Nederlands-ελληνικά FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: nl; el
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

's morgens /'smɔr.ɣəns/ (adv)
το πρωί
  1. in de ochtenduren van de dag

's ochtends (adv)
το πρωί
  1. in de ochtend

's-Gravenhage /ˌsxraːvə(n)ˈɦaːɣə/ /ˌsχravə(n)ˈɦaχə/ (pn)
Χάγη
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

achtig (suffix)
ικός

es /\ˈɛs\/ (suffix)
ισσα

iet (suffix)
ίτης
  1. anion in submaximale oxidatietoestand
  2. mineraal

loos /-los/ (suffix)
-
  1. een achtervoegsel dat van een zelfstandig een bijvoeglijk naamwoord maakt en het ontbreken van het eerste aangeeft

3D-printer (n)
τριδιάστατος εκτυπωτής
  (informatica) een apparaat dat driedimensionale objecten kan maken door laagje voor laagje materiaal aan te brengen

A-groot /aˈɣrot/ (abbreviation)
Λα ματζόρε
  1. (muziek) het akkoord a - cis - e
  2. de toonsoort waarvan #1 het grondakkoord is

A-majeur /aˈɣrot/ (abbreviation)
Λα ματζόρε
  1. (muziek) het akkoord a - cis - e
  2. de toonsoort waarvan #1 het grondakkoord is

ADHD (n)
ΔΕΠΥ
  1. de afkorting voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder,...

ADSL (n)
ADSL
  1. de afkorting voor Asymmetric Digital Subscriber Line, een zeer snelle internetverbinding via de telefoonlijn

Aarde /ˈardə/ (pn)
Γη

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
αμπχαζική γλώσσα
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Abessinië (pn)
Αβησσυνία

Aboriginal (n)
Αβορίγινας
  1. oorspronkelijke bewoner van Australië

Achilles (pn)
Αχιλλέας
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Adam (pn)
Αδάμ

Adolf (pn)
Αδόλφος

Adriatische Zee (pn)
Αδριατική Θάλασσα
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
αφγανικός
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Αφγανιστάν
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika (pn)
Αφρική
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaan (n)
Αφρικανή
  1. bewoner van Afrika of iemand die uit Afrika afkomstig is

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
αφρικανικός
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (n)
αφρικάνικα, Αφρικάνικα
  1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië

Aken (pn)
Άαχεν
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas (pn)
Αλαγκόας
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
αλβανικά, Αλβανικά
  1. taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Αλβανία
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Αλγερία
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algerijns (adj)
αλγερινός
  1. Uit/afkomstig van Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Αλγέρι
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah (pn)
Αλλάχ
  1. God in islamistisch of Arabische context

Alpen (pn)
Άλπεις
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Altair (pn)
Αλτάιρ
  1. Atair/Altair

Amazone (pn)
Αμαζόνιος

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
Αμερική
  1 en 2

Amerikaan (n)
Αμερικανός
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika

Amerikaans (adj)
αμερικανικός
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse (n)
Αμερικανίδα
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amos /aˈmɔs/ (pn)
Αμώς
  1. en 3. profeet en jongensnaam

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Άμστερνταμ, Αμστελόδαμο
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesisch (adj)
ανδαλουσιανός

Andaloesië (pn)
Ανδαλουσία

Andalusisch (adj)
ανδαλουσιανός

Andalusië (pn)
Ανδαλουσία

Andes (pn)
Άνδεις

Andorra (pn)
Ανδόρρα, Ανδόρα
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andorrees (adj)
Ανδορανή
  1. van/uit Andorra

Andorrees (n)
Ανδορανή
  1. iemand die afkomstig is uit Andorra

Andromeda (pn)
Ανδρομέδα
  1. mythologische figuur
  2. sterrenbeeld

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ (n)
αγγλοσαξονικός
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Αγκόλα, Ανγκόλα
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anguilla (pn)
Ανγκουίλα

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ (pn)
Επανάσταση των Γαρυφάλλων
  1. geweldloze militaire staatsgreep

Anna (pn)
Άννα
  1. meisjesnaam

Antarctica (pn)
Ανταρκτική
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ (pn)
Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
  1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan

Antiochië (pn)
Αντιόχεια
  1. een provinciehoofdstad in Turkije

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Αμβέρσα
  2. een Belgische provincie
  1. een provinciehoofdstad in België

Arabisch /ɑ'rabis/ (adj)
αραβικός
  1. verwijzend naar de Arabische taal,cultuur,het alfabet of Arabië

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
αραβικά, αραβικός
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden
αραβικός
  2. een van het Aramitisch afgeleid alfabet dat gebruikt wordt voor het schrijven van het Arabisch, Perzisch, Pashto, Urdu en Oeigoers

Arabië (pn)
Αραβία

Arafurazee (pn)
Θάλασσα της Αραφούρα
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noord-Australië en de oostelijke eilanden van Indonesië

Aragon (pn)
Αραγονία

Aragonees (n)
αραγονέζικος
  1. taal gesproken in Aragon
  1. Een inwoner van Aragon

Aramees /araˈmes/ (adj)
αραμαϊκός

Arctische Oceaan (pn)
Αρκτικός Ωκεανός
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Ardèche (pn)
Αρντές
  1. een rivier in Frankrijk

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ (n)
Αργεντινός, Αργεντίνος
  1. iemand van Argentijnse komaf

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Αργεντινή
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeen /ɑrˈmen/ /ɑrˈmeːn/ (n)
Αρμένης, Αρμένιος
  1. een inwoner van Armenië, of iemand afkomstig uit Armenië

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
αρμενικός, αρμενικά
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (n)
αρμενικά, αρμενικός
  1. een taal die wordt gesproken in Armenië

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Αρμενία
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem (pn)
Άρνεμ

Aromaans /aroˈmans/ (n)
Αρωμουνική γλώσσα
  1. een Romaanse taal die in de Balkan gesproken wordt

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Αρούμπα
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Assam (pn)
Ασσάμ
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land. Hoofdstad is Dispur

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Σταχτοπούτα
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Assyrië (pn)
Ασσυρία

Asturisch (n)
αστουριανά
  1. een taal die gesproken wordt in Asturië

Asturië (pn)
Αστούριες
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Aswoensdag (n)
πρώτη Τετάρτη της Σαρακοστής
  1. eerste dag van de vastentijd

Athene (pn)
Αθήνα
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantis (pn)
Ατλαντίδα
  1. mythologisch eiland

Atlantische Oceaan (pn)
Ατλαντικός Ωκεανός
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Atlas /ɑtlɑs/ (pn)
Άτλας
  1. een figuur uit de Griekse mythologie
  2. een gebergte in Noord-Afrika

Auckland (pn)
Όκλαντ
  1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Auschwitz (pn)
Οσβιέτσιμ
  1. een stad in Polen

Australisch /aʊ̯ˈstraːlɪs/ /ɔʊ̯ˈstraːlis/ /ʌʊ̯ˈstralis/ (adj)
αυστραλιανός
  1. van Australië

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Αυστραλία
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ (n)
Αυστραλέζα, Αυστραλέζος, Αυστραλή, Αυστραλός
  1. een inwoner van Australië

Avignon (pn)
Αβινιόν
  1. een stad in Frankrijk

Aymara (n)
Αϊμαρά
  1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Αζερμπαϊτζάν
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ (n)
αζερικά
  1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt

Aziaat (n)
Ασιάτης

Aziatisch (adj)
ασιατικός
  1. afkomstig uit of betreffend Azië

Azië (pn)
Ασία
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Μπαχάμες
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Μπαχρέιν
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe (pn)
Μπακού
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen (pn)
Βαλεαρίδες Νήσοι

Bambara (n)
μπαμπάρα
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Μπανγκλαντές, Μπαγκλαντές
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Μπαρμπάντος
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona (pn)
Βαρκελώνη

Baskenland /'bɑskən,lɑnd/ (pn)
Χώρα των Βάσκων
  1. geografische regio bij de Spaans-Franse grens
  3. Spaanse autonome regio

Baskisch (n)
βασκικά, Βασκικά
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Beieren (pn)
Βαυαρία

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Βηρυτός
  1. hoofdstad van Libanon

Beker (pn)
Κρατήρ
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Belg /bɛlx/ /bɛɫx/ /bɛɫχ/ (n)
Βέλγος
  1. een staatsburger van België

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ (adj)
βέλγικος
  1. met betrekking tot België

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Βέλγιο, Βέλγιον

Belgrado (pn)
Βελιγράδι
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Μπελίζ, Μπελίζε
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Bengaals (n)
βεγγαλέζικος
  1. een taal die in Bangladesh en West-Bengalen gesproken wordt

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Μπενίν
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Berbers (n)
βερβερικός

Bergen (pn)
Μπέργκεν
  1. stad in Noorwegen
Μονς
  2. stad in België

Beringstraat (pn)
Βερίγγειος πορθμός
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Beringzee (pn)
Βερίγγειος θάλασσα
  1. is de zee in het noordelijk deel van de Grote Oceaan

Berlijn (pn)
Βερολίνο
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bermuda (pn)
Βερμούδες
  eilandstaat

Bern (pn)
Βέρνη
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Μπετελγκέζ
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem (pn)
Βηθλεέμ
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Μπουτάν
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Birmaans (adj)
Βιρμανική

Birmaans (n)
Βιρμανική
  1. een taal die in Myanmar gesproken wordt, een minderheidstaal in Bangladesh, Maleisië en Thailand is...

Bislama (n)
Μπισλάμα
  1. de taal die naast Engels en Frans in de staat Vanuatu wordt gesproken

Blauwbaard (pn)
Κυανοπώγων

Boedapest (pn)
Βουδαπέστη
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boeddha (n)
Βούδας

Boekarest (pn)
Βουκουρέστι
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen (pn)
Βοημία
  1. historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Βολιβία
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna (pn)
Μπολόνια
  1. een stad in Italië

Bonaire (pn)
Μποναίρ
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter (pn)
Τοξότης
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Borneo (pn)
Βόρνεο

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ (n)
βοσνιακός, βοσνιακά
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βοσνία-Ερζεγοβίνη
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Bosniër /ˈbɔsni.jər/ (n)
Βόσνια
  1. een inwoner van Bosnië en Herzegovina

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Μποτσουάνα
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Boudewijn /ˈbʌʊdəˌʋɛɪn/ /ˈbʌːdəˌβ̞ɛːn/ (pn)
Βαλδουίνος
  1. een jongensnaam

Bourgondië (pn)
Βουργουνδία
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg (pn)
Βραδεμβούργο, Βρανδεμβούργο
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Βραζιλία
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Bretagne (pn)
Βρετάνη
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Bretons (n)
βρετονικά
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne

Brisbane (pn)
Μπρίσμπεϊν
  1. hoofdstad van de Australische deelstaat Queensland

Brit (n)
Βρετανή

Brits /brɪts/ (adj)
βρετανικός
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Britse Maagdeneilanden (pn)
Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι

Brittannië (pn)
Βρετανία

Brugge (pn)
Μπρυζ
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Μπρουνέι
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk (pn)
Μπράουνσβαϊχ

Brussel (pn)
Βρυξέλλες
  1. de hoofdstad van België

Brussels (adj)
βρυξελλιώτικος

Bulgaar (n)
Βουλγάρα

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
βουλγαρικά, βουλγαρικός
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgaarse (n)
Βουλγάρα

Bulgarije (pn)
Βουλγαρία
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Μπουρκίνα Φάσο
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Μπουρούντι
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

Byzantijn (n)
Βυζαντινή

Byzantijns (adj)
βυζαντινός

C (symbol)
C
  1. akkoordsymbool

Caledonië (pn)
Καληδονία

Californië (pn)
καλιφόρνια, Καλιφόρνια
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Καμπότζη
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge (pn)
Κέιμπριτζ

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Καναδάς
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden (pn)
Κανάριες Νήσοι, Κανάριοι Νήσοι

Canberra (pn)
Καμπέρα
  1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium

Cantabrië (pn)
Κανταβρία
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri (pn)
Κάπρι

Caracas /karákas/ (pn)
Καράκας
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Carthago (pn)
Καρχηδόνα

Castilië (pn)
Καστίλλη
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León (pn)
Καστίλλη και Λεόν

Castilië-La Mancha (pn)
Καστίλλη-Λα Μάντσα

Catalaans (n)
καταλανικά, Καταλανικά
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië (pn)
Καταλωνία, Καταλονία
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro (pn)
Κάιρο
  1. de hoofdstad van Egypte

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Amerika (pn)
Κεντρική Αμερική

Centraal-Koerdisch (n)
Κουρδικά
  1. Iraanse taal gesproken door 6 miljoen mensen in Irak en Iran

Ceuta (pn)
Θέουτα

Ceylon (pn)
Κεϋλάνη

Chanoeka /xɑnuˈka/ (n)
Χανουκά
  1. feest van de herinwijding van de tempel

Cherokee /tʃɛ.ˈrɔ.ki/ /ˈtʃeː.ro.keː/ (n)
Τσερόκι
  1. inheemse taal gesproken door enkele duizenden mensen in Noord-Amerika

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Χιλή
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Κίνα
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
κινέζικα
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
κινέζικα, Κινέζικα
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
κινέζικα
  2. persoon

Chinese kool (n)
kινέζικο λάχανο
  (bladeren van) Brassica rapa subsp. pekinensis

Christchurch (pn)
Κράιστσερτς

Christus (pn)
Χριστός

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Κολομβία
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Colombiaan (n)
Κολομβιανός
  1. een inwoner van Colombia of persoon die de Colombiaanse nationaliteit bezit

Comorees (n)
κομορικά
  1. Bantoetaal gesproken op de Comoren, Madagaskar, Mayotte en Réunion

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ (pn)
Κομόρες
  2. staat gevestigd op de gelijknamige eilanden

Constantinopel (pn)
Κωνσταντινούπολη

Cornwall (pn)
Κορνουάλη
  1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Κορσική
  1. Frans eiland

Corsicaans (n)
κορσικανικός
  1. een taal die op Corsica gesproken wordt

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Κόστα Ρίκα
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Κούβα
  eiland en land in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Κουρασάο
  1. een eiland en 2. een land

Cyprioot (n)
Κύπριος
  1. inwoner van Cyprus

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Κύπρος
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

DNA (n)
DNA
  1. de afkorting van desoxyribonucleic acid (desoxyribonucleïnezuur), een hoogmoleculaire verbinding als basis van de genen en chromosomen

Dahomey (pn)
Δαχομέη

Daniël (pn)
Ντάνιελ
  3. jongensnaam

David (pn)
Δαβίδ

Deen /den/ /deːn/ (n)
Δανός
  1. een inwoner van Denemarken

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
δανικός
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Deens /dens/ /deːns/ (n)
δανικά, δανέζικα
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken

Deense /ˈdensə/ /ˈdeːnsə/ (n)
Δανή

Delhi (pn)
Δελχί
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag (pn)
Χάγη
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Δανία, Δανιμαρκία
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (pn)
Δευτερονόμιο

Dimli (n)
Ζαζαϊκή
  1. een Noordwest-Iraanse taal gesproken door 2 500 000 mensen in Turkije en Duitsland

Dirk (pn)
Θεοδώριχος
  1. jongensnaam

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Τζιμπουτί
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Δομινικανή Δημοκρατία
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau (pn)
Δούναβης
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Draak (pn)
Δράκων
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Ντρέντε
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
γερμανικός, γερμανικά
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
γερμανικά, γερμανικός
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
Γερμανίδα
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek (pn)
Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας

Duitse herdershond (n)
γερμανικός ποιμενικός
  1. hond uit een oorspronkelijk in Duitsland gefokt ras

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
Γερμανός
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Γερμανία
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eduard (pn)
Εδουάρδος
  2. spelwoord voor de letter e

Eerste Wereldoorlog (pn)
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Έφεσος
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs (pn)
Εφεσίους
  1. boek in het Nieuwe Testament

Egeïsche Zee (pn)
Αιγαίο πέλαγος

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Αίγυπτος
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

Eiland Man /ˌɛilɑnt ˈmɛn/ (pn)
Νήσος του Μαν

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
Ελ Σαλβαδόρ
  1. land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Αλσατία
  1. regio in Frankrijk

Elzassisch /ɛlˈzɑsis/ (n)
αλσατικός
  1. Een verzameling Alemannische dialecten die in de Elzas (Frankrijk) gesproken worden

Engeland (n)
Αγγλία
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
αγγλικά, αγγλικός
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
αγγλικά, αγγλικός
  1. de taal

Engelse hoorn (n)
αγγλικό κόρνο
  1. een grotere en lagere uitvoering van de hobo

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
Άγγλος
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Ισημερινή Γουινέα
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Ερυθραία
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Eritrees /eriˈtres/ (adj)
ερυθραϊκός
  1. met betrekking tot of afkomstig van Eritrea

Erlangen (pn)
Έρλαγκεν
  1. + 2. stad en stadsdistrict

Esperanto (n)
εσπεράντο, Εσπεράντο
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Ester /ɛsˈter/ (pn)
Εσθήρ
  3. meisjesnaam

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
εσθονικά, Εσθονικά
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Εσθονία
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Αιθιοπία
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië (pn)
Ευρασία
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Ευρώπη
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
Ευρωπαίος
  1. bewoner van het Europese continent of iemand die daarvan afkomstig is

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
ευρωπαϊκός
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Europees Parlement (pn)
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Europese Centrale Bank (pn)
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Europese Commissie (pn)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Europese Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Europese Investeringsbank (pn)
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Europese Ombudsman (pn)
Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Europese Raad (pn)
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Europese Rekenkamer (pn)
Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Ευρωπαϊκή Ένωση
  unie van 27 Europese staten

Europoort (pn)
Εουροπόρτ

Eva (pn)
Εύα
  1. eerste vrouw door God geschapen

Exodus (pn)
Έξοδος

Extremadura (pn)
Εξτρεμαδούρα

Ezechiël (pn)
Ιεζεκιήλ

Ezra (pn)
Έσδρας

Facebook (pn)
φέισμπουκ
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Νήσοι Φερόες
  1. en 2., eilandengroep, land

Falklandeilanden (pn)
Νήσοι Φώκλαντ

Fenicisch (adj)
Φοίνικας

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Φίτζι
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filemon (pn)
Φιλήμων
  3. naam van een boek uit het Nieuwe Testament

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Φιλιππίνες
  1. republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Filipijns /fili'pɛɪns/ (n)
Φιλιππινικός
  1. de officiële taal van de Filipijnen

Filippenzen (pn)
Φιλιππησίους

Filistijn /filɪsˈtɛin/ (n)
Φιλισταίος
  1.

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Φινλανδία
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
φινλανδικός, Φινλανδικά
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
φινλανδικά, Φινλανδικά
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ (pn)
Φλέβολαντ
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer...

Formule 1 (pn)
Τύπος 1
  1. categorie in de autosport

Frankfurt am Main (pn)
Φραγκφούρτη

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Γαλλία
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
γαλλικός, γαλλικά
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
γαλλικά, γαλλικός
  1. een Gallo-Romaanse taal die vooral gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Frans-Polynesië (pn)
Γαλλική Πολυνησία

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ (n)
Γάλλος
  1. iemand uit Frankrijk

Franstalig (adj)
γαλλόφωνος
  1. de Franse taal sprekend

Fries (n)
φριζιακά
  2. een Friese taal

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Φρίσλαντ
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Γκαμπόν
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Galaten (pn)
Γαλάτες
  1. boek van het Nieuwe Testament

Galicisch (n)
γαλικιακά
  1. Romaanse taal gesproken in Galicië

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Γαλικία
  1. Spaanse regio

Galilea (pn)
Γαλιλαία

Gallisch (n)
γαλατικός
  1. uitgestorven taal

Galliër (n)
Γαλάτης

Gallo (n)
γκαλό
  1. streektaal die gesproken wordt in Frankrijk

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Γκάμπια
  1. een land in West-Afrika

Gazastrook (pn)
Λωρίδα της Γάζας
  1. exclave van Palestina tussen Egypte, Israël en de Middellandse Zee

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Χέλντερλαντ
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis (pn)
Γένεση

Gent (pn)
Γάνδη
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Genua (pn)
Γένοβα
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
γεωργιανά, Γεωργιανά
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgische /ɣeˈjɔrɣisə/ /χeˈjɔrχisə/ (n)
Γεωργιανή
  1. vrouwelijke inwoner van Georgië

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Γεωργία
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Gerard /ˈɣeː.rɑrd/ /ˈɣeː.rɑrt/ /ˈχɪː.rɑrt/ (pn)
Γεράρδος
  1. jongensnaam

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Γκάνα
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Ghanees (adj)
γκανέζικη
  1. op Ghana betrekking hebbend

Gibraltar (pn)
Γιβραλτάρ

Goa (pn)
Γκόα
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God (pn)
Θεός
  1. bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Godin (pn)
Θεά
  1. benaming voor het vrouwelijk opperwezen

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Μεγάλη Παρασκευή
  1. de vrijdag voor Pasen

Golf van Mexico (pn)
Κόλπος του Μεξικού
  1. zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba

Goot /χot/ (n)
Γότθος
  1. lid van een Oost-Germaans volk

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Γκότλαντ
  1. Zweeds eiland

Goudkust (n)
Χρυσή Ακτή

Goudse kaas (n)
Γκούντα
  1.

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Γρενάδα
  land in het Caribisch gebied

Griek /ɣrik/ /χrik/ (n)
Έλληνας
  1. inwoner van Griekenland

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Ελλάδα, Ελλάς
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
ελληνικά, ελληνικός
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Γροιλανδία
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groenlands (adj)
γροιλανδικός

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Μεγάλη Βρετανία
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer (pn)
Μεγάλη Άρκτος
  1. hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren (pn)
Μεγάλες Λίμνες
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Grote Oceaan (pn)
Ειρηνικός Ωκεανός
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Guadeloupe (pn)
Γουαδελούπη

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Γουατεμάλα
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guatemalaan (n)
Γουατεμαλτέκος

Guatemalteek (n)
Γουατεμαλτέκος
  1. inwoner van Guatemala

Guernsey (pn)
Γκέρνσεϊ

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Γουινέα
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Gujarati (n)
γκουτζαρατικά
  1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Γουιάνα
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Γκέττινγκεν
  1. + 2. stad en district

Habakuk (pn)
Αββακούμ
  2. boek in de Bijbel

Hadith (n)
χαντίθ
  1. verzamelde mondelinge overleveringen van de uitspraken en instructies van Mohammed

Haggai (pn)
Αγγαίος
  2. boek in de Bijbel

Hamburg (n)
Αμβούργο

Handelingen van de apostelen (pn)
Πράξεις των Αποστόλων

Hawaïaans (n)
χαβανέζικα
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Αϊτή
  1. een land in het Caribisch gebied

Hebreeuws /he'breus/ (n)
εβραϊκά, εβραϊκός
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Κύριος
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest (n)
Άγιο Πνεύμα
  1.

Heilige Stoel (n)
Αγία Έδρα
  1. de pauselijke regering

Hemelvaart (pn)
Ανάληψη
  1. de herdenking dat Jezus Christus na zijn verrijzenis opgevaren is naar God Zijn Vader in de hemel

Hemelvaartsdag (n)
Ανάληψη
  1. christelijke feestdag waarin gevierd wordt dat Jezus na de opstanding naar de Hemel ging

Hendrik /ˈhɛndrɪk/ (pn)
Ερρίκος
  1. mannelijke voornaam
  2. spelwoord voor de letter h

Henegouwen (pn)
Αινώ
  1. Belgische provincie

Hercules (pn)
Ηρακλής
  1. Romeinse halfgod
  2. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Herman /ˈɦɛr.mɑn/ (pn)
Αρμάνδος
  1. een jongensnaam

Hermes (pn)
Ερμής

Hettitisch (n)
χεττιτική
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim (pn)
Χιλντεσχάιμ
  1. + 2. stad en district

Hilversum (pn)
Χίλφερσουμ

Hindi (n)
χίντι, χιντού
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hispaniola (pn)
Ισπανιόλα

Hoe heet u? (phraseologicalUnit)
Πώς σε λένε;

Hof van Justitie van de Europese Unie (pn)
Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Ολλανδία
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
  2. heel Nederland

Holocaust /ˈholokaust/ (pn)
Ολοκαύτωμα

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Ονδούρα
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ (n)
Ούγγρος
  1. iemand afkomstig uit Hongarije

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
ουγγρικά, Ουγγρικά
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ (n)
Ουγγαρέζα

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Ουγγαρία
  1. land in het midden van Europa

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Χονγκ Κονγκ
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hooglied (pn)
Άσμα Ασμάτων
  1. boek in de Bijbel met liefdespoëzie

Hosea (pn)
Ωσηέ

Hudsonbaai (pn)
κόλπος Χάντσον
  1. binnenzee in Noordoost-Canada

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Ισλανδία
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslander /ˈɛɪ̯sˌlɑndər/ /ˈɛːsˌlɑndər/ (n)
Ισλανδέζα
  1. inwoner van IJsland

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
ισλανδικά, Ισλανδικά
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

IP-adres /i'peʔadrɛs/ (n)
διεύθυνση IP
  1. een combinatie van getallen waarmee een computer in een IP-netwerk kan worden herkend

Iberisch Schiereiland (pn)
Ιβηρική Χερσόνησος
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Ier /iːr/ (n)
Ιρλανδός

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Ιρλανδία
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

Iers /iːrs/ (n)
ιρλανδικά
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland

Ierse /ˈiːrsə/ (n)
Ιρλανδή

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
Ινδία
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indisch /ˈɪndis/ (adj)
ινδικός
  2. op India betrekking hebbend of daarvan afkomstig

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ (pn)
Ινδικός Ωκεανός
  1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt

Indiër (n)
Ινδή

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
ινδονησιακά
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Ινδονησία
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Internationaal Monetair Fonds (pn)
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Ionische Zee (pn)
Ιόνιο πέλαγος
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Ιράκ
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Ιράν
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Iraniër (n)
Ιρανή

Islamabad (pn)
Ισλαμαμπάντ

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Ισραήλ
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
Ιταλός, Ιταλιάνος
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
ιταλικά
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italiaanse /italiˈjaːnsə/ (n)
Ιταλίδα
  1. vrouwelijke persoon die uit Italië komt

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Ιταλία
  1. een land

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ (pn)
Ακτή Ελεφαντοστού
  een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir

Izaak (pn)
Ισαάκ
  . spelwoord voor de letter i

Jahwe /ˈjɑːwe/ (pn)
Γιαχβέ

Jahweh /ˈjɑːwɛ/ (pn)
Γιαχβέ

Jakob (pn)
Ιακώβ

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
Ιάκωβος, Ιακώβ

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Τζαμάικα
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Jan /jɑn/ (pn)
Γιάννης
  . spelwoord voor de letter j

Janus (pn)
Ιανός
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Ιαπωνία
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner (n)
Ιάπωνας, Γιαπωνέζος

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
ιαπωνικά
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Jehova /jeˈhova/ (pn)
Γιεχωβά

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Υεμένη
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena (pn)
Ιένα
  1. en 2.

Jeremia (pn)
Ιερεμίας

Jesaja (pn)
Ησαΐας

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Ιησούς
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus (pn)
Ιησούς Χριστός
  1. Jezus van Nazareth

Jharkhand (pn)
Τζαρκάντ
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
γίντις
  1. Germaanse taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Jiddisj (adj)
γίντις
  1. taal van Asjkenazische joden

Job /'jɔb/ (pn)
Ιώβ

Joegoslavië (pn)
Γιουγκοσλαβία

Johannes (pn)
Ιωάννης
  2.1 een van de vier Evangeliën

Jona /joˈna/ (pn)
Ιωνάς

Jood /jot/ (n)
Εβραίος

Joost mag het weten (phraseologicalUnit)
ένας θεός ξέρει
  1.

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Ιορδανία
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Joël /joˈʔel/ (pn)
Ιωήλ

Judas (pn)
Ιούδας
  2. boek in de Bijbel

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Δίας

Jura (n)
Ιουράς
  1. kanton
  2. gebergte

Kaaimaneilanden (pn)
Νησιά Κέυμαν

Kaap Trafalgar (pn)
Ακρωτήριο Τραφάλγκαρ
  1. een kaap in Zuidwest-Spanje, bekend om de gelijknamige zeeslag die er uitgevochten werd

Kaap de Goede Hoop (pn)
Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος
  1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika

Kaapstad (pn)
Κέηπ Τάουν
  1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ (pn)
Πράσινο Ακρωτήριο
  1. een land in West-Afrika

Kaboel /'kabul/ (pn)
Καμπούλ
  1. Afghaanse stad/provincie

Kamerlid /ka.mər.lɪt/ (n)
βουλευτής
  1. iemand die een zetel in een der kamers van de volksvertegenwoordiging bekleedt

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Καμερούν
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar (pn)
Κανταχάρ
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Karelië /kɑˈrelɪə/ (pn)
Καρελία
  1. deel van Rusland

Karnataka (pn)
Καρνάτακα
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kaspische Zee (pn)
Κασπία Θάλασσα
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazachs (n)
κοζάκικα
  1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Καζαχστάν, Καζακστάν
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kazak (n)
Καζάκα
  1. inwoner van Kazachstan

Kaïn (pn)
Κάιν
  1. oudste zoon van Adam en Eva

Kelt /kɛɫt/ (n)
Κέλτης
  1. lid van een Indo-Europees volk waarvan na de Romeinse tijd de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Kelten /kɛɫtən/ (n)
Κέλτες
  2. Indo-Europees volk waarvan de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ (adj)
κελτικός
  1. met betrekking tot Kelten

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Κένυα
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
Χριστούγεννα
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen (pn)
Κολωνία

Khmer (n)
χμερ
  1. taal die in Cambodja gesproken wordt

Kiev (pn)
Κίεβο
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Κιργιζία, Κιργιζιστάν
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Κιριμπάτι
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Klaagliederen (pn)
Θρήνοι

Kleine Beer (pn)
Μικρά Άρκτος
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld

Klingon (n)
Κλίγκον
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch (n)
κουρδικά
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Κουβέιτ
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kolossenzen (pn)
Κολοσσαείς

Koningen (pn)
Βασιλείς

Koraalzee (pn)
Θάλασσα των Κοραλλίων
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen het noordoosten van Australië, Papoea-Nieuw-Guinea en de Salomonszee

Koran (n)
Κοράνιο

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Κορέα
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Koreaans /koreˈjaːns/ (n)
κορεατικά, Κορεατικά
  1. een taal die in Korea gesproken wordt

Korintiërs (pn)
Κορινθίους

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Κόσοβο, Κοσσυφοπέδιο
  1. land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt

Kotava (n)
κοτάβα
  1. internationale kunsttaal ontworpen om cultureel zo neutraal mogelijk te zijn

Krakau (pn)
Κρακοβία
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeft (pn)
Καρκίνος
  2. teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli

Kreeftskeerkring (n)
Τροπικός του Καρκίνου
  1. de hoogste breedtegraad van ca. 23,5 ° noorderbreedte waarboven de zon bij zonnestilstand in het zenit staat

Kremlin (pn)
Κρεμλίνο

Kreta (pn)
Κρήτη
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Κριμαία
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Krim-Tataars (n)
Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα
  1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
κροατικά, κροατικός
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Κροατία
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

Kronieken (n)
Παραλειπομένων

La Mancha (pn)
Λα Μάντσα

La Rioja (pn)
Λα Ριόχα

Lagerhuis (n)
Βουλή των Κοινοτήτων

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Λάος
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Latijn (n)
λατινικά
  1. taal van de Romeinen in de oudheid, die later in gebruik bleef in religie en wetenschap

Latijnse alfabet (n)
λατινικό αλφάβητο
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leeuw (pn)
Λέων
  2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus

Leiden (pn)
Λέιντεν

Leo (pn)
Λέων
  . spelwoord voor de letter l

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Λεσόθο, Λεσότο
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Let /lɛt/ (n)
Λετονός
  1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Λεττονία
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (n)
λεττονικά
  1. de officiële taal van Letland

Letse /ˈlɛtsə/ (n)
Λετονός
  1. inwoonster van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Λέουβεν
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Leviticus (pn)
Λευϊτικό

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Λίβανος
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Λιβερία
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Λιβύη
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Λιχτενστάιν
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Λιμβουργία
  1. provincie in het zuiden van Nederland

Limburgs /ˈlɪm.bʏrxs/ /ˈlɪm.bʏrχs/ (n)
λιμβουργιανά
  1. verzamelnaam van een reeks variëteiten van de Germaanse taalfamilie

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɑuwə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Λιθουανία
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouwer /liˈtaʊ̯.wər/ /ˈlitɔʊ̯.β̞ər/ /ˈlitʌʊ̯.β̞ər/ (n)
Λιθουανός
  1. inwoner van Litouwen

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
λιθουανικά, λιθουανικός
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Litouwse /liˈtaʊ̯sə/ /ˈlitɔʊ̯β̞sə/ /ˈlitʌʊ̯sə/ (n)
Λιθουανή
  1. vrouwelijke inwoner van Litouwen

Lodewijk (pn)
Λουδοβίκος
  1. eigennaam van Frankische herkomst

Lojban /ˈloʒban/ (n)
Λόζμπαν
  1. een kunsttaal ontwikkeld door James Cooke Brown

Lombardije (pn)
Λομβαρδία

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
Λονδίνο
  1 en 2

Londenaar (n)
Λονδρέζα
  een inwoner van Londen

Lotharingen (pn)
Λωρραίνη

Lucas (pn)
Λουκάς
  1. naam van een van Jezus' discipelen

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Λιέγη
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Lukas /ˈlykɑs/ (pn)
Λουκάς

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Λουξεμβούργο
  1.-3.

Luxemburgs /ˈlyksəmˌbʏrxs/ /ˈlyksəmˌbʏrχs/ (adj)
Λουξεμβουργιανά
  1. betreffende Luxemburg of het Luxemburgs

Lviv (pn)
Λβιβ

Maagd (pn)
Παρθένος
  1. sterrenbeeld van de dierenriem
  2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september

Maagdeneilanden (pn)
Παρθένοι Νήσοι

Maartrevolutie (pn)
Γερμανικές επαναστάσεις 1848-1849

Maas /mas/ (pn)
Μεύσης, Μόσας
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macau (pn)
Μακάου
  1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong

Macedonisch (n)
Μακεδονικά
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Μακεδονία
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland
  3. land

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
Μακεδόνας
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Μαδαγασκάρη
  2. staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madrid (pn)
Μαδρίτη

Maharashtra (pn)
Μαχαράστρα
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Μαλάουι
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Malayalam (n)
μαλαγιαλαμικά
  1. een taal die in Kerala (een staat van India) gesproken wordt

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Μαλδίβες
  1. land in de Indische Oceaan

Maleachi (pn)
Μαλαχίας

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
μαλαϊκά
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Μαλαισία
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Μάλι, Μαλί
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Μάλτα
  1. eiland in de Middellandse Zee
  2. land in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
μαλτέζικα, μαλτεζικά
  1. taal
Μαλτέζος
  2. persoon

Maltese /mɑlˈteːsə/ /mɑɫˈtesə/ (n)
Μαλτέζα
  1. vrouwelijke inwoner van Malta

Man /mɛn/ (pn)
Νήσος του Μαν
  1. een eiland in de Ierse Zee

Manaus (pn)
Μανάους

Manipur (pn)
Μανιπούρ
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

Marathi (n)
μαραθικά
  1. taal die met name in Maharashtra, een staat in India gesproken wordt, onder andere in Mumbai (Bombay)

Maria (pn)
Μαρία

Maria-Boodschap (n)
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marokkaan /ˈmɑrɔˌkan/ (n)
Μαροκινή
  1. een persoon met de Marokkaanse nationaliteit

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Μαρόκο
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars (pn)
Άρης

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Νήσοι Μάρσαλ
  1. een land in Oceanië

Martinique (pn)
Μαρτινίκα

Matteüs (pn)
Ματθαίος

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Μαυριτανία
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Μαυρίκιος
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte (pn)
Μαγιότ

Melanesië (pn)
Μελανησία

Melbourne (pn)
Μελβούρνη
  1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria

Melilla (pn)
Μελίγια

Melkweg (n)
Γαλαξίας
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is.

Mercurius (pn)
Ερμής, Μερκούριους

Mesopotamië (n)
Μεσοποταμία
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Messias /mɛˈsijɑs/ (n)
Μεσσίας
  1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Μεξικό
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Micha /miˈxa/ /ˈmiʃa/ (pn)
Μιχαίας

Micronesia /ˌmi.kro.ˈne.zi.ja/ (pn)
Μικρονησία
  1. een land in Oceanië, officieel de Federale Staten van Micronesia

Middelfrans (n)
μέση γαλλική
  1.

Middellandse Zee (pn)
Μεσόγειος Θάλασσα, Μεσόγειος
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Midden-Amerika (pn)
Κεντρική Αμερική
  1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika

Midden-Oosten (n)
Μέση Ανατολή
  1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika

Milaan (pn)
Μιλάνο
  1. stad in het noordwesten van Italië

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Μολδαβία
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan Oekraïne en Roemenië

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Μονακό
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Μογγολία
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools (n)
μογγολικά, μογγολικός
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Μαυροβούνιο
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ (pn)
Μοντσερράτ, Μοντσεράτ, Μονσερράτ

Moravië (pn)
Μοραβία

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Μοζαμβίκη
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

NAVO (n)
ΟΒΣ
  1. NAVO

Nahum /ˈnahʏm/ (pn)
Ναούμ
  2. boek in de Bijbel

Namen (pn)
Ναμύρ
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Ναμίμπια
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels (pn)
Νάπολη, Νεάπολη
  1. stad in Italië

Napolitaans (adj)
ναπολιτάνικος
  1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Ναουρού
  1. een land in de Stille Oceaan

Navajo (n)
ναβάχο
  1. taal die het zuidwesten van de Verenigde Staten wordt gesproken door 170 duizend Navajo's

Navarra (pn)
Ναβάρρα

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Κάτω Χώρες, Ολλανδία
  1. land in het westen van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ (n)
Ολλανδός
  1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (adj)
Ολλανδική, Ολλανδικό, Ολλανδικός
  1. met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
ολλανδικά, ολλανδικός
  1. een West-Germaanse taal die als officiële taal gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Nederlandse Antillen

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ (n)
Ολλανδή
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ (pn)
Ολλανδικές Αντίλλες
  1. voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Nehemia (pn)
Νεεμίας

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Νεπάλ
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Nepali (n)
νεπαλικά
  1. een taal die vooral in Nepal gesproken wordt

Neptunus (pn)
Ποσειδώνας

New Delhi (pn)
Νέο Δελχί
  1. nationale hoofdstad van India

New York /nuˈjɔːrk/ (pn)
Νέα Υόρκη
  1. deelstaat van de Verenigde Staten

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Νικαράγουα
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië (pn)
Νέα Καληδονία

Nieuw-Mexico (pn)
Νέο Μεξικό
  1.

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Νέα Ζηλανδία
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales (pn)
Νέα Νότια Ουαλία
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Testament (pn)
Καινή Διαθήκη
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar (n)
Πρωτοχρονιά
  1. feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Νίγηρας, Νίγηρ
  1. een land in West-Afrika
Νίγηρας
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Νιγηρία
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen (pn)
Ναϊμέχεν

Niue (pn)
Νιούε

Nobelprijs (n)
βραβείο Νόμπελ
  1. een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers en anderen die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd

Noor /noːr/ /no̝ːr/ (n)
Νορβηγός
  1. een inwoner van Noorwegen

Noord-Afrika /nɔːrt ˈafrɪkɑ/ /nɔːrt ˈɑfrɪkɑ/ (pn)
Βόρεια Αφρική
  gedeelte van het Afrikaanse continent ten noorden van de Sahara

Noord-Amerika (pn)
Βόρεια Αμερική
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ (pn)
Βόρεια Βραβάντη
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst

Noord-Europa (pn)
Βορειά Ευρώπη
  het noordelijk deel van Europa

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Βόρεια Ολλανδία
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Βόρεια Κορέα
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Territorium (pn)
Βόρεια Επικράτεια
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noordereiland (pn)
Βόρειο Νησί

Noordpool (pn)
Βόρειος Πόλος
  1. Noordpool

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Βόρεια Θάλασσα
  1. zee tussen Groot-Brittannië, Noorwegen, Denemarken, Duitsland, Nederland en België

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (adj)
νορβηγικός, νορβηγικά
  1. betreffende Noorwegen en/of het Noors

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (n)
νορβηγικά
  1. de taal die wordt gesproken in Noorwegen

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Νορβηγία
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Νορμανδία
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Numeri /ˈnumeɾi/ (pn)
Αριθμοί

Obadja /oˈbɑtja/ (pn)
Οβδιού
  2. boek in de Bijbel

Occitaans (n)
οσιτανικά, οξιτανικά
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Ωκεανία
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan...

Odessa (pn)
Οδησσός

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Ουγκάντα
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
ουκρανικά, ουκρανικός
  1. een Slavische taal die in Oekraïne gesproken wordt

Oekraïense /ukraˈɦinsə/ /ukraˈʔinsə/ (n)
Ουκρανή
  1. een inwoonster van Oekraïne

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Ουκρανία
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oekraïner /ukraˈɦinər/ /ukraˈʔinər/ (n)
Ουκρανή
  1. een inwoner van Oekraïne

Oezbeeks (n)
ουζμπεκικά
  1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Ουζμπεκιστάν
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oklahoma (pn)
Οκλαχόμα
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten van Amerika.

Olympisch (adj)
ολύμπιος

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Ολυμπιακοί Αγώνες
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Olympische Winterspelen (pn)
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
  1. evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Ομάν
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onzevader (n)
Κυριακή προσευχή
  1. christelijk gebed

Oost-Duitsland (pn)
Ανατολική Γερμανία

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Ανατολικό Τιμόρ, Ανατολικό Τίμορ
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Αυστρία
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland...

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ (n)
Αυστριακός, Αυστριακή
  1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit

Oostzee (pn)
Βαλτική Θάλασσα, Βαλτική
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring (n)
Αποκάλυψη
  1. laatste boek van de Bijbel

Opper-Volta (pn)
Άνω Βόλτα

Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (pn)
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (pn)
Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη

Ottawa (pn)
Οττάβα
  1. de hoofdstad van Canada

Oudengels (n)
Αρχαία αγγλική γλώσσα
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudfrans (n)
αρχαία γαλλική
  1. het Frans zoals dat in het noorden van Frankrijk gesproken werd van de 10e tot de 14e eeuw

Oudgrieks (n)
αρχαία ελληνικά
  1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland

Oudkerkslavisch (n)
παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα
  1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Οφεράισσελ
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford (pn)
Οξφόρδη

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
Πακιστάν
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ (pn)
Παλάου
  1. een eilandenstaat in Oceanië

Palestina (pn)
Παλαιστίνη

Palmzondag (n)
Κυριακή των Βαΐων
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Παναμάς
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal (pn)
Διώρυγα Παναμά

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Παπουασία-Νέα Γουινέα, Παπούα-Νέα Γουινέα
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ /ˈparaˌɡwe/ (pn)
Παραγουάη
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs (pn)
Παρίσι
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Pasen (n)
Πάσχα
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Patagonië (pn)
Παταγονία
  1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado en de Straat van Magellaan

Peru /peˈru/ (pn)
Περού
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch (n)
περσικά, περσικός
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Peshawar (pn)
Πεσαβάρ

Petrus (pn)
Πέτρος
  1. discipel van Jezus

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Πικαρδία
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter (pn)
Πέτρος
  1. jongensnaam

Pinksteren (pn)
Πεντηκοστή
  1. Christelijk feest

Pitcairneilanden (pn)
Νησιά Πιτκαϊρν
  1. groep van vijf eilanden halverwege Paaseiland en Tahiti

Piëmontees (n)
πιεμοντέζικα
  1. taal gesproken door 3 106 620 mensen in Italië, Argentinië, Australië en de Verenigde Staten

Pluto (pn)
Πλούτωνας
  1.

Polaris (pn)
Κυνόσουρα
  1. Polaris

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Πολωνία
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Polynesië (pn)
Πολυνησία
  1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ (n)
Πολωνός
  1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
πολωνικά, πολωνικός
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Poolse /pol.sə/ /poɫ.sə/ /po̝ɫ.sə/ (n)
Πολωνίδα
  1. een vrouw van Poolse komaf

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Πορτογαλία
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (adj)
πορτογαλικός, πορτογαλικά
  1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
πορτογαλικός, πορτογαλικά
  1. een inwoner van Portugal
πορτογαλικά, Πορτογαλικά
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
Πορτογάλος
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Πράγα
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker (pn)
Εκκλησιαστής

Proto-Indo-Europees (n)
πρωτοϊνδοευρωπαϊκά
  1.

Pruisen (pn)
Πρωσία

Psalmen (pn)
Ψαλμοί
  1. boek in de Bijbel met lofliederen op God

Puerto Rico (pn)
Πουέρτο Ρίκο
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Punjabi (n)
παντζαπικά
  1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt

Pyreneeën (pn)
Πυρηναία
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ (pn)
Κατάρ
  1. een land in het Midden-Oosten

Queensland (pn)
Κουίνσλαντ
  1. Australische deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

Quenyaans (n)
Κουένυα
  1. een door de schrijver J.R.R. Tolkien bedachte kunsttaal die toegeschreven is aan de Elven

Raad van Europa (n)
Συμβούλιο της Ευρώπης

Raad van de Europese Unie (pn)
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ram (pn)
Κριός
  2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april

Rechters (pn)
Κριτές

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Ρήνος
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Rode Kruis (pn)
Ερυθρός Σταυρός

Rode Zee (pn)
Ερυθρά θάλασσα
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (n)
ρουμανικά
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Ρουμανία
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Roma (pn)
Ρομ
  B 1. volk in Europa en Azië dat traditioneel een zwervend bestaan leidt

Romanes /romaˈnɜs/ (n)
Ρομανί γλώσσα
  Taal door veel zigeuners gesproken

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Ρώμη
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins (adj)
ρωμαϊκός
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Roodkapje (pn)
Κοκκινοσκουφίτσα

Rus (n)
Ρώσος
  1. een inwoner van Rusland

Rusland (pn)
Ρωσία
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
ρωσικός, Ρωσικά
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
ρωσικά, Ρωσικά
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Ρουάντα
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel (abbreviation)
Διεθνές σύστημα μονάδων
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

Saba (pn)
Σάμπα

Sahara (pn)
Σαχάρα
  1. zandwoestijn in Noord-Afrika

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
  1. land in het Caraïbisch gebied

Saksen (pn)
Σαξωνία
  1. Duitse deelstaat

Salomo (pn)
Σολομών
  1. koning van Israël

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Νήσοι Σολομώντος, Νήσοι Σολομώντα
  1. land in Melanesië

Samaria (pn)
Σαμάρεια

Same (n)
Σάμι

Samisch (n)
Σάμι
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Σαμόα
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië...

Samuel (pn)
Σαμουήλ

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
Άγιος Μαρίνος
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet (n)
σανσκριτικά
  1. klassieke taal en een van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsʌu.to.me.ɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, Σαν Τομέ και Πρίντσιπε
  1. land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de Golf van Guinee

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Σαουδική Αραβία
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië (n)
Σαρδηνία
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Σατανάς

Saturnus (pn)
Κρόνος
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Σαουδική Αραβία
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Σάβα
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië (pn)
Σκανδιναβία
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schild (pn)
Ασπίς
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Schorpioen (pn)
Σκορπιός
  2. teken van de dierenriem van 23 oktober tot 22 november

Schot (n)
Σκωτσέζος
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Σκωτία
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Sefanja (pn)
Σοφονίας

Seine (pn)
Σηκουάνας
  1. een rivier in Frankrijk

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Σενεγάλη
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
σερβικά, σερβικός
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Σερβία
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Σεϋχέλλες
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Siberië (pn)
Σιβηρία

Siciliaans (n)
σικελικά
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 10 miljoen mensen op Sicilië, in Zuid-Calabrië en Salento

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Σικελία
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Σιέρρα Λεόνε, Σιέρα Λεόνε
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Σιλεσία
  1. een historische regio in Midden-Europa

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Σιγκαπούρη
  1. een stadstaat in Zuidoost-Azië

Sint Eustatius (pn)
Άγιος Ευστάθιος

Sint-Helena (pn)
νήσος Αγίας Ελένης

Sint-Petersburg (pn)
Αγία Πετρούπολη
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Sirius (pn)
Σείριος
  1. Sirius

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Σκόπια
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slangendrager (pn)
Οφιούχος
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Slavisch (adj)
σλαυικός

Slavisch (n)
Σλάβος

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ (n)
σλοβενικά
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Σλοβενία
  1. een land in Centraal-Europa

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
σλοβακικά, σλοβακικός
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Σλοβακία
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje (pn)
Χιονάτη

Socialistische Federale Republiek Joegoslavië (pn)
Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
  1. officiële naam van Joegoslavië van 1963 tot 1992

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Σουδάν
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Somalisch (n)
σομαλικά
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Σομαλία
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sorbisch (n)
Λουστιανός-Σέρβος
  1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg

Sovjet-Unie (pn)
Σοβιετική Ένωση

Spaans /spaːns/ (adj)
ισπανικά, ισπανικός
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
ισπανικά, Ισπανικά
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spaanstalig (adj)
ισπανόφωνο
  1.

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
Ισπανός, Σπανιόλος
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Ισπανία
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Spitsbergen (pn)
Σβάλμπαρντ
  1. een Noorse eilandengroep

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ (n)
Παροιμίες

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Σρι Λάνκα
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok (pn)
Αιγόκερως
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Steenbokskeerkring (n)
Τροπικός του Αιγόκερω

Stier (pn)
Ταύρος
  1. sterrenbeeld van de dierenriem
  2. astrologisch teken

Stille Oceaan (pn)
Ειρηνικός
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Stockholm (pn)
Στοκχόλμη
  1. de hoofdstad van Zweden

Straat Torres (pn)
Πορθμός Τόρες
  1. zeestraat tussen het Australisch vasteland en Papoea-Nieuw-Guinea

Straatsburg (n)
Στρασβούργο
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Σουδάν
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Sumatra (pn)
Σουμάτρα

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Σουρινάμ
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili (n)
σουαχίλι
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Σουαζιλάνδη
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Sydney (pn)
Σίδνεϊ
  1. de grootste stad van Australië en de hoofdstad van de deelstaat Nieuw-Zuid-Wales

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Συρία
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt (n)
μπλουζάκι
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjieks (n)
τατζίκ
  1. de officiële taal van Tadzjikistan en een variant van het Perzisch

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Τατζικιστάν
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog (n)
ταγαλογικά
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Tahitiaans (n)
ταϊτιανά
  1. een Polynesche taal uit de Oceanische tak van de Austronesische talen gesproken op Tahiti

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Ταϊβάν

Taiwanees (n)
ταϊβανικά

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Ταλίν, Ταλλίν
  1. de hoofdstad van Estland

Talmoed /ˈtɑlmut/ (n)
Ταλμούδ
  1.

Tamil (n)
ταμιλικά
  1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië

Tanger (pn)
Ταγγέρη

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Τανζανία
  1. een land in Oost-Afrika

Tartaars (n)
ταταρικά
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tasmanië (pn)
Τασμανία

Tasmanzee (pn)
Θάλασσα της Τασμανίας
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen Australië en Nieuw-Zeeland

Tataars (n)
ταταρικά
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Telugu (n)
τελουγκουικά
  1. een Dravidische taal met ongeveer 70 miljoen sprekers

Temse /ˈtɛm.sə/ (pn)
Τάμεσης
  1. een gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen, gelegen aan de Schelde

Tenerife (pn)
Τενερίφη
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Tessalonicenzen (pn)
Θεσσαλονικείς
  1. naam van twee boeken uit het Nieuwe Testament

Texaan (n)
Τεξανός
  1. een inwoner van Texas, of iemand afkomstig uit Texas

Thai (n)
ταϊλανδικά, ταϋλανδικά
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Ταϊλάνδη
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems (pn)
Τάμεσης
  1.de grootste rivier van Engeland

Thora /ˈtora/ (pn)
Πεντάτευχος
  1.-3.

Tiber (pn)
Τίβερης
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tibet (pn)
Θιβέτ
  1. autonome regio
  1. voormalig land

Tibetaans (n)
θιβετανικά
  1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen

Timorzee (pn)
Θάλασσα του Τιμόρ
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noordwest-Australië en Timor

Timoteüs (pn)
Τιμόθεος

Titus /ˈtitʏs/ (pn)
Τίτος

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Τόγκο
  1. een land in West-Afrika

Tokio (pn)
Τόκιο
  1. de hoofdstad van Japan

Tonga (pn)
Τόνγκα

Toscane (pn)
Τοσκάνη

Transvaal (pn)
Τράνσβααλ

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ (pn)
Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Τρινιδάδ και Τομπάγκο
  1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago

Triëst (pn)
Τεργέστη

Troje (pn)
Τροία

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Τσαντ
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
τσεχικά, τσέχικος
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek (pn)
Τσεχική Δημοκρατία, Δημοκρατία της Τσεχίας
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Τσεχία
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije (pn)
Τσεχοσλοβακία
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Τσερνόμπιλ

Tsjetsjenië (pn)
Τσετσενία
  1.

Tswana (n)
τσουάνα
  1. Bantoetaal die wordt gesporken door viereneenhalf miljoen mensen...

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Τυνησία
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn (pn)
Τορίνο
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turk /tʏrk/ (n)
Τούρκος
  1. Inwoner van Turkije

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Τουρκία
  1. land in Europa en Azië

Turkmenistan (pn)
Τουρκμενιστάν

Turks /tʏrks/ (n)
τουρκικά, τούρκικος
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Τουβαλού
  1. een land in Oceanië

Tweede Wereldoorlog (pn)
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen (pn)
Δίδυμοι
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 21 mei tot 21 juni

USB-poort /yʔɛsˈbeʔport/ (n)
θύρα USB
  1. aansluitmogelijkheid waardoor apparaten gegevens uit kunnen wisselen volgens de USB-standaard

Uranus (pn)
Uranos, Ουρανός

Urdu (n)
ουρντού
  1. de officiële taal van Pakistan en één van de officiële talen van India

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˈuruˌɡwe/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Ουρουγουάη
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Ουτρέχτη
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

VN /veˈɛn /vərˌenəxdəˈna(t)sis (pn)
Ο.Η.Ε.
  1. wereldwijde organisatie waarin alle landen kunnen samenwerken

Vaderdag (n)
ημέρα του πατέρα
  1. een dag waarop vaders extra verwend worden

Valencia (pn)
Βαλένθια

Valentijnsdag (n)
ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου
  1. 14 februari, de dag van de verliefden

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Βανουάτου
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Βατικανό
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad (n)
Συμβούλιο Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών

Venetiaans (n)
βενετσιάνικος
  1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt

Venetië / (pn)
Βενετία
  1. provincie in Italië

Venezolaan /ˌvenəzoˈlan/ /ˌvenəzoˈlaːn/ (n)
Βενεζουελανός
  1. een inwoner van Venezuela

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Βενεζουέλα
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus (pn)
Αφροδίτη, Βένους
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Ηνωμένο Βασίλειο

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Arabische Republiek (pn)
Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία
  1. unie van Egypte en Syrië van 1958 tot 1961, en de officiële naam van Egypte van 1961 tot 1971

Verenigde Naties (n)
Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, Ηνωμένα Έθνη

Verenigde Staten (pn)
Ηνωμένες Πολιτείες
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Victor (pn)
Βίκτωρας
  2. spelwoord voor de letter v

Victoria (pn)
Βικτωρία
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Vietnam (pn)
Βιετνάμ

Vietnamees (n)
βιετναμέζικα, Βιετναμέζικα
  1. de officiële taal van Vietnam

Vissen (pn)
Ιχθύες
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 19 februari tot 21 maart

Vlaams (n)
φλαμανδική
  1. Nederlands zoals dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaamse gaai (n)
κίσσα
  1. bepaald soort kraaiachtige vogel, Garrulus glandarius

Vlaanderen (pn)
Φλάνδρα
  1. de noordelijke deelstaat van België

Volapük (n)
βολαπούκ
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond (pn)
Κοινωνία των Εθνών

Vosje (pn)
Αλώπηξ
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Vuurland (pn)
Γη του Πυρός
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

Waal /wal/ (n)
Βαλλωνικά
  (demoniem) 1. een bewoner of iemand die afkomstig is uit Wallonië

Waals (n)
βαλλωνικά
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Waddenzee (pn)
θάλασσα Wadden
  1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken

Wales (pn)
Ουαλία
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Walhalla (pn)
Βαλχάλλα
  1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Βαλλωνία

Warschau (pn)
Βαρσοβία
  1. hoofdstad van Polen

Waterman (pn)
Υδροχόος
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weegschaal (pn)
Ζυγός
  teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober

Weichsel (pn)
Βιστούλας
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek (pn)
Δημοκρατία της Βαϊμάρης

Wellington (pn)
Ουέλλινγκτον
  1. hoofdstad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Welsh (n)
ουαλικά, ουαλλικά
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Wenen (pn)
Βιέννη
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wereldgezondheidsorganisatie (n)
Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας

Wereldhandelsorganisatie (n)
Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου

West-Australië (pn)
Δυτική Αυστραλία
  1. grootste van de Australische deelstaten, gelegen in het westen van het land

West-Duitsland (pn)
Δυτική Γερμανία

West-Europa (pn)
Δυτική Ευρώπη
  1. het westelijk deel van Europa

West-Europeaan (n)
δυτικοευρωπαίος
  1. een inwoner van West-Euroa, of iemand afkomstig uit West-Europa

West-Europees (adj)
δυτικοευρωπαϊκός
  1. op West-Europa betrekking hebbend

Westelijke Sahara (pn)
Δυτική Σαχάρα

WikiWoordenboek (pn)
Βικιλεξικό
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia (pn)
Βικιπαίδεια
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Βικιλεξικό
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ (pn)
Γουλιέλμος
  1. een jongensnaam
  2. spelwoord voor de letter w

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Λευκορωσία
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
λευκορωσικά, λευκορωσικός
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag (phraseologicalUnit)
Μεγάλη Πέμπτη

Wolf (pn)
Λύκος
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

X-benen (n)
στραβοπόδαρα
  2. afwijking van de normale stand van de benen, waarbij de knieën naar binnen gericht zijn.

Yamoussoukro (pn)
Γιαμουσσούκρο
  1. de hoofdstad van Ivoorkust

Zacharia (pn)
Ζαχαρίας
  2. boek in de Bijbel

Zagreb [ˈzɑː.greb] (pn)
Ζάγκρεμπ
  1. hoofdstad van Kroatië

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Ζάμπια
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zaïre /za.ˈiː.rə/ (pn)
Ζαΐρ

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Ζηλανδία
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zeus /zœys/ (pn)
Δίας, Ζευς
  1. Griekse oppergod

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Ζιμπάμπουε
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zoeloe (n)
ζουλού, Ζουλού
  1. Bantoetaal die door 12 miljoen mensen in Zuid-Afrika wordt gesproken

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Νότια Αφρική
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
Νότια Αμερική
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Australië (pn)
Νότια Αυστραλία
  1. Australische deelstaat in het zuiden

Zuid-Carolina (pn)
Νότια Καρολίνα
  1.

Zuid-Chinese Zee (pn)
Θάλασσα της Νότιας Κίνας
  1. is een randzee van de Grote Oceaan en ligt ten zuiden van China

Zuid-Europa (pn)
Νότια Ευρώπη
  het zuidelijk deel van Europa

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Νότια Ολλανδία
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Νότια Κορέα
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zuidereiland (pn)
Νότιο Νησί
  1. grootste eiland van Nieuw-Zeeland

Zuidpool (pn)
Νότιος Πόλος
  1. Noordpool

Zwaan (pn)
Κύκνος
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Zwarte Zee (pn)
Μαύρη Θάλασσα
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Σουηδία
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweed /zwed/ /zʋet/ /zβ̞et/ (n)
Σουηδέζα
  1. een inwoner van Zweden, of iemand afkomstig uit Zweden

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (adj)
σουηδικά, σουηδικός
  1. betreffende Zweden of het Zweeds

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
σουηδικά
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Ελβετία
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zürich (pn)
Ζυρίχη

a (n)
α
  4. de naam van een toon
  5. afkorting van “a-mineur”

a fortiori (adv)
και δη
  1. des te eerder, des te meer

aai (n)
κτύπημα
  1. streling, liefkozing

aaien (v)
χαϊδεύω
  1. zachtjes strelen

aak (n)
φορτηγίδα
  2. lang vaartuig met een platte bodem en een brede boeg

aal (n)
χέλι
  3. paling
  4. kleine en jonge paling

aalbes (n)
φραγκοστάφυλο

aalkorf (n)
χελοπαγίδα
  1.

aalscholver (n)
κορμοράνος
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Phalacrocorax

aambeeld (n)
αμόνι

aan (adj)
σε
  1. (predicatief) actief, in bedrijf

aan (preposition)
αναμμένος
  1. verbonden met, tegen, tegenaan

aanbeeld (n)
αμόνι
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbetaling (n)
προκαταβολή
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbevelen (v)
προτείνω
  1. over iets of iemand bij iemand (positief) vertellen en adviseren om datgene/diegene te gebruiken/in te schakelen
  2. aanprijzen

aanbeveling (n)
σύσταση, υπόδειξη

aanbevelingsbrief (n)
συστατική επιστολή
  1. een brief waarin men iets of iemand aanbeveelt

aanbidden (v)
λατρεύω
  1. vereren van een god of heilige door daar een gebed aan te richten
  2. een persoon op hogere waarde inschatten

aanbidding (n)
λατρεία
  1. een verering, een eerbiedvolle bewondering

aanbieder (n)
παροχέας
  1. iemand die beroepshalve een advies, dienst of een product ter beschikking stelt

aanblaffen (v)
γαβγίζω
  1. ergens naar blaffen
  2. iemand toesnauwen

aanbod (n)
εφοδιασμός, παροχή, προμήθεια
  1. een aanbieding

aanbranden (v)
καίγομαι

aandacht (n)
προσοχή
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig (adv)
προσεκτικός
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandeel (n)
μετοχή
  1. waardepapier

aandeelhebber (n)
μέτοχος
  1. eigenaar van aandelen, actionaris

aandeelhouder (n)
μέτοχος
  1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel

aandelenmarkt (n)
χρηματιστήριο
  1. de handel in aandelen in het algemeen

aandenken (n)
ενθύμημα

aangeboren (adj)
συγγενής, έμφυτος
  1. bij de geboorte verkregen eigenschappen

aangenaam (adj)
νόστιμος
  1. een positief gevoel oproepend

aangezicht (n)
πρόσωπο

aangezien (conjunction)
αφού
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte (n)
αναγγελία, ειδοποίηση, κοινοποίηση

aangrenzend (adj)
συνεχόμενος
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhalen (v)
αναφέρω
  2. eigen of andermans woorden ontlenen

aanhalingsteken (n)
εισαγωγικά
  1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden

aanhebben (v)
φορώ
  1.

aanhouden (v)
συλλαμβάνω
  2. arresteren

aanhouding (n)
σύλληψη

aanklager (n)
κατήγορος
  1. iemand die een proces aanspant

aankleden (v)
ντύνω
  2. iemand kleren aandoen

aankomen (v)
φτάνω
  1. een bestemming bereiken

aankomst (n)
άφιξη
  1. de bestemming bereiken, het aankomen

aankondiger (n)
προάγγελος
  1. iemand die zegt wat er gaat gebeuren

aankondiging (n)
αγγελτήριο

aanloop (n)
ορμή
  3. een loop of tred voorafgaand aan een sprong, duik, enzovoort

aanmatiging (n)
αλαζονεία
  1.

aanmoedigen (v)
ενθαρρύνω
  1. moed inspreken

aanmoediging (n)
ενθάρρυνση
  1. het inspreken van moed

aanname (n)
υπόθεση

aannemen (v)
υιοθετώ
  1. overnemen

aannemer /ˈaːneːmər/ (n)
εργολάβος
  1. iemand die een (bouw)werk uitvoert tegen een bepaalde prijs

aanpak (n)
προσέγγιση
  1. manier van aanpakken

aanpakken (v)
αντιμετωπίζω
  3. een probleem oplossen

aanpasbaar (adj)
ευπροσάρμοστος
  1. in staat om zich aan te passen

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
προσαρμόζομαι
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken

aanpassing (n)
διαβάθμηση
  2. het zich aanpassen

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ (n)
οθόνη αφής
  1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken.

aanraden (v)
προτείνω
  1. raad geven om iets te doen

aanraken (v)
αγγίζω
  1. fysiek contact maken met iets

aanraking (n)
επαφή
  1. het aanraken

aanranding (n)
προσβολή
  2. aanval

aanschouwen (v)
δείτε

aanslag (n)
δολοφονία
  4. terroristische aanval

aanspraak (n)
αξίωση
  1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen
  3. aanspraak maken

aansprakelijk (adj)
υπαίτιος
  1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden

aansprakelijkheid (n)
ευθύνη, ενοχή

aansteken (v)
ανάβω
  1. doen ontbranden

aansteker (n)
αναπτήρας
  1. apparaatje om vuur te maken

aantal (n)
αριθμός
  1. een telbare hoeveelheid

aantasten (v)
βλάπτω
  1. (langzaam) beschadigen, aangrijpen

aantekening (n)
σημείωση

aantonende wijs (phraseologicalUnit)
οριστική
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

aantrekkelijk (adj)
ελκυστικός
  1. bekoorlijk

aantrekken (v)
ελκύω
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen

aanvaarden (v)
δέχομαι
  2. accepteren, in bezit ontvangen

aanval (n)
επίθεση
  1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven

aanvallen (v)
επιτίθεμαι

aanvang (n)
αρχή

aanvangen (v)
αρχίζω
  1. beginnen, starten

aanvankelijk (adj)
αρχικός
  1. in het begin

aanvraag (n)
αίτηση
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvrage (n)
αίτηση
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
συμπληρώνω
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvullend (adj)
πρόσθετος
  1. die of dat aanvult

aanwenden (v)
χρησιμοποιώ
  1. gebruik maken van

aanwezig (adj)
παρών

aanwezigheid (n)
παρουσία
  1. het aanwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

aanwijzing (n)
ένδειξη
  1. het aanwijzen
  2. vingerwijzing

aanzwellen (v)
πρήζομαι
  1. toenemen in omvang, luidheid of intensiteit

aap (n)
πίθηκος, μαϊμού
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde der primaten

aar (n)
στάχυ
  1. bloeiwijze van granen
  2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen

aardappel (n)
πατάτα, γεώμηλο

aardappelpuree /ˈardɑˌpəɫpyˈre/ (n)
πουρές πατάτας, πουρές
  1. een puree van zeer fijn gemaakte, met melk aangemengde aardappels

aardappelsalade (n)
πατατοσαλάτα
  1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen

aardbei (n)
φράουλα, χαμοκέρασο
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom (n)
κουμαριά

aardbeving (n)
σεισμός, σεισμική δόνηση
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aarde /ˈardə/ (n)
γη
  1. planeet
  2. grond

aardewerk (n)
κεραμική, αγγειοπλαστική

aardgas /artxɑs/ (n)
φυσικό αέριο
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardgaswinning (n)
εξαγωγή φυσικού αερίου
  1. het ontginnen van aardgas

aardkorst /ˈart.kɔrst/ (n)
γήινος φλοιός
  1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil

aardkunde (n)
γεωλογία

aardkundige (n)
γεωλόγος
  1. een wetenschapper die de aarde, haar geschiedenis en de processen die haar vormen en gevormd hebben, bestudeert

aardolie (n)
πετρέλαιο

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
γεωγραφία

aards (adj)
γήινος
  1. betrekking hebbende op de aarde, tot de aarde behorend

aardschok (n)
Εγκέλαδος
  1. een plotselinge aardbeving

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
μυρμηγκοφάγος
  1. bepaald soort zoogdier, Orycteropus afer

aardverschuiving (n)
κατολίσθηση
  1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond

aardworm (n)
σκουληκαντέρα

aarmunt (n)
δυόσμος
  1. en 2. (blaadjes van) de plant Mentha spicata

aars /ars/ (n)
πρωκτός

aarsmade /ˈarsmadə/ (n)
οξύουρος
  1. een kleine worm die parasitair voorkomt in de darmen van de mens

aarts- (prefix)
αρχι-

aartsbisdom /ˈaːrz.bɪz.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪs.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪz.dɔm/ (n)
αρχιεπισκοπία
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
αρχιεπίσκοπος
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsdiocees /ˈaːrz.di.jo.ˌses/ /ˈaːrʦ.di.ʲo.ˌses/ (n)
αρχιεπισκοπία
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartsengel (n)
αρχάγγελος
  1. een hemelgeest in een rang boven een engel

aartshertog (n)
αρχιδούκας
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartshertogdom (n)
αρχιδουκάτο

aartshertogin (n)
αρχιδούκισσα
  1. adellijke titel, vrouw van een aartshertog

aartsvader (n)
πατριάρχης

aartsvaderlijk (adv)
πατριαρχικός

aartsvijand /'artsvɛɪɑnd/ (n)
αρχεχθρός

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
διστάζω
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzeling (n)
δισταγμός
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas (n)
άσος
  1. speelkaart
δόλωμα
  2. lokmiddel

aaseter (n)
πτωματοφάγο

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
άβακας
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abattoir /a.bɑ.ˈtwaːr/ /ɑ.bɑ.ˈtβ̞ar/ (n)
σφαγείο
  1. een bedrijf waar dieren geslacht worden

abbreviatie (n)
περιληψη
  1. het inkorten van een woord of een frase

abces (n)
απόστημα
  1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend

abdicatie (n)
παραίτηση

abdiceren (v)
παραιτούμαι
  1. afstand doen van de troon, aftreden als vorst

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
αβαείο, μοναστήρι
  1. klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
ηγουμένη
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen (n)
υπογάστριο

abductie (n)
απαγωγή
  wegvoering

aberratie (n)
εκκεντρικότητα

abiotisch (adj)
αβιοτικός
  niet levend

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
αφαιρετική
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
συνδρομητής
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abonnement (n)
συνδρομή

abortus /ɑ'bɔrtəs/ (n)
έκτρωση

abrikoos (n)
βερίκοκο

abscis (n)
τετμημένη
  1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
αψέντι
  1. een soort likeur op basis van anijs

absoluut /ɑpso'lyt/ (adj)
απόλυτος
  1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks
  2. volledig, volkomen
  3. beslist, zeker
  4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
απορροφώ

absorptie (n)
απορρόφηση

abstractie /ɑp'strɑksi/ (n)
αφαίρεση
  1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
παράλογος
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
ηγούμενος, αββάς
  1. het hoofd van een abdij

academie (n)
ακαδημία

academisch /ɑkɑ'demis/ (adj)
ακαδημαϊκός

acceleratie (n)
επιτάχυνση
  1. toename van de snelheid

accelereren (v)
επιταχύνω

accent (n)
τονισμός
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt
  2. een teken dat op een klinker kan worden geplaatst

accentuatie (n)
τονισμός

acceptatie /ɑk.sep.ˈtaː.tʃi/ (n)
αποδοχή
  1.

accepteren /ɑksɛp'terə/ (v)
δέχομαι
  1. aanvaarden
  2. aannemen, graag ontvangen

accessoire /ˌɑsəˈswar/ (n)
αξεσουάρ
  1. een attribuut dat als aanvulling dient

accordeon (n)
ακορντεόν
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accountant (n)
λογίστρια
  1. iemand die zijn beroep maakt van het inrichten en controleren van boekhoudingen en administraties

accu /ɑky/ (n)
συσσωρευτής, αποταμιευτής
  1. een toestel om elektriciteit op te slaan

accumulator (n)
συσσωρευτής
  1. toestel dat de opeenhoping van elektrische lading mogelijk maakt

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ (n)
αιτιατική
  1. naamval voor het lijdend voorwerp

aceton (n)
ασετόν
  1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: C₃H₆O

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
ακετυλοχολίνη
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
ακετυλένιο
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

acetylsalicylzuur /xxxx/ (n)
ακετυλοσαλικυλικό οξύ
  1.

achilleshiel (n)
Αχίλλειος πτέρνα
  1. kwetsbare plaats

achillespees (n)
Αχίλλειος τένοντας

acht (cardinalNumeral)
οχτώ, οκτώ
  1. het getal 8

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ (n)
τρενάκι του λούνα παρκ
  1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt

achteloosheid (n)
αμέλεια
  1. gebrek aan aandacht voor mogelijke problemen

achtendertig (cardinalNumeral)
τριάντα οκτώ
  1. het getal 38

achtentachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα οκτώ
  1. het getal 88

achtentwintig (cardinalNumeral)
είκοσι-οκτώ
  1. het getal 28

achtenveertig (cardinalNumeral)
σαράντα οκτώ
  1. het getal 48

achtenvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα οκτώ
  1. het getal 58

achtenzestig (cardinalNumeral)
εξήντα οκτώ
  1. het getal 68

achter (preposition)
πίσω, πίσω από

achteraan (adv)
πίσω από

achteraf (adv)
κατόπιν
  1. na afloop

achtergrond (n)
βάθος
  1. de indirecte oorzaak van actualiteiten

achterkleinkind /ˈɑxtərklɛɪŋkɪnt/ (n)
δισέγγονο
  1. het kind van iemands kleinkind

achterland (n)
ενδοχώρα
  1. streek die verder weg ligt maar economisch verbonden is met een voorliggende streek of stad

achterna /ɑxtər'na/ (adv)
από πίσω
  1. iemand of iets volgend

achternaam (n)
επώνυμο
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achterstallig (adj)
ανεξόφλητος
  1. niet op tijd

achtersteven (n)
πρύμνη
  1. de achterzijde van een schip

achteruit (adv)
ανάποδος
  1. in achterwaartse richting

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
επίθημα
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achterzak (n)
κωλοτσέπη
  1. een zak aan de achterkant van een kledingstuk

achthoek (n)
οκτάγωνο
  1. een vorm met acht hoeken

achthonderd /ˈɑxtˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
οκτακόσια
  1. het getal 800

achting (n)
εκτίμηση
  1. aanzien

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
όγδοος

achttien (cardinalNumeral)
δεκαοκτώ, δεκαοχτώ
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

acidose (n)
οξέωση

acne (n)
ακμή

acrobaat (n)
ακροβάτης
  1. gymnast

acroniem (n)
ακρωνύμιο

acrylamide (n)
ακρυλαμίδιο

acteur /ɑkˈtør/ (n)
ηθοποιός
  1. persoon

actie (n)
δράση

actief /ɑk'tif/ (adj)
ενεργός
  1. met iets bezig zijnde

actiegroep (n)
ομάδα δράσης

actinium (n)
ακτίνιο
  1. Scheikundig element

activa (n)
ενεργητικό
  1. in geld uitgedrukte waarde van de bezittingen van een onderneming

activist (n)
ακτιβιστής

activiteit (n)
δραστηριότητα
  1. iets waarmee men actief is

activum (n)
ενεργητική φωνή
  1. bedrijvende vorm

actrice (n)
ηθοποιός
  1. vrouw

actuaris (n)
αναλογιστής

actueel /ɑktyˈwel/ (adj)
επίκαιρος

acupuncturist (n)
βελονίστρια
  1.

acupunctuur (n)
βελονισμός
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
οξύς
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
καρύδι, μήλο του Αδάμ
  deel van het strottenhoofd bij de man

adapter (n)
προσαρμοστής

adder (n)
οχιά
  1. gifslang
  2. persoon

additief (n)
πρόσθετο
  1. chemisch product

adel (n)
αριστοκρατία
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
αετός
  1. benaming voor sommige soorten grote roofvogels

adem /adəm/ (n)
ανάσα

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
αναπνέω
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhalen /ˈa.də.ˌma.lə(n)/ (v)
αναπνέω
  1. door levende wezens inblazen en uitblazen van lucht om zuurstof te krijgen

ademhaling (n)
αναπνοή
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

adenitis (n)
αδενίτιδα
  1. (lymfe)klierontsteking

adenoom (n)
αδένωμα
  1. goedaardig klierweefselgezwel

ader (n)
φλέβα
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed

adieu (n)
αποχαιρετισμός

adjectief (n)
επίθετο
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum (n)
επίθετο
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

administratie /ˌɑtminɪsˈtrasi/ /ˌɑtminɪsˈtratsi/ (n)
διαχείριση
  3. bestuur

administratief (adj)
διαχειριστικός

administrator (n)
διαχειριστής

administratrice (n)
διαχειρίστρια

administreren (v)
διοικώ
  1. zorgvuldig vastleggen van gegevens zodat het later terug te vinden of controleren is

admiraal (n)
ναύαρχος
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admiraliteit (n)
ναυαρχείο

adolescent (n)
έφηβος
  1. jeugdig persoon, puber

adopteren (v)
υιοθετώ
  1. een kind aannemen

adoptie (n)
υιοθεσία

adoreren (v)
λατρεύω
  1. aanbidden, verafgoden, vereren

adres /aˈdrɛs/ (n)
διεύθυνση
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adsorptie (n)
προσρόφηση
  1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
Έλευση
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

advertentie (n)
διαφήμιση
  1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ...

advies /ɑt'fis/ (n)
συμβουλή
  1. een gegeven raad

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ (v)
συμβουλεύω
  1. raad geven aan

adviseur (n)
σύμβουλος
  1. raadgever, raadsman

advocaat /ɑtfoˈkat/ (n)
δικηγόρος
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

aerodroom (n)
αεροδρόμιο
  1. vliegveld

aerodynamica (n)
αεροδυναμική

aerofoon (n)
αερόφωνο
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die een toon voortbrengen door een trillende luchtkolom

aeroob /ɛːrop/ (adj)
αερόβιος
  1.

aerosol /ˌæːroˈzol/ /ˌɛːroˈzɔɫ/ (n)
αεροζόλ
  2. scheikunde

af en toe (adv)
κάπου κάπου
  1. op onregelmatige tijden

afasie (n)
αφασία
  1. het onvermogen te spreken

afdankertje (n)
αποφόρι
  1.

afdeling /ˈɑfdelɪŋ/ (n)
διεύθυνση
  1. groep van werknemers die aan soortgelijke taken werken

afdingen (v)
διαπραγματεύομαι
  1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen

affakkelen (v)
καύση ελέγχου σε πυρσό
  1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel

affidavit (n)
ένορκη γραπτή κατάθεση
  1.

affix (n)
παράθημα
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

affricaat /ˌɑfriˈkat/ (n)
προστριβόμενο
  1. een combinatie van twee medeklinkers, waarvan de eerste een plosief is en de tweede een homorgane wrijfklank

afgaan (v)
εκρήγνυμαι
  2. afgeschoten worden

afgelasting (n)
ακύρωση

afgezaagd (adj)
κοινότοπος
  1. saai, alledaags, overbekend

afgezant (n)
αγγελιοφόρος
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afgod /'ɑfxɔt/ (n)
ίνδαλμα

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ (n)
ειδωλολατρία

afgraving (n)
εκσκαφή
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
άβυσσος
  1. een grote steile diepte

afgunst /ˈɑfxɵnst/ /ˈɑfçʏnst/ (n)
ζήλια
  1. gevoel

afhankelijk (adj)
εξαρτημένος

afhankelijkheid (n)
εθισμός

afkeuren (v)
αποδοκιμάζω
  1. niet geschikt verklaren

afkeuring (n)
αποδοκιμασία
  1. het uitspreken van een negatief oordeel over iets

afkloppen (v)
χτύπα ξύλο
  1. soort van ritueel waarbij men door op iets te kloppen, het lot probeert te sturen

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
συντομογραφία
  1. het inkorten van een woord of een frase

aflaat /ˈɑflat/ (n)
συγχωροχάρτι
  1. een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie

afleiding (n)
παράγωγο
  2. een woord dat middels toevoeging van een voor-, in- of achtervoegsel gevormd wordt uit een ander

aflevering (n)
επεισόδιο
  1. elk onderdeel van een tv-serie dat op regelmatige tijden wordt uitgebracht of uitgezonden

afluisteren (v)
κρυφακούω
  1. ongemerkt luisteren naar de communicatie van anderen

aforisme (n)
αφορισμός
  1. korte spreuk met een kernachtige boodschap

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ (n)
εκβιασμός
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

afschaffen (v)
καταργώ
  1. tot een einde brengen

afscheid (n)
αποχαιρετισμός
  1. een begroeting bij het elkaar verlaten

afscheiden (v)
εκκρίνω
  2. een stof voortbrengen en afgeven aan de omgeving

afspraak (n)
ραντεβού
  1. een overeenkomst

afspraakje (n)
συνάντηση
  1. een afspraak tussen verliefden om elkaar te ontmoeten

afstammeling (n)
απόγονος

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
απόσταση
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt

afstandsbediening (n)
τηλεχειριστήριο
  een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt

afstemmen /'ɑfstɛmə(n)/ (v)
κουρδίζω
  1. op de juiste toonhoogte brengen

afstoffen /ˈɑfstɔfə(n)/ (v)
ξεσκονίζω
  1. ontdoen van stof

aft /ɑf/ /ɑft/ (n)
άφθα
  1. een kleine zweer in de mond ten gevolge van een virus

aftelling (n)
αντίστροφη μέτρηση
  1. het naar beneden tellen om aan te geven hoelang het nog duurt voordat iets gaat gebeuren

aftreding (n)
παραίτηση
  1.

aftrekken (v)
αφαιρώ
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ (n)
αφαίρεση
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt

afvallige (n)
αποστάτης

afvalligheid (n)
αποστασία
  1. het ontrouw worden aan zijn geloof

afvalwater (n)
λύματα
  1. water dat gebruikt is in de industrie of in het huishouden en dat na gebruik geloosd wordt

afwachting (n)
αναμονή

afwasmachine (n)
πλυντήριο πιάτων
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwaswater (n)
απόνερα
  1. het sop waarin met het eetgerei schoonmaakt of -gemaakt heeft

afwezig (adj)
απών
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid (n)
απουσία
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwijken (v)
παρεκκλίνω
  1. niet de gangbare norm volgen

afzegging (n)
ακύρωση παραγγελίας
  1. een termijn mondeling afbestellen

afzender (n)
αποστολέας
  1. iemand die iets naar een adres verzendt

afzetten (v)
ακρωτηριάζω
  1. amputeren
καταθέτω
  6. bezinken

afzettingsgesteente (n)
ιζηματογενές πέτρωμα
  1. gesteente dat ontstaan is uit verweringsmateriaal dat later weer ergens anders is neergeslagen

afzuigkap /ˈɑfzœʏχkɑp/ /ˈɑfzœːxkɑp/ (n)
απορροφητήρας
  1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

agaat (n)
αχάτης
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon
  2. een stenen voorwerp bestaande of vervaardigd uit agaat

agenda /a.ˈɣɛn.da/ /a.ˈχɛn.da/ (n)
διάταξη
  2. een lijst van te bespreken punten op een vergadering

agent /a'ɣɛnt/ (n)
πράκτορας
  1. persoon belast met de handhaving van de openbare orde

agentuur (n)
πρακτορείο

agitatie (n)
αναβρασμός
  1. opwinding

agnosticisme (n)
αγνωστικισμός

agnosticus (n)
αγνωστικίστρια, αγνωστικιστής
  1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt

agnostisch (adj)
αγνωστικιστής

agorafobie (n)
αγοραφοβία

agressie (n)
επιθετικότητα

agressief (adj)
επιθετικός
  1. aanvallend

agressiviteit (n)
επιθετικότητα
  1. de neiging tot agressie
  2. het agressief zijn

agricultuur (n)
γεωργία

agronomie (n)
αγρονομία
  1. de landbouwkunde

aha (interjection)
αχά

aids (n)
AIDS
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

airbag (n)
αερόσακος
  1. beschermingssysteem in voertuigen

airconditioner (n)
κλιματιστικό
  1. een apparaat dat voor airconditioning zorgt

airconditioning (n)
κλιματισμός
  1. de regeling van de temperatuur en de vochtigheidsgraad van de lucht in een ruimte

aker /'akər/ (n)
βeλανίδι
  2. vrucht van de eik

akkerbouwbedrijf (n)
αγροτική επιχείρηση

akkoord (n)
εντάξει
  1. overeenkomst
συγχορδία
  2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen

akoestiek /ˌakusˈtik/ (n)
ακουστική
  1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting ...

akoestisch (adj)
ακουστικός

al (adv)
ήδη
  1. reeds

alalie (n)
αλαλία
  1. het niet kunnen spreken

alarm /alɑrṃ/ (n)
συναγερμός

albast (n)
αλάβαστρο

albatros (n)
άλμπατρος
  1. benaming voor vogels uit de familie Diomedeidae

albe (n)
στιχάριο

albinisme (n)
αλφισμός
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

album (n)
άλμπουμ

alchemie (n)
αλχημεία
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alchemist (n)
αλχημιστής

alchimist (n)
αλχημιστής

alcohol (n)
αλκοόλη
  1. elk van de verbindingen uiteen groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisme (n)
αλκοολισμός

alcoholist (n)
αλκοολικός

alcoholvrij (adj)
αλκοολούχος
  1. met een verwaarloosbaar alcoholgehalte

aldaar (adv)
εκείσε
  1. in de eerder genoemde plaats

aldus (adv)
έτσι
  1. zo, op deze manier
σύμφωνα με
  2. volgens

alfa /ˈɑlfa/ (n)
άλφα
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet (n)
αλφάβητο
  de lettertekens van een taal

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ (adj)
αλφαβητικός
  1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
Άλγεβρα, άλγεβρα
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen (n)
γενικός

algoritme (n)
αλγόριθμος

alhier (adv)
εδώ
  1. in deze plaats

alibi //ˈaː.liˌbi/ (n)
άλλοθι
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad,...

alimentatie (n)
διατροφή

alinea /aˈlinija/ (n)
παράγραφος

alkaan (n)
αλκάνιο

alkali (n)
αλκαλίο

alkaloïde (n)
αλκαλοειδή
  1. een stikstof bevattende plantenbase

alkoof (n)
κόγχη
  1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer

alle /ˈɑlə/ (indefinitePronoun)
όλα
  1. elke, geen, uitgezonderd

alledaags (adj)
καθημερινός

alleen /ɑl.ˈen/ (adj)
μόνος
  1. zonder gezelschap

alleenspraak (n)
μονόλογος
  1.

allegorie (n)
αλληγορία

allegorisch (adj)
αλληγορικός
  1. betrekking hebbend op het uitbeelden van een abstract begrip

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ (n)
αλληλόμορφο γονίδιο, αλλήλιο, αλληλόμορφο
  1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
αλλεργία
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allergisch (adj)
αλλεργικός
  1. overgevoelig

alles (indefinitePronoun)
πάντα
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alleseter (n)
παμφάγος

alliantie (n)
συμμαχία
  1. een bondgenootschap

alligator (n)
αλιγάτορας
  1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator

alliteratie (n)
παρήχηση

allochtoon (adj)
αλλοδαπός
  1. uit een ander land of plaats afkomstig

allofoon (n)
αλλόφωνο
  1. een alternatieve vorm die een foneem in een bepaalde fonologische context aanneemt

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
παντοδυναμία
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig (adj)
παντοδύναμος

almanak (n)
αλμανάκ

alomtegenwoordigheid (n)
πανταχού παρών

aloë (n)
αλόη

alpaca (n)
αλπάκα
  1. bepaald soort zoogdier Vicugna pacos

als /ɑls/ /ɑs/ (conjunction)
όταν
  1. wanneer
αν
  2. indien
όσο
  3. in de hoedanigheid van

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel (phraseologicalUnit)
όταν λείπει η γάτα χορεύουν τα ποντίκια
  1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel

alsem (n)
αρτεμισία

alsmede (conjunction)
καθώς και
  1. en ook

alsof (conjunction)
λες και
  1. luidt een vergelijking in

alstublieft (adv)
παρακαλώ
  1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel

altaar (n)
βωμός, Αγία Τράπεζα
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ (n)
εναλλακτικός
  1. een andere mogelijkheid of methode

alternator (n)
εναλλακτήρας

althans (conjunction)
τουλάχιστον
  1. geeft in het tweede gedeelte meer specifiek aan wat er bedoeld wordt

altijd (adv)
πάντοτε
  1. op elk moment
  2. telkens opnieuw

altruïsme (n)
αλτρουισμός

altruïstisch (adj)
αλτρουιστικός
  1.

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ (n)
βιόλα
  1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
αλουμίνιο, αργίλιο
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

aluminiumbrons (n)
Χαλκοαλουμίνιο

alver (n)
γραμπίνια

alvleesklier (n)
πάγκρεας
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ (n)
αμάλγαμα
  1. kwiklegering

amandel (n)
αμύγδαλο
  1. kleine bladverliezende loofboom, Amygdalus dulcis
  1. eetbare pit van de amandelvrucht

amandelboom (n)
αμυγδαλιά

amarant (n)
αμάραντος
  1. of 2. (zaden van) geslacht Amaranthus

amaril (n)
σμύριδα

amateur (n)
ερασιτέχνης
  1. een persoon die iets als hobby doet

ambacht (n)
χειροτεχνία
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambassade (n)
πρεσβεία
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur (n)
πρέσβης, πρεσβευτής
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ (n)
φιλοδοξία

ambitieus (adj)
φιλόδοξος
  1. vol van de wens en het vertrouwen om iets te bereiken

ambivalentie (n)
αμφιθυμία
  1.

ambrozijn (n)
αμβροσία

ambtelijk (adj)
επίσημος

ambtenaar (n)
δημόσιος υπάλληλος
  1. iemand die aangesteld is in een door de overheid beheerde dienst

ambulance (n)
ασθενοφόρο
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

ambulant (adj)
περιπατητικός
  1. in staat om te lopen

americium (n)
αμερίκιο

amethist (n)
αμέθυστος
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfetamine (n)
αμφεταμίνη
  stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen

amfibie (n)
αμφίβιο
  1. gewerveld dier dat zijn leven als een soort visje in het water begint en...

amfibisch (adj)
αμφίβιος
  1. geschikt zowel voor in het water als op het land

amfitheater (n)
αμφιθέατρο

amfoor (n)
αμφορέας
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

aminozuur (n)
αμινοξύ

ammoniak (n)
αμμωνία
  1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof

amnesie (n)
αμνησία
  1. geheugenverlies

amnestie (n)
αμνηστία
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amoebe (n)
αμοιβάδα
  1. eencellige eukaryoot die van vorm kan veranderen door het uitsteken en intrekken van schijnvoetjes

amorf /a.'mɔrf/ (adj)
άμορφος
  1. niet geordened

amoureus (adj)
ερωτευμένος

amper /ˈɑmpər/ (adv)
μόλις
  1. nauwelijks

amplitudemodulatie (n)
διαμόρφωση εύρους

ampul (n)
αμπούλα
  1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd

amputatie (n)
ακρωτηριασμός

amputeren (v)
ακρωτηριάζω
  1. een lichaamsdeel chirurgisch verwijderen

ampère (n)
αμπέρ

ampèremeter (n)
αμπερόμετρο
  1. stroommeter

amusement (n)
διασκέδαση
  1. iets waarmee men zich vermaakt

amylase (n)
αμυλάση

anaal (adj)
πρωκτικός
  1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens

anabolisme (n)
αναβολισμός
  1. opbouw bij de stofwisseling waarbij simpele stoffen omgezet worden tot chemisch ingewikkeldere stoffen

anachronisme (n)
αναχρονισμός

anachronistisch (adj)
αναχρονιστικός
  1. niet passend in de tijdsvolgorde of in de periode waarin het wordt gepresenteerd

anaconda /anaˈkɔnda/ (n)
ανακόντα
  1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes

anafylaxie /ˌa.na.fi.lɑkˈsi/ (n)
αναφυλαξία
  1. een medische term voor een snelle systemische allergische reactie

anagram (n)
αναγραμματισμός

anale seks (n)
πρωκτική συνουσία
  1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen

analfabeet (n)
αναλφάβητος
  1. iemand die niet kan lezen of schrijven

analist (n)
αναλυτής

analogie (n)
αναλογία
  1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking

analoog (adj)
αναλογικός
  1. overeenkomend met
ανάλογος
  2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk)

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
ανάλυση

analyseren (v)
αναλύω
  1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken

anamnese (n)
ιστορικό
  1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis

ananas (n)
ανανάς
  1. een vrucht van de ananasplant

anarchie (n)
αναρχία

anarchisme (n)
αναρχισμός

anatomie (n)
ανατομία

anatomisch (adj)
ανατομικός
  1. met betrekking tot de anatomie

anatoom (n)
ανατόμος
  1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie

anciënniteit (n)
αρχαιότητα
  1. de periode dat iemand verbonden is aan een bepaalde organisatie

ander (adj)
άλλος
  1. niet deze

anderhalf (cardinalNumeral)
ενάμισης, ενάμισι, μιάμιση

anders (conjunction)
αλλιώς
  1. leidt een zin in die een andere gang van zaken aangeeft

anderszins (adv)
αλλιώς

anderzijds (adv)
από την άλλη
  1. (maar) aan de andere kant

andijvie (n)
αντίδι
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andreaskruis (n)
χίασμα
  1. kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

androïde (n)
ανδροειδές

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
ανέκδοτο
  1. een amusant, kort verhaal

anemie (n)
αναιμία
  1.

anemisch (adj)
αναιμικός
  1. aan bloedarmoede lijdend

anemograaf (n)
ανεμογράφος
  1. zelfregistrerende windsnelheidsmeter

anemoon /ɑnəmon/ (n)
ανεμώνη
  1. een plant van het geslacht Anemone

angelologie (n)
αγγελολογία
  1. leer van de Engelen

anglicanisme (n)
αγγλικανισμός

anglicisme (n)
αγγλισμός
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar Engels voorbeeld

angst /ɑŋst/ (n)
φόβος
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

angststoornis (n)
αγχώδης διαταραχή

anijs (n)
γλυκάνισο, γλυκάνισος
  1. bepaald soort schermbloemige plant, Pimpinella anisum

anijszaad (n)
γλυκάνισο
  1. het zaad van de anijsplant

animositeit (n)
έχθρα
  1. vijandigheid

anion (n)
ανιόν

anjelier (n)
γαρύφαλλο

anjer (n)
γαρίφαλο

anker (n)
άγκυρα
  1. onderdeel van een vaartuig
  2. muuranker
  3. onderdeel van een uurwerk

ankeren (v)
αγκιροβολώ
  1. het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ (n)
προσάρτηση
  1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep

annuleren /ɑny'lerə/ (v)
ακυρώσει, ακυρώνω
  1. iets afgelasten

anomalie (n)
ανωμαλία
  1. afwijking van organen

anoniem (adj)
ανώνυμος
  1. naamloos

anonimiteit (n)
ανωνυμία
  1. naamloosheid

anorexie (n)
ανορεξία
  1. verlies van eetlust

anorganisch (adj)
ανόργανος
  1. niet tot de koolstofverbindingen behorend

anosmie /a.nɔsˈmi/ (n)
ανοσμία

anoxie (n)
ανοξία

ansjovis (n)
αντσούγια

antagonist (n)
ανταγωνιστής
  1. tegenwerkend middel of orgaan
  2. belangrijkste tegenspeler

antecedent (n)
υπόθεση
  1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst

antenne (n)
κεραία
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling

antibioticum (n)
αντιβιοτικό

antichrist (n)
αντίχριστος

anticlimax (n)
απροσδόκητη κατάπτωση
  1. een weinig spannende, soms teleurstellende ontknoping van het verhaal

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ (n)
αντικαταθλιπτικό
  1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid

antigeen (n)
αντιγόνο
  1. lichaamsvreemde afweeropwekkende stof

antiheld (n)
αντιήρωας
  1. een hoofdpersonage in een verhaal met niet de typerende positieve eigenschappen van een held

antilichaam (n)
αντίσωμα

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
αντιλόπη
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimaterie (n)
αντιύλη
  1.

antimoon (n)
αντιμόνιο

antioxidant (n)
αντιοξειδωτικό
  1. stof die reacties tegengaat waarbij elektronen worden uitgewisseld

antisemiet (n)
αντισημίτης
  iemand met antisemitische denkbeelden

antisepticum (n)
αντισηπτικόs

antithese (n)
αντίθεση
  1. het tegenovergestelde

antivries (n)
αντιψυκτικό
  1. een stof die veelal aan koelwater wordt toegevoegd om het vriespunt ervan te verlagen om bevriezen ervan te voorkomen

antoniem (adj)
αντίθετος
  1. tegengesteld van betekenis

antoniem (n)
αντίθετος, αντώνυμο
  1. woord met tegengestelde betekenis

antrax (n)
άνθρακας
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropofagie (n)
ανθρωποφαγία
  1. het eten van mensen

antropologie (n)
ανθρωπολογία

antropomorfiseren (v)
ανθρωπομορφίζω

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
απάντηση
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoordapparaat (n)
αυτόματος τηλεφωνητής

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
απαντώ
  1. het geven van een antwoord

anus (n)
πρωκτός

anxiolyticum (n)
αγχολυτικό

aorta /aˈɔrta/ (n)
αορτή
  1. de slagader die van het hart naar het lichaam, behalve de longen, loopt

apart (adj)
ιδιότροπος
  1. op zichzelf, afzonderlijk van het andere
  2. bijzonder, opmerkelijk

apathie (n)
απάθεια
  1. lusteloosheid

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ (n)
παπάκι
  1. internetsymbool

aperitief (n)
απεριτίφ
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

apocalyps (n)
αποκάλυψη
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apocalyptisch (adj)
αποκαλυπτικός

apocope (n)
αποκοπή
  1. wegval van slotklank

apologie (n)
απολογία
  1. een mondelinge of schriftelijke verdediging van een persoon, zaak of leer tegen onrechtvaardige aanvallen

apoptose (n)
απόπτωση
  1. geprogrammeerde celdood

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
απόστολος
  1. leerling van Jezus
  2. verkondiger van een nieuwe leer

apostrof (n)
αποστροφή
  2. aanspreking van afwezige personen of zaken

apotheek /apo'tek/ (n)
φαρμακείο
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker (n)
φαρμακοποιός

app (n)
εφαρμογή
  1. toepassing

apparaat (n)
συσκευή
  1. een door mensen gemaakt voorwerp dat is samengesteld uit verschillende onderdelen en een bepaalde functie heeft

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
μήλο
  1. vrucht

appelboom (n)
μηλιά
  1. boom waaraan appels groeien

appelmoes (n)
πολτός
  1. een moes van gekookte appels

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ (n)
χυμός μήλου, μηλοχυμός
  1. een vruchtensap bereid uit appels

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
πορτοκάλι
  1. Vrucht van de appelsienboom

appeltaart (n)
μηλόπιτα
  1. gebak gevuld met stukjes vruchten van de appelboom

appendix /ɑˈpɛndɪks/ (n)
παράρτημα
  2. wormvormig aanhangsel

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
χειροκροτώ
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
χειροκρότημα
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

april /ɑˈprɪl/ (n)
Απρίλιος
  1. de vierde maand van het jaar

aprilvis (n)
πρωταπριλιά
  1.

aquarel (n)
υδατογραφία
  nog uit te zoeken

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
ενυδρείο
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ar (n)
έλκηθρο

ara (n)
μακάο
  1. grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arabist (n)
αραβιστής
  1. wetenschapper die de Arabische taal, cultuur en literatuur bestudeert

arachnologie (n)
αραχνολογία
  tak van de zoölogie die zich bezighoudt met de studie van de spinachtigen

arbeid (n)
δουλειά
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider (n)
εργάτης
  1. iemand die voor een loon handmatige arbeid levert

arbeidsloos (adj)
άνεργος
  1.zonder arbeid

arbeidsmarkt (n)
αγορά εργασίας
  1. de interactie tussen vraag naar en aanbod van arbeid

arbeidsplaats (n)
δουλειά

arbeidsrecht (n)
εργατικό δίκαιο
  1. onderdeel van het privaatrecht m.b.t. de normen die het recht op arbeid als sociaal grondrecht tot voorwerp hebben

arbeidsvergunning (n)
άδεια εργασίας

arbiter (n)
διαιτητής

arbitrage (n)
απόφαση
  resultaat van het handelen van een arbiter

arbitrair (adj)
αυθαίρετος

archaïsch (adj)
απαρχαιωμένος
  1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk

archaïsme (n)
αρχαϊσμός

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
αρχαιολογία
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archeoloog (n)
αρχαιολόγος

archief (n)
αρχείο

archipel (n)
αρχιπέλαγος
  1. een eilandengroep

architect (n)
αρχιτέκτονας
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectonisch (adj)
αρχιτεκτονικός
  1. betrekking hebbend op de architectuur

architectuur (n)
αρχιτεκτονική
  1. de bouwstijl van een gebouw

architraaf (n)
επιστύλιο

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
αρχειοφύλακας
  1. een persoon die een archief beheert

archiveren (v)
αρχειοθετώ
  1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden

are (n)
άρια

arend (n)
αετός
  1. roofvogel

arginine (n)
αργινίνη

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
αργό, αργόν
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
επιχείρημα
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen

aria (n)
άρια

aristocraat (n)
ευγενής
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratie (n)
αριστοκρατία
  1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten

ariteit (n)
βαθμός
  1. het aantal variabelen waarvan een functie afhangt

aritmie (n)
αρρυθμία
  1. onregelmatige hartslag

arm /ɑrṃ/ (n)
χέρι
  1. lichaamsdeel

armband (n)
βραχιόλι

armleuning (n)
αποκούμπι

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
φτώχεια, φτώχια
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

aroma /a'roma/ (n)
άρωμα
  1. (aangename) geur van spijzen, dranken, genotmiddelen enz

aromatisch (adj)
αρωματικός
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

arrestatie (n)
συλλαβή
  1. een aanhouding door de sterke arm der wet

arrestatiebevel (n)
ένταλμα σύλληψης
  1. document

arresteren (v)
συλλαμβάνω
  1. van overheidswege in hechtenis nemen

arriveren /ɑriveːrən/ (v)
φτάνω
  1. de bestemming bereiken

arrogant (adj)
υπεροπτικός

arrogantie (n)
αγερωχία

arseen (n)
αρσενικό

artefact (n)
τέχνημα
  1. kunstvoorwerp of -product
  4. een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd
  5. een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel

articuleren (v)
αρθρώνω
  1. de uitspraakklanken zorgvuldig vormen

artiest (n)
καλλιτέχνης

artificieel (adj)
τεχνητός
  1. kunstmatig

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
άρθρο
  4. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven

artillerie (n)
πυροβόλο
  1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen

artisjok (n)
αγκινάρα
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

artistiek (adj)
καλαίσθητος
  1. aanleg hebbend voor het maken van kunst

arts (n)
γιατρός
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as (n)
άξονας
  2. lijn

asbak /ˈɑzbɑk/ (n)
σταχτοδοχείο, τασάκι
  1. opvangbak

asbest (n)
αμίαντος
  1. verzamelnaam van een aantal silicaten met een vezelige structuur

aseksualiteit (n)
ασεξουαλικότητα

asfalt (n)
άσφαλτος

asiel (n)
άσυλο

asociaal (adj)
αντικοινωνικός
  1. zonder sociaal besef

aspect (n)
(ρηματική) όψη
  1. een kant of zijde

asperge (n)
ασπάραγος, σπαράγγι
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

aspirine (n)
ασπιρίνη
  1. een middel tegen allerlei kwalen met als werkzame stof acetylsalicylzuur

assimileren (v)
αφομοιώνω
  1. doen opgaan van een minderheidsgroep in een gevestigde gemeenschap

assistent (n)
βοηθός
  1. een persoon die ondersteunt

assistente /ɑsɪsˈtɛntə/ (n)
βοηθός
  1. vrouwelijk persoon die ondersteunt

assisteren /ˌɑsɪsˈteːrə(n)/ (v)
βοηθώ
  1. een helpende hand bieden

assurantie (n)
ασφάλιση

astaat (n)
άστατο

astatium (n)
άστατο
  1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85

aster (n)
αστέρας
  2. een bloem van de aster

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
αστερίσκος
  1. typografisch symbool in de vorm van een sterretje

asteroïde (n)
αστεροειδής
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma (n)
άσθμα
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astrofotografie (n)
αστροφωτογραφία
  1

astrologie /ɑstrolo'gi/ (n)
αστρολογία
  1. de leer die gebeurtenissen aan het hemelgewelf in verband brengt met gebeurtenissen op aarde

astroloog (n)
αστρολόγος
  1. een beoefenaar van de astrologie

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
αστροναύτης
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie (n)
αστρονομία
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronomisch (adj)
αστρονομικός

astronoom (n)
αστρονόμος

asymmetrisch (adv)
ασύμμετρος

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ (n)
ασύμπτωτη
  1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt

ataxie /atɑkˈsi/ (n)
αταξία
  1. een onzekere gang bij het lopen

atelier (n)
εργαστήριο
  1. de werkruimte van een kunstenaar

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
αθεϊσμός
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
άθεος
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
άτλαντας
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
αθλήτρια
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletiek (n)
αθλητισμός
  sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen

atmosfeer (n)
ατμόσφαιρα
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.

atmosferisch (adj)
ατμοσφαιρικός

atol (n)
ατόλλη

atoom (n)
άτομο

atoomgetal (n)
ατομικός αριθμός

atoomklok (n)
ατομικό ρολόι

atoomnummer (n)
ατομικός αριθμός
  1. de kernlading van een atoom

atrium (n)
κόλπος
  1. deel van het hart
αίθριο
  2. centraal vertrek

atrofie (n)
ατροφία
  1. verschrompeling van organen

attachment (n)
επισύναψη

attest (n)
πιστοποιητικό
  1. schriftelijk bewijs

attitude (n)
στάση
  1. houding

attractie (n)
δέλεαρ

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
επίθετο
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

au (interjection)
αχ
  1. uitroep van pijn

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
μελιτζάνα
  2. purperachtige, vlezige vrucht

audiovisueel (adj)
οπτικοακουστικών
  1. zichtbaar en hoorbaar

audiëntie (n)
ακρόαση

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
αγγουράκι
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
Αύγουστος
  1. de achtste maand van het jaar

aura /ˈʌurɑ/ (n)
αύρα
  1. energieveld
  2. beginverschijnselen van een aanval

auscultatie (n)
ακρόαση
  1. luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen

ausculteren (v)
ακροάζομαι
  1. luister naar de geluiden in het lichaam

autarkie (n)
αυτάρκεια

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
δημιουργός
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

auteursrecht (n)
δικαιώματα δημιουργού

authenticatie (n)
αυθεντικοποίηση
  1. (telecommunicatie) (informatica) het proces waarbij iemand nagaat of een gebruiker, een andere computer of applicatie daadwerkelijk is wie hij beweert te zijn

authentiek (adv)
αυθεντικός

authentificatie (n)
αυθεντικοποίηση
  1. het proces waarbij iemand nagaat of een gebruiker, een andere computer of applicatie daadwerkelijk is wie hij beweert te zijn

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
αυτισμός
  1. ontwikkelingsstoornis

autist /ʌuˈtɪst/ (n)
αυτιστικό
  1. iemand die autisme heeft

autistisch /ʌuˈtɪstɪs/ /ʌˈtɪstɪs/ (adj)
αυτιστικός
  1. lijdend aan autisme

auto /ɑʊ̯to/ (n)
αυτοκίνητο
  1. voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

autobiografie (n)
αυτοβιογραφία

autobus (n)
λεωφορείο
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon (adj)
αυτόχθονας
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autochtoon (n)
αυτόχθονας
  1. de oorspronkelijke bewoner van een land

autocratie (n)
αυταρχία

autocratisch (adj)
αυταρχικός

autogram (n)
αυτόγραφο
  1. handtekening van een beroemd persoon

automatisch (adj)
αυτόματος
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

automatiseren (v)
αυτοματοποιήστε
  1. automatisch doen werken

automobilist (n)
αυτοκινητιστής
  1. een bestuurder van een auto

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ (n)
αυτονομία

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ (adj)
αυτόνομος
  1. op zichzelf staand

autopsie (n)
νεκροτομή
  1. een lijkschouwing

autoritair (adj)
απολυταρχικός

autoriteit (n)
αυθεντία
  1. de overheid

autosnelweg (n)
αυτοκινητόδρομος υπερταχείας κυκλοφορίας
  1. weg voor snelverkeer (dat sneller kan en mag rijden dan 60 km per uur), met gescheiden rijbanen en ongelijkvloerse kruisingen

autrice /ɑu̯ˈtri.sə/ (n)
συγγραφέας
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

avatar (n)
άβαταρ
  2. (informatica) een kleine afbeelding die een bepaalde gebruiker symboliseert

aversie (n)
απέχθεια

avocado /ɑvoˈkado/ (n)
αβοκάντο
  1. een tropische vrucht van de avocadoboom

avocadoboom /ˌavoˈkadobom/ (n)
αβοκάντο, βουτυρόδεντρο
  1. immergroene boom uit Midden-Amerika die de avocadoperen voortbrengt

avond (n)
βράδυ, εσπέρα
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten (n)
δείπνο, βραδινό
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avondklok (n)
απαγόρευση κυκλοφορίας
  1. verbod om zich op straat te begeven na een zekere tijd

avonturier (n)
τυχοδιώκτης
  1. iemand die graag het avontuur opzoekt

avontuur (n)
περιπέτεια
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

axiaal (adj)
αξονικός
  1. de as betreffend of volgend, behorend tot de as

axioma (n)
αξίωμα
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

ayatollah (n)
αγιατολάχ
  1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke

azalea (n)
αζαλέα
  1. sierstruik van het geslacht rhododendron

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
ξίδι, ξύδι
  1. en 2. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol om voedsel te bereiden

azijnzuur (n)
οξικό οξύ
  1. CH₃COOH

azimut /azimɵt/ (n)
αζιμούθιο
  1. horizontale hoek

baai (n)
κόλπος
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baan /baːn/ (n)
δουλειά
  1. het werk

baard /baːrt/ (n)
γένι, γενειάδα
  1. gezichtsbeharing van de man

baardgier (n)
γυπαετός
  1. gier met een spanwijdte van tot wel 2,90 meter

baarmoeder (n)
μήτρα
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhals (n)
τράχηλος
  1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam

baars (n)
πέρκα
  1. stekelvinnige riviervis

baas /baːs/ (n)
αφεντικό
  1. overste, leider, chef

baat (n)
πλεονέκτημα
  1. iets met een gunstig effect

baatzuchtig (adj)
ιδιοτελής
  1. inhalig

babbelen (v)
συνομιλώ
  1. gezellig praten over zaken van weinig belang

baby /ˈbe.bi/ (n)
μωρό
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babyfles (n)
μπιμπερό

back-up (n)
αντίγραφο ασφαλείας
  1. een reservekopie van bestanden en andere gegevens die wordt gemaakt voor het geval het origineel verloren gaat

bacterie (n)
βακτήριο, μικρόβια

bacteriologie (n)
βακτηριολογία
  1. een wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van bacteriën

bacteriologisch (adj)
βακτηριολογικής

bacteriën (n)
βακτήρια
  2. een van de drie taxonomische domeinen, Bacteria

bad /bɑt/ (n)
λουτρό
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

baden (v)
μπάνιο
  1. een bad nemen
  3. in bad doen

badjas (n)
μπουρνούζι

badkamer (n)
λουτρό, μπάνιο
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
μπανιέρα
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badmeester (n)
ναυαγοσώστης

badminton (n)
αντιπτέριση
  1. een sport waarbij een shuttle met behulp van een racket over een net geslagen moet worden

badpak (n)
μαγιό
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
αποσκευές
  1. een verzameling van eigendommen

bagel /'beɡəl/ (n)
κουλούρι
  1.

bajonet (n)
ξιφολόγχη
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakboord (n)
αριστερή πλευρά
  1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

bakken (v)
ψήνω
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker (n)
αρτοποιός, φούρναρης
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij (n)
αρτοποιείο, φούρνος
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

bakpapier (n)
λαδόκολλα
  1. speciaal geprepareerd papier dat in de oven gebruikt wordt om te bakken etenswaar niet aan de bakplaat of de bakvorm te laten kleven

bakpoeder (n)
μπέικιν πάουντερ
  1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat

baksteen (n)
τούβλο, πλίνθος
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bal (n)
μπάλα
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen

balalaika (n)
μπαλαλάικα
  1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument

balanitis /balaˈnitɪs/ (n)
βαλανίτις
  1. ontsteking van de eikel bij de man.

balans (n)
ισοζύγιο
  1. evenwicht
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)
  3. (economie) een volledige opsomming van de waarde van alle bezit en alle tegoeden en schulden meestal aan het einde van een boekjaar

baldakijn (n)
ουρανός
  1. stoffen overdekking als ornament, meestal boven een troon, altaar of hemelbed

balein (n)
μπαλένα
  1. hoornachtige stof uit de walvisbek
  1. versterkingsstaafje voor corset of paraplu

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
δοκάρι
  1. deel van een constructie met een lengte die veel groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede

balkaniseren (v)
βαλκανοποιώ
  1. een land staatkundig in kleine, onderling vijandige, onderdelen versnipperen

balken /ˈbɑlkə(n)/ /ˈbɑɫkə(n)/ (v)
γκαρίζω
  1. het geluid van een ezel maken

balkon (n)
μπαλκόνι
  1. een bouwkundig onderdeel

ballade (n)
μπαλάντα

ballast (n)
έρμα
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballen /ˈbɑ.lə/ (n)
αρχίδια
  branie, moed

ballet /bɑˈlɛt/ (n)
μπαλέτο
  1. een artistieke dansvorm

ballingschap (n)
εξορία
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is

ballistiek (n)
βλητική
  1. leer die de banen van projectielen bestudeert

ballon (n)
μπαλόνι
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

balpen (n)
στυλό διαρκείας
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsamicoazijn (n)
βαλσαμικό ξύδι

balsem (n)
βάλσαμο

balsemen (v)
ταριχεύω
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balsemien (n)
βάλσαμο

balspel (n)
παιχνίδι μπάλα

balzak (n)
όσχεο
  1.huidplooi waarin de testikels liggen

bamboe /'bɑmbu/ (n)
μπαμπού
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

bamboescheut (n)
βλαστάρι μπαμπού

banaal (adv)
μπανάλ
  1. gewoontjes, saai en voorspelbaar, weinig verheven of de zintuigen prikkelend

banaan (n)
μπανάνα
  1. een vrucht van de bananenboom

bananenrepubliek (n)
μπανανία
  1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste
  2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen

bananenschil (n)
μπανανόφλουδα
  1. de schil van een banaaan

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
λάστιχο
  1. een rubberen ring om een wiel

bandiet /bɑn'dit/ (n)
ληστής
  1. een schurk of misdadiger

bandopnemer (n)
μαγνητόφωνο
  1. apparaat waarmee men geluid kan vastleggen op magnetische tape

bandrecorder (n)
μαγνητόφωνο
  1. een toestel dat geluid opnam op een band magnetiseerbaar materiaal

bang (adj)
φοβισμένος
  1. angst hebbend

bank /bɑŋk/ (n)
καναπές
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
τράπεζα
  3. een financiële instelling
  4. een ondiepte in het water

bankbiljet (n)
χαρτονόμισμα
  1. een betaalmiddel van papier

banketbakker (n)
ζαχαροπλάστης
  1. een bakker die voornamelijk taarten, klein gebak en chocolade maakt

banketbakkerij (n)
ζαχαροπλαστείο
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het vervaardigen van gebak, taart en andere lekkernijen

bankier (n)
τραπεζίτης
  1. iemand die financiële diensten verleent

bankrekening (n)
τραπεζικός λογαριασμός
  1. een rekening-courant bij een bank

bankroet (n)
πτώχευση
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen

bankschroef (n)
μέγκενη
  1. een handig hulpmiddel om werkstukken in vast te houden

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
εξόριστος
  1. iemand die verbannen is

banvloek (n)
αφορισμός
  1. een kerkelijke straf

barbaar (n)
βάρβαρος

barbaars (adj)
βάρβαρος
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag
  2. strijdig met zeden en gewoonten van de beschaafde, gecultiveerde samenleving

barbecue /ˈbɑrbəkju/ (n)
ψησταριά
  1. apparaat
  2. bijeenkomst

barbier (n)
κουρέας
  1. een herenkapper die ook baarden bijwerkt

barbituraat (n)
βαρβιτουρικό
  1. Een slaapmiddel in de vorm van een barbituurzuur verbinding

barcode (n)
γραμμοκωδικός
  1. (informatica) een op artikelen, verpakkingen afgedrukte reeks smalle en brede streepjes waarmee in gecodeerde vorm productinformatie is vastgelegd die met een scanner kan worden gelezen

bard /bɑrt/ (n)
βάρδος
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren (v)
γεννώ
  1. op de wereld brengen

baret (n)
μπερέ
  1. plat hoofddeksel zonder klep

barium (n)
βάριο

barnsteen (n)
κεχριμπάρι

barok (n)
μπαρόκ
  1. een 17e eeuwse kunststroming die er naar streeft grootste, dramatische momenten en beweging uit te drukken

barometer /ˈbaroˌmetər/ (n)
βαρόμετρο
  1. een instrument dat de luchtdruk meet

baron (n)
βαρόνος
  1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf

barones (n)
βαρόνη
  1. vrouwelijke baron

baronie (n)
βαρονία

barracuda (n)
μπαρακούντα
  1. benaming voor baarsachtige zeeroofvissen uit het geslacht Sphyraena

barrage (n)
μπαράζ
  3. beslissingsronde

barricade (n)
οδόφραγμα
  1. straatversperring die de doorgang door een straat onmogelijk maakt

barrière (n)
φράγμα
  1. begrenzing, bescherming

barsten (v)
εκρήγνυμαι
  1. heftig breken of uiteenspatten

baryon (n)
βαρυόνιο

bas-reliëf (n)
χαμηλό ανάγλυφο

basalt (n)
βασάλτης
  1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma

base /bazə/ /bes/ (n)
βάση
  1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst
  2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen

baseren (v)
βασίζω

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
βασιλικός
  1. een keukenkruid

basiliek (n)
βασιλική

basis (n)
βάση
  1. grondslag

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ (n)
δημοτικό
  1. een school voor lager onderwijs

basketbal (n)
καλαθοσφαίριση
  1. sport
  2. bal

bassist (n)
μπασίστας
  1. contrabasspeler

bassleutel (n)
κλειδί του Φα
  1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze lijn een d weergeeft

bastaard (n)
μπάσταρδος
  1. een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk

bataat (n)
γλυκοπατάτα

bataljon (n)
τάγμα

batist (n)
βατίστα
  1. een fijn, doorschijnend weefsel dat gemaakt kan zijn van linnen, wol, katoen, zijde of zelfs kunstzijde

batterij (n)
μπαταρία
  1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen

bauxiet (n)
βωξίτης
  1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide...

baviaan (n)
βαβουίνος, μπαμπουίνος
  1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit

beachvolleybal (n)
μπιτς βόλεϊ
  1. volleybal dat men speelt op een speelveld met los strandzand op de vloer tussen teams van twee spelers

beamen /bəʔ'amə(n)/ (v)
επιβεβαιώνω
  1. bevestigen dat men het eens is met iets

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
απαντώ
  1. de reactie op een vraag geven

beatgeneratie (n)
Μπητ γενιά

bebloed (adj)
ματωμένος

beboeten (v)
επιβάλλω πρόστιμο
  1. een boete uitdelen aan een persoon

bebrild (adj)
διοπτροφόρος
  1. brildragend

becommentariëren (v)
σχολιάζω
  1. van commentaar voorzien

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
κρεβάτι
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedankt (interjection)
ευχαριστώ
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedding (n)
κοίτη
  1. de uitholling in het landschap waarin een stroom of beek zich voortbeweegt

bedekken (v)
καλύπτω
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedelaar (n)
ζητιάνα
  1. een persoon die vraagt om geld zonder daar iets voor te doen

bedelen (v)
ζητιανεύω
  1. om een aalmoes vragen

bederven /bə'dɛrvə(n)/ (v)
αλλοιώνομαι
  1. iets kapot maken, doen verrotten
  2. te veel verwennen
  3. verrotten, oneetbaar worden

bedevaart (n)
προσκύνημα

bediende (n)
υπηρέτης
  1. iemand die eten en of drinken brengt in een horecagelegenheid

bediener (n)
χειριστής
  1. iemand die een apparaat op een goede manier laat functioneren

bediening (n)
υπηρεσία
  1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bedingen (v)
καθορίζω
  1. door onderhandeling een toezegging verkrijgen

bedreigen (v)
απειλώ
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedriegen (v)
εξαπατώ
  1. iemand met kwade opzet in de waan brengen

bedriegerij (n)
απάτη
  1.

bedrog /bə'drɔx/ (n)
απάτη
  1. het met kwade opzet misleiden van iemand

bedwants (n)
κοριός
  1. Cimex lectularius, een parasitair insect

beek /bek/ (n)
ρυάκι
  1. stromend watertje

beeld (n)
εικόνα
  1. driedimensionaal kunstwerk
  2. visualisatie

beeldhouwen (v)
γλυπτική
  1. uit steen een beeld vervaardigen

beeldhouwer (n)
γλύπτης
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldhouwwerk /'beltɦɑʊʋɛrk/ (n)
γλυπτό
  1. een kunstwerk vervaardigd door het houwen van steen

beeldscherm (n)
οθόνη

been /beːn/ (n)
πόδι
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen
κόκαλο
  3. stof waaruit benen/botten bestaan

beenhouwer (n)
κρεοπώλης
  1. een verkoper van vlees

beenmerg (n)
μυελός των οστών
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
αρκούδα, άρκτος
  1. groot viervoetig zoogdier uit de familie Ursidae

beerput (n)
βόθρος
  1. een put waarin fecaliën verzameld worden

beest /beːst/ (n)
κτήνος
  1. dier

beet /beɪt/ /beːt/ (n)
δάγκωμα
  1. een samenklemming tussen de kaken

begane grond /bəˈxanə xrɔnt/ (abbreviation)
ισόγειο
  1. een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt

begeerte (n)
επιθυμία
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
συνοδεύω
  1. vergezellen

begeren (v)
επιθυμώ
  1. sterk verlangen om iets te bezitten

begin /bəˈχɪn/ (n)
έναρξη, αρχή
  1. het eerste deel

beginnen (v)
αρχίζω
  1. aanvangen
  2. initiëren

beginsel /bəˈɣɪnsəl/ (n)
αρχή
  1. regel waar je je in ieder geval aan wilt houden

begluren (v)
λιμπίζομαι

begonia (n)
μπιγκόνια
  1. (plantk.) Begonia, een geslacht bloeiende planten uit de begoniafamilie

begraafplaats (n)
νεκροταφείο
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis (n)
κηδεία
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ (n)
εργολάβος κηδειών
  1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt

begraven (v)
θάβω
  1. iets onder de grond stoppen
  2. een overledene begraven

begrensd (adj)
περιορισμένος

begrenzen (v)
περιορίζω
  1. beperken, limiteren

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ (v)
καταλαβαίνω, περιλαμβάνω
  1. met het verstand vatten

begroeten (v)
χαιρετώ
  1. bij de ontmoeting een teken van erkenning en welwillendheid geven aan iemand

begroeting (n)
χαιρετισμός
  1. het erkennen van elkaars aanwezigheid wanneer men elkaar ontmoet

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
προϋπολογισμός
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

beha /beˈɦaː/ (n)
σουτιέν, στηθόδεσμος
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behagen /bə.ˈhaː.ɣə(n)/ (n)
δίνω ευχαρίστηση
  1. aan iemand welgevallig zijn

behalve (preposition)
εκτός
  1. met uitzondering van

behandelen (v)
αντιμετωπίζω
  3. medisch verzorgen

behandeling (n)
αγωγή
  2. een handeling gericht op herstel

behang (n)
ταπετσαρία
  1. ter versiering op de muur aangebrachte papieren bedekking

beheerder (n)
διαχειριστής
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

beheersen (v)
κατέχω
  2. verstaan

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
ανάγκη
  1. iets wat benodigd is

behoeftigheid (n)
ένδεια

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
χρειάζομαι
  2. nodig hebben

behoren (v)
ανήκω
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt
  1. onderdeel zijn van

beige (adj)
μπεζ

beitel (n)
σκαρπέλο
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

bejaardenhuis (n)
οίκος ευγηρίας
  1.

bek /bɛk/ (n)
ράμφος
  1. snavel van vogels

bekend (adj)
γνωστός, γνώριμος
  1. vertrouwd

bekende /bəˈkɛndə/ (n)
γνωστός
  1. een persoon waarvan je weet wie het is

bekendheid (n)
γνωριμία

bekendmaking /bəˈkɛntmakɪŋ/ (n)
αγγελτήριο

bekennen /bəˈkɛnə(n)/ (v)
ομολογώ
  1. toegeven

beker (n)
κούπα
  1. een cilindervormig voorwerp waaruit je kunt drinken

bekering (n)
μεταστροφή
  1. het (doen) overgaan van iemand tot een bepaald geloof.

bekeuring (n)
πρόστιμο
  1. een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet

bekken (n)
λεκάνη
  2. gebeente tussen beide heupen

bekladden (v)
σπιλώνω
  2. iemands goede naam schaden

beklagen (v)
λυπάμαι
  2. iemands leed bejammeren

bekleding /bəˈkledɪŋ/ (n)
ρούχα
  1. een laag stof ter versiering en berscherming aangebracht op een hard oppervlak of een meubelstuk

beklemtonen (v)
τονίζω
  1. de nadruk leggen op iets

beklimmen (v)
ανεβαίνω
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beknopt (adj)
λακωνικός
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekritiseren (v)
επικρίνω
  1. kritiek uiten op iets of iemand

bekwaamheid (n)
ικανότητα
  1. competentie

bel (n)
καμπάνα
  1. klok, schel, zoemer
  6. een rond, schaalvormig metalen voorwerp in de vorm van een klok of halve bol al dan niet met klepel, bedoeld om een muzikale klank voort te brengen ter oproep of ten teken.

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ (adj)
γελοίος
  1. lachwekkend, om uit te lachen

belang (n)
συμφέρον
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangrijk (adj)
σημαντικός, σπουδαίος
  1. van grote betekenis

belangstelling (n)
ενδιαφέρον
  1. bereidheid en verlangen aandacht aan iets te schenken

belasting (n)
φόρος
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid
φόρτος
  2. de mate waarin een machine belast wordt ofwel het vermogen dat van de machine verlangd wordt door de aangesloten apparatuur

belastingbetaler (n)
φορολογούμενος
  1. iemand die belasting betaalt

belastingparadijs (n)
φορολογικός παράδεισος

beledigen (v)
προσβάλλω
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

belediging (n)
προσβολή
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd (adj)
ευγενικός
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid (n)
ευγένεια
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
πολιορκία
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht

belegeren (v)
πολιορκώ
  1. met een leger omsingeld houden

beleid /bə.ˈlɛit/ (n)
πολιτική
  1. een plan van aanpak voor het oplossen van problemen in de meest ruime zin

beletselteken (n)
αποσιωπητικά
  1. leesteken bestaand uit drie puntjes (…)

belfort (n)
καμπαναριό
  1. een stedelijke wachttoren met een stormklok

belichamen (v)
ενσαρκώνω
  1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars

belichaming (n)
ενσάρκωση
  1. zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip

bellen /ˈbɛlən/ (v)
τηλεφωνώ
  3. iemand opbellen, telefoneren naar iemand

belofte (n)
υπόσχεση
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

belonen (v)
αμείβω
  1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen

beloning (n)
ανταμοιβή

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
τάζω
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

bemanning (n)
πλήρωμα
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemensing (n)
πλήρωμα
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemerken (v)
διακρίνω
  1. zich ergens bewust van worden

bemesten (v)
λιπαίνω
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

bemiddeling (n)
μεσολάβηση
  1. het tussenbeide komen om tot een overeenkomst te komen

beminnen (v)
αγαπώ
  1. amoureuze gevoelens voor iemand koesteren

bemoederen (v)
ανατρέφω
  1. verzorgen

bemoedigen (v)
ενθαρρύνω
  1.iemand een positievere kijk op de kansen geven

bemoediging (n)
παρακίνηση

bemoeial (n)
φιλοπράγμων
  1. iemand die zich bemoeit met zaken van anderen

benaderbaar (adj)
προσιτός
  1. te benaderen, makkelijk mee te praten

benadering (n)
εκτίμηση
  1. getalswaarde die voor een bepaald praktisch doel voldoende dicht in de buurt ligt van de exacte waarde van die grootheid.
προσέγγιση
  2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

benadrukken /bəˈnadrʏkə(n)/ (v)
υπογραμμίζω

bende /ˈbɛn.də/ (n)
συμμορία
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
κάτω

benijdenswaardig (adj)
αξιοζήλευτος
  1. dat iets de moeite waard is om benijd te worden

benodigen (v)
χρειάζομαι
  1. nodig hebben

benzeen (n)
βενζόλη

benzine /bɛn'zinə/ (n)
βενζίνη
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlengte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

benzinestation (n)
πρατήριο καυσίμων
  1. een installatie voor het tanken van benzine

bepalen (v)
καθορίζω
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen
  3. beslissend beïnvloeden

beperken (v)
περιορίζω
  1. een verminderde reikwijdte geven

beperking /bə.ˈpɛr.kɪŋ/ (n)
περιορισμός
  1. iets dat ervoor zorgt dat de mogelijkheden beperkt worden

beperkt (adj)
περιορισμένος
  1. verminderd, met specifieke grenzen

bereik (n)
ακτίνα
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
φτάνω
  1. fysiek bij de andere kant aankomen
  2. het informeren van personen
επιτυγχάνω
  3. een bepaald doel verwezenlijken

berg /bɛrx/ (n)
βουνό, όρος
  1. hoge terreinverheffing
βουνό
  2. een grote hoeveelheid

bergachtig (adj)
βουνίσιος
  1. met bergen

bergamot (n)
περγαμότο
  1. (fruit) een kleine, peervormige en zure citrusvrucht

bergbeklimmer (n)
ορειβάτης
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

bergeend (n)
αλάουρτος
  1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend

bergen (v)
σώζω
  3. in veiligheid brengen

bergketen (n)
οροσειρά
  1. een langgerekt gebergte

bergtop /'bɛrxtɔp/ /'bɛrχtɔp/ (n)
βουνοκορφή
  1. de top van een berg

bericht (n)
μήνυμα
  1. overgebrachte korte communicatie, meestal over een recente gebeurtenis

berijden (v)
καβαλάω
  1. het voortbewegen op een rijdier, zoals een paard of een voertuig zoals een fiets

berisping /bə.ˈrɪs.pɪŋ/ (n)
επίπληξη
  1. een strenge afkeuring van gedrag

berk /bɛrk/ (n)
σημύδα
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium (n)
μπερκέλιο

beroemd /bə'rumt/ (adj)
διάσημος, περίφημος
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroemdheid (n)
διασημότητα
  1. iemand die bekend is bij een groot publiek

beroep (n)
επάγγελμα
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient
έφεση
  2. dringend verzoek om bijstand

beroerte (n)
εγκεφαλικό
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

berouw (n)
μετάνοια
  1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad

berouwen /bəˈrɑuwə(n)/ (v)
μετανιώνω

beroven (v)
κλέβω
  1. iemand met geweld zijn bezit ontnemen

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
βιρύλλιο, βηρύλλιο
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bɛs/ (n)
μούρο
  1. kleine vrucht

beschaamd (adv)
αισχρός
  1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
πολιτισμός
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
ταπεινός
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend
  2. niet de indruk makend te hoge verwachtingen van zichzelf te hebben
  3. niet groots of talrijk

beschermen (v)
προστατεύω
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

beschermheilige (n)
προστάτης και πολιούχος άγιος
  1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
προστασία
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
διαθέσιμος
  1. waarover beschikt kan worden

beschikbaarheid (n)
διαθεσιμότητα
  1.e mogelijkheid om, indien nodig te kunnen beschikken over mensen, diensten of hulpmiddelen

beschouwen (v)
θεωρώ
  1. bekijken als
  2. denken over

beschrijven (v)
περιγράφω
  1. in woorden uitdrukken

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ (n)
περιγραφή
  1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand

beschuit /bə'sxœyt/ (n)
παξιμάδι
  1. een licht, tweemaal gebakken baksel van tarwe

beschuldigend (adj)
κατηγορητικός
  1.

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
κατηγορία
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

besef (n)
συνείδηση
  1. een reëel bewustzijn

beslaan (v)
πεταλώνω
  2. een paard van een hoefijzer voorzien

beslag (n)
κουρκούτι
  2. vloeibaar deeg

beslaglegging (n)
κατάσχεση
  1. gerechtelijke handeling waardoor iemand niet meer vrij over zijn eigendom kan beschikken

beslissen (v)
αποφασίζω
  1. vaststellen wat er gaat gebeuren

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ (n)
απόφαση

besluit /bәˈslœɪt/ (n)
απόφαση
  1. een vastgestelde keuze

besluiteloos (adj)
άβουλος
  1. niet in staat een besluit te nemen.

besluiten /bəˈslœytə(n)/ (v)
αποφασίζω
  1. vaststellen hoe het moet

besluitvaardig (adj)
αποφασιστικός
  1. vaardig in het maken van besluiten

besmettelijk /bə'smɛtələk/ (adj)
μεταδοτικός
  1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besnijden (v)
περιτέμνω
  1. de voorhuid van de penis wegsnijden

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ (n)
περιτομή

bespelen (v)
παίζω
  1. muziek maken op een muziekinstrument

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
συζήτηση
  1. een mondeling overleg

bestaan (v)
υπάρχω
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
αρχείο
  1. een verzameling van gegevens die een eenheid vormen

bestek (n)
μαχαιροπίρουνο
  1.

bestelen (v)
κλέβω
  1. iemand iets wederrechtelijk ontnemen

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
παραγγέλνω
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ (n)
παραγγελία
  1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
προορισμός
  1. het eindpunt van een route

bestialiteit (n)
κτηνοβασία

bestseller (n)
ευπώλητο
  1.een aanduiding voor een werk dat op korte termijn uitzonderlijk goed verkoopt

bestuiving (n)
επικονίαση

besturingssysteem (n)
λειτουργικό σύστημα
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
οδηγός
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt

bestuurlijk (adj)
διαχειριστικός

bestuursvoorzitter (n)
διευθύνουσα σύμβουλος

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
πληρώνω
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaler (n)
πληρωτής
  1. iemand die betaalt

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
πληρωμή
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betasten (v)
πασπατεύω
  1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken

betegelen (v)
πλακοστρώνω
  1. een vloer of wand van tegels voorzien

betekenen (v)
σημαίνω
  1. ergens voor staan

betekenis (n)
σημασία, έννοια
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
κάλλιο

beteuterd (adj)
κατσούφης
  2. teleurgesteld

betoger (n)
διαδηλωτής

betoging /bə.ˈto.ɣɪŋ/ /bə.ˈto.χɪŋ/ (n)
διαδήλωση
  1. een samenkomst van velen, meestal op straat, met als doel een protest te laten horen

betreffen (v)
αφορώ
  1. gaan over, als onderwerp hebben

betrekking /bə.ˈtrɛ.kɪŋ/ (n)
σχέση
  1. band of relatie tussen personen of groepen

betreuren (v)
λυπάμαι
  1. leedwezen tonen over iets

betrokkenheid (n)
ανάμειξη

betrouwbaar (adj)
αξιόπιστος

betrouwbaarheid (n)
αξιοπιστία

betweter /bɛtwetər/ (n)
ξερόλα
  1. iemand die meent alles beter te weten dan anderen

beuk (n)
οξιά
  1. boomsoort
ναυς
  3. lange smalle centrale hal van een kruiskerk

beuken (v)
σφυροκοπώ
  1. ergens fors op slaan

beul /bøːl/ (n)
δήμιος
  1. uitvoerder van lijfstraffen

beurs (n)
χρηματιστήριο
  2. een houder voor munten en biljetten

beursagent (n)
χρηματιστής
  1. een makelaar aan de beurs

beursmakelaar (n)
χρηματιστής
  1. een makelaar aan de beurs

beurt /bøːrt/ (n)
γύρος
  1. gelegenheid of opdracht die bewust telkens aan een andere persoon uit en groep gegeven wordt

bevallen /bə.'vɑ.lə(n)/ (v)
δίνω ευχαρίστηση
  1. iets als aangenaam ervaren
γεννώ
  2. het leven schenken aan een kind

bevalling /bə.ˈvɑ.lɪŋ/ (n)
τοκετός
  1. het baren van een kind

bevatten /be'vatən/ (v)
περιέχω
  1. omvatten, in zich sluiten
κατανοώ
  2. begrijpen

bevechten (v)
καταπολεμώ
  1. de strijd aanbinden met iets/iemand

beveiligen /bəˈvɛiləxə(n)/ (v)
προστατεύω
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ (n)
προστασία
  1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

bevel (n)
διαταγή
  1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak.

bevelen /bə'velə(n)/ (v)
διατάζω
  1. een dwingende opdracht geven.

beven (v)
τρέμω
  1. hard en heftig trillen

bever (n)
κάστορας
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Castor

bevestigen (v)
επιβεβαιώνω
  1. zeggen dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
επιβεβαίωση
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevoegd (adj)
προσοντούχος

bevoegdheid /bə'vuxtɛit/ (n)
αρχή

bevolking (n)
πληθυσμός
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevorderen (v)
προωθώ
  1. een hogere rang verlenen aan iemand
  2. aanmoedigen, promoten

bevrediging (n)
ικανοποίηση
  1. de beantwoording aan een sterk verlangen

bevrijden (v)
ελευθερώνω
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
απελευθέρωση
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren (adj)
κατεψυγμένος
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
φρουρώ
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaker (n)
φρουρός
  1. een persoon die toezicht houdt op de veiligheid van iets of iemand

bewaking /bə.ˈwa.kɪŋ/ /bə.ˈʋa.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.kɪŋ/ (n)
επιτήρηση

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
οπλίζω
  1. iemand van wapens voorzien

bewaren (v)
αποθηκεύω
  1. ervoor zorgen dat iets niet verloren raakt

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
κίνημα
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

beweren (v)
προφασίζομαι
  1. iets met stelligheid verklaren waarvan het voor anderen niet duidelijk is of het waar is

bewerking /bə.ˈwɛr.kɪŋ/ /bə.ˈʋɛr.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɛr.kɪŋ/ (n)
επεξεργασία
  1. een verandering om iets voor een bepaald doel geschikt te maken

bewijs (n)
απόδειξη
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijsmateriaal (n)
απόδειξη
  1. alles wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vastlegt

bewijzen (v)
αποδεικνύω
  1. aantonen; staven

bewolking /bə.ˈwɔl.kɪŋ/ /bə.ˈʋɔɫ.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔɫ.kɪŋ/ (n)
νέφωση
  1. het geheel aan wolken dat in de lucht aanwezig is

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
συννεφιασμένος
  1. met wolken bedekt

bewonderen (v)
θαυμάζω
  1. bekijken met respect

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
θαυμασμός
  1. het bekijken met enig ontzag

bewoner (n)
κάτοικος
  1. iemand die in of op iets woont

bewust [bəˈʋɵst] (adj)
συνειδητός
  1. iets waarvan kennis is genomen

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ (adv)
αναίσθητος
  1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren

bewusteloosheid (n)
λιποθυμία
  1. de staat van het bewusteloos zijn

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
συνείδηση
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezem (n)
σκούπα
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezemsteel (n)
σκουπόξυλο
  1. de lange stok waaraan de borstel van een bezem bevestigd is

bezet (adj)
κατειλημμένος
  1. gedomineerd door de aanwezigheid van...

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
κατοχή
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezichtigen (v)
επισκέπτομαι
  1. naar een object kijken

bezienswaardigheid (n)
αξιοθέατο
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
πολυάσχολος
  1. aan het werken
επιμελής
  2. altijd aan het werken, vlijtig

bezit (n)
κατοχή
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
κατέχω
  1. iets in eigendom hebben

bezitter (n)
κάτοχος
  1. de persoon die het bezit van iets heeft

bezitting (n)
απόκτημα
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoek /bə'zuk/ (n)
επίσκεψη
  1. het bezoeken

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
επισκέπτομαι
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezoeker (n)
επισκέπτης
  1. een persoon die iemand of iets bezoekt

bezorgd (adj)
αγχωμένος
  1. met zorgen beladen

bezuinigen /bə'zʌʏniɣə(n)/ (v)
οικονομώ
  1. door zuinig met geld of iets anders om te gaan de uitgaven verminderen

bezwaar (n)
ένσταση
  1. moeilijkheid, bedenking

bezweet (adj)
ιδρωμένος
  1. met zweet op de huid

bezwering (n)
όρκος

bezwijmen (v)
λιποθυμώ
  1. het bewustzijn verliezen

beëindigen (v)
τελειώνω
  1. tot een afsluiting brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
επηρεάζω
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

biatlon (n)
δίαθλο
  1. een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten schieten

bibberen (v)
ριγώ
  1. hevig trillen van kou of angst

bibliothecaresse /ˌbiblijotekaˈrɛsə/ (n)
βιβλιοθηκάριος
  1. beheerster van een bibliotheek

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
βιβλιοθηκάριος
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /bib(l)ijo'tek/ (n)
βιβλιοθήκη
  1. een plaats waar boeken verzameld staan
  2. een instelling die boeken en andere media aan het publiek uitleent of ter inzage biedt

biceps (n)
δικέφαλος
  2. spier in de bovenarm

bidden (v)
προσεύχομαι
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen

bidet (n)
μπιντές
  1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet

bidsprinkhaan (n)
αλογάκι της Παναγίας
  1. benaming voor insecten uit de orde Mantodea

biecht (n)
εξομολόγηση
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtstoel (n)
εξομολογητήριο
  1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht

biechtvader (n)
πνευματικός
  1. een priester die biechten afneemt

biefstuk (n)
μπιφτέκι
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier (n)
ζύθος, μπίρα
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

bierbuik (n)
προκοίλι
  1. vette buik

bieslook (n)
σχοινόπρασο, πρασουλίδα
  1. en 2. (groene sprietjes van) plant Allium schoenoprasum

biet (n)
τεύτλο

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
γουρουνόπουλο
  1. een jong van het varken

bigamie (n)
διγαμία

bij /bɛɪ̯/ (n)
μέλισσα
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bijbel (n)
βίβλος
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ (n)
συνεισφορά
  1. iemands aandeel

bijdragen (v)
συμβάλλω
  1. een aandeel leveren

bijeneter (n)
μελισσοφάγος
  1. benaming voor veelkleurige en insectenetende vogels die...

bijenkoningin (n)
μέλισσα βασίλισσα
  1. moeder van alle bijen in een bijenkorf

bijenkorf (n)
κυψέλη
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
δεισιδαιμονία
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig (adj)
προληπτικός
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijkans /bɛɪˈkɑns/ (adv)
σχεδόν

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
τσεκούρι
  1. hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt

bijlage (n)
επισύναψη
  2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden
  1. geschrift ter aanvulling

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
σχεδόν, παραλίγο
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijnaam (n)
παρατσούκλι, παρανόμι, παρωνύμιο, ψευδώνυμο
  1. breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijstaan (v)
βοηθώ
  2. een helpende hand bieden

bijstand (n)
αρωγή
  1. hulp

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
δαγκώνω
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
επίθετο
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van...

bijvoorbeeld (abbreviation)
παραδείγματος χάριν
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwerking /bɛiʋɛrkɪŋ/ (n)
παρενέργεια

bijwoord (n)
επίρρημα
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bijzin /bɛizɪn/ (n)
δευτερεύουσα πρόταση
  1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin

bikini (n)
μπικίνι
  1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw

bikken (v)
περιδρομιάζω
  2. het nuttigen van voedsel

bil /bɪl/ (n)
γλουτός
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljart (n)
μπιλιάρδο
  1. spel

biljet (n)
τραπεζογραμμάτιο
  1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend

biljoen (cardinalNumeral)
τρισεκατομμύριο
  1. 1.000.000.000.000

bilzekruid (n)
δαιμοναριά
  1. zeer giftige plant uit de nachtschadefamilie

binair (adj)
δυαδικός

bindweefsel /ˈbɪntˌʋeːf.səl/ (n)
συνδετικός ιστός
  1. weefselsoort dat dient ter ondersteuning en verbinding

binnenband /ˈbɪnənˌbɑnt/ (n)
σαμπρέλα
  1. binnenste band, de band waarin de lucht aanwezig is

binnengaan (v)
μπαίνω
  1. ergens in gaan

binnenkort (adv)
σύντομα
  1. binnen afzienbare tijd

binnenoor (n)
έσω ους
  binnenoor

binnenstad /ˈbɪnə(n)ˌstɑt/ (n)
άστυ
  1. een, meestal oud, stadscentrum

biochemicus (n)
βιοχημικός
  1. een wetenschapper die de biochemie beoefent

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
βιοχημεία
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
βιοποικιλότητα
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biograaf (n)
βιογράφος
  1. levensbeschrijver

biografie (n)
βιογραφία

biografisch (adj)
βιογραφικός

biologe (n)
βιολόγος
  1.

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
βιολογία
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
βιολογικός
  1. te maken hebbend met de biologie

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
βιολόγος
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

biomassa (n)
βιομάζα

bioscoop (n)
σινεμά
  1. gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

biosfeer (n)
βιόσφαιρα

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
επισκοπή
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

biseksueel /bisɛksye:l/ (adj)
αμφιφυλόφιλος
  1. seksueel gericht op beide geslachten

bismut (n)
βισμούθιο

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
επίσκοπος, δεσπότης
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bisschoppelijk (adj)
επισκοπικός
  1. op het ambt van bisschop betrekking hebbend

bit /bɪt/ (abbreviation)
δυφίο
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bit /bɪt/ (n)
δυαδικό ψηφίο
  1. een metalen staaf die een paard in de bek gedaan wordt om het dier berijdbaar te maken.

bitcoin (n)
μπίτκοϊν

bitmap (n)
δυφιοαπεικόνιση
  1.

bitter (adv)
πικρός
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bivakmuts (n)
κουκούλα
  1. muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen

bizon (n)
βίσονας
  1. Noord-Amerikaans zoogdier, Bison bison

blaas (n)
ουροδόχος κύστη, κύστη
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument (n)
πνευστό όργανο
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
φύλλο
  1. plat, groen onderdeel van planten
  2. vel papier

bladeren /bladərə(n)/ (v)
φυλλομετρώ

bladerloos (adj)
άφυλλος
  zonder bladeren

bladgroen (n)
χλωροφύλλη

bladluis (n)
αφίδα
  1. een schadelijk klein insect dat zich voedt met het sap van jonge plantenscheuten...

bladmuziek (n)
νότες
  1. muziek die in notenschrift op papier is gezet

bladwijzer (n)
σελιδοδείκτης
  1. hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek
  2. bewaarde hyperlink

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
σελίδα
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaffen (v)
γαβγίζω
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blamage (n)
ντροπή
  1. een afgang veroorzaakt door eigen falen

blank /blɑŋk/ (adj)
άσπρος
  1. met lichte huidskleur
άσπρο
  2. onbeschreven

blankvoorn (n)
tsironi, Ασπρίτσα, Πλατίκα Βεγορίτιδας, Πλατίτσα, Τσιρώνι
  1. bepaald soort zoetwatervis, Rutilus rutilus

blasfemie (n)
βλασφημία
  1. een uiting die als belastering van de godheid gezien wordt

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
βελάζω
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
γαλάζιος, γαλανός, μπλέ, μπλε
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
μπλε, γαλάζιο, γαλανό, γλαυκό, κυανό
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauwband (n)
psevdorasbora, Ψευτορασμπόρα
  1. bepaald soort visje van maximaal 11 cm dat van oorsprong uit Azië komt, Pseudorasbora parva

blauwborst (n)
γαλαζολαίμης
  1. bepaald soort lijsterachtige, Luscinia svecica

blauwdruk /blɑudrʏk/ (n)
κυανοτυπία
  1. een directe fotografische kopie in witte lijnen op een achtergrond van Pruisisch blauw

blauwe bosbes (n)
μύρτιλο
  1. bepaald soort vaste plant, Vaccinium myrtillus

blauwe reiger (n)
σταχτοτσικνιάς
  1. bepaald soort grote vogel, Ardea cinerea

blauwe vinvis (n)
γαλάζια φάλαινα
  1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige

blauwneus (n)
gadína mavromáta
  1. bepaald soort karperachtige riviervis Vimba vimba

blauwogig (adj)
γαλανομάτης
  1. met blauwe ogen

blauwzuur (n)
πρωσικό οξύ

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
φυσώ
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
χλωμός
  1. gering van kleur

bleekheid (n)
ωχρότητα
  1.

bleekwater (n)
λευκαντικό

blefaritis (n)
βλεφαρίτιδα
  1. ontsteking van een ooglid

bleken (v)
λευκαίνω
  1. witter of lichter doen worden

blij /blɛi̯/ (adj)
ευχαριστημένος

blijspel (n)
κωμωδία
  1. een toneelstuk, film of boek dat het doel heeft het publiek te vermaken en aan het lachen te maken

blijven /blɛ.və(n)/ (v)
μένω
  1. niet veranderen
διαμένω
  3. ergens vertoeven

blik (n)
κονσέρβα
  2.1 cilindervormig luchtdicht afgesloten vaatje van dun metaal

bliksem /blɪksəm/ (n)
κεραυνός, αστραπή
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

bliksemafleider (n)
αλεξικέραυνο
  1. een metalen stang of constructie die de bliksem aantrekt en naar de grond afvoert.

blikseminslag (n)
κεραυνός
  1.

blind (adj)
τυφλός
  1. niet in staat te zien

blindedarmontsteking (n)
σκωληκοειδίτιδα

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
τύφλωση
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

bloed (n)
αίμα
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede (n)
αναιμία

bloedbaan (n)
κυκλοφορία του αίματος
  1. het gesloten systeem van hart en vaten waardoor bloed stroomt

bloedbad /ˈblutbɑt/ (n)
σφαγή
  1. een gebeurtenis waarbij op grote schaal bloed vergoten wordt

bloedbroeder /'bludbrudər/ (n)
αδελφοποιτός
  1.

bloeddonatie (n)
αιμοδοσία
  2. afgestaan bloed

bloeddonor (n)
αιμοδότης

bloeddruk (n)
πίεση του αίματος

bloeden /'bludən/ (v)
αιμορραγώ
  1. het vloeien van bloed

bloederziekte (n)
αιμοφιλία
  1. een ziekte waarbij het bloed moeilijk stolt

bloedig (adj)
αιματηρός
  1. met bloed (bedekt)
  2. waarbij veel bloed vloeit, met veel slachtoffers

bloeding (n)
αιμορραγία

bloedrood (adj)
κατακόκκινος

bloeduitstorting (n)
αιμάτωμα
  1. bloeduitstorting in de huid

bloedvat (n)
αγγείο
  1. een bloedader

bloedvergieten (n)
αιματοχυσία
  1. het vallen van doden en gewonden tijdens een conflict

bloedverwantschap (n)
συγγένεια εξ αίματος
  1. het genetisch aan elkaar verwant zijn

bloedworst /'blutʋɔrst/ (n)
λουκάνικο αίματος
  1. vleeswaar vervaardigd van het bloed en het vet van een varken

bloedwraak (n)
βεντέτα

bloedzuiger (n)
βδέλλα
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloem (n)
λουλούδι, άνθος
  1. een deel van plant met zaden

bloementuin (n)
ανθόκηπος
  1. een tuin met veel bloemen

bloemist (n)
ανθοπώλης
  1. bloemenverkoper
ανθοκόμος
  2. bloemenkweker

bloemkool (n)
κουνουπίδι
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloempot (n)
γλάστρα
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloes (n)
μπλούζα
  1. kledingstuk

bloesem /blusəm/ (v)
άνθηση
  1. het bloemengeheel van een vruchtboom

blok /blɔk/ (n)
μπλοκ
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal

blokfluit (n)
φλάουτο
  1. een eenvoudig houten blaasinstrument

blokkade (n)
αποκλεισμός

blokkeren (v)
εμποδίζω
  1.de toe- of doorgang versperren

blokschaaf (n)
πλάνη, ροκάνι, ρυκάνη
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
ξανθός
  1.

bloot (adv)
γυμνός

blootstellen (v)
εκθέτω
  1.in aanraking doen komen met

blouse (n)
μπλούζα
  1. kledingstuk

blozen (v)
κοκκινίζω
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

blues (n)
μπλουζ
  1. een melancholieke muziekstijl
  2. een droeve stemming

blusboot (n)
πυροσβεστικό πλοίο
  1.

blussen (v)
σβήνω
  1. het doven van een brand

blut /blɵt/ (adj)
άφραγκος
  1. geen geld meer hebbend

blèren (v)
βελάζω
  1. heel hard huilen
  2. blaten

bocht (n)
κόλπος
  2. een brede baai aan de kustlijn

bode (n)
αγγελιοφόρος
  1. iemand die gezonden wordt om een bericht, dienst, voorwerp enz. af te leveren

bodem (n)
πάτος
  1. een onderkant

bodemloos (adj)
άπατος

boe (interjection)
μπου

boeddhist (n)
βουδιστής
  1. volger van de leer van Boeddha

boeg (n)
πλώρη
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld (n)
ακρόπρωρο
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boegspriet (n)
μπομπρέσο
  1. uitstekend rondhout aan de voorsteven van een zeilschip

boei /buj/ (n)
σημαδούρα
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boek (n)
βιβλίο, τόμος
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekbinder (n)
βιβλιοδέτης

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
τόμος
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boekdrukkunst (n)
τυπογραφία
  1. de in de 15de eeuw ontwikkelde kunst om teksten door middel van een drukpers te vermenigvuldigen

boeken /ˈbukən/ (v)
(λογιστικά) βιβλία
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
βιβλιοθήκη
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekenlegger (n)
σελιδοδείκτης
  1. hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek

boekerij (n)
βιβλιοθήκη

boeket (n)
ανθοδέσμη
  1. een bos snijbloemen, vaak sierlijk gerangschikt

boekhandel (n)
βιβλιοπωλείο
  1. boekwinkel

boekhouder (n)
λογιστής
  1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt

boekhouding (n)
λογιστήριο
  bijhouden van gegevens

boekje (n)
φυλλάδιο
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boekvink (n)
σπίνος
  1. bepaald soort vogel, Fringilla coelebs

boekweit (n)
φαγόπυρο
  1. en 2. (gepelde zaden van) plant Fagopyrum esculentum

boekweitmeel (n)
αλέυρι φαγόπυρου
  fijn gemalen zaden van boekweit

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
βιβλιοπωλείο
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boeman /bumɑn/ (n)
μπαμπούλας
  1. een denkbeeldig wezen dat als schrikbeeld dient

boemerang (n)
μπούμερανγκ
  1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper

boer /buːr/ (n)
αγρότης
  1. landbouwer

boerderij (n)
αγρόκτημα
  1. een woning met bedrijfsruimte van een boer
  2. een onderneming van een boer

boeren /buːrən/ (v)
ρεύομαι
  3. een boer laten

boerenkool /burə'kol/ (n)
λαχανίδα
  1. en 2. (gekrulde bladeren van) bladgewas (kool) Brassica oleracea convar. acephala var. laciniata

boerenverstand /ˈbuː.rə(n).fər.ˌstɑnt/ (n)
κοινή λογική
  1. gezond verstand

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
σταβλοχελίδονο
  1. een kleine trek- en zangvogel

boerka (n)
μπούρκα
  1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen

boerkini (n)
μπουρκίνι

boete (n)
πρόστιμο
  1. een bedrag dat je moet betalen als je een overtreding hebt begaan

boezem (n)
στήθος
  1.

bof /bɔf/ (n)
παρωτίτιδα
  2. ziekte

bohrium (n)
μπόριο
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bok (n)
τράγος
  1. mannelijke geit

bokking (n)
καπνιστή ρέγγα
  1. gerookte en gezouten haring

boksbeugel (n)
σιδηρογροθιά
  1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan

boksen (n)
μποξ, πυγμαχία
  1. een tactische vechtsport

bokser (n)
μποξέρ
  1. een persoon die het boksen beoefent

bokshandschoen (n)
γάντι μποξ
  1. handschoen gedragen tijdens het boksen

bokvis (n)
γόπα
  straalvinnige vis (Boops boops) uit de familie van zeebrasems

bol (n)
σφαίρα
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolsjewiek (n)
μπολσεβίκος
  1. lid van een factie van de marxistische Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) die zich ...

bolsjewisme (n)
μπολσεβικισμός

bom /bɔm/ (n)
βόμβα
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bombardement (n)
βομβαρδισμός
  1. beschieting met bommen, het werpen van bommen

bombarderen (v)
βομβαρδίζω
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bommenwerper (n)
βομβαρδιστικό
  1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen

bondgenoot (n)
σύμμαχος
  1. een andere macht waarmee een afspraak gemaakt is aan dezelfde zijde te zullen strijden

bondig (adj)
λακωνικός

bonenkruid (n)
θρούμπι

bont /bɔnt/ (adj)
πολύχρωμος
  1. met veel verschillende felle kleuren

boodschap (n)
μήνυμα
  1. overgebracht bericht

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ (n)
αγγελιοφόρος
  1. berichtenoverbrenger

boog /box/ (n)
τόξο, αψίδα
  1. wapen
αψίδα
  3. deel van bouwwerk

boogschieten (n)
τοξοβολία
  1. een sport waarbij pijlen worden weggeschoten naar een doel met behulp van een boog

boogschutter (n)
τοξότης
  1. iemand die schiet met een boog

boom (n)
δέντρο, δένδρο
  1. meerjarige plant met houten stam

boomklever (n)
δενδροτσοπανάκος
  1. bepaald soort vogeltje, Sitta europaea

boomkunde /ˈbom.kɵn.də/ /ˈbom.kʏn.də/ (n)
δενδρολογία

boomstam /'bomstɑm/ (n)
κορμός
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boon (n)
φασόλι
  1. zaadje uit de peulvrucht van enige vlinderbloemige planten, waarvan men alleen de zaden ofwel de gehele vrucht eet

boor (n)
βόριο
  B. chemisch element en een zwart metalloïde

boormachine (n)
δράπανο
  1. machine om te boren

boos /boʊs/ /boːs/ (adj)
έξαλλος
  1. kwaad, woedend

boosaardig /bo'zardəx/ (adv)
μοχθηρός
  1. met de intentie om kwaad te doen

boosheid (n)
θυμός
  1. de hoedanigheid van het boos zijn

boot /boʊt/ /boːt/ (n)
καράβι
  1. een klein vaartuig

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
πίνακας
  2. Vlak voorwerp aan een muur
πιάτο
  [1] Schijfvormig voorwerp

bordpapier (n)
χαρτόνι

bordspel (n)
επιτραπέζιο παιχνίδι

borduren (v)
κεντάω
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

borduurwerk (n)
κέντημα
  1. iets wat men geborduurd heeft op aan het borduren is

boren (v)
τρυπώ
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borgtocht (n)
εγγύηση
  2.

borium (n)
βόριο
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borrel (n)
ρακί
  1. drankje

borst /bɔrst/ (n)
στήθος, μαστός
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeeld (n)
μπούστο
  1. beeldhouwwerk dat enkel het hoofd, de borst en de schouders toont

borstbeen (n)
στέρνο
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstel (n)
βούρτσα
  1. schoonmaakgereedschap met bos haren

borstkas (n)
θώρακας
  1. geraamte van de borst

borstvoeding (n)
θηλασμός

bos /bɔs/ (n)
δάσος
  1. een groep bomen
μπουκέτο
  2. een bundel stelen of vezels

bosbes (n)
Μύρτιλο
  2. plant Vaccinium myrtillus

bosbrand (n)
πυρκαγιά δασών
  1. brand van of in een bos

bosui (n)
φρέσκο κρεμμυδακι
  1. jonge, onvolgroeide geboste ui met blad

bosuil (n)
χουχουριστής
  1. bepaald soort vogel, Strix aluco

boswachter (n)
δασονόμος
  1. een beheerder van een boswachterij

bot (adj)
αμβλύς
  1. stomp

bot (n)
πλευρονήκτης
  1. platvis

botanicus (n)
βοτανολόγος

botanie (n)
φυτολογία
  1. een onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van planten

boter /ˈbotər/ (n)
βούτυρο
  1. zuivelproduct

boterbloem (n)
νεραγκούλα
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterham /ˈbotərhɑm/ (n)
σάντουιτς
  2. een belegde snee brood

botheid (n)
αγένεια
  1. dom, grof en onbeschaafd

botontkalking (n)
οστεοπόρωση
  1. verlies van kalk uit de botten vooral optredend bij vrouwen na de overgang

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
προσκρούω
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
σύγκρουση
  1. het botsen

bougie (n)
αναφλεκτήρας
  1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt

bouillon (n)
ζωμός
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

boulimie (n)
βουλιμία
  psychologische toestand waarin een persoon terugkerende eetbuien heeft

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
χτίζω, οικοδομώ
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

bouwer (n)
κτίστης
  1. een persoon die dingen bouwt

bouwplaats (n)
εργοτάξιο
  1. een plaats waar mensen iets bouwen

bouwterrein /ˈbɔʊ̯β̞.tɛ.ˌrɛːn/ /ˈbʌʊ̯.tɛ.ˌrɛɪ̯n/ (n)
εργοτάξιο
  1. een terrein waarop gebouwd wordt of kan worden

boven /ˈboː.vən/ (adv)
ανωτέρω
  1. bovenaan, erboven, niet beneden, niet eronder

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
πάνω
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovenarm (n)
βραχίονας
  1. het bovenste gedeelte van de arm tussen de schouder en de elleboog

bovenbeen (n)
μηρός
  1.bovenbeen

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
επιπλέον
  1. op de koop toe, daarenboven

bovenlicht (n)
φεγγίτης
  1. een hooggeplaatst raam, boven een deur of in het dak

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
υπερφυσικός
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

braam (n)
μούρο, βατόμουρο
  1. struik & 2. vrucht

braambes (n)
βατόμουρο
  1.

braden (v)
τηγανίζω
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

bradycardie (n)
βραδυκαρδία
  1. ongewoon langzame hartslag

braken /brakə(n)/ (v)
ξερνώ
  1. genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
πυρκαγιά
  1. een verbranding met vuur

brandbaar (adj)
αναφλέξιμος

brandblusser (n)
πυροσβεστήρας
  1. een draagbaar toestel dat dient om een kleine of een beginnende brand te bestrijden

branden (v)
καίω
  1. verteerd worden door vuur

brandewijn (n)
κονιάκ
  1. een soort sterke drank

brandhout (n)
καυσόξυλα
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandnetel (n)
τσουκνίδα
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandstichter (n)
εμπρηστής
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandstichting (n)
εμπρησμός

brandstof (n)
καύσιμο
  1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen

brandweer (n)
πυροσβεστική

brandweerauto (n)
πυροσβεστικό όχημα

brandweerkazerne (n)
πυροσβεστικός σταθμός

brandweerman (n)
πυροσβέστης
  1. lid van de brandweer

brandweerwagen (n)
πυροσβεστικό όχημα

brasem (n)
αβραμίδα
  1. bepaalde karperachtige vissoort Abramis brama

breedband /ˈbred.bɑnd/ /ˈbred.bɑnt/ (n)
ευρυζωνική
  1. een internetverbinding met een hoog debiet

breedte (n)
πλάτος
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte

breedtegraad (n)
γεωγραφικό πλάτος
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breeuwen (v)
καλαφατίζω
  1.

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ (v)
πλέκω
  1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

brein /brɛi̯n/ (n)
εγκέφαλος
  1. orgaan

breinaald /ˈbrɛɪ̯nald/ /ˈbrɛɪ̯naɫt/ /ˈbrɛːnalt/ (n)
βελόνα πλεξίματος
  1. een naald die gebruikt kan worden bij het breien

breiwerk (n)
πλέξιμο

breken (v)
σπάω
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brekingsindex (n)
Δείκτης διάθλασης

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
φέρνω
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

breuk (n)
κλάσμα
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen

brexit (n)
μπρέξιτ

bridge (n)
μπριτζ
  1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen
  2. de kam van een elektrische gitaar

brie (n)
μπρι
  1. zachte Franse schimmelkaas

brief /brif/ (n)
γράμμα, επιστολή
  1. verzonden geschreven boodschap

briefkaart (n)
καρτ ποστάλ
  1. een korte brief in de vorm van een kaart

briefomslag (n)
φάκελος
  1. omhulsel van een brief of wenskaart

briefopener (n)
χαρτοκόπτης
  1. een doorgaans sierlijk mesje dat men gebruikt om briefomslagen met te openen

bries /bris/ (n)
αεράκι
  1. zachte frisse wind

brievenbus (n)
γραμματοκιβώτιο

bril (n)
γυαλιά, ματογυάλια
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

brilbeer /ˈbrɪl.beːr/ /ˈbrɪɫ.beːr/ /ˈbrɪɫ.bɪːr/ (n)
αρκούδα των Άνδεων
  1. een beer met grote cirkels rond de ogen, als een bril

brilslang (n)
κόμπρα
  1. reptiel, gevaarlijke gifslang

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ (n)
μπρόκολο
  1. groente

broeden /'bru.də(n)/ (v)
αναλογίζομαι
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broeder /brudər/ (n)
αδελφός
  1. een broer

broedermoord (n)
αδελφοκτονία
  1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt

broederschap (n)
αδελφοσύνη
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broeikaseffect (n)
φαινόμενο του θερμοκηπίου

broeikasgas (n)
αέριο του θερμοκηπίου

broek /bruk/ (n)
παντελόνι
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broer /bruːr/ (n)
αδελφός
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

bromfiets (n)
μοτοποδήλατο

brommer (n)
μοτοποδήλατο

bron /ˈbron/ (n)
πηγή
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

bronchitis (n)
βρογχίτιδα
  1. ontsteking van de luchtpijptak

brons (n)
kρατέρωμα, μπρούντζος

brood /broːt/ (n)
ψωμί, άρτος
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broodje (n)
ψωμάκι
  1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon

broodmachine (n)
αρτοπαρασκευαστής

broodrooster (n)
φρυγανιέρα

broom (n)
βρώμιο

broos (adj)
εύθραυστος
  1. niet stevig

brouwen (v)
ζυθοποιώ
  1. (bier) brouwen

brouwer (n)
ζυθοποιός

brouwerij /brɔuə'rɛi/ (n)
ζυθοποιία
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het brouwen van bier

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
γέφυρα
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
νύφη
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom (n)
γαμπρός
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidsschat (n)
προίκα
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruiloft (n)
γάμος
  1. huwelijks-, trouwfeest

bruin /brœʏn/ (adj)
καφέ, καφετής
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruin /brœʏn/ (n)
καφέ, καστανό
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (n)
καφέ αρκούδα
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

bruinkool (n)
λιγνίτης

bruinvis /ˈbrœy̯nvɪs/ (n)
γουρουνόψαρο
  1. familie Phocoenidae van kleine rondsnuitige tandwalvissen

bruisen (v)
αφρίζω
  1. het overvloedig vormen van gasbelletjes in een vloeistof

brunette (n)
καστανή
  1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint

brus /brʏs/ (n)
αδέλφι
  1. een ander kind van dezelfde ouders (zonder de connotatie met zorg)

brutaal (adj)
αυθάδης
  2.
θρασύς
  3. vrijpostig

bruusk (adj)
απότομος

bruut /ˈbryt/ (adj)
ζωώδης
  1. nietsontziend en gewelddadig

btw (n)
Φ.Π.Α.
  1. de afkorting voor belasting over de toegevoegde waarde

budget /bʏdˈʒɛt/, /ˈbʏdʒɛt/ (n)
προϋπολογισμός

buffel /'bɵfəl/ (n)
βουβάλι
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer (n)
ενδιάμεση μνήμη
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

buffet /ˈbyfɛt/ (n)
μπουφές
  1. meubelstuk waarin men tafelgoed en -zilver opbergt
  2. toonbank waarop allerlei etenswaar ligt die men kan bekomen of zelf pakken

buideldier (n)
μαρσιποφόρο
  1. zoogdier dat het jong in een buidel draagt

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
κάμπτώ
  1. krommend vervormen
κυρτώνω
  2. een buiging maken
  3. aandacht besteden aan iets

buiging (n)
υπόκλιση

buigzaam (adj)
εύκαμπτος

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
κοιλιά
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikdans (n)
χορός οριεντάλ

buikloop (n)
διάρροια

buikspreker (n)
εγγαστρίμυθος

buikvlies (n)
περιτόναιο
  1.

builenpest (n)
βουβωνική πανώλη
  1. de meest voorkomende vorm van pest en wordt veroorzaakt door de

buis (n)
σωλήνας
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buit /bœʏ̯t/ /bœːt/ (n)
λεία
  goederen gewonnen door diefstaf of verovering

buitenechtelijk (adj)
εξωγαμιαίος
  1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk

buitenland (n)
εξωτερικό
  1. ieder land buiten het eigene

buitenlander /ˈbœytə(n)lɑndər/ (n)
αλλοδαπός
  1. iemand die in het buitenland woont, of iemand afkomstig uit het buitenland

buitenlands (adj)
αλλοδαπός, ξένος
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitenpost (n)
προφυλακή
  1.

buizerd (n)
γερακίνα
  1. bepaald soort middelgrote roofvogel, Buteo buteo

bukken /ˈbɵkən/ (v)
σκύβω
  1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen

bul /bʏl/ (n)
ταύρος
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
  2. pauselijke oorkonde

buldog (n)
μπουλντόγκ
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken...

bulgur (n)
πλιγούρι
  1. gestoomde, daarna gedroogde en vervolgens grof gemalen of gebroken tarwekorrels, meestal durumtarwe

bulldozer (n)
μπουλντόζα
  1. Machine

bult (n)
καμπούρα

bultrug /ˈbʏltrʏx/ (n)
μεγάπτερη
  1. benaming voor een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen

bumper (n)
προφυλακτήρας
  1. Stootstang

bungalow (n)
μπανγκαλόου
  1. woning of vakantiehuis zonder bovenverdieping

bunker (n)
καταφύγιο
  1. zwaar versterkte verdedigingsstelling

bunsenbrander (n)
Μπούνσεν
  1. gasbrander met regelbare luchttoevoer die men gebruikt in een laboratorium

bunzing (n)
βρωμοκούναβο
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela putorius

bureau (n)
Γραφείο
  1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk

bureaucratie (n)
γραφειοκρατία

buret (n)
προχοΐδα
  1.

burgemeester (n)
δήμαρχος
  1. hoofd van het gemeentebestuur

burgemeesteres (n)
δημαρχίνα

burger (n)
πολίτης
  1. inwoner van een stad of staat die bepaalde wettelijke rechten en plichten heeft
  2. lid van de burgerbevolking, in tegenstelling tot een strijdende partij of ordedienst

burgerluchtvaart (n)
πολιτική αεροπορία
  1. alle niet-militaire luchtvaart, en wordt verdeeld in de particuliere luchtvaart en de commerciële luchtvaart

burgeroorlog (n)
εμφύλιος πόλεμος
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burggraaf (n)
υποκόμης
  1. edelman

bus /bɵs/ (n)
λεωφορείο
  1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers

buschauffeur (n)
αυτοκινητιστής
  1. iemand die beroepsmatig reizigers vervoert in een bus

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ (n)
στάση λεωφορείου
  1. een plek waar een bus stopt

buskruit (n)
μπαρούτι
  1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter

bustehouder (n)
σουτιέν, στηθόδεσμος
  1. kledingstuk voor vrouwen.

butaan (n)
βουτάνιο
  1. C₄H10

buur /byr/ (n)
γείτονας
  1. een persoon die in andermans omgeving woont

buurman (n)
γείτονας
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
συνοικία
  1. een (deel van een) wijk

buurvrouw (n)
γειτόνισσα
  1. vrouw woonachtig in het belendende huis

buxus (n)
πύξοσ

bèta (n)
βήτα

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ (n)
καμπαρέ
  1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ (n)
κακάο
  1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade

cacaopoeder (n)
κακάο
  1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen

cactus (n)
κάκτος
  1. een vetplant met stekels

cactusvijg (n)
φραγκόσυκο
  1. een stekelige vrucht van de Opuntia

cadeau /kaˈdoː/ (n)
δώρο
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadmium (n)
κάδμιο
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

cafeïne (n)
καφεΐνη
  1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren

café /kɑ'fe/ (n)
καφενείο
  1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen

calcium (n)
ασβέστιο
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculatie (n)
υπολογισμός
  1. berekening

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ (n)
αριθμομηχανή
  1. machine
  2. persoon

californium (n)
καλιφόρνιο
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie (n)
θερμίδα
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

calvinisme (n)
καλβινισμός
  1. gereformeerde substroming binnen het Christendom waarin o.a. het voorbestemd zijn centraal staat

cambrium /ˈkɑmbrijʏm/ (n)
Κάμβρια

camera /ˈkaməˌra/ (n)
καμερά
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

cameraman (n)
εικονολήπτης
  1.

camouflage (n)
καμουφλάζ

camoufleren /kɑmuflerən/ (v)
αποκρύπτω
  1. een voorwerp onopvallend maken

campagne /kɑmˈpɑɲə/ (n)
καμπάνια

camping /ˈkɑmpɪŋ/ /ˈkɛmpɪŋ/ (n)
κάμπινγκ
  1. een terrein met voorzieningen om te kamperen

campus /ˈkɑmpʏs/ (n)
πανεπιστημιούπολη
  1. universiteitsterrein

candela (n)
καντέλα

canoniek /ˌka.no.ˈnik/ (adj)
κανονικός
  1. standaard deel uitmakend van of overeenstemmend met een bepaalde canon.
  2. kerkrechtelijk
  3. standaard voorgeschreven

canoniseren (v)
αγιοποιώ
  1. tot canon maken

cantaloupe (n)
κανταλουπένσιος
  1. en 2. (vrucht van) plant Cucumis melo var. cantalupensis

capabel /kɑˈpabəl/ (adj)
ικανός
  1. kundig, bekwaam

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
ικανότητα
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
υδρόχοιρος
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier...

capillair (n)
τριχοειδές αγγείο
  1. een haarvat, het kleinste vat van de bloedsomloop

capitulatie (n)
συνθηκολόγηση
  1. internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog

capituleren (v)
συνθηκολογώ
  1. het verzet staken, zich overgeven

cappuccino (n)
καπουτσίνο
  1. een kopje koffie dat uit gelijke delen espresso, melk en melkschuim bestaat

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ (n)
κουκούλα
  1. hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk

caravan (n)
τροχόσπιτο
  1. kampeerwagen, woonwagen, aanhangwagen die kan dienen als woonst

carbonpapier (n)
αποτυπωτικό χαρτί

carbonzuur (n)
καρβονικό οξύ
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

carburateur (n)
εξαερωτήρας

carburator (n)
εξαερωτήρας
  1. toestel dat vloeibare brandstof (bv. benzine) in fijn verdeelde toestand vermengt met lucht

carcinoom (n)
καρκίνωμα
  1. kankergezwel

cardiologie /kɑrdijolo'xi/ (n)
καρδιολογία
  1. een medisch specialisme dat zich bezighoudt met het opsporen, diagnosticeren en behandelen van hartziekten

cardiologisch (adj)
καρδιολογικός
  1. met betrekking tot hartziekten

cardioloog /kɑrdijo'lox/ (n)
καρδιολόγος

carnaal (adj)
σαρκικός

carnaval (n)
καρναβάλι, απόκριες
  1. volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden,...

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
σαρκοβόρος
  1. een vleesetend dier

carrière (n)
καριέρα
  1. loopbaan, werkgerelateerde maatschappelijke positie

carrosserie (n)
σκελετός
  1. koetswerk van een voertuig

carrousel (n)
καρουζέλ

cartograaf (n)
χαρτογράφος
  1. iemand die land-, zee- en/of luchtkaarten maakt

cartografie (n)
χαρτογραφία
  1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten

cashew (n)
ανακάρδιο

casino (n)
καζίνο
  1. een gelegenheid waar in een luxe omgeving gegokt wordt

cassette (n)
κασέτα
  1. een behuizing voor video- en audiobanden

cassie (n)
κιννάμωμον η κασσία
  specerij

castratie (n)
ευνουχισμός
  1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man

castreren (v)
ευνουχίζω
  1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen

casus (n)
πτώση
  1. een naamval

catacombe (n)
κατακόμβη
  1. onderaardse ruimte, onderaards gangenstelsel in het algemeen

cataloog (n)
κατάλογος
  1.

cataract (n)
καταρράκτης
  1. grijze staar, een troebeling van de ooglens die het zien verstoort

catastrofe (n)
καταστροφή
  1. een algemene ramp

catechismus (n)
κατήχηση
  1. de leer van een godsdienst in de vorm van vragen en antwoorden gebruikt in het godsdienstonderwijs...

categorie (n)
κατηγορία
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

causaliteit (n)
αιτιότητα

cavalerie (n)
ιππικό
  1. strijdmacht te paard

cavia (n)
ινδικό χοιρίδιο
  1. benaming voor knaagdieren uit het geslacht Cavia

cayennepeper (n)
πιπέρι καγιέν, καγιέν
  1. en 2. een peper, een scherp specerij

cd (n)
CD
  1. compact disc

ceder /ˈsedər/ (n)
κέδρος
  1. benaming voor bomen uit het geslacht Cedrus

cel /sɛl/ (n)
κελί, κύτταρο
  1. een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis)
  2. een kleine ruimte (in een klooster)
  4. een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat
κύτταρο
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit

celesta (n)
τσελέστα
  1. slagwerkinstrument met een klavier

celibatair (adj)
άγαμος

celkern /sɛlkɛrən/ (n)
πυρήνας
  1.

cellist (n)
βιολοντσελίστας
  1. musicus die een violoncello of kortweg een cello bespeelt

cello (n)
βιολοντσέλο
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

cellulair /sɛ.ly.ˈlɛːr/ (adj)
κυτταρικός

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ (n)
κυτταρίνη
  1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft

celwand /sɛlʋɑnd/ (n)
κυτταρικό τοίχωμα
  1.

cement (n)
τσιμέντο
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

censor (n)
λογοκρίτρια
  1. hoge ambtenaar in de Romeinse republiek

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
λογοκρισία
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

cent /sɛnt/ (n)
σεντ

centigram (n)
εκατοστόγραμμο

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
εκατοστόμετρο, εκατοστό
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal (adj)
κεντρικός
  1. in het midden gelegen

centrifuge (n)
φυγοκεντρική μηχανή
  1. toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen

centrum (n)
κέντρο
  1. middelpunt

ceremonie (n)
τελετή
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium (n)
δημήτριο

certificaat /ˌsɛrtifiˈkat/ (n)
πιστοποιητικό
  1. een schriftelijk bewijs

cesium (n)
καίσιο

cessie (n)
εκχώρηση
  1. overdracht van schuldvordering

chagrijnig /ʃɑˈɣrɛɪnəɣ/ (adj)
ξινός
  1. in slechte stemming, slecht gehumeurd

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ (n)
σαμπάνια
  1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk

chanson (n)
Σανσόν

chantage (n)
εκβιασμός
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

chanteren (v)
εκβιάζω
  1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken

chaos /ˈxaɔs/ (n)
χάος
  1. grote wanorde

chaostheorie (n)
θεωρία του χάους
  1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald.

charisma (n)
χάρισμα
  1. uitstraling

charlatan /ˈʃar.la.tan/ (n)
αγύρτης

charme /sjarme/ (n)
γοητεία
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
τηλεσυνδιασκέπτομαι
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
οδηγός
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

chauvinisme (n)
σωβινισμός

cheeta (n)
γατόπαρδος
  1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier

chemicus (n)
χημικός

chemie (n)
χημεία
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

chemisch (adj)
χημικός
  1. dat wat tot de chemie behoort, volgens de chemie

chemisch element (n)
χημικό στοιχείο

chemotherapie (n)
χημειοθεραπεία
  1. behandeling van kanker met medicijnen

cheque /ʃɛk/ (n)
επιταγή

chi (n)
χι

chilipeper /'ʃílipepər/ (n)
πιπεριά καυτερί
  1.

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
χιμπατζής
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
χειρουργός
  1. specialist

chirurgie (n)
χειρουργική
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor (n)
χλώριο

chloroform (n)
χλωροφόρμιο

chocola /ˌʃo.ko.ˈla/ (n)
σοκολάτα
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
σοκολάτα
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocoladetaart (n)
κέικ σοκολάτας
  1. een veelal ronde, bruingekleurde taart, waarin chocolade of cacao verwerkt is

cholera /χoləra/ (n)
χολέρα
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol (n)
χοληστερίνη, χοληστερόλη
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

choreografie (n)
χορογραφία

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
χριστιανικός
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
χριστιανός, χριστιανή, Χριστιανός
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
χριστιανισμός
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
χρωμόσωμα
  1. staafachtig lichaampje

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
χρόνιος
  1. voortdurend, aanhoudend

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ (n)
χρονολογία
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen

chronologisch (adj)
χρονολογικός
  1. naar tijdstip gerangschikt

chroom (n)
χρώμιο

cicade (n)
τζιτζίκι
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cichorei /ˌsikoˈrɛɪ/ (n)
κιχώριον

cider (n)
μηλίτης
  1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap

ciderazijn (n)
ξύδi απó μήλiτή

cijfer (n)
ψηφίο, αριθμός
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cilinder (n)
κύλινδρος

cilindrisch (adj)
κυλινδρικός
  1. zoals een cilinder, cilindervormig, buisvormig

cinema (n)
σινεμά
  1.

cipier (n)
δεσμοφύλακας
  1. een gevangenbewaarder

cipres (n)
κυπαρίσσι
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee, Cupressus sempervirens

circus (n)
τσίρκο
  1. attractie
  2. chaotische toestand

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
kyklo, κύκλος

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ (n)
δισκοπρίονο
  1. motorzaag met een rond zaagblad

cirrocumulus (n)
θυσανοσωρείτης
  1. een soort wolk die op grote hoogte, 6 tot 10 km in grotere velden voorkomt, vaak een golfachtige structuur heeft en de aankondiger van een komend koufront is

cirrose (n)
κίρρωση
  1.

citaat /siˈtat/ (n)
παράθεμα
  1. aanhaling, ontleende passage

citer (n)
τσίτερ
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citeren (v)
αναφέρω
  1. eigen of andermans woorden ontlenen

citroen (n)
λεμόνι
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

citroenboom (n)
λεμονιά
  1. een uit China afkomstige boomsoort waarvan de citroen de vrucht is

citroenzuur (n)
κιτρικό οξύ

civetkat (n)
μοσχογαλή η κιβέττη
  1. Viverra, een geslacht van kleine slank gebouwde roofdieren dat ---

civiele techniek (n)
Πολιτικών Μηχανικών

clair-obscur (n)
κιαροσκούρο
  1. artistieke techniek

classificatie (n)
ταξινόμηση

claustrofobie /klʌstrofoˈbiː/ /klʌustrofoˈbiː/ (n)
κλειστοφοβία
  1. vrees voor afgesloten ruimten

clausule /klʌʊˈsylə/ (n)
ρήτρα
  1. een extra bepaling in een ambtelijke brief.

clerus (n)
κλήρος
  1. de leiders van een kerkgenootschap

cliché (n)
κλισέ
  1. te veel gebruikte uitdrukking

clitoris (n)
κλειτορίδα
  1. gevoelig orgaan bovenaan de schaamspleet van de vrouw dat voor de seksuele opwinding zorgt

clitorishoed (n)
κλειτοριδική κουκούλα
  1. huidplooi waaronder de clitoris zich verschuilt tussen de schaamlippen

cloaca (n)
αμάρα
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

cloud (n)
νέφος
  een verwijzing naar het internet

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
κλόουν, γελωτοποιός
  1. komische artiest
γελωτοποιός, κλόουν
  2. bespottelijk iemand

club /klɵp/ (n)
λέσχη
  1. besloten gemeenschap
  3. golfstok

co-enzym (n)
συνένζυμο

coachen (v)
προπονώ
  1. instructies en leiding geven aan een sportteam of sporter

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
συνασπισμός
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

coaster (n)
ακτοπλοϊκό
  1. vrachtschip kleiner dan 1800 Brut Register Ton (1 BRT = 2,83 m³)

coaxkabel (n)
ομοαξονικό καλώδιο

cobra (n)
κόμπρα
  1. gevaarlijke gifslang

cocaïne (n)
κοκαΐνη
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cocktail (n)
κοκτέιλ
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

cocktailshaker (n)
Σέικερ

cocon (n)
κουκούλι

code /'kodə/ (n)
κωδικός, κώδικας

coderen (v)
κωδικογραφώ
  1. in een code brengen

cognitief /kɔxniˈtif/ (adj)
γνωσιακός
  1. met betrekking tot het leerproces

coherent (adj)
συναφής

coherentie (n)
συνάφεια

cohesie (n)
συνοχή
  2. een onderlinge aantrekking van moleculen van een zelfde stof

cokes (n)
οπτάνθρακας/κωκ/κοκαΐνη
  1. ontgaste steenkool

col /kɔl/ /kɔɫ/ (n)
ορεινή διάβαση
  2. bergpas, bergengte vooral bekend via het wielrennen

cola (n)
κόλα
  1. koolzuurhoudende frisdrank

collaboreren (v)
συνεργάζομαι
  1. met de vijand samenwerken

collage (n)
κολάζ

collageen /ˌkɔlɑˈɣen/ (n)
κολλαγόνο
  1.

collectie (n)
συλλογή

collectief (n)
συλλογικότητα
  1. meerdere groepen die onder één noemer worden aangesproken

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
συνάδελφος
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
διάλεξη
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

colloïde (n)
κολλοειδής

colonne /ko'lɔnə/ (n)
στήλη
  1. rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte

colonoscopie (n)
κολονοσκόπηση
  1. dikke darmonderzoek waarbij men met een endoscoop het darmslijmvlies onderzoekt en zonodig een biopsie kan nemen

coloradokever (n)
δορυφόρος της πατάτας
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel...

coma /ˈkoːmaː/ (n)
κώμα
  1. volkomen bewustloosheid

comateus (adj)
κωματώδης
  1. in volkomen bewusteloosheid

combinatie (n)
συνδυασμός

combineren (v)
συνδυάζω

comfort /kɔnˈfɔrt/ (n)
άνεση
  1. een toestand waarin men zonder onrust, vrees of verlegenheid is

comfortabel (adj)
άνετος
  1. gerieflijk

comité (n)
επιτροπή

commandant (n)
αρχηγός
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commanderen (v)
διατάζω
  2. bevelen

commando /kɔ.ˈmɑn.do/ (n)
δύναμη καταδρομών
  2. speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
  1. iemand uit een eenheid die extra getraind wordt voor speciale missies

commandoregel (n)
γραμμή εντολής

commentaar /kɔmən'tar/ (n)
σχολιάζω, σχόλιο
  1. toelichting of verklaring
σχόλιο
  2. kritiek

commentator (n)
σχολιαστής

commercie (n)
εμπόριο

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ (adj)
εμπορικός
  1. zakelijk

commissie (n)
επιτροπή
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
επικοινωνία
  1. het uitwisselen van informatie

communiqué (n)
ανακοινωθέν

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
κομμουνισμός
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

communist (n)
κομμουνίστρια

compact (adj)
συμπαγής
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compagnie (n)
λόχος
  2. vennootschap

compensatie (n)
αντιστάθμιση
  1. iets wat minder is uitvallen, weer goed (proberen te) maken (met een extra toegift)

competitie (n)
ανταγωνισμός
  1. wedijver, concurrentie

compiler (n)
συντάκτης
  1. (informatica) computerprogramma dat een in een brontaal geschreven programma (broncode) vertaalt in een semantisch equivalent programma in een doeltaal (objectcode) (en meestal tegelijk met andere programma´s 'linkt')

compileren (v)
μεταγλωττίζω

complex /kɔmplɛks/ (adj)
μιγαδικός
  1. ingewikkeld

complexiteit (n)
περιπλοκότητα
  1. de mate waarin iets complex is

compliment (n)
φιλοφρόνηση
  1. een lovende of vleiende opmerking

complot (n)
συνωμοσία
  1. geheime samenwerking van meerdere personen om een bepaald (verboden of slecht) doel te bereiken

component (n)
εξάρτημα
  1. een deel van een geheel

componeren (v)
συνθέτω

componist (n)
συνθέτης
  1. iemand die muziekstukken schrijft

compositie (n)
σύνθεση
  2. samenstelling
  1. een muziekstuk, werkstuk van een componist

compost (n)
κοπρόχωμα
  1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ (n)
συμβιβασμός
  1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen...

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
υπολογιστής, κομπιούτερ, ηλεκτρονικός
  1. informatieverwerkende machine

computerprogramma (n)
υπολογιστικό πρόγραμμα
  1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer

computerspel (n)
παιχνίδι υπολογιστών
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computervirus (n)
ιός υπολογιστή
  1.

computerwetenschap (n)
επιστήμη υπολογιστών

concentratie (n)
συγκέντρωση

concentreren (v)
συγκεντρώνομαι
  1. op één plek samenbrengen
  2. zich ~ op één zaak toespitsen

conceptie (n)
σύλληψη
  1. bevruchting

concert (n)
ενορχήστρωση
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

conciërge /kɔn.si.ˈjɛr.ʒə/ /kɔn.ˈʒɛr.ʒə/ (n)
θυρωρός
  1. een huisbewaarder, een toezichter in een gebouw

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
συμπεραίνω
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
συμπέρασμα

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
συγκεκριμένος
  2. in realiteit bestaand

concubine (n)
παλλακίδα
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrent (n)
ανταγωνιστής
  1. mededinger, wedijveraar

concurrentie (n)
ανταγωνισμός
  1.

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
συμπύκνωση

condensator (n)
πυκνωτής
  1. elektrische component

conditie (n)
κατάσταση
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom (n)
προφυλακτικό

conductantie (n)
ηλεκτρική αγωγιμότητα

conducteur /ˌkɔndʏkˈtør/ (n)
εισπράκτορας
  1. een medewerker van de spoorwegen die reizigers op vervoersbewijzen controleert en de orde in de trein of tram dient te bewaren

confederatie (n)
συνομοσπονδία

conferentie (n)
διάσκεψη

confetti (n)
κομφετί
  1. felgekleurde papiersnippers

confiscatie (n)
κατάσχεση
  1.

confisqueren (v)
κατάσχω
  1. van staatswege in beslag nemen

conflict (n)
διαμάχη

conformiteit (n)
ευπείθεια

confucianisme (n)
κομφουκιανισμός

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
συνέδριο
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

conisch (adj)
κωνικός
  1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel

conjugatie (n)
συζυγία
  1. binding

conjunctie (n)
σύνδεσμος

connectie (n)
σύνδεση

connector (n)
ζευκτήρας

consacreren (v)
αγιάζω
  1. consecratie verrichten

consensueel (adj)
συναινετικός
  1. met wederzijdse toestemming; met wederzijdse instemming

consensus /kɔnˈsɛnzʏs/ (n)
συναίνεση

consequentie (n)
συνέπεια
  1. een noodzakelijk gevolg

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ (adj)
συντηρητικός
  1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde

consonant (adj)
σύμφωνο

constant (adj)
σταθερός
  1. Altijd onveranderlijk

constellatie (n)
αστερισμός
  2,3 sterrenbeeld, configuratie, onderlinge stand van hemellichamen

consternatie (n)
ανησυχία
  1. een situatie waarin men zich geen raad meer weet

constipatie (n)
δυσκοιλιότητα
  1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting

constitutioneel (adj)
συνταγματικός

consul (n)
πρόξενος
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulaat (n)
προξενείο
  1.

consultatie (n)
διαβούλευση

consument /kɔnzyˈmɛnt/, /kɔnsyˈmɛnt/ (n)
καταναλωτής
  1. algemene term voor personen, huishoudens die goederen en diensten verbruiken die worden geproduceerd in de economie

consumeren (v)
καταναλώνω
  1. verorberen
  2. verbruik van goederen en diensten in de economie

consumptie (n)
ανάλωση
  1. het nuttigen van voedsel
  2. het verbruiken van goederen

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
επαφή
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contactlens (n)
φακός επαφής
  1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

container (n)
κοντέινερ

containerschip (n)
εμπορευματοκιβωτιοφόρο

context /ˈkɔntɛkst/ (n)
πλαίσιο
  1. verband waarin iets zich voordoet

continent (n)
ήπειρος
  1. een werelddeel

continu (adj)
συνεχής

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ (v)
συνεχίζω
  1. voortzetten

continuïteit (n)
συνέχεια

contrabas (n)
κοντραμπάσο
  1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
συμβόλαιο
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

controle (n)
έλεγχος

controleren (v)
ελέγχω
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

controleur (n)
ελεγκτής
  1. iemand die belast is met de controle

convergent /ˌkɔnvɛrˈɣɛnt/ (adj)
συγκλίνων
  1. in één punt samenkomend

conversatie /kɔn.vɛr.ˈsa.tsi/ (n)
κουβέντα

converseren (v)
συνδιαλέγομαι
  1. een geprek voeren

convex (adj)
κυρτός
  1. bolrond, met een gebogen oppervlak

copernicium (n)
κοπερνίκιο
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

coronair (adj)
στεφανιαίος
  1. met betrekking tot de krans-slagaders van het hart

correct (adj)
σωστός
  1.

correlatie (n)
συσχέτιση
  1. samenhang

correspondentie (n)
αλληλογραφία

corresponderen (v)
αλληλογραφώ

corresponderend (adj)
αντίστοιχος
  1. van iets dat het gelijk is of past bij iets anders

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ (v)
διορθώνω
  1. iets van fouten ontdoen

corrupt (adj)
διεφθαρμένος
  1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken

corruptie (n)
διαφθορά
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

cosmeticum (n)
καλλυντικό
  1. schoonheidsmiddel

coulomb (n)
κουλόμπ

coup /kup/ (n)
πραξικόπημα
  1. staatsgreep

couplet (n)
στροφή

courant (n)
εφημερίδα
  1. massamedium

courgette (n)
κολοκυθάκι
  1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie

couscous (n)
κουσκούς

covidioot (n)
κορονοβλάκας
  1. iemand die tijdens de coronapandemie de maatregelen tegen de verspreiding...

cowboy (n)
αγελαδάρης
  1. veehoeder

cowboyhoed (n)
καουμπόικο καπέλο
  1. hoed gedragen door een cowboy

coyote (n)
κογιότ
  1. bepaald soort zoogdier, Canis latrans

coëfficiënt (n)
συντελεστής
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coïtus (n)
συνουσία
  1. geslachtsgemeenschap

coöperatie (n)
συνεταιρισμός
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

creatie (n)
δημιουργία
  1. een schepping, iets totaal nieuw

creatief /krejaˈtif/ (adj)
δημιουργικός
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creatine (n)
κρεατίνη
  1.

creationisme (n)
δημιουργισμός

creativiteit (n)
δημιουργικότητα
  1. gedrevenheid of vaardigheid om iets oorspronkelijks te maken

creatuur (n)
δημιούργημα
  1. schepsel; iets dat gemaakt is

creditcard (n)
πιστωτική κάρτα

crediteur (n)
δανειστής
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

cremeren (v)
αποτεφρώ

creëren /kreˈjeːrə(n)/ (v)
δημιουργώ
  1. iets nieuws maken, iets scheppen

criminaliteit (n)
εγκληματικότητα
  1. de misdadigheid, het begaan van misdaden

crimineel (adj)
εγκληματικός
  1. met betrekking tot misdaad

crimineel (n)
εγκληματικός
  1. iemand door zich onderhoudt door de wet te breken

criminologie (n)
εγκληματολογία
  1. sociologie van misdaad en misdadigheid

criminoloog (n)
εγκληματολόγος
  1. beoefenaar van de criminologie

crisis (n)
κρίση
  1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt

criterium /kriˈterijʏm/ (n)
κριτήριο
  1. toets, een doorslag gevende reden

croissant /krʋɑˈsɑ̃/ (n)
κρουασάν
  1. halvemaanvormig broodje

cruise (n)
κρουαζιέρα
  1. vakantie op een varend schip met uitgebreide voorzieningen voor de passagiers

cruiseschip (n)
κρουαζιερόπλοιο
  1. een passagierschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken.

cryptoanalyse (n)
κρυπτανάλυση

crêperie (n)
κρεπερί
  1.

culinair (adj)
εδεσματολογικός
  1. met betrekking tot de kookkunst

cultureel /kʏltyˈrel/ (adj)
πολιτιστικός
  1.met betrekking tot cultuur

cultus (n)
δόγμα

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
πολιτισμός
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

cumulatief /kymylaˈtif/ (adj)
αθροιστικός
  1. opstapelend, gesommeerd over alle bijdragen tot heden

cumulonimbus (n)
σωρειτομελανίας

curcumine (n)
κουρκουμινη
  2. gele voedselkleurstof

curettage (n)
απόξεση
  1. uitkrabbing

curium (n)
κιούριο

cursief (adj)
πλάγιος
  1.

cursor (n)
δρομέας

curve (n)
καμπύλη

cyaan (n)
κυανός
  1. een blauwgroene kleur

cyanose (n)
κυάνωση
  1. blauw verkleurde huid meestal als gevolg van een zuurstoftekort

cyberaanval (n)
κυβερνοεπίθεση

cybernetica (n)
κυβερνητική
  1. wetenschap van de besturing van systemen

cyclisch /ˈsiklis/ (adj)
κυκλικός
  1. regelmatig terugkerend

cycloon (n)
kyklonas
  2.

cycloop (n)
κύκλωπας

cyclus (n)
κύκλος
  1. terugkerende, regelmatige reeks

cynisch /ˈsinis/ (adj)
κυνικός

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ (adj)
Κυριλλική
  1. betrekking hebbend op een alfabet

cyste (n)
κύστη
  1. holte gevuld met vocht

cystoscopie (n)
κυστεοσκόπηση
  1. kijkonderzoek van de blaas

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ (n)
κυτταρόπλασμα

daad /daːt/ (n)
πράξη
  1. bewust gepleegde handeling

daar /daːr/ (adv)
εκεί
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
αφού
  1. omdat

daarom (adverbialPronoun)
επομένως
  1. met die reden

dadel (n)
χουρμάς
  1. zoete bruine vrucht van de dadelpalm

dader /ˈdadər/ (n)
δράστης
  1. iemand die iets (slechts) gedaan heeft

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
μέρα, ημέρα
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dagblad (n)
εφημερίδα
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek (n)
ημερολόγιο

dagelijks (adv)
καθημερινά, καθημερινός
  1. iedere dag

dageraad (n)
αυγή
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

daglicht /'dɑxlɪxt/ (n)
φως
  1. licht van de zon

dagvaarding (n)
κλήση
  1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen

dahlia (n)
ντάλια
  1.

dak /dɑk/ (n)
σκεπή, στέγη
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dal /dɑl/ (n)
κοιλάδα, λεκάνη ποταμού, υδρορρόη
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

dam (n)
φράγμα
  1,2 een waterkering

damast (n)
δαμάσκο
  1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

dame /daːmə/ (n)
κυρία
  1. beschaafde vrouw
βασίλισσα
  3. koningin in het schaakspel

dames en heren (n)
κυρίες και κύριοι
  1.

damhert (n)
πλατώνι
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei...

dammen /ˈdɑ.mə/ (v)
ντάμα
  1. het damspel spelen

damp /dɑmp/ (n)
ατμός
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

dampkap (n)
απορροφητήρας
  2. huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

dan (conjunction)
από
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dank /dɑŋk/ (n)
ευγνωμοσύνη
  1. een goede gezindheid jegens iemand voor bewezen diensten

dank u (interjection)
ευχαριστώ
  1. uitdrukking van dankbaarheid

dankbaar (adj)
ευγνώμων
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid (n)
ευγνωμοσύνη
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
ευγνωμονώ

dankzij (preposition)
χάρη σε
  1. door de positieve werking van

dans /dɑns/ (n)
χορός
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
χορεύω
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
χορευτής
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
χορεύτρια
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
γενναίος
  geen angst voor gevaar tonend

dar (n)
κηφήνας
  1. mannelijke bij

darm /dɑrm/ (n)
έντερο
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmstadtium (n)
νταρμστάντιο

das /dɑs/ (n)
ασβός
  1. bepaald soort zoogdier, Meles meles

dashboard (n)
ταμπλό αυτοκινήτου
  1. Instrumentenbord

dat (conjunction)
αυτά
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

dat (demonstrativePronoun)
αυτά
  1. wijst iets aan dat zich in een afstand van de spreker bevindt

dat (relativePronoun)
οποίος
  1. beperkend in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt

database (n)
βάση δεδομένων
  1. een plaats waar informatie over bepaalde onderwerpen in digitale vorm verzameld, opgeslagen en geconsulteerd kunnen worden

datief (n)
δοτική
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datum /ˈdatʏm/ (n)
ημερομηνία
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauw (n)
δροσιά

dauwdruppel (n)
δροσοσταλίδα
  1.

dauwpunt (n)
σημείο δρόσου

de (article)
ο
  1. (de) wordt gebruikt voor mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden in het enkelvoud en altijd voor het meervoud, waarbij het een specifieke persoon of ding aanduidt in plaats van het algemene geval

de teerling is geworpen (interjection)
ο κύβος ερρίφθη
  1. er is een onomkeerbare stap gezet

dealer (n)
έμπορος
  1. Verkoper

debat (n)
συζήτηση

debiel /deˈbil/ (n)
καθυστερημένος
  1. iemand die licht zwakzinnig is
  2. bespottelijk iemand

debugger (n)
αποσφαλματωτής

decaan (n)
κοσμήτορ
  1. C10H22
  2. hoofd van een faculteit

decameter (n)
δεκάμετρο
  1.

decarboxylering (n)
αποκαρβοξυλίωση
  1. een reactie waarbij een carboxylgroep afsplitst van de rest van het molecuul in de vorm van een koolstofdioxidemolecuul (CO₂)

december (n)
Δεκέμβριος, Δεκέμβρης
  1. de twaalfde en tevens laatste maand van het jaar

decigram (n)
δεκατοστόγραμμα

decimeren (v)
αποδεκατίζω
  1.sterk in aantal terugbrengen, gewoonlijk door afslachting

declinatie /dekliˈna(t)si/ (n)
απόκλιση
  1, 2

decoratie (n)
διακόσμηση

dedicatie (n)
αφιέρωση

deeg /dex/ (n)
ζυμάρι, ζύμη

deegroller (n)
πλάστης
  1. rol om deeg uit te rollen

deel /ˈdeːl/ (n)
μέρος
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemen /ˈdelnemə(n)/ (v)
συμμετέχω
  1. meedoen, meevoelen

deelnemer (n)
μετέχων
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deels (adv)
εν μέρει
  1. voor een bepaald deel

deeltal (n)
διαιρετέος

deelteken (n)
διά
  1. symbool om deling aan te duiden

deeltje (n)
σωματίδιο

deeltjesfysica (n)
σωματιδιακή φυσική

deeltjesversneller (n)
επιταχυντής σωματιδίων

deelwoord (n)
μετοχή

deemstering (n)
σούρουπο
  2. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

defaitisme (n)
ηττοπάθεια
  1. ongeloof in het eigen succes.

defibrillator (n)
απινιδωτής
  1. een apparaat waarmee met behulp van stroomstoten het normale hartritme hersteld kan worden

definitie (n)
ορισμός
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

deflatie (n)
αποπληθωρισμός
  1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt
  2. proces waarbij gesteenten door de wind worden afgesleten

defragmentatie (n)
ανασυγκρότηση

dek /dɛk/ (n)
κατάστρωμα
  1. een verdieping op een schip

dekbed (n)
πάπλωμα
  1. dikke deken gevuld met isolerend materiaal

deken /dekə(n)/ (n)
κουβέρτα
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

dekken (v)
στρώνω
  2. de tafel dekken

deksel (n)
καπάκι
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delegatie (n)
αντιπροσωπεία
  1. afvaardiging
  3. schuldoverneming

delen /'de.lə(n)/ (v)
μοιράζομαι
  1. samen met een ander gebruiken
μοιράζω
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

deler (n)
διαιρέτης

delfstof (n)
μετάλλευμα

deling (n)
διαίρεση
  1. een wiskundige bewerking op twee getallen

delirium (n)
παραλήρημα
  1. waanzinnigheid, acuut psychische stoornis ten gevolge van lichamelijke aandoening, vergiftiging of onthouding van middelen

delta (n)
δέλτα

delven (v)
σκάβω
  1. gravend iets winnen

demagoog (n)
δημαγωγός

demo (n)
ντέμο
  1. het tonen en uitleggen van iets

democraat (n)
δημοκράτης

democrate (n)
δημοκράτης
  2. aanhangster van de democratische partij

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
δημοκρατία

democratisch (adj)
δημοκρατικός
  1. in overeenstemming met de principes van een democratie

demograaf (n)
δημογράφος
  1.

demografie (n)
δημογραφία
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demoniem /ˌde.mo.ˈnim/ (n)
πατριδωνυμικό
  1. een naamwoord dat betrekking heeft op een land of volk

demonstratie (n)
διαδήλωση
  1. het tonen en uitleggen van iets
  3. een protestmars

demonstreren (v)
δείχνω

den (n)
πεύκο
  1. Pinus soort naaldboom

dendriet (n)
δενδρίτης

dendrologie /ˌdɛn.dro.loˈɣi/ /ˌdɛn.dro.loˈχi/ (n)
δενδρολογία
  1. de studie van bomen, heesters en andere houtachtige planten

denigrerend (adj)
εξευτελιστικός
  1. op een kwetsende, kleinerende, vernederende manier

denim (adj)
τζην
  1. zeer sterke katoenen stof die vaak blauw is geverfd

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
σκέφτομαι
  1. een oplossing zoeken
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel (n)
κουκουνάρα

deo /ˈdejo/ (n)
αποσμητικό
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deodorant /ˌdejodɔːˈrɑnt/ (n)
αποσμητικό
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deportatie (n)
απέλαση

deporteren (v)
εξορίζω
  1. onder dwang wegvoeren uit een gebied

depreciatie (n)
απόσβεση

depressie (n)
Μείζων καταθλιπτική διαταραχή
  1. ziekelijke neerslachtigheid
κατάθλιψη
  2. gebied met lage luchtdruk
  3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling

deprimerend (adj)
καταθλιπτικός
  1. somber makend; depressie veroorzakend

der /dər/ /dɛr/ (article)
των
  1. genitief meervoud van het bepaalde lidwoord de, het

derde /ˈdɛrdə/ (n)
τρίτο
  1. door drie gedeeld iets
τρίτος
  1. nummer drie in een rij

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
τρίτος
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde naamval (n)
δοτική

derde persoon (n)
τρίτο πρόσωπο

dermatitis (n)
δερματίτις
  1. huidontsteking

dermatologie (n)
δερματολογία
  1. een specialisme binnen de geneeskunde dat zich bezighoudt met aandoeningen van de huid, de nagels en het haar, samen huidziekten genoemd

dermatologisch (adj)
δερματολογικός
  1. met betrekking tot de huidziekten

dermatoloog (n)
δερματολόγος
  1. Huidspecialist

dertien (cardinalNumeral)
δεκατρία, δεκατρείς
  1. het getal 13

dertiende (ordinalAdjective)
δέκατος τρίτος

dertig (cardinalNumeral)
τριάντα
  1. het getal 30

desambigueren (v)
αποσαφηνίζω
  1. eenduidig maken, van zijn dubbelzinnigheid ontdoen

descriptie (n)
περιγραφή

deserteren (v)
λιποτακτώ

desertie (n)
λιποταξία
  1. het permanent verlaten van een krijgsmacht zonder toestemming

designer (n)
σχεδιάστρια

desinfecteren (v)
απολυμαίνω

desinformatie (n)
παραπληροφόρηση
  1. onjuiste of misleidende informatie, die bewust verstrekt wordt met het oogmerk...

deskundig (adj)
έμπειρος
  1. met kennis van zaken

deskundige (n)
ειδικός
  1. een specialist

desondanks (adv)
ωστόσο
  1. geeft een tegenstelling aan met het voorafgaande

desorptie (n)
εκρόφηση
  1. proces waarin een specifieke soort atomen of moleculen wordt losgemaakt uit een vaste stof en daaruit verdwijnt

desoxyribonucleïnezuur (n)
DNA, δεσοξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ

despotisme (n)
δεσποτισμός

detail /de'taj/ (n)
λεπτομέρεια
  1. onderdeel, kleinigheid

detective /detɛkˈtivə/ (n)
ντετέκτιβ
  2. speurder die tracht misdaden op te lossen of bewijsmateriaal te verzamelen
ερευνήτρια
  3. boek of programma over mensen die trachten misdaden op te lossen

detineren (v)
κρατώ
  1. iemand van staatswege gevangen houden

deugd /døxt/ (n)
αρετή
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam (adj)
ενάρετος
  1.

deuken (v)
βαθουλώνω
  1. een deuk of deuken maken in iets

deur /døːr/ (n)
πόρτα, θύρα
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurbel (n)
κουδούνι πόρτας
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurknop (n)
πόμολο
  1. een handvat waarmee een deur wordt geopend of gesloten

deurmat (n)
πατάκι
  1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen

deuterium /dœyˈterijʏm/ (n)
δευτέριο
  1. een isotoop van waterstof

deze (demonstrativePronoun)
αυτή
  1. aanduiding voor dichtbijzijnde dingen, dieren of mensen

dezelfde (demonstrativePronoun)
ίδιος

deïsme /deʲɪsmə/ (n)
ντεϊσμός

dia (n)
σλάιντ
  1. een diafilm, een fotografische film die een positief beeld geeft dat direct goed zichtbaar geprojecteerd kan worden

diabetes (n)
διαβήτης
  1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert

diagenese (n)
διαγένεση

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
διάγνωση
  1. vaststelling van een ziekte

diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/ (v)
διαγιγνώσκω
  1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

diagnostisch (adj)
διαγνωστικός

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
διαγώνιος

diagram (n)
διάγραμμα
  1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband

diaken (n)
διάκονος

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
διάλεκτος
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ (n)
διαλεκτολογία
  1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert

dialoog (n)
διάλογος

diamant (n)
διαμάντι
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter (n)
διάμετρος
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
διάρροια
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

diatonisch (adj)
διατονικός
  diatonisch

dicht (adj)
πυκνός
  1. compact

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (preposition)
κοντά

dichten (v)
κλείνω
  1. sluiten van een gat, opening

dichter (n)
ποιητής
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichterlijk /ˈdixterlɪk/ (adj)
ποιητικός

dichtheid (n)
πυκνότητα
  1. compactheid

dictator (n)
δικτάτορας
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur (n)
δικτατορία
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dictee /dɪk'te/ (n)
ορθογραφία
  1. een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen

die (demonstrativePronoun)
εκείνα
  1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt

die (relativePronoun)
εκείνα
  1. in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt

dieet (n)
δίαιτα
  2. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
κλέφτης
  1. iem. die steelt

diefstal (n)
κλοπή
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienaar (n)
υπηρέτης

dienblad (n)
δίσκος

dienen /ˈdinən/ (v)
υπηρετώ
  1. werken voor; in dienst zijn van

dienst (n)
υπηρεσία
  1.
  4. kerkdienst

dienstplicht /ˈdinst.plɪxt/ (n)
στρατολόγηση
  1. verplichting om ergens te werken

diep /dip/ (adj)
βαθύς
  1. waar de bodem ver naar beneden is

diepgravend (adj)
εις βάθος
  1. van een onderzoek dat het alles onderzoekt totdat er geen onduidelijkheden meer overblijven

diepte /'diptə/ (n)
βάθος
  1. de mate waarin iets diep is

dier /diːr/ (n)
ζώο
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierbaar /ˈdirbar/ (adj)
αγαπητός
  1. waaraan men grote waarde hecht

dierenarts (n)
κτηνίατρος
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

dierenrijk (n)
ζωϊκό βασίλειο
  1. de verzameling van alle diersoorten

dierentuin /ˈdiːrə(n)ˌtœʏ̯n/ /ˈdiːrə(n)ˌtœːn/ (n)
ζωολογικός κήπος
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

dierkunde (n)
ζωολογία
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

dierlijk (adj)
ζωώδης

diesel /ˈdisəl/ (n)
ντίζελ
  1. dieselmotor

difterie (n)
διφθερίτιδα
  1. infectieziekte

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
δίφθογγος
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

diftongering (n)
διφθογγισμός
  1. het verschijnsel dat een diftong overgaat in een monoftong

dij /dɛj/ (n)
μηρός
  1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie

dijk (n)
ανάχωμα
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dik /dɪk/ (adj)
παχής
  1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend
  2. de genoemde dwarsdoorsnede hebbend
  4. ruim
  5. hecht
  6. nauw aaneengesloten
  7. weinig vloeibaar
χοντρός
  3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend

dikwijls (adv)
συχνά

dikzak (n)
χοντρομπαλάς

dilatatie (n)
διαστολή
  1. verwijding

dildo (n)
όλισβος

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
δίλημμα
  moeilijke keuze

dille (n)
άνηθος
  1. de plant en de bladeren van het kruid

dimensie (n)
διάσταση
  1. afmeting in een bepaalde richting
  2. parameter van een wiskundige ruimte
  3. categorie waarin een fysische grootheid valt

dimorfisme (n)
διμορφισμός

diner (n)
δείπνο
  1. warme maaltijd

dineren (v)
δειπνώ
  1. het diner gebruiken

ding (n)
πράγμα
  1. voorwerp

dingo (n)
ντίγκο
  1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond

dinosauriër /ˌdinoˈsʌʊriər/ (n)
δεινόσαυρος
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
δεινόσαυρος
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag (n)
Τρίτη
  1. dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode (n)
δίοδος

diploma (n)
δίπλωμα
  1. een bewijs van bevoegdheid

diplomaat (n)
διπλωμάτης
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie (n)
διπλωματία
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

diplomatiek (adj)
διπλωματικός
  1. betrekking hebbende op de diplomatie

direct /diˈrɛkt/ (adv)
άμεσα
  1. zonder te wachten, zonder omweg

directeur (n)
διευθυντής
  1. de hoogste persoon bij een bedrijf

dirigeerstok (n)
μπαγκέτα
  1. staafje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert

dirigent (n)
μαέστρος
  1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap

dis /dɪs/ (n)
τραπέζι
  1. gedekte tafel

discografie (n)
Δισκογραφία
  1. beschrijvend overzicht van de elpee's of cd's van een artiest of muziekgroep

discotheek (n)
δισκοθήκη

discours (n)
διάλεξη
  1. uiteenzetting van opvattingen

discreet (adj)
διακριτικός
  1. zonder aandacht te trekken , onopvallend

discrepantie (n)
ασυμφωνία
  1. een onderlinge afwijking

discretie (n)
διακριτικότητα
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discriminatie (n)
διάκριση

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
δίσκος
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie (n)
συζήτηση
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discuswerpen (n)
δισκοβολία
  1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

diskwalificatie (n)
ανικανότητα

dissel /dɪsəl/ (n)
σκεπάρνι
  3. houtbewerkingsbijl

distaal (adj)
άπω
  1. naar het einde van de ledematen toe

distel (n)
γαϊδουράγκαθο

distributie (n)
διανομή
  1. verdeling, verspreiding

district (n)
δήμος
  1. het gebied van een lokale overheid

dit (demonstrativePronoun)
αυτή

diversiteit (n)
ποικιλία

dobbelsteen (n)
ζάρι
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
κόρη, θυγατέρα
  1. een vrouwelijk kind

doctor /ˈdɔktɔr/ (abbreviation)
διδάκτωρ
  1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven

doctrinair (adj)
δογματικός

doctrine (n)
δόγμα
  1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan

document (n)
έγγραφο
  1. een verzameling gegevens

documentaire (n)
ντοκιμαντέρ
  1. een op waarheid beruste film

documentatie /dokymɛn'taʦi/ (n)
τεκμηρίωση
  1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft

documenteren (v)
τεκμηριώνω
  1. onderbouwen, staven

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
θανατηφόρος
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
σκοτώνω
  1. iemand van het leven beroven.

dodenmasker (n)
νεκρική μάσκα
  1. een afgietsel van het gelaat van een dood persoon, gewoonlijk gemaakt van was of gips

dodenmis /ˈdodə(n)ˌmɪs/ (n)
μνημόσυνο
  1. een mis opgedragen voor een overledene

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
γκάιντα, άσκαυλος, ασκομαντούρα, τσαμπούνα
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doek (n)
ύφασμα
  1. een lap
λινό
  2. weefsel
  3. doek/schilderij
αυλαία
  4. gordijn

doel /ˈdul/ (n)
γκολ
  1. een van de twee gemarkeerde ruimten op een sportveld

doellat (n)
οριζόντιο δοκάρι
  1. de balk aan de bovenkant van een (voetbal)doel

doelman (n)
τερματοφύλακας

doelpunt (n)
γκολ

doen (v)
κάνω
  1. een actie ondernemen

doerian (n)
δούριο
  1. een boom met zeer smakelijke maar stinkende vruchten

doffer (n)
γούτος

dogma /'dɔɣma/ (n)
δόγμα
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dogmatisch (adj)
δογματικός

doka (n)
σκοτεινός θάλαμος
  1. kamer zonder daglicht waarin foto's kunnen worden ontwikkeld en afgedrukt

dokter /ˈdɔktər/ (n)
γιατρός

dokwerker /ˈdɔkˌʋɛr.kər/ (n)
φορτοεκφορτωτής λιμένος
  1. iemand die in de havens werkt

dol /dɔl/ (n)
σκαρμός
  1. roeipen

dolce far niente (phraseologicalUnit)
ντόλτσε φαρ νιέντε

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
δελφίνι
  1. familie Delphinidae van mittelgrote tandwalvissen met vooruitstekende snuit

dolk (n)
στιλέτο

dollar / ˈdɔlɑr / (n)
δολάριο, δολλάριο
  1. munt en munteenheid

dom /dɔm/ (adj)
χαζός
  1. van weinig verstand getuigend

domesticatie (n)
εξημέρωση
  1. temming tot huisdier of cultuurgewas

domesticeren /domɛsti'serə(n)/ (v)
εξημερώνω
  1. tot huisdier of cultuurgewas temmen

dominant (n)
δεσπόζουσα
  2. vijfde trede van toonladder

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
δεσπόζω
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

domino-effect (n)
φαινόμενο ντόμινο
  1.

dommelen (v)
νυστάζω
  1. half in slaap zijn

donatie (n)
δωρεά
  1. een schenking

donder (n)
βροντή
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag (n)
Πέμπτη
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderroede (n)
αλεξικέραυνο
  1. een metalen stang die de bliksem aantrekt en naar de grond afvoert.

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
σκοτεινός
  1. zonder licht

donker /ˈdɔŋkər/ (n)
σκοτάδι
  1. toestand dat er geen licht is

dons (n)
πούπουλα
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

donut (n)
λουκουμάς

dood /doːt/ (adj)
νεκρός, πεθαμένος
  1. niet meer levend

dood /doːt/ (n)
θάνατος
  1. de toestand na het leven
  2. skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert

doodgaan /ˈdotxan/ (v)
πεθαίνω
  1. het leven verlaten

doodgeboren (adj)
θνησιγενής
  1. bij de geboorte al overleden

doodgraver (n)
νεκροθάφτης
  1. (beroep) persoon

doodschieten /ˈdotsxitə(n)/ (v)
τουφεκίζω
  1. doden met een schiettuig

doodskist (n)
φέρετρο

doodslag /dotslɑx/ (n)
ανθρωποκτονία
  1. het iemand anders opzettelijk, maar zonder voorbedachten rade van het leven beroven

doodstraf (n)
Θανατική ποινή, θανατική ποινή
  1. als straf gedood worden

doodsverlangen (n)
ευχή θανάτου
  1. de wens om te sterven

doodtij (n)
χαμηλή παλίρροια
  1.de periode van het getij waarin het verschil tussen hoog- en laagwater minimaal is

doodvonnis (n)
θανατική καταδίκη
  1. juridisch
  2. figuurlijk

doof /doːf/ (adj)
κουφός
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid (n)
κώφωση

dooi (n)
απόψυξη
  1. smelten

dooien /'dojə(n)/ (v)
λιώνω
  1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten

doolhof (n)
λαβύρινθος
  1. stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

doop (n)
βάπτισμα
  1. plechtige besprenkeling of onderdompeling waarmee iemand tot een kerk gaat behoren

doopsel (n)
βάπτιση
  1. de doop

doopvont /ˈdop.vɔnt/ (n)
κολυμβήθρα
  1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw

door /ˈdoːr/ (preposition)
από
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen
  1. bij lijdende vorm
  2. oorzaak

doorbladeren (v)
φυλλομετρώ

doorgang (n)
πέρασμα

doorgangsweg (n)
λεωφόρος
  1. verbindingsweg

doorn (n)
αγκάθι, αγκίδα
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornappel (n)
Στραμώνιο
  1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat

doorsnede (n)
διάμετρος
  2. diameter

doorstaan /dɔːrˈstan/ (v)
αντέχω
  1. ondanks moeilijkheden er nog goed voorstaan

doorzetten (v)
αντέχω
  1. volhouden

doorzichtig /doːrˈzɪxtəx/ /doːrˈzɪxtɪx/ /do̝ːrˈzɪχtəχ/ (adj)
διαφανής
  [1] waar licht zo ongehinderd door kan treden dat het zicht erdoor niet belemmerd wordt

doos /doʊs/ /doːs/ (n)
κουτί, κιβώτιο
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel

dopamine (n)
ντοπαμίνη
  1.

dopen (v)
βαπτίζω
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten

doping (n)
ντοπάρισμα
  1. stimulerende (genees)middelen

dorp /dɔrp/ (n)
χωριό
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorpeling (n)
χωριάτης
  1. inwoner van een kleine plaats op het platteland

dorsen (v)
αλωνίζω

dorsmachine (n)
αλωνιστική μηχανή
  1. toestel dat de graankorrels uit de korenaren slaat

dorst (n)
δίψα

dorsvlegel (n)
κόπανος

dorsvloer (n)
αλώνι
  1. vloer waarop gedorst wordt

dossier /doˈsir/ /dɔˈʃe/ (n)
αρχείο
  1. verzameling documenten en andere vastgelegde informatie, bijeengebracht omdat ze voor dezelfde kwestie van belang zijn

douane (n)
τελωνείο
  1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer

douche /duʃ/ (n)
ντους
  1. stortbad

downloaden /ˈdɑunlodə(n)/ (v)
κατεβάζω
  1. een bestand van een computer of server op afstand naar een lokale computer of server overbrengen

dozijn (n)
δωδεκάδα
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
σύρμα
  3. elektrisch verbindingsmateriaal

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ (adj)
ασύρματος
  1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een signaal

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ (adj)
φορητός
  1. te dragen, met de mogelijkheid gedragen te worden

draaggolf (n)
φέρον σήμα
  1. ongemoduleerde elektromagnetische radiogolf

draagmoeder /ˈdraːɣ.mudər/ (n)
αναπληρωματική μητέρα

draai /draːi̯/ (n)
στροφή
  1. omwenteling

draaibank (n)
τόρνος
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaiboek (n)
σενάριο

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
γυρίζω
  1. om een middelpunt bewegen

draaier (n)
τορναδόρος
  1. iemand die met een draaibank werkt

draaiing (n)
στροφή

draaimolen (n)
καρουζέλ

draaiorgel (n)
λατέρνα
  1. een mechanisch bediend of automatisch spelend orgel, meestal op straat spelend

draaitol (n)
σβούρα
  1. speelgoed dat op zijn punt kan draaien

draak /draːk/ (n)
δράκος, δράκοντας
  1. fabeldier

drachtig /drɑxtəx/ (adj)
έγκυος

dragen (v)
κουβαλώ
  1. al van de vloer houdend vervoeren

drager (n)
κομιστής
  1. een persoon die (letterlijk) draagt

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
εστραγκόν
  2. kruid

dragonder (n)
δραγόνος
  1.
δράκαινα
  2. forse, bazige vrouw

drama (n)
δράμα
  1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis
  2. een bepaald soort film of toneelstuk

drank /drɑŋk/ (n)
ποτό
  2. vloeistof om de dorst te lessen
  1. alcoholhoudende vloeistof

drankje (n)
φίλτρο
  3. vloeibaar medicament

dravik (n)
βρώμιο
  1. grassoort

dreigen (v)
απειλώ
  1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen

drempel (n)
κατώφλι
  1. onderdorpel van een kozijn
  2.

drie (cardinalNumeral)
τρία, τρεις
  1. telwoord

drie (n)
τρία
  1. het cijfer 3

drie-eenheid (n)
τριάδα

driedimensionaal (adj)
τρισδιάστατος
  1. met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driehoek (n)
τρίγωνο
  1. tweedimensionale geometrische vorm, bestaande uit 3 hoeken en 3 zijden

driehoeksverhouding (n)
ερωτικό τρίγωνο
  1. (romantische) verhouding waarbij drie mensen zijn betrokken

drieklank /ˈdriklɑŋk/ (n)
τρίφθογγος
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan
τριάδα
  2. akkoord van drie verschillende tonen

driekleur (n)
τρίχρωμη σημαία

driemaal (adv)
τρις
  1. in drie gevallen

drietand (n)
τρίαινα

driewieler (n)
τρίκυκλο

drieëndertig (cardinalNumeral)
τριάντα τρείς
  1. het getal 33

drieënnegentig (cardinalNumeral)
ενενήντα τρείς
  1. het getal 93

drieëntachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα τρείς
  1. het getal 83

drieëntwintig (cardinalNumeral)
είκοσι τρείς
  1. het getal 23

drieënveertig (cardinalNumeral)
σαράντα τρείς
  1. het getal 43

drieënvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα τρείς
  1. het getal 53

drieënzestig (cardinalNumeral)
εξήντα τρείς
  1. het getal 63

drieënzeventig /ˈdrijənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα τρείς
  1. het getal 73

drijfgas (n)
προωθητικό (μέσο), προωστική ύλη
  1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten

drijfzand /drɛifsɑnt/ (n)
κινούμενη άμμος

drijven (v)
επιπλέω
  e1. op het oppervlakte van een vloeistof rusten

dringend (adj)
επείγων

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
πίνω

drinkwater (n)
πόσιμο νερό
  water dat geschikt is om gedronken te worden

droefenis (n)
λύπη
  1. trieste, verdrietige stemming

drogen (v)
στεγνώνω
  1. vocht laten of doen verdampen

drogisterij (n)
φαρμακοπωλείο
  winkel van een drogist

drol (n)
κουράδα
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris (n)
δρομάς
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen (v)
ονειρεύομαι
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap
  2. voorstellen wat men graag wil gebeuren

dromer (n)
ονειροπόλος

dronkenschap (n)
μέθη
  het zwaar onder invloed van alcohol zijn

droog /droːx/ (adj)
ξηρός
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogkuis (n)
στεγνό καθάρισμα

droogte (n)
ανομβρία
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droom (n)
όνειρο
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

droomprins (n)
πρίγκιπας του παραμυθιού

droomuitlegging (n)
ονειρομαντεία
  1. het duiden van de betekenis van de dromen die iemand heeft

drug (n)
ναρκωτικό

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə (n)
ναρκομανής
  1. Verslaafd persoon

druif (n)
σταφύλι
  2. vrucht van de wijnstok

druk /drʏk/ (n)
πίεση
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukker (n)
τυπογράφος
  1. een persoon die afdrukken maakt

druppel /drɵ.pəl/ (n)
σταγόνα

dryade (n)
δρυάς
  1. mythologisch, vrouwelijk wezen dat in een bos of boom leeft

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
διπλός
  1. tweemaal voorhanden

dubbelganger (n)
σωσίας

dubbeltje /ˈdɵbəlcə/ (n)
δεκάρα
  3. benaming voor muntstuk met de waarde van een tiende van een munteenheid

dubieus (adj)
αμφίβολος

dubnium (n)
ντούμπνιο
  1. een scheikundig element met het symbool Db

due diligence (n)
διαγνωστικός έλεγχος

duel (n)
διαμάχη
  1. een gevecht tussen twee personen, gewoonlijk onder bepaalde regels

duet (n)
ντουέτο
  1. een muziekstuk voor twee uitvoerders (instrumenten of stemmen)

duf /dʏf/ (adj)
τρυπώντας
  1. saai, doods

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
περιστέρι
  1. vogel die een koerend geluid maakt, uit de familie Columbidae

duik (n)
βουτιά

duikboot (n)
υποβρύχιο

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
βουτώ
  1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen)
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
κατάδυση
  3. snel naar beneden gaan
  4. snel verbergen of ontwijken

duiker (n)
δύτης
  1. iemand die voor beroep of plezier zich onder de waterspiegel begeeft

duim /dœy̯m/ (n)
αντίχειρας
  1. eerste, kortste en dikste vinger
ίντσα
  2. lengtemaat

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
αμμόλοφος, αμμοθίνα

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
σκοτάδι
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel (n)
διάβολος

duivenkot (n)
περιστερώνας
  1.

duizeligheid (n)
ζαλάδα
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
χίλια
  1000

duizendblad (n)
αγριαψιθιά

duizendpoot (n)
σαραντοποδαρούσα, σαρανταποδαρούσα
  1. geleedpotig dier met een groot aantal poten uit de klasse Chilopoda

duizendste (ordinalAdjective)
χιλιοστός

dun /dʏn/ (adj)
αδύνατος
  1. van geringe dikte

dunlipharder (n)
Τζεράνι
  1. bepaalde soort vis, Chelon ramada

dunne darm (n)
λεπτό έντερο
  1. deel van het spijsverteringskanaal tussen de maag en de dikke darm

duodenum /dywoˈdenʏm/ (n)
δωδεκαδάκτυλο
  1. twaalfvingerige darm

duren /'dyːrə(n)/ (v)
διαρκώ
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durum (n)
σιτάρι Durum, σκληρός σίτος
  1. enige tetraploïde tarwesoort die nog veel wordt verbouwd

durven /ˈdʏr.və(n)/ (v)
τολμώ
  1. ~ te de moed hebben om iets gewaagds te doen

dus (conjunction)
[[για|γι']] αυτό
  1.om die reden, daarom

duur /dyr/ (adj)
ακριβός
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
ανθεκτικός
  1. lang meegaand

duurzaamheid (n)
αειφορία
  2.

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
σπρώχνω
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dvd (n)
DVD
  1. de afkorting voor digital versatile disc,...

dwaalleer (n)
αίρεση
  1. een leer die afwijkt van de officiële of orthodoxe leer

dwaas (n)
κάρτα ταρό
  1. iemand die onverstandig denkt en/of handelt

dwang /dʋɑŋ/ (n)
εξαναγκασμός

dwangarbeid (n)
καταναγκαστική εργασία
  1. werk dat onder dwang gedaan moet worden

dwangbuis (n)
ζουρλομανδύας
  1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt

dwangstoornis (n)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
  1. psychische stoornis die gekenmerkt wordt door dwanggedachten en dwanghandelingen

dwars /dʋɑrs/ (adv)
δια μέσου
  1.

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
ματαιώνω
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dweil /dʋɛi̯l/ (n)
σφουγγαρίστρα
  1. een stuk weefsel in natte vorm gebruikt om een gladde vloer te reinigen

dwerg (n)
νάνος
  1. een buitengewoon klein mens

dwergplaneet (n)
πλανήτης νάνος
  1.

dwingen (v)
αναγκάζω
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dynamiet (n)
δυναμίτης
  springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden

dynamo (n)
δυναμό

dysartrie (n)
δυσαρθρία
  1. uitspraakgebrek

dysenterie (n)
δυσεντερία
  1. rode loop, bloeddiarree

dysfemisme (n)
δυσφημισμός
  1. de vervanging van een woord of uitdrukking door een grover, vulgairder of beledigender alternatief met identieke betekenis

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ (n)
δυσλεξία
  1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

dysprosium (n)
δυσπρόσιο
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

dysthymie (n)
δυσθυμία

e-mail /ˈiːmeːɫ/ /ˈiːmɪːɫ/ (n)
ημέιλ
  1. systeem voor het verzenden van berichten via een computernetwerk
  2. bericht dat verstuurd is via e-mail

e-mailadres (n)
διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
  1. adres voor het ontvangen en verzenden van e-mail

eb (n)
άμπωτη
  1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
ηχώ
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echolalie (n)
ηχολαλία
  1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden

echt (adj)
αυθεντικός
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echtelieden (n)
σύζυγοι
  1. mensen die met elkaar getrouwd zijn

echter (conjunction)
μα
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
σύζυγος
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
η σύζυγος
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
αντρόγυνο
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding (n)
διαζύγιο
  1. formele verbreking van een huwelijksband

eclectisch (adj)
εκλεκτικός

eclips /eˈklɪps/ (n)
εκλείψη
  1. het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
οικολογία
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

ecologisch (adj)
οικολογικός

economie (n)
οικονομία, οικονομικά
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

economisch (adj)
οικονομικός
  1. betreffende economie

economiseren (v)
οικονομώ
  1. uitsparen, bezuinigen

econoom (n)
οικονομολόγος
  1. deskundige op het gebied van de economie

ecosysteem (n)
Οικοσύστημα, οικοσύστημα
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

ectoplasma (n)
εκτόπλασμα

eczeem (n)
έκζεμα
  1. oppervlakkige huidaandoening

edelhert (n)
ελάφι
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelmetaal (n)
ευγενές μέταλλο
  1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt

edelsteen (n)
πετράδι
  1. een stuk edelgesteente

editie (n)
έκδοση

educatie (n)
εκπαίδευση

eed /et/ (n)
όρκος
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
σκίουρος
  1. benaming voor knaagdieren uit de familie Sciuridae

eelt (n)
κάλος
  1. verdikking van de huid

een (adj)
ένας

een gegeven paard niet in de bek kijken (v)
του χαρίζανε γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια

een kat in de zak kopen (phraseologicalUnit)
αγοράζω γουρούνι στο σακί
  1. iets kopen zonder te weten wat de koopwaar is

eend /eːnt/ (n)
πάπια, νήσσα
  1. benaming voor veel watervogels uit de familie Anatidae

eendagsvlieg (n)
εφήμερος
  1. insect uit de orde Ephemeroptera

eenduidig /enˈdœydəx/ (adj)
μονοσήμαντος
  1. zonder twijfel

eenendertig (cardinalNumeral)
τριάντα έν
  1. het getal 31

eenennegentig (cardinalNumeral)
ενενήντα έν
  1. het getal 91

eenentachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα έν
  1. het getal 81

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
είκοσι ένα
  1. het getal 21

eenenveertig (cardinalNumeral)
σαράντα έν
  1. het getal 41

eenenvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα έν
  1. het getal 51

eenenzestig (cardinalNumeral)
εξήντα έν
  1. het getal 61

eenenzeventig /ˈenənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα έν
  1. het getal 71

eenheid (n)
ενότητα
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen
μονάδα
  2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt

eenhoorn (n)
μονόκερως

eenlettergrepig (adj)
μονοσυλλαβικός
  1.

eenling (n)
ερημίτης

eenmaal (adv)
άπαξ
  1. een enkele keer

eenogig (adj)
μονόφθαλμος
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eenpersoonskamer (n)
μονόκλινο
  1. kamer voor het verblijf van één persoon (bijvoorbeeld in een hotel of ziekenhuis)

eens (adv)
άλλοτε

eentonig /enˈtonəx/ (adj)
μονότονος
  1. saai doordat het telkens hetzelfde is

eenvoud (n)
απλότητα
  1. afwezigheid van pracht en praal

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
απλός
  1. niet ingewikkeld
  2. zonder overdaad of vertoon

eenzaamheid (n)
μοναξιά
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eenzaat (n)
ερημίτης
  2. eenling

eenzijdig (adj)
μονομερής
  1. met of aan één kant, belang, partij etc.

eer /er/ (n)
τιμή
  1. aanzien, roem

eergister /ˈeːrɣɪstər/ /ˈɪːrχɪstər/ (adv)
προχθές
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
προχθές
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijk /ˈeːrlək/ (adv)
τίμιος
  1. vrij van leugen en bedrog

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
ειλικρίνεια
  1. het vertellen van de waarheid

eerste (n)
πρώτος
  1. nummer één in een rij

eerste naamval (n)
ονομαστική

eerste persoon (phraseologicalUnit)
πρώτο πρόσωπο
  1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt.

eervol (adj)
αξιότιμος

eerzucht (n)
φιλοδοξία
  1. verlangen naar eer of roem

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
εδώδιμος
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
τραπεζαρία
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eetlepel /etlepəl/ (n)
κουταλιά
  1.

eetlust (n)
όρεξη
  1. de behoefte om voedsel tot zich te nemen.

eetstokje (n)
ξυλάκι

eeuw /eːu̯/ (n)
αιώνας
  1. een periode van 100 jaar

eeuwfeest (n)
εκατονταετηρίδα
  1. een feestelijke herdenking naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van iets

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
αιώνιος
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
αιωνιότητα
  1. alle tijd die nog zal komen

effect (n)
αποτέλεσμα
  1. uitwerking

effectief (adv)
αποτελεσματικός
  1. doeltreffend

efficiënt (adj)
αποτελεσματικός
  1. nuttig effect hebbend

eg /ɛx/ /ɛχ/ (n)
σβάρνα
  1. een landbouw- of tuinbouwwerktuig dat gebruikt wordt voor het zaaiklaar maken van de grond

egel /ˈexəl/ (n)
σκατζόχοιρος, σκαντζόχοιρος
  1. bepaald soort zoogdier Erinaceus europaeus

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
αβγό
  1. dierlijk voedingsmiddel voor de mens in een schaal

eidereend (n)
σωματερία
  1. bepaald soort zeevogel, Somateria mollissima

eierstok (n)
ωοθήκη
  1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden

eigenaar (n)
ιδιοκτήτης
  1. iemand die iets in eigendom heeft

eigenbelang (n)
ιδιοτέλεια

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
ιδιοκτησία
  1. eigendomsrecht

eigennaam (n)
κύριο όνομα
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap (n)
ιδιότητα
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eigenzinnig (adj)
ιδιότροπος

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
βελανιδιά, δρυς
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
βeλανίδι, βελανίδι
  1. vrucht van de eik

eiken /ɛɪ̯kə(n)/ /ɛːkə(n)/ (adj)
δρύινος
  1. vervaardigd van het hout van de eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
Νησί, νησί, νήσος
  1. een stuk land dat omringd is door water

eilandengroep (n)
αρχιπέλαγος

eileider (n)
σάλπιγγα
  1. een deel van de geslachtsorganen van de vrouw

eind goed, al goed (phraseologicalUnit)
τέλος καλό, όλα καλά
  1.

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
τέλος
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindig (adj)
πεπερασμένος
  1. een einde hebbende

eindigen (v)
λήγω
  1. iets tot een besluit voeren

eindigheid (n)
πεπερασμένη
  1.

eindmeet (n)
γραμμή τερματισμού
  1.

einsteinium (n)
αϊνστάνιο
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
απαίτηση
  1. een dwingende vraag

eisen /ˈɛi̯sə(n)/ (v)
απαιτώ
  1. zeer dringend vragen, vaak met een sanctie op het niet beantwoorden ervan

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
πρωτεΐνη
  2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen

ejaculatie (n)
εκσπερμάτιση

ejaculeren (v)
εκσπερματώνω
  sperma uitwerpen

ekster (n)
κίσσα, καρακάξα
  1. bepaald soort zwartwitte kraaiachtige vogel, Pica pica

eksteroog (n)
κάλος
  1. een vaak pijnlijke, naar binnen groeiende eeltplek (verdikking van de huid)

el /ɛl/ (n)
αρσίν
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

eland (n)
άλκη, αμερικανική έλαφος
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elastieken (adj)
ελαστικός
  1. van elastiek gemaakt

elastisch /e'lɑstis/ (adj)
ελαστικός
  1. rekbaar

elders /ˈɛl.dərs/ (adv)
αλλού
  1.

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
κομψός
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elektricien (n)
ηλεκτρολόγος
  1. vakman op gebied van elektriciteit

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
ηλεκτρισμός, ηλεκτρικό ρεύμα, φορτίο
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektriciteitscentrale (n)
μονάδα (σταθμός) παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ισχύος)
  1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt

elektrisch (adj)
ηλεκτρικός
  1. door middel van elektriciteit

elektro-encefalogram (abbreviation)
ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
  1. hersenfilm

elektrochemie (n)
ηλεκτροχημεία

elektrocuteren (v)
ηλεκτρίζω
  1. doden of ter dood brengen door elektrische stroom

elektrocutie (n)
ηλεκτροπληξία

elektrode (n)
ηλεκτρόδιο

elektromagneet (n)
ηλεκτρομαγνήτης
  1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt

elektromagnetisch (adj)
ηλεκτρομαγνητικός

elektromagnetisme (n)
ηλεκτρομαγνητισμός

elektron (n)
ηλεκτρόνιο
  1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading

elektronica (n)
ηλεκτρονική
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektronisch (adj)
ηλεκτρονικός

elektrotechniek (n)
Ηλεκτρολόγος μηχανικός
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

elektrotherapie (n)
ηλεκτροθεραπεία

element (n)
στοιχείο

elementair (adj)
στοιχειώδης

elementair deeltje (n)
στοιχειώδες σωματίδιο

elf (cardinalNumeral)
έντεκα
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
ενδέκατος
  1. nummer elf in een rij

elftal (n)
ομάδα
  1. sportploeg die uit elf spelers bestaat

elizabethaans (adj)
ελισαβετιανός
  1.

elk /ɛlk/ (indefinitePronoun)
κάθε
  1. ieder afzonderlijk

elkaar /əl'kar/ (reciprocalPronoun)
αλλήλων
  1. als wederzijds lijdend voorwerp

elleboog (n)
αγκώνας
  1. Gewricht

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
ωλένη
  bot in de onderarm

ellips (n)
έλλειψη
  2. een stijlfiguur waarbij een lopende zin wordt afgebroken, die echter door...
  1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som ...

els (n)
σκλήθρα, άλνος
  1. boomsoort

embleem (n)
έμβλημα
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie (n)
εμβολισμός

embryo (n)
έμβρυο
  1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting

embryologie (n)
εμβρυολογία
  1. de wetenschap die zich met het ongeboren leven bezighoudt

embryonaal (adj)
εμβρυϊκός
  2. betrekking hebbend op de ongeboren vrucht van een organisme

emfatisch (adj)
κατηγορηματικός
  1. met (te grote) nadruk

emfyseem (n)
εμφύσημα
  1. longaandoening

emigratie (n)
αποδήμηση

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
μεταναστεύω
  1. naar het buitenland verhuizen

emiraat /emɪˈraːt/ (n)
εμιράτο
  1. gebied van een emir

emmer /ˈɛmər/ (n)
κουβάς
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emoe (n)
εμού, δρομαίος
  1. bepaalde soort drietenige vogel Dromaius novaehollandiae

emoji (n)
εμότζι
  1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's

emotioneel (adj)
συναισθηματικός
  1. zeer vatbaar voor gevoelens

empathie (n)
ενσυναίσθηση

empirisch (adj)
εμπειρικός
  1. wat op ervaring of proefneming berust

empyeem (n)
εμπύημα

emulgator (n)
γαλακτωματοποιητής
  stof die helpt bij het mengen van twee stoffen die normaal gesproken niet of moeilijk mengbaar zijn

emulgeren (v)
γαλακτωματοποιώ
  1. een melkachtige oplossing vormen

emulsie (n)
γαλάκτωμα

en (conjunction)
και, κι

encefalopathie (n)
εγκεφαλοπάθεια

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
εγκυκλοπαίδεια
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm (n)
ορθό
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endemisch (adj)
ενδημικός
  1. inheems

endocrinologie (n)
ενδοκρινολογία
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van klieren in het lichaam

endocrinoloog (n)
ενδοκρινολόγος

endogeen (adj)
τοπικός
  1. van binnen uit

endoscoop (n)
ενδοσκόπιο

energie (n)
ενέργεια
  1. het vermogen iets te doen

eng /ɛŋ/ (adj)
τρομακτικός
  1. angst veroorzakend
στενός
  2. met weinig tussenruimte

engel (n)
άγγελος
  1. hemels wezen

enig (adj)
μοναδικός
  2. uniek

enkel (n)
αστράγαλος
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt

enkele (indefinitePronoun)
μερικοί
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

enkeling (n)
άτομο

enkelvoud (n)
ενικός
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

enquête /ɑŋ.ˈkɛː.tə/ /ɑ̃.ˈkɛt/ (n)
δημοσκόπηση
  1. een vragenlijst die aan meerdere personen wordt voorgelegd

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (adj)
ενθουσιαστικός
  1. hartstochelijk, met geestdrift

entomologie (n)
εντομολογία

entropie (n)
εντροπία
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

entstof /'ɛntstɔf/ (n)
εμβόλιο
  1. een middel dat bij een persoon (of dier) een immuunrespons opwekt

enveloppe (n)
φάκελος
  1. een papieren omslag voor brieven

enzym /ɛnˈzim/ (n)
ένζυμο
  1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf...

epicentrum (n)
επίκεντρο
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
επιδημία
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epidemiologie (n)
επιδημιολογία

epidemisch (adj)
επιδημικός

epifenomeen (n)
επιφαινόμενο

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
επίφυση, κωνάριον
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epigastrium (n)
έπιγάστριον

epigrafie (n)
επιγραφική

epilepsie (n)
επιληψία
  1. vallende ziekte, toevallen

epiloog (n)
επίλογος
  1. een naschrift toegevoegd aan een boek of film

episch (adj)
επικός

episcopaal (adj)
επισκοπικός

episode (n)
επεισόδιο

epistaxis (n)
επίσταξη
  1. neusbloeding

epitheel (n)
επιθήλιο
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

epitheton /eˈpitetɔn/ (n)
επίθετο

epsilon (n)
έψιλον
  1. vijfde letter uit het Griekse alfabet ε

equalizer (n)
εκουαλάιζερ
  1.

equator (n)
ισημερινός
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

equinox (n)
ισημερία
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

equivalentie (n)
ισοδυναμία

erbium (n)
έρβιο
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie (n)
στύση
  1. oprichting van het mannelijk lid

erepenning (n)
μετάλλιο
  1. onderscheiding in de vorm van een munt

erfdeel (n)
κληρονομιά

erfelijk (adj)
κληρονομικός
  1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden
  2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter

erfgenaam (n)
κληρονόμος
  1. degene die andermans nalatenschap erft

erfstuk (n)
κειμήλιο
  1. een veelal kostbaar goed van van generatie op generatie door vererving overgegeven wordt

erfzonde (n)
προπατορικό αμάρτημα
  1. schending van Gods regels door de eerste mens Adam als last die op ieder mens rust

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (adv)
πολύ
  1. in hoge mate

ergens (adv)
κάπου

ergeren /'ɛrɣərə(n)/ (v)
εκνευρίζω
  1. gevoelens van onvrede veroorzaken

ergernis (n)
ενόχληση
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

ergonomie (n)
εργονομία

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
αναγνωρίζω
  1. inzien, toegeven
  2. als wettig, echt, juist aanvaarden

erkentelijk /ˌɛrˈkɛn.tə.lək/ (adj)
ευγνώμονας

ernst (n)
σοβαρότητα
  1. stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien

ernstig (adj)
σοβαρός
  1. zonder grappen en serieus

erosie (n)
Αποσάθρωση
  1-2. beschadiging en afslijting

erotisch (adj)
ερωτικός

ersatz (n)
υποκατάστατο
  1. (minderwaardig) middel om het oorspronkelijke te vervangen

erts (n)
μετάλλευμα
  1. steen

eruditie (n)
λογιότητα
  1. uitgebreide, brede kennis

ervaren (adj)
έμπειρος
  1. bekwaam door ervaring

ervaring (n)
εμπειρία
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
κληρονομώ
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt (n)
μπιζέλι, αρακάς
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erytropoëse (n)
ερυθροποίηση
  1. de vorming van rode bloedlichaampjes

es (n)
μελιά, φράξος
  1. bepaald soort loofboom Fraxinus excelsior

escapade (n)
περιπέτεια
  1. dwaze (jongens) streek

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ (n)
εσχατολογία

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
σφενδάμι
  1. boom of heester uit het geslacht (

esperantist (n)
εσπεραντίστρια

espresso (n)
εσπρέσο
  1. geconcentreerde koffie

essentieel (adj)
ουσιαστικός
  1. zeer belangrijk

ester (n)
εστέρας
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
αισθητική
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

esthetisch (adj)
αισθητικός

etage /e'taʒə/ (n)
πάτωμα

eten /ˈetə(n)/ (v)
τρώω, τρώγω
  1. het nuttigen van voedsel

ethaan (n)
αιθάνιο
  1. C₂H₆

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
αιθανόλη
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

ether (n)
αιθέρας
  1. een organische verbinding met de functionele groep R-O-R'

ethiek (n)
ηθική
  1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is

ethisch (adj)
ηθικός

etiologie (n)
αιτιολογία
  1. onderdeel van de pathologie dat zich bezighoudt met de oorzaken van ziekten

etmaal (n)
εικοσιτετράωρο
  1. een tijdseenheid bestaande uit 24 uren

etnisch (adj)
εθνικός

etnograaf (n)
εθνογράφος

etnografie (n)
εθνογραφία

etnografisch (adj)
εθνογραφικός
  1. betrekking hebbend op de beschrijving van volkeren

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ (n)
εθνολογία

etter /ɛtər/ (n)
πύον
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etymologie (n)
ετυμολογία
  1. woordherkomst
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

etymologisch (adj)
ετυμολογικά
  1.

eufemisme (n)
ευφημισμός
  1-2.

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
ευφορία
  1. verhoogd gevoel van welzijn

eunuch (n)
ευνυχός, ευνούχος

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (abbreviation)
ευρώ
  1. munt en munteenheid

europium (n)
ευρώπιο
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

euthanasie (n)
ευθανασία
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

eutrofiëring (n)
ευτροφισμός

evacuatie (n)
εκκένωση

evacueren /evɑky'erə(n)/ (v)
εκκενώνω

evangelie (n)
ευαγγέλιο

even (adj)
ζυγός
  1. Deelbaar door twee

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
ισημερινός
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

evenement (n)
γεγονός
  1. belangrijke gebeurtenis

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
ισορροπία
  1.

evenwijdig (adj)
παράλληλος
  1. in alle punten even ver in loodrechte zin verwijderd zijnde

ever (n)
αγριόχοιρος, αγριογούρουνο
  1. zwijn

everzwijn (n)
αγριογούρουνο, αγριόχοιρος
  1. wild varken

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
εξέλιξη
  1. ontwikkeling, verandering

ex- (prefix)
πρώην

exact (adj)
ακριβής
  1. zonder benadering, precies vastgesteld

examen (n)
διαγώνισμα
  1. onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging of opgedragen verrichtingen

excentriekeling (n)
παράξενος
  1.

exclusief (adj)
αποκλειστικός
  1. wat andere mogelijkheden uitsluit

excommunicatie (n)
αφορισμός

excretie (n)
απέκκριση
  1. uitscheiding

excursie (n)
εκδρομή

excuseren (v)
συγχωρώ

executeren (v)
εκτελώ

executie (n)
κατάσχεση
  1. uitvoering van een vonnis

exegese (n)
εξήγηση

exhibitie (n)
επίδειξη

exhibitionist (n)
επιδειξίας

existentie (n)
ύπαρξη

exodus (n)
έξοδος
  1. uittocht van een grote groep mensen met als doel niet meer terug te komen

exogamie (n)
εξωγαμία

exoniem (n)
ενδώνυμο

exoplaneet (n)
εξωπλανήτης

exorcisme (n)
εξορκισμός

exotisch (adj)
εξωτικός
  1. vanuit verre vreemde landen

expansie (n)
διαστολή

experiment (n)
πείραμα

experimenteel (adj)
πειραματικός
  1.

experimenteren (v)
πειραματίζομαι
  1.

expert /ɛkˈspɛːr/ (n)
ειδικός
  1. iemand die bijzonder goed bekend is met een bepaald onderwerp

exploderen (v)
ανατινάζω

exploratie (n)
εξερεύνηση

explosie (n)
έκρηξη

explosief (adj)
εκρηκτικός
  1. ontplofbaar

explosief (n)
εκρηκτικός
  1. ontplofbare stof of voorwerp

export (n)
εξαγωγή
  1. de verkoop van goederen aan het buitenland

exporteren (v)
εξάγω
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

expressionisme (n)
εξπρεσιονισμός

extase /ɛk'stazə/ (n)
έκσταση
  1. een toestand van buiten zichzelf zijn door verrukking

ezel /ˈezəɫ/ (n)
γάιδαρος, γαϊδούρι
  1. bepaald paardachtig zoogdier, Equus asinus

ezelin (n)
γαϊδούρα
  1. vrouwelijke ezel

faam /fam/ (n)
δόξα
  2. roem

fabel /ˈfabəl/ (n)
μύθος
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen
  2. een verzinsel
παραμύθι
  3. een verhaallijn

fabriceren (v)
κατασκευάζω
  1. een product door middel van werktuigen bewerken of vervaardigen

fabriek /fa'brik/ (n)
εργοστάσιο
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

fabrikant (n)
κατασκευαστής

factie (n)
φράξια

factor /fɑktɔr/ (n)
παράγοντας

factuur (n)
λογαριασμός
  1. document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft

facultatief /fɑkəltɑ'tif/ (adj)
προαιρετικός
  1. onverplicht of vrijwillig

faculteit (n)
σχολή
  1. hoofdafdeling van een universiteit
παραγοντικό
  3. product van een reeks factoren

fagot (n)
φαγκότο
  1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet

fakkel (n)
πυρσός
  1. staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting

falen /ˈfaːlən/ (v)
αποτυχαίνω
  1. niet bereiken van doelen

fall-out (n)
ραδιενεργό νέφος
  1.

fallisch (adj)
φαλλικό
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
oικογένεια, οικογένεια
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

fanatisme (n)
φανατισμός

fantasie (n)
φαντασία
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
φανταστικός

farad (n)
φαράντ

farao /ˈfarao/ (n)
φαραώ
  1.

farce (n)
γέμιση
  3. vulling in voedsel
  2. klucht

farizeeër (n)
Φαρισαίος
  1.

farmaceutisch (adj)
φαρμακευτικός
  1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen

farmacie (n)
φαρμακευτική

farmacologie (n)
φαρμακολογία

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
φασισμός
  ideologie

fascistisch (adj)
φασιστικός
  1. van het fascisme

fase /ˡfazə/ (n)
φάση
  1. periode als onderdeel van een langere ontwikkeling

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
αιδώς
  1. goede manieren

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ (n)
πανίδα
  1. het geheel aan dieren in een gebied

fauteuil /fo.tœj/ (n)
πολυθρόνα
  1. Soort stoel

favoriet (adj)
προτίμηση

fazant (n)
φασιανόs, φασιανός
  1. bepaald soort kleurrijke vogel, Phasianus colchicus

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
πρόσοψη
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
Φεβρουάριος, Φλεβάρης
  1. de tweede maand van het jaar

fecaal (adj)
περιττωματικός
  1. met betrekking tot de ontlasting

federaal (adj)
ομοσπονδιακός

federatie (n)
ομοσπονδία
  1. een verbond van samenwerkende staten of lichamen die hun zelfstandigheid behouden

fee /fe:/ (n)
νεράιδα
  1.

feest /fest/ (n)
γιορτή
  1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid

feestdag (n)
αργία, γιορτή

feestmaaltijd (n)
γιορτή
  1. een extra lekkere, uitgebreide maaltijd die men met meerdere mensen gebruikt als een feestelijke gebeurtenis

feit /fɛi̯t/ (n)
γεγονός
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

fel /fɛl/ (adj)
άγριος

feliciteren (v)
συγχαίρω
  1. iemand geluk toewensen

fellatio (n)
πεοθηλασμός
  1. het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel

feloek (n)
φελούκα
  1. een zeilschip

feminisme (n)
Φεμινισμός, φεμινισμός
  1. streven naar het opheffen van de achterstelling van vrouwen en vrouwelijke eigenschappen door een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen

feministe (n)
φεμινίστρια
  1. vrouw die streeft naar gelijke rechten voor vrouwen

fenegriek (n)
τριγωνίσκος
  plant en plandelen van Trigonella foenum-graecum

fenegriekzaad (n)
σπόρος μοσχοσίταρου, σπόρος τριγωνέλλας
  plant, en zaad van, Trigonella foenum-graecum

feniks (n)
φοίνικας

fenologie (n)
φαινολογία

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
φαινόμενο
  1. een verschijnsel

fenomenologie (n)
φαινομενολογία

fenotype (n)
φαινότυπος

fermentatie (n)
ζύμωση
  1. gisting

fermium (n)
φέρμιο
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

festival /ˈfɛstiˌvɑɫ/ (n)
φεστιβάλ
  2. een groot evenement met zang en dans en muzikale optredens
  1. een reeks optredens

fez /fɛs/ (n)
φέσι
  1. bepaald soort hoed van Turkse oorsprong

fictie (n)
μυθιστόρημα

fier (adj)
περήφανος
  1. trots

fiets /fiːts/ /fːiːts/ (n)
ποδήλατο
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fietsen /fitsə(n)/ (v)
ποδηλατώ
  1. op een fiets rijden

fietspad /ˈfitspɑt/ (n)
ποδηλατόδρομος
  1. een weggedeelte of vrijliggend pad dat is gereserveerd voor het gebruik door fietsers en snorfietsers.

figuurlijk /fiˈɣyːrlək/ (adj)
μεταφορικός

fijn (adj)
λεπτός
  1. van geringe dikte
  3. leuk

fijne feestdagen (phraseologicalUnit)
καλές γιορτές
  1. kerstwens

fijt (n)
παρωνυχία
  1. ontsteking aan vinger

filatelie (n)
φιλοτελισμός

file /faɪl/ /filə/ (n)
μποτιλιάρισμα
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen
αρχείο
  2. bestand op de computer

filiaal /filiˈjal/ (n)
υποκατάστημα
  1. een pand in een reeks van panden

film (n)
Μεμβράνη
  1. een dunne laag
ταινία
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt
φιλμ
  4. de filmindustrie

filmen (v)
κινηματογραφώ
  1. beelden van iets vastleggen op film

filologie (n)
Φιλολογία, φιλολογία

filoloog /ˌfiloːˈloːɣ/ (n)
φιλολογίνα
  1. iemand die zich specialiseert in de studie van de taal en de cultuur van een mensengemeenschap

filosofie /filozoˈfi/ (n)
φιλοσοφία
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosofisch (adj)
φιλοσοφικός
  1.

filosoof (n)
φιλόσοφος

filter /fɪltər/ (n)
φίλτρο
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

filtraat (n)
διήθημα
  1.

filtratie (n)
διήθηση
  1. filtrering

finale (n)
τελικό
  1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers

financieel (adj)
δημοσιονομικός
  1. met betrekking tot geld, geldelijk

financieren (v)
χρηματοδοτώ
  1. voorzien van de benodigde geldmiddelen

fiool (n)
αμπούλα
  1. een medicijnflesje

firewall (n)
τείχος προστασίας
  (informatica) hardware of software die een computer of netwerk beschermt tegen misbruik van buitenaf

firma (n)
επιχείρηση
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

fiscaal (adj)
δημοσιονομικός

fit / 'fɪt / (adj)
υγιής
  in goede lichamelijke conditie

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ (n)
φιόρδ
  1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

flamingo (n)
φλαμίνγκο
  1. bepaald soort roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel...

flaneren (v)
σουλατσάρω

flat /flɑt/ (n)
πολυκατοικία

flauw (adj)
άγευστος
  1. zonder smaak, meestal door een gebrek aan zout
αστήρικτος
  2. in overdrachtelijke zin smakeloos

flauwvallen (v)
λιποθυμώ
  1. door hitte of gebrek aan frisse licht het bewustzijn verliezen

flegmone (n)
πλαστρόν
  1. een in de breedte uitbreidende, maar moeilijk te begrenzen weefselontsteking die gepaard gaat met ettervorming

flerovium (n)
φλερόβιο
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
μπουκάλι, φιάλη, βύτη, μποτίλια, μπουκάλα, φλασκί
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flexibel /flɛkˈsibəl/ (adj)
ευέλικτος
  1. het vermogen hebbend gebogen te worden

floppydisk (n)
δισκέτα
  1. #

flora /floˈrɑ/ (n)
χλωρίδα
  1. plantenrijk in een bepaalde streek of periode

fluisteren (v)
ψιθυρίζω
  1. spreken met gedempte stem

fluit (n)
φλάουτο
  1. een muziekinstrument

fluiten (v)
σφυρίζω
  1. een fluit bespelen

fluitist (n)
αυλητής
  1. musicus die een fluit bespeelt

fluittoon (n)
σφυριξιά
  1.

fluor (n)
φθόριο
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fluorescentie (n)
φθορισμός
  1. het uitzenden van licht ...

fluweel (n)
βελούδο
  1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde...

flux /flʏks/ (n)
τήξη
  1. stroom
  2.aantal krachtlijnen dat loodrecht door een oppervlakte-eenheid gaat

fly-over (n)
ανισόπεδη διάβαση
  1. een vidaduct ter voorkoming van een gelijkvloerse kruising

fobie (n)
φοβία
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
εστία
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foelie /ˈfu.li/ (n)
μασίς
  1. Myristica fragrans

foetus (n)
έμβρυο
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok (n)
φλόκος
  1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

folie /ˈfo.li/ (n)
έλασμα
  1.

folklore (n)
λαογραφία
  1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd

folteren /ˈfɔltərə(n)/ (v)
βασανίζω
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

fonds (n)
απόθεμα
  1. een voor een bepaald doel vastgelegd kapitaal

fondue (n)
φοντύ

foneem (n)
φώνημα
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonetisch (adj)
φωνητικός

fonogram (n)
φωνόγραμμα
  1. een visuele weergave van klanken

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
φωνολογία
  1.
  2.

font (n)
γραμματοσειρά
  1. lettertype, karakterset

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
συντριβάνι
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten

fopspeen (n)
πιπίλα

forel (n)
πέστροφα
  1. benaming voor zalmachtige zoetwatervissen uit de geslachten Salmo, Salvelinus en Oncorhynchus

formaldehyde (n)
φορμαλδεΰδη
  1.

formatteren (v)
διαμόρφωση
  2. de harde schijf of een verwisselbare schijf volledig leeghalen

formeel /fɔrˈmel/ (adj)
επίσημος
  1. met inachtneming van strikte omgangsvormen

formule (n)
τύπος

formulier /fɔrmyˈlir/ (n)
έντυπο
  1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord

fornuis (n)
κουζίνα

fosfor (n)
φωσφόρος, φώσφορος
  1. met symbool P en atoomnummer 15

fosforesceren (v)
φωσφορίζω
  1.langdurig licht afgeven na belichting door het bestaan van een langlevende aangeslagen toestand

foto (n)
φωτογραφία
  1 en 2

fotofobie (n)
φωτοφοβία
  1. lichtschuwheid

fotogeniek (adj)
φωτογενής
  1.op foto's een voordelige indruk makend

fotograaf (n)
φωτογράφος
  1. iemand die fotos maakt

fotograferen (v)
φωτογραφίζω
  1. een afbeelding maken door de projectie van beeld op een lichtgevoelige laag

fotografie (n)
φωτογραφία
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

foton (n)
φωτόνιο
  1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld

fotosynthese (n)
φωτοσύνθεση
  1.

fototoestel (n)
φωτογραφική μηχανή
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren (v)
κάνω σωματική έρευνα
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fout /fɑut/ (n)
σφάλμα
  1. vergissing, onjuistheid

foutmarge (n)
περιθώριο σφάλματος
  1. mate van onzekerheid bij de uitslag van een steekproef, statistische meting enz.

foyer /fwɑ.ˈjeː(r)/ /fʋa.ˈje/ (n)
φουαγιέ
  1. verzamelplaats, zaal voor de verpozing (bijvoorbeeld in een hotel of schouwburg)

fractuur (n)
θλάση
  1. een botbreuk

fragment (n)
θραύσμα

fragmentatie (n)
θρυμματισμός

framboos (n)
σμέουρο, φραμπουάζ
  2. vrucht van de frambozenstruik

frame (n)
σκελετός
  2. een stilstaand beeld uit een bewegende film

francium (n)
φράγκιο
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

frank /frɑŋk/ (n)
φράγκο
  munteenheid

frase (n)
φράση
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

freeware (n)
δωρισμικό
  1.

fregat (n)
φρεγάτα
  1. Oorlogsschip
  2. Driemaster

frequent /freˈkwɛnt/ (adj)
συχνός
  1. vaak voorkomend

frequentie (n)
συχνότητα
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

fret (n)
κουνάβι
  1. bepaald soort klein marterachtig zoogdier, Mustela putorius furo

friet (n)
πατάτες τηγανιτές
  1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites')

fris (adj)
δροσερός
  1. zojuist schoongemaakt, prettig ruikend

frivoliteit (n)
ελαφρότητα

frons (n)
συνοφρύωση
  2. gelaatsuitdrukking

fronsen (v)
συνοφρυώνομαι
  1. van verbazing of afkeuring de wenkbrauwen ophalen

front (n)
μέτωπο
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

frontlijn (n)
μέτωπο
  1.

fructose (n)
φρουκτόζη
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
καρπός, φρούτον
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

frustreren (v)
ματαιώνω

fuif /fœyf/ (n)
πάρτι

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
λειτούργημα, συνάρτηση
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

functioneren (v)
λειτουργώ
  1. ~ als een bepaalde functie vervullen

fundamentalisme (n)
φονταμενταλισμός
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

fundamenteel (adj)
θεμελιώδης
  1. aan de basis staande

fungeren (v)
λειτουργώ ως
  1. een bepaalde functie vervullen

fusie (n)
συγχώνευση

fuut (n)
βουτηχτάρα
  1. bepaald soort watervogel, Podiceps cristatus

fysica /ˈfizika/ (n)
φυσική
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysicus (n)
φυσικός

fysiologie (n)
φυσιολογία

fysiologisch (adj)
φυσιολογικός
  1. door de natuur bepaald, de natuurlijke verrichtingen van levende wezens of hun organen betreffend

fytopathologie (n)
φυτοπαθολογία

föhn /føn/ (n)
πιστολάκι
  1. een toestel dat een warme luchtstroom voortbrengt voor het drogen en opmaken van het kapsel

gaai /ɣaːj/ (n)
κίσσα
  1. middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart, Garrulus glandarius

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
πάω, πηγαίνω
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gade (n)
σύζυγος, σύντροφος, ταίρι
  1. echtgenoot, echtgenote

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
γαδολίνιο
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gal (n)
χολή
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet

galblaas (n)
χοληδόχος κύστη
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galeniet (n)
γαληνίτης
  1. een loodsulfide met de chemische formule PbS

galerij (n)
γκαλερί

galg /χɑlx/ (n)
αγχόνη, κρεμάλα
  1. houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, in het verleden veel gebruikt om mensen door ophanging ter dood te brengen

galjoen (n)
γαλιόνι
  1. historisch zeilschip

gallium (n)
γάλλιο
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galsteen (n)
χολόλιθος
  1. een vaste structuur in de galwegen of de galblaas bestaande uit neergeslagen cholesterol, bilirubine of kalkzouten

galvanisch (adj)
γαλβανικός
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

galvaniseren /ˌɣɑɫvaniˈzeːrə(n)/ (v)
γαλβανίζω
  1. een laag zink opbrengen

gamma (n)
γάμμα
  1-2

gang /ɣɑŋ/ (n)
διάδρομος
  1. lange smalle ruimte

gangpad /ˈɣɑŋ(g).pɑd/ /ˈɣɑŋ.pɑt/ /ˈχɑŋ.pɑt/ (n)
πέρασμα
  1. een pad voor wandelaars, voetpad

gangreen /gɑŋ'gren/ (n)
γάγγραινα
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

gangster / ˈgɛŋstər / (n)
γκάνγκστερ
  1. een lid van een criminele organisatie

gans (n)
χήνα, εταχτόχηνα
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Anser en Branta

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
χασμουριέμαι
  1. heel diep inademen met de mond ver open, moeilijk om bewust tegen te gaan

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ (n)
γκαράζ
  1. een overdekte autostalling

garanderen /ɣarɑndɪːrə(n)/ (v)
βεβαιώνω
  1. de uitkomst ergens van verzekeren

garde (n)
αναδευτήρας
  1. een keukengerei bestaande uit een stel gebogen draden waarmee geklopt en geklutst kan worden.

gareel (n)
ιπποσκευή

garf (n)
δεμάτι
  1. samengebonden bundel halmen

garnaal (n)
γαρίδα

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
αέριο, ατμός
  1. aggregatietoestand

gasleiding (n)
αεριαγωγός
  1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
φιλοξενούμενος
  1. iemand die als bezoeker ergens wordt ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld

gastenverblijf (n)
ξενώνας
  1.

gastheer (n)
ξενιστής
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastritis (n)
γαστρίτιδα
  1. maagwandontsteking

gastro-intestinaal (adj)
γαστρεντερικός
  1. met betrekking tot maag en darm

gastronomie (n)
γαστρονομία

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
φιλόξενος
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid (n)
φιλοξενία

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
τρύπα
  1. opening
οπή
  2. een tekort of ontbrekend deel
κουφάλα
  4. een geval van tandwolf

gauwdief (n)
πορτοφολάς
  1.

gave (n)
ταλέντο
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gazelle (n)
γαζέλα
  1. benaming voor slanke hoefdieren

gazon (n)
γκαζόν
  1. onderhouden, kort gemaaid grasveld bij een huis

geadresseerde (n)
αποδέκτης

gebak (n)
αρτοσκεύασμα
  1. meestal zoet, gebakken voedsel specifiek gemaakt om van te genieten

gebarentaal (n)
νοηματική γλώσσα

gebed /ɣə'bɛt/ (n)
προσευχή
  1. het bidden

gebergte (n)
οροσειρά
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
γίνομαι
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis (n)
γεγονός
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebiedende wijs (n)
προστακτική
  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

geblaat /xəˈblat/ (n)
βέλασμα
  1. het blaten van een schaap

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
φύλλωμα
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod (n)
εντολή

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
γέννα, τοκετός
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

geboortecijfer (n)
γεννητικότητα
  1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

geboren /ɣə'borɘn/ (adj)
γεννημένος
  1. ter wereld gebracht, gebaard
  2. begonnen, ontstaan
  3. door herkomst of natuurlijke aanleg

gebouw (n)
κτίριο, κτίσμα
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebroken /ɣəˈbroːkən/ /χəˈbroːkən/ (adj)
σπαστά

gebruik (n)
χρήση
  2. toepassen van iets

gebruikelijk (adj)
συνηθισμένος
  1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
χρησιμοποιώ
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
xρήστης, χρήστης
  1. iemand die iets gebruikt

gebruikersnaam (n)
χρηστώνυμο
  1.

gebruiksaanwijzing (n)
οδηγία

gecompliceerd (adj)
περίπλοκος
  1. ingewikkeld

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
σκέψη
  1. het nadenken, idee

gedeeltelijk /ɣəˈdeltələk/ /ʝəˈdeltələk/ (adj)
εν μέρει

gedelegeerde (n)
απεσταλμένη
  1.

gedenken (v)
θυμάμαι

gedenkwaardig /ˌɣədɛŋkˈʋaːrdʏɣ/ (adj)
αξιομνημόνευτος
  1. een herinnering waard zijn

gedicht (n)
ποίημα
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedogen (v)
ανέχομαι

gedrag (n)
συμπεριφορά
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
υπομονή
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
υπομονετικός
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
κατά τη διάρκεια
  tijdens

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (adj)
κίτρινος, κίτρινο
  1. citroen-, goudkleurig

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (n)
κίτρινος, κίτρινο
  1. kleur tussen oranje en groen

geelzucht (n)
ίκτερος

geen (indefinitePronoun)
κανένας
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geen probleem (phraseologicalUnit)
κανένα πρόβλημα
  1.

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
πνεύμα
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten
  2. een onsubstantieel wezen

geestdrift /ɣesdrɪft/ (n)
ενθουσιασμός

geeuw /ɣ̟eːβ̞/ /χeːu/ (n)
χασμουρητό
  1. het zich uitrekken, meestal met open mond, bij slaperigheid, ontspanning of verveling

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
χασμουριέμαι
  1. gapen

gefluister (n)
μουρμούρισμα

gegiechel (n)
χάχανο
  1.

gehaktmolen (n)
κρεατομηχανή

gehandicapt /xəˈɦɛndiˌkɛpt/ /ɣəˈɦɑndiˌkɑpt/ (adj)
ανάπηρος
  1. met een lichamelijke afwijking

gehechtheid (n)
εξάρτηση
  1.

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
μυστικός
  1. opzettelijk verborgen

geheim /ɣəɦɛɪm/ (n)
μυστικός
  1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

geheimzinnig /ɣə.ˈɦɛɪ̯m.ˌzɪ.nəx/ (adj)
μυστήριος

geheugen (n)
μνήμη
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen
  2. snel toegankelijke plaats om data op te slaan

gehoor (n)
ακοή
  1. het organische systeem om geluiden waar te nemen

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
υπάκουος
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen (v)
υπακούω
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

geil /ɣɛi̯l/ /χɛi̯l/ (adj)
ασελγής

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
κατσίκα, γίδα
  1. bepaald soort zoogdier Capra aegagrus hircus

geitenkaas (n)
κατσικίσιο τυρί

geitenmelk (n)
κατσικίσιο γάλα
  voedzaam vocht dat tepels van een geit afscheiden

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
τρελός
  2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig
  4. knettergek

gekko (n)
σαμιαμίδι
  1. gekko

gel (n)
γέλη
  2. een product om haar mee in model te houden

gelaagd (adj)
διαστρωματωμένος
  1.

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
γέλιο
  1. het lachen

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
χρήματα, χρήμα
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
έγκυρος
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

geldstraf (n)
πρόστιμο
  1. straf die bestaat uit het betalen van een geldbedrag

geldstuk (n)
νόμισμα

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
πριν
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ (n)
αρθρόποδο
  1. een dier met een uitwendig skelet van chitine

geleerd (adj)
εγγράμματος
  1. zich veel aan studie gewijd hebbend

geleerde (n)
λόγιος
  1. iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
ευκαιρία
  1. mogelijkheid tot

gelei (n)
γέλη

geleidelijk /ɣəˈlɛɪdələk/ (adj)
βαθμιαίος
  1. in geordende, kalme opeenvolging van het een op het ander overgaand

geleider (n)
αγωγός
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelijken (v)
μοιάζω

gelijkend (adj)
παρόμοιος

gelijkenis (n)
ομοιότητα
  1. de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

gelijkgezind /xəlɛikxə'zɪnt/ (adj)
ομοϊδεάτης
  1. een gelijke(religieuze) mening hebbend

gelijkheid (n)
ισότητα

gelijkmatig (adj)
ίσος

gelijkstroom (n)
συνεχές ρεύμα

gelijktijdig (adj)
ταυτόχρονος

gelijkzijdig (adj)
ισόπλευρος
  1. alle zijden gelijk in lengte

gelofte /ɣə'lɔftə/ (n)
όρκος
  1. een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
θρησκεία
  1. godsdienst

geloofwaardigheid (n)
αξιοπιστία
  1. de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden

geloven (v)
πιστεύω
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

gelovig /ɣə.ˈlo.vəx/ /ɣə.ˈloː.vɪx/ /χə.ˈlo.vəχ/ (adj)
ευλαβής
  1. vast en innig gelovend in een god of goden

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ (n)
πιστός
  1. iemand die een bepaald geloof aanhangt

geluid /ɣəˈlœʏt/ /χəˈlœʏt/ (n)
ήχος
  1. trillingen in de lucht of andere substantie die door het oor waargenomen kunnen worden

geluk /ɣəˈlɵk/ /χəˈlɵk/ (n)
τύχη, γούρι
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig (adj)
ευτυχής
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gelukkigerwijs (adv)
ευτυχώς
  1. op een gelukkige manier

gember (n)
πιπερόριζα, τζίντζερ
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemeenschap (n)
κοινότητα
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  2. samenleving
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
δήμος
  1. bestuurlijke eenheid

gemenebest (n)
κοινοπολιτεία
  1. gemeenschap van onafhankelijke landen

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adj)
μέσος
  1. tot de middenmoot behorend

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
μέσος όρος
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems (n)
αγριόγιδο
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen (n)
γονίδιο
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade (n)
παραχώρηση

genadeloos (adj)
αλύπητος

genadeslag (n)
χαριστική βολή
  1. de laatste slag toegebracht aan een zwaargewonde vijand om hem uit zijn lijden te helpen

gendarme (n)
χωροφύλακας

genealogie (n)
γενεαλογία
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

geneesheer (n)
γιατρός

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
ιατρική
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

generaal (n)
στρατηγός
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie (n)
γενιά
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

generator /ˌɣenəˈratɔr/ /ˌχenəˈratɔr/ (n)
γεννήτρια
  1. een apparaat of persoon die iets genereert (doet ontstaan)

genereus (adj)
γερός

generiek (adj)
γενικός
  2. algemeen

genetica (n)
γενετική
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

geneuzel (n)
αερολογίες
  1.

genezen (v)
θεραπεύω
  1. ergatief: gezond worden, herstellen van ziekte of verwonding

genezing / xəˈneziŋ / (n)
ανάρρωση
  1. het proces van het weer gezond worden

genie /ʒəˈni/ (n)
ιδιοφυία
  1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

genitief (n)
γενική
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

genocide (n)
γενοκτονία
  1. stelselmatige uitroeiing van een volk

genoeg (indefinitePronoun)
αρκετός

genoom /xəˈnom/ (n)
γονιδίωμα
  1. een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme

genotype (n)
γονότυπος
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre (n)
ύφος
  1. categorie in een kunstvorm

genus (n)
γένος
  1. Grammaticaal geslacht

geocentrisch (adj)
γεωκεντρικός

geodesie (n)
γεωδαισία

geofoon (n)
γεώφονο

geofysica (n)
γεωφυσική

geografie (n)
γεωγραφία
  1. aardrijkskunde

geografisch (adj)
γεωγραφικός
  1. aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde

geologie (n)
γεωλογία
  1. aardkunde

geologisch (adj)
γεωλογικός
  1. op de geologie betrekking hebbend

geoloog (n)
γεωλόγος

geometrie (n)
γεωμετρία
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

gepensioneerde (n)
συνταξιούχος

geraamte (n)
σκελετός

gerecht (n)
πιάτο
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid

gerechtigheid (n)
δικαιοσύνη

gereed (adj)
έτοιμος

gereedschap (n)
εργαλεία
  1. een mechanisch instrument dat gebruikt wordt om werk te kunnen doen

gereedschapskist (n)
εργαλειοθήκη
  1. afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt

germanium (n)
γερμάνιο
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerontologie (n)
γεροντολογία
  1. tak van wetenschap die het "ouder worden" bestudeert

gerst (n)
κριθάρι
  2. en 3. (zaad van de) plant Hordeum vulgare

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
φήμη
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is
  1. lawaai; een klein geluid

gerundium (n)
γερούνδιο
  1. zelfstandig gebruikte verbogen infinitief

gerw /ɣɛrʋ/ (n)
αγριαψιθιά
  1. Achillea millefolium, een kruidachtige plant met een dubbel veerdelig blad, waardoor het lijkt of het uit zeer veel kleine blaadjes bestaat

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
δώρο
  1. iets dat men geeft

geschieden /ɣəˈsxidə(n)/ /χəˈsχidə(n)/ (v)
γίνομαι
  1. werkelijkheid worden

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
ιστορία, Ιστορία
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving (n)
ιστοριογραφία

geschikt (adj)
κατάλληλος
  1. met de juiste eigenschappen

geschiktheid (n)
καταλληλότητα

geschut (n)
πυροβόλο

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
μαστιγώνω
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

geslacht /ɣəˈslɑxt/ /χəˈslɑχt/ (n)
Γραμματικό γένος
  4. grammaticaal geslacht

geslachtsgemeenschap (n)
συνουσία
  1. seks waarbij de man met zijn penis het lichaam van de partner binnengaat

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
γεννητικό όργανο
  1. lichaamsdeel

geslachtsziekte (n)
αφροδίσιο νόσημα
  1. een aandoening aan de geslachtsorganen, vaak een seksueel overdraagbare aandoening

gesofisticeerd (adj)
εκλεπτυσμένος
  1.technisch hoogstaand

gesp /ɣɛsp/ (n)
αγκράφα
  1. sluitmechanisme aan riemen e.d.

gespannen /ɣə'spɑnɘ/ (adj)
τεταμένος
  1. strak uitgerekt
αγχωμένος
  3. ongemakkelijk, blijk gevend van stress, het punt van (uit-)barsten naderend

gespierd (adj)
μυώδης
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek (n)
συνομιλία
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gesprekspartner (n)
συνομιλητής
  1. een persoon die deelneemt aan een gesprek

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
πέτρωμα
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

getal (n)
αριθμός

getalenteerd (adj)
προικισμένος
  1. talent hebbend

getijcentrale (n)
παλιρροϊκός σταθμός
  1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

getijde (n)
παλίρροια
  1. de periodieke verandering van de waterstand ten gevolge van de stand van de maan

getijdencentrale (n)
παλιρροϊκός σταθμός
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) elektrische centrale die werkt door middel van getijdenstromen ontstaan door het hoogteverschil tussen eb en vloed

getrouw (adj)
πιστός

getrouwd (adj)
παντρεμένος
  1. voltooid deelwoord van trouwen

getuige (n)
μάρτυρας
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis (n)
μαρτυρία

geur /ɣøːr/ /χøːr/ (n)
ντορός
  1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

geurig (adj)
αρωματικός

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
κίνδυνος
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
επικίνδυνος
  1. gevaar met zich meebrengend

geval (n)
περίπτωση
  1.

gevangene (n)
κρατούμενος, φυλακισμένος
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
φυλακή, δεσμωτήριο
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
αγώνας
  1. een handgemeen

gevel /ˈxeː.vəl/ /ˈɣeː.vəl/ (n)
πρόσοψη
  1. buitenmuur van een gebouw

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
δίνω
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevoel /ɣəˈvul/ (n)
συναίσθημα
  1. gewaarwording

gevoeligheid (n)
ευαισθησία
  1. een aandoenlijkheid
  2. de nauwkeurigheid van instrumenten
  3. de spanning van een film

gevogelte (n)
πουλερικό
  1. een verzamelnaam voor vogels die gekweekt worden als voedsel

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
συνέπεια
  1. iets dat voortkomt uit iets anders

gewaagd (adj)
παρακινδυνευμένος

geweer (n)
τουφέκι

gewei (n)
κέρατο
  1. een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

geweld (n)
βία
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
συνείδηση
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewetensbezwaarde (n)
αντιρρησίας συνείδησης
  1.

gewetenswroeging (n)
ενοχή
  1. met het gevoel dat men zaken verkeerd heeft gedaan, dat men niet had moeten doen wat men gedaan heeft

gewezen (adj)
πρώην
  1. vroegere

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
βάρος
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewichtheffen (n)
άρση βαρών
  1. een sport waarbij de beoefenaars proberen om zware gewichten op te heffen die aan stalen staven zijn bevestigd

gewichtheffer /xə'wɪxthɛfər/ (n)
αρσιβαρίστας
  1.

gewichtsverlies (n)
αδυνάτισμα
  1. het minder worden van de massa van een persoon of voorwerp

gewoonlijk (adv)
συνήθως
  1. zoals de ervaring leert dat het meestal is

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
συνήθεια
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewricht (n)
άρθρωση, κλείδωση
  1. verbinding

gezag (n)
αρχή
  1. bevoegdheid om ergens beslissingen over te nemen

gezant (n)
αντιπρόσωπος

gezegde (n)
κατηγόρημα
  2. alle zinsdelen behalve het onderwerp

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
παρέα
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
κοινωνία
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezicht (n)
πρόσωπο
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezin (n)
οικογένεια
  1. huishouden bestaande uit een of meer ouders en hun kinderen

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
υγιής, γερός
  1. vrij van ziektes en zeertes
υγιής, υγιεινός
  2. bevorderlijk voor een goede conditie

gezondheid (n)
υγεία
  1. welbevinden, in goede staat zijn

gezwel (n)
όγκος
  1. een onnatuurlijke verdikking in het weefsel

gezwoeg (n)
κόπος
  1.

geïntegreerde schakeling (n)
ολοκληρωμένο κύκλωμα

gids /ɣɪts/ /χɪts/ (n)
ξεναγός
  persoon die een groep begeleid en uitleg geeft

giechelen /ˈɣixələ(n)/ (v)
χάχανο
  1. een snelle, wat ingehouden vorm van lachen

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
όρνιο, γύπας
  1. benaming voor grote aasetende roofvogels met een kale kop en machtige vleugels

gierig (adj)
τσιγκούνης
  1. geen geld of bezit aan een ander willende geven

gierst (n)
κεχρί
  2. en 3. (zaden van) de graansoort Panicum miliaceum

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ (n)
μαυροσταχτάρα
  1. bepaald soort vogel, Apus apus

gieter (n)
ποτιστήρι
  1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten

gieterij (n)
χυτήριο
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen

gietijzer (n)
χυτοσίδηρος

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
δηλητήριο
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
δηλητηριώδης
  1. gif bevattend
  2. zeer nijdig

gigabyte (n)
γιγαδυφιοσυλλαβή, γκιγκαμπάιτ

gigameter (n)
γιγάμετρο
  1.

gigantisch (adj)
γιγάντειος

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
όμηρος
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gijzelsoftware (n)
λυτρισμικό
  1.

gin (n)
τζιν

gips (n)
γύψος
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
καμηλοπάρδαλη
  1. Herkauwend dier

giraffe (n)
καμηλοπάρδαλη
  1. herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, Giraffa camelopardalis

gissen (v)
εικάζω
  1. een vermoeden uitspreken over iets

gist (n)
ζύμη, μαγιά
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gisten (v)
αναβράζω

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
χθες
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
χθες, χτες
  1. de laatste dag die voltooid is

giswerk (n)
γνώμη
  1.

gitaar /ɣi'tar/ (n)
κιθάρα
  1. een muziekinstrument

glad (adj)
λείος

gladiator (n)
μονομάχος

glans (n)
γυαλάδα

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
γυαλί, ποτήρι
  2. op basis van SiO₂
  1. niet-kristallijne vaste stof
  3. om uit te drinken

glasachtig lichaam (n)
υαλοειδές σώμα

glasnost (n)
γκλάσνοστ

glaswol (n)
υαλοβάμβακας
  isolatiemateriaal gemaakt van glas

glaucoom (n)
γλαύκωμα
  1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt

gletsjer (n)
παγετώνας
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

glibberig (adj)
γλιστερός
  1. glad, moeilijk houvast op te krijgen

glijbaan (n)
τσουλήθρα

glimlach (n)
χαμόγελο
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
χαμογελώ
  1. zacht onhoorbaar lachen

glimmer (n)
μαρμαρυγίας

glimworm (n)
πυγολαμπίδα
  1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae

globalisering (n)
παγκοσμιοποίηση
  1. een voortgaand proces van wereldwijde economische, culturele en politieke integratie

globe (n)
υδρόγειος σφαίρα

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
γλόμπος
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glorieus /ɣloːriˈjøːs/ (adj)
ένδοξος
  1. roemrijk

glossarium (n)
γλωσσάριο

glucose (n)
γλυκόζη
  1. druivensuiker

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
γλουταμίνη, γλουτένη

glycogeen /ˌɣlikɔˈɣen/ (n)
γλυκογόνο
  1. een opvanghuis voor wezen

gneis (n)
γνεύσιος
  1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders

gnoe (n)
γκνου
  1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae...

goal (n)
τέρμα
  2. doelpunt

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
θεός
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk (adj)
θεϊκός

godgeleerdheid (n)
θεολογία

godheid (n)
θεότητα
  1. een hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
θεά
  1. een vrouwelijke godheid

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ (n)
θρησκεία
  1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines

godslastering (n)
βλασφημία
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godvrezend (adj)
θεοφοβούμενος
  1.

goed (adj)
καλός, αγαθός
  1. kwaliteit bezittend

goed (adv)
καλά
  1. op goede wijze

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
καλημέρα
  groet

goedenacht (interjection)
καληνύχτα, καλό βράδυ
  avond wens

goedenavond (interjection)
καλησπέρα, καλό βράδυ
  1. een groet die in de avond gebruikt wordt

goedendag (interjection)
καλημέρα
  1. groet waarmee men iemand een prettig verloop van het etmaal wenst

goederentrein (n)
εμπορική αμαξοστοιχία
  1. trein die uitsluitend is bestemd om goederen te vervoeren

goedheid (n)
καλοσύνη
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren (v)
εγκρίνω
  1. toestemming verlenen

goedkoop (adj)
φτηνός
  1. laag in prijs

goeroe (n)
γκουρού

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
στοίχημα
  2. een keuze zonder het juiste antwoord te weten

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ (v)
στοιχηματίζω
  1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers

golf /χɔl(ə)f/ (n)
κύμα
  1, 2 en 3
κόλπος
  4. grote baai
γκολφ
  1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen.

golfbaan (n)
γήπεδο γκόλφ

golfbreker (n)
κυματοθραύστης
  1. constructie om de kracht van watergolven te weerstaan

golflengte (n)
μήκος κύματος

gom /ɣɔm/ (n)
γομολάστιχα
  1. een gum
  2. een kleverige vloeistof die wordt gemaakt van het sap van bomen

gondel /ˈɣɔndəl/ (n)
γόνδολα
  1. een pleziervaartuig in Venetië

gong (n)
γκονγκ
  1. een hangend slagwerk

gonorroe (n)
γονόρροια
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

googelen /ˈgu:gələ(n)/ /ˈɡu.ɡə.lə(n)/ /ˈɣu.ɣə.lə(n)/ (v)
γκουγκλάρω
  1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google

googol (n)
Γκούγκολ

gooien /ˈɣoːi̯ən/ /ˈχoːi̯ən/ (v)
ρίχνω
  1. het door de lucht verplaatsen van een voorwerp, al dan niet naar een doelwit

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
νεροχύτης
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordel (n)
ζώνη
  1. een band die om het middel gedragen wordt

gordeldier (n)
αρμαντίλλο
  1. zoogdier met pantser van beweegbare schubben uit de familie Dasipodidae

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
κουρτίνα
  1. doek ter afdekking

gorilla (n)
γορίλας
  1. Afrikaanse mensaap uit het geslacht Gorilla

gospelmuziek (n)
Γκόσπελ

goud /ɣʌʊt/ (n)
χρυσάφι, χρυσός
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

gouden medaille (phraseologicalUnit)
χρυσό μετάλλιο

goudsmid (n)
χρυσοχόος
  1. een smid die met goud werkt

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
χρυσόψαρο
  1. bepaald soort kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt, Carassius auratus auratus

gouverneur (n)
κυβερνήτης
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

graad (n)
βαθμός
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
κόμης
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graafschap (n)
επαρχία

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
ευχαρίστως
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graan /ɣran/ (n)
δημητριακά, σιτηρά

graat (n)
ψαροκόκκαλο

gracieus (adj)
εύχαρις

gradenboog (n)
μοιρογνωμόνιο
  1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
τάφος
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafiet (n)
γραφίτης
  in plaatjes gekristalliseerde koolstof

grafsteen (n)
ταφόπετρα
  1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert

gram (n)
γραμμάριο
  1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg)

grammatica (n)
γραμματική
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

grammaticaal (adj)
γραμματικός

granaat (n)
χειροβομβίδα
  1. een met springlading gevuld projectiel

granaatappel (n)
ρόδι
  2. vrucht

granaatappelboom (n)
ροδιά
  1. Punica granatum, een tot zes meter hoge struik uit de kattenstaartfamilie (Lythraceae) dan wel de familie Punicaceae (orde is in revisie) met lange, doornige takken

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
γρανίτης
  1. stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

grapefruit (n)
γκρέιπφρουτ
  1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht

grapefruitsap (n)
χυμός γκρέιπφρουτ
  1. sap van de vrucht van de boom Citrus paradisi

grappa (n)
γκράπα
  1.een Italiaanse alcoholische drank

gras /ɣrɑs/ (n)
χόρτο
  1. plantenfamilie
χορτάρι
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasperk (n)
γκαζόν
  1.

graszode (n)
χλοοτάπητας

grauw (adj)
γκρίζος
  1. donkergrijs, kleurloos

grauwe gans (n)
σταχτόχηνα
  1. bepaalde soort grijsbruine vogel met oranje snavel, Anser anser

graven (v)
σκάβω
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren (v)
χαράσσω
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

gravin (n)
κόμισσα
  1. vrouwelijke graaf

gravitatie (n)
βαρύτητα
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

grazen /'χrazə(n)/ (v)
βόσκω
  1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen

grens /ɣrɛns/ (n)
σύνορα, όριο
  1. een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn
μεθόριος, άκρο, ανάχωμα, παρυφή
  2. de raaklijn tussen twee landen

grienen (v)
κλαψουρίζω
  1. grienen

griep /ɣrip/ (n)
γρίπη
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

griesmeel (n)
σιμιγδάλι
  1. grof gemalen meel

griet /ɣrit/ /χrit/ (n)
γκόμενα
  A. jonge vrouw, meisje
πισί
  C. vissoort

griezelig (adj)
φοβερός

griffioen (n)
γρύπας
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijpen (v)
αδράχνω
  1. plotseling iets of iemand beetpakken

grijs (adj)
γκρίζος
  1. de kleur grijs hebbend

grijsaard (n)
γέροντας
  1. oude man

grill (n)
σχάρα

grind (n)
χαλίκι

grizzlybeer /ˈgrɪzliˌbeːr/ /ˈɣrɪzliˌbeːr/ (n)
αρκούδα γκρίζλι
  1. Ursus arctos horribilis, een Amerikaanse ondersoort van de bruine beer.

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
ανάπτυξη
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
μεγαλώνω
  groter worden

groen (adj)
πράσινος, πράσινο
  1. de kleur groen hebben

groen (n)
πράσινο, πράσινος
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groen licht (n)
πράσινο
  1. groen verkeerslicht
  2. toestemming

groente (n)
λαχανικά, λαχανικó
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenteboer (n)
μανάβης
  1.

groentetuin (n)
λαχανόκηπος
  1.

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
ομάδα
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groepsimmuniteit (n)
ανοσία αγέλης

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ (n)
χαιρετισμός
  1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet

groeten /ˈɣrutə(n)/ (n)
χαιρετώ
  1. iemand goedendag of gedag zeggen

grond (n)
έδαφος
  1. stuk terrein
  2. de stof van het aardoppervlak waarop planten en bomen groeien
  3. het aardoppervlak in algemene zin
  4. basis

grondbezitter (n)
γαιοκτήμονας
  1.

grondgebied (n)
έδαφος
  1. het gebied waarover een instantie of overheid het beheer heeft

grondlegger (n)
ιδρυτής

grondstof (n)
πρώτη ύλη

grondwater (n)
εδαφικό νερό
  1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt

grondwet (n)
σύνταγμα
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
μεγάλος
  1. meer dan normaal in formaat
  2. bewonderenswaardig, goed
  3. machtig, belangrijk
  4. volwassen

groothandel (n)
χονδρική
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

grootmoeder (n)
γιαγιά, μάμμη
  1. een moeder van een ouder

grootmoedigheid (n)
μεγαλοψυχία
  1. op een krachtige manier heel gul zijn

grootte (n)
μέγεθος

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
παππούς
  1. de vader van een ouder

grootzeil (n)
μαΐστρα
  1. in de klassieke zeilvaart de onderste, grootste zeil aan de grote mast
  2. in de moderne zeilvaart het zeil bevestigd met het voorlijk aan de achterkant van de (grootste) mast

grot /ɣrɔt/ (n)
σπήλαιο
  1. een onderaardse holte

grote klaproos (n)
παπαρούνα

grutto /ˈxrʏto/ /ˈɣrʏto/ (n)
λιμόζη
  1. bepaald soort weidevogel en een van de grootste steltlopers

gruwel /ˈxrywəl/ (n)
έκτρωμα
  1.

gruweldaad (n)
βαρβαρότητα

gruyère (n)
γραβιέρα
  1.

guave (n)
γουάβα, γκουαγιάβα
  1. en 2. (vrucht van) Psidium guajava

gul (adj)
γενναιόδωρος
  1. vrijgevig

gulp /ɣɵlp/ (n)
πατ
  1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken

gunst /ɣɵnst/ /χɵnst/ (n)
χάρη
  1. het vrijwillig verlenen van een dienst of goed aan iemand om iemand ter wille te zijn

gymnastiek (n)
γυμναστική
  1. oefeningen voor de gezondheid van een mens

gynaecologie (n)
γυναικολογία

gynaecoloog /ɣinəkoˈlox (n)
γυναικολόγος

gyroscoop /ˌɣiroˈskop/ (n)
γυροσκόπιο

haag (n)
φράχτης
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haagbeuk (n)
γάβρος
  1. bepaald soort loofboom, Carpinus betulus

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
καρχαρίας, σκυλόψαρο
  1. benaming voor roofvissen uit de superorde Selachimorpha

haaienvinnensoep (n)
σούπα από πτερύγια καρχαρία
  1.

haak /haːk/ (n)
γάντζος

haakje (n)
άγκιστρο
  2. een leesteken

haan /ɦan/ (n)
κόκορας, πετεινός
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar (n)
μαλλιά, τρίχα
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haar (personalPronoun)
της
  2. datief van zij, derde persoon enkelvoud

haar (possessivePronoun)
της
  1. bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

haard (n)
τζάκι
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
φουρκέτα, διχαλωτή καρφίδα
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haarvat (n)
τριχοειδές αγγείο

haas (n)
λαγός
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (adv)
σχεδόν
  1. bijna

haat /ɦaːt/ (n)
μίσος
  1. sterk gevoel van vijandschap

hacken (v)
χακάρω
  1. inbreken in een informatiesysteem

hacker (n)
χάκερ
  1. iemand die zich onbevoegd toegang verschaft tot een computersysteem

hafnium (n)
άφνιο
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis (n)
σαύρα
  1. langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia

hagel /haɣəɫ/ (n)
χαλάζι
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt

hagelen (v)
πέφτει χαλάζι
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hak (n)
τακούνι
  1. hiel van de voet

hakenkruis //ˈhaː.kə(n)ˌkrœys/ (n)
σβάστικα

hakken /ˈɦɑkə(n)/ (v)
κόβω

hakmes (n)
μπαλτάς
  1. zeer breed mes

hal /ɦɑl/ (n)
διάδρομος
  1. ruimte achter de voordeur
  3. een grote overdekte ruimte gericht op het uitvoeren van activiteiten

half /ɦɑlf/ (adj)
ήμισυς
  1. de helft zijnde

halfbakken (adj)
μισοψημένος
  1. van brood dat het nog niet volkomen gaar is

halfbroer (n)
ετεροθαλής αδελφός

halfgeleider (n)
hμιαγωγός, ημιαγωγός
  1-2

halfgod (n)
ήρωας

halfrond (n)
ημισφαίριο
  1. het oppervlak van een halve bol, met name van de aarde

halfvol (adj)
ημιαποβουτυρωμένο, ημιαποκορυφωμένο
  2. waaruit de helft van de vetten verwijderd is

halfwaardetijd (n)
χρόνος ημιζωής
  1. de tijd waarin een exponentieel vervalled proces tot de helft van zijn oorspronkelijke waarde vermindert

halfzus (n)
ετεροθαλής αδελφή

hallo (interjection)
εμπρός
  1. groet

hallucinatie (n)
παραίσθηση

halogeen (n)
αλογόνο

hals (n)
λαιμός

halsstarrigheid (n)
γινάτι
  1. het te vasthoudend zijn

halte /ˈhɑɫtə/ (n)
στάση
  1. een plaats waar gestopt wordt
  2. een plaats waar een bus stopt

halter (n)
αλτήρας

ham /ɦɑm/ (n)
ζαμπόν
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
χάμπουργκερ
  1. schijf gebraden gehakt

hamer /ˈhamər/ (n)
σφυρί, σφύρα
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan
  2. één van de gehoorsbeentjes in het oor

hamster (n)
χάμστερ, κρικετόμυς, κρικητός
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hand /ɦɑnt/ (n)
χέρι
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handbal (n)
χάντμπολ

handboei /ˈɦɑnt.buj/ (n)
χειροπέδα
  1. een paar aan elkaar verbonden afsluitbare ringen

handboek /ˈɦɑnt.buk/ (n)
εγχειρίδιο
  1. een boek waarin getracht wordt alle informatie nuttig voor een bepaalde bezigheid bijeen te brengen

handdoek /hɑnduk/ (n)
πετσέτα
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handdruk (n)
χειραψία

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
εμπόριο
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen (v)
δρω
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden

handeling (n)
πράξη
  1. datgene dat gedaan is

handelsreizigersprobleem (n)
πρόβλημα του πλανόδιου πωλητή
  1.

handelsvloot (n)
εμπορικός στόλος
  1. groep schepen waarmee handel wordt gedreven

handgeklap (n)
χειροκρότημα
  1. teken van waardering

handhaven (v)
διατηρώ
  1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden

handpalm (n)
παλάμη
  1. binnenzijde van de hand

handrem (n)
χειρόφρενο
  1. met de hand bediende rem

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
γάντι
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtekening (n)
υπογραφή

handvol (n)
χούφτα
  2. klein aantal

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
λειρί
  2.

hangbrug (n)
κρεμαστή γέφυρα
  1.

hangen /ˈɦɑŋə(n)/ (v)
κρεμώ

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
αιώρα
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hangslot (n)
λουκέτο
  1. een slot dat aan een beugel hangt

hap (n)
μπουκιά
  1. voedsel of iets anders dat je door het openen en sluiten van je lippen in je mond krijgt

haptisch (adj)
απτικός
  1. betrekking hebbend op de tastzin

harde tarwegriesmeel (n)
σιμιγδάλισκληρού σιταριού
  1. en 2 grof gemalen meel van harde tarwe (Triticum durum)

harder /'ɦɑrdər/ (n)
κέφαλος
  1. Mugil curema, een straalvinnige vissoort

hardhorig (adj)
βαρήκοος
  1.

hardware (n)
υλισμικό
  1. elektronische en mechanische delen in en om computersystemen

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
ρέγγα, ρέγκα
  1. zoutwatervis

hark (n)
τσουγκράνα
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harlekijn (n)
αρλεκίνος
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harp (n)
άρπα
  1.

harpij (n)
άρπυια
  3. feeks

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ (n)
καμάκι
  2. een speer met weerhaken
  1. een grote pijl met weerhaken aan een touw

hars /ɦɑrs/ (n)
ρετσίνι
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
καρδιά

hartaanval (n)
έμφραγμα του μυοκαρδίου
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartig (adj)
αλμυρός

hartkamer /ˈhɑrt.ka.mər/ /ˈɦɑrt.ka.mər/ (n)
κοιλία
  1. één van twee kamers van het hart

hartslag (n)
καρδιοπαλμός

hartstocht (n)
έρωτας

hasj (n)
χασίσι
  1. softdrug, bereid uit ingedikt sap van gedroogde en fijngestampte vrouwelijke hennepbloemen

hassium (n)
χάσιο
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

haten /'ɦatə(n)/ (v)
μισώ
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

hatsjie (interjection)
αψιου

haute couture /ˌotkuˈtyr/ (n)
υψηλή ραπτική

haven /ɦavə(n)/ (n)
λιμάνι, λιμένας
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

haver (n)
βρώμη, βρόμη
  1. en 2. (zaden van) eenjarig graangewas Avena sativa

havermeel /ˈhavərˌmɪːɫ/ (n)
βρμης αλεύρρυζού
  zeer fijn gemalen haver

havervezel (n)
εδώδιμες ινες βρώμης
  met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van haverkorrels

havervlokken (n)
νιφάφες βρώμης
  havervlokken

havik /ˈɦavɪk/ (n)
διπλοσάινο
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt

hazelaar (n)
φουντουκιά
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
δασομυωξός
  1. knaagdier in de familie van slaapmuizen, Muscardinus avellanarius

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
φουντούκι
  1. een vrucht van de hazelaar

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
έχω
  1. bezitten
  1. voor voltooide tijd
πρέπει να
  2. moeten

hebzuchtig (adj)
άπληστος
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hechting (n)
ραφή

hectoliter (n)
εκατόλιτρο
  1. 100 liter

hectometer (n)
εκατόμετρο
  1.

hede /ˈɦeː.də/ (n)
στουπί
  1. werk, afval van vlas of hennep

heden /ˈhedə(n)/ (n)
παρόν

heek (n)
μπακαλιάρος

heel /heːl/ (adj)
ολόκληρος
  1. niet stuk

heel /heːl/ (adv)
πολύ
  1. in hoge mate

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
σύμπαν
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heelkunde (n)
χειρουργική
  1. de tak van de geneeskunde die met operatie probeert te genezen

heer /ɦɪːr/ (n)
κύριος
  1.

heerser (n)
ηγεμόνας
  1. iemand die de macht uitoefent

heester (n)
θάμνος

heet /ɦeːt/ (adj)
ζεστός, θερμός
  1.

hefboom (n)
μοχλός
  1.

heftruck (n)
περονοφόρο

heg (n)
φράχτης
  1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden

hei (n)
θαμνότοπος

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
ρεικότοπος
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heiden (n)
παγανιστής
  1. mensen die geen jood of christen zijn

heidendom (n)
ειδωλολατρία
  1. een verzamelnaam voor de polytheïstische religies waarmee het zich verspreidende christendom in aanraking kwam

heidens (adj)
ειδωλολατρικός
  1. van de heidenen

heilbot (n)
ιππόγλωσσα
  1. bepaald soort grote schol, reus onder de platvissen en consumptievis, Hippoglossus hippoglossus

heilig /ɦɛj.ləɣ/ (adj)
ιερός
  1. door wijding aan het goddelijke bijzonder gemaakt

heiligdom (n)
άδυτο
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige (n)
άγιος

heiligschennis (n)
ιεροσυλία
  vergrijp aan iets heiligs

heimelijk /ˈɦɛɪmələk/ /ˈɦɛːmələk/ (adj)
κρυφός
  1. geheim, opzettelijk verborgen

heimwee /'hɛɪmʋe/ (n)
νοσταλγία
  1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt

hek /ɦɛk/ (n)
μάντρα
  1. omheining, afscheiding
πρύμνη
  4. de bovenachterzijde van een schip (achterreling)

hekel (n)
αντιπάθεια
  2. een sterke afkeer van iets

heks /ɦɛks/ (n)
μάγισσα
  1. boosaardige tovenares

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ (n)
κυνήγι μαγισσών
  1. het jagen op vermeende heksen

hekserij (n)
μαγεία

hel /'ɦɛl/ (n)
κόλαση, Κόλαση
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas (adv)
δυστυχώς
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

helaas (interjection)
αλίμονο
  1. een uitroep van spijt, ontgoocheling, verdriet

held /ɦɛlt/ (n)
ήρωας

heldenmoed (n)
ηρωισμός
  1. de durf en de kracht van mensen, die zich, met gevaar voor eigen leven, voor de goede zaak inzetten

helen /'ɦelə(n)/ (v)
γιατρεύω
  1. gezond worden

helft /ɦɛlft/ (n)
μισό, μισός

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
ελικόπτερο
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

heliocentrisch (adj)
ηλιοκεντρικός

helium (n)
ήλιο
  1. een chemisch element en een inert edelgas

hellebaard (n)
αλαβάρδα
  1. lang middeleeuws wapen

helling (n)
κλιτύς, πρανές
  1. een glooiing in het landschap

helm /ɦɛlm/ (n)
κράνος
  1. beschermend hoofddeksel

helmstok (n)
πηδάλιο

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
βοηθώ
  1. iemand bijstaan

helper (n)
βοηθός

hels (adj)
καταχθόνιος

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
αυτόν
  1.

hematiet (n)
αιματίτης
  1. roodkleurig mineraal dat ferri-oxidekristallen bevat

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
ουρανός
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemellichaam (n)
ουράνιο σώμα

hemels (adj)
ουράνιος

hemelsblauw (adj)
γαλάζιος

hemelvaart (n)
ανάβαση

hemelvuur (n)
κεραυνός

hemiplegie (n)
ημιπληγία
  1. halfzijdige verlamming

hemisfeer (n)
ημισφαίριο

hemofilie (n)
αιμοφιλία
  1. bloederziekte

hen /ɦɛn/ (n)
κότα
  1. vrouwtje van hoenderachtige vogels

hengst /ɦɛŋst/ (n)
επιβήτορας
  1. mannelijk paard

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
κάνναβη

hepatisch (adj)
ηπατικός
  1. met betrekking tot de lever

hepatitis (n)
ηπατίτιδα
  1. leverontsteking

heraldiek /herɑl'dik/ (n)
εραλδική
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde

herberg (n)
πανδοχείο
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herbivoor (n)
φυτοφάγο
  1. dier dat zich met plantaardig voedsel voedt

herdenken (v)
εορτάζω τη μνήμη
  1. plechtig aandacht schenken aan een gebeurtenis uit het verleden

herder /'ɦɛrdər/ (n)
βοσκός
  1. begeleider en bewaker van een kudde

herdershond (n)
τσοπανόσκυλο
  1. hond die een kudde bewaakt

heremietkreeft (n)
πάγουρος
  1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont

herenigen (v)
επανενώνω
  1. opnieuw tot een eenheid maken

heresiarch /heˌresiˈjɑrx/ (n)
αιρεσιάρχης
  1. iemand die een leidende rol speelt in een ketterse beweging

herformuleren (v)
αναδιατυπώνω
  1. iets op een nieuwe wijze in woorden uitdrukken

herfst (n)
φθινόπωρο
  1. derde jaargetijde

herhaaldelijk (adj)
αλλεπάλληλος
  bijvoeglijk naamwoord

herhalen (v)
επαναλαμβάνω
  1. iets opnieuw zeggen

herhaling (n)
επανάληψη
  1. het nogmaals plaatsvinden

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
θυμίζω
  1. opnieuw in gedachte brengen

herinnering (n)
ανάμνηση

herkauwer (n)
μηρυκαστικό
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herkenning (n)
αναγνώριση

herkomst (n)
ετυμολογία

herladen (v)
αναγομώνω
  1. een wapen opnieuw vullen met ammunitie

hermelijn (n)
ερμίνα
  1. bepaald klein wezelachtig zoogdier, Mustela erminea

hermetisch (adj)
αεροστεγής
  1. luchtdicht

hernia (n)
κήλη
  1. uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt

hernieuwen /hɛrˈniwə(n)/ (v)
ανανεώνω
  1. door nieuwe kracht weer nieuw maken, nieuw leven inblazen
  3. opnieuw doen, vernieuwen, weer nieuw maken

heroïne (n)
ηρωίνη
  een verdovend middel

herroepen (v)
ανακαλώ
  1. zeggen dat iets, dat je eerder gezegd hebt, niet klopt

hersendood (n)
εγκεφαλικός θάνατος

hersenen (n)
εγκέφαλος
  1. brein

hersenschors (n)
εγκεφαλικός φλοιός
  1.

hersenschudding (n)
διάσειση
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

hersenspoeling (n)
πλύση εγκεφάλου
  indoctrinatietechniek

herstelbetaling (n)
αποζημίωση

herstellen (v)
επισκευάζω
  1. terug werkend krijgen, repareren

hert (n)
ελάφι, ζαρκάδι
  1. benaming voor herkauwende zoogdieren uit de familie Cervidae

hertog (n)
δούκας
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom (n)
δουκάτο
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin (n)
δούκισσα
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertz (n)
χερτζ
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

hervatten (v)
ξαναρχίζω
  1. een activiteit opnieuw beginnen na deze eerder gestaakt te hebben

het /(ɦ)ət/ /hɛt/ (personalPronoun)
το
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

het kan me niets schelen (phraseologicalUnit)
δε με νοιάζει
  1. het kan me niets schelen

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ (v)
λέγομαι, ονομάζομαι
  1. de naam dragen

heterogeen (adj)
ετερογενής

heterogeniteit (n)
ανομοιογένεια

heteroseksueel (adj)
ετεροφυλόφιλος
  1. gericht op het andere geslacht of betrekking hebbend op liefde voor mensen met een ander geslacht

hetgeen (relativePronoun)
αυτό που
  1. wat

hetzelfde (demonstrativePronoun)
ίδιος
  1. de gelijke identiteit bezittend; onzijdig enkelvoud, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt

heup (n)
ισχίο

heuristisch (adj)
ευρετικός
  1. betrekking op het vinden van iets

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
λόφος, γήλοφος, ύψωμα
  1. een kleine verhoging in het landschap

hexadecimaal (adj)
δεκαεξαδικός

hiaat (n)
χασμωδία
  1.

hibernatie (n)
χειμερία νάρκη
  1.

hiel (n)
φτέρνα
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hielenlikker (n)
γλείφτης
  1. iemand die kruiperig en onderdanig voor iemand is

hier /ɦiːr/ (adv)
εδώ
  1. op deze plaats

hierboven (adverbialPronoun)
πάνω

hierheen (adverbialPronoun)
εδώ
  1. in deze richting

high /hɑj/ (adj)
μαστουρωμένος
  1. in een euforische toestand van veranderd bewustzijn verkerend

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
αυτός
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen (v)
λαχανιάζω
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hijskraan (n)
γερανός
  1. een constructie om zware lasten op te tillen

hik (n)
λόξυγκας, λόξιγκας
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hinde /ˈhɪndə/ (n)
ελαφίνα
  1. een vrouwelijk hert

hinderen /'ɦɪndərə(n)/ (v)
παρεμποδίζω

hinderlaag (n)
ενέδρα

hindoeïsme (n)
ινδουισμός

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ (n)
κουτσό
  2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst

hinken (v)
κουτσαίνω

hinniken (v)
χλιμιντρίζω
  1. het geluid van een paard voortbrengen

hippie (n)
Χίπις

hippodroom (n)
ιπποδρόμιο
  1. ovale paardenrenbaan

histogram (n)
ιστόγραμμα

historicus (n)
ιστορικός

historie (n)
ιστορία
  2. geschiedenis van een volk, een land enz
  1. verhaal

historisch (adj)
ιστορικός

hittebestendig /hɪ.tə.bə.stɛn.dɪx/ /ɦɪ.tə.bə.stɛn.dəx/ /ɦɪ.tə.bə.stɛn.dəχ/ (adj)
ανεξίθερμος
  1. bestand tegen hitte; kan na contact met hitte nog even goed functioneren

hittegolf (n)
κύμα καύσωνα

hiërarchie (n)
ιεραρχία
  1. rangorde

hiërarchisch (adj)
ιεραρχικός
  1. van of volgens de opeenvolging van rangen

hobbit (n)
Χόμπιτ
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
χόμπι
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hobo (n)
όμποε, οξύαυλος
  1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen

hockey (n)
χόκεϊ
  1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan

hoe /ɦu/ (adv)
πώς
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
καπέλο, πίλος
  1. een hoofddeksel

hoef /ɦuf/ (n)
οπλή
  1. hoornachtig omhulsel aan de teentop

hoefblad (n)
πετασίτης
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefdier (n)
οπληφόρο
  1. hoefdragend zoogdier

hoefijzer (n)
πέταλο

hoefsmid (n)
πεταλωτής

hoek /ɦuk/ (n)
γωνία
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoeksteen /ˈhuk.steːn/ (n)
ακρογωνιαίος λίθος
  1. een steen die gebruikt wordt om de hoekpunten van bouwwerken te verstevigen
  2.

hoer /ɦur/ (n)
πουτάνα
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoerenzoon (n)
πουτάνας γιός

hoest (n)
βήχας
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten (v)
βήχω
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel (interrogativeCardinalNumeral)
πόσο, πόσος
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
ποσότητα
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hoewel /'hu'wɛl/ (conjunction)
αν και
  1. drukt een tegenstelling uit

hof /ɦɔf/ (n)
αυλή
  1. de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie
  3. een stuk bebouwd land of tuin
  2. een instelling waar recht gesproken wordt

hoffelijkheid (n)
ευγένεια

hogedrukgebied (n)
αντικυκλώνας
  1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

hogedrukpan (n)
χύτρα ταχύτητας

hogehoed (n)
ημίψηλο
  1. hoge cilindervormige hoed

hok (n)
αχούρι
  1. een bepaald dierenverblijf

hol (n)
σπήλαιο
  1. grot, spelonk

hollen (v)
τρέχω

holmium (n)
όλμιο
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holocaust /ˈholokaust/ (n)
γενοκτονία
  1. massale vernietiging van mensen of dieren

holoceen (n)
Ολόκαινο

holografie (n)
ολογραφία
  1. techniek waarmee een afbeelding in een plat vlak diepte of verschillende beelden lijkt weer te geven als je er onder uiteenlopende hoeken naar kijkt

homeomorfisme (n)
ομοιομορφισμός

homeopathie (n)
ομοιοπαθητική

homeostase (n)
ομοιόσταση
  1. zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
βομβίνος, βόμβος
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofiel (adj)
αδερφή

homofobie (n)
ομοφοβία

homofoon (n)
ομόφωνος
  1. gelijkklinkend woord

homogeen (adj)
ομογενής

homogeniteit (n)
ομογένεια
  1.

homograaf (n)
ομοιογράφος
  1. gelijkluidend woord

homohuwelijk (n)
γάμος ομοφυλόφιλων
  1. een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht

homoniem (n)
ομώνυμο
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homoseksualiteit (n)
ομοφυλοφιλία

homoseksueel (adj)
ομοφυλοφιλικός
  1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten

homoseksueel (n)
αδερφή
  1. man met seksuele voorkeur voor mannen of vrouw met seksuele voorkeur voor vrouwen

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
σκύλος, σκυλί
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
εκατό, εκατόν
  1. het getal 100

hondsdol (adj)
λυσσασμένος
  1. besmet met rabiës

hondsdolheid (n)
λύσσα

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
πείνα
  1. behoefte aan voedsel

hongerig (adj)
νηστικός
  1. grote behoefte aan voedsel hebbend

hongersnood (n)
λιμός, πείνα
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

hongerstaking (n)
απεργία πείνας
  1. het weigeren van voedsel uit protest

honing (n)
μέλι
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honingmeloen (n)
Χάνεϊντιου
  1. en 2. (vrucht van) plant Cucumis melo var. inodorus

honkbal (n)
μπέιζμπολ
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

hoofd /ɦoːft/ (n)
κεφάλι
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...

hoofddoek /'ɦovduk/ (n)
μαντίλι
  1. een vierkante lap stof die vooral door vrouwen driehoekig samengevouwen over het hoofd gedragen wordt

hoofdgerecht (n)
κύριο πιάτο
  1.

hoofdkussen (n)
μαξιλάρι

hoofdletter (n)
κεφαλαίο
  1. een letter die een groter formaat en meestal ook een andere vorm heeft dan een kleine letter

hoofdluis (n)
ψείρα
  1. klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdpagina (n)
Κύρια Σελίδα
  1. de voorste pagina van een website

hoofdpijn (n)
πονοκέφαλος
  1. pijn in het hoofd

hoofdredacteur (n)
αρχισυντάκτης
  1. iemand die eindverantwoordelijkheid draagt voor de inhoud van een krant of dergelijke publicatie

hoofdsom (n)
αρχικό κεφάλαιο
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
πρωτεύουσα
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk (n)
κεφάλαιο
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
ψηλός
  1, 2, 3, 4

hoogoven (n)
υψικάμινος
  1. smeltoven

hoogte (n)
ύψος, υψόμετρο
  1. een verheffing van de aardkorst
ύψος
  2. niveau

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
πλημμύρα
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi (n)
χόρτο, σανός
  1. gedroogd gras

hoop /ɦoːp/ (n)
ελπίδα
  3. verwachting van iets wenselijks

hoorbaar (adj)
ακουστός
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
μεγάλη σφήκα
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoorndrager (n)
κερατάς
  1.

hop (n)
τσαλαπετεινός
  1. bepaald soort vogel, Upupa epops
λυκίσκος
  1. bepaalde plant die onder andere wordt gebruikt bij de bereiding van bier

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
ελπίζω
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
ακούω
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horizon (n)
ορίζοντας

horizont (n)
ορίζοντας

horizontaal (adj)
οριζόντιος
  1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horloge (n)
ρολόι
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hormoon (n)
ορμόνη
  1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden ...

horoscoop (n)
ωροσκόπιο

hors-d'oeuvre (n)
ορεκτικό
  1.

hortensia (n)
ορτανσία
  1.

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ (n)
αλογόμυγα
  1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren

hospice (n)
άσυλο ανιάτων
  1.

hospita /ˈhɔs.pi.ˌta/ /ˈɦɔs.pi.ˌta/ (n)
σπιτονοικοκυρά
  1. een vrouw die een of meer kamers in haar eigen woonhuis ter beschikking stelt aan een kostganger of commensaal

hostie (n)
αντίδωρο
  1. offerbrood

hostiliteit (n)
εχθρότητα
  1. het vijandig zijn

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
ξενοδοχείο
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

hotelhouder (n)
ξενοδοχειακός
  1. de eigenaar van een hotel

hotelier (n)
ξενοδοχειακός

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
κρατώ
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
στάση
  2. gedragslijn, opstelling
  1. een pose

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
ξύλο, ξυλεία
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtduif (n)
φάσσα
  1. bepaalde soort wilde duif, Columba palumbus

houthakken (v)
υλοτομώ
  1. het met een bijl in houtblokken hakken van boomstammen

houthakker (n)
ξυλοκόπος
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houtskool (n)
κάρβουνο
  1. verkoold hout

houtzagerij (n)
πριστήριο
  1.

houwitser (n)
οβιδοβόλο
  1.

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
αυλικός
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

hovenier (n)
κηπουρός

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
δέρμα, πετσί
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huidarts (n)
δερματολόγος

huidig (adj)
τωρινός
  1. bij het heden behorend

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
σταφυλή
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huilen /ɦœy̯lə(n)/ (v)
κλαίω
  1. traanvocht uitscheiden door emotie

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
σπίτι, οίκος
  1. gebouw bestemd om in te wonen

huisbaas (n)
σπιτονοικοκύρης

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
κατοικίδιο ζώο
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huishoudster (n)
νοικοκυρά
  1. vrouw die andermans huishouden verzorgt

huisvredebreuk /ˈhœysfredəbrøk/ (n)
παράνομη είσοδος
  1. zonder toestemming binnendringen of aanwezig zijn in iemands woning

huisvrouw (n)
νοικοκυρά
  1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen

huiswerk (n)
άσκηση
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

hulp /ɦʏlp/ (n)
βοήθεια
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen
βοηθός
  2. iemand die ondersteuning of bijstand geeft

hulpwerkwoord (n)
βοηθητικό ρήμα
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst (n)
ίλεξ
  1. bepaald soort groenblijvende boom of heester met stekelige leerachtige bladeren en rode bessen, Ilex aquifolium

humanist (n)
ανθρωπιστής
  1.aanhanger van het humanisme

humanistisch (adj)
ανθρωπιστικός

humanitair (adj)
ανθρωπιστικός

hummus (n)
χούμους
  1. puree van o.m. gekookte kikkererwten

humor (n)
το χιούμορ

hunebed /ˈɦynəbɛt/ (n)
ντολμέν
  1. megalithische grafkamer uit de jonge steentijd

huren /ɦyrə(n)/ (v)
αγκαζάρω
  1. tegen betaling gebruiken

hurken (v)
κάθομαι σταυροπόδι
  1. op de onderbenen gaan zitten

huur /ɦyr/ (n)
ενοίκιο
  1. tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling

huurauto (n)
ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο
  1. een auto die niet in eigendom is maar voor een korte periode en tegen betaling wordt gehuurd

huurder (n)
ένοικος

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
γάμος
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijksbureau (n)
γραφείο γνωριμιών
  1.

huwelijkscontract (n)
συμβόλαιο γάμου
  1. notarieel contract waarin de vermogenspositie van beide huwelijkspartners wordt geregeld

huwelijkskandidaat (n)
μνηστήρας
  1.

huwelijksreis /ˈɦiu̯ələksˌrɛɪ̯s/ (n)
μήνας του μέλιτος
  1. de reis die een pasgetrouwd stel gewoonlijk onmiddellijk na hun trouwen onderneemt

huwelijksvoorwaarde (n)
συμβόλαιο γάμου
  1. notarieel contract waarin de vermogenspositie van beide huwelijkspartners wordt geregeld

huzaar /hʊ.ˈzaːʁ/ (n)
ουσάρος
  1. een ruiterijsoldaat.

hydraat /hi'drat/ (n)
ένυδρο άλας
  1.

hydrant (n)
στόμιο υδροληψίας
  1. een speciale uitgeruste waterkraan geplaatst ten behoeve van de brandweer

hydrografie (n)
υδρογραφία

hydrologie (n)
υδρολογία

hydrolyse (n)
υδρόλυση
  1. de splitsing van scheikundige verbindingen door opneming van water

hyena (n)
ύαινα
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderfamilie Hyaeninae

hygiëne (n)
υγιεινή

hygiënisch (adj)
υγιεινός
  1. schoon, gezond

hygrometer (n)
υγρόμετρο
  1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten

hyperbool (n)
υπερβολή

hypercorrectie (n)
υπερδιόρθωση

hyperlink (n)
υπερζεύξη
  1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat

hyperoniem (n)
υπερώνυμο
  1. een woord dat een verzameling van verwante specifiekere woorden samenvoegt, een overkoepelende term

hypertensie (n)
υπέρταση
  1. verhoogde bloeddruk

hyperthermie (n)
υπερθερμία

hypertrofie (n)
υπερτροφία
  1. bovenmatige groei

hypnose (n)
ύπνωση
  1.

hypnotiseren (v)
υπνωτίζω
  1. het onder hypnose brengen van mensen

hypochonder (adj)
υποχόνδριος

hypoglycemie (n)
υπογλυκαιμία
  1. te weinig glucose in het bloed

hyponiem (n)
υπώνυμο
  1. term die een subcategorie van een algemenere klasse aanduidt

hypotensie (n)
υπόταση
  1. lage bloeddruk

hypotenusa (n)
υποτείνουσα
  1. de schuine zijde van een rechthoekige driehoek

hypothalamus (n)
υποθάλαμος
  1. deel van de hersenen dat een directe verbinding heeft met het hormonale systeem

hypotheek (n)
υποθήκη
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypothermie (n)
Υποθερμία
  1. onderkoeling

hypothese /hipoˈtezə/ (n)
υπόθεση

hypoventilatie (n)
υποαερισμός
  1. tekortschietende ademhaling

hypoxie (n)
υποξία
  1. zuurstoftekort in de weefsels

hysterisch (adj)
υστερικός

hüttenkäse (n)
τυρί κότατζ
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

iatrogeen (adj)
ιατρογενής
  1. door medisch ingrijpen veroorzaakt

ibis (n)
ίβις
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

ibuprofen (n)
ιβουπροφαίνη
  1.

iconostase (n)
εικονοστάσιο
  1. een iconenwand die het altaar van het schip scheidt in de Russisch-orthodoxe kerk

idee /iˈde/ (n)
ιδέα
  1. gedachte, plan

identiek (adj)
απαράλλακτος
  1. volledig hetzelfde, van dezelfde oorsprong

identiteit (n)
ταυτότητα
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

identiteitskaart /idɛnti'tɛitskart/ (n)
δελτίο αστυνομικής ταυτότητας
  1. een identiteitsbewijs dat op een kaart gedrukt is

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ (n)
ιδεόγραμμα
  1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
Ιδεολογία, ιδεολογία
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideologisch (adj)
ιδεολογικός
  1. van, betreffend of volgens een ideologie

ideoloog (n)
ιδεολόγος
  1. iemand die een ideologie opstelt

idiomatisch (adj)
ιδιωματικός
  1. het idioom betreffend

idioom (n)
ιδίωμα
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
ηλίθιος
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

idiopathisch (adj)
ιδιοπαθής
  1. van onbekende oorzaak

idiosyncrasie (n)
ευαισθησία
  1. aangeboren overgevoeligheid voor bepaalde voedings- en geneesmiddelen
  2. kenmerkende eigenaardigheid

idylle (n)
ειδύλλιο
  1. een genre gedichten, korte verhalen en schilderijen

ie (personalPronoun)
αυτός
  1. clitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief

ieder /ˈidər/ (indefinitePronoun)
κάθε
  1.

iedereen /i.də.ˈreːn/ (indefinitePronoun)
οι πάντες
  1. elke persoon

iemand (indefinitePronoun)
κάποιος

iep (n)
καραγάτσι
  1. een loofboomsoort uit het geslacht Ulmus ...

iets (adv)
κάτι
  1. een of ander ding

iglo /ˈiɣlo/ (n)
ιγκλού
  1. sneeuwhut

ijdel (adj)
ματαιόδοξος
  1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden

ijdelheid (n)
ματαιοδοξία
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
πάγος
  1. de vaste vorm van water, bevroren water
  2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten

ijsbeer (n)
πολική αρκούδα
  1. bepaald soort zoogdier, Ursus maritimus

ijsberg (n)
παγόβουνο
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsbreker (n)
παγοθραυστικό
  1. een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen.

ijsduiker (n)
παγοβούτι
  1. bepaald soort vogel Gavia immer

ijshockey (n)
χόκεϋ επί πάγου
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijsje /ˈɛɪʃə/ (n)
παγωτό
  1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
αλκυόνη
  1. bepaald soort blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, Alcedo atthis

ijver (n)
ζήλος

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
σίδηρος, σίδερο
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26

ijzertijd (n)
Εποχή του Σιδήρου

ijzerwarenwinkel (n)
σιδηροπωλείο
  1. zaak waar men ijzerwaren zoals spijkers en schroeven verkoopt

ik (personalPronoun)
εγώ
  1.

ik hou van je (phraseologicalUnit)
σ’ αγαπώ
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illegaal (adj)
αθέμιτος
  1. in weerwil van de wet

illegaal (n)
αθέμιτος
  1. een buitenlander die zonder werk- en verblijfsvergunning in een land verblijft

illusie (n)
παραίσθηση

illustratie (n)
εικονογράφηση

illustrator (n)
εικονογράφος

imaginair (adj)
φανταστικός

immigrant /ˈɪmiɣrɑnt/ (n)
μετανάστης

immigratie (n)
Μετανάστευση, μετανάστευση
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

imminent (adj)
επικείμενος
  1. van iets dat het op korte termijn kan gebeuren

immobiliën (n)
ακίνητη περιουσία
  1. onroerend goed, zoals gebouwen

immoreel /ɪmoˈrel/ (adj)
ανήθικος

immunologie (n)
ανοσολογία
  1. de leer van het afweersysteem dat verantwoordelijk is voor: afweer tegen besmettelijke ziekten...

immunologisch (adj)
ανοσολογικός
  1. met betrekking tot onvatbaarheid voor schadelijke invloeden

impedantie (n)
εμπέδηση
  1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt

imperialisme (n)
αποικιοκρατία

imperialist (n)
ιμπεριαλίστρια

imperium /ɪmˈperijʏm/ (n)
αυτοκρατορία

implantaat (n)
εμφυτεύω
  1. een stof, voorwerp, toestel etc. dat in een lichaam wordt aangebracht

implicatie (n)
υποκείμενη συνέπεια
  1. verwikkeling

impliceren (v)
υπονοώ
  1.stilzwijgend ten gevolge hebben

imponeren (v)
εντυπωσιάζω
  1. ontzag inboezemen

importeren (v)
εισάγω

impressie (n)
εντύπωση

improviseren (v)
αυτοσχεδιάζω
  1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
oρμή
  2. product van massa en snelheid

in (preposition)
σε, में
  1.-12. in (ruimtelijk)
σε
  2. in (tijdelijk)

in een handomdraai (adv)
εν ριπή οφθαλμού
  1. snel doordat het weinig moeite kost, vlot alsof het gemakkelijk is

in het land der blinden is eenoog koning (interjection)
στη χώρα των τυφλών, ο μονόφθαλμος είναι βασιλιάς
  1. in een omgeving waar weinig gepresteerd wordt krijgen bescheiden talenten of prestaties al gauw overdreven waardering

in levenden lijve (adv)
με σάρκα και οστά
  1. werkelijk aanwezig, in het echt

in plaats van (abbreviation)
αντί
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
εισπνέω
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inademing (n)
εισπνοή
  1.

inbegrepen (adj)
συμπεριλαμβανόμενος
  1. erbij horend, erbij geteld

inblikken /ˈɪmblɪkə(n)/ (v)
κονσερβοποιώ
  1. voedsel conserveren door het in een blikken vat luchtdicht te verpakken

inbraak (n)
διάρρηξη
  1. het inbreken

inbreker (n)
διαρρήκτης
  1. iemand die inbreekt

incasseren /ˌɪŋkɑˈseːrə(n)/ /ˌɪŋkɑˈsɪːrə(n)/ (v)
εισπράττω
  1. (geld) in ontvangst nemen.
δέχομαι
  2. te verduren krijgen.

inchecken /ˈɪntʃɛˌkə(n)/ (v)
κάνω check-in
  1. zich aanmelden aan een balie om een instapkaart te krijgen en eventueel bagage af te geven.

inclusief (preposition)
συμπεριλαμβανομένου
  1. met inbegrip van

incontinentie (n)
ακράτεια
  1. het onvermogen om urine of ontlasting op te houden

incubatietijd (n)
περίοδος επώασης
  1. #

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
πράγματι
  1. een bevestiging dat iets het geval is

indiaan (n)
Ινδιάνα, Ινδιάνος
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indiaans (adj)
ινδιάνικος

indicatie (n)
ένδειξη
  1. aanwijzing

indicatief (adj)
οριστική

indicatief (n)
οριστική
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indien /ɪndin/ (conjunction)
αν
  1. onder de voorwaarde dat

indirect (adj)
έμμεσος

indium (n)
ίνδιο
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individu /ˌɪndiviˈdy/ (n)
άτομο
  1. een enkele persoon in het bijzonder
  2. met negatieve bijbetekenis persoon

individueel (adj)
προσωπικός
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indoctrinatie (n)
κατήχηση

indruk /ˈɪndrʏk/ (v)
εντύπωση

indrukwekkend (adj)
εντυπωσιακός
  1. een grote indruk achterlatend

inductantie (n)
αυτεπαγωγή

inductie (n)
επαγωγή
  1. gevolgtrekking
  2. het opgang komen van een ontwikkeling door beïnvloeding door een ander deel
  3. de beïnvloedende werking op andere mensen
  4. het redeneren uitgaande van de afwijking
  7. spanningsopwekking in geleider

industrie (n)
βιομηχανία
  1. Nijverheid

inenten (v)
εμβολιάζω
  1. iemand door middel van een injectie beschermen tegen een ziekte

inertie (n)
αδράνεια
  1. traagheid

infanterie (n)
πεζικό
  1. de soldaten die te voet vechten

infanterist (n)
πεζικάριος
  1.

infectie (n)
λοίμωξη
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infernaal (adj)
καταχθόνιος

infiltratie (n)
διείσδυση

infiltreren (v)
διεισδύω

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
απαρέμφατο
  1. het hele werkwoord

infix (n)
επένθημα
  1. tussengevoegd morfeem

inflatie (n)
πληθωρισμός
  1. stijging van het prijspeil waardoor het geld in waarde daalt

informatica (n)
πληροφορική
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
πληροφορία
  1.

infrarood (adj)
υπέρυθρος

infrastructuur /ˈɪɱfrastrʏktyr/ (n)
υποδομή
  1. het totaal van onroerende voorzieningen zoals (spoor)wegen, vliegvelden, havens, bekabeling, riolering enzovoort

ingang (n)
είσοδος
  2. een opening waar iets doorheen kan

ingenieur (abbreviation)
μηχανικός
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

ingewikkeld /ɪnχəwɪkəlt/ (adj)
περίπλοκος
  1. niet eenvoudig en zeer samengesteld

ingewikkeldheid (n)
περιπλοκότητα
  1. de mate waarin iets complex is

ingrediënt (n)
συστατικό

inham /'ɪnɦɑm/ (n)
ορμίσκος

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
ιθαγενής
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inheemse (n)
ιθαγενής
  1. vrouw die ergens al woont sinds haar geboorte

inherent (adj)
συμφυής
  1. onlosmakelijk verbonden

inhoud /ˈɪnhɑut/ (n)
περιεχόμενο
  1. datgene wat bevat is in een ander lichaam

inhoudsopgave (n)
πίνακας περιεχομένων
  1. overzicht van de onderwerpen of hoofdstukken in een boek

initialiseren /ini(t)ʃali'zerə(n)/ (v)
αρχικοποιώ
  1.

injectie (n)
ένεση

injectiespuit (n)
σύριγγα

inkerving (n)
αυλάκωση
  1.

inkomen (n)
εισόδημα, έσοδα
  1. regelmatig verkregen som geld

inkt (n)
μελάνι
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
μελανοδοχείο
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inktvis /ˈɪŋktfɪs/ (n)
σουπιά
  1. een koppotig weekdier met vangarmen dat een inktachtig vocht afscheidt ter verdediging

inleiding /ˈɪnlɛɪdɪŋ/ /ˈɪnlɛːdɪŋ/ (n)
εισαγωγή
  1. een tekst waarmee men een indruk probeert te geven van de inhoud van een langere tekst

inlevingsvermogen /'ɪnlevɪŋsvərmoxə(n)/ (n)
ενσυναίσθηση
  1. de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen

inlijven /ˈɪnlɛɪvə(n)/ (v)
ενσωματώνω
  1. iemand in een groep opnemen

innen (v)
εξαργυρώνω
  1. verschuldigd geld in ontvangst nemen

inoperabel (adj)
μη χειρουργήσιμος
  1. niet meer heelkundig te behandelen

inpakken /ˈɪmpɑkə(n)/ (v)
αμπαλάρω
  2. in een omhulsel doen

inroepen (v)
επικαλούμαι
  1. vragen of iemand tussenbeide of te hulp komt

inschrijven /'ɪnsxrɛɪvə(n)/ (v)
εγγράφω
  1. een lidmaatschap of deelnemerschap schriftelijk vastleggen

insect (n)
έντομο
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

insgelijks (adv)
επίσης

insinueren (v)
υπαινίσσομαι

inslag /ɪnslɑx/ (n)
υφάδι
  1. draden van het weefgetouw

inslapen /ˈɪnslapə(n)/ (v)
αποκοιμιέμαι
  1. in slapende toestand geraken
κοιμίζω
  2. met een overdosis slaapmiddel een dier laten overlijden

inspannen /'ɪnspɑnə(n)/ (v)
ασκώ
  2. zich ~: moeite doen

inspanning (n)
προσπάθεια
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspectie (n)
εξέταση
  1. een grondige en nauwkeurige controle

inspiratie /ɪnspi'rasi/ (n)
έμπνευση
  1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken

inspireren (v)
εμπνέω
  1. de geest gaande maken

installatie (n)
εγκατάσταση
  8. een kunstvorm

instappen (v)
μπαίνω μέσα

instellen (v)
βάζω
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instelling (n)
ίδρυμα
  2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen

instemmen (v)
συγκατατίθεμαι
  1. het eens zijn

instinct (n)
ένστικτο
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instinctmatig (adj)
ενστικτώδης
  1.

instorten (v)
καταπίπτω
  1. zwichten voor de zwaartekracht

instorting (n)
κατάρρευση
  1. het kapot gaan van een constructie door naar beneden vallen

instructie (n)
εντολή
  1. een order, een aanwijzing

instrument (n)
εργαλείο
  1. werktuig
όργανο
  2. verkort voor muziekinstrument

instrumentaal (adj)
οργανικός

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
ινσουλίνη
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

intact (adj)
άθικτος
  1. in goede staat, onaangetast

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
αντίθετα

integraal (adj)
αναπόσπαστος

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ (n)
ολοκλήρωση

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
έξυπνος
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie (n)
νοημοσύνη
  een eigenschap van de werking van de hersenen

intelligentiequotiënt (n)
δείκτης νοημοσύνης

intelligentsia (n)
ιντελιγκέντσια
  1.

interactie /ɪntərˈɑksi/ (n)
αλληλεπίδραση
  1. onderlinge beïnvloeding

interactief /ɪntərɑk'tif/ (adj)
διαδραστικός

interdisciplinair (adj)
διεπιστημονικός

interessant (adj)
ενδιαφέρων
  1. wekt interesse

interesse (n)
ενδιαφέρον
  1. belang
  2. belangstelling
  3. iets waar belangstelling voor is

interesseren (v)
ενδιαφέρω
  1. nieuwsgierig maken

interest (n)
τόκος

interface (n)
διεπαφή

intern (adj)
εσωτερικός
  1. inwendig, binnen

internationaal (adj)
διεθνής
  1. meer dan één land

internet (n)
Διαδίκτυο, διαδίκτυο
  1. een wereldwijd netwerk van computers

internetcafé (n)
ίντερνετ καφέ
  1.

internist (n)
παθολόγος
  1. Arts

interpretatie (n)
ερμηνεία
  1. uitlegging, vertaling

interpreteren (v)
ερμηνεύω
  1. uitleggen of opvatten

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ (n)
στίξη

interval (n)
απόσταση
  1. tussenperiode
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interview (n)
συνέντευξη
  1. vraaggesprek met iemand over diens opvattingen en ervaringen

interviewen (v)
παίρνω συνέντευξη
  1.een vraaggesprek met iemand houden

intimideren /ɪntimi'dɪːrə(n)/ (v)
εκφοβίζω
  1. iemands gedrag beïnvloeden door hem angst aan te jagen

intoxicatie (n)
μέθη
  1. vergiftiging

intramusculair (adj)
ενδομυϊκός
  1. in de spier

intransitief (n)
αμετάβατος
  1. (taalkunde) onovergankelijk
  2. een onovergankelijk werkwoord

intrinsiek (adj)
εγγενής

introductie /ɪntroˈdʏksi/ (n)
εισαγωγή
  de presentatie van iets nieuws, of de inleiding van een nieuwkomer

intussen /ɪn'tʌsə/ (adv)
εν τω μεταξύ
  1. gedurende de tijd die het genoemde vereist

inval (n)
εισβολή
  1. invasie

invasie (n)
εισβολή

inventief (adj)
εφευρετικός

investering (n)
επένδυση
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invetten (v)
γρασάρω
  1.

invloed /ˈɪnvluːt/ (n)
επιρροή
  1. inwerking van een persoon, zaak of omstandigheid op een andere
  2. het vermogen om op anderen in te werken

invloedrijk (adj)
ισχυρός

invloedssfeer (n)
σφαίρα επιρροής
  1. een kring of gebied waarbinnen iemand of een staat invloed heeft

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ (v)
εισάγω
  2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen

inwendig /ɪɱ.'wɛn.dɪx/ /ɪɱ.'ʋɛn.dəχ/ /ɪɱ.'β̞ɛn.dəx/ (adj)
εσωτερικός

inwijking (n)
μετανάστευση
  1. immigratie

inwoner (n)
κάτοικος

ion /jɔn (n)
ιόν

ionosfeer (n)
ιονόσφαιρα

iridium (n)
ιρίδιο
  1. een scheikundig element met symbool Ir

iris /ˈirɪs/ (n)
ίρις
  1. een orgaan in het oog van vele organismen
  2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris

ironie /ɪroˈniː/ (n)
ειρωνία
  1. vorm van spot

irrelevant (adj)
άσχετος
  1. van geen belang voor de huidige zaak

irriteren (v)
εκνευρίζω
  1. op onaangename wijze prikkelen

islam (n)
Ισλάμ
  1. godsdienst die na alle profeten uit het jodendom en Christus, Mohammed ...

isobaar (n)
ισοβαρής
  1. een verzameling punten onder constant houden van de druk gemeten

isolatie (n)
απομόνωση
  1. ruimtelijke afzondering

isolator (n)
μονωτής

isoleren (v)
απομονώνω
  1. persoonlijk
  2. chemisch
  3. elektrisch
  4. warmte

isotherm (n)
ισόθερμος
  1. een verzameling punten constante temperatuur gemeten of waar de temperatuur dezelfde waarde heeft

isotoop (n)
ισότοπο

istmus (n)
ισθμός
  1. een smalle strook land die twee grotere landmassa's verbindt

ivoor (n)
φίλντισι, ελεφαντόδοντο

ivoorkleur (n)
ιβουάρ
  1. een gebroken witte kleur zoals die van ivoor

ja /jaː/ (adv)
ναι, ναί
  1. duidt bevestiging of instemming aan

ja /jaː/ (interjection)
ναι
  1. kreet van opwinding

jaar /ja:r/ (n)
χρόνος, έτος
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaargetijde /ˈjar.ɣə.ˌtɛɪ̯.də/ /ˈjar.ɣə.ˌtɛː.də/ /ˈjar.χə.ˌtɛɪ̯.də/ (n)
εποχή
  1. een deel van een jaar met unieke eigenschappen

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
ετήσιος
  1. eenmaal per jaar

jacht /jɑxt/ (n)
κυνήγι
  1. het achtervolgen van wild
γιοτ, θαλαμηγός
  3. een snel vaartuig

jachthond (n)
κυνηγόσκυλο, λαγωνικό
  1. hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht

jachtluipaard (n)
γατόπαρδος
  1. zeer snele, grote gevlekte katachtige

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
κυνηγώ
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager (n)
κυνηγός
  1. iemand die op jacht gaat

jager-verzamelaar (n)
κυνηγός-συλλέκτης

jaguar (n)
ιαγουάρος
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera onca

jakhals (n)
τσακάλι
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jakobsschelp (n)
χτένι
  1. benaming voor bepaald soort mosselachtig schelpdier

jaloers (adj)
ζηλιάρης
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jaloersheid /jɑˈluːrshɛɪt/ /jɑˈluːrshɛːt/ (n)
ζήλια
  1. een wrok die iemand koestert omdat men een ander niet gunt wat men zelf begeert

jaloezie /jɑluˈziː/ (n)
ζήλια
  1. gevoel
  2. zonnescherm

jam /ʃɛm/ (n)
μαρμελάδα
  1. een gelei van suiker en gekookt fruit, onder andere gebruikt als broodbeleg

jambisch (adj)
ιαμβικός
  1. met het ritme van een jambe

jan-van-gent (n)
σούλα
  1. bepaalde zeevogel, Morus bassanus

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
Ιανουάριος, Γενάρης
  1. de eerste maand van het jaar

jargon /jɑr.ˈɣɔn/ (n)
αργκό
  2. vaktaal, taalgebruik binnen een bepaalde groep, vaak moeilijk te volgen voor een buitenstaander

jas (n)
παλτό
  1.

jaspis (n)
ίασπις

jeneverbes (n)
άρκευθος
  1. Juniperus communis

jetset (n)
τζετ σετ
  1.

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
νεότητα, νιάτα
  1. het jong zijn

jeugdherberg (n)
ξενώνας νεότητας

jeugdig (adj)
νεαρός
  1. jong, fris, onbevangen

jeuk (n)
κνησμός
  1. kriebel

jeuken (v)
νιώθω φαγούρα

jezuïet /je.zy.ˈit/ (n)
ιησουίτης
  1. een lid van de Sociëteit van Jezus

jicht (n)
ουρική αρθρίτιδα
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad (n)
τζιχάντ

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
εσύ
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jodelen /ˈjodələ(n)/ (v)
λαρυγγίζω
  1. zingen met een snelle wisseling van borst- naar keelstem

jodin /joˈdin/ (n)
Ιουδαία
  1.

jodium (n)
ιώδιο
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

jojo (n)
γιογιό
  1. speelgoed
  2. sufferd

joker (v)
μπαλαντέρ

jong /jɔŋ/ (adj)
νεαρός
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
αγόρι
  1. onvolwassen man

jongleren /jɔŋˈle.rə(n)/ (v)
ζογκλάρω

jongleur /jɔŋˈlør/ (n)
ζογκλέρ
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest

jood /jot/ (n)
Εβραίος
  1. de aanhanger van het joodse geloof
ιώδιο
  2. het element jodium

joods /jots/ (adj)
ιουδαϊκός
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

jota (n)
γιώτα
  3. een kleinigheid, helemaal niets

journalist (n)
δημοσιογράφος
  verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert

journaliste (n)
δημοσιογράφος

joviaal (adj)
εγκάρδιος
  1. aardig en vriendschappelijk in omgang

jubileum (n)
ιωβηλαίο
  1. feestelijke herdenking van de dag waarop iets gebeurde of begon

judaskus (n)
φιλί του Ιούδα
  1. vriendelijk gebaar van een iemand die veinst een vriend te zijn, kort voordat zijn ware bedoelingen duidelijk worden

judaspenning (n)
σεληνιακός
  1. naam voor planten uit het geslacht Lunaria

judo /'jy.do/ (n)
τζούντο
  1. een Japanse vechtsport

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
δεσποινίς

juist (adj)
σωστός
  1. zoals het moet, waar

juk (n)
ζυγός
  1. houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen (n)
ζυγωματικό
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
Ιούλιος
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
εσείς
  1.

juni /ˈjyni/ (n)
Ιούνιος, Ιούνης
  1. de zesde maand van het jaar

junkfood (n)
έτοιμο ανθυγιεινό φαγητό
  1. een verzamelnaam voor snel bereid en geserveerd voedsel dat vaak ongezond is

juridisch (adj)
νομικός
  1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer

jurisprudentie (n)
νομολογία

jurist (n)
νομικός
  1. een deskundige op het gebied van rechtsleer

jurk /jʌrək/ (n)
φόρεμα
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jus (n)
ζωμός

juskom (n)
σαλτσιέρα
  1.

jute (adj)
γιούτα
  de bastvezels

juweel (n)
πετράδι
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier (n)
κοσμηματοπώλης
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

kaai (n)
αποβάθρα

kaak (n)
σαγόνι
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn

kaakklem (n)
τέτανος
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaakslag (n)
χαστούκι
  1. klap in het gelaat

kaal /kal/ (adj)
φαλακρός
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid (n)
φαλάκρα
  1. het kaal zijn

kaap (n)
ακρωτήρι
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaarden (v)
ξαίνω
  1. het behandelen van ruwe katoen of wol met behulp van een kaard

kaars /kars/ (n)
κερί
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaart (n)
κάρτα
  2. een bedrukt kartonnen vel dat met de post verstuurd kan worden
  3. een kartonnen of plastic vel uit een kaartspel, om mee te spelen
χάρτης
  en te delen vertalingen

kaartje (n)
εισιτήριο

kaartspel /kartspɛl/ (n)
χαρτιά
  1. een spel met speelkaarten
τράπουλα
  2. een spel kaarten

kaas /kas/ (n)
τυρί
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasdoek (n)
τουλουπάνι
  1.

kaasjeskruid (n)
μολόχα

kabel (n)
καλώδιο
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kabeljauw (n)
μπακαλιάρος, βακαλάος
  1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis

kabinet (n)
υπουργικό συμβούλιο

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ (n)
θερμάστρα
  1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
πουλάρι, ολίσθηση
  1. een jong van een paard.

kadaver (n)
κουφάρι
  1. dood lichaam van een dier

kade (n)
προκυμαία
  1. een beschoeide of gemetselde oeverstrook waaraan de schepen kunnen aanleggen

kader (n)
συμφραζόμενα
  2. situationele context, raamwerk, verband

kafferkoren (n)
σόργο

kajak (n)
καγιάκ
  1. een gesloten kano om in wild water of op zee te varen

kajuit (n)
καμπίνα
  1. een gemeenschappelijke verblijfplaats op schepen

kakelen (v)
κακαρίζω
  1. geluiden voortbrengen zoals kippen dat doen

kakkerlak (n)
κατσαρίδα, βλάττη, βρομομαμούνα, κανθαρίδα, μαυρομαμούνα
  1. benaming voor insecten uit de orde Blattodea

kakofonie (n)
κακοφωνία
  1. een rommelig geheel van vele klanken door elkaar

kalender (n)
ημερολόγιο
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalf (n)
μοσχάρι
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfateren (v)
καλαφατίζω

kalfsvlees (n)
μοσχάρι

kalief (n)
χαλίφης

kalifaat (n)
χαλιφάτο

kalium (n)
κάλιο
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalkoen (n)
γαλοπούλα, διάνος, κούρκος
  1. bepaald soort gedomesticeerde vogel, Meleagris gallopavo

kalksteen (n)
ασβεστόλιθος

kallipygisch /ˌkɑ.lɪ.ˈpi.ɣɪs/ (adj)
καλλίπυγος
  1. met een mooi achterste

kalm /kɑlm/ (adj)
ήρεμος
  1. weinig in beroering, zonder opwinding

kalmeren /kɑl'merə(n)/ (v)
ηρεμώ
  1. kalm worden

kalmte (n)
ηρεμία

kam /kɑm/ (n)
χτένα
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
καμήλα
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon (n)
χαμαιλέοντας, χαμαιλέων
  1. tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen
χαμαιλέων
  2. veranderlijk persoon

kamer (n)
δωμάτιο
  1. deel van een huis

kameraad (n)
σύντροφος

kamerjas (n)
ρόμπα
  1. een lange huisjas

kamfer (n)
καμφορά

kamikaze /kɑmikazə/ (n)
καμικάζι
  2. aanval op een sterkere vijand waarbij het onvermijdelijk is dat men zelf sterft

kamille (n)
χαμομήλι
  1. elk van de planten van het geslacht Matricaria

kammen /kɑmə(n)/ (v)
χτενίζω
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp (n)
κατασκήνωση
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn

kamperen (v)
κατασκηνώνω
  1. een vorm van openluchtrecreatie

kamperfoelie (n)
αγιόκλημα

kampioen /kɑmpiun/ (n)
πρωταθλητής
  1. de winnaar van een kampioenschap

kampioenschap (n)
πρωτάθλημα
  1. wedstrijd waar bepaald wordt wie de kampioenstitel mag dragen

kan (n)
κουτάκι
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
κανάλι

kanarie (n)
καναρίνι
  1.1 bepaald soort vogel Serinus canarius

kandelaar (n)
κηροπήγιο

kandidate (n)
υποψήφιος
  1.

kaneel /kɑˈnel/ (n)
κανέλα, κανέλλη
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kangoeroe (n)
καγκουρό
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Macropus

kanji (n)
κάντζι
  1.

kanker (n)
καρκίνος
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal (n)
κανίβαλος
  1. menseneter

kannibalisme (n)
ανθρωποφαγία
  1.

kano (n)
κανό

kanon (n)
κανόνι
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kanonneerboot (n)
κανονιοφόρος
  1.

kans (n)
πιθανότητα, ενδεχόμενο
  1. mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren
πιθανότητα, ευκαιρία
  2. een mooie gelegenheid

kansel (n)
άμβωνας
  1. een kerkelijk, meestal verhoogd, meubelstuk waarvanaf de voorganger in de dienst zijn preek uitspreekt

kanselier (n)
καγκελάριος
  1. bondskanselier

kant /kɑnt/ (n)
δαντέλα
  1. een vorm van vlechtwerk

kantine (n)
καντίνα
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantoor (n)
γραφείο
  1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd

kap /kɑp/ (n)
κουκούλα
  2. een bedekking van het hoofd

kapel (n)
παρεκκλήσι
  1. klein kerkgebouw

kapen (v)
καταλαμβάνω

kapitaliseren (v)
κεφαλαιοποιώ
  1. kapitaal laten aangroeien

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
πλοίαρχος

kapmes /'kɑpmɛs/ (n)
ματσέτα
  1. stevig mes

kapoen (n)
καπόνι

kapot (adj)
χαλασμένος
  1. gebroken
  2. niet meer goed functionerend

kapotgaan (v)
χαλάω

kappa (n)
κάπα

kapper (n)
κομμωτής

kappertje /'kɑ.pər.cə/ (n)
κάππαρη
  1. een klein groen bloemknopje van de kappertjesplant, Capparis spinosa, dat meestal op zuur bewaard wordt en dat als kruiderij gebruikt wordt

kapsel (n)
κόμμωση
  1. de manier waarop het haar geknipt is

kapster (n)
κομμωτής

kar (n)
κάρο
  1. voertuig

karabijn (n)
καραμπίνα
  1. een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun

karakter (n)
χαρακτήρας
  1. aard

karamel (n)
καραμέλα
  1. gebrande suiker

karaoke (n)
καραόκε
  1. vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt

karate (n)
καράτε
  1. japanse gevechtsport

karavaan (n)
καραβάνι
  1.

karbonade /kɑrboˈnadə/ (n)
παϊδάκι
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

karbouw (n)
νεροβούβαλος
  1. bepaald soort zoogdier, Bubalis bubalis

kardemom (n)
κακουλέ, κάρδαμο
  plant en zaad

kardinaal (n)
καρδινάλιος
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

kardoen (n)
αγριοαγκινάρα
  1. en 2. bladeren van Cynara cardunculus

kariboe (n)
καναδικός τάρανδος
  1. een zoogdier uit de familie der hertachtigen

karmijn (n)
καρμίνη
  1. een rode kleurstof die wordt gewonnen uit een soort schildluis, de Cochenilleluis, Dactylopius coccus Costa

karnemelk (n)
βουτυρόγαλα
  1. gefermenteerde melk

karper (n)
σαζάνι, γριβάδι
  1. bepaald soort grote zoetwatervis met een hoge rug, die van oorsprong uit Azië komt, Cyprinus carpio

karteldarm (n)
κόλον

karton /kɑrˈtɔn/ (n)
χαρτόνι
  1. bordpapier
  2. verpakking

karveel (n)
καραβέλα

karwij (n)
αγριοκύμινο, κιουμέλ
  plant, zaad en specerij

kas /'kɑs/ (n)
ταμείο
  1. de bak die het ontvangen geld bevat
θερμοκήπιο
  3. een doorzichtige -meest glazen- constructie die het cultiveren van planten mogelijk maakt die een ander klimaat vergen dan buiten heerst

kaskraker (n)
μπλοκμπάστερ
  1.

kassa /ˈkɑsa/ (n)
ταμείο
  1. plaats waar men aankopen betaalt in een winkel

kassier (n)
ταμίας
  1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
ντουλάπα, ντουλάπι
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje (n)
καστανιά
  1. de boom
κάστανο
  1. de vrucht

kastanjebruin (adj)
καστανός

kaste /kɑstə/ (n)
κάστα
  1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving

kasteel (n)
κάστρο
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kasuaris (n)
κασουάριο
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Casuarius

kat (n)
γάτα
  1. bepaald soort zoogdier, Felis sylvestris catus

katalysator (n)
καταλύτης

kater (n)
γάτος
  1. mannetje van de kat
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathedraal /kɑtədral/ (n)
μητρόπολη
  1. een hoofdkerk van een bisdom

katheter (n)
καθετήρας
  1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen

kathode (n)
κάθοδος
  1-2 scheikunde + elektronica

katholiek /ˌka.to.ˈlik/ (adj)
καθολικός
  1. overeenkomstig de geloofsleer van de Katholieke Kerk
  2. te maken hebbend met de Katholieke Kerk

kation (n)
κατιόν

katoen /kɑˈtun/ (n)
βαμβάκι
  1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit

katrol (n)
τροχαλία
  1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen

kattengat (n)
γατόπορτα
  1. nauwe doorgang voor een kat

katwilg (n)
λυγαριά
  1. bepaald soort loofboom Salix viminalis

kauw (n)
κάργια
  1. Corvus monedula, eem zwarte kraaiachtige zangvogel met een grijze nek

kauwen (v)
μασάω

kauwgom (n)
μαστίχα
  1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken

kaviaar (n)
χαβιάρι

kazuifel (n)
ράσο
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
λαιμός
  anatomie

keelpijn /'kelpɛɪn/ (n)
λαιμά
  1. pijnlijke irritatie van het slijmvlies in de keelholte, meestal door een ontsteking ervan

keep /keːp/ (n)
χειμωνόσπινος
  2. kleurrijke vinkensoort

keer (n)
φορά
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerkring (n)
τροπικός

kegel /ˈke.xəl/ (n)
κώνος
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede (n)
κωνική τομή
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

kei (n)
ογκόλιθος
  1. brok gesteente

keil /kɛil/ (n)
σφήνα
  1. keil (wig)

keizer (n)
αυτοκράτορας
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerin (n)
αυτοκράτειρα
  1. een vrouwelijke monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk (adj)
αυτοκρατορικός

keizerrijk (n)
αυτοκρατορία
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

keizersnede (n)
καισαρική τομή
  1. operatieve verlossing

kelder /ˈkɛldər/ (n)
κελάρι, υπόγειο
  1. een ondergrondse bergruimte

kelk (n)
δισκοπότηρο

kelner (n)
Σερβιτόρος

kemphaan (n)
ψευτομαχητής
  1. bepaald soort vogel, Calidris pugnax

kennel /ˈkɛ.nəl/ (n)
σκυλόσπιτο

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
γνωρίζω
  1. bekend, vertrouwd zijn met
  2. door studie of oefening geleerd hebben

kenner (n)
κονεσέρ

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
γνώση
  1. wat je weet of hebt geleerd
γνωστός
  1. iemand met wie men bekend is

keppel /ˈkɛpəl/ (n)
σκούφος
  1. hoofddeksel in de vorm van een ondiep bolsegment

keramiek (n)
κεραμική

kerk /kɛrk/ (n)
εκκλησία, ναός
  1. openbaar gebouw voor religieuze handelingen of samenkomsten
  3. Georganiseerde groep die bepaalde christelijke standpunten aanhangt
Εκκλησία, εκκλησία, ναός
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst

kerkban /ˈkɛrk.bɑn/ (n)
αφορισμός
  1. uitsluiting van de sacramenten of de kerkgemeenschap

kerkdienst /ˈkɛrɡdinst/ (n)
εκκλησιαστική λειτουργία
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerkelijk /ˈkɛr.kə.lək/ (adj)
εκκλησιαστικός
  1. verband hebbend met de kerk

kerker /kɛrkər/ (n)
μπουντρούμι
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkhof (n)
νεκροταφείο
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
πεπλόγλαυκα
  1. bepaald soort vogel, Tyto alba

kerkvorst (n)
αρχιερέας
  1.

kernreactor (n)
πυρηνικός αντιδραστήρας

kernsmelting (n)
τήξη
  1. een rampzalige gebeurtenis waarbij de brandstof van een kernreactor smelt door het wegvallen van de koeling

kernwapen (n)
πυρηνικό όπλο

kerrie (n)
Κάρυ
  specerij

kers (n)
κεράσι
  1. steenvrucht van een kersenboom, Prunus subg. Cerasus

kerselaar /ˈkɛr.sə.ˌlaːr/ (n)
κερασιά
  2. het hout van een boom uit het geslacht Prunus

kersenboom (n)
κερασιά
  1. benaming voor bomen waaraan kleine ronde vruchten groeien, uit het ondergeslacht Prunus subg. Cerasus

kerstavond /kɛr.ˈsta.vɔnt/ /kɛr.ˈz(d)a.vɔnd/ (n)
Παραμονή Χριστουγέννων

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
χριστουγεννιάτικο δέντρο, δένδρο των Χριστουγέννων
  1. rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstdag /ˈkɛrs.dɑx/ /ˈkɛrs.dɑχ/ /ˈkɛrz.dɑx/ (n)
ημέρα Χριστουγέννων

kerstenen /ˈkɛr.stə.ˌnə(n)/ (v)
εκχριστιανίζω
  2. heidense volkeren, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstening /ˈkɛr.stə.ˌnɪŋ/ (n)
εκχριστιανισμός
  1. het proces waarbij heidense volkeren zich, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstkaart /ˈkɛrs.kart/ /ˈkɛrst.kart/ (n)
χριστουγεννιάτικη κάρτα
  1. een wenskaart die wordt gekenmerkt door een kerstgroet en wensen voor het komende nieuwe jaar

kerstlied /ˈkɛrs.lid/ /ˈkɛrst.lit/ (n)
κάλαντα
  1. een op Kerstmis betrekking hebbend lied

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ (n)
φάτνη
  1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom

kerstster /ˈkɛrstɛr/ (n)
Αλεξανδρινό

kervel (n)
σκαντζίκι, ανθρίσκος
  2. keukenkruid

ketamine (n)
κεταμίνη
  1.

ketchup (n)
κέτσαπ
  1. een saus op basis van tomaten

ketel (n)
ατμολέβητας
  1. meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden
κατσαρόλα
  2. waterketel

keteldal /ˈke.təl.dɑl/ /ˈke.təɫ.dɑɫ/ /ˈkeː.təl.dɑl/ (n)
λεκανοπέδιο
  1. een half cirkelvormige vallei gevormd door de erosie die een gletsjer veroorzaakt

keten (n)
αλυσίδα
  1. uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketjap (n)
σάλτσα σόγιας
  1. een Indonesische sojasaus gemaakt van een mengsel van sojabonenmeel, grof gemalen tarwe, kruiden en zout

ketter /kɛtər/ (n)
αιρετική
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ (n)
αίρεση
  1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
αλυσίδα
  2. een stevige, maar buigzame verbinding van in elkaar grijpende ringen of achtvormige schakels
  1. een aaneengesloten reeks van gelijksoortige elementen, gebeurtenissen etc.
  5. schering, de rechte draden waartussen de inslag ingeweven wordt
περιδέραιο
  4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is

kettingbotsing (n)
καραμπόλα
  1. een aanrijding van vanachter waarbij de aangereden auto doorschiet tegen zijn voorligger aan

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
κουζίνα, μαγειρείο
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
κουζίνα
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keukengerei (n)
μαγειρικά σκεύη
  1. alle gebruiksvoorwerpen in de keuken

keuring (n)
επιθεώρηση
  1. proces van het keuren

keus /'kø:s/ (n)
επιλογή
  gelegenheid

keuze (n)
επιλογή
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
σκαθάρι
  1. bepaald insect

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ (n)
κλαβιέ
  1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord
πληκτρολόγιο
  2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden

kibboets /ˈkibuts/ (n)
κιμπούτς

kidnappen (v)
απάγω
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

kiem (n)
μικρόβιο

kies /kis/ (adj)
τραπεζίτης
  1. een vrij grote tand die achter in de mond staat

kieskeurig (adj)
εκλεκτικός
  1.

kiespijn /kispɛin/ (n)
οδονταλγία
  1. pijn in één of meerdere kiezen

kiesrecht (n)
δικαίωμα ψήφου

kietelen (v)
γαργαλώ
  1. het prikkelen van gevoelige stukken huid bij anderen door middel van licht aanraken

kieuw (n)
βράγχιο
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kievit (n)
καλημάνα

kiezen (v)
διαλέγω
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen

kijken (v)
κοιτάζω, βλέπω

kijker (n)
τηλεθεάτρια
  1. iemand die kijkt

kikker (n)
βάτραχος
  1. benaming voor amfibieën uit de orde Anura

kikkerdril (n)
αβγά βατράχου
  1. legsel

kikkererwt (n)
ρεβίθι, ρεβιθιά
  1. en 2. (zaden van) de plant Cicer arietinum

kikkererwtenmeel (n)
ρεβυθάλευρο
  1. fijn gemalen kikkererwten

kikkervisje (n)
γυρίνος
  1. kikker- of paddenlarve

kil /kɪl/ (adj)
κρύος

kilogram (abbreviation)
Χιλιόγραμμο, χιλιόγραμμο
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
χιλιόμετρο
  1. duizend meter

kilometerteller (n)
οδόμετρο
  1. meetinstrument dat de totaal afgelegde afstand in kilometers aangeeft

kin /kɪn/ (n)
πηγούνι, σαγόνι
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind (n)
παιδί, τέκνο
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
  2. persoon voortkomend uit

kinderachtig /ˈkɪndərɑxtəx/ (adj)
παιδαριώδης
  1. zich niet als volwassene gedragend alsof men nog een kind is

kinderarbeid (n)
παιδική εργασία

kinderarts (n)
παιδίατρος
  1. een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen

kinderkamer (n)
παιδικό
  1. een kamer ingericht voor kinderen

kinderkleding (n)
παιδικά
  1. alle kleren die speciaal gemaakt zijn voor kinderen

kinderlied (n)
δίστιχο

kindermoord (n)
παιδοκτονία
  1. het om het leven brengen van een kind

kinetisch (adj)
κινητικός
  1. wat beweging veroorzaakt

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
κοκκύτης
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kip /kɪp/ (n)
κότα, κοτόπουλο
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen

kippenhok (n)
κοτέτσι
  hok voor kippen

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
ανατριχίλα
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kippenvet (n)
λίπος κότας

kits /kɪts/ (adj)
δικάταρτο
  1. een zeiljacht met twee langsgetuigde masten

kitsch (n)
κιτς
  1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is

kiwi (n)
ακτινίδιο
  2. vrucht van plantengeslacht Actinidia

klaaglied (n)
ελεγεία

klaar /klaːr/ (adj)
έτοιμος
  1. in gereedheid gebracht, gereed
αίθριος
  2. helder, duidelijk

klaarheid (n)
διαύγεια
  1. helderheid, transparantie

klaarmaken /'klarmakə(n)/ (v)
προετοιμάζω
  1. voorbereiden
ετοιμάζω
  2. uit ingrediënten klaarmaken

klacht (n)
παράπονο
  1. een aanklacht

klagen (v)
παραπονιέμαι
  1. ongenoegen uiten

klamboe (n)
κουνουπιέρα
  1. fijn net waaronder men slaapt om muggen buiten te houden

klank (n)
ήχος
  1. in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid

klanknabootsing /ˈklɑŋknabotsɪŋ/ (n)
ονοματοποιία
  1. het (proberen) een zelfde geluid te produceren
  2. een woord dat is ontstaan uit het proberen een geluid na te doen

klant (n)
πελάτης
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klap /klɑp/ (n)
μπαμ
  1. plotselinge, luidruchtige slag

klaploper (n)
παράσιτο

klappen (v)
χειροκροτώ
  1. applaudisseren

klaproos (n)
παπαρούνα
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klapstoel /ˈklɑpstuːl/ (n)
πτυσσόμενη
  stoel met opklapbare zitting

klarinet (n)
κλαρινέτο, κλαρίνο
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klas /klɑs/ (n)
τάξη
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen
  2. een leerjaar op school
  3. een klaslokaal

klasse (n)
τάξη

klauw /klʌu/ (n)
νύχι
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klauwplaat (n)
τσοκ
  1. klauwplaat

klavecimbel (n)
τσέμπαλο
  1. toetsinstrument

klaver (n)
τριφύλλι

klaveren (n)
σπαθιά
  1. kaartkleur

kleden (v)
ντύνω
  1. kleren aandoen

kleding /kledɪŋ/ (n)
ρούχα
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk (n)
ένδυμα
  1.

kleerkast (n)
ντουλάπα

kleermaakster (n)
μοδίστρα

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
ράφτης
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
άργιλος, πηλός
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein (adj)
μικρός
  1. van geringe grootte

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
εγγονή
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleine burgemeester (n)
ισλανδόγλαρος
  1. bepaald soort meeuw, Larus glaucoides

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
εγγόνι
  1. kind van zoon of dochter

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
εγγονός
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

kleiput (n)
αργιλορυχείο
  1.

klemtoon (n)
έμφαση

klep (n)
βαλβίδα
  1. verstelbare afsluiting

kleptomaan (n)
κλεπτομανής
  1. iemand die een ziekelijke neiging tot stelen heeft

kleptomanie (n)
κλεπτομανία
  1. de onweerstaanbare drang om te stelen

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
ρούχο
  1. kleding of kledingstukken

kletsen (v)
συνομιλώ
  2. praten, babbelen

kletskous (n)
πολυλογάς

kleur /kløːr/ (n)
χρώμα
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleuren /ˈklørə(n)/ (v)
χρωματίζω
  1. van kleur voorzien met potloden, stiften, wasko etc.

kleurig (adj)
έγχρωμος
  1. een kleur hebbend (gekleurd) of een verscheidenheid aan kleuren vertonend

kleurloos (adj)
άχρωμος
  1. zonder kleur

kleurpotlood (n)
ξυλομπογιά

kleurrijk (adj)
πολύχρωμος
  1. vol opvallende kleuren

kleurstof (n)
βαφή
  1. stof waarmee men iets kleurt

kliek (n)
κλίκα

kliekje (n)
υπόλοιπα
  1.

klier /klir/ (n)
αδένας
  2. orgaan

klif (n)
κρημνός
  1. steile hoge rots

klikken (v)
κλικ
  1. een klikkend geluid maken

klimaat (n)
κλίμα
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatsverandering (n)
κλιματική αλλαγή
  1.

klimaatzone (n)
κλιματική ζώνη

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
ανεβαίνω
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
κισσός
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

kliniek (n)
κλινική
  1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd

klink /klɪŋk/ (n)
λαβή
  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
μάνταλο
  2. constructie om een deur gesloten te houden

klinken (v)
ακούγομαι
  1. een bepaalde klank voortbrengen

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
φωνήεν
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinkerharmonie (n)
φωνηεντική αρμονία

klinknagel (n)
πριτσίνι
  1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden

klip-en-klaar (adv)
καθαρά και ξάστερα
  1. zo duidelijk dat een misverstand uitgesloten is

klit (n)
κολλητσίδα
  1., 2. plant met kleverige bloemknoppen

klok (n)
ρολόι
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt

klokkentoren (n)
καμπαναριό
  1. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon

klomp /klɔmp/ (n)
ξυλοπάπουτσο
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer

klonen (v)
κλωνοποιούμαι
  1. een identieke kopie van een levend wezen maken

kloof (n)
φαράγγι, χάσμα
  1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden

kloon /klon/ (n)
κλώνος
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
μονή, μοναστήρι
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

klootzak (n)
μαλάκας

klopgeest (n)
πόλτεργκαϊστ
  1.

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
χτυπάω
  1. tegen iets slaan
  4. in toestand brengen
χτυπώ
  2. hoorbaar bewegen

kluis /klœʏs/ /klœːs/ (n)
χρηματοκιβώτιο
  1. een tegen inbraak en brand beveiligde kist of kast

kluizenaar (n)
ερημίτης
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluut /klyt/ (n)
αβοκέτα
  1. bepaald soort watervogel, Recurvirostra avosetta

kluwen (n)
κουβάρι
  1. los om zichzelf opgewonden hoeveelheid wol, garen enz

klysma (n)
κλύσμα
  1.

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ (n)
τρωκτικό
  1. benaming voor dieren uit de orde Rodentia

knabbelen (v)
περιτρώγω

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
ροκανίζω
  1. met de tanden aanvreten

knallen (v)
χτυπώ
  1. een hard geluid of knal geven

knap (adj)
ωραίος
  2. aantrekkelijk

knarsetanden (v)
τρίζω
  1. de kaken op elkaar geklemd over elkaar bewegen, gewoonlijk uit ergernis of frustratie

kneden (v)
ζυμώνω
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneuzing /ˈknøzɪŋ/ (n)
θλάση
  1. een onderhuidse beschadiging van het zachte weefsel, veelal veroorzaakt door een bot voorwerp of een val

knevelen (v)
φιμώνω
  1. binden, boeien

knie (n)
γόνατο
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

kniebuiging (n)
γονυκλισία
  1.1. buiging als eerbetoon

knielen (v)
γονατίζω
  1. op de knieën gaan

knieschijf (n)
επιγονατίδα
  1. het schijfvormige bot in de knie

knijptang (n)
τανάλια
  1.

knippen (v)
αποκοπή
  1. met een schaar uitsnijden
  3. (informatica) overnemen van informatie

knoest (n)
κόμπος
  1.

knoflook (n)
σκόρδο
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel (n)
γροθιά
  1. vingergewricht

knol /knɔl/ (n)
κόνδυλος
  1. verdikte plantenwortel.
γογγύλι
  2. koolraap, een eetbare wortel van een plant uit het geslacht Brassica.

knolraap (n)
γογγύλι

knoop (n)
κόμπος, κόμβος
  1. in een draad
κόμβος, κόμπος
  2. snelheidsmaat
κουμπί
  3. aan een jas e.d.

knoopsgat (n)
κουμπότρυπα
  1. spleet die in een stuk stof is gemaakt zodat een ander stuk stof daaraan kan worden vastgemaakt

knopen (v)
δένω
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knuffel (n)
αγκάλιασμα
  1. omhelzing

knuffelen (v)
αγκάλιασμα
  1. omhelzen

knul /knʏl/ (n)
τύπος
  1.

koala (n)
κοάλα
  1. een Australisch buideldier

kobalt (n)
κοβάλτιο
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobbe (n)
αράχνη
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

koe (n)
αγελάδα
  1. vrouwelijk rund

koek (n)
κέικ

koekenpan (n)
τηγάνι
  1. een platte pan met een lang handvat

koekje (n)
μπισκότο, βούτημα
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekjestrommel (n)
μπισκοτιέρα
  1.

koekoek (n)
κούκος
  1. bepaald soort vogel, Cuculus canorus

koekoeksklok (n)
ρολόι κούκου
  klok

koelie /ˈku:li/ (n)
κούλης

koelkast (n)
ψυγείο
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koepel /ˈkupəl/ (n)
θόλος, τρούλος
  1. een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde
θόλος
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koestal (n)
βουστάσιο
  1. overdekte ruimte waarin koeien kunnen verblijven

koesteren (v)
αγαπώ
  1. iets geliefds nauw aan het hart houden

koeterwaals /ˌku.tər.ˈʋaːls/ (n)
αλαμπουρνέζικα
  1. aanduiding voor een onverstaanbare taal

koets (n)
άμαξα
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koetsier (n)
αμαξάς
  1. iemand die de paarden van een koets ment

koffer (n)
βαλίτσα
  1. draagbare bergruimte van stevig materiaal met een handvat, waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

kofferbak (n)
πορτμπαγκάζ
  1. het gedeelte van een auto waar de bagage in geplaatst wordt

koffie (n)
καφές
  1. drank uit koffiebonen

koffie verkeerd (n)
καφέ-ω-λαι

koffiehuis (n)
καφέ
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffiemolen (n)
μύλος καφέ
  1. een huishoudelijk apparaat waarin koffiebonen kunnen worden gemalen

koffieplant (n)
Καφεόδεντρο

kogel (n)
βόλι
  1-2. munitie

kogelvrij (adj)
αλεξίσφαιρος
  1. kogelvrij

kok /kɔk/ (n)
μάγειρος, μάγειρας

koken /ˈkokə(n)/ (v)
βράζω
  1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen
μαγειρεύω
  2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

koker /ˈkokər/ (n)
δοχείο
  1. een smal cilindervormig hol voorwerp

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
καρύδα
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ (n)
κοκοφοίνικας
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kolibrie (n)
κολιμπρί
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom (n)
στήλη

kolonel (n)
συνταγματάρχης
  1. een hoge militaire rang

koloniaal (adj)
αποικιακός
  1. betrekking hebbend op koloniën en het hebben van koloniën

kolonialisme /'kolonijaˌlismə/ (n)
αποικιοκρατία
  1.

kolonie /koˈloni/ (n)
αποικία
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonisatie (n)
αποικισμός

koloniseren (v)
αποικίσει
  1. koloniën vormen

kolos (n)
κολοσσός

kolossaal (adj)
κολοσσιαίος

kom (n)
μπολ
  1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper

komedie /koˈmedi/ (n)
κωμωδία
  1. een blijspel

komeet (n)
κομήτης
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen (v)
έρχομαι
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij
  2. een orgasme hebben

komijn (n)
κύμινο
  plant, zaden en specerij

komisch (adj)
κωμικός

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
αγγούρι
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
κόμμα
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas (n)
πυξίδα
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

komst (n)
άφιξη

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
κουνέλι
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
βασιλιάς, ρήγας
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk
βασιλιάς
  2. speelkaart waarvan de waarde meestal tussen die van de vrouw en de aas ligt

koningin /konɪˈŋɣɪn/ /konɪˈŋɪn/ /koʊnɪˈŋɪn/ (n)
βασίλισσα

koningsmoord (n)
βασιλοκτονία
  1. een bewuste moord op een koning.

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
βασιλικός
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
βασίλειο
  1. staatsvorm met een koning aan het hoofd

kont /kɔnt/ (n)
κώλος
  1. de billen, het achterwerk

kontgat (n)
κωλοτρυπίδα
  1. anus

konvooi (n)
κονβόι
  1.

kooi /koːɪ/ (n)
κλουβί
  1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit

kookfornuis (n)
κουζίνα

kookkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
μαγειρική
  1.

kookpunt (n)
σημείο βρασμού

kool (n)
λάχανο, κράμβη
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie

kooldioxide (n)
διοξείδιο του άνθρακα
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolhydraat (n)
υδατάνθρακας
  1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen

koolmees (n)
καλόγερος

koolraap (n)
γουλί

koolrabi (n)
γογγυλοκράμβη

koolstof /ˈkol.stɔf/ (n)
άνθρακας, κάρβουνο
  2. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolstofmonoxide (n)
μονοξείδιο άνθρακα
  1. verbinding met moleculen van één atoom zuurstof en één atoom koolstof (CO)

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
υδρογονάνθρακας
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koolzuur /'kolzyr/ (n)
ανθρακικό οξύ
  1. H₂CO₃

koopkracht (n)
αγοραστική δύναμη
  1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag

koopman (n)
έμπορος

koopvaardijschip (n)
εμπορικό πλοίο
  1. zeeschip voor het vervoer van handelsgoederen

koor (n)
χορός
  1. een groep mensen die samen zingen

koord (n)
σπάγγος
  1. streng van in elkaar gedraaide vezels

koorde (n)
χορδή
  1. rechte tussen twee cirkelpunten

koorts (n)
πυρετός
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

koosjer /ˈkoʃər/ (adj)
καθαρός

kootje (n)
φάλαγγα
  1. beentje van vinger of teen

kop /kɔp/ (n)
κεφάλι
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens

kopbal (n)
κεφαλιά
  1.

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
αγοράζω
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
χαλκός, μπακίρι, bakır
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

kopie (n)
αντίγραφο
  1. een afschrift of andere reproductie van een document of ander voorwerp

kopij (n)
χειρόγραφο

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
αντιγράφω
  1. een duplicaat maken van

koplamp /ˈkɔplɑmp/ (n)
προβολέας
  1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig

koppelaar (n)
προξενητής
  1. iemand die probeert mensen van verschillende groepen met elkaar in contact te brengen (met name voor een huwelijk)

koppeling (n)
συμπλέκτης
  1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt
  3. een verbindingsstuk

koppelteken (n)
ενωτικό
  1. een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen

koppelwerkwoord (n)
συνδετικό ρήμα
  1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ (adj)
πεισματάρης
  1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

koppotige (n)
κεφαλόποδο
  benaming voor dieren uit de klasse Cephalopoda

koptelefoon (n)
ακουστικό
  1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst

koraal (n)
κοράλλι
  1. skelet van de koraalpoliep

korf (n)
καλάθι
  1. een mand van vlechtwerk

koriander /korijɑndər/ (n)
κόλιαντρος
  1. en 2. (gedroogde) zaden van Coriandrum sativum

korianderzaad /korijɑndərzaːt/ (n)
σπέρμα κορίανδρου
  1. gedroogde zaden van Coriandrum sativum

kornet (n)
κορνέτα
  1. kornet (militair)
  2. kornet (muziekinstrument)

kornoelje (n)
κρανιά

korrel (n)
κόκκος
  1. een enkele zaad van graan

korset (n)
κορσές

korst /kɔrst/ (n)
επίπαγος, φλοιός
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

korstdeeg (n)
σφολιάτα
  1. deeg voor de stevige korst van een taart

kort /kɔrt/ (adv)
κοντός, σύντομος
  1. van geringe duur
  2. van geringe lengte

korting (n)
έκπτωση
  1. reductie in prijs

korund (n)
κορούνδιο

korvet (n)
κορβέττα
  1.

kosmologie (n)
κοσμολογία

kosmonaut (n)
κοσμοναύτης

kosmos (n)
κόσμος
  1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

kosten (v)
κοστίζω, στοιχίζω
  1. als te betalen prijs hebben

koster (n)
εκκλησάρης
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostganger (n)
τρόφιμος
  1. iemand die (tegen betaling) bij iemand anders voeding en onderdak ontvangt

kostschool (n)
οικοτροφείο
  1. een school waar de leerlingen vijf dagen per week niet alleen les volgen, maar ook maar ook kost en inwoning krijgen

kostuum /kɔs'tym/ (n)
κοστούμι

kotelet /kotəˈlɛt/ (n)
παϊδάκι
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kotter (n)
κότερο

kou /kɑu̯/ (n)
κρύο
  1. lage temperatuur
  2. een virusinfectie aan keel of neus

koud /kʌʊt/ (adj)
κρύος
  1. niet warm, fris, kil, koel

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
κρύο, ψύξη, ψύχος
  1. het koud zijn

koudvuur (n)
γάγγραινα
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
κάλτσα
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

kousenband (n)
καλτσοδέτα
  1. elastische band om de kous op te houden

kozijn (n)
ξάδερφος
  1. zoon van oom of tante

kraag /krax/ (n)
γιακάς
  1. een kledingstuk rond de hals
  2. een omgeslagen rand van een kledingstuk bij de halsopening
  3. de naam van voorwerpen die op een kraag lijken, zoals een opstaande rand

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
κουρούνα
  1.1 bepaald soort zwarte vogel, Corvus corone

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ (v)
κράζω
  1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen

kraaiennest (n)
παρατηρητήριο
  1. nest van een kraai
  2. uitkijkplaats in de mast van een schip

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
χόνδρος
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraam (n)
κιόσκι

kraan (n)
βρύση
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden
γερανός
  4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen
  2. iemand die op een bepaald gebied uitblinkt

kraantjeswater (n)
νερό της βρύσης
  1.

kraanvogel (n)
γερανός
  1. bepaald soort grote vogel, Grus grus

krab /krɑp/ (n)
καβούρι
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

krabben (v)
ξύνω
  1. met de nagels bewerken

krabpaal (n)
ονυχοδρόμιο
  1.

kracht (n)
δύναμη, ισχύς
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

krachttoer (n)
κατόρθωμα
  1. een project dat heel veel lichamelijke of geestelijke kracht vereist

kramp (n)
κράμπα
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

krankzinnigheid (n)
παραφροσύνη

kransslagader (n)
στεφανιαία αρτηρία
  1. twee uit de aorta ontspringende slagaders die de hartspier van bloed voorzien

krant (n)
εφημερίδα
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

kraslot (n)
ξυστό
  1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast

kredietkaart (n)
πιστωτική κάρτα

kreeft /kreft/ (n)
αστακός
  1. benaming voor dieren uit de infraorde Astacidea

krekel /krekəl/ (n)
γρύλος
  1. Gryllidae

krent (n)
κορινθιακή σταφίδα
  1. druif

kreuken (v)
ζαρώνω
  2. gekreukt raken

kreupel (adj)
κουτσός
  1. dusdanig aan lichamelijk letsel onderhevig dat men zich niet of niet goed kan voortbewegen

kribbe (n)
παχνί
  1. voederbak

kribbig (adj)
κακότροπος
  1. zich onvriendelijk gedragend

kriebelen (v)
γαργαλάω

krijg (n)
πόλεμος

krijgen /ˈkrɛ.ɣə(n)/ /ˈkrɛɪ.ɣə(n)/ (v)
παίρνω
  1. verwerven, ontvangen

krijger (n)
μαχητής
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgshaftig (adj)
θούριος

krijgsheer (n)
Πολέμαρχος

krijgslist (n)
στρατήγημα
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijsen (v)
κραυγάζω οξέως
  1. luidkeels schreeuwend een hoog geluid voortbrengen

krijt (n)
κιμωλία
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat
  2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd

krimpen (v)
συρρικνώνω
  1. kleiner in omvang worden

kring (n)
κύκλος
  1. een ronde figuur zoals een cirkel

kristal (n)
κρύσταλλο
  1. een hoeveelheid ordelijk gerangschikte atomen of moleculen in vaste vorm

kristallografisch (adj)
κρυσταλλογραφικός
  1. leer der kristallen

kritiek (adj)
κρίσιμος
  1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig

kritiek (n)
κριτική
  1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze
  2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting

kritisch (adj)
επικριτικός
  1. ernaar geneigd vraagtekens te plaatsen achter iets
  2. onder zulke omstandigheden dat er meer neutronen geproduceerd dan geabsorbeerd worden, waardoor een nucleaire kettingreactie op gang kan komen

kroeg /krux/ (n)
καπηλειό
  1. publieke drinkgelegenheid

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
κροκόδειλος
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokus (n)
κρόκος
  1. irisachtige lentebloem

krom (adj)
ανέντιμος
  1. niet recht

kromme (n)
καμπύλη
  1. een gebogen lijn

kronen (v)
στέφω
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek (n)
χρονικό

kroning /ˈkronɪŋ/ (n)
στέψη
  ceremonie

kroon (n)
κορώνα, στέμμα
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt

kroonlijst (n)
κορωνίδα

kroonprins (n)
διάδοχος
  1. een prins die in een monarchie de eerste is die de rechtmatige vorst opvolgt bij aftreden of overlijden

krop (n)
γκούσα
  2. keelzak
βρογχοκήλη
  3. aandoening van de schildklier

kropandijvie (n)
αντίδι πλατύφυλλο
  1. en 2. (bladeren van) éénjarige plant Cichorium endiva var. latifolia

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
βότανο

kruiden (v)
καρυκεύω
  1. specerij bij een gerecht doen

kruidenier (n)
μπακάλης
  1. winkelier in levensmiddelen
μπακάλικο
  2. winkel met levensmiddelen

kruidnagel (n)
γαρίφαλο
  1. specerij van de kruidnagelboom

kruier /krœyjər/ (n)
αχθοφόρος
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruik (n)
κάνθαρος

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
τρίμμα

kruipbraam (n)
είδος άγριου βατόμουρου
  1. een soort braam

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
έρπω

kruis (n)
σταυρός
  1. geometrisch figuur
  4. symbool

kruisbek (n)
σταυρομύτης
  1. kleine vinkachtige zangvogel

kruisbes (n)
λαγοκέρασο
  1. Ribes uva-crispa

kruiser /ˈkrœʏsər/ (n)
καταδρομικό
  1. een oorlogsschip dat hoge snelheden kan halen

kruisgang (n)
περιστύλιο
  1.

kruisigen (v)
σταυρώνω
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruisiging (n)
σταύρωση

kruispunt (n)
σταυροδρόμι
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruisvaarder (n)
σταυροφόρος
  1.

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ (adj)
σταυροειδής
  1. de vorm van een kruis hebbend

kruiswoordpuzzel (n)
σταυρόλεξο

kruiswoordraadsel (n)
σταυρόλεξο
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen (n)
καροτσάκι
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk (n)
δεκανίκι
  2. hulpmiddel bij het lopen
αξονίσκος
  4. dwarsstaafje dat als handgreep dient

krullig (adj)
κατσαρός
  1. met veel kronkels en krullen

krulspeld /ˈkrʏl.spɛlt/ (n)
μπικουτί
  1. hulpmiddel waarom je een haarlok kunt wikkelen om krullen te maken in stijlhaar

krypton (n)
κρυπτό
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubisme (n)
κυβισμός
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus (n)
κύβος
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kuchen (v)
βήχω
  1. kort en zacht hoesten

kudde /'kɵdə/ (n)
αγέλη
  1. een groep samenlevende (zoog)dieren

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
κοτοπουλάκι, νεοσσός
  donzig jong vogeltje

kuil (n)
λάκκος
  1. uitholling, holte, diepte

kuis (adj)
αγνός

kuisheid (n)
αγνεία

kuit (n)
γάμπα
  1. deel van het been
αυγοτάραχα
  2. visseneitjes

kuitbeen (n)
περόνη
  1. het achterste van beide botten in het onderbeen van de mens

kukeleku /kykələky/ (interjection)
κουκουρίκου, κικιρίκου
  1. het geluid van een haan

kumquat (n)
κουμκουάτ
  1. en 2. (citrusvrucht van) plant Citrus japonica

kunnen (v)
μπορώ
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
τέχνη, επιτηδειότητα
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunstenaar (n)
καλλιτέχνης
  1. iemand die zijn creatieve talenten gebruikt om kunst te maken

kunstenares (n)
καλλιτέχνης

kunstgalerie (n)
γκαλερί

kunsthandelaar (n)
έμπορος τέχνης
  1. iemand die voor zijn beroep kunst koopt en verkoopt

kunstmatig (adj)
τεχνητός
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstmest (n)
λίπασμα
  1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan

kunstschilder (n)
ζωγράφος
  1. een schilder van kunstwerken

kunsttaal /ˈkʏns.tal/ /ˈkʏns.taɫ/ (n)
τεχνητή γλώσσα
  1. een artificiële of geconstrueerde taal is een taal waarvan de structuur, vocabulair en grammatica speciaal ontworpen is door een individu of een kleine groep, inplaats van op een natuurlijke wijze geëvolueerd in een cultuur

kunstwerk /kʌnstwɛrk/ (n)
έργο τέχνης
  1. resultaat van een inspanning om iets te maken dat bijzonder mooi of indringend is

kurk /kʏrk/ (n)
φελλός
  1. een van kurk gemaakte soort afdichting voor flessen
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkentrekker (n)
τιρμπουσόν
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kurkuma (n)
κουρκουμάς
  plant en specerij

kus /kʏs/ (n)
φιλί
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
μαξιλάρι
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kussen /ˈkʏsə(n)/ (v)
φιλώ
  1. een kus geven

kust /'kɵst/ (n)
ακτή, παραλία
  1. de waterkant langs de zee

kut /kɵt/ (n)
μουνί
  vrouwelijk schaamdeel

kutwijf /ˈkɵtwɛɪf/ (n)
μαλακισμένη
  1.

kwaadaardig (adj)
κακοήθης
  1. schade aanrichtend
μοχθηρός
  2. met een slecht karakter

kwaadaardigheid (n)
εμπάθεια
  1. het innerlijk slecht zijn

kwab /kʋɑp/ (n)
λοβός
  2. een gedeelte van lever, longen of hersenen

kwabaal (n)
λότα η ποταμία
  1. bepaald soort vis die inheems is in Europa, Lota lota

kwadrateren (v)
υψώνω στο τετράγωνο
  1.

kwaken (v)
κοάζω
  1. witter

kwakzalver /ˈkʋɑkˌsɑlvər/ (n)
αλμπάνης
  1. iemand die bedrieglijk minderwaardige geneeskunde uitoefent

kwal /kʋɑl/ (n)
μέδουσα, τσούχτρα
  1. vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend ongewerveld dier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwaliteit (n)
καλοφτιαγμένος
  1. een peil van uitmuntendheid
  2. eigenschap

kwantiteit (n)
ποσότητα

kwantumgetal (n)
κβαντικός αριθμός
  getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes

kwantummechanica (n)
κβαντομηχανική
  1. studie en beschrijving van het gedrag van de kleinste deeltjes

kwart (n)
τέταρτο
  1. een vierde deel

kwartaal (n)
τρίμηνο
  een kwart van een kalenderjaar

kwartel (n)
ορτύκι
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartelkoning (n)
ορτυκομάνα
  1. bepaald soort vogel, Crex crex

kwarts (n)
χαλαζίας
  een vorm van siliciumdioxide

kwast /kʋɑst/ (n)
λεμονάδα
  5. Limonade

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
κυδωνιά, κυδώνι
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kwellen (v)
φουσκώνω
  1. het doorsijpelen van water onder een dijklichaam door

kwestie (n)
ερώτημα
  1. zaak, geschil, probleem

kwestieus (adj)
αβέβαιος
  1. twijfelachtig, onzeker.

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
ευάλωτος
  1. weinig beschermd tegen beschadiging

kwetsbaarheid (n)
ευπάθεια

kwetsen /kwɛtsə(n)/ (v)
τραυματίζω
  1. beschadigen, schaden
  2. beledigen, schofferen

kwijt /kʋɛi̯t/ (adj)
χαμένος
  kwijt zijn

kwik (n)
υδράργυρος
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikstaart (n)
σουσουράδα
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Motacilla en Dendronanthus

kwikzilver (n)
υδράργυρος
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwispedoor (n)
πτυελοδοχείο
  1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum

kwispelen (v)
κουνώ
  1. druk met de staart zwaaien.

la (n)
λα
  1. muzieknoot

laag /lax/ (adj)
χαμηλός
  1. niet ver boven iets anders zijn
  2. niet vergevorderd zijn in een rangorde of volgorde
  3. geluid met een klein aantal trillingen per tijdseenheid
  4. met een beperkt aanzien
ποταπός
  5. gemeen

laag /lax/ (n)
στρώμα
  1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft

laan (n)
λεωφόρος
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laars /lars/ (n)
μπότα
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat (adj)
αργά
  2. 's avonds, 's nachts

laatst (adj)
τελευταίος
  1. overtreffende trap van laat

label (n)
επιγραφή

labiaal (n)
χειλικός
  1. met de lippen gevormde medeklinker, lipklank

labiodentaal (n)
χειλοδοντικός
  1. medeklinker, gevormd met onderlip en boventanden

laboratorium (n)
εργαστήριο
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint (n)
λαβύρινθος
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
γέλιο
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachen (v)
γελώ
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactose (n)
λακτόζη
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

lacune (n)
κενό
  1. iets dat ontbreekt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
σκάλα
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

lade (n)
συρτάρι
  1. uitschuifbare bergplaats

laden /ˈlaːdə(n)/ (v)
γεμίζω
  1. van een lading voorzien

lading /'ladɪŋ/ (n)
φορτίο
  1. goederen die vervoerd worden
  2. een grote hoeveelheid
φόρτιση
  3. opeengehoopte elektriciteit

laf /lɑf/ (adj)
φοβιτσιάρης
  1. een gebrek aan moed tonend

lafaard /ˈlɑfart/ (n)
φοβιτσιάρης
  1. iemand die door zijn angst wegvlucht uit gevaarlijke situaties.

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
δειλία
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ (adj)
έδρανο
  1. een constructie die er ...

lagune (n)
λιμνοθάλασσα, δεξαμενή
  1. ondiep meer

laken /ˈlakə(n)/ (n)
σεντόνι
  2. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient, m.n. bij het slapen

lam (n)
αρνί
  1. jong van het schaap

lama (n)
λάμα
  1. soort Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier Lama glama

lamantijn (n)
μανάτος
  1. in het water levende zoogdieren uit het geslacht Trichechus

lambda (n)
λάμβδα

lamp /lɑmp/ (n)
λάμπα
  1. een voorwerp gemaakt om licht te geven

lampenkap (n)
αμπαζούρ
  1. kap over een lamp om het licht af te schermen

lamprei (n)
κουνελάκι
  jong van een konijn

lancet (n)
αμφίστομο νυστέρι
  1. een dubbelsnedig operatiemes

land (n)
γη, ξηρά
  1. gedeelte van het aardoppervlak dat boven water uitsteekt
  2. dat deel van de aardbodem dat geschikt is voor of gebruikt wordt voor bebouwing of landbouw en veeteelt
χώρα
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen
  4. niet verstedelijkt gebied
πατρίδα
  5. het eigen land, het land waar men geboren is

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
γεωργία
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landbouwer /lɑntbɑuwər/ (n)
αγρότης
  1. iemand die met landbouw of/en veeteelt zijn geld verdient

landelijk (adj)
αγροτικός
  2. met betrekking tot minder bevolkte, niet-stedelijke gebieden

landen (v)
προσγειώνω
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landengte (n)
ισθμός
  1. een smalle strook land die twee grotere landmassa's verbindt

landgenoot (n)
συμπατριώτης
  1. iemand uit hetzelfde land

landing (n)
προσγείωση
  2. vlucht van vliegtuigen...

landkaart /lɑntkart/ (n)
χάρτης
  1. een abstracte weergave van (een stuk van) de aarde

landschap (n)
τοπίο

landtong (n)
ακρωτήριο
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang (adj)
μακρύς
  1. van grote duur

langoest (n)
αστακός
  1.

langpootmug (n)
σιλφίδες

langs (preposition)
κατά μήκος
  1. terzijde van, evenwijdig aan

langskomen /lɑŋskomə(n)/ (v)
έρχομαι
  2. langsgaan, op bezoek komen

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
αργός
  1. met weinig snelheid

lans (n)
λόγχη
  1. een lang steekwapen met een metalen punt

lantaarn (n)
φανάρι
  1. een constructie van glas en metaal of hout, zodat wind en regen geen vat op een brandende lichtbron hebben

lanthaan (n)
λανθάνιο
  1. Chemisch element

lanthanium (n)
λανθάνιο
  1. Chemisch element

lap (n)
μπάλωμα
  1. een stuk van iets

laparoscopie (n)
λαπαροσκοπία
  1. met een kijkbuis in de buikholte kijken en opereren

laptop (n)
φορητός υπολογιστής
  1. kleine draagbare computer

lariks (n)
λάρικας
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Laryx

larve (n)
προνύμφη
  1. jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

laser (n)
λέιζερ
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

lassen (v)
συγκολλώ
  1. door plaatselijke sterke verhitting van de voeg twee metalen voorwerpen met elkaar verbinden

lastdier (n)
υποζύγιο
  1. een gedomesticeerd dier dat men gebruikt om vracht te vervoeren

laster (n)
συκοφαντία
  1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen

lastgever (n)
εντολέας
  2. gever van een lastgeving

lastig /lɑstəx/ (adj)
δύσκολος
  1.

latei (n)
ανώφλι
  1. latei

laten (v)
αφήνω
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken
  6. aansporing
  2. toestaan

latent (adj)
λανθάνων
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
έπειτα

latex /'la.tɛks/ (n)
κόμμι

latwerk (n)
καφάσι
  1.

laurier (n)
δάφνη
  boom en kruid

laurierblad (n)
δάφνη
  2. (gedroogde) bladeren van Laurus nobilis

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
χλιαρός
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lauwerkrans (n)
δάφνινο στεφάνι

lava (n)
λάβα
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavas (n)
λεβιστικό
  1. bepaald kruid, Levisticum officinale, dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
λεβάντα
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

laveren (v)
λοξοδρομώ
  1-2 bij tegenwind zigzagswijze opzeilen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
θόρυβος
  1. luid en storend geluid

lawine /la'ʋinə/ (n)
κατολίσθηση
  1. een sneeuwverschuiving op een berghelling

lawrencium (n)
λωρέντσιο
  1. Chemisch element

laxeermiddel (n)
καθαρτικό

lecithine (n)
λεκιθίνη
  1. fosfatidylcholine, een fosfolipide die de hoofdmoot uitmaakt van een fosfatidefractie die uit eidooier

leder (n)
δέρμα

ledigen (v)
αδειάζω
  1. de inhoud volledig verwijderen

leedvermaak /'letfərmak/ (n)
χαιρεκακία
  1. het genoegen scheppen in het leed van een ander

leeftijd (n)
ηλικία
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeg /lex/ (adj)
κενός, άδειος
  1. zonder inhoud

leek /lek/ (n)
ερασιτέχνης
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied

leem /lem/ /leɪm/ (n)
λάσπη
  1. kleihoudende grondsoort

leen /len/ (n)
φέουδο
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenstelsel (n)
δουλοπαροικία
  1. staatsvorm

leenvertaling /ˈlenvərˌtalɪŋ/ (n)
μεταφραστικό δάνειο
  1. woord dat aan een vreemde taal is ontleend in letterlijke vertaling en analoge constructie

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ (n)
δάνειο
  1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is

leer /ler/ (n)
δέρμα
  1. stof vervaardigd door het looien van een dierenhuid

leerboek (n)
εγχειρίδιο, βιβλίο, διδακτικό βιβλίο
  1. een boek bedoeld om er iets uit te leren

leergierig (adj)
μελετηρός
  1.

leerling (n)
μαθήτρια
  1. iemand die onderwijs volgt

leerstoornis (n)
μαθησιακές δυσκολίες
  1. stoornis bij het leren

leesbaar (adj)
αναγνώσιμος

leest /lest/ (n)
καλαπόδι
  1. schoenvorm

leesteken (n)
σημείο στίξης
  1. conventioneel symbool in interpunctie

leeuw (n)
λιοντάρι
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwenbek (n)
σκυλάκι
  1.

leeuwendeel (n)
μερίδα του λέοντος

leeuwerik (n)
κορυδαλλός

leeuwin (n)
λιονταρίνα
  1. vrouwtje van de leeuw

lef /lɛf/ (adj)
άντερα
  branie, moed

legaal (adj)
νόμιμος
  1. wettig, rechtmatig

legaat (n)
έξαρχος
  1-2. Romeinse officier of pauselijk gezant

legaliseren (v)
νομιμοποιώ
  1. de wet zodanig aanpassen dat iets niet langer een vergrijp is

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
στρατός
  1. een militaire strijdmacht

legering (n)
κράμα
  1. Metaalverbinding van twee of meer elementen

legioen (n)
λεγεώνα

legpuzzel (n)
παζλ
  1.

leguaan /ˌleɣyˈwan/ (n)
ιγκουάνα
  1. hagedis
  2. stootkussen

lei (n)
πλακίδιο
  3. daklei

leidingwater (n)
νερό της βρύσης

leidmotief (n)
Καθοδηγητικό μοτίβο

leisteen (n)
πλακίδιο
  1. blauwgrijs gesteente

lek /lɛk/ (n)
διαρροή
  1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan

lekkage (n)
διαρροή

lekken (v)
διαρρέω
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
νόστιμος
  1. aangenaam van smaak

lelie (n)
κρίνο

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
άσχημος
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma (n)
λήμμα
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lende (n)
λαγόνες
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
δανείζομαι
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

lener (n)
δανειολήπτης
  1. ontlener, leningnemer
δανειστής
  2. uitlener, leninggever

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
μάκρος
  1. afmeting van een voorwerp
μήκος
  2. tijdsduur

lengtegraad (n)
γεωγραφικό μήκος

lening /lenɪŋ/ (n)
δάνειο

lens /lɛns/ (n)
φακός
  1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt
  2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd
  3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

lente (n)
άνοιξη
  1. seizoen

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
κουτάλι, χουλιάρι
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar (n)
Χουλιαρομύτα
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepra (n)
λέπρα

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
δάσκαλος
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈleːrə/ /ˈlɪːrə/ (v)
μαθαίνω
  1. kennis of vaardigheid verwerven
διδάσκω, μαθαίνω
  2. kennis of vaardigheid doen verwerven

les /lɛs/ (n)
μάθημα
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lessen /ˈlɛsə(n)/ (v)
ξεδιψώ
  1. met vocht de dorst beëindigen

lethargie (n)
λήθαργος
  1. een toestand van geestelijke ongevoeligheid
  2.

letter (n)
γράμμα
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
συλλαβή
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ (n)
γραμματοσειρά
  1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden

letterzetter /'lɛtərzɛtər/ (n)
στοιχειοθέτης
  1. tekstopmaker

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
ψέμα
  1. mededeling die niet waar is, met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar (n)
ψεύτης
  1. iemand die liegt

leugenaarster (n)
ψεύτης
  1. vrouw die bewust onwaarheden vertelt

leuk (adj)
καταπληκτικός
  2. prettig, aangenaam

leunstoel (n)
πολυθρόνα
  1. een stoel met leuningen om lekker in te zitten

leven /'levən/ (n)
ζωή, βίος
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
ζω
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
ζωντανός

levendig (adj)
ζωντανός
  1. vol opgewekte drukte

levensmiddel (n)
τρόφιμα
  1. een van de goederen die het leven in stand houden, zoals etenswaren

lever /ˈlevər/ (n)
συκώτι, ήπαρ
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverancier (n)
προμηθευτής

levertraan (n)
μουρουνέλαιο

lexeem (n)
λέξημα

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
διαβάζω
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer (n)
αναγνώστης
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

lhbt (n)
ΛΟΑΤ
  1. verzamelbegrip voor mensen met een seksuele voorkeur die minder vaak voorkomt dan heteroseksualiteit

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
λιβελλούλη
  1. benaming voor insecten uit de orde Odonata

libretto (n)
λιμπρέτο
  1.de gangbare benaming voor het tekstboekje van een opera, operette, ballet of musical

licentie (n)
άδεια

lichaam /lɪxam/ (n)
σώμα
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier
  3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
γυμναστική
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichaamsgeur (n)
ιδρωτίλα
  1. geur die bij een bepaald persoon hoort

lichaamsslagader (n)
αορτή

licht (adj)
ανοιχτός, αχνός
  1. helder van kleur
ελαφρύς
  2. van een gewicht

licht (n)
φως
  1. Elektromagnetische golven
  2. lichtbron

lichtjaar (n)
έτος φωτός
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtsnelheid (n)
ταχύτητα του φωτός
  1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s)

lid (n)
μέλος
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte

lidmaatschap (n)
ιδιότητα του μέλους
  1. de status van iemand als lid van een organisatie

lidstaat (n)
κράτος μέλος
  1. een staat die toegetreden is tot een inter- of supranationale organisatie

lidwoord (n)
άρθρο

lied (n)
τραγούδι
  1. het melodische geluid

liefdadigheid (n)
αγαθοεργία
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
αγάπη, έρωτας
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefhebben (v)
αγαπώ
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefkozen (v)
θωπεύω

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
ψεύδομαι
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
λύρα
  1. een Grieks snaarinstrument

lies (n)
βουβώνας
  1. anatomie

lieveheersbeestje (n)
πασχαλίτσα
  1. benaming voor kevertje van de familie Coccinellidae

lift /lɪft/ (n)
ασανσέρ, ανελκυστήρας
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen

liften (v)
κάνω οτοστόπ
  1. liften (meerijden)

lifter (n)
άτομο που ταξιδεύει με οτοστόπ
  1. lifter

liga (n)
έπαθλο

ligament (n)
σύνδεσμος
  1. bindweefselband

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
κείτομαι
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben

ligstoel /'lɪxstul/ (n)
ανάκλιντρο
  1. een stoel waarin men gemakkelijk kan liggen

liguster (n)
λιγούστρο
  1. olijfachtige heester veel gebruikt voor het maken van heggen

lijden (v)
υποφέρω
  1. smart en ellende ondergaan

lijdende vorm (n)
παθητική φωνή
  1. het stelsel vormen van een werkwoord dat aangeeft dat het onderwerp...

lijf /lɛi̯f/ (n)
σώμα
  1. lichaam

lijfstraf (n)
σωματική ποινή
  1. een straf waarbij iemand lijfelijk pijn gedaan wordt

lijfwacht /ˈlɛɪfʋɑxt/ (n)
σωματοφύλακας
  2. een lid van een lijfwacht
  1. de wacht die met de bewaking van een vorst of aanzienlijk persoon belast is

lijk (n)
πτώμα
  1. dood lichaam

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
φαίνομαι
  2. naar aanschijn zijn

lijkgewaad /ˈlɛɪkxeˌʋat/ (n)
σάβανο
  1. de kleding waarin een overledene begraven wordt

lijkkist /ˈlɛɪ̯.kɪs/ /ˈlɛɪ̯k.kɪst/ /ˈlɛːk.kɪst/ (n)
φέρετρο
  1. de kist waarin een overledene ter aarde besteld wordt

lijkwade (n)
σάβανο
  1. de kleding waarin een overledene begraven wordt

lijkwagen (n)
νεκροφόρα
  1. een voortuig ingericht om een stoffelijk overschot te vervoeren

lijm (n)
κόλλα
  1. plakmiddel

lijn /lɛi̯n/ (n)
γραμμή
  1. een streep
  2.
λουρί
  11. een band, riem om een huisdier in te tomen

lijnvliegtuig (n)
αεροπλάνο της γραμμής
  1. (passagiers)vliegtuig waarmee men regelmatig volgens een dienstregeling vluchten uitvoert

lijnzaad /ˈlɛɪnzat/ (n)
λιναρόσπορο
  1.

lijst /lɛist/ (n)
κατάλογος
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster (n)
τσίχλα
  1. benaming voor vogels uit de familie Turdidae

lijsterbes (n)
Σόρβον
  1. geslacht van loofbomen, Sorbus

like (n)
αγαπημένο

liken (v)
βάζω λάικ

likeur (n)
ηδύποτο
  1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker

likken (v)
γλείφω
  1. met de tong aanraken

lila (n)
λιλά
  1. lichte tint van paars

limaboon (n)
φασόλι της Lima
  1. en 2. (zaden van) plant Phaseolus lunatus

limoen (n)
μοσχολέμονο, λάιμ
  1. Een citrusvrucht

limonade (n)
λεμονάδα
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

limousine (n)
λιμουζίνα
  1. een verlengde luxueuze auto waarin meestal meer dan vier personen vervoerd kunnen worden.

linde /ˈlɪndə/ (n)
φιλύρα
  loofboom

lindeboom (n)
φιλύρα
  1. een geslacht van bomen uit de kaasjeskruidfamilie

linguïst (n)
γλωσσολόγος
  1. beoefenaar van de taalkunde

linguïstiek (n)
γλωσσολογία
  1. wetenschap die taal als onderzoeksobject heeft

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
κανόνας
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

linker (adj)
αριστερός
  1. aan die zijde van het lichaam waar gewoonlijk het hart zit

links (adj)
αριστερός, αριστερά
  1. tegenovergestelde van rechts

linkshandig (adj)
αριστερόχειρας
  1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen

linnen (n)
λινό
  1. product afkomstig uit vlas

lint (n)
κορδέλα
  1. lange, smalle strook stof

lintworm (n)
ταινία
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

linze (n)
φακή

lip (n)
χείλος, χείλι
  1. anatomie

lippenstift (n)
κραγιόν
  1. stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen
  2. zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen

lispelen /ˈlɪspələ(n)/ (v)
ψευδίζω

list /'lɪst/ (n)
πονηριά
  1. een oplossing voor een probleem waardoor tegenstrevers worden verrast
  2. vermogen om een oplossing die tegenstrevers verrast, te bedenken

litanie (n)
λιτανεία
  1.

liter /litər/ (n)
λίτρο
  1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen

literatuur (n)
λογοτεχνία
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
λίθιο
  1. chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken (n)
ουλή
  1. zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie (n)
λειτουργία
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

live (adj)
ζωντανός

livermorium (n)
λιβερμόριο
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

lng (n)
ΥΦΑ
  1. vloeibaar gemaakt aardgas

lobotomie (n)
λοβοτομή

locatie (n)
θέση
  1. een bepaald punt in de ruimte

locatief /loka'tif/ (n)
τοπική
  1. de zevende naamval die een betrekking van plaats aanduidt

locomotief (n)
ατμομηχανή
  1.

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
μουγκανίζω
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

loempia (n)
ρολό της άνοιξης
  1. met vlees en groente gevulde en gefrituurde lap deeg

loep (n)
μεγεθυντικός φακός

lof (n)
έπαινος
  1. prijzen

lofzang (n)
ύμνος
  1+2. iedere uiting van bewondering

logaritme (n)
λογάριθμος
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek (n)
ημερολόγιο
  1. boek met gegevens over de navigatie
αρχείο
  2. een chronologisch dagboek

logica (n)
λογική

logistiek (adj)
επιμελητεία

logo (n)
λογότυπο
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

lok /lɔk/ (n)
μπούκλα
  1. haarlok, pluk haar

lokaal /loˈkal/ (adj)
τοπικός
  1. plaatselijk, van beperkte omvang

lokaas (n)
δόλωμα
  1. stuk vlees of vis bedoeld om een dier mee te kunnen vangen.

lokalisatie (n)
εντοπισμός
  1. plaatsbepaling

lokaliseren (v)
εντοπίζω
  2. de plaats vaststellen van

lokken (v)
δελεάζω
  2. als eerste deel van samenstellingen

lol (n)
διασκέδαση

lolly /ˈlɔlɪ/ (n)
γλειφιτζούρι
  snoepje

long /lɔŋ/ (n)
πνεύμονας
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
πνευμονία
  1. een ontsteking in de longen

lont (n)
εμπύρευμα
  1. koord voor ontsteking

lood (n)
μόλυβδος
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter (n)
υδραυλικός
  1. vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loods /loːts/ (n)
πλοηγός
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loodvrij (adj)
αμόλυβδος

loofboom (n)
φυλλοβόλο
  1. gebladerde boom
  2. bladverliezend boom

loog /loːx/ (n)
αλισίβα
  een alkalische substantie

looier (n)
βυρσοδέψης
  1. (beroep) een persoon die van de huid van dieren leer maakt

looiig (adj)
βαρύς
  van groot gewicht

loon /loːn/ (n)
μισθός
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loonlijst (n)
μισθοδοσία

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
όρυγμα
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

lopen (v)
περπατώ, βαδίζω
  1. stappen, gaan
τρέχω
  2. rennen

loper (n)
αξιωματικός
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag

loquat (n)
μουσμουλιά
  1. een fruitboom van de rozenfamilie
μούσμουλο
  2. de oranje vrucht van de Eriobotrya japonica

lork (n)
λάρικας
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Larix

losgeld (n)
λύτρα
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losmaken (v)
ελευθερώνω
  1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt

losprijs (n)
λύτρα
  1. geld dat men aan ontvoerders moet betalen om de ontvoerde persoon weer vrij te krijgen

lot (n)
μοίρα
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt

loyaal /loˈjal/ (adj)
πιστός

lucht /lʏxt/ (n)
αέρας, αήρ
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchtbehandeling (n)
επεξεργασία αέρος

luchtdicht (adj)
αεροστεγής

luchtfilter (n)
φίλτρο αέρα

luchthaven (n)
αερολιμένας, αεροδρόμιο
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ (n)
αεροπορία
  1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel

luchtpijp (n)
τραχεία

luchtvaart (n)
αεροπορία
  1. verkeer in de lucht

luchtverkeersleider (n)
ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας
  1.

luchtverkeersleiding (n)
έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας

lucifer (n)
σπίρτο
  1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
τεμπέλης
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

luiaard (n)
βραδύπους
  2. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Folivora

luid /lœʏ̯t/ /lœːd/ /lœːt/ (adj)
δυνατός

luier (n)
πάνα

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
οκνηρία
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luipaard (n)
λεοπάρδαλη, πάνθηρας
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera pardus

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
ψείρα
  1. benaming voor verschillende meestal vleugelloze insecten die parasiteren op dieren en planten

luisteraar (n)
ακροάτρια
  1. iemand die luistert

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
ακούω
  1. gericht waarnemen met het oor

luistervink (n)
ωτακουστής
  1. iemand die op een ongeoorloofde manier gesprekken afluistert

luit (n)
λαούτο
  1. luit

luitenant (n)
ανθυπολοχαγός
  1. rang in het leger

lul (n)
πούτσος
  1. het geslachtsdeel van de man
πούτσα
  2. een scheldwoord voor een man

luminescentie (n)
φωταύγεια
  1.

lunair (adj)
σεληνιακός

lunchen (v)
γευματίζω
  1. de lunch gebruiken

lupine (n)
λούπινο
  1. en 2. (zaden van) geslacht Lupinus

lust /lʏst/ (n)
λαγνεία
  1. seksueel verlangen

lutetium (n)
λουτέτσιο
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luxe /lyks/ (n)
πολυτέλεια
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxueus (adj)
πολυτελής

lychee (n)
λίτσι
  1.

lymfoom (n)
λέμφωμα

lynx (n)
λύγκας
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx lynx

maag /maːx/ (n)
στομάχι, στόμαχος
  1. Orgaan

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
παρθένα
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijk (adj)
παρθένος

maagdelijkheid (n)
παρθενία
  1. eigenschap dat je niet eerder geslachtsverkeer hebt gehad

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ (n)
παρθενικός υμένας
  vlies

maal /ma:l/ (v)
φορά
  1 1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

maaltand (n)
γομφίος
  1.

maalteken /ˈmaɫtekə(n)/ (n)
επί
  1. het symbool × of · of * om een vermenigvuldiging aan te duiden

maaltijd (n)
γεύμα
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
φεγγάρι, σελήνη

maand /maːnt/ (n)
μήνας
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
Δευτέρα
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adj)
μηνιαίος
  1. iedere maand een keer

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adv)
μηνιαίος
  1. iedere maand een keer

maandloon (n)
μηνιάτικο
  1. het loon dat men met arbeid in één maand verdient

maanlicht (n)
φεγγάρι
  1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
έκλειψη Σελήνης
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw...

maanverlicht (adj)
σεληνοφώτιστος
  1.

maar /maːr/ (conjunction)
αλλά, όμως
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maart /maːrt/ (n)
Μάρτιος, Μάρτης
  1. derde maand van het jaar

maat /maːt/ (n)
μέτρο
  3. eenheid van lengte enz.

maatkolf (n)
ογκομετρική φιάλη
  1. een glazen kolf met een geijkte maatstreep voor het nauwkeurig bepalen van een volume vloeistof

maatregel (n)
μέτρο
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappij (n)
κοινωνία
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen
  1. vereniging tot het drijven van handel

macaber (adj)
μακάβριος

macaroni (n)
κοφτό μακαρονάκι
  2. gerecht op basis van gebogen pijpjes van deeg

machine /mɑˈʃinə/ (n)
μηχανή

machinegeweer (n)
πολυβόλο
  1. geweer waarmee kort na elkaar meerdere schoten kunnen worden afgevuurd, zonder dat men tussendoor de trekker moet loslaten

machinist (n)
μηχανικός

macht /mɑxt/ (n)
εξουσία
  1. vermogen de wil op te leggen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
ισχυρός
  1. meer invloed hebben dan anderen

macula /makyla/ (n)
ωχρή κηλίδα

made (n)
σκουλήκι
  1. Pootloze larve

madeliefje (n)
μαργαρίτα
  1. Bellis perennis

maffia (n)
μαφία
  1. criminele organisatie, oorspronkelijk van Sicilië

magazine /ˈmɛ.ɡə.zin/ (n)
περιοδικό

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
ισχνός
  1. zeer dun met weinig vet

magie (n)
μαγεία
  1. toverkunst; kracht waar een tovenaar over beschikt om dingen te verwezenlijken die een bovennatuurlijke indruk maken

magisch (adj)
μαγικός
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magistraat (n)
δικαστής
  1. een persoon die rechtspreekt

magneet (n)
μαγνήτης
  1. gemagnetiseerd metaal
  2. persoon, zaak of plaats

magneetveld (n)
μαγνητικό πεδίο

magnesium (n)
μαγνήσιο
  1. Chemisch element

magnetisch (adj)
μαγνητικός
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom...

magnetisme (n)
μαγνητισμός

magnetron /ˈmɑɣ.nə.trɔn/ /ˈmɑχ.nə.trɔn/ (n)
φούρνος μικροκυμάτων
  1. een toestel waarin met zeer korte en gerichte golven voedsel in zeer korte tijd warm kan worden gemaakt

mais /mɑjs/ (n)
καλαμπόκι
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maiszetmeel /ˈmɑjsɛtmel/ (n)
άμυλο αραβοσίτου
  1. en 2. verbinding van glucose en koolhydraten of bindmiddel dat uit maiskorrels wordt gewonnen

majesteit (n)
μεγαλειότητα
  1.

majoor (n)
επισμηναγός

mak (adj)
ήμερος
  1. gedwee, tam, niet wild

makaak /ma'kak/ (n)
μακάκος
  1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld

makaron /makaˈrɔn/ (n)
αμυγδαλωτό
  1. klein rond luchtig gevuld koekje gemaakt van amandelen, suiker en eiwit

make-up (n)
μακιγιάζ
  1. schoonheidsproducten

maken /ˈmaːkən/ (v)
κάνω

maker (n)
δημιουργός
  1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft

makkelijk (adj)
εύκολος
  1. niet moeilijk, waar weinig moeite en inspanning voor vereist is

makker /mɑkər/ (n)
συνάδελφος
  1. iemand aan wie men door persoonlijke voorkeur verbonden is

makreel (n)
σκουμπρί
  1. bepaalde soort zeevis, Scomber scomber

malaria (n)
ελονοσία
  1. infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten van het geslacht Plasmodium

malen /malə(n)/ (v)
αλέθω
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

maliënkolder (n)
αλυσιδωτή πανοπλία
  1.

malware (n)
επιβλαβές λογισμικό
  1. schadelijke software

mama /ˈmɑmaː/ (n)
μαμά
  1.

mammoet (n)
μαμούθ
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Mammuthus

man (n)
άντρας, άνδρας; άνδρας
  1. persoon van het mannelijk geslacht
σύζυγος
  2. een echtgenoot, een getrouwde man
άνθρωπος
  3. een mens

manager (n)
διευθυντής
  1. een persoon die de leiding heeft over een afdeling binnen een organisatie

manchet (n)
μανσέτα
  1. een dubbele of stevige stof aan rond de opening van de mouw of hals

manchetknoop (n)
μανικετόκουμπο
  1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit

mand /mɑnt/ (n)
καλάθι
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandarijn (n)
μανταρίνι
  1. Een citrusvrucht

mandarijnschil (n)
φλούδα μανταμινού
  1. schil van Citrus reticulata, Citrus reticulata var. 'mandarine' of Citrus × tangerina

mandoline (n)
μαντολίνο
  1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

maneschijn /manəsxɛɪn/ (n)
σεληνόφως
  1. Het door de maan weerkaatste licht dat op de aarde schijnt, maanlicht

manga /'mɑŋga (n)
μάνγκα
  1. Een Japans stripboek

mangaan (n)
μαγγάνιο
  1. Chemisch element

mango (n)
μάνγκο
  1. soort oranje-groene sappige tropische vrucht

maniak (n)
μανιακός

manie (n)
μανία
  1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand)

manier / mɑˈniːr/ (n)
τρόπος

manifest (adj)
μανιφέστο
  1. duidelijk, onmiddellijk herkenbaar

manifest (n)
μανιφέστο
  1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

manifestatie (n)
εκδήλωση
  1.
  2. openbare gebeurtenis

manifesteren (v)
διαδηλώνω
  3. waarneembaar worden
  algemeen bekend maken, aan iedereen laten blijken

manillahennep (n)
αβάκα

maniok (n)
Κασάβα
  1. en 2. (wortel van) de plant Manihot esculenta

manipulatie (n)
χειραγώγηση

mannelijk (adj)
αρσενικός
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt
  2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht

mannequin (n)
ανδρείκελο
  1. iemand die nieuwe kledingontwerpen dragend deze aan een publiek vertoont

manoeuvreren (v)
ελίσσομαι

manometer (n)
μανόμετρο

mantel (n)
κάπα
  1. omhullend kledingstuk

manuur (n)
ανθρωποώρα
  1. hoeveelheid werk die één persoon in één uur kan verrichten

maoïsme (n)
μαοϊσμός
  1. variant van het communisme zoals uitgedragen en toegepast in China gedurende het derde kwart van de 20e eeuw

map /mɑp/ (n)
φάκελος
  2. een gebundelde verzameling gegevens
  3. deel van het bestandssysteem

marcheren (v)
βαδίζω

maretak (n)
ιξός
  1. Viscum album

margarine (n)
μαργαρίνη

margay (n)
µάργκεϊ
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus wiedii

marge (n)
περιθώριο
  1.

marine /maːˈrinə/ (n)
ναυτικό
  1. zeemacht

marinier (n)
πεζοναύτης
  1. lid van een goed getrainde, gespecialiseerde militaire eenheid

marjolein (n)
ματζουράνα
  2. kruid

markeerstift /mɑr.ˈkeːr.stɪft/ (n)
υπογραμμιστής
  1. een viltstift waarmee met stukken tekst doet opvallen

markies (n)
μαρκήσιος

markt (n)
αγορά
  warenverkoop op pleinen en straten
  geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden

marmer /mɑremər/ (n)
μάρμαρο
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmot (n)
αρμότες
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft maar ook veel als huisdier wordt gehouden

mars /mɑrs/ (n)
εμβατήριο
  1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden
  2. een wandeltocht
  3. een mand of bak die op de rug gedragen wordt

marsala (n)
κρασί Μαρσάλα
  1. een Italiaanse versterkte wijn die gemaakt wordt in de omgeving van Marsala op het westelijk deel van Sicilië

marsepein (n)
αμυγδαλόπαστα, μάρτσιπαν
  1.

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
μάρτυρας
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

martelen (v)
βασανίζω
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

marter (n)
κουνάβι
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Martes

marxisme (n)
μαρξισμός
  1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx

mascara (n)
μάσκαρα
  1. schoonheidsmiddel

masker /'mɑskər/ (n)
μάσκα, προσωπείο, προσωπίδα
  1.

masochisme (n)
μαζοχισμός
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
μάζα
  1. totale hoeveelheid materie in een object

massage (n)
μάλαξη

massavernietigingswapen (n)
όπλο μαζικής καταστροφής
  1. een wapen dat zeer velen doodt

masseren (v)
μαλάσσω
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

mast (n)
κατάρτι
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip

mastitis (n)
μαστίτιδα
  1. ontsteking van de borstklier
  2. ontsteking van de uier

masturbatie (n)
αυνανισμός
  1. het stimuleren van de eigen geslachtsdelen

masturberen (v)
αυνανίζομαι

match (n)
αγώνας

mate (n)
βαθμός

materiaal (n)
υλικό
  1. een tastbare stof

materie (n)
ύλη

mathematicus (n)
μαθηματικός

matras /mɑtrɑs/ (n)
στρώμα
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matrix (n)
μήτρα
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matroos (n)
ναύτης
  1. een zeeman van de laagste rang

maturiteit /'matyritɛit/ (n)
ωριμότητα
  1.

mausoleum (n)
μαυσωλείο
  1. groot en rijk versierd graf

maximaal /ˈmɑksimal/ (adv)
το πολύ
  1. ten hoogste

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ (n)
μαγιονέζα
  1. een saus op basis van eieren

mazelen (n)
ιλαρά
  1. kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

maîtresse (n)
ερωμένη
  1. een vrouw die een relatie heeft met een getrouwde man

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
καλαμπόκι
  1. bepaalde graansoort afkomstig uit Midden-Amerika, Zea mays

mecanicien (n)
μηχανικός

mechanisch (adj)
μηχανικός
  1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken

mechanisme (n)
μηχανισμός
  1. machinerie

medaille (n)
μετάλλιο
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
ανακοινωση
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ (n)
σύμφωνο
  1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan

medelijden /medəlɛidə/ (n)
συμπόνια
  1. verdriet over het leed van anderen

medeplichtig /ˌmedəˈplɪxtəx/ (adj)
συνεργός
  1. bewust bijgedragen hebbend tot een wandaad

medeplichtige (n)
συνεργός
  1. behulpzaam persoon bij een misdrijf

medewerker (n)
συνεργάτης
  1. iemand die met anderen in hetzelfde bedrijf, organisatie of vestiging werkt

mediaan (n)
διάμεσος

medicatie (n)
φαρμακευτική αγωγή
  1. het voorschrijven van geneesmiddelen

medicijn (n)
φάρμακο
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

medisch (adj)
ιατρικός
  1. op de geneeskunde betrekking hebbend

meditatie (n)
Διαλογισμός, διαλογισμός
  1. spirituele bezigheid

meegeven /ˈmeɣevə(n)/ /ˈmeχevə(n)/ (v)
υποχωρώ

meekrap (n)
ερυθρόδανο, ριζάρι
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
αλεύρι
  1. gemalen graan

meer /meːr/ (n)
λίμνη
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerdere (indefiniteCardinalNumeral)
αρκετός
  1. verscheidene

meerderheid (n)
πλειοψηφία
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig (adj)
ενήλικος
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerkoet (n)
φαλαρίδα
  1. bepaald soort watervogel, Fulica atra

meertalig (adj)
πολύγλωσσος
  1. gerelateerd aan meerdere talen
  2. (persoon) meerdere talen sprekend

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ (n)
γατόψαρο
  1. benaming voor grote roofvissen uit het geslacht Siluris

meervoud (n)
πληθυντικός
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

meestal (adv)
συνήθως
  1. in het merendeel van de gevallen

meester (n)
μάστορας
  1. baas, heer, patroon

meesteres (n)
κυρία

meet (n)
στόχος
  1. een grensstreep, een eindstreep

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
γεωμετρία
  1. tak van de wiskunde

meetlat /ˈmetlɑt/ (n)
κανόνας
  1. een langwerpig voorwerp waarmee maten opgenomen worden

meetlint (n)
μεζούρα
  1. een band met een schaalverdeling zodat men een afstand kan bepalen

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
γλάρος
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

mei (n)
Μάιος, Μάης
  1. de vijfde maand van het jaar

meid /mɛi̯t/ (n)
κορίτσι

meikever (n)
μηλολόνθη
  1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt

meineed (n)
ψευδορκία
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiose /mɛɪˈozə/ (n)
μείωση, μείωσις
  1.

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
κορίτσι
  1. jonge vrouw

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ (n)
πατρικό όνομα
  2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert

meitnerium (n)
μαϊτνέριο
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melaatsheid /me'latshɛɪt (n)
λέπρα
  1. besmettelijke ziekte veroorzaakt door een bacteriële infectie van de huid

melancholie (n)
μελαγχολία

melancholiek (adj)
μελαγχολικός
  met droevige gedachten aan de dagen van weleer

melanoom (n)
μελάνωμα

melasse (n)
μελάσσα
  1. een restproduct bij de suikerproductie

melk /mɛlk/ (n)
γάλα

melkboer (n)
γαλατάς

melkchocolade (n)
σοκολάτα γάλακτος
  1. chocolade die bereid is met room of melk

melkdistel (n)
Ζοχός

melken /mɛlkə(n)/ (v)
αρμέγω, αμέλγω
  1.

melkklier (n)
μαζικός αδένας
  1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert

melksuiker (n)
λακτόζη
  een suiker die o.a. in melk voorkomt

melkzuur (n)
γαλακτικό οξύ
  1. organisch zuur

melodie (n)
μελωδία
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

melodieus (adj)
μελωδικός
  aangenaam klinkend

melodrama (n)
μελόδραμα
  1. een toneelvorm begeleid door muziek, gewoonlijk met een goede afloop

meloen (n)
πεπόνι, καρπούζι

melomaan (n)
μελομανής
  1. iemand die heel veel van muziek houdt

membraan /mɛmbran/ (n)
μεμβράνη
  2. een omhulsel van de cel bestaande uit fosfolipiden en eiwitten

meme /ˈme:mə/ (n)
μιμίδιο

memorabel (adj)
αξιομνημόνευτος
  1. iets waarvan het de moeite waard is om het te herinneren

memoriseren (v)
απομνημονεύω
  1. uit het hoofd leren

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
μεντελέβιο

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
Σέρ
  1. een formele manier om een man aan te spreken
κύριος
  2. een nette man
  in te delen

mengen (v)
αναμιγνύω
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

menhir (n)
μενίρ
  1.

menigte (n)
πλήθος
  1. een grote groep mensen dicht op elkaar

menopauze (n)
εμμηνόπαυση
  1. levensfase waarin vrouwen niet langer menstrueren

menora /məno'ra/ (n)
επτάφωτος λυχνία
  1. kandelaar met zeven armen

mens (n)
άνθρωπος
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

menselijk (adj)
ανθρώπινος
  1. zoals de mens

mensenhaai (n)
λευκός καρχαρίας
  1. de bekendste en de meest gevreesde haai, Carcharodon carcharias

mensenhandel (n)
τράφικινγκ

mensenrechten (n)
ανθρώπινα δικαιώματα
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

mensheid (n)
ανθρωπότητα
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menstruatie (n)
εμμηνόρροια
  1. maandelijkse bloeding bij vrouwen en geslachtsrijpe meisjes

menstruatiecyclus (n)
έμμηνος κύκλος
  1.

mentaal (adj)
διανοητικός
  1. verband houdend met het brein

mentaliteit /ˌmɛn.taː.liˈtɛit/ (n)
νοοτροπία

mentor (n)
μέντορας

menu (n)
εδεσματολόγιο

menuet (n)
μενουέτο
  1.

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
κότσυφας
  1. bepaald soort zwarte vogel met een gele snavel, Turdus merula

merendeel (n)
πλειονότητα
  1. het grootste deel

merg (n)
μεδούλι
  1.

merk /ˈmɛrk/ (n)
μάρκα
  2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd

meroniem (n)
μερώνυμο
  1. een term die een deel van iets anders weergeeft

merrie /ˈmɛri/ (n)
φοράδα
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
μαχαίρι
  1. snijwerktuig

meson (n)
μεσόνιο
  1.

messenmaker (n)
μαχαιροποιός
  1.

messing (adj)
ορείχαλκος

mest (n)
λίπασμα
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

mestkever /ˈmɛstkevər/ (n)
σκαραβαίος
  1. een donkergekleurde kever die zich met mest voedt

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
με

metaal (n)
μέταλλο
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metabolisme (n)
μεταβολισμός
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metadata (n)
μεταδεδομένα

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
μεταφορά
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metallurgie (n)
μεταλλουργία

metataal (n)
μεταγλώσσα
  1. taal met behulp waarvan dezelfde of een andere taal wordt beschreven

meteen /mɛ.ˈden/ /mɛ.ˈten/ (adv)
αμέσως
  1. onmiddellijk

metempsychose (n)
μετεμψύχωση
  1. overgang van de ziel naar een nieuw of ander lichaam

meten (v)
μετρώ
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteoor (n)
μετέωρο
  1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
μετεωρολογία
  1. de studie van het weer en het klimaat

meter (n)
μέτρο
  1. de SI-eenheid van lengte

metgezel (n)
σύντροφος

methaan (n)
μεθάνιο
  1. CH₄

methode /meˈtodə/ (n)
μέθοδος

methodisme (n)
μεθοδισμός
  1. Een stroming in het protestantisme

meting (n)
διαστάσεις

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ (n)
μετωνυμία

metonymie /mæː.to.ny.ˈmiː/ (n)
μετωνυμία

metriek (adj)
μετρικός

metro (n)
μετρό
  1. ondergronds openbaar vervoer

metronoom (n)
μετρονόμος

metropool (n)
μητρόπολη

metrum (n)
μέτρο

metselaar (n)
χτίστης
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

meubel (n)
έπιπλο
  1. stuk huisraad

meute (n)
αγέλη
  1. groep (jacht)honden, e.d.
  2. (onbeheersbare) groep mensen, menigte

mevrouw (n)
κυρία
  1. formele manier om een vrouw aan te spreken

mezoeza /mə'zuza/ (n)
μεζουζά
  1.

miauw (interjection)
νιάου
  1. het geluid van een kat

miauwen (v)
νιαουρίζω
  1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat

micel (n)
μικκύλιο

micro-organisme /ˈmiːkroʔɔrɣaːnɪzmə/ /ˈmiːkroʔɔrʝaːnɪzmə/ (n)
μικροοργανισμός
  1. meestal eencellig wezen

microbe (n)
μικρόβιο
  1. een levend micro-organisme

microbiologie (n)
μικροβιολογία
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

microcontroller (n)
μικροελεγκτής

micrometer (n)
μικρόμετρο
  2.

microprocessor (n)
μικροεπεξεργαστής
  geïntegreerde schakeling die de hele CVE van een computer bevat op één enkele chip

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
μικροσκόπιο
  1. instrument dat het beeld van heel kleine dingen sterk vergroot

microscopisch (adj)
μικροσκοπικός
  1. zeer klein, voor het blote oog onzichtbaar

microseconde (n)
μικροδευτερόλεπτο

middag (n)
μεσημέρι
  1. het midden van de dag, 12.00

middageten (n)
γεύμα
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middel /ˈmɪdəɫ/ (n)
μέση
  1. het middendeel van het lichaam

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
Μεσαίωνας
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
μεσαιωνικός
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middellijn (n)
διάμετρος
  1. middellijn

middelloodlijn (n)
μεσοκάθετος
  1. een lijn die loodrecht op het midden van een lijnstuk staat

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ (adj)
μέτριος
  2. niet in positieve zin opvallen

middelpunt (n)
κέντρο
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelvinger (n)
μέσος
  1. vinger
κωλοδάχτυλο
  2. als beledigend gebaar

midden /'mɪdə(n)/ (n)
μέση
  1. het centrale deel

middenklasse (n)
αστική τάξη
  1. maatschappelijke, economische klasse

middenoor (n)
μέσο ους

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
μεσάνυχτα
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

middernachtzon (n)
ήλιος του μεσονυκτίου

mier /mir/ (n)
μυρμήγκι
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

miereneter (n)
μυρμηγκοφάγος
  1. benaming voor tandloze zoogdieren uit de onderorde Vermilingua

mierenzuur (n)
μυρμηκικός
  1. HCOOH

mierikswortel (n)
Χραίνα
  2. wortel

migraine (n)
ημικρανία
  1. schele hoofdpijn

mij (abbreviation)
εμένα

mijden (v)
αποφεύγω
  1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand

mijl /mɛi̯l/ (abbreviation)
μίλι

mijlpaal (n)
χιλιομετροδείκτης
  1. een paal die op elke mijl staat

mijn /mɛi̯n/ (n)
ορυχείο
  1. onderaardse plaats waar delfstoffen gewonnen worden

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
μου
  1. van mij

mijnbouw (n)
εξόρυξη
  1. het bedrijven van winning van delfstoffen

mijnheer (n)
κύριε
  1. een aanspreektitel voor een man
  2. de heer des huizes

mijnwerker (n)
μεταλλωρύχος
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt (n)
σκουληκάκι
  1. benaming voor dieren uit de superorde Acariformes

mijter (n)
μίτρα
  1. hoofddeksel voor kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
περιβάλλον
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
στρατιωτικός
  1. met het leger te maken hebbend

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (n)
στρατιώτης
  1. lid van een leger

militarisme (n)
μιλιταρισμός

miljard (n)
δισεκατομμύριο
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen (n)
εκατομμύριο
  1. 1.000.000

miljonair (n)
εκατομμυριούχος
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

milkshake (n)
μιλκσέικ
  1. dikke koude drank

millennium (n)
χιλιετία
  1. een periode van 1000 jaar

millimeter (n)
χιλιοστόμετρο
  1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter

milliseconde (n)
μιλιδευτερόλεπτο

milt /mɪlt/ (n)
σπλήνα, σπλήνας
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
άνθρακας
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

mimiek (n)
μιμική
  1. gezichtsuitdrukking

min (adv)
μείον
  1. minus, verminderd met (-)

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
περιφρόνηση
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
λιγότερο
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

minderheid (n)
μειονότητα
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt

mineraal /minəˈral/ (n)
ορυκτό

mineraalwater (n)
μεταλλικό νερό
  1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven

mineralogie (n)
ορυκτολογία

minestrone (n)
μινεστρόνε
  1. groentesoep

mineur (adj)
μινόρε
  1. mineur

minirok (n)
μίνι φούστα
  1.

minister (n)
υπουργός
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minister-president (n)
πρωθυπουργός
  1. de minister die het kabinet aanvoert

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ (n)
υπουργείο
  1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd

minstreel (n)
μενεστρέλος
  1. rondreizend kunstenaar

minteken (n)
πλην

minuut (n)
λεπτό
  1. tijdeenheid
  2. hoek

mis (n)
λειτουργία
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misantroop (n)
μισάνθρωπος
  1.

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ (n)
κατάχρηση

misdaad (n)
έγκλημα, αδίκημα
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdienaar (n)
παπαδάκι
  1. is iemand die de priester helpt tijdens het opdragen van de mis

misdrijf (n)
έγκλημα
  1. een misdaad of delict

mishandelen /mɪsˈhɑndələn/ (v)
κακοποιώ
  1. iemand slecht behandelen en pijn doen of verwonden

mishandeling (n)
κακομεταχείριση
  1. het moedwillig toebrengen...

miskraam (n)
αποβολή

misleiden (v)
εξαπατώ
  1. iemand in de waan van iets brengen

misleidend (adj)
παραπλανητικός
  1.

mislukking (n)
αποτυχία
  1. iets dat niet goed is gegaan

mispel (n)
μούσμουλο
  1. bepaald soort loofboom Mespilus germanica
  2. vrucht van de mispelboom

misschien (adv)
ίσως
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijk /'mɪsələk/ (adj)
απεχθής
  2. een nare indruk makend, onuitstaanbaar

misselijkheid (n)
ναυτία

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
αστοχώ
  1. niet raken, niet treffen
  6. de afwezigheid voelen van

missie (n)
αποστολή
  1. een doeleind dat verwezenlijkt dient te worden

mist /mɪst/ (n)
ομίχλη
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

misverstand /ˈmɪsfərstɑnt/ (n)
παρεξήγηση
  1. het verkeerd begrijpen van elkaars bedoelingen

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
μιτοχόνδριο
  1.

mitose /miˈtozə/ (n)
Μίτωση, μίτωση
  1.

mobiel /mo'bil/ (adj)
κινητός
  1. zich gemakkelijk verplaatsend

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
κινητό τηλέφωνο
  1. een gsm, een draagbare telefoon

mobilisatie (n)
κινητοποίηση

modder /ˈmɔdər/ (n)
λάσπη
  1. mengsel van aarde, vuil en water

mode /ˈmodə/ (n)
μόδα

model (n)
μακέτα

modern /moˈdɛrn/ (adj)
μοντέρνος
  1. van deze tijd, volgens de laatste mode

moderniseren /mo.dɛr.ni.ˈzɪː.rə(n)/ /mo.dɛr.nɪ.ˈzeː.rə(n)/ (v)
εκμοντερνίζω
  1. modern maken

moderniteit (n)
νεωτερικότητα

modieus (adj)
μοδάτος
  1. volgens de mode

modificatie (n)
τροποποίησης

modificeren (v)
μετατρέπω

moe /muː/ (adj)
κουρασμένος
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
θάρρος
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
μητέρα, μάνα
  1. een vrouwelijke ouder

moederbedrijf (n)
μητρική εταιρεία
  1. een onderneming of een bedrijf dat eigenaar is van een of meer andere bedrijven

moederkoek /ˈmudər.kuk/ (n)
πλακούντας
  alternatieve benaming van placenta

moederlijk (adj)
μητρικός
  1.met de liefde en zorg van een moeder

moedermaatschappij (n)
μητρική εταιρεία
  1. een bedrijf met meerdere dochterbedrijven of filialen

moederschap (n)
μητρότητα
  1. het fungeren als moeder

moedertaal (n)
μητρική γλώσσα

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
θαρραλέος, γενναίος
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon (n)
μουφλόν
  1. de diersoort waartoe het tamme schaap behoort, Ovis gmelini

moeheid (n)
κούραση
  1. het moe zijn

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
δύσκολος
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid (n)
δυσκολία
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
κόπος
  1. een grote inspanning

moer (n)
παξιμάδι
  1. blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past

moeras (n)
έλος

moerbei (n)
μούρο

moerbeiboom (n)
μουριά

moesson (n)
μουσώνας
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moestuin /ˈmus.tœʏ̯n/ /ˈmus.tœːn/ (n)
λαχανόκηπος
  1. een tuin waarin op kleine schaal verschillende groenten en evt kruiden en/of fruit worden verbouwd

moeten (v)
πρέπει
  1. gedwongen zijn

mogelijk (adj)
δυνατός
  1. een keuze om iets te doen

mogelijkheid (n)
δυνατότητα
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
επιτρέπεται
  1. toegestaan zijn

mok (n)
κούπα
  1. drinkbeker

moker (n)
ματρακάς
  1. zware hamer met korte steel

mol (n)
τυφλοπόντικας, ασπάλακας
  1. bepaald soort zoogdier, Talpa europaea
γραμμομόριο
  3. hoeveelheid van een stof die net zo veel deeltjes bevat als er atomen...

moleculair (adj)
μοριακός
  1. bestaande uit moleculen

molecule /moləˈkyɫ/ (n)
μόριο
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
μόριο
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen (n)
μύλος
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
μυλωνάς
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen (n)
μυλόπετρα
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

molotovcocktail (n)
κοκτέιλ μολότοφ
  1. met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken

molybdeen (n)
μολυβδένιο, μολυβδαίνιο
  1. Chemisch element

moment (n)
στιγμή
  1. zeer korte tijd

mompelen (v)
μουρμουρίζω
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarch (n)
μονάρχης

monarchie (n)
μοναρχία
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond (n)
στόμα
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer (abbreviation)
αφθώδης πυρετός
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondeling (adj)
προφορικός
  1. via het gesproken woord

mondharmonica (n)
φυσαρμόνικα
  1. instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt

mondialisering (n)
παγκοσμιοποίηση
  1.

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
εκβολές
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondstuk (n)
επιστόμιο
  1. dat deel van een blaasinstrument dat in de mond genomen wordt of aan de lippen gezet

mondvol (n)
μπουκιά
  1. een hap of een slok die zo groot is dat ze de mond vult

monetair (adj)
νομισματικός

monitor /ˈmoniˌtɔr/ (n)
οθόνη
  beeldscherm

monnik (n)
μοναχός
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monocle (n)
μονόκλ
  1. een bril voor één oog

monocultuur /ˈmonokʏɫˌtyːr/ (n)
μονοκαλλιέργεια
  1. landbouw met één gespecialiseerd gewas
  2. eenzijdige samenstelling van mensen, producten of diensten binnen een samenleving.

monografie (n)
μονογραφία
  1. een wetenschappelijk boek of verhandeling over één onderwerp of een beperkte groep van samenhangende onderwerpen, in het algemeen geschreven door één auteur

monogram (n)
μονόγραμμα
  1. figuur met initialen

monoliet (n)
μονόλιθος

monolithisch (adj)
μονολιθικός
  2. van iets dat het kolossaal groot is en uit één massief brok bestaat

monoloog /ˌmonoˈlox/ (n)
μονόλογος
  1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel

monomanie (n)
μονομανία
  2. te eenzijdige fixatie op één zaak

monopolie (n)
μονοπώλιο
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monorail (n)
μονοτροχιόδρομος
  1.

monotoon (adj)
μονότονος

monoxide (n)
μονοξείδιο

monster (n)
θηρίο
  1. schrikwekkend wezen
δείγμα
  2. een willekeurige hoeveelheid ontnomen aan een grotere massa

monsterverbond (n)
ανίερη συμμαχία
  1.een overeenkomst waarin partijen die normaal elkaars tegenstrever zijn hun tegenstellingen opzij leggen en een verbond sluiten tegen een andere, machtiger partij

monument (n)
μνημείο
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adv)
ωραίος, όμορφος
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

moord /ˈmoːrd/ /ˈmoːrt/ /ˈmʊːrt/ (n)
φόνος, ανθρωποκτονία
  1. handeling met het doel en het gevolg dat iemand dood gaat

moorden (v)
δολοφονώ
  1. rondgaan om moorden te plegen

moordenaar /mordənar/ (n)
δολοφόνος
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

moordpartij (n)
σφαγή

mop (n)
ανέκδοτο
  1. anekdote met een verrassend en komisch slot

morbiditeit /mɔrˌbidiˈtɛit/ (n)
νοσηρός
  1. het ziektecijfer

moreel /moˈrel/ (adj)
ηθικός

morfeem (n)
μόρφημα
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
μορφολογία
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
αύριο
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (n)
πρωί
  1. het eerste deel van de dag

morgennacht (adv)
χθες νύχτα
  1.

mormoons (adj)
Μορμον
  1. behorend tot, passend bij de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen

morsecode (n)
αλφάβητο Μορς
  1. weergave van letters, leestekens en cijfers door patronen van korte en lange signalen met tussenpozen

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
χύνω
  1.

mortaliteit (n)
θνησιμότητα
  1. het sterftecijfer

mortel (n)
κονίαμα
  1. mengsel waarmee wordt gewerkt...

mortier (n)
όλμος
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos (n)
βρύο

moscovium (n)
μοσκόβιο
  1. een scheikundig element met het symbool Mc en het atoomnummer 115

moskee (n)
τζαμί, τέμενος
  1. gebedshuis

moslim (n)
μουσουλμάνος
  1. een geloofsaanhanger van de islam

mossel (n)
μύδι
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

most (n)
μούστος
  1. gistend vruchtensap, meestal van druiven

mosterd (n)
μουστάρδα
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mot (n)
νυχτοπεταλούδα
  1. een vlinderachtig insect

motie (n)
πρόταση

motief (n)
μοτίβο
  2.3.

motivatie (n)
προθυμία

motor /'mo.tɔr (n)
κινητήρας
  1. krachtbron
μοτοσικλέτα
  2. voertuig

motorfiets (n)
μοτοσικλέτα, δίκυκλο

mottenbal (n)
ναφθαλίνη

mountainbike (n)
ποδήλατο βουνού

mout (n)
βύνη
  1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers

mouw (n)
μανίκι
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek (n)
μωσαϊκό, ψηφιδωτό

mozzarella (n)
μοτσαρέλα
  1. Italiaanse kaas

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ (n)
μούσλι
  1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten

muezzin (n)
μουεζίνης
  1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden

mug /mʏx/ (n)
κουνούπι
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muil (n)
στόμα

muilband (n)
φίμωτρο
  1.

muildier (n)
μουλάρι
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel (n)
γίννος
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muilkorf (n)
φίμωτρο
  1.een leren of metalen korf die voor de bek van een dier gespannen wordt om bijten onmogelijk te maken

muilkorven (v)
φιμώνω
  2. beletten te spreken

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
ποντίκι, σταχτοποντικός
  1. klein zoogdier, meestal van het geslacht "Mus"
ποντίκι, ποντικός
  3. computermuis

muismat /ˈmœʏsmɑt/ /ˈmœːsmɑt/ (n)
mouse pad
  1. een onderlegger voor een computermuis

muiten (v)
στασιάζω
  1. in opstand komen tegen wettige autoriteit

muiterij (n)
ανταρσία

multilateraal (adj)
πολυμερής
  1. met, of aan veel kanten, belangen, partijen etc.

mummie (n)
μούμια
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

mummificeren (v)
ταριχεύω
  1.van een overledene een mummie maken

mungboon (n)
ροβίτσα
  1. en 2. (boon van) eenjarige plant Vigna radiata

munt /mʏnt/ (n)
μέντα
  1. en 2. (blaadjes van) het plantengeslacht Mentha

muntkunde (n)
νομισματολογία

mus (n)
σπουργίτης, σπουργίτι
  1. benaming voor vogels uit de familie Passeridae

museum /myˈzeʏm/ (n)
μουσείο
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musical (n)
μιούζικαλ

musicus (n)
μουσικός
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskiet (n)
κουνούπι

muskietennet (n)
κουνουπιέρα
  1.

muskusos (n)
μοσχόβους
  1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit

muskusrat (n)
μοσχοπόντικας
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutatie (n)
Μετάλλαξη, μετάλλαξη
  1. een sprongsgewijze verandering

muts /mʏʦ/ (n)
σκουφί
  1. hoofddeksel van textiel zonder harde rand.

muur /myːr/ (n)
τοίχος, τείχος
  1. verticale vlakke constructie van metselwerk

muurschildering (n)
τοιχογραφία

muzelman (n)
μουσουλμάνος

muziek /my'zik/ (n)
μουσική
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
μουσικό όργανο
  1. instrument om muziek mee te spelen

muzieksleutel (n)
κλειδί

muziekwetenschap (n)
μουσικολογία
  1.het bestuderen van de muziek in al haar vormen

muzikaal (adj)
μουσικός

muzikant (n)
μουσικός
  1. iemand die muziek maakt

myopie (n)
μυωπία
  1. afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

myriade (n)
μυριάδα
  1. een grote groep mensen, een ontelbare menigte

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
μυστήριο

mysterieus (adj)
μυστήριος

mysticus (n)
μυστικίστρια

mythe /ˈmitə/ (n)
μύθος

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
μυθολογία

myxomatose (n)
μυξωμάτωση
  1. ernstige konijnenziekte die verspreid wordt door vectoren (dragers) zoals muggen, konijnenvlooien...

na (preposition)
μετά
  1. in tijd volgend op

na-apen /ˈnaːɦaːpə(n)/ /ˈnaːʔapə(n)/ (v)
πιθηκίζω
  1. doen wat iemand anders doet

naad (n)
ραφή
  1.

naaf /naf/ (n)
αφαλός
  1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
ράβω
  1. naaldwerk verrichten

naaimachine (n)
ραπτομηχανή

naakt /naːkt/ (adj)
γυμνός
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid (n)
γυμνότητα
  1. het naakt zijn

naaktslak (n)
γυμνοσάλιαγκας

naald /nald/ /naɫt/ (n)
βελόνα, πευκοβελόνα
  1. gereedschap voor naaien

naaldboom (n)
κωνοφόρο

naam /nam/ (n)
όνομα
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
  2. bekendheid, reputatie

naamdag (n)
ονομαστική γιορτή
  1. een dag waarop een heilige wordt herdacht

naamruimte (n)
ονοματοχώρος

naamval (n)
πτώση
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
όνομα
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

naar /naːr/ (adv)
σε
  1. in de richting van

naarstig (adj)
επιμελής
  1. ijverig en vlug

naast /nast/ (preposition)
δίπλα σε
  1. aan de zijkant van

naastenliefde (n)
καλοσύνη
  1. liefde jegens de medemens

nabij /naˈbɛi/ (adj)
κοντά
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabijheid (n)
γειτνίαση

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
νύχτα
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtblindheid (n)
νυχταλωπία
  1. het onvermogen te zien bij geringe belichting

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
αηδόνι
  1. lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart die heel mooi kan zingen

nachtkast (n)
κομοδίνο
  1. lage kast of tafel zonder laden die bij het hoofdeinde van het bed staat

nachtmerrie (n)
εφιάλτης
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachttafel (n)
κομοδίνο

nachtvlinder (n)
νυχτοπεταλούδα
  1. vlinder die 's nachts actief is

nadeel (n)
μειονέκτημα
  1. ongunstige eigenschap

nadelig (adj)
επιβλαβής
  1. kwalijk, schadelijk

nadenken (v)
σκέφτομαι

nadir (n)
ναδίρ
  1. denkbeeldig punt aan de sterrenhemel loodrecht onder de waarnemer

nadruk /'nadrɵk/ (n)
έμφαση
  1. een bijzondere aandacht die besteed wordt

nadrukkelijk (adj)
κατηγορηματικός

nageboorte /ˈnaː.ɣəˌbor.tə/ (n)
ύστερο
  3. de moederkoek, navelstreng en vliezen die het lichaam van de moeder verlaten nadat de baby is geboren

nagel (n)
νύχι
  1. hoornplaat op laatste teen- en vingerkootjes
καρφί, νύχι
  3. spijker

nagras (n)
επακόλουθο
  1. gras na het maaien in het vorige seizoen

najaar (n)
φθινόπωρο
  1. herfst

najade (n)
ναϊάδα

nalatigheid (n)
αμέλεια
  1. een fout doordat er iets nagelaten wordt

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
δηλαδή

namens /'naməns/ (preposition)
εκ μέρους
  1.

namiddag (n)
απόγευμα
  1. tijd aan het einde van de middag

nanotechnologie (n)
νανοτεχνολογία

narcis (n)
νάρκισσος

narcose (n)
νάρκωση
  1. een kunstmatige algehele verdoving

narwal (n)
φάλαινα νάρβαλ
  1. bepaald soort zeezoogdier, Monodon monoceros

nasaal /naˈsal/ (adj)
έρρινος
  1. met betrekking tot de neus

naslagwerk /ˈna.slɑx.ˌwɛrk/ /ˈna.slɑx.ˌβ̞ɛrk/ /ˈna.slɑχ.ˌʋɛrk/ (n)
εγκυκλοπαίδεια
  1. een boek dat dient om iets in op te zoeken

nasmaak (n)
επίγευση
  1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte

nasporing (n)
έρευνα
  1. onderzoek om de ware aard van iets te ontdekken; onderzoek naar wat anderen mogelijk verborgen willen houden

nat (adj)
υγρός
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie (n)
Έθνος, έθνος
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

natiestaat (n)
εθνικό κράτος

nationaal (adj)
εθνικός
  1. op een volk met een eigen land betrekking hebbend

nationaalsocialisme (n)
εθνικοσοσιαλισμός

nationalisme (n)
εθνικισμός
  1. voorliefde voor het vaderlandse

nationalist (n)
εθνικίστρια, εθνικιστής

nationaliteit (n)
εθνικότητα

natrium (n)
νάτριο

nattig (adj)
νοτερός
  1.

naturaliseren (v)
πολιτογραφώ

naturalisme (n)
φυσιοκρατία
  1.2.3. stroming in de literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die de mens beschouwt als bepaald door milieu en erfelijkheid en leer die de natuur boven alles stelt

natuur (n)
φύση
  überhaupt

natuurgeweld (n)
θεομηνία
  1.

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
φυσική
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige (n)
φυσικός

natuurlijk (adj)
φυσικός
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk (adv)
φυσικά
  1. vanzelfsprekend

natuurlijk persoon (n)
φυσικό πρόσωπο
  1. mens van vlees en bloed die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

natuurramp (n)
φυσική καταστροφή
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

natuurschoon (n)
τοπίο
  1. mooie en waardevolle natuur

nautilus (n)
ναυτίλος
  1. intvisachtige met een schelp

nauw /nau/ (adj)
στενός
  1. een geringe breedte hebbend

nauw /nau/ (n)
πορθμός

nauwelijks (adv)
μόλις
  1. slechts in geringe mate

nauwkeurigheid (n)
ακρίβεια
  1. de mate waarin men zaken tot in de puntjes behandelt

navel /'navəl/ (n)
ομφαλός

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
ομφάλιος λώρος
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigatie (n)
ναυσιπλοΐα

naïef (adj)
αφελής

necrose (n)
νέκρωση
  1. de afsterving van weefsel

nectarine (n)
νεκταρίνι
  2. een perzikachtige vrucht van boom Prunus persica var. nucipersica

nederigheid (n)
ταπεινότητα
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag (n)
ήττα
  1. het verlies van een strijd

nederzetting (n)
αποικισμός
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
όχι, δεν
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
ανιψιός
  1. mannelijke oomzegger
ξάδερφος, ξάδελφος
  2. kozijn

neen /nen/ (interjection)
όχι
  nee

neer /ner/ (adv)
κάτω
  1. in benedenwaartse richting

neerdalen (v)
κατεβαίνω
  1. in een neerwaartse richting gaag totdat men landt

neerslag (n)
υετός
  1. hemelwater

neerstorten (v)
πλακώνω
  1. het vliegvermogen verliezen en onzacht op de aarde terugvallen

nefrologie (n)
νεφρολογία

negatief (adj)
αρνητικό
  1. ontkennend, afwijzend

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
εννέα, εννιά
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
ένατος
  1. nummer negen in een rij

negenendertig (cardinalNumeral)
τριάντα εννέα
  1. het getal 39

negenennegentig (cardinalNumeral)
ενενήντα εννέα
  1. het getal 99

negenentachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα εννέα
  1. het getal 89

negenentwintig (cardinalNumeral)
είκοσι εννέα
  1. het getal 29

negenenveertig (cardinalNumeral)
σαράντα εννέα
  1. het getal 49

negenenvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα εννέα
  1. het getal 59

negenenzestig (cardinalNumeral)
εξήντα εννέα
  1. het getal 69

negenenzeventig /ˈneɣənənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα εννέα
  1. het getal 79

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
εννιακόσια, εννεακόσια
  1. het getal 900

negentien (cardinalNumeral)
δεκαεννιά, δεκαεννέα
  1. het getal 19

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
ενενήντα
  1. het getal 90

neger (n)
νέγρος
  1. iemand met een van nature zeer donkere huid

negeren (v)
αγνοώ
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

nek /nɛk/ (n)
αυχένας, σβέρκος
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
παίρνω
  1. iets vastpakken met de handen

neodymium (n)
νεοδύμιο

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
Νεολιθική

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
νεολογισμός
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon (n)
νέον, νέο
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

neonazisme (n)
νεοναζισμός

neoplasma (n)
νεόπλασμα

neoplasme (n)
νεόπλασμα

nep /nɛp/ (adj)
ψεύτικος
  1. onecht, vals

nepotisme /nepo'tɨzmə/ (n)
νεποτισμός
  1.

neptunium (n)
ποσειδώνιο
  1. Chemisch element

nerd (n)
σπασίκλας
  1. iemand die sociaal en seksueel weinig in trek is en een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt

nerf (n)
νεύρο

nergens (adv)
πουθενά

nerts (n)
βιζόν
  1. benaming voor bepaalde pelsdieren uit de familie der marterachtigen
  1. pels van een nerts

nerveus /nɛr'vøs/ (adj)
νευρικός
  1. lijdend aan gespannen zenuwen

nest /nɛst/ (n)
φωλιά
  1. de verblijfplaats van een dier

nestelen /ˈnɛstələ(n)/ (v)
φωλιάζω
  1. het bouwen van een nest en het grootbrengen van jongen erin, gewoonlijk van vogels

net (n)
δίχτυ
  1. een geheel van fijne draden

netbal (n)
νέτμπολ
  3. sport die veel lijkt op korfbal en basketbal

netel (n)
τσουκνίδα
  1. plant

netjes /ˈnɛcəs/ (adj)
συγυρισμένος
  1. net, schoon

netjes /ˈnɛcəs/ (adv)
συγυρισμένος
  1. op een nette manier

netmaag (n)
δίκτυο
  1. tweede maag van herkauwers

netto (adv)
καθάρο κέρδος

netvlies (n)
αμφιβληστροειδής
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk (n)
δίκτυο

neuken /nøkə(n)/ (v)
γαμώ
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neuriën (v)
μουρμουρίζω
  1. met gesloten mond zingen

neurologie (n)
νευρολογία
  1. een discipline binnen de biologie en geneeskunde die zich bezighoudt met alles wat aandoeningen van het centrale zenuwstelsel betreft

neuron (n)
νευρώνας
  een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel

neurotisch (adj)
νευρωτικός
  1. met betrekking tot een ziekelijke houding

neurotransmitter /ˈnøːrotransˌmɪtər/ /ˈnøːrotrɑnsˌmɪtər/ /ˈnʏːrotrɑnsˌmɪtər/ (n)
νευροδιαβιβαστής
  1. een chemische stof die fungeert als overbrenger van de zenuwprikkel

neus /nøʏs/ /nøːs/ (n)
μύτη
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusgat (n)
ρουθούνι

neusholte (n)
ρινικές κοιλότητες
  1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

neushoorn (n)
ρινόκερος, ρινόκερως
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft...

neutraal /nøˈtral/ (adj)
ουδέτερος
  1. geen partij kiezend in een conflict
  2. natuurkunde: noch een positieve noch een negatieve lading dragend
  4. scheikunde: noch zuur noch alkaline

neutraliteit (n)
ουδετερότητα
  1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

neutron (n)
νετρόνιο

nevel (n)
νεφέλωμα
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nicht (n)
ανιψιά
  1. dochter van iemands broer of zus
ξαδέρφη, ξαδέλφη
  3. dochter van iemands oom of tante

nicotine (n)
νικοτίνη

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
κανένας
  1. geen enkel persoon

nier (n)
νεφρό
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niesen (v)
πτέρνισμα
  1.

nieskruid (n)
ελλέβορος
  1. giftige plant die vroeg in het voorjaar bloeit

niet (adv)
δεν, δε
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

nietje (n)
καρφίτσα
  1. verkleinwoord van niet

niets (indefinitePronoun)
τίποτα, τίποτε
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsnut (n)
χαραμοφάης
  1. iemand die voor niets deugt

nietsvermoedend (adj)
ανυποψίαστος
  1. zonder argwaan, argeloos

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
νέος, καινούργιος
  1. recentelijk gemaakt
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categorieën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
νέος, πρόσφατος
  2. recentelijk ontdekt
σημερινός, νέος
  3. huidige
πρωτότυπος, νέος
  5. in originele staat
νέος
  6. vreemd, onbekend

nieuwe maan (phraseologicalUnit)
νέα σελήνη
  1. nieuwe maan

nieuws /niu̯s/ (n)
ειδήσεις
  1. actuele ontwikkelingen
  2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
περίεργος
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

nieuwsgierigheid /niu'sxirəxɛit/ (n)
περιέργεια
  1. het verlangen naar kennis

niezen (v)
φτερνίζομαι, φταρνίζομαι
  1. plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme (n)
μηδενισμός
  1.

nihilist (n)
μηδενιστής
  1. zelfstandig denker die vindt dat voor werkelijke verbetering dingen die nu waardevol worden gevonden eerst tot niets moet worden teruggebracht

nijd /nɛɪt/ (n)
φθόνος
  1. grondige afkeer

nijlpaard (n)
ιπποπόταμος
  1. groot en zwaar in Afrika levend zoogdier, Hippopotamus amphibius

nijverheid (n)
βιομηχανία

nikkel (n)
νικέλιο
  1. Chemisch element

nimf (n)
νύμφη
  1. wezen dat rivieren, bossen enz. bewoont
  2. bekoorlijk meisje
  4. insect in de tweede toestand van gedaanteverwisseling

nimmer /'nɪmər/ (adv)
ποτέ

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
νιόβιο
  1. Chemisch element

nirwana (n)
Νιρβάνα
  1. de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt; toestand van volkomen rust

nitride (n)
νιτρίδιο
  1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt

niveau (n)
επίπεδο
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nivelleren (v)
ισοπεδώνω
  1. gelijk maken, op gelijk niveau brengen

nobelium (n)
νομπέλιο
  1. scheikundig element

noch (conjunction)
ούτε

nodig /'no.dəx/ (adj)
απαραίτητος
  1. waar behoefte aan is

noemen (v)
καλώ
  1. met een naam aanduiden
ονομάζω
  2. vermelden door het uitspreken van de naam

noemer /ˈnumər/ (n)
παρονομαστής
  1. het getal onder de streep van een breuk

noga (n)
μαντολάτο

nomade (n)
νομάδας

nominatie (n)
αναγόρευση

nominatief (n)
Ονομαστική
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
μοναχή
  inwoonster van een vrouwenklooster

nonius (n)
βερνιέρος
  1. nonius

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ (n)
μπάρμπας
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

nood /not/ (n)
θλίψη
  1.

noodlot (n)
μοίρα
  1. datgene wat het toeval iemand doet overkomen

noodtoestand (n)
κατάσταση έκτακτης ανάγκης

noodzakelijk (adj)
απαραίτητος
  1. erg nodig

nooit /ˈnoːit/ (adv)
ποτέ
  1. op geen enkel moment

noorden (n)
βορράς
  1. windrichting

noordoost (adv)
Βορειοανατολικός

noot /noːt/ (n)
καρύδι
  1. (kookkunst) eetbaar, oliehoudend zaad, kern of pit met harde dop
νότα
  3. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur

nootmuskaat (n)
μοσχοκαρυδιά
  2. gepeld zaad van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

norm (n)
κριτήριο

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
κανονικός
  2. als norm dienend

normalisatie (n)
κανονικοποίηση
  1. in overeenstemming brengen met een norm

normaliteit (n)
κανονικότητα

normaliter (adv)
κανονικά
  1. in het normale geval

nostalgie (n)
νοσταλγία

nota (n)
σημείωση
  2.

notaris (n)
συμβολαιογράφος
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notatie (n)
σημειογραφία

notenbalk (n)
πεντάγραμμο
  1. set van vijf lijnen

notenboom (n)
καρυδιά
  1. een boomsoort uit het geslacht Juglans

notenkraker (n)
καρυοθραύστης

noteren (v)
επισημειώνω
  1. aantekeningen maken

notie (n)
ιδέα
  1. benul, bewustzijn

notitie (n)
σημείωμα

notulen (n)
πρακτικά
  1. een verslag van een bijeenkomst

nou (interjection)
λοιπόν
  1. drukt verbazing of verontwaardiging uit

nougat (n)
μαντολάτο
  1.

november /noˈvɛmbər/ (n)
Νοέμβριος, Νοέμβρης
  1. de elfde maand van het jaar

nu (adv)
τώρα
  1. op het huidige tijdstip

nu en dan (adv)
πού και πού
  1. op onregelmatige tijden

nuchter /nɵxtər/ (adj)
εγκρατής
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nucleair (adj)
πυρηνικός

nucleus /nykleʏs/ (n)
πυρήνας
  1.

nudisme (n)
γυμνισμός
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
μηδέν
  1. getal

numeriek (adj)
αριθμητικός
  1.

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
νούμερο, αριθμός
  1. een aanduiding met een getal

nuntius (n)
νούντσιος
  1.

nut /nʏt/ (n)
χρησιμότητα
  1. baat, voordeel

nutteloos (adj)
άχρηστος
  1. zonder voordeel

nuttig (adj)
χρήσιμος

nylon (adj)
νάιλον

oase /o'azə/ (n)
όαση
  1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit.

ober (n)
Σερβιτόρος
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas (n)
παχυσαρκία
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
αντικείμενο
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (adj)
αντικειμενικός
  2. onpartijdig, volgens de feiten, neutraal

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (n)
αντικειμενικός
  1. lens

obsceen (adj)
αισχρός

observator (n)
παρατηρήτρια
  1. (beroep) iemand die observeert (waarnemingen doet)

observeren (v)
παρατηρώ
  1.gericht via de zintuigen van iets kennis nemen

obsessie (n)
εμμονή
  1. dwangvoorstelling

obsidiaan (n)
οψιδιανός
  1. donkergrijs of zwart glas dat afkomstig is uit vulkanen

obstakel (n)
εμπόδιο
  1.

ocarina (n)
οκαρίνα
  1. (muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei

occultisme (n)
αποκρυφισμός
  1.

oceaan (n)
ωκεανός
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

oceanisch (adj)
ωκεάνιος
  1.

ocelot (n)
αιλουρότιγρη
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus pardalis

ochtend (n)
πρωί
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

octaaf (n)
οκτάβα
  1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks

octaan (n)
οκτάνιο
  1. C₈H18

octopus (n)
χταπόδι
  1. achtarmige inktvis

octrooi (n)
πατέντα
  1. machtiging om een bepaalde tijd als enige, met uitsluiting van anderen, van een uitvinding te kunnen profiteren

odalisk (n)
οδαλίσκη
  1. een slavin of concubine in de harem van de Turkse sultan

ode (n)
Ωδή

oedeem (n)
οίδημα
  1. (medisch) waterzucht

oefenen (v)
κάνω εξάσκηση
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening (n)
άσκηση
  1. test om de kennis te peilen

oenologie /ˌenoloˈɣi/ (n)
οινολογία
  1. de wetenschap van de wijnbereiding

oerknal /ˈuːrknɑl/ (n)
Μεγάλη Έκρηξη
  1. de volgens de bigbangtheorie enorme explosie waaruit het heelal zo'n 13,7 miljard jaar geleden zou zijn ontstaan

oeros /ˈuː.rɔs/ (n)
ούρος
  1. uitgestorven wilde rundersoort

oeroud (adj)
αρχαίος
  1. heel erg oud

oerwoud (n)
ζούγκλα

oester /ustər/ (n)
στρείδι
  1. tweekleppig weekdier uit de familie Ostreidae met onregelmatige schelpkleppen

oever (n)
όχθη
  1. rand van het water

of (conjunction)
ή, είτε
  1. keuze

offensief (n)
επιθετικός
  1.

offer /ɔfər/ (n)
θυσία
  1. een gave aan een godheid

offeren (v)
θυσιάζω
  1. wijden aan

officieel (adj)
επίσημος
  1. erkend door bevoegd gezag

officieus (adj)
ανεπίσημος

oganesson (n)
ογκανέσσιο
  1. een scheikundig element met het symbool Og en het atoomnummer 118

ogenblik (n)
στιγμή
  1. Een bepaald tijdstip

ohm (n)
ωμ
  1. ohm

okapi (n)
οκάπι
  1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe

oker (n)
ώχρα
  1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt

okra (n)
μπάμια

oksel (n)
μασχάλη

oktober (n)
Οκτώβριος, Οκτώβρης
  1. de tiende maand van het jaar

oké (interjection)
εντάξει
  1. goed, in orde

olfactorisch (adj)
οσφρητικός
  1. betrekking hebbend op het reukzintuig

olie (n)
λάδι, έλαιο
  1. vettige vloeistof

olifant (n)
ελέφαντας
  1. groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarch (n)
ολιγαρχικός

oligarchie (n)
ολιγαρχία

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
ελιά
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
ελιά, ελαιόδεντρο
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijfkleurig /oˈlɛɪ̯fkløːrɪx/ /oˈlɛɪ̯fklʏːrəχ/ /oˈlɛːfkløːrəx/ (adj)
κιτρινοπράσινο, λαδί, σταχτοπράσινο
  1. de kleur van olijven hebbend

olijfolie (n)
ελαιόλαδο, λάδι
  1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven

oliën (v)
λαδώνω
  1. met olie bewerken

olm (n)
καραγάτσι
  1. boom uit de iepenfamilie

olympisch (adj)
ολυμπιακός
  1. verband houdend met de Olympische Spelen

oma /ˈoma/ (n)
γιαγιά, μάμμη
  1. moeder van een ouder

omarmen (v)
ασπάζομαι
  1. de armen om iemand heen slaan

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
γιατί
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omdraaien /ɔmdrajə(n)/ (v)
γυρίζω
  1. twee zijden van iets van plaats doen verwisselen

omega (n)
ωμέγα

omelet (n)
ομελέτα
  1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken

omhelzen (v)
ασπάζομαι
  1. de armen om iemand slaan

omhoog (adv)
πάνω
  1. omhoog

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
δωροδοκώ
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

omlaag (adv)
κάτω
  1. in neerwaartse richting

omleiding (n)
παράκαμψη
  1. een aangegeven andere route

omloop (n)
κυκλοφορία

ommekeer (n)
μεταβολή
  1. iets dat totaal anders is geworden

omnivoor (n)
παμφάγος
  1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel

omschrijven (v)
περιγράφω
  1. in enige woorden een definitie ergens van geven

omtoveren /ˈɔmtovərə(n)/ (v)
μετασχηματίζω
  1. iets een andere vorm of functie geven

omtrek (n)
περίμετρος
  1. de lengte van een gesloten kromme

omverwerpen (v)
ανατρέπω
  2. een einde maken aan een bewind

omverwerping (n)
υπονόμευση
  1. het afzetten van een regering, overheid of regime

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
παράκαμψη
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling (n)
περιστροφή
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

omzeiling (n)
πρόληψη
  1.

on- (prefix)
α-, αντι-
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onafhankelijk (adj)
ανεξάρτητος
  1. geen verbinding hebbend met

onafwendbaar (adj)
αναπόφευκτος
  1. niet mogelijk om te kunnen veranderen of vermijden

onbegrijpelijk (adv)
ακατανόητος
  1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch

onbekend (adj)
άγνωστος
  1. niet behorend tot de kennis

onbeschaamdheid (n)
αυθάδεια
  1. gedrag dat schaamte op zou moeten roepen maar het bij die persoon niet doet

onbeschoftheid /ɔmbə'sxɔfthɛit/ (n)
θράσος
  1. brutaal gedrag

onbeschrijflijk (adj)
απερίγραπτα

onbetrouwbaar (adj)
αναξιόπιστος
  1. niet te vertrouwen

onbevooroordeeld (adj)
αμερόληπτος
  1. gebaseerd op waarnemingen en niet op veronderstellingen die men al van tevoren had toen men eigenlijk nog onvoldoende kennis van de zaak had

oncoloog (n)
ογκολόγος
  1. een medisch specialist die zich bezighoudt met de gezwelgroei, in het bijzonder met kanker

ondanks (preposition)
παρά
  1. ook al is het zo dat
  ondanks dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
κάτω από
  1. niet gesorteerd

onderaannemer (n)
υπεργολάβος
  1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
πήχης
  1.

onderbreken /ɔndərˈbrekə(n)/ (v)
διακόπτω
  1. actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ (n)
διακοπή
  1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
  2. een kort ophouden van bezigheden als pauze

onderbroek (n)
σώβρακο
  1. kledingstuk dat onder de gewone broek wordt gedragen

onderdaan (n)
υπήκοος

onderdeel /ˈɔndәrde:l/ (n)
εξάρτημα
  1. deel van een groter geheel

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ (n)
εσώρουχο
  1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding

ondergronds (adj)
λαθραίος

onderhandelen (v)
διαπραγματεύομαι
  1. overleggen om tot een afspraak te komen

onderhandeling /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/ (n)
παζάρεμα
  1. een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen

onderhoud (n)
συντήρηση
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderkaak (n)
κάτω γνάθος
  1. de onderste kaak

onderlip (n)
κάτω χείλος

ondernemer (n)
εργολάβος
  1.

ondernemingsplan (n)
επιχειρηματικό σχέδιο

onderrug (n)
μέση
  1. de onderste delen van de rug; lumbale wervelkolom

onderschatten /ɔndərˈsxɑtə(n)/ (v)
υποτιμώ
  1. iets kleiner of van kleiner belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

onderscheiden (v)
διακρίνω
  1. een verschil in aanmerking nemen

onderstel (n)
σασί

ondersteunen /ɔndər'stønə(n)/ (v)
ενισχύω
  1. helpen, bijstaan

onderstrepen (v)
υπογραμμίζω
  1. een streep onder een woord of passage zetten

ondertekenen (v)
υπογράφω

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ (n)
υπότιτλος
  1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht

ondertussen (adv)
εν τω μεταξύ
  1. in de tussentijd

onderverdelen (v)
υποδιαιρώ

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
αμφισβητώ
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderwater /ɔnderˈwatər/ /ˈɔnderwatər/ (adv)
υποθαλάσσιος

onderweg /ˌɔndərˈwɛx/ /ˌɔndərˈʋɛχ/ /ˌɔndərˈβ̞ɛx/ (adv)
καθ' οδόν
  1. bezig zijn zich van plek A naar plek B te verplaatsen

onderwerp (n)
υποκείμενο
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwijs (n)
Εκπαίδευση
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzer (n)
Διδασκαλία
  1. iemand die lesgeeft

onderzeeboot (n)
υποβρύχιο

onderzees /ɔndərˈzes/ (adj)
υποβρύχιος

onderzeeër (n)
υποβρύχιο
  1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen

onderzoek /ɔndər'zuːk/ (n)
έρευνα
  1. het onderzoeken van iets

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
ερευνώ

onderzoeker (n)
ερευνητής
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

ondeugend (adj)
άτακτος
  1. stout, ongehoorzaam

ondiep (adj)
ρηχός
  1. niet diep

onecht (adj)
κίβδηλος

oneindig (adj)
άπειρο
  1. zonder einde

onenigheid (n)
έριδα

onervarenheid (n)
απειρία
  1. het nog niet veel ondervinding hebben

oneven (adj)
μονός
  1. Niet deelbaar door twee

ongeduld (n)
ανυπομονησία

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
ανυπάκουος
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehoorzaamheid (n)
ανυπακοή
  1. het niet opvolgen van opgelegde regels

ongeletterd (adj)
αγράμματος
  2. niet onderricht in lezen en schrijven

ongelofelijk (adj)
απίστευτος
  1. onmogelijk om geloof aan te schenken
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeloof (n)
δυσπιστία
  1.het niet geloven

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ (n)
ατύχημα
  1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen

ongemakkelijk (adj)
άβολο

ongepast (adj)
ακατάλληλος
  1. niet gepast, niet geschikt

ongeschreven (adj)
άγραφος
  1.

ongesteldheid (n)
εμμηνόρροια
  1. menstruatie
αδιαθεσία
  2. lichte ziekte

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
ατύχημα
  1. een ongeluk

ongeveer (abbreviation)
περίπου
  bij benadering

ongewijzigd (adj)
αμετάβλητος
  1. zonder verandering

ongezien (adj)
αόρατος

onhandig (adj)
αδέξιος
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onherroepelijk (adj)
αμετάκλητος
  1. zonder mogelijkheid om ongedaan gemaakt te worden

oninteressant (adj)
αδιάφορος
  1. helemaal niet boeiend; niet belangwekkend; niet de moeite waard om over na te denken

onkreukbaar (adj)
αδιάφθορος
  1. niet vatbaar voor omkoping en corruptie

onkruid (n)
αγριόχορτο, ζιζάνιο
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onkruid vergaat niet (phraseologicalUnit)
ψόφος
  1. het slechte is moeilijk uit te roeien

onkruidverdelgingsmiddel (n)
ζιζανιοκτόνο
  1. gif of andere methode om planten die op de verkeerde plaats staan uit te roeien

onleesbaar /ˌɔnˈles.bar/ (adj)
δυσανάγνωστος

onmiddellijk (adj)
άμεσος
  1. zonder uitstel
  2. zonder omwegen

onmogelijk (adj)
αδύνατος
  1. niet te verwezenlijken

onmogelijkheid (n)
αδυναμία
  1. iets dat niet kan gebeuren

onnozel (adj)
αφελής
  3. dwaas, naïef

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
ονοματοποιία
  1. door klanknabootsing gevormd woord

onontbeerlijk (adj)
αναντικατάστατος
  1.

onontcijferbaar /ˌɔnɔntˈsɛɪ̯fərbar/ /ˌɔnɔntˈsɛːfərbar/ (adj)
δυσερμήνευτος
  1. niet de eigenschap bezittend qua betekenis geduid te kunnen worden

onovergankelijk /ˈɔnovərˌɣɑŋkələk/ /ˌɔnovərˈɣɑŋkələk/ (adj)
αμετάβατος
  1. (grammatica) (van een werkwoord) zonder lijdend voorwerp waarop de werking van het werkwoord overgedragen wordt

onovergankelijk werkwoord (n)
αμετάβατο ρήμα
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onovertroffen (adj)
απροσπέραστος
  1.van iets of iemand dat er nog nooit een betere is geweest

onoverwinnelijk (adj)
αήττητος

onpartijdig (adj)
αμερόληπτος
  niet partijdig , niet bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

onrecht (n)
αδικία

onrechtmatige daad (n)
αδικοπραξία
  1. schadeverwekkende inbreuk op een zorgvuldigheids- of rechtsnorm waardoor burgerrechtelijke aansprakelijkheid ontstaat

onregelmatigheid (n)
ανωμαλία

onreinheid (n)
ανηθικότητα
  1. het niet schoon zijn

onroerend goed (n)
ακίνητη περιουσία
  1. niet-verplaatsbare zaak, bijv. grond, delfstoffen, beplantingen en opstallen

ons (personalPronoun)
μας
  1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel

ons (possessivePronoun)
μας
  1. van de 1e persoon meervoud

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ (adj)
αθώος
  1. niet schuldig

onsterfelijk (adj)
αθάνατος

onsterfelijkheid (n)
αθανασία
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

onstuimig (adj)
χειμαρρώδης
  1. moeilijk in toom te houden

ontbijt (n)
πρωΐνό, πρωινό
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbijten (v)
προγευματίζω
  1. de eerste maaltijd van de dag nuttigen

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ (v)
διαλύω
  1. een organisatie opheffen

ontbossing (n)
αποψίλωση

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ (v)
αποκρυπτογραφώ
  1. qua betekenis duiden

ontdekken /ɔnˈdɛ.kə(n)/ (v)
ανακαλύπτω
  1. ergens achter komen

ontdekking (n)
ανακάλυψη
  1. het vinden van iets nieuws

ontdooien (v)
αποψύχω
  1. ophouden bevroren te zijn

onteigening (n)
απαλλοτρίωση

ontelbaar (adj)
αμέτρητος

ontgaan (v)
γλιτώνω

ontheiliging (n)
βεβήλωση
  1. schending van wat heilig is of heilig gevonden wordt

onthoofden (v)
αποκεφαλίζω
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouden (v)
θυμάμαι
  1. in het geheugen bewaren

onthouding /ɔnt'ɦɑʊdɪŋ/ (n)
εγκράτεια
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen

onthullen /ɔntˈɦɵlə(n)/ /ɔntˈɦʏlə(n)/ (v)
αποκαλύπτω
  1. van het hulsel ontdoen
  2. openbaren van onbekende feiten

ontkennen (v)
αρνούμαι
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontladen (v)
αποφορτίζω

ontleden (v)
ανατέμνω
  1. anatomiseren, analyseren

ontleding (n)
ανάλυση
  4.

ontleedkunde (n)
ανατομία

ontmoedigen (v)
αποθαρρύνω
  1. de moed ontnemen

ontmoedigend (adj)
αποθαρρυντικός
  1. van iets dat je daardoor de hoop verliest

ontmoediging (n)
αποθάρρυνση

ontmoeten (v)
συναντώ
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontnuchteren (v)
ξεμεθώ
  1. terugbrengen uit een waan of roes

ontploffing (n)
έκρηξη

ontslaan (v)
απολύω
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen

ontslag /ɔnt'slɑx/ (n)
απόλυση
  1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer
  2. beëindiging van een ziekenhuisopname

ontsmetten (v)
απολυμαίνω
  1. kleine organismen zoals bacteriën gericht doden

ontsnappen (v)
δραπετεύω
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontspruiten (v)
φυτρώνω
  1.

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
ανακύπτω
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteking (n)
φλεγμονή
  1. (medisch) ontsteking

ontucht /ɔntʌxt/ (n)
ασέλγεια
  1. seks die tegen de heersende moraal ingaat

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
δέχομαι
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten
  2. het op bezoek krijgen van gasten

ontvanger (n)
αποδέκτης
  1. iemand aan wie...

ontvlambaar (adj)
εύφλεκτος

ontvoerder (n)
απαγωγέας

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
απάγω
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ (n)
απαγωγή
  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon

ontvoogding (n)
χειραφέτηση
  1.

ontwerp (n)
σχέδιο

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ (v)
σχεδιάζω
  1. bedenken en uitwerken op papier

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
αναπτύσσω
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek
  2. zich ~ tot geleidelijk iets worden

ontwikkeling (n)
ανάπτυξη
  1. geleidelijke verandering in een zekere richting

ontzilting (n)
αφαλάτωση
  1.

onverantwoordelijk (adj)
ανεύθυνος

onverbuigbaar /ɔnvərˈbœxbaːr/ /ɔnvərˈbœyxbaːr/ (adj)
άκλιτος
  1. onmogelijk te verbuigen

onverdraaglijk (adj)
ανυπόφορος
  1.niet te verdragen

onvermijdelijk (adj)
αναπόφευκτος

onvermogen /ˈɔnvərmoxə(n)/ (n)
αδυναμία
  1.

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ (n)
αδιαφορία
  1. het niet geven om iets

onversneden (adj)
αμιγής
  1. van een drank: zonder toevoegingen van mindere kwaliteit

onverstandig (adj)
ανόητος
  1. zijn verstand niet gebruikend en daardoor ook grote risico's lopend

onvertaald (adj)
αμεταγλώττιστος
  1. niet in de doeltaal omgezet

onverwacht (adj)
απροσδόκητος
  1. niet van tevoren zien aankomen

onverwachts (adv)
αναπάντεχος

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
άφθαρτος
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoltooid deelwoord (n)
μετοχή του ενεστώτα

onvoltooid tegenwoordige tijd (n)
ενεστώτας

onvoltooid verleden tijd (n)
παρατατικός

onvolwassenheid (n)
ανωριμότητα
  1. het zo jong zijn dat men nog niet meerderjarig is

onvruchtbaar (adj)
άγονος

onwaarschijnlijk (adj)
απίθανος
  1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
καταιγίδα
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onweerstaanbaar (adj)
ακαταμάχητος

onwerkelijk (adj)
ανύπαρκτος
  1. verbeeld

onze (possessivePronoun)
μας
  1. attributief

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
αόρατος

onzuiverheid (n)
ρύπος
  1. de mate waarin iets vervuild is

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
μάτι, οφθαλμός
  1. gezichtsorgaan voor het waarnemen van lichtprikkels

oogarts (n)
οφθαλμίατρος

ooggetuige (n)
αυτόπτης μάρτυρας
  1. ooggetuige

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
βλέφαρο
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst (v)
σοδειά
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten (v)
θερίζω
  1. het volgroeide gewas van het veld halen

ooi (n)
προβατίνα
  1. vrouwelijk schaap

ooievaar (n)
πελαργός, λελέκι
  1. bepaald soort grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten, Ciconia ciconia

ooit /oːɪt/ (adv)
κάποτε
  1. op een zeker tijdstip in het verleden
ποτέ
  2. een mogelijk tijdstip in de toekomst

ook /oːk/ (adv)
επίσης
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
θείος
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
αυτί, αφτί
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord

oorbel (n)
σκουλαρίκι
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oord /ort/ (n)
τόπος
  1. een bepaalde plaats

oordeel (n)
κρίση

oordopje (n)
ωτασπίδα
  1. klein voorwerp om de gehoorgang te blokkeren zodat je niet door lawaai gehinderd wordt

oorlel (n)
λοβός
  1.het onderste deel van de oorschelp bestaande uit vetweefsel

oorlog (n)
πόλεμος
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsmisdaad (n)
έγκλημα πολέμου
  1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt

oorlogsmisdadiger / 'orlɔxsmɪsdadəxər/ (n)
εγκληματίας πολέμου
  1. iemand die een oorlogsmisdaad pleegt of heeft gepleegd en daarvoor individueel aansprakelijk gesteld...

oorlogsmonument (n)
μνημείο του αγνώστου στρατιώτη

oorlogsschip (n)
πολεμικό πλοίο

oorlogsverklaring /'orlɔxsfərklarɪŋ/ (n)
κήρυξη πολέμου
  1. een officiële mededeling van een land dat het oorlog gaat voeren

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ (n)
ωτίτιδα
  1. een ontsteking van het oor

oorschelp /orsxɛlp/ /o̝rsχɛɫp/ (n)
πτερύγιο ωτός
  1. het uit het hoofd stekende deel van een oor

oorsmeer (n)
κερί
  stroperige vloeistof in de gehoorgangen

oorsprong (n)
προέλευση

oorspronkelijk (adj)
αρχικός
  1. zoals het in begin was

oorsuizen (n)
εμβοές
  1.

oost /ost/ (adv)
ανατολή

oosten /ˈostə(n)/ (n)
ανατολή
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

oostkust (n)
ανατολική ακτή
  1. oostelijke zeeoever

op (preposition)
πάνω
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op
  3. omhoog

opa /ˈopa/ (n)
παππούς
  1. de vader van een ouder

opaal /o'pal/ (n)
οπάλι
  1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20%

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ (v)
καλώ
  1. iemand telefonisch proberen te bereiken

opblazen /'ɔp.bla.zə(n)/ (v)
φουσκώνω
  2. een gas in een uitzetbare ruimte pompen

opdracht /ˈɔbdrɑxt/ (n)
εντολή
  1. een te verrichten werk

open /ˈoː.pə(n)/ (adv)
ανοιχτός
  1. niet gesloten

openbaar (adj)
δημόσιος
  1. vrij toegankelijk

openbaar vervoer (n)
μέσο μαζικής μεταφοράς
  1. openbaar toegankelijk personenvervoer

openbaring (n)
αποκάλυψη

openen (v)
ανοίγω
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
ανοίγω
  1. zich openen

openlijk /ˈopə(n)lək/ (adj)
φανερός
  1. zonder te verbergen, in het openbaar

opera (n)
όπερα
  1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard

operagebouw (n)
όπερα
  1. theater waar opera's kunnen worden opgevoerd

operahuis (n)
όπερα
  1. een gebouw waarin opera's worden opgevoerd

operatie (n)
εγχείρηση
  2. een chirurgische ingreep
  3. een bewerking op een object

operationele versterker (n)
τελεστικός ενισχυτής

opgraving (n)
ανασκαφή
  1.

opgroeien (v)
μεγαλώνω
  1.de tijd tot de volwassenheid doorbrengen

ophalen (v)
κατεβάζω
  5. een bestand van een computer of server naar een andere computer of server overbrengen

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
κρεμώ
  3. aan de galg opknopen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
ανυψώνω
  1. iets in opwaartse richting brengen

opheldering (n)
αποσαφήνιση
  1. verduidelijking

opiaat (n)
οπιοειδές
  1. opiumbevattend geneesmiddel

opiniepeiling (n)
δημοσκόπηση
  1. een steekproefsgewijs onderzoek naar de mening van de bevolking

opium (n)
όπιο
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkomen (v)
ανατέλλω
  5. tot ontwikkeling komen

opkomst (n)
συμμετοχή
  2. de mate waarin de kiesgerechtigden gebruik maken van hun stemrecht in een verkiezing

opleiding (n)
εκπαίδευση

opletten (v)
προσέχω
  1. bij voortduring aandachtig zijn

oplichten (v)
σηκώνω
  1. van de bodem opheffen

oplichting (n)
απάτη
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplossen (v)
διαλύομαι
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
  2. een homogeen mengsel doen vormen
λύνω
  3. een probleem ophelderen

oplossing (n)
διάλυμα, λύση
  1. een mengsel

opluchting (n)
ανακούφιση
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmerken (v)
παρατήρηση
  1. bemerken, waarnemen

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
ηχογράφηση
  2. geluid

opnemen (v)
γράφω
  7. (beeld, geluid) registreren, vastleggen

opnieuw /ˈɔpniu/ (adv)
ξανά
  1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend

opossum (n)
οπόσουμ

opperarmbeen (n)
βραχιόνιο οστό
  1. bot in de bovenarm

oppervlak /ˈɔpərvlɑk/ (n)
επιφάνεια
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ (adj)
αβαθής
  1. niet diepgaand of niet grondig
  2. zich aan de oppervlakte bevindend

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
επιφάνεια
  1. vlak dat iets naar boven begrenst
εμβαδό
  2. uitgebreidheid

opruimen (v)
συμμαζεύω, τακτοποιώ
  3. iets in orde brengen, netjes maken

opscheplepel (n)
κουτάλα
  1. een lange, grote en diepe lepel

opslaan /ˈɔpslan/ (v)
αποθηκεύω
  5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens

opsomming (n)
απαρίθμηση

opstaan (v)
σηκώνομαι
  1. gaan staan
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
εξέγερση
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

opstandeling (n)
αντάρτης
  1. iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag

opstandig (adj)
ανυπότακτος

opstanding (n)
ανάσταση
  1. verrijzenis

opstijgen /ˈɔpstɛːɣə(n)/ /ˈɔpstɛːɪχə(n)/ (v)
απογειώνω
  1. in de lucht stijgen

optekenen (v)
αναγράφω
  1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen

optellen (v)
αθροίζω
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optica (n)
οπτική

opticien (n)
οπτικός
  1. iemand die kundig is in de optica

optie (n)
εκλογή
  1. een van de keuzes die gemaakt kan worden
  2. financieel product

optillen (v)
σηκώνω
  1. met spierkracht iets van de grond opheffen

optimist (n)
αισιόδοξος
  1. een mannelijk iemand die alles van de positieve kant beschouwt

optimistisch (adj)
αισιόδοξος
  1. van het positieve uitgaand

optioneel (adj)
κατ' εκλογήν

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
συμπεριφέρομαι
  2. controlerende of bestraffende maatregelen uitvoeren

opvoeden (v)
ανατρέφω

opvoeding (n)
ανατροφή
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft

opvolgen (v)
ακολουθώ
  2. iemands functie overnemen
  1. uitvoeren wat een ander aangeraden of bevolen heeft

opvolger (n)
διάδοχος
  1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders

opwinden (v)
κουρδίζω
  2. draaiend onder spanning zetten
διεγείρω
  3. in staat van agitatie brengen

opzien (v)
φοβάμαι
  1. in hoog aanzien hebben, van hogere status achten
  2. iets met angst en vrees bekijken

opzwellen /'ɔpsʋɛlə(n)/ (v)
πρήζομαι
  1. in volume toenemen

oraal (adj)
προφορικός
  1. met betrekking tot de mond

orale seks (n)
στοματικό σεξ
  1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden

orang-oetan (n)
ουρακοτάγκος
  1. mensaap met lange armen en roodbruinachtig haar

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
πορτοκαλί, πορτοκαλής
  1. de kleur oranje hebbend

oranjebloesem (n)
άνθος πορτοκαλιάς
  1. de witte bloemen van de sinaasappelboom

orchidee (n)
ορχιδέα
  1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen

orde (n)
σειρά
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie

order (n)
διαταγή
  1. een verzoek om diensten of goederen te leveren
  2. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak

oregano (n)
ρίγανη
  1. Origanum vulgare
ρίξανη, ρίγανη
  2. keukenkruid

orgaan (n)
όργανο
  1. Onderdeel van het organisme

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
οργάνωση, οργανισμός
  1. het organiseren
  2. de manier waarop iets georganiseerd is
οργανισμός, οργάνωση
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft

organisator (n)
διοργανωτής, διοργανώτρια, οργανωτής
  1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft

organisch /ɔr.ˈɣa.nɪs/ /ɔr.ˈχa.nɪs/ (adj)
οργανικός
  1. met betrekking tot een orgaan of de organen
  2. koolstof bevattend
  3. niet werkend met of vervaardigd kunstmatige stoffen

organisme (n)
οργανισμός
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

organoleptisch (adj)
οργανοληπτικός
  1. werking op een orgaan uitoefenend

orgasme (n)
οργασμός
  1. lustgevoelens bij seksuele opwinding (klaarkomen)

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
όργανο
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

orgie /ˈɔrxi/ (n)
όργιο

origineel (adj)
πρωτότυπο
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel (n)
πρωτότυπο
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

orka /ˈɔr.ka/ (n)
όρκα
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is...

orkaan (n)
κυκλώνας, ανεμοστρόβιλος
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
ορχήστρα
  1. een groep musici

ornithologie (n)
ορνιθολογία

ornitholoog (n)
ορνιθολόγος
  1.

orthodontie (n)
ορθοδοντική
  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ (n)
ορθοδοξία

os (n)
βόδι
  1. gecastreerde stier

oscilleren (v)
ταλαντεύομαι
  1. oscilleren

osmium (n)
όσμιο
  1. Chemisch element

ossificatie (n)
οστεοποίηση
  1. beenvorming

osteoporose (n)
οστεοπόρωση
  1. botontkalking

otitis /oˈtitəs/ (n)
ωτίτιδα
  1.

otter (n)
βίδρα, ενυδρίδα
  1.1 bepaald soort zoogdier Lutra lutra

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
ηλικιωμένος, γέρος
  1. oud mens, dier
παλιός, αρχαίος
  2. oud ding, concept
πρώην, τέως
  3. vorige

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
γονέας
  1. de moeder of vader van een kind

ouderlijk (adj)
γονικός

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ (n)
γονείς
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder

ouderwets (adj)
παλιομοδίτικος
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudewijvenzomer (n)
ινδιάνικο καλοκαίρι
  1. periode van eind september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
αρχαιότητα
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

oudheidkunde (n)
αρχαιολογία

oudheidkundig /ɑuthɛit'kʏndəx/ (adj)
αρχαιολογικός
  1. betrekking hebbend op de oudheid of de geschiedenis meer in het algemeen

oudheidkundige (n)
αρχαιολόγος

oudjaar (n)
παραμονή Πρωτοχρονιάς

ouzo (n)
ούζο
  1. bekende Griekse alcoholische drank

ovaal /o'val/ (adj)
ωόδης
  1. in vorm gelijkend op een ei

ovaal /o'val/ (n)
ωόδης
  1. een figuur in de vorm van een ei

oven /ovə/ (n)
φούρνος
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken enz.

over (adv)
έμεινα
  2. nog resterend

over (preposition)
περί
  1. wat betreft

overal (adv)
παντού
  1.

overdag /ˌovərˈdɑx/ (adv)
την ημέρα
  1. tijdens de uren van de dag

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ (v)
υπερβάλλω
  1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
συμβόλαιο
  1. een bindende afspraak waarmee alle partijen instemmen
ομοιότητα
  2. een eigenschap die hetzelfde is

overeenstemmen (v)
αντιστοιχώ
  1. gelijkenis vertonen

overgaan (v)
γίνομαι
  3. veranderen in

overgang /ˈɔvərɡɑŋ/ (n)
μετάβαση
  2. het van een toestand in een andere geraken

overgangsmetaal (n)
μεταβατικό μέταλλο
  1. de naam voor elk element uit het D-blok van het periodiek systeem der elementen

overgankelijk /ˌovərˈɣɑŋkələk/ (adj)
μεταβατικός
  1. (grammatica) van een werkwoord een lijdend voorwerp bezittend waarop de werking van het werkwoord overgedragen wordt

overgankelijk werkwoord (n)
μεταβατικό ρήμα
  1. een werkwoord dat vergezeld wordt door een lijdend voorwerp in een zin, dat gewoonlijk in de lijdende vorm het onderwerp kan worden

overgave /'ovərɣavə/ (n)
συνθηκολόγηση
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven (v)
ξερνώ, κάνω εμετό, εμώ
  1. braken

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
προγιαγιά
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
προπαππούς, προπάππος
  1. een vader van een grootouder

overheen (adv)
κατά πλάτος

overheersen (v)
δεσπόζω
  1. de macht uitoefenen over een ander volk

overheid /ˈovərɦɛit/ (n)
κυβέρνηση
  1. het geheel aan gezagvoerende lichamen

overig (adj)
υπόλοιπος
  1. overblijvende

overleden /ovər'ledə(n)/ (adj)
αποθανών
  1. gestorven, doodgegaan

overledene (n)
εκλιπούσα

overlegorgaan (n)
συμβουλευτικό όργανο
  1. organisatie waarbij verschillende partijen op een regelmatige basis met elkaar overleggen, onderhandelen en informatie uitwisselen

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
επιβιώνω, επιζώ
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende (n)
επιζών
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlijden (v)
πεθαίνω
  1. ophouden met leven

overlopen /'ovərlopə(n)/ /ovər'lopə(n)/ (v)
αποσκιρτώ
  2. in de strijd van zijde wisselen

overmatig (adj)
υπέρμετρος
  1. buitensporig

overmorgen (adv)
μεθαύριο

overnachten /ˌovərˈnɑxtə(n)/ (v)
διανυκτερεύω
  1. ergens de nacht doorbrengen

overrijden (v)
πατάω
  1. met de wielen van een voertuig over iets of iemand heen rijden

overschatten (v)
υπερεκτιμώ
  1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

overschrijving (n)
έμβασμα

overspel /'ovərspɛl/ (n)
μοιχεία
  1. seks hebben met een ander dan de echtgenoot of vaste partner

overstap (n)
ανταπόκριση
  2. verandering van vervoermiddel

oversteken (v)
διασχίζω
  1. aan de overzijde van iets geraken

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ (v)
πλημμυρίζω
  1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ (n)
πλημμύρα
  1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied

overtreding (n)
παράβαση
  1. een relatief licht strafbaar feit

overtreffende trap /ˌo.vər.ˌtrɛ.fən.də.ˈtrɑp/ (n)
υπερθετικός βαθμός

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
πείθω
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overtuiging (n)
πεποίθηση
  1. een sterke mening of geloof

overwinnen (v)
νικώ
  1. een tegenstander of zwakte onder de knie krijgen

overwinning /ˈovərˌwɪnɪŋ/ (n)
νίκη

overzetten (v)
μεταφράζω
  3. zie vertalen
  1. van de ene kant naar de andere brengen

overzicht /ˈovərzɪxt/ (n)
επισκόπηση
  1. toestand dat je het geheel kunt duidelijk overzien

ovulatie (n)
ωορρηξία
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxidatie (n)
oξείδωση

oxide (n)
οξείδιο

ozon (n)
όζον
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

ozonlaag /ozɔnlax/ (n)
οζονόσφαιρα
  1. laag in de atmosfeer die veel ozon bevat

oöcyt /ˌooˈsit/ (n)
ωοκύτταρο
  1. een eicel voordat het eerste poollichaampje gevormd wordt

paal (n)
πάσσαλος
  1. een langwerpig stuk materiaal dat in de grond staat
  4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild
δοκάρι
  3. een doelpaal

paapje (n)
καστανολαίμης

paar /paːr/ (n)
ζευγάρι
  1. twee van een soort die bij elkaar horen
  2. twee geliefden die een relatie hebben

paard /paːrt/ (n)
άλογο, ίππος
  1. tam hoefdier met manen
ίππος, άλογο
  3. schaakstuk

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
κοινός δανδελίων
  1. en 2. (bladeren of bloemen van) plant Taraxacum officinale
ταράξακος ο φαρμακευτικός
  1. samengesteldbloemige plant Taraxacum officinale

paardenboon (n)
Κουκιά

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
ιπποδύναμη
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ (n)
σταύλος
  1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten

paardrijden /ˈpaːrt.rɛidə(n)/ (n)
ιππασία
  het rijden op een paard, ter ontspanning of als sportbeoefening
ιππεύω
  zich, zittend op de rug van een paard, verplaatsen

paars /pars/ (adj)
μενεξεδένιος
  1. een paarse kleur hebbend.

paasei (n)
πασχαλινό
  1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt
  2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei

paashaas (n)
πασχαλινό λαγουδάκι

paasmaandag (n)
Δευτέρα του Πάσχα
  1. de dag die volgt op paaszondag

paaszondag (n)
Κυριακή του Πάσχα
  1. de dag waarop christenen vieren dat Jezus opgestaan is uit de dood, op de derde dag na zijn kruisiging

pacht (n)
εκμίσθωση

pachter (n)
ενοικιαστής

pacifisme /pɑsiˈfɪsmə/ (n)
ειρηνισμός
  1. een wereldbeschouwing die duurzame vrede nastreeft en tegen oorlog en geweld is

pad /pɛːt/ (n)
φρύνος
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit
μονοπάτι
  1. een smalle weg of voetweg

paddenstoel (n)
μανιτάρι, μύκης, μύκητας, αμανίτης
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

pagina (n)
σελίδα

pak /pɑk/ (n)
δέμα
  1. pakket
κοστούμι
  3. een stel bovenkleren

pakhuis (n)
αποθήκη

pakken (v)
παίρνω
  1. in de handen nemen

paksoi (n)
mποκ τσόι
  1. Aziatische groene koolsoort met witte stelen Brassica rapa subsp. chinensis

paladijn /palaˈdɛin/ (n)
ιππότης
  1. een slaafse aanhanger
  2. een ridder of hofdienaar

paleis (n)
παλάτι
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleolithicum /ˈpalejoˌlitikʏm/ (n)
Παλαιολιθική
  1. eerste periode van de steentijd

paleolithisch (adj)
παλαιολιθικός

paleontologie (n)
παλαιοντολογία
  1. aardkunde die gericht is op de bestudering van fossielen

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Παλαιοζωικός αιώνας

palet (n)
παλέτα

palimpsest (n)
παλίμψηστο

palindroom (n)
καρκινική γραφή
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

paling (n)
χέλι
  1. bepaald soort langwerpige consumptievis, Anguilla anguilla

palladium (n)
παλλάδιο
  1. chemisch element

palm (n)
φοίνικας
  1. (sub-)tropisch gewas
παλάμη
  2. binnenzijde van de hand

palmboom (n)
φοίνικας

palmolie (n)
φοινικέλαιο

pan /pɑn/ (n)
τηγάνι, ταψί
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee (n)
πανάκεια
  1. geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

pand /pɑnt/ (n)
κτήριο
  2. een gebouw

panda (n)
πάντα
  1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied

pandabeer (n)
πάντα
  1.

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ (n)
πανδημία
  1. een epidemie op wereldwijde schaal

pandeïsme /pɑn.deʲ'ɪsmə/ (n)
παντεϊσμός
  1. een theologische positie

panfluit (n)
σύριγγα
  1. blaasinstrument dat is samengesteld uit een reeks van eentonige fluiten

paniek (n)
πανικός

pannenkoek (n)
τηγανίτα, τηγανόψωμο
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is

panoramisch (adj)
πανοραμικός
  1.

panter (n)
πάνθηρας
  1. benaming voor verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
πανθεϊσμός

pantoffel (n)
παντόφλα

pap (n)
νιανιά
  1. gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papaja /paˈpa.ja/ (n)
παπάγια
  1. en 2. (vrucht van) de boom Carica papaya

papaver (n)
παπαρούνα
  1. een plantengeslacht waarin ook de opiumpapaver thuis hoort

papegaai (n)
παπαγάλος
  1. benaming voor vogels uit de orde Psittaciformes

papegaaiduiker (n)
φρατέρκουλα
  1.1 bepaald soort opvallende zeevogel die zelfs onder water kan vliegen, Fratercula arctica

paperclip (n)
συνδετήρας

papier (n)
χαρτί
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

paprika /ˈpaprika/ (n)
πιπεριά
  2. vrucht van een bepaalde gekweekte vorm van een peperplant, Capsicum annuum

parabel (n)
παραβολή

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
παραβολή
  1. kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

parachutist (n)
αλεξιπτωτιστής
  1. iemand die parachutespringt

paradijs (n)
παράδεισος

paradox (n)
παραδοξολογία

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ (adj)
παράδοξος
  1. tegenstrijdig lijkend

paraffine (n)
παραφίνη

parallax (n)
παράλλαξη

parallel (adj)
παράλληλος
  1. evenwijdig

parallel (n)
παράλληλος
  1. een cirkel parallel aan de evenaar

parallellepipedum (n)
Παραλληλεπίπεδο, παραλληλεπίπεδο

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
παραλληλόγραμμο
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paranoia (n)
παράνοια
  1. achtervolgingswaanzin

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
ομπρέλα
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parapsychologie (n)
παραψυχολογία

parasiet (n)
παράσιτο
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur

parasitair (adj)
παρασιτικός
  1. door parasieten veroorzaakt

parasitologie (n)
παρασιτολογία
  1. leer en studie van de parasieten en het parasitisme

parasol (n)
παρασόλ

pareidolie (n)
παρειδωλία

parel (n)
μαργαριτάρι
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelgort (n)
κριθάρι περλέ, μαργαριταρώδης κριθή
  1. rond gepolijste gepelde gerst

parelhoen (n)
φραγκόκοτα
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Numididae

parelmoer /parəl'mur/ (n)
φίλντισι
  1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt

parenthese (n)
παρένθεση

parfum (n)
άρωμα

parfumeren (v)
αρωματίζω

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
πάρκο
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parkeermeter (n)
παρκόμετρο
  1. een installatie met klok die na de muntinworp de toegestane parkeertijd aangeeft

parkeerplaats (n)
πάρκινγκ
  1. plek waar auto's of andere voertuigen geparkeerd kunnen worden

parkeren (v)
παρκάρω
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parkiet (n)
παπαγαλίνα
  vogel

parlement (n)
κοινοβούλιο, βουλή

parlementair (adj)
κοινοβουλευτικός

parochie (n)
ενορία
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ (n)
ενοριακός ναός, ενοριακή εκκλησία
  1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt

parodiëren (v)
παρωδώ

paroniem (n)
παρώνυμο
  1. woord dat een of meerdere morfemen met een ander woord deelt en daardoor soms met dat andere woord verward kan worden

participant (n)
μετέχων
  1. iemand die deelneemt aan een activiteit

partieel /pɑrˈsʲeːl/ (adj)
μερικός

partikel (n)
μόριο
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
σύντροφος
  1. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft
  3. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft
συνέταιρος
  2. deelgenoot in spelen, speelgenoot, mededanser

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
νεόπλουτος

pas (adv)
μόνο
  3. niet eerder dan

pas (n)
διάβαση
  3. identiteitsbewijs
  4. doorgang tussen bergtoppen
  5. schot naar een medespeler

paspoort (n)
διαβατήριο

passage (n)
απόσπασμα
  5. ontlasting, doorgang

passagier (n)
αργόμισθος
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passagierstrein (n)
επιβατική αμαξοστοιχία

passagiersvliegtuig (n)
αεροπλάνο της γραμμής

passen /ˈpaːsə(n)/ /ˈpɑsə(n)/ (v)
ταιριάζω
  1. precies de goede maat zijn, erin kunnen

passend (adj)
κατάλληλος

passie (n)
πάθη
  1

passievrucht (n)
μαρακούγια, φρούτο του πάθους
  1. (eetbare) vrucht van het plantengeslacht Passiflora

pastei (n)
πίτα

pastiche (n)
παστίτσιο
  1. een document of ander kunstwerk zoals een toneel- of muziekstuk dat is gemaakt via nabootsing en/of het combineren van bepaalde kenmerken van een of meerdere originelen

pastinaak (n)
παστινάκη, παστινάκα
  1. bepaald circa 20 cm lang knolgewas, Pastinaca sativa

pastoor (n)
πάστορας

pat (adj)
αδιέξοδο
  1. in een toestand waarin een speler geen enkele zet meer kan doen

pat (n)
αδιέξοδο
  1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen

patat (n)
πατάτες τηγανιτές
  1. gefrituurde aardappelreepjes

patent (n)
πατέντα

paternaal (adj)
πατρικός
  1. & 2. vaderlijk

pathogeen (adj)
παθογόνος
  1. de eigenschap bezittend om een ziekte te veroorzaken

pathologie (n)
παθολογία
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch (adj)
παθολογικός
  1. ziekte betreffend

patholoog (n)
παθολογοανατόμος
  1. een medisch specialist die de pathologie beoefent

patio (n)
αίθριο
  1. een al dan niet omheinde binnenplaats bij een huis of ander pand

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
ασθενής
  iemand die medische hulp krijgt

patriarch (n)
πατριάρχης
  1.

patriarchaal (adj)
πατριαρχικός
  1.

patriciër (n)
πατρίκιος
  1. aanzienlijk persoon, burger, rijke koopman, regent, hoewel het niet om een adellijk persoon gaat is de persoon wel meestal afkomstig uit bepaalde families

patrijs (n)
πέρδικα
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrijspoort (n)
φινιστρίνι
  1. klein rond raam in een scheepswand dat waterdicht kan worden afgesloten

patronaat (n)
πατρονία
  1. zowel baas als beschermheer zijn

patrouille (n)
περίπολος

patrouilleren (v)
περιπολώ

patrouillewagen (n)
περιπολικό
  1. wagen waarmee de politie rondrijdt om inspecties uit te voeren

paté (n)
πατέ
  1. stevig, maar smeerbaar mengsel van fijngemalen vlees

pauk (n)
τυμπάνια
  1. een grote verstembare keteltrommel zoals gebruikt in een orkest

pauper /'pɑupər/ (n)
πένης
  1. iemand die heel arm is

paus /pɑu̯s/ (n)
πάπας
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw (n)
παγώνι
  1. benaming voor siervogels uit het geslacht Pavo

pauze /ˈpɑʊzə/ (n)
παύση
  1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken

paviljoen (n)
περίπτερο

pech /pɛx/ /pɛχ/ (n)
ατυχία
  1. de conditie waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is

pechstrook /ˈpɛxstrok/ (n)
ΛΕΑ
  1. gedeelte van de rijbaan bedoeld voor noodsituaties

pecuniair (adj)
νομισματικός

pedagoge (n)
παιδαγωγός
  1.

pedagoog (n)
παιδαγωγός

pediatrie (n)
παιδιατρική

pedofiel (adj)
παιδεραστής
  1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen

pedofiel (n)
παιδεραστής
  1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofilie (n)
παιδοφιλία
  1.

peer (n)
αχλάδι
  1. vrucht

peervormig (adj)
αχλαδόσχημος
  1. de vorm hebbend van een peer, dus rond met één enkele uitloper

pees /pes/ (n)
τένοντας
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

peil /pɛːl/ /pɛːɫ/ (n)
στάθμη
  1. niveau of stand van bijvoorbeeld water

pek (n)
πίσσα

pelgrim /pɛlgrɪm/ (n)
προσκυνητής

pelikaan (n)
πελεκάνος
  1. benaming voor vogels uit de familie Pelecanidae

pels (n)
γούνα
  1. de dichtbehaarde huid van verschillende dieren

pen /pɛn/ (n)
στυλό, στιλό
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen

penalty (n)
πέναλτι
  1. een directe vrije trap voor de aanvallende partij na een zware overtreding van de verdedigende partij binnen het strafschopgebied

penaltystip (n)
σημείο του πέναλτι
  1.

penicilline (n)
πενικιλίνη

penis (n)
πέος
  1. het mannelijke geslachtsdeel

pennenzak (n)
γραφιδοθήκη
  1.

penseel (n)
πινέλο

pensioen (n)
σύνταξη
  1. loon uitgesteld tot de tijd dat men niet langer actief is op de arbeidsmarkt

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ (n)
συνταξιοδότηση
  1.

pentaan (n)
πεντάνιο
  1. C₅H12

pentagram (n)
πεντάγραμμο

peper (n)
πιπέρι
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

peperen (v)
πιπερώνω
  1. met peper bestrooien, kruiden

peperkorrel /'pepərkɔrəl/ (n)
πιπερόκοκκος
  1.

pepermunt (n)
ηδύοσμος ο πεπερώδης, μέντα η πεπερώδης
  1. en 2. (bladeren van) de plant Mentha × piperita

pepsine /pɛpˈsinə/ (n)
πεψίνη
  1. een verteringsenzym dat in de maag eiwitten in kleine stukken breekt

per (preposition)
για κάθε
  3. over een periode van, over een afstand van.

perenboom /perə(n)bom/ (n)
αχλαδιά
  1. een boom met peren als vrucht

perestrojka (n)
περεστρόικα
  1. hervormingen zoals deze door Gorbatsjov werden voorgesteld in de Sovjet-Unie van de jaren 80 van de twintigste eeuw

perfect /pɛrˈfɛkt/ (adj)
τέλειος
  1. zonder enig gebrek

perfectie (n)
τελειότητα

perfectioneren (v)
τελειοποιώ
  1. meer perfect of volmaakt maken

pergola (n)
πέργκολα
  1.

perifeer (adj)
περιφερειακός
  1. aan de buitenzijde

periferie (n)
περιφέρεια

perineum (n)
περίνεο

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
περίοδος
  1. tijdperk

periodiek (adj)
περιοδικός
  1. periodisch, regelmatig terugkerend

periodiek systeem (n)
περιοδικός πίνακας

peritonitis (n)
περιτονίτιδα
  1. buikvliesontsteking

perkament (n)
περγαμηνή
  1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels

perron /pɛˈrɔn/ (n)
αποβάθρα
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
τύπος
  2. journalistieke media

persen (v)
στριμώχνω

persoon (n)
άτομον, άτομο
  1. menselijk individu
άτομο
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk voornaamwoord (n)
προσωπική αντωνυμία
  1. een voornaamwoord dat een persoon aanduidt

persoonlijkheid (n)
προσωπικότητα
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

perspectief /pɛrspɛkˈtif/ (n)
προοπτική

perzik (n)
ροδάκινο
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom (n)
ροδακινιά
  1.

pessimisme (n)
απαισιοδοξία
  1. de verwachting dat gebeurtenissen ongunstig gaan uitvallen

pessimist (n)
απαισιόδοξος

pest /pɛst/ (n)
πανούκλα
  (medisch) Dodelijke en besmettelijke ziekten veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis

pesticide (n)
εντομοκτόνο

pestvogel (n)
βομβυκίλα
  1. bepaald soort vogel, Bombycilla garrulus

petekind /petəkɪnt/ (n)
αναδεκτός

peter (n)
νονός

peterselie (n)
μαϊντανός, πετροσέλινο
  2. kruid

petroglief (n)
πετρογλυφικό
  1. een symbool, figuur of andere afbeelding die in de rotsen is gekrast, gekerfd of gehakt

petroleum (n)
πετρέλαιο

petrologie (n)
πετρολογία
  1. gesteentekunde

peuk (n)
αποτσίγαρο
  1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar

peultje (n)
γλυκομπίζελα, ζαχαρομπίζελο
  2. en 3. (peulen van) Pisum sativum var. saccharatum

peuter (n)
νήπιο
  1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar

pianist (n)
πιανίστας
  1. musicus die een piano bespeelt

piano (n)
πιάνο
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

piccolo (n)
πίκολο
  1. piccolofluit

pick-uptruck (n)
ημιφορτηγό
  1. een carrosserie-uitvoering van een bestelwagen, waarbij de wagen bestaat uit een passagiers- en bestuurdersgedeelte, met daarachter een open laadbak

picknick (n)
πικνίκ
  1. een maaltijd in de vrije natuur

picoseconde (n)
πικοδευτερόλεπτο

pictogram (n)
εικονίδιο

piemel (n)
πουλί
  1. geslachtsdeel van de man, penis gebruikt voor onvolgroeide jongens

piepen (v)
τρίζω
  1.4 het fijn schril geluid van een krakende scharnier

pieper (n)
πατάτα
  3. aardappel

piepschuim (n)
φελιζόλ

pier /piːr/ (n)
αποβάθρα
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker
  3. overdekte loopbrug op luchthaven

pigment (n)
χρωστική ουσία
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl (n)
βέλος, σαΐτα
  1. projectiel

pijlkoker (n)
φαρέτρα
  1. houder voor pijlen

pijn /pɛɪ̯n/ /pɛːn/ (n)
πόνος
  1. lichamelijk leed
  2. geestelijk leed

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
επίφυση, κωνάριο
  1. klier in de hersenen, die melatonine uitscheidt

pijnigen (v)
βασανίζω
  1. het opzettelijk veroorzaken van pijn bij iemand

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ (adj)
επώδυνος
  1. pijn gevend

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ (n)
παυσίπονο
  1. middel

pijp /pɛi̯p/ (n)
πίπα
  1. buis

pijplijn /'pɛiplɛin/ (n)
αγωγός
  1. lange buis die dient voor het transport poeders, vloeistoffen of gassen

pik (n)
πίσσα
  3. pek

pikhouweel /ˈpɪkhʌʊʋɪ:ɫ/ (n)
αξίνα
  1. hakwerktuig met steel, voorzien van een punt aan de ene zijde en een beitelachtige voorziening aan de andere zijde

pikken (v)
τσιμπολογώ
  4. (met de snavel) prikken

pikzwart (adj)
κατάμαυρος
  1. heel zwart

pil /pɪl/ (n)
χάπι
  1
  2

piloot (n)
πιλότος
  1. een bestuurder van een vliegtuig, luchtschip of race-auto

pimpelmees (n)
γαλαζοπαπαδίτσα
  1. bepaalde mezensoort, Cyanistes caeruleus

pin (n)
καρφίτσα
  1. een dun metalen staafje waarmee iets bevestigd kan worden

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
λαβίδα
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pinda (n)
φυστίκι
  2. een vrucht van deze plant
  1. een tot de vlinderbloemenfamilie behorende plant

pindakaas /pɪndakas/ (adj)
φυστικοβούτυρο
  1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout

pinguïn (n)
πιγκουίνος
  1. benaming voor niet-vliegende zeevogels uit de orde

pink (n)
μικρός
  1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger

pioenroos (n)
παιωνία
  1.

pion /piˈɔn/ (n)
πιόνι, στρατιώτης
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan

piraat /piˈrat/ (n)
πειρατής
  1.

piramide (n)
Πυραμίδα, πυραμίδα
  1.

piraterij (n)
πειρατεία
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pispot (n)
καθίκι

pissen (v)
κατουρώ
  1. plassen

pistache (n)
φιστίκι

pistool (n)
πιστόλι
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pixel (n)
εικονοστοιχείο
  1. een beeldpunt

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
πίτσα
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

pizzeria (n)
πιτσαρία
  1. restaurant

piëzo-elektriciteit (n)
πιεζοηλεκτρισμός

plaag (n)
επιδημία
  wijdverspreid onheil, ongemak

plaat /plat/ (n)
έλασμα
  1. vlak, plat en vrij dun stuk materiaal

plaatje (n)
φωτογραφία
  1.

plaats /plaːts/ (n)
θέση, τόπος
  1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte

plaatselijk (adj)
τοπικός
  1. betrekking hebbend op een bepaalde plaats

plaatsigheid (n)
βαθμός
  1. het aantal argumenten van een relatie of functie

placenta (n)
πλακούντας
  1. moederkoek, orgaan dat verbinding vormt tussen moeder en de zich ontwikkelende vrucht in de buik van de moeder.

pladijs (n)
γλωσσάκι
  1.

plafond /plɑˈfɔnt/ (n)
ταβάνι
  1. de bovenkant van een ruimte in een gebouw
  2. hoogste niveau

plagen (v)
πειράζω
  1. iemand (goedmoedig) pesten

plagiaat (n)
λογοκλοπία

plak (n)
φέτα

plan /plɑn/ (n)
σχέδιο
  1. een voorgenomen handelswijze

planeet (n)
πλανήτης
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

planetair (adj)
πλανητικός

planetarium (n)
πλανητάριο
  1. een toestel om de bewegingen van planeten voor te stellen

planetenstelsel (n)
πλανητικό σύστημα
  1. stelsel van planeten om de zon of een ster

planetoïde (n)
αστεροειδής
  1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet

plank /plɑŋk/ (n)
σανίδα
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plankenkoorts (n)
άγχος

plant /plɑnt/ /plɛnt/ (n)
φυτό
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt

plantaardig /plɑntˈa:rdəx/ (adj)
φυτικός
  1. tot de planten behorend, uit planten bestaand of daarvan afkomstig

plantage (n)
φυτεία
  1. een uitgestrekt stuk grond waarop ...

planten (v)
φυτεύω
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

planteneter (n)
φυτοφάγος
  1. dier dat uitsluitend plantaardig voedsel eet

plantkunde (n)
φυτολογία
  1. het onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van de planten

plas (n)
λακκούβα με νερό
  1. een verzameling van vocht

plasma (n)
πλάσμα
  1.

plastic /'plɑstik/ ~ /plɑs'tik/ /'plɛstɪk/ (n)
πλαστικό
  plastisch vervormbare polymere kunststof

plastische chirurgie (n)
πλαστική χειρουργική
  1. een chirurgisch specialisme waarin men zich richt op het uit esthetisch en/of functioneel oogpunt aanpassen van het uiterlijk

plat /plɑt/ (adv)
επίπεδος
  1. vlak van vorm met verwaarloosbare hoogteverschillen

platina (n)
λευκόχρυσος, πλατίνα
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platitude (n)
κοινοτυπία
  1. platte of afgezaagde zinsnede

platteland (n)
εξοχή
  1. het landelijke gebied buiten de steden

platvis /ˈplɑtvɪs/ (n)
πλατύψαρο
  1. een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven, en geheel plat zijn

plechtigheid (n)
τελετή
  een sociale gebeurtenis die met ernst en ceremonieel gepaard gaat

plectrum (n)
πέννα
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

plein /plɛin/ (n)
πλατεία

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
αγοραφοβία

pleister (n)
λευκοπλάστης
  2. zelfklevend verband

plek /plɛk/ (n)
βούλα
  1. plaats, positie

plenair (adj)
ολομελής
  1. in aanwezigheid van allen

pleonasme /plejoˈnɑsmə/ (n)
πλεονασμός
  1. (taalkunde) een uitdrukking waarin eenzelfde begrip dubbel is uitgedrukt

pletwals (n)
οδοστρωτήρας
  1. machine die wegen effent

plicht (n)
καθήκον, υποχρέωση
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg (n)
αλέτρι, άροτρο
  1. landbouwgereedschap om de grond om te woelen

ploegen (v)
οργώνω
  2. land met de ploeg bewerken

ploegschaar (n)
αλετροπόδα
  1. snijdend deel van ploeg

plooi (n)
πτυχή

plooien (v)
διπλώνω
  1. iets in losse vouwen opstapelen

plotseling (adj)
ξαφνικός
  1. snel en onverwacht

pluis (n)
χνούδι
  1. vlok droge, lichte stof met een open structuur

plunderen (v)
λεηλατώ
  1. met geweld zich roerende goederen toeëigenen uit de woning van iemand anders

plus (conjunction)
συν

plusteken (n)
συν

plutonium (n)
πλουτώνιο
  1. Chemisch element

pneumonie (n)
πνευμονία
  1. longontsteking

po /ˈpo/ (n)
καθίκι
  1. een pot, meestal uit kunststof of eertijds geëmailleerd ijzer, waar men zijn behoefte in kan doen

podcast (n)
πόντκαστ
  1. digitale radio-uitzending waarbij een audiobestand op internet wordt gezet zodat het kan worden gedownload en beluisterd

poedel (n)
κανίς
  1. Frans krulharig hondenras

poeder (n)
σκόνη

poema (n)
πούμα
  1. bepaald soort zoogdier, Felis concolor

poep (n)
κακά
  1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier

poes (n)
γάτα
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

poetinisme (n)
πουτινισμός
  1. sociaal-economische en politieke praktijk in Rusland in het begin van de 21 eeuw

poffen (v)
καβουρντίζω
  1. in eigen vocht gaar laten worden

pogen /ˈpoɣə(n)/ /ˈpoχə(n)/ (v)
αποπειρώμαι
  1. iets met succes trachten te volbrengen, waarvan men niet weet of het gaat lukken

poging (n)
απόπειρα

pogrom (n)
πογκρόμ
  1. razzia tegen joden
  2. gewelddadige aanvallen...

pointer (n)
δείκτης
  1. staande jachthond
  2. een variabele waar een geheugenadres in staat

poker (n)
πόκερ
  1.kaartspel

pokerface (n)
ανέκφραστος
  1. emotieloos gezicht

pokken (n)
ευλογιά
  2. epidemische huidziekte

polijsten /poˈlɛɪstə(n)/ (v)
γυαλίζω
  1. een stenen of glazen oppervlak bijzonder glad slijpen met steeds fijnere slijpmiddelen

polis /ˈpo.lɪs/ (n)
ασφάλεια
  1. schriftelijke vastlegging van een overeenkomst

politicologie (n)
πολιτική επιστήμη
  1. een discipline

politicus (n)
πολιτικός
  1. iemand die zich beroepsmatig met politiek bezighoudt

politie (n)
αστυνομία
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde...

politieagent (n)
αστυνόμος
  1. een persoon die belast is met hulpverlening en met de handhaving van de openbare orde en veiligheid

politieauto (n)
περιπολικό
  1. een speciale auto voor politieagenten

politiebureau (n)
αστυνομικό τμήμα

politiek /poliˈtik/ (adj)
πολιτικός
  1. betreffende de politiek

politiek /poliˈtik/ (n)
πολιτική
  1. datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land

politieman (n)
αστυνόμος
  1. iemand wiens taak het is de wet te handhaven en overtreders in de kraag te grijpen

politiewagen (n)
περιπολικό
  1. een speciale auto voor politieagenten

pollen (n)
γύρη
  1. stuifmeel

pollepel (n)
κουτάλα
  2.(België) een diepe, grote lepel met een lange steel gebruikt voor het opdienen van soepen, sauzen e.d.
  1.(Nederland) een vrij vlakke, houten of kunststoffen lepel gebruikt voor het roeren van voedsel dat toebereid wordt

polonium (n)
πολώνιο
  1. Chemisch element

pols (n)
καρπός
  anatomie: 1. gewricht

polyamide (n)
πολυαμίδιο

polyandrie (n)
πολύανδρος

polycarbonaat (n)
πολυανθρακικό
  2. thermoplastisch polymeer

polygamie (n)
πολυγαμία

polygoon (n)
πολύγωνο
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

polymeer (n)
πολυμερές
  1.

polymelkzuur (n)
πολυγαλακτικό οξύ

polymethylmethacrylaat (n)
πολυμεθακρυλικό μεθύλιο

polymorfisme (n)
πολυμορφισμός

polynoom (adj)
πολυώνυμο

polypropeen (n)
πολυπροπυλένιο
  thermoplastische kunststof, bereid door polymerisatie van propeen

polysemie (n)
πολυσημία
  1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen

polytheïsme (n)
πολυθεϊσμός
  1. godsdienst met meer dan één god

pomelo (n)
φράπα
  1. en 2. (vrucht van de) boom Citrus maxima × Citrus ×paradisi

pommade (n)
αλοιφή

pomp (n)
αντλία

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ (n)
φράπα
  2. een vrucht van deze boom

pompen (v)
αντλώ
  1. vloeistof of gas met behulp van een pomp verplaatsen

pompoen (n)
κολοκύθα
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond (n)
λίρα
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

pond sterling (n)
λίρα στερλίνα

pool /pol/ /pul/ (n)
πόλος
  1. uiteinde van een draaiingsas

poolcirkel (n)
πολικός κύκλος
  1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren

poollicht (n)
σέλας
  1.

poort /poːrt/ (n)
πύλη, θύρα
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur

poot (n)
πόδι

pop /pɔp/ (n)
κούκλα
  1. speeltuig

poppenhuis (n)
κουκλόσπιτο
  1. een in het klein uitgevoerde versie
  2. popperig huisje

poppenspeler (n)
κουκλοπαίχτης
  1. kunstenaar achter poppenspel

populair /popy'lɛːr/ (adj)
δημοφιλής

populier (n)
λεύκα
  1.

porno (n)
πορνό

pornografie (n)
πορνογραφία

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
πορσελάνη
  1. fijn, geglazuurd aardewerk
  2. voorwerpen van fijn, geglazuurd aardewerk

portaal (n)
πυλώνας
  1,2 portaal (entree)

portefeuille (n)
πορτοφόλι
  platte houder voor geld, kredietkaarten, naamkaartjes en dergelijke

portemonnee (n)
χαρτοφύλακας
  1. geldbuidel

portie (n)
μερίδα
  1. een deel van een voorraad toebedeeld aan een bepaald persoon

portret (n)
προσωπογραφία, πορτραίτο
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

positie /po'zisi/ (n)
θέση
  1. een stand van het lichaam
  2. een innerlijke houding
  3. een plaats van waaruit men iets onderneemt
  4. een toestand waarin iemand zich bevindt
  6. een maatschappelijke stand
  7. de ligging van de hand
  8. een opstelling van troepen en materieel
  5. een vaste betrekking

positief /posiˈtif/ (adj)
θετικός

positivisme (n)
θετικισμός
  1. de opvatting dat alleen de empirische wetenschappen geldige kennis opleveren
  2. een levensinstelling waarbij je ervan uitgaat dat alles goed komt

positron (n)
ποζιτρόνιο

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
ταχυδρομείο
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postbode (n)
ταχυδρόμος
  1. postbeambte

postcode (n)
ταχυδρομικός κώδικας

poster (n)
αφίσα
  2. (aanplak)biljet

posterij (n)
ταχυδρομείο
  2. het postkantoor

postkantoor (n)
ταχυδρομείο
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postmodernisme (n)
μεταμοντερισμός
  1.

postnummer (n)
ΤΚ
  1. postcode in België

posttraumatisch (adj)
μετατραυματικός
  1. na een letsel

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
γραμματόσημο
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

potentiometer (n)
ποτενσιόμετρο
  1. regelbare weerstand

potlood /'pɔtlot/ (n)
μολύβι
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potvis (n)
φάλαινα φυσητήρας
  1. bepaald soort zeezoogdier, Physeter macrocephalus

poëtisch /po.ˈwe.tɪs/ /po.ˈβ̞e.tis/ (adj)
ποιητικός
  1. uit de poëzie, gelijkend op poëzie

poëzie /poweˈzi/ (n)
ποίηση
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

praatziek (adj)
ομιλητικός
  1.

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
πράξη
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren
  4. gewoonte(n), manier van doen

praktisch (adj)
πρακτικός
  1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
πρασεοδύμιο
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
μιλώ
  1. zich met behulp van de stem uiten

precedent /presəˈdɛnt/ (n)
προηγούμενο
  1. eerder plaatsgevonden hebbend geval
δεδικασμένο
  2. bestaande jurisprudentie die dient ter beslechting van een vergelijkbaar geschil

precessie (n)
μετάπτωση

precies (adj)
ακριβής

predator (n)
αρπακτικό

predestinatie (n)
προορισμός

predicaat (n)
κατηγόρημα
  3. (grammaticaal) gezegde

predicatief /ˌpredikaˈtif/ (adj)
κατηγορηματικός

preek (n)
κήρυγμα

prefectuur (n)
νομός
  2. bureau van een prefect

prefix (n)
πρόθημα
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

prei /prɛi/ (n)
πράσο
  1. en 2 (bladeren van) plant Allium porrum

premiejager (n)
κυνηγός επικυρηγμένων

premierschap (n)
πρωθυπουργία
  1. het zijn van premier

première (n)
πρεμιέρα
  1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment

presenteren (v)
παρουσιάζω
  1. op een goed voorbereide wijze aanbieden aan anderen

president /prezi'dɛnt/ (n)
πρόεδρος
  1. het staatshoofd van een republiek

presidium (n)
προεδρείο
  1. het bestuur van een vereniging (vooral van studentenverenigingen en politieke organisaties)

presse-papier (n)
πρες παπιέ
  1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien

prestatie (n)
απόδοση

preut (n)
σεμνότυφος
  3. iemand die preuts is

preuts /prøts/ (adj)
σεμνότυφος
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

preventie /preˈvɛn(t)si/, /prəˈvɛn(t)si/ (n)
αποτροπή
  1. voorkoming (van ziekte, brand, etc)

priapisme (n)
πριαπισμός
  1. ongezond langdurige erectie van de penis

priem (n)
σουβλί
  1. priem

priemgetal (n)
πρώτος αριθμός
  1. priemgetal

priester (n)
παπάς, παππάς, ιερέας
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

priesteres (n)
ιέρεια, ιέρισσα
  1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen

prietpraat (n)
κουραφέξαλα

prijs (n)
τιμή
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop

prikkeldraad (n)
αγκαθωτό σύρμα
  1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van...

primaat (n)
πρωτεύον
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde Primates
  2. kerkelijke titel

primair (adj)
πρωτογενής

primitief (adj)
πρωτόγονος
  1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.
  2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

principe /prɪnˈsipə/ (n)
αρχή

prins (n)
πρίγκιπας, βασιλόπουλο
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinselijk (adj)
πριγκιπικός
  1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen

prinses (n)
βασιλοπούλα, πριγκίπισσα
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printer /ˈprɪntər/ (n)
εκτυπωτής
  1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier.

privatiseren (v)
αποκρατικοποιώ
  1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven

privilege (n)
προνόμιο
  1. een bepaald recht, voordeel niet genoten door anderen

proberen /proˈberə(n)/ (v)
προσπαθώ
  1. testen
  2. onderzoeken
  3. iets met succes trachten te beëindigen waarvan men niet weet of het gaat lukken

probleem (n)
πρόβλημα
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

problematisch (adj)
προβληματικός
  1. een probleem vormend

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
διαδικασία
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
τοις εκατό
  1. een honderdste deel

proces /proˈsɛs/ (n)
διαδικασία
  2. opeenvolging van gebeurtenissen, gang van zaken

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
λιτανεία

procreatie (n)
αναπαραγωγή
  1. voortplanting

producent (n)
παραγωγός

produceren (v)
παράγω
  1. bij voortduring vervaardigen

product (n)
προϊόν
  1. het resultaat van een bewerking

productie (n)
παραγωγή
  1. voortbrenging

productief (adj)
παραγωγικός
  1. vruchten afwerpend

proef (n)
δοκιμή
  2. experiment

proefkonijn /prufkɔnɛin/ (n)
πειραματόζωο
  2. proefpersoon

proefondervindelijk /prufɔndər'vɪndələk/ (adj)
πειραματικός
  1. door experimenten, proefnemingen, waarnemingen en ervaring

proeftijd (n)
δοκιμασία

proeven /ˈpruvən/ (v)
δοκιμάζω
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
γεύομαι
  2. smaak waarnemen

profeet (n)
προφήτης
  1. een persoon die boodschappen van een godheid aan de mensen doorgeeft

professie /pro'fɛsi/ (n)
ομολογία
  1. het beroep dat iemand uitoefent om geld mee te verdienen, met kennis van zaken en met betrokkenheid

professional (n)
επαγγελματίας
  1. een persoon, die beroepsmatig werkzaam is

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
καθηγητής
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

profijt (n)
κέρδος
  1. het -met name financiële- voordeel dat men heeft bij een bepaalde zaak

programma (n)
πρόγραμμα
  1. een applicatie voor de computer

programmeertaal (n)
γλώσσα προγραμματισμού

project /proˈjɛkt/ (n)
έργο
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

projectie (n)
προβολή

projector (n)
προβολέας
  toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

proletariaat (n)
προλεταριάτο

proletariër (n)
προλετάριος

proliferatie (n)
πολλαπλασιασμός
  1. snelle vermenigvuldiging

promesse (n)
γραμμάτιο, υποσχετικό γραμμάτιο
  1. verhandelbare schuldbekentenis

promethium (n)
προμήθειο
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

promotie /proˈmotsi/ (n)
προαγωγή
  1. een verhoging in rang
  2. bevordering naar een hogere speelklasse

pronkboon (n)
αμπελοφάσουλο
  1. en 2. (peulvrucht van) Phaseolus coccineus

prooi (n)
λεία
  1. dat wat door een dier wordt buitgemaakt

proost /prost/ (interjection)
υγεία
  1. heildronk

propaan (n)
προπάνιο
  1. C₃H₈

propaganda (n)
προπαγάνδα
  1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag...

propeen (n)
προπένιο

propeller (n)
έλικας

proper (adj)
καθαρός
  1. goed schoongemaakt, netjes verzorgd

propionzuur (n)
προπανικό οξύ
  1. CH₃CH₂COOH

prostaat (n)
προστάτης
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitueren (v)
πορνεύω
  1. iemand dwingen tot het aanbieden van seksuele diensten

prostitutie (n)
πορνεία
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium (n)
πρωτακτίνιο
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protest (n)
διαμαρτυρία
  1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid

protestants /ˌpro.tə.ˈstɑnts/ (adj)
προτεσταντικός
  1. gerelateerd aan het protestantisme

protesteren (v)
διαμαρτύρομαι
  1. grote bezwaren uiten

proteïne (n)
πρωτεΐνη
  1.

prothese (n)
πρόσθεση
  1. een kunstmatig lichaamsdeel

protocol (n)
πρωτόκολλο
  4. geheel van voorschriften en afspraken in de internationale diplomatieke omgang

proton /'protɔn (n)
πρωτόνιο

protoplasma (n)
πρωτόπλασμα
  1.

prototype (n)
πρωτότυπο
  1. oorspronkelijk model, eerste model van een product.

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
επαρχία
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provocatie (n)
προβοκάτσια

proza (n)
πεζογραφία

prozaïsch (adj)
κοινότοπος
  1. niet dichterlijk, in gewone taal
  2. weinig opmerkelijk, saai

pruik (n)
περούκα
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruim (n)
δαμάσκηνο
  2. vrucht van de pruimenboom

psalm /psɑlm/ (n)
ψαλμός
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

pseudoniem /psœydoˈnim/, /psødoˈnim/ (n)
ψευδώνυμο
  1. een aangenomen naam waaronder men iets publiceert

pseudowetenschap (n)
ψευδοεπιστήμη

psychedelisch /ˌpsɪxeˈdelɪs/ (adj)
ψυχεδελικός
  1. de werking van het bewustzijn verruimend

psychiater (n)
ψυχίατρος

psychiatrie (n)
ψυχιατρική

psychiatrisch (adj)
ψυχιατρικός
  1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen

psychisch (adj)
ψυχικός
  1. geestelijk

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
ψυχολογία
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psychologisch (adj)
ψυχολογικός
  1. met betrekking tot het gevoelsleven.

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
ψυχολόγος
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychopaat (n)
ψυχοπαθής
  1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt

psychose /psi'xozə/ (n)
ψύχωση
  1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft

psychosomatisch (adj)
ψυχοσωματικός
  1. met betrekking tot het verband tussen geest en lichaam

psychotherapie (n)
ψυχοθεραπεία
  1. stroming in de psychologie

puberteit (n)
εφηβεία
  1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort

publiceren (v)
εκδίδω
  1. bekend maken aan een doorgaans groot publiek via een bepaald medium

publiciteit (n)
δημοσιότητα

publiek /pyˈblik/ (adj)
δημόσιος
  1. vrij toegangelijk , openbaar
δημόσιος, κοινός
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
ακροατήριο, κοινό
  1. een groep toeschouwers

publiek domein (n)
κοινό κτήμα
  gangbare benaming voor de status van werken die geheel vrij zijn van auteursrechten en naburige rechten

pudeur (n)
αιδώς
  1. schroom

puimsteen (n)
ελαφρόπετρα

puist /pœʏ̯st/ /pœːst/ (n)
σπυράκι
  1. ontsteking van de huid die tot een bobbeltje leidt

pukkel (n)
σπυράκι

pump (n)
γόβα
  1. een damesschoen zonder sluiting en met hoge hak

punctuatie (n)
στίξη
  1. het plaatsen van leestekens in een tekst

punt /pʏnt/ (n)
αιχμή
  1. een spits toelopend uiteinde
  1. een positie in de ruimte

puntenslijper (n)
ξύστρα
  1. taps toelopende houder met een mesje dat bedoeld is voor het aanslijpen van een verse punt aan een potlood

puntkomma (n)
άνω τελεία
  1. een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

pupil /py'pɪl/ (n)
κόρη
  2. leerling
  1. oogappel

puppy (n)
κουτάβι
  1. pasgeboren hond, jonge hond

pure chocolade (n)
μαύρη σοκολάτα
  1. chocolade van zuivere cacaopasta plus suiker

purgeermiddel (n)
καθαρτικό
  1. laxeemiddel

put /pɵt/ (n)
πηγάδι
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

putter (n)
γαρδέλι
  2. distelvink

puzzel /pyzəl/ /pʏzɔl/ (n)
αίνιγμα
  1. een raadsel of moeilijke opgave die men als tijdverdrijf probeert op te lossen

pvc (n)
πολυβινυλοχλωρίδιο
  acroniem van polyvinylchloride

pylon (n)
κώνος σήμανσης
  1. een oranje verkeerskegel, gebruikt bij wegwerkzaamheden

pyriet (n)
πυρίτης
  1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂
  2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is

pyromanie (n)
πυρομανία
  1. onweerstaanbare drang om brand te stichten

python (n)
πύθωνας
  1. een niet-giftige en grote wurgslang

quarantaine (n)
καραντίνα
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quark /kwɑrk/ (n)
κουάρκ

quaternion (n)
τετράνιο

quinoa /kwiˈnowa/ (n)
κινόα
  1. Zuid-Amerikaanse plant (Chenopodium quinoa) en 2. zaden van die plant

quotiënt (n)
πηλίκο
  1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler

raad /rat/ /raːd/ (n)
συμβουλή
  1. aanbeveling hoe om te gaan met een probleem
συμβούλιο
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten

raadhuis (n)
δημαρχείο

raadsel (n)
αίνιγμα, γρίφος
  1. iets waarnaar men moet raden

raadselachtig /ratsəlɑxtəx/ (adj)
αινιγματικός
  1. onbegrijpelijk door dubbelzinnige of verborgen informatie

raaf /raːf/ (n)
κοράκι, κόρακας
  1. grootste van alle zangvogels, met flinke snavel, Corvus corax

raaklijn (n)
εφαπτομένη
  1.

raam /ram/ (n)
παράθυρο
  1. venster: muuropening om lucht en licht door te laten

raap (n)
γογγύλι
  1. gewas met een groot aantal variëteiten, waarvan keukenraap en meiraap als groente worden gegeten

raar /rar/ (adj)
παράξενος
  1. afwijkend van gewoonlijk, verbazing opwekkend

rabarber (n)
ραβέντι
  1. en 2. (stengels van) plant Rheum rhabarbarum

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
ραβίνος, ραββίνος

race /res/ (n)
αγώνας
  1. snelheidswedstrijd

raceauto (n)
αγωνιστικό αυτοκίνητο

racebaan /ˈresban/ (n)
ιπποδρόμιο
  1. een baan om snelheidswedstrijden op te houden

racisme (n)
ρατσισμός, φυλετισμός

racistisch (adj)
ρατσιστικός
  1. voortkomend uit de opvatting dat mensen door afstamming kunnen worden ingedeeld in grote groepen met verschillende uiterlijke kenmerken

racket (n)
ρακέτα

rad (n)
ρόδα
  1. wielvormig voorwerp dat kracht overbrengt binnen een machine of op het water

radar /radɑr/ (n)
ραδιοεντοπιστής
  1. techniek

raden (v)
μαντεύω
  1. een gissing maken naar iets

radiaal (n)
ακτίνιο
  1. de SI-eenheid voor een hoek

radiator (n)
καλοριφέρ
  1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor

radijs (n)
ρεπάνι, ραπάνι
  1. bepaalde soort uit de kruisbloemfamilie, Raphanus sativus

radio /ˈradijo/ (n)
ραδιόφωνο, ράδιο
  1. toestel
  2. medium

radioactiviteit (n)
ραδιενέργεια
  1.

radiofrequentie (n)
ραδιοσυχνότητα
  1. frequentie van radiogolven

radioloog (n)
radiologos

radium (n)
ράδιο
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radius (n)
κερκίδα

radon (n)
ραδόνιο
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinaderij (n)
διυλιστήριο

raffineren (v)
αποστάζω

rail (n)
ράγα
  1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt

raket /raˈkɛt/ (n)
πύραυλος
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

raketsla (n)
ρόκα

ram /ram/ (n)
κριάρι, κριός
  1. mannelijk schaap

rammen (v)
βροντώ
  1. een botsing op een vijandelijk schip veroorzaken
χτυπώ
  2. met een zwaar voorwerp een poort of deur inslaan

ramp (n)
καταστροφή
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rampzalig (adj)
καταστροφικός
  1. op een ramp uitdraaiend

rancune (n)
μνησικακία

rand /rɑnt/ (n)
γείσο
  1. de bovenkant van een bak of vat

rang (n)
βαθμός

ransuil (n)
νανόμπουφος
  1. bepaald soort vogel, Asio otus

rapper (n)
ράπερ
  1. een mannelijk iemand die rapt

rapport /rɑˈpɔrt/ (n)
έκθεση
  1. een schriftelijk bericht over een gebeurtenis of toestand

rapsodie (n)
ραψωδία
  1. een muziek of dichtwerk dat contrasterende delen bevat en toch een eenheid vormt

ras /rɑs/ (n)
ράτσα

rasp (n)
τρίφτης
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

raspen (v)
τρίβω
  1. met een rasp afvijlen en fijnmaken

rat /rɑt/ (n)
αρουραίος, ποντικός
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratelslang (n)
κροταλίας
  1. gifslang uit het geslacht Crotalus

rauw (adv)
ωμός
  1. ongekookt en vers

ravenzwart (adj)
κορακί
  1.

ravijn (n)
λαγκάδι
  1. een diepe, steile insnijding in een terrein

razend (adj)
μαινόμενος
  1. bijzonder heftig
  2. bijzonder boos

reactantie (n)
άεργη αντίσταση

reactie (n)
αντίδραση
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reactionair (adj)
αντιδραστικός

reageerbuis (n)
δοκιμαστικός σωλήνας

reageren (v)
αντιδρώ
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

realiteit (n)
πραγματικότητα

reality-tv (n)
τηλεοπτική πραγματικότητα
  1. een televisieserie met echte mensen en echt drama, soms worden waargebeurde zaken nagespeeld, minder zakelijke weergave dan bij een documentaire

rebel /rəˈbɛl/ (n)
αντάρτης
  1.

rebelleren (v)
επαναστατήσει

rebus (n)
εικονόγριφος
  1. soort raadsel

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
πρόσφατος
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recept (n)
συνταγή
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht

recessie (n)
ύφεση

rechercheur (n)
ντετέκτιβ
  1. iemand die een politioneel onderzoek uitvoert

recht (n)
δίκαιο
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechtbank (n)
δικαστήριο
  1. een instelling waar rechtgesproken wordt

rechte hoek (n)
ορθή γωνία
  1. hoek van 90 graden

rechten van de mens (n)
ανθρώπινα δικαιώματα
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
δικαστής
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechts (adj)
δεξιός, δεξιά
  1. tegenovergestelde van links

rechtshandeling (n)
έννομη πράξη
  1. doelgerichte wilsuiting die rechtsgevolgen heeft

rechtspersoon /ɾɛχts.pɛɾ.soːn/ (n)
νομικό πρόσωπο
  1. groepering van goederen of natuurlijke personen die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

rechtszaak /rɛx(t)sak/ (n)
αγωγή
  1. het voeren van een rechtsgeding

rechtvaardig (adj)
δίκαιος
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigen (v)
δικαιολογώ
  1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigheid (n)
δικαιοσύνη
  1. de overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

recidiveren (v)
επαναλαμβάνομαι
  1.

reciprook (adj)
αμοιβαίος
  1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

reciteren (v)
απαγγέλλω

reclame (n)
διαφήμιση
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

record (n)
ανώτατη επίδοση
  1. beste prestatie
  2. bij elkaar behorende gegevens

recycleren (v)
ανακυκλώνω
  1. na verbruik weer omzetten in iets bruikbaars

redacteur (n)
συντάκτης

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
σώζω
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding (n)
διάσωση

rede (n)
ράδα
  3. een ankerplaats buitengaats

reden /ˈre.də(n)/ (n)
λόγος
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

redenering /ˌredəˈnɪːrɪŋ/ (n)
σκεπτικό
  1. het proces waarmee men van een aantal argumenten, premissen of axioma's tot een standpunt of conclusie komt

reder (n)
εφοπλιστής
  1. eigenaar van een schip

rederij (n)
εφοπλιστικός

ree (n)
ζαρκάδι
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reeds (adv)
ήδη
  1. al

reekalf (n)
ελαφάκι
  1. het jong van een ree

reeks (n)
σύνολο
  1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen

reeline (n)
ρεελίνη
  1. een glycoproteïne dat vooral een belangrijke rol speelt bij het sturen van de neuronale migratie...

reet (n)
κώλος
  2. kont, billen

referendum (n)
δημοψήφισμα
  1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf...

referentie (n)
πηγές
  1. verwijzing

reflectie (n)
αντανάκλαση

reflex (n)
αντανακλαστικό
  1. een onwillekeurige reactie op bepaalde prikkels

refractie (n)
διάθλαση

refrein (n)
επωδός

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
κανόνας
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelen (v)
διοργανώνω
  1. zorgen dat het gebeurt

regelmaat (n)
συχνότητα
  2. ordelijke schikking in de ruimte

regelmatig (adj)
ομαλός
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regen /reχən/ (n)
βροχή
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig (adj)
βροχερός
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
ουράνιο τόξο
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regenboogvlies (n)
ίριδα
  1. het gekleurde vlies in het oog waarin de pupil zich bevindt

regenbui (n)
μπόρα
  1. een tijdelijke periode van regen tengevolge van het overtrekken van een wolkenveld

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ (n)
στάλα
  1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
βροχή
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regenjas (n)
αδιάβροχο
  1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer

regenmeter /ˈreɣə(n)ˌmetər/ (n)
βροχόμετρο
  1. een toestel dat de hoeveelheid gevallen neerslag meet

regenscherm (n)
ομπρέλα
  1. een paraplu

regentschap (n)
αντιβασιλεία

regenworm /'reɣəʋɔrm/ (n)
σκουληκαντέρα
  1. benaming voor dieren uit de familie Lumbricidae

regenwulp (n)
θαλασσομπεκάτσα

regeren (v)
διευθύνω
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
κυβέρνηση
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regicide /ˌreɣiˈsidə/ (n)
βασιλοκτονία
  1. een bewuste moord op een koning.

regime (n)
καθεστώς
  1. het bestuur van een land, vaak onderdrukkend, dwingend, alles omvattend

regiment (n)
σύνταγμα

regionaal (adj)
τοπικός
  1. op de streek betrekking hebbend

regisseur (n)
διευθυντής

registreren (v)
εγγράφω
  1. vastleggen in een register

rehabilitatie (n)
αποκατάσταση

reiger (n)
τσικνιάς, ερωδιός
  1. benaming voor ooievaarachtige watervogels uit de familie Ardeidae

reinigingsmiddel (n)
απορρυπαντικό
  1. middel dat reinigt

reis /rɛɪ̯s/ (n)
ταξίδι
  1. grote, lange tocht of trip

reisgids (n)
ξεναγός
  2. iemand die reizigers begeleidt

reizen /'rɛɪzən/ (v)
ταξιδεύω
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
ταξιδιώτης
  1. persoon op reis
  2. persoon die vaak reist

reizigerstrein (n)
επιβατική αμαξοστοιχία

rekenblad (n)
λογιστικό φύλλο

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ (v)
βασίζομαι
  1. getallen manipuleren

rekening /'rekənɪŋ/ (n)
λογαριασμός
  1. de optelsom van te betalen bedragen
  2. bankrekening

rekenkunde (n)
αριθμητική
  de leer van de operaties die op getallen worden uitgevoerd (optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, ...)

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ (n)
αριθμομηχανή
  1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren

rel /rɛl/ (n)
εξέγερση
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relatie (n)
σχέση
  1. een min of meer vast verband
  2. een persoonlijke, vaak amoureuze verhouding
  3. iemand waarmee men zakelijke contacten onderhoudt

relatief /rəlaˈtif/, /relaˈtif/ (adj)
σχετικός
  1. betrekkelijk

religie /rə'liɣi/ (n)
Θρησκεία
  1. een godsdienst

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ (adj)
θρησκευτικός
  1. te maken hebbend met religie

relikwie (n)
κειμήλιο

reling /relɪŋ/ (n)
παραπέτο
  1. een leuning boven de verschansing die een scheepsdek omgeeft

reliëf (n)
ανάγλυφο

rem (n)
φρένο
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
γιατρικό
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling

remmen /'rɛmə(n)/ (v)
φρέναρα
  1. snelheid doen verminderen

remming (n)
αναστολή
  2. geremdheid, belemmering

rendier (n)
τάρανδος
  1. een hertachtig zoogdier met een breed uitlopend gewei

renium (n)
ρήνιο
  1. Chemisch element

renkoekoek /ˈrɛn.ku.kuk/ (n)
γεωκόκκυγας
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Geococcyx

rennen (n)
τρέχω
  [A] 1. zeer snel lopen
  [B] 1. een snelheidsproef op de weg of in het terrein

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
ανακαινίζω
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

rente (n)
τόκος
  1. op geregelde tijden te betalen geldbedrag voor het vruchtgebruik van een geleende som geld

repareren (v)
επισκευάζω
  1. iets weer in werkende staat brengen

repertoire (n)
δραματολόγιο

reportage (n)
ρεπορτάζ

repressie (n)
καταστολή

reproductie (n)
αντίγραφο
  2. kopie (van een kunstwerk)

reptiel /rɛp'til/ (n)
ερπετό
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
δημοκρατία
  1. staatsvorm

republikein (n)
ρεπουμπλικάνος

republikeins (adj)
δημοκρατικός

reputatie (n)
φήμη
  1. de manier waarop iemand bekend is

requiem (n)
μνημόσυνο
  1. mis opgedragen voor een overledene

reserveren (v)
κλείνω
  1. vrijhouden

reservist (n)
έφεδρη
  1. iemand die oproepbaar is voor militaire dienst in tijden van oorlog, oorlogsdreiging of andere situaties waarin inzet van het leger nodig is

reservoir /resər'vʷar/ (n)
δεξαμενή
  1. plaats waar water of een andere vloeistof bewaard kan worden

residentie (n)
κατοικία

residuair (adj)
υπολειμματικός
  1. residueel, overblijvend restant

resistantie (n)
ηλεκτρική αντίσταση

resonantie (n)
ιδιοσυχνότητα, απήχηση

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
σεβασμός
  eerbied uit hoogachting of angst

respecteren (v)
σέβομαι

restaurant (n)
εστιατόριο

restauratie (n)
αναστήλωση
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
αποτέλεσμα
  1. een uitkomst

retort (n)
αποστακτήρας
  1. een verouderd toestel voor het destilleren bestaande uit een vat met een neergebogen tuit

retributie /retri'byti/ (n)
αμοιβή
  3. vergoeding aan de grondeigenaar voor opstalrecht

retroflex /ˈre.tro.ˌflɛks/ (n)
ανάστροφο
  1. een medeklinkerklank die gevormd wordt door de tong om te buigen zodat het met de onderkant naar het verhemelte staat

reuk (n)
μυρωδιά
  1. geur
  2. gewaarwording van geur via de neus

reus /røs/ (n)
γίγαντας
  1. een buitengewoon grote man

reuzel (n)
λαρδί
  1. verkregen door uitsmelting van varkensvet

revelatie (n)
αποκάλυψη
  1. ontdekking

revisionisme (n)
αναθεωρητισμός
  1-3. streven naar herziening (van het marxisme, de geschiedenis)

revolutie /revol'yʦi/ (n)
Επανάσταση, επανάσταση
  1.

revolutionair (adj)
επαναστάτης

revolver (n)
περίστροφο
  1. een handvuurwapen met een roterende trommel met kogels

reëel (adj)
πραγματικός αριθμός

reïncarnatie (n)
μετενσάρκωση

rib /rɪp/ (n)
πλευρό
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribonucleïnezuur (n)
RNA

ribosoom /riboˈzom/ (n)
ριβόσωμα
  1.

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
κατεύθυνση
  1. de kant op van

richtingaanwijzer (n)
δείκτης πορείας
  1. een systeem om richting aan te geven in een voertuig

richtlijn (n)
νόρμα
  1. aanwijzing voor een te volgen gedrag

ridder (n)
ιππότης
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

riem /rim/ (n)
ιμάντας
  1. een band van leer of een ander materiaal
κουπί
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
γλωττίδα
  2. onderdeel muziekinstrument
  1. plantensoort

rietje /ˈri.cə/ (n)
καλαμάκι
  1. drinkbuisje

rif (n)
ύφαλος, ξέρα
  1. een ondiepte in water, koraalbank, klip

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
σειρά
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting
πρόοδος
  2. een opeenvolging van elementen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
άδεια οδήγησης
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
οδηγώ
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig
  2. iemand met een voertuig ergens heen brengen
ιππεύω
  3. zich voortbewegen op een rijdier (bijv. een paard)

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
πλούσιος, εύπορος
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijkdom (n)
πλούτος
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijkswacht (n)
χωροφυλακή
  1. voormalige, landelijke, op militaire leest gestoelde, politiedienst van het Koninkrijk België

rijm (n)
πάχνη, δροσόπαγος
  1. bevroren dauw
ομοιοκαταληξία
  1. gelijkheid van klank in een vers

rijp (adj)
ώριμος
  1. geschikt voor de oogst

rijp (n)
πάχνη, δροσόπαγος
  1. bevroren dauw

rijpen /'rɛɪpən/ (v)
ωριμάζω
  rijp worden

rijst /rɛi̯st/ (n)
ρύζι, όρυζα
  1. graan van het geslacht Oryza

rijstzemelen (n)
πίτυρο ρυζιού
  1. ingrediënt dat bestaat uit met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen

rijwiel (n)
ποδήλατο

rijzen (v)
αναδύομαι
  1. opstijgen
  2. uitzetten en luchtig worden

riksja (n)
δίτροχη χειράμαξα
  1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer

rillen (v)
τρέμω

ring (n)
δαχτυλίδι
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger

ringvinger (n)
παράμεσος
  1. vierde vinger

ringweg /'rɪŋwɛx/ (n)
περιφερειακός δρόμος
  1. een weg die als een ring rond een bepaald gebied ligt

risico (n)
κίνδυνος
  1. een mogelijk gevaar voor schade

ritme (n)
ρυθμός
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

ritueel (adj)
τελετουργικό

ritus (n)
τελετουργία

rivier /riːˈviːr/ (n)
ποταμός, ποτάμι
  1. een natuurlijke waterstroom

riviergrondel (n)
γυφτόψαρο
  1. bepaald soort slanke eetbare Euraziatisch zoetwatervis, Gobio gobio

rivierkreeft (n)
ποταμοκαραβίδα
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

rob /rɔp/ (n)
φώκια

robijn (n)
ρουμπίνι

robot /ˈro.bɔt/ (n)
ρομπότ
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

robuust /roˈbyst/ (adj)
ρωμαλέος

rock-'n-roll (n)
ροκ εντ ρολ
  1. muziek- en dansstijl

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ (v)
κουτσομπολεύω
  1. op een vervelende manier over anderen praten

rode biet (n)
παντζάρι

rode lynx (n)
ερυθρός λύγκας
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx rufus

rode wijn (n)
κόκκινο κρασί
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rodehond /ˌro.də.ˈhɔnt/ (n)
ερυθρά
  1. een infectieziekte waarbij het gehele lichaam met rode plekken en bulten bedekt is

rodekool (n)
κόκκινο λάχανο
  1. en 2. donkerrood sluitkoolgewas

rodium (n)
ρόδιο
  1. chemisch element met symbool Rh

rododendron (n)
ροδόδενδρο

roebel /ˈrubəl/ (n)
ρούβλι

roeien (v)
κωπηλατώ
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roeier (n)
κωπηλάτης
  1. iemand die roeit

roeiriem (n)
κουπί
  1.

roek (n)
χαβαρόνι
  1. bepaalde soort kraaiachtige vogel, Corvus frugilegus

roekeloos (adj)
απερίσκεπτος
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roem (n)
δόξα
  1. eer en glorie

roentgenium (n)
ρεντγκένιο

roep /rup/ (n)
κραυγή
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
καλώ
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roepie /'rupi/ (n)
ρουπία
  1.

roeping /'rupɪŋ/ (n)
κλίση
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer (n)
πηδάλιο
  1. vlak waarmee gestuurd wordt

roerei /rurɛi/ (n)
αβγά
  1. een gerecht van gebakken eieren en losgeklopte melk

roeren (v)
συγκινώ
  1. een vloeistof met een spaan in ronde beweging brengen
  2. een emotie in iemand oproepen

roerend goed (n)
κινητή περιουσία
  1. beweegbare, stoffelijke zaak

roerganger (n)
πηδαλιούχος
  1. degene die aan het roer staat

roest /rust/ (n)
σκουριά
  1. geoxideerd ijzer

roesten /'rustə(n)/ (v)
σκουριάζω
  1. het langzaam oxideren van ijzerhoudende materialen

roestig (adj)
σκουριασμένος

roestvrij (adj)
ανοξείδωτος
  1. roestbestendig

roet /rut/ (n)
αιθάλη
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

rog (n)
μουδιάστρα, νάρκη
  1. benaming voor brede, platte vissen met een smalle staart uit de superorde Rajomorphii

rogge (n)
σίκαλη
  1. en 2. (zaden van) plant Secale cereale

rok (n)
φούστα
  1. buis- of kegelvormig kledingstuk

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
καπνίζω
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
  1. rook afgeven
  3. (m.b.t. rauwe vis of rauw vlees) conserveren door langdurige blootstelling aan rook

rolgordijn (n)
ρολό
  1. een gordijn dat bij het sluiten van een ronde stok wordt afgerold

rolroer (n)
πηδάλιο κλίσης

rolstoel (n)
αναπηρικό καροτσάκι
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

roltrap (n)
κυλιόμενες σκάλες
  1. trap met bewegende treden

roman (n)
μυθιστόρημα
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romanschrijver /roˈmɑns(x)rɛɪvər/ (n)
μυθιστοριογράφος
  1. een mannelijke persoon die romans schrijft

romantisch (adj)
ρομαντικός

rommelmarkt (n)
λαϊκή

romp (n)
κορμός
  1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart

rond (adj)
στρογγυλός
  1. cirkelvormig

ronddraaien /rɔntˈdrajə(n)/ (v)
περιστρέφομαι
  1. een cirkelvormige beweging maken

rondgang (n)
ξενάγηση
  1. het afleggen van een rondgaande weg
  3. het afleggen van bezoeken in een kring

rondspoken (v)
στοιχειώνω
  1.

ronduit (adv)
ειλικρινά

rood /rod/ /rot/ (adj)
κόκκινος
  1. de kleur rood hebbend

rood /rod/ /rot/ (n)
κόκκινος, κόκκινο
  1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm.

roodborstje (n)
κοκκινολαίμης
  2. bepaald soort vrij gedrongen vogeltje met opvallende bruinrode keel, Erithacus rubecula

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ (n)
αρπακτικό πτηνό
  1. eierleggend dier met veren, twee vleugels, twee klauwen en een snavel dat zijn prooi bejaagt en doodt

rook /roːk/ (n)
καπνός
  1. damp, zichtbaar gas

room (n)
κρέμα γάλακτος
  1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons

roos /roːs/ (n)
ρόδο, τριαντάφυλλο
  1. bloem

roosteren (v)
καβουρδίζω
  1. in de gloed van een vuur of andere warmtebron gaar laten worden

rosé (n)
ροζέ
  1.een wijn met een lichtrode kleur

rotatie (n)
περιστροφή

roten (v)
μουσκεύω
  1. vlas blootstellen aan fermentatie om het pectine te verwijderen dat de stengel samenhoudt

roteren (v)
περιστρέφομαι
  1. een draaiing toepassen op iets
  2. draaien om een as

rotje (n)
κροτίδα

rots (n)
βράχος
  1. een grote ruwe steen

rotsblok (n)
ογκόλιθος

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ (n)
βραχόκηπος
  1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten

rotten (v)
σαπίζω
  1. een proces van fermentatie ondergaan

rouw /ra<sup>ʊ</sup>/ /rʌʊβ̞/ /rʌːβ̞/ (n)
πένθος
  1. grote smart of droefenis na een verlies

rouwen /rʌʊβ̞ə(n)/ /rʌːβ̞ə(n)/ (v)
πενθώ
  1. de emotionele nasleep van het overlijden van een geliefd persoon

roven (v)
λεηλατώ

rover (n)
ληστής
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
ροζ
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn (n)
δενδρολίβανο
  2. keukenkruid

rozenkrans (n)
ροζάριο
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozijn (n)
σταφίδα
  1. kleine gedroogde vruchtjes van Vitis vinifera

rubber /ˈrɵ.bər/ (n)
λάστιχο

rubidium (n)
ρουβίδιο
  1. Chemisch element

rucola (n)
ρόκα
  1. en 2. (bladeren van) eenjarige plant Eruca sativa

rudimentair (adj)
στοιχειώδης

rug /rɵx/ (n)
πλάτη, ράχη
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

rugby (n)
ράγκμπι

ruggengraat (n)
σπονδυλική στήλη

ruggenmerg (n)
νωτιαίος μυελός

rugpijn (n)
οσφυαλγία

rugzak (n)
σακίδιο

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
μυρίζω
  1. een geur waarnemen

ruiker (n)
ανθοδέσμη
  1. een boeket

ruilen (v)
ανταλλάσσω
  1. overeenkomen bezit tegen dat van een ander uit te wisselen

ruim /rœy̯m/ (n)
αμπάρι
  1. de laadruimte van een schip

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
χώρος
  3. heelal

ruimteschip (n)
διαστημόπλοιο
  1. vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimteveer (n)
διαστημικό λεωφορείο

ruit (n)
ρόμβος
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn

ruitenwisser /ˈrœytə(n)wɪsər/ (n)
υαλοκαθαριστήρας
  1. een apparaatje dat de ruiten van een auto automatisch wist met een bewegende arm met wisserblad

ruiter (n)
ιππέας
  1. berijder van een rijdier
καβαλάρης
  2. uitstekend stukje

rum (n)
ρούμι
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
βόδι
  1. holhoornig herkauwend zoogdier

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
βοδινό κρέας
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
ρούνος
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups (n)
κάμπια
  1. vlinderlarve

rus /'rʏs/ (n)
βούρλο
  plant

rust /rɵst/ (n)
ανάπαυση
  2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning

rusten (v)
αναπαύομαι
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig (adj)
ήρεμος
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium (n)
ρουθήνιο
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium (n)
ραδερφόρντιο
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw (adj)
τραχύς
  1. oneffen, niet glad
ανεπεξέργαστος
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
αλληλοβρίσιμο
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruïne /ryˈinə/ (n)
ερείπιο
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
καταστρέφω
  1. helemaal kapotmaken
  2. iemand financieel te gronde richten

röntgenstraal (n)
ακτίνα Χ
  1.

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ (adj)
πληκτικός, πληχτικός
  2. oninteressant, eentonig

sabbelen (v)
πιπιλίζω
  1. likken en zuigen aan iets

sabelmarter (n)
ζιβελίνα
  1. bepaald soort zoogdier, Marter zibellina

sabotage (n)
δολιοφθορά, σαμποτάζ
  1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen

saboteren (v)
σαμποτάρω

saboteur (n)
δολιοφθορέας

sacharide (n)
σακχαρίτης

sacharine (n)
σακχαρινες
  1. caloriearme kunstmatige zoetstof die geen directe invloed heeft het bloedsuikergehalte

sacharose (n)
σακχαρόζη
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament (n)
μυστήριο
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie (n)
σκευοφυλάκιο
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadisme (n)
σαδισμός

sadistisch (adj)
σαδιστής

safari /sɑˈfarɪ/ (n)
σαφάρι
  1. expeditie in de wildgebieden in Afrika

saffier (n)
ζαφείρι
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffraan (n)
σαφράνι, ζαφορά
  1. specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

salade (n)
σαλάτα

salamander (n)
σαλαμάνδρα
  1. benaming voor dieren uit de orde Caudata

salami /ˈsalami/ (n)
σαλάμι
  1. Italiaanse worst

salaris (n)
μισθός
  1. regelmatige, meestal maandelijkse beloning voor werk verricht in een werkverband

salie (n)
φασκόμηλο
  gedroogde stukjes van de echte salie

salon (n)
καθιστικό

salpeterzuur (n)
νιτρικό οξύ
  1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan

samarium (n)
σαμάριο
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen (adv)
μαζί

samengesteld gezin (n)
αναδημιουργημένη οικογένεια
  1. gezin met kinderen van één of beide partners uit een eerdere relatie met een ander

samenleving /'samənlevɪŋ/ (n)
κοινωνία
  1. een bevolking die een sociaal geheel vormt

samenstellen (v)
συνθέτω
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling (n)
μείγμα
  1. het samenstellen
σύνθετο
  2. verbinding van twee of meer zelfstandige woorden

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ (n)
περίληψη
  1. een beknopte beschrijving van een inhoud

samenwerken (v)
συνεργάζομαι
  1. met een of meer aan hetzelfde werken

samenwerking (n)
συνεργασία
  1. het samenwerken van meerdere personen

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ (v)
συνωμοτώ
  1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
σαμουράι
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sanctie /'sɑŋksi/ (n)
κύρωση
  1. strafmaatregel

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
πέδιλο
  1. schoeisel

sandelhout (n)
σανταλόξυλο
  1. een bepaald houtsoort (Santalum album of verwante soorten)

sandwich (n)
σάντουιτς

sangria (n)
σαγκρία, σανγκρία
  1. een Spaanse licht-alcoholische drank

sap (n)
χυμός
  1. plantenvocht

sappeur (n)
σκαπανέας
  1. soldaat die loopgraven maakt

sappig (adj)
χυμώδης
  1. vol met sap

sarcasme (n)
σαρκασμός
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
σαρκοφάγος
  1. een stenen doodskist

sarcoom (n)
σάρκωμα

sardien (n)
σαρδέλα
  1. klein zilverkleurig haringachtig visje, Sardina pilchardus

sardine (n)
σαρδέλα
  1. straalvinnige visSardina pilchardus, uit de familie van haringen

sardonisch /sɑr'donis/ (adj)
σαρδόνιος
  1. op een bittere manier grijnzen of lachen

satanisme (n)
σατανισμός
  1. aanbidding van Satan

satire (n)
Σάτιρα, σάτιρα

sauna /'saʊna/ (n)
σάουνα
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
σάλτσα
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

sauskom (n)
σαλτσιέρα
  1.

savooiekool (n)
κράμβη του μιλάνου, λάχανο μιλάνου, λάχανο σαβοΐας
  1. en 2. (bladeren van) Brassica oleracea convar. capitata var. sabauda)

saxofonist (n)
σαξοφωνίστας
  1. iemand die (beroepshalve) saxofoon speelt

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
σαξόφωνο
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scalpel (n)
μαχαιρίδιο
  1. een bijzonder scherp, na gebruik weg te gooien mesje dat o.a. gebruikt wordt bij medische operaties

scandium (n)
σκάνδιο
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner (n)
ανιχνευτής

scenario /se.ˈna.ri.jo/ (n)
σενάριο
  1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk

scepter (n)
σκήπτρο
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

schaaf (n)
πλάνη, ροκάνι, ρυκάνη
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafwond (n)
γρατζουνιά

schaak (interjection)
σαχ

schaak (n)
σκάκι
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
σκακιέρα
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat (adv)
ματ

schaakspel (n)
σκάκι
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
πεσσός
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal (n)
κέλυφος
  2. buitenkant van een ei of vrucht
έκταση
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaaldier /sxaːldir/ (n)
μαλακόστρακο
  1. een dier met een schaal als uitwendig skelet

schaambeen (n)
εφήβαιο
  1.

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
ντροπή
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap (n)
πρόβατο
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaapherder (n)
βοσκός

schaar (n)
ψαλίδι
  1. werktuig om te knippen

schaars /sxars/ (adj)
ανεπαρκής
  1. weinig in aantal of hoeveelheid

schaarste /'sxarstə/ (n)
έλλειψη
  1. eerste betekenisomschrijving

schaats (n)
παγοπέδιλο
  1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen

schacht /ˈsxɑxt/ (n)
πηγάδι
  1. (holle) buis

schade /ˈsxadə/ (n)
ζημιά
  1. geheel van beschadigingen

schadelijk /ˈsxadələk/ (adj)
βλαβερός
  1. schade toebrengend

schaden /sxadə/ (v)
βλάπτω
  1. iets of iemand schade toebrengen

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
σκιά, ίσκιος
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schaduwen (v)
γίνομαι σκιά
  1. iemand ongemerkt volgen

schakering /sxa'kerɪŋ/ (n)
απόχρωση
  1. kleurnuance, verschillende tinten van één kleur

schalmei (n)
ζουρνάς
  1. (muziekinstrument)

schamen /ˈsxaː.mə(n)/ /ˈsχa.mə(n)/ (v)
ντρέπομαι
  1. schaamte voelen

schandaal (n)
σκάνδαλο
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande (n)
ντροπή
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal (n)
κύφωνας
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd...

schansspringen (n)
Άλμα με σκι
  1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen

schap (n)
ράφι
  1. een plank om iets op te zetten

schapenvlees (n)
πρόβειο κρέας
  1. het vlees van een schaap

scharrelaar (n)
ευρωπαϊκή χαλκοκουρούνα
  3. vogel uit de familie van de scharrelaars

schat (n)
θησαυρός
  1. verzamelde rijkdom

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
εκτιμώ
  2. benaderen van een waarde

schaven (v)
πλανίζω
  1. gladmaken door middel van een schaaf.

schavot /sxa'vɔt/ (n)
ικρίωμα
  1. een stellage voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede (n)
θήκη, θηκάρι
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
κρανίο

scheen (n)
κνήμη
  1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
καλάμι

scheepsjongen (n)
καμαρότος

scheepsromp (n)
σκάφος
  1. de kale romp van een schip zonder tuig, machines en andere opbouw

scheepswerf (n)
ναυπηγείο
  1. (scheepvaart) een werkgebied

scheerkwast /ˈsxɪːrkʋɑst/ (n)
πινέλο
  1. een dikke kwast waarmee men scheerzeep aanbrengen

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ (n)
ξυράφι
  1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren

scheet /sxet/ /sχet/ (n)
πορδή
  1. gasontlading uit de darm

scheiding (n)
χωρισμός
  1. het uiteenhalen van iets in zijn onderdelen
  3. het verbreken van een huwelijk

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
διαιτητής
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde (n)
χημεία
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen

scheikundig (adj)
χημικός
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige (n)
χημικός

schelden /sxɛldə(n)/ (v)
βρίζω
  1. krenkende of beledigende woorden uitspreken op heftige of ruwe toon

schelp /sxɛlp/ (n)
όστρακο
  1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt

schelvis (n)
βακαλάος
  1. bepaald soort kabeljauwachtige consumptievis, Melanogrammus aeglefinus

schema (n)
σχήμα

schemering (n)
λυκόφως
  2. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

schenden /sxɛndə(n)/ (v)
παραβιάζω
  1. iets niet in acht nemen

schending (n)
παραβίαση
  1. het schenden van iets

schep /sxɛp/ (n)
φτυάρι
  1. werktuig

schepen (n)
δημοτικός σύμβουλος
  1. ambt

scheppen /ˈsxɛpə(n)/ (v)
δημιουργώ
  1. het doen ontstaan uit niets

schepping (n)
πλάση
  1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is

schepsel (n)
δημιούργημα
  1. creatuur; iets dat gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
ξυρίζω
  1. baard afsnijden
  2. zich de baard kort afsnijden

scherp (adv)
κοφτερός, οξύς
  1. goed snijdend

scherpschutter (n)
άριστος σκοπευτής

scherpte (n)
οξυδέρκεια

schets /sxɛts/ (n)
σκίτσο

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
ιχνογραφώ
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken
  2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven

scheurbuik (n)
σκορβούτο
  1. ziekte ten gevolge van ascorbinezuurdeficiëntie

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
σκίζω
  1. in twee of meer delen trekken

schier (adv)
σχεδόν

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
χερσόνησος
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ (v)
πυροβολώ
  1. een projectiel afvuren met een wapen

schietgat (n)
μασγάλι
  1. gat om door te schieten

schietgraag (adj)
αψίθυμος
  1.iemand die snel een vuurwapen wil gebruiken

schietlood (n)
αλφάδι
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schijf /sxɛi̯f/ (n)
δίσκος
  1. een plat en rond voorwerp

schijfrem (n)
δισκόφρενο
  1. een rem, waarbij op de as van het af te remmen toestel een schijf meedraait, die door middel van remblokken afgeremd kan worden.

schijnen /'sxɛɪ.nə(n)/ (v)
λάμπω
  1. zich voordoen, vaak op bedrieglijke wijze
  2. naar verluidt
  3. straling uitzenden

schijnheilig /sxɛɪ̯nˈhɛɪ̯lɪx/ /sxɛːnˈhɛːləx/ /sχɛɪ̯nˈhɛɪ̯ləχ/ (adj)
αγιοφανής
  1. tegen beter weten in de schijn van goedheid of onschuld ophoudend

schijt /sxɛɪt/ (n)
σκατά
  1. vaste uitwerpselen

schil (n)
φλούδα
  1. buitenste bekleding van een vrucht

schild /sxɪlt/ (n)
ασπίδα

schilder (n)
ζωγράφος
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt

schilderachtig (adj)
γραφικός

schilderen (v)
ζωγραφίζω
  1-2.
απεικονίζω
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
πίνακας
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schildklier /sxɪldkliːr/ /sxɪɫtkliːr/ /sχɪɫtkliːr/ (n)
θυρεοειδής αδένας
  1. klier

schildknaap (n)
υπηρέτης

schildpad (n)
χελώνα
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schilfer (n)
λέπι
  1. een vliesdun loskomend stukje materiaal

schillen (v)
ξεφλουδίζω
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schimmel (n)
μούχλα
  1. paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening
  2. zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit.

schimmels (n)
μύκητας
  2. rijk binnen de eukaryoten, Fungi

schip (n)
πλοίο, σκάφος, καράβι
  1. groot zeewaardig vaartuig
ναυς, καράβι
  2. grootste ruimte in de lengterichting van een kruiskerk

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
ναυάγιο
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schisma (n)
σχίσμα

schizofrenie (n)
σχιζοφρένεια
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schoen /sxun/ (n)
παπούτσι, υπόδημα
  1. voetbekleedsel

schoener (n)
γολέτα, ημιολία
  1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten

schoenlapper (n)
τσαγκάρης
  1. iemand die als vak schoenen repareert

schoenmaker (n)
τσαγκάρης

schoenveter (n)
κορδόνι
  1. veter om een schoen of laars dicht te rijgen

schoenzool /'sxunzol/ (n)
σόλα
  1. zool van een schoen

schoft (n)
ακρωμία
  1. schouder van paard of rund

schokbreker (n)
αμορτισέρ
  1. apparaat dat schokken kan opvangen

schokdemper (n)
αμορτισέρ
  1. mechanisme om schokken te dempen

schol (n)
πλατέσσα
  1. bepaald soort platvis, Pleuronectus platessa

scholen /ˈsxolə(n)/ (v)
εκπαιδεύω
  1. aan een opleiding onderwerpen

scholier /sxoˈlir/ (n)
μαθητής
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel (n)
κούνια
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schommelstoel /ˈsxɔməlstul/ (n)
κουνιστή καρέκλα
  1. een stoel, gewoonlijk op gebogen staanders, waarop men heen en weer kan schommelen

schoof (n)
δεμάτι
  1. samengebonden bundel halmen
  2. wiskundige structuur

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
σχολείο
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen
  2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen

schoolbord (n)
πίνακας

schoolkind (n)
μαθήτρια

schools /sxols/ /sχo̝ɫs/ (adj)
σχολικός
  1. zoals op school

schoon /sxoːn/ (adj)
ωραίος
  1. mooi
καθαρός
  2. proper

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
γαμπρός
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoondochter (n)
νύφη
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
ομορφιά
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonheidsfout (n)
ατέλεια
  1. klein foutje

schoonheidsspecialiste (n)
αισθητικός
  1. iemand die het uiterlijk van iemand verzorgd

schoonheidswedstrijd (n)
διαγωνισμός ομορφιάς

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
πεθερά
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
πεθερός
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon (n)
γαμπρός
  1. de man van een dochter of zoon

schoonzus /ˈsxonzʉs/ (n)
νύφη
  1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoonzuster (n)
νύφη
  1. de echtgenote van broer of zus, of de zus van de echtgenoot of echtgenote

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
καπνοδόχος
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorsteenveger (n)
καπνοδοχοκαθαριστής
  1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is

schop /sxɔp/ (n)
κλοτσιά
  1. een trap met de voet
φτυάρι
  2. een graafwerktuig

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (v)
πατώ
  1. een trap geven

schorpioen (n)
σκορπιός
  1. spinachtige met scharen en gifstekel

schort (n)
ποδιά
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schot /sxɔt/ (n)
βολή
  1. afvuren

schotel (n)
πιατάκι
  3. kop en schotel

schouder (n)
ώμος
  1. deel van romp tussen arm en hals

schouderblad (n)
ωμοπλάτη
  1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt

schrapen (v)
ξύνω

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ (n)
κραυγή
  1. een luide (uit)roep

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
ουρλιάζω
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
γραφή
  3. de letter- en cijfertekens van een taal
  4. de lettersoort gebruikt in boeken, teksten en inscripties

schrijfbenodigdheden /ˈsrɛɪ̯fbəˌnodəχtˌhedə(n)/ /ˈsxrɛɪ̯fbəˌnodɪxtˌhedə(n)/ /ˈsxrɛːfbəˌnodəxtˌhedə(n)/ (n)
γραφική ύλη
  1. pen, papier en andere zaken die men nodig heeft om te kunnen schrijven

schrijfmachine (n)
γραφομηχανή
  1. een mechanisch apparaat, voorzien van druktoetsen waarmee schrifttekens op papier gezet kunnen worden

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
συγγραφέας
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
βωμός
  kistje

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
γράφω
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
συγγραφέας
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft
  1. een persoon die schrijft

schrikkeljaar (n)
δίσεκτο έτος
  1. een jaar met 366 dagen

schroef (n)
βίδα
  1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten

schroefdraad (n)
πάσο
  1. schroefdraad

schroevendraaier (n)
κατσαβίδι
  1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien

schub /sxʏp/ (n)
λέπι
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
σείω
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuim /sxʌʏm/ (n)
αφρός
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen (v)
αφρίζω

schuine streep (phraseologicalUnit)
δεξιότροπη κάθετος

schuld /sxʏlt/ (n)
χρέος
  1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt
ενοχή
  2. een verantwoordelijkheid die iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand

schuldbekentenis (n)
υποσχετική
  1. schriftelijk bewijs van financiële schuld

schuldeiser (n)
δανειστής
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adv)
ένοχος

schurk /sxɵrk/ (n)
κάθαρμα
  1. een persoon die kwaad bedrijft

schutblad (n)
βράκτιο

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
αχυρώνας
  1. een opslagplaats bij het huis

sclera (n)
σκληρός χιτώνας

sclerose (n)
σκλήρυνση
  1. ziekelijke verharding

scouting /ˈskɑutɪŋ/ (n)
προσκοπισμός
  1. scouting

scrotum (n)
όσχεο
  1.

sculptuur (n)
γλυπτική
  1. beeldhouwwerk

scène (n)
σκηνή

seaborgium (n)
σιμπόργκιο
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde (n)
δευτερόλεπτο
  1. SI-grondeenheid van tijd
  5. een interval met een toonafstand

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ (n)
γραμματέας
  vrouw

secretaris /səkre'tarəs/ (n)
γραμματέας
  1. functie in organisatie

secretie (n)
έκκριση
  1. afscheiding

seculier (adj)
κοσμικός
  1. niet aan de religie gebonden

secundair /səkʏnˈdɛːr/ (adj)
δευτερεύων

sedentair (adj)
καθιστικός

segment (n)
τμήμα
  1. onderdeel

seismograaf (n)
σεισμογράφος
  1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert

seismologie (n)
σεισμολογία
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
εποχή
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt
σεζόν
  2. een jaarlijks terugkerende periode

sekse (n)
Φύλο
  1. sekse

seksualiteit (n)
σεξουαλικότητα

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
σεξουαλικός
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

seksueel overdraagbare aandoening (n)
σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

seksueel overdraagbare aandoeningen (n)
σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα
  1. ziekten die vooral worden overgedragen door seksueel contact.

seksuologie /ˌsɛksʏwolo'ɣi/ (n)
σεξολογία

seksuoloog /ˌsɛksʏwo'loɣ/ (n)
σεξολόγος

sekswerker /ˈsɛks.wɛr.kər/ (n)
σεξεργάτης

sekte /ˈsɛktə/ (n)
σέχτα
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderie (n)
σέλινο
  1. tuinkruid, vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een veel sterkere smaak

selderij (n)
σέλινο
  1. bepaald soort plant, Apium graveolens

selectief (adj)
εκλεκτικός
  1. uitkiezend

seleen (n)
σελήνιο
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium (n)
σελήνιο

selfie /sɛlfi/ (n)
αυτοφωτογράφιση
  1. een foto die iemand van zichzelf heeft genomen

semantisch /se'mɑntis/ (adj)
σημασιολογικός
  1. de semantiek betreffend

semester (n)
εξάμηνο
  een half jaar

semiotiek (n)
σημειωτική

senaat (n)
γερουσία

senator (n)
γερουσιαστής

seniel /seˈnil/ (adj)
ξεμωραμένος
  1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld

senioriteit (n)
αρχαιότητα

sensorisch (adj)
αισθητήριος
  1.

sentimenteel (adj)
συναισθηματικός
  1.in vaak overdreven mate op gevoelens spelend

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
Σεπτέμβριος, Σεπτέμβρης
  1. de negende maand van het jaar

seraf /ˈserɑf/ (n)
σεραφείμ
  1.

serafijn /seraˈfɛin/ (n)
σεραφείμ
  1.

serendipiteit (n)
τυχαιότητα
  1.

sereniteit (n)
γαλήνη
  1. het helder en kalm zijn

sergeant (n)
λοχίας
  1. een rang onder de onderofficieren

serie (n)
σειρά
  1. een aantal elementen op volgorde

seriemoordenaar (n)
σίριαλ κίλερ

serieus (adv)
σοβαρός
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
πασχαλιά
  1. boomsoort met welriekende bloesem, meest paars of wit in de vorm van een kaars Syringa vulgaris

serpent (n)
φίδι
  1. een slang

serre /ˈsɛːrə/ (n)
θερμοκήπιο
  1. gebouw(tje) met veel glas voor het kweken van planten

serum (n)
ορός
  1. de vloeibare stof die overblijft als bloed is gestold

server (n)
εξυπηρετητής
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
πετσέτα
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

sesam (n)
σουσαμιά
  1. een uit Afrika afkomstige plant uit de familie Pedaliaceae

sesamolie (n)
σησαμέλαιο

set (n)
σετ
  1. verzameling

sfeer (n)
ατμόσφαιρα
  1. het geheel van gedachten en gevoelens die de gemoederen in een bepaalde omgeving bezighouden
σφαίρα
  3. bolvormig vlak rond een centraal punt

sfincter (n)
σφιγκτήρας

sfinx (n)
σφίγγα
  1.

shampoo /ˈʃɑm.po/ (n)
σαμπουάν
  1. product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen.

sherry (n)
σέρι
  1. een Spaanse versterkte wijn

shiitake (n)
σιτάκε
  1.

shintoïsme (n)
σιντοϊσμός

shock /ʃɔk/ (n)
κλονισμός
  1. een toestand die ontstaat door acute te geringe bloedtoevoer naar weefsels door ondervulling van het slagaderlijk systeem

showproces /ˈʃo.pro.sɛs/ (n)
δίκη-παρωδία

sic (adv)
αυτολεξεί
  1. het staat zo letterlijk in de brontekst

sidderaal (n)
ηλεκτροφόρο χέλι
  1. bepaald soort grote, palingachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven, Electrophorus electricus

sieren (v)
διακοσμώ

sierteelt (n)
ανθοκομία
  1.

sigaar (n)
πούρο

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
τσιγάρο
  in papier gerolde tabak

sigma (n)
σίγμα
  1.

signaal /sɪɲˈaːl/ (n)
σήμα
  1,2,3,4,5,6. vorm van informatie

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
δρεπάνι
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet

silhouet (n)
σιλουέτα
  1. afbeelding van een ondoorzichtig object dat sterk contrasteert met de achtergrond en zo een duidelijke vorm heeft, maar verder egaal van kleur is

silicium (n)
πυρίτιο
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

simpel /sɪmpəł/ (adj)
απλός
  1. zonder veel complicaties

simultaan (adj)
ταυτόχρονος
  1. gelijktijdig

sinaasappel (n)
πορτοκάλι
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sinaasappelboom (n)
πορτοκαλιά
  1. boom van de Citrus sinensis

sinaasappelsap (n)
χυμός πορτοκαλιού
  1. een vruchtensap die uit sinaasappels bereid is

sinds (preposition)
έκτοτε
  1. sedert, vanaf het moment dat

sinecure (n)
αργομισθία
  1. makkelijk baantje, taak

singlet (n)
φανέλα
  1. een kort onderhemd zonder mouwen

sint-jakobsschelp (n)
χτένι
  1. Pecten jakobeus

sint-janskruid (n)
Βάλσαμο

sinus (n)
Ημίτονο, ημίτονο

sinusitis (n)
ιγμορίτιδα
  1. een ontsteking van een bijholte van de neusholte

sirene (n)
Σειρήνα, σειρήνα
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

sirocco (n)
σιρόκος

siroop /siro:p/ (n)
σιρόπι

sitar (n)
σιτάρ
  1.

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
κατάσταση
  1. hoe de zaken er voorliggen

sjaal (n)
κασκόλ
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjabloon /ʃɑ'blo:n/ (n)
πρότυπο

sjalot (n)
ασκαλώνιο
  1. een kleine uiensoort

sjasliek (n)
σασλίκ
  1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika

sjerp (n)
ζώνη
  1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken

sjiisme (n)
Σιίτες

skai (adj)
δερματίνη
  1. kunstleer

skateboard (n)
σκέιτμπορντ

skelet /skəˈlɛt/ (n)
σκελετός
  1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft

sketch (n)
νούμερο
  1. een kort, humoristisch optreden, vaak als onderdeel van een revue of show

ski (n)
σκι

skiën (v)
χιονοδρομώ
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

skiër /skiər/ (n)
σκιέρ
  1. een mannelijk iemand die aan skiën doet

sla /sla/ (n)
Μαρούλι
  2 en 3. (bladeren van) Lactuca sativa
Λακτούκη η ήμερος
  2. plant Lactuca sativa

slaaf /slaːf/ (n)
δούλος, σκλάβος
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaap /slap/ (n)
ύπνος
  1. periode van inactiviteit
κρόταφος
  3. zijvlak van het hoofd

slaapkamer (n)
κρεββατοκάμαρα, κρεβατοκάμαρα
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slaapmuts (n)
νυχτικός σκούφος
  1. hoofddeksel
  2. borrel

slaapverwekkend (adj)
υπνωτικός

slaapwandelaar (n)
υπνοβάτης
  1. iemand die loopt in een toestand van verminderd bewustzijn

slaapzak (n)
υπνόσακος

slab /slɑp/ (n)
σαλιάρα
  1. doekje om op te morsen

slachten /slɑxtə(n)/ (v)
σφάζω
  1. een dier doden voor het vlees of als offer

slachter (n)
μακελάρης

slachthuis /ˈslɑx.hœːs/ /ˈslɑxt.ɦœːs/ /ˈslɑχ.tœʏ̯s/ (n)
σφαγείο
  1. een bedrijf waar dieren geslacht worden

slachting (n)
σφαγή
  2.

slachtoffer (n)
θύμα
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis

slagader (n)
αρτηρία
  1. een ader die van het hart af stroomt

slagen /ˈslaːɣə(n)/ /ˈslaːχə(n)/ (v)
περνάω
  2. het examen succesvol beëindigen

slager /ˈsla.ɣər/ (n)
κρεοπώλης
  1. een verkoper van vlees

slagerij (n)
κρεοπωλείο
  1. bedrijf van een slager

slaghout /'slɑxhɑut/ (n)
ρόπαλο
  1.

slagroom (n)
σαντιγί

slagschip (n)
θωρηκτό
  1. groot schip met zware bewapening

slagveld /ˈslaxfɛlt/ (n)
πεδίο μάχης
  1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft

slak (n)
σαλιγκάρι
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)

slang /slɑŋ/ (n)
φίδι
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slangenbezweerder (n)
γητευτής φιδιών

slank /slɑŋk/ (adj)
λεπτός

slapeloosheid (n)
αϋπνία

slapen /slapə(n)/ (v)
κοιμάμαι, κοιμούμαι
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
νυσταγμένος, νυσταλέος
  1. behoefte tot slaap vertonend

slavernij (n)
δουλεία
  1.

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
κακός
  1. niet goed

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adv)
κακώς
  1. niet goed

slechts (adv)
μόνο
  1. alleen maar, vervoeging van slecht

slechtvalk (n)
πετρίτης
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee (n)
έλκηθρο
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

sleepboot (n)
ρυμουλκό πλοίο
  1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

slepen (v)
σέρνω
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

sleper (n)
ρυμουλκό πλοίο
  1. sleepboot

slet /slɛt/ (n)
σκύλα

sleur (n)
ρουτίνα

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
κλειδί
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
  3. een voorwerp bedoeld om er een mechaniek zoals van een klok of speeldoos mee op te winden, een kraan open te draaien e.d.

sleutelbeen /'sløtəlben/ (n)
κλείδα
  1. het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
κλειδαρότρυπα
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

sleutelhanger /ˈsløtəɫˌɦɑŋər/ (n)
κλειδοθήκη
  1. ring om sleutels aan te hangen, vaak voorzien van een logo of label.

sleutelwoord (n)
κλειδολέξη
  1.

slijm /slɛɪm/ (n)
βλέννα
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmvlies (n)
βλεννογόνος
  1. slijm afscheidend membraan

slijpsteen (n)
ακόνι

slikken /'slɪkən/ (v)
καταπίνω
  1. de slokdarm in
  2. verdragen

slim /slɪm/ (adj)
πονηρός
  1. intelligent, snel van begrip

slingeren (v)
ταλαντεύομαι

slippen /slɪpə(n)/ (v)
γλιστρώ
  1. door gladheid over de weg schuiven

slissen (v)
ψευδίζω
  1. foutieve uitspraak van de letter s

slivovitsj (n)
σλιβοβίτσα
  1. een brandewijn gedestilleerd uit gefermenteerde pruimen

slof /slɔf/ (n)
παντόφλα
  1n een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden

slokdarm (n)
οισοφάγος

sloot /sloːt/ (n)
τάφρος
  1. smal watergang om of tussen weilanden

sloperij /slopə'rɛi/ (n)
μάντρα
  1. sloopbedrijf

slot /slɔt/ (n)
κλειδαριά
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten
κλειδαριά, λουκέτο
  2. een middeleeuwse versterkte woning

slotenmaker (n)
κλειδαράς

slotgracht (n)
τάφρος
  1.

slow motion (n)
αργή κίνηση
  1. film met vertraagde beelden

sluier (n)
βέλο

sluikhandel (n)
λαθρεμπόριο

sluimering (n)
νύστα
  1. het in een lichte slaap verkeren

sluipmoord (n)
δολοφονία
  1.verraderlijke moord

sluipschutter (n)
ελεύθερος σκοπευτής
  1.

sluis (n)
υδατοφράκτης

sluiten (v)
κλείνω
  1. toedoen, dichtmaken

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ (n)
διάφραγμα
  1. een element van een fotocamera

sluitspeld (n)
παραμάνα
  1. een afsluitbare gebogen pin waarmee men twee stukken stof bijeen kan houden, voorzien van een veiligheidskapje dat voorkomt dat men zich eraan bezeren kan

slungelig (adj)
ψηλόλιγνος

slurf (n)
προβοσκίδα
  1. verlengde snuit

smaak (n)
γεύση
  2. gewaarwording bij het proeven van eten en drank
  3. bepaalde subjectieve voorkeur

smakelijk (adj)
νόστιμος
  1. goed van smaak zijnd of van een goede smaak genietend

smakeloos /ˈsmaː.kə.los/ (adj)
άγευστος
  1. (van voedsel) geen smaak hebbend
  2. (figuurlijk) geen fatsoen of gevoel voor esthetiek of mode hebbend, vulgair

smal (adj)
στενός
  1. met een geringe breedte

smaragd (n)
σμαράγδι

smartengeld /ˈsmɑrtə(n)xɛlt/ (n)
αμοιβή
  1. financiele vergoeding voor geleden leed

smeden (v)
σφυρηλατώ
  1. het bewerken van metalen door deze heet te maken en met een hamer te slaan om het materiaal de gewenste vorm te geven

smeergeld (n)
δωροδοκία

smeersel (n)
αλοιφή

smeerwortel (n)
στεκούλι

smegma (n)
σμήγμα
  1. afscheiding die men onder de voorhuid van de penis kan aantreffen

smeken /smekə(n)/ (v)
ικετεύω
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelleken (n)
νανοφάλκονο

smelten (v)
λιώνω
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ (n)
χωνευτήρι
  1. vuurvaste pot voor het mengen van gesmolten metaal

smeulen /ˈsmø.lə(n)/ (v)
καίω χωρίς φλόγα
  1. zacht en langzaam branden zonder vlammen
  2. verborgen aanwezig zijn

smid (n)
σιδεράς, σιδηρουργός
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smient (n)
σφυριχτάρι
  1. smient

smoking (n)
σμόκιν

smokkelaar (n)
λαθρέμπορος

smurf (n)
στρουμφάκι
  1. strip- en tekenfilmfiguur in de vorm van een soort blauwe kabouter met een wit mutsje

snaar (n)
χορδή
  2. lang zeer dun rond en flexibel voorwerp

snaarinstrument (n)
έγχορδο
  1. muziekinstrument met snaren

snaartheorie (n)
θεωρία χορδών

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
ράμφος
  1. bek van een vogel of schildpad

snee /sne/ (n)
κόψιμο
  1. inkeping gemaakt door het snijden met een mes of ander scherp voorwerp
  2. een afgeneden plak, meestal van brood

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
χιόνι
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
χιονόμπαλα
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht

sneeuwen (v)
χιονίζω
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwhoen (n)
βουνοχιονόκοτα
  1. patrijsachtige vogel uit koude streken, die in de zomer een bruinig...

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
χιονοθύελλα
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwklokje (n)
λευκόιο
  1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes

sneeuwman (n)
χιονάνθρωπος
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwpanter (n)
ίρβις
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera uncia

sneeuwpop (n)
χιονάνθρωπος
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwschuiver /ˈsneʊ̯.sxœː.vər/ /ˈsneːβ̞.sxœː.vər/ /ˈsnɪːβ̞.sχœʏ̯.vər/ (n)
εκχιονιστήρας
  2. een voertuig dat is uitgerust met een mechaniek waarmee het sneeuw kan verplaatsen

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
χιονοθύελλα

sneeuwuil (n)
αρκτική κουκουβάγια
  1. bepaald soort vogel, Bubo scandiacus

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
νιφάδα
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
γρήγορος

snelheid (n)
ταχύτητα
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snijbiet (n)
σέσκουλο

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
κόβω
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snijpunt (n)
τομή

snijselderij (n)
σέλινο

snip (n)
μπεκατσίνι
  1. benaming voor vogels uit de familie Scolopacidae

snobisme (n)
ακαταδεξιά
  1. verwaandheid

snoeien /ˈsnujə(n)/ (v)
κλαδεύω
  1. planten terugbrengen op gewenste lengte

snoeischaar /ˈsnujsxar/ /ˈsnujsχar/ (n)
κλαδευτήρι
  1. een stevige, korte schaar voor het snoeien van planten, struiken e.d.

snoek (n)
λούτσος
  1. bepaald soort roofvis die in zoete wateren voorkomt, Esox lucius

snoekbaars (n)
ποτάμια πέρκη
  1. bepaald soort zoetwaterroofvis, Sander lucioperca

snoep /snup/ (n)
ζαχαρωτό
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snor (n)
μουστάκι
  1. beharing

snot /snɔt/ (n)
μύξα
  1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte

snuit (n)
ρύγχος
  1.

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
ροχαλίζω
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

soa (n)
ΣΜΝ
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

sociaal /soʃal/ (adj)
κοινωνικός
  1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving
  2. geneigd om in groepen te leven
  3. gevoel hebbend voor de nood van de medeleden van de samenleving

social media (n)
μέσα κοινωνικής δικτύωσης
  1. verzamelnaam voor internetsites waar groepen mensen online onderling...

sociale media (n)
μέσα κοινωνικής δικτύωσης
  1. verzamelnaam voor internetsites waar groepen mensen online onderling kunnen communiceren

sociale onthouding (phraseologicalUnit)
κοινωνική απομάκρυνση
  1.

socialisme (n)
σοσιαλισμός

sociologie (n)
κοινωνιολογία
  1. wetenschap

socioloog (n)
κοινωνιολόγοσ

sociëteit /so.si.e.'tɛit/ (abbreviation)
σύλλογος
  1. een gezelligheidsvereniging

soennisme (n)
Σουνίτες

soep /sup/ (n)
σούπα
  1. vloeibaar gerecht

soepel /'supəł/ (adj)
ελαστικός
  1. Yodio buigend en zich aanpassend
  2. weinig problemen ondervindend

soevereiniteit (n)
κυριαρχία

software (n)
λογισμικό
  1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer

sok (n)
κάλτσα
  1. kous die tot net boven de enkel komt

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
στρατιώτης
  1. krijgsman met de laagste rang binnen een strijdmacht

soldeerbout (n)
κολλητήρι
  1. een stuk gereedschap om mee te solderen

soldeerlamp (n)
καμινέτο
  1. brander waarmee men kan solderen

soldeersel (n)
συγκολλώ
  1. metaalmengsel waarmee men

solderen (v)
συγκολλώ
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

solidariteit (n)
αλληλεγγύη

solipsisme (n)
εγωμονισμός

solo /ˈsolo/ (n)
σόλο

solsleutel (n)
κλειδί του Σολ
  1.

som /sɔm/ (n)
άθροισμα
  1. resultaat van een optelling

sommige (indefinitePronoun)
μερικοί
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

songtekst (n)
στίχοι

songwriter (n)
τραγουδοποιός
  1.

soort /ˈsɔːrt/ (n)
είδος
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortnaam (n)
κοινό ουσιαστικό
  2. de naam van de groep waartoe iets behoort

soporatief /ˌsɔporaˈtif/ (adj)
υπνωτικό
  1. soporeus, m.b.t. diepe slaap, bewusteloosheid

sorry (interjection)
συγνώμη
  1. een informele verontschuldiging of excuses

souffleur (n)
υποβολέας

souvenir (n)
ενθύμιο
  1. klein voorwerp dat helpt om aan een prettige ervaring met een plaats of persoon terug te denken

spaak (n)
ακτίνα
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ (n)
κερκίδα
  bot in de onderarm

spaarpot (n)
κουμπαράς
  1. afgesloten voorwerp waarin contant geld opgespaard wordt

spade (n)
φτυάρι
  1. brede, zware schep, bedoeld voor het spitten van grond

spaghetti (n)
μακαρόνια, σπαγγέτι

spanning /'spɑniŋ/ (n)
καταπόνηση
  1. mechanische spanning

spar (n)
ερυθρελάτη
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
αποθηκεύω
  1. geld niet uitgeven
  3. ontzien

spatbord /spɑdbɔrt/ (n)
προφυλακτήρας
  1.

spatel (n)
σπάτουλα
  1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren

spatie (n)
διάστημα
  1. tussenruimte tussen twee woorden

specerij (n)
μπαχάρι
  1. een gedroogd plantendeel, anders dan een groen blad of stengel, dat als geur-, kleur- of smaakstof aan voedsel wordt toegevoegd

specht (n)
δρυοκολάπτης
  1. benaming voor middelgrote robuuste vogels behorende tot de familie Picidae

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
έκτακτος
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specialist /ˈspesɪɑlɪst/ (n)
ειδικός
  1. persoon die ergens veel verstand van heeft
  2. arts die een bepaald onderdeel van de geneeskunde beoefent

specie (n)
κονίαμα
  1. mengsel waarmee wordt gewerkt

specificatie (n)
προδιαγραφή
  1. specificatie

specificeren (v)
προσδιορίζω
  1. in details beschrijven

specifiek (adj)
συγκεκριμένος
  1. kenmerkend

specifiek (adv)
συγκεκριμένος
  1. in het bijzonder

spectrum (n)
φάσμα
  1. kleurenband

speeksel (n)
σάλιο
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
παιχνίδι
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart (n)
τραπουλόχαρτο

speelman (n)
μενεστρέλος
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest

speelplaats (n)
αυλή

speeltuin (n)
παιδική χαρά
  1. een omheinde plek grond met speelobjecten voor kinderen

speen (n)
πιπίλα
  1. rubber of plastic afsluiting op een zuigfles
θηλή
  2. tepel van een zoogdier

speer /spɪːr/ (n)
ακόντιο
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spel (n)
παιχνίδι
  1. bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

spelcomputer /'spɛl.kɔm.pju.tər/ (n)
παιχνιδοκονσόλα
  1. een computersysteem dat specifiek gemaakt is om spellen op te spelen

speld (n)
καρφίτσα

speldenprik /'spɛldə(n)prɪk/ (n)
βελονιά
  2. kleine prikjes

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
παίζω

speleoloog /spelejo'lox/ (n)
σπηλαιολόγος
  1. holen en grotten onderzoeker

speler (n)
παίκτης
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spellen /ˈspɛlə(n)/ (v)
γράφω ορθογραφημένα
  1. letters in de juiste volgorde plaatsen

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
ορθογραφία
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelonk (n)
σπήλαιο
  1. een spleetvormige holte in een berg

spelt (n)
όλυρα
  1. grove tarwesoort

speltheorie (n)
θεωρία παιγνίων
  1. een tak van de wiskunde waarin het nemen van beslissingen centraal staat

sperma /'spɛrma/ (n)
σπέρμα

spermacel (n)
σπερματοζωάριο
  1.

sperwer (n)
ξεφτέρι
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

sperzieboon (n)
πράσινα φασόλια, χλωρά φασόλια
  1. en 2. (peul van) cultivar van Phaseolus vulgaris

spie (n)
σφήνα
  1. spie

spiegel (n)
καθρέφτης, κάτοπτρο
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spier /spir/ (n)
μυς
  1. een orgaan

spietsen (v)
ανασκολοπίζω
  2. ter dood brengen door doorboring met een spies

spijker (n)
καρφί
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spijt /spɛi̯t/ (n)
λύπη

spil (n)
επίκεντρο
  3. de persoon die een centrale plaats inneemt

spin (n)
αράχνη
  1. geleedpotig dier met acht poten

spinazie (n)
σπανάκι
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spinnen (v)
γουργουρίζω
  2. snorren, een brommend geluid maken

spinnenkobbe (n)
αράχνη
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenkop (n)
αράχνη
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenweb (n)
ιστός
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion (n)
κατάσκοπος

spionage (n)
κατασκοπία
  1. de handeling van het spioneren

spioneren (v)
κατασκοπεύω
  1. voor concurrentie of vijand geheime informatie trachten te verwerven

spiraal (n)
έλικα
  1. een kromme lijn
κολπικό διάφραγμα
  4. bepaald voorbehoedmiddel

spiritueel (adj)
πνευματικός

spit (n)
σούβλα
  1. draaiende staak waarop men vlees of een geslacht dier spietst en boven of naast een hittebron roostert

spits (adj)
μυτερός
  in een punt uitkomend

spitsmuis (n)
νανομυγαλίδα
  1. klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten, behorend tot de familie Soricidae

spleet /splet/ (n)
χαραμάδα

splinter /'splɪntər/ (n)
ακίδα
  1. klein puntig scherfje

splitsen /splɪtsə(n)/ (v)
σχίζω
  1. in twee of meer delen uiteen gaan
  2. in twee of meer delen opdelen

spoel (n)
πηνίο
  1. een cilindrische vorm
  3. fotografische

spoelen (v)
ξεπλένω

spoetnik (n)
σπούτνικ
  1.

spondee (n)
σπονδείος
  1. versvoet met twee beklemtoonde lettergrepen

spons (n)
σφουγγάρι

sponsor (n)
ανάδοχος

spontaan (adj)
αυθόρμητος

spook /spok/ (n)
φάντασμα
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spookschip (n)
πλοίο φάντασμα
  1. een legendarisch schip dat zonder bemanning eeuwig blijft rondvaren

spoonerisme (n)
παραδρομή γλώσσας
  1. verspreking door verwisseling van klanken van verschillende woorden

spoor (n)
τροχιά
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt
σπόριο
  2. spore
σπιρούνι
  8. hol uitsteeksel aan de voet van een kelkblad, kroonblad of vergroeide kroon
  9. metalen punt of getand wieltje aan de hiel van de rijlaars

spoorweg (n)
σιδηρόδρομος

sporadisch (adj)
σποραδικά

sport /spɔrt/ (n)
άθλημα, αθλητισμός
  1. lichaamsbeweging

sporter (n)
αθλητής
  1. beoefenaar van een sport

sportman (n)
αθλητής
  iemand die zich toelegt op het bedrijven van sport

sportvrouw (n)
αθλήτρια
  1. vrouw die sport op een hoog niveau beoefent

spraak /sprak/ (n)
λόγος
  1. het vermogen om te spreken

spraakherkenning /'sprakhɛrkɛnɪŋ/ (n)
φωνητική αναγνώριση
  1. het omzetten van geluiden in taal

spraakkunst (n)
γραμμματική
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal

spraakzaamheid (n)
αδολεσχία
  1. geneigdheid om veel te praten

spreektaal /sprektal/ (n)
καθομιλουμένη
  1. de taal die men bij het gewone spreken gebruikt

spreekwoord (n)
παροιμία

spreeuw (n)
ψαρόνι
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
μιλώ
  1. zich met behulp van de stem uiten

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
σαλτάρω, πηδώ
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

sprinkhaan (n)
ακρίδα
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sproet (n)
φακίδα
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sprong (n)
άλμα

sprookje (n)
παραμύθι
  1. verzonnen vertelling

sprot (n)
παπαλίνα
  Sprattus sprattus

spruit (n)
λαχανάκι Βρυξελλών
  2. een uitloper van de spruitkool

spruw (n)
άφτρα
  1. slijmvliesontsteking in mond of darmen

spugen /'spy.ɣə(n)/ (v)
φτύνω
  1. speeksel uit de mond doen uitschieten

spuigat (n)
μπούνια
  1. spuigat

spuit /spœy̯t/ (n)
σύριγγα
  3. injectiespuit

spul /spʏl/ (n)
πράγμα

spuwen /'spyʋə(n)/ (v)
φτύνω

squash (n)
σκουός

staak (n)
πάσσαλος

staakt-het-vuren (n)
πυρ
  1. een overeenkomst voorlopig een einde te maken aan de gevechtshandelingen

staal (n)
ατσάλι, χάλυβας
  1. een legering van ijzer en koolstof

staan /staːn/ (v)
στέκομαι
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart (n)
ουρά
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto

staartmees (n)
αιγίθαλος

staartster (n)
κομήτης

staat (n)
κράτος, καθεστώς
  1. een land
καθεστώς, κράτος
  1. toestand

staatsburger (n)
πολίτης
  1. iemand die burgerrechten in een staat heeft

staatsgreep (n)
πραξικόπημα
  1. illegale afzetting van een regering

staatshoofd (n)
επικεφαλής του κράτους
  1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert

stabiel /sta'bil/ (adj)
ευσταθής
  1. standvastig, duurzaam

stabiliteit (n)
σταθερότητα

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
πόλη, κωμόπολη, κώμη, πολίχνη
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
δημαρχείο
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion (n)
στάδιο

stadstaat /ˈstɑt.stat/ (n)
πόλη-κράτος
  1. staatsvorm

staf (n)
ράβδος
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

stagflatie (n)
στασιμοπληθωρισμός
  1.

staken /'stakən/ (v)
απεργώ
  1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon

staker (n)
απεργός
  1. iemand die niet werkt als protest

staking /'stakɪŋ/ (n)
απεργία
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
σταύλος, στάβλος
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en)

stalactiet (n)
σταλακτίτης

stalagmiet (n)
σταλαγμίτης

stalinisme (n)
σταλινισμός
  1. variant van het marxisme-leninisme gekenmerkt door een totalitair nationalistisch communisme waarin alle macht geconcentreerd wordt bij een geadoreerde partijleider en meedogenloos geweld wordt gebruikt om iedere weerstand daartegen te breken

stallen (v)
σταβλίζω
  in een stal zetten

stam (n)
κορμός
  2. deel van de boom tussen de wortels en de kruin
φυλή, φύλο
  4. op verwantschap berustende samenlevingsvorm van meer families in beschavingen met weinig verstedelijking

stamcel (n)
βλαστοκύτταρο

stamelen (v)
τραυλίζω
  1.

stamper (n)
γουδοχέρι
  2. vijzelstamper

stand /'stɑnt/ (n)
κιόσκι
  6. plaats op een tentoonstelling

standaardafwijking /ˈstɑn.dard.ˌɑf.wɛɪ̯.kɪŋ/ /ˈstɑn.dart.ˌɑf.ʋɛɪ̯.kɪŋ/ /ˈstɑn.dart.ˌɑf.β̞ɛː.kɪŋ/ (n)
τυπική απόκλιση
  1. spreidingsmaat

standaarddeviatie /ˈstɑn.dar.de.vi.ˈja.si/ /ˈstɑn.dar.de.vi.ˈja.tsi/ /ˈstɑn.dar.te.vi.ˈja.si/ (n)
τυπική απόκλιση
  1. spreidingsmaat

standbeeld (n)
άγαλμα
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

stank /stɑŋk/ (n)
μπόχα
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
βήμα
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel (n)
στοίβα
  1. een gestructureerde hoop spullen
ψυχή
  3. een houten stokje ingeklemd tussen het boven- en onderblad van de klankkast van een snaarinstrument

stappen /ˈstɑ.pə(n)/ (v)
βηματίζω
  1. het lichaam vooruit bewegen door een of meer keer een voet naar voren te zetten

start /stɑrt/ (n)
ξεκίνημα
  1. een begin ergens van

statief (n)
πυροστιά
  1. stabiel onderstel voor camera

statiegeld (n)
παράβολο
  1. geld dat betaald wordt voor een verpakking dat men terugkrijgt bij inleveren hiervan en waardoor die verpakking uiteindelijk terugkomt op zijn standplaats (statie)

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
σταθμός
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

statistiek (n)
στατιστική

status (n)
θέση
  1. plaats in een vast geheel of een bepaald proces

status quo (n)
καθεστώς
  1. huidige stand van zaken

statutair (adj)
καταστατικός

stedeling (n)
αστός

steeds (adv)
πάντα
  1. voortdurend

steeg (n)
σοκάκι
  1. zeer smal straatje

steek /steːk/ (n)
βελονιά
  3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald

steekmug (n)
κουνούπι
  1. bijtende mug

steelpan (n)
κατσαρoλάκι

steen /sten/ /steːn/ (n)
λίθος, πέτρα
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenarend (n)
χρυσαετός
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok (n)
ίβηξ
  1.1 bepaald soort zoogdier, Capra ibex

steengroeve (n)
λατομείο
  1.

steenhouwer (n)
λιθουργός

steenkool (n)
λιθάνθρακας
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steenmarter (n)
κουνάβι
  1. bepaald soort zoogdier, Martes foina

steenrijk (adj)
ζάπλουτος

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Εποχή του Λίθου

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
κουκουβάγια
  1. bepaald soort vogel, Athene noctua

steenvrucht (n)
δρύπη
  vlezige vrucht waarvan het binnenste deel steenhard is

steeplechase (n)
στιπλ
  1. hardloopwedstrijd met hindernissen

steiger (n)
ικρίωμα
  2. werkvloerconstructie in de bouw

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
απότομος
  1.

stekelvarken (n)
ακανθόχοιρος
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken (v)
μαχαιρώνω
  1. doorboren, prikken

stekend (adj)
αψύς
  1.

stelen /'stelən/ (v)
κλέβω
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stellair (adj)
αστρικός

stellen /ˈstɛ.lə(n)/ (v)
θέτω
  1. doen staan

stelling (n)
θεώρημα
  1. een bewering die men als waarheid aangenomen wil zien worden

stelsel /stɛlsəl/ (n)
σύστημα
  1. een geordend geheel, samenstel van delen
  2. een systeem

stem /'stɛm/ (n)
φωνή, ψήφος
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd
  2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt
  3. het geluid dat een mens bij het zingen voortbrengt
ψηφοφορία
  6. een keuze gemaakt door een stemmer (kiezer) bij een stemming (verkiezing)

stemband (n)
φωνητική χορδή
  1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd

stembiljet /ˈstɛmbɪljɛt/ (n)
ψηφοδέλτιο
  1. formulier om te stemmen

stemmen /stεmə(n)/ (v)
ψηφίζω
  1. deelnemen aan een verkiezing
κουρδίζω
  2. een instrument op de juiste toonhoogte brengen

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
στίγμα
  A3. beschrijvende plantkunde: bovenste gedeelte van de stamper in een bloem

stemvork /stɛmvɔrək/ (n)
διαπασών
  1. stemvork

stenigen (v)
λιθοβολώ
  1. met steenworpen doden

steniging (n)
Λιθοβολισμός

step (n)
πατίνι
  1. vervoermiddel op twee wielen, (gedeeltelijk) met de voet aangedreven

ster /stɛr/ (n)
αστέρι, αστέρας, άστρο, άστερας, αστήρ, αστρί
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
άστρο, αστέρι
  2. een beroemdheid

steradiaal (n)
στερακτίνιο

stereotype (n)
στερεότυπο

sterfbed /ˈstɛrvbɛt/ (n)
νεκρική κλίνη
  1. het bed waarop men sterft

sterfelijk (adj)
θανάσιμος

steriliseren (v)
στειρώνω
  1. iets vrij maken van micro-organismen
  2. onvruchtbaar maken

steriliteit (n)
αγονία
  1. onvruchtbaarheid

sterk /stɛrk/ (adj)
ισχυρός
  1. krachtig

sterkte /'stɛrktə/ (n)
δύναμη
  1. de mate waarin iets sterk is

stern (n)
στέρνα
  1. benaming voor slanke meeuwachtige vogels uit de familie Sternidae

sterrenkunde (n)
αστρονομία
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenkundige /stɛrən'kʏndəɣə/ (n)
αστρονόμος

sterrenstelsel (n)
γαλαξίας

sterrenwichelaar (n)
αστρολόγος

sterveling (n)
θνητός
  1. een sterfelijk wezen

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
πεθαίνω
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stervrucht (n)
καραμπόλα

stethoscoop /steto'skop/ (n)
στηθοσκόπιο
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steunen /'stønə(n)/ (v)
υποστηρίζω
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen

steur (n)
στουριόνι, οξύρρυγχος
  1. bepaald soort anadrome vis, Acipenser sturio

stewardess (n)
αεροσυνοδός

stichten (v)
ιδρύω
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichting (n)
ίδρυμα
  2. zelfstandig vermogen met rechtspersoonlijkheid opgericht op de verwezenlijking van een bepaald belangeloos oogmerk

sticker (n)
αυτοκόλλητο

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
μητριά
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader (n)
πατριός
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
ταύρος

stijfsel (n)
άμυλο

stijgbeugel (n)
αναβολέας
  1. voetsteun voor de ruiter

stijgen /ˈstɛi̯ɣə(n)/ (v)
αυξάνω
  1. naar boven gaan, toenemen

stijl /stɛi̯l/ (n)
ύφος
  1. handelswijze
  3. beschrijvende plantkunde: buisvormige, middelste gedeelte van de stamper

stijlregister (n)
έκταση
  1. stilistische niveau van taalgebruik

stijve (n)
καύλα

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
άζωτο
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
ακούνητος
  1. geen of weinig geluid producerend
  2. onbeweeglijk
  3. rustig, kalm

stilleven (n)
νεκρή φύση

stilte /'stɪl.tə/ (n)
σιωπή, ησυχία

stimuleren (v)
διεγείρω
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stinkdier (n)
μεφίτιδα
  1. bepaald soort zoogdier, Mephitis mephitis

stinken (v)
βρομάω
  1. een onaangename geur hebben

stipendium (n)
υποτροφία
  1. (studie)beurs

stipuleren (v)
καθορίζω

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
καρέκλα
  1. zitmeubel

stoelgang /'stulɣɑŋ/ (n)
αφόδευση
  1.
κόπρανα
  2.

stoep /stup/ (n)
πεζοδρόμιο
  2. trottoir

stof (n)
σκόνη
  1. heel kleine deeltjes

stofwisseling /'stɔfʋɪsəlɪɳ/ (n)
μεταβολισμός
  1. het geheel van chemische processen dat gepaard gaat met het in leven zijn van een wezen

stofzuiger (n)
ηλεκτρική σκούπα
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stoichiometrie (n)
στοιχειομετρία

stok /stɔk/ (n)
βέργα

stom /stɔm/ (adj)
άλαλος
  1. geluidloos
  2. niet in staat te spreken

stommiteit (n)
βλακεία
  een bijzonder onverstandige daad

stomp /stɔmp/ (adj)
αμβλύς
  1. iets dat zijn scherpte verloren heeft

stoom (n)
ατμός

stoomboot (n)
ατμόπλοιο
  1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen

stoomlocomotief (n)
ατμάμαξα
  1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine

stoommachine (n)
ατμομηχανή
  1. een machine die door middel van stoom drijfkracht ontwikkelt

stoomschip (n)
ατμόπλοιο
  1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine

stoottand (n)
χαυλιόδοντας
  1. grote slagtand

stop (n)
στάση
  2. halte
  4. besluit om groei of toename te stoppen

stopbord /'stɔbɔrt/ (n)
στοπ
  1.

stoplicht /ˈstɔplɪxt/ (n)
φανάρι
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

stoppen (v)
παύω
  3. doen halthouden
  4. ophouden, ermee kappen

storen /ˈstorə(n)/ (v)
ενοχλώ
  1.het functioneren nadelig beïnvloeden

storm (n)
θύελλα, καταιγίδα
  1. erg harde wind

stormram (n)
κριάρι
  een toestel, balk, e.d. om een deur, poort te forceren

stormvogel (n)
θαλασσοβάτης
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Procellariidae

storten (v)
δίνω εγγύηση
  2. geld in een rekening inbrengen

storting (n)
παρακαταθήκη
  1. het storten van geld op een bankrekening

stotteren (v)
τραύλισμα
  1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen

stout /stɑu̯t/ (adj)
άτακτος
  1. in overtreding van een gestelde regel, met onvoldoende respect
  4. seksueel prikkelend

stoïcisme (n)
στωικισμός
  1. een wijsbegeerte die leert slechts de rede te volgen en de hartstochten uit te bannen

stoïsch (adj)
στωικός
  1. berustend, gevoelloos

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
ακτίνα
  2. een bundel elektromagnetische straling
  1. de lijn van middelpunt naar omtrek

straat /strat/ (n)
δρόμος, οδός
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats
πορθμός
  2. een smalle doorgang tussen twee zeeën

stracciatella (n)
στρατσιατέλα
  1. soep
  2. zuivelproduct

straf (n)
τιμωρία
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
τιμωρώ
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafmaatregel (n)
επικύρωση

strafschop /'strɑf.sxɔp/ (n)
πέναλτι
  1. directe vrije trap

stralen /ˈstralə(n)/ (v)
ακτινοβολώ
  2. licht weerkaatsen
  3. een heel blije uitdrukking op het gezicht hebben
  1. straling uitzenden

straling (n)
ακτινοβολία

strand (n)
παραλία, ακτή, αμμουδιά
  1. Strook land langs de kust

stranden (v)
εξοκέλλω
  1. aan de grond vastlopen

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
στρατηγική
  1. een plan om iets te bereiken

stratosfeer (n)
στρατόσφαιρα

stratovulkaan (n)
στρωματοηφαίστειο
  1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava

streep (n)
γραμμή
  1. een min of meer rechte getrokken lijn of lijnstuk
  3. (figuurlijk) begrenzing die niet overtreden dient te worden, schreef
λωρίδα
  2. lijnvormig patroon

streepjescode (n)
γραμμοκωδικός
  1.

strekken (v)
τείνω

strelen (v)
χαϊδεύω
  1. zachtjes met de hand over iets of iemand strijken

streling (n)
κτύπημα
  1. een uiting van tederheid

stremsel (n)
πυτιά
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

stress (n)
άγχος
  1. spanning, geestelijke druk.

strijd (n)
αγώνας
  1. een handgemeen
  2. een militair treffen

strijden (v)
παλεύω
  1. ondanks weerstand een doel proberen te bereiken

strijdknots (n)
απελατίκι
  1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop

strijdwagen (n)
άρμα

strijken (v)
σιδερώνω
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ (n)
σίδερο
  1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken

strijkinstrument (n)
έγχορδο όργανο με δοξάρι
  1. gestreken snaarinstrument

strijkplank (n)
σιδερώστρα
  1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden

strijkstok (n)
δοξάρι
  1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden

stripboek (n)
σκίτσα συνέχειας
  1. een boek met een verhaal in beeldvorm

stro /stro/ (n)
άχυρο
  1. droge bloeistengels van graangewassen

stromen /'stromən/ (v)
κυλώ
  1. voortbewegen van vloeistoffen

stroming /'stromɪŋ/ (n)
ρεύμα
  1. voortbewegen van een vloeistof
  2. bepaalde beweging die zekere denkbeelden gemeen heeft

strontium (n)
στρόντιο
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

strontje (n)
κριθαράκι
  1. zweertje op het ooglid

stroom /stroːm/ (n)
ρυάκι
  1. rivier, beek
εντάση
  2. elektriciteit

stroomgebied (n)
λεκάνη απορροής, υδρολογική λεκάνη

stroop (n)
σιρόπι
  1. dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas (n)
γραβάτα

strottenhoofd (n)
λάρυγγας

structureel (adj)
δομικός
  1. met betrekking tot de opbouw van een geheel

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
δομή
  de interne opmaak van een geheel

struik (n)
θάμνος, χαμόκλαδο
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
παραπατώ
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikrover (n)
ληστής
  1. iemand die vanuit een hinderlaag reizigers berooft

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
στρουθοκάμηλος
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

strychnine (n)
στρυχνίνη
  1. zeer vergiftig alkaloïde

student /styˈdɛnt/ (n)
φοιτητής
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren (v)
σπουδάζω
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
διάβασμα
  1.

studiebeurs (n)
υποτροφία

studio (n)
στούντιο
  1. werkplaats van een beeldend kunstenaar
  2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden
  3. een eenkamerappartement

stug /stɵx/ (adv)
σκληρός
  1 weerbarstig

stuifmeel (n)
γύρη
  1.

stuitbeen (n)
κόκκυξ
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuk /stɵk/ (n)
κομμάτι
  1. deel
  2. kunst/nijverheid

stukadoor (n)
σοβατζής
  1. Soort bouwvakker

stukgaan (v)
χαλάω
  1. ophouden te functioneren al of niet door te breken

stuntman (n)
κασκαντέρ

stuurboord (n)
δεξιά πλευρά πλοίου
  1. de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurprogramma (n)
οδηγός
  1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem

stuwadoor /stywadɔːr/ (n)
λιμενεργάτης
  1. degene die verantwoordelijk is voor het gebalanceerd laden en lossen van schepen

stuwmeer (n)
υδροταμιευτήρας
  1. kunstmatig meer

subcutaan (adj)
υποδόριος
  1. onderhuids

subjectief (adj)
υποκειμενικός

subjectiviteit (n)
υποκειμενικότητα

subsidiëren (v)
επιδοτώ
  1. van overheidswege financiële hulp voor een bepaalde activiteit, ver- of aankoop verlenen

substantie (n)
ουσία
  1. stof (stoffen)

substantief (n)
ουσιαστικό
  1. zelfstandig naamwoord

subversief (adj)
ανατρεπτικός
  1. gezagsondermijnend

succes (n)
επιτυχία
  1. het slagen van een opzet

suffix (n)
επίθημα
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suggereren (v)
υπαινίσσομαι
  1. een suggestie doen

suiker (n)
ζάχαρη
  1. zoetstof

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ (n)
ζαχαρότευτλο
  1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt

suikerpot (n)
ζαχαριέρα
  1. een vaatje bedoeld om een voorraadje suiker op tafel te brengen

suikerriet (n)
ζαχαροκάλαμο
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ (n)
μαλλί της γριάς
  1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje

suikerziekte (n)
διαβήτης
  1. stofwisselingsziekte waarbij het bloed een te hoog gehalte aan suiker bevat

sulfaat (n)
θειικός

sultana (n)
σουλτανίνα
  1., 2. en 3. (gedroogde vrycht van) een variëteit van de druif Vitis vinifera

super (n)
υπέρ

superieur (adj)
ανώτερος

supermacht (n)
υπερδύναμη
  1. een staat die zoveel macht heeft dat ze de wereldpolitiek beslissend kan beïnvloeden

supermarkt (n)
υπεραγορά

supernova (n)
υπερκαινοφανής
  het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert

supervisie (n)
επίβλεψη
  1. toezicht

supplement (n)
παραπλήρωμα
  1. iets dat als aanvulling toegevoegd wordt

surplus (n)
πλεόνασμα
  1. overschot

surreëel (adj)
σουρεαλιστικός
  1.

suspensie (n)
αιώρημα

syfilis (n)
σύφιλη

syllabisch (adj)
συλλαβικός

syllogisme (n)
συλλογισμός
  1. een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt

symbool (n)
σύμβολο
  1. Teken

symfonie (n)
συμφωνία

symmetrie (n)
συμμετρία

sympathie (n)
συμπόνια
  1. een gevoel van toegenegenheid

symposium /sɪmˈpoziəm/ (n)
συμπόσιο
  1. een wetenschappelijke samenkomst waarop verschillende wetenschappers een lezing houden over een bepaald onderwerp

symptomatologie (n)
συμπτωματολογία

symptoom /sɪmˈtom/ (n)
σύμπτωμα
  1. ziekteverschijnsel

synagoge (n)
συναγωγή
  1. gebedshuis van joden.

synchroon (adj)
σύγχρονος

syncope (n)
συγκοπή
  1. plotseling bewustzijnsverlies
  3. wegval van middenklank

syndicaat (n)
συνδικάτο

syndroom /sɪnˈdrom/ (n)
σύνδρομο
  1. ziektebeeld

synoniem (n)
συνώνυμο
  1. gelijkbetekenend woord

synopsis (n)
περίληψη
  een beknopte weergave, een overzicht

syntactisch (adj)
συντακτικός

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
σύνταξη
  1.
  2.

synthetisch (adj)
συνθετικός
  1. op kunstmatige manier gefabriceerd

systeem /siˈstem/ (n)
σύστημα
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel...

taai /taj/ (adj)
σκληρός
  1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting
  2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees)

taak /taːk/ (n)
εργασία
  1. een te verrichten werk

taal /taːl/ (n)
γλώσσα
  1. een systeem van spraakklanken door middel waarvan mensen met elkaar communiceren en de schriftelijke...

taaleigen (n)
ιδίωμα
  1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal

taalfout /talfɔut/ (n)
γλωσσικό σφάλμα
  1. een fout tegen de grammatica van een taal

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
φώνημα
  1.

taalkunde (n)
γλωσσολογία
  1. wetenschap

taalkundige (n)
γλωσσολόγος
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taart /taːrt/ (n)
πίτα
  1. cirkelvormig zoet gebak

tabak (n)
καπνός
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp (n)
πίπα

tabakswinkel (n)
καπνοπωλείο

tabel (n)
πίνακας
  1. een geordende lijst met gegevens

tablet (n)
δισκίο
  1. pastille

taboe (n)
ταμπού
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα
  1. het getal 80

tachycardie (n)
ταχυκαρδία

tactiek /tɑkˈtik/ (n)
τακτική
  1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
τραπέζι, τράπεζα
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ (n)
τραπεζομάντηλο
  kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt

tafeltennis (n)
επιτραπέζια αντισφαίριση
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

tafelzilver (n)
αργυρά σκεύη
  1.

tahin (n)
ταχίνι
  1. een soort van pasta, gemaakt van gemalen sesamzaad met toevoeging van o.a. citrussap, knoflook, peterselie...

taifoen /tɑjˈfuːn/ (n)
τυφώνας
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

taiga (n)
τάιγκα
  1. naaldbossen in koude streken

tak /tɑk/ (n)
κλαδί, κλάδος
  1. een deel van een boom of struik

talgklier (n)
σμηγματογόνος αδένας
  1.een klier om de haarzakjes, die talg afgeeft

taling (n)
αγριόπαπια
  1. benaming voor kleine vogels uit het geslacht Anas of het geslacht Callonetta

talk /tɑlk/ (n)
τάλκης

talrijk (adj)
πολυάριθμος
  1. groot in aantal

tam /tɑm/ (adj)
ήμερος
  1. (dierkunde) gewend aan omgang met mensen

tamarinde /tɑma'rɪndə/ (n)
ταμαρίνδος ο φαρμακευτικός
  1. een tropische boom waarvan de vruchten in verschillende producten verwerkt worden
ταμάρινδος
  1. en 2. (vruchten van de) tamarindeboom

tamboerijn (n)
ντέφι
  1. muziekinstrument

tand (n)
δόντι, οδούς
  1. hard wit voorwerp in de mond
  2. scherp uitsteeksel

tandarts (n)
οδοντίατρος
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandenborstel (n)
οδοντόβουρτσα
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker (n)
οδοντογλυφίδα
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandheelkunde (n)
οδοντιατρική
  1. wetenschap voor de verzorging van de tanden

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
οδοντόκρεμα, οδοντόπαστα
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandpijn /tɑntpɛin/ (n)
οδονταλγία
  1. pijn in één of meerdere tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
ούλο
  1. deel van het mondslijmvlies waarin de tanden vastzitten

tandzijde (n)
οδοντικό νήμα
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

tang /tɑŋ/ (n)
λαβίδες
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
δεξαμενή
  1. een groot vat
άρμα μάχης
  2. een oorlogsvoertuig

tanker (n)
δεξαμενόπλοιο
  1. schip

tankstation /ˈtɑŋkstaʃɔː/ /ˈtɛŋkstɑʃɔn/ (n)
πρατήριο καυσίμων

tantaal (n)
ταντάλιο
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tantalium (n)
ταντάλιο
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
θεία
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

taoïsme (n)
ταοϊσμός
  1. een Chinese filosofische en religieuze stroming

tapijt (n)
τάπητας

tapioca (n)
ταπιόκα, άμυλο ταπιόκαζ
  1. zetmeel verkregen uit de wortelknol van Manihot esculenta

tapir (n)
τάπιρος
  1. hoefdier, zo groot als een ezel en met een kleine beweeglijke slurf

taptoe (n)
τυμπανοκρουσία
  1. militair afsluitend signaal

tarantula (n)
ταραντούλα
  1. gifspin

tarief /tɑˈrif/ (n)
δασμολόγιο
  1. een vastgesteld bedrag per eenheid

tarra (n)
απόβαρο

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
σιτάρι
  3. zaad van tarwe
  2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum)

tarwegriesmeel (n)
σιμιγδάλι σίτου
  1. en 2 grof gemalen meel van (gewone) tarwe (Triticum)

tarwezemelen (n)
πίτουρο σταριού
  zemelen van tarwekorrels

tas /tɑs/ (n)
τσάντα
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tatoeage (n)
κατάστιξη
  1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ (v)
στίζω
  1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

tautologie (n)
ταυτολογία

taxi /tɑk.si/ (n)
ταξί
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taximeter /'tɑksimetər/ (n)
ταξίμετρο
  1.

taxiën (v)
τροχοδρομώ
  1. over de grond op wielen voortbewegen van vliegtuigen

taxonomie (n)
ταξινομία

team /tiːm/ (n)
ομάδα
  1. een ploeg van bij elkaar horende spelers
  2. een groep samenwerkende mensen

technetium (n)
τεχνήτιο
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

technicus (n)
τεχνικός
  1. iemand die techniek toepast

techniek (n)
τεχνική
  1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen

technisch (adj)
τεχνικός
  1. op techniek betrekking hebbend

technocratie (n)
τεχνοκρατία

technologie (n)
τεχνολογία

teddybeer (n)
αρκουδάκι
  1. zachte pluizige speelgoedbeer

teef /tef/ (n)
σκύλα
  1. wijfjeshond

teek (n)
τσιμπούρι
  1. achtpotige parasiet uit de orde Ixodida

teen (n)
δάκτυλο
  1. vingers van de voet

teer /ter/ (n)
πίσσα
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

teerling (n)
ζάρι
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

tegelzetter (n)
πλακάς
  1. een bouwvakker die wandtegels zet en vloertegels legt

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
κατά
  1. zijdelings aanleunend

tegeneis (n)
ανταγωγή
  1.

tegengaan (v)
αντενεργώ
  1. proberen iets te stoppen of te verhinderen

tegengif (n)
αντίδοτο
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenover (preposition)
απέναντι
  1. aan de overzijde van

tegenovergestelde (n)
αντίθετο
  1. hetgeen wat precies voorstelt wat iets helemaal niet is

tegenoverliggend (adj)
απέναντι
  1. aan de overkant liggend

tegenpaus (n)
αντίπαπας
  1. iemand die de pauselijke titel opeist zonder door het Vaticaan als paus erkent te zijn

tegenspeler (n)
αντίπαλος
  1. een speler van de tegenpartij

tegenspoed (n)
αντιξοότητες
  1. ongeluk, onfortuinlijk

tegenstander (n)
αντίπαλος
  1. vijand, rivaal

tegenstrijdig (adj)
αντιφατικός
  1. niet overeenstemmend

tegenwerping (n)
αντίρρηση

tegenwind (n)
αντίθετος άνεμος
  1. wind tegen

tegenwoordig (adj)
τωρινός
  2. aanwezig
  1. huidig

tegenwoordige tijd (phraseologicalUnit)
ενεστώτας
  1.

tegenwoordigheid (n)
παρουσία
  1. aanwezigheid

tegenzin /ˈteɣə(n)zɪn/ (n)
επιφυλακτικότητα
  1. het geen zin hebben in iets

tehuis (n)
άσυλο
  1. vaste verblijfplaats

teken /'te.kə(n)/ (n)
σημάδι
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenen (v)
σχεδιάζω
  een tekening maken

tekening (n)
σχέδιο
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling
  4. een bouwkundig ontwerp

tekort (n)
έλλειμμα
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekst /tɛkst/ (n)
κείμενο
  1. verzameling letters en/of woorden

tekstverwerker (n)
επεξεργαστής κειμένου
  1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt

tektoniek (n)
τεκτονική
  1. natuurlijke processen

telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/ (v)
τηλεφωνώ
  1. een telefoon gebruiken

telefonie (n)
τηλεφωνία

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
τηλέφωνο
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telefoongesprek (n)
τηλεφώνημα

telefoonnummer (n)
τηλέφωνο
  1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting

telescoop (n)
τηλεσκόπιο
  1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden

teleurgesteld (adv)
απογοητευμένος
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen (v)
απογοητεύω
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

teleurstellend (adj)
απογοητευτικός
  1.

teleurstelling (n)
απογοήτευση
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting

televisie (n)
τηλεόραση
  2. medium
  1. elektrisch apparaat

telg /tɛlx/ (n)
βλαστός
  1. lid van een familie

telkens /ˈtɛɫkəns/ (adv)
διαρκής
  2. steeds

tellen (v)
μετρώ
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
αριθμητής
  1. het getal boven de streep van een breuk

tellurium (n)
τελλούριο
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telluur (n)
τελλούριο
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telraam (n)
άβακας
  1.

telwoord (n)
αριθμητικό

temmen (v)
δαμάζω
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
ναός
  1. een gebouw voor godsverering

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
θερμοκρασία
  1. grootheid die de warmte weergeeft

tempus (n)
χρόνος
  1. de tijd waarin de persoonsvorm staat

tennessine (n)
τενέσιο
  1. een scheikundig element met het symbool Ts en het atoomnummer 117

tennis (n)
αντισφαίριση, τένις
  1. balsport

tent /tɛnt/ (n)
σκηνή
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentakel (n)
πλοκάμι

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ (v)
εκθέτω
  1. voor een publiek toonbaar maken

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ (n)
έκθεση
  1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
εκτός αν
  1. behalve wanneer

tepel (n)
θηλή, ρώγα
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terbium (n)
τέρβιο
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

term /tɛrəm/ (n)
όρος
  1. een woord of uitdrukking

termiet (n)
τερμίτες
  1. benaming voor insecten uit de orde Isoptera

termijn /tɛrˈmɛin/ (n)
διορία
  1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn

terminologie (n)
ορολογία

terpentijn (n)
νέφτι
  1. een vetoplossend oplosmiddel dat uit de sappen van bepaalde dennensoorten gewonnen kan worden

terras (n)
ταράτσα
  een met een horecaterras vergelijkbare plek in een tuin

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
έδαφος
  1. een stuk grond van enige omvang

territorium (n)
έδαφος
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
τρομοκρατία
  het ontwrichten van een samenleving door terreurdaden tegen burgers, vaak met een politiek of religieus oogmerk

terrorist (n)
τρομοκράτης
  1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel

tertiair /tɛrtʃɛːr/ (adj)
τριτοβάθμιος

teruggaan /təˈrʏχaːn/ (v)
επιστρέφω
  1. naar de punt van vertrek gaan

teruggang (n)
οπισθοδρόμηση
  1.

teruggeven (v)
επιστρέφω

terugkeren (v)
γυρίζω
  1. gaan naar een plaats waar men eerder vandaan kwam

terugkomen /tə'rʌxkomə/ (v)
γυρίζω
  1. opnieuw naar een plaats komen waar men eerder geweest is

terugkoppeling (n)
ανάδραση

terugvorming (n)
αναδρομικός σχηματισμός
  1. ontstaan van een nieuw woord doordat een bestaand woord van een vermeend voorvoegsel, achtervoegsel of uitgang wordt ontdaan

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
ενώ, καθώς
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is
  2. hoewel

test /tɛst/ (n)
διαγώνισμα
  1. probeersel
εξέταση
  3. toets

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
διαθήκη
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood
  1. gedeelte van de bijbel

testikel (n)
όρχις
  1. teelbal, zaadbal

tetanus (n)
τέτανος
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

tetraëder (n)
τετράεδρο
  1. een door vier gelijkzijdige driehoeken ingesloten lichaam

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ (n)
ηνίο
  1. riem of koord voor het besturen van dieren

tevergeefs /təvərˈɣefs/ (adv)
μάταια

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
ευχαριστημένος
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ (n)
ικανοποίηση
  1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn

tewerkstellen (v)
απασχολώ
  1. een arbeidsbetrekking verlenen aan iemand

thalamus (n)
θάλαμος
  1. grijze stof van de tussenhersenen

thallium (n)
θάλλιο
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

theater /te'jatər/ (n)
θέατρο
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
τσάι

theelepel (n)
κουταλάκι
  1. een kleine lepel om thee mee te roeren

theepot (n)
τσαγιέρα
  1. kan met deksel en schenktuit waarin een warme drank wordt bereid door bladeren in heet water te laten trekken

thema /tema/ (n)
θέμα
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theocratie (n)
θεοκρατία
  1. staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke

theologie (n)
θεολογία
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theoloog (n)
θεολόγος
  1. een beoefenaar van de theologie

theorbe (n)
θεόρβη
  1. theorbe

theorema (n)
θεώρημα

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ (adj)
θεωρητικός
  1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst

theorie (n)
θεωρία
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapeut (n)
θεραπευτής
  iemand die een patiënt behandelt

therapie (n)
θεραπεία
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

theremin (n)
θέρεμιν
  1. elektronisch muziekinstrument

thermodynamica (n)
θερμοδυναμική
  1. de leer van warmte en arbeid

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
θερμόμετρο
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thermostaat (n)
θερμοστάτης

thesaurus (n)
θησαυρός
  1. synoniemenwoordenboek

thorium (n)
θόριο
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
στο σπίτι
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thulium (n)
θούλιο
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

thyristor (n)
θυρίστορ

thyroxine (n)
θυροξίνη

tiara (n)
τιάρα

ticket (n)
εισιτήριο

tien (cardinalNumeral)
δέκα
  1. het getal 10

tiende (ordinalAdjective)
δέκατος
  1. nummer tien in een rij

tiener /ˈti.nər/ (n)
έφηβος
  1. persoon tussen dertien en negentien jaar oud

tiet (n)
θήλη
  1. vrouwelijke borst

tij /tɛɪ̯/ /tɛː/ (n)
παλίρροια

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
χρόνος, καιρός
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdens (preposition)
κατά τη διάρκεια
  1. gedurende de tijd dat

tijdgeest (n)
Τσάιτγκαϊστ

tijdgenoot (n)
σύγχρονος
  1. iemand die in dezelfde historische periode leefde

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ (n)
χρονομηχανή
  1. machine om mee door de tijd te reizen

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
εποχή

tijdrovend (adj)
χρονοβόρος
  1. een aanzienlijke hoeveelheid tijd vereisend

tijdsaanduiding (n)
χρονοσήμανση
  1. het laten zien hoe laat het is; het laten zien wanneer iets gebeurd is

tijdschrift (n)
περιοδικό
  1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen

tijdsduur /tɛɪdsdyr/ (n)
διάρκεια
  1. de tijd dat iets duurt

tijger (n)
τίγρη, τίγρης
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris

tijm (n)
θυμάρι
  3. kruid gebruikt in de keuken

tikken /ˈtɪkə(n)/ (v)
δακτυλογραφώ
  3. typen

timmerman (n)
μαραγκός
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

tin (n)
κασσίτερος
  scheikundig element

tinctuur (n)
βάμμα
  1.

tinnitus (n)
εμβοές

tiramisu (n)
τιραμισού
  1. Italiaans dessert

tiran (n)
τύραννος

tiranniek /tirɑ'nik/ (adj)
τυραννικός
  1.

titaan (n)
τιτάνιο

titanium (n)
τιτάνιο
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
τίτλος
  1. opschrift van een document
  2. aanduiding van een persoon

titreren (v)
τιτλοδοτώ

tjiftjaf (n)
δενδροφυλλοσκόπος
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

tjilpen /ˈtjɪlpə(n)/ (v)
κελαηδώ
  1. geluid maken zoals kleine vogeltjes doen

toch /dɔx/ /tɔx/ /tɔχ/ (adv)
έτσι κι αλλιώς
  2. in weerwil van iets

tocht (n)
ταξίδι
  2. trekken of reizen

toegang (n)
είσοδος
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegankelijk (adj)
προσιτός
  1.te bereiken

toegeven (v)
παραδέχομαι
  2. erkennen

toehoorder (n)
ακροάτρια

toekan (n)
τουκάν
  1. benaming voor tropische vogels uit de familie Ramphastidae

toekomende tijd (n)
μέλλοντας
  1.

toekomst (n)
μέλλον

toekomstig (adj)
μέλλων
  1. van de tijd die komen gaat

toelaten /tulatə/ (v)
επιτρέπω
  1. niet onmogelijk maken of verbieden
  2. toegang verschaffen

toen /tun/ (adv)
τότε
  1. op of na dat tijdstip

toen /tun/ (conjunction)
όταν
  1. op het tijdstip dat

toenaam (n)
επίθετο
  2. bijnaam

toename (n)
αύξηση
  1. het groter worden in aantal of maat

toendra (n)
τούνδρα, τούντρα
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toepassing /ˈtupɑsɪŋ/ (n)
εφαρμογή
  1. een computerprogramma
  2. het in de practijk brengen van iets

toerisme (n)
τουρισμός
  1. het reizen voor ontspanning

toerist (n)
τουρίστας
  1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist

toeriste (n)
τουρίστας
  1. een vrouwelijk persoon die voor haar plezier reist

toernooi (n)
αγώνας

toeschouwer /tusxɔuər/ (n)
θεατής
  1. iemand die naar iets kijkt

toespraak /ˈtuspra:k/ (n)
ομιλία
  1. een voordracht voor een groter publiek

toestaan (v)
επιτρέπω
  1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken

toestand /'tustɑnt/ (n)
κατάσταση
  geheel van omstandigheden
  een ongelukkige situatie

toestel (n)
συσκευή
  1. een werktuig dat uit meer dan één onderdeel bestaat

toestemmen (v)
συναινώ

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ (n)
συναίνεση
  een toezegging dat iets geoorloofd is

toets (n)
πλήκτρο
  3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
πληκτρολόγιο
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
σύμπτωση
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest

toevallig (adj)
συμπτωματικός

toevloed /'tuvlut/ (n)
εισροή
  1.

toevoegen (v)
προσθέτω
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging (n)
πρόσθεση
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
αποχωρητήριο
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten
τουαλέτα
  3. persoonlijke verzorging

tol /tɔl/ (n)
σβούρα
  1. om zijn as draaiend voorwerp
διόδια
  3. plaats waar men slechts tegen betaling mag passeren
  4. geld dat men bij een tol geheven wordt

tolerant (adj)
ανεκτικός
  1. verdraagzaam

tolerantie (n)
ανοχή
  1. de bereidheid ander gedrag dan het eigen te dulden

tolk (n)
διερμηνέας
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tolken (v)
διερμηνεύω

tollenaar (n)
φοροεισπράκτορας
  1. inner van tol of belastingen

tolweg (n)
αυτοκινητόδρομος με διόδια
  1. weg voor het gebruik waarvan betaald moet worden

tomaat /toˈmat/ (n)
ντομάτα ή τομάτα, ντομάτα
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomatenketchup (n)
κέτσαπ

ton /tɔn/ (n)
βαρέλι
  1. een vat in de vorm van...
τόνος
  3. een gewichteenheid van 1000 kilogram

toneel /toˈnel/ (n)
σκηνή

toneelschrijver (n)
δραματουργός
  1. iemand die een toneelstukken schrijft

tonen /tonə(n)/ (v)
δείχνω
  2. laten zien

tong (n)
γλώσσα
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
  2. wat gesproken wordt

tonijn (n)
τόνος
  1. benaming voor snelle oceaanvissen uit het geslacht Thunnus

tonsillectomie (n)
αμυγδαλεκτομή

toom (n)
χαλινάρι

toondichter (n)
συνθέτης

toonhoogte (n)
ύψος
  1. toonhoogte

toonladder (n)
κλίμακα
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

toorn /torn/ (n)
θυμός
  1. woede, gram

toorts (n)
πυρσός

top (n)
κορυφή
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas (n)
τοπάζιο

topologie (n)
τοπολογία

toponiem (n)
τοπωνύμιο
  1. een eigennaam die een geografisch begrip benoemt

toren /tɔːrə(n)/ (n)
πύργος
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren
  1. een hoog bouwwerk

torenvalk (n)
βραχοκιρκίνεζο
  1. meest algemene Europese valk die vaak in nestkasten en gebouwen nestelt, Falco tinnunculus

tornado (n)
σίφουνας
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

tornooi (n)
αγώνας

torpedo (n)
τορπίλη

torus (n)
τόρος

tot (conjunction)
μέχρι
  1. het punt dat benaderd wordt

tot ziens (interjection)
εις το επανιδείν
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal (n)
σύνολο
  1. alle onderdelen tezamen

totalitair (adj)
ολοκληρωτικός
  1.

totalitarisme (n)
ολοκληρωτισμός

totdat (conjunction)
ωσότου

toucheren (v)
αφή
  1. inwendig onderzoeken met de vingers

touchscreen (n)
απτική οθόνη
  1. aanraakscherm

touw /tɑu̯/ (n)
σχοινί
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar (n)
μάγος
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

toverstaf (n)
μαγικό ραβδί
  1. staf om mee te toveren

toxicologie /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈɣi/ /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈχi/ (n)
τοξικολογία
  1. de wetenschap die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxisch //ˈtɔksis/ (adj)
δηλητηριώδης
  1. giftig

traag /traːx/ (adj)
αργός
  1. met geringe snelheid

traagheid (n)
βραδύτητα
  1. het langzaam zijn
αδράνεια
  2. ook inertie genoemd

traan (n)
δάκρυ
  1. oogvocht

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
τρακτέρ
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
παραδοσιακός
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

tragedie /traˈxedi/ (n)
τραγωδία
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

tragisch (adj)
τραγικός

trainen (v)
γυμνάζομαι
  1. het doen van lichamelijke oefeningen

trainer (n)
εκπαιδευτής

trainster /trenstər/ (n)
εκπαιδευτής
  1.

traject (n)
δρόμος
  1. de af te leggen of afgelegde weg van een voorwerp door de ruimte

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
τραμ
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

trampoline (n)
τραμπολίνο

transactie (n)
δοσοληψία

transcendentie (n)
υπεροχή

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ (n)
μεταγραφή
  1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst.
  2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift.
  3.
  4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting.

transfobie (n)
τρανσφοβία

transformatie (n)
μετασχηματισμός

transformator (abbreviation)
μετασχηματιστής

transfusie (n)
μετάγγιση
  1. het inbrengen van bloed in het bloedvatenstelsel

transgeen (adj)
διαγενετικός
  1.

transistor (n)
Τρανζίστορ, τρανζίστορ

transitie (n)
μετάβαση
  1. structurele overgang of omschakeling

transitief (adj)
μεταβατικός

translatie (n)
μετάφραση

transliteratie (n)
μεταγραμματισμός
  1.

transman (n)
τράνσμαν

transmutatie (n)
Μεταστοιχείωση

transparant (adj)
διαφανής
  1. lichtdoorlatend

transparantie (n)
διαφάνεια
  1. doorzichtbaarheid

transpireren (v)
ιδρώνω

transport (n)
μετακίνηση

transporteren (v)
μεταφέρω
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

trap /trɑp/ (n)
σκάλα
  1. verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden
αγριόγαλος
  2. benaming voor vogels uit de familie Otididae

trapboot (n)
πενταλό

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
τραπέζιο
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

trauma (n)
τραύμα
  psychische stoornis, ontstaan door een schokkende ervaring

travestiet (n)
τραβεστί

trechter (n)
χοάνη
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

trefwoord (n)
λήμμα
  1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie

trein /trɛin/ (n)
τρένο, αμαξοστοιχία
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

trekken (v)
τραβώ
  nog te sorteren

trema (n)
διαλυτικά
  1. diakritisch teken

trend (n)
ροπή
  nieuwe mode
τάση
  ontwikkeling in een bepaalde richting

treuren (v)
θρηνώ
  1. verdrietige gevoelens koesteren, vaak na het verlies van iemand of iets

treurigheid (n)
λύπη

treurwilg (n)
ιτιά η κλαίουσα
  1.

triade (n)
τριάδα

triangel (n)
τρίγωνο
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribunaal (n)
δικαστήριο

triest (adj)
θλιβερός

triftong /ˈtrɪf.tɔŋ/ (n)
τρίφθογγος
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

trilhaardiertje /ˈtrɪlɦarˌdirtʲə/ (n)
βλεφαριδοφόρο
  1. eencellig organisme

triljoen (cardinalNumeral)
πεντάκις εκατομμύριο

trillen /'trɪlə(n)/ (v)
δονώ
  1. snel heen een weer bewegen

trilogie (n)
τριλογία
  1.

trimester (n)
τρίμηνο
  1. een periode van drie maanden

triomf (n)
θρίαμβος
  1. feestelijke intocht
  2. grootse overwinning of prestatie

triomferen (v)
θριαμβεύω

triool (n)
τρίηχο
  1. triool

triskaidekafobie (n)
τρισκαιδεκαφοβία

triumviraat (n)
τριανδρία
  1. politiek leiderschap dat uit drie gelijkwaardige personen bestaat

troffel (n)
μυστρί
  1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie

trog (n)
σκάφη
  1. een langgerekte voederbak.
  3. een langgerekte uitstulping van een lagedrukgebied.

trombone (n)
τρομπόνι
  1. een koperen blaasinstrument

trombose (n)
θρόμβος
  1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart

trommel (n)
τύμπανο
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommelvlies (n)
τυμπανικός υμένας

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
τρομπέτα, σάλπιγγα
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

trompettist (n)
σαλπιγκτής
  1. musicus die een trompet bespeelt

troon /troːn/ (n)
θρόνος
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troonsbestijging (n)
ενθρόνιση
  1. aanvaarding van vorstelijke macht, met de daarbij horende ceremonie

troost /trost/ (n)
παρηγοριά
  1. steun bij verdriet of pijn

troosten (v)
παρηγορώ
  1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven

tropen (n)
τροπικός
  1. streken tussen beide keerkringen

tros /trɔs/ (n)
παλαμάρι
  3. een scheepskabel

trots (adj)
περήφανος
  1. erg blij met wat men (bereikt) heeft

trotskisme (n)
τροτσκισμός
  1. stroming binnen het leninisme, die Stalins politiek te weinig marxistisch vindt en een minder autoritaire en meer internationalistische benadering voorstaat

trottoir /trɔˈtʋar/ (n)
πεζοδρόμιο
  1. een opvanghuis voor wezen

troubadour (n)
τροβαδούρος
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest

trouwen (v)
παντρεύομαι
  1. het aangaan van een officiële verplichting tussen twee personen om voor elkaar te zorgen

trouwens /ˈtrɑuwəns/ (adv)
παρεμπιπτόντως
  1. overigens

trouwring (n)
βέρα

truc /tryk/ (n)
κατεργαριά
  1. een handeling om op een slimme manier een doel te bereiken

truffel (n)
τρούφα, ύτανο

trui (n)
πουλόβερ
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsaːr/ (n)
τσάρος
  1. vroegere Russische keizer

tsunami /tsuˈnami/ (n)
τσουνάμι
  1. een grote vloedgolf

tuberculeus /ˌtybɛrky'løs/ (adj)
φυματικός
  1. met betrekking tot tuberculose

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
φυματίωση
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tuig /tœy̯x/ (n)
ιπποσκευή
  4. harnas

tuin /tœy̯n/ (n)
κήπος
  1. begrensd stuk grond waarop gewassen worden geplant of verbouwd

tuinbouw (n)
κηπευτική
  1. vorm van landbouw die zich specifiek toelegt op het intensief telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden

tuinbroek /'tœn.bruk/ (n)
σαλοπέτα
  1. een mouwloze overal met gespen

tuinderij (n)
φυτοκομία
  1.

tuinkers (n)
κάρδαμο
  1. en 2. cultuurplant en eetbaar kruid Lepidum sativum

tuinman (n)
κηπουρός

tulband (n)
σαρίκι
  1. hoofddeksel

tulp (n)
τουλίπα
  1. plant

tumor (n)
όγκος
  1. een gezwel

tunnel /tʏnəl/ (n)
σήραγγα
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turbine (n)
στρόβιλος
  1. een schoepenrad als energieopwekker

turf /tʏrf/ (v)
τύρφη, ποάνθρακας
  1. veen als brandstof

turfwinning (n)
εξόρυξη τύρφης
  1. het delven en gebruiksklaar maken van turf

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
τιρκουάζ
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
ανάμεσα, μεταξύ
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
κολατσιό
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
επιφώνημα
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
δώδεκα
  1. het getal 12

twaalfde (ordinalAdjective)
δωδέκατος
  1. nummer twaalf in een rij

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
δύο, δυο
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
δύο
  1. het cijfer twee

tweed (n)
τουίντ
  1. geribbeld wollen weefsel

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
δεύτερος

tweede naamval (n)
γενική
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

tweede persoon (n)
δεύτερο πρόσωπο

tweegevecht (n)
μονομαχία
  1. eduel

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
διακόσια
  1. het getal 200

tweeklank /ˈtʋeklɑŋk/ (n)
δίφθογγος
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

tweelicht (n)
σούρουπο
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
δίδυμος
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweemaal (adv)
δις
  1. in twee gevallen

tweesnijdend zwaard (n)
δίκοπο μαχαίρι
  Iets met belangrijke, duidelijke voordelen maar met minstens even belangrijke, vaak minder duidelijke nadelen.

tweetalig (adj)
δίγλωσσος

tweezitter (n)
διθέσιο
  1. voertuig geschikt voor twee personen

tweeëndertig (cardinalNumeral)
τριάντα δύο
  1. het getal 32

tweeënnegentig (cardinalNumeral)
ενενήντα δύο
  1. het getal 92

tweeëntachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα δύο
  1. het getal 82

tweeëntwintig (cardinalNumeral)
είκοσι δύο
  1. het getal 22

tweeënveertig (cardinalNumeral)
σαράντα δύο
  1. het getal 42

tweeënvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα δύο
  1. het getal 52

tweeënzestig (cardinalNumeral)
εξήντα δύο
  1. het getal 62

tweeënzeventig /ˈtwejənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα δύο
  1. het getal 72

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
αμφιβολία
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen (v)
αμφιβάλλω
  2. het vermoeden hebben dat iets niet waar is
  na te gaan

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
κλαδἁκι
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
είκοσι
  1. het getal 20

twintigste (ordinalAdjective)
εικοστός

twistappel (n)
μήλο της έριδας
  1.

tycoon /tɑjˈkuːn/ (n)
βασιλιάς
  1. een rijk persoon die een groot deel van een bepaalde bedrijfstak in handen heeft.

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
τυφώνας
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

tyfus (n)
τύφος

type (n)
τύπος
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

typen /ˈti.pə(n)/ (v)
δακτυλογραφώ
  1. gegevens invoeren

typist (n)
δακτυλογράφος

typiste (n)
δακτυλογράφος

typografie (n)
τυπογραφία
  2. grafische vorm van tekst

ufo /ˈyfo/ (n)
ΑΤΙΑ
  1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
κρεμμύδι
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier (n)
μαστάρι
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
κουκουβάγια
  1. benaming voor vogels uit de orde Strigiformes

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (adv)
έξω
  2. balsport term voor als de bal buiten de lijnen van het speelveld is geraakt

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
από
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
εκπνέω

uitbannen (v)
εξορίζω
  1. iets uitdrijven of wegjagen

uitbarsting (n)
έκρηξη
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

uitbuiting /ˈœʏtbœʏtiŋ/ (n)
εκμετάλλευση
  1. het gebruik van iemand maken zonder daar naar waarde voor te belonen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
πρόκληση
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdenken (v)
εφευρίσκω

uitdoen (v)
σβήνω
  1. uitschakelen

uitdrukken (v)
εκφράζω
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
έκφραση
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uiteinde /ˈœʏ.tεɪn.ˌdә/ /ˈœː.tεːn.ˌdә/ (n)
άκρο

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
τελικά
  1. na een hele tijd

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ (v)
απόλυτος
  2. zeggen

uiterlijk (n)
άποψη

uitgaansverbod (n)
απαγόρευση κυκλοφορίας
  1.

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
έξοδος

uitgave /ˈœʏtχavə/ /ˈœːdɣavə/ /ˈœːtxavə/ (n)
έκδοση
  4. uitgegeven werk
  1. bedrag dat men uitgeeft
  2. reeks van uitgeven literaire werken

uitgemergeld /'œytxəmɛrxəlt/ (adj)
αδυνατισμένος
  1.

uitgeput (adj)
εξαντλημένος
  1. dodelijk vermoeid

uitgeven (v)
ξοδεύω
  1. financiële middelen aanspreken
εκδίδω
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden

uitgever (n)
εκδότης
  1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt

uitheems /œʏtˈhems/ (adj)
εξωτικός
  1. van oorsprong ergens niet voorkomend

uitkering (n)
επίδομα
  1. betaling van geld op basis van sociale wetgeving

uitkiezen (v)
διαλέγω
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ (n)
εξάτμιση
  1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden

uitleg (n)
δικαιολογία
  1. een verhaal bedoeld om iets begrijpelijk te maken

uitleggen (v)
εξηγώ
  1. iets doen begrijpen
τσοντάρω
  2. iets groter, langer of ruimer maken
απλώνω
  3. iets leggend uitspreiden

uitleveren (v)
απελαύνω
  1. een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
προσκαλώ
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodiging (n)
πρόσκληση
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitoefenen (v)
μεταχειρίζομαι
  1. in praktijk brengen

uitoefening (n)
άσκηση

uitputting (n)
εξάντληση
  1. de toestand waarin iets of iemand aan het eind van zijn of haar krachten is

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
αναφώνηση
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen (v)
αναφωνώ
  2. uit emotie luid roepen

uitroepteken (n)
θαυμαστικό
  1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is

uitschakelen (v)
σβήνω
  2.door andere schakeling deactiveren

uitslag /'œɪtslɑχ/ (n)
αποτέλεσμα
  1. afloop, resultaat

uitsluiten (v)
αποκλείω
  1. niet langer tot de mogelijkheden rekenen

uitspraak /œytspra:k/ (n)
προφορά
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt
φράση
  2. woord of zin
ετυμηγορία
  3. veroordeling

uitstapje (n)
εκδρομή
  2. kort plezierreisje

uitstellen (v)
αναβάλλω
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uittellen (v)
απαριθμώ
  1.

uitvinden (v)
εφευρίσκω

uitvinder (n)
εφευρέτης
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding (n)
εφεύρεση
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvlucht (n)
υπεκφυγή

uitwendig (adj)
εξωτερικός
  1. zich aan de buitenkant bevindend

uitwijken (v)
μεταναστεύω
  2. naar een ander land vluchten, veelal om politieke redenen
  3. (in België) emigreren; ook verhuizen naar een ander landsgedeelte in België

uitwissen (v)
εξαφανίζω

uitzenden (v)
εκπέμπω
  1. straling uitzenden
  2. een programma uitzenden

uitzetten (v)
απελαύνω
  2. iemand dwingen een gebied of gebouw te verlaten

uitzicht (n)
θέα
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien

uitzien /'œy̆t.sin/ (v)
βλέπω
  1. een zekere aanblik hebben

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
εξαίρεση
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

ulaan (n)
ουλάνος
  1. een lichtbewapende bereden soldaat in enkele Europese legers

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ (n)
τελεσίγραφο
  1. laatste eis

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
διαλυτικά
  1. trema dat een vocaalwijziging aangeeft
μεταφωνία
  2. vocaalwijziging o.i.v. een klinker in de volgende lettergreep

unaniem /ʏnɑˈnim/ (adj)
ομόφωνος
  1. met eenheid van stemmen

uniek /y.ˈnik/ (adj)
μοναδικός
  1. enige in zijn soort

uniform (adj)
στολή
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform (n)
στολή

uniformiteit (n)
ομοιομορφία

universeel (adj)
παγκόσμιος
  1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend

universitair (adj)
ακαδημαϊκός

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
πανεπιστήμιο
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum (n)
σύμπαν
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

ununpentium (n)
ουνουνπέντιο
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

update (n)
ενημέρωση
  1. een gemoderniseerde versie van een computerprogramma

uploaden (v)
αναφορτώνω
  1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen

uraan (n)
ουράνιο
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

uranium (n)
ουράνιο
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

ureum (n)
ουρία

urine (n)
ούρο
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urinebuis (n)
ουρήθρα
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
ουρώ
  1. het via de blaas lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urinoir (n)
ουρητήριο

urologie (n)
ουρολογία

utopie /ˌytoˈpi/ (n)
ουτοπία
  1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is

utopisch (adj)
ουτοπικός

uur /yːr/ (n)
ώρα
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uurwerk (n)
ωρολόγιο
  1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft

vaag (adj)
ασαφής

vaak /vaːk/ (adv)
συχνά
  1. vele malen

vaandel (n)
λάβαρο

vaandelvlucht (n)
λιποταξία
  1. desertie

vaandrig (n)
σημαιοφόρος
  1. een aspirant-reserveofficier

vaardigheid /ˈvaːrdəxɦɛːt/ /ˈvaːrdəxɦɛːɪt/ (n)
επιδεξιότητα
  1. het vermogen om een handeling bekwaam uit te voeren of een probleem juist op te lossen

vaars (n)
αγελαδίτσα

vaart (n)
ταχύτητα
  1. opgebouwde snelheid
κανάλι
  2. kanaal, bevaarbaar gemaakte watergang

vaas /vas/ (n)
βάζο
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vaatwasmachine (n)
πλυντήριο πιάτων
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaatwasser (n)
πλυντήριο πιάτων
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ (n)
εμβόλιο
  1. uit verzwakte ziekteverwekkers bestaande entstof om afweer op te bouwen

vaccinatie (n)
εμβολιασμός
  1. een inenting

vacht /vɑxt/ (n)
γούνα
  1. behaarde huid van een dier, vel van woldragende dieren, met de wol erop

vacuüm (n)
κενό
  1. materievrije ruimte

vadem (n)
οργιά
  1.

vader / ˈvadər / (n)
πατέρας
  1. een mannelijke ouder

vaderland (n)
πατρίδα
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
καθαρτήριο
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina (n)
κόλπος
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vaginaal (adj)
κολπικός

vak /vɑk/ (n)
αντικείμενο
  3. schoolvak

vakantie /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
διακοπές
  1. jaarlijks terugkerende periode waarin leerlingen en personen in verschillende beroepen vrijaf hebben
  2. reis in een jaarlijks terugkerende periode waarin je vrijaf hebt

vakbond (n)
συνδικάτο
  1. vakvereniging van arbeiders ter verdediging van hun belangen

vakman (n)
τεχνίτης
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

val /vɑɫ/ (n)
παγίδα
  10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen

valentie (n)
σθένος

valeriaanzuur (n)
βαλερικό οξύ
  1. CH₃(CH₂)₃COOH

valine (n)
βαλίνη

valk /vɑlk/ (n)
πετρίτης, γεράκι
  1. roofvogel

valkenier (n)
γερακάρης
  1. bedrijver van valkerij

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
κοιλάδα
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
πέφτω
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

vals (adj)
κίβδηλος
  1. niet echt, niet legitiem

valsmunter (n)
παραχαράκτης
  1.

valuta (n)
νόμισμα

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
βρικόλακας
  1. mythologisch ondood wezen

van (preposition)
από
  2. geeft herkomst aan
  1. geeft bezit aan

van ganser harte (phraseologicalUnit)
ολόψυχα
  1. oprecht en onvoorwaardelijk

vanadium (n)
βανάδιο
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vandaag (adv)
σήμερα
  1. op deze dag

vandalisme (n)
βανδαλισμός
  1. moedwillige en nodeloze beschadiging of vernietiging van andermans of openbaar eigendom

vangen (v)
πιάνω
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vanille /vɑ'nijə/ (n)
βανίλια
  een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant

vanille-extract (n)
απόσταγμα βανίλιας
  1. vloeistof onttrokken aan vanillestokjes in een ethanol oplossing

vannacht (adv)
απόψε
  1. de komende nacht

vanwege (preposition)
εξαιτίας
  1. door een bepaalde reden

vanzelfsprekend (adv)
προφανώς
  1. iets dat geen verdere uitleg nodig heeft

varen (n)
φτέρη
  1. een sporenplant

variant (n)
παραλλαγή

variatie (n)
παραλλαγή

varken (n)
γουρούνι, χοίρος
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees
γουρούνι
  2.

varkensbuik (n)
χοιρινό στήθος
  onder-/zijkant van de buik van een varken

varkensstal (n)
χοιροστάσιο
  1. overdekt verblijf voor varkens
  2. een zeer smerig huis

varkensvet (n)
χοιρινό λίπος

varkensvlees (n)
χοιρινό

vaseline (n)
βαζελίνη

vasoconstrictie (n)
αγγειοσυστολή
  1. vaatvernauwing

vasodilatatie (n)
αγγειοδιαστολή
  1. vaatverwijding

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
ηπειρωτική χώρα, ξηρά, στεριά
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten (v)
νηστεύω
  1. zich onthouden van voedsel

vasthouden (v)
κρατώ
  1. beletten dat iets losgaat

vasthoudendheid (n)
επιμονή
  1. het blijven doorgaan met het werken naar een bepaald doel en niet opgeven

vaststellen /ˈvɑst(st)ɛlə(n)/ (v)
καθορίζω
  1. bevestigen dat iets zo is.

vat (n)
βαρέλι
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden

vechten (v)
παλεύω
  1. strijd leveren

vechtpartij (n)
καυγάς

vee /veː/ (n)
κοπάδι
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veel /feɪɫ/ /veːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
πολύ
  1. groot in hoeveelheid

veelhoek (n)
πολύγωνο
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veeltalig (adj)
πολύγλωσσος
  1.

veelvraat (n)
γούλβεριν
  1. bepaald soort zoogdier, Gulo gulo

veelvuldig (adj)
συχνός
  1. vaak

veen /ven/ (n)
τύρφη
  1. grondsoort

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
Ελατήριο
  2. mechanische tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden

veerkrachtig (adj)
ανθεκτικός
  1. veerkrachtig

veerman (n)
βαρκάρης
  1. een persoon die een veer bedient

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
δεκατέσσερα
  1. het getal 14

veertiende (ordinalAdjective)
δέκατος τέταρτος

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
σαράντα
  1. het getal 40

veestapel (n)
ζωικό κεφάλαιο

veeteelt /vetelt/ (n)
κτηνοτροφία
  1. het onderhouden en fokken van vee.

veganisme (n)
ακραιφνής χορτοφαγία

vegen (v)
σκουπίζω
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vegetarisch (adj)
χορτοφαγικός
  1. als of voor vegetariërs

vegetariër (n)
χορτοφάγος

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
πλειστηριάζω
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig (adj)
ασφαλής
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiligheid (n)
ασφάλεια
  1. een situatie waarin een bepaald gevaar niets kan aanrichten

veiligheidsgordel (n)
ζώνη ασφαλείας
  1. een stevige band die iemand in een voer- of vliegtuig vasthoudt in zijn zetel ter bescherming tegen onverhoedse bewegingen

veiligheidsspeld (n)
παραμάνα
  1. een afsluitbare gebogen pin waarmee men twee stukken stof bijeen kan houden, voorzien van een veiligheidskapje dat voorkomt dat men zich eraan bezeren kan

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
πλειστηριασμός
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

veinzen (v)
προσποιούμαι
  1. zich onecht voordoen

vel (n)
φύλλο
  1. dunne laag
πέτσα
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
αγρός
  1. open stuk land
  2. stuk land voor het bedrijven van een sport
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
παγούρι
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldleeuwerik (n)
σιταρήθρα

veldsla (n)
λυκοτρίβολο
  1. en 2. (bladeren van) kruidachtige plant Valerianella locusta

veldspaat (n)
άστριος

veldtocht /vɛltɔxt/ (n)
καμπάνια
  1. een trektocht van een leger met het doel de vijand te verslaan

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ (n)
λάπαθο
  1. en 2. (bladeren van) de plant Rumex acetosa

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ (n)
ζάντα
  1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit

venijnboom (n)
ίταμος, τάξος
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel (n)
μάραθο, μάραθος, φινόκιο
  1., 2., 3. of 3. (zaad, bladeren of knol van) plant Foeniculum vulgare

vennootschap (n)
εταιρεία
  1. onderneming of bedrijf met meerdere aandelenhouders

venster /ˈvɛn.stər/ (n)
παράθυρο
  1. muuropening om lucht en licht door te laten

ventilatie (n)
εξαερισμός

ventilator (n)
ανεμιστήρας

ventrikel /vɛn.ˈtri.kɔɫ/ /vɛn.ˈtri.kəl/ /vɛn.ˈtri.kəɫ/ (n)
κοιλία
  1. één van twee kamers van het hart

venusvliegenvanger (n)
διωναία

ver (adv)
μακριά
  1. op grote afstand

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
περιφρονώ
  1. in hoge mate minachten
  2. trotseren

verachting (n)
περιφρόνηση

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
απεχθάνομαι
  1. afschuw hebben voor

veranderen (v)
αλλάζω
  1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt

verandering /və'rɑndərɪŋ/ (n)
αλλαγή
  1. iets dat anders is geworden

verantwoordelijk (adj)
υπεύθυνος
  1. iets met extra verplichtingen of moeilijkheden om het goed te laten lopen
  2. de verantwoordelijkheid hebbend

verantwoordelijk (adv)
υπεύθυνος
  1. er op aangesproken kunnen worden als het niet goed gaat

verantwoordelijkheid (n)
ευθύνη, υπευθυνότητα
  1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt

verarmen (v)
φτωχαίνω
  1. armer worden

verbaal /vɛr'bal (adj)
λεκτικός
  1. met woorden

verbaasd (adv)
έκπληκτος
  1. als je iets vreemd vindt omdat je het niet verwacht had

verbannen (v)
εξορίζω
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbanning /vər.ˈbɑ.nɪŋ/ (n)
εξορία
  1. het verbod opgelegd krijgen naar een bepaalde plaats terug te keren

verbazen (v)
εκπλήσσω
  1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen

verbazing (n)
έκπληξη
  1. een grote verwondering

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
φαντασία
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbergen (v)
κρύβω
  1. iets ergens plaatsen waar het niet gemakkelijk door anderen gevonden wordt

verbeteren /vərˈbetərə/ (v)
βελτιώνω
  1. (iets) beter maken, de kwaliteit verhogen
διορθώνω
  2. van fouten ontdoen

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
βελτίωση
  1. een verandering ten goede

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
απαγορεύω
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbinden (v)
συνδέω
  1. twee of meer onderdelen aan elkaar vastmaken
  2. met iets of iemand contact maken via de telefoonlijn

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
ζεύξη
  1. verbinden of samenvoegen
  3. communicatie
  4. vervoer
ένωση
  2. scheikunde

verbintenis (n)
υποχρέωση
  2. twee-personen-verhouding waarbij de ene tot een prestatie gerechtigd, de andere tot dezelfde verplicht is

verbleken (v)
μαραίνομαι
  1. alle kleur verliezen

verblijven /vər'blɛɪvə(n)/ (v)
μένω
  1. tijdelijk wonen, ergens tijd doorbrengen

verblinden (v)
θαμπώνω

verbluffen (v)
μπερδεύω
  1. verstomd doen staan van verbazing

verbod /vərˈbɔt/ (n)
απαγόρευση
  1. strafmaatregel

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
καίω
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbranding (n)
ανάφλεξη

verbreden (v)
πλαταίνω
  1. breder maken

verbrodden (v)
αλλοιώνω
  1.

verbruik (n)
κατανάλωση
  2. de totale verbruikte hoeveelheid

verbruiken (v)
εξαντλώ

verbruiker (n)
καταναλωτής

verbuigen (v)
κλίνω
  2. het stelselmatig veranderen van de uitgang van een naamwoord al naargelang de functie van het woord in de zin

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
κλίσις
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

verchromen (v)
επιχρωμιώνω
  1. met een laagje chroom bedekken

verdacht (adv)
ύποπτος

verdachte (n)
ύποπτη
  1. iemand die verdacht wordt

verdampen (v)
εξατμίζω
  1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase

verdedigen (v)
αμύνομαι, υπεραμύνομαι
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging (n)
άμυνα

verdelen (v)
διαιρώ, κατανέμω
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdelgen /vərˈdɛlxə(n)/ (v)
εξολοθρεύω
  1.

verdeling (n)
διανομή

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
υποπτεύομαι
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ (n)
υπόνοια
  1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit

verdienen (v)
αξίζω
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
κερδίζω
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
πάτωμα
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdoven (v)
αναισθητοποιώ
  1. de pijnprikkel onderdrukken, bijvoorbeeld door het toedienen van een medicijn

verdraagzaamheid (n)
ανοχή
  1. bereidheid om te aanvaarden dat anderen zich gedragen op een manier die je niet goed vindt

verdragen (v)
αντέχω
  1. bestand zijn tegen

verdriet /vər'drit/ (n)
λύπη
  1. een gevoel van droefheid

verdrietig (adj)
θλιμμένος
  1. in sombere stemming

verdrinken (v)
πνίγομαι
  1. in het water omkomen
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verdrinking (n)
πνίξιμο

verduisteren (v)
υπεξαιρώ
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ (n)
εκλείψη

verdunnen (v)
αραιώνω
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
εξαφανίζομαι
  1. wegraken

verdwijning (n)
εξαφάνιση
  1. het verdwijnen

vereenvoudigen (v)
απλοποιώ

verenigen (v)
ενώνω
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
σύνδεσμος
  1. groepering van mensen die op een bepaald doel gericht is
ένωση
  3. een operatie die twee of meer verzamelingen samenvoegt

vereren (v)
λατρεύω
  1. tot onderwerp van aanbidding hebben, eer bewijzen

verf /vɛrf/ (n)
χρώμα
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verfraaien (v)
διακοσμώ
  1. mooier maken

verfrissen (v)
ανανεώνω

vergadering /vərˈɣadəˌrɪŋ/ /vərˈχadəˌrɪŋ/ (n)
συνεδρίαση
  1. een georganiseerde bijeenkomst voor bespreking en overleg

vergeet-mij-niet (n)
μη με λησμόνει

vergelding (n)
ανταπόδοση

vergelijken (v)
συγκρίνω, παραβάλλω
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
εξίσωση
  2. wiskundige uitdrukking

vergemakkelijken (v)
διευκολύνω
  1. iets eenvoudiger of makkelijker maken

vergen /'vɛrɣə(n)/ (v)
χρειάζομαι
  1. als noodzakelijke voorwaarde hebben

vergeten (v)
ξεχνώ
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven (v)
συγχωρώ
  1. vergiffenis schenken

vergeving (n)
συγγνώμη
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergevorderd /'vɛrxəvɔrdərt/ (adj)
προηγμένος
  1.

vergiet /vərˈxit/ (n)
τρυπητό
  1. teiltje met gaten

vergieten (v)
χύνω

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
δηλητήριο, φαρμάκι, ιός, φόλα
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergiffenis (n)
συγγνώμη
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergiftigen (v)
δηλητηριάζω
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergissing /vər.ˈɣɪ.sɪŋ/ /vər.ˈχɪ.sɪŋ/ /vɛr.ˈɣɪ.sɪŋ(g)/ (n)
λάθος
  1. iets doen dat niet juist is, of een verkeerde conclusie trekken

vergroting (n)
διεύρυνση
  1. een toename in grootte

vergunning (n)
άδεια
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaal /vər'ɦal/ (n)
παραμύθι
  1. verslag (mondeling of schriftelijk) van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis

verhalen (v)
διηγούμαι
  1. een verhaal vertellen

verhandeling (n)
διατριβή

verhemelte (n)
ουρανίσκος
  1.

verheugd (adj)
χαρούμενος

verheugen (v)
ανυπομονώ
  2. zich ~ op: reikhalzend uitzien naar iets

verhinderen (v)
αποτρέπω
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhogen (v)
αυξάνω
  1. hoger doen worden

verhoor (n)
ανάκριση
  1. een indringende ondervraging van een gevangene of verdachte

verhouding /vərˈɦɔʊ̯.dɪŋ/ /vərˈɦʌʊ̯.dɪŋ/ /vɛrˈhaʊ̯.dɪŋ/ (n)
αναλογία
  1.
  2. de betrekking van personen onderling
  3. een intieme, duurzame relatie tussen twee personen

verhuizen (v)
μετακομίζω
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
μετακόμιση
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

verjaardag (n)
γενέθλια
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjaardagstaart (n)
τούρτα γενεθλίων
  1.

verjaarsfeest (n)
πάρτι γενεθλίων
  1.

verjongen (v)
ξανανιώνω
  1. jonger maken

verjonging /vər'jɔŋɪŋ/ (n)
αναζωογόνηση
  2. vernieuwen van de (levens)krachten

verkeer (n)
κίνηση
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkeersbord (n)
πινακίδα
  1. gestandaariseerd bord met aanwijzingen voor mensen in het verkeer

verkeerslicht (n)
φανάρι
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

verkenning (n)
εξερεύνηση
αναγνώριση
  2. militaire verkenning

verkiezen (v)
εκλέγω
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ (n)
εκλογή
  1. het kiezen door middel van stemming

verkiezingscampagne /vər'kizɪŋskɑmpɑŋə/ (n)
προεκλογική εκστρατεία
  1.

verklaarbaar (adj)
ευεξήγητος

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
εξηγήσει
  1. duidelijk maken
αγγέλω
  2. een officieel standpunt uitspreken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
εξήγηση
  1 het verklaren
  3. opheldering
δήλωση
  2. plechtige bekendmaking
διακύρηξη
  4. schriftelijk stuk

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
υποκοριστικό
  1. woord waardoor iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
πώληση
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
πουλώ
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
πωλητής
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkorting /vər.ˈkɔr.tɪŋ/ /vɛr.ˈkɔr.tɪŋ/ (n)
σύντμηση

verkoudheid (n)
κρυολόγημα
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
βιάζω
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting (n)
βιασμός
  1. een seksuele daad onder dwang

verlammen /vər'lɑmə(n)/ (v)
παραλύω
  1. van het vermogen zich te bewegen beroven

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
παράλυση
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlangen (n)
επιθυμία
  1. iets willen hebben

verlangen (v)
επιθυμώ, θέλω
  1. iets erg graag willen hebben

verlaten (v)
φεύγω
  1. weggaan

verleden (n)
παρελθόν
  1. de voorafgaande tijd

verleden deelwoord (n)
παρελθοντική μετοχή
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

verleden tijd (n)
αόριστος

verleiden (v)
αποπλανώ
  1. tot kwaad brengen

verleiding /vər.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ /vər.ˈlɛː.dɪŋ/ /vɛr.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
αποπλάνηση
  1. het verleiden van iets of iemand

verlengen /vərˈlɛŋə(n)/ (v)
παρατείνω
  1. langer maken
  2. langer laten duren

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ (n)
παράταση
  3. extra speeltijd
  2. het verlengen

verliefd (adj)
ερωτευμένος

verlieven (v)
ερωτεύομαι
  1. iemand liefhebben; houden van iemand

verliezen (v)
χάνω
  1. iets kwijt raken

verlof /vərˈlɔf/ (n)
άδεια

verlokken (v)
γοητεύω
  1. tot kwaad brengen

verlokking (n)
πειρασμός
  1. iets wat heel aantrekkelijk is, maar verkeerd en zondig is

verloofde (n)
αρραβωνιαστικιά, αρραβωνιαστικός
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloskundige (n)
μαία
  1. iemand bekwaamd in de hulp bij geboortes

verlossing /vər.ˈlɔ.sɪŋ/ /vɛr.ˈlɔ.sɪŋ/ (n)
λύτρωση
  1. de bevrijding van de gevolgen van de zonden van de mens door het geloof in Jesus

vermelden (v)
αναφέρω
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding (n)
αναφορά

vermenigvuldigen (v)
πολλαπλασιάζω
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
πολλαπλασιασμός
  1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal

vermijdbaar (adj)
αποφευκτός
  1. van iets dat het niet noodzakelijk is en dat het voorkomen kan worden

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
αποφεύγω
  1. trachten te ontwijken

vermiljoen (adj)
κιννάβαρι
  1. kleur

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ (v)
ελαττώνω
  1. afnemen in aantal, kleiner worden
μειώνω
  2. doen afnemen in aantal, kleiner maken

vermindering (n)
ελάττωση
  1. verkleining

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
εικασία
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (v)
υποθέτω
  1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt

vermoeid (adj)
κουρασμένος
  1. behoefte hebbend om uit te rusten

vermoeidheid (n)
καταπόνηση

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
ισχύς
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermoorden (v)
εκτελώ
  1. gewelddadig van het leven beroven

vernederen (v)
εξευτελίζω
  1. iemand zo behandelen dat hij zich minderwaardig voelt

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ (v)
καταστρέφω
  1. volledig tenietdoen

vernietiging (n)
αφανισμός
  1. einde maken aan het bestaan van iets

vernieuwen /vərˈniwə(n)/ (v)
ανανεώνω
  1. opnieuw maken, opknappen
  2. bij de tijd brengen

veronderstelling (n)
υπόθεση

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
καταδικάζω
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroorzaken (v)
προκαλώ
  1. de oorzaak zijn van

verordening (n)
κανονισμός

verordonneren (v)
διατάζω
  1. dwingend voorschrijven

verouderd (adj)
παρωχημένος

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
κατακτώ
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verovering (n)
κατάκτηση

verpakken (v)
πακετάρισμα

verpakking (n)
αμπαλάρισμα
  1. het materiaal waarin iets verpakt is

verpanden /vər'pɑndə(n)/ (v)
ενεχυριάζω

verpersoonlijking (n)
προσωποποίηση
  1. een abstract begrip voorstellen als een mens

verpleegkundige (n)
νοσοκόμος
  1. iemand die beroepshalve patiënten verpleegt
  2. een deskundige in de verpleegkunde

verplegen /vər'pleɣə(n)/ (v)
γιατροκομώ
  1. een zieke verzorgen

verpletteren (v)
λιώνω

verpletterend (adj)
συντριπτικός
  1. vernietigend
  2. overweldigend

verplicht /vər'plɪxt/ (adj)
υποχρεωτικός
  1. door iets of iemand gedwongen

verplichten (v)
υποχρεώνω
  1. tot regel maken dat iets moet

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ (n)
υποχρέωση
  1. iets dat moet

verraad /vəˈraːt/ (n)
προδοσία
  1. het schenden van trouw

verraden (v)
προδίδω
  2. een geheim prijsgeven

verrader (n)
προδότης
  1. iemand die verraad pleegt

verraderlijk (adj)
δόλιος

verrassen (v)
αιφνιδιάζω
  1. iemand onverwachts met iets confronteren
  2. iemand onverwachts verblijden

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
έκπληξη
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ (n)
κυάλια, κανοκιάλι
  1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument

verreweg (adv)
κατά πολύ
  1. met afstand, zonder competitie

verrijzenis (n)
ανάσταση
  1. uit de dood opstaan

verrot (interjection)
σάπιος

vers /vɛrs/ (n)
στίχος
  2. dichtregel
  3. couplet

verscheidene (indefinitePronoun)
αρκετός

verscheuren (v)
κομματιάζω
  1. aan stukken rijten

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
εμφανίζομαι
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ (n)
φαινόμενο
  1. iets dat zich voordoet

verschil (n)
διαφορά
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen (v)
διαφέρω
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschrikkelijk /vər'sxrɪkələk/ (adv)
τρομερός
  1. zo erg dat men er van schrikt

verschuiven (v)
μετατοπίζω
  1. het proces van in contact met de grond zich voortbewegen
  2. iets in contact met de grond doen voortbewegen
  3. naar een andere datum of tijdstip verplaatsen

versie (n)
εκδοχή
  1. een specifieke vorm of variant van een uitgave
  2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis

versiering (n)
εξωραϊσμός
  1. iets aangebracht om het uiterlijk fraaier te maken

versimpelen (v)
απλοποιώ
  1. makkelijker maken; eenvoudiger maken

versimpeling (n)
απλοποίηση
  1. het eenvoudiger maken van iets

verslaafdheid (n)
εθισμός
  1. het niet kunnen zonder bepaalde zaken die negatief gewaardeerd worden

verslaan (v)
νικώ
  1. een definitieve overwinning boeken op een tegenstander

verslag /vərˈslɑx/ (n)
έκθεση
  1. bericht over een gebeurtenis of toestand

verslaggever (n)
δημοσιογράφος

verslapen (v)
παρακοιμάμαι
  1. te lang blijven slapen met als gevolg dat men een afspraak mist

verslaving /vər.ˈsla.vɪŋ/ /vɛr.ˈsla.vɪŋ(g)/ (n)
εθισμός
  1. een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is

verslechteren (v)
χειροτερεύω
  1. slechter worden

versnellen (v)
επιταχύνω
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling (n)
ταχύτητα
  3. mechaniek voor overdracht van aandrijving

versnellingsbak (n)
κιβώτιο ταχυτήτων
  1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan

versnipperen (v)
κομματιάζω
  1. iets tot kleine repen scheuren, knippen of snijden

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
καταλαβαίνω
  1. begrijpen van een uiting

verstandig (adj)
έξυπνος
  1. met verstand

verstandskies (n)
σωφρονιστήρας
  1. elk der vier achterste kiezen van boven- en onderkaak die pas later opkomen (als mensen tot de jaren des verstands zijn gekomen)

verstellen /'vərˈstɛlə(n)/ (v)
ρυθμίζω
  2. anders stellen

verstenen (v)
απολιθώνω
  1.

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
ενισχύω
  1. sterker maken
στερεώνω
  2. het aantal vergroten

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ (n)
ενίσχυση
  2. extra hulp in probleemsituaties
  1. het versterken
οχύρωμα
  3. een fortificatie

verstikking (n)
πνίξιμο
  1.

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
κρύβω
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstoppertje /vərˈstɔ.pər.tjə/ (n)
κρυφτό

verstoren /vərˈstorə(n)/ (v)
ενοχλώ
  1. uit de concentratie brengen, onderbreken wat men aan het doen is

verstoten (v)
απαρνούμαι
  1. niet langer in de omgeving dulden

verstrekken (v)
αποκτώ
  1. ter beschikking stellen

verstrooidheid (n)
αφηρημάδα
  1.

verstrooiing (n)
διασκέδαση
  1. amusement
  2. verspreiding over een groter gebied dan oorspronkelijk het geval was

vertalen (v)
μεταφράζω
  1. omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler (n)
μεταφραστής

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
μετάφραση
  1. iets dat vertaald is

vertegenwoordiger (n)
εκπρόσωπος
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertellen (v)
διηγούμαι
  1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen

verteller (n)
αφηγήτρια
  1. een persoon die vertelt

vertelling (n)
αφήγηση
  1. een verhaal dat bedoeld is om verteld te worden

verticaal (adv)
κατακόρυφος

vertinnen (v)
γανώνω
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje tin

vertrek (n)
αναχώρηση
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ (v)
αναχωρώ
  1. weggaan

vertroosten (v)
παρηγορώ
  1. iemand hoop, vertrouwen en troost geven bij moeilijkheden

vertroosting (n)
παρηγοριά

vertrouwen (n)
εμπιστοσύνη
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

vervaardigen (v)
παρασκευάζω
  1. maken, samenstellen

verval (n)
σήψη
  1 verslechteren

vervalsen (v)
παραποιώ
  1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
πλαστογράφηση
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ (v)
αντικαθιστώ
  1. het ene de plaats doen innemen van het andere

verven (v)
βάφω
  1. met verf bestrijken

vervloeking (n)
κολασμός

vervoegen (v)
κλίνω
  A.1 omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
συζυγία
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoer /vərˈvuːr/ (n)
μετακίνηση
  1. overbrenging van zaken van één plaats naar de andere
  2. middel waarmee overbrenging van zaken plaatsvindt

vervoering (n)
έκσταση

vervoermiddel (n)
μεταφορικό μέσο
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervolgen /vər'vɔlɣən/ (v)
διώκω
  2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is

vervolgens /vər'vɔlɣəns/ (adv)
ακολούθως

vervolging (n)
δίωξη
  2. het vervolgen of vervolgd worden

vervreemden (v)
αποξενώνω
  1. vreemd maken, van eigenaar doen wisselen

vervuiling /vərˈvœy̯lɪŋ/ (n)
ρύπανση

verwaand (adj)
ματαιόδοξος
  1. zich boven anderen verheven voelend

verwaardigen (v)
καταδέχομαι
  1.

verwaarloosbaar (adj)
αμελητέος
  1. niet de moeite om zich met iets bezig te houden

verwaarlozen (v)
παραμελώ
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten (v)
αναμένω
  1. ergens van uitgaan

verwachting /vər.ˈʋɑχ.tɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑx.tɪŋ/ /vɛr.ˈwɑx.tɪŋ(g)/ (n)
προσδοκία
  datgene wat verwacht wordt

verwant (adj)
συγγενικός
  1. geparenteerd, familie zijnd
  2. op een of andere wijze gerelateerd

verwantschap (n)
σχέση
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
θέρμανση
  1. het proces van verwarmen
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verwarren /vɛrˈʋɑrən/ (v)
μπερδεύω
  2. door elkaar halen
  1. in de war brengen

verwarring /vər.ˈʋɑ.rɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑ.rɪŋ/ /vɛr.ˈwɑ.rɪŋ(g)/ (n)
μπέρδεμα
  1. een verwarde toestand

verweer (n)
άμυνα

verweerder (n)
εναγομένη

verwekken /və(r).ˈʋɛ.kə(n)/ (v)
γεννώ
  doen ontstaan (ook in biologische zin)

verwelkomen /vər'ʋɛlkomə(n)/ (v)
καλωσορίζω
  1. iemand begroeten en welkom heten

verwend (adj)
κακομαθημένος

verwennen (v)
κακομαθαίνω
  1. iemand een te goede behandeling geven

verwensing (n)
κατάρα
  1. vloek of belediging

verwerken /vərˈʋɛrkə(n)/ (v)
επεξεργάζομαι
  1. een grondstof of halffabrikaat gebruiken om een eindproduct te vervaardigen

verwijderen /vərˈwɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈʋɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈβ̞ɛːdərə(n)/ (v)
βγάζω
  1. weghalen

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
θηλυπρεπής
  1.

verwijzen /vər'ʋɛɪzə(n)/ (v)
αναφέρω
  1. naar iets of iemand anders wijzen of sturen

verwilderd (adv)
άγριος

verwittigen (v)
προαγγέλλω
  1. ~ van iemand ergens van op de hoogte brengen

verwoesten (v)
καταστρέφω
  1. totaal vernielen

verwonden (v)
πληγώνω
  1. lichamelijk letsel veroorzaken

verwonding (n)
τραύμα
  1. lichamelijk letsel

verzamelaar (n)
αποθησαυριστής

verzamelen /vər'zamələ(n)/ (v)
μαζεύω
  1. bijeenbrengen
  3. bijeenkomen
προσχωρήσουν
  2. een verzameling hebben of aanleggen

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
συλλογή
  1. meerdere voorwerpen...
σύνολο
  2. wiskundige verzameling

verzekeren (v)
διαβεβαιώνω
  1. verklaren dat iets ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
ασφάλιση
  1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert

verzet (n)
αντίσταση
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzinken (v)
γαλβανίζω
  4. met een laag zink afdekken

verzoek (n)
αίτημα
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
ζητώ
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzoenen (v)
συμβιβάζω
  1. vrede laten sluiten

verzuring (n)
οξίνιση
  1.zuur worden van het milieu

verzwinden (v)
εξαφανίζομαι

vestiging (n)
ίδρυμα

vesting (n)
φρούριο

vet /vɛt/ (adj)
χοντρός
  1. dik, vet inhoudend

vet /vɛt/ (n)
λίπος
  1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

veter (n)
κορδόνι

veteraan (n)
απόστρατος
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

veto (n)
αρνησικυρία, βέτο
  1. veto

vetweefsel (n)
λιπώδης ιστός

vetzak (n)
χοντρομπαλάς
  2.

vetzuur /ˈvɛtzyr/ (n)
λιπαρό οξύ
  1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep

veulen (n)
πουλάρι, ολίσθηση
  1. jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vibreren (v)
δονώ

vicepresident (n)
αντιπρόεδρος

vicieuze cirkel (n)
φαύλος κύκλος

vier /viːr/ (n)
τέσσερα, τέσσερις
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
τέταρτος
  1. nummer vier in een rij

vieren /'virə(n)/ (v)
γιορτάζω
  1. een feest vieren

vierendertig (cardinalNumeral)
τριάντα τέσσαρες
  1. het getal 34

vierentachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα τέσσαρες
  1. het getal 84

vierentwintig (cardinalNumeral)
είκοσι τέσσερα
  1. het getal 24

vierenveertig (cardinalNumeral)
σαράντα τέσσαρες
  1. het getal 44

vierenvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα τέσσαρες
  1. het getal 54

vierenzestig (cardinalNumeral)
εξήντα τέσσαρες
  1. het getal 64

vierenzeventig /ˈvirənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα τέσσαρες
  1. het getal 74

vierhoek (n)
τετράγωνο
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden

vierhoekig (adj)
τετράπλευρος
  1. met vier hoeken; met vier kanten

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
τετρακόσιοι
  1. het getal 400

vierkant (adj)
τετράγωνο
  1. met de vorm van een vierkant

vierkant (n)
τετράγωνο
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

vierkantswortel (n)
τετραγωνική ρίζα
  1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

vies /vis/ (adj)
ακάθαρτος
  1. smerig

vigesimaal (adj)
εικοσαδικός
  1. in een getalstelsel dat werkt met veelvouden van twintig

vijand (n)
εχθρός
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijkheid (n)
εχθροπραξία
  1. een vijandige daad

vijandig (adj)
εχθρικός
  1. zich als een vijand gedragend

vijandigheid (n)
εχθροπραξία
  1. het vijandig zijn

vijandschap (n)
εχθρότητα
  1. een toestand van op voet van oorlog zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
πέντε
  1. het getal 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
πέμπτος
  1. nummer vijf in een rij

vijfendertig (cardinalNumeral)
τριάντα πέντε
  1. het getal 35

vijfennegentig (cardinalNumeral)
ενενήντα πέντε
  1. het getal 95

vijfentachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα πέντε
  1. het getal 85

vijfentwintig (cardinalNumeral)
είκοσι πέντε
  1. het getal 25

vijfenveertig (cardinalNumeral)
σαράντα πέντε
  1. het getal 45

vijfenvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα πέντε
  1. het getal 55

vijfenzestig (cardinalNumeral)
εξήντα πέντε
  1. het getal 65

vijfenzeventig /ˈvɛifənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα πέντε
  1. het getal 75

vijfhoek (n)
πεντάγωνο
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
πεντακόσια
  1. het getal 500

vijfkamp (n)
πένταθλο
  1. atletiekmeerkamp met vijf onderdelen

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
δεκαπέντε
  15

vijftienhoek (n)
δεκαπεντάγωνο

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
πενήντα
  1. het getal 50

vijg (n)
σύκο
  1. vrucht van de vijgenboom

vijgenblad (n)
συκή

vijgenboom (n)
συκέα
  1. tropische boom

vijl (n)
λίμα
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver (n)
λιμνούλα
  1. tamelijk klein door de mens aangelegd water

vijzel (n)
γουδί
  1. een vat waarin met een stamper stoffen fijngestampt kunnen worden

vijzen (v)
βιδώνω
  1. in- of uitdraaien van een schroef

villa /vila/ (n)
βίλα
  1. een groot en vrijstaand huis

vilt (n)
κετσές
  door langdurig bewerken verdichte wol

viltstift (n)
μαρκαδόρος
  1. een pen met een poreuze kern

vin /vɪn/ (n)
πτερύγιο
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
νομίζω
  3. iets op een bepaalde wijze beschouwen of ervaren

vindingrijkheid (n)
επινοητικότητα
  1. de mate waarin iemand goed is in het vinden van nieuwe oplossingen

vinger (n)
δάχτυλο, δάκτυλο
  1. extremiteiten van de hand

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ (n)
δακτυλικό αποτύπωμα
  1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen

vingeren /'vɪŋərə(n)/ (v)
βάζω δάχτυλο
  1. met de hand of vinger bevredigen

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ (n)
δαχτυλίθρα
  1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien

vingerhoedskruid (n)
χελιδονόχορτο

vingervlugheid (n)
ταχυδακτυλουργία
  1. het heel snel zaken met de vingers kunnen verrichten

vink (n)
κοινός σπίνος

viola da gamba (n)
βιόλα ντα γκάμπα
  1. viola da gamba

violet (n)
βιολετής
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violist (n)
βιολονίστας
  1. musicus die een viool bespeelt

violoncello (n)
βιολοντσέλο
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de violoncellist of cellist tussen de knieën wordt gehouden

viool (n)
βιολί
  1. strijkinstrument

vioolsleutel (n)
κλειδί του Σολ
  1. vioolsleutel

viooltje (n)
μενεξές
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

virologie (n)
ιολογία
  1.

viroloog (n)
ιολόγος
  1. (beroep) deskundige op het gebied van virussen en virusziekten

virtual reality /ˈvʏːrcuwəlriˌjɛləti/ (n)
εικονική πραγματικότητα

virtueel (adj)
εικονικός
  1.

virus /virəs/ (n)
ιός
  1.
  2.

vis (n)
ψάρι, ιχθύς
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
  2. het vlees van een vis

visarend (n)
αλιάετος
  1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is

viscositeit (n)
ιξώδες
  1. stroperigheid van een vloeistof of gas

visioen (n)
όραμα
  1. een droombeeld

vissen (v)
ψαρεύω
  1. proberen te vangen

visser (n)
ψαράς
  1. iemand die beroepsmatig vist

vissersboot (n)
ψαρόβαρκα

visum (n)
βίζα

vitaliteit (n)
ζωντάνια

vitamine (n)
βιταμίνη
  1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vizier (n)
στόχαστρο
  1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen
βεζίρης
  1. een minister...

vlag /vlɑχ/ (n)
σημαία, λάβαρο
  1. lap stof met een vast patroon van kleuren die gevoerd wordt als symbool van een organisatie, beweging of natie

vlaggenmast (n)
κοντάρι σημαίας

vlaggenschip /ˈvlɑɣəˌsxɪp/ (n)
ναυαρχίδα
  1. schip waarop zich de bevelvoerder over een vloot of eskader bevindt

vlagzalm (n)
θύμαλλος
  1. bepaald soort vis, Thymallus thymallus

vlak /vlɑk/ (adj)
επίπεδο
  1. zonder bergen of dalen

vlakgom (n)
γομολάστιχα
  stuk rubber dat door wrijven potloodschrift van papier kan verwijderen

vlakte /vlɑktə/ (n)
πεδιάδα
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
φλόγα
  1. kleinste vorm van vuur

vlammen (v)
φλέγομαι
  1. met heldere vlammen branden

vlas (n)
λινάρι

vlecht (n)
κοτσίδα
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
πλέκω
  1. in elkaar strengelen

vleermuis (n)
νυχτερίδα, νυκτερίδα
  1. klein vliegend zoogdier

vlees (n)
σάρκα, κρέας
  1. spierweefsel van bepaalde organen
κρέας, σάρκα
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleesetend (adj)
σαρκοβόρος
  1. van een dier of mens dat het vlees eet

vleeseter /ˈvlesetər/ (n)
σαρκοβόρος
  1. een vleesetend dier

vlegel (n)
κόπανος
  1. dorswerktuig

vleien (v)
κολακεύω
  1. (onoprechte) complimenten geven, meestal om bij iemand in de gunst te komen

vleiend (adj)
κολακευτικός
  1. te vriendelijk

vlek (n)
βούλα
  1. een vieze plek

vleugel (n)
φτερό
  1. lichaamsdeel van een vogel
  5. een deel van een leger

vleugeladjudant (n)
υπασπιστής
  1.iemand die bevelen van een hoger geplaatst persoon overbrengt

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
μύγα
  1. tweevleugelig insect

vliegbasis (n)
αεροπορική βάση
  1. een militair vliegveld

vliegdekschip (n)
αεροπλανοφόρο
  1. groot vaartuig dat is ingericht voor het opstijgen, landen, vervoer en onderhoud van meerdere vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
πετώ
  1. zich door de lucht voortbewegen

vliegenzwam (n)
Αμανίτης ο μυγοκτόνος

vlieger (n)
χαρταετός
  1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden
  2.
αεροπόρος
  6. iemand die vliegt

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
αεροπλάνο, αεροσκάφος
  1. vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
αεροδρόμιο
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vliegwiel (n)
βολάν
  1. sneldraaiend wiel met grote massa

vlier (n)
σαμπούκος

vlierstruik (n)
σαμπούκος

vlies (n)
μηλωτή
  3. afgestroopte huid met haar van een dier

vlinder (n)
πεταλούδα
  1. benaming voor insecten uit de orde Lepidoptera

vlinderdas (n)
παπιγιόν

vlo (n)
ψύλλος
  1. benaming voor insecten uit de orde Siphonaptera

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
υγρός
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
ρέω
  1. zacht stromen

vloeiend (adj)
άπταιστα
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeistof (n)
υγρό
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloek (n)
κατάρα
  1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen

vloeken (v)
βρίζω
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
δάπεδο, πάτωμα

vlok (n)
λέπι
  1. een samenhangend hoopje van sneeuw of andere lichte stof

vlokkig (adj)
λεπιοειδής
  1.

vlooienmarkt (n)
λαϊκή

vloot /vloːt/ (n)
στόλος
  1. bij elkaar horende schepen

vlot (n)
σχεδία
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
πέταγμα
  1. het zich door luchtruim bewegen

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
πρόσφυγας
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
ξεφεύγω
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtig (adj)
πτητικός
  1. gemakkelijk in damp overgaand

vluchtnummer (n)
αριθμός πτήσης
  1.

vluchtstrook /ˈvlʏxtstrok/ (n)
ΛΕΑ
  1. een door een doorgetrokken streep gemarkeerd afgescheiden gedeelte van de rijbaan op de autosnelweg of autoweg, bedoeld voor noodsituaties

vluggertje (n)
ξεπέτα
  1. snel en oppervlakkig seksueel contact

vocabulaire (n)
λεξιλόγιο

vocatief (n)
κλητική
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vochtig (adj)
υγρός

vochtigheid (n)
υγρασία
  1. de mate van vocht

voeden (v)
τρέφω
  1. van voedsel voorzien

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ (n)
διατροφή
  1. voedsel

voedingsadditief (n)
πρόσθετο τροφίμων
  1. toevoeging aan voeding

voedingssupplement (n)
συμπλήρωμα διατροφής
  1. voedingsmiddel dat bedoeld is als aanvulling op de normale voeding

voedsel /'vutsəl/ (n)
τροφή
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
σύνδεσμος

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
αισθάνομαι
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voer /vur/ (n)
ζωοτροφή
  1. voedsel, inzonderlijk voor huisdieren en vee

voeren /ˈvurə(n)/ (v)
ταΐζω
  3. dieren te eten geven

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
όχημα
  1. vervoermiddel over land

voet (n)
πόδι
  1. voortzetting van het been beneden de enkel
  3. oude lengtemaat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
ποδόσφαιρο
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetballer (n)
ποδοσφαιριστής
  1. een persoon die de sport voetbal beoefent

voetganger (n)
πεζός
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetgangersgebied /ˈvut.ɣɑ.ŋərs.ɣəˌbit/ /ˈvut.χɑ.ŋərs.χəˌbit/ (n)
πεζόδρομος
  1. een gebied waarin geen voertuigen zijn toegestaan en waar dus gelopen moet worden

voetpad /'vutpɑt/ (n)
μονοπάτι
  1. een pad voor voetgangers

voetspoor (n)
ίχνος

voetstap (n)
ίχνος

voetzool (n)
πέλμα
  1. de onderzijde van de voet

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
πουλί, πτηνό
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier (n)
πλατύποδας, πλατύπους
  1. enige zoogdier met een snavel, Ornithorhynchus anatinus

vogelspin (n)
ταραντούλα
  1. grote behaarde spin die leeft in de tropische streken

vogelverschrikker (n)
σκιάχτρο
  1. manshoge pop

vogelzang (n)
κελάδημα
  1. het geluid dat vogels maken

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
γεμάτος
  1. geheel gevuld

volbrengen (v)
επιτυγχάνω
  1. geheel uitvoeren

voldaan (adj)
ικανοποιημένος
  1. niet langer geplaagd door gevoelens van behoefte of verlangen

voldoende (indefinitePronoun)
αρκετός
  1. toereikend, genoeg

voldoening /vɔl.ˈdu.nɪŋ(g)/ /vɔɫ.ˈdu.nɪŋ/ (n)
ικανοποίηση
  1. tevredenheid

volgeling /'vɔlɣəlɪŋ/ (n)
ακόλουθος
  1. iemand die een -vaak godsdienstig- leider volgt

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
ακολουθώ
  1. achterna gaan

volgend (adj)
επόμενος
  1. dat later komt

volgens (preposition)
σύμφωνα με
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgzaam (adj)
υπάκουος
  1.

volk /vɔlk/ (n)
λαός
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
  2. de inwoners van een land
έθνος
  3. de lagere klassen

volkerenmoord (n)
γενοκτονία

volkorenbrood (n)
ψωμί ολικής άλεσης
  1. brood van meel met zemelen

volkorentarwe (n)
σίτος ολικής αλέσεως
  1. tarwe met zemelen en kiem

volkslied (n)
εθνικός ύμνος
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volksrepubliek (n)
λαϊκή δημοκρατία

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ (n)
απογραφή
  1.

volle maan (phraseologicalUnit)
πανσέληνος
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volledig (adv)
πλήρης
  1. zonder iets ongedaan te laten

vollemaan (n)
πανσέληνος
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volleybal (n)
πετοσφαίριση, βόλεϊ
  1. spel
βόλεϊ, πετοσφαίριση
  2. bal

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ (adv)
τέλειος
  1. zonder enig gebrek

volmacht (n)
πληρεξούσιο
  1. rechtsbevoegdheid om namens een ander te handelen

volt (n)
βολτ

voltooid deelwoord (n)
παρελθοντική μετοχή
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid tegenwoordige tijd (n)
παρακείμενος

voltooid verleden tijd (n)
υπερσυντέλικος

voltooien (v)
ολοκληρώνω, αποπερατώνω
  1. ten einde brengen

volume (n)
ένταση
  1. ruimtelijke capaciteit
  3. fysieke informatiedrager

volwassen (adj)
ενήλικος
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene (n)
ενήλικος
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

volzin (n)
πρόταση
  1. een tot een volledige zin geordende taaluiting van redelijk grote omvang

vonk (n)
σπίθα
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

vonnis (n)
καταδίκη
  1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures

voogd (n)
κηδεμόνας
  1. Iemand die als vervanger het ouderlijk gezag uitoefent

voor /vor/ (n)
αυλάκι
  1. ploegsnede

voor /vor/ (preposition)
πριν
  4. eerder in tijd
για
  7. ten behoeve van, ten gunste van

vooraan (adv)
μπροστά

vooraanstaand (adj)
διαπρεπής
  1. gezaghebbend

vooral /vo:ɾ.ɑl/ (adv)
ειδικά
  1. voornamelijk
  2. als het voornaamste of als zeer gewichtig

voorarm (n)
πήχης
  1.

vooravond (n)
παραμονή
  2. periode voorafgaand aan een bepaalde gebeurtenis of datum

voorbeeld (n)
παράδειγμα
  1. iets ter navolging

voorbereiden (v)
προετοιμάζω
  1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
παρασκευή
  1. het voorbereiden

voorbij (adj)
επέκεινα
  1.

voorbijgaan /vorˈbɛɪ̯ɣan/ /vorˈbɛːɣan/ /vo̝rˈbɛɪ̯χan/ (v)
περνάω
  1. langs een bepaald punt gaan.
  2. tot verleden gaan behoren

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
προάγγελος
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)

voordeel /ˈvordel/ (n)
πλεονέκτημα
  3. (tennis)
  1. profijt
  2. aangename eigenschap

voorgerecht (n)
ορεκτικό
  1. eerste, meestal lichte gang van een maaltijd

voorgeven (v)
προσποιούμαι
  1. voorwenden

voorgoed (adv)
για τα καλά

voorhamer (n)
βαριά

voorhanden /vɔːr.'ɦɑn.də(n)/ (adj)
διαθέσιμος
  1. beschikbaar, voorradig

voorhoofd (n)
μέτωπο
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhuid (n)
ακροβυστία
  1. voorhuid van penis

vooringenomen /vorɪ'nxənomə(n)/ (adj)
προκατειλημμένος
  1.

voorjaar (n)
άνοιξη
  1. de lente

voorjaarsschoonmaak (n)
ανοιξιάτικο καθάρισμα
  1. het opruimen en poetsen van een woning in het voorjaar

voorkant /vorkɑnt/ (n)
πρόσοψη
  1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
εμφανίζομαι
  2. voor het gerecht verschijnen
αποτρέπω
  1. ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

voorlezen (v)
διαβάζω
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voornaam (n)
μικρό
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
αντωνυμία

voornamelijk (adv)
κυρίως
  1. in hogere mate

vooroordeel (n)
προκατάληψη

voorouder (n)
πρόγονος
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorraad /ˈvɔːrˌraːt/ (n)
απόθεμα
  1. wat voor later gebruik wordt opgeslagen

voorrang (n)
προτεραιότητα

voorrecht (n)
προνόμιο

voorruit (n)
παρμπρίζ
  1. glazen vlak aan de voorkant van een voertuig dat zorgt voor zicht op de weg en bescherming tegen weer en wind

voorschrift (n)
συνταγή

voorspelbaar (adj)
προβλέψιμος
  1. van tevoren te verwachten

voorspellen (v)
προβλέπω
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspoed (n)
ευημερία

voorstander (n)
υποστηρικτής
  1. iemand die voor iets is

voorstel (n)
πρόταση
  1. hetgeen dat voorgesteld wordt

voorstellen (v)
προτείνω
  1. een plan voorleggen
παρουσιάζω
  2. een beeld geven

voorsteven (n)
πλώρη

voorteken (n)
οιωνός
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat
  2. plus- of minteken voor een getal

vooruitgang (n)
πρόοδος
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving

voorvader (n)
πρόγονος
  1.

voorvechter (n)
υπέρμαχος
  1. iemand die ergens een voorstander van is en zich daarvoor actief inzet

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
πρόθημα
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorwaarde (n)
προϋπόθεση
  1. omstandigheid die noodzakelijk is of gemaakt wordt wil iets anders plaats of geldigheid hebben

voorwenden (v)
προσποιούμαι

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
αντικείμενο
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorwoord (n)
πρόλογος

voorzetsel (n)
πρόθεση
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adv)
προσεκτικός
  1. op een oplettende manier

voorzijde (n)
πρόσοψη

voorzitter (n)
πρόεδρος
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

vordering /vɔɾ.dǝ.ɾɪŋ/ (n)
πρόοδος
  1. vooruitgang, progressie

vore /'vɔː.rə/ (n)
αυλάκι
  1. ploegsnede

vorig (indefiniteOrdinalNumeral)
προηγούμενος
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork (n)
πηρούνι, πιρούνι
  1. aftakking van een boomtak of van een weg
πιρούνι, πηρούνι
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten

vorm /vɔrm/ (n)
μορφή
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp

vormen (v)
σχηματίζω
  1. in de juiste vorm brengen
  2. deel uitmaken van, fungeren als bouwsteen van

vorst /vɔrst/ (n)
παγετός, παγωνιά
  2. weersomstandigheden

vorstendom (n)
ηγεμονία
  1.

vos (n)
αλεπού
  1. bepaald zoogdier, Vulpes vulpes

vouw (n)
πτυχή

vouwen (v)
διπλώνω

voyeurisme (n)
ηδονοβλεψία

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
ερώτηση
  1. een verzoek om inlichting

vraaggesprek (n)
συνέντευξη
  1. een gesprek waarin iemand een aantal vragen beantwoordt

vraagteken /vraxtekə/ (n)
ερωτηματικό
  1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

vraatzucht (n)
λαιμαργία

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ (n)
φορτίο
  1. de lading van een vervoermiddel

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ (n)
φορτηγό αυτοκίνητο
  1. een auto voor goederenvervoer

vrachtschip (n)
φορτηγό πλοίο
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen (n)
φορτηγό
  1. een wagen voor goederenvervoer

vrachtwagenchauffeur (n)
νταλικέρης

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
ρωτώ
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
παρακαλώ, ζητώ
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
ειρήνη
  1. het ontbreken van oorlog

vredespijp (n)
πίπα της ειρήνης
  1.

vreemd (adj)
ξένος
  1. van buiten, niet van hier
παράξενος
  2. gek, onwerkelijk
  3. niet bekend

vreemdeling (n)
αλλοδαπός
  1. iemand die afkomstig is uit een ander gebied of land dan dat waar hij verblijft

vreemdelingenhaat (n)
ξενοφοβία
  1.

vrees (n)
φόβος
  1. het gevoel dat iets gevaarlijk is of kan zijn

vreugde (n)
χαρά
  1. een blij gevoel

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
φοβάμαι
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
φίλος
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
φιλικός
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
φίλη
  1. een vrouwelijk persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap (n)
φιλία
  1. gelijkwaardige relatie tussen personen die elkaar wederzijds genegen zijn en een vergelijkbare relatie tegelijkertijd ook met anderen kunnen hebben

vriezen (v)
παγώνω

vriezer (n)
καταψύκτης
  1. een toestel bedoeld om voedingsmiddelen in bevroren toestand gebracht, te bewaren

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
ελεύθερος
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijdag (n)
Παρασκευή
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijdom (n)
ελευθερία
  2. vrijheid

vrijen (v)
κάνω έρωτα
  1. liefde bedrijven

vrijgezel (adj)
ανύπαντρος
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijgezel (n)
εργένης
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
ελευθερία
  1. het vrij zijn

vrijspreken /'vrɛisprekə(n)/ (v)
αθωώνω
  1. onschuldig verklaren

vrijwillig (adj)
εθελοντικός, προαιρετικός
  1. niet gedwongen

vroedvrouw /ˈvrud.vrɑu/ (n)
μαία
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
πρόωρος
  1. aan het begin
  2. eerder dan verwacht

vroegrijp (adj)
πρώιμος
  1.

vrolijk (adv)
χαρούμενος
  1. in goede stemming

vroomheid (n)
ευσέβεια
  1.

vrouw /vrɑu/ (n)
γυναίκα
  1. een volwassen vrouwelijke mens
γυναίκα, σύζυγος
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk (adj)
θηλυκός, γυναικείος

vrouwenarts (n)
γυναικολόγος

vrouwenhater (n)
μισογύνης

vrucht /vrʏxt/ (n)
καρπός
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
εύφορος
  2. tot resultaat leidend

vruchtbaarheid /'vrʏxt.bar.ɦɛɪ̯t/ /'vrʏxt.bar.ɦɛːt/ /'vrʏɣ.ba.rɛɪ̯d/ (n)
γονιμότητα
  1. het vermogen vrucht te dragen

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ (n)
φρουτοχυμός
  1. sap gewonnen uit fruit

vuil /vœy̯l/ (adj)
ακάθαρτος
  1. niet schoon

vuilblik (n)
φαράσι
  1. voorwerp waarop men vuil kan vegen

vuilnis (n)
απορρίματα
  1. materiaal dat weggeworpen wordt

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ (n)
σκουπιδοτενεκές
  1. een bak waarin men huisvuil verzamelt

vuilnisemmer (n)
σκουπιδοτενεκές
  1.

vuist (n)
γροθιά
  1. gebalde hand

vulgair (adj)
χυδαίος

vulkaan (n)
ηφαίστειο

vulkaanuitbarsting (n)
έκρηξη
  1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen

vulkanisch (adj)
ηφαιστειακός
  1. betrekking hebbend op de processen die in een vulkaan plaatsvinden

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
σφραγίζω
  1. vol maken

vulling (n)
γέμιση
  het materiaal waarmee iets opgevuld is

vulpen /ˈvʏl.pɛn/ /ˈvʏɫ.pɛn/ (n)
πένα
  1. een schrijfpen met holle houder waarin zich een inktreservoir bevindt

vulva (n)
αιδοίο
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vurig (adj)
φλογερός

vuur /vyːr/ (n)
φωτιά
  1. lichtverschijnsel bij brand

vuurtoren (n)
φάρος
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
πυροβόλο όπλο
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

vuurwerk (n)
πυροτέχνημα
  1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels

vuvuzela (n)
βουβουζέλα
  1. een Zuid-Afrikaans blaasinstrument

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
φυσώ
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaier (n)
βεντάλια
  1. scherm in halve schijfvorm

waakzaamheid (n)
επαγρύπνηση
  1. oplettendheid

waanzin (n)
τρέλα
  1. het lijden aan een geestesstoornis

waanzinnig (adj)
παράφρων

waar /ʋar/ (adv)
όπου, πού
  1. op welke plaats

waarborg (n)
εγγύηση
  1. een geldbedrag of iets anders dat tijdelijk gegeven wordt als onderpand voor het geval men een verplichting niet na kan komen

waarde (n)
αξία

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
άχρηστος
  1. geen waarde hebbend

waardepapier (n)
αξιόγραφο
  1. document met geldswaarde

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
πολύτιμος
  1. een grote waarde hebbend

waarheid (n)
αλήθεια
  1. dat wat waar is

waarlijk (adv)
πράγματι
  1. echt, volgens de waarheid

waarnemen (v)
αντιλαμβάνομαι
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarnemer (n)
παρατηρήτρια
  1. iemand die iets waarneemt
  3. een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden

waarneming (n)
παρατήρηση
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (adverbialPronoun)
γιατί
  1. Vanwege welke oorzaak

waarschijnlijk (adj)
πιθανός
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
προειδοποιώ
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ (n)
προειδοποίηση
  1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn

wacht /ʋɑxt/ (n)
φρουρός
  1. iemand die tot taak heeft iets te bewaken

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
περιμένω
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

wachtkamer (n)
αίθουσα αναμονής
  1. ruimte of vertrek voor wachtenden, bijvoorbeeld bij een arts of op een station

wachtlijst /ˈʋɑxtlɛɪst/ (n)
λίστα αναμονής
  1. een lijst met wachtenden

wachtrij (n)
σειρά
  1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten

wachtwoord /wɑxtwort/ (n)
κωδικός, κωδικός πρόσβασης
  1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden

waf (interjection)
γαβ
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

wafel (n)
βάφλα
  1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer

wafelijzer (n)
βαφλιέρα
  1. een toestel waarin wafels gebakken worden

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
άμαξα
  2. een auto

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (v)
τολμώ
  1. een poging ondernemen

wagenziekte (n)
ναυτία
  1. reisziekte

wagon /ʋa'ɣɔn/ (n)
άμαξα
  1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein

waken /ˈwa.kə(n)/ /ˈʋa.kə(n)/ /ˈβ̞a.kə(n)/ (v)
αγρυπνώ
  1. opzettelijk wakker zijn
  4. letten op, beschermen

wakker (adj)
αφυπνισμένος
  1. niet in slaap

walkman (n)
γουόκμαν
  1. een draagbare radio en/of CD-speler met koptelefoon

walnoot /not/ (n)
καρύδι
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
θαλάσσιος ίππος
  1. bepaald soort zoogdier, Odobenus rosmarus

walvis (n)
φάλαινα
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Cetacea

wand /ʋɑnt/ (n)
τοίχος

wandaad (n)
έκτροπο
  1. een misdaad, een slechte of gruwelijke handeling

wandelaar /ˈʋɑn.də.ˌlar/ /ˈβ̞ɑn.də.ˌlar/ (n)
περιπατητής
  1. iemand die buitenshuis een stuk loopt

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
πάω βόλτα
  1. een wandeling maken

wandluis (n)
κοριός
  1.

wang (n)
μάγουλο
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wangedrocht (n)
τερατούργημα
  1. een slecht en lelijk mens of dier

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
απελπισία
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wanhopen (v)
απελπίζομαι

wankelmotor /ˈʋɑŋkəɫˌmotɔr/ (n)
κινητήρας Βάνκελ
  1. een verbrandingsmotor die niet met heen en weer gaande zuigers werkt, maar met een roterende zuiger.

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
πότε
  1. op welke tijd

wansmakelijk (adj)
κακόγουστος
  1.

want /ʋɑnt/ (conjunction)
γιατί
  1. geeft nevenschikkend een reden aan

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
όπλο
  1. een werktuig van geweld
οικόσημο, εθνόσημο
  2. een wapenschild

wapenbroeder (n)
συμπολεμιστής
  1.

wapenstilstand (n)
ανακωχή
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

wapenwedloop (n)
ανταγωνισμός εξοπλισμών

wapiti (n)
μεγάλη έλαφος

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
ζεστός, θερμός
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte (n)
θερμότητα
  2. de hoeveelheid thermische energie.

warmtefront (n)
θερμό μέτωπο
  1. een front waar een luchtmassa met relatief warme lucht over een gebied schuift waar koude lucht ligt

warmtepomp (n)
αντλία θερμότητας
  1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving

warmtewisselaar (n)
εναλλάκτης θερμότητας

was /ʋɑs/ (n)
κερί
  1. weke laagsmeltende en waterafstotende stof

wasbeer (n)
ρακούν
  1. klein Noord-Amerikaans zoogdier, Procyon lotor

wasdroger (n)
στεγνωτήριο
  1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen

wasknijper /ˈwɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈʋɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈβ̞ɑs.knɛː.pər/ (n)
μανταλάκι
  1. een knijper die gemaakt is van hout of plastic om nat wasgoed aan een waslijn te klemmen

wasmachine (n)
πλυντήριο, πλυντήριο ρούχων
  1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt

wasmiddel (n)
απορρυπαντικό
  1. een middel om de was te reinigen

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
πλένω
  1. iets schoonmaken

wasspeld /'wɑspɛlt/ (n)
μανταλάκι
  1.

wastafel (n)
νιπτήρας
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ (interrogativePronoun)
ίντα
  vragend voornaamwoord

waterbuffel (n)
νεροβούβαλος
  1. Bubalus bubalis, een tot de runderen behorend trekdier...

waterdicht (adj)
αδιάβροχος
  1. ondoordringbaar voor water

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
κατουρώ
  1. urine uitscheiden
θάλασσα
  3. waterachtig vocht afscheiden

waterfiets (n)
πενταλό
  1. een vaartuig met een aandrijving zoals op fietsen waarmee men zich over het water kan voortbewegen door middel van het trappen op pedalen

waterjuffer (n)
λιβελούλα
  1. een dier dat behoort tot een van honderden soorten van de Coenagrionidae

waterkers (n)
κάρδαμο
  1. Rorippa, een eetbare kruidachtige plant

waterkraan (n)
βρύση

waterlijn /ˈwatərˌlɛin/ (n)
ίσαλος γραμμή
  2. de grens tussen onderwaterschip en bovenwaterschip

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
καρπούζι
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermerk (n)
υδατογράφημα

watermolen (n)
νερόμυλος
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

waterpas (n)
αλφάδι
  1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan

waterpijp (n)
ναργιλές

waterpistool (n)
νεροπίστολο
  1. pistool waaruit een straal water kan spuiten

waterpolo (n)
υδατοσφαίριση
  1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden

waterput (n)
πηγάδι
  1. put waaruit men water haalt

waterrat (n)
νεροαρουραίος
  1. grote halfaquatische woelmuis

waterski (n)
θαλάσσιο σκι
  1. ski voor het waterskiën

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
υδρογόνο
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

waterstofbrug (n)
δεσμός υδρογόνου

wateruurwerk (n)
κλεψύδρα

waterval (n)
καταρράκτης
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

watervliegtuig (n)
υδροπλάνο
  1. een vliegtuig dat kan opstijgen en landen op het water

watervlo (n)
δάφνια

watervogel (n)
υδρόβια πουλιά

watervrees (n)
ὑδροφοβία

watervrij (adj)
άνυδρος

waterzwijn (n)
καπιμπάρα
  1. een knaagdier

watten (n)
βαμβάκι
  1. ongesponnen katoen of een synthetische vervanging daarvan bedoeld voor het aanbrengen op wonden

wattenstaafje (n)
μπατονέτα
  1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden...

wc-papier (n)
χαρτί υγείας

webserver (n)
εξυπηρετητής περιεχομένου
  1. computerprogramma
  2. server waarop de

website /ˈwɛpsajt/ (n)
ιστοχώρος
  1. een plaats waar zich informatie bevindt op het internet, aangeduid met een URL

wedden (v)
ποντάρω
  1. geld wagen op een toekomstige gebeurtenis

weddenschap (n)
στοίχημα

wedergeboorte (n)
μετενσάρκωση
  1.

wedergeboren (adj)
γεννηθη ανωθεν
  2. bekering tot het christelijke geloof

wederkerend voornaamwoord (n)
αυτοπαθής αντωνυμία

wederverkoper (n)
μεταπράτης
  1.

wederzijds /wedərˈzɛits/ (adj)
αμοιβαίος

wedloop (n)
αγώνας

wedstrijd (n)
διαγωνισμός
  1. een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
χήρα
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
χήρος
  man

weefgetouw /ˈʋeːf.xəˌtɑu̯/ (n)
αργαλειός
  1. toestel waarmee garen tot weefsel gevlochten wordt

weefsel (n)
ύφασμα, ιστός
  1. een dunne geweven stof of textiel
ιστός, ύφασμα
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen

weefster (n)
υφάντρια
  1. vrouw die lappen textiel maakt door te weven

weegbree (n)
αρνόγλωσσο

weegschaal (n)
Ζυγός
  1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
εβδομάδα, βδομάδα
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekdier (n)
μαλάκιο

weekeinde (n)
σαββατοκύριακο
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
σαββατοκύριακο
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weelde /'ʋeldə/ (n)
πλούτος
  1. omstandigheden van overvloed waar men in leeft

weemoed (n)
μελαγχολία
  1. gevoel van treurnis, verdriet, nostalgie

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
καιρός
  1. atmosferische gesteldheid

weerbericht (n)
πρόγνωση καιρού
  1. bericht of mededeling over de toestand van het weer

weergalm (n)
αντήχηση

weerhaan /'ʋɪːrɦan/ (n)
ανεμοδείκτης

weerklinken (v)
αντιλαλώ

weerkunde (n)
μετεωρολογία

weerleggen (v)
ανασκευάζω
  1. een eerdere bewering ontkrachten

weerlegging (n)
αναίρεση
  1. een betoog waarmee men iets weerlegt

weerstaan (v)
αντέχω
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand (n)
αντιστάτης
  1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
αντίσταση, αντιστάτης
  3. een elektronica-onderdeel

weersvoorspelling (n)
πρόγνωση καιρού

weerwolf (n)
λυκάνθρωπος
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

wees /ʋes/ (n)
ορφανός

weeshuis /ˈʋeshœʏs/ (n)
ορφανοτροφείο
  1. een opvanghuis voor wezen

weesjongen /ˈʋesjɔŋə(n)/ (n)
ορφανός
  1. een jongen van wie beide ouders overleden zijn

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
δρόμος, οδός
  1. smalle strook grond voor het verkeer

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
ζυγίζω
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

wegenkaart (n)
οδικός χάρτης

wegens /ˈʋeːɣəns/ /ˈʋeːχəns/ (preposition)
εξαιτίας
  1. een reden inleidend

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ (v)
φεύγω
  1. zich ergens vandaan begeven
  3. uit een relatie stappen

weghalen (v)
βγάζω
  1. van zijn plaats halen

weglaten (v)
παραλείπω
  1. te midden van andere informatie iets niet insluiten

wegloper (n)
δραπέτης
  1. kind dat het ouderlijk huis tegen de wil van de ouders verlaar

wegsturen /'wɛxstyrə(n)/ (v)
αποπέμπω
  1. doen weggaan

wei /ʋɛɪ/ (n)
λιβάδι
  1. een stuk grasland voor begrazing door vee
τυρόγαλα
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide (n)
λιβάδι

weigeren (v)
αρνιέμαι
  1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
βοσκότοπος
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
λίγο
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
λίγος
  2. in een klein aantal

wekelijks /ˈwe.kə.lɪks/ /ˈʋe.kə.ləks/ /ˈβ̞e.kə.ləks/ (adv)
εβδομαδιαία
  1. elke week

wekker /ˈʋɛkər/ (n)
ξυπνητήρι
  1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd

welbespraaktheid (n)
ευγλωττία
  1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden

weldoener (n)
δωρητής

welgesteld (adj)
εύπορος
  1. financieel goed gesitueerd

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
ποιος

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
καλωσήρθατε, καλώς ορίσατε
  1. begroeting

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ (adv)
ίσως
  1. mogelijk, misschien

wellust (n)
λαγνεία
  1.

wellustig (adj)
ασελγής

welvaart /ˈwɛlvart/ (n)
ευημερία

welzijn /'wɛlzɛin/ (n)
ευζωία
  1. wanneer een individu of maatschappij zich in een goede toestand bevindt ...

wendbaarheid (n)
ευκινησία
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
φρύδι
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wens /ʋεns/ (n)
επιθυμία, ευχή

wenselijk (adj)
επιθυμητός
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
εύχομαι

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
κόσμος
  1. de aarde

wereldbol (n)
υδρόγειος
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

wereldlijk (adj)
κοσμικός
  1. betrekking hebbend op deze wereld, in tegenstelling tot met name het hiernamaals of de kerk

wereldoorlog (n)
παγκόσμιος πόλεμος
  1. een gewapende strijd tussen een zeer groot aantal landen, met name gebruikt voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.

wereldwijd (adj)
παγκοσμίως

wereldzee (n)
ωκεανός
  1. één van de grootste zeeën van de aarde

werf /wɛr(ə)f/ (n)
ναυπηγείο
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
εργασία
  1. dat wat gedaan moet worden
δουλειά
  2. beroep
  3. de plek waar men werkt, werkplek
έργο
  4. dat wat gemaakt is, kunstwerk
στουπί
  hede, afval van vlas of hennep

werkbalk (n)
γραμμή εργαλείων
  1.

werkbank (n)
πάγκος
  1. werkbank

werkelijk (adj)
αληθινά
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
πραγματικότητα
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werken /ʋɛrkən/ (v)
εργάζομαι, λειτουργώ
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen
λειτουργώ
  2. functioneren, draaien

werkgever (n)
εργοδότης
  1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen

werkkapitaal (n)
κυκλοφορούν ενεργητικό
  1.

werkloos (adj)
άνεργος

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ (n)
ανεργία
  1. het werkloos zijn
  2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan

werkloosheidsuitkering (n)
επίδομα ανεργίας
  1. uitkering voor iemand die buiten zijn of haar schuld om werkloos is

werkplaats (n)
εργαστήριο

werktuig (n)
εργαλείο
  1. een stuk gereedschap om een taak eenvoudiger en/of lichter te maken

werktuigkundige (n)
μηχανικός

werkwoord (n)
ρήμα
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werkwoordelijk (adj)
ρηματικός
  1.

werpen (v)
ρίχνω
  1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan

wervel (n)
σπόνδυλος
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom (n)
σπονδυλική στήλη

wervelwind (n)
ανεμοστρόβιλος

wesp (n)
σφήκα
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

wespendief (n)
σφηκιάρης
  1.

westelijk (adj)
δυτικός

westen /ˈʋɛs.tə(n)/ (n)
δύση

westnoordwest (adv)
Δυτικός-Βορειοδυτικός

wet /wɛt/ (n)
νόμος
  1. een door de overheid opgestelde regel

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
ξέρω, γνωρίζω
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
επιστήμη
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ (adj)
επιστημονικός

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ (n)
επιστήμονας
  1. iemand die de wetenschap beoefent

wetgeving (n)
νομοθεσία
  1. het geheel aan wetten die in een land gelden

wethouder /wɛtɔu(d)ər/ (n)
δημοτικός σύμβουλος
  1. een lid van het dagelijkse uitvoerende bestuur van een Nederlandse gemeente

wetsontwerp (n)
νομοσχέδιο
  1. door de regering uitgaand voorstel tot wet

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
νομικός
  2. tot de wet behorend

wettigheid /'ʋɛtəxhɛɪt/ (n)
νομιμότητα
  1. het in overeenkomst met de wet zijn

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
υφαίνω
  1. draden e.d. dooreenvlechten

wezel (n)
νυφίτσα
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela nivales

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
πλάσμα
  1. individu

whisky (n)
ουίσκι
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wichelarij (n)
μαντεία
  1. het verkrijgen van informatie door middel van bovennatuurlijke of niet wetenschappelijk aangetoonde middelen

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
ποιος
  1. vragend voornaamwoord
  2. betrekkelijk voornaamwoord

wie het laatst lacht, lacht het best (interjection)
γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος
  degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar

wieg (n)
κούνια
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
νανουρίζω
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiel (n)
τροχός, ρόδα
  1. ronddraaiende schijf

wielbasis (n)
μεταξόνιο
  1. de afstand tussen de twee middelpunten van de voor- en achteras

wielersport (n)
ποδηλασία
  1. de sport van het wielrennen

wielewaal /'wiː.lə.wal/ (n)
συκοφάγος
  1. zwart-gele zangvogel

wier (n)
φύκος
  1. in water voorkomende vaatloze, plantachtige organismen

wierook (n)
λιβανος, λιβάνι
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
μαύρο
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wig (n)
σφήνα
  1. een metalen of houten voorwerp in de vorm van een driehoekig blok met een scherpe hoek van 5 to 20 graden

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ (personalPronoun)
εμείς
  1. 1e persoon meervoud nominatief

wijd /wɛɪ̯d/ /ʋɛɪ̯t/ /β̞ɛːt/ (adj)
ευρεία

wijding (n)
καθαγίαση
  1.

wijdverspreid (adj)
διαδεδομένος
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijk /ʋɛi̯k/ (n)
συνοικία
  1. een bewoond deel van een stad of een gemeente

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
κρασί, οίνος
  1. alcoholhoudende drank

wijndruif (n)
σταφύλια
  1. een druif die wordt gebruikt om wijn van te maken

wijnglas (n)
κρασοπότηρο
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om wijn uit te drinken

wijnstok /ˈʋɛi̯n.stɔk/ (n)
αμπέλι
  1. klimplant waaraan druiven groeien

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
σοφός
  1. van groot inzicht getuigend

wijsbegeerte (n)
φιλοσοφία
  1. de oudste wetenschap

wijsheid (n)
σοφία
  1. gerijpt inzicht

wijsheidstand (n)
σωφρονιστήρας
  1. achterste kies van iedere kaakhelft van het volwassen gebit van een mens

wijsvinger (n)
δείκτης
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijwater (n)
αγίασμα
  1. gewijd water

wijwaterkwast (n)
αγιαστήρα

wijze (n)
μέθοδος
  1. manier

wijzen (v)
δείχνω

wiki (n)
βίκι
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wikkelen (v)
περιελίσσω
  1. draaiend iets buigzaams rond een voorwerp aanbrengen

wil /ʋɪl/ (n)
θέληση
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild (adj)
άγριος
  3. onbeschaafd, bruusk

wild zwijn (n)
αγριόχοιρος, αγριογούρουνο
  1. bepaald soort zoogdier, Sus scrofa

wildernis (n)
ερημιά
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wilg (n)
ιτιά
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
αυθαίρετος

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
θέλω
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

willens en wetens (phraseologicalUnit)
επίτηδες

wilsverklaring (n)
δήλωση βούλησης
  1. eenzijdige wilsuiting die gericht is op het tot stand brengen van rechtsgevolgen

wimper (n)
βλεφαρίδα

wind /ʋɪnt/ (n)
άνεμος, αέρας
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

winden /ˈʋɪndə(n)/ (v)
περιελίσσω
  1. een draad of kabel draaiend op een as of klos aanbrengen

winderig (adj)
ανεμώδης
  1. weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

windhaan (n)
ανεμοδείκτης

windhoos (n)
ανεμοστρόβιλος
  1.

windmolen (n)
ανεμόμυλος
  1. molen die door de wind gedreven wordt

windmolenpark (n)
αιολικό πάρκο
  1. een gebied waar windenergie gewonnen wordt met behulp van een aantal molens

windpark (n)
αιολικό πάρκο
  1. een groep bij elkaar geplaatste windturbines

windwijzer (n)
ανεμοδείκτης
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
μαγαζί, κατάστημα
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelcentrum (n)
εμπορικό κέντρο
  1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd

winnaar (n)
νικητής
  1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
κερδίζω
  1. als beste partij uit een wedstrijd komen
  2. iets verkrijgen voor een goede prestatie bij een wedstrijd
  4. iemand bereid vinden zich ergens voor in te zetten

winst /ʋɪnst/ (n)
κέρδος
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winter /ʋɪntər/ (n)
χειμώνας
  1. seizoen

winterkoning (n)
τσίχλα
  1. klein gedrongen vogeltje met opgewipt staartje,

winterslaap (n)
χειμερία νάρκη
  1. een toestand van hypothermie en inactiviteit bij sommige warmbloedige dieren in de winter

wintersport (n)
χειμερινό άθλημα

wip /ʋɪp/ (n)
τραμπάλα
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wisent (n)
βόνασος Ευρωπαϊκώς
  1. bepaald soort zooɡdier, Bison bonasus

wiskunde (n)
μαθηματικά
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
μαθηματικός
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wiskundige (n)
μαθηματικός

wispelturigheid (n)
ιδιοτροπία
  1. het op een onvoorspelbare manier steeds weer veranderen

wissel /ʋɪsəl/ (n)
συναλλαγματική
  2. handelspapier voor de overdracht van geld

wisselen /wɪsələ(n)/ (v)
ανταλλάσσω

wisselgeld (n)
ρέστα

wisselstroom (n)
εναλλασσόμενο ρεύμα
  1. wisselstroom

wit /ʋɪt/ (adj)
άσπρος, λευκός
  1. kleur

wit /ʋɪt/ (n)
λευκός, άσπρος
  1. lichtst mogelijke kleur

witkalk (n)
ασβεστόνερο
  1.

witte haai (n)
λευκός καρχαρίας
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

witte rijst (n)
λευκό ρύζι
  1. gepelde en gepolijste rijst

witte wijn (phraseologicalUnit)
λευκό κρασί
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wittekool (n)
λάχανο
  1. en 2. (bladeren van) sluitkoolgewas dat lichtgroen tot wit van kleur is

wodka (n)
βότκα
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
θυμός
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woeden (v)
λυσσομανώ
  1. met veel geweld gaande zijn van een natuurverschijnsel

woedend /'ʋudənt/ (adj)
μανιασμένος
  1. bijzonder boos

woef (interjection)
γαβ
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

woekeraar /ˈwukərar/ (n)
τοκογλύφος
  1. iemand die woeker drijft

woekerrente (n)
τοκογλυφία

woelrat (n)
νεροαρουραίος
  1. grote halfaquatische woelmuis

woensdag /ˈʋunzdɑx/ (n)
Τετάρτη
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woerd (n)
νήσσα
  1.mannetjeseend

woest (adj)
ξέφρενος
  4. heel boos, razend

woestijn (n)
έρημος
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

woiwodschap /ˈvɔɪ̯vɔtsxɑp/ (n)
βοεβοδάτο
  1. naam voor bepaalde bestuurlijke gebieden in Oost-Europa

wol /ʋɔl/ (n)
μαλλί
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
λύκος
  1. bepaald zoogdier, Canis lupus

wolfraam (n)
βολφράμιο
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolk (n)
νέφος, σύννεφο
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
ουρανοχύστης, ουρανοξύστης
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wollen /wɔlə(n)/ (adj)
μάλλινος
  1. gemaakt van wol

wolvin /wɔlˈvɪn/ /ʋɔlˈvɪn/ (n)
λύκαινα
  vrouwelijke wolf

wombat (n)
φασκωλόμυς

wonder (n)
θαύμα
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wonderkind (n)
παιδί-θαύμα

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
κατοικώ, μένω
  1. een permanente behuizing hebben

woonkamer (n)
σαλόνι
  1. een kamer ingericht om in te wonen (vermaak, ontvangst van gasten)

woonplaats (n)
κατοικία

woord /ʋoːrt/ /ˈʋʊːrt/ /ˈβoːrd/ /ˈβoːrt/ (n)
λέξη, λόγος, κουβέντα
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
λόγος, λέξη
  2. belofte
Λόγος, λέξη
  3. het woord van god of de inhoud van de bijbel
λέξη, λόγος
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur

woordafbreking /ˈwoːrtˌɑvbreːkɪŋ/ /ˈʋo̝ːrtˌɑvbreɪ̯kɪŋ/ /ˈβ̞oːrtˌɑvbreːkɪŋ/ (n)
συλλαβισμός

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
λεξικό
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenlijst /ˈʋɔːrdə(n)ˌlɛɪst/ (n)
λεξιλόγιο
  1. een lijst bestaande uit woorden

woordenschat (n)
λεξιλόγιο

woordsoort (n)
μέρος του λόγου
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

woordvoerder (n)
εισηγητής
  1. persoon

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
γίνομαι
  1. vormt de lijdende vorm
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

worgen (v)
στραγγαλίζω
  1. doden door het dichtknijpen van de hals

workaholic (n)
εργασιομανής
  1.

worm /ʋɔrm/ (n)
σκουλήκι
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

worp /ʋɔrp/ (n)
ρίψη
  1. de handeling van het werpen van iets

worst /wɔrst/ (n)
λουκάνικο
  1. een toegebonden eind darm of vlies dat gevuld is met vleeswaar

worstelen (v)
παλεύω

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
καρότο
  1. Groente peen
ρίζα
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
  3. Getal
  4. Woord

wortelstok /'wɔrtəlstɔk/ (n)
ρίζωμα
  1.

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ (n)
δάσος
  1. groot bos

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
τσίφτης
  1. benaming voor roofvogels uit het geslacht Milvus

wraak (n)
εκδίκηση
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wrak (n)
ναυάγιο

wrat (n)
κρεατοελιά
  1. knobbeltje

wreed (adj)
στυγνός
  1. heel onvriendelijk

wreef (n)
κουντεπιέ
  1. bovenkant van de voet tussen tenen en enkel

wreken (v)
εκδικούμαι
  1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan

wreker (n)
εκδικητής

wrijven (v)
τρίβω
  1. handeling

wrijving (n)
τριβή

wrok (n)
μνησικακία

wuiven /wœyvə/ (v)
γνέφω
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien
  2. heen en weer buigen, zwenken

wulk (n)
φουσκαλίδα
  1. Buccinum undatum

wulp (n)
τουρλίδα
  1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae)

wurgen (v)
στραγγαλίζω
  1. iets of iemand vermoorden door het dichtknijpen van de keel

xenofobie /ksenofoˈbi/ (n)
ξενοφοβία
  1. een afkeer van alles wat vreemd of buitenlands is

xenofoob (n)
ξενόφοβος
  1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft

xenon /ˈksenɔn/ (n)
ξένο, ξένον
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xenotransplantatie /ˈksenotrɑnsplɑnˌtatsi/ (n)
ξενομεταμόσχευση
  1. een transplantatie van dierlijke organen bij de mens

xylitol /ˌksiliˈtɔl/ (n)
ξυλιτόλη
  1. een zoetstof die bereid is door hydrogenatie van xylose

xylofoon (n)
ξυλόφωνο
  1. melodisch slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

xylografie /ˌksiloɣraˈfi/ (n)
ξυλογραφία
  1. houtsnijkunst
  2. houtsnede of houtgravure

yen (n)
γιεν
  1. de munteenheid van Japan

yeti /ˈjeti/ (n)
γέτι
  1. een legendarisch monster met de bijnaam 'de verschrikkelijke sneeuwman' die voor zou komen in de Himalaya

yoga /ˈjoxa/ (n)
γιόγκα
  1. het streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
γιαούρτι
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

ypsilon (n)
ύψιλον
  1. de letter y
  2. spelwoord voor de letter y

ytterbium (n)
υττέρβιο
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium (n)
ύττριο
  1.

yup (n)
γιάπης
  1. een jong, kindloos persoon die snel carrière gemaakt heeft en een exclusieve, trendgevoelige levensstijl heeft

yuppie (n)
γιάπης
  1. jong, kindloos persoon die snel carrière gemaakt heeft en een exclusieve, trendgevoelige levensstijl heeft

yurt (n)
γιουρτ
  1. een ronde nomadentent

zaad /zaːt/ (n)
σπόρος
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit
  2. zaadcellen uit de mannelijke geslachtsorganen van een mens of een dier

zaadlob (n)
κοτυληδόνα

zaag /zax/ (n)
πριόνι
  1. een stuk gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
πριονίδι
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaaien (v)
σπέρνω
  1. zaad strooien

zaal /zal/ (n)
σαλόνι

zaan (n)
ανθόγαλα
  1. room

zacht /zɑxt/ (adv)
μαλακός
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen

zachtjes /ˈzɑxjəs/ /ˈzɑxtjəs/ /ˈzɑχcjəs/ (adv)
ήσυχα
  1. stilletjes, met een laag geluidniveau

zadel (n)
σέλα, σέλλα
  zitplaats op dier of fiets

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
πριονίζω
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak (n)
σάκκος
  1. slappe, vormeloze tas
τσέπη, βαλάντιο, θυλάκιο
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
μαντήλι
  1. een doek om de neus in te snuiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
επιχειρηματίας
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakgeld (n)
χαρτζιλίκι

zakkenroller (n)
πορτοφολάς
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
φακός
  1. lamp op zakformaat

zaklantaarn (n)
φακός
  1. een draagbare bron van licht, gewoonlijk van energie voorzien middels batterijen

zakmes /ˈzɑkmɛs/ (n)
σουγιάς
  1. een klein invouwbaar mes, vaak met extra gereedschappen

zalf (n)
αλοιφή
  smeerbare massa om op de huid aan te brengen

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
σολομός
  1. benaming voor een aantal vissoorten uit de familie Salmonidae

zalven /zɑlvə(n)/ (v)
επαλείφω
  2. het aanbrengen van een welriekende olie, meestal als inhuldiging in een politieke of religieuze hoedanigheid

zand (n)
άμμος
  1. losse massa die bestaat uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbak (n)
αμμοδόχος
  1. een bak gevuld met zand om in te spelen

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
κλεψύδρα
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zandsteen (n)
ψαμμίτης

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
τραγουδιστης, τραγουδιστής
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres (n)
τραγουδίστρια
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster (n)
κελαηδότσιχλα
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zaniken /zanəkə(n)/ (v)
γκρινιάζω
  1. hinderlijk ergens over blijven klagen

zaterdag (n)
Σάββατο
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

ze (personalPronoun)
αυτή
  1. clitische vorm van zij (derde persoon vrouwelijk enkelvoud)
αυτά
  2. clitische vorm van zij (derde persoon meervoud)

zeboe (n)
ζεμπού
  1. Bos taurus indicus een rund dat in het Indische subcontinent en Afrika wordt...

zebra (n)
ζέβρα, ζέβρος
  1. zwart-wit gestreepte paardachtige

zebrapad (n)
διάβαση πεζών
  1. een patroon van witte strepen aangebracht op het wegdek ter aanduiding van een beschermde voetgangersoversteekplaats

zedelijk (adj)
ηθικός
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zedenkunde (n)
ηθική

zee /ze/ /zeː/ (n)
θάλασσα, πέλαγος
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-eend /ˈzeʔent/ (n)
μαυρόπαπια

zee-egel (n)
αχινός
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zeeanemoon (n)
θαλάσσια ανεμώνη
  1. benaming voor dieren uit de orde Actiniaria

zeearend (n)
θαλασσαετός
  1. bepaald soort roofvogel die in kustgebieden leeft, Haliaeetus albicilla

zeebanket (n)
θαλασσινά
  1. gevarieerde vismaaltijd

zeebodem (n)
βυθός
  1. het grondvlak van een zee

zeeduivel (n)
πεσκαντρίτσα
  1. bepaald soort grote zeevis, Lophius piscatorius

zeef (n)
κόσκινο
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeegang (n)
τρικυμιώδης θάλασσα
  1. de deining van de zee

zeehond (n)
φώκια
  1. benaming voor zoogdieren uit de familie Phocidae

zeekomkommer (n)
ολοθούριο
  1. benaming voor op de op komkommers lijkende zeedieren uit de klasse Holothuroidea

zeekreeft (n)
αστακός
  1. in zee levende kreeft

zeekwal (n)
μέδουσα
  1. neteldier in de vorm waarin het vrij in het water zwemt

zeeleeuw (n)
θαλάσσιο λιοντάρι
  1. grote oorrob

zeeman (n)
ναύτης

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
γοργόνα
  1. mytisch zeewezen

zeemeeuw (n)
γλάρος
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

zeemijl (n)
ναυτικό μίλι
  1. afstandsmaat, in gebruik op zee, 1852m

zeeniveau (n)
στάθμη θάλασσας
  1. hoogte van de zeespiegel

zeeolifant (n)
θαλάσσιος ελέφαντας
  1. rob uit het geslacht Mirounga

zeep (n)
σαπούνι
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepaardje /ˈzepaːrtʲə/ (n)
ιππόκαμπος
  2. benaming voor zeevisjes waarvan de kop op een paardenkop lijkt en die rechtopstaand zwemmen, uit het geslacht Hippocampus

zeepbel (n)
σαπουνόφουσκα
  1. bolvormig vlies van water en zeep dat een hoeveelheid gas (meestal lucht) omringt

zeer (adv)
άλγος
  3. pijn

zeeschuim (n)
αλισάχνη
  1. de luchtige massa die bij heftige beweging van zeewatergolven ontstaat

zeeslag (n)
ναυμαχία
  2. bordspel

zeester (n)
αστερίας
  1. benaming voor schijfvormige zeedieren met vijf armen uit de klasse Asteroidea

zeestroming (n)
θαλάσσιο ρεύμα
  1. een grote constante beweging van het zeewater

zeetong (n)
γλώσσα
  1. bepaald soort platvis, Solea solea

zeevaarder (n)
θαλασσοπόρος
  1. iemand die voor zijn beroep de zee bevaart

zeevruchten (n)
θαλασσινά
  2. allerlei eetbare schaal- en schelpdieren

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
θαλάσσια ύδατα
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier (n)
φύκι
  1. in zee levend wier

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ (n)
ναυτία
  1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip

zeezoogdier (n)
θαλάσσιο θηλαστικό

zege /'zeɣə/ (n)
νίκη
  1.

zegel /ˈzexəl/ (n)
βούλα
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is

zegellak (n)
βουλοκέρι
  1. een mengsel van schellak en terpentine dat gebruikt wordt om er zegels van te maken

zegelwas (n)
βουλοκέρι
  1. een gemakkelijk smeltbaar materiaal gebuikt om er zegelafdrukken mee te maken

zegenen (v)
ευλογώ
  1. de zegen geven

zeggen (v)
λέω
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeggenschap /ˈzεɣә(n)ˌsxɑp/ /ˈzεχә(n)ˌsχɑp/ (n)
δικαίωμα έκφρασης γνώμης, λόγος
  1. het recht om over iets te beslissen

zeil (n)
πανί, ιστίο
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

zeilboot (n)
κότερο
  1. een boot waarmee gezeild kan worden

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (n)
αρμενίζω
  1. wedstrijdsport met zeilvaartuigen

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
αρμενίζω
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil
ιστιοπλοΐα
  2. zich in een zeilboot met behulp van de wind over het water voortbewegen

zeilschip (n)
ιστιοφόρο
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeis (n)
κόσα
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
ασφαλής
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
βεβαιότητα

zekering (n)
τηκτασφάλεια
  1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom

zelden (adv)
σπάνια
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
σπάνιες
  1. naar verhouding gering in aantal

zelfbeschikking (n)
αυτοδιάθεση
  2. de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen

zelfdoding (n)
αυτοκτονία
  1. Het zich benemen van het leven

zelfhelp (n)
αυτοβοήθεια
  1.

zelfhulp (n)
αυτοβοήθεια
  1.

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
αυτοκτονία
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ (n)
αυτοπροσωπογραφία, αυτοπορτρέτο
  1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht

zelfs (adv)
ακόμη και

zelfstandig (adj)
ανεξάρτητος
  1. op zichzelf staand

zelfstandig naamwoord (n)
ουσιαστικό
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfstandigheid (n)
ανεξαρτησία

zelfverbranding (n)
αυτοπυρπόληση
  1. verbranding van zichzelf

zelfverdediging (n)
αυτοάμυνα
  1. verdediging van zichzelf

zelfvertrouwen (n)
αυτοπεποίθηση
  1. geloof in eigen vermogen, kunde of kracht

zelfverzekerdheid (n)
αυτοπεποίθηση
  1. de mate waarin iemand zelfverzekerd is

zelfzorg (n)
αυτοφροντίδα
  1.

zemelen (n)
πίτουρο
  B 1. ingrediënt dat bestaat uit met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen

zendeling /'zɛndəlɪŋ/ (n)
ιεραπόστολος
  1. persoon die uitgezonden wordt om mensen tot het geloof in het protestantse christendom te bekeren

zenit /zenɪt/ (n)
ζενίθ
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw (n)
νεύρο
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwachtig /ˈzenʏˌʋɑxtəx/ (adj)
νευρικός
  1. lijdend onder een gevoelig, snel geraakt zenuwstelsel

zenuwcel /ˈze.ny.sɛl/ /ˈze.nyʊ̯.sɛɫ/ /ˈzeː.nyʊ̯.sɛl/ (n)
νευρώνας
  een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel

zenuwstelsel (n)
νευρικό σύστημα
  1. het gehele zenuwsysteem

zenuwziekte (n)
νεύρωση
  2. psychische aandoening

zepen (v)
σαπουνίζω

zes (n)
έξι
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
έκτος
  nummer zes in een rij

zesendertig (cardinalNumeral)
τριάντα έξ
  1. het getal 36

zesentachtig (cardinalNumeral)
ογδόντα έξ
  1. het getal 86

zesentwintig (cardinalNumeral)
είκοσι έξι
  1. het getal 26

zesenveertig (cardinalNumeral)
σαράντα έξ
  1. het getal 46

zesenvijftig (cardinalNumeral)
πενήντα έξ
  1. het getal 56

zesenzestig (cardinalNumeral)
εξήντα έξ
  1. het getal 66

zesenzeventig /ˈzɛsənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα έξ
  1. het getal 76

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
εξάγωνο
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zestien (cardinalNumeral)
δεκαέξι, δεκάξι
  1. het getal 16

zestig (cardinalNumeral)
εξήντα
  1. het getal 60

zestigste (ordinalAdjective)
εξηκοστός

zet /zɛt/ (n)
κίνηση
  handeling gedurende een spelbeurt

zetel (n)
έδρα
  1. constructie bestemd om prettig op te zitten
  2. lidmaatschap van een raad of vergadering met een beperkt aantal leden
  3. plaats waar een organisatie gevestigd is

zetmeel (n)
άμυλο

zetpil (n)
υπόθετο
  1. een medicament in de vorm van een pil die via de anus toegediend wordt

zetwerk (n)
στοιχειοθεσία
  1.

zeug (n)
γουρούνα
  1. vrouwtjesvarken

zeuren /ˈsʏː.rə(n)/ /ˈzøː.rə(n)/ (v)
γκρινιάζω
  1. veelvuldig en langdurig klagen over weinig belangrijke zaken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
εφτά, επτά
  1. het getal 7

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
έβδομος

zevenendertig /ˈzøvənənˌdɛrtəx/ (cardinalNumeral)
τριάντα επτά
  1. het getal 37

zevenennegentig /ˈzøvənəˌneɣəntəx/ (cardinalNumeral)
ενενήντα επτά
  1. het getal 97

zevenentachtig /ˈzøvənənˌtɑxtəx/ (cardinalNumeral)
ογδόντα επτά
  1. het getal 87

zevenentwintig /ˈzøvənənˌtwɪntəx/ (cardinalNumeral)
είκοσι επτά
  1. het getal 27

zevenenveertig /ˈzøvənənˌfertəx/ (cardinalNumeral)
σαράντα επτά
  1. het getal 47

zevenenvijftig /ˈzøvənənˌfɛiftəx/ (cardinalNumeral)
πενήντα επτά
  1. het getal 57

zevenenzestig /ˈzøvənənˌsɛstəx/ (cardinalNumeral)
εξήντα επτά
  1. het getal 67

zevengetijdenklaver (n)
τριγωνέλλα η κυανή
  plant en kruid

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
δεκαεπτά, δεκαεφτά
  1. het getal 17

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
εβδομήντα
  1. het getal 70

zicht /zɪxt/ (n)
θέα
  1. wat gezien kan worden

zichtbaar (adj)
ορατός

ziek /zik/ (adj)
άρρωστος
  1. lichamelijke toestand

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
νοσοκομείο
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekte (n)
αρρώστια, ασθένεια

ziekte van Parkinson (n)
νόσος του Πάρκινσον
  1. ziekte die het centrale zenuwstelsel steeds verder aantast

ziel /zil/ (n)
ψυχή
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielenrust (n)
γαλήνη
  1.

zielig /'ziləx/ (adj)
αξιολύπητος

zielkunde (n)
ψυχολογία

zieltogen (v)
αγωνιώ
  1. op sterven liggen

zien (v)
βλέπω
  1. waarnemen met het oog

ziften /ˈzɪftə(n)/ (v)
κοσκινίζω
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zigeuner (n)
τσιγγάνος

zij /sɛɪ̯/ /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
αυτή
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk
αυτοί
  2. 3e persoon meervoud

zijde (n)
μετάξι
  1. kant

zijderups (n)
μεταξοσκώληκας
  1. de larve van de zijdevlinder

zijn (v)
είμαι
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  1. bestaan
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  7. de eigenschap hebben.
  3. zich bevinden.
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven

zilt /zɪlt/ (adj)
αλμυρός
  1. met een relatief hoog zoutpercentage

zilver (n)
άργυρος, ασήμι

zilveren (adj)
αργυρός

zilverspar (n)
έλατο
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Abies

zin /zɪn/ (n)
πρόταση
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zingen (v)
τραγουδώ, άδω
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink (n)
ψευδάργυρος, τσίγκος
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinken /zɪŋkə(n)/ (v)
βυθίζω, βουλιάζω
  1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken

zinsdeel (n)
σύνταγμα
  1.syntactische eenheid binnen een zin

zinsleer (n)
συντακτικό
  1.

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
νόημα, αίσθηση
  1. orgaan

zionisme /zijoˈnɪsmə/ (n)
Σιωνισμός

zirkonium (n)
ζιρκόνιο
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zirkoon /zɪr'koːn/ (n)
ζιρκόνιο
  1. een mineraal

zitbank /'zɪtbɑŋk/ (n)
παγκάκι
  1.

zitplaats (n)
κάθισμα
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
κάθομαι
  1. op het zitvlak rusten

zitting /zɪtɪŋ/ (n)
σύνοδος
  2. de tijd dat een raad of ander lichaam werkzaam bijeen is

zo-even (adv)
μόλις
  1. net, even tevoren

zoals (conjunction)
όπως
  2. bijvoorbeeld
  1. in die mate als

zodra /zoˈdra/ (conjunction)
μόλις
  1. geeft aan welke gebeurtenis eerst moe(s)t plaatsvinden

zoeken (v)
ψάχνω
  1. proberen te vinden

zoekmachine /zukmaʃinə/ (n)
μηχανή αναζήτησης
  1. een instrument waarmee men informatie kan zoeken in een bepaalde collectie; dit kan een bibliotheek, het internet, of een persoonlijke verzameling zijn

zoekmotor (n)
μηχανή αναζήτησης
  1. programmatuur die een zoekopdracht kan verwerken

zoektocht (n)
αναζήτηση
  1. een reis die men onderneemt op zoek naar iets

zoen (n)
ασπασμός
  1. het met de lippen aanraken van een persoon of een voorwerp

zoenen (v)
φιλώ
  1. met de mond liefkozen

zoet /ˈzut/ (adj)
γλυκός
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoet water (n)
γλυκό νερό
  1.

zoete aardappel (phraseologicalUnit)
γλυκοπατάτα
  1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot dezelfde orde van planten als de aardappel

zoetheid (n)
γλυκύτητα

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
γλυκόριζα
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort

zogen /ˈzoːɣ.ə(n)/ (v)
θηλάζω
  1. moedermelk geven

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adj)
αποκαλούμενος
  1. door anderen zo genoemd (waarmee de gebruiker afstand nemend van de naam of het begrip zelf), niet echt

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adv)
αποκαλούμενος
  1. naar (betwijfelde) bewering

zolder /ˈzɔldər/ (n)
σοφίτα
  3. ruimte onder een (schuin) dak

zoldering (n)
οροφή
  1. bovenkant van een ruimte in een gebouw

zolen /zolə(n)/ (v)
σολιάζω
  1.

zombie (n)
ζόμπι
  1. door magie uit de dood teruggebracht persoon

zomer (n)
καλοκαίρι

zomerkamp (n)
κατασκήνωση

zomers /ˈzomərs/ (adj)
καλοκαιριάτικος
  1. typerend voor de zomer

zomertaling (n)
σαρσέλα
  1. Anas querquedula

zomertijd (n)
θερινή ώρα

zon /zɔn/ (n)
ήλιος
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar (n)
αμαρτωλός
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
Κυριακή
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zondags (adv)
κυριακάτικος

zonde (n)
αμαρτία, αμάρτημα
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder (preposition)
χωρίς, άνευ
  1. In afwezigheid van

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
αμαρτάνω
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed (n)
κατακλυσμός
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
ζώνη
  1. een bepaald afgebakend gebied

zoneclips /ˈzɔneˌklɪps/ (n)
έκλειψη του ηλίου
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ (n)
ηλιακή ενέργεια
  1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
ηλίανθος
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonnebrand (n)
ηλίαση
  1. de vaak pijnlijke gevolgen van een blootstelling van de huid aan een te grote dosis ultraviolet licht

zonnebril (n)
γυαλιά ηλίου
  1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen

zonnepaneel /ˈzɔnəpɑˌnel/ /ˈzɔnəpɑˌnɪːɫ/ (n)
ηλιακό πάνελ
  1. een paneel dat stralingsenergie van de zon omzet in elektriciteit

zonneschijn (n)
φως του ήλιου
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnestelsel (n)
ηλιακό σύστημα
  1.

zonnestraal (n)
ηλιαχτίδα

zonnevis (n)
χριστόψαρο
  1. bepaald soort eetbare vis, Zeus faber

zonnevlek (n)
ηλιακή κηλίδα
  1. magnetische onregelmatigheid aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
ηλιοστάσιο
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer (n)
ηλιακό ρολόι

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
ηλιόλουστος
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
δύση του ηλίου, ηλιοβασίλεμα
  1. het ondergaan van de zon

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
έκλειψη ηλίου
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
θηλαστικό
  1. werveldier dat zijn jongen zoogt

zool (n)
πέλμα
  1. onderkant van de voet
σόλα
  3. onderkant van een schaaf

zoon /zoːn/ (n)
γιος, υιός
  1. een mannelijk kind

zorg (n)
ανησυχία
  1. behoedzame overweging

zorgen /'zɔrɣən/ (v)
φροντίζω
  1. zorg dragen

zout /zɑu̯t/ (adj)
αλμυρός
  1. zout bevattend of zout smakend

zout /zɑu̯t/ (n)
αλάτι, άλας
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zouten (v)
αλατίζω
  1. eerste betekenisomschrijving

zoutzuur (n)
υδροχλωρικό οξύ
  1. een oplossing

zozo /ˈzo.zo/ (adj)
έτσι κι έτσι

zoölogie (n)
ζωολογία
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

zucht /zʏxt/ (n)
αναστεναγμός
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
αναστενάζω
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
νότος

zuidelijk (adj)
νότιος
  1.

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
νότος

zuidoost (adv)
Νοτιοανατολικός

zuidwestelijk (adj)
νοτιοδυτικός
  1. op het zuidwesten betrekking hebbend

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
θηλάζω
  2. de moedermelk in zich opnemen

zuiger (n)
πιστόνι

zuil (n)
κίονας

zuinig (adj)
οικονομικός
  1. voorzichtig met het uitgeven van geld

zuiveren (v)
εξαγνίζω
  1. van verontreinigingen ontdoen

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
λάπατο
  1. en 2. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus (n)
αδελφή
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
αδελφή
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zuur /zyːr/ (adj)
ξινός
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
οξύ, ξινός
  1. zure vloeistof

zuurkool (n)
λαχανάλμη
  1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
οξυγόνο
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂

zuurzak /ˈzyrzɑk/ (n)
γουανάμπανα
  2. vrucht

zwaaien (v)
γνέφω
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen
  2. aandacht vragen door met de armen heen en weer te bewegen

zwaan /zʋan/ (n)
κύκνος
  1. benaming voor watervogels met lange sierlijke hals uit het geslacht Cygnus

zwaar (adj)
βαρύς
  van groot gewicht

zwaard (n)
ξίφος, σπαθί
  1. een lang, scherp wapen

zwaardlelie (n)
γλαδιόλα
  1. Gadiolus sp.

zwaardvis (n)
ξιφίας
  1.1 bepaald soort zeevis, Xiphias gladius

zwaardwalvis (n)
όρκα
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaartekracht (n)
βαρύτητα
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwachtel /ˈzwɑxtəl/ (n)
επίδεσμος

zwager /ˈzʋa.ɣər/ (n)
γαμπρός

zwagerin /zwaɣəˈrɨn/ (n)
κουνιάδα
  1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote.

zwak /zʋɑk/ (adj)
αδύνατος, αδύνατη, αδύνατο

zwaluw (n)
χελιδόνι
  1. benaming voor trekvogels uit de familie Hirundinidae

zwanger (adj)
έγκυος
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
εγκυμοσύνη
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwangerschapstest (n)
τεστ εγκυμοσύνης
  2. produkt dat via de urine tekenen van een zwangerschap onthult

zwangerschapsverlof (n)
άδεια εγκυμοσύνης
  1. bepaald verlof voor werkende vrouwen

zwart (adv)
μαύρος, μαύρο
  1. kleur die wordt waargenomen als iets helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat (phraseologicalUnit)
μαύρη τρύπα, μελανή οπή
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwarte bes (n)
φραγκοστάφυλο
  1. vruchtje van Ribes nigrum

zwarte kardemom (n)
mαύρο κάρδαμο
  1./2. plant, zaden en zaaddoos Amomum subulatum

zwarte markt (phraseologicalUnit)
μαύρη αγορά

zwartkijker (n)
απαισιόδοξος
  1. pessimist

zwavel /zʋavəl/ (n)
θείο
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwavelzuur (n)
θειικό οξύ
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefvliegtuig (n)
ανεμόπτερο
  1. toestel met vleugels dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst door gebruik te maken van opstijgende luchtstromingen

zweep (n)
μαστίγιο
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer (n)
έλκος
  1.

zweet (n)
ιδρώτας
  1. transpiratie

zwellen (v)
πρήζομαι
  1. in volume toenemen

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
κολυμβητήριο
  1. een bassin om in te zwemmen

zwembroek (n)
μαγιό
  1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen

zwemdok (n)
πισίνα
  1. afgesloten ruimte waar men kan zwemmen

zwemmen (v)
κολυμβώ, κολυμπάω
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen

zwemmerseczeem (n)
πόδι του αθλητή

zweren /'zʋɪːrə(n)/ (v)
ορκίζομαι
  1. een eed afleggen

zwerm /zʋɛrm/ (n)
σμήνος
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zweten /'zʋetə(n)/ (v)
ιδρώνω
  1. transpireren

zweven (v)
αιωρούμαι

zweving /'zʋevɪŋ/ (n)
διακρότημα
  1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte

zwezerik (n)
θύμος
  1. klierachtig, hormoonvormend orgaan

zwijgen (v)
σιωπώ, σωπαίνω
  1. ervan afzien te spreken

zwijgzaam (adj)
ολιγόλογος
  1. weinig sprekend

zwijgzaamheid (n)
εχεμύθεια

zwijn (n)
γουρούνι, χοίρος
  1. een varken

zwijnenstal /ˈzʋɛinəstɑl/ (n)
χοιροστάσιο
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van varkens; 2. (figuurlijk) vuile boel

zwoel (adj)
υγρός και ζεστός
  1. vochtig warm, drukkend, benauwd
  2. zinnelijk, erotisch sensueel

Ålandseilanden (pn)
νήσοι Άαλαντ
  1. een groep eilanden in de Oostzee die tot Finland behoren, maar geheel Zweedstalig zijn

één /eːn/ (cardinalNumeral)
ένα
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling