende /lˈɛndə/ (n)
lumbus
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
mutuor
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

lener /lˈeːnər/ (n)
crēditor
  2. uitlener, leninggever

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
longitūdō
  1. afmeting van een voorwerp
  2. tijdsduur

lenig /'le.nəx/ (adj)
agilis
  1. met soepele ledematen

lenigheid /lˈeːnəxhˌɛɪt/ (n)
mollitia
  1.

lening /lenɪŋ/ (n)
mūtuum

lente /lˈɛntə/ (n)
ver
  1. seizoen

lenticulair /lˌɛntikylˈɛr/ (adj)
lenticulāris

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
ligula
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar /lˈeːpəlˌaːr/ (n)
platalea
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepra /lˈɛpraː/ (n)
lepra

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
magister
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈle.rən/ (v)
discere
  1. kennis of vaardigheid verwerven
doceo
  2. kennis of vaardigheid doen verwerven

les /lɛs/ (n)
auditio
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lesgeven /'lɛsxevə(n)/ (v)
doceo
  1. de taak van een leraar op zich nemen

letsel /lˈɛtsəl/ (n)
plaga
  1. lichamelijke schade met name aangericht in een ongeluk of gevecht

letter /lˈɛtər/ (n)
littera, litera
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
syllaba
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
mendacium
  1. een mededeling die niet waar is met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar /lˈøːɣənˌaːr/ (n)
mendax
  1. iemand die liegt

leuk /lˈøːk/ (adj)
lepidus
  1. prettig, grappig, aangenaam

leunen /lønə(n)/ (v)
nītor
  1. steunen, het evenwicht bewaren door het eigen gewicht deels door iets anders te laten steunen

leuterkous /lˈøːtərkˌʌʊs/ (n)
increpatio
  1.

leven /'levən/ (n)
vita
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
vivere
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
vīvus

levendig /lˈeːvəndəx/ (adj)
alacer
  1. vol opgewekte drukte

levensavond /lˈeːvənsˌaːvɔnt/ (n)
senectūs
  1.

levensmiddel /lˌeːvənsmɪdˈɛl/ (n)
victualia
  1. een van de goederen die het leven in stand houden, zoals etenswaren

lever /ˈlevər/ (n)
iecur, hepar
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverancier /lˌeːvɪːrɑnsˈir/ (n)
praebitor

leverbloempje /ˈlevərˌblumpʲə/ (n)
Hepatica nobilis
  1. Hepatica nobilis, een plant uit de ranonkelfamilie

leveren /ˈlevərə(n)/ (v)
cōpia
  1. voor de aanvoer van iets zorg dragen

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
legere, cognoscere
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer /lˈeːzər/ (n)
lector, lectrix
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
libellula
  1. netvleugelig insect

lichaam /lɪxam/ (n)
corpus
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier
  3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
exercitium
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichamelijk /lˈɪxaːmələk/ (adj)
corporeus
  1. met betrekking tot het lichaam

licht /lɪxt/ (adj)
lux
  1. Helder van kleur
levis
  2. van een gewicht

licht /lɪxt/ (n)
lux, lumen
  1. Elektromagnetische golven
lux
  2. lichtbron

lichten /lˈɪxtən/ (v)
coruscare
  2. bliksemen

lichtheid /lˈɪxtɛɪt/ (n)
levitās
  1.

lichtjaar /lˈɪxtʲaːr/ (n)
spatium lucis annuae
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtmis /lˈɪxtmɪs/ (n)
inclinatitas
  1.

lichtzinnig /lɪxtzˈɪnəx/ (adj)
frīvolus

lid /lˈɪt/ (n)
sodalis
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte
sodālis
  5. deel van het lichaam

lidmaat /lɪdmˈaːt/ (n)
membrum
  1. iemand die lid is van een organisatie, voornamelijk een kerk

lidwoord /lˈɪdʋɔːrt/ (n)
articulus

lied /lˈit/ (n)
carmen
  1. het melodische geluid

lief /lif/ (n)
bellus
  2. mooi, fijngebouwd

liefdadigheid /livdˈaːdəxhˌɛɪt/ (n)
caritas
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
amor, caritas
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefdesverhouding /lˈifdəsvərhˌʌʊdɪŋ/ (n)
amōrēs
  liefdesrelatie

liefelijk /lˈifələk/ (adj)
clēmēns

liefhebben /lˈifhɛbən/ (v)
amare
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefheid /lˈifhɛɪt/ (n)
bonitas
  1.

liefkozen /lifkˈoːzən/ (v)
mulceō

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
mentiri
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
lyra
  1. een Grieks snaarinstrument

lies /lˈis/ (n)
inguen
  1. anatomie

lieveheersbeestje /lˈivəhˌɪːrzbeːstʲə/ (n)
coccinella
  1. een klein kevertje van de familie Coccinellidae

lieveling /lˈivəlˌɪŋ/ (n)
mellītus

lift /lɪft/ (n)
teleferica
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen
  2. de draagkracht van een vliegtuig

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
cubō
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben
iacere
  2. op een bepaalde plaats bevinden

ligging /lˈɪɣɪŋ/ (n)
gradus
  1. de wijze waarop iets of iemand gelegen is

lijden /ˈlɛidǝ(n)/ (v)
doleō
  1. smart en ellende ondergaan

lijdend voorwerp /lˈɛɪdənt vˈɔːrʋɛrp/ (phraseologicalUnit)
res directa
  1. zinsdeel waarop de actie van een overgankelijk werkwoord rechtstreeks van toepassing is

lijdende vorm /lˈɛɪdəndə vˈɔrm/ (n)
passivum
  1. het stelsel vormen van een werkwoord dat aangeeft dat het onderwerp de handeling ondergaat

lijf /lɛi̯f/ (n)
corpus
  1. lichaam

lijfspreuk /lˈɛɪfsprøːk/ (n)
dictum
  1. een spreuk waarnaar iemand zijn leven inricht

lijk /lɛik/ (n)
cadaver, corpus
  1. dood lichaam

lijkbezorger /ˈlɛɪkˌbəzɔrxər/ (n)
redemptor
  1. een begrafenisondernemer

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
coorior
  2. naar aanschijn zijn

lijkenhuis /lɛikə(n)hœys/ (n)
mortuarium
  1. een plaats waar lijken tijdelijk opgebaard liggen

lijkkist /ˈlɛɪ̯.kɪs/ /ˈlɛɪ̯k.kɪst/ /ˈlɛːk.kɪst/ (n)
arca
  1. de kist waarin een overledene ter aarde besteld wordt

lijkverbranding /lˈɛɪkvərbrˌɑndɪŋ/ (n)
cremātiō
  1.

lijm /lˈɛɪm/ (n)
glūten
  1. plakmiddel

lijmen /lˈɛɪmən/ (v)
glūtinō
  1. twee of meer delen aan elkaar bevestigen met behulp van een kleefstof

lijmerig /lˈɛɪmərəx/ (adj)
viscidus
  1. op een onaangename manier eigenschappen van lijm hebbend

lijn /lɛi̯n/ (n)
directio
  2.

lijst /lɛist/ (n)
index
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster /lˈɛɪstər/ (n)
turdus
  1. een zangvogel van de familie Turdidae

lijsterbes /lˌɛɪstərbˈɛs/ (n)
sorbus
  1. geslacht van loofbomen, Sorbus

likken /ˈlɪkə(n)/ (v)
lambere
  1. met de tong aanraken

limitatie /lˌimitˈaːtsi/ (n)
limitatio

limonade /lˌimoːnˈaːdə/ (n)
limonata
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

linde /ˈlɪndə/ (n)
tilia
  loofboom

linguïst /lˌɪŋyˈɪst/ (n)
gramaticus
  1. beoefenaar van de taalkunde

linguïstiek /lˌɪŋyɪstˈik/ (n)
linguistica
  1. wetenschap die taal als onderzoeksobject heeft

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
amussis
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

liniëren /lˌiniˈɪːrən/ (v)
lineo

linker /lˈɪŋkər/ (adj)
laevus
  1. aan die zijde van het lichaam waar gewoonlijk het hart zit

links /lˈɪŋks/ (adj)
sinister
  1. tegenovergestelde van rechts

linnen /lˈɪnən/ (n)
linteum
  1. product afkomstig uit vlas

lint /lˈɪnt/ (n)
clipeum
  1. lange, smalle strook stof

lintworm /lˈɪntʋɔrm/ (n)
taenia
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

linze /lˈɪnzə/ (n)
lens

lip /lˈɪp/ (n)
labium, labea
  1. anatomie

lisdodde /lˈɪzdɔdə/ (n)
scirpus
  1. Typha

list /'lɪst/ (n)
astus
  1. een oplossing voor een probleem waardoor tegenstrevers worden verrast

literair /lˌitɪːrˈɛr/ (adj)
litteraria

literatuur /lˌitɪːraːtˈyr/ (n)
litterae
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
lithium
  1. een chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken /'lɪtekə(n)/ (n)
cicātrix
  1. een zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie /lˌitɵrɣˈi/ (n)
liturgia
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

livermorium /lˌivərmˈoːriˌɵm/ (n)
livermorium
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

locatie /loːkˈaːtsi/ (n)
locus
  1. een bepaald punt in de ruimte

locatief /loka'tif/ (n)
locativus
  1. de zevende naamval die een betrekking van plaats aanduidt

loden /lˈoːdən/ (v)
plumbeus
  1. van lood vervaardigd

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
mugire
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

lof /lˈɔf/ (n)
laude, laus
  1. prijzen

lofzang /lˈɔfzɑŋ/ (n)
hymnus
  1+2. iedere uiting van bewondering

logaritme /lˈoːɣaːrˌɪtmə/ (n)
logarithmus
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek /lɔxbˈuk/ (n)
commentārius
  2. een chronologisch dagboek

logeren /loːʒˈɪːrən/ (v)
accipere, excipere, recipere
  1. in huis openemen, herbergen
deversari, uti
  2. blijven slapen

logica /lˈoːɣikˌaː/ (n)
dialectica

logisch /ˈloɣis/ (adj)
dialecticus
  1. natuurlijk, voor de hand liggend
  2. betrekking hebbend op de logica

logo /lˈoːɣoː/ (n)
logotypus
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

logopedist /lˌoːɣoːpədˈɪst/ (n)
grammaticus

lok /lɔk/ (n)
crīnis
  1. haarlok, pluk haar

lokaal /loˈkal/ (adj)
locālis
  1. plaatselijk, van beperkte omvang

lokaas /loːkˈaːs/ (n)
esca
  1. stuk vlees of vis bedoeld om een dier mee te kunnen vangen.

lokalisatie /lˌoːkaːlizˈaːtsi/ (n)
localizatio
  1. plaatsbepaling

lol /lɔl/ (n)
delicia

lommerrijk /lˈɔmərrˌɛɪk/ (adj)
opācus
  1. met veel bomen die veel schaduw geven

lomp /lˈɔmp/ (adj)
inconditus, rudis

long /lɔŋ/ (n)
pulmo
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
pneumonia
  1. een ontsteking in de longen

lood /lˈoːt/ (n)
plumbum
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter /loːdɣˈitər/ (n)
plumbarius
  1. een vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loods /loːts/ (n)
horreum
  1. een gebouw voor opslag van goederen
gubernātor
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loodwit /lˈoːdʋɪt/ (n)
cērussa
  1. een witte verfstof met bestanddelen van lood

loog /loːx/ (n)
lix
  een alkalische substantie

looiig /lˈoːjəx/ (adj)
gravis
  van groot gewicht

loon /loːn/ (n)
manupretium
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loop /loːp/ (n)
arundo
  voorste deel van een wapen

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
fossa
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

loopsheid /lˈoːpshɛɪt/ (n)
orbita
  1.

lopen /lˈoːpən/ (v)
ambulare, ire
  1. stappen, gaan

loper /lˈoːpər/ (n)
adultera clavis
  2. een sleutel waarmee een hele serie verschillende sloten geopend kunnen worden
cursor
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag
  1. iemand die loopt

lork /lˈɔrk/ (n)
larix
  1. soort naaldboom die in de winter zijn naalden laat vallen

losbranden /lˈɔzbrɑndən/ (v)
missiō
  1.

losbreken /lɔzbrˈeːkən/ (v)
abrumpō

losgeld /lˈɔsxəlt/ (n)
pretium
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losgooien /lˈɔsxoːjən/ (v)
repudiō
  1. losmaken van touwen waarmee een schip vastzit aan het land en dan vertrekken

loshalen /lɔshˈaːlən/ (v)
educo
  1.

losmaken /lɔsmˈaːkən/ (v)
solvō
  1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt

losprijs /lɔsprˈɛɪs/ (n)
redimō
  1. geld dat men aan ontvoerders moet betalen om de ontvoerde persoon weer vrij te krijgen

lossen /ˈlɔsə(n)/ (v)
dēonerō

lot /lɔt/ (n)
fatum
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt

loterij /lˌoːtərˈɛɪ/ (n)
sortītiō

loungen /lˈʌʊŋən/ (v)
exedrium
  1.

loven /lˈoːvən/ (v)
laudo
  1. blijk geven van bewondering

lover /lˈoːvər/ (n)
foliatura
  1. het geheel van bladeren van een of meer bomen

loyaal /loˈjal/ (adj)
fīdus

lucht /lʏxt/ (n)
aer
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchthaven /lɵxtˈaːvən/ (n)
āëriportus
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtpijp /lˈɵxtpɛɪp/ (n)
trachia

luciditeit /lˌysiditˈɛɪt/ (n)
claritudo
  1. (vermeende) klaarheid van geest

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
ignavus
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

luiden /ˈlœʏ̯dən/ /ˈlœːdən/ (v)
tinniō
  1. doen klinken, gewoonlijk van een bel

luier /lˈœyər/ (n)
fascea

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
pigritia
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luilakkerij /lˌœylɑkərˈɛɪ/ (n)
dēsidia
  1.

luimig /lˈœyməx/ (adj)
petulans
  1. vrolijk, schertsend, nonchalant

luipaard /lˈœypaːrt/ (n)
pardus, leopardus
  1. Panthera pardus, een katachtig roofdier

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
pediculus
  1. een meestal vleugelloos insect dat parasiteert op plant, mens en dier

luisteraar /lˈœystərˌaːr/ (n)
audiens
  1. iemand die luistert

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
exaudio
  1. gericht waarnemen met het oor
audiō
  2. een bevel opvolgen

luit /lˈœyt/ (n)
barbitos
  1. luit

luitenant /lˌœytənˈɑnt/ (n)
legatus
  1. rang in het leger

lukken /ˈlʏ.kə(n)/ (v)
contigit
  1. tot een succes leiden

lul /lˈɵl/ (n)
penis
  1. het geslachtsdeel van de man

lunair /lynˈɛr/ (adj)
lūnāris

lunch /lɵnsʲ/ (n)
prandium
  1. een maaltijd rond de middag

lunchen /lˈɵnʃən/ (v)
prandeō
  1. de lunch gebruiken

lurken /lˈɵrkən/ (v)
dēlitescō

lust /lʏst/ (n)
cupido
  1. seksueel verlangen

lusteloos /lˈɵstəlˌoːs/ (adj)
inanimus
  zonder energie, fut om iets te ondernemen

lustig /lˈɵstəx/ (adj)
festivus
  2. opgewekt

lutetium /lˈytətˌiɵm/ (n)
lutetium
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luw /lyw/ (adj)
fovere
  2. redelijk warm, lauw

luxe /lyks/ (adj)
luxus
  1. duur, exclusief

luxe /lyks/ (n)
lautitia
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxeartikel /lˌɵksəˌɑrtikˈɛl/ (n)
prōdigentia
  1.iets wat men koopt om dat het duur en overbodig is, enig extra comfort geeft en vooral indruk kan maken op andere personen

luxueus /lˈɵksyˌøːs/ (adj)
lautus

lynx /lɪŋks/ (n)
lynx
  1. Lynx lynx, een katachtig roofdier met opvallende oorpluimen

maag /maːx/ (n)
aqualiculus, stomachus
  1. Orgaan

maag-darmstelsel /mˈaːxdɑrmstˈɛlsəl/ (n)
apparatus digestorius
  1. het kanaal

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
virgo
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijkheid /mˈaːxdələkhˌɛɪt/ (n)
virginitās
  1. het nog geen geslachtsverkeer gehad hebben

maagdenpalm /mˈaːxdənpˌɑlm/ (n)
pervinca
  1.

maaien /ˈmaɪ̯ə(n)/ (v)
tondeō
  1. met een werktuig het bovengrondse deel ergens van verwijderen

maaksel /mˈaːksəl/ (n)
distingo
  1. door mensen gemaakt product

maal /ma:l/ (v)
semel
  1 1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

maaltijd /mˈaːltɛɪt/ (n)
cena
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
luna

maand /maːnt/ (n)
mensis
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
dies Lunae, feria secunda
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adj)
menstruus
  1. iedere maand een keer

maanlicht /mˈaːnlɪxt/ (n)
lux
  1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
defectio lunae
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw van de aarde komt te staan

maanzaad /maːnzˈaːt/ (n)
papaver

maar /maːr/ (conjunction)
sed, autem
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maart /maːrt/ (n)
Martius
  1. de derde maand van het jaar

maat /maːt/ (n)
commilito
  1. makker
mēnsūra
  3. eenheid van lengte enz.
hora
  6. (muziek) manier om een muziekstuk ritmisch in te delen

maatkolf /mˈaːtkɔlf/ (n)
laguncula
  1. een glazen kolf met een geijkte maatstreep voor het nauwkeurig bepalen van een volume vloeistof

maatregel /mˈaːtreːɣəl/ (n)
consilium
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappij /mˌaːtsxɑpˈɛɪ/ (n)
societas
  1. vereniging tot het drijven van handel
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen

maatstaf /mˈaːtstɑf/ (n)
mensura
  eenheid, grootheid, standaardnorm of criterium waaraan iets anders (bijv. een andere grootheid) wordt afgemeten

machinatie /maːʃinˈaːtsi/ (n)
argumentum
  1. oneerlijke, geheime manier van handelen

machine /mɑˈʃinə/ (n)
machina

macht /mɑxt/ (n)
ars
  1. vermogen de wil op te leggen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
potens
  1. meer invloed hebben dan anderen

made /mˈaːdə/ (n)
vermiculus
  1. Pootloze larve

magenta /maːɣˈɛntaː/ (n)
magentibus
  1. kleur tussen rood en blauw

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
petilus
  1. zeer dun met weinig vet

magerheid /mˈaːɣərhˌɛɪt/ (n)
gracilitās
  1.

magerte /mˈaːɣɛrtə/ (n)
gracilitās
  1. het al te slank zijn

magie /maːɣˈi/ (n)
magice
  1. toverkunst; kracht waar een tovenaar over beschikt om dingen te verwezenlijken die een bovennatuurlijke indruk maken

magisch /mˈaːɣis/ (adj)
magicus
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magister /mˈaːɣɪstər/ (n)
dominulus

magistraat /mˈaːɣistrˌaːt/ (n)
magistratus
  1. een persoon die rechtspreekt

magneet /mɑɣnˈeːt/ (n)
magnes

magnesium /mˈɑɣnəzˌiɵm/ (n)
magnesium
  1. Chemisch element

magnetisch /mɑɣnˈeːtis/ (adj)
magnēsius
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom of roterende lading

magnetisme /mˌɑɣnətˈɪsmə/ (n)
magnetismus, magnētismus

mailen /ˈmelə(n)/ (v)
inscriptio electronica
  1. per elektronische post verzenden

mais /mɑjs/ (n)
maiza
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maiswortelboorder /ˈmɑjswɔrtəlˌbordər/ /ˈmɑjsʋɔrtəɫˌbo̝ːrdər/ (n)
Diabrotica virgifera
  1. Diabrotica virgifera, een schadelijke kever

maiswortelkever /ˈmɑjswɔrtəlˌkevər/ (n)
Diabrotica virgifera
  1. Diabrotica virgifera, een schadelijke kever

majesteit /mˈaːjɛstˌɛɪt/ (n)
maiestas
  1.

majestueus /mˈaːjɛstˌyøːs/ (adj)
augustus
  1. met de pracht en praal die hoort bij een vorst

majoor /maːjˈoːr/ (n)
maior

mak /mˈɑk/ (adj)
mansuesco

make-up /mˈaːkə(en)ˈʌp(nl)/ (n)
offūcia
  1. schoonheidsproducten

makelaar /maːkˈɛlaːr/ (n)
cociō
  1. de tussenpersoon in de handel

maken /ˈmaːkən/ (v)
ago
  1. in elkaar zetten

maker /mˈaːkər/ (n)
fabricator
  1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft

makkelijk /mˈɑkələk/ (adj)
facilis
  1. niet moeilijk, waar weinig moeite en inspanning voor vereist is

makker /mɑkər/ (n)
comes
  1. iemand aan wie men door persoonlijke voorkeur verbonden is

makreel /mɑkrˈeːl/ (n)
Scomber scomber
  1. Scomber scomber, een vis, familie van de makreelachtigen zoals tonijn en boniet

mal /mɑl/ (adj)
stultus
  1. blijk gevend van gebrek aan gezond verstand

mal /mɑl/ (n)
humus
  1. een holle gietvorm

malen /malə(n)/ (v)
molo
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

malheid /mˈɑlhɛɪt/ (n)
fatuitās
  1.

malicieus /mˌaːliʃˈøːs/ (adj)
vitiosus
  1. met slechte bedoelingen

malie /maːlˈi/ (n)
sūta
  1. metalen ringetje

maliënkolder /mˈaːliˌɛŋkɔldər/ (n)
armorum
  1.

mallet /mˈɑlɛt/ (n)
malleus
  1. stok voor slagwerkinstrumenten

malsheid /mˈɑlshɛɪt/ (n)
mollitūdō
  1.

mammoettanker /mˈɑmutˌɑŋkər/ (n)
superpetrolearia
  1.

man /mˈɑn/ (n)
vir
  1. persoon van het mannelijk geslacht
maritus
  2. een echtgenoot, een getrouwde man

mand /mɑnt/ (n)
corbis
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandaat /mɑndˈaːt/ (n)
mandātum

mandarijn /mˌɑndaːrˈɛɪn/ (n)
citrus tangerina
  1. Een citrusvrucht

manga /'mɑŋga (n)
manga
  1. Een Japans stripboek

mangaan /mɑŋˈaːn/ (n)
manganum
  1. Chemisch element

mangelen /ˈmɑŋələ(n)/ (v)
discerpō
  3. door de mangel halen, met een mangel glad maken

manier / mɑˈniːr/ (n)
modus, ratio

manifest /mˈaːnifˌɛst/ (adj)
manifestus
  1. duidelijk, onmiddellijk herkenbaar

manifesteren /mˌaːnifɛstˈɪːrən/ (v)
manifestus
  waarneembaar worden

maniok /mˈaːniˌɔk/ (n)
mandioca
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

manipulatie /mˌaːnipylˈaːtsi/ (n)
manipulus

mankement /mˌɑŋkəmˈɛnt/ (n)
menda

mannelijk /mˈɑnələk/ (adj)
masculinus
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt
  2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht

manspersoon /mˌɑnspərsˈoːn/ (n)
collēga

mantel /mˈɑntəl/ (n)
lacerna
  1. omhullend kledingstuk

map /mɑp/ (n)
categoria
  3. deel van het bestandssysteem

marcheren /mɑrʃˈɪːrən/ (v)
ambulo

maretak /mˈaːrətˌɑk/ (n)
viscum
  1. Viscum album

marge /mˈɑrʒə/ (n)
margō
  1.

marine /maːˈrinə/ (n)
classis
  1. zeemacht

marjolein /mˈɑrjoːlˌɛɪn/ (n)
amāracus
  1.

markies /mɑrkˈis/ (n)
marchio

markt /mˈɑrkt/ (n)
forum
  warenverkoop op pleinen en straten

marktdag /'mɑrk.dɑx/ (n)
nūndina
  1. dag waarop markt gehouden wordt

marmer /mɑremər/ (n)
marmor
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmeren /mˈɑrmərən/ (v)
granum

marmot /mɑrmˈɔt/ (n)
marmota
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft

mars /mɑrs/ (n)
ambulatio
  2. een wandeltocht
summus
  4. het halfronde platform aan de top van het onderste deel van de mast van een zeilschip

marsepein /mˈɑrsəpˌɛɪn/ (n)
Mārcī pānis
  1.

marshmallow /mˈɑrʃmɑlˌɔw/ (n)
pasta hibisci
  1. sponzig snoepje

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
martyr
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

martelen /mˈɑrtələn/ (v)
cruciō
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

marteling /mˈɑrtəlˌɪŋ/ (n)
cruciātus
  1. opzettelijk toegebrachte pijniging van een gevangene

marter /mˈɑrtər/ (n)
martes
  1. een roofdier met een lange staart en een meestal bruine pels

masculien /mˌɑskylˈin/ (adj)
masculus
  1. met kenmerken die typische voor mannen zouden gelden

masker /'mɑskər/ (n)
persona
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
mōlēs
  1. totale hoeveelheid materie in een object
sublica
  2. grote hoeveelheid
multitūdō
  3. menigte

massacre /mˈɑsɑkrə/ (n)
trucidō

massage /mɑsˈaːʒə/ (n)
frictio

masseren /mɑsˈɪːrən/ (v)
frīcō
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

mast /mˈɑst/ (n)
arbor
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip
mālus
  4. hoge antenne
  5. varkensvoer

mastiff /mˈɑstɪf/ (n)
canis Anglicus
  1. grote hond met een heel los rimpelig vel bij het hoofd

masturbatie /mˌɑstɵrbˈaːtsi/ (n)
masturbatio
  1. het stimuleren van de eigen geslachtsdelen

masturberen /mˌɑstɵrbˈɪːrən/ (v)
masturbor

match /mˈɑtx/ (n)
certāmen

mate /mˈaːtə/ (n)
gradus

materiaal /mˌaːtɪːriˈaːl/ (n)
verba scriptoris
  1. een tastbare stof

materie /maːtˈeːri/ (n)
māteria

mathematicus /mˌɑtəmˈaːtikˌɵs/ (n)
mathēmatica

matig /matəx/ (adj)
modestus
  1. in geringere mate dan mogelijk of gewenst

matigen /mˈaːtəɣən/ (v)
moderor
  1. minder uitbundig of extreem optreden

matiging /mˈaːtiɣˌɪŋ/ (n)
modestia
  1. minder sterk, hard en krachtig maken

matras /mɑtrɑs/ (n)
culcita
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matrix /mˈɑtrɪks/ (n)
mater
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matrone /mɑtrˈoːnə/ (n)
matrōna
  1.

matroos /mɑtrˈoːs/ (n)
nauta
  1. een zeeman van de laagste rang

maturiteit /'matyritɛit/ (n)
mātūritās
  1.

max. /mˈɑks/ (adj)
maximum
  1. maximaal

maximaal /ˈmɑksimal/ (adv)
summum
  1. ten hoogste

maximum /mˈɑksimˌɵm/ (abbreviation)
maximum
  1. grootst mogelijke hoeveelheid

mazelen /mˈaːzələn/ (n)
boa
  1. een kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

mazzel /ˈmɑzəl/ (n)
fortuna
  1. goed geluk

maîtresse /mˈɑjtrɛsə/ (n)
magistra
  1. een vrouw die een relatie heeft met een getrouwde man

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
Zea mays
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maïswortelboorder /ˈmaɪswɔrtəlˌboːrdər/ /ˈmɑjsβ̞ɔrtəlˌboːrdər/ (n)
Diabrotica virgifera
  1. Diabrotica virgifera, een schadelijke kever

mechanisch /mɛxˈaːnis/ (adj)
mechanicus
  1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken

mechanisme /mˌɛxaːnˈɪsmə/ (n)
māchina
  1. machinerie

medaille /meːdˈɑjə/ (n)
nomisma
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

mededelen /ˈmedəˌdelən/ (v)
dŏcēre
  2. doen vernemen

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
commercium
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

medelijden /medəlɛidə/ (n)
misericordia
  1. verdriet over het leed van anderen

medelijdend /mˈeːdəlˌɛɪdənt/ (adj)
misericors
  1. met veel medegevoel

medemenselijkheid /ˌmedəˈmɛnsələkɦɛɪ̯t/ /ˌmedəˈmɛnsələkɦɛːt/ /ˌmedəˈmɛnsəlɪkhɛɪ̯d/ (n)
humanitas
  1. het beste met andere mensen voorhebben en mensen dat ook betonen

medewerker /mˈeːdəʋˌɛrkər/ (n)
collaborator
  1. iemand die met anderen in hetzelfde bedrijf, organisatie of vestiging werkt

medicatie /mˌeːdikˈaːtsi/ (n)
medicāmen
  1. het voorschrijven van geneesmiddelen

medicijn /mediˈsɛɪn/ (n)
medicamen, medicamentum
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

meditatie /mˌeːditˈaːtsi/ (n)
meditatio
  1. spirituele bezigheid

medley /mˈɛdləˌi/ (n)
farrāgō
  1.

meedelen /ˈmedelə(n)/ (v)
commūnicō
  1. een feit vertellen

meekrap /mˈeːkrˌɑp/ (n)
rubia
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
farina
  1. gemalen graan

meer /meːr/ (n)
lacus
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerdere /mˈɪːrdərə/ (indefiniteCardinalNumeral)
aliquot
  1. verscheidene

meerderheid /mˈɪːrdərhˌɛɪt/ (n)
majōritās
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig /mˌɪːrdərjˈaːrəx/ (adj)
grandis
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerekenen /mˈeːrˌeːkənən/ (v)
inclūdō
  1.

meermaals /mɪːrmˈaːls/ (adv)
crēbrō
  1. bij een aantal gelegenheden

meerprijs /mɪːrprˈɛɪs/ (n)
nimium exigō
  1.

meervoud /mˈɪːrvʌʊt/ (n)
pluralis
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

mees /mˈeːs/ (n)
aegithalus
  1. Paridae, een kleine weinig schuwe zangvogel

meest /meːst/ (indefiniteCardinalNumeral)
-issime
  2. het meest / meest

meestal /mˈeːstˌɑl/ (adv)
plerumque
  1. in het merendeel van de gevallen

meeste /mˈeːstə/ (indefiniteCardinalNumeral)
plūrimus
  1. de grootste hoeveelheid, het hoogste aantal

meesten /mˈeːstən/ (indefiniteCardinalNumeral)
-issime
  1. het grootste aantal personen

meester /mˈeːstˌɛr/ (n)
magister
  1. baas, heer, patroon

meesteres /mˈeːstərˌɛs/ (n)
domina

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
geometria
  1. tak van de wiskunde

meetlat /ˈmetlɑt/ (n)
rēgula
  1. een langwerpig voorwerp waarmee maten opgenomen worden

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
larus, gavia
  1. Laridae, een grote groep zeevogels

meevoeren /mˈeːvˌurən/ (v)
inclūdō

mei /mˈɛɪ/ (n)
Maius
  1. de vijfde maand van het jaar

meid /mɛi̯t/ (n)
puella

meiklokje /mˈɛɪklɔkjə/ (n)
gadrium
  1. Convallaria majalis

meineed /mɛɪnˈeːt/ (n)
periurium
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiraap /mɛɪrˈaːp/ (n)
rapum

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
puella
  1. een jonge vrouw

meitnerium /mɛɪtnˈɪːriˌɵm/ (n)
meitnerium
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melancholie /mˌeːlɑnxoːlˈi/ (n)
melancholia

melancholiek /mˌeːlɑnxoːlˈik/ (adj)
melancholicus
  met droevige gedachten aan de dagen van weleer

melanisme /mˌeːlaːnˈɪsmə/ (n)
melanismus
  1. een abnormaal zwarte huid en haar of veren door een aangeboren overmaat aan het organisch pigment “melanine”

melanoom /mˌeːlaːnˈoːm/ (n)
melanoma

melde /mˈɛldə/ (n)
atriplex
  1. Atriplex sp, een geslacht van meer dan tweehonderd soorten plantjes die vaak onder moeilijke omstandighden gedijen

melig /mˈeːləx/ (adj)
molestus
  2. lusteloos, verveeld

melk /mɛlk/ (n)
lac

melken /mɛlkə(n)/ (v)
mulgere
  1.

melksuiker /mˈɛlksœykər/ (n)
lactosum
  een suiker die o.a. in melk voorkomt

melkweg /mˈɛlkʋɛx/ (n)
via lactea
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is

melkwegstelsel /mˌɛlkʋɛxstˈɛlsəl/ (n)
galactia
  1. een bijzonder grote groep sterren die samen met andere materie om een gezamelijk middelpunt -waarschijnlijk een zwart gat- wentelen

melodie /mˌeːloːdˈi/ (n)
melodia
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

membraan /mɛmbran/ (n)
membrāna
  2.

memorabel /mˌeːmoːrˈaːbəl/ (adj)
memorābilis
  1. iets waarvan het de moeite waard is om het te herinneren

men /mˈɛn/ (indefinitePronoun)
alter
  1. iemand, maar niemand in het bijzonder

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
mendelevium

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
domine
  1. een formele manier om een man aan te spreken

mengelmoes /mˌɛŋɛlmˈus/ (n)
mixtūra

mengen /mˈɛŋən/ (v)
misceō
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

mengsel /mˈɛŋsəl/ (n)
mixtūra

menigte /mˈeːnɪxtə/ (n)
agmen
  1. een grote groep mensen dicht op elkaar

mens /mɛns/ (n)
homo, humanus
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

mensaap /mɛnsˈaːp/ (n)
clūra
  1. een gemeenschappelijke naam voor dieren uit de orde van de primaten

mensdom /mˈɛnzdɔm/ (n)
humanitas
  1.alle mensen van alle plaatsen en tijden tezamen als één groep

menselijk /ˈmɛnsələk/ (adj)
humanus
  1. zoals de mens
hominum
  2. goed voor de medemens

mensenhaai /mˈɛnsɛnhˌaːj/ (n)
Carcharodon carcharias
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

mensheid /mˈɛnshɛɪt/ (n)
homines
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menslievend /mˈɛnslivənt/ (adj)
generōsus
  1. van gevoel of daden: met veel sympathie voor de medemens

menstruatie /mˌɛnstryˈaːtsi/ (n)
menstruatio
  maandelijkse bloeding bij vrouwen

meppen /mˈɛpən/ (v)
alapa
  1. hard slaan

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
merula
  1. een zwarte zangvogel met een gele snavel die familie is van de lijster

merendeel /mˌɪːrəndˈeːl/ (n)
majōritās
  1. het grootste deel

merg /mˈɛrx/ (n)
medulla
  1.

merken /mˈɛrkən/ (v)
aspicio
  1. iets waarnemen of herkennen

merrie /ˈmɛri/ (n)
equa
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
culter
  1. snijwerktuig

meson /meːzˈɔn/ (n)
meson
  1.

messing /mˈɛsɪŋ/ (n)
aes album

mest /mˈɛst/ (n)
fimum
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

mesten /mˈɛstən/ (v)
fēcundō

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
cum

metaal /meːtˈaːl/ (n)
metallum
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metabolisme /mˌeːtaːboːlˈɪsmə/ (n)
metabolismus
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
metaphora
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metallic /mˈeːtɑlˌɪk/ (adj)
metallicus
  1. van verf of lak: glanzend als metaal

meteen /mɛ.ˈden/ /mɛ.ˈten/ (adv)
statim
  1. onmiddellijk

meten /mˈeːtən/ (v)
commetiri
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
meteorologia
  1. de studie van het weer en het klimaat

meter /ˈmetər/ (n)
metrum
  1. de SI-eenheid van lengte

metgezel /mˌɛtɣəzˈɛl/ (n)
comes

methaan /mɛtˈaːn/ (n)
methanum
  1. CH₄

methode /meˈtodə/ (n)
via

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ (n)
metonymia

metonymie /mæː.to.ny.ˈmiː/ (n)
transnominatio

metriek /mɛtrˈik/ (adj)
metricus

metropolis /mˈɛtroːpˌoːlɪs/ (n)
metropolis

metropool /mˌɛtroːpˈoːl/ (n)
metropolis

metrum /mˈɛtrɵm/ (n)
metrum

metselaar /mˈɛtsəlˌaːr/ (n)
caementarius
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

metterdaad /mˌɛtərdˈaːt/ (adv)
vere

mettertijd /ˌmɛ.tər.ˈtɛɪ̯t/ (adv)
tempore progrediente
  1. na verloop van (een zekere) tijd

meubel /mˈøːbəl/ (n)
intrinsecum
  1. een voorwerp dat behoort tot de inrichting van een kamer, zoals een bank, stoel, tafel, kast, bed et cetera

meubelmaker /mˈøːbɛlmˌaːkər/ (n)
abietarius
  1. een vakman die beroepsmatig meubels vervaardigt

meubelstuk /mˈøːbɛlstˌɵk/ (n)
intrinsecum

meubileren /mˌøːbilˈɪːrən/ (v)
ornō

micel /misˈɛl/ (n)
micella

micro-organisme /ˈmɪkroʔɔrɣɑnɪzmə/ /ˈmɪkroʔɔrʝɑnɪzmə/ (n)
microbium
  1. meestal eencellig wezen

microbiologie /mˌikroːbˌioːloːɣˈi/ (n)
microbiologia
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

micrometer /mˈikroːmˌeːtər/ (n)
micrometrus
  2.

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
microscopium
  1. instrument

middag /mˈɪdɑx/ (n)
meridies
  1. het midden van de dag, 12.00

middageten /mˌɪdaːɣˈeːtən/ (n)
cena
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
media tempora
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
mediaevalis
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middellijn /mˌɪdɛlˈɛɪn/ (n)
line
  1. middellijn

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ (adj)
mediocris
  2. niet in positieve zin opvallen
  1. zich rond het gemiddelde bevinden

middelpunt /mˈɪdɛlpˌɵnt/ (n)
centrum
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelvinger /mˈɪdɛlvˌɪŋər/ (n)
medius
  1. vinger

midden /'mɪdə(n)/ (n)
medius
  1. eerste betekenisomschrijving

middenstander /mˈɪdənstˌɑndər/ (n)
propōla
  1.

middenweg /mˈɪdɛnʋˌɛx/ (n)
accommodātiō
  1.

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
media nox
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

miegen /mˈiɣən/ (v)
meio
  1. wateren, urineren

mier /mir/ (n)
formica
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

mierenzuur /mˌirənzˈyr/ (n)
acidum formicum
  1. HCOOH

migraine /mˈɪɣrɑjnə/ (n)
hemicrania
  1. schele hoofdpijn

mij /mˈɛɪ/ (personalPronoun)
mihi

mijden /mˈɛɪdən/ (v)
vito
  1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand

mijlpaal /mɛɪlpˈaːl/ (n)
milliarium
  1. een paal die op elke mijl staat

mijmeraar /mˈɛɪmərˌaːr/ (n)
somniator
  1.

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
meus
  1. van mij

mijnheer /mˈɛɪnhɪːr/ (n)
domine
  1. een aanspreektitel voor een man

mijnwerker /mˈɛɪnʋɛrkər/ (n)
metallārius
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt /mˈɛɪt/ (n)
acarus
  1. een spinachtig, klein geleedpotig, overwegend parasitisch levend diertje
sublica
  2. stapel

mijter /mˈɛɪtər/ (n)
mitra
  1. een hoofddeksel dat door kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders gedragen wordt op plechtige gelegenheden

mikken /ˈmɪkə(n)/ (v)
iactus
  2. gericht werpen

mildheid /mˈɪldhɛɪt/ (n)
generōsitas
  1.

milicien /mˌilisˈin/ (n)
mīlitāre
  1.

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
circumiectum
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
militaris
  1. met het leger te maken hebbend

miljard /mˈɪljɑrt/ (n)
deciens miliens centena milia
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen /mɪljˈun/ (n)
deciens centena milia
  1. 1.000.000

miljonair /mˌɪljoːnˈɛr/ (n)
milionarius
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

millennium /mˈɪlənˌiɵm/ (n)
millennium
  1. een periode van 1000 jaar

milt /mɪlt/ (n)
lien, splen
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
morbus lienis
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

mimen /mˈimən/ (v)
mīmus
  1. acteren zonder woorden

mimiek /mimˈik/ (n)
mīmus
  1. gezichtsuitdrukking

minachten /mɪnɑxtə(n)/ (v)
aspernor
  1.

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
contemptus
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
paucior
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

mineraal /minəˈral/ (n)
minerale

minimaliseren /mˌinimˌaːlizˈɪːrən/ (v)
abscondo
  1. zo klein mogelijk maken, als onbeduidend voorstellen

minimum /mˈinimˌɵm/ (abbreviation)
minimum
  1. kleinst mogelijke hoeveelheid

minister /mˈinɪstər/ (n)
minister
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minst /mɪnst/ (indefiniteCardinalNumeral)
minimē

minuut /mˈinyt/ (n)
horae pars sexagesima
  1. tijdeenheid
  2. hoek

mis /mˈɪs/ (n)
missa
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ (n)
abusus

misbruiken /mɪzˈbrœykən/ /mɪzˈbrœːkən/ (v)
abūtor
  1. op een slechte wijze gebruik maken van iets of iemand.

misdaad /mˈɪsdˌaːt/ (n)
facinus
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdrijf /mɪzdrˈɛɪf/ (n)
facinus, maleficium, scelus
  1. een misdaad of delict

misgaan /mˈɪsɣˌaːn/ (v)
oblīquus
  1.

mishagen /mɪshˈaːɣən/ (v)
displiceō
  1. niet aanstaan, niet behagen

mishandeling /mɪshˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
contumēlia
  1. het moedwillig toebrengen...

miskelk /mɪskˈɛlk/ (n)
hama
  1. beker waarin de miswijn wordt geconsacreerd tot bloed van Jezus Christus

miskraam /mɪskrˈaːm/ (n)
abortio

misleiden /mɪslˈɛɪdən/ (v)
decipio
  1. iemand in de waan van iets brengen

misleidend /mɪslˈɛɪdənt/ (adj)
fallax
  1.

mislopen /'mɪslopə(n)/ (v)
careō
  1. niet op de juiste tijd op de juiste plaats zijn om iets mee te maken

mislukken /mɪsˈlʏkə(n)/ (v)
dēficiō
  verkeerd aflopen, zonder het gewenste resultaat

mislukking /mɪslˈɵkɪŋ/ (n)
dēfectiō
  1. iets dat niet goed is gegaan

mismaakt /mɪsmˈaːkt/ (adj)
distortus

mismaken /mɪsmˈaːkən/ (v)
debilito
  1.

misnoegd /mɪsnˈuxt/ (adj)
inexplētus

misnoegen /mɪsnˈuɣən/ (v)
displiceō
  1. een gevoel van onvrede en onbehagen bij iemand veroorzaken

misschien /mɪsxˈin/ (adv)
fortasse
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijk /'mɪsələk/ (adj)
malus
  1. tot braken geneigd
paedidus
  2. een nare indruk makend, onuitstaanbaar

misselijkheid /mˈɪsələkhˌɛɪt/ (n)
aegritudo

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
desidero
  1. niet raken, niet treffen
  6. de afwezigheid voelen van

missie /mˈɪsi/ (n)
expedītiō
  1. een doeleind dat verwezenlijkt dient te worden

missionair /mɪʃoːnˈɛr/ (adj)
missiōnārius

missionaris /mɪʃoːnˈaːrɪs/ (n)
missiōnārius

mist /mɪst/ (n)
nebula
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

mistasten /mˈɪstɑstən/ (v)
errō
  1.

misten /mˈɪstən/ (v)
nebulōsus
  1.

mistig /mˈɪstəx/ (adj)
nebulōsus
  1. met mist

mistroostig /mɪstrˈoːstəx/ (adj)
vastus
  1. depressief stemmend, niet op te vrolijken

mitigeren /mˌitiɣˈɪːrən/ (v)
mītigō
  1. verzachten, matigen

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
mitochondrium
  1.

mixtuur /mɪkstˈyr/ (n)
mixtūra

mobiel /mo'bil/ (adj)
mōbilis
  1. zich gemakkelijk verplaatsend

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
telephonulum
  1. een gsm, een draagbare telefoon

mobiliteit /mˌoːbilitˈɛɪt/ (n)
mōbilitās
  1. beweeglijkheid

modder /ˈmɔdər/ (n)
lutum
  1. mengsel van aarde, vuil en water

modelleren /mˌoːdɛlˈɪːrən/ (v)
humus
  2. boetseren

moderatie /mˌoːdɪːrˈaːtsi/ (n)
modestia

modernist /mˌoːdərnˈɪst/ (n)
novātor
  1.

moderniteit /mˌoːdərnitˈɛɪt/ (n)
recentissimorum modorum

modest /mˈoːdɛst/ (adj)
summissus
  1. zedig en bescheiden

modificatie /mˌoːdifikˈaːtsi/ (n)
modificatio

modificeren /mˌoːdifisˈɪːrən/ (v)
adaptō

moe /muː/ (adj)
fessus
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
fortitudo
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
mater
  1. een vrouwelijke ouder

moederbord /mˈudərbˌɔrt/ (n)
tabula materna

moederlijk /mˈudərlək/ (adj)
māternus
  1.met de liefde en zorg van een moeder

moederschoot /mˌudərsxˈoːt/ (n)
alluo
  3. de schoot van moeder

moedertaal /mˌudərtˈaːl/ (n)
lingua materna

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
animosus
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon /ˈmuflɔn/ (n)
Ovis aries musimon
  1. Ovis ammon musimon, één van de wilde voorouders van het tamme schaap

moeheid /mˈuhɛɪt/ (n)
lassitudo
  1. het moe zijn

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
difficilis
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid /mˈujləkhˌɛɪt/ (n)
difficultās
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
opera
  1. een grote inspanning

moer /mur/ (n)
scrofa
  1. een blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past

moeras /murˈɑs/ (n)
lama

moerbei /mˈurbɛɪ/ (n)
mōrum

moesson /musˈɔn/ (n)
ventus monsonius
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moeten /mˈutən/ (v)
debere
  1. gedwongen zijn

mogelijk /mˈoːɣələk/ (adj)
possibilis
  1. een keuze om iets te doen

mogelijkheid /mˈoːɣələkhˌɛɪt/ (n)
facultas
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
licet
  1. toegestaan zijn

mol /mˈɔl/ (n)
talpa
  1. Dierkunde

moleculair /mˌoːləkylˈɛr/ (adj)
molecularis
  1. bestaande uit moleculen

molecule /moləˈkyɫ/ (n)
particula
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
particula, molecula
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen /mˈoːlən/ (n)
molae
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
molinarius
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen /mˌoːlənstˈeːn/ (n)
mola
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

molesteren /mˌoːlɛstˈɪːrən/ (v)
mulcō
  1. iemand in elkaar slaan

mollig /mˈɔləx/ (adj)
pinguis
  1. een beetje dik, volslank

molybdeen /mˌoːlɪbdˈeːn/ (n)
molybdenum
  1. Chemisch element

moment /moːmˈɛnt/ (n)
punctum
  1. zeer korte tijd

mompelen /mɔmpˈeːlən/ (v)
muttiō
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarchie /mˌoːnɑrxˈi/ (n)
monarchia
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond /mˈɔnt/ (n)
os, bucca
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer /mˈɔndɛnklʌʊzˈɪr/ (abbreviation)
aphtae epizooticae
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondeling /mˈɔndəlˌɪŋ/ (adj)
oretenus
  1. via het gesproken woord

mondialisering /mˌɔndiˌaːlizˈɪːrɪŋ/ (n)
globalizatio
  1.

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
ostium
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondvol /mˈɔndvɔl/ (n)
buccea
  1. een hap of een slok die zo groot is dat ze de mond vult

monitoren /ˈmoniˌtorə(n)/ /ˌmoniˈtoːrə(n)/ (v)
monitor
  1. controle uitoefenen op een proces

monnik /mˈɔnɪk/ (n)
monachus
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monnikskap /mˈɔnɪkskˌɑp/ (n)
mitra
  2. op een schoorsteen
aconītum
  3. plant

monoftong /ˈmonɔfˌtɔŋ/ (n)
monophthongus
  1. de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep

monogamie /mˌoːnoːɣaːmˈi/ (n)
monogamia
  1. het samenleven of getrouwd zijn met één persoon

monopolie /mˌoːnoːpoːlˈi/ (n)
monopolium
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monotoon /mˌoːnoːtˈoːn/ (adj)
monotonus

monster /mˈɔnstər/ (n)
bēlua
  1. schrikwekkend wezen
exemplum
  2. een willekeurige hoeveelheid ontnomen aan een grotere massa

monsterlijk /mˈɔnstərlək/ (adj)
mōnstrōsus

monter /mˈɔntər/ (adj)
festivus

monument /mˌoːnymˈɛnt/ (n)
monumentum
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adj)
pulcher, bellus
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

mooiprater /mˈoːjpraːtər/ (n)
adūlātor
  1.

moord /moːrt/ (n)
nex
  1. het opzettelijk en met voorbedachten rade een ander van het leven beroven

moorden /mˈɔːrdən/ (v)
occidere
  1. rondgaan om moorden te plegen

moordenaar /mordənar/ (n)
homocīda
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

moordpartij /mˌɔːrdpɑrtˈɛɪ/ (n)
trucidō

mop /mˈɔp/ (n)
iocus
  1. anekdote met een verrassend en komisch slot
mellītus
  5. koosnaam

mopperen /mɔpərə(n)/ (v)
immurmurare
  1. onvrede uiten

mopperig /mˈɔpərəx/ (adj)
gannītus
  1. veel mopperend

mordicus /mɔrdikəs/ (adv)
persisto
  1. fel

morfeem /mɔrfˈeːm/ (n)
morphema
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
morphologia
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert
  2. de wetenschap van de bouw van organismen
  3. de vormen, structuren en texturen van een materiaal op een schaalbereik groter dan het moleculaire.
  4. de wetenschap die de vorm van de oppervlakte van de aarde bestudeert

morganatisch /mˌɔrɣaːnˈaːtis/ (adj)
morganaticus

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
cras, crās
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (n)
mane
  1. het eerste deel van de dag

morgennacht /mˈɔrɣənˌɑxt/ (adv)
cras ad vesperum
  1.

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
resupino
  1.

morsig /mˈɔrsəx/ (adj)
impuratus
  1. onzindelijk, slonzig

mortier /mɔrtˈir/ (n)
mortārium
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos /mˈɔs/ (n)
muscus

moseik /mˈoːzɛɪk/ (n)
vexātor
  1. een boom uit de napjesdragersfamilie

moskee /mɔskˈeː/ (n)
meschita
  1. gebedshuis

moslim /mˈɔslɪm/ (n)
muslimanus
  1. een geloofsaanhanger van de islam

mossel /mˈɔsəl/ (n)
mutili
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

mossig /mˈɔsəx/ (adj)
muscōsus
  1. met mos bedekt

mosterd /mˈɔstɛrt/ (n)
sināpi
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mot /mɔt/ (n)
tinea
  1. een vlinderachtig insect

motet /moːtˈɛt/ (n)
motectum
  1.

motie /mˈoːtsi/ (n)
motio

motief /moːtˈif/ (n)
ratio
  1. de reden om iets te doen

motorfiets /mˌoːtɔrfˈits/ (n)
autobirota

mouw /mˈʌʊ/ (n)
manica
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek /mˌoːzaːˈik/ (n)
Mositicus

mug /mʏx/ (n)
culex
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muildier /mœyldˈir/ (n)
mūlus
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel /mˌœyləzˈɛl/ (n)
burdo
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
mus
  1. knaagdier
  3. computermuis

muiten /mˈœytən/ (v)
seditionem coeptabat
  1. in opstand komen tegen wettige autoriteit

muiterij /mˌœytərˈɛɪ/ (n)
sēditiō

mummie /mɵmˈi/ (n)
mumia
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

munt /mʏnt/ (n)
menta
  1. een plant met sterk aromatische blaadjes waarvan muntthee wordt getrokken, ze worden ook als keukenkruid gebruikt

murmelen /mˈɵrmələn/ (v)
murmur
  1. zachtjes en onverstaanbaar praten

mus /mʏs/ (n)
passer
  1. Passeridae, een zangvogel behorend tot de wevervogels die zelden ver van de mensen nestelt

museum /myˈzeʏm/ (n)
museum
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musicus /mˈyzikˌɵs/ (n)
musicus
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskiet /mɵskˈit/ (n)
culex

muskus /'mɵskɵs/ (n)
moschus
  1. de geurstof uitgescheiden door de geurklieren van bepaalde zoogdieren

muskusrat /mˈɵskɵsrˌɑt/ (n)
Ondatra zibethicus
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutueel /mˌytyˈeːl/ (adj)
mutuus

muur /myːr/ (n)
murus
  1. verticale vlakke constructie van steen

muziek /my'zik/ (n)
musica, cantus
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
instrumentum musicum
  1. instrument om muziek mee te spelen

muzikaal /mˌyzikˈaːl/ (adj)
mūsicus

muzikant /mˌyzikˈɑnt/ (n)
musicus
  1. iemand die muziek maakt

mycose /miˈkozə/ (n)
mycosis
  1. een door een schimmel veroorzaakte ziekte

myopie /mˌioːpˈi/ (n)
myopia
  1. een afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

myriade /mˌiriˈaːdə/ (n)
myrias
  1. een grote groep mensen, een ontelbare menigte

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
arcanum

mysterieus /mˌɪstɪːrijˈøːs/ (adj)
arcanus

mythe /ˈmitə/ (n)
fabula

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
mythologia

na /nˈaː/ (preposition)
post
  1. in tijd volgend op

naad /nˈaːt/ (n)
sūtūra
  1.

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
suō
  1. naaldwerk verrichten
futuō
  2. geslachtsgemeenschap hebben

naakt /naːkt/ (adj)
nudus
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid /nˈaːktɛɪt/ (n)
nūditas
  1. het naakt zijn

naald /nald/ /naɫt/ (n)
acus
  1. gereedschap voor naaien

naam /nam/ (n)
nōmen, nomen
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
fama, existimatio
  2. bekendheid, reputatie

naamval /nˈaːmvɑl/ (n)
casus
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
nomen
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

naar /naːr/ (adv)
ad, a
  1. in de richting van

naast /nast/ (preposition)
iuxta
  1. aan de zijkant van

nabij /naˈbɛi/ (adj)
circa
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabijheid /nabˈɛɪhɛɪt/ (n)
proximitās

nabootsen /'na.bo.tsə(n)/ (v)
imitor
  1. nadoen, imiteren

nabootsing /ˈnabotsɪŋ/ (n)
imitamentum
  1. imitatie, het nadoen

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
nox
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
luscinia
  1. Luscinia megarhynchos, een lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart

nachtevening /nˈɑxtəvˌeːnɪŋ/ (n)
aequinoctium
  1. dag en nacht duren evenlang

nachtmerrie /nˌɑxtmərrˈi/ (n)
incubus
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachtvlinder /nˈɑxtvlɪndər/ (n)
papilio
  1. vlinder die 's nachts actief is

nadat /na'dɑt (conjunction)
postquam

nadeel /nˈaːdˌeːl/ (n)
damnum
  1. ongunstige eigenschap

nadelig /naːdˈeːləx/ (adj)
adversus
  1. kwalijk, schadelijk

nadenken /nˈaːdɛŋkən/ (v)
arbitror

nader /ˈnaːdər/ (adj)
porrō

nagedachtenis /nˈaːɣədˌɑxtənˌɪs/ (n)
memoria

nagel /nˈaːɣəl/ (n)
clavus, unguis
  1. aan vingers en tenen
unguis
  3. spijker

nagerecht /nˈaːɣɪːrˌɛxt/ (n)
bellaria

najaar /nˈɑjaːr/ (n)
autumnus
  1. herfst

naklinken /nˈaːklɪŋkən/ (v)
cano

nakomeling /nˈaːkoːmˌeːlɪŋ/ (n)
prōgeniēs

nalatigheid /naːlˈaːtəxhˌɛɪt/ (n)
incūria
  1. een fout doordat er iets nagelaten wordt

namaak /nˈaːmˌaːk/ (n)
imitamentum

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
nomen

namens /'naməns/ (preposition)
prō
  1.

namiddag /nˈaːmɪdˌɑx/ (n)
postmeridianum tempus
  1. tijd aan het einde van de middag

nanotechnologie /nˈaːnoːtˌɛxnoːloːɣˌi/ (n)
nanotechnologia

narcose /nɑrkˈoːsə/ (n)
narcosis
  1. een kunstmatige algehele verdoving

nasporen /nɑspˈoːrən/ (v)
orbita
  1. achter iemand aangaan

nasporing /nˈaːspoːrˌɪŋ/ (n)
indagatio
  1. onderzoek om de ware aard van iets te ontdekken; onderzoek naar wat anderen mogelijk verborgen willen houden

nasturen /nɑstˈyrən/ (v)
prorsum
  1.

nat /nɑt/ (adj)
umidus
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie /nˈaːtsi/ (n)
natio
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

nationaal /nˌaːʃoːnˈaːl/ (adj)
nātiōnālis
  1. op een natie betrekking hebbend

natmaken /nɑtmˈaːkən/ (v)
imbuō
  1.

natrekken /nˈaːtrɛkən/ (v)
imperator
  1. onderzoeken of iets werkelijk klopt

natrium /nˈaːtriˌɵm/ (n)
natrium

nattig /nˈɑtəx/ (adj)
ūvidus
  1.

natuur /na'tyr/ (n)
natura
  überhaupt

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
physica
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige /naːtˌyrkˈɵndəɣə/ (n)
physicus

natuurlijk /naːtˈyrlək/ (adj)
nātūrālis
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk /naːtˈyrlək/ (adv)
nempe
  1. vanzelfsprekend

natuurramp /naːtˈyrrɑmp/ (n)
calamitas naturalis
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

natuurrecht /naːtˈyrrɛxt/ (n)
ius naturae
  2. in de natuurlijke orde van de dingen gefundeerd

nauw /nau/ (adj)
angustus
  1. een geringe breedte hebbend

nauw /nau/ (n)
fretum

nauwelijks /nˈʌʊələks/ (adv)
haud
  1. slechts in geringe mate

nauwkeurig /nʌʊkˈøːrəx/ (adj)
tempore

nauwte /nˈʌʊtə/ (n)
angustō
  1. een krappe, nauwe doorgang

navel /'navəl/ (n)
umbilicus

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
nervus umbilicaris
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigeren /naːviɣˈɪːrən/ (v)
gubernō

navolging /naːvˈɔlɣɪŋ/ (n)
imitatio

nazenden /nˈaːzəndən/ (v)
prorsum
  1. iets aan iemand toesturen

naïef /naːˈif/ (adj)
credulus

nectarine /nˌɛktaːrˈinə/ (n)
tuber
  1. een perzikachtige vrucht met een gladde, onbehaarde schil

nederigheid /nˈeːdərəxhˌɛɪt/ (n)
humilitas
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag /nˌeːdərlˈaːx/ (n)
clades
  1. het verlies van een strijd

nederzetting /nˈeːdərzˌɛtɪŋ/ (n)
colonia
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
non
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
filius fratris, filius sororis
  1. mannelijke oomzegger

neen /nen/ (interjection)
non
  nee

neer /ner/ (adv)
deorsum
  1. in benedenwaartse richting

neerdalen /nɪːrdˈaːlən/ (v)
descendō
  1. in een neerwaartse richting gaag totdat men landt

neerlaten /nɪːrlˈaːtən/ (v)
discedo
  1. laten zakken

neerliggen /nˈɪːrlɪɣən/ (v)
iacere
  1.

neerslaan /nˈɪːrslaːn/ (v)
supprimo
  2. met geweld onderdrukken

neerslag /nˈɪːrslɑx/ (n)
confiscō
  2. bezinksel

negatie /neːɣˈaːtsi/ (n)
abdicatio
  1. het ontkennen

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
novem
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
nonus
  1. nummer negen in een rij

negenendertig /nˌeːɣənəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
undequadraginta
  1. het getal 39

negenennegentig /nˌeːɣənənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
undecentum
  1. het getal 99

negenentachtig /nˌeːɣənˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
undenonaginta
  1. het getal 89

negenentwintig /nˌeːɣənəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
ūndētrīgintā
  1. het getal 29

negenenveertig /nˌeːɣənənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
undequinquaginta
  1. het getal 49

negenenvijftig /nˌeːɣənənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
undesexaginta
  1. het getal 59

negenenzestig /nˌeːɣənənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta novem
  1. het getal 69

negenenzeventig /ˈneɣənənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
undeoctoginta
  1. het getal 79

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
nongenti
  1. het getal 900

negentien /nˌeːɣəntˈin/ (cardinalNumeral)
undeviginti
  1. het getal 19

negentiende /nˈeːɣəntˌində/ (ordinalAdjective)
nōnus decimus

negentienmaal /nˌeːɣəntinmˈaːl/ (adv)
undevicies
  1. bij negentien gelegenheden

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
nonaginta
  1. het getal 90

negeren /neːɣˈɪːrən/ (v)
ignōrō
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

negorij /nˌeːɣoːrˈɛɪ/ (n)
vīculus
  1. een afgelegen gehucht

nek /nɛk/ (n)
cervix, collum
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
sumo
  1. iets vastpakken met de handen

neodymium /nˈeːoːdˌimiˌɵm/ (n)
neodymium

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
neolithicus

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
neologismus
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon /neːˈɔn/ (n)
neon
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

neptunium /nˈɛptynˌiɵm/ (n)
neptunium
  1. Chemisch element

nerf /nˈɛrf/ (n)
statūmen

nergens /nˈɛrɣəns/ (adv)
nusquam

nerveus /nɛr'vøs/ (adj)
trepidus
  1. lijdend aan gespannen zenuwen

nest /nɛst/ (n)
nidus
  1. de verblijfplaats van een dier

net /nˈɛt/ (adj)
mundus
  1. proper, rein

net /nˈɛt/ (adv)
iūstus
  1. kort geleden

net /nˈɛt/ (n)
rete
  1. een geheel van fijne draden

netel /nˈeːtəl/ (n)
urtica
  1. plant

netjes /ˈnɛcəs/ (adv)
munditer
  1. op een nette manier

netto /nˈɛtoː/ (adv)
merus

netvlies /nɛtvlˈis/ (n)
retina
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk /nˈɛtʋɛrk/ (n)
reticulum

neuken /nøkə(n)/ (v)
futuere
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neurologie /nˌøːroːloːɣˈi/ (n)
neurologia
  1. een discipline binnen de biologie en geneeskunde die zich bezighoudt met alles wat aandoeningen van het centrale zenuwstelsel betreft

neus /nøːs/ (n)
nasus, naris
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusbeen /nøːzbˈeːn/ (n)
os nasale
  1. één van de beenderen van de schedel

neusholte /nˈøːshɔltə/ (n)
cavitās nāsī
  1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

neushoorn /nˈøːshɔːrn/ (n)
rhinoceros
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft en gekenmerkt wordt door de hoorn op zijn kop

neut /nøt/ (n)
plinthus
  1. bouwkunde

neutraal /nøˈtral/ (adj)
neuter
  1. geen partij kiezend in een conflict

neutron /nøːtrˈɔn/ (n)
neutron

nevel /nˈeːvəl/ (n)
nebula
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nicht /nɪxt/ (n)
filia fratris
  1. een dochter van iemands broer of zus
consobrina
  3. een dochter van iemands oom of tante

nicotine /nˌikoːtˈinə/ (n)
nicotina

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
nemo
  1. geen enkel persoon

nier /nˈir/ (n)
ren
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niersteen /nirstˈeːn/ (n)
nephrolithus
  1. een samengroeisel in het nierbekken dat meestal uit urinezuur en urinezure zouten bestaat

niervet /nˈirvɛt/ (n)
arvina
  1. het vet dat om de nieren zit

niesen /nˈizən/ (v)
sternūmentum
  1.

niet /nˈit/ (adv)
non, haud
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

nietapparaat /nˌitɑpaːrˈaːt/ (n)
consutorium
  1. een apparaat dat nietjes in een stapeltje papieren kan slaan om deze bij elkaar te houden

nieter /nˈitər/ (n)
consutorium
  2. nietmachine

nietmachine /nˌitmaːʃˈinə/ (n)
consutorium
  1. een apparaat dat nietjes in een stapeltje papieren kan slaan om deze bij elkaar te houden

niets /nits/ (indefinitePronoun)
nihil
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsnut /nˈitsnɵt/ (n)
nebulō
  1. iemand die voor niets deugt

niettemin /nˈitəmˌɪn/ (adv)
nihilōminus

nietwaar /ˈnitʋar/ (interjection)
aut

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
novus, nova, novum
  1. recentelijk gemaakt
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere
  3. huidige
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
  6. vreemd, onbekend
novus
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categoriën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  2. recentelijk ontdekt
  5. in originele staat

nieuwe maan /nˈiwə mˈaːn/ (phraseologicalUnit)
luna prima
  1. nieuwe maan

nieuwigheid /nˈiwəxhˌɛɪt/ (n)
novitas
  1. iets dat nieuw is

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
curiosus
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

nieveranst /nˈivɪːrˌɑnst/ (adv)
nequo
  1. nergens

niezen /nˈizən/ (v)
sternuere
  1. een plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme /nˌihilˈɪsmə/ (n)
nihilismus
  1.

nijd /nɛɪt/ (n)
invidia
  1. grondige afkeer

nijlpaard /ˈnɛilpart/ (n)
hippopotamus
  1. Hippopotamus amphibius, een groot en zwaar in Afrika levend zoogdier met een enorme muil dat meestal in het water verblijft

nijpend /nˈɛɪpənt/ (adj)
fortis
  2. dringend

nikkel /nˈɪkəl/ (n)
niccolum
  1. Chemisch element

nimbus /nˈɪmbɵs/ (n)
nimbus
  1. stralenkrans
  3. wolk

nimmer /'nɪmər/ (adv)
numquam

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
niobium
  1. Chemisch element

niveau /nivˈoː/ (n)
libella
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nobelium /nˈoːbəlˌiɵm/ (n)
nobelium
  1. scheikundig element

noch /nˈɔx/ (conjunction)
neque

nodig /'no.dəx/ (adj)
necesse
  1. waar behoefte aan is

noemen /ˈnumə(n)/ (v)
nōminō
  1. met een naam aanduiden
  2. vermelden door het uitspreken van de naam

noemer /ˈnumər/ (n)
denominator
  1. het getal onder de streep van een breuk

noga /nˈoːɣaː/ (n)
nucatum

nominatief /nˌoːminaːtˈif/ (n)
nominativus
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
monacha
  inwoonster van een vrouwenklooster

none /nˈoːnə/ (n)
nonum
  1.

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ (n)
avunculus, patruus
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

nonsens /nˈɔnsəns/ (n)
gerrae

nood /not/ (n)
subitum
  1.

nooddruftig /noːdrˈɵftəx/ (adj)
egens

noodgeval /nˈoːdɣəvˌɑl/ (n)
subitum

noodlot /nˈoːdlɔt/ (n)
fatum
  1. datgene wat het toeval iemand doet overkomen

noodlottig /noːdlˈɔtəx/ (adj)
fatidicum

noodzakelijk /nˈoːdzaːkələk/ (adj)
necesse
  1. erg nodig

nooit /ˈnoːit/ (adv)
numquam
  1. op geen enkel moment

noorden /nˈoːrdən/ (n)
boreās
  1. windrichting

noot /not/ (n)
nux
  1. (plantkunde) een harde boomvrucht
nota
  2. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur

nootmuskaat /nˌoːtmɵskˈaːt/ (n)
myristica fragrans
  1. een specerij afkomstig van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
mediocritas
  2. als norm dienend

nostalgie /nˌɔstɑlɣˈi/ (n)
desiderium patriae

nota /nˈoːtaː/ (n)
nota
  2.

notaris /noːtˈaːrɪs/ (n)
notarius
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notenboom /nˌoːtənbˈoːm/ (n)
nux
  1. een boomsoort uit het geslacht Juglans

noteren /noːtˈɪːrən/ (v)
nota
  1. aantekeningen maken

notitie /noːtˈitsi/ (n)
nota

nou /nɑu̯/ (adv)
nunc
  1. op dit moment

nou /nɑu̯/ (interjection)
bene
  1. drukt verbazing of verontwaardiging uit

nougat /nˈʌʊɣɑt/ (n)
nucatum
  1.

november /noˈvɛmbər/ (n)
November, november
  1. de elfde maand van het jaar

nu /nˈy/ (adv)
nunc
  1. op het huidige tijdstip

nuchter /nɵxtər/ (adj)
abstēmius
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nucleus /nykleʏs/ (n)
nucleus
  1.

nudisme /nydˈɪsmə/ (n)
gymnismus
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
nihilum, zephirum
  1. getal

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
numerus
  1. een aanduiding met een getal

nuntius /nˈɵntiˌɵs/ (n)
nuntius
  1.

nurks /nˈɵrks/ (adj)
gannītus
  1. van een mens en dan vooral van een man: hautain, hatelijk, beledigend en dus onaangenaam

nut /nʏt/ (n)
lucror
  1. baat, voordeel

nutteloos /nˈɵtəlˌoːs/ (adj)
inutilis
  1. zonder voordeel

nuttig /nˈɵtəx/ (adj)
ūtilis

nuttigen /'nɵtəɣə(n)/ (v)
consumere
  1. voedsel gebruiken

o /ˈoː/ (n)
ō
  1. de vijftiende letter van het alfabet

ober /ˈoːbər/ (n)
minister, ministri
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas /ˈoːbəzˌitɑs/ (n)
adeps
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
rēs
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

obscuur /opskˈyr/ (adj)
ambiguus
  3. niet beroemd

observator /ˌɔbsərvˈaːtɔr/ (n)
contemplātor

observeren /ˌɔbsərvˈɪːrən/ (v)
animadverto
  1.gericht via de zintuigen van iets kennis nemen

obsessie /ɔbsˈɛsi/ (n)
obsessio
  1. dwangvoorstelling

obstakel /ɔpstˈaːkəl/ (n)
mora
  1.

obstinaat /ˌɔbstinˈaːt/ (adj)
obnixus
  1. van een persoon dat deze stug aan zijn eigen ideeën blijft vasthouden zonder zich aan anderen aan te passen

obstrueren /ˌɔbstryˈɪːrən/ (v)
obstō
  1. een factor vormen die een gebeurtenis of handeling (bijna) onmogelijk maakt

oceaan /ˌoːseːjˈaːn/ (n)
oceanus
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

ocelot /osə'lɔt/ (n)
pardalis
  1. Leopardus pardalis, een kleine katachtige, behorende tot de groep van de pardelkatten

ochtend /ˈɔxtənt/ (n)
mane
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

octopus /ˈɔktoˌpʏs/ (n)
octopūs
  1. een achtarmige inktvis

oculair /ˌoːkylˈɛr/ (adj)
oculāris
  1. met betrekking tot het oog

oculair /ˌoːkylˈɛr/ (n)
oculāris
  1. lens waar men inkijkt

oculist /ˌoːkylˈɪst/ (n)
oculāria
  1. arts gespecialiseerd in het diagnosticeren en behandelen van oogziekten

ode /ˈoːdə/ (n)
oda

oedeem /udˈeːm/ (n)
oedema
  1. (medisch) waterzucht

oefenen /ˈufənən/ (v)
exercito
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening /ˈufənˌɪŋ/ (n)
exercitium
  1. test om de kennis te peilen

oerlelijk /ˈurlələk/ (adj)
horrendus
  1.

oermoeder /ˈurmudər/ (n)
genetrix
  1.

oeros /ˈurɔs/ (n)
ūrus

oeroud /ˈurʌʊt/ (adj)
antiquarius
  1. heel erg oud

oester /ustər/ (n)
ostrea
  1. een weekdier met één platte en één bolle schelp

oever /ˈuvər/ (n)
ripa
  1. rand van het water

of /ˈɔf/ (conjunction)
aut, vel, seu
  1. keuze

offer /ɔfər/ (n)
sacrificium
  1. een gave aan een godheid

offeren /ˈɔfərən/ (v)
condono
  1. wijden aan

officieel /ˌɔfiʃˈeːl/ (adj)
official
  1. erkend door bevoegd gezag

officier /ˌɔfisˈir/ (n)
praefectus
  1. iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over een zeker aantal ondergeschikten geeft

ofschoon /ɔfsxˈoːn/ (conjunction)
quamquam

oftalmisch /ɔfˈtɑɫmis/ (adj)
ophthalmicus
  1. met betrekking tot het oog en/of de ziekten ervan.

oftalmologie /ˌɔftɑlmˌoːloːɣˈi/ (n)
ophthalmologia
  1. de tak van de medische wetenschap die zich met het oog en het zicht bezig houdt

oftalmoloog /ˈɔftɑlmˌoːloːx/ (n)
oculāria

oganesson /ˌoːɣaːnɛsˈɔn/ (n)
oganesson
  1. een scheikundig element met het symbool Og en het atoomnummer 118

ogen /'oɣə(n)/ (v)
age, agite (plural)
  1. de aanblik hebben van

ogenschijnlijk /ˌoːɣənsxˈɛɪnlək/ (adj)
manifestus

oksel /ˈɔksəl/ (n)
ala, axilla

oktober /ɔktˈoːbər/ (n)
October
  1. de tiende maand van het jaar

oké /oːkˈeː/ (interjection)
placet
  1. goed, in orde

oleander /ˈoːləˌɑndər/ (n)
nerium
  1. Laurierroos

olie /oːlˈi/ (n)
minyak
  1. vettige vloeistof

olifant /ˈoliˌfɑnt/ (n)
elephantus, elephas
  1. een groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarchie /ˌoːliɣɑrxˈi/ (n)
oligarchia

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
olea, oliva
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
olea, oliva
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijkerd /ˈoːlɛɪkˌɛrt/ (n)
furcifera
  1. een grappig en slim persoon

oliën /oːlˈiən/ (v)
lūbricō
  1. met olie bewerken

oma /ˈoma/ (n)
avia
  1. de moeder van een ouder

omarmen /ˈoːmɑrmən/ (v)
amplector
  1. de armen om iemand heen slaan

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
cum
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omheinen /ˈɔmhɛɪnən/ (v)
arceō
  1. aan alle kanten omsluiten

omhelzen /ˈɔmhɛlzən/ (v)
amplector
  1. de armen om iemand slaan

omhoog /ɔmhˈoːx/ (adv)
super
  1. omhoog

omhoogsteken /ˌɔmhoːxstˈeːkən/ (v)
levo
  1. iets boven de gewone positie brengen

omkaderen /ˌɔmkaːdˈɪːrən/ (v)
bōx
  1.

omklappen /ˈɔmklɑpən/ (v)
prōlābor
  1.

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
pervetere
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

omkringen /ɔmˈkrɪŋə(n)/ /ˈɔmkrɪŋə(n)/ (v)
circulum
  1. een cirkel trekken rond een symbool op papier

omlaag /ɔmlˈaːx/ (adv)
lānūgō
  1. in neerwaartse richting

omleiding /ˈɔmlɛɪdˌɪŋ/ (n)
dēvortia
  1. een aangegeven andere route

omlijning /ɔm'lɛinɪŋ/ (n)
adumbrātiō
  1.

ommekeer /ˌɔməkˈɪr/ (n)
commutatio rerum
  1. iets dat totaal anders is geworden

ommetje /'ɔməcə/ (n)
ambulatio
  1. een kleine rondwandeling

omplanten /ɔm.ˈplɑn.tə(n)/ /ˈɔm.plɑn.tə(n)/ (v)
inducere
  2. op een andere plaats zetten

omschrijven /ˈɔmsxrɛɪvən/ (v)
dēscrībō
  1. in enige woorden een definitie ergens van geven

omsingelen /ˌɔmsɪŋˈeːlən/ (v)
circino
  1. aan alle kanten omsluiten

omstandigheid /ɔmstˈɑndəxhˌɛɪt/ (n)
circumstantia
  hoe de zaken er voorliggen

omstoten /ɔmstˈoːtən/ (v)
resupino
  1. iets met een slag om laten vallen

omtoveren /ˈɔmtovərə(n)/ (v)
immuto
  1. iets een andere vorm of functie geven

omtrek /ˈɔmtrɛk/ (n)
circuitus
  1. de lengte van een gesloten kromme
circumferentia
  3. omvang van een lichaam

omtrekken /ɔmˈtrɛkə(n)/ /ˈɔmtrɛkə(n)/ (v)
trahō
  2.1 ergens een lijn omheen tekenen

omtrent /ɔmtrˈɛnt/ (preposition)
circiter
  2. aangaande

omvatten /ˈɔmvɑtən/ (v)
inclūdō
  1. binnen zich insluiten

omverwerpen /ˈɔmvərʋˌɛrpən/ (v)
subvertō
  2. een einde maken aan een bewind

omvorming /ˈɔmvɔrmˌɪŋ/ (n)
trānsfōrmātiō
  1.

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
dēvortia
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling /ˈɔmʋəntˌeːlɪŋ/ (n)
circuitus
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

omwerken /ˈɔmʋɛrkən/ (v)
rescrībō
  1. veranderen, bewerken

omzet /ˈɔmzɛt/ (n)
hasta

omzetten /ˈɔm.zɛ.tə(n)/ (v)
immuto
  3. veranderen

omzwachtelen /ˌɔmzʋɑxtˈeːlən/ (v)
alligō
  1. geheel omwinden met een zwachtel

on- /ˈɔn/ (prefix)
in-
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onaardig /ɔnˈaːrdəx/ (adj)
acescō

onafgebroken /ɔnˈɑfɣəbrˌoːkən/ (adv)
aeternus

onafhankelijk /ɔnˈɑfhˌɑŋkələk/ (adj)
independens
  1. geen verbinding hebbend met

onafwendbaar /ɔnˈɑfʋˌɛndbaːr/ (adj)
inevitabilis
  1. niet mogelijk om te kunnen veranderen of vermijden

onager /ɔnˈaːɣər/ (n)
onager

onattent /ɔnɑtˈɛnt/ (adj)
incōgitātus
  1.

onbalans /ɔnbˈaːlɑns/ (n)
commoveō
  1. uit het evenwicht

onbedacht /ɔnbədˈɑxt/ (adj)
incōgitātus
  1.

onbegrensd /ɔnbəɣrˈɛnst/ (adj)
infinitus
  1. zonder grenzen, zonder einde, zonder beperkingen

onbehaaglijk /ɔnbəhˈaːɣlək/ (adj)
illepidus
  1. niet prettig, fijn of aangenaam

onbehaard /ɔnbəhˈaːrt/ (adj)
glaber
  1. van delen van het lichaam dat er geen haar op zit, dat het niet met haar bedekt is

onbehouwen /ɔnbəhˈʌʊən/ (adj)
inconditus
  1. van een persoon een lomp en ruw en zonder enige beschaving

onbekend /ɔnbəkˈɛnt/ (adj)
ignoratus
  1. niet behorend tot de kennis

onbekleed /ɔnbəklˈeːt/ (adj)
intectus
  1.

onbeleefd /ɔnbəlˈeːft/ (adj)
inconditus
  1. slecht gemanierd

onbepaald /ɔnbəpˈaːlt/ (adj)
ambiguus
  3. het is niet duidelijk om wie of wat het gaat

onbepaalde wijs /ɔnbəpˈaːldə ʋɛɪs/ (n)
infinitivus
  1. de onverbogen werkwoordsvorm die naar persoon en getal onvervoegd is

onbeproefd /ɔnbəprˈuft/ (adj)
inexpertus
  1. niet getest en dus onbewezen

onbeschoftheid /ɔmbə'sxɔfthɛit/ (n)
audentia
  1. brutaal gedrag

onbeschut /ɔnbəsxˈɵt/ (adj)
patens
  1.

onbestendig /ɔnbəstˈɛndəx/ (adj)
dēvius

onbetamelijk /ɔnbətˈaːmələk/ (adj)
indecēns

onbeweeglijk /'ɔmbə'wexələk/ (adj)
fixus
  2. niet bewogen kunnen worden

onbewimpeld /ɔnbəʋˈɪmpəlt/ (adj)
explicātus
  1.

onbewolkt /ɔnbəʋˈɔlkt/ (adj)
innūbilus
  1. van de lucht dat ze zonder wolken is en het dus zonnig weer is

onbillijk /ɔnbˈɪllək/ (adj)
inīquus
  1. onredelijk, onrechtmatig, onrechtvaardig, onterecht

ondanks /ɔndˈɑŋks/ (preposition)
quamquam
  1. ook al is het zo dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
sub
  1. niet gesorteerd

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
antebrachium
  1.

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ (n)
dilidium, intercapedo, intermissio
  2. een kort ophouden van bezigheden als pauze

onderbuik /ˈɔndərbˌœyk/ (n)
abdōmen
  1. het gedeelte van de buik dat het dichtste bij de benen is

onderdaan /ˈɔndərdˌaːn/ (n)
subiectus

onderdanig /ˌɔndərˈdanəx/ (adj)
obnoxius
  1. gehoorzaam aan een leider

onderdeel /ˈɔndәrde:l/ (n)
pars
  1. deel van een groter geheel

onderdompelen /ɔndərdɔmpələn/ (v)
mergō
  1. onder een vloeistofoppervlak laten zakken

ondergaan /ɔndərˈɣan/ /ˈɔndərɣan/ (v)
patior
  1. onderhevig gemaakt worden

ondergraven /ˈɔndərɣrˌaːvən/ (v)
subvertō

ondergronds /ˈɔndərɣrˌɔnts/ (adj)
subterrāneus

onderhands /ˈɔndərhˌɑnts/ (adj)
gregārius

onderhorig /ˈɔndərhˌoːrəx/ (adj)
secundārius
  1. onderworpen zijn aan het gezag van iets of iemand

onderhoud /ˈɔndərhˌʌʊt/ (n)
tuitiō
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderhouden /ˈɔndərhˌʌʊdən/ (v)
cibare
  1. zorgen dat iets in goede staat blijft
sustineo
  3. zich onderhouden: een gesprek houden met iemand

onderhoudend /ˈɔndərhˌʌʊdənt/ (adj)
rīdiculus
  1. aangenaam vermaak gevend

onderhout /ˈɔndərhˌʌʊt/ (n)
rāmālia
  1.

onderjurk /ˈɔndərjˌɵrk/ (n)
castula
  1. jurk, meestal gemaakt van een dungeweven stof als katoen, polyester,...

onderkaak /ˈɔndərkˌaːk/ (n)
mandibula
  1. de onderste kaak

onderkomen /ˈɔndərkˌoːmən/ (n)
accommodātiō

onderling /ˈɔndərlˌɪŋ/ (adj)
mutuus
  1. tussen de betrokken partijen

onderling /ˈɔndərlˌɪŋ/ (adv)
mutuē
  1. op onderlinge wijze

ondermijnen /ˌɔndərmˈɛɪnən/ (v)
surruō
  2. de werking of het voortbestaan van iets bedreigen of hinderen

ondernemen /ˈɔndərnˌeːmən/ (v)
adeo
  1. een bedrijf of actie in werking stellen

ondernemend /ˈɔndərnˌeːmənt/ (adj)
experians
  1.

ondernemer /ˈɔndərnˌeːmər/ (n)
ergolabus
  1.

onderneming /ˈɔndərnˌeːmɪŋ/ (n)
ausum
  1. een organisatie

onderonsje /ɔn.də.'rɔn.s<sup>j</sup>ə/ (n)
circulus minor

onderpand /ˈɔndərpˌɑnt/ (n)
pignus

onderrichten /ɔn.də'rix.tə(n)/ (v)
doceo
  1. onderwijzen

onderscheiden /ˈɔndərsxˌɛɪdən/ (v)
dispecto
  1. een verschil in aanmerking nemen

ondersteunen /ɔndər'stønə(n)/ (v)
fulciō
  1. helpen, bijstaan

ondertekenen /ˈɔndərtˌeːkənən/ (v)
subscribō

ondertussen /ˈɔndərtˌɵsən/ (adv)
interim
  1. in de tussentijd

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
percontor
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderwater /ɔnderˈwatər/ /ˈɔnderwatər/ (adv)
summersus

onderweg /ˌɔndərˈwɛx/ /ˌɔndərˈʋɛχ/ /ˌɔndərˈβ̞ɛx/ (adv)
in itinere
  1. bezig zijn zich van plek A naar plek B te verplaatsen

onderwereld /ˈɔndərʋˌɪːrəlt/ (n)
Orcus
  1. de kringen van de criminaliteit
  2. het schimmenrijk van de doden

onderwerp /ˈɔndərʋˌɛrp/ (n)
subjectum
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwerpen /ɔndər'ʋɛrpə(n)/ (v)
redūcō
  1. gezag opleggen
subeo
  2. zich overgeven

onderwerping /ˈɔndərʋˌɛrpɪŋ/ (n)
summissiō
  1.

onderwijs /ˈɔndərʋˌɛɪs/ (n)
educatio
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzen /ˈɔndərʋˌɛɪzən/ (v)
doceo
  1. scholing verzorgen voor iemand

onderwijzer /ˈɔndərʋˌɛɪzər/ (n)
doctor
  1. iemand die lesgeeft

onderzeeboot /ˈɔndərzˌeːbˌoːt/ (n)
navis submarina

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
aspiciō

onderzoeker /ˈɔndərzˌukər/ (n)
indagabilis
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

onderzoekster /ˌɔn.dər.ˈzuk.stər/ (n)
indagatrix
  1. een vrouwelijk persoon die vraagstukken onderzoekt

ondeugd /'ɔndøxt/ (n)
vitium
  1. slechte gewoonte
furcifera
  2. ondeugend persoon

ondeugdelijk /ɔndˈøːxdələk/ (adj)
secundārius
  1. van slechte kwaliteit

ondoordacht /ɔndˈɔːrdɑxt/ (adj)
incōgitātus
  1. zonder eerst goed nagedacht te hebben

onduidelijk /ɔndˈœydələk/ (adj)
precarius
  1. niet helder of zeker

onduleren /ɔndylˈɪːrən/ (v)
vibrō

oneerlijk /ɔnˈɪːrlək/ (adj)
paedidus

oneffen /ɔnˈɛfən/ (adj)
impolītus
  1.ruw en hobbelig

oneindig /ɔnˈɛɪndəx/ (adj)
infīnītus
  1. zonder einde

onelegant /ɔnˌeːləɣˈɑnt/ (adj)
pinguis
  1.

onenigheid /ɔnˈeːnəxhˌɛɪt/ (n)
dissensus

oneven /ɔnˈeːvən/ (adj)
impār
  1. Niet deelbaar door twee

ongebaand /ˌɔnɣəbˈaːnt/ (adj)
invius
  1. slecht onderhouden of weinig gebruikt en daardoor moeilijk begaanbaar

ongebreideld /ˌɔnɣəbrˈɛɪdəlt/ (adj)
licens
  1. zonder remmingen, beperkingen of grenzen

ongebruikelijk /ˌɔnɣəbrˈœykələk/ (adj)
insolens
  1. niet conform datgene wat gebruikelijk is

ongeduld /ˌɔnɣədˈɵlt/ (n)
impatientia

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
inobsequens
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehuwd /ˌɔnɣəhˈyʊt/ (adj)
caelebs
  1. niet getrouwd

ongekamd /ˌɔnɣəkˈɑmt/ (adj)
incomptus
  1.

ongelijk /ˌɔnɣəˈlɛi̯k/ /ˌɔnχəˈlɛi̯k/ (adj)
differens
  1. niet met elkaar overeenstemmend

ongelikt /ˌɔnɣəlˈɪkt/ (adj)
inconditus
  1. ongepolijst, ruw, brutaal, plomp

ongelofelijk /ˌɔnɣəlˈoːfələk/ (adj)
incredibilis
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ (n)
accidens
  1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen

ongemakkelijk /ˌɔnɣəmˈɑkələk/ (adj)
incommodus

ongemalen /ˌɔnɣəmˈaːlən/ (adj)
omnia
  1.

ongenietbaar /ˌɔnɣənˈitbaːr/ (adj)
illepidus
  2. van een persoon dat deze humeurig en bitter is en dat op zijn omgeving afreageert

ongeremd /ɔnxə'rɛmt/ (adj)
licens
  1. (te) spontaan

ongeschoold /ˌɔnɣəsxˈoːlt/ (adj)
iners
  1. van een persoon dat deze geen (vak)opleiding heeft genoten

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
casus
  1. een ongeluk

ongeveer /ˌɔnɣəvˈɪːr/ (abbreviation)
circiter, fere
  bij benadering

ongeweten /ˌɔnɣəʋˈeːtən/ (adj)
ignoratus
  1.

ongewoon /ˌɔnɣəʋˈoːn/ (adj)
insolens
  2. niet vaak voorkomend

onhandig /ɔnhˈɑndəx/ (adj)
inelegans
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onhanteerbaar /ɔnhɑntˈɪrbaːr/ (adj)
inhabilis
  1. onbestuurbaar

onhebbelijk /ɔnhˈɛbələk/ (adj)
illepidus
  1. ongemanierd

onheus /ɔnhˈøːs/ (adj)
inconditus

onhoffelijk /ɔnhˈɔfələk/ (adj)
inconditus
  1.

onhoorbaar /ɔnhˈoːrbaːr/ (adj)
inaudibilis
  1. niet met de oren waarneembaar

onjuistheid /ɔnjˈœystɛɪt/ (n)
error
  1. iets dat niet op waarheid berust

onkel /ˈɔŋkəɫ/ (n)
avunculus, patruus
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

onkreukbaar /ɔnkrˈøːkbaːr/ (adj)
incoinquinabilis
  1. niet vatbaar voor omkoping en corruptie

onkruid /ɔnkrˈœyt/ (n)
zizania
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onkruid vergaat niet /ɔnkrˈœyt vərɣˈaːt nˈit/ (phraseologicalUnit)
Unkraut vergeht nicht, mala her ba difficulter moritur
  1. het slechte is moeilijk uit te roeien

onkundig /ɔŋ.kʏn.dəx/ /ɔŋ.kʏn.dəχ/ /ɔŋ.kʏn.dɪx/ (adj)
inscius
  1. niet kundig, niet over kennis of vaardigheden beschikkend om iets bepaalds te kunnen

onmacht /ɔnmˈɑxt/ (n)
impotentia

onmetelijk /ɔnmˈeːtələk/ (adj)
infinitus
  1.

onmiddellijk /ɔnmˈɪdəllək/ (adv)
actūtum
  1. zonder uitstel

onnozel /ɔ'nozəl/ (adj)
frīvolus

onnozelheid /ɔnnˈoːzəlhˌɛɪt/ (n)
fatuitās
  1.

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
onomatopeja
  1. door klanknabootsing gevormd woord

ononderbroken /ɔnˈɔndərbrˌoːkən/ (adj)
perpes
  1.

onontkoombaar /ɔnɔnt'kombar/ (adj)
inēluctābilis
  1. waaraan niet te ontsnappen is

onophoudelijk /ɔnˈɔphˌʌʊdələk/ (adj)
aeternus

onophoudelijk /ɔnˈɔphˌʌʊdələk/ (adv)
constanter

onovergankelijk werkwoord /ɔnˌoːvərɣˈɑŋkələk ʋˈɛrkʋˌɔːrt/ (n)
verbum intransitivum
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onplezierig /ɔnpleːzˈirəx/ (adj)
paedidus

onrecht /ɔnrˈɛxt/ (n)
iniūria

onroerend goed /ɔnrˈurənt ɣˈut/ (n)
rēs solī
  1. niet-verplaatsbare zaak, bijv. grond, delfstoffen, beplantingen en opstallen

onrust /ɔnrˈɵst/ (n)
tumultus
  1. het verstoord zijn van de maatschappelijke of sociale orde, rust

ons /ˈɔns/ (personalPronoun)
nobis
  1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel

ons /ˈɔns/ (possessivePronoun)
noster
  1. van de 1e persoon meervoud

onsportief /ɔnspɔr'tif/ (adj)
inīquus
  1.

onsterfelijk /ɔnstˈɛrfələk/ (adj)
immortalis

onsterfelijkheid /ɔnstˈɛrfələkhˌɛɪt/ (n)
immortālitās
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

onsympathiek /ɔnsˌɪmpɑtˈik/ (adj)
paedidus
  1.

ontaarden /ɔntˈaːrdən/ (v)
dēgener
  1. overgaan in iets verkeerds

ontbeend /ɔntbˈeːnt/ (adj)
exos
  1.

ontberen /ɔntˈberə(n)/ (v)
carere
  1. iets missen waaraan men grote behoefte heeft

ontbieden /ɔntbˈidən/ (n)
arcessō
  1.

ontbijt /ɔntbˈɛɪt/ (n)
prandium
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbranding /ɔntbrˈɑndɪŋ/ (n)
ignitio

ontbreken /ɔntbrˈeːkən/ (v)
abesse
  1. niet aanwezig zijn terwijl dit wel zou moeten of verwacht wordt

ontdarmen /ɔntdˈɑrmən/ (v)
exenterō
  1. het verwijderen van enkele of alle organen van het darmkanaalstelsel

ontdekken /ɔntdˈɛkən/ (v)
comperiō
  1. ergens achter komen

ontdekking /ɔntdˈɛkɪŋ/ (n)
inventio
  1. het vinden van iets nieuws

ontdekkingsreiziger /ɔntdˌɛkɪŋsrˈɛɪzəɣər/ (n)
repertor
  1. een leider of verantwoordelijke van een groep mensen die vaak in opdracht op zoek ging naar...

onteren /ɔntˈɪːrən/ (v)
dehonesto
  1

ontgaan /ɔntɣˈaːn/ (v)
defugio

ontheiligen /ɔnthˈɛɪləɣən/ (v)
desecrare
  1.

onthoofden /ɔnthˈoːvdən/ (v)
decapitare
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouden /ɔnthˈʌʊdən/ (v)
edisco
  1. in het geheugen bewaren

onthullen /ɔntˈɦɵlə(n)/ /ɔntˈɦʏlə(n)/ (v)
acclārō
  1. van het hulsel ontdoen
  2. openbaren van onbekende feiten

onthutsen /ɔnthˈɵtsən/ (v)
vacillō
  1. in staat van verbijstering brengen

ontkennen /ɔntkˈɛnən/ (v)
abnego
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontkenning /ɔntkˈɛnɪŋ/ (n)
abdicatio
  1. het ontkennen

ontladen /ɔntlˈaːdən/ (v)
missiō

ontleden /ɔntlˈeːdən/ (v)
dissecō
  1. anatomiseren, analyseren

ontleding /ɔntlˈeːdɪŋ/ (n)
analysis
  4.

ontleedkunde /ɔntlˈeːdkɵndə/ (n)
anatomia

ontluizen /ɔntlˈœyzən/ (v)
pediculo
  1.

ontmengen /ɔntmˈɛŋən/ (v)
dīvidō
  1.

ontmoedigen /ɔntmˈudəɣən/ (v)
dehortor
  1. de moed ontnemen

ontmoeten /ɔntmˈutən/ (v)
occurro
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontmoetingsruimte /ɔntmˈutɪŋsrˌœymtə/ (n)
exedrium
  1. plaats waar mensen bij elkaar kunnen komen om met elkaar in contact te komen

ontnemen /ɔntnˈeːmən/ (v)
viduō
  1. zorgen dat iemand ergens niet meer over beschikt

ontploffing /ɔntplˈɔfɪŋ/ (n)
diruptio

ontroeren /ɔntrˈurən/ (v)
tangere
  1. gevoelens van medeleven, vertedering of getroffenheid oproepen

ontrukken /ɔntrˈɵkən/ (v)
extorqueō
  1.

ontsieren /ɔntsˈirən/ (v)
dēturpō
  1. van de schoonheid beroven

ontslaan /ˈɔntslaːn/ (v)
missiō
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen
  3. beëindigen van een ziekenhuisopname

ontslag /ɔnt'slɑx/ (n)
dimissio
  1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer
  2. beëindiging van een ziekenhuisopname

ontsnappen /ɔntsnˈɑpən/ (v)
aufugere
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontspruiten /ɔntsprˈœytən/ (v)
germinare
  1.

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
surgere
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteking /ɔntstˈeːkɪŋ/ (n)
ignitio
  2. ontbranding
  3. systeem

ontstellend /ɔntstˈɛlənt/ (adj)
metūculōsus
  1. vreselijk op een manier die je nauwelijks kunt geloven

ontucht /ɔntʌxt/ (n)
fornicor
  ontucht plegen

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
accipere
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten

ontvanger /ɔntvˈɑŋər/ (n)
acceptor
  1. iemand aan wie...

ontvoerder /ɔntvˈurdər/ (n)
raptor

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
raptō
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ (n)
raptus
  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon

ontvreemden /ɔntvrˈeːmdən/ (v)
clepō

ontwapenen /ɔntʋˈaːpənən/ (v)
dēarmō

ontwaren /ɔntʋˈaːrən/ (v)
prospicio
  1. een moeilijk waarneembaar object beginnen waar te nemen

ontwerp /ɔntʋˈɛrp/ (n)
adumbrātiō

ontwijden /ɔntʋˈɛɪdən/ (v)
dehonestō
  1.

ontwikkeld /ɔntʋˈɪkəlt/ (adj)
cultus
  2.

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
creare
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  2. zich ~ tot geleidelijk iets worden
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek

ontwrichten /ɔntvrˈɪxtən/ (v)
luxō

ontzetten /ɔntzˈɛtən/ (v)
missiō
  3. de genoemde waardigheid...

ontzien /ɔntˈzin/ (v)
impercō
  1. het iemand gemakkelijker maken dan die persoon het anders zou hebben gehad door die persoon minder te belasten

onverbloemd /ɔnvərblˈumt/ (adj)
dīrectus
  1.

onverbuigbaar /ɔnvərˈbœxbaːr/ /ɔnvərˈbœyxbaːr/ (adj)
indeclinabilis
  1. onmogelijk te verbuigen

onverdiend /ɔnvərdˈint/ (adj)
immeritus
  1. van een gelukje dat je er niets voor gedaan hebt

onverdund /ɔnvərdˈɵnt/ (adj)
merus
  1. van vloeistoffen: niet vermengd met een andere vloeistof; niet aangelengd

onverhuld /ɔnvərhˈɵlt/ (adj)
intectus
  1. open en bloot, zonder iets te verbergen of te bedekken

onvermijdelijk /ɔnvərmˈɛɪdələk/ (adj)
inevitabilis

onvermogend /ɔnvərmˈoːɣənt/ (adj)
inops
  1.

onverstandig /ɔnvərstˈɑndəx/ (adj)
fatuus
  1. zijn verstand niet gebruikend en daardoor ook grote risico's lopend

onverstoorbaarheid /ɔnvərstˈɔːrbaːrhˌɛɪt/ (n)
aequanimitas

onvervaard /ɔnvərvˈaːrt/ (adj)
magnanimus
  1. zonder vrees, met veel moed

onverwachts /ɔnvərʋˈɑxts/ (adv)
inexspectate

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
indēlēbilis
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoldragen /ɔnvɔldrˈaːɣən/ (adj)
immītis
  1.

onvolkomenheid /ɔnvˈɔlkoːmənhˌɛɪt/ (n)
dēficientia
  1.

onvoltooid deelwoord /ɔnvˈɔltoːj tˈeːlʋɔːrt/ (phraseologicalUnit)
participium praesentis

onvoltooid tegenwoordige tijd /ɔnvˈɔltoːj tˈeːɣənʋˌɔːrdəɣə tˈɛɪt/ (n)
praesens

onvoltooid verleden tijd /ɔnvˈɔltoːjt vərlˈeːdən tˈɛɪt/ (n)
imperfectum

onvoorzichtigheid /ˌɔnvorˈzɪxtəxhɛːt/ /ˌɔnvorˈzɪxtɪxhɛɪ̯t/ /ˌɔnvo̝rˈzɪχtəχhɛɪ̯t/ (n)
incautela
  1. een gedraging die gemakkelijk tot ongelukken kan leiden

onvruchtbaar /ɔnvrˈɵxtbaːr/ (adj)
infertile

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
hiemps
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onwel /xxxx/ (adj)
malus
  1. zich niet gezond voelend

onwelluidend /ɔnʋˈɛlœydənt/ (adj)
discors
  1.

onwil /ˈɔnwɪl/ (n)
noluntas
  1. het de keuze maken om niet mee te werken

onyx /ɔnˈɪks/ (n)
onyx
  een variëteit van kwarts

onzalig /ɔnzˈaːləx/ (adj)
miser

onze /ɔnzˈə/ (possessivePronoun)
noster
  1. attributief
  2. substantief

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
invisus

onzin /ɔnzˈɪn/ (n)
gerrae!

onzinnig /ɔnzˈɪnəx/ (adj)
absurdus
  1.zonder enige betekenis of nut

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
oculus
  1. een gezichtsorgaan van een mens of dier voor het waarnemen van lichtprikkels

oog om oog, tand om tand /ˌox.ɔm.ˌox, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ /ˌoɣ.ɔm.ˌox, ˌtɑnd.ɔm.ˈtɑnd/ /ˌoχ.ɔm.ˌoχ, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ (phraseologicalUnit)
oculum pro oculo dentem pro dente
  1. het principe dat een kwaadwillende daad van de ene partij, wordt beantwoord met een kwaadwillende daad van de andere partij

oogarts /ˈoːɣɑrts/ (n)
oculāria

ooggetuige /ˈoːɣətˌœyɣə/ (n)
arbiter
  1. ooggetuige

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
palpebra
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst /ˈoːxst/ (v)
messis
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten /ˈoːxstən/ (v)
colligere
  1. het volgroeide gewas van het veld halen
  2. als reactie krijgen

oogster /ˈoːxstər/ (n)
messor
  1. iets of iemand die iets oogst

oogstmachine /ˌoːxstmaːʃˈinə/ (n)
messor
  1. een systeem om informatie te verzamelen
  2. een landbouwmachine

ooi /ˈoːj/ (n)
ovis
  1. vrouwelijk schaap

ooievaar /ˈoːjɛvˌaːr/ (n)
ciconia
  1. Ciconia ciconia, een grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten

ooit /oːɪt/ (adv)
olim
  1. op een zeker tijdstip in het verleden
aliquando
  2. een mogelijk tijdstip in de toekomst

ook /oːk/ (adv)
quoque, etiam, et
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
patruus, avunculus
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
auris, auricula
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord

oorbel /ɔːrbˈɛl/ (n)
inauris
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oord /ort/ (n)
locus
  1. een bepaalde plaats

oordeel /ɔːrdˈeːl/ (n)
iūdicāmentum

oorkussen /ˈɔːrkɵsən/ (n)
cervīcal
  2. hoofdkussen

oorlel /ɔːrlˈɛl/ (n)
auricilla
  1.het onderste deel van de oorschelp bestaande uit vetweefsel

oorlog /ˈɔːrlɔx/ (n)
bellum
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsschip /ˈɔːrlɔxsxˌɪp/ (n)
navis bellica

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ (n)
otitis
  1. een ontsteking van het oor

oorsmeer /ɔːrsmˈɪr/ (n)
cerumen
  de stroperige vloeistof in de gehoorgangen

oorsprong /ˈɔːrsprɔŋ/ (n)
orīgō

oorspronkelijk /ˈɔːrsprɔŋkələk/ (adj)
primitivus
  1. zoals het in begin was

oorzaak /ˈorzak/ (n)
causa

oosten /ˈostə(n)/ (n)
oriēns
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

op /ˈɔp/ (preposition)
a
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op
super
  3. omhoog

opa /ˈopa/ (n)
avus
  1. de vader van een ouder

opbergen /ˈɔpbɛrɣən/ (v)
abdō
  1. op een veilige plaats wegdoen

opbiechten /ˈɔpbixtən/ (v)
addere
  1. toegeven dat men iets kwaads gedaan heeft

opblazen /'ɔp.bla.zə(n)/ (v)
inflō
  2. een gas in een uitzetbare ruimte pompen

opbleken /ɔpblˈeːkən/ (v)
albicō
  1. witter worden, bleker worden, witter maken, bleker maken

opborrelen /ˈɔpbˌɔɾrələn/ (v)
scateō
  1. het naar boven komen van gasbellen door een vloeistof

opbrengst /'ɔbrɛŋs/ /'ɔbrɛŋst/ (n)
fructus
  1. dat wat opgebracht wordt, de baat die men heeft van zijn activiteiten

opdienen /bəˈdinə(n)/ (v)
militō
  1. eten en drinken op tafel zetten

opdissen /ˈɔpdɪsən/ (v)
militō
  1. iets aanbieden wat je gemaakt hebt maar geen voedsel is

opdoeken /ˈɔpdukən/ (v)
interimō

opdoen /ɔpdˈun/ (v)
colligere
  verkrijgen

opdragen /ɔpdrˈaːɣən/ (v)
instruo
  1. iemand iets te doen geven

opduikelen /ˈɔpdˌœykələn/ (v)
effodiō
  1.

opeens /oːpˈeːns/ (adv)
repente
  1. snel en onverwachts

opeisen /ˈɔpɛːsə(n)/ (v)
exigo
  eisen dat iets of iemand waarop men recht heeft, wordt overgegeven

open /ˈoː.pə(n)/ (adj)
apertus
  1. niet gesloten

openbaar /ˈoːpənbˌaːr/ (adj)
publicus
  1. vrij toegankelijk

openbaarmaking /ˈoːpənbˌaːrmaːkˌɪŋ/ (n)
effatum

openbaring /ˈoːpənbˌaːrɪŋ/ (n)
apocalypsis

openbarsten /ˈoːpənbˌɑrstən/ (v)
dīrumpō
  1. door druk van binnenuit met geweld opengaan

openen /opənə(n)/ (v)
aperio
  1. laten beginnen, in bedrijf brengen
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken
  4. (informatica) een bestand inladen

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
aperio
  1. zich openen

opening /ˈoːpənˌɪŋ/ (n)
apertūra
  1. een plaats die toegang biedt tot iets dat is afgesloten
  2. het openstellen van iets wat nog niet toegankelijk of in functie was

openleggen /ˈoːpənlˌɛɣən/ (v)
adaperiō
  1.

openlijk /ˈopə(n)lək/ (adj)
cōram
  1. zonder te verbergen, in het openbaar

operment /ˈɔpɛrmˌɛnt/ (n)
auripigmentum
  1. felgele delfstof, zwavelarsenicum (As₂S₃)

opflakkeren /ɔ'pflɑkərə(n)/ (v)
inaestuō
  1. plotseling weer heftig gaan branden

opfokken /ˈɔpfɔkən/ (v)
animo
  1. jonge dieren grootbrengen
percieō
  2. iemand boos maken

opgaan /ɔpɣˈaːn/ (v)
ascendō
  1. oprijzen, omhooggaan

opgang /ˈɔpɣɑŋ/ (n)
ortus
  3. het naar boven gaan

opgetogenheid /ˈɔpɣətˌoːɣənhˌɛɪt/ (n)
ēlātiō
  1. enthousiaste stemming, houding, instelling

opgewektheid /ˈɔpɣəʋˌɛktɛɪt/ (n)
alcohol

opgraven /ɔpɣrˈaːvən/ (v)
effodiō
  1. een voorwerp uit de bodem naar boven halen
  2. een archeologisch onderzoek houden

opgraving /ˈɔpɣrˌaːvɪŋ/ (n)
excavatio
  1.

opgroeien /ˈɔpɣrujən/ (v)
accresco
  1.de tijd tot de volwassenheid doorbrengen

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
suspendō
  1. iets in een hangende positie bevestigen
  2. een telefoongesprek beëindigen
sedeo
  3. aan de galg opknopen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
tollō
  1. iets in opwaartse richting brengen

opheldering /ˈɔphˌɛldərˌɪŋ/ (n)
explanatio, explicatio
  1. verduidelijking

ophitsen /ˈɔphɪtsən/ (v)
incitō
  1. kwaad en opgewonden maken

ophogen /'ɔphoxə(n)/ (v)
animo
  1.iets hoger maken dat het was

ophoging /ɔ'phoxɪŋ/ (n)
agger
  1. iets wat hoger gelegen is dan de omgeving

opium /ˈoːpiˌɵm/ (n)
opium
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkikkeren /ˈɔpkɪkˌɪːrən/ (v)
hilarō
  1. zorgen dat iemands stemming verbeterd

opklappen /ˈɔpklɑpən/ (v)
animo
  1.

opkomen /ɔpkˈoːmən/ (v)
levo
  2. omhoogkomen
ascendo
  5. tot ontwikkeling komen

oplaaien /ˈɔp.la.jə(n)/ (v)
aestuare, excitare, flagrare
  1. plotseling heviger gaan branden

opladen /ɔplˈaːdən/ (v)
carrus
  1. een materiële lading op iets aanbrengen
  2. een elektrische lading op iets aanbrengen

opleggen /ˈɔplɛɣən/ (v)
impōnō
  1. iets een liggende plaats geven op iets anders

opleiding /ˈɔplˌɛɪdɪŋ/ (n)
asportatio

opletten /ˈɔplɛtən/ (v)
animadverto
  1. bij voortduring aandachtig zijn

opleven /ɔplˈeːvən/ (v)
recreo
  1. weer tot bloei komen

oplichterij /ˈɔplˌɪxtərˌɛɪ/ (n)
fraud
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplichting /ˈɔplˌɪxtɪŋ/ (n)
fraudatio
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplopen /'ɔplopə(n)/ (v)
auctus
  2. stijgen

oplossen /ˈɔplɔsən/ (v)
dissolvō
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
  2. een homogeen mengsel doen vormen

opluchten /ɔ'plʏxtə(n)/ (v)
relevō
  1.

opluchting /ˈɔplˌɵxtɪŋ/ (n)
aberrātiō
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmerken /ˈɔpmɛrkən/ (v)
animadverto
  1. bemerken, waarnemen

opmonteren /ˈɔpmɔntˌɪːrən/ (v)
hilarō
  1. opvrolijken, animeren

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
acceptio
  3-4

opnemen /ɔpnˈeːmən/ (v)
fero
  2. het resultaat vaststellen
initio
  5. beginnen

opnieuw /ˈɔpniu/ (adv)
iterum
  1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend

oppakken /ˈɔpɑkə(n)/ (v)
comprehendere
  3. iemand gevangen nemen

opper /ˈɔpər/ (n)
sublica
  1. hoop gemaaid en gedroogd gras

opperen /ˈɔpərən/ (v)
suggerō
  1. iets voorstellen

opperhoofd /ˌɔpərhˈoːft/ (n)
princeps
  1. leider van een stam

oppervlak /ˈɔpərvlɑk/ (n)
superficiēs
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ (adj)
superficiālis
  1. niet diepgaand of niet grondig
  2. zich aan de oppervlakte bevindend

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
superficiēs
  1. vlak dat iets naar boven begrenst
area
  2. uitgebreidheid

oppoken /ɔpˈoːkən/ (v)
percieō
  2. figuurlijk een kwestie meer in de belangstelling laten komen door erover te publiceren

oppompen /ˈɔpɔmpə(n)/ (v)
inflō
  1. door pompen iets volmaken, met name iets vullen met lucht

opporren /ˈɔpɔɾrən/ (v)
percieō
  1. iemand aanzetten tot activiteit

opposant /ˈɔppoːzˌɑnt/ (n)
adversarius
  1.

opprikken /ˈɔprɪkən/ (v)
stimulus
  1.

oprakelen /ˈɔprˌaːkələn/ (v)
inclinatitas
  1. het vuur feller doen branden door erin te poken

oprichten /ˈɔprɪxtən/ (v)
arrigere
  1. in verticale stand brengen
sistō
  2. een instelling in het leven roepen

oprispen /ˈɔprɪspən/ (v)
eructare
  1.

oproerkraaier /ˈɔprˌurkraːjər/ (n)
turbātor
  1.

opruier /ˈɔprœyər/ (n)
turbātor
  1.

opscheplepel /ˈɔpsxˌɛpləpˌɛl/ (n)
trua
  1. een lange, grote en diepe lepel

opscheppen /'ɔpsxɛpə(n)/ (v)
militō
  1. voedsel uit een schaal of pan op een bord doen
glorior
  2. aangedikte beweringen slaken

opschepper /ˈɔpsxˌɛpər/ (n)
delator
  1. iemand die vaak opschept tot ergernis van anderen

opschieten /ˈɔpsxˌitən/ (v)
festino
  1. haast maken

opschikken /ˈɔpsxɪkən/ (v)
decoro
  2. verfraaien

opschudden /ˈɔpsxɵdən/ (v)
suscitō
  schuddend ordenen

opschudding /'ɔpsxɵdɪŋ/ (n)
turba
  1. een reactie van schok, verbazing of afkeer op een daad of gebeurtenis

opsieren /ˈɔpsˌirən/ (v)
decoro
  1.

opslaan /ˈɔpslan/ (v)
servo
  5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens

opslokken /ˈɔpslɔkən/ (v)
tuburcinor
  1. heel of in grote brokken inslikken

opsluiten /ˈɔpslœytən/ (v)
inclūdō
  1.

opsplitsen /ˈɔpsplɪtsən/ (v)
commūnicō

opspringen /ˈɔpsprɪŋən/ (v)
saliō
  1. in de hoogte springen

opstaan /ɔpstˈaːn/ (v)
orior
  1. gaan staan
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
rebellatio
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

opstandeling /ˈɔpstˌɑndəlˌɪŋ/ (n)
rebellis
  1. iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag

opstandig /ˌɔpstˈɑndəx/ (adj)
rebellis

opstanding /ˈɔpstˌɑndɪŋ/ (n)
resurrectio
  1. verrijzenis

opstapelen /ˈɔpstapələ(n)/ (v)
sublica
  1. boven op een grote hoop leggen, ergens een hoop van maken

opsteker /ˈɔpstˌeːkər/ (n)
fortuītus
  1. een omstandigheid die gunstig voor iets of iemand werkt; iets waar je blijmoedig van wordt

opsteller /ɔ'pstɛlər/ (n)
compositor
  1.

opstijgen /ˈɔpstɛːɣə(n)/ /ˈɔpstɛːɪχə(n)/ (v)
exuō
  1. in de lucht stijgen
ascendō
  2. te paard stijgen

opstoker /ˈɔpstˌoːkər/ (n)
turbātor
  1.

opstootje /ˈɔpstoːtʲə/ (n)
flagitium

optellen /ɔptˈɛlən/ (v)
addere
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optica /ˈɔptˌikaː/ (n)
optica

optillen /ˈɔptɪlən/ (v)
excello
  1. met spierkracht iets van de grond opheffen

optioneel /ˌɔpʃoːnˈeːl/ (adj)
facultativus

optocht /ˈɔptɔxt/ (n)
pompa

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (n)
functiō
  1. een kunstzinnig verschijnen voor een publiek

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
ago
  2. controlerende of bestraffende maatregelen uitvoeren

opulent /ˈɔpylˌɛnt/ (adj)
opulentus
  1. grote rijkdom uitstralend

opvallen /'ɔpfɑlə(n)/ (v)
ēmineō
  1.

opvatten /ˈɔpvɑtən/ (v)
fero
  2. opnemen van met name werk

opvlammen /ˈɔpvlɑmən/ (v)
inaestuō
  1, weer gaan branden

opvliegen /'ɔpfliɣə(n)/ (v)
exuō
  1. vanaf de grond of een andere positie van rust aan een vlucht door de lucht beginnen

opvoeden /ˈɔpvudən/ (v)
animo

opvoeding /ˈɔpvˌudɪŋ/ (n)
fictio
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft

opvolgen /ˈɔpvɔlɣən/ (v)
subeo
  2. iemands functie overnemen

opvolger /ˈɔpvˌɔlɣər/ (n)
successor
  1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders

opvullen /ˈɔpvɵlən/ (v)
māteria

opvulsel /ˈɔpvˌɵlsəl/ (n)
fartum
  1.

opwekken /ˈɔpʋɛkən/ (v)
hilarō
  1. opmonteren, animeren

opwelling /ˈɔpʋˌɛlɪŋ/ (n)
citātus
  1. innerlijke drang

opwinden /ˈɔpʋɪndən/ (v)
commoveō
  3. in staat van agitatie brengen

opzettelijk /ˈɔpzˌɛtələk/ (adv)
meditātus
  1. bewust op deze manier

opzetten /ˈɔpzɛtən/ (v)
māteria
  4. taxidermie bedrijven

opzien /ɔpzˈin/ (v)
metuere
  1. in hoog aanzien hebben, van hogere status achten
  2. iets met angst en vrees bekijken

opzwellen /'ɔpsʋɛlə(n)/ (v)
adaestuō
  1. in volume toenemen

orakel /oːrˈaːkəl/ (n)
fatus

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
aurantiacus, aurantius
  1. de kleur oranje hebbend

orator /ɔˈratɔr/ (n)
orator
  1. redenaar

orde /ˈɔrdə/ (n)
ordō
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families

ordentelijk /ɔrdˈɛntələk/ (adj)
decenter
  1.

order /ˈɔrdər/ (n)
imperium
  1. een verzoek om diensten of goederen te leveren
  2. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak

ordinaal /ˌɔrdinˈaːl/ (adj)
ordinalis

oregano /ˌoːrəɣˈaːnoː/ (n)
orīganum
  1. Origanum vulgare, een keukenkruid, ook wel wilde marjolein of palingkruid genoemd

orgaan /ɔrɣˈaːn/ (n)
organum
  1. Onderdeel van het organisme
organus
  2. Communicatiemiddel

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
institutum
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft

organiseren /ˌɔrɣɑniˈzeːrə(n)/ /ˌɔrχɑniˈzɪːrə(n)/ (v)
ordinō
  1. een bepaalde structuur aanbrengen
  2. iets, vaak een evenement, tot stand brengen

organisme /ˌɔrɣaːnˈɪsmə/ (n)
organismus
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

organist /orɣa'nɪst/ (n)
organista
  1. musicus die zich toelegt op het bespelen van het orgel

orgasme /ˈɔrɣɑsmə/ (n)
orgasmus
  1. lustgevoelens bij seksuele opwinding (klaarkomen)

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
organum tubulatum
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

origineel /ˌoːriɣinˈeːl/ (adj)
novitatis
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel /ˌoːriɣinˈeːl/ (n)
novitatis
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

orka /ˈɔr.ka/ (n)
orca
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is en een opvallende rugvin heeft

orkaan /ɔrkˈaːn/ (n)
turbo
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
orchestra
  1. een groep musici

orkesthoorn /ˈɔrkɛstˌɔːrn/ (n)
cornu
  1. orkesthoorn

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ (n)
orthodoxia

os /ˈɔs/ (n)
bos
  1. gecastreerde stier

osmium /ˈɔsmiˌɵm/ (n)
osmium
  1. Chemisch element

ossificatie /ˌɔsifikˈaːtsi/ (n)
ossificatio
  1. beenvorming

otitis /oˈtitəs/ (n)
otitis
  1.

otter /ˈɔtər/ (n)
lutra
  1. een marterachtige uit het geslacht Lutra, met zwempoten en een donkere dichte bruine vacht

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
vetus, vetulus
  1. oud mens, dier
vetus, senex
  2. oud ding, concept

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
genitor
  1. de moeder of vader van een kind

ouderdom /ˈʌʊdərdˌɔm/ (n)
annositas

ouderlijk /ˈʌʊdərlək/ (adj)
parentālis

ouderling /ˈʌʊdərlˌɪŋ/ (n)
sambūcus
  1.

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ (n)
parentes
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder

ouderwets /ˈʌʊdərʋˌɛts/ (adj)
priscus
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
antīquitās
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

oudheidkunde /ˈʌʊdhɛɪdkˌɵndə/ (n)
archaeologia

oudoom /'ʌʊtom/ (n)
avunculus magnus
  1.

ouverture /ˌuvɛrtˈyrə/ (n)
praelūdium
  1. een meestal instrumentaal muziekstuk dat als opening fungeert van een opera of operette

ouwehoer /ˌʌʊəhˈur/ (n)
gestor

ouwelijk /ˈʌʊələk/ (adj)
annōsus
  1.

ovarium /oːvˈaːriˌɵm/ (n)
ovarium

oven /ovə/ (n)
furnus
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken, enz.

over /ˈoːvər/ (preposition)
trans
  2. op of langs de oppervlakte van

overal /ˌoːvərˈɑl/ (adv)
ubīque
  1.

overbieden /ˌoːvərbˈidən/ (v)
adiciō
  1. een hoger bod uitbrengen dan een ander

overblijven /ˌoːvərblˈɛɪvən/ (v)
superesse
  1. overhouden

overblijvend /ˌoːvərblˈɛɪvənt/ (adj)
cēterus
  2. resterend na vertrek of ontslag van anderen

overbrengen /ˈovərbrɛŋə(n)/ (v)
movēre
  1. van de ene locatie naar de andere brengen
vectō
  2. meedelen, melden
transferre
  3. van de ene persoon of zaak op de andere doen overgaan

overdag /ˌovərˈdɑx/ (adv)
diu
  1. tijdens de uren van de dag

overdoen /ˌoːvərdˈun/ (v)
reficio
  1. opnieuw doen

overdracht /ˌoːvərdrˈɑxt/ (n)
transferre
  1. officieel iets in handen van de andere partij geven

overdreven /ˌoːvərdrˈeːvən/ (adj)
suprālātus
  1. buiten proportie weergegeven

overdwars /ˌoːvərdʋˈɑrs/ (adv)
obliquus
  1.

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
concentus
  1. een bindende afspraak waarmee alle partijen instemmen
convenientia
  2. een eigenschap die hetzelfde is

overeenstemmen /ˌoːvərˈeːnstɛmən/ (v)
constō
  2. in overeenstemming brengen

overgaan /ˌoːvərɣˈaːn/ (v)
praetereo
  4. van eigenaar veranderen
  6. minder worden en uiteindelijk weggaan
tintinare
  8. een belsignaal laten klinken

overgave /'ovərɣavə/ (n)
dēditiō
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven /ˌoːvərɣˈeːvən/ (v)
vomito, vomo
  1. braken

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
proavia
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
proavus
  1. een vader van een grootouder

overhaasten /ovər'hastə(n)/ (v)
festīnō
  1.

overhaasting /ˌoːvərhˈaːstɪŋ/ (n)
festīnō
  1.

overhandigen /ˌoːvərhˈɑndəɣən/ (v)
reddere
  1. in de handen van een ander geven

overhead /ˌoːvərhˈeːɑt/ (n)
insuper
  1. operationele kosten

overheen /ˌoːvərhˈeːn/ (adv)
trāns

overheersen /ˌoːvərhˈɪːrsən/ (v)
dominor
  1. de macht uitoefenen over een ander volk

overheid /ˈovərɦɛit/ (n)
administratio
  1. het geheel aan gezagvoerende lichamen

overhemd /ˈovərˌɦɛmt/ (n)
tunicula

overhoopgooien /ˌoːvərhˈoːpɣoːjən/ (v)
invertō
  1. op heftige wijze voorwerpen door elkaar smijten

overhoophalen /ˌoːvərhoːphˈaːlən/ (v)
percieō
  2. de rust verstoren met pijnlijke kwesties

overhooplopen /ˌoːvərhoːplˈoːpən/ (v)
resupino
  1. op heftige wijze tegen iemand opbotsen

overhoopsmijten /ˌoːvərhˈoːpsmɛɪtən/ (v)
invertō
  1. op heftige wijze voorwerpen door elkaar gooien

overhoren /ˌovərˈhorə(n)/ /ˌovərˈho̝rə(n)/ (v)
experior
  1. nagaan of iemand bepaalde kennis in voldoende mate tot zich genomen heeft door het stellen van vragen over deze kennis

overkomen /ˌoːvərkˈoːmən/ (v)
Crux
  1. andere kant bereiken
inveniō
  2. meest onbedoeld een bepaalde indruk wekken op iemand anders

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
relinquor
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende /ˌoːvərlˈeːvəndə/ (n)
superstes
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlijden /ˌoːvərlˈɛɪdən/ (v)
decedo
  1. ophouden met leven

overlopen /'ovərlopə(n)/ /ovər'lopə(n)/ (v)
alluviō
  1. tot boven de rand van een vat of dijk gevuld raken
transfugiō
  2. in de strijd van zijde wisselen

overmaken /ˌoːvərmˈaːkən/ (v)
reficio
  1. opnieuw maken

overmannen /ˌoːvərmˈɑnən/ (v)
obruō
  1.met grote kracht de baas worden of blijven

overmatig /ˌoːvərmˈaːtəx/ (adj)
improbus
  1. buitensporig

overmorgen /ˌoːvərmˈɔrɣən/ (adv)
perendie

overrijden /ˌoːvərrˈɛɪdən/ (v)
resupino
  1. met de wielen van een voertuig over iets of iemand heen rijden

overrijp /ˌoːvərrˈɛɪp/ (adj)
fracidus
  1.

overschaduwen /ˌoːvərsxˈaːdywən/ (v)
obumbrō
  1. iets domineren, naar de achtergrond drukken

overschrijven /ˌoːvərsxrˈɛɪvən/ (v)
rescrībō
  1. al schrijvend kopiëren

overspel /'ovərspɛl/ (n)
adulterium
  1. seks hebben met een ander dan de echtgenoot of vaste partner

oversteken /ˌoːvərstˈeːkən/ (v)
trānseō
  1. aan de overzijde van iets geraken

overstort /ˌoːvərstˈɔrt/ (n)
alluviō
  1. noodafvoer voor een kanaal
  2. noodafvoer voor riool

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ (v)
alluviō
  1. het tot over de rand gevuld raken van een vat
diluvio
  1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ (n)
exundatio, inundatio
  1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied

overtollig /ˌoːvərtˈɔləx/ (adj)
superfluus
  1. wat in te ruime mate aanwezig is

overtreden /ˌoːvərtrˈeːdən/ (v)
abrumpo
  1. bepaalde denkbeeldige of daadwerkelijke lijnen te buiten gaan

overtreffen /ˌoːvərtrˈɛfən/ (v)
praecellō
  1.een voorheen behaald niveau te boven gaan

overtreffende trap /ˌo.vər.ˌtrɛ.fən.də.ˈtrɑp/ (n)
superlativus

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
persuadere
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overvloed /ˌoːvərvlˈut/ (n)
abundantia

overvloedig /ovərˈvluːdəx/ /ovərˈvluːdəç/ (adj)
abundans
  1. in ruime hoeveelheid aanwezig

overwegen /ovər'ʋeɣən/ /ˈovərʋeɣən/ (v)
pensitō
  de voor- en nadelen bezien alvorens een beslissing te nemen

overwegend /ˌoːvərʋˈeːɣənt/ (adj)
plērumque
  1. voor het grootste gedeelte

overwinnen /ˌoːvərʋˈɪnən/ (v)
vincō
  1. een tegenstander of zwakte onder de knie krijgen

overwinning /ˈovərˌwɪnɪŋ/ (n)
victoria

overzetten /ˌoːvərzˈɛtən/ (v)
interpreto
  3. zie vertalen

overzicht /ˈovərzɪxt/ (n)
breviārium
  2. samenvatting van de inhoud, beschrijving in hoofdlijnen

ovulatie /ˌoːvylˈaːtsi/ (n)
ovulatio
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxide /ˈɔksidə/ (n)
oxidum

ozon /oːzˈɔn/ (n)
ozonum
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

pa /pa:/ (n)
tata
  1. vader

paaien /pajə(n)/ (v)
colloquium
  3. de bemanning van een ander schip aanspreken

paal /pˈaːl/ (n)
cippus
  1. een langwerpig stuk materiaal dat in de grond staat
  3. een doelpaal
pallescō
  4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild

paalwoning /pˈaːlʋoːnˌɪŋ/ (n)
sublica

paar /paːr/ (n)
par
  1. twee geliefden die een relatie hebben

paar /paːr/ (pronoun)
aliquot
  2. enkele

paard /paːrt/ (n)
equus, caballus
  1. hoefdier
Equus caballus, equus
  2. turntoestel

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
dens leonis
  samengesteldbloemige plant

paardenboon /pˌaːrdənbˈoːn/ (n)
faba

paardenhorzel /pˌaːrdɛnhɔrzˈɛl/ (n)
tabanus

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
equipotentia
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstaart /ˈpardəstart/ (n)
equisētum
  1. sporenplant
  3. staart van een paard

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ (n)
equile
  1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten

paars /pars/ (adj)
ostrum
  1. een paarse kleur hebbend.

paars /pars/ (n)
ostrum
  1. diverse kleurschakeringen tussen blauw en rood.

pacht /pˈɑxt/ (n)
locātum

pachtsom /pˈɑxtsɔm/ (n)
conductum
  1.

pacificeren /pˌaːsifisˈɪːrən/ (v)
pācificō
  1. tot vrede of tot rust brengen

pacifist /pˌaːsifˈɪst/ (n)
imbellis
  aanhanger van het pacifisme

pacifistisch /pˌaːsifˈɪstis/ (adj)
imbellis
  1.

pad /pɛːt/ (n)
bufo
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit

paddenstoel /'pɑdəstul/ (n)
fungus, boletus
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

page /pˈaːʒə/ (n)
pedisequus
  1. persoonlijke dienaar van iemand

pagina /ˈpaɣinɑ/ (n)
pagina

pagineren /pˌaːɣinˈɪːrən/ (v)
pāgina
  1. de bladzijden van een drukwerk voorzien van een doorlopende paginanummering

pak /pɑk/ (n)
fascis
  1. pakket
acervus
  2. lading

pakje /ˈpɑkʲə/ (n)
fasciculus

pakken /'pɑkə(n)/ (v)
capio
  1. in de handen nemen

pakket /pɑ'kɛt/ (n)
fasciculus

paladijn /palaˈdɛin/ (n)
pugnator, pugnatrix
  2. een ridder of hofdienaar

paleis /pˈaːlɛɪs/ (n)
rēgia
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleolithicum /ˈpalejoˌlitikʏm/ (n)
palaeolithicus
  1. eerste periode van de steentijd

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Aera Palaeozoica

palindroom /pˌaːlɪndrˈoːm/ (n)
palindromus
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

paling /pˈaːlɪŋ/ (n)
anguilla
  1. een langwerpige consumptievis

palladium /pˈɑlaːdˌiɵm/ (n)
palladium
  1. chemisch element

pallium /pˈɑliˌɵm/ (n)
pallium

palm /pˈɑlm/ (n)
palma
  1. (sub-)tropisch gewas
  2. binnenzijde van de hand

palmboom /pɑlmbˈoːm/ (n)
palma

pan /pɑn/ (n)
sartago
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee /pˌaːnaːsˈeː/ (n)
panacēa
  1. een geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

pand /pɑnt/ (n)
aedificatio
  2. een gebouw

pandan /pˈɑndɑn/ (n)
pandanus
  1.

paneel /paˈnel/ (n)
abacus

paniek /paːnˈik/ (n)
pavor

pannenkoek /pˌɑnəŋkˈuk/ (n)
laganum
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is
  3. volleybalterm

pantalon /pˌɑntaːlˈɔn/ (n)
bracae

panter /pˈɑntər/ (n)
panthera, pardus
  1. de naam die gegeven is aan verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
religio pantheia

pantoffel /pɑntˈɔfəl/ (n)
soccus

pantoffeldiertje /pɑnˈtɔfəldirtʲə/ (n)
paramecium
  1. eencellig diertje

pantser /pˈɑntsər/ (n)
lorica
  1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen

pap /pɑp/ (n)
pāpārium
  1. een gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papa /pˈaːpaː/ (n)
tata
  1. informele benaming voor vader door zijn kind

papaver /pˈaːpaːvər/ (n)
papaver
  1. een plantengeslacht waarin ook de opiumpapaver thuis hoort

papegaai /pˈaːpəɣˌaːj/ (n)
psittaca, psittacus
  1. een vogel die de menselijke stem kan nabootsen

papier /paːpˈir/ (n)
charta, papyrus
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

parabel /paːrˈaːbəl/ (n)
parabola

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
parabola
  1. een kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

parade /paːrˈaːdə/ (n)
pompa
  1. schouwspel in de vorm van een optocht

paradijs /pˌaːraːdˈɛɪs/ (n)
paradis

paradox /pˈaːraːdˌɔks/ (n)
paradoxum

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ (adj)
paradoxus
  1. tegenstrijdig lijkend

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
parallelogramma
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
umbraculum
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parasiet /pˌaːraːzˈit/ (n)
parasitus
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur

parasiteren /pˌaːraːzitˈɪːrən/ (v)
parasitari

parasol /para'sɔl/ (n)
umbella

parel /pˈaːrəl/ (n)
margarita
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelhoen /pˌaːrɛlhˈun/ (n)
faraona
  1. hoenderachtige vogel

parfum /pˈɑrfɵm/ (n)
costum

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
hortī
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parkeren /pɑrkˈɪːrən/ (v)
viridarium
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parlement /pˌɑrləmˈɛnt/ (n)
parlamentum

parochie /pˌaːrɔxˈi/ (n)
parochia
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

part /pˈɑrt/ (n)
commūnicō

participant /pˌɑrtisipˈɑnt/ (n)
particeps
  1. iemand die deelneemt aan een activiteit

particulier /pˌɑrtikylˈir/ (adj)
gregārius
  1. niet van de overheid

partikel /pɑrtˈikəl/ (n)
particula
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
consors
  1. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft
  2. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
pervenita

pas /pˈɑs/ (adv)
iūstus
  1. even tevoren

pas /pˈɑs/ (n)
gradus
  2. manier van lopen
  1. het plaatsen van de voet
transitus
  4. doorgang tussen bergtoppen

paspoort /pˈɑspɔːrt/ (n)
syngraphus

passage /pɑsˈaːʒə/ (n)
iter
  5. ontlasting, doorgang

passagier /pˌɑsaːɣˈir/ (n)
vector
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passend /pˈɑsənt/ (adj)
aptus

passer /pˈɑsər/ (n)
circinus

passie /pˈɑsi/ (n)
passio
  1

passief /pɑsˈif/ (adj)
verbum passivum
  1. niet zelfstandig werkzaam

pastei /pˈɑstɛɪ/ (n)
crustum

pastinaak /pˌɑstinˈaːk/ (n)
pastināca

pastoor /pɑstˈoːr/ (n)
pastor

pastoraat /pˌɑstoːrˈaːt/ (n)
sacerdōtium
  1.

pat /pɑt/ (n)
maca
  3. gekleurd strookje stof op een uniform

pathogeen /pˌɑtoːɣˈeːn/ (adj)
pathogenicus
  1. de eigenschap bezittend om een ziekte te veroorzaken

pathologie /pˌɑtoːloːɣˈi/ (n)
pathologia
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch /pˌɑtoːlˈoːɣis/ (adj)
pathologicus
  1. ziekte betreffend

patholoog /pˈɑtoːlˌoːx/ (n)
pathologus
  1. een medisch specialist die de pathologie beoefent

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
aegrotus
  iemand die medische hulp krijgt

patriarch /pˈɑtriˌɑrx/ (n)
patriarcha
  1.

patrijs /pɑtrˈɛɪs/ (n)
perdix, Perdix perdix
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrouille /pˈɑtrʌʊˌɪlə/ (n)
circuitus

patrouilleren /pˌɑtrʌʊɪlˈɪːrən/ (v)
fraxō

paus /pɑu̯s/ (n)
papa, pater
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw /pˈʌʊ/ (n)
Pavo cristatus, pavo
  1. een siervogel waarvan het mannetje een lange sleep van verlengde dekveren bezit die hij om indruk te maken rechtop kan zetten

pauze /ˈpɑʊzə/ (n)
pausa
  1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken

pech /pɛx/ /pɛχ/ (n)
adversa
  1. de conditie waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is

pediatrie /pˌeːdiɑtrˈi/ (n)
paediatria

peer /per/ (n)
pirum
  1. vrucht

pees /pes/ (n)
nervus
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

pegel /'pexəl / (n)
stīria
  2.stalactiet van ijs

peillood /pɛɪlˈoːt/ (n)
cathetus
  1. gewicht aan een touw

pejoratief /'pejorɑ'tif/ (adj)
peiorativus

pek /pˈɛk/ (n)
pix

pelikaan /pˌeːlikˈaːn/ (n)
pelicanus
  1. Pelecanidae, een grote watervogel met opvallende schepnetachtige ondersnavel

pels /pˈɛls/ (n)
corium
  1. de dichtbehaarde huid van verschillende dieren

pen /pɛn/ (n)
calamus
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen
penna
  2. dat gedeelte van een vulpen waarmee de inkt over het papier verdeeld wordt
  3. lange, stevige veer van vogels

penalty /pˈeːnɑltˌi/ (n)
asperitas
  1. een directe vrije trap voor de aanvallende partij na een zware overtreding van de verdedigende partij binnen het strafschopgebied

penis /pˈeːnɪs/ (n)
penis
  1. het mannelijke geslachtsdeel

pens /pˈɛns/ (n)
omāsum
  2. een gerecht bereid van (1)

penseel /pɛnsˈeːl/ (n)
pēnicillum

pensioen /pɛnʃˈun/ (n)
annuum
  1. loon uitgesteld tot de tijd dat men niet langer actief is op de arbeidsmarkt

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ (n)
sēcessus
  1.

pentaan /pɛntˈaːn/ (n)
pentanum
  1. C₅H12

pentagram /pˈɛntɑɣrˌɑm/ (n)
pentagrammum

peper /pˈeːpər/ (n)
piper
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

peperkorrel /'pepərkɔrəl/ (n)
grānum piperis
  1.

pepermolen /pˌeːpərmˈoːlən/ (n)
fractillum

per /pˈɛr/ (preposition)
ab
  1. door middel van
per
  3. over een periode van, over een afstand van.
  5. door, wegens

perenboom /perə(n)bom/ (n)
pirus
  1. een boom met peren als vrucht

perfect /pɛrˈfɛkt/ (adj)
perfectum
  1. zonder enig gebrek

perforeren /pˌɛrfoːrˈɪːrən/ (v)
terebrō
  1. ergens een gat in maken dat de ene zijde met de andere verbindt

perineum /pˈɪːrinˌøːm/ (n)
perineum

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
tempus
  1. tijdperk

periodiek /pˌɪːrioːdˈik/ (adj)
recurrens
  1. periodisch, regelmatig terugkerend

periodiek /pˌɪːrioːdˈik/ (n)
recurrens
  1. tijdschrift

periodiek systeem /pˌɪːrioːdˈik sɪstˈeːm/ (n)
systema periodicum

perk /pˈɛrk/ (n)
strātum
  1. afgebakend stuk grond

perpendiculair /pˌɛrpəndˌikylˈɛr/ (adj)
perpendiculāris

perpetueel /pˌɛrpətyˈeːl/ (adj)
iūgis

perron /pɛˈrɔn/ (n)
orbita
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
prēlum
  1. een instrument waarmee druk uitgeoefend kan worden
  6. journalistieke media

persiflage /pˌɛrsɪflˈaːʒə/ (n)
dērīsiō

persing /pˈɛrsɪŋ/ (n)
instans
  2. het samendrukken

persoon /pɛrsˈoːn/ (n)
homo, persona
  1. menselijk individu
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk /pɛrsˈoːnlək/ (adj)
proprius
  1. betrekking hebbend of uitgevoerd door de persoon zelf

persoonlijk voornaamwoord /pɛrsˈoːnlək vˈɔːrnaːmʋˌɔːrt/ (n)
pronomen personale
  1. een voornaamwoord dat een persoon aanduidt

persoonlijkheid /pɛrsˈoːnləkhˌɛɪt/ (n)
indolēs
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

pervers /pˈɛrvərs/ (adj)
corruptus

perverteren /pˌɛrvərtˈɪːrən/ (v)
perversus
  1. iets bederven, slecht maken

perzik /pˈɛrzɪk/ (n)
persicum, persica
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom /pˌɛrzɪkbˈoːm/ (n)
persicus
  1.

pessarium /pɛsˈaːriˌɵm/ (n)
pessārium
  1. een anticonceptiemiddel waarbij een rubberen kapje in de vagina de baarmoedermond afsluit

pest /pɛst/ (n)
clades

petechie /peˈtɛki/ (n)
petechia

peter /pˈeːtər/ (n)
patrinus

peterselie /pˌeːtərsəlˈi/ (n)
petroselinum
  1. een keukenkruid dat voornamelijk gebruikt wordt als soepgroente en schotelgarnering

petitie /peːtˈitsi/ (n)
libellus
  1. een formeel verzoek ondertekend door een groep personen met een politiek of maatschappelijk doel

petrologie /pˌɛtroːloːɣˈi/ (n)
petrologia
  1. gesteentekunde

pianist /pˌiaːnˈɪst/ (n)
pianistus
  1. musicus die een piano bespeelt

piano /piˈaːnoː/ (n)
clavile
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

pick-up /pˈɪk(en)ˈʌp(nl)/ (n)
grammophonum
  1. een apparaat om grammofoonplaten af te spelen

piemel /pˈiməl/ (n)
penis
  1. geslachtsdeel van de man, penis; heeft de bijklank van kleinheid, vooral gebruikt voor onvolgroeide jongens

pienter /pˈintər/ (adj)
callidus
  1. zeer slim

piepklein /pˈipklɛɪn/ (adj)
minūtus
  1. bijzonder klein

pier /piːr/ (n)
lumbricus
  1. een regenworm
mōlēs
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker
  3. overdekte loopbrug op luchthaven

piercen /'pirsə(n)/ (v)
transigō
  1. het aanbrengen van voorwerpen door doorboring van de huid

piercing /pˈirsɪŋ/ (n)
penetrālis
  ringetje, staafje enz.

piesen /'pisə(n)/ (v)
pē
  1. het ledigen van de urineblaas

pigment /pɪɣmˈɛnt/ (n)
pigmentum
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl /pˈɛɪl/ (n)
sagitta
  1. projectiel

pijlkoker /pˈɛɪlkoːkər/ (n)
gōrȳtos
  1. houder voor pijlen

pijn /pɛːin/ (n)
dolor
  1. lichamelijk leed
  2. geestelijk leed

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
glandula pinealis
  1. klier, onderdeel van de epithalamus dat melatonine uitscheidt

pijnboom /'pɛinbom/ (n)
pīnus
  1.

pijnigen /pˈɛɪnəɣən/ (v)
torqueō
  1. het opzettelijk veroorzaken van pijn bij iemand

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ (adj)
dolens
  1. pijn gevend

pijp /pɛi̯p/ (n)
canālis
  1. buis

pik /pɪk/ (n)
penis

pikhouweel /ˈpɪkhʌʊʋɪ:ɫ/ (n)
ligo
  1. hakwerktuig met steel, voorzien van een punt aan de ene zijde en een beitelachtige voorziening aan de andere zijde

pikken /pˈɪkən/ (v)
caedere
  4. (met de snavel) prikken

pikzwart /pˈɪkzʋɑrt/ (adj)
piceus
  1. heel zwart

pil /pɪl/ (n)
catapotium
  1
  2

piloot /pilˈoːt/ (n)
gubernator
  1. een bestuurder van een vliegtuig, luchtschip of race-auto

pimpelmees /pˌɪmpɛlmˈeːs/ (n)
Cyanistes caeruleus
  1. Parus caeruleus, één van de mezensoorten

pin /pˈɪn/ (n)
acus
  1. een dun metalen staafje waarmee iets bevestigd kan worden

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
volsella
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pink /pˈɪŋk/ (n)
digitulus
  1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger

pioenroos /pˌiunrˈoːs/ (n)
paeōnia
  1.

pion /piˈɔn/ (n)
latro
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan

pips /pˈɪps/ (adj)
lūridus

piraat /piˈrat/ (n)
pirata
  1. iemand die op zee schepen kaapt

piramide /pˈiraːmˌidə/ (n)
pyramis
  1.

piraterij /pˌiraːtərˈɛɪ/ (n)
pīrātica
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pis /pˈɪs/ (n)
pē
  1. urine

pisbuis /pˈɪzbœys/ (n)
mictualis via
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

pispot /pˈɪspɔt/ (n)
matella

pissen /pˈɪsən/ (v)
meio
  1. plassen

piste /pˈɪstə/ (n)
arēna

pistool /pɪstˈoːl/ (n)
pistolium
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pittoresk /pˈɪtoːrˌɛsk/ (adj)
ornatior

pivoteren /pˌivoːtˈɪːrən/ (v)
cnodax
  1. op een steunpunt in het midden ronddraaien
  2. draaien met één voet aan de grond

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
placentula, pitta
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

piëteit /pˈiətˌɛɪt/ (n)
pietas
  1.

plaag /plˈaːx/ (n)
clades
  1. een wijdverspreid ongemak of fysieke bedreiging veroorzaakt door een buitensporig optreden van organismen als insecten, bacteriën, knaagdieren enz

plaats /plaːts/ (n)
locus
  1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte
  3. een dorp of stad (woonplaats)
placea
  2. een plein

plaats delict /plˈaːts dˈeːlɪkt/ (n)
locus dēlictī
  1. precieze plek waar een misdaad is gebeurd

plaatselijk /plˈaːtsələk/ (adj)
locālis
  1. betrekking hebbend op een bepaalde plaats

plaatsen /plˈaːtsən/ (v)
ponere
  1. op een bepaalde plaats zetten

plaatsvinden /platsˈvɪndə(n)/ (v)
accido
  1. gebeuren, geschieden, plaatshebben

plafond /plɑˈfɔnt/ (n)
lacunar
  1. de bovenkant van een ruimte in een gebouw
  2. hoogste niveau

plakkaat /plɑkˈaːt/ (n)
titulus
  2.

plakken /plˈɑkən/ (v)
haereō
  lijmen , kleven

plamuren /plaːmˈyrən/ (v)
pleo
  1. (met plamuur) steenachtige, houten of andere ondergronden (auto, gezicht) egaliseren of repareren

plan /plɑn/ (n)
cōnsilium
  1. een voorgenomen handelswijze

planeet /plaːnˈeːt/ (n)
planeta
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

plank /plɑŋk/ (n)
tabula
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plant /plˈɑnt/ (n)
planta
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt

plantage /plɑntˈaːʒə/ (n)
plantatio
  1. een uitgestrekt stuk grond waarop ...

planten /plɑntən/ (v)
serere
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

plantkunde /plˈɑntkɵndə/ (n)
botanica
  1. het onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van de planten

plantkundige /plɑntkˈɵndəɣə/ (n)
botanistus

plas /plˈɑs/ (n)
stāgnum
  2. een door veenafgraving ontstaan meer

plasbuis /plˈɑzbœys/ (n)
mictualis via
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

plassen /plˈɑsən/ (v)
meio
  1. urineren

plat /plɑt/ (adj)
plānus
  1. vlak van vorm met verwaarloosbare hoogteverschillen

platform /plˈɑtfɔrm/ (n)
exstructum
  1. een bepaalde omgeving waarin een computer werkt

platina /plaːtˈinaː/ (n)
platinum
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platteland /plˈɑtəlˌɑnt/ (n)
rūs
  1. het landelijke gebied buiten de steden

plausibel /plʌʊzˈibəl/ (adj)
crēdibilis
  1. van iets dat het je instemming verdient en kan krijgen

plaveien /plˈaːvɛɪən/ (v)
pavīmentō
  1. wegen voorzien van een stenen toplaag

plechtig /plˈɛxtəx/ (adj)
solemnis
  met ceremonieel

plechtigheid /plˈɛxtəxhˌɛɪt/ (n)
caerimōnia
  een sociale gebeurtenis die met ernst en ceremonieel gepaard gaat

plectrum /plˈɛktrɵm/ (n)
plectrum
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

plegen /'pleɣə(n)/ (v)
fornicor
  ontucht plegen

plein /plɛin/ (n)
forum

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
agoraphobia

pleister /plˈɛɪstər/ (n)
emplastrum
  1. een dun voorwerp dat ter bescherming over een kleine wond geplakt kan worden

pleisteren /plˈɛɪstərən/ (v)
tectōrium
  2. iets met kalkspecie of gips bestrijken

pleisterkalk /plˈɛɪstərkˌɑlk/ (n)
tectōrium

pleisterwerk /plˈɛɪstərʋˌɛrk/ (n)
tectōrium
  1.

plek /plɛk/ (n)
locus
  1. plaats, positie

plezier /pleːzˈir/ (n)
lūdus

plezierig /pleːzˈirəx/ (adj)
acceptus

plicht /plˈɪxt/ (n)
officium
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg /plˈux/ (n)
aratrum
  1. landbouwwerktuig

ploegen /plˈuɣən/ (v)
arare
  2. land met de ploeg bewerken

ploeger /plˈuɣər/ (n)
arator
  1.

ploegschaar /plˈuxsaːr/ (n)
vomer
  1.

ploert /plˈurt/ (n)
agolum

ploertig /plˈurtəx/ (adj)
paedidus

plomberen /plɔmbˈɪːrən/ (v)
pleo
  1. gaatjes in tanden en kiezen vullen met amalgaam door de tandarts

plot /plˈɔt/ (n)
argumentum

plotseling /plˈɔtsəlˌɪŋ/ (adj)
subitus
  1. snel en onverwacht

plotter /plˈɔtər/ (n)
insidiātor
  1. computergestuurde tekenmachine

pluim /plœym/ (n)
penna

pluis /plˈœys/ (v)
certus
  2. het deugt er, in orde, naar behoren

pluk /plɵk/ (n)
torulus
  1. uitgetrokken bundeltje

plukken /'plɵkə(n)/ (v)
carpō
  1. (bloemen) afbreken of oogsten
  4. (sport) een door de lucht vliegende bal grijpen
  2. ontdoen van de veren

plunderen /plˈɵndərən/ (v)
expīlō
  1. met geweld zich roerende goederen toeëigenen uit de woning van iemand anders

plusteken /plɵstˈeːkən/ (n)
signum additionis

plutonium /plˈytoːnˌiɵm/ (n)
plutonium
  1. Chemisch element

po /ˈpo/ (n)
matella
  1. een pot, meestal uit kunststof of eertijds geëmailleerd ijzer, waar men zijn behoefte in kan doen

pocherig /pˈɔxərəx/ (adj)
iactans
  1.

poeder /pˈudər/ (n)
pulvis

poederdoos /pˌudərdˈoːs/ (n)
compectum
  1. platte doos voor cosmetisch poeder

poel /pˈul/ (n)
stāgnum

poema /pˈumaː/ (n)
puma
  1. Felis concolor, groot katachtig roofdier, dat in geheel Midden– en Zuid Amerika leeft

poep /pup/ (n)
merda
  1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier
asinus
  2. achterwerk, bips

poes /pˈus/ (n)
cattus
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

pogen /ˈpoɣə(n)/ /ˈpoχə(n)/ (v)
cōnor
  1. iets met succes trachten te volbrengen, waarvan men niet weet of het gaat lukken

poging /pˈoːɣɪŋ/ (n)
conatus

polijsten /poˈlɛɪstə(n)/ (v)
poliō
  1. een stenen of glazen oppervlak bijzonder glad slijpen met steeds fijnere slijpmiddelen

politie /poːlˈitsi/ (n)
biocolyta
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde en veiligheid en met het opsporen van wetsovertreders

politiek /pˌoːlitˈik/ (adj)
politicus
  1. betreffende de politiek

politievrouw /poːlˈitsivrˌʌʊ/ (n)
denuntiatrix
  1. een vrouw die bij de politie werkt

pollen /pˈɔlən/ (n)
pollen
  1. stuifmeel

pollepel /pˌɔləpˈɛl/ (n)
trua
  2.(België) een diepe, grote lepel met een lange steel gebruikt voor het opdienen van soepen, sauzen e.d.

polonium /pˈoːloːnˌiɵm/ (n)
polonium
  1. Chemisch element

pols /pˈɔls/ (n)
carpus
  anatomie: 1. gewricht

polsen /pˈɔlsən/ (v)
mēlōtris
  1. iemand vragen naar zijn mening, interesse voor iets

polshorloge /pˈɔlshɔrlˌoːxə/ (n)
vigilō
  1. een uurwerk dat om de pols gedragen wordt

polyandrie /pˌoːliɑndrˈi/ (n)
polyandria

polymeer /pˌoːlimˈɪr/ (n)
polymerum
  1.

polymorfisme /pˌoːlimɔrfˈɪsmə/ (n)
polymorphismus

pomp /pˈɔmp/ (n)
antlia

pompoen /pɔmpˈun/ (n)
cucurbita
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond /pˈɔnt/ (n)
libra
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

pond sterling /pˈɔnt stˈɛrlɪŋ/ (n)
lībra

ponton /pɔntˈɔn/ (n)
ponto
  1. werkschuit met een vlak dek

pony /pˈoːni/ (n)
caballio
  1. een klein soort paard

pook /pok/ (n)
rutābulum
  1. stang om het vuur op te porren
caduceus
  2. versnellingshendel van een auto

pool /pol/ (n)
polus
  1. uiteinde van een draaiingsas

poollicht /pˈoːlɪxt/ (n)
aurora
  1.

poort /poːrt/ (n)
porta
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur

poot /pot/ (n)
pes

pop /pɔp/ (n)
pupa
  1. speeltuig

populariteit /pˌoːpylˌaːritˈɛɪt/ (n)
popularitas
  1. het populair zijn van iemand of iets

populier /pˌoːpylˈir/ (n)
populus
  1.

pornografie /pˌɔrnɔɣraːfˈi/ (n)
pornographia

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
porcellanus
  1. fijn, geglazuurd aardewerk
  2. voorwerpen van fijn, geglazuurd aardewerk

portaal /pɔrtˈaːl/ (n)
aditus
  1,2 portaal (entree)

portie /pˈɔrtsi/ (n)
pars
  1. een deel van een voorraad toebedeeld aan een bepaald persoon

portiek /pɔrtˈik/ (n)
pergula
  1. woningingang bestaande uit een open portaal binnen de voorgevellijn
ambulātiō
  2. zuilengalerij

portret /pɔrtrˈɛt/ (n)
effigies
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

pos /pˈɔs/ (n)
Gymnocephalus cernuus
  1. vis behorend tot de baarsachtigen

positie /po'zisi/ (n)
situs
  1. een stand van het lichaam
  2. een innerlijke houding
  3. een plaats van waaruit men iets onderneemt
  4. een toestand waarin iemand zich bevindt
  5. een vaste betrekking
  6. een maatschappelijke stand
  7. de ligging van de hand
  8. een opstelling van troepen en materieel

positioneren /pozi(t)ʃo'nerə(n)/ (v)
gradus
  1.

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
sūta
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postbode /pɔstbˈoːdə/ (n)
tabellārius
  1. postbeambte

postelein /pˈɔstəlˌɛɪn/ (n)
cappara

posterij /pˌɔstərˈɛɪ/ (n)
diribitorium
  2. het postkantoor

postkantoor /pˌɔstkɑntˈoːr/ (n)
diribitorium
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
pittacium epistulare
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

potas /ˈpɔ.dɑs/ (n)
nitrum

poten /potə(n)/ (v)
cōnserō
  1. ondiep in de aarde stoppen, met name van bollen, wortels, zaden e.d. om deze te laten groeien

potentie /poːtˈɛntsi/ (n)
potestās
  1. vermogen, kracht

potlood /'pɔtlot/ (n)
stilus plumbatus, plumbum
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potpourri /pˈɔtpʌʊɾrˌi/ (n)
farrāgō
  1. iets wat bestaat uit een samenraapsel van fragmenten uit andere werken

potscherf /pˈɔtsxɛrf/ (n)
testa
  1. deel van een gebroken pot van aardewerk

potvis /pˈɔtvɪs/ (n)
physeter
  1. Physeter macrocephalus, grote tandwalvis

poverheid /pˈoːvərhˌɛɪt/ (n)
gracilitās
  1.

poëtisch /po.ˈwe.tɪs/ /po.ˈβ̞e.tis/ (adj)
poeticus
  1. uit de poëzie, gelijkend op poëzie

poëzie /poweˈzi/ (n)
poesis
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

praam /prˈaːm/ (n)
tremulo
  2. een hulpmiddel in de vorm van een stuk hout en een lus die om de bovenlip aangebracht wordt om een paard rustig te houden

praatvaar /prˈaːtvaːr/ (n)
gestor
  1. oude man die teveel kletst

praatziek /praːtzˈik/ (adj)
loquax
  1.

pracht /prˈɑxt/ (n)
luxus

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
institūtum
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren
  3. gewoonte(n), manier van doen

praktiseren /prɑkti'zerə(n)/ (v)
exercitō
  1. beoefenen van een beroep

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
praseodymium
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
loquor
  1. zich met behulp van de stem uiten

precair /preːkˈɛr/ (adj)
ambiguus

precies /preːsˈis/ (adj)
exāctus

predator /preːdˈaːtɔr/ (n)
praedator

predicaat /prˌeːdikˈaːt/ (n)
attribūtum
  1. het naamwoordelijk deel van het gezegde

prediken /prˈeːdɪkən/ (v)
praedicō
  1.de leer van een geloof verkondigen

predispositie /prˌeːdɪspoːzˈitsi/ (n)
praedispositio
  1. vatbaarheid

prefereren /prˌeːfɪːrˈɪːrən/ (v)
addīcō
  1. de voorkeur geven

prefix /prˈeːfɪks/ (n)
praefixum
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

prei /prɛi/ (n)
porrum
  1. Allium porrum, een look die als groente gegeten wordt

preken /prˈeːkən/ (v)
praedicō
  1. een preek houden

preliminair /prˌeːliminˈɛr/ (adj)
prior

prelude /prˈeːlydə/ (n)
praeludium
  1. een muzikale introductie tot een muziekstuk

preludium /prˈeːlydˌiɵm/ (n)
praeludium
  1. een fantasiestuk of een muzikale introductie tot een muziekstuk

premier /preːmˈir/ (n)
Cancellaria Confoederatae Rei Publicae
  1. de minister die het kabinet aanvoert

prent /prˈɛnt/ (n)
caelātūra

presenteren /prˌeːzɛntˈɪːrən/ (v)
condono
  1. op een goed voorbereide wijze aanbieden aan anderen

presentje /prə'zɛncə/ (n)
datus
  1.

president /prezi'dɛnt/ (n)
praesidēns
  1. het staatshoofd van een republiek

pressie /prˈɛsi/ (n)
opprimō

pret /prˈɛt/ (n)
lūdus

preuts /prøts/ (adj)
pudicus
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

priemen /prˈimən/ (v)
transigō
  1. met een priem bewerken

priemgetal /prˈimɣətˌɑl/ (n)
numerus primus
  1. priemgetal

priester /prˈistər/ (n)
sacerdos
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

priesteres /prˌistərˈɛs/ (n)
sacerdos
  1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen

prijs /prɛɪs/ (n)
pretium
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop

prijzen /prˈɛɪzən/ (v)
laudare
  1. iemand lof toezwaaien

prik /prɨk/ (n)
īcō

prikkel /prˈɪkəl/ (n)
calcar

prikkelen /prˈɪkələn/ (v)
commoveō

prikkelend /prˈɪkələnt/ (adj)
molestus
  1. van iets dat het de aandacht trekt

prikken /prˈɪkən/ (v)
transigō
  1. een prik of steek toedienen, met een dun voorwerp doorboren

prikkend /prˈɪkənt/ (adj)
molestus
  1. pijnlijk, scherp, vervelend stekend

prime /prˈimə/ (n)
prima
  1. prime

primitief /prˌimitˈif/ (adj)
primitivus
  1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.
  2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

prins /prˈɪns/ (n)
princeps
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinsdom /prˈɪnzdɔm/ (n)
prīncipālitās
  1.

prinselijk /prˈɪnsələk/ (adj)
aulicus
  1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen

prinses /prɪnsˈɛs/ (n)
filia regis
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printen /prˈɪntən/ (v)
imprimō

privilege /prˌivilˈeːʒə/ (n)
privilegium
  1. een bepaald recht, voordeel niet genoten door anderen

privé /privˈeː/ (adj)
private
  1. voor persoonlijk gebruik gereserveerd

probeersel /proːbˈɪːrsəl/ (n)
experior
  1.

proberen /proˈberə(n)/ (v)
argŭĕre
experior
  1. testen
  2. onderzoeken
  3. iets met succes trachten te beëindigen waarvan men niet weet of het gaat lukken

probleem /prɔblˈeːm/ (n)
problema, quaestio
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
actio
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
per centum
  1. een honderdste deel

proces-verbaal /proːsˈɛsvərbˈaːl/ (abbreviation)
sumptus
  2. bekeuring

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
pompa

proclamatie /prˌɔklaːmˈaːtsi/ (n)
effatum

procreatie /prˌɔkrəˈaːtsi/ (n)
procreatio
  1. voortplanting

productie /proːdˈɵksi/ (n)
productio
  1. voortbrenging

proef /prˈuf/ (n)
experimentum
  2. experiment

proefdruk /prˈuvdrɵk/ (n)
indicium
  1. de eerste afdruk van een drukwerk dat nog gecorrigeerd kan worden voordat het definitieve drukproces begint

proeven /ˈpruvən/ (v)
gusto
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
  2. smaak waarnemen

profaneren /prˌoːfaːnˈɪːrən/ (v)
nefastus
  1. spotten met iets dat heilig is

profeet /proːfˈeːt/ (n)
vātēs
  1. een persoon die boodschappen van een godheid aan de mensen doorgeeft

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
professor
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

profijt /prˈoːfɛɪt/ (n)
fructus
  1. het -met name financiële- voordeel dat men heeft bij een bepaalde zaak

profiteren /prˌoːfitˈɪːrən/ (v)
lucror

programma /pro'grɑma/ (n)
institūtum
  1. een applicatie voor de computer
programma
  3. een uitzending op radio of televisie

programmeertaal /prˌoːɣrɑmɪːrtˈaːl/ (n)
lingua programmandi

project /proˈjɛkt/ (n)
inceptum
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

proletariër /prˈoːlətˌaːriər/ (n)
Proletarius

prolongeren /prˌoːlɔŋˈɪːrən/ (v)
porrigō

proloog /prˈoːloːx/ (n)
praefātiō
  1. inleidende rede van een tekst
  3. de inleiding tot een theaterstuk
antelogium
  2. een korte tijdrit die als openingsrit wordt verreden

promethium /prˈoːmɛtˌiɵm/ (n)
promethium
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

prompt /prˈɔmpt/ (adj)
tempore

propaan /proːpˈaːn/ (n)
propanum
  1. C₃H₈

propageren /prˌoːpaːɣˈɪːrən/ (v)
venditō

proper /prˈoːpər/ (adj)
mundus
  1. goed schoongemaakt, netjes verzorgd

propionzuur /prˌoːpiɔnzˈyr/ (n)
acidum propionicum
  1. CH₃CH₂COOH

prostaat /prɔstˈaːt/ (n)
prostata
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitutie /prˌɔstitˈytsi/ (n)
meretricium
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium /prˈoːtɑktˌiniˌɵm/ (n)
protactinium
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protestant /prˌoːtɛstˈɑnt/ (n)
Protestāns
  1. christen die is aangesloten bij het protestantisme, een van de kerkgenootschappen ontstaan door afsplitsing van de Rooms-Katholieke Kerk in de zestiende eeuw

protestants /ˌpro.tə.ˈstɑnts/ (adj)
Protestāns
  1. gerelateerd aan het protestantisme

protesteren /prˌoːtɛstˈɪːrən/ (v)
reclāmō
  1. grote bezwaren uiten

proteïne /prˈoːtəˌɪnə/ (n)
proteinum
  1.

proton /'protɔn (n)
proton

protuberans /prˈoːtybˌɪːrɑns/ (n)
protuberantia
  1. iets dat uitpuilt van iets anders

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
provincia
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provisie /prˌoːvizˈi/ (n)
commissio
  1. beloning voor de tussenpersoon
penum
  2. voedselvoorraad
  3. geld gereserveerd voor een toekomstige gebeurtenis

provocatie /prˌoːvoːkˈaːtsi/ (n)
provocatio

provocerend /prˌoːvoːsˈɪːrənt/ (adj)
contumax
  1. de bedoeling hebbend om iemand te activeren

pruik /prˈœyk/ (n)
caliandrum, capillamentum
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruim /prˈœym/ (n)
prunum
  2. vrucht van de pruimenboom

psalm /psɑlm/ (n)
psalmus
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

psychiater /psˈɪxiˌaːtər/ (n)
psychiater

psychiatrie /psˌɪxiɑtrˈi/ (n)
psychiatria

psychoanalyse /psˈɪxoːˌaːnaːlˌiɪsə/ (n)
psychoanalysis
  1. stroming in de psychologie

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
psychologia
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
mentis doctor
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychotherapie /psˌɪxɔtˌɪːraːpˈi/ (n)
psychotherapia
  1. stroming in de psychologie

puber /pˈybər/ (n)
adulēscēns

puberaal /pˌybɪːrˈaːl/ (adj)
adulēscēns
  1. behorende tot, zich voordoend bij pubers

puberteit /pˈybərtˌɛɪt/ (n)
pubertas
  1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort

publiceren /pˌɵblisˈɪːrən/ (v)
sumptibus
  1. bekend maken aan een doorgaans groot publiek via een bepaald medium

publiek /pyˈblik/ (adj)
publicum
  1. vrij toegangelijk , openbaar
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
audientes
  1. een groep toeschouwers

puimsteen /pœymstˈeːn/ (n)
pūmex

puin /pœʏ̯n/ /pœːn/ (n)
rūdus
  1. een massa vergruizelde steen

puist /pœʏ̯st/ /pœːst/ (n)
papula
  1. ontsteking van de huid die tot een bobbeltje leidt

pukkel /pˈɵkəl/ (n)
papula

punt /pʏnt/ (n)
acumen
  1. een spits toelopend uiteinde
punctum
  1. een positie in de ruimte

pupil /py'pɪl/ (n)
pūpilla
  2. leerling
  1. onder voogdij staand kind
  1. oogappel

puppy /pˈɵpi/ (n)
catellus
  1. pasgeboren hond, jonge hond

purper /pˈɵrpər/ (adj)
ostrum

purperen /pˈɵrpərən/ (adj)
ostrum

put /pɵt/ (n)
puteus
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

putter /pˈɵtər/ (n)
carduelis
  2. distelvink

puzzel /pyzəl/ /pʏzɔl/ (n)
aenigma
  1. een raadsel of moeilijke opgave die men als tijdverdrijf probeert op te lossen

pyjama /pijˈaːmaː/ (n)
paiama
  1. een kledingstuk voor de nacht

quadriga /kvɑdrˈiɣaː/ (n)
quadrīgae
  1. een met vier paarden bespannen tweewielige wagen van de oude Grieken en Romeinen

quadriljard /kvˈɑdrɪljˌɑrt/ (n)
octillio

qualitate qua /kvˌaːlitˈaːtə kvˈaː/ (phraseologicalUnit)
qualitate qua
  1.

quarantaine /kvˈaːrɑntˌɑjnə/ (n)
quarantanna
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quasi /kvˈaːzi/ (adv)
#quasi (Latein)
  1. in schijn

quaternion /kvˌaːtərniˈɔn/ (n)
quaternio

raad /rat/ /raːd/ (n)
cōnsilium
  1. aanbeveling hoe om te gaan met een probleem
consilium
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten

raadhuis /rˈaːdhœys/ (n)
curia

raadplegen /raːdplˈeːɣən/ (v)
consultare
  1. een bron van informatie of ervaring aanspeken

raadsel /rˈaːdsəl/ (n)
aenigma
  1. iets waarnaar men moet raden

raadselachtig /ratsəlɑxtəx/ (adj)
perplexus
  1. onbegrijpelijk door dubbelzinnige of verborgen informatie

raaf /raːf/ (n)
corvus
  1. vogel

raam /ram/ (n)
fenestra
  1. venster voor lucht en licht

raap /rˈaːp/ (n)
nāpus
  1. gewas met een groot aantal variëteiten, waarvan keukenraap en meiraap als groente worden gegeten

raar /rar/ (adj)
extraneus
  1. afwijkend van gewoonlijk, verbazing opwekkend

rabauw /rˈaːbʌʊ/ (n)
nēquam
  1. ruw persoon van het minste allooi

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
rabbi

raceauto /raːsˈoːtoː/ (n)
autocinetum cursorium

racisme /raːsˈɪsmə/ (n)
elatio phyletica discriminatrix
  1. filosofie die uitgaat van de gedachte dat het ene ras op een hoger peil staat dan het andere

racketeer /rˌɑkətˈɪr/ (n)
agolum
  1. afperser

rad /rɑt/ (n)
rota

raden /rˈaːdən/ (v)
facio
  1. een gissing maken naar iets
commoneo
  2. een advies geven

radijs /raːdˈɛɪs/ (n)
rapulum, raphanum
  1. Raphanus sativus subsp. sativus, een groentesoort uit de kruisbloemfamilie

radio /ˈradijo/ (n)
capsella radiophonica
  1. toestel
  2. medium

radio-omroep /rˈaːdiˌoːɔmrˈup/ (n)
radiophonia
  1. radio-omroep

radioactiviteit /rˌaːdiˌoːɑktˌivitˈɛɪt/ (n)
radioactivitas
  1.

radioloog /rˈaːdiˌoːloːx/ (n)
radiologistus, ragiologista

radium /rˈaːdiˌɵm/ (n)
radium
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radon /raːdˈɔn/ (n)
radon
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinement /rˌɑfinəmˈɛnt/ (n)
argūtiae
  1.

raken /rakən/ (v)
battuo
  1. een klap, schot of stoot toebrengen
stringere
  2. emoties opwekken
ago
  1. in een bepaalde toestand of situatie komen

raket /raˈkɛt/ (n)
rucheta
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

raketsla /raːkˈɛtslaː/ (n)
ērūca

ram /ram/ (n)
aries
  1. een mannelijk schaap

ramp /rˈɑmp/ (n)
calamitās
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rampzalig /rɑmpzˈaːləx/ (adj)
calamitōsus
  1. op een ramp uitdraaiend

rand /rɑnt/ (n)
finis
  1. de bovenkant van een bak of vat
  3. de buitenkant van een gebied of een ding

rang /rˈɑŋ/ (n)
gradus

rangschikken /rˈɑŋsxɪkən/ (v)
discribō
  1. een bepaalde volgorde in iets aanbrengen

rangtelwoord /rˈɑŋtɛlʋˌɔːrt/ (n)
ordinalis
  1. een telwoord dat een rangorde of volgorde aanduidt

rankheid /rˈɑŋkhɛɪt/ (n)
gracilitās
  1.

rans /rˈɑns/ (adj)
rancidus

ransuil /ˈrɑnsœyl/ (n)
Asio otus
  1.

ranzig /rˈɑnzəx/ (adj)
rancidus

rapport /rˈɑpɔrt/ (n)
auditio
  1. een schriftelijk bericht over een gebeurtenis of toestand

ras /rɑs/ (n)
gens

rasp /rˈɑsp/ (n)
rādula
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

rat /rɑt/ (n)
rattus, mus
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratel /rˈaːtəl/ (n)
crepitaculum
  1. een eenvoudige muziek- en signaalinstrument dat geluid geeft doordat bij het rondslingeren een tandrad een latje repeterend weggedrukt en laat terugvallen

ratificeren /ratifi'serə(n)/ (v)
ratihabeō
  1. bekrachtigen van een internationaal verdrag door het nationale parlement of regering

rauw /rˈʌʊ/ (adj)
crudus
  1. ongekookt en vers

ravijn /raːvˈɛɪn/ (n)
praecipitium
  1. een diepe, steile insnijding in een terrein

reactie /reːˈɑksi/ (n)
reāctiō
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reageren /rˌeːaːɣˈɪːrən/ (v)
respondeō
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

realiteit /rˌeːaːlitˈɛɪt/ (n)
eventus

reanimatie /rˌeːaːnimˈaːtsi/ (n)
reanimatio
  het reanimeren

rebel /rəˈbɛl/ (n)
rebellis
  1.

rebelleren /rˌeːbɛlˈɪːrən/ (v)
rebellō

rebus /rˈeːbɵs/ (n)
rebus
  1. soort raadsel

recenseren /rˌeːsənsˈɪːrən/ (v)
recenseo
  1. een beoordelend verslag schrijven, meestal van een culturele gebeurtenis

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
nūperus
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recept /rəsˈɛpt/ (n)
praeceptum
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht

rechercheur /rəʃɛrʃˈøːr/ (n)
inquīsītor
  1. iemand die een politioneel onderzoek uitvoert

recht /rɛxt/ (n)
directus
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechtbank /rˈɛxtbɑŋk/ (n)
iudicium
  1. een instelling waar rechtgesproken wordt
  2. Gerechtsgebouw

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
iudex
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
rectangulum
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechtmatig /rɛxtmˈaːtəx/ (adj)
lēgitimus
  1. volgens het recht, de wet

rechts /rˈɛxts/ (adj)
dexter
  1. tegenovergestelde van links

rechtsgeleerdheid /rˌɛxtsxəlˈɪrdhɛɪt/ (n)
iuris prudentia
  1. kennis of studie van recht

rechtspleging /rˈɛxtspləɣˌɪŋ/ (n)
diciō
  1.

rechtspraak /rɛxtsprˈaːk/ (n)
diciō
  1. het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak

rechtswetenschap /rˈɛxtsʋətˌɛnsxɑp/ (n)
iuris prudentia

rechtszaak /rɛx(t)sak/ (n)
dica
  1. een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen

rechtvaardig /rɛxtvˈaːrdəx/ (adj)
iustus
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigheid /rɛxtvˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
iūstitia
  1. de overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

recipiënt /rˌeːsipiˈɛnt/ (n)
receptator
  2. de ontvanger van bloed, weefsel of een orgaan dat van een donor afkomstig is

reciprook /rˌeːsɪprˈoːk/ (adj)
mūtuus
  1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

reciproque /rˈeːsɪprˌoːk/ (adj)
mūtuus
  1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

reciteren /rˌeːsitˈɪːrən/ (v)
recitō

reclame /rɛklˈaːmə/ (n)
prescriptio
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

reclameren /rəklaːmˈɪːrən/ (v)
conqueri
  1. geld terugvragen

recreatie /rˌɛkrəˈaːtsi/ (n)
āvocāmentum

recruiter /rˈɛkrœytər/ (n)
conquīsītor
  1. iemand die personeel werft voor een functie

redacteur /rˌeːdɑktˈøːr/ (n)
editor

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
adiuvo
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding /rˈɛdɪŋ/ (n)
ademptio

rede /rˈeːdə/ (n)
causa
eloquium
  2. een formele toespraak
statio
  3. een ankerplaats buitengaats

redelijk /rˈeːdələk/ (adj)
modicus
  1. wat op nuchtere wijze te beredeneren is

reden /ˈre.də(n)/ (n)
causa
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

redenering /ˌredəˈnɪːrɪŋ/ (n)
ratiocinatio
  1. het proces waarmee men van een aantal argumenten, premissen of axioma's tot een standpunt of conclusie komt

redetwisten /rˌeːdɛtʋˈɪstən/ (v)
ambigere, disputare

redmiddel /'rɛtmɪdəl/ (n)
emendo
  1. remedie

reduplicatie /redypliˈkatsi/ (n)
reduplicatio
  1. vorming van een nieuw woorden of zinsneden door geheel of gedeeltelijke herhalen van een deel daarvan

ree /rˈeː/ (n)
caprea
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reeds /rˈeːts/ (adv)
iam
  1. al

reel /rˈeːl/ (n)
titubō
  1. vismolen van een werphengel

reet /rˈeːt/ (n)
culus
  1. kont, billen

reflecteren /rˌɛflɛktˈɪːrən/ (v)
video
  1. een beeld weerkaatsen

reflectie /rɛflˈɛksi/ (n)
circumspicientia

reformeren /rˌeːfɔrmˈɪːrən/ (v)
ēmendō

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
lēx
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelknop /rˈeːɣəlknˌɔp/ (n)
imperator
  1.

regelmaat /rˌeːɣəlmˈaːt/ (n)
frequentia
  2. ordelijke schikking in de ruimte

regelmatig /rˌeːɣəlmˈaːtəx/ (adj)
legitima
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regen /reχən/ (n)
pluvia, imber
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig /rˈeːɣənˌɑxtəx/ (adj)
imbridus
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
arcus
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regenbui /rˈeːɣənbˌœy/ (n)
imber
  1. een tijdelijke periode van regen tengevolge van het overtrekken van een wolkenveld

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
pluvia
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regenscherm /rˈeːɣənsxˌɛrm/ (n)
umbraculum
  1. een paraplu

regenworm /'reɣəʋɔrm/ (n)
lumbricus
  1. Lumbricidae, een gelede borstelworm

regeren /rəɣˈɪːrən/ (v)
imperō
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
administratio
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regicide /ˌreɣiˈsidə/ (n)
regicidium
  1. een bewuste moord op een koning.

regime /reːɣˈimə/ (n)
regimen
  1. het bestuur van een land, vaak onderdrukkend, dwingend, alles omvattend

regiment /rˌeːɣimˈɛnt/ (n)
cohors

regio /rˈeːɣiˌoː/ (n)
regio
  1. geografisch gebied

rei /rˈɛɪ/ (n)
chorus
  2. een dans/zangkoor
  1. een groep personen of wezens
chorea
  3. verkorte vorm van "reidans"

reiger /rˈɛɪɣər/ (n)
Ardea, ardea

reiken /rˈɛɪkən/ (v)
extendo
  1. ~ naar: de armen uitstrekken tot iets
  2. ~ tot (aan): werkzaam of aanwezig zijn tot een bepaalde grens

reiniging /ˈrɛɪnəχɪŋ/ /ˈrɛːnəɣɪŋ/ (n)
februum
  1. het schoonmaken van iets

reis /rɛɪ̯s/ (n)
iter
  1. grote, lange tocht of trip

reizen /'rɛɪzən/ (v)
currere
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
peregrinus
  1. persoon op reis
  2. persoon die vaak reist

rek /rˈɛk/ (n)
pluteus
  2. raamwerk

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ (v)
ratiocinor
  1. getallen manipuleren
sumptus
  2. in rekening brengen

rekenkunde /rˈeːkəŋkˌɵndə/ (n)
arithmetica

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ (n)
computatrum
  1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren

rekken /rˈɛkən/ (v)
porrigō

rekrutering /rekry'terɪŋ/ (n)
conquīsītiō
  1.

rel /rɛl/ (n)
tumultus
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relatief /rəlaˈtif/, /relaˈtif/ (adj)
relātīvus
  1. betrekkelijk

relativiteit /rˌeːlaːtˌivitˈɛɪt/ (n)
relātīvitās

religie /rə'liɣi/ (n)
religio
  1. een godsdienst

rem /rˈɛm/ (n)
sufflāmen
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
remedium
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling
  2. iets dat iets anders corrigeert of iets schadelijks wegwerkt

remissie /reːmˈɪsi/ (n)
dīmissiō
  1. tijdelijke vermindering of verdwijning van ziekteverschijnselen

remmen /'rɛmə(n)/ (v)
sufflāmen
  1. snelheid doen verminderen

rendier /rɛndˈir/ (n)
tarandrus
  1.

renium /rˈeːniˌɵm/ (n)
rhenium
  1. Chemisch element

rennen /rˈɛnən/ (n)
currere
  [A] 1. zeer snel lopen
currō
  [B] 1. een snelheidsproef op de weg of in het terrein

renovatie /rˌeːnoːvˈaːtsi/ (n)
renovātiō

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
renovare
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

rente /rˈɛntə/ (n)
faenus
  1. op geregelde tijden te betalen geldbedrag voor het vruchtgebruik van een geleende som geld

rentmeester /rˈɛntmeːstər/ (n)
baiulus

reparatie /rˌeːpaːrˈaːtsi/ (n)
clārigātiō

repareren /rˌeːpaːrˈɪːrən/ (v)
reficiō
  1. iets weer in werkende staat brengen

reproduceren /rˌɛproːdysˈɪːrən/ (v)
fructus

reptiel /rɛp'til/ (n)
reptilia
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
res publica, respublica
  1. staatsvorm

reputatie /rˌeːpytˈaːtsi/ (n)
fāma
  1. de manier waarop iemand bekend is

requiem /reːkvˈim/ (n)
requiem
  1. mis opgedragen voor een overledene

reserveren /rˌeːzərvˈɪːrən/ (v)
subsidiāriī
  1. vrijhouden

resistantie /rˌeːzɪstˈɑntsi/ (n)
resistentia electrica

resistentie /rˌeːzɪstˈɛntsi/ (n)
resistantia

resolutie /rˌeːzoːlˈytsi/ (n)
resolutio
  2. pixeldichtheid

resoneren /rˌeːzoːnˈɪːrən/ (v)
cano

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
caeremonia
  eerbied uit hoogachting of angst

respectabel /rˌɛspɛktˈaːbəl/ (adj)
reverendus
  1. eerbiedwaardig

respecteren /rˌɛspɛktˈɪːrən/ (v)
honōrō

respons /rɛspˈɔns/ (n)
responsum
  1. antwoord
  2. reactie
  3. in een onderzoek: deel van de steekproef dat meewerkt en data produceert

ressort /rˈɛsɔrt/ (n)
ager
  1. rechtsgebied met een zekere geografische uitbreiding

rest /rɛst/ (n)
reliquum
  1. wat er overblijft

restaurant /rˌɛstʌʊrˈɑnt/ (n)
caupona

restauratie /rˌɛstʌʊrˈaːtsi/ (n)
reductiō
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resteren /rɛstɪːrə(n)/ (v)
maneo
  1. ~ van: ergens van overblijven

resterend /rɛstˈɪːrənt/ (adj)
cēterus
  1. nog aanwezig zijn

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
eventus
  1. een uitkomst

resulterend /rˌeːzɵltˈɪːrənt/ (adj)
consequens
  1. ergens uit voortvloeiend; betreffende het gevolg van iets

retourneren /rəturˈnerən/ (v)
fructus
  1. iets of iemand naar het punt van vertrek terugbrengen of terugzenden

retributie /retri'byti/ (n)
canon
  3. vergoeding aan de opstalgever voor opstalrecht

reuk /rˈøːk/ (n)
odor
  1. geur
  2. gewaarwording van geur via de neus

reus /røs/ (n)
gigas
  1. een buitengewoon grote man

reusachtig /rˈøːsɑxtəx/ (adj)
ingens
  1. zeer groot
giganteus
  2. in zeer hoge mate, enorm

reuzegroot /rˌøːzɛɣrˈoːt/ (adj)
immanis

reuzel /rˈøːzəl/ (n)
arvina
  1. varkensvet door uitsmelting van vetweefsel bekomen

reuzenpanda /rˌøːzənpˈɑndaː/ (n)
panda maior
  1. Ailuropoda melanoleuca, een beer die leeft in de hooggelegen hellingen van berggebieden in centraal China

revalidatie /rˌeːvaːlidˈaːtsi/ (n)
rehabilitatio
  1. geheel van medische en sociale maatregelen, die ten doel hebben de validiteit van patiënten zover mogelijk te herstellen

revelatie /rˌeːvəlˈaːtsi/ (n)
revelatio
  1. ontdekking

revenu /rˈeːvənˌy/ (n)
vectigal
  1. dat wat aan geld binnenkomt na het leveren van goederen, diensten of om andere redenen

reviseren /rˌeːvizˈɪːrən/ (v)
experior
  1.

revisor /rˈeːvizˌɔr/ (n)
audītor

revolutie /revol'yʦi/ (n)
res novae
  1.

revue /rˈeːvyə/ (n)
recenseo
  2. tijdschrift

reïncarnatie /rəˌɪnkɑrnˈaːtsi/ (n)
reincarnatio

rhodium /rhˈoːdiˌɵm/ (n)
rhodium

rib /rɪp/ (n)
costa
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbe /rˈɪbə/ (n)
statūmen
  1. een van de platte, dunne, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbel /ˈrɪbəl/ (n)
statūmen
  smalle verhoging aan een voorwerp

ribonucleïnezuur /rˌiboːnˌɵkləˌɪnəzˈyr/ (n)
acidum ribonucleicum

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
directio
  1. de kant op van

ridder /rˈɪdər/ (n)
eques
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

riek /rˈik/ (n)
furcilla
  1. een handwerktuig voor het verplaatsen van bladeren, gras of gewied materiaal in de vorm van een grote vork met smalle tanden

riem /rim/ (n)
balteus
  1. een band van leer of een ander materiaal
remus
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
harundō
  1. plantensoort
  2. onderdeel muziekinstrument

rieten /ˈri.tə(n)/ (adj)
arundineus, harundineus
  1. gemaakt van riet

rietsuiker /rˈitsœykər/ (n)
saccharum
  suiker, verkregen uit het sap van suikerriet

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
seriēs
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting
  2. een opeenvolging van elementen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
diploma gubernationis
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
currere
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig
  2. iemand met een voertuig ergens heen brengen
caballico
  3. zich voortbewegen op een rijdier (bijv. een paard)

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
dives
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijkdom /rˈɛɪɡdɔm/ (n)
ops
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijkelijk /rˈɛɪkələk/ (adj)
dives
  1. overvloedig, niet nauw rekenend

rijknecht /rˈɛɪknɛxt/ (n)
agāsō
  1. iemand die paarden verzorgt en erop rijdt

rijm /rˈɛɪm/ (n)
homoeoteleuton
  2. een vers waarvan een regel eindigt in een woord dat klankverwantschap vertoont met het einde van een andere regel

rijnwijn /rɛɪnʋˈɛɪn/ (n)
vinum Rhenanum
  1. Duitse wijn uit de Rijnstreek

rijp /rˈɛɪp/ (adj)
maturus

rijp /rˈɛɪp/ (n)
pruīna
  1. aangevroren mist

rijpelijk /rˈɛɪpələk/ (adv)
nōminātim
  1.

rijpen /'rɛɪpən/ (v)
mātūrescō
  rijp worden

rijst /rɛi̯st/ (n)
oryza
  1. graan van het geslacht Oryza

rijten /rˈɛɪtən/ (v)
lacerare
  1. met een scheurende beweging uit elkaar trekken

rijtuig /rˈɛɪtœyx/ (n)
ursa
  2. een van de wagens van trein of tram

rijven /rˈɛɪvən/ (v)
inclinatitas
  1. bij elkaar halen, opruimen

rijzen /'rɛɪzə(n)/ (v)
ascendo
  1. opstijgen
  2. uitzetten en luchtig worden

rillend /rˈɪlənt/ (adj)
tremor
  1. een bibberende beweging maken tegen de kou

rimmen /rˈɪmən/ (v)
anilingus
  2. de anus van de partner likken met de tong

ring /rɪŋ/ (n)
ānulus
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger
  2. cirkelvormig voorwerp
  3. plaats waar gestreden wordt
  5. ringweg

ringen /rɪŋə(n)/ (v)
tintinare
  1. dieren (vogels) voorzien van een genummerde band

ringvinger /rˈɪŋvɪŋər/ (n)
digitus annularis
  1. vierde vinger

riool /riol/ (n)
cloāca
  1. een vaak ondergronds kanaal voor de afvoer van drek

ritme /rˈɪtmə/ (n)
rhythmus
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

rituaal /rˌityˈaːl/ (n)
rītuālis

ritueel /rˌityˈeːl/ (adj)
caerimōnia

ritus /rˈitɵs/ (n)
caerimōnia

rivier /riːˈviːr/ (n)
flumen, fluvius, amnis
  1. een natuurlijke waterstroom

rivierkreeft /rˈivirkrˌeːft/ (n)
cancer
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

rob /rɔp/ (n)
phoca

robot /ˈro.bɔt/ (n)
robotum
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

robuust /roˈbyst/ (adj)
rōbustus

rode wijn /rˈoːdə ʋˈɛɪn/ (n)
vinum atrum
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rodium /rˈoːdiˌɵm/ (n)
rhodium
  1. Chemisch element

roede /rˈudə/ (n)
virga
  2. een staaf

roedel /rˈudəl/ (n)
fasciculus
  1. een groep

roeien /rˈujən/ (v)
remigo
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roeier /rˈujər/ (n)
remex
  1. iemand die roeit

roeiriem /rujrˈim/ (n)
rēmus
  1.

roek /rˈuk/ (n)
graculus
  1. Corvus frugilegus, kraaiachtige vogel

roekeloos /rˈukəlˌoːs/ (adj)
incautus
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roem /rˈum/ (n)
gloria
  1. eer en glorie

roentgenium /rˈuntɣənˌiɵm/ (n)
roentgenium

roep /rup/ (n)
fletus
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
appellare
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roeping /'rupɪŋ/ (n)
provocatio
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer /rˈur/ (n)
gubernāculum
  1. vlak waarmee gestuurd wordt
  2. stuurmiddel

roeren /rˈurən/ (v)
commoveō
  1. een vloeistof met een spaan in ronde beweging brengen
  4. in opstand komen
movēre
  2. een emotie in iemand oproepen
clīvus
  5. geluid (herrie) maken

roest /rust/ (n)
ferrugo
  1. geoxideerd ijzer

roesten /'rustə(n)/ (v)
robigino
  1. het langzaam oxideren van ijzerhoudende materialen
  2. door roest vast gaan zitten

roestig /rˈustəx/ (adj)
aerūginōsus

roet /rut/ (n)
fūlīgō
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

roeterig /rutˈɪːrəx/ (adj)
cācabātus
  1. lijkend op, of eigenschappen hebbend van roet

rog /rˈɔx/ (n)
raia

rogge /rˈɔɣə/ (n)
secale

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
fumō
  1. rook afgeven
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
  3. (m.b.t. rauwe vis of rauw vlees) conserveren door langdurige blootstelling aan rook

rollen /rˈɔlən/ (v)
volvere
  1. zich wentelend over een oppervlak bewegen

rolstoel /rɔlstˈul/ (n)
sella rotalis
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

rolverdeling /rˈɔlvərdˌeːlɪŋ/ (n)
iactus
  1. de verdeling van de rollen in een toneelstuk of in het maatschappelijke leven

roman /roːmˈɑn/ (n)
novellus, romanice
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romance /roːmˈɑ̃sə/ (n)
fābula
  1.

rommel /ˈrɔməl/ (n)
eiectamenta

romp /rˈɔmp/ (n)
truncus
  1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart

rond /rɔnt/ (adj)
rotundus
  1. cirkelvormig

rondcirkelen /rˌɔndsɪrkˈeːlən/ (v)
circulum
  1.

ronddraaien /rɔntˈdrajə(n)/ (v)
gyrare
  1. een cirkelvormige beweging maken

ronde /rˈɔndə/ (n)
fraxō
  3. een rondgang om iets te controleren

rondhangen /rˈɔndhɑŋən/ (v)
moror
  1. op een plaats langdurig verblijven zonder iets te doen te hebben

rondom /rˈɔndɔm/ (preposition)
circa
  1.

rondtrekken /'rɔntrɛkə(n)/ (v)
pālor
  1. zonder duidelijk doel van de ene plaats naar de andere gaan

ronduit /rˈɔndœyt/ (adv)
cōram

rondvertellen /'rɔntfərtɛlə(n)/ (v)
dicere
  1.

rondweg /ˈrɔntwɛx/ (adv)
cōram
  1.

rood /rod/ /rot/ (adj)
ruber, rufus
  1. de kleur rood hebbend

rood peperboompje /rˈoːt pˈeːpərbˌoːmpjə/ (n)
mezereon

roodborstje /rˈoːdbɔrstʲə/ (n)
crythacus
  1.

roodheid /rˈoːdhɛɪt/ (n)
fūcus
  1.

roofblei /rˈoːvblɛɪ/ (n)
aspis
  1. Aspius aspius, een exotische roof- en zoetwatervis die voorkomt in de wateren van de Benelux

roofdier /ˈrovdir/ (n)
praedator
  1. een dier dat zijn prooi bejaagt en doodt.

rook /roːk/ (n)
fumus
  1. damp, zichtbaar gas

roos /roːs/ (n)
rosa
  1. bloem

rooster /ˈrostər/ (n)
transenna
  2. toestel om te roosteren
cancelli
  4. een structuur met translatiesymmetrie, gewoonlijk in drie dimensies

roosteren /rostərən/ (v)
assō
  1. in de gloed van een vuur of andere warmtebron gaar laten worden

roskammen /rˈɔskɑmən/ (v)
agāsō
  1. een paard met borstel en kam reinigen

rotonde /rˈoːtɔndə/ (n)
tholus
  2. een rond gebouw

rots /rˈɔts/ (n)
saxum
  1. een grote ruwe steen

rotspunt /rˈɔtspɵnt/ (n)
cacūmen
  1.

rotten /rˈɔtən/ (v)
putrefaciō
  1. een proces van fermentatie ondergaan

rotting /rˈɔtɪŋ/ (n)
cariēs
  1. bacteriële groei

rotzak /rˈɔtzɑk/ (n)
defector

rouw /ra<sup>ʊ</sup>/ /rʌʊβ̞/ /rʌːβ̞/ (n)
luctus
  1. grote smart of droefenis na een verlies

rouwen /rʌʊβ̞ə(n)/ /rʌːβ̞ə(n)/ (v)
lūgeō
  1. de emotionele nasleep van het overlijden van een geliefd persoon

rover /rˈoːvər/ (n)
latroncula
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

royaal /roˈjal/ (adj)
generōsus
  1. vrijgevig en gul

royeren /roˈjerə(n)/ (v)
missiō

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
roseus
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn /rˌoːzəmaːrˈɛɪn/ (n)
Rosmarinus officinalis
  1. Rosmarinus officinalis, een houtachtig keukenkruid

rozenbed /rˈoːzənbˌɛt/ (n)
rosētum
  1. een bloemperk bestaand uit rozen

rozenbottel /rˌoːzənbɔtˈɛl/ (n)
fructus cynosbati
  1. de vrucht van de roos

rozenkrans /rˈoːzəŋkrˌɑns/ (n)
rosarium
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozentuin /rˈoːzəntˌœyn/ (n)
rosārium
  1.

rozijn /roːzˈɛɪn/ (n)
passa
  1. een gedroogde druif

rubber /rˈɵbər/ (n)
gumma

rubidium /rˈybidˌiɵm/ (n)
rubidium
  1. Chemisch element

rug /rɵx/ (n)
dorsum, tergum
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

ruggengraat /rˌɵɣəŋrˈaːt/ (n)
columna vertebralis

ruggenmerg /rˈɵɣənmˌɛrx/ (n)
medulla spinalis

rugwervel /rˌɵɣʋərvˈɛl/ (n)
vertebra
  1.

rugzak /rˈɵxzɑk/ (n)
sacciperium dorsuale

ruigte /rˈœyxtə/ (n)
ramale
  1. een wild stuk natuur dat men weinig onderhoudt

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
adolēre
  1. een geur waarnemen

ruiker /rˈœykər/ (n)
fasciculus florum
  1. een boeket

ruim /rœy̯m/ (adj)
commodus
  1. van grote omvang of uitgestrektheid

ruim /rœy̯m/ (n)
caverna
  1. de laadruimte van een schip

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
spatium
  3. heelal

ruimteschip /rˈœymtɛsxˌɪp/ (n)
navis sideralis
  1. een vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimtestation /rˌœymtɛstaːʃˈɔn/ (n)
statiō spatiālis

ruimteveer /rˌœymtəvˈɪr/ (n)
navicula sideralis

ruin /rœʏn/ (n)
cabo
  1. een gecastreerde hengst

ruit /rˈœyt/ (n)
vitrum
  1. een glazen plaat in een venster
rhombus
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn
diamantis
  5. figuur uit een kaartspel

rul /rˈɵl/ (adj)
impolītus

rum /rˈɵm/ (n)
rhomium
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
bos
  1. een holhoornig en herkauwend zoogdier dat vaak gehouden wordt voor zijn melk en vlees of als trekdier

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
būbula
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
runa
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups /rˈɵps/ (n)
eruca
  1. larve van de vlinder en de mot

ruptuur /rɵptˈyr/ (n)
ruptura
  1. verscheuring

rus /'rʏs/ (n)
adaestuō
  plant

rust /rɵst/ (n)
imperturbatio
  1. tijdloze toestand van kalmte
requiēs
  2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning
  3. periode van weinig of geen activiteit
  5. moment van stilte in muziek
  1. steunpunt

rustbank /rˈɵstbɑŋk/ (n)
exedrium
  1.

rusten /rˈɵstən/ (v)
jaceō
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig /ˈrʏstəx/ (adj)
tranquillus
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium /rˈɵtənˌiɵm/ (n)
ruthenium
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium /rˈɵtərfˌɔrdiˌɵm/ (n)
rutherfordium
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw /rˈyʊ/ (adj)
asper
  1. oneffen, niet glad
durus
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
altercatio
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruziën /ryzˈiən/ (v)
altercatio
  1.

ruïne /ryˈinə/ (n)
ruīna
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
annihilare, annullare
  1. helemaal kapotmaken

röntgenium /rˈɔntɣənˌiɵm/ (n)
roentgenium
  1. scheikundig element met symbool Rg en atoomnummer 111

sabbat /ˈsɑbɑt/ (n)
Hērōdis diēs

sabbatdag /sˈɑbɑtˌɑx/ (n)
diēs Sabbatī
  1.

sacharose /sˌɑxaːrˈoːsə/ (n)
saccharosum
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament /sˌɑkraːmˈɛnt/ (n)
sacramentum
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie /sˌɑkrɪstˈi/ (n)
sacristia
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadducees /sɑdyˈses/ (adj)
Saddūcaeus
  1.

sadduceeër /sɑdyˈsejər/ (n)
Saddūcaeus
  1.

saffier /sɑfˈir/ (n)
sapphirus
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffraan /sɑfrˈaːn/ (n)
safranum
  1. een specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

sake /sˈaːkə/ (n)
gratia
  Japanse alcoholische drank

salade /saːlˈaːdə/ (n)
morētum

salamander /sˈaːlaːmˌɑndər/ (n)
salamandra
  1. een amfibie die op een hagedis lijkt

salami /ˈsalami/ (n)
salsamentum
  1. Italiaanse worst

salaris /saːlˈaːrɪs/ (n)
salārium
  1. regelmatige, meestal maandelijkse beloning voor werk verricht in een werkverband

salariëring /sˌaːlaːriˈɪːrɪŋ/ (n)
manūpretium
  1.

salon /saːlˈɔn/ (n)
exedrium

samarium /saːmˈaːriˌɵm/ (n)
samarium
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen /sˈaːmən/ (adv)
idipsum

samendrukken /'saməndrɵkən/ (v)
comprimō
  1. naar binnen kracht uitoefenen

samengaan /sˈaːmənɣˌaːn/ (v)
constō

samenhangen /ˈsamə(n)ˌhɑŋə(n)/ (v)
cohaerere
  1. in onderling verband met elkaar staan

samenklinken /sˈaːmənklˌɪŋkən/ (v)
concino
  1.

samenkomen /sˈaːmənkˌoːmən/ (v)
coeō
  1. bij elkaar verzamelen

samenleving /'samənlevɪŋ/ (n)
societās
  1. een bevolking die een sociaal geheel vormt

samenstellen /sˈaːmənstˌɛlən/ (v)
compingō
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling /sˈaːmənstˌɛlɪŋ/ (n)
compositio
  1. de onderdelen waaruit iets bestaat
compositum
  2. een woord dat gevormd is door twee of meer onafhankelijke woorden aan elkaar te koppelen

samentrekken /sˈaːməntrˌɛkən/ (v)
nanciscor
  1. in elkaar trekken

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ (n)
breviārium
  1. een beknopte beschrijving van een inhoud

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
samuraeus
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
crepida
  1. schoeisel

sanitair /sˌaːnitˈɛr/ (adj)
saniter
  1. met betrekking tot de gezondheid

sap /sˈɑp/ (n)
cremor
  1. plantenvocht

sappig /sˈɑpəx/ (adj)
sūcidus
  1. vol met sap

sarcasme /sˈɑrkɑsmə/ (n)
dicācitās
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
sarcophagus
  1. een stenen doodskist

sardien /sɑrdˈin/ (n)
sarda
  1. Sardina pilchardus, klein zilverkleurig haringachtig visje

sardine /sɑrdˈinə/ (n)
sardina

sarin /saˈrin/ (n)
sarinum
  1. organofosforverbinding, een van de gevaarlijkste zenuwgassen

sarren /'sɑrən/ (v)
oblātrārtrix
  1. iemand voortdurend lastig vallen

satire /sˈaːtirə/ (n)
satura

sauna /'saʊna/ (n)
laconicum
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
embamma
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
saxophonum
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scabreus /skˈɑbrøːs/ (adj)
scabrōsus
  1.niet zoals het hoort volgens de goede zeden

scalpel /skɑl'pɛl/ (n)
scalpellum
  1. een bijzonder scherp, na gebruik weg te gooien mesje dat o.a. gebruikt wordt bij medische operaties

scandium /skˈɑndiˌɵm/ (n)
scandium
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner /skˈɑnər/ (n)
sarotis

scepter /sˈɛptər/ (n)
sceptrum
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

scepticisme /sˌɛptisˈɪsmə/ (n)
scepticismus
  1.

sceptisch /ˈskɛptɪs/ (adj)
scepticus
  1. geneigd tot twijfel

schaaf /sxˈaːf/ (n)
plāna
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafwond /sxˈaːfʋɔnt/ (n)
annullare

schaak /sxˈaːk/ (n)
latrunculorum lusus
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
scaccarium
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat /sxˈaːkmɑt/ (adv)
latrunculusque matum

schaakspel /sxaːkspˈɛl/ (n)
latrunculorum lusus
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
latro
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal /sxˈaːl/ (n)
putāmen
  2. buitenkant van een ei of vrucht
ascendō
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaaldier /sxaːldir/ (n)
crustata
  1. een dier met een schaal als uitwendig skelet

schaambeen /sxaːmbˈeːn/ (n)
os pubis
  1.

schaamstreek /sxaːmstrˈeːk/ (n)
pubes
  1.het deel van het menselijk lichaam waar zich de liezen en geslachtsorganen bevinden

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
pudor
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap /sxap/ (n)
ovis
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaapherder /sxˈaːphɛrdər/ (n)
pastor

schaar /sxˈaːr/ (n)
forfex, axitra
  1. gereedschap waarbij een tweetal langs elkaar snijdende messen een rechte of strakke snede maakt

schaars /sxars/ (adj)
rārē
  1. weinig in aantal of hoeveelheid

schaarste /'sxarstə/ (n)
paucitās
  1. eerste betekenisomschrijving

schade /ˈsxadə/ (n)
noxa
  1. geheel van beschadigingen

schadeloosstellen /sxˌaːdəloːstˈɛlən/ (v)
tueor
  1. zorgen dat een geleden nadeel zoveel mogelijk hersteld of vergoed wordt

schaden /sxadə/ (v)
noceō
  1. iets of iemand schade toebrengen

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
umbra
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schakeling /sxˈaːkəlˌɪŋ/ (n)
circuitus

schallen /sxˈɑlən/ (v)
sanus
  1. weerklinken

schamperen /sxˈɑmpərən/ (v)
sanna
  1.

schandaal /sxɑndˈaːl/ (n)
res insignis infamiae
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande /sxˈɑndə/ (n)
infamia
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal /sxɑndpˈaːl/ (n)
patibulum
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd te worden door de omstaanders

schap /sxˈɑp/ (n)
loculamentum
  1. een plank om iets op te zetten

schapenvlees /sxˌaːpənvlˈeːs/ (n)
ovilla
  1. het vlees van een schaap

scharlakenrood /sxˌɑrlaːkɛnrˈoːt/ (adj)
coccinum

scharnier /sxɑrˈnir/ (n)
cardō
  1. een draaibaar verbindingsstuk tussen twee voorwerpen

scharren /ˈsxɑrə(n)/ (v)
rādō
  1. schrapen, kraben

schat /sxˈɑt/ (n)
thesaurus
  1. verzamelde rijkdom

schattebout /sxˈɑtəbˌʌʊt/ (n)
corculum

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
aestimō
  1. op prijs stellen
aestimare
  2. benaderen van een waarde

schattig /sxˈɑtəx/ (adj)
suāvis
  1. leuk, aardig, enig

schatting /'sxɑtɪŋ/ (n)
taxātiō
  1. een onnauwkeurige meting

schavot /sxa'vɔt/ (n)
patibulum
  1. een verhoging voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede /sxˈeːdə/ (n)
vagina
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
cranium

scheef /sxeːf/ (adj)
camur
  1. niet recht, schuin

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
tibia

scheepvaart /sxˈeːpvaːrt/ (n)
navigātio
  1. het verkeer op het water

scheerapparaat /sxˌɪːrɑpaːrˈaːt/ (n)
rasorium

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ (n)
rasorium
  1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren

scheet /sxet/ /sχet/ (n)
flātulentia
  1. gasontlading uit de darm

scheiding /sxˈɛɪdɪŋ/ (n)
dissociatio
  1. het uiteenhalen van iets in zijn onderdelen
  2. de lijn aan weerszijden waarvan haar naar de ene of de andere kant valt
diverto
  3. het verbreken van een huwelijk

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
disceptātor
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde /sxˈɛɪkɵndə/ (n)
chemia
  1. wetenschap

scheikundig /sxɛɪkˈɵndəx/ (adj)
chemicus
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige /sxɛɪkˈɵndəɣə/ (n)
chemicus

schel /sxˈɛl/ (adj)
strīdulus

schelden /sxɛldə(n)/ (v)
maledictio
  1. krenkende of beledigende woorden uitspreken op heftige of ruwe toon

scheldwoord /'sxɛltwoːrt/ (n)
peiorativus
  1. een term die bedoeld is om iets of iemand te beledigen

schelen /sxelə(n)/ (v)
intersum
  1. een verschil maken

schelf /sxˈɛlf/ (n)
sublica

schema /sxˈeːmaː/ (n)
contechnor

schemering /ˈsxeməˌrɪŋ/ (n)
crepusculum
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

schenden /sxɛndə(n)/ (v)
violō
  1. iets niet in acht nemen

schenken /'sxɛŋ.kə(n)/ (v)
dare
  1. geven

schenking /sxˈɛŋkɪŋ/ (n)
datus

schep /sxɛp/ (n)
pala
  1. werktuig

scheppen /sxˈɛpən/ (v)
creare
  1. het doen ontstaan uit niets

schepsel /sxˈɛpsəl/ (n)
creātūra
  1. creatuur; iets dat gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
abrādō
  1. met een schaar of mes de huid van haar ontdoen
  2. zich de baard kort afsnijden

scherf /sxɛrf/ /sχɛrf/ (n)
testa
  1. een onregelmatig gevormd stuk materie dat deel heeft uitgemaakt van een groter geheel

schermutseling /sxɛr'mɵʦəlɪŋ/ (n)
praecursiō

scherp /sxˈɛrp/ (adj)
acer, acutus
  1. goed snijdend

scherpen /sxˈɛrpən/ (v)
acuō

scherpte /sxˈɛrptə/ (n)
acerbitās

scherpzinnig /sxɛrpzˈɪnəx/ (adj)
versūtus

schertsvertoning /'sxɛrtsfərtonɪŋ/ (n)
mīmus
  1.

schets /sxɛts/ (n)
īnfōrmātiō

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
adumbro
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken
  2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven

scheur /sxør/ (n)
dīrumpō
  1. een kloof in een vlies of weefsel

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
lanio
  1. in twee of meer delen trekken

scheut /sxˈøːt/ (n)
germen
  1.

scheutig /sxˈøːtəx/ (adj)
generōsus

schicht /sxˈɪxt/ (n)
coruscare
  1.flits

schielijk /sxˈilək/ (adj)
apus

schier /sxˈir/ (adv)
paene

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
paeninsula
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schietlood /sxitlˈoːt/ (n)
perpendiculum
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schietspoel /sxitspˈul/ (n)
alveolus
  1. (industrie) een draaibare klos in een schuitje die bij het weven door het vak van de ketting geworpen wordt om het inslaggaren aan te brengen

schiften /sxˈɪftən/ (v)
sēiungō

schifting /sxˈɪftɪŋ/ (n)
sēlēctiō
  1. het selecteren van zaken en personen op basis van hun eigenschappen

schijf /sxɛi̯f/ (n)
discus
  1. een plat en rond voorwerp

schijn /sxɛi̯n/ (n)
speciēs
  1. bedriegelijk voorkomen

schijt /sxɛɪt/ (n)
merda
  1. vaste uitwerpselen

schijten /sxɛɪtə(n)/ /sxɛːtə(n)/ /sχɛɪtə(n)/ (v)
cacare
  1. poepen

schikking /sxˈɪkɪŋ/ (n)
comparatio
  2. beslechting door partijen van hun rechtsgeschil(len)

schild /sxɪlt/ (n)
clipeus

schilder /sxˈɪldər/ (n)
pictor
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt

schilderen /sxˈɪldərən/ (v)
pingō
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
pictura
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schilderkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
pictūra
  1. een beeldende kunst die zich bezighoudt met het met penseel en verf op een plat vlak aanbrengen van lijnen en kleuren

schildhouder /sxˈɪldhʌʊdər/ (n)
adminicolum
  1. een van beide figuren -menselijk of anderszins- die het wapen flankeren

schildknaap /sxɪldknˈaːp/ (n)
armiger

schildpad /sxˈɪldpɑt/ (n)
testudo
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schilfer /sxˈɪlfər/ (n)
floccus
  1. een vliesdun loskomend stukje materiaal

schilferig /sxˈɪlfərəx/ (adj)
squāmeus
  1.

schillen /sxˈɪlən/ (v)
glubere
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schimmels /ˈsxɪməls/ (n)
fungus
  1.

schip /sxɪp/ (n)
navis, carina
  1. een groot vaartuig voor de verplaatsing over water

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
naufragium
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schist /sxˈɪst/ (n)
schistus
  1. gesteente

schizofrenie /sxˌizɔfrənˈi/ (n)
schizophrenia
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schminken /sxmˈɪŋkən/ (v)
compensō

schoeisel /sxˈujsəl/ (n)
calceatus
  1. alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoen /sxun/ (n)
calceus
  1. schoeisel, bekleedsel om de voet warm te houden en te beschermen

schoenlapper /sxˈunlɑpər/ (n)
calceolarius
  1. iemand die als vak schoenen repareert

schoenmaker /sxˈunmaːkər/ (n)
calceolarius

schoenveter /sxˈunvətər/ (n)
corrigia
  1. een veter om een schoen of laars open of dicht te rijgen

schoenzool /'sxunzol/ (n)
solea
  1. zool van een schoen

schoffel /ˈsxɔfəl/ /ˈsχɔfəɫ/ (n)
dolabra
  1. een horizontaal liggend scherp geslepen mes van staal dat bevestigd is aan een houten steel

schoffie /sxɔfˈi/ (n)
furcifera
  1. schooiertje

schokeffect /sxˈoːkɛfˌɛkt/ (n)
impulsus
  1. heftige uitwerking

schol /sxˈɔl/ (n)
pecten
  1. Pleuronectus platessa, een zeer gewilde consumptievis

scholekster /sxˈoːlɛkstər/ (n)
Haematopodidae
  1. Haematopus ostralegus, zwart-witte waadvogel met luide roep

scholen /ˈsxolə(n)/ (v)
doceo
  1. aan een opleiding onderwerpen

scholier /sxoˈlir/ (n)
discipulus, scholaris, scholasticus, sectator, assectātor, tīrō
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel /sxˈɔməl/ (n)
oscillum
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schoof /sxˈoːf/ (n)
garba
  1. samengebonden bundel halmen
  2. wiskundige structuur

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
schola, ludus
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen
schola
  2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen

schoon /sxoːn/ (adj)
bellus
  1. mooi
mundus
  2. proper

schoonbroeder /sxˈoːnbrudər/ (n)
levir

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
levir
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoondochter /sxˈoːndɔxtər/ (n)
nurus
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
pulchritudo, forma
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonmaken /sxˈoːnmˌaːkən/ (v)
abluō
  1. reinigen

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
socrus
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
socer
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon /sxˈoːnzˌoːn/ (n)
gener
  1. de man van een dochter of zoon

schoonzus /ˈsxonzʉs/ (n)
frātria
  1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoonzuster /sxˈoːnzɵstər/ (n)
frātria
  1. de echtgenote van broer of zus, of de zus van de echtgenoot of echtgenote

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
camīnus
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorvoetend /sxorˈvutənt/ (adj)
invītus
  1. aarzelend

schoot /sxot/ /sχot/ (n)
gremium
  1. de bovenkant van de dijen van iemand die zit

schop /sxɔp/ (n)
calcatio
  1. een trap met de voet
pāla
  2. een graafwerktuig

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (n)
hastae
  1. kaartkleur

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (v)
calcare
  1. een trap geven

schorem /ˈsxorəm/ (n)
popellus

schorheid /sxˈɔrhɛɪt/ (n)
rāvis
  1.

schorpioen /sxˌɔrpiˈun/ (n)
scorpio, nepa
  1. geleedpotige, behorende tot de klasse der spinnen, die een gifangel bezit

schors /sxɔrs/ (n)
cortex
  1. buitenste laag van planten en bomen

schorsen /sxˈɔrsən/ (v)
intercludere
  1. voorlopig of tijdelijk verbieden een functie uit te voeren

schort /sxˈɔrt/ (n)
subligāculum
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schotel /sxˈoːtəl/ (n)
scutella
  3. kop en schotel

schouder /sxˈʌʊdər/ (n)
humerus
  1. gewricht dat een arm met de romp verbindt

schouderblad /sxˈʌʊdərblˌɑt/ (n)
armus
  1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt

schout /sxˈʌʊt/ (n)
ballivus
  1. het hoofd van het dorpsbestuur van een schoutambt vanaf de hoge middeleeuwen

schouwen /sxˈʌʊən/ (v)
age, agite (plural)

schraapzucht /sxrˈaːpzɵxt/ (n)
avāritia
  1. te zeer gericht op het verzamelen van een kapitaal

schragen /sxrˈaːɣən/ (v)
nītor

schrander /ˈsrɑndər/ /ˈsxrɑndər/ (adj)
versūtus
  1. van intelligentie getuigend

schrapen /sxrˈaːpən/ (v)
annullare

schraper /sxrˈaːpər/ (n)
grosa
  2. iets waarmee men kan schrapen

schrappen /'srɑpə(n)/ /'sxrɑpə(n)/ (v)
rādō
  1. met een scherp voorwerp zoals een mes de oppervlaktelaag verwijderen

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
clāmō
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schreien /sxrˈɛɪən/ (v)
fleō

schriel /sxrˈil/ (adj)
gracilis

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
scriptura
  3. de letter- en cijfertekens van een taal

schriftelijk /sxrˈɪftələk/ (adj)
scrīptus

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
auctrix
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
aedicula
  kistje

schrijnen /sxrˈɛɪnən/ (v)
callidus
  1. branderig aanvoelen

schrijnwerker /sxrˈɛɪnʋɛrkər/ (n)
abietarius

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
scribere, scribo
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
scriptor
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft
  1. een persoon die schrijft

schrik /sxrˈɪk/ (n)
terror
  1. het ervaren van een gevoel van angst, bijvoorbeeld als gevolg van een plotselinge verandering of gevaarlijke situatie

schroef /sxrˈuf/ (n)
torqueō
  3. een sprong met een draai om de lengteas

schroefpalm /sxrˈufpɑlm/ (n)
pandanus
  1.

schub /sxʏp/ (n)
squama
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
commoveō
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuilplek /sxˈœylplɛk/ (n)
latebra

schuim /sxʌʏm/ (n)
spūma
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen /sxˈœymən/ (v)
spūmō

schuin /sxˈœyn/ (adj)
oblīquus
  1. niet-loodrecht

schuinsmarcheerder /'sxœynsmɑrʃerdər/ (n)
inclinatitas
  1. boemelaar

schuit /sxœyt/ (n)
sagittarius
  2. een spoelhouder

schuiven /sxˈœyvən/ (v)
trūdō
  1. over de grond verplaatsen

schuld /sxʏlt/ (n)
culpa
  1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt

schuldbekentenis /sxˌɵldbəkˈɛntənˌɪs/ (n)
syngrapha
  1. schriftelijk bewijs van financiële schuld

schuldeiser /sxˈɵldɛɪzər/ (n)
creditor
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldenaar /sxˈɵldənˌaːr/ (n)
dēbitor
  1. iemand die iets (meestal geld) aan iemand anders verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adj)
culpabilis

schunnig /sxˈɵnəx/ (adj)
obscenus

schurk /sxɵrk/ (n)
scelesta
  1. een persoon die kwaad bedrijft

schut /sxɵt/ (n)
pluteus

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
horreum
  1. een opslagplaats bij het huis

scrotum /skrˈoːtɵm/ (n)
scrōtum
  1.

scrupule /skrypˈylə/ (n)
scrupulus
  1. gewetensbezwaar

scrupuleus /skrˈypylˌøːs/ (adj)
scrūpulōsus
  1. zorgvuldig, zeer gewetensvol

scène /sˈɛnə/ (n)
locus

seaborgium /sˈeːaːbˌɔrɣiˌɵm/ (n)
seaborgium
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde /səkˈɔndə/ (n)
secundum
  1. SI-grondeenheid van tijd
  5. een interval met een toonafstand

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ (n)
librariolus
  vrouw

secretaris /səkre'tarəs/ (n)
librariolus
  1. functie in organisatie

sectie /sˈɛksi/ (n)
sectiō
  1. een afgezonderd deel van iets
  2. een onderzoek waarbij een lichaam...

sedan /sˈeːdɑn/ (n)
caupōna
  1. type personenauto

segment /sɛɣmˈɛnt/ (n)
segmentum
  1. onderdeel

sein /sɛɪn/ (n)
signum
  1. een betekenisvolle beweging

seismograaf /sˌɛɪsmɔɣrˈaːf/ (n)
seismographus
  1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert

seismologie /sˌɛɪsmoːloːɣˈi/ (n)
seismologia
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
hora
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt
tempus
  2. een jaarlijks terugkerende periode

seks /sɛks/ (n)
coitus
  2. geslachtsgemeenschap

sekse /sˈɛksə/ (n)
sexus
  1. sekse

seksualiteit /sˌɛksyˌaːlitˈɛɪt/ (n)
sexualitas

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
sexualis
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

sekte /ˈsɛktə/ (n)
cultus
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderie /sˈɛldərˌi/ (n)
apium
  1. tuinkruid, vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een veel sterkere smaak

selderij /sˌɛldərˈɛɪ/ (n)
apium
  1. Apium graveolens var secalinum, een kruid vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een sterkere smaak

select /sˈeːlɛkt/ (adj)
ēlectus
  1. behorend tot een kleine groep met speciale rechten of eigenschappen

seleen /seːlˈeːn/ (n)
selenium
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium /sˈeːlənˌiɵm/ (n)
selenium

senaat /seːnˈaːt/ (n)
senatus

senator /seːnˈaːtɔr/ (n)
senator

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
September
  1. de negende maand van het jaar

septiem /sɛptˈim/ (n)
septimus
  1.

septime /sˈɛptimə/ (n)
septimus
  1.

septisch /sˈɛptis/ (adj)
infectiosus
  1. infectiewekkend, bederfwekkend

seraf /ˈserɑf/ (n)
seraphus
  1.

serafijn /seraˈfɛin/ (n)
seraphus
  1.

sereen /sɪːrˈeːn/ (adj)
serenus
  1.vredig en kalm

sereniteit /sˌɪːrənitˈɛɪt/ (n)
serenitas
  1. het helder en kalm zijn

serie /sˈɪːri/ (n)
seriēs
  1. een aantal elementen op volgorde

serieus /sˌɪːrijˈøːs/ (adj)
gravis
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
syringa

serpent /sɛrpˈɛnt/ (n)
serpens
  1. een slang

server /sˈɛrvər/ (n)
administer
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

serveren /sɛrvˈɪːrən/ (v)
prosum
  1. iets op tafel opdienen

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
mantele
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

set /sˈɛt/ (n)
status
  1. verzameling

sfinx /sfˈɪnks/ (n)
sphinx
  1.

shirt /ʃʏːrt/ (n)
tunicula
  1. een hemdachtig kledingstuk dat het bovelijf bedekt

shock /ʃɔk/ (n)
commotus
  1. een toestand die ontstaat door acute te geringe bloedtoevoer naar weefsels door ondervulling van het slagaderlijk systeem

sibille /sˈibɪlə/ (n)
Sibylla
  1. een vrouwelijke orakel uit de Grieks-Romeinse oudheid

sidderend /sˈɪdərənt/ (adj)
tremor
  1. trillend van angst

sidderrog /sˈɪdərrˌɔx/ (n)
torpedo
  1. naam voor soorten platvis die hun prooi kunnen verdoven met een elektrische stroomstoot

sieraad /ˈsirat/ (n)
decus
  1. een voorwerp, meestal van edele metalen en edelstenen, dat bedoeld is het menselijk lichaam te tooien

sieraden /ˈsiradə(n)/ (n)
decus
  1. naamwoord meervoud van sieraad

sieren /sˈirən/ (v)
adōrnō

sierstuk /sˈirstɵk/ (n)
ornamentum musicalis
  1.

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
sigarellum
  in papier gerolde tabak

significant /sɪχnifiˈkɑnt/ (adj)
significans
  1. belangrijk

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
sicilis
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet

silhouet /sˌiluˈɛt/ (n)
adumbrātiō

silicium /sˈilisˌiɵm/ (n)
silicium
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

simpel /sɪmpəł/ (adj)
simplex
  1. zonder veel complicaties

sinaasappel /sˈinaːzˌɑpəl/ (n)
malum aureum
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sinds /sˈɪnts/ (preposition)
a
  1. sedert, vanaf het moment dat

singulier /sˌɪŋylˈir/ (adj)
singularis

sint-jakobsschelp /sˈɪntjˈaːkɔbsxˌɛlp/ (n)
pecten
  1. Pecten jakobeus

sinus /sˈinɵs/ (n)
sinus

sirene /sirˈeːnə/ (n)
Siren
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
status
  1. hoe de zaken er voorliggen

sivan /siˈvɑn/ (n)
siban
  1.

siwan /siˈwɑn/ (n)
siban
  1.

sjaal /ʃˈaːl/ (n)
velum
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjabbat /ʃaˈbɑt/ (n)
Hērōdis diēs
  1.

sjabbes /ˈʃɑbəs/ (n)
Hērōdis diēs
  1.

sjiisme /ʃˈismə/ (n)
secta Siitica

sjoel /ʃul/ (n)
synagoga

sjouwen /ʃˈʌʊən/ (v)
tulere
  1. lopen met een zware lading

skateboard /skˈaːtəbˌoːɑrt/ (n)
tabula subrotata

skelet /skəˈlɛt/ (n)
ossium compages
  1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft

sketch /skˈɛtx/ (n)
adumbro
  1. een kort, humoristisch optreden, vaak als onderdeel van een revue of show

skinny /skˈɪni/ (adj)
nītor
  1. heel erg mager

skiën /skˈiən/ (v)
nartare
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

sla /sla/ (n)
lactūca
  1. groente
brassica
  2. salade

slaaf /slaːf/ (n)
servus
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaan /slan/ (v)
battuo
  1. een klap uitdelen; met de arm of een vastgehouden voorwerp een snelle, rakende beweging maken

slaap /slap/ (n)
somnus, sopor
  1. periode van inactiviteit
tempus, sopor
  3. zijvlak van het hoofd

slaapbeen /slaːpbˈeːn/ (n)
os temporale
  1. één van de beenderen van de schedel

slaapkamer /slˈaːpkaːmər/ (n)
cubiculum
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slachting /slˈɑxtɪŋ/ (n)
trucidō
  2.

slachtoffer /slˈɑxtɔfər/ (n)
victima
  1. een dier dat gedood wordt als offer voor een godheid
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis
  3. in het bijzonder iemand die om het leven komt ten gevolge van een gebeurtenis

slag /slɑx/ (n)
dīmicātiō
  1. militair treffen

slagader /slˈaːɣaːdər/ (n)
arteria
  1. een ader die van het hart af stroomt

slagen /ˈslaːɣə(n)/ /ˈslaːχə(n)/ (v)
subeo
  1. iets bereiken
praetereo
  2. het examen succesvol beëindigen

slager /ˈsla.ɣər/ (n)
lanius
  1. een verkoper van vlees

slaghout /'slɑxhɑut/ (n)
caduceus
  1.

slagorde /slˈaːɣɔrdə/ (n)
īnstrūctūra
  1.linie

slak /slˈɑk/ (n)
cochlea
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)
  1. een buikpotig weekdier (wijngaardslak)

slaken /slˈaːkən/ (v)
exigō

slampamper /slˈɑmpɑmpər/ (n)
nēquam
  1. nietsnut

slang /slɑŋ/ (n)
serpens
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slank /slɑŋk/ (adj)
gracilis

slankheid /slˈɑŋkhɛɪt/ (n)
gracilitās
  1.

slapeloosheid /slˈaːpəlˌoːshɛɪt/ (n)
insomnietās

slapen /slapə(n)/ (v)
dormire
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaper /slˈaːpər/ (n)
dormītor

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
somniculōsus
  1. behoefte tot slaap vertonend

slaperigheid /ˈsla.pə.rəx.ˌɦɛːt/ /ˈsla.pə.rəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈsla.pə.rɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
veternus
  2. de neiging te gaan slapen

slapheid /slˈɑphɛɪt/ (n)
levis
  1.

slaplant /slɑplˈɑnt/ (n)
lactūca
  1. sla als plant

slavernij /slˌaːvərnˈɛɪ/ (n)
servitium
  1.

slavin /slˈaːvɪn/ (n)
ancilla

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
malus
  1. niet goed

slechtaard /slˈɛxtaːrt/ (n)
defector
  1. een persoon met een slecht, boosaardig karakter

slechter /slˈɛxtər/ (adj)
pēior

slechtgehumeurd /slɛxtxəhy'mørt/ (adj)
Crux
  1. chagrijnig

slechtheid /slˈɛxtɛɪt/ (n)
malitas
  1. de hoedanigheid van het slecht zijn

slechts /slˈɛxts/ (adv)
solum
  1. alleen maar, vervoeging van slecht

slechtvalk /slˈɛxtvɑlk/ (n)
Falco peregrinus
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee /slˈeː/ (n)
trahea
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

slempen /slˈɛmpən/ (v)
epulari
  1. onmatig eten of drinken

slepen /slˈeːpən/ (v)
trahō
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

slet /slɛt/ (n)
moecha

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
clavis
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen

sleutelbeen /'sløtəlben/ (n)
clavicula
  1. het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
claustellum
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

slibberig /slˈɪbərəx/ (adj)
lutulentus
  1. nat, glad, koud en smerig door slib en modder

slijk /slɛːk/ /slɛːɪk/ (n)
lutum
  1. mengsel van aarde, vuil en water

slijkerig /slˈɛɪkərəx/ (adj)
lutulentus
  1.

slijm /slɛɪm/ (n)
mucus
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmbeurs /slɛɪmbˈøːrs/ (n)
bursa synovialis
  1. een met vocht gevuld 'kussentje' tussen een pees en de onderliggende botstructuur bij een gewricht, dicht bij de aanhechting van de pees op het bot

slijmvlies /slɛɪmvlˈis/ (n)
mucosa

slijpsteen /slɛɪpstˈeːn/ (n)
cōs

slijten /slˈɛɪtən/ (v)
obsolesco

slim /slɪm/ (adj)
callidus
  1. intelligent, snel van begrip

slimmigheid /slˈɪməxhˌɛɪt/ (n)
astus
  1.

slingerend /slˈɪŋərənt/ (adj)
tortilis
  1.

slippen /slɪpə(n)/ (v)
lābor
  1. door gladheid over de weg schuiven

sloef /slˈuf/ (n)
soccus
  1.

sloep /slˈup/ (n)
alapa
  2. een scheepstype dat vele jaren als onafhankelijk zeevaartuig in gebruik is geweest.

slof /slɔf/ (n)
soccus
  1n een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden

slok /slˈɔk/ (n)
dēlībō
  1. een mondvol vloeistof die ingeslikt wordt

slokdarm /slˈɔɡdɑrm/ (n)
fistula cibālis

sloop /slop/ (n)
disturbātiō
  2. de daad van het slopen, afbreken

sloot /sloːt/ (n)
fossa
  1. smal watergang om of tussen weilanden

slopen /'slopə(n)/ (v)
disturbō
  1. een structuur ontmantelen, afbreken

slot /slɔt/ (n)
claustra
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten

slotgracht /slˈɔtɣrɑxt/ (n)
fossa
  1.

sluier /slˈœyər/ (n)
vēlāmen

sluieren /slˈœyərən/ (v)
advēlō
  1.

sluipend /slˈœypənt/ (adj)
insidiosus
  1.

sluis /slˈœys/ (n)
cataracta

sluiten /slˈœytən/ (v)
claudere
  1. toedoen, dichtmaken

sluw /slyw/ (adj)
vafer
  1. op een doortrapte wijze slim

smaak /smˈaːk/ (n)
sapor
  1. zintuig waarmee men mee proeft
  3. bepaalde subjectieve voorkeur

smachten /smˈɑxtən/ (v)
dēsīderō
  1. ~ naar een bijzonder sterk verlangen hebben naar iets dat men ontbeert

smadelijk /'smadələk/ (adv)
iniuriosus
  1. oneervol

smakeloos /smˈaːkəlˌoːs/ (adj)
insulsus

smal /smˈɑl/ (adj)
angustus
  1. met een geringe breedte

smaragd /smˈaːrɑxt/ (n)
smaragdus

smart /smɑrt/ (n)
aegritudo

smash /smˈɑʃ/ (n)
percīdō
  1. harde slag

smeekschrift /smˈeːksxrɪft/ (n)
libellus
  1. petitie

smeersel /smˈɪːrsəl/ (n)
unguentum

smeken /smekə(n)/ (v)
rogare
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelten /smˈɛltən/ (v)
liquefaciō
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltend /smˈɛltənt/ (adj)
tābidus
  1. van een vaste stof dat deze overgaat naar een vloeistof

smerig /smˈɪːrəx/ (adj)
paedidus
  1. Bijzonder vuil
foedus
  2. vies van smaak

smeulen /ˈsmø.lə(n)/ (v)
concipere
  1. zacht en langzaam branden zonder vlammen
  2. verborgen aanwezig zijn

smid /smˈɪt/ (n)
ferrarius
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smijten /smɛitə(n)/ (v)
iacere, iaculari, obicere
  1. hard gooien of werpen

smikkelen /smˈɪkələn/ (v)
epulari
  1. met smaak en genoegen eten

smoordronken /smˈɔːrdrɔŋkən/ (adj)
madidus
  1.

smoren /smˈoːrən/ (v)
suffocare
  1. iemand of iets het ademen beletten

smullen /smˈɵlən/ (v)
epulari
  1. genietend eten

snaak /snˈaːk/ (n)
ioculātor
  1. grappenmaker

snaaks /snˈaːks/ (adj)
lascīvus

snaar /snar/ (n)
chorda
  1. een lang zeer dun rond en flexibel voorwerp

snaarinstrument /snˌaːrɪnstrymˈɛnt/ (n)
fides
  1. muziekinstrument met snaren

snauwerig /snˈʌʊərəx/ (adj)
impolītus
  1.

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
rostrum
  1. een bek van een vogel

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
nix
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
viburnum
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht

sneeuwen /snˈeʊən/ (v)
ningere
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
nigor
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
ningor

sneeuwuil /snˈeʊœyl/ (n)
Bubo scandiacus
  1. een witte toendra-uil

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
nivis pluma
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
celer, velox

snelheid /snˈɛlhɛɪt/ (n)
velocitas
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snelweg /'snɛlʋɛx/ (n)
strada
  1. een grote brede weg speciaal voor motorvoertuigen

snerpen /snˈɛrpən/ (v)
īcō
  1.snijdend, scherp geluid maken

snijbiet /snɛɪbˈit/ (n)
beta

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
caedō
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snobisme /snoːbˈɪsmə/ (n)
superbia
  1. verwaandheid

snoeien /ˈsnujə(n)/ (v)
pampinō
  1. planten terugbrengen op gewenste lengte

snoek /snˈuk/ (n)
lucius
  1. een roofvis die in zoete wateren voorkomt

snoekbaars /snˈukbaːrs/ (n)
lucioperca
  1. Sander lucioperca, een zoetwaterro

snoep /snup/ (n)
bellāria
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snoeverij /snˌuvərˈɛɪ/ (n)
iactantia
  1. je beter, groter of sterker voordoen dan je eigenlijk bent

snol /snˈɔl/ (n)
scortor

snor /snˈɔr/ (n)
mustāceus
  1. beharing

snotneus /'snɔtnøs/ (n)
frustum puerī
  1. jonge onverlaat, iemamd die nog niet meetelt

snuit /snˈœyt/ (n)
rostrum
  1.

snuiter /snˈœytər/ (n)
collēga

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
stertere
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

sober /sˈoːbər/ (adj)
modicus
  1.

sociabel /so'ʃabəl/ (adj)
loquax
  1.

socialisme /sˌoːʃaːlˈɪsmə/ (n)
socialismus

sociologie /sˌoːʃoːloːɣˈi/ (n)
sociologia
  1. wetenschap

sociëteit /so.si.e.'tɛit/ (abbreviation)
sodālitās
  1. een gezelligheidsvereniging

soennisme /sunˈɪsmə/ (n)
secta Sunnitica

soep /sup/ (n)
intrita
  1. vloeibaar gerecht

soepel /'supəł/ (adj)
flexibilis
  1. Yodio buigend en zich aanpassend
  2. weinig problemen ondervindend

soevereiniteit /sˌuvɪːrˌɛɪnitˈɛɪt/ (n)
summus imperii

software /(en)sˈɒftweə(nl)/ (n)
programma
  1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer

sok /sˈɔk/ (n)
impilium
  1. kous die tot net boven de enkel komt

solarium /soːlˈaːriˌɵm/ (n)
canon
  1. vergoeding aan de opstalgever voor opstalrecht

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
miles
  1. militair van lage rang

solderen /sɔldˈɪːrən/ (v)
plumbō
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof (het soldeer) aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

soldij /sɔldˈɛɪ/ (n)
manūpretium

solitair /sˌoːlitˈɛr/ (adj)
solitarius

som /sɔm/ (n)
summa
  1. resultaat van een optelling

somber /ˈsɔmbər/ (adj)
tristis
  1. in neergeslagen stemming

sommatie /sɔmˈaːtsi/ (n)
impero
  1. aanmaning

sommeren /sɔmˈɪːrən/ (v)
dicere
  1. met authoriteit een bevel geven

sommige /sˈɔməɣə/ (indefinitePronoun)
alii
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

sonde /sˈɔndə/ (n)
mēlōtris
  1. een peilstift om de ruimte binnen een lichaam te verkennen, of om er gegevens op te nemen
  3. een onbemand ruimtevaartuig

soort /ˈsɔːrt/ (n)
species
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortelijk /sˈɔːrtələk/ (adj)
specialis

soporatief /ˌsɔporaˈtif/ (adj)
somnifer
  1. soporeus, m.b.t. diepe slaap, bewusteloosheid

sorry /sˈɔɾri/ (interjection)
excusa
  1. een informele verontschuldiging of excuses

sorteren /sɔrtˈɪːrən/ (v)
discribō
  1. orde in een verzameling aanbrengen door soort bij soort te leggen

sortiment /sˌɔrtimˈɛnt/ (n)
sēlēctiō
  1. de verzameling van producten of diensten die een leverancier aanbiedt voor de verkoop

souperen /superə(n)/ (v)
cenō
  1.

souvenir /suvəˈnir/ (n)
mnēmosȳnum
  1. een klein geschenk tot aandenken

spaak /spˈaːk/ (n)
radius
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ (n)
radius
  bot in de onderarm

spaander /ˈspandər/ (n)
assula
  1. langwerpig stukje hout dat bij het hakken afvalt.

spaarzaam /'spar.zam/ (adj)
frūgālis
  1. zorg dragend niet te verspillen

spalk /spˈɑlk/ (n)
serperastrum
  1. plankje e.d. om arm of been rust te geven

spanning /'spɑniŋ/ (n)
intentio
  1. mechanische spanning
  2. emotionele spanning

spar /spˈɑr/ (n)
picea
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
servo
  1. geld niet uitgeven
  3. ontzien
carpo
  2. verzamelen

sparing /spˈaːrɪŋ/ (n)
apertūra
  1. kleine opengelaten ruimte

spawater /spˈaːʋaːtər/ (n)
aquae
  1.

specerij /spˌeːsərˈɛɪ/ (n)
arōma
  1. een gedroogd plantendeel, anders dan een groen blad of stengel, dat als geur-, kleur- of smaakstof aan voedsel wordt toegevoegd

specht /spˈɛxt/ (n)
picus
  1. Picidae, een middelgrote robuuste vogel

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
eximius
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specifiek /spˌeːsifˈik/ (adj)
specialis
  1. kenmerkend

specifiek /spˌeːsifˈik/ (adv)
specialis
  1. in het bijzonder

specimen /spˈeːsimən/ (n)
specialis
  1. exemplaar van een groep

speech /spˈeːx/ (n)
eloquium

speeksel /spˈeːksəl/ (n)
saliva
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
crepundia
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart /spˈeːlkaːrt/ (n)
charta a ludo

speenkruid /spˈeːŋkrœyt/ (n)
Ficaria verna

speer /spɪːr/ (n)
hasta
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spek /spˈɛk/ (n)
lardum
  1. onderhuidse vetlaag bij varkens

spektakel /spɛkˈtaːkəl/ (n)
spectāculum
  1. opzienbarend schouwspel

spel /spˈɛl/ (n)
ludus
  1. een bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

spelcomputer /'spɛl.kɔm.pju.tər/ (n)
consola ludis electronicis
  1. een computersysteem dat specifiek gemaakt is om spellen op te spelen

speld /spˈɛlt/ (n)
acus

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
cano
  2. muziek maken

speler /spˈeːlər/ (n)
lusor
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spellen /ˈspɛlə(n)/ (v)
conscribo
  1. letters in de juiste volgorde plaatsen

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
orthographia
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelt /spˈɛlt/ (n)
ador
  1. een grove tarwesoort

sperma /'spɛrma/ (n)
sperma

sperwer /spˈɛrʋər/ (n)
Accipiter nisus
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

spichtig /ˈspɪxtəx/ (adj)
subtīlis
  1.te mager

spie /spˈi/ (n)
cuneus
  1. spie

spieden /spˈidən/ (v)
vigilō
  1.

spiegel /spˈiɣəl/ (n)
speculum
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spiegelei /spˈiɣəlˌɛɪ/ (n)
ovum elixum
  1. gebakken ei met hele dooier

spiegelen /spˈiɣələn/ (v)
video

spier /spir/ (n)
musculus
  1. een orgaan

spiering /spˈirɪŋ/ (n)
eperlanus
  1. Osmerus eperlanus, een klein zilverwit visje dat voorkomt in zowel zoet- als zoutwater

spijker /spˈɛɪkər/ (n)
clavus
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spijl /spˈɛɪl/ (n)
tālea

spijten /spɛj.tǝ:/ (v)
paeniteo
  1. ergens berouw van hebben

spijtig /spˈɛɪtəx/ (adj)
paenitendus
  1. wat betreurenswaardig is

spil /spˈɪl/ (n)
axis
  2. de as waar iets rond draait

spin /spˈɪn/ (n)
aranea, araneus
  1. dier

spinazie /spˌinaːzˈi/ (n)
spinacia
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spinde /spɪndɘ/ (n)
apotamia
  1. een voorraadkast, een provisiekast

spindel /spɪndˈɛl/ (n)
fūsus
  1. een klos waarop de katoen- of vlasdraad wordt gewonden
  2.

spinnen /spˈɪnən/ (v)
neō
  1. een lange draad vervaardigen door enkele vezels in elkaar te vervlechten

spinnenkobbe /spˈɪnəŋkˌɔbə/ (n)
aranea
  1. dier

spinnenkop /spˈɪnəŋkˌɔp/ (n)
aranea
  1. dier

spinnenweb /spˈɪnɛnʋˌɛp/ (n)
arānea
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion /spiˈɔn/ (n)
speculator

spionage /spˌiɔnˈaːʒə/ (n)
speculatio
  1. de handeling van het spioneren

spioneren /spˌioːnˈɪːrən/ (v)
speculor
  1. voor concurrentie of vijand geheime informatie trachten te verwerven

spiraal /spirˈaːl/ (n)
helica
  1. een kromme lijn

spits /spˈɪts/ (adj)
versūtus
  scherpzinnig

spits /spˈɪts/ (n)
cacūmen
acumen
  drukte in het verkeer

spitsboef /spɪtzbˈuf/ (n)
furcifera
  2.deugniet

spitsmuis /spˈɪtsmœys/ (n)
sōrex
  1. Soricidae, klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten

spitsroede /spˈɪtsrudə/ (n)
tālea
  1.

splijten /splˈɛɪtən/ (v)
fissura
  1. langs een nerf in tweeën breken

splinter /'splɪntər/ (n)
assula
  1. klein puntig scherfje

splinteren /splˈɪntərən/ (v)
fissura

splitsen /splɪtsə(n)/ (v)
dividō
  1. in twee of meer delen uiteen gaan
  2. in twee of meer delen opdelen

spoed /spˈut/ (n)
exigentia
  1.

spoeden /spˈudən/ (v)
festīnō
  1. met grote snelheid gaan

spoedig /spˈudəx/ (adv)
brevī
  1. binnen een kort tijdsbestek

spoelen /spˈulən/ (v)
eluo

spons /spˈɔns/ (n)
spongia

spontaan /spɔntˈaːn/ (adj)
spontāneus

spook /spok/ (n)
larva
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spoor /spˈoːr/ (n)
vestīgium
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt
calcar
  7. metalen punt of getand wieltje aan de hiel van de rijlaars

spoorweg /spˈɔːrʋɛx/ (n)
ferrivia

spot /spˈɔt/ (n)
dērīsiō
  1. het spotten

spotten /spˈɔtən/ (v)
cavillor
  1. zich met belachelijk makende of oneerbiedige scherts uiten

spotternij /spˌɔtərnˈɛɪ/ (n)
dērīsiō
  1.

spraak /sprak/ (n)
lingua
  1. het vermogen om te spreken

spraakkunst /sprˈaːkɵnst/ (n)
grammatica
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal

spraakleer /spraːklˈɪr/ (n)
grammatica

spraakzaam /ˈspraksam/ (adj)
garrulus
  snel geneigd tot spreken

sprank /sprˈɑŋk/ (n)
scintilla
  1.een klein beginnetje

sprankelend /sprˈɑŋkələnt/ (adj)
coruscans
  1. fris en levendig

spreekbeurt /sprˈeːkbøːrt/ (n)
contio
  1. een voordracht voor een publiek over een bepaald onderwerp

spreekkoor /'sprekor/ (n)
chorus
  1. groep mensen de leuzen schreeuwt

spreekwoord /sprˈeːkʋɔːrt/ (n)
adagium

spreekwoordelijk /sprekˈwordələk/ (adj)
prōverbiālis
  1.volgens het spreekwoord

spreeuw /sprˈeʊ/ (n)
sturnus
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

sprei /sprɛi/ (n)
cadurcum
  1. een soms kunstig versierd kleed waarmee een opgemaakt bed afgedekt wordt

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
loqui, dicere
  1. zich met behulp van de stem uiten

spriet /sprˈit/ (n)
aerius
  3. sprietantenne

sprietig /sprˈitəx/ (adj)
nītor
  1. met veel dunne uitsteeksels

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
salire
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

sprinkhaan /sprɪŋkhˈaːn/ (n)
locusta
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sproet /sprˈut/ (n)
lenticula
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sproetig /sprˈutəx/ (adj)
sparsus
  1.

sprong /sprˈɔŋ/ (n)
saliō

sprookje /sprˈoːkjə/ (n)
fabula
  1. verzonnen vertelling

sprot /sprˈɔt/ (n)
maena

spruit /sprˈœyt/ (n)
germen
  1. een uitloper aan een plant

spugen /'spy.ɣə(n)/ (v)
conspuō
  1. speeksel uit de mond doen uitschieten

spuiten /spˈœytən/ (v)
canālis
  2. ergatief: snel stromen

spul /spʏl/ (n)
causa

spuwen /'spyʋə(n)/ (v)
conspuō

staak /stˈaːk/ (n)
pālus

staal /stˈaːl/ (n)
chalybs, aciarium
  1. een legering van ijzer en koolstof

staan /staːn/ (v)
stare
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart /start/ (n)
cauda
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto

staartbeen /staːrtbˈeːn/ (n)
os coccygis

staartster /stˈaːrtstər/ (n)
cometes

staat /stˈaːt/ (n)
res publica
  1. een land

staatsburger /stˈaːtzbɵrɣər/ (n)
cīvis
  1.

staatsgreep /staːtsxrˈeːp/ (n)
eversio reipublicae
  1. illegale afzetting van een regering

stabiel /sta'bil/ (adj)
firmus
  1. standvastig, duurzaam

stabiliteit /stˌaːbilitˈɛɪt/ (n)
firmitas

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
urbs, oppidum
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
curia
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion /stˌaːdiˈɔn/ (n)
arēna

stadspoort /stˈɑtspˌɔːrt/ (n)
porta oppidi
  1.

stadswijk /stˈɑtsʋˌɛɪk/ (n)
ager

staf /stɑf/ (n)
baculum
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

staffel /stˈɑfəl/ (n)
ascendō
  1. rente berekend over een bedrag op een rekening-courant over de periode tussen twee wijzigingen

stafrijm /stˈɑfrɛɪm/ (n)
alliteratio
  1. gelijkheid van de beginmedeklinkers van twee of meer beklemtoonde lettergrepen of woorden binnen een uitdrukking, prozazin of vers

staking /'stakɪŋ/ (n)
operistitium
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
bubile
  4. verkoopruimte

staljongen /stˈɑljɔŋən/ (n)
agāsō
  1.

stallen /stˈɑlən/ (v)
viridarium
  in een stal zetten

stam /stɑm/ (n)
truncus
  2.
tribus, natio
  4.

stamgast /stˈɑmɣɑst/ (n)
habitualis

stampen /stˈɑmpən/ (v)
lībra
  2. iets fijn maken door er een zwaar voorwerp op te laten belanden

stamper /stˈɑmpər/ (n)
pistillum
  2. vijzelstamper

stampij /stɑmpˈɛɪ/ (n)
dissensiō
  1. trammelant

stand /'stɑnt/ (n)
gradus
schola
  2. sociale positie in de maatschappij

standbeeld /stˈɑndbeːlt/ (n)
statua
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

standhouden /stˈɑndhʌʊdən/ (v)
persevērō
  1. alle aanvallen weerstaan

stang /stɑŋ/ (n)
tālea
  1. meestal metalen voorwerp in de vorm van een lange stijve cilinder

stank /stɑŋk/ (n)
foetor
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
gradus
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel /ˈstapəl/ (n)
cumulus
  1. een gestructureerde hoop spullen

stapelwolk /stˈaːpɛlʋˌɔlk/ (n)
cumulus
  1. cumulus

staren /starən/ (v)
conspicio

starheid /stˈɑrhɛɪt/ (n)
austēritās
  1.

start /stɑrt/ (n)
exordium
  1. een begin ergens van

starten /stɑrtə(n)/ (v)
incipiō
  1. iets op gang brengen

statief /staːtˈif/ (n)
vāra
  1. stabiel onderstel voor camera

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
statio ferriviaria
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

stationair /stˌaːʃoːnˈɛr/ (adj)
statīvus
  1.

status /ˈstatʏs/ (n)
status
  1. toestand

statuur /staːtˈyr/ (n)
statūra
  2.aanzien

statuut /stˈaːtyt/ (n)
scītum

stedelijk /stˈeːdələk/ (adj)
urbānus

stedeling /stˈeːdəlˌɪŋ/ (n)
oppidanus

steeds /stˈeːts/ (adv)
semper
  1. voortdurend

steeg /stˈeːx/ (n)
angiportus
  1. zeer smal straatje

steek /steːk/ (n)
sūtūra
  3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald

steekhoudend /stekˈhɑudənt// (adj)
modicus
  1.

steekmug /stˈeːkmɵx/ (n)
culex
  1. bijtende mug

steelpan /stˈeːlpɑn/ (n)
cacubus

steen /sten/ /steːn/ (n)
lapis, petra
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenachtig /stˈeːnɑxtəx/ (adj)
lapideus

steenarend /stˈeːnaːrənt/ (n)
Aquila chrysaetos
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok /stˈeːnbɔk/ (n)
capricornus
  1. Capra ibex, in gebergte levende geitensoort met lange hoorns

steeneik /ste.nɛi̯k/ /ste.nɛːk/ /sten.ʔɛi̯k/ (n)
ilex
  1. Quercus ilex; een boom uit de napjesdragersfamilie

steengroeve /stˈeːŋruvə/ (n)
lapicīdīnae
  1.

steenkool /steːŋkˈoːl/ (n)
carbō
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Aetas Lapidea

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
Athene noctua
  1. kleine uil

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
praeceps
  1.

stekeblind /stˈeːkɛblˌɪnt/ (adj)
talpa caecior
  1.

stekel /ˈste.kəl/ (n)
acantha
  1. een langwerpig, scherp stukje van bijvoorbeeld een plant of dier

stekelig /stekələx/ (adj)
acanthoides
  1. met stekels bezet

stekelvarken /stˈeːkɛlvˌɑrkən/ (n)
hystrix
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken /'stekə(n)/ (v)
confodio
  1. doorboren, prikken

stel /stɛl/ /stɛɫ/ (n)
status
  1. een tweetal of een klein aantal bij elkaar behorende onderdelen of mensen

stelen /'stelən/ (v)
clepere
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stellair /stɛlˈɛr/ (adj)
stēllāris

stellen /ˈstɛ.lə(n)/ (v)
erigo
  1. doen staan
elementum
  2. beweren, verklaren

stelling /stˈɛlɪŋ/ (n)
theōrēma
  1. een bewering die men als waarheid aangenomen wil zien worden

stem /'stɛm/ (n)
vox, sonus
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd
vox
  2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt

stemband /stˈɛmbɑnt/ (n)
ligamentum vocale
  1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd

stembiljet /ˈstɛmbɪljɛt/ (n)
suffrāgium
  1. formulier om te stemmen

stemgeluid /'stɛmxəlœyt/ (n)
genus verbi
  1. hoorbare luchttrillingen die gemaakt worden in het menselijke strottenhoofd

stemmen /stεmə(n)/ (v)
suffrāgō
  1. deelnemen aan een verkiezing
canor
  2. een instrument op de juiste toonhoogte brengen

stemmig /stˈɛməx/ (adj)
modicus

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
imprimō
  1. voorwerp met een ingesneden oppervlak waarmee afdrukken gemaakt kunnen worden met inkt of in lak
  2. een afdruk van [1]

stempelen /stˈɛmpələn/ (v)
imprimō

stengel /stˈɛŋəl/ (n)
caulis
  1. langgerekt en stevig orgaan van een vaatplant dat water en voedingstoffen vervoert

stenig /stˈeːnəx/ (adj)
lapideus

stenigen /stˈeːnəɣən/ (v)
lapidō
  1. met steenworpen doden

ster /stɛr/ (n)
stella, astrum, sidus
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
astrum, stella
  2. een beroemdheid

sterfelijk /stˈɛrfələk/ (adj)
mortālis

steriliseren /stˌɪːrilizˈɪːrən/ (v)
sterilizare
  1. iets vrij maken van micro-organismen
  2. onvruchtbaar maken

sterk /stɛrk/ (adj)
anomalus
  1. krachtig
  2. geconcentreerd

sterk /stɛrk/ (adv)
firmiter
  1. in sterke mate

sterken /stˈɛrkən/ (v)
corrōborō

sterkte /'stɛrktə/ (n)
fortitudo
  1. de mate waarin iets sterk is
quantitas
  2. grootte

stern /stˈɛrn/ (n)
larus
  1. een slanke meeuwachtige vogel uit de familie Sternidae

sterrenkunde /stˈɛɾrəŋkˌɵndə/ (n)
astronomia
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenkundige /stɛrən'kʏndəɣə/ (n)
astrologus

sterrenstelsel /stˌɛɾrənstˈɛlsəl/ (n)
galaxias

sterrenwichelaar /stˌɛɾrɛnʋɪxˈɛlaːr/ (n)
astrologus

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
mori
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stervend /stˈɛrvənt/ (v)
moribundus
  1. stervend

stethoscoop /steto'skop/ (n)
stethoscopium
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steun /støn/ (n)
firmāmentum
  1. iets om op te steunen
  2. morele of materiële hulp

steunen /'stønə(n)/ (v)
supersum
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen

steur /stˈøːr/ (n)
ocupenser, acipenser
  1. Acipenser sturio

stevenen /stˈeːvənən/ (v)
distingo

steward /stˈeːʋɑrt/ (n)
baiulus

stichten /stˈɪxtən/ (v)
fundō
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichter /stˈɪxtər/ (n)
conditor
  1. degene die iets grondvest

stichting /stˈɪxtɪŋ/ (n)
fundatio

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
noverca
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader /stˈifvaːdər/ (n)
vitricus
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
taurus

stijf /stˈɛɪf/ (adj)
rigens

stijfhoofdig /stɛɪfhˈoːvdəx/ (adj)
contumax
  1.

stijfsel /stˈɛɪfsəl/ (n)
fortitudo

stijgen /stˈɛɪɣən/ (v)
argo
  1. naar boven gaan, toenemen

stijging /stˈɛɪɣɪŋ/ (n)
augmentum
  1. het stijgen, het hoger worden

stijl /stɛi̯l/ (n)
modus
  1. handelswijze

stijven /stˈɛɪvən/ (v)
cōpia

stikken /stˈɪkən/ (v)
suffocare
  1. om het leven komen door zuurstofgebrek in de hersenen

stiknaad /stɪknˈaːt/ (n)
sūtūra
  1.

stiksel /stˈɪksəl/ (n)
sūtūra
  1. verbinding gemaakt met naald en draad

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
nitrogenium
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
immobilis
  1. geen of weinig geluid producerend
  2. onbeweeglijk
  3. rustig, kalm

stilheid /stˈɪlhɛɪt/ (n)
quiēs
  1.

stilleggen /stˈɪlɛɣən/ (v)
subsisto
  1. tot stilstand brengen

stilte /'stɪl.tə/ (n)
silentium

stimulans /stimylɑns/ (n)
calcar
  1. een krachtige aanzet

stimulatie /stˌimylˈaːtsi/ (n)
calcar

stimuleren /stˌimylˈɪːrən/ (v)
commoveō
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stimulus /stˈimylˌɵs/ (n)
calcar
  1.

stinkdier /stɪŋɡdˈir/ (n)
mephitis
  1. Mephitis mephitis, een marterachtig zoogdier dat als verdediging een sterk stinkende stof naar zijn belagers spuit

stinken /ˈstɪŋkə(n)/ (v)
foeteō
  1. een onaangename geur hebben

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
sella, sedes
  1. zitmeubel

stoelgang /'stulɣɑŋ/ (n)
excrēmentum
  2.

stoet /stˈut/ (n)
Tugium
  1. een in een lange rij optrekkende groep mensen of dieren

stoeterij /stˌutərˈɛɪ/ (n)
equitium
  1. het telen van paarden
  2. de locatie

stof /stɔf/ (n)
pulvis
  1. heel kleine deeltjes

stofoorzaak /ˈstɔfoːrˌzak/ (n)
causa materialis
  1. de stof waaruit een voorwerp ontstaan is en die zich in dit voorwerp bevindt.

stofzuiger /stɔfsœyɣər/ (n)
pulveris hauritorium
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stok /stɔk/ (n)
baculum

stollen /ˈstɔlə(n)/ (v)
induro
  1. overgaan van een vloeibare naar een vaste toestand

stom /stɔm/ (adj)
infans
  1. geluidloos
stultus
  2. niet in staat te spreken
beste
  3. dom

stommerik /stˈɔmɪːrˌɪk/ (n)
stupide
  1. iemand die ergerlijk stom doet

stomp /stɔmp/ (adj)
hebes
  1. iets dat zijn scherpte verloren heeft

stoom /stˈoːm/ (n)
vapor

stoot /stot/ (n)
stimulus

stop /stɔp/ (n)
pausa
  2. halte
  4. besluit om groei of toename te stoppen
maca
  3. voorwerp dat een opening kan afsluiten

stoppelhaar /stˈɔpɛlˌaːr/ (n)
saeta
  1

stoppen /stˈɔpən/ (v)
sumptus
  2. vullen (van een pijp)
absisto
  3. doen halthouden
  4. ophouden, ermee kappen

storing /stˈoːrɪŋ/ (n)
turba
  1. een hinderlijke onderbreking, een bepaald proces wordt onderbroken of bemoeilijkt

storm /stˈɔrm/ (n)
tempestas, procella
  1. erg harde wind

storten /stˈɔrtən/ (v)
confiscō
  2. geld in een rekening inbrengen

storting /stˈɔrtɪŋ/ (n)
confiscō
  1. het storten van geld op een bankrekening

stoten /stˈoːtən/ (v)
pello
  1. met een korte snelle beweging (weg)duwen

stout /stɑu̯t/ (adj)
magnanimus
  2. stoutmoedig

stouterd /stˈʌʊtɛrt/ (n)
furcifera
  1. belhamel

stouwen /stˈʌʊən/ (v)
māteria
  1.

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
radius
  2. een bundel elektromagnetische straling

straat /strat/ (n)
via, vicus
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats

straf /strˈɑf/ (n)
punitio
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
punire, plectere
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafgevangenis /strˈɑfɣəvˌɑŋənˌɪs/ (n)
ferriterium

strafoplegging /strˈaːfɔplˌɛɣɪŋ/ (n)
punitio

strafschop /'strɑf.sxɔp/ (n)
asperitas
  1. directe vrije trap

stralen /ˈstralə(n)/ (v)
lūceō
  2. licht weerkaatsen
  3. een heel blije uitdrukking op het gezicht hebben

strand /strˈɑnt/ (n)
litus, acta
  1. Strook land langs de kust

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
ars bellica
  1. een plan om iets te bereiken

stratus /strˈaːtɵs/ (n)
nubes strata
  1. laaghangende bewolking

streek /strek/ (n)
astus
  2. een handige manipulatie

strekken /strˈɛkən/ (v)
porrigō

strekking /strˈɛkɪŋ/ (n)
intentus
  2. bedoeling

strelen /strˈeːlən/ (v)
admulcere, adulare
  1. zachtjes met de hand over iets strijken

stremsel /strˈɛmsəl/ (n)
coagulum
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

streperig /strˈeːpərəx/ (adj)
striātus
  1. met strepen

streven /strˈeːvən/ (n)
conatus
  het willen bereiken van een doel

streven /strˈeːvən/ (v)
mōlior
  1. een doel willen bereiken

strijd /strˈɛɪt/ (n)
pugna
  1. een handgemeen
dīmicātiō
  2. een militair treffen

strijden /strˈɛɪdən/ (v)
dimicare
  1. ondanks weerstand een doel proberen te bereiken

strijdknots /strˈɛɪdknɔts/ (n)
clava ferrea
  1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop

strijdkrachten /strˈɛɪdkrɑxtən/ (n)
vires
  1. de militaire middelen die een staat ter beschikking staan

strijdmakker /strˈɛɪdmɑkər/ (n)
commīlitō
  1.

strijdperk /strˈɛɪdpɛrk/ (n)
arēna
  1. afgeperkt terrein ...

strijdwagen /strɛɪdʋˈaːɣən/ (n)
curriculum

strijken /strˈɛɪkən/ (v)
mulceō
  1. over een oppervlak laten glijden
ferro levigare
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer
discedo
  3. iets laten zakken

strijkstok /strˈɛɪkstɔk/ (n)
hostorium
  2. een stok waarmee een maatvat voor droge stoffen afgestreken wordt

stringent /strɪŋ'xɛnt/ (adj)
ligātiō
  1. op een hele strenge, dwingende manier

strippen /strˈɪpən/ (v)
nudor
  1. het zich ontdoen van alle kleding die het lichaam bedekt

stro /stro/ (n)
stipula
  1. droge bloeistengels van graangewassen

stroef /strˈuf/ (adj)
impolītus
  1. de wrijwingsweerstand van een ruw oppervlak

stroken /strˈoːkən/ (v)
convenire
  1. in overeenstemming zijn met

stromen /'stromən/ (v)
fluō
  1. voortbewegen van vloeistoffen

stroming /'stromɪŋ/ (n)
aestus
  1. voortbewegen van een vloeistof
amnis
  2. bepaalde beweging die zekere denkbeelden gemeen heeft

stront /strˈɔnt/ (n)
stercus

strontium /strˈɔntiˌɵm/ (n)
strontium
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

strontje /strˈɔntʲə/ (n)
hordeolus
  1. zweertje op het ooglid

strook /strˈoːk/ (n)
ligātiō
  1, strook

stroom /stroːm/ (n)
riparia
  1. rivier, beek
aestus
  2. elektriciteit

stroop /strˈoːp/ (n)
sirupus
  1. een dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas /strˈɔpdɑs/ (n)
focale Croatum

strot /strˈɔt/ (n)
fauces

strottenhoofd /strˌɔtɛnhˈoːft/ (n)
larynx

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
compāgēs
  de interne opmaak van een geheel

struik /strˈœyk/ (n)
arbuscula
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
caespito
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikgewas /strˈœykɣəʋˌɑs/ (n)
dumetum

struikhei /strˈœykhɛɪ/ (n)
calluna

struikrover /strˈœykroːvər/ (n)
latrunculus
  1. iemand die vanuit een hinderlaag reizigers berooft

struis /strˈœys/ (adj)
firmus

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
struthio, struthiocamelus
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

stuc /stˈɵk/ (n)
tectōrium

studeerkamer /stˈydɪːrkˌaːmər/ (n)
tablīnum
  1. een ruimte om te studeren

student /styˈdɛnt/ (n)
discens
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren /stydˈɪːrən/ (v)
studeo
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
disciplina
  1.

stuifmeel /stœyfmˈeːl/ (n)
pollen
  1.

stuiken /stˈœykən/ (v)
stupefaciō
  1.

stuit /stˈœyt/ (n)
coccyx

stuitbeen /stœytbˈeːn/ (n)
coccyx
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuiven /stˈœyvən/ (v)
scateō

stuk /stɵk/ (n)
fragmentum
  1. deel

stukadoor /stˌykaːdˈoːr/ (n)
tector
  1. Soort bouwvakker

stukadoren /stˌykaːdˈoːrən/ (v)
tectōrium

stunt /stˈɵnt/ (n)
astus

stupide /stˈypidə/ (adj)
stupide
  1. dom, bot, stompzinnig

stuurknuppel /stˌyrknɵpˈɛl/ (n)
caduceus
  1. knuppel of stok waarmee gestuurd kan worden in een vliegtuig

stuurloos /ˈstyrlos/ (adj)
impos
  2. zonder sturing in mechanisch opzicht

stuurman /stˈyrmɑn/ (n)
gubernator
  1. iemand die een vaartuig bestuurt

stuurs /stˈyrs/ (adj)
acescō

stuw /stˈyʊ/ (n)
mātrix
  1. vaste of regelbare waterkering

stuwdam /stˈyʊdɑm/ (n)
impedimentum
  1. waterkering voor energiewinning

stuwen /stˈywən/ (v)
obstō

stuwing /'styˌwɪŋ/ (n)
citātus
  1. stuwkracht

subjunctief /sˌɵbjɵnktˈif/ (n)
coniunctivus, subiunctivus
  1. een werkwoordswijs waarmee men een wens of onzekerheid tot uitdrukking kan brengen.

substantie /sɵbstˈɑntsi/ (n)
materia
  1. stof (stoffen)

substantief /sˌɵbstɑntˈif/ (n)
nomen substantivum
  1. zelfstandig naamwoord

subtiliteit /sˌɵbtilitˈɛɪt/ (n)
argūtiae

succes /sɵksˈɛs/ (n)
eventus
  1. het slagen van een opzet

successief /sˌɵksɛsˈif/ (adj)
successorius

succesvol /sˈɵksɛsfˌɔl/ (adj)
efficax
  1. succes hebbend

sufferig /sˈɵfərəx/ (adj)
blennus
  2. dom

suffix /sˈɵfɪks/ (n)
suffixum
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suggereren /sˌɵɣɪːrˈɪːrən/ (v)
suggerō
  1. een suggestie doen

suiker /sˈœykər/ (n)
saccharum
  1. zoetstof

suikerriet /sˌœykərrˈit/ (n)
saccharum officinarum
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerzoet /sˌœykərzˈut/ (adj)
mellītus
  1.zo zoet als suiker

summair /sɵmˈɛr/ (adj)
summaria

super /ˈsypər/ (n)
super

superioriteit /sˌypɪːrˌioːritˈɛɪt/ (n)
superioritas

supermarkt /sˈypərmˌɑrkt/ (n)
superinstitorium

supplement /sˌɵpləmˈɛnt/ (n)
appendix
  1. iets dat als aanvulling toegevoegd wordt

supplementair /sˌɵpləməntˈɛr/ (adj)
additicius

supporter /sɵ'pɔrtər/ (n)
ventilo
  1. iemand die een bepaalde club steunt

surplus /sˈɵrplɵs/ (n)
nimium
  1. overschot

syllabe /sɪlˈaːbə/ (n)
syllaba

syllabisch /sɪlˈaːbis/ (adj)
syllabicus

symbool /sɪmbˈoːl/ (n)
symbolum
  1. Teken

sympathiek /sɪmpa'tik/ (adj)
misericors

synagoge /ˌsinaˈɣoɣə/ (n)
synagoga
  1. gebedshuis van joden.

synoniem /sˌinoːnˈim/ (n)
synonymum
  1. taal

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
syntaxis
  1.
  2.

systeem /siˈstem/ (n)
systema
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel dat als geheel toegevoegde eigenschappen heeft

taak /taːk/ (n)
pensum
  1. een te verrichten werk

taalboek /taːlbˈuk/ (n)
grammatica

taaleigen /tˈaːlɛɪɣən/ (n)
sermo
  1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
phonema
  1.

taalkunde /tˈaːlkɵndə/ (n)
linguistica
  1. wetenschap

taalkundige /taːlkˈɵndəɣə/ (n)
gramaticus
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taalwetenschapper /tˈaːlʋətˌɛnsxɑpər/ (n)
gramaticus
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taart /taːrt/ (n)
placenta
  1. cirkelvormig zoet gebak

taats /tˈaːts/ (n)
cnodax
  1. taats

tabak /tˈaːbɑk/ (n)
tabacum
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp /tˈaːbɑkspˌɛɪp/ (n)
fumisugium

tabel /taːbˈɛl/ (n)
rationarium
  1. een geordende lijst met gegevens

tabernakel /tˌaːbərnaːkˈɛl/ (n)
tabernaculum

taboe /tˈaːbu/ (n)
indicendus
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig /tˈɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta
  1. het getal 80

tachycardie /tˌɑxikɑrdˈi/ (n)
tachycardia

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
mensa
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ (n)
mēnsārium
  kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt

tafeltennis /tˈaːfɛltənnˌɪs/ (n)
teniludium mensale
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

taifoen /tɑjˈfuːn/ (n)
typhonas
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

tak /tɑk/ (n)
ramus
  1. een deel van een boom of struik

talent /taˈlɛnt/ (n)
ingenium
  1. een bijzondere aanleg

talg /tɑɫx/ (n)
sebum
  1. huidvet, een vetachtige substantie die geproduceerd wordt door talgklieren
sēbum
  2. het harde vet van sommige herkauwers

talk /tɑlk/ (n)
talcum

talmen /tˈɑlmən/ (v)
dubitare
  1. aarzelen, treuzelen

talrijk /tˈɑlrɛɪk/ (adj)
frequens
  1. groot in aantal

tand /tɑnt/ (n)
dens, dēns
  1. hard wit voorwerp in de mond
  2. scherp uitsteeksel

tandarts /tˈɑndɑrts/ (n)
medicus dentarius
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandbeen /tɑndbˈeːn/ (n)
dentinum
  1. het been waaruit tanden voor het grootste deel bestaan

tandeloos /tˈɑndəlˌoːs/ (adj)
ēdentulus
  1. zonder tanden

tandenborstel /tˌɑndənbɔrstˈɛl/ (n)
peniculus dentarius
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker /tˈɑndənstˌoːkər/ (n)
dentiscalpium
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
dentifricium
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
gingiva
  1. het vlees op de tandkassen

tanen /tˈaːnən/ (v)
cadō
  1. verzwakken, afnemen, slinken, verflauwen, verminderen, aflopen

tang /tɑŋ/ (n)
forceps
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tango /tˈɑŋoː/ (n)
Taurinum
  3. spelwoord voor de letter t

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
autocurrus armatus

tantaal /tɑntˈaːl/ (n)
tantalum
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tantalium /tˈɑntaːlˌiɵm/ (n)
tantalum
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
amita, matertera
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

tap /tˈɑp/ (n)
cnodax
  2. uiteinde van as

tapijt /tˈaːpɛɪt/ (n)
tapetum

tapir /ˈtapɪr/ (n)
tapirus
  1. hoefdier, zo groot als een ezel en met een kleine beweeglijke slurf

tarief /tɑˈrif/ (n)
telōnium
  1. een vastgesteld bedrag per eenheid

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
triticum
  1. graan
  2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum)

tas /tɑs/ (n)
crumena
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tasten /tˈɑstən/ (v)
contactus

taster /tˈɑstər/ (n)
cornicula
  2. taster van insect

taxateur /tˌɑksaːtˈøːr/ (n)
aestimātor

taxeren /tɑksˈɪːrən/ (v)
aestimō

taxi /tɑk.si/ (n)
taxiraeda
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taxonomie /tˌɑksoːnoːmˈi/ (n)
taxonomia

te /tˈə/ (preposition)
de
  1. plaats

te kwader trouw /tə kʋˈaːdər trˈʌʊ/ (phraseologicalUnit)
paedidus

team /tiːm/ (n)
manipulus
  1. een ploeg van bij elkaar horende spelers
  2. een groep samenwerkende mensen

technetium /tˈɛxnətˌiɵm/ (n)
technetium
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

technocratisch /tˌɛxnɔkrˈaːtis/ (adj)
technocraticus
  1.

technologie /tˌɛxnoːloːɣˈi/ (n)
technologia

teder /tˈeːdər/ (adj)
scītāmentum

teef /tef/ (n)
canicula
  1.

teek /tˈeːk/ (n)
ricinus
  1. een achtpotig parasiet verwant aan mijten en spinnen

teen /tˈeːn/ (n)
digitus
  1. vingers van de voet

teenslipper /tˈeːnslɪpər/ (n)
lōrum

teer /ter/ (n)
pix
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

teerling /tˈɪːrlɪŋ/ (n)
talus, tessera, alea
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

tegelijk /təɣəˈlɛɪk/ (adv)
idem temporis
  1. op hetzelfde moment

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
contra
  2. oneens met, ter bestrijding van

tegengas /tˈeːɣənɣˌɑs/ (n)
resistantia
  1. ~ geven: ergens tegenin gaan

tegengif /tˈeːɣənɣˌɪf/ (n)
antidotum
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenkandidaat /tˈeːɣənkˌɑndidˌaːt/ (n)
adversarius
  1. een andere kandidaat uit een tegenpartij

tegenkomen /'te.ɣən.ko.mə(n)/ (v)
inveniō
  1. bij toeval ontmoeten

tegenlicht /tˈeːɣənlˌɪxt/ (n)
contra-lucem

tegenovergesteld /tˈeːɣənˌoːvərɣəstˌɛlt/ (adj)
oppositus
  1. precies andersom

tegenspartelen /tˈeːɣənspˌɑrtələn/ (v)
adversor
  1. weerstand bieden door wilde bewegingen te maken

tegenspeler /tˈeːɣənspˌeːlər/ (n)
adversarius
  1. een speler van de tegenpartij

tegenspoed /tˈeːɣənspˌut/ (n)
adversum
  1. ongeluk, onfortuinlijk

tegenspraak /tˈeːɣənsprˌaːk/ (n)
infitiae
  1. tegenspreken, ontkennen

tegenspreken /tˈeːɣənsprˌeːkən/ (v)
adversor
  1. zich met woorden verzetten

tegenstand /tˈeːɣənstˌɑnt/ (n)
oppositiō
  1. verzet

tegenstander /tˈeːɣənstˌɑndər/ (n)
adversus
  1. vijand, rivaal

tegenstelling /tˈeːɣənstˌɛlɪŋ/ (n)
oppositio
  1. het tegenovergestelde
  in tegenstelling tot

tegenstreven /tˈeːɣənstrˌeːvən/ (n)
oppositiō
  het iemend tegenwerken

tegenstrever /tˈeːɣənstrˌeːvər/ (n)
adversarius
  iemand die tegenwerkt

tegenstribbelen /tˈeːɣənstrˌɪbələn/ (v)
adversor
  1. weerstand bieden

tegenstrijdig /tˈeːɣənstrˌɛɪdəx/ (adj)
contrādictōrius
  1. niet overeenstemmend

tegenweer /tˈeːɣənʋˌɪːr/ (n)
resistantia
  1. verdediging

tegenwerkend /tˈeːɣənʋˌɛrkˌɛnt/ (adj)
adversus
  1. verzet biedend

tegenwerking /tˈeːɣənʋˌɛrkɪŋ/ (n)
oppositiō
  1. tegenstand

tegenwerping /tˈeːɣənʋˌɛrpɪŋ/ (n)
hypophora

tegenwicht /tˈeːɣənʋˌɪxt/ (n)
aequipondium
  1. wat iets in evenwicht houdt

tegenwoordig /tˈeːɣənʋˌɔːrdəx/ (adj)
praesens
  2. aanwezig

tegenwoordige tijd /tˈeːɣənʋˌɔːrdəɣə tˈɛɪt/ (phraseologicalUnit)
praesens
  1.

tegenwoordigheid /tˈeːɣənʋˌɔːrdəxhˌɛɪt/ (n)
praesentia
  1. aanwezigheid

tegenzin /ˈteɣə(n)zɪn/ (n)
abhorrēre
  1. het geen zin hebben in iets

tehuis /təhˈœys/ (n)
aedes
  1. vaste verblijfplaats

teken /'te.kə(n)/ (n)
signum
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenen /tˈeːkənən/ (v)
pingo
  een tekening maken

tekening /tˈeːkənˌɪŋ/ (n)
descriptio
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling

tekort /təkˈɔrt/ (n)
inopia
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekortkoming /təkˈɔrtkoːmˌɪŋ/ (n)
inopia

tekortschieten /təkɔrtsxˈitən/ (v)
dēsum
  1. onvoldoende of ontoereikend zijn

tekst /tɛkst/ (n)
textus
  1. verzameling letters en/of woorden

tekstueel /tˌɛkstyˈeːl/ (adj)
textualis

tekstverklaring /tˈɛkstvərklˌaːrɪŋ/ (n)
nota

tekstverwerker /tˈɛkstvərʋˌɛrkər/ (n)
programma editorium
  1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
telephonum, telephonium
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telegrafie /tˌeːlɛɣraːfˈi/ (n)
telegraphia
  berichten overseinen door middel van de telegraaf

telen /tˈeːlən/ (v)
colere
  1. door nauwgezette verzorging doen groeien

teleurgesteld /təlˈøːrɣɛstəlt/ (adv)
destituta
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen /təløːrstˈɛlən/ (v)
frustro
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

televisie /tˌeːləvizˈi/ (n)
televisio, telehorasis
  1. elektrisch apparaat
  2. medium

telkens /ˈtɛɫkəns/ (adv)
semper
  2. steeds

tellen /tˈɛlən/ (v)
computo, numero
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
numerator
  1. het getal boven de streep van een breuk

tellurium /tɛlˈyriˌɵm/ (n)
tellurium
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telluur /tɛlˈyr/ (n)
tellurium
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telraam /tɛlrˈaːm/ (n)
abacus
  1.

telwoord /tˈɛlʋɔːrt/ (n)
nomen numerale

temmen /tˈɛmən/ (v)
cicurare
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
templum, delubrum
  1. een gebouw voor godsverering

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
temperatura
  1. grootheid die de warmte weergeeft

temporeel /tˌɛmpoːrˈeːl/ (adj)
templaris

tempus /tˈɛmpɵs/ (n)
tempus
  1. de tijd waarin de persoonsvorm staat

tenlastelegging /tˈɛnlɑstˌeːlɛɣˌɪŋ/ (n)
sumptus
  1. aanklacht door openbaar aanklager

tennis /tˈɛnɪs/ (n)
tenniludium
  1. balsport

tent /tɛnt/ (n)
tabernaculum
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentenkamp /ˈtɛntəˌkɑmp/ (n)
castra
  1. een kamp met tenten als behuizing

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ (v)
exhibeō
  1. voor een publiek toonbaar maken

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
nisi
  1. behalve wanneer

tepel /teːpˈɛl/ (n)
papilla
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terbium /tˈɛrbiˌɵm/ (n)
terbium
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

terechtstelling /tərˈɛxtstɛlˌɪŋ/ (n)
carnificīna

terechtwijzen /tərˈɛxtʋɛɪzən/ (v)
obiurgō
  1.

terechtwijzing /təˈrɛxtwɛizɪŋ/ (n)
obiurgō
  1. vermaning

tering /tˈɪːrɪŋ/ (n)
mycobaterium tubercolisis

termiet /tɛrmˈit/ (n)
tarmes
  1. een in de tropen levend insect dat in grote groepen leeft

ternair /tɛrnˈɛr/ (adj)
ternarius

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
terrenum
  1. een stuk grond van enige omvang

terreur /tɛɾrˈøːr/ (n)
terror

territorium /tˌɛɾritˈoːriˌɵm/ (n)
territōrium
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
tromocratia
  het ontwrichten van een samenleving door daden van terreur, met een politiek oogmerk

terugbrengen /təˈrʏxbrɛŋə(n)/ (v)
reddo
  1. naar het punt van vertrek brengen
  2. naar de eigenaar brengen

teruggaan /təˈrʏχaːn/ (v)
redeō
  1. naar de punt van vertrek gaan

teruggang /tərˈɵxˌɑŋ/ (n)
cadō
  1.

teruggeven /tərˈɵxˌeːvən/ (v)
reddō

teruggooien /tərˈɵxˌoːjən/ (v)
fructus
  1.

terugkeer /tərˈɵxkˌɪːr/ (n)
fructus

terugkeren /tərˈɵxkˌɪːrən/ (v)
rebito
  1. gaan naar een plaats waar men eerder vandaan kwam

terugkomen /tə'rʌxkomə/ (v)
rebito
  1. opnieuw naar een plaats komen waar men eerder geweest is

terugkomst /tər'ɵxkɔmst/ (n)
fructus

teruglopen /tə'rɵxlopən/ (v)
fructus
  2. weer naar het beginpunt van een route lopen

terugsturen /tərˈɵxstˌyrən/ (v)
remittere
  1. iets (of iemand) weer naar de plaats doen vertrekken waar het vandaan kwam

terugtrekking /tərˈɵxtrˌɛkɪŋ/ (n)
recessus

terugvechten /tərˈɵxvˌɛxtən/ (v)
renītor
  1. een aanval beantwoorden met een tegenaanval

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
dum
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is

test /tɛst/ (n)
experior
  1. probeersel
inquisitio
  3. toets

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
testamentum
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood
  1. gedeelte van de bijbel

tester /tˈɛstər/ (n)
inquīsītor
  1. iets of iemand die iets test of beproeft

testikel /tɛstˈikəl/ (n)
testiculus
  1. teelbal, zaadbal

tetanus /tˈeːtaːnˌɵs/ (n)
tetanus
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

tetragonaal /tˌɛtraːɣoːnˈaːl/ (adj)
tetragonalis
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een viertallige as bezittend

teug /tøx/ (n)
Tugium
  1. een grote slok

teveel /təvˈeːl/ (n)
nimium
  1. datgene wat over is boven de gewenste hoeveelheid

tevergeefs /təvərˈɣefs/ (adv)
frustrā

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
contentus
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

teweegbrengen /təʋˈeːxbrˌɛŋən/ (v)
efficiō
  1. veroorzaken

textiel /tɛk'stil/ (n)
textilus

thallium /tˈɑliˌɵm/ (n)
thallium
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

thans /tˈɑns/ (adv)
nunc

theater /te'jatər/ (n)
theatrum
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
thea

theeblad /tˈeːblɑt/ (n)
abacus
  2. dienblad

thema /tema/ (n)
thema
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theologie /tˌeːoːloːɣˈi/ (n)
theologia
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theoloog /tˈeːoːlˌoːx/ (n)
theologus
  1. een beoefenaar van de theologie

theorema /tˌeːoːrˈeːmaː/ (n)
theōrēma

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ (adj)
doctrīnālis
  1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst

theorie /tˌeːoːrˈi/ (n)
ars
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapie /tˌɪːraːpˈi/ (n)
therapīa
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
thermometrus
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thesaurus /tˈeːzʌʊrˌɵs/ (n)
thesaurus

thorium /tˈoːriˌɵm/ (n)
thorium
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
domī
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thuisbezorgen /tœysbəzɔrɣə(n)/ (v)
trādō
  1. afleveren aan huis

thulium /tˈyliˌɵm/ (n)
thulium
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

tiara /tiˈaːraː/ (n)
tiara

tien /tˈin/ (cardinalNumeral)
decem
  1. het getal 10

tiende /tˈində/ (ordinalAdjective)
decimus
  1. nummer tien in een rij

tiener /tˈinər/ (n)
iuventa
  1. persoon tussen dertien en negentien jaar oud

tienvoud /tˈinvʌʊt/ (n)
decuplus
  1.

tij /tˈɛɪ/ (n)
aestus

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
tempus
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdelijk /tˈɛɪdələk/ (adj)
temporālis
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdens /tˈɛɪdəns/ (preposition)
dum
  1. gedurende de tijd dat

tijdgeest /tˈɛɪdɣeːst/ (n)
genius saeculi

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
epocha

tijger /tɛiɣər/ (n)
tigris
  1.

tillen /tɪlə(n)/ (v)
levo
  1. van de grond opheffen

timmeraar /tˈɪmərˌaːr/ (n)
lignārius
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

timmeren /ˈtɪmərə(n)/ (v)
facere
  1. houten zaken in elkaar zetten

timmerman /tˈɪmərmˌɑn/ (n)
xylocopus
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

timmervrouw /tˈɪmərvrˌʌʊ/ (n)
lignārius
  1. een vrouw die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

tin /tˈɪn/ (n)
stannum
  scheikundig element

tinctuur /tɪnktˈyr/ (n)
pōtiō
  1.

tint /tˈɪnt/ (n)
color

tinteling /tˈɪntəlˌɪŋ/ (n)
micō
  2. glinstering van licht

tip /tɪp/ (n)
cacūmen
  1. een uiterste punt van iets
subsōnō
  2. een inlichting over iets

tiran /tˈirɑn/ (n)
tyrannus

tiranniek /tirɑ'nik/ (adj)
imperiōsus
  1.

titaan /titˈaːn/ (n)
titanium

titanium /tˈitaːnˌiɵm/ (n)
titanium
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
nomen
  1. opschrift van een document
  2. aanduiding van een persoon

tjiftjaf /tʲˈɪftʲɑf/ (n)
Phylloscopus collybita
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

tjilpen /ˈtjɪlpə(n)/ (v)
pīpilō
  1. geluid maken zoals kleine vogeltjes doen

toch /dɔx/ /tɔx/ /tɔχ/ (adv)
tamen
  2. in weerwil van iets

tocht /tˈɔxt/ (n)
Tugium
  1. luchtbeweging ontstaan door openingen
iter
  2. trekken of reizen

toebinden /tˈubˌɪndən/ (v)
ligatura

toedichten /tˈudˌɪxtən/ (v)
accustor

toedragen /tˈudrˌaːɣən/ (v)
cōpia
  1.ondersteunen

toegang /tˈuɣˌɑŋ/ (n)
aditus
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegankelijk /tˈuɣˌɑŋkələk/ (adj)
patens
  1.te bereiken

toegerust /tˈuɣərˌɵst/ (adj)
parātus
  1.

toegeven /tˈuɣˌeːvən/ (v)
addere
  1. toestaan
fateor
  2. erkennen

toejuichen /tˈujˌœyxən/ (v)
applaudere
  1. met gejuich begroeten

toejuiching /tˈujˌœyxɪŋ/ (n)
hilarō
  1.

toekomst /tˈukˌɔmst/ (n)
futurum

toekomstig /tˈukˌɔmstəx/ (adj)
futūrus
  1. van de tijd die komen gaat

toelaten /tulatə/ (v)
condono
  1. niet onmogelijk maken of verbieden
admittō
  2. toegang verschaffen

toelating /tˈulˌaːtɪŋ/ (n)
concessus
  1. het recht om toegelaten te worden

toelichten /ˈtulɪxˌtə(n)/ (v)
explano
  1. verduidelijken

toelichting /ˈtulɪxˌtɪŋ/ (n)
explanatio
  1. nadere tekst om het te verduidelijken

toeloop /tˈulˌoːp/ (n)
inundō

toen /tun/ (adv)
deinde
  1. op of na dat tijdstip

toen /tun/ (conjunction)
ante
  1. op het tijdstip dat

toename /tˈunˌaːmə/ (n)
augmentum
  1. het groter worden in aantal of maat

toendra /tˈundrˌaː/ (n)
tundra
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toepassing /ˈtupɑsɪŋ/ (n)
applicatio
  1. een manier waarop iets gebruikt wordt
  2. het in de practijk brengen van iets

toereiken /tˈurˌɛɪkən/ (v)
vectō
  1, aanreiken

toeschouwen /tˈusxˌʌʊən/ (v)
vigilō

toeschouwer /tusxɔuər/ (n)
spectātor
  1. iemand die naar iets kijkt

toeschrijven /tˈusxrˌɛɪvən/ (v)
assignare
  1. het auteurschap of de eigenaar van iets associëren met iemand

toeslag /tˈuslˌɑx/ (n)
iuvō
  1. een bonus vanwege een specifieke situatie

toespitsen /tˈuspˌɪtsən/ (v)
exacerbo
  1. van ruzies en conflicten deze verergeren

toespraak /ˈtuspra:k/ (n)
oratio
  1. een voordracht voor een groter publiek

toespreken /tˈusprˌeːkən/ (v)
alloquium

toestaan /tˈustˌaːn/ (v)
condono
  1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken

toestand /'tustɑnt/ (n)
status
  geheel van omstandigheden

toestel /tˈustˌɛl/ (n)
māchina
  1. een werktuig dat uit meer dan één onderdeel bestaat

toestemmen /tˈustˌɛmən/ (v)
consentiō

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ (n)
consensiō
  een toezegging dat iets geoorloofd is

toetje /tˈutʲə/ (n)
secunda mensa
  1.

toetreding /tˈutrˌeːdɪŋ/ (n)
ingressio
  1. het deelnemen aan iets, lid worden

toetsaanslag /tˈutsˌaːnslɑx/ (n)
contactus
  1. het indrukken van een toets van een toetsenbord

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
claviatura
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toetsing /tˈutsˌɪŋ/ (n)
experior

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
casus
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest
incursus
  2. een aanval van epilepsie

toevallen /tˈuvˌɑlən/ (v)
clausula
  2. dichtvallen

toevallig /tˈuvˌɑləx/ (adj)
casualis

toevalligheid /tˈuvˌɑləxhˌɛɪt/ (n)
fortuītus

toevloed /'tuvlut/ (n)
adaestuō
  1.

toevoegen /tˈuvˌuɣən/ (v)
addere
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging /tˈuvˌuɣɪŋ/ (n)
additio
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toevoegsel /tˈuvˌuxsəl/ (n)
affixum
  2. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

toewijzen /tuʋɛɪ̭zə(n)/ (v)
assignare
  1. goederen of fondsen een bestemming geven

toga /tˈoːɣaː/ (n)
toga

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
forica
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten
  3. persoonlijke verzorging

tokkelen /tˈɔkələn/ (v)
tintinare
  2. snaren bespelen

tol /tɔl/ (n)
summus
  1. om zijn as draaiend voorwerp
  2. kinderspeeltuig

tolerabel /tˌoːlərˈaːbəl/ (adj)
tolerābilis
  1.

tolerant /tˌoːlɪːrˈɑnt/ (adj)
tolerans
  1. verdraagzaam

tolk /tˈɔlk/ (n)
interpres
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tollenaar /tˈɔlənˌaːr/ (n)
exactor
  1. inner van tol of belastingen

tomaat /toːmˈaːt/ (n)
lycopersicum
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomatenketchup /tˈoːmaːtˌɛŋkɛtxˌɵp/ (n)
kečups

ton /tɔn/ (n)
dolium
  1. een vat in de vorm van...

tondel /tɔndˈɛl/ (n)
fōmes

toneel /toˈnel/ (n)
scaena

tonen /tonə(n)/ (v)
monstrare
  2. laten zien

tong /tˈɔŋ/ (n)
lingua
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
  2. wat gesproken wordt

tonijn /toːnˈɛɪn/ (n)
thunnus
  1. Thunnus sp.

tonsil /ˈtɔnsɪl/ (n)
tonsilla, amygdala
  1. een amandel

tonsillectomie /tˌɔnsɪlˌɛktoːmˈi/ (n)
tonsillectomia

tonsillitis /tˈɔnsɪlˌitɪs/ (n)
angina

tooi /tˈoːj/ (n)
ornamentum musicalis

toonladder /tˈoːnlɑdər/ (n)
scala
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

toonschaal /tˈoːnsxˌaːl/ (n)
ascendō
  1. een volgens bepaalde schema stijgende of dalende opeenvolging van tonen

toorn /torn/ (n)
īra
  1. woede, gram

toorts /tˈɔːrts/ (n)
fax

top /ˈtɔp/ (n)
cacumen
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas /toːpˈaːs/ (n)
topazius

tor /tˈɔr/ (n)
scarabaeus

toren /tɔːrə(n)/ (n)
turris
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren
  1. een hoog bouwwerk

torenvalk /tˈoːrənvˌɑlk/ (n)
Falco tinnunculus
  1. Falco tinnunculus

tornado /tɔrnˈaːdoː/ (n)
turbō
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

torpederen /tˌɔrpədˈɪːrən/ (v)
stragēs
  2. te niet doen

torpedojager /tˈɔrpədˌoːjaːɣər/ (n)
dēlētor
  1.

torsen /tˈɔrsən/ (v)
fero
  1.

torus /tˈoːrɵs/ (n)
taurus

tot /tˈɔt/ (preposition)
adhuc
  tot dusver|

tot ziens /tɔt zˈins/ (interjection)
vale
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal /toːtˈaːl/ (n)
solidus
  1. alle onderdelen tezamen

totdat /tˈɔtɑt/ (conjunction)
donec

toucheren /tuʃˈɪːrən/ (v)
contactus
  1. inwendig onderzoeken met de vingers

touw /tɑu̯/ (n)
fūnis
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar /tˈoːvənˌaːr/ (n)
magus
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

tovenares /tˌoːvənaːrˈɛs/ (n)
fascinans
  1. een vrouwelijk iemand die kan toveren

toverkunst /ˈtovərkʏnst/ (n)
carmen
  1. mogelijkheid om langs bovennatuurlijke weg resultaten te bereiken

toverstaf /tˈoːvərstˌɑf/ (n)
virga
  1. staf om mee te toveren

traag /traːx/ (adj)
lentus
  1. met geringe snelheid

traagheid /trˈaːxhɛɪt/ (n)
lentitudo
  1. het langzaam zijn

traan /trˈaːn/ (n)
lacrima
  1. oogvocht

traanbeen /traːnbˈeːn/ (n)
os lacrimale
  1. één van de beederen van de schedel

trachee /trɑxˈeː/ (n)
trachia
  1. een ademhalingsbuisje bij insecten, duizendpotigen, springstaarten, spinachtigen en fluweelwormen

trachten /trˈɑxtən/ (v)
aggredior
  1. een poging in het werk stellen

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
tractorium
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
translaticius
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

tragedie /traˈxedi/ (n)
tragoedia
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

trainee /treːnˈeː/ (n)
discipulus
  1. iemand in opleiding

trainen /trˈeːnən/ (v)
asporto
  1. het doen van lichamelijke oefeningen

trainer /trˈeːnər/ (n)
exercitor

trainster /trenstər/ (n)
exercitor
  1.

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
currus electricus
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

transcendentie /trˌɑnssɛndˈɛntsi/ (n)
transcendentia

transfobie /trˌɑnsfoːbˈi/ (n)
transphobia

transformatie /trˌɑnsfɔrmˈaːtsi/ (n)
mūtātiō

transformator /trˌɑnsfɔrmˈaːtɔr/ (abbreviation)
transformatrum

transformeren /trˌɑnsfɔrmˈɪːrən/ (v)
immuto

transistor /trˌɑnsˈɪstɔr/ (n)
transistrum

translateren /trˌɑnslaːtˈɪːrən/ (v)
transfero

translatie /trˌɑnslˈaːtsi/ (n)
translatio

transparant /trˌɑnspaːrˈɑnt/ (adj)
limpidus
  1. lichtdoorlatend

transparantie /trˌɑnspaːrˈɑntsi/ (n)
perspicuitas
  1. doorzichtbaarheid

transpireren /trˌɑnspirˈɪːrən/ (v)
sūdō

transporteren /trˌɑnspɔrtˈɪːrən/ (v)
transporto
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

trap /trɑp/ (n)
scalae
  1. een verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
mensula
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

trappen /trˈɑpən/ (v)
calcitrō
  1. een voet met vaart tegen iets of iemand aan bewegen

trawant /traːʋˈɑnt/ (n)
satellites
  2. satelliet

trechter /trˈɛxtər/ (n)
infundibulum
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

tree /tre/ (n)
gradus
  1. opstapje dat deel uitmaakt van een trap

treffen /ˈtrɛfə(n)/ (v)
battuo
  1. raak schieten

trein /trɛin/ (n)
hamaxostichus
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

trekken /'trɛkə(n)/ (v)
trahō
  1. op een voorwerp een kracht uitoefenen in een richting die ervan wegvoert
  nog te sorteren
abstraho
  2. een lijn aanbrengen
migrō
  3. een lange tocht uitvoeren

trekker /trɛkər/ (n)
tractorium
  2. een tractor

trekpad /trˈɛkpɑt/ (n)
orbita
  1. voetpaden waarover men een tocht kan maken van de ene naar de andere plaats

trema /trˈeːmaː/ (n)
diaeresis
  1. diakritisch teken

tremor /trˈeːmɔr/ (n)
tremor
  1. beving

treurlied /'trørlit/ (n)
dēfleō
  1.

treurzang /trˈøːrzɑŋ/ (n)
dēfleō
  1.

treuzelaar /'trøzəlar/ (n)
cunctātor
  1. iemand die niet opschiet en te veel tijd verdoet

triangel /triˈɑŋəl/ (n)
triangulum
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribune /triˈbynə/ (n)
tribunal
  1. de plaatsen voor het publiek

tribuut /trˈibyt/ (n)
stipendium
  1.

tricky /trˈɪki/ (adj)
dēlicātus
  1. op een bedrieglijke manier gevaarlijk

triest /trˈist/ (adj)
maestus

triftong /ˈtrɪf.tɔŋ/ (n)
triphthongus
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

trigonometrie /trˌiɣoːnˌoːmɛtrˈi/ (n)
trigonometria

triljard /trˈɪljɑrt/ (cardinalNumeral)
sextillio
  1. 1.000.000.000.000.000.000.000 (1021)

trillend /trˈɪlənt/ (adj)
tremor
  2. snel ritmisch heen en weer bewegend door angst

trilling /trˈɪlɪŋ/ (n)
vibrātiō

trilogie /trˌiloːɣˈi/ (n)
trilogia
  1.

trimester /trˈimɛstər/ (n)
trimestris
  1. een periode van drie maanden

triomf /trˈiɔmf/ (n)
triumphus
  2. grootse overwinning of prestatie
  1. feestelijke intocht

triomfaal /trˌiɔmfˈaːl/ (adj)
victoriosus
  1. de overwinning vierend; als past bij een overwinnaar of overwinning

triskaidekafobie /trˌɪskɑjdˌeːkaːfoːbˈi/ (n)
triskaidekaphobia

triviaal /trˌiviˈaːl/ (adj)
levis

troebelen /trˈubələn/ (n)
vibrātiō
  1. (politieke) onrust

troela /trˈulaː/ (n)
bos
  1. een vervelende vrouw

troep /trup/ (n)
status

trofee /troːfˈeː/ (n)
trophaeum
  1. een voorwerp dat men krijgt na een overwinning

trog /trˈɔx/ (n)
linter
  1. een langgerekte voederbak.
  3. een langgerekte uitstulping van een lagedrukgebied.

trombone /trɔmbˈoːnə/ (n)
tubae
  1. een koperen blaasinstrument

trombose /trɔmbˈoːsə/ (n)
thrombus
  1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart

trombus /ˈtrɔmbʏs/ (n)
thrombus
  1. bloedprop

trommel /trˈɔməl/ (n)
tympanum
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommelen /trˈɔmələn/ (v)
pello
  1. ritmisch op iets slaan

trommelvlies /trˌɔmɛlvlˈis/ (n)
tympanum

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
buccina, trumpeta
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

trompettist /trˌɔmpɛtˈɪst/ (n)
aeneator
  1. musicus die een trompet bespeelt

troon /troːn/ (n)
thronus, solium
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troonsafstand /trˈoːnsɑfstˌɑnt/ (n)
abdiko abdicātiō
  1. het aftreden als vorst

troost /trost/ (n)
solacium
  1. steun bij verdriet of pijn

troosten /trˈoːstən/ (v)
consolari
  1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven

trooster /trˈoːstər/ (n)
consōlātor
  1.

tros /trɔs/ (n)
racemus
  1.
racēmus
  2. de bundel vruchten die uit een dergelijke bloeiwijze voortkomen
cacumen
  3. een scheepskabel

trots /trˈɔts/ (adj)
superbus
  1. erg blij met wat men (bereikt) heeft

trots /trˈɔts/ (n)
superbia
  2. het gevoel dat men wil pronken met wat men heeft of doet
  1. denken dat men beter is dan anderen

trouw /trˈʌʊ/ (adj)
fidelis
  1. op wie men steeds opnieuw een beroep kan doen

trouw /trˈʌʊ/ (n)
fides
  1. het zich houden aan...

trouwen /trˈʌʊən/ (v)
nubere, uxorem ducer
  1. het aangaan van een officiële verplichting tussen twee personen om voor elkaar te zorgen

trouwens /ˈtrɑuwəns/ (adv)
etenim
  1. overigens

truc /tryk/ (n)
dolus
  1. een handeling om op een slimme manier een doel te bereiken

truffel /trˈɵfəl/ (n)
tuber

trui /trˈœy/ (n)
thorax
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsˈaːr/ (n)
tzar
  1. vroegere Russische keizer

tsunami /tsuˈnami/ (n)
aestuantis maris matus
  1. een grote vloedgolf

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
mycobaterium tubercolisis
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tuchtigen /tˈɵxtəɣən/ (v)
castīgō
  1.

tuig /tœy̯x/ (n)
res
  1.

tuigen /tˈœyɣən/ (v)
age, agite (plural)
  1. eruitzien

tuin /tœy̯n/ (n)
hortus
  1. een omheind stuk grond waar bloemen gekweekt of groenten geteeld worden

tuinbed /tˈœynbɛt/ (n)
pulvīnus
  1. afgegrensd stuk tuin

tuinkers /tˈœyŋkərs/ (n)
lepidium

tulband /tˈɵlbɑnt/ (n)
mitra
  1. hoofddeksel

tumor /tˈymɔr/ (n)
tumor
  1. een gezwel

tumult /tyˈmʏlt/ (n)
clāmor
  1.

tunica /tˈynikˌaː/ (n)
tunica

tuniek /tynˈik/ (n)
tunica
  1. lange bloes of korte jurk vaak gedragen over een lange broek door vrouwen

tunnel /tʏnəl/ (n)
cuniculus
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
callais
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
inter
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
merenda
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenpersoon /tˌɵsənpərsˈoːn/ (n)
procurator

tussenpoos /tˌɵsənpˈoːs/ (n)
recessus
  1.

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
interiectio
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

tv /tˌeːfˈeː/ (n)
televisio
  2. een elektrisch apparaat om bewegende beelden en geluid te ontvangen

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
duodecem, duodecim
  1. het getal 12

twaalfde /tʋˈaːlvdə/ (ordinalAdjective)
duodecimus
  1. nummer twaalf in een rij

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
duo, duae
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
duo
  1. het cijfer twee

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
secundus

tweede naamval /tʋˈeːdə nˈaːmvɑl/ (phraseologicalUnit)
casus possessīvus

tweedehands /tʋedəˈɦɑn(t)s/ /tʋedəˈɦɑnts/ (adj)
redivīvus
  1. reeds door iemand bezeten geweest

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
ducenti
  1. het getal 200

tweehoofdig /tʋeːhˈoːvdəx/ (adj)
biceps
  1. met twee hoofden

tweeklank /ˈtʋeklɑŋk/ (n)
diphthongus
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

tweelicht /tʋˈeːlɪxt/ (n)
crepusculum
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
geminus
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweemaal /tʋeːmˈaːl/ (adv)
bis
  1. in twee gevallen

tweespalt /'twespɑlt/ (n)
altercatio
  1.

tweesprong /ˈtwesprɔŋ/ (n)
trivium
  2. voor een beslissende keuze staan

tweeëndertig /tʋˌeːəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trigintaduo
  1. het getal 32

tweeënnegentig /tʋˌeːənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta duo
  1. het getal 92

tweeëntachtig /tʋeːˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta duo
  1. het getal 82

tweeëntwintig /tʋˌeːəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
vigintiduo
  1. het getal 22

tweeënveertig /tʋˌeːənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginta duo
  1. het getal 42

tweeënvijftig /tʋˌeːənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta duo
  1. het getal 52

tweeënzestig /tʋˌeːənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta duo
  1. het getal 62

tweeënzeventig /ˈtwejənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta duo
  1. het getal 72

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
dubitatio, dubitas
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen /tʋˈɛɪfələn/ (v)
dubitare
  na te gaan
  2. het vermoeden hebben dat iets niet waar is
  1. op twee gedachten hinken

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
rāmulus
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twijnen /tʋˈɛɪnən/ (v)
torqueō

twinkelen /tʋˈɪŋkələn/ (v)
micō
  1. schitteren van sterren

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
viginti
  1. het getal 20

twintigste /tʋˈɪntəxstə/ (ordinalAdjective)
vicesimus, vicesima

twist /tʋˈɪst/ (n)
altercatio
  1. een langdurig geschil

twistappel /tʋˈɪstɑpəl/ (n)
mālum discordiae
  1.

twisten /ˈtwɪstə(n)/ /ˈtʋɪstə(n)/ /ˈtβ̞ɪstə(n)/ (v)
altercatio
  1. onenigheid hebben
altercor
  2. een discussie voeren

twistgesprek /tʋˈɪstɣəsprˌɛk/ (n)
altercatio
  1. begripomschrijving

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
typhonas
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

type /tˈiɪpə/ (n)
genus
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

u /y/ (n)
ū
  1. u

u /y/ (personalPronoun)
vobis
  u (pers.vnw.)

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
cepa, caepa
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier /ˈœyər/ (n)
ūber
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
ulula, noctua
  1. Strigiformes, een orde van roofvogels die vooral 's nachts jagen

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
e, ex
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
exhālō

uitademing /ˈœytˌaːdəmˌɪŋ/ (n)
expiratio
  1. het uitademen

uitbannen /ˈœytbˌɑnən/ (v)
expellere
  1. iets uitdrijven of wegjagen

uitbarsting /ˈœytbˌɑrstɪŋ/ (n)
eruptio
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan
  1. een plotselinge, felle uiting

uitbaten /ˈœytbˌaːtən/ (v)
ducere
  1. de economische mogelijkheden van iets winstgevend benutten

uitbeitelen /ˈœytbˌɛɪtələn/ (v)
caelō
  1. met een beitel uithakken

uitbenen /ˈœʏtbenə(n)/ /ˈœːdbeːnə(n)/ /ˈœːtbenə(n)/ (v)
exossare
  1. het been uit (het vlees) halen

uitbreiden /ˈœytbrˌɛɪdən/ (v)
adhibeo
  1. iets een groter oppervlak laten innemen

uitbuiter /ˈœytbˌœytər/ (n)
extortor
  1.

uitbundig /ˈœytbˌɵndəx/ (adj)
profūsus
  1. het gewone of de maat overschrijdend

uitdagen /ˈœytdˌaːɣən/ (v)
prōvocō
  1. iemand met woord of daad tot actie prikkelen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
prōvocātiō
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdelen /ˈœytdˌeːlən/ (v)
distribuere
  1. meerdere personen ergens op trakteren

uitdenken /ˈœytdˌɛŋkən/ (v)
inveniō

uitdijen /ˈœydɛiə(n)/ (v)
auctus
  1. meer of groter worden, toenemen

uitdijing /ˈœytdˌɛɪɪŋ/ (n)
tumiditās
  1. het groter worden in lengte en of breedte

uitdoen /ˈœytdˌun/ (v)
excerpere
  2. kleding afleggen

uitdragen /ˈœytdrˌaːɣən/ (v)
venditō

uitdrukken /ˈœytdrˌɵkən/ (v)
expressus
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
verbum
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uitduiden /ˈœytdˌœydən/ (v)
suggerō
  1. uitleggen, uiteenzetten, beschrijven

uiteengaan /œʏ̯tˈen.χan/ /œːtˈen.ɣan/ (v)
dīlābor

uiteenvallen /ˈœytˌeːnvɑlən/ (v)
dīlābor
  1. het in stukken verdeeld raken van een groter geheel

uiteenzetten /ˈœytˌeːnzɛtən/ (v)
exponere
  1. een verklarende uitleg van iets geven

uiteinde /ˈœʏ.tεɪn.ˌdә/ /ˈœː.tεːn.ˌdә/ (n)
exitus

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adj)
ultimus
  1. afsluitend, niet tussendoor maar op het eind komend

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
tandem
  1. na een hele tijd

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ (v)
effor
  2. zeggen

uiterlijk /ˈœytərlˌək/ (n)
speciēs

uitgaan /ˈœʏtxan/ (v)
egredior
  1. ophouden met branden
  3. naar de bar, disco of restaurant gaan

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
exitus

uitgave /ˈœʏtχavə/ /ˈœːdɣavə/ /ˈœːtxavə/ (n)
impendium
  1. bedrag dat men uitgeeft
editio
  2. reeks van uitgeven literaire werken
  4. uitgegeven werk

uitgekiend /ˈœytɣəkˌint/ (adj)
versūtus
  1. heel goed doordacht, (te) slim

uitgekookt /ˈœytɣəkˌoːkt/ (adj)
versūtus
  1. moeilijk om te slim af te zijn

uitgeput /ˈœytɣəpˌɵt/ (adj)
effētus
  1. dodelijk vermoeid

uitgeven /ˈœytɣˌeːvən/ (v)
expendere
  1. financiële middelen aanspreken
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden

uitgieten /ˈœytɣˌitən/ (v)
fundō

uitglijden /ˈœytɣlˌɛɪdən/ (v)
lābor
  1. door glijden ten val komen

uitgraven /ˈœytɣrˌaːvən/ (v)
effodiō
  2. door graven grond geheel verwijderen tot de gewenste ruimte ontstaat

uithakken /ˈœythˌɑkən/ (v)
caelō
  1.

uithouden /ˈœythˌʌʊdən/ (v)
ferō
  1. langdurig moeilijkheden verdragen of belasting dragen

uithoudingsvermogen /ˈœythˌʌʊdɪŋsfərmˌoːɣən/ (n)
īnstantia
  het vermogen van iemand om zich voor een lange tijd in te spannen of pijn te verdragen

uitjouwen /ˌœytjˈʌʊən/ (v)
cano
  1. honend toeroepen

uitkammen /ˈœytkˌɑmən/ (v)
inclinatitas

uitkering /ˈœytkˌɪːrɪŋ/ (n)
iuvō
  1. betaling van geld op basis van sociale wetgeving

uitkiezen /ˈœytkˌizən/ (v)
deligere
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitkomen /ˈœytkˌoːmən/ (v)
vernō
  3. te voorschijn komen

uitkrijgen /ˈœytkrˌɛɪɣən/ (v)
recitō
  1. ten einde lezen
exuō
  2. uittrekken

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ (n)
tubulus emissarius
  1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden

uitladen /ˈœytlˌaːdən/ (v)
dēonerō
  1. vrachtgoed uit een scheepsruim of uit overdekte wagen lossen

uitleg /ˈœytlˌɛx/ (n)
explanatio
  1. een verhaal bedoeld om iets begrijpelijk te maken

uitleggen /ˈœytlˌɛɣən/ (v)
explano
  1. iets doen begrijpen
amplificare
  2. iets groter, langer of ruimer maken
expandere
  3. iets leggend uitspreiden

uitlichten /ˈœytlˌɪxtən/ (v)
educo
  2. speciaal benadrukken

uitmaken /ˈœytmˌaːkən/ (v)
constituo
  3. beslissen

uitmonstering /ˈœytmˌɔnstərˌɪŋ/ (n)
ornō
  2. uitrusting

uitnemendheid /ˈœytnˌeːməndhˌɛɪt/ (n)
excellentia
  1.

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
invito
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodigend /ˈœytnˌoːdiɣənt/ (adj)
formosus
  1. prettig en comfortabel en daardoor verleidelijk om te gebruiken

uitnodiging /ˈœytnˌoːdiɣˌɪŋ/ (n)
invitatio
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitoefenen /ˈœytˌufənən/ (v)
exercitō
  1. in praktijk brengen

uitpikken /'œytpɪkə(n)/ (v)
internoscō
  2. door pakken een gekozen element uit een verzameling kiezen

uitputting /ˈœytpˌɵtɪŋ/ (n)
dēfatīgātiō
  1. de toestand waarin iets of iemand aan het eind van zijn of haar krachten is

uitrichten /ˈœytrˌɪxtən/ (v)
-nam

uitrit /ˈœytrˌɪt/ (n)
abitus
  1. een plaats of opening waardoor of waarlangs men kan of moet uitrijden

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
exclāmātiō
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen /ˈœytrˌupən/ (v)
proclamo
  1. officieel verklaren

uitrusten /ˈœytrˌɵstən/ (v)
armo
  1. uitrusten
repauso
  1. uitrusten van vermoeienissen

uitrusting /ˈœytrˌɵstɪŋ/ (n)
armāmentum
  1. benodigdheden voor een taak

uitschenken /ˈœytsxˌɛŋkən/ (v)
fundō

uitschuren /ˈœytsxˌyrən/ (v)
tergeo
  1.

uitslag /'œɪtslɑχ/ (n)
eventus
  1. afloop, resultaat

uitsluiten /ˈœytslˌœytən/ (v)
exclūdō
  1. niet langer tot de mogelijkheden rekenen

uitsparing /ˈœytspˌaːrɪŋ/ (n)
oeconomia
  2. besparing

uitspatting /ˈœytspˌɑtɪŋ/ (n)
dissipātiō

uitsplitsen /'œytsplɪtsə(n)/ (v)
fissura
  1. verdelen

uitspraak /œytspra:k/ (n)
pronuntiatio
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt

uitspreiden /ˈœytsprˌɛɪdən/ (v)
explicō
  2. uitvouwen

uitstalraam /ˈœytstɑlrˌaːm/ (n)
fenestra tabernaria
  1.

uitstapje /ˈœytstˌɑpjə/ (n)
excursiō

uitsteeksel /'œytsteksəl/ (n)
protuberantia
  1.

uitstellen /ˈœytstˌɛlən/ (v)
cunctor
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uitsterven /ˈœytstˌɛrvən/ (v)
emorior
  1.

uitstijgen /ˈœytstˌɛɪɣən/ (v)
abitus

uitstorten /ˈœytstˌɔrtən/ (v)
aspergo
  1. materiaal door storten verspreiden over de ondergrond
praedicō
  expr: zijn hart uitstorten

uitstrekken /ˈœytstrˌɛkən/ (v)
porrigō

uittekenen /ˈœyttˌeːkənən/ (v)
trahō
  1. tekenen
  2. beschrijven

uittrekken /ˈœytrɛkə(n)/ (v)
excalceare
  1. van je lichaam af halen

uitvaardigen /ˈœytvˌaːrdəɣən/ (v)
promulgo

uitverkiezing /ˈœytvərkˌizɪŋ/ (n)
sēlēctiō
  1. verkiezing

uitverkoren /ˈœytvərkˌoːrən/ (adj)
optīvus
  1.

uitvinden /ˈœytvˌɪndən/ (v)
inveniō

uitvinder /ˈœytvˌɪndər/ (n)
inventor
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding /ˈœytvˌɪndɪŋ/ (n)
inventio
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvissen /'œytfɪsə(n)/ (v)
effodiō
  1.

uitvloeisel /ˈœytflujsəl/ (n)
eventum
  1.

uitvoeren /ˈœytfurə(n)/ (v)
fungor
  2. afhandelen, voltrekken, ten uitvoer brengen
  3. software runnen

uitwas /ˈœytʋˌɑs/ (n)
nimium
  2. ongewenste of ziekelijke ontwikkeling

uitwaseming /ˈœytʋˌaːzəmˌɪŋ/ (n)
vapōrō
  1. de vochtige, bedompte damp die van een warmer, vochtig voorwerp of persoon afkomt

uitweiding /ˈœytʋˌɛɪdɪŋ/ (n)
dīgressiō
  1.

uitwendig /ˈœytʋˌɛndəx/ (adj)
exter
  1. zich aan de buitenkant bevindend

uitwinnen /ˈœytʋˌɪnən/ (v)
impercō
  3. besparen

uitwissen /ˈœytʋˌɪsən/ (v)
annihilō

uitwrijven /ˈœytvrˌɛɪvən/ (v)
tergeo

uitzaaiing /ˈœytzˌaːjɪŋ/ (n)
metastasis

uitzeilen /ˈœytzˌɛɪlən/ (v)
velificor
  2. iets zeilend verlaten

uitzenden /ˈœytzˌɛndən/ (v)
ēmittō
  1. straling uitzenden

uitzet /ˈœytzˌɛt/ (n)
ornō
  1. complete uitrusting van kleren, linnengoed, borden, etc. van een bruid of bruidspaar

uitzicht /ˈœytzˌɪxt/ (n)
adspectus
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien

uitzien /'œy̆t.sin/ (v)
expecto
  1. een zekere aanblik hebben

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
exceptio
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

uitzonderlijk /œʏtˈzɔndərlək/ (adj)
eximius
  1. niet alledaags, niet gewoon

uiver /ˈœyvər/ (n)
ciconia
  1. ooievaar

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
mutatio vocalis
  2. een vorm van klinkerharmonie

undecime /ˈɵndəsˌimə/ (n)
undecimum
  1.

unie /ynˈi/ (n)
adūnātiō

uniek /y.ˈnik/ (adj)
unicus
  1. enige in zijn soort

uniform /ˈynifˌɔrm/ (adj)
ornatus
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform /ˈynifˌɔrm/ (n)
ornatus

universeel /ˌynivərsˈeːl/ (adj)
ūniversālis
  1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
universitas
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum /ˈynivˌɛrsɵm/ (n)
universum
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

unster /ʌnstər/ (n)
statera
  1. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op een balans met ongelijke armen

ununbium /ˈynɵnbˌiɵm/ (n)
ununbium
  1. scheikundig element met symbool Uub en atoomnummer 112

ununhexium /ˈynɵnhˌɛksiˌɵm/ (n)
ununhexium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuh en het atoomnummer 116

ununpentium /ˈynɵnpˌɛntiˌɵm/ (n)
ununpentium
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

ununquadium /ˈynɵnkvˌaːdiˌɵm/ (n)
ununquadium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuq en het atoomnummer 114

uraan /yrˈaːn/ (n)
uranium
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

uranium /ˈyraːnˌiɵm/ (n)
uranium
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

urbaan /ˈɵrbaːn/ (adj)
urbānus
  1. stedelijk

urethra /yrˈɛtraː/ (n)
urethra
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urgentie /ɵrɣˈɛntsi/ (n)
exigentia
  1. de mate waarin iets dringend gewenst of nodig is

urine /yrˈinə/ (n)
urina
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urinebuis /ˈyrinˌeːbœys/ (n)
urethra
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
mingo
  1. het via de [[blaas#Zelfstandig naamwoord|blaas]] lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urn /ˈɵrn/ (n)
urna
  1. eerste betekenisomschrijving

usurperen /ˌyzɵrpˈɪːrən/ (v)
usurpare

uur /yːr/ (n)
hora
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uurwerk /ˈyrʋɛrk/ (n)
horologium
  1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft

uw /yu̯/ (possessivePronoun)
tuus
  bezittelijk voornaamwoord uw

vaag /vˈaːx/ (adj)
vagus

vaak /vaːk/ (adj)
saepe
  1. vele malen

vaalheid /vˈaːlhɛɪt/ (n)
aurūgō
  1.

vaandel /vˈaːndəl/ (n)
vexillum

vaardig /vˈaːrdəx/ (adj)
agilis

vaardigheid /ˈvaːrdəxɦɛːt/ /ˈvaːrdəxɦɛːɪt/ (n)
habilitas
  1. het vermogen om een handeling bekwaam uit te voeren of een probleem juist op te lossen

vaars /vˈaːrs/ (n)
vitula

vaart /vart/ (n)
velocitas
  1. opgebouwde snelheid
fossa
  2. kanaal, bevaarbaar gemaakte watergang
navigium
  3. het varen, het bedrijven van scheepvaart als beroep

vaas /vas/ (n)
vas
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vaatbundel /ˈvatbʏndəl/ (n)
vasum
  1.

vacht /vɑxt/ (n)
corium
  1. behaarde huid van een dier, vel van woldragende dieren, met de wol erop

vacuüm /vˈaːkyˌɵm/ (n)
vacuum
  1. materievrije ruimte

vader / ˈvadər / (n)
pater
  1. een mannelijke ouder

vaderland /vˈaːdərlˌɑnt/ (n)
patria
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vagebond /vˈaːɣəbˌɔnt/ (n)
errō

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
purgatorium
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina /vaːɣˈinaː/ (n)
vagina
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vakantie /vaˈkɑn(t)si/, /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
cessatio
  1. een jaarlijkse vrije tijd voor personen in verschillende beroepen en voor leerlingen
  2. een reis in de vakantie

vakgenoot /vˌɑkɣənˈoːt/ (n)
socius
  1.

vakman /vˈɑkmɑn/ (n)
artifex
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

val /vɑɫ/ (n)
casus
  1. omlaag gaan
  2. ten gevolge van de zwaartekracht naar beneden gaan
  3. onvrijwillig ergens op terecht komen

valide /vˈaːlidə/ (adj)
bene
  1. in staat tot werken en normaal functioneren

valk /vɑlk/ (n)
Falco, falco
  1. roofvogel

valkerij /vɑlkə'rɛɪ/ (n)
accipitraria
  1. africhten van roofvogels

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
vallis, valles
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
cadere, cado
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

vals /vˈɑls/ (adj)
vitiosus
  2. kwaadaardig

valse kamille /vˈɑlsə kˈaːmɪlə/ (n)
Anthemis arvensis
  1. Anthemis arvensis, een vrij algemeen voorkomende plant behorend tot de Composietenfamilie

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
vampyrus
  1. mythologisch ondood wezen

van /vˈɑn/ (preposition)
de
  1. geeft bezit aan

vanadium /vɑnˈaːdiˌɵm/ (n)
vanadium
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vandaag /vɑnˈdax/ (adv)
hodie
  1. op deze dag

vandalisme /vɑndaːlˈɪsmə/ (n)
corruptiō
  1. het moedwillig en nodeloos beschadigen of vernietigen van andermans of openbaar eigendom

vaneen /vɑnˈeːn/ (adv)
sēiunctim

vangen /vˈɑŋən/ (v)
capiō
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vangst /vɑŋs/ /vɑŋst/ (n)
captūra

vanmorgen /vɑnmˈɔrɣən/ (adv)
hodie māne
  1. de afgelopen ochtend

vanochtend /vɑnˈɔxtənt/ (adv)
hodie māne
  1. de afgelopen ochtend

vanuit /vɑnˈœyt/ (preposition)
de
  1. een plaats aangevend die als oorsprong fungeert

vanwege /vɑnʋˈeːɣə/ (preposition)
propter
  1. door een bepaalde reden

vanzelfsprekend /vɑnzˌɛlfsprˈeːkənt/ (adv)
quippe
  1. iets dat geen verdere uitleg nodig heeft

varen /vˈaːrən/ (n)
filix
  1. een sporenplant

variatie /vˌaːriˈaːtsi/ (n)
variatio

varix /vˈaːrɪks/ (n)
varix

varken /vˈɑrkən/ (n)
porcus
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees
  2.

varkensgras /vˈɑrkənsxrˌɑs/ (n)
centenodia
  1. Polygonum, een geslacht van kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie Polygonaceae, dat wereldwijd zeer algemeen voorkomt, met name in de gematigde streken

varkensstal /vˈɑrkənstˌɑl/ (n)
hara
  1. overdekt verblijf voor varkens
  2. een zeer smerig huis

varkensvlees /vˌɑrkənsflˈeːs/ (n)
(carō) porcīna

vast /vˈɑst/ (adv)
firmus
  1. niet los, stevig bevestigd
fīxus
  2. niet los te krijgen, muurvast

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
continens, terra continens
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten /vˈɑstən/ (n)
quadragesima

vasten /vˈɑstən/ (v)
iēiūnō
  1. zich onthouden van voedsel

vasthouden /vˈɑstʌʊdən/ (v)
teneo
  1. beletten dat iets losgaat

vastigheid /vˈɑstəxhˌɛɪt/ (n)
firmitās
  1.

vastkoeken /vˈɑstkukən/ (v)
caduceus
  1. vastplakken van iets dat eigenlijk niet de bedoeling is

vastleggen /vˈɑstlɛɣən/ (v)
capiō
  1. bewaren van gegevens

vastnaaien /vˈɑstnaːjən/ (v)
sūtūra
  1. met naald en draad twee zaken met elkaar verbinden

vastspijkeren /vˌɑstspɛɪkˈɪːrən/ (v)
clavus
  1. met spijkers bevestigen

vaststaan /vɑststˈaːn/ (v)
constare
  1. zeker zijn

vaststellen /ˈvɑst(st)ɛlə(n)/ (v)
ratihabeo
  1. bevestigen dat iets zo is.

vastzetten /vˈɑstzɛtən/ (v)
munio
  1. iets zodanig zetten...

vat /vɑt/ (n)
cupa
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden

vatten /vˈɑtən/ (v)
comprehendere
  2. begrijpen

vazal /vˈaːzɑl/ (n)
ambactus

vechten /vˈɛxtən/ (v)
dīmicō
  1. strijd leveren

vechtlustig /vɛxtlˈɵstəx/ (adj)
bellicōsus
  1.

veder /vˈeːdər/ (n)
penna

vee /veː/ (n)
pecus
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veedief /veːdˈif/ (n)
abactor
  1. iemand die vee steelt

veehouder /vˈeːhʌʊdər/ (n)
pecuārius

veel /vˈeːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
multum
  1. groot in hoeveelheid
multi
  2. groot in aantal

veeleer /veːlˈɪr/ (adv)
potior

veelhoek /veːlhˈuk/ (n)
polygonum
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelvuldig /veːlvˈɵldəx/ (adj)
frequēns
  1. vaak

veelvuldigheid /veːlvˈɵldəxhˌɛɪt/ (n)
frequentia
  1. het grote aantal

veelzijdig /veːlzˈɛɪdəx/ (adj)
universalis
  2. met diverse belangen, gebruiksmogelijkheden, interessen etc.

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
elater
  2. mechaniche tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden

veerman /vˈɪːrmɑn/ (n)
navector
  1. een persoon die een veer bedient

veerpont /vˈɪːrpɔnt/ (n)
ponto
  1. een overzetvaartuig

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
quattuordecim
  1. het getal 14

veertiende /vˈɪːrtində/ (ordinalAdjective)
quartus decimus

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginta
  1. het getal 40

vegen /vˈeːɣən/ (v)
tergō
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vehikel /ve'hikəl/ (n)
carrus
  1.

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
praeco
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig /vˈɛɪləx/ (adj)
tūtus
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiligheid /vˈɛɪləxhˌɛɪt/ (n)
securitas
  1. een situatie waarin een bepaald gevaar niets kan aanrichten

veiligstellen /vˌɛɪlɪxstˈɛlən/ (v)
munio
  1.

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
auctiō
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

veinzen /vˈɛɪnzən/ (v)
accedo
  1. zich onecht voordoen

vel /vˈɛl/ (n)
folium
  1. dunne laag
cutis, pellis
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
campus
  1. open stuk land
  2. stuk land voor het bedrijven van een sport
ager
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
laguncula
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldleeuwerik /vˈɛldleʊˌɪːrɪk/ (n)
alauda

veldsla /vˈɛldslaː/ (n)
rapuntium
  1. kruidachtige plant

veldslag /vˈɛldslɑx/ (n)
pugna
  1. een treffen tussen twee of meer legers

veldtocht /vɛltɔxt/ (n)
expedītiō
  1. een trektocht van een leger met het doel de vijand te verslaan

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ (n)
lapathus
  1. een overblijvende plant uit het geslacht van de zuring

velen /ˈveːlən/ (v)
aggravor

venerisch /veːnˈɪːris/ (adj)
venereale
  1. met betrekking tot de geslachtsziekten

venijnboom /vˌeːnɛɪnbˈoːm/ (n)
taxus
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel /vˈɛŋkəl/ (n)
fēnuculum
  1. Foeniculum vulgare, een naar anijs smakende groente

vennootschap /vˈɛnoːtsxˌɑp/ (n)
societas
  1. onderneming of bedrijf met meerdere aandelenhouders

venster /vˈɛnstər/ (n)
fenestra
  1. Opening in de muur van een woning

vent /vɛnt/ (n)
collēga
  1. een kerel, een man

ventilator /vˌɛntilˈaːtɔr/ (n)
ventilatorium

ventrikel /vɛn.ˈtri.kɔɫ/ /vɛn.ˈtri.kəl/ /vɛn.ˈtri.kəɫ/ (n)
ventriculus
  1. één van twee kamers van het hart

ver /vɛr/ (adv)
longē
  1. op grote afstand

veraanschouwelijken /vərˈaːnsxˌʌʊələkən/ (v)
demonstro
  1.

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
contemnō
  1. in hoge mate minachten
apolactizare
  2. trotseren

verachting /vərˈɑxtɪŋ/ (n)
contemptus

veraf /vərˈɑf/ (adv)
repositus
  1.

verafgelegen /vərˈɑfɣəlˌeːɣən/ (adj)
repositus
  1. op grote afstand

verafgoden /vərˈɑfɣˌoːdən/ (v)
adorare
  1. een overdreven bewondering koesteren

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
abōminor
  1. afschuw hebben voor

veranderbaar /vərˈɑndərbˌaːr/ (adj)
mūtābilis
  1.

veranderen /vərˈɑndərən/ (v)
cambire
  1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt
  2. zodanig aan zichzelf werken of zichzelf behandelen dat men anders wordt

verandering /və'rɑndərɪŋ/ (n)
cambiatio
  1. iets dat anders is geworden

verarmen /vərˈɑrmən/ (v)
pauperō
  1. armer worden

verband /vərbˈɑnt/ (n)
fascia
  1. een stuk stof om een wond e.d. mee af te dekken

verbannen /vərbˈɑnən/ (v)
ablēgō
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbasteren /vərbˈɑstərən/ (v)
dēgener

verbazing /vərbˈaːzɪŋ/ (n)
admiratio
  1. een grote verwondering

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
opinio
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbeiden /vərbˈɛɪdən/ (v)
expectatio

verbergen /vərbˈɛrɣən/ (v)
cēlō
  1. iets ergens plaatsen waar het niet gemakkelijk door anderen gevonden wordt

verbeteren /vərˈbetərə/ (v)
meliorem facio
  1. (iets) beter maken, de kwaliteit verhogen
corrigō
  2. van fouten ontdoen

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
melioratio
  1. een verandering ten goede

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
interdicere
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbijten /vərbˈɛɪtən/ (v)
suffōcō
  1. zijn gevoelens van ergernis of pijn onder controle houden

verbinden /vərbˈɪndən/ (v)
cōpulō
  1. twee of meer onderdelen aan elkaar vastmaken
  2. met iets of iemand contact maken via de telefoonlijn
cōnectō
  3. behandelen door het aanbrengen van verband

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
nexus
  1. verbinden of samenvoegen
  3. communicatie
  4. vervoer
compositum
  2. scheikunde

verbintenis /vərbˈɪntənˌɪs/ (n)
obligātiō
  2. twee-personen-verhouding waarbij de ene tot een prestatie gerechtigd, de andere tot dezelfde verplicht is

verbittering /vər'bɪtərɪŋ/ (n)
acerbitās
  1.

verbleken /vərblˈeːkən/ (v)
pallescere
  1. alle kleur verliezen

verblijven /vər'blɛɪvə(n)/ (v)
maneō
  1. tijdelijk wonen, ergens tijd doorbrengen

verbluffend /vərˈblʏfənt/ (adj)
mirabilis
  1.

verbod /vərˈbɔt/ (n)
vetitum
  1. strafmaatregel

verborgen /vərbˈɔrɣən/ (adj)
abditus
  1.onzichtbaar gemaakt

verbouwen /vərbˈʌʊən/ (v)
colō
  2.planten telen

verbouwereerd /vərbˌʌʊɪːrˈɪrt/ (adj)
attonitus

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
incendō
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbreiden /vər'brɛidə(n)/ (v)
dissipō
  1. verspreiden
  2. propageren

verbruik /vərbrˈœyk/ (n)
absūmēdō
  2. de totale verbruikte hoeveelheid

verbruiken /vərbrˈœykən/ (v)
consumere

verbruiker /vərbrˈœykər/ (n)
cōnsumptor

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
declinatio
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

verdacht /vərdˈɑxt/ (adj)
suspectus

verdedigen /vərdˈeːdəɣən/ (v)
defendere
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging /vərdˈeːdiɣˌɪŋ/ (n)
mūnīmen

verdelen /vərdˈeːlən/ (v)
dispartio
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdeling /vərdˈeːlɪŋ/ (n)
dīvīsiō

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
suispectare
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verder /vˈɛrdər/ (adj)
cēterus

verderfelijk /vərˈdɛrfələk/ (adj)
morbidus
  1.

verdichtsel /vərˈdɪxtsəl/ (n)
commentum
  1. iets dat niet bestaat

verdienen /vərdˈinən/ (v)
mereō
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdienste /vərdˈinstə/ (n)
meritum
  2. goede, opbouwende daad

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
tabulātum
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdikken /vərdˈɪkən/ (v)
lato

verdraagzaamheid /vərdrˈaːxzaːmhˌɛɪt/ (n)
tolerantia
  1. de bereidheid van anderen om veel te verdragen

verdrag /vərˈdrɑx/ (n)
foedus
  1. een wettelijk wederzijds bindende overeenkomst tussen twee of meer staten

verdragen /vərdrˈaːɣən/ (v)
perpetior
  1. bestand zijn tegen

verdriet /vər'drit/ (n)
lucto
  1. een gevoel van droefheid

verdrietig /vərdrˈitəx/ (adj)
ater
  1. in sombere stemming

verdrinken /vərdrˈɪŋkən/ (v)
obruent
  1. in het water omkomen
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verdrukken /vərdrˈɵkən/ (v)
supprimo
  1. onderdrukken

verdubbelen /vərˈdʏbələ(n)/ (v)
binus

verduisteren /vərdˈœystərən/ (v)
obscuro
  1. donkerder maken
pecūlor
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ (n)
eclipsis

verdunnen /vərdˈɵnən/ (v)
diluere
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verduren /vərdˈyrən/ (v)
patior
  1. ongemak of lijden verdragen

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
aborior
  1. wegraken

verdwijning /vərdʋˈɛɪnɪŋ/ (n)
abitus
  1. het verdwijnen

vereenvoudigen /vəreːnvˈʌʊdəɣən/ (v)
simplificor

vereerder /vərˈɪːrdər/ (n)
adorator
  1.

verengen /vˈɪːrɛŋən/ (v)
angustō
  1. nauwer maken; te nauw maken, smaller worden

verenigen /vərˈeːnəɣən/ (v)
cōpulō
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
consortium
  1. groepering van mensen die op een bepaald doel gericht is
adūnātiō
  3. een operatie die twee of meer verzamelingen samenvoegt

vereren /vərˈɪːrən/ (v)
adoro
  1. tot onderwerp van aanbidding hebben, eer bewijzen

verergeren /vərˈɛrɣərən/ (v)
aggravo
  1. erger worden of maken

verf /vɛrf/ (n)
pigmentum
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verflauwen /vərflˈʌʊən/ (v)
dēcrēmentum
  1.

verfoeilijk /vər'fujlək/ (adj)
dēfōrmis
  1.

verfraaien /vərfrˈaːjən/ (v)
decoro
  1. mooier maken

vergaan /vərɣˈaːn/ (v)
perbitō

vergaren /vərɣˈaːrən/ (v)
collecta
  1. bijeenbrengen

vergeet-mij-niet /vərɣˈeːtmˈɛɪnˈit/ (n)
myosotis

vergelden /vərɣˈɛldən/ (v)
reditus
  2.

vergelder /vərɣˈɛldər/ (n)
ultor
  1. iemand die wraak neemt

vergelen /vərɣˈeːlən/ (v)
flavesco
  1. geel worden door veroudering of invloed van de omgeving

vergelijken /vərɣəlˈɛɪkən/ (v)
comparare
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijkende trap /vərɣəlˈɛɪkəndə trˈɑp/ (n)
comparativus
  1. de vorm die een bijvoeglijk naamwoord aanneemt als het in een vergelijking gebruikt wordt

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
comparātiō
  1. relatie tussen twee zaken
aequatio
  2. wiskundige uitdrukking

vergeten /vər'ɣetə(n)/ (v)
amitto memoriam
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven /vərɣˈeːvən/ (v)
condōnō
  1. vergiffenis schenken

vergevensgezind /vərˈxevənsxəzɪnt/ (adj)
clemens
  1. klaar om anderen te vergeven

vergevorderd /'vɛrxəvɔrdərt/ (adj)
sērus
  1.

vergezellen /vərɣəzˈɛlən/ (v)
comitō
  1. met iemand meegaan

vergiet /vərˈxit/ (n)
cōlum
  1. teiltje met gaten

vergieten /vərɣˈitən/ (v)
effundo

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
venenum, toxicum
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergift /vərɣˈɪft/ (n)
toxicum
  1. een stof die in kleine hoeveelheden toegediend een zeer schadelijke of zelfs dodelijke werking heeft

vergiftigen /vərɣˈɪftəɣən/ (v)
venēnō
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergissing /vər.ˈɣɪ.sɪŋ/ /vər.ˈχɪ.sɪŋ/ /vɛr.ˈɣɪ.sɪŋ(g)/ (n)
error
  1. iets doen dat niet juist is, of een verkeerde conclusie trekken

vergoeden /vərɣˈudən/ (v)
tueor
  1. aan iemand compensatie verlenen voor gemaakte kosten of geleden schade

vergooien /vər'xojə(n)/ (v)
deerro
  1.

vergrijpen /vərɣrˈɛɪpən/ (v)
assultō
  1.iemands iets onoorbaars of onzedigs aandoen

vergrotende trap /vərˈɣrotəndə trɑp/ (n)
comparativus
  1. de vorm die het bijvoeglijk naamwoord aanneemt in vergelijkingen

vergroting /vərɣrˈoːtɪŋ/ (n)
prōlātiō
  1. een toename in grootte

verguizen /vər'xœyzə(n)/ (v)
diffāmō
  1.

vergulden /vərɣˈɵldən/ (v)
aurō
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje goud

vergunning /vərɣˈɵnɪŋ/ (n)
licentia
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaasten /vərhˈaːstən/ (v)
addo gradum

verhalen /vərhˈaːlən/ (v)
narrō
  1. een verhaal vertellen

verhandeling /vərhˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
detractatus

verheffen /vərhˈɛfən/ (v)
animo

verhemelte /vərhˈeːmɛltə/ (n)
palatum
  1.

verheugd /vərhˈøːxt/ (adj)
gāvīsus

verheugen /vərhˈøːɣən/ (v)
laetificō
  1. zich ~: blijdschap ervaren

verhinderen /vərhˈɪndərən/ (v)
antevenire
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhitten /vərhˈɪtən/ (v)
incitō
  2. aanwakkeren

verhogen /vərhˈoːɣən/ (v)
animo
  1. hoger doen worden

verhoging /vər.ˈɦo.ɣɪŋ/ /vər.ˈɦo.χɪŋ/ /vɛr.ˈho.ɣɪŋ/ (n)
febris
  3. een verhoogde lichaamstemperatuur

verhoren /vərhˈoːrən/ (v)
percontor
  1. iemand onderwerpen aan indringende vragen, met name over diens rol in strafbare handelingen

verhoring /vərhˈoːrɪŋ/ (n)
audientia
  1.

verhouding /vərˈɦɔʊ̯.dɪŋ/ /vərˈɦʌʊ̯.dɪŋ/ /vɛrˈhaʊ̯.dɪŋ/ (n)
rēs
  3. een intieme, duurzame relatie tussen twee personen

verhuizen /vərhˈœyzən/ (v)
migrō
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
migratio
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

verhullen /vərhˈɵlən/ (v)
advēlō
  1. iets niet openlijk zeggen of tonen

verificateur /vərˌifikaːtˈøːr/ (n)
moderātor

verifiëren /vərˌifiˈɪːrən/ (v)
verifico
  1. nagaan, controleren

verjaardag /vər'jardɑx/ (n)
diēs nātālis
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjaardagstaart /vərjˈaːrdˌɑxstaːrt/ (n)
lībum nātāle
  1.

verjaarsfeest /vərjˈaːrsfˌeːst/ (n)
nātālicia
  1.

verjaring /vərjˈaːrɪŋ/ (n)
dispositio
  1. het niet meer afdwingbaar zijn van een vordering door het verloop van de tijd

verjongen /vərjˈɔŋən/ (v)
repubesco
  1. jonger maken

verjonging /vər'jɔŋɪŋ/ (n)
reiuvenatio
  2. vernieuwen van de (levens)krachten

verkeer /vərkˈɪːr/ (n)
transitus
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkennen /vər.ˈkɛn.ə(n)/ (v)
explōrō
  1.

verkeren /vərkˈɪːrən/ (v)
ibo
  1. in een toestand zijn

verkiezen /vərkˈizən/ (v)
eligĕre
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
describere
  1. duidelijk maken
dico
  2. een officieel standpunt uitspreken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
explanatio
  1 het verklaren
  3. opheldering
fatum
  4. schriftelijk stuk

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
(nomen) deminutivum
  1. een woord met een verkleiningsuitgang waardoor iemand of iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verkondiging /vərkˈɔndiɣˌɪŋ/ (n)
effatum
  1.

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
venditio
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
vendere
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
institor
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkorten /vərkˈɔrtən/ (v)
abbreviō

verkorting /vər.ˈkɔr.tɪŋ/ /vɛr.ˈkɔr.tɪŋ/ (n)
abbreviātiō

verkoudheid /vərkˈʌʊdhɛɪt/ (n)
gravēdō
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
constuprō
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting /vərkrˈɑxtɪŋ/ (n)
raptus
  1. een seksuele daad onder dwang

verkrijgbaar /vərkrˈɛɪxbaːr/ (adj)
impetrābilis

verkrijgen /vərkrˈɛɪɣən/ (v)
assequor
  1. in bezit krijgen, verwerven

verkwister /vərkʋˈɪstər/ (n)
consumptor
  1.

verlagen /vərˈlaxə(n)/ (v)
discedo
  1. op een lager peil brengen

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
paralysis
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlangen /vərlˈɑŋən/ (n)
cupido
  1. iets willen hebben

verlangen /vərlˈɑŋən/ (v)
cupio
  1. iets erg graag willen hebben

verlaten /vərlˈaːtən/ (v)
dimitto
  1. weggaan
  5. zich laten gaan
dēscīscō
  2. in de steek laten

verleden /vərlˈeːdən/ (adj)
praeteritum
  1. voorbij

verleden /vərlˈeːdən/ (n)
praeteritum
  1. de voorafgaande tijd

verleden tijd /vərlˈeːdən tˈɛɪt/ (n)
praeteritum

verleggen /vərlˈɛɣən/ (v)
movēre

verleiden /vərlˈɛɪdən/ (v)
tentō
  1. tot kwaad brengen

verlenen /vərlenə(n)/ (v)
dono
  1. iemand begunstigen met iets, iemand iets toestaan

verlengen /vərˈlɛŋə(n)/ (v)
porrigō
  2. langer laten duren

verlevendigen /vərleːvˈɛndəɣən/ (v)
ambulans

verlies /vər'lis/ (n)
amissio
  1. het teloorgaan, kwijtraken

verliezen /vərlˈizən/ (v)
amitto
  1. iets kwijt raken
amittere
  2. niet winnen

verloederen /vərˈludərə(n)/ (v)
dēgener
  1. te gronde gaan

verlokken /vərlˈɔkən/ (v)
seducere
  1. tot kwaad brengen

verlokkend /vərlˈɔkənt/ (adj)
formosus
  1. heel erg aantrekkelijk

verloofde /vərlˈoːvdə/ (n)
fidentiatus
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloskundige /vərlɔskˈɵndəɣə/ (n)
obstetrīx
  1. iemand bekwaamd in de hulp bij geboortes

verlossen /vərlˈɔsən/ (v)
libero
  1. daadwerkelijk of overdrachtelijk van ketenen bevrijden

verlossing /vər.ˈlɔ.sɪŋ/ /vɛr.ˈlɔ.sɪŋ/ (n)
conservatio
  1. de bevrijding van de gevolgen van de zonden van de mens door het geloof in Jesus

vermaak /vərmˈaːk/ (n)
oblectāmen

vermageren /vərmˈaːɣərən/ (v)
mācrēscō
  1.aan lichaamsgewicht verliezen

vermaken /vərˈmakən/ (v)
oblectare
  1. iemand prettig en leuk bezighouden

vermeerderen /vərmˈɪːrdərən/ (v)
auctus
  1. in getal doen toenemen of laten toenemen

vermelden /vərmˈɛldən/ (v)
memorō
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding /vərmˈɛldɪŋ/ (n)
mentiō

vermengen /vərmˈɛŋən/ (v)
misceo

vermenging /vərmˈɛŋɪŋ/ (n)
mixtūra
  1.

vermenigvuldigen /vərmˌeːnɪɣvˈɵldəɣən/ (v)
multiplicō
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermetel /vərˈmetəl/ (adj)
magnanimus
  1.

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
vitare
  1. trachten te ontwijken

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ (v)
diminuō
  1. afnemen in aantal, kleiner worden
dēdūcō
  2. doen afnemen in aantal, kleiner maken

verminken /vərmˈɪŋkən/ (v)
discerpō
  1. iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen

verminkt /vərmˈɪŋkt/ (adj)
claudus

vermissen /vərmˈɪsən/ (v)
deerro
  1.

vermits /vərmˈɪts/ (conjunction)
as
  1. omdat of aangezien, geeft onderschikkend een reden aan

vermoedelijk /vərmˈudələk/ (adj)
probabilis
  bijvoeglijk naamwoord: naar men denkt, maar niet zeker weet

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
opinatio
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (v)
opīnor
  1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt

vermoeid /vərmˈujt/ (adj)
dēfessus
  1. behoefte hebbend om uit te rusten

vermoeidheid /vərmˈujdhɛɪt/ (n)
fatīgātiō

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
vīcus
  1. een hoeveelheid kapitaal
potentia
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermogend /vərmˈoːɣənt/ (adj)
dives

vermommen /vərmˈɔmən/ (v)
dissimulō
  1. zich op onherkenbare wijze uitdossen
  2. iemand op herkenbare wijze uitdossen

vermoorden /vərmˈɔːrdən/ (v)
occidere
  1. gewelddadig van het leven beroven

vermout /vərmˈʌʊt/ (n)
absinthium
  1. versterkte wijn, op smaak gebracht met aromatische planten en kruiden

vermurwen /vərˈmʏrwə(n)/ (v)
mollescō
  2. ompraten

vernielen /vərnˈilən/ (v)
aufero

vernieler /vərnˈilər/ (n)
dēlētor
  1.

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ (v)
delere
  1. volledig tenietdoen

vernietiging /vərnˈitiɣˌɪŋ/ (n)
clādes
  1. einde maken aan het bestaan van iets

veronderstellen /vərˈɔndərstˌɛlən/ (v)
adscisco
  1. een bepaalde aanname maken

verontreinigen /vər.ɔnt.ˈrɛɪ̯.nə.χə(n)/ /vər.ɔnt.ˈrɛː.nə.ɣə(n)/ /vɛr.ɔnt.ˈrɛɪ̯.nɪ.ɣə(n)/ (v)
inquinō
  1. ergens schadelijke en stoffen en vuiligheden inbrengen

verontwaardigd /vərɔntʋˈaːrdɪxt/ (adj)
indignans
  1. gevoelens koesterend dat men te na gekomen is

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
condemnare
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroorloven /vərɔːrlˈoːvən/ (v)
concedere
  1. zichzelf iets toestaan, gewoonlijk een financiële uitgave

veroorzaken /vərɔːrzˈaːkən/ (v)
creo
  1. de oorzaak zijn van

verorberen /vərˈɔrbərən/ (v)
consumere

verordenen /vərɔrdˈeːnən/ (v)
dicere

verordening /vərˈɔrdənˌɪŋ/ (n)
praescriptum

verordonneren /vərˌɔrdɔnˈɪːrən/ (v)
imperō
  1. dwingend voorschrijven

verouderd /vərˈʌʊdərt/ (adj)
obsolētus

verouderen /vərˈʌʊdərə(n)/ (v)
senescō
  1. ouder worden

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
profligare
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verplaatsen /vər'plaːʦə(n)/ (v)
movēre
  1. van de ene plek naar de andere brengen

verplanten /vər.ˈplɑn.tə(n)/ (v)
inducere
  1. op een andere plaats zetten

verpletteren /vərplˈɛtərən/ (v)
inundō

verplichten /vərplˈɪxtən/ (v)
obligare
  1. tot regel maken dat iets moet

verplichtend /vərplˈɪxtənt/ (adj)
mūnis
  1.

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ (n)
adactio
  1. iets dat moet

verpozing /vərpˈoːzɪŋ/ (n)
relaxātiō
  1.

verraad /vəˈraːt/ (n)
proditio
  1. het schenden van trouw

verraden /vərrˈaːdən/ (v)
prodo
  2. een geheim prijsgeven

verraderlijk /vərrˈaːdərlək/ (adj)
perfidus

verrassen /vərrˈɑsən/ (v)
decipio
  1. iemand onverwachts met iets confronteren
  2. iemand onverwachts verblijden

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
inopīnātum
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrijken /vərrˈɛɪkən/ (v)
divito
  1. rijker maken

verroeren /və'rurə(n)/ (v)
movēre
  1. in beweging komen

verrot /vərrˈɔt/ (interjection)
cariōsus

verrotten /və.rɔ.tə(n)/ (v)
cariēs
  1. vergaan door rotting

vers /vɛrs/ (adj)
mustus
  2. niet ingeblikt, niet diepgevroren

vers /vɛrs/ (n)
carmen
  1. gedicht

verschansing /vərsxˈɑnsɪŋ/ (n)
fortificātiō
  1. militaire versterking

verscheidene /vərsxɛɪdˈeːnə/ (indefinitePronoun)
aliquot

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
appareo
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijning /vərsxˈɛɪnɪŋ/ (n)
age, agite (plural)

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ (n)
phaenomenon
  1. iets dat zich voordoet

verschil /vərˈsxɪl/ (n)
differentia
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen /vərsxˈɪlən/ (v)
differō
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschillend /vərsxˈɪlənt/ (indefiniteCardinalNumeral)
differens
  1. niet op elkaar lijkend

verschrompelen /vərsxrˈɔmpələn/ (v)
marceō
  1. door uitdroging rimpelig en klein worden

verschuiven /vərsxˈœyvən/ (v)
movere
  1. het proces van in contact met de grond zich voortbewegen
  2. iets in contact met de grond doen voortbewegen
  3. naar een andere datum of tijdstip verplaatsen

versieren /vɛrˈsi:rə(n) (v)
adorno
  1. iets meer aantrekkelijk of mooier maken
seducere
  3. verleiden

versiersel /vərsˈirsəl/ (n)
ornamentum musicalis
  1.iets wat is aangebracht ter verfraaiing, maar verder geen nuttig doel heeft

versimpelen /vərsˈɪmpələn/ (v)
simplificor
  1. makkelijker maken; eenvoudiger maken

verslaafde /vərslˈaːvdə/ (n)
dependens
  1.iemand die verslaafd is aan iets

verslaan /vərslˈaːn/ (v)
vincō
  1. een definitieve overwinning boeken op een tegenstander

verslag /vərˈslɑx/ (n)
auditio
  1. bericht over een gebeurtenis of toestand

verslinden /vərslˈɪndən/ (v)
peredō
  1. grote hoeveelheden geheel verorberen

versluieren /vərslˈœyərən/ (v)
advēlō
  1.

versnellen /vərsnˈɛlən/ (v)
accelerō
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling /vərsnˈɛlɪŋ/ (n)
acceleratio
  1. toename van het tempo
  2. tweede tijdsafgeleide van de positie
commutatio
  3. mechaniek voor overdracht van aandrijving

versnijden /vərsnˈɛɪdən/ (v)
diluere

versomberen /vərsˈɔmbərən/ (v)
ambiguus
  1. minder licht worden (met name van het weer)

verspreiden /vərsprˈɛɪdən/ (v)
distribuere
  1. in omloop brengen, over een groter oppervlak uitbreiden

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
concipere
  1. begrijpen van een uiting

verstand /vərstˈɑnt/ (n)
notitia
  1. kennis, weten
mens
  2. denkkracht, denkvermogen (met betrekking tot het brein)
intellectus
  te controlerende vertalingen

verstandig /vərstˈɑndəx/ (adj)
sapiens
  1. met verstand

verstandskies /vərstɑndskˈis/ (n)
dēns sapientiae
  1. elk der vier achterste kiezen van boven- en onderkaak die pas later opkomen (als mensen tot de jaren des verstands zijn gekomen)

verstandsverbijstering /vərstˌɑndsfərbɛɪstˈɪːrɪŋ/ (n)
amentia
  1.

verstellen /'vərˈstɛlə(n)/ (v)
maca
  1. weer in orde brengen, zorgen dat het heel wordt
accommodō
  2. anders stellen

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
corrōborō
  1. sterker maken
  2. het aantal vergroten
confirmare
  3. beter bestand maken tegen aanvallen

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ (n)
supplēmentum
  1. het versterken
  2. extra hulp in probleemsituaties
fortificātiō
  3. een fortificatie

verstevigen /vərstˈeːvəɣən/ (v)
firmor
  1. iets steviger maken

verstikken /vərstˈɪkən/ (v)
suffocare
  1. doen stikken

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
abscondō
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstoring /vərstˈoːrɪŋ/ (n)
turba
  1. onderbreking van het gewone of gewenste beloop

verstoten /vərstˈoːtən/ (v)
infitior
  1. niet langer in de omgeving dulden

verstrekken /vərstrˈɛkən/ (v)
dare
  1. ter beschikking stellen

verstrikken /vərstrˈɪkən/ (v)
illaqueō

verstrooien /vərstrˈoːjən/ (v)
spargō
  1. spreiden

verstrooiing /vərstrˈoːjɪŋ/ (n)
dispersus
  1. amusement
  2. verspreiding over een groter gebied dan oorspronkelijk het geval was

versturen /vər'styrə(n)/ (v)
ablēgātiō
  1. iets aan een verzendbedrijf ter bezorging afgeven

vertalen /vərˈtalə(n)/ (v)
traducere, vertere
  1. het omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler /vərtˈaːlər/ (n)
interpres

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
conversio
  1. iets dat vertaald is

verte /ˈvɛrtə/ (n)
absentia
  1. het gebied dat nog net binnen zichtsafstand is

vertederen /vərtˈeːdərən/ (v)
mollescō
  1. teder stemmen

vertegenwoordigen /vərtˈeːɣənʋˌɔːrdəɣən/ (v)
effingĕre
  1.

vertegenwoordiger /vərtˈeːɣənʋˌɔːrdəɣər/ (n)
repraesentātīva
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertellen /vərtˈɛlən/ (v)
narrō
  1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen

verteren /vərtˈɪːrən/ (v)
digero
  1. voedsel afbreken

verticaal /vərtikˈaːl/ (adj)
verticalis

vertillen /vərtˈɪlən/ (v)
movēre
  1.

vertraging /vər.ˈtra.ɣɪŋ/ /vər.ˈtra.χɪŋ/ /vɛr.ˈtra.ɣɪŋ(g)/ (n)
mora
  1. het langzamer gaan

vertrek /vərtrˈɛk/ (n)
spatium
  1.
abitio
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ (v)
abambulo
  1. weggaan

vertroetelen /vərtrˈutələn/ (v)
mōrigerō
  1.

vertroosten /vərtrˈoːstən/ (v)
alloquor
  1. iemand hoop, vertrouwen en troost geven bij moeilijkheden

vertroosting /vərtrˈoːstɪŋ/ (n)
cōnsōlātiō

vertrouwd /vərtrˈʌʊt/ (adj)
domesticus

vertrouwen /vərtrˈʌʊən/ (n)
fides
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

vertwijfeling /vərtʋˈɛɪfəlˌɪŋ/ (n)
desperatio

vervaard /vərvˈaːrt/ (adj)
dirus

verval /vərvˈɑl/ (n)
cariēs

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
falsificatio
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangend /vərˈvɑŋənt/ (adj)
histriōnia

vervelend /vərvˈeːlənt/ (adj)
molestus
  2. op een hinderlijke manier onprettig

verven /vərvˈɛn/ (v)
colorare
  1. met verf bestrijken

verver /vərvˈɛr/ (n)
pictor

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
coniugatio
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoeren /vərvˈurən/ (v)
transporto
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

vervoermiddel /vərvˌurmɪdˈɛl/ (n)
vehiculum
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervorming /vərvˈɔrmɪŋ/ (n)
trānsfōrmātiō
  2. het proces van iets een andere vorm geven

vervreemden /vərvrˈeːmdən/ (v)
abaliēnō
  1. vreemd maken, van eigenaar doen wisselen

vervuilen /vərvˈœylən/ (v)
inquinō
  1. bezoedelen met verontreinigingen

vervullen /vərvˈɵlən/ (v)
pleo
  1. het (doen) uitkomen van een voorspelling of belofte

verwaardigen /vərʋˈaːrdəɣən/ (v)
digno
  1.

verwaarlozen /vərʋˈaːrloːzən/ (v)
neglegō
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten /vərʋˈɑxtən/ (v)
expecto
  1. ergens van uitgaan

verwantschap /vərʋˈɑntsxˌɑp/ (n)
necessitudo
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarmen /vərʋˈɑrmən/ (v)
calefacio
  1. iets warm maken

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
calefactio
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verwarren /vɛrˈʋɑrən/ (v)
confundō
  1. in de war brengen
  2. door elkaar halen

verwarring /vər.ˈʋɑ.rɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑ.rɪŋ/ /vɛr.ˈwɑ.rɪŋ(g)/ (n)
tumultus
  1. een verwarde toestand

verweer /vərʋˈɪːr/ (n)
mūnīmen

verweerder /vərʋˈɪːrdər/ (n)
reus

verwekking /vərʋˈɛkɪŋ/ (n)
procreatio

verwelkomen /vər'ʋɛlkomə(n)/ (v)
adventu festum ago
  1. iemand begroeten en welkom heten

verwensen /vər'wɛnsə(n)/ (v)
maledictio
  1.

verwensing /vərʋˈɛnsɪŋ/ (n)
exsecratio
  1. vloek of belediging

verwerpen /vərʋˈɛrpən/ (v)
negō
  1. afwijzen

verwijden /vərʋˈɛɪdən/ (v)
ampliō
  1.

verwijderd /vərʋˈɛɪdərt/ (adj)
repositus

verwijderen /vərˈwɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈʋɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈβ̞ɛːdərə(n)/ (v)
adimō
  1. weghalen

verwijdering /vərʋˈɛɪdərˌɪŋ/ (n)
remotio
  1. het verwijderen

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
perfluus
  1.

verwikkeling /vərʋˈɪkəlˌɪŋ/ (n)
argumentum

verwisselen /vərʋˈɪsələn/ (v)
fallo
  1. twee zaken elkaars plaats in doen nemen

verwittigen /vərʋˈɪtəɣən/ (v)
admonere
  1. ~ van iemand ergens van op de hoogte brengen

verwittiging /vərʋˈɪtiɣˌɪŋ/ (n)
monstrum
  1.

verwoedheid /vərʋˈudhɛɪt/ (n)
luxuria

verwoesten /vərʋˈustən/ (v)
annihilare
  1. totaal vernielen

verwonden /vərʋˈɔndən/ (v)
sauciō
  1. lichamelijk letsel veroorzaken

verwonding /vərʋˈɔndɪŋ/ (n)
vulnus
  1. lichamelijk letsel

verworden /vərʋˈɔrdən/ (v)
dēgener
  1. ten kwade veranderen in iets

verzadigen /vərzˈaːdəɣən/ (v)
sumptus
  1.

verzaken /vərzˈaːkən/ (v)
aspecto

verzamelen /vər'zamələ(n)/ (v)
colligere
  1. bijeenbrengen
colligō
  2. een verzameling hebben of aanleggen
  3. bijeenkomen

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
grex
  2. wiskundige verzameling

verzekerd /vərzˈeːkərt/ (adj)
quīdam

verzekeren /vərzˈeːkərən/ (v)
elementum
  1. verklaren dat iets ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
confīdentia
  2. de mededeling dat iets een feit is

verzender /vərzˈɛndər/ (n)
repertor
  1. de persoon die een of ander bericht naar een of meer ontvangers stuurt

verzet /vərzˈɛt/ (n)
resistantia
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzetje /vərzˈɛtʲə/ (n)
dispersus
  1.

verzetten /vərzˈɛtən/ (v)
adversor
  1. weerstand bieden aan iets

verzoek /vərzˈuk/ (n)
petītum
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
petō
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzoekschrift /vərzˈuksxrɪft/ (n)
libellus

verzorgd /vərzˈɔrxt/ (adj)
merus

verzorgen /vərzˈɔrɣən/ (v)
cūrō
  1.

verzuren /vərzˈyrən/ (v)
acescō
  1. zuur (doen) worden

verzwakken /vɛrzʋɑkə(n)/ (v)
labefacto
  1. zwakker maken

verzwaren /vərzʋˈaːrən/ (v)
gravo
  2.opzettelijk beladen met extra gewicht

veste /vˈɛstə/ (n)
moenia
  1. een met muren beschermde plaats; de muren van een vesting

vestigen /vˈɛstəɣən/ (v)
sedeo
  3. er gaan wonen

vesting /vˈɛstɪŋ/ (n)
arx

vet /vɛt/ (adj)
obesus
  1. dik, vet inhoudend

vet /vɛt/ (n)
adeps
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

veteraan /vˌeːtɪːrˈaːn/ (n)
ēmeritus
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

vetmesten /vˈɛtmɛstən/ (v)
impinguo
  1. een dier/persoon overvloedig en calorierijk voedsel aanbieden zodat deze in gewicht aankomt

veto /vˈeːtoː/ (n)
vetare
  1. veto

veulen /vˈøːlən/ (n)
equulus
  1. een jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vezel /vˈeːzəl/ (n)
fibra
  1. een vezel is een lang, dun filament waarvan de lengte ten minste drie keer groter is dan de doorsnede

vibratie /vɪbrˈaːtsi/ (n)
vibrātiō

vicepresident /vˌisɛprˌeːzidˈɛnt/ (n)
praeses vicarius

videofilm /'videjofɪlm/ (n)
magnetoscopium
  1.

videospel /vˌidəɔspˈɛl/ (n)
electronicus
  1. elektronisch spel, met beelden op een monitor of tv

vier /viːr/ (n)
quattuor
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
quartus
  1. nummer vier in een rij

vierdelig /virdˈeːləx/ (adj)
quadruplex
  1.

vierdeurs /virdˈøːrs/ (adj)
quadriforis
  1.

vieren /'virə(n)/ (v)
celebrō
  1. een feest vieren
discedo
  2. een touw of kabel vieren

vierendertig /vˌirəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
triginta quattuor
  1. het getal 34

vierennegentig /vˌirənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta quattuor
  1. het getal 94

vierentachtig /virˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta quattuor
  1. het getal 84

vierentwintig /vˌirəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
vigintiquattuor
  1. het getal 24

vierenveertig /vˌirənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginta quattuor
  1. het getal 44

vierenvijftig /vˌirənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta quattuor
  1. het getal 54

vierenzestig /vˌirənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta quattuor
  1. het getal 64

vierenzeventig /ˈvirənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta quattuor
  1. het getal 74

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
quadringentī
  1. het getal 400

vierkant /virkˈɑnt/ (n)
quadratum
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

viervoetig /virvˈutəx/ (adj)
quadrupēs
  1. van een dier of voorwerp dat het vier voeten heeft

vies /vis/ (adj)
impuratus
  1. smerig

viesheid /vˈishɛɪt/ (n)
immunditia
  1.

vigiliteit /vˌiɣilitˈɛɪt/ (n)
custodia
  1. waakzaamheid

vijand /vˈɛɪɑnt/ (n)
hostis, inimicus
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijk /vˈɛɪɑndələk/ (adj)
hostis
  1. van de vijand

vijandelijkheid /vˈɛɪɑndələkhˌɛɪt/ (n)
hostilitas
  1. een vijandige daad

vijandig /vɛɪˈɑndəx/ (adj)
alienus
  1. zich als een vijand gedragend

vijandigheid /vɛɪˈɑndəxhˌɛɪt/ (n)
hostilitas
  1. het vijandig zijn

vijandschap /vˈɛɪɑndsxˌɑp/ (n)
inimicitia
  1. een toestand van op voet van oorlog zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
quinque, quīnque
  1. het getal 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
quintus
  1. nummer vijf in een rij

vijfendertig /vˌɛɪfəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trigintaquinque
  1. het getal 35

vijfennegentig /vˌɛɪfənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta quinque
  1. het getal 95

vijfentachtig /vɛɪfˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta quinque
  1. het getal 85

vijfentwintig /vˌɛɪfəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
vigintiquinque
  1. het getal 25

vijfenveertig /vˌɛɪfənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginta quinque
  1. het getal 45

vijfenvijftig /vˌɛɪfənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta quinque
  1. het getal 55

vijfenzestig /vˌɛɪfənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta quinque
  1. het getal 65

vijfenzeventig /ˈvɛifənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta quinque
  1. het getal 75

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
quingenti
  1. het getal 500

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
quindecim
  15

vijftiende /vˈɛɪftində/ (ordinalAdjective)
quintus decimus

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta
  1. het getal 50

vijg /vˈɛɪx/ (n)
ficus
  1. vrucht van de vijgenboom

vijgenboom /vˌɛɪɣənbˈoːm/ (n)
ficus
  1. tropische boom

vijl /vˈɛɪl/ (n)
lima
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver /vˈɛɪvər/ (n)
stāgnum
  1. een tamelijk klein door de mens aangelegd water

vijzel /vˈɛɪzəl/ (n)
mortarium
  1. een vat waarin met een stamper stoffen fijngestampt kunnen worden

villa /vila/ (n)
villa
  1. een groot en vrijstaand huis

villen /vˈɪlən/ (v)
excorticare
  1. van het vel ontdoen

vilt /vˈɪlt/ (n)
coactum
  door langdurig bewerken verdichte wol

vin /vɪn/ (n)
pinna
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
invenire
  1. iets aantreffen nadat ernaar gezocht is

vinding /vˈɪndɪŋ/ (n)
commentum
  2. ontdekking, uitvinding

vinger /vˈɪŋər/ (n)
digitus
  1. extremiteiten van de hand

vingertop /vˈɪŋərtˌɔp/ (n)
extremus digitus
  topje van een vinger

vingerwijzing /vˈɪŋərʋˌɛɪzɪŋ/ (n)
ducere
  1.

vink /vˈɪŋk/ (n)
fringilla

violeren /vˌioːlˈɪːrən/ (v)
rumpere

violet /vˌioːlˈɛt/ (n)
ianthinus
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violist /vˌioːlˈɪst/ (n)
violinistus
  1. musicus die een viool bespeelt

viool /viˈoːl/ (n)
chelys
  1. strijkinstrument
viola

viooltje /vˈioːltʲə/ (n)
viola
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

viriel /virˈil/ (adj)
virilis
  1.

virtual reality /ˈvʏːrcuwəlriˌjɛləti/ (n)
realitas virtualis

virtueel /vˌɪrtyˈeːl/ (adj)
virtualis
  1.

virus /virəs/ (n)
virus
  1.
  2.

vis /vˈɪs/ (n)
piscis
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
  2. het vlees van een vis

visboer /vɪzbˈur/ (n)
piscator
  1. een handelaar die gespecialiseerd is in de verkoop van vis

vishaak /vɪshˈaːk/ (n)
hamus

visioen /viʒˈun/ (n)
somnium
  1. een droombeeld

vissaus /vˈɪsʌʊs/ (n)
allēc
  1.

vissen /vˈɪsən/ (v)
piscor
  1. proberen te vangen
  2. proberen te weten te komen

visser /vˈɪsər/ (n)
piscātor
  1. iemand die beroepsmatig vist

vissoep /vɪsˈup/ (n)
zomoteganite

visueel /vizyʋel/ (adj)
oculorum
  1. betreffende het zicht, betreffende het zienbare

vitaliteit /vˌitaːlitˈɛɪt/ (n)
vītālitās

vlaag /vlax/ (n)
dīrumpō
  1. een plotselinge windstoot

vlaai /ˈflaːɪ̯/ /ˈvlaɪ̯/ (n)
bolbiton
  2. koeienvlaai

vlag /vlɑχ/ (n)
vexillum
  1. een lap stof met op vaste wijze geschikte kleuren die gevoerd wordt als symbool van een partij of natie

vlaggenlijn /vlˌɑɣənlˈɛɪn/ (n)
anquina
  1. een slinger van vlaggen

vlak /vlɑk/ (adj)
plānus
  1. zonder bergen of dalen

vlakte /vlɑktə/ (n)
plānitiēs
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
flamma
  1. kleinste vorm van vuur

vlammend /vlˈɑmənt/ (adj)
flagrans
  1. brandend

vlas /vlˈɑs/ (n)
linum

vlaskleurig /vlɑsklˈøːrəx/ (adj)
flāvus
  1. een lichtgele, lichtblonde kleur zoals die van rijp vlas

vlassig /vlˈɑsəx/ (adj)
flāvus
  1.

vlecht /vlˈɛxt/ (n)
coma
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
plectere
  1. in elkaar strengelen

vlechtwerk /vlˈɛxtʋɛrk/ (n)
crātis
  1.

vleermuis /vlˈɪːrmœys/ (n)
vespertilio
  1. een klein vliegend nachtzoogdiertje

vlees /vlˈeːs/ (n)
caro
  1. spierweefsel van bepaalde organen
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleesetend /vlˈeːzətənt/ (adj)
carnivorus
  1. van een dier of mens dat het vlees eet

vleeseter /ˈvlesetər/ (n)
carnivora
  1. een vleesetend dier

vlegel /vlˈeːɣəl/ (n)
pertica trituaria
  1. een dorswerktuig

vleien /vlˈɛɪən/ (v)
adulari
  1. (onoprechte) complimenten geven, meestal om bij iemand in de gunst te komen

vlek /vlˈɛk/ (n)
macula
  1. een vieze plek

vlekkig /vlˈɛkəx/ (adj)
maculōsus
  1. niet egaal gekleurd

vleugel /vlˈøːɣəl/ (n)
ala
  1. lichaamsdeel van een vogel
  2. onderdeel van een vliegtuig
  5. een deel van een leger

vlieden /'vlidə(n)/ (v)
vēlōx
  1. formeel: (van tijd) voorbijgaan
aufugio
  2. formeel: snel weg trachten te komen, vluchten

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
musca
  1. tweevleugelig insect

vliegdekschip /vlˈixdɛksxˌɪp/ (n)
navis aëroplanigera
  1. een vaartuig dat is ingericht voor het vervoer, onderhoud en gebruik van vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
volare
  1. zich door de lucht voortbewegen

vlieger /vlˈiɣər/ (n)
aquilo
  1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden
gubernātor
  6. iemand die vliegt

vliegerij /vlˌiɣərˈɛɪ/ (n)
volucer
  1.

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
aeroplanum
  1. een vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
aeroportus
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vlier /vlˈir/ (n)
sambūcus

vlierbes /'vlirbɛs/ (n)
sabūcum
  1.

vlierstruik /vlˈirstrœyk/ (n)
sambūcus
  1.

vlies /vlˈis/ (n)
membrana
  1. dunne laag op een oppervlak
vellus
  3. afgestroopte huid met haar van een dier

vlinder /ˈvlɪndər/ (n)
papilio
  1. een schubvleugelig insect, meestal met gekleurde vleugels

vlo /vlˈoː/ (n)
pulex
  1. vleugelloze bloedzuigende huidparasiet

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
fluens
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
fluere
  1. zacht stromen

vloeiend /vlˈujənt/ (adj)
fluens
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeistof /vlˈujstɔf/ (n)
liquor
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloek /vlˈuk/ (n)
exsecratio
  1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen

vloeken /vlˈukən/ (v)
exsecror
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
solum

vlok /vlˈɔk/ (n)
floccus
  1. een samenhangend hoopje van sneeuw of andere lichte stof

vloot /vloːt/ (n)
classis
  1. bij elkaar horende schepen

vlot /vlˈɔt/ (adj)
facilis
  1. gemakkelijk, eenvoudig, zonder veel problemen

vlot /vlˈɔt/ (n)
ratis
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
volatus
  1. het zich door luchtruim bewegen
exāminō
  2. een groep vliegende vogels

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
profugus
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
fugere
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtig /vlˈɵxtəx/ (adj)
superficiālis
  2. zonder al te veel aandacht voor alle details

vlug /vlɵx/ (adj)
celer
  1. met hoge snelheid

vocaliste /vˈoːkaːlˌɪstə/ (n)
vocalistus
  1.

vocatief /vˌoːkaːtˈif/ (n)
vocātīvus
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vochtig /vˈɔxtəx/ (adj)
humidus

vochtigheid /vˈɔxtəxhˌɛɪt/ (n)
mador
  1. de mate van vocht

voeden /vˈudən/ (v)
alere
  1. van voedsel voorzien

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ (n)
nutritio
  1. voedsel

voedsel /'vutsəl/ (n)
alimentum
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voeg /vˈux/ (n)
sūtūra

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
conjunctio

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
sentio
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voelspriet /vulsprˈit/ (n)
cornicula
  1. een langgerekt, gewoonlijk geleed, uitwendig orgaan op de kop van een insect dat zintuigen voor de tastzin of soms ook voor gehoor of smaak bevat

voerbak /vˈurbɑk/ (n)
linter
  1.

voeren /ˈvurə(n)/ (v)
ducere
  1. geleiden, ergens heen brengen
alō
  3. dieren te eten geven

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
vehiculum
  1. door de mens gemaakt voorwerp, gewoonlijk op wielen, met als doel het verplaatsen van mensen of goederen

voet /vut/ (n)
pes, pēs
  1. voortzetting van het been beneden de enkel

voetangel /vˌutɑŋˈɛl/ (n)
mūrex
  1. een wapen met vier of meer punten waarvan er altijd een naar boven staat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
pediludium, pedifollis
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetbalveld /vˈutbɑlvəlt/ (n)
campus pedeludiarius

voetganger /vˈutɣɑŋər/ (n)
pedes
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetpad /'vutpɑt/ (n)
sēmita
  1. een pad voor voetgangers

voetspoor /vutspˈoːr/ (n)
vestīgium

voetstap /vˈutstɑp/ (n)
vestigium

voetzool /vutzˈoːl/ (n)
planta
  1. de onderzijde van de voet

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
avis, ales
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier /vˌoːɣɛlbɛɡdˈir/ (n)
ornithorhynchus
  Ornithorhynchus anatinus

vogellijm /vˈoːɣɛlˌɛɪm/ (n)
viscum
  1.

vogelverschrikker /vˈoːɣɛlvˌɛrsxrɪkər/ (n)
formido
  1. een mansgrote pop opgesteld in een akker met als doel vraat door vogels te beperken

vogelvrij /vˌoːɣɛlvrˈɛɪ/ (adj)
proscriptus
  1. buiten de wet gesteld

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
plenus
  1. geheel gevuld

volbrengen /vˈɔlbrɛŋən/ (v)
patrō
  1. geheel uitvoeren

voldaan /vɔldˈaːn/ (adj)
satiātus
  1. niet langer geplaagd door gevoelens van behoefte of verlangen

voldoen /vɔl'dun/ (v)
convenire
  1. een eis vervullen

voldoende /vˈɔldundə/ (adv)
sufficienter
  1. tot bevrediging

voldoende /vˈɔldundə/ (indefinitePronoun)
satis
  1. toereikend, genoeg

voldoening /vɔl.ˈdu.nɪŋ(g)/ /vɔɫ.ˈdu.nɪŋ/ (n)
fructus
  1. tevredenheid

volgeling /'vɔlɣəlɪŋ/ (n)
sectātor
  1.

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
sequi
  1. achterna gaan

volgend /vˈɔlɣənt/ (adj)
sequens
  1. dat later komt

volgens /vˈɔlɣəns/ (preposition)
in, secundo
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgooien /vˈɔlɣoːjən/ (v)
pleo
  1.

volgroeid /vˈɔlɣrujt/ (adj)
grandis

volhouden /vˈɔlhʌʊdən/ (v)
persevērō

volk /vɔlk/ (n)
populus, gens
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
gens, populus
  2. de inwoners van een land
populus
  4. een aantal mensen

volkenrecht /vˈɔlkɛnrˌɛxt/ (n)
ius internationale
  1. internationaal privaat- en publiekrecht

volkerenmoord /vˈɔlkɪːrˌɛnmɔːrt/ (n)
genocidium

volkslied /vɔlkslˈit/ (n)
carmen patrium
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volle maan /vˈɔlə mˈaːn/ (phraseologicalUnit)
plēnilūnium
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volledig /vɔlˈeːdəx/ (adj)
complētus
  1. zonder iets ongedaan te laten

volledig /vɔlˈeːdəx/ (adv)
admodum
  1. zonder iets ongedaan te laten

volleybal /vˈɔləˌibɑl/ (n)
follis volatilis
  1. spel
  2. bal

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ (adv)
perfectum
  1. zonder enig gebrek

volmaken /vɔlmˈaːkən/ (v)
pleo
  1. vullen

volpompen /vˈɔlpɔmpən/ (v)
pleo
  1.

volproppen /vˈɔlprɔpən/ (v)
stīpō
  1. overvol maken door er nog iets bij te duwen

volschenken /vˈɔlsxɛŋkən/ (v)
pleo

volslagen /vɔlslˈaːɣən/ (adj)
complētus
  1. compleet, volledig

volstouwen /vˈɔlstʌʊən/ (v)
māteria
  1. helemaal vullen

volt /vɔlt/ (n)
voltium

voltooid deelwoord /vˈɔltoːj tˈeːlʋɔːrt/ (phraseologicalUnit)
participium perfectum
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid tegenwoordige tijd /vˈɔltoːj tˈeːɣənʋˌɔːrdəɣə tˈɛɪt/ (n)
perfectum

voltooid verleden tijd /vˈɔltoːjt vərlˈeːdən tˈɛɪt/ (n)
plusquamperfectum

voltooien /vˈɔltoːjən/ (v)
finiō
  1. ten einde brengen

voluit /vˈoːlœyt/ (adv)
omnīnō

volwassen /vˈɔlʋɑsən/ (adj)
adultus
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene /vɔlʋˈɑsənə/ (n)
adultus
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

vonk /vˈɔŋk/ (n)
scintilla
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

vonnis /vˈɔnɪs/ (n)
arbitrium
  1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures

vont /vˈɔnt/ (n)
lebes

voogd /vˈoːxt/ (n)
tūtor
  1. Iemand die als vervanger het ouderlijk gezag uitoefent

voor /vor/ (preposition)
pro, ante, prae
  1. dichterbij dan
ante
  4. eerder in tijd

vooraanstaand /vˈɔːraːnstˌaːnt/ (adj)
insignis
  1. gezaghebbend

vooraf /vˈɔːrɑf/ (adv)
prior

voorafgaan /vˈɔːrɑfɣˌaːn/ (v)
praeveniō

vooral /vo:ɾ.ɑl/ (adv)
maxime
  1. voornamelijk

voorarm /vˈɔːrɑrm/ (n)
bracchium
  1.

voorarrest /'vorɑrɛst/ (n)
custodia
  1.

voorbeeld /vˈɔːrbeːlt/ (n)
exemplar, exemplum
  1. iets ter navolging

voorbereiden /vˈɔːrbɪːrˌɛɪdən/ (v)
parare
  1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
apparatus
  1. het voorbereiden

voorbeschiktheid /vˈɔːrbɛsxˌɪktɛɪt/ (n)
praedispositio
  1. het vooraf onontkoombaar bepaald zijn van wat het lot van iets of iemand is

voorbij /vˈɔːrbˌɛɪ/ (adj)
praeteritus
  1.

voorbijgaan /vorˈbɛɪ̯ɣan/ /vorˈbɛːɣan/ /vo̝rˈbɛɪ̯χan/ (v)
praetereo
  1. langs een bepaald punt gaan.
  2. tot verleden gaan behoren

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
praenuntius
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)

voord /vˈɔːrt/ (n)
vadum
  1. een doorwaadbare plaats in een beek of rivier

voorde /vˈɔːrdə/ (n)
vadum
  1. doorwaadbare plaats

voordeel /ˈvordel/ (n)
quaestus
  1. profijt
  2. aangename eigenschap
  3. (tennis)

voordeur /'voːrdøːr/ (n)
ianua
  1. de hoofddeur aan de voorzijde van een woning

voorganger /vˈɔːrɣɑŋər/ (n)
decessor
  1. de persoon die voorafgaand aan een zeker persoon dezelfde positie bekleedde

voorgevoel /vˈɔːrɣəvˌul/ (n)
praemonitus

voorhanden /vɔːr.'ɦɑn.də(n)/ (adj)
promptus
  1. beschikbaar, voorradig

voorhoofd /vˈɔːrhˌoːft/ (n)
frons
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhoofdsbeen /vˈɔːrhoːvdzbˌeːn/ (n)
os frontale
  1. één van de beenderen van de schedel

voorhuid /vˈɔːrhœyt/ (n)
praeputium
  1. voorhuid van penis

voorjaar /vˈɔːrjaːr/ (n)
ver
  1. de lente

voorkant /vorkɑnt/ (n)
antīcus
  1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
evenio
  1. met regelmaat ergens te vinden zijn

voorleggen /vˈɔːrlɛɣən/ (v)
militō
  1. voor iemand neerleggen

voorleiden /vˈɔːrlɛɪdən/ (v)
memorō
  1. door een rechter laten beoordelen in een rechtzaak

voorlezen /vˈɔːrlˌeːzən/ (v)
recitō
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voornaam /vˈɔːrnˌaːm/ (n)
praenomen
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
pronomen

vooronderstellen /vˈɔːrɔndərstˌɛlən/ (v)
praesumo
  1. vooraf voor waar aannemen van een stelling om hiermee tot een conclusie te komen

voorouder /vˈɔːrʌʊdər/ (n)
ava
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorproef /vˈɔːrprˌuf/ (n)
gustus
  1. een voorlopige test

voorraad /ˈvɔːrˌraːt/ (n)
cōpia
  1. wat voor later gebruik wordt opgeslagen

voorrecht /vˈɔːrrɛxt/ (n)
privilegium

voorschot /vˈɔːrsxɔt/ (n)
probito
  1. een vervroegde betaling op het loon

voorspel /vˈɔːrspˌɛl/ (n)
praeludium
  1. een voorbereidende inleiding
  3. het liefdesspel

voorspellen /vˈɔːrspˌɛlən/ (v)
cano
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspreken /vˈɔːrsprˌeːkən/ (v)
intercēdō

voorstander /vˈɔːrstɑndər/ (n)
assensor
  1. iemand die voor iets is

voorstellen /vˈɔːrstˌɛlən/ (v)
cēnseō
  1. een plan voorleggen
condono
  2. een beeld geven

voorsteven /vˈɔːrstˌeːvən/ (n)
prora

voort /voːrt/ (adv)
procul

voortaan /vˈɔːrtˌaːn/ (adv)
cras
  1. van nu af aan, in het vervolg

voortbrengsel /'vortbrɛŋsəl/ (n)
iuvō
  1.

voortduren /'vordyrə(n)/ (v)
persevērō
  1.

voorteken /vˈɔːrtˌeːkən/ (n)
omen
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat

voortmaken /vˈɔːrtmˌaːkən/ (v)
festīnō
  1. in hoog tempo aan iets werken

voortschrijden /vˈɔːrtsxrˌɛɪdən/ (v)
probito
  1. geleidelijk verder verlopen

voortstuwen /vˈɔːrtstˌywən/ (v)
prōpellō
  1. snel vooruitgaan door een sterke kracht

voorttrekken /vˈɔːrttrˌɛkən/ (v)
trahea
  1.

voortvloeisel /vˈɔːrtvlˌujsəl/ (n)
eventum
  1.

voortzetten /vˈɔːrtzˌɛtən/ (v)
continuo

vooruit /voːˈrœːt/ /vo̝ːˈrœʏ̯t/ (interjection)
porrō
  1. in voorwaartse richting

vooruitgang /vˈɔːrœytɣˌɑŋ/ (n)
prōgressus
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving

vooruitkomen /voːˈrœːtˌkoːmə(n)/ /vo̝ːˈrœʏ̯tˌkomə(n)/ (v)
probito
  1. vorderingen maken op weg naar iets
  2. een betere positie krijgen

vooruitstekend /vˈɔːrœytstˌeːkənt/ (adj)
prōminens
  1. naar voren wijzend; meer naar voren dan de omgeving

vooruitzetten /vˈɔːrœytzˌɛtən/ (v)
probito

voorvader /vˈɔːrvaːdər/ (n)
atavus
  1.

voorvaderlijk /vˈɔːrvaːdərlək/ (adj)
maternus
  1.zoals bij de voorvaderen

voorval /vˈɔːrvɑl/ (n)
prolapsus
  1. event, gebeurtenis, incident

voorvechter /vˈɔːrvɛxtər/ (n)
praeses
  1.

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
praefixum
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorvoelen /vˈɔːrvulən/ (v)
anticipō
  1.

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
ens
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorwoord /vˈɔːrʋɔːrt/ (n)
praefātiō

voorzeker /vˈɔːrzəkər/ (adv)
quippe
  1. met absolute zekerheid

voorzetsel /vˌɔːrzˈɛtsəl/ (n)
praepositio
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzetten /'vorzɛtə(n)/ (v)
militō
  1. klaar zetten

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adj)
cautus
  1. op een oplettende manier

voorzichtigheid /vɔːrˈzɪxtəxˌhɛɪt/ (n)
cautēla
  1. het voorzichtig zijn

voorzien /vɔːr.'zin/ (v)
divinō
  1. een profetische blik hebben
video
  2. voorzorgen treffen

voorzij /vˈɔːrzˌɛɪ/ (n)
antīcus
  1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is

voorzijde /vˈɔːrzɛɪdə/ (n)
antīcus

voorzitten /vˈɔːrzɪtən/ (v)
praesum
  1. leiding geven aan een vergadering

voorzitter /vˈɔːrzɪtər/ (n)
praepositus
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

voorzorg /vˈɔːrzɔrx/ (n)
provisio

vorderen /vˈɔrdərən/ (v)
probito
  1. vooruitgang boeken

vordering /vɔɾ.dǝ.ɾɪŋ/ (n)
incrementum
  1. vooruitgang, progressie

vore /'vɔː.rə/ (n)
sulcus
  1. ploegsnede in een akker

vorig /vˈoːrəx/ (indefiniteOrdinalNumeral)
antiquus
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork /vˈɔrk/ (n)
furca
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten

vorm /vɔrm/ (n)
figura
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp
humus
  2. sjabloon of bak waarin iets gegoten...

vormeloos /vˈɔrməlˌoːs/ (adj)
informis

vormen /vˈɔrmən/ (v)
figūrō
  1. in de juiste vorm brengen
  2. deel uitmaken van, fungeren als bouwsteen van

vormsel /vˈɔrmsəl/ (n)
confirmatio
  1. een sacrament waardoor een gedoopte de kracht van de Heilige Geest ontvangt om zijn geloof standvastig te kunnen belijden

vorstendom /vˈɔrstəndˌɔm/ (n)
prīncipālitās
  1.

vorstig /vˈɔrstəx/ (adj)
pruīnōsus
  1. van het weer dat het koud en vriezend is

vos /vɔs/ (n)
vulpes
  1.

vouwen /vˈʌʊən/ (v)
plicō

vouwing /vˈʌʊɪŋ/ (n)
campter
  1. resultaat van vouwen

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
quaestio
  1. een verzoek om inlichting

vraaggesprek /vrˈaːɣɛsprˌɛk/ (n)
colloquium
  1. een gesprek waarin iemand een aantal vragen beantwoordt

vraagpunt /vrˈaːxpɵnt/ (n)
molimen

vraagstuk /vrˈaːxstɵk/ (n)
molimen

vraatzucht /vrˈaːtzɵxt/ (n)
gula

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ (n)
onus
  1. de lading van een vervoermiddel

vrachtschip /vrˈɑxtsxɪp/ (n)
onerāria
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen /vrɑxtʋˈaːɣən/ (n)
autocarrum
  1. een wagen voor goederenvervoer

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
quaerere
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
rogare, precari
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
pax
  1. het ontbreken van oorlog

vredig /ˈvre.dəx/ /ˈvre.dəχ/ (adj)
pācātus
  1. onverstoord door geschil of onrust

vreedzaam /vrˈeːdzaːm/ (adj)
pācātus

vreemd /vrˈeːmt/ (adj)
alienus
  1. van buiten, niet van hier
extraneus
  2. gek, onwerkelijk
  3. niet bekend

vreemde /'vremdə/ (n)
advena
  1. iemand die niet bekend is

vreemdeling /vrˈeːmdəlˌɪŋ/ (n)
barbarus
  1. iemand die uit een ander gebied of land afkomstig is dan het onderhavige

vrees /vrˈeːs/ (n)
metus, timor
  1. het gevoel dat iets gevaarlijk is of kan zijn

vrek /vrˈɛk/ (n)
avarus

vreselijk /vrˈeːsələk/ (adj)
atrox
  1. bijzonder erg, schrikwekkend

vreten /vrˈeːtən/ (v)
māteria
  1. het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze

vreterij /vrˌeːtərˈɛɪ/ (n)
īcō
  1.

vreugde /vrˈøːxdə/ (n)
gaudium, laetitia
  1. een blij gevoel

vreugdevuur /ˈvrøx.də.ˌvyːr/ /ˈvrøɣ.də.ˌvyːr/ /ˈvrøχ.də.ˌvyːr/ (n)
bustum
  1. een groots door mensen opgebouwd en gecontroleerd vuur om iets te vieren

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
timere, metuere
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
amicus
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
amīcus
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
amica
  1. een vrouwelijk persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap /vrˈindsxɑp/ (n)
amicitia
  1. de relatie van personen tot elkaar als vrienden

vriendschappelijk /vrˈindsxɑpələk/ (adj)
amicus
  1. in het kader van de vriendschap, niet competitief

vriesweer /'vriswer/ (n)
pruīnōsus
  1.

vriezen /vrˈizən/ (v)
gelo

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
liber
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijdag /vrˈɛɪdɑx/ (n)
dies Veneris, feria sexta
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijdom /vrˈɛɪdɔm/ (n)
lībertās
  2. vrijheid

vrijgezel /vrˌɛɪɣəzˈɛl/ (n)
baccalaureus
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
libertas
  1. het vrij zijn

vrijuit /vrˈɛɪœyt/ (adv)
cōram

vroed /vrˈut/ (adj)
sagax

vroedvrouw /vrˈudvrʌʊ/ (n)
obstetrīx
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
matutinus
  1. aan het begin
  2. eerder dan verwacht

vroeger /ˈvruxər/ /ˈvruɣər/ (adv)
anteā
  1. (zoals) in het verleden

vroegrijp /vrˈuɣrɛɪp/ (adj)
praecox
  1.

vrolijk /vrˈoːlək/ (adj)
laetus
  1. in goede stemming

vrolijkheid /vrˈoːləkhˌɛɪt/ (n)
laetitia
  1. een aangename stemming waarin men veel lacht, zich goed voelt en het leven optimistisch bekijkt

vrouw /vrɑu/ (n)
femina, mulier
  1. een volwassen vrouwelijke mens
femina, mulier, uxor, coniux
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk /vrˈʌʊələk/ (adj)
femininus

vrucht /vrʏxt/ (n)
fructus
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
ferax
  1. in staat vrucht af te werpen
  2. tot resultaat leidend

vruchtbaarheid /'vrʏxt.bar.ɦɛɪ̯t/ /'vrʏxt.bar.ɦɛːt/ /'vrʏɣ.ba.rɛɪ̯d/ (n)
felicitas
  1. het vermogen vrucht te dragen

vruchtboom /vrɵxtbˈoːm/ (n)
pomum
  1. boom die eetbare vruchten voortbrengt

vruchtwater /vrˈɵxtʋaːtər/ (n)
liquor amnii

vuig /vˈœyx/ (adj)
paedidus

vuil /vœy̯l/ (adj)
sordidus
  1. niet schoon

vuil /vœy̯l/ (n)
caenum
  viezigheid, onreine materie

vuiligheid /vˈœyləxhˌɛɪt/ (n)
caenum
  1. dat wat vuil is
  2. poep

vuilmaken /vœylmˈaːkən/ (v)
contāminō
  1.

vuilnis /vˈœylnɪs/ (n)
quisquiliae
  1. materiaal dat weggeworpen wordt

vuist /vˈœyst/ (n)
pugnus
  1. gebalde hand

vulkaan /vɵlkˈaːn/ (n)
mons ignifer

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
māteria
  1. vol maken

vulling /vˈɵlɪŋ/ (n)
carrus

vulsel /vˈɵlsəl/ (n)
fartum
  1.

vulstof /vˈɵlstɔf/ (n)
fartum
  1. stof die dient om een holte te vullen

vulva /vˈɵlvaː/ (n)
vulva
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vuns /vˈɵns/ (adj)
mucidus

vurig /vˈyrəx/ (adj)
calidus

vuur /vyːr/ (n)
ignis
  1. een lichtend verschijnsel dat onstaat wanneer iets verbrandt

vuursteen /vyrstˈeːn/ (n)
silex
  1.

vuurtoren /vyrtˈoːrən/ (n)
pharus
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
arma ignifera
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

waadvogel /ʋˌaːdvoːɣˈɛl/ (n)
Limicolae
  1. Soort vogel

waaghalzerig /ʋaːxhˈɑlzərəx/ (adj)
temerarius
  1.

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
flo
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaier /ʋˈaːjər/ (n)
flabellum
  1. scherm in halve schijfvorm

waaieren /ʋˈaːjərən/ (v)
ventilo
  1. een waaier gebruiken

waaierig /ʋˈaːjərəx/ (adj)
vanus
  weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

waakhond /ˈʋakɦɔnt/ (n)
canis custos
  1. een hond die het huis of een erf bewaakt

waaks /ʋˈaːks/ (adj)
evigilans
  1.

waakzaam /ʋˈaːkzaːm/ (adj)
evigilans
  1. oplettend

waakzaamheid /ʋˈaːkzaːmhˌɛɪt/ (n)
vigilantia
  1. oplettendheid

waan /wan/ /ʋan/ /β̞an/ (n)
error
  2. onjuiste voorstelling van zaken

waanzin /ʋˈaːnzɪn/ (n)
amentia, dementia
  1. het lijden aan een geestesstoornis

waanzinnig /ʋaːnzˈɪnəx/ (adj)
dēmēns

waanzinnigheid /ʋaːnzˈɪnəxhˌɛɪt/ (n)
amentia
  1. psychotische aandoening gekenmerkt door waandenkbeelden

waar /ʋar/ (adj)
vere
  1. correct

waar /ʋar/ (adv)
ubi, ubinam
  1. op welke plaats

waarborg /ʋˈaːrbɔrx/ (n)
cautio
  1. een geldbedrag of iets anders dat tijdelijk gegeven wordt als onderpand voor het geval men een verplichting niet na kan komen

waarborgen /ʋˈaːrbɔrɣən/ (v)
praemandāta

waard /ʋaːrt/ (n)
caupo
  1. de baas van een herberg of van een taveerne

waarde /ʋˈaːrdə/ (n)
pretium, valor

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
inūtilis
  1. geen waarde hebbend

waarderen /ʋaːrdˈɪːrən/ (v)
aestimō
  1. op waarde schatten

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
pretiōsus
  1. een grote waarde hebbend

waarheen /ʋaːrhˈeːn/ (adverbialPronoun)
quo

waarheid /ʋˈaːrhɛɪt/ (n)
veritas
  1. dat wat waar is

waarlijk /ʋˈaːrlək/ (adv)
enim
  1. echt, volgens de waarheid

waarnemen /ʋaːrnˈeːmən/ (v)
dispecto
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarnemend /ʋˈaːrneːmənt/ (adj)
histriōnia
  1. van iemand dat hij een functie tijdelijk uitoefent totdat deze functie weer vervult is

waarnemer /ʋˈaːrneːmər/ (n)
contemplātor
  1. iemand die iets waarneemt
  3. een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden

waarneming /ʋˈaːrneːmˌɪŋ/ (n)
animadversiō
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (conjunction)
cur
  1. Vanwege welke oorzaak

waarschijnlijk /ʋaːrsxˈɛɪnlək/ (adj)
certe
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschijnlijk /ʋaːrsxˈɛɪnlək/ (adv)
fortasse
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
monere
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ (n)
monitum
  1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn

waarzeggerij /ʋˌaːrzɛɣərˈɛɪ/ (n)
hariolatio
  1. het voorspellen van de toekomst langs magische weg

waas /ʋˈaːs/ (n)
vernō
  2. mat, witachtig laagje op sommige fruitsoorten

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
expectō
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

waden /ʋˈaːdən/ (v)
vadere
  1. door ondiep water lopen

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
carrus
  1. een auto

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (v)
audeo
  1. een poging ondernemen

waken /ˈwa.kə(n)/ /ˈʋa.kə(n)/ /ˈβ̞a.kə(n)/ (v)
vigilō
  1. opzettelijk wakker zijn
  4. letten op, beschermen

waker /ʋˈaːkər/ (n)
custos

wakker /ʋˈɑkər/ (adj)
vigil
  1. niet in slaap

walmend /ʋˈɑlmənt/ (adj)
fumatus
  1. vieze dampen of rook uitstotend

walnoot /not/ (n)
iūglāns
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
rosmarus
  1. Odobenus rosmarus, een lang en vinpotig zoogdier met twee sterke en naar beneden gerichte hoektanden

walvis /ʋˈɑlvɪs/ (n)
balaena
  1. orde van Cetacea, de gemeenschappelijke naam voor een groep van circa 80 soorten in het water levende zoogdieren

wand /ʋɑnt/ (n)
pariēs

wandaad /ʋˈɑndˌaːt/ (n)
flagitium
  1. een misdaad, een slechte of gruwelijke handeling

wandbeen /ʋˈɑndbˌeːn/ (n)
os parietale
  1. één van de beenderen van de schedel

wandel /ʋˈɑndəl/ (n)
habeo

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
ambulare
  1. een wandeling maken

wandeling /ˈʋɑn.də.lɪŋ/ (n)
iter
  1. het lopend afleggen van een bepaalde afstand

wandluis /ʋˈɑndlˌœys/ (n)
cīmex
  1.

wang /ʋˈɑŋ/ (n)
bucca
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
despero
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wanhopen /ʋˈɑnhˌoːpən/ (v)
dēspērō

wankeling /ʋˈɑŋkəlˌɪŋ/ (n)
cādūcus
  1. het net niet vallen, het bijna maken van een vergissing

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
quando
  1. vraagwoord dat naar een tijdstip vraagt

wannen /ʋˈɑnən/ (v)
ventilo
  1. graan zuiveren van kaf door het in de wind op te werpen of te laten vallen

wanordelijk /ʋɑnˈɔrdələk/ (adj)
incomptus
  1.

want /ʋɑnt/ (conjunction)
nam
  1. geeft nevenschikkend een reden aan

wantrouwen /ʋˈɑntrˌʌʊən/ (v)
diffidere
  1. niet vertrouwen

wantrouwend /ʋɑntrˈʌʊˌənt/ (adj)
suspectus
  1.van een persoon dat deze geen vertrouwen heeft in anderen

wantrouwig /ʋɑntrˈʌʊəx/ (adj)
suspectus

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
arma, telum
  1. een werktuig van geweld
insigne
  2. een wapenschild

wapenarsenaal /ʋˌaːpənˌɑrsənˈaːl/ (n)
armamentarium
  2. opslagplaats voor wapens

wapenbroeder /ʋˈaːpənbrˌudər/ (n)
commiles
  1.

wapening /ʋˈaːpənˌɪŋ/ (n)
supplēmentum
  1.

wapenrok /ʋˈaːpɛnrˌɔk/ (n)
cataphracta
  1. de kleding van een militair die dienen ter herkenning en ter bescherming

wapenrusting /ʋˈaːpɛnrˌɵstɪŋ/ (n)
arma
  1. de wapens van een militair

wapenspreuk /ʋˈaːpənsprˌøːk/ (n)
dictum
  1. een korte tekst die de bedoeling van iets weergeeft

wapenstilstand /ʋˈaːpənstˌɪlstɑnt/ (n)
indūtiae
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
calidus, caldus
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte /ʋˈɑrmtə/ (n)
calor
  2. de hoeveelheid thermische energie.

was /ʋɑs/ (n)
cera
  1. product van de bij
lōtiō
  2. het schoonmaken met water
ortus
  4. aangroei, stijging

wasbak /ˈʋɑsbɑk/ (n)
aquālis
  1. een bassin waarin gewassen kan worden

wasbeer /ʋɑzbˈɪr/ (n)
procyon
  1. klein Noord-Amerikaans roofdier met zwart-wit gezichtsmasker en goed ontwikkelde staart (Procyon lotor)

wasbeerhond /ʋˈɑzbɪːrhˌɔnt/ (n)
Nyctereutes
  1. Nycterentes procyonoides, een zoogdier en roofdier uit de familie Canidae

wasbleek /ʋɑzblˈeːk/ (adj)
pallescō
  1. heel erg wit; zo wit als was

wasbord /ʋˈɑzbɔrt/ (n)
chelys
  sterk gespierde buik

wasdroger /ʋˈɑzdroːɣər/ (n)
machina siccatoria
  1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen

wasem /ʋˈaːzəm/ (n)
vapōrō

wasemkap /ʋˈaːzɛmkˌɑp/ (n)
pallium

waskom /ʋˈɑskɔm/ (n)
aquālis
  1.

waskuip /ʋˈɑskœyp/ (n)
linter
  1.

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
lavare
  1. iets schoonmaken
se lavare
  2. zichzelf schoonmaken

wastafel /ʋˌɑstaːfˈɛl/ (n)
labellum
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ /βɑt/ (relativePronoun)
quid
  2. vragend voornaamwoord

waterachtig /ʋˈaːtərˌɑxtəx/ (adj)
aqualis
  1. & 2.

waterdamp /ʋˈaːtərdˌɑmp/ (n)
halitus

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
mingo
  3. waterachtig vocht afscheiden
  1. urine uitscheiden

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
cucumis
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermolen /ʋˈaːtərmˌoːlən/ (n)
hydraletes
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

waterput /ʋˈaːtərpˌɵt/ (n)
bene
  1. put waaruit men water haalt

waterslang /ʋˈaːtərslˌɑŋ/ (n)
Hydra
  1. sterrenbeeld
boa
  2. dier

waterspin /ʋˈaːtərspˌɪn/ (n)
tippūla
  1. Argyroneta aquatica, middelgrote spin die in stilstaande wateren leeft

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
hydrogenium
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

wateruurwerk /ʋˈaːtərˌyrʋɛrk/ (n)
clepsydra

waterval /ʋˈaːtərvˌɑl/ (n)
cataracta
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

watervrees /ʋˈaːtərvrˌeːs/ (n)
hydrophobia

waterzucht /ʋˈaːtərzˌɵxt/ (n)
oedema
  1. (medisch) waterzucht

website /ˈwɛpsajt/ (n)
situs interrētiālis
  1. een plaats waar zich informatie bevindt op het internet, aangeduid met een URL

weddenschap /ʋˈɛdənsxˌɑp/ (n)
sponsiō

wederkerig /ʋˌeːdərkˈɪːrəx/ (adj)
mutuus

wederkomen /ʋˌeːdərkˈoːmən/ (v)
fructus

wederkomst /ʋˈeːdərkˌɔmst/ (n)
fructus
  1.

wederzijds /wedərˈzɛits/ (adj)
mūtuus

wedijveren /ʋˈɛtɛɪvərən/ (v)
aemulari

wedloop /ʋɛdlˈoːp/ (n)
curriculum

wedstrijd /ʋˈɛtstrɛɪt/ (n)
certāmen
  1. een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
vidua
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
viduus
  man

weefsel /ʋˈeːfsəl/ (n)
textus
  1. een dunne geweven stof of textiel
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen

weefster /ʋˈeːfstər/ (n)
textor
  1. vrouw die lappen textiel maakt door te weven

weegbree /ʋeːxbrˈeː/ (n)
plantago

weegschaal /ʋeːxsxˈaːl/ (n)
libra
  1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (adj)
mollis
  1. slap

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
hebdomas, septimana
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekdier /ʋeːɡdˈir/ (n)
mollusca

weekeinde /ʋˈeːkɛɪndə/ (n)
septimana vergens
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
septimana vergens
  1. de periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weekheid /ʋˈeːkhɛɪt/ (n)
mollitūdō

weelde /'ʋeldə/ (n)
dītiae
  1. omstandigheden van overvloed waar men in leeft

weelderig /ʋˈeːldərəx/ (adj)
profūsus

weelderigheid /ʋˈeːldərəxhˌɛɪt/ (n)
luxus
  1.

weemoed /ʋeːmˈut/ (n)
melancholia
  1. gevoel van treurnis, verdriet, nostalgie

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
caelum, status caeli
  1. atmosferische gesteldheid

weerhouden /ʋˈɪːrhʌʊdən/ (v)
retinere
  1. beletten om iets te doen

weerkaatsen /ʋˈɪːrkaːtsən/ (v)
video
  1. door elastische botsing van richting veranderen

weerkeren /'werkerə(n)/ (v)
fructus
  1.

weerklinken /ʋˈɪːrklɪŋkən/ (v)
cano

weerkunde /ʋˈɪːrkɵndə/ (n)
meteorologia

weerleggen /ʋˈɪːrlɛɣən/ (v)
redarguō
  1. een eerdere bewering ontkrachten

weermacht /ʋˈɪːrmɑxt/ (n)
exercitus

weeromkomen /ʋˌɪːrɔmkˈoːmən/ (v)
fructus

weerstaan /ʋˈɪːrstˌaːn/ (v)
agguantare
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand /ʋˈɪːrstˌɑnt/ (n)
restitorium
  1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
  3. een elektronica-onderdeel

weerstreven /ʋˈɪːrstrˌeːvən/ (v)
contrādīcō

weerwolf /ʋˈɪːrʋɔlf/ (n)
lupinotuum
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

weerzinwekkend /ʋˈɪːrzɪnʋˌɛkənt/ (adj)
taeter
  1. waar je een weerzin tegen hebt

wees /ʋes/ (n)
orphanus

weeshuis /ˈʋeshœʏs/ (n)
orphanotrophium
  1. een opvanghuis voor wezen

weesjongen /ˈʋesjɔŋə(n)/ (n)
orphanus
  1. een jongen van wie beide ouders overleden zijn

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
via
  1. een smalle strook grond voor het verkeer

wegbergen /ʋˈɛxbˌɛrɣən/ (v)
abdō

wegberm /ʋˈɛxbˌɛrm/ (n)
scapula
  1.

wegdek /ʋˈɛxdˌɛk/ (n)
pavīmentum

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
expendō
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

wegenkaart /ʋˈeːɣəŋkˌaːrt/ (n)
itinerārium

wegens /ˈʋeːɣəns/ /ˈʋeːχəns/ (preposition)
propter
  1. een reden inleidend

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ (v)
abambulo
  1. zich ergens vandaan begeven
  3. uit een relatie stappen

weghalen /ʋˈɛxhˌaːlən/ (v)
adimō
  1. van zijn plaats halen

wegjagen /ʋˈɛɣjˌaːɣən/ (v)
repellō

wegleggen /ʋˈɛɣlˌɛɣən/ (v)
abdō
  2. opbergen, achter slot brengen

wegleiden /ʋˈɛɣlˌɛɪdən/ (v)
dēgerō
  1.

weglopen /ʋˈɛɣlˌoːpən/ (v)
fugiō
  2. iemand of iets verlaten (al dan niet lopend)

wegloper /ʋˈɛɣlˌoːpər/ (n)
dēsertor
  1. iemand die ergens weggaat ondanks een belofte te blijven
fugitīvus
  1. kind dat het ouderlijk huis tegen de wil van de ouders verlaar

wegmaken /ʋˈɛɣmˌaːkən/ (v)
deerro
  2. kwijtraken

wegpakken /ʋˈɛxpˌɑkən/ (v)
fero
  1.

wegpikken /ʋˈɛxpˌɪkən/ (v)
adimō
  1.

wegsluiten /ʋˈɛxslˌœytən/ (v)
arceō

wegzakken /ʋˈɛxzˌɑkən/ (v)
occidō

wegzetten /ˈʋɛx.zɛ.tə(n)/ (v)
abdō
  1. ter zijde zetten

wei /ʋɛɪ/ (n)
serum
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide /ʋˈɛɪdə/ (n)
prātum

weiden /ʋˈɛɪdən/ (v)
pascere
  1. vee op een stuk grond laten grazen

weifelen /'ʋɛɪfələ(n)/ (v)
vacillō
  1. in besluiteloosheid niet tot handelen overgaan

weigeren /ʋˈɛɪɣərən/ (v)
negare
  1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weigering /ʋˈɛɪɣərˌɪŋ/ (n)
infitiae
  1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
pābulātiō
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
pauci
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
  2. in een klein aantal

weinigen /ʋˈɛɪnəɣən/ (indefiniteCardinalNumeral)
aliquot
  1. zelfstandig gebruikt onbepaald hoofdtelwoord voor personen

weken /ˈwe.kə(n)/ /ˈʋe.kə(n)/ /ˈβ̞e.kə(n)/ (v)
imbuō
  1. door langdurig in een vloeistof te leggen zacht, plooibaar of beter wasbaar maken

wekken /ʋˈɛkən/ (v)
excito
  1. wakker maken
animo
  2. veroorzaken

welaan /ʋəlˈaːn/ (interjection)
bene

welbehagen /ʋˌɛlbəhˈaːɣən/ (n)
delectamentum
  1.

welbespraaktheid /ʋˈɛlbɛsprˌaːktɛɪt/ (n)
facundia
  1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden

weledel /ʋˌeːlədˈɛl/ (adj)
lēna
  1.

weledelgeboren /ʋˌeːlədˌɛlɣəbˈoːrən/ (adj)
lēna
  1.

weledelgeleerd /ʋˌeːlədˌɛlɣəlˈɪrt/ (adj)
lēna
  1.

weledelgestreng /ʋˈeːlədˌɛlɣɛstrˌɛŋ/ (adj)
lēna
  1.

welgemanierdheid /ʋˌɛlɣəmaːnˈirdhɛɪt/ (n)
distinctiō
  1. het netjes en keurig zijn

welgemutst /ʋˈɛlɣəmˌɵtst/ (adj)
festivus
  1.

welgesteld /ʋˈɛlɣɛstəlt/ (adj)
affluens
  1. financieel goed gesitueerd

welgezind /'wɛlxəzɪnt/ (adj)
faustus
  1.

welgezindheid /ʋˈɛlɣəzˌɪndhɛɪt/ (n)
affīnitās
  1.

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
qualis

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
salve
  1. begroeting

wellevend /ʋˈɛləvənt/ (adj)
bene mōrātus
  1.

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ (adv)
fortasse
  1. mogelijk, misschien

wellust /ʋˈɛlɵst/ (n)
cupido
  1.

welopgevoed /ʋˌeːlɔpɣəvˈut/ (adj)
bene ēducātus
  1.

welp /wɛlp/ (n)
catulus
  1. jong van hond, wolf, leeuw e.d.

welriekend /ʋˈɛlrikənt/ (adj)
hālāns
  1.

welsprekend /ʋˈɛlsprəkənt/ (adj)
argūtus
  1.

welstellend /ʋˈɛlstɛlənt/ (adj)
dīs
  1.

welvaren /ʋˈɛlvaːrən/ (v)
vigeō

welvoeglijk /ʋɛlvˈuɣlək/ (adj)
merus
  1.

welzeker /ʋˈɛlzəkər/ (adv)
nonne
  1. sterke bevestiging van iets

wendbaarheid /ʋˈɛndbaːrhˌɛɪt/ (n)
agilitās
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wenden /ʋɛndɘ(n)/ (v)
affor
  3. zich tot een instantie wenden

wenen /ʋˈeːnən/ (v)
flere
  1. traanvocht uitscheiden door emotie

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
supercilium
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wennen /ʋˈɛnən/ (v)
adsuescō

wens /ʋεns/ (n)
desiderium

wenselijk /ʋˈɛnsələk/ (adj)
optābilis
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
cupio

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
mundus
  1. de aarde

wereldbol /ʋˈɪːrəltbˌɔl/ (n)
globus
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

werelds /ʋˈɪːrəlts/ (adj)
profanus
  1. niet op het geestelijke, maar op de wereld gericht

wereldzee /ʋˈɪːrəltzˌeː/ (n)
ōceanus
  1. één van de grootste zeeën van de aarde

weren /ʋˈɪːrən/ (v)
prōturbō

werf /wɛr(ə)f/ (n)
navalia
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
opus
  4. dat wat gemaakt is, kunstwerk

werkcollege /'wɛrkɔleʒə/ (n)
sēminārium
  1.

werkelijk /ʋˈɛrkələk/ (adj)
vere
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
realitas
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werkeloos /ʋˈɛrkəlˌoːs/ (adj)
inactuosus

werken /ʋɛrkən/ (v)
laborare
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen

werkloon /ʋˈɛrklˌoːn/ (n)
manūpretium
  1.

werknemer /ʋˈɛrknˌeːmər/ (n)
conductus
  1. iemand die voor een ander werkt en daarvoor betaald wordt

werktuig /ʋˈɛrktˌœyx/ (n)
implemens
  1. een stuk gereedschap om een taak eenvoudiger en/of lichter te maken

werkwijze /ʋɛrkʋɛɩ̭zə/ (n)
via
  1. de manier waarop men te werk gaat

werkwoord /ʋˈɛrkʋˌɔːrt/ (n)
verbum
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werkzaam /ʋˈɛrkzˌaːm/ (adj)
actuōsus
  1. als werknemer bezig

werpen /ʋˈɛrpən/ (v)
iaciō
  1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan
ferō
  2. (van zoogdieren) ter wereld brengen, baren

werper /ʋˈɛrpər/ (n)
futis
  3. bij honkbal

werplood /ʋɛrplˈoːt/ (n)
cathetus
  1. gewicht aan een touw

wervel /ʋˈɛrvəl/ (n)
vertebra
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom /ʋˈɛrvɛlkˌoːlɔm/ (n)
columna vertebralis

wervelwind /ʋˈɛrvɛlʋˌɪnt/ (n)
turbō

wesp /ʋˈɛsp/ (n)
vespa
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

west /ʋɛst/ (adv)
occidentalis

westen /ʋˈɛstən/ (n)
occidens

wet /wɛt/ (n)
lex
  1. een door de overheid opgestelde regel

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
scio
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
scientia
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetmatigheid /ʋɛtmˈaːtəxhˌɛɪt/ (n)
regimen
  1.

wetsteen /ʋˈɛtstˌeːn/ (n)
mola
  1. een stuk gereedschap, bestaande uit een steen met een vlak oppervlak, die uit zeer fijne korrels bestaat, waarmee je scherp gereedschap van kleine braampjes kan ontdoen, bijvoorbeeld na het slijpen

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
legalis
  2. tot de wet behorend

wetten /'ʋɛtən/ (v)
acuō
  1. het aanscherpen van een mes op een wetsteen

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
texere
  1. (textiel) vervaardigen uit draden

wezel /ʋeːzˈɛl/ (n)
mustel

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
animate
  1. individu
essentia
  2. aard

wezenlijk /wezə(n)lək/ (adj)
vere

whisky /ʋhˈɪski/ (n)
vischium
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wichelarij /ʋˌɪxəlaːrˈɛɪ/ (n)
divinatio
  1. het verkrijgen van informatie door middel van bovennatuurlijke of niet wetenschappelijk aangetoonde middelen

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
quis
  1. vragend voornaamwoord

wieg /ʋˈix/ (n)
cunae
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
lapis
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiel /ʋˈil/ (n)
rota
  1. ronddraaiende schijf

wielewaal /'wiləwal/ (n)
icterus
  1.

wier /ʋˈir/ (interrogativePronoun)
cuius
  1. van wie

wier /ʋˈir/ (n)
alga
  1. in water voorkomende vaatloze, plantachtige organismen

wierook /ʋirˈoːk/ (n)
suffīmen
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
runcō
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wig /ʋˈɪx/ (n)
cuneus
  1. een metalen of houten voorwerp in de vorm van een driehoekig blok met een scherpe hoek van 5 to 20 graden

wiggenbeen /ʋˌɪɣənbˈeːn/ (n)
os sphenoidale
  1. één van de beenderen van de schedel

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ (personalPronoun)
nos
  1. 1e persoon meervoud nominatief

wijd /wɛɪ̯d/ /ʋɛɪ̯t/ /β̞ɛːt/ (adj)
lātus

wijden /ʋˈɛɪdən/ (v)
dēdicō
  1. geheel voor een bepaald doel bestemmen

wijdverspreid /ʋˈɛɪdvərsprˌɛɪt/ (adj)
lātus
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijk /ʋɛi̯k/ (n)
vicus
  1. een bewoond deel van een stad of een gemeente

wijkend /ʋˈɛɪkənt/ (adj)
refluus
  1. van elkaar weggaan

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
vinum, merum
  1. alcoholhoudende drank

wijnpers /ʋˈɛɪnpərs/ (n)
prēlum
  1. apparaat voor persen van druiven

wijnrank /ʋˈɛɪnrɑŋk/ (n)
vinea
  1.

wijnruit /ʋˈɛɪnrœyt/ (n)
ruta

wijnstok /'wɛinstɔk/ (n)
vinea
  1.

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
sapiens
  1. van groot inzicht getuigend

wijsbegeerte /ʋˈɛɪzbəɣˌɪːrtə/ (n)
philosophia
  1. de oudste wetenschap

wijselijk /ʋˈɛɪsələk/ (adv)
sapienter

wijsgeer /ʋɛɪsxˈɪr/ (n)
philosophus

wijsheid /ʋˈɛɪshɛɪt/ (n)
sapientia
  1. gerijpt inzicht

wijsheidstand /'wɛishɛitstɑnt/ (n)
dēns sapientiae
  1.

wijsvinger /ʋˈɛɪsfɪŋər/ (n)
index
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijten /ʋˈɛɪtən/ (v)
culpō
  1. in negatieve zin toeschrijven aan

wijwater /ʋˈɛɪʋaːtər/ (n)
aqua sancta
  1. gewijd water

wijze /ʋˈɛɪzə/ (n)
modus
  1. manier
sapiens
  1. wijs persoon

wijzen /ʋˈɛɪzən/ (v)
monstrare

wijziging /ʋˈɛɪziɣˌɪŋ/ (n)
cambiatio
  1. verandering in een regel, document, wikipagina enz

wijzing /ʋˈɛɪzɪŋ/ (n)
decisio

wiki /ʋˈiki/ (n)
vici
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wil /ʋɪl/ (n)
voluntas
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild /ʋˈɪlt/ (adj)
ferus
  1. onbeschaafd, bruusk

wild /ʋˈɪlt/ (n)
ferīna
  2. vlees van een wild dier

wild zwijn /ʋˈɪlt zʋˈɛɪn/ (n)
aper
  1. Sus scrofa, de voorouder van het varken

wildbraad /'wɪldbrat/ (n)
ferīna
  1.

wilde /ʋˈɪldə/ (n)
atrōx
  1. iemand zonder beschaving

wildernis /ʋˈɪldərnˌɪs/ (n)
dēsertum
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wildheid /ʋˈɪldhɛɪt/ (n)
ferōcitās
  1.

wildstroper /ʋˈɪltstroːpər/ (n)
praedator
  1.

wilg /ʋˈɪlx/ (n)
salix
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
arbitrārius

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
velle
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

willigheid /ʋˈɪləxhˌɛɪt/ (n)
accommodātiō

wilsverklaring /ʋˈɪlsfərklˌaːrɪŋ/ (n)
voluntatis declaratio
  1. eenzijdige wilsuiting die gericht is op het tot stand brengen van rechtsgevolgen

wimper /ʋˈɪmpər/ (n)
cilium

wind /ʋɪnt/ (n)
ventus, anima
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

windas /ʋˈɪndɑs/ (n)
sucula
  1. windas

winderig /ʋˈɪndərəx/ (adj)
vanus
  1. weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

windhoos /ʋɪndhˈoːs/ (n)
turbō
  1.

windsel /ʋˈɪndsəl/ (n)
alligō
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
taberna
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelier /wɪŋkə'lir/ (n)
tabernārius

winnaar /ʋˈɪnaːr/ (n)
victor
  1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
vincere
  1. als beste partij uit een wedstrijd komen
extractum
  3. een grondstof uit de natuur halen

winst /ʋɪnst/ (n)
bolus
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winter /ʋɪntər/ (n)
hiems, hibernus
  1. seizoen

winterkoning /ʋˈɪntərkˌoːnɪŋ/ (n)
trochilus

winterkoninkje /ʋˈɪntərkˌoːnɪŋkjə/ (n)
regulus

winterpunt /ʋˈɪntərpˌɵnt/ (n)
bruma
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

winters /ʋˈɪntərs/ (adj)
hibernus
  1. typerend voor de winter

winterwende /ʋˈɪntərʋˌɛndə/ (n)
bruma
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

winterzonnestilstand /ʋˈɪntərzˌɔnɛstˌɪlstɑnt/ (n)
bruma
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

winterzonnewende /ʋˈɪntərzˌɔnəʋəndə/ (n)
bruma
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

wipstoel /ˈwɪpstul/ (n)
lallum
  1. zetel waarin je comfortabel voor- en achterover kunt schommelen

wis /ʋˈɪs/ (adj)
quīdam

wisent /ʋizˈɛnt/ (n)
Bos bonasus
  1.

wiskunde /ʋˈɪskɵndə/ (n)
mathematica
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
mathēmaticus
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wiskundige /ʋɪskˈɵndəɣə/ (n)
mathēmatica

wisselgeld /ʋˈɪsɛlɣəlt/ (n)
mutatio

wisselkoers /ʋˌɪsɛlkˈurs/ (n)
collybus
  wisselkoers

wisselslag /'wɪsəlslɑx/ (n)
farrāgō
  1.

wit /ʋɪt/ (adj)
albus, candidus
  1. kleur

wit /ʋɪt/ (n)
albus, candidus, alba, album
  1. kleur

withdrawal /ʋˈɪtdraːʋˌɑl/ (n)
recessus

witheid /ʋˈɪtɛɪt/ (n)
albitūdō
  1.

witkalk /ʋˈɪtkɑlk/ (n)
albārium
  1.

witlof /ʋˈɪtlɔf/ (n)
cichorium
  1. Cichorium intybus var, een bladgroente die in het donker wordt geteeld

witte haai /ʋˈɪtə hˈaːj/ (n)
Carcharodon carcharias
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

witte wijn /ʋˈɪtə ʋˈɛɪn/ (phraseologicalUnit)
vinum album
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wodka /ʋˈɔdkaː/ (n)
vodca
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
ira
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woeden /ʋˈudən/ (v)
furō
  1. met veel geweld gaande zijn van een natuurverschijnsel

woedend /'ʋudənt/ (adj)
furiosus
  1. bijzonder boos

woekeraar /ˈwukərar/ (n)
danista
  1. iemand die woeker drijft

woekerrente /ʋˌukərrˈɛntə/ (n)
ūsūra immodica

woensdag /ˈwunzdɑx/ /ˈʋunzdɑx/ (n)
dies Mercurii, feria quarta
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woerd /ʋˈurt/ (n)
anas
  1.mannetjeseend

woest /ʋˈust/ (adj)
atrōx
  1. onbebouwd, braakliggend
iratus
  4. heel boos, razend

woestenij /ʋˌustənˈɛɪ/ (n)
āvia
  1. een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

woestheid /ʋˈustɛɪt/ (n)
saevitia
  1. boosheid

woestijn /ʋustˈɛɪn/ (n)
desertus, desertum
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

wol /ʋɔl/ (n)
lana
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
lupus
  1. Canis lupus, een roofdier uit de familie van de hondachtigen

wolfraam /ʋɔlfrˈaːm/ (n)
wolframium
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolfshond /ʋˈɔlfshɔnt/ (n)
lupārius
  1.

wolfskers /ʋˈɔlfskərs/ (n)
solanum

wolk /ʋˈɔlk/ (n)
nubes, nebula
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkeloos /'wɔlkəlos/ /ˈwɔl.kə.ˌlos/ /ˈʋɔɫ.kə.ˌlos/ /ˈβ̞ɔɫ.kə.ˌlos/ (adj)
innūbilus
  1. zonder wolken

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
caeliscalpium
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wollen /wɔlə(n)/ (adj)
lāneus
  1. gemaakt van wol

wolvin /ʋˈɔlvɪn/ (n)
lupa
  vrouwelijke wolf

wond /wɔnd/ /ʋɔnt/ /β̞ɔnt/ (n)
vulnus
  1. een beschadiging in of aan het lichaam

wonde /ˈwɔn.də/ /ˈʋɔn.də/ /ˈβ̞ɔn.də/ (n)
plaga
  1. een beschadiging in of aan het lichaam

wonder /ʋˈɔndər/ (n)
miraculum
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wondroos /ʋɔndrˈoːs/ (n)
serpēdo
  1. bacteriële infectie van de huid die gepaard gaat met hoge koorts en algemeen ziekte gevoel

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
habito
  1. een permanente behuizing hebben

woonachtig /ʋˈoːnɑxtəx/ (adj)
incola

woonhuis /ʋˈoːnhˌœys/ (n)
aedes
  1. Een huis, woning of (Vlaams) woonst is een bouwwerk waarin mensen kunnen wonen.

woonkamer /ʋˈoːnkˌaːmər/ (n)
tablīnum
  1. een kamer ingericht om in te wonen

woord /ʋoːrt/ (n)
patak
  1. mannetjeseend
verbum, vocabulum
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
  2. belofte
  3. het woord van god of de inhoud van de bijbel
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
dictionarium
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenschat /ʋˈɔːrdənsxˌɑt/ (n)
vocabolarium

woordsoort /ʋˈɔːrdsɔːrt/ (n)
pars ōrātiōnis
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
exsisto
fieri
  1. vormt de lijdende vorm
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

worm /ʋɔrm/ (n)
vermis
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

worp /ʋɔrp/ (n)
iactus
  1. de handeling van het werpen van iets

worstelen /ʋˈɔrstələn/ (v)
luctor

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
radix
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
  3. Getal
  4. Woord

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ (n)
silva
  1. groot bos

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
miluus
  1. roofvogel van het geslacht Milvus

wraak /vrˈaːk/ (n)
ultio
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wraaknemer /vrˈaːknəmər/ (n)
ultor

wrak /vrˈɑk/ (adj)
cariōsus

wraking /vrˈaːkɪŋ/ (n)
improbātiō
  1.

wrangheid /vrˈɑŋhɛɪt/ (n)
acerbitās
  1. zuur of bitter smakend
  2. guurheid, hardheid

wrat /vrˈɑt/ (n)
verruca
  1. knobbeltje

wrattig /vrˈɑtəx/ (adj)
verrūcōsus
  1. bedekt met veel wratten

wreed /vrˈeːt/ (adj)
saevus
  1. heel onvriendelijk

wreken /vrˈeːkən/ (v)
persequor
  1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan

wreker /vrˈeːkər/ (n)
ultor

wrevel /vrˈeːvəl/ (n)
molestia
  1.

wrijven /vrˈɛɪvən/ (v)
fricō
  1. handeling

wrijving /vrˈɛɪvɪŋ/ (n)
frictio

wringen /'ʋrɪŋən/ (v)
torqueō
  1. met een draaiende beweging iets vervormen

wringer /vrˈɪŋər/ (n)
discerpō
  1.apparaat om het water uit het wasgoed te persen en bestaat uit twee dicht bij elkaar staande, rubberen rollen

wrok /vrˈɔk/ (n)
acerbitās

wuiven /wœyvə/ (v)
vibrō
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien
  2. heen en weer buigen, zwenken

wurging /ʋˈɵrɣɪŋ/ (n)
angor
  1.

xenon /ˈksenɔn/ (n)
xenon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xylofoon /ˌksiloˈfon/ (n)
xylophonium
  1. een slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

yell /jˈɛl/ (n)
clamor
  1. een geschreeuwde leuze

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
iogurtum
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

ytterbium /ˈɪtərbˌiɵm/ (n)
ytterbium
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium /ˈɪtriˌɵm/ (n)
yttrium
  1.

zaad /zaːt/ (n)
semen
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit

zaadbal /'zadbɑl/ (n)
coleus
  1. een orgaan waar de spermacellen gevormd worden

zaadleider /'zadlɛɪdər/ (n)
ductus deferens

zaag /zax/ (n)
serra
  1. een gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagmeel /zaːɣmˈeːl/ (n)
scobis
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
scobis
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaaien /zˈaːjən/ (v)
conserō
  1. zaad strooien

zaakkundig /zaːkˈɵndəx/ (adj)
callidus

zaal /zal/ (n)
exedrium

zacht /zɑxt/ (adj)
mollis
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen

zadel /zˈaːdəl/ (n)
sella
  zitplaats op dier of fiets

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
serrare
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak /zɑk/ (n)
saccus, culeus
  1. slappe, vormeloze tas
sacculus
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
orarium
  1. een doek om de neus in te snuiten

zaken /zaːkən/ (n)
negōtium
  2. commerciële activiteiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
negotians, negotiator
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakken /zɑkə(n)/ (v)
occidō
  1. naar beneden gaan

zakkenroller /zˈɑkɛnrˌɔlər/ (n)
manticulator
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
lanterna
  1. lamp op zakformaat

zaligheid /zˈaːləxhˌɛɪt/ (n)
beatitūdō
  1.
glōrior
  2.

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
salmo
  1. een verzamelnaam voor een aantal vissoorten van de Salmonidae-familie

zamelen /zˈaːmələn/ (v)
congrego
  1. beetje bij beetje bijeenbrengen

zand /zɑnt/ (n)
arena, harena
  1. een losse massa die bestaant uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbak /zˈɑndbɑk/ (n)
arenarium
  1. een bak gevuld met zand om in te spelen

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
clepsydra
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
cantor
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres /zˌɑŋərˈɛs/ (n)
cantrīx
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster /zˈɑŋlɛɪstər/ (n)
Turdus philomelos
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zaniken /zanəkə(n)/ (v)
oblātrārtrix
  1. hinderlijk ergens over blijven klagen

zat /zɑt/ /ˈzatərˌdɑx/ (adj)
onustus
  1. verzadigd, vol, met name van alcoholische drank

zaterdag /ˈzatərˌdɑx/ (n)
dies Saturni, Sabbata
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

zavelboom /zˌaːvɛlbˈoːm/ (n)
sabīna
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

ze /zˈə/ (personalPronoun)
ea
  1. clitische vorm van zij (derde persoon vrouwelijk enkelvoud)

zebra /zˈɛbraː/ (n)
equus zebra
  1. paardachtig hoefdier

zedelijk /zˈeːdələk/ (adj)
probus
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zedenbederf /zˈeːdənbˌeːdɛrf/ (n)
corruptiō

zee /ze/ /zeː/ (n)
mare, pontus
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-egel /zˈeːeːɣˈɛl/ (n)
echinus
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zeeaal /zˈeːˌaːl/ (n)
conger
  1. zeevis (Conger conger)

zeebaars /zˈeːbˌaːrs/ (n)
bassus
  1. baarsachtige zeevis, kan tot 1 m. lang worden

zeeduivel /zˈeːdˌœyvəl/ (n)
batrachus
  1. grote lelijke zeevis uit de familie der Lophiidae, met grote kop voorzien van priemvormige aanhangsels

zeef /zˈeːf/ (n)
crībrum
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeefbeen /zˈeːvbˌeːn/ (n)
os ethmoidale
  1. één van de beenderen van de schedel

zeegras /zˈeːɣrˌɑs/ (n)
gramen maritimum
  1. een plantensoort aangepast aan het leven in zout water

zeehond /zˈeːhˌɔnt/ (n)
phoca
  1. rob van de Phocidae familie, vertoeft in de noordelijke zeeën en maakt een blaffend geluid

zeekreeft /zˈeːkrˌeːft/ (n)
locusta
  1. in zee levende kreeft

zeeloods /zˈeːlˌoːts/ (n)
gubernātor
  1. loods die schepen van en naar de open zee loodst

zeelt /zˈeːlt/ (n)
tinca
  1. Tinca tinca

zeemacht /zˈeːmˌɑxt/ (n)
classis

zeeman /zˈeːmˌɑn/ (n)
nauta

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
siren
  1. (mythologie) wezen uit de zee, half vrouw en half vis

zeemeeuw /zˌeːmˌeːˈyʊ/ (n)
gavia
  1. meeuw die meestal in zee en langs de kust leeft

zeep /zˈeːp/ (n)
sapo
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepaardje /ˈzepaːrtʲə/ (n)
equus bipes
  1. zeevisje waarvan de kop op een paardenkop lijkt

zeepaling /ˈzepalɪŋ/ (n)
conger
  1.

zeer /zˈɪːr/ (adv)
maxime
  1. hoge mate

zeerob /ˈzerɔp/ (n)
phoca
  2. rob, een groot zeezoogdier

zeerover /zˈeːrˌoːvər/ (n)
pirata
  1. iemand die op zee een schip berooft

zeeschuim /zˈeːsxˌœym/ (n)
Chenopodium aristatum, Dysphania aristata
  3. Teloxys aristata, een plantje uit de amarantenfamilie dat wel gebruikt wordt als miniatuurboompje bij modelspoorbanen

zeeschuimer /zˈeːsxˌœymər/ (n)
pirata
  1. iemand die de zeeën bevaart om andere schepen te beroven

zeester /ˈzestɛr/ (n)
stella marina
  1. een schijfvormig stekelhuidig diertje met 5 armen dat in de zee leeft

zeetong /ˈzetɔŋ/ (n)
solea
  1. een platvis

zeevarend /zˈeːvˌaːrənt/ (adj)
permarīnus
  1. een varende functie op een zeeschip uitoefenen

zeevogel /ˈzeˌvoχɔɫ/ /ˈzeːˌvoːɣəl/ (n)
mergus
  1. een vogel die vooral in de directe omgeving van de zee leeft

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
sal
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier /zˈeːʋˌir/ (n)
alga
  1. in zee levend wier

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ (n)
nausea
  1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip

zeezout /zˈeːzˌʌʊt/ (n)
sal marinum
  1. zout, uit zeewater gewonnen

zeezwaluw /'zezʋalyw/ (n)
larus

zege /'zeɣə/ (n)
victoria
  1.

zegel /ˈzexəl/ (n)
sigillum
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is
imprimō
  2. een stukje papier meestal voorzien van een plaklaag dat dient om aan te geven dat betaling heeft plaatsgevonden

zegen /ˈzeːɣə(n)/ /ˈzeːχə(n)/ (n)
benedictiō
  1. goddelijke begunstiging

zegenen /zˈeːɣənən/ (v)
benedīcō
  1. de zegen geven

zegepalm /zˈeːɣəpˌɑlm/ (n)
trophaeum
  1-2

zegge /zˈɛɣə/ (n)
cārex
  1. Carex een geslacht van zowel bladverliezende als groenblijvende kruidachtige planten, behorend tot de cypergrassenfamilie

zeggen /zˈɛɣən/ (v)
dicere, appellari, fari, vocari
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeiken /zˈɛɪkən/ (v)
oblātrārtrix
  1. veelvuldig en langdurig klagen over weinig belangrijke zaken
pē
  2. urineren

zeil /zˈɛɪl/ (n)
velum
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (n)
nāvigō
  1. wedstrijdsport met zeilvaartuigen

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
nāvigō
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil

zeilschip /zˈɛɪlsxɪp/ (n)
navis velifera
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeilsport /zˈɛɪlspɔrt/ (n)
velum
  1. de sport van het zeilen

zeis /zˈɛɪs/ (n)
falx
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
certus
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
certitūdō

zelden /zˈɛldən/ (adv)
raro
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
rarus
  1. naar verhouding gering in aantal

zelf /zɛlf/ /zɛɫf/ (demonstrativePronoun)
ipsum
  1. in eigen persoon
  2. in tegenstelling met iets anders

zelfbeheersing /zˈɛlvbəhˌɪːrsɪŋ/ (n)
abstinentia
  1. de beheersing van het eigen gedrag

zelfdoding /zˈɛlvdoːdˌɪŋ/ (n)
suicidium
  1. Het zich benemen van het leven

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
suicidium
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfs /zˈɛlfs/ (adv)
etiam

zelfstandig /zɛlfstˈɑndəx/ (adj)
independens
  1. op zichzelf staand

zelfstandig naamwoord /zɛlfstˈɑndəx nˈaːmʋɔːrt/ (n)
substantivum, nomen
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfstandigheid /zɛlfstˈɑndəxhˌɛɪt/ (n)
lībertās

zemelen /zemələ(n)/ (n)
furfur
  1.

zendbrief /zɛndbrˈif/ (n)
epistola
  1. brief van een apostel of een geestelijke aan de gelovigen

zendeling /'zɛndəlɪŋ/ (n)
missiōnārius
  1. persoon die uitgezonden wordt om mensen tot het geloof in het protestantse christendom te bekeren

zending /zˈɛndɪŋ/ (n)
expeditio

zenit /zenɪt/ (n)
cenit
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw /zˈeːnyʊ/ (n)
nervus
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwstelsel /zˌeːnyʊstˈɛlsəl/ (n)
systēma nervōsum
  1. het gehele zenuwsysteem

zenuwtrekking /zˈeːnyʊtrˌɛkɪŋ/ (n)
tremulo
  1.

zeppelin /zˈɛpəlˌɪn/ (n)
aëronavis
  1. luchtschip in de lucht gehouden door een groot volume waterstof of helium

zes /zˈɛs/ (n)
sex
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
sextus
  nummer zes in een rij

zesendertig /zˌeːzəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trigintasex
  1. het getal 36

zesennegentig /zˌeːzənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta sex
  1. het getal 96

zesentachtig /zeːzˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta sex
  1. het getal 86

zesentwintig /zˌeːzəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
vīgintīsex
  1. het getal 26

zesenveertig /zˌeːzənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
quadraginti sex
  1. het getal 46

zesenvijftig /zˌeːzənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta sex
  1. het getal 56

zesenzestig /zˌeːzənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta sex
  1. het getal 66

zesenzeventig /ˈzɛsənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta sex
  1. het getal 76

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
hexagonum
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zeshonderd /ˈzɛsˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
sescenti
  1. het getal 600

zestien /zɛstˈin/ (cardinalNumeral)
sedecim
  1. het getal 16

zestiende /zˈɛstində/ (ordinalAdjective)
sextus decimus

zestig /zˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta
  1. het getal 60

zestigste /zˈɛstəxstə/ (ordinalAdjective)
sexagesimus

zet /zɛt/ (n)
Tugium
  handeling gedurende een spelbeurt

zetmeel /zɛtmˈeːl/ (n)
amylum

zetsel /zˈɛtsəl/ (n)
extractum
  2. extract

zeug /zˈøːx/ (n)
porca
  1. vrouwtjesvarken

zeuren /ˈzøː.rə(n)/ /ˈzʏː.rə(n)/ (v)
oblātrārtrix
  1. veelvuldig en langdurig klagen over weinig belangrijke zaken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
septem
  1. het getal 7

zevenboom /zˌeːvənbˈoːm/ (n)
sabīna
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
septimus

zevenendertig /ˈzøvənənˌdɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trigintaseptem
  1. het getal 37

zevenennegentig /ˈzøvənəˌneɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nonaginta septem
  1. het getal 97

zevenentachtig /ˈzøvənənˌtɑxtəx/ (cardinalNumeral)
octoginta septem
  1. het getal 87

zevenentwintig /ˈzøvənənˌtwɪntəx/ (cardinalNumeral)
vigintiseptem
  1. het getal 27

zevenenveertig /ˈzøvənənˌfertəx/ (cardinalNumeral)
quadraginti septem
  1. het getal 47

zevenenvijftig /ˈzøvənənˌfɛiftəx/ (cardinalNumeral)
quinquaginta septem
  1. het getal 57

zevenenzestig /ˈzøvənənˌsɛstəx/ (cardinalNumeral)
sexaginta septem
  1. het getal 67

zevenenzeventig /ˈzøvənənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta septem
  1. het getal 77

zevenhonderd /ˈzeːvə(n)ˌɦɔndərt/ /ˈzøvənˌhɔndərt/ (cardinalNumeral)
septingenti
  1. het getal 700

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
septendecim
  1. het getal 17

zeventiende /zˈeːvəntˌində/ (ordinalAdjective)
septmus decimus

zeventienmaal /zˌeːvəntinmˈaːl/ (adv)
septies decies
  1. bij zeventien gelegenheden

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
septuaginta
  1. het getal 70

zicht /zɪxt/ (n)
adspectus
  1. wat gezien kan worden
falx
  1. kleine zeis

zichtbaar /zˈɪxtbaːr/ (adj)
visibilis

zichzelf /zɪxsˈɛlf/ (reflexivePersonalPronoun)
sibi

zieden /ˈzidə(n)/ (v)
aestuare
  1. hevig beroerd worden
  1. koken

ziek /zik/ (adj)
aeger, infirmus
  1. lichamelijke toestand

ziekelijk /zˈikələk/ (adj)
aegrotaticius
  1. geneigd om vaak ziek te zijn

zieken /zˈikən/ (v)
oblātrārtrix
  1.

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
nosocomium, valetudinarium
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekenkamer /zˈikəŋkˌaːmər/ (n)
valētūdinārium
  1.

ziekte /zˈiktə/ (n)
morbus, infirmitas

ziekteleer /zˌiktəlˈɪr/ (n)
pathologia

ziel /zil/ (n)
anima
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielig /'ziləx/ (adj)
miser

zielkunde /zˈilkɵndə/ (n)
psychologia

zien /zˈin/ (v)
videre; videō, vidēre, vīdī, vīsus
  1. waarnemen met het oog
videre
  3. een bepaald gezicht zetten

ziezo /zˈizoː/ (interjection)
denique

ziften /ˈzɪftə(n)/ (v)
cernere
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zigeuner /zˈiɣøːnər/ (n)
gitana

zij /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
ea
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk

zijde /ˈzεidә/ (n)
latus
  1. kant
saeta
  2. vezel van de cocon van de zijdevlinder

zijdecultuur /zˌɛɪdəkɵltˈyr/ (n)
sericultura
  1. de kweek van zijderupsen voor het verkrijgen van zijde

zijden /ˈzɛɪdə(n)/ /ˈzɛːdə(n)/ (adj)
bombycinus
  2. op zijde gelijkend

zijderups /zˈɛɪdɪːrˌɵps/ (n)
bombyx
  1. de larve van de zijdevlinder

zijkant /zɛɪkɑnt/ (n)
latus
  1. datgene dat de zijde vormt

zijlijn /zɛɪlˈɛɪn/ (n)
linea lateralis
  1. een orgaan op de zijde van een groot aantal vissen dat verandering in waterdruk waarneemt

zijn /zˈɛɪn/ (v)
esse, sum
  1. bestaan
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  7. de eigenschap hebben.
  3. zich bevinden.
esse
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven

zijrivier /zˌɛɪrivˈir/ (n)
flumen
  1. een rivier die niet in zee maar in een andere rivier uitmondt

zijvleugel /zˌɛɪvløːɣˈɛl/ (n)
incitō
  1.

zilver /zˈɪlvər/ (n)
argentum

zilverig /zˈɪlvərəx/ (adj)
argenteus
  1. lijkend op zilver

zilverspar /zˈɪlvərspˌɑr/ (n)
abies
  1. Abies

zin /zɪn/ (n)
sententia
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zingen /ˈzɪŋə(n)/ (v)
canere, cantare
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink /zˈɪŋk/ (n)
zincum
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinledig /zɪnlˈeːdəx/ (adj)
excors
  1.

zinrijk /zˈɪnrɛɪk/ (adj)
significans
  1. van iets dat het nuttig en betekenisvol is

zinsleer /zɪnslˈɪr/ (n)
syntaxis
  1.

zinspreuk /zˈɪnsprøːk/ (n)
dictum
  1.

zinsverbijstering /zˌɪnsfərbɛɪstˈɪːrɪŋ/ (n)
amentia
  1.

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
sensus
  1. orgaan

zirkonium /zˈɪrkoːnˌiɵm/ (n)
zirconium
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zitbank /'zɪtbɑŋk/ (n)
scamnum
  1.

zitplaats /zɪtplˈaːts/ (n)
sedīle
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
sedere
  1. op het zitvlak rusten

zitvlak /zˈɪtvlɑk/ (n)
sedere
  1. achterste, achterwerk

zo-even /zoːˈeːvən/ (adv)
modo
  1. net, even tevoren

zodanig /zoːdˈaːnəx/ (adv)
tantopere
  1. in die mate

zoeken /ˈzukə(n)/ (v)
scisco
  1. proberen te vinden

zoemen /zˈumən/ (v)
bombiō
  1. een vrij zacht continu geluid voortbrengen dat op de z-klank lijkt

zoen /zˈun/ (n)
basium
  1. het met de lippen aanraken van een persoon of een voorwerp

zoenen /zˈunən/ (v)
basiare
  1. met de mond liefkozen

zoenoffer /zˈunɔfər/ (n)
plācāmen
  1. een offer dat gebracht wordt om verzoening (van zonden) te bewerkstelligen

zoet /ˈzut/ (adj)
dulcis
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoetelief /zˌutəlˈif/ (n)
corculum

zoetheid /zˈutɛɪt/ (n)
dulcitās

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
glycyrrhiza
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort
glycyrrhiza glabra
  2. gedroogde wortelstok van de gelijknamige plant

zoetigheid /ˈzutəxhɛit/ (n)
dulce
  1. etenswaar met een zoete smaak

zogen /zˈoːɣən/ (v)
alō
  1. het te drinken geven van moedermelk

zojuist /zoːjˈœyst/ (adv)
iūstus
  korte tijd geleden

zoldering /zˈɔldərˌɪŋ/ (n)
lacunar
  1. bovenkant van een ruimte in een gebouw

zomaar /zˈɔmaːr/ (adv)
iūstus
  1. op willekeurige wijze, zonder nadenken of voorbereiden

zomer /zˈoːmər/ (n)
aestas

zomereik /zˈoːmərˌɛɪk/ (n)
quercus robur
  1. Quercus robur, een soort eik

zomers /ˈzomərs/ (adj)
aestivus
  1. typerend voor de zomer

zomertijd /zˈoːmərtˌɛɪt/ (n)
hora aestiva

zon /zɔn/ (n)
sol
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar /zˈɔndaːr/ (n)
peccans
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
dies Solis, dies Dominica
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zonde /zˈɔndə/ (n)
peccatum
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder /zˈɔndər/ (preposition)
sine
  1. In afwezigheid van

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
peccō
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed /zɔndvlˈut/ (n)
diluvium
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
plaga
  1. een bepaald afgebakend gebied

zonet /zˈoːnɛt/ (adv)
iūstus
  1. hiervoor, een ogenblik geleden

zonlicht /zˈɔnlɪxt/ (n)
sol
  1. de zichtbare elektromagnetische straling van de ster waarrond onze aarde draait

zonnebaden /zˌɔnəbˈaːdən/ (v)
aprīcor
  1. een of meerdere zonnebaden nemen

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
Helianthus annuus
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonneklaar /zˈɔnɛklˌaːr/ (adj)
lūminōsus
  1.

zonnelied /zˌɔnəlˈit/ (n)
Laudes Creaturarum

zonnen /zˈɔnən/ (v)
aprīcor
  1. zich gedurende een zekere tijd blootstellen aan zonnestraling

zonneschijn /zˌɔnɛsxˈɛɪn/ (n)
sol
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnevlek /'zɔnəvlɛk/ (n)
macula solaris
  1. een magnetische anomalie aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
solstitium
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer /zˈɔnəʋˌɛɪzər/ (n)
horologium solarium, solarium

zonnewind /zˈɔnəʋˌɪnt/ (n)
ventus sōlāris
  1. de stroom deeltjes die de zon uitstraalt

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
solaris
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
crepusculum
  1. het ondergaan van de zon

zonsopgang /zˈɔnsɔpɣˌɑŋ/ (n)
aurora
  1. het opkomen van de zon

zonsopkomst /zɔnˈsɔpkɔmst/ (n)
aurora
  1. het 's morgens boven de horizon uitkomen van de zon

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
mammalia, mammalis
  1. een warmbloedig, gewerveld en viervoetig dier waarvan de jongen gezoogd worden, behorend tot de mammalia

zool /zˈoːl/ (n)
planta
  1. onderkant van de voet
  3. onderkant van een schaaf

zoon /zoːn/ (n)
filius, natus
  1. een mannelijk kind

zorg /zˈɔrx/ (n)
sollicitūdō
  1. behoedzame overweging
cura
  2. verpleging, voorzien in een behoefte

zorgen /'zɔrɣən/ (v)
accuro
  1. zorg dragen

zorgvuldig /zɔrɣvˈɵldəx/ (adv)
diligens
  1. met zorg voor alle details

zotheid /zˈɔtɛɪt/ (n)
amentia
  1.

zout /zɑu̯t/ (n)
sal
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zouteloos /zˈʌʊtəlˌoːs/ (adj)
absurdus
  1. overdrachtelijk: waar alle belangwekkendheid aan ontbreekt

zouten /zˈʌʊtən/ (v)
salio
  1. eerste betekenisomschrijving

zoutzak /zˈʌʊtzɑk/ (n)
cunctātor
  1.

zucht /zʏxt/ (n)
suspīrium
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
suspiro
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
australis

zuidelijk /zˈœydələk/ (adj)
australis
  1.

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
meridies

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
sugere
  1. een verlaagde druk aanleggen met de mond of met een apparaat

zuigerring /zˈœyɣərrˌɪŋ/ (n)
fascia

zuigerveer /zˌœyɣərvˈɪr/ (n)
fascia

zuigkap /zˈœyxkɑp/ (n)
pallium

zuinigheid /ˈzœʏ̯.nəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈzœː.nəx.ˌɦɛːt/ /ˈzœː.nɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
oeconomia
  1. het zuinig zijn

zuinigjes /zˈœynɪɣjəs/ (adv)
parcus
  1.

zuivelproduct /zˈœyvɛlprˌoːdɵkt/ (n)
lacticīnium
  1. voedingsmiddel op basis van melk

zuiveren /zˈœyvərən/ (v)
abluō
  1. van verontreinigingen ontdoen

zulk /zɵlk/ (exclamativePronoun)
talis

zullen /ˈzʏ.lə(n)/ (v)
debeo

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
lapathum, lapathus
  1. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus /zʏs/ (n)
soror
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
soror
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zusterschap /zˈɵstərsxˌɑp/ (n)
sororitas
  2. de gemeenschap van vrouwen in algemene of meer beperkte zin

zuur /zyːr/ (adj)
acidus, acer
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
acidum, acidus
  1. zure vloeistof

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
oxygenium
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂ en bij lage temperaturen een blauwige vloeistof

zwaaien /zʋˈaːjən/ (v)
vibrō
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen
  2. aandacht vragen door met de armen heen en weer te bewegen

zwaan /zʋan/ (n)
cycnus, olor
  1. Cygnus sp. tot de eendvogels behorende watervogel met lange sierlijke hals

zwaar /zʋˈaːr/ (adj)
gravis
  van groot gewicht

zwaard /zʋˈaːrt/ (n)
gladius
  1. een lang, scherp wapen

zwaardlelie /zʋˌaːrdləlˈi/ (n)
gladiolus
  1. Gadiolus sp.

zwaardvis /zʋˈaːrdvɪs/ (n)
xiphias
  1. Xiphias gladius.

zwaardwalvis /zʋˈaːrdʋɑlvˌɪs/ (n)
orca
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaarlijvig /zʋaːrlˈɛɪvəx/ (adj)
corpulentus
  1. van groot lichaamsgewicht

zwaartekracht /zʋˈaːrtɛkrˌɑxt/ (n)
gravitās
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwachtel /ˈzwɑxtəl/ (n)
fascia

zwade /zʋˈaːdə/ (n)
striga
  1. een regel gemaaid gras

zwager /zʋˈaːɣər/ (n)
levir

zwageres /zwaɣəˈrɛs/ (n)
glos
  1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote.

zwagerin /zwaɣəˈrɨn/ (n)
glos
  1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote.

zwak /zʋɑk/ (adj)
invalidus

zwakzinnigheid /zʋɑkzˈɪnəxhˌɛɪt/ (n)
imbecillitas
  1. het zeer weinig verstandelijke capaciteiten hebben

zwaluw /zʋˈaːlyʊ/ (n)
hurundo

zwanger /zʋˈɑŋər/ (adj)
praegnans, graves
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
graviditās, gravitas
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwangerschapsonderbreking /zʋˈɑŋərsxˌɑpsɔndˌɛrbrəkˌɪŋ/ (n)
abortus
  1. een voortijdige en kunstmatige beëindiging van een zwangerschap

zwart /zʋˈɑrt/ (adj)
ater, niger
  1. achromatische kleur die wordt waargenomen als een voorwerp helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat /zʋˈɑrt ɣˈɑt/ (phraseologicalUnit)
foramen nigrum
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwavel /zʋavəl/ (n)
sulphur, sulfur
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwavelzuur /zʋˌaːvɛlzˈyr/ (n)
acidum sulphuricum
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefvliegtuig /zʋˈeːfvlixtˌœyx/ (n)
aëronavis velivola
  1. een vliegtuig dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst

zweem /zʋˈeːm/ (n)
aura

zweep /zʋˈeːp/ (n)
flagrum
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer /zʋˈɪːr/ (n)
ulcus
  1.

zweet /zʋˈeːt/ (n)
sudor
  1. transpiratie

zwelgen /zʋɛlɣə(n)/ (v)
tuburcinor
  1. gulzig opeten of -drinken

zwelger /zʋˈɛlɣər/ (n)
cōmīssātor
  1. iemand die veel kan eten en drinken

zwellen /zʋˈɛlən/ (v)
adaestuō
  1. in volume toenemen

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
piscina
  1. een bassin om in te zwemmen

zwemdok /zʋˈɛmdɔk/ (n)
piscīna
  1. afgesloten ruimte waar men kan zwemmen

zwemmen /zʋˈɛmən/ (v)
natare, nato
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen

zwepen /zʋˈeːpən/ (v)
incitō

zweren /'zʋɪːrə(n)/ (v)
iurare
  1. een eed afleggen

zwerm /zʋɛrm/ (n)
exāmen
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zwerven /'zʋɛrvə(n)/ (v)
pālor
  1. doelloos of nomadisch heen en weer reizen

zwervend /ˈzʋɛrvənt/ (adj)
errābundus
  1. zonder duidelijk doel reizend

zwerver /zʋˈɛrvər/ (n)
errō

zweten /'zʋetə(n)/ (v)
sūdō
  1. transpireren

zweven /zʋˈeːvən/ (v)
volito

zweving /'zʋevɪŋ/ (n)
pello
  1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte

zwezerik /zʋˈeːzɪːrˌɪk/ (n)
thymus
  1. klierachtig, hormoonvormend orgaan

zwichten /zʋˈɪxtən/ (n)
condono
  1. toegeven, wijken

zwiepend /zʋˈipənt/ (adj)
campter
  1. ongecontroleerde zwaaiende bewegingen makend

zwier /zʋˈir/ (n)
gratia deis
  2. gratie, elegantie

zwijgen /zʋˈɛɪɣən/ (v)
silere
  1. ervan afzien te spreken

zwijgzaam /zʋˈɛɪxzaːm/ (adj)
taciturnus
  1. weinig sprekend

zwijn /zwɛin/ (n)
porcus
  1. een varken

zwijnenhoeder /zʋˈɛɪnɛnhˌudər/ (n)
porcarius
  1. iemand die een kudde zwijnen hoedt

zwoel /zʋˈul/ (adj)
aestifer
  1. vochtig warm, drukkend, benauwd
  2. zinnelijk, erotisch sensueel

één /eːn/ (cardinalNumeral)
unus, una, unum
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling