Nederlands-български език FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: nl; bg
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

's-Gravenhage /ˌsxraːvə(n)ˈɦaːɣə/ /ˌsχravə(n)ˈɦaχə/ (pn)
Хага
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

iet (suffix)
ит
  1. anion in submaximale oxidatietoestand
  2. mineraal

loos /-los/ (suffix)
ез
  1. een achtervoegsel dat van een zelfstandig een bijvoeglijk naamwoord maakt en het ontbreken van het eerste aangeeft

Aarde /ˈardə/ (pn)
Земя́

Abazijns (n)
абазински език
  1. West-Kaukasische taal gesproken in Rusland en Turkije

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
абхазки език
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Aboriginal (n)
абориге́н
  1. oorspronkelijke bewoner van Australië

Achilles (pn)
Ахил
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Acre (pn)
Акре
  1. braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noord van het land. Hoofdstad is Rio Branco

Adriatische Zee (pn)
Адриати́ческо мо́ре
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
афганиста́нски
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Афганистан
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika (pn)
Африка
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaan (n)
африка́нец
  1. bewoner van Afrika of iemand die uit Afrika afkomstig is

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
африкански
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (n)
африканс, африкански
  1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië

Aken (pn)
Аахен
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas (pn)
Алагоас
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
албански, Албански
  1. taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Албания
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Алжир
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algerijns (adj)
алжирски
  1. Uit/afkomstig van Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Алжир
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah (pn)
Аллах
  1. God in islamistisch of Arabische context

Alpen (pn)
Алпи
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Amazone (pn)
Амазонка

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
Америка
  1 en 2

Amerikaan (n)
американец
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika

Amerikaans (adj)
американски
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse (n)
америка́нец
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amhaars (n)
амхарски
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Амстердам
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesië (pn)
Андалусия

Andalusië (pn)
Андалусия

Andes (pn)
Анди

Andorra (pn)
Андора
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andorrees (adj)
андорски
  1. van/uit Andorra

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ (n)
англосаксо́нски
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Ангола
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anguilla (pn)
Ангила

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ (pn)
Революция на карамфилите
  1. geweldloze militaire staatsgreep

Anna (pn)
А́на
  1. meisjesnaam

Antarctica (pn)
Антарктида, Антарктика
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ (pn)
Антигуа и Барбуда
  1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Антверпен
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
арабски
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden

Arabië (pn)
Ара́бия

Arafurazee (pn)
Арафурско море
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noord-Australië en de oostelijke eilanden van Indonesië

Aragon (pn)
Арагон

Arctische Oceaan (pn)
Се́верен ледови́т океа́н
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ (n)
аржентинец
  1. iemand van Argentijnse komaf

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Аржентина
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
[[арме́нски]] [[ези́к]]
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (n)
[[арме́нски]] [[ези́к]]
  1. een taal die wordt gesproken in Armenië

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Армения
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem (pn)
Арнем

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Аруба
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Assam (pn)
Аса́м
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land. Hoofdstad is Dispur

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Пепе́ляшка
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Assyrië (pn)
Асирия

Asturië (pn)
Астурия
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Athene (pn)
Атина
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantische Oceaan (pn)
Атлантически океан
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Auckland (pn)
Оукланд
  1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Australisch /aʊ̯ˈstraːlɪs/ /ɔʊ̯ˈstraːlis/ /ʌʊ̯ˈstralis/ (adj)
австрали́йски
  1. van Australië

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Австралия
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ (n)
австралиец
  1. een inwoner van Australië

Avignon (pn)
Авиньон
  1. een stad in Frankrijk

Aymara (n)
аймара
  1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Азербайджан
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ (n)
азербайджански
  1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt

Aziaat (n)
азиа́тец

Aziatisch (adj)
азиа́тски
  1. afkomstig uit of betreffend Azië

Azië (pn)
Азия
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Бахамски острови
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Бахрейн
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe (pn)
Баку
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen (pn)
Балеарски острови

Bambara (n)
Бамбара
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Бангладеш
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Барбадос
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona (pn)
Барселона

Baskisch (n)
баски, баскски
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Beieren (pn)
Бавария

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Бейрут
  1. hoofdstad van Libanon

Belg /bɛlx/ /bɛɫx/ /bɛɫχ/ (n)
белгиец
  1. een staatsburger van België

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ (adj)
белгийски
  1. met betrekking tot België

Belgisch-Kongo (pn)
Белгийско Конго

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Белгия

Belgrado (pn)
Белград
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Белиз
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Bengaals (n)
бенгалски език
  1. een taal die in Bangladesh en West-Bengalen gesproken wordt

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Бенин
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Bergen (pn)
Монс
  2. stad in België

Beringstraat (pn)
Берингов проток
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Beringzee (pn)
Бе́рингово мо́ре
  1. is de zee in het noordelijk deel van de Grote Oceaan

Berlijn (pn)
Берлин, Берли́н
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bermuda (pn)
Бермуда
  eilandstaat

Bern (pn)
Берн
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Бетелгейзе
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem (pn)
Витлеем
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Бутан, Бута́н
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Biafra (pn)
Биафра

Birmaans (adj)
бирма́нски

Birmaans (n)
бирма́нски
  1. een taal die in Myanmar gesproken wordt, een minderheidstaal in Bangladesh, Maleisië en Thailand is...

Boedapest (pn)
Будапеща
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boeddha (n)
Бу́да

Boekarest (pn)
Букурещ
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen (pn)
Бохемия
  1. historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Боливия
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna (pn)
Болоня
  1. een stad in Italië

Bonaire (pn)
Бонер
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter (pn)
Стрелец
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ (n)
босненски
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Босна и Херцеговина
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Bosniër /ˈbɔsni.jər/ (n)
бо́сненец
  1. een inwoner van Bosnië en Herzegovina

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Ботсвана
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Boudewijn /ˈbʌʊdəˌʋɛɪn/ /ˈbʌːdəˌβ̞ɛːn/ (pn)
Балдуи́н
  1. een jongensnaam

Bourgondië (pn)
Бургу́ндия
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg (pn)
Бранденбург
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Бразилия
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Bretagne (pn)
Брета́н
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Bretons (n)
Бретонски
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne

Brisbane (pn)
Бри́збейн
  1. hoofdstad van de Australische deelstaat Queensland

Brit (n)
брита́нец

Brits /brɪts/ (adj)
британски
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Britse Maagdeneilanden (pn)
Вирджиски острови

Brittannië (pn)
Брита́ния

Brugge (pn)
Брюж
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Бруней
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk (pn)
Брауншвайг

Brussel (pn)
Брюксел
  1. de hoofdstad van België

Buitenzorg (pn)
Богор

Bulgaar (n)
бъ́лгарин

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (adj)
български
  1. met betrekking tot Bulgarije of de Bulgaarse taal

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
български език, български
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgaarse (n)
българин

Bulgarije (pn)
България
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Буркина Фасо
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Бурунди
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

C (symbol)
C
  1. akkoordsymbool

Californische zeeleeuw (n)
Калифорнийският морски лъв
  1. bepaald soort zoogdier, Zalophus californianus

Californië (pn)
Калифорния
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Камбоджа
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge (pn)
Кеймбридж

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Канада
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden (pn)
Канарски острови

Canberra (pn)
Ка́нбера
  1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium

Cantabrië (pn)
Кантабрия
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri (pn)
Капри

Caracas /karákas/ (pn)
Кара́кас
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Carthago (pn)
Картаген

Castilië (pn)
Кастилия
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León (pn)
Кастилия и Леон

Castilië-La Mancha (pn)
Кастилия - Ла Манча

Catalaans (n)
каталонски, Каталонски
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië (pn)
Каталуния
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro (pn)
Кайро
  1. de hoofdstad van Egypte

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Централноафриканска република
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Koerdisch (n)
кюрдски
  1. Iraanse taal gesproken door 6 miljoen mensen in Irak en Iran

Ceuta (pn)
Сеута

Chileens (adj)
чилийски

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Чили
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Китай
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
китайски
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
Китайски, китайски
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
китайски
  2. persoon

Christus (pn)
Христос

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Колумбия
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ (pn)
Комори, Коморски острови
  2. staat gevestigd op de gelijknamige eilanden

Constantinopel (pn)
Константино́пол

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Корсика
  1. Frans eiland

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Коста Рика
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Куба
  eiland en land in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Кюрасао
  1. een eiland en 2. een land

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Кипър
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

DNA (n)
ДНК
  1. de afkorting van desoxyribonucleic acid (desoxyribonucleïnezuur), een hoogmoleculaire verbinding als basis van de genen en chromosomen

Deen /den/ /deːn/ (n)
датчанин
  1. een inwoner van Denemarken

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
датски
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Deens /dens/ /deːns/ (n)
датски
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken

Deense /ˈdensə/ /ˈdeːnsə/ (n)
датчанин

Delhi (pn)
Де́лхи
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag (pn)
Хага
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Дания
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Derde Rijk (pn)
Третият райх

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (pn)
Второзаконие

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Джибути
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Доминиканска република
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau (pn)
Дунав
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Дренте
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
немски, не́мски
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
Немски, немски
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
немец
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek (pn)
Германска демократична република

Duitse herdershond (n)
немска овчарка
  1. hond uit een oorspronkelijk in Duitsland gefokt ras

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
немец
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Германия, Герма́ния
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eerste Wereldoorlog (pn)
Първа световна война
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Ефес
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs (pn)
Ефесяни
  1. boek in het Nieuwe Testament

Egeïsche Zee (pn)
Еге́йско мо́ре

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Египет
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
Салвадор
  1. land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Елзас
  1. regio in Frankrijk

Engeland (n)
Англия
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
английски
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
английски
  1. de taal

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
англичанин
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Екваториална Гвинея, Екваториа́лна Гвине́я
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Еритрея, Еритре́я
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Erlangen (pn)
Ерланген
  1. + 2. stad en stadsdistrict

Esperanto (n)
есперанто
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
естонски
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Естония
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Етиопия
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië (pn)
Евразия
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Европа
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
европеец
  1. bewoner van het Europese continent of iemand die daarvan afkomstig is

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
европейски
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Европейски съд по правата на човека

Europees Parlement (pn)
Европейски парламент

Europese Centrale Bank (pn)
Европейска централна банка

Europese Commissie (pn)
Европейска комисия

Europese Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Европейски съд по правата на човека

Europese Investeringsbank (pn)
Европейска инвестиционна банка

Europese Ombudsman (pn)
Европейски омбудсман

Europese Raad (pn)
Европейски съвет

Europese Rekenkamer (pn)
Европейска сметна палата

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Европейски съюз
  unie van 27 Europese staten

Eva (pn)
Е́ва
  1. eerste vrouw door God geschapen

Exodus (pn)
Изходъ

Extremadura (pn)
Естремадура

Ezechiël (pn)
Езекил, Йезекил

Ezra (pn)
Ездра

Facebook (pn)
Фе́йсбук
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Фарьорски острови
  1. en 2., eilandengroep, land

Falklandeilanden (pn)
Малви́нски о́строви

Februarirevolutie (pn)
Февруарска революция (1917)
  1. Russische revolutie
Френска революция (1848)
  2. Franse revolutie

Fenicisch (adj)
финикийски

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Фиджи
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Филипини
  1. republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Финландия
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
фински
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
фински, фински език
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ (pn)
Флеволанд
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer...

Formosa (pn)
Формо́за

Frankfurt am Main (pn)
Франкфурт на Майн

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Франция
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
френски
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
френски, френски език
  1. een Gallo-Romaanse taal die vooral gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Frans-Polynesië (pn)
Френска Полинезия

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ (n)
французин
  1. iemand uit Frankrijk

Fries (n)
Фризийски
  2. een Friese taal
западнофризийски
  3. Westerlauwers Fries

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Фризия
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Friulaans (n)
фриулиа́нски
  1. een taal die wordt gesproken in het noordoosten van Italië en in Slovenië

Friulisch (n)
фриулиа́нски
  1. een taal die wordt gesproken in het noordoosten van Italië en in Slovenië

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Габон
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Gabonees (adj)
габонски
  1. op Gabon betrekking hebbend

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Галисия
  1. Spaanse regio

Galilea (pn)
Галиле́я

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Гамбия
  1. een land in West-Afrika

Gambiaans (adj)
гамби́йска

Gazastrook (pn)
Га́за
  1. exclave van Palestina tussen Egypte, Israël en de Middellandse Zee

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Гелдерланд
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis (pn)
Битие

Gent (pn)
Гент
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Genua (pn)
Генуа
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
Грузински, грузински
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Грузия
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (adj)
герма́нски
  1. op de Germaanse taal of talen betrekking hebbend
  1. op de Germanen betrekking hebbend

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (n)
герма́нски
  1. taal der Germanen

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Гана
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Gibraltar (pn)
Гибралтар

Goa (pn)
Го́а
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God (pn)
Бог
  1. bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Разпе́ти пе́тък
  1. de vrijdag voor Pasen

Golf van Mexico (pn)
Мексикански залив
  1. zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba

Gotisch (n)
готически
  1. de uit de oostelijke tak van de Germaanse talen stammende en uitgestorven taal der Goten uit de eerste...

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Готланд
  1. Zweeds eiland

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Гренада
  land in het Caribisch gebied

Grenadiaans (adj)
гренадец
  op Grenada betrekking hebbend

Griek /ɣrik/ /χrik/ (n)
грък
  1. inwoner van Griekenland

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Гърция
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
гръцки
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Гренландия
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groenlands (adj)
[[гренла́ндски]] [[ези́к]]

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Великобритания
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer (pn)
Голя́ма ме́чка
  1. hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren (pn)
Големите езера
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Guadeloupe (pn)
Гваделупа

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Гватемала, Гватема́ла
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guatemalaans (adj)
гватемалски

Guatemalteeks (adj)
гватемалски

Guernsey (pn)
Гернзи

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Гвинея
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Gujarati (n)
гуджарати
  1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Гвиана
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Гьотинген
  1. + 2. stad en district

Habakuk (pn)
Авакумъ
  2. boek in de Bijbel

Hadith (n)
хади́с
  1. verzamelde mondelinge overleveringen van de uitspraken en instructies van Mohammed

Hamburg (n)
Хамбург

Handelingen van de apostelen (pn)
Деяния на светите апостоли

Hawaïaans (n)
хавайски
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Хаити
  1. een land in het Caribisch gebied

Hebreeuws /he'breus/ (n)
еврейски
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Господ
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest (n)
Свети Дух
  1.

Heilige Stoel (n)
Свети престол
  1. de pauselijke regering

Hemelvaart (pn)
Възнесение
  1. de herdenking dat Jezus Christus na zijn verrijzenis opgevaren is naar God Zijn Vader in de hemel

Hemelvaartsdag (n)
Възнесение
  1. christelijke feestdag waarin gevierd wordt dat Jezus na de opstanding naar de Hemel ging

Henegouwen (pn)
Ено
  1. Belgische provincie

Hettitisch (n)
хетски език
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim (pn)
Хилдесхайм
  1. + 2. stad en district

Hindi (n)
хинди, хи́нди
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hof van Justitie van de Europese Unie (pn)
Съд на Европейския съюз

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Хола́ндия
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
  2. heel Nederland

Holocaust /ˈholokaust/ (pn)
Холокост

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Хондурас
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ (n)
унгарец
  1. iemand afkomstig uit Hongarije

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
унгарски
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ (n)
унгарка

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Унгария, Унга́рия
  1. land in het midden van Europa

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Сянга́н
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hosea (pn)
Хошэя

Hudsonbaai (pn)
Хъдсънов залив
  1. binnenzee in Noordoost-Canada

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Исландия
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslander /ˈɛɪ̯sˌlɑndər/ /ˈɛːsˌlɑndər/ (n)
исла́ндец
  1. inwoner van IJsland

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
Исландски, исландски
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

Iberisch Schiereiland (pn)
Пиренейски полуостров
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Ido (n)
идо

Ier /iːr/ (n)
ирла́ндец

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Ирландия, Ейре
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

Iers /iːrs/ (n)
ирландски
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland

Ierse /ˈiːrsə/ (n)
ирландка

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
Индия
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indisch /ˈɪndis/ (adj)
инди́йски
  2. op India betrekking hebbend of daarvan afkomstig

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ (pn)
Индийски океан
  1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt

Indiër (n)
инди́ец

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
Индонезийски
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Индонезия
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Internationaal Monetair Fonds (pn)
Международен валутен фонд

Inuktitut (n)
инуктитут

Ionische Zee (pn)
Йонийско море
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Ирак, Ира́к
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Иран, Ира́н
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Iraniër (n)
ира́нец

Islamabad (pn)
Исламабад

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Израел
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
италиа́нец
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
италиански
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italiaanse /italiˈjaːnsə/ (n)
италиа́нец
  1. vrouwelijke persoon die uit Italië komt

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Италия
  1. een land

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ (pn)
Кот д'Ивоар
  een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir

Izaak (pn)
Исаа́к
  . spelwoord voor de letter i

Jakob (pn)
Я́ков

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
Яков

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Ямайка
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Janus (pn)
Янус
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Япония
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner (n)
японец

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
японски
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Jehova /jeˈhova/ (pn)
Йехо́ва

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Йемен
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena (pn)
Йена
  1. en 2.

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Исус
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus (pn)
Иисус Христос
  1. Jezus van Nazareth

Jharkhand (pn)
Джаркханд
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
идиш
  1. Germaanse taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Jiddisj (adj)
и́диш
  1. taal van Asjkenazische joden

Job /'jɔb/ (pn)
Йов

Joegoslavië (pn)
Югославия

Johannes (pn)
Иван
  2.1 een van de vier Evangeliën
  4. spelwoord voor de letter j

Jood /jot/ (n)
евреин

Joost mag het weten (phraseologicalUnit)
Бог знае
  1.

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Йордания, Йорда́ния
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Judas (pn)
Ю́да
  2. boek in de Bijbel

Julirevolutie (pn)
Юлска революция

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Юпитер

Kaap de Goede Hoop (pn)
нос До́бра Наде́жда
  1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika

Kaapstad (pn)
Кейптаун
  1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ (pn)
Кабо Верде
  1. een land in West-Afrika

Kaboel /'kabul/ (pn)
Кабул
  1. Afghaanse stad/provincie

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Камерун
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar (pn)
Кандахар
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Karelië /kɑˈrelɪə/ (pn)
Карелия
  1. deel van Rusland

Karnataka (pn)
Карна́така
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kasjoebisch (n)
кашубски
  1. een Westslavische taal die gesproken wordt in het oosten van Pommeren

Kaspische Zee (pn)
Каспийско море
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazachs (n)
каза́хски
  1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Казахстан
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kazak (n)
каза́х
  1. inwoner van Kazachstan

Kaïn (pn)
Ка́ин
  1. oudste zoon van Adam en Eva

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ (adj)
ке́лтски
  1. met betrekking tot Kelten

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Кения
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerkslavisch (n)
църковнославянски език
  1. liturgische taal van de Slavische Oosters-orthodoxe en Oosters-katholieke Kerken

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
Коледа
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen (pn)
Кьолн

Khmer (n)
кхмерски
  1. taal die in Cambodja gesproken wordt

Kiev (pn)
Киев
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kirgizisch (n)
кирги́зки
  1. de taal die in Kirgizië gesproken wordt

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Киргизстан
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Кирибати
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Klaagliederen (pn)
Плачът на Йеремия

Kleine Beer (pn)
Ма́лка ме́чка
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld

Klingon (n)
клингонски
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch (n)
кюрдски
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Кувейт
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kongo-Vrijstaat (pn)
Свободна държава Конго

Koraalzee (pn)
Коралово море
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen het noordoosten van Australië, Papoea-Nieuw-Guinea en de Salomonszee

Koran (n)
Коран

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Корея
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Koreaans /koreˈjaːns/ (n)
корейски
  1. een taal die in Korea gesproken wordt

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Косово
  1. land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt

Krakau (pn)
Краков
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeftskeerkring (n)
Тропик на Рака
  1. de hoogste breedtegraad van ca. 23,5 ° noorderbreedte waarboven de zon bij zonnestilstand in het zenit staat

Kremlin (pn)
Кре́мъл

Kreta (pn)
Крит
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Крим
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Krim-Tataars (n)
krimskotatarski, кримскотатарски
  1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
Хърватски, хърватски
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Хърватска
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

La Mancha (pn)
Ла Манча

La Rioja (pn)
Ла Риоха

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Лаос
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Laotiaans (n)
лаосец
  1. een taal die in Laos gesproken wordt

Latijn (n)
[[лати́нски]] [[ези́к]]
  1. taal van de Romeinen in de oudheid, die later in gebruik bleef in religie en wetenschap

Latijnse alfabet (n)
лати́ница
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leiden (pn)
Лайден

Leo (pn)
Лъв
  . spelwoord voor de letter l

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Лесото
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Let /lɛt/ (n)
латви́ец
  1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Латвия
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (n)
латвийски
  1. de officiële taal van Letland

Letse /ˈlɛtsə/ (n)
латви́ец
  1. inwoonster van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Льовен
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Leviticus (pn)
Леви́т

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Ливан
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Либерия
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Либия
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Лихтенщайн
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Lijflands (n)
ливонски
  1. een Finoegrische taal die in Estland en Letland gesproken wordt

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Лимбург
  1. provincie in het zuiden van Nederland
  2. een provincie in België

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɑuwə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Литва
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouwer /liˈtaʊ̯.wər/ /ˈlitɔʊ̯.β̞ər/ /ˈlitʌʊ̯.β̞ər/ (n)
литовец
  1. inwoner van Litouwen

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
Литовски, литовски
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Litouwse /liˈtaʊ̯sə/ /ˈlitɔʊ̯β̞sə/ /ˈlitʌʊ̯sə/ (n)
литовка
  1. vrouwelijke inwoner van Litouwen

Lombardije (pn)
Ломба́рдия

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
Лондон
  1 en 2

Lotharingen (pn)
Лотарингия

Lucas (pn)
Лука
  1. naam van een van Jezus' discipelen

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Лие́ж
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Люксембург
  1.-3.

Lviv (pn)
Лвов

Maagd (pn)
Дева
  2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september
  1. sterrenbeeld van de dierenriem

Maartrevolutie (pn)
Германска революция 1848/49

Maas /mas/ (pn)
Маас
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macau (pn)
Макао
  1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong

Macedonisch (n)
македонски
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Македония
  3. land
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
македо́нка
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Мадагаскар
  2. staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madrid (pn)
Мадрид, Мадри́д

Maharashtra (pn)
Махаращра
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Малави
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Малдиви
  1. land in de Indische Oceaan

Maleachi (pn)
Малакия

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
малайски
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Малайзия
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Мали
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Малта
  1. eiland in de Middellandse Zee
  2. land in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
Малтийски
  1. taal

Maltese /mɑlˈteːsə/ /mɑɫˈtesə/ (n)
малти́ец
  1. vrouwelijke inwoner van Malta

Manaus (pn)
Манаус

Mandarijn (n)
мандари́н
  1. Mandarijns Chinees

Maori (n)
маори
  1. taal die door de Maori's wordt gesproken

Maria (pn)
Мари́я

Maria-Boodschap (n)
Благовещение
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marokkaan /ˈmɑrɔˌkan/ (n)
мароканец
  1. een persoon met de Marokkaanse nationaliteit

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Мароко
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars (pn)
Mapc, Марс

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Маршалови острови
  1. een land in Oceanië

Martinique (pn)
Мартиника

Matteüs (pn)
Матей

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Мавритания
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Мавриций
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte (pn)
Майот

Melanesië (pn)
Мелане́зия

Melbourne (pn)
Ме́лбърн
  1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria

Melilla (pn)
Мелиля

Melkweg (n)
Мле́чен път
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is.

Mercurius (pn)
Меркурий

Mesopotamië (n)
Месопотамия
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Messias /mɛˈsijɑs/ (n)
Меси́я
  1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Мексико
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Micha /miˈxa/ /ˈmiʃa/ (pn)
Михей

Middellandse Zee (pn)
Средиземно море
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Midden-Oosten (n)
Бли́зък И́зток
  1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika

Milaan (pn)
Милано
  1. stad in het noordwesten van Italië

Minecraft (pn)
Майнкрафт
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Moezel (pn)
Мозел
  1. een rivier die ontspringt bij de Col de Bussang in de Vogezen op 735 meter hoogte en na 544 kilometer bij Koblenz in de Rijn uitmondt

Moksja (n)
мъкшански
  1. een taal die in het zuiden van Mordovië gesproken wordt

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Молдова
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan Oekraïne en Roemenië

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Монако
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Монголия
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools (n)
монголски
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegrijns /ˌmɔntəneˈgrɛɪ̯ns/ /ˌmɔntəneˈgrɛːns/ /ˌmɔntəneˈɣrɛɪ̯ns/ (n)
черного́рски
  1. vorm van het Servo-Kroatisch, gesproken in Montenegro

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Черна гора
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ (pn)
Монсерат

Moravië (pn)
Моравия

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Мозамбик
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

Murcia (pn)
Мурсия

NAVO (n)
НА́ТО
  1. NAVO

Namen (pn)
Намюр
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Намибия
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels (pn)
Неапол
  1. stad in Italië

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Науру
  1. een land in de Stille Oceaan

Navarra (pn)
Навара

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Холандия, Нидерландия
  1. land in het westen van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ (n)
хола́ндец
  1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
холандски, нидерландски
  1. een West-Germaanse taal die als officiële taal gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Nederlandse Antillen

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ (n)
хола́ндка
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ (pn)
Холандски Антили
  1. voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Nehemia (pn)
Неемия

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Непал
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Neptunus (pn)
Нептун

New Delhi (pn)
Ню Де́лхи
  1. nationale hoofdstad van India

New York /nuˈjɔːrk/ (pn)
Ню Йорк
  1. deelstaat van de Verenigde Staten

Nibelungenlied (n)
Песен за Нибелунгите

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Никарагуа
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië (pn)
Но́ва Каледо́ния

Nieuw-Mexico (pn)
Ню Ме́ксико
  1.

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Нова Зеландия
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales (pn)
Нов Ю́жен Уе́лс
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Testament (pn)
Нов заве́т
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar (n)
Нова година
  1. feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Нигер
  1. een land in West-Afrika
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Нигерия
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen (pn)
Неймеген

Niue (pn)
Ниуе

Noor /noːr/ /no̝ːr/ (n)
норве́жец
  1. een inwoner van Noorwegen

Noord-Afrika /nɔːrt ˈafrɪkɑ/ /nɔːrt ˈɑfrɪkɑ/ (pn)
Се́верна А́фрика
  gedeelte van het Afrikaanse continent ten noorden van de Sahara

Noord-Amerika (pn)
Се́верна Аме́рика
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ (pn)
Северен Брабант
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst

Noord-Europa (pn)
Се́верна Евро́па
  het noordelijk deel van Europa

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Северна Холандия
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Северна Корея
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Territorium (pn)
Северна територия
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noordereiland (pn)
Северен остров

Noordpool (pn)
Северен полюс
  1. Noordpool

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Северно море
  1. zee tussen Groot-Brittannië, Noorwegen, Denemarken, Duitsland, Nederland en België

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (adj)
норвежки
  1. betreffende Noorwegen en/of het Noors

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Норвегия
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Нормандия
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Novemberrevolutie (pn)
Ноемврийска революция

Numeri /ˈnumeɾi/ (pn)
Чи́сла

Occitaans (n)
окситански
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Океания
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan...

Odessa (pn)
Одеса

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Уганда
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
украински, украи́нски
  1. een Slavische taal die in Oekraïne gesproken wordt

Oekraïense /ukraˈɦinsə/ /ukraˈʔinsə/ (n)
украи́нец
  1. een inwoonster van Oekraïne

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Украйна
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oekraïner /ukraˈɦinər/ /ukraˈʔinər/ (n)
украи́нец
  1. een inwoner van Oekraïne

Oerslavisch (n)
праславянски език
  1. de Slavische taal die rond de zesde eeuw gesproken werd

Oezbeeks (n)
узбе́кски
  1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Узбекистан
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oktoberrevolutie (pn)
Октомврийска революция

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Олимпийски игри
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Olympische Winterspelen (pn)
Зимни олимпийски игри
  1. evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Оман
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onzevader (n)
Отче наш
  1. christelijk gebed

Oost-Duitsland (pn)
И́зточна Герма́ния

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Източен Тимор
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oost-Vlaanderen /ostˈflandərə(n)/ (pn)
Източна Фламандия
  1. Belgische provincie

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Австрия
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland...

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ (n)
австриец
  1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit

Oostzee (pn)
Балтийско море
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring (n)
Апокалипсис
  1. laatste boek van de Bijbel

Opper-Volta (pn)
Го́рна Во́лта

Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (pn)
Организация за икономическо сътрудничество и развитие

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (pn)
Организация за сигурност и сътрудничество в Европа

Ottawa (pn)
Отава
  1. de hoofdstad van Canada

Oudengels (n)
Староанглийски език
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudgrieks (n)
старогръ́цки
  1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland

Oudkerkslavisch (n)
староцърковнославянски език
  1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Оверейсел
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford (pn)
Оксфорд

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
Пакистан
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ (pn)
Палау
  1. een eilandenstaat in Oceanië

Palestina (pn)
Палести́на

Palmzondag (n)
цветница
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Пана́ма
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal (pn)
Панамски канал

Panamees (n)
пана́мец
  1. iemand afkomstig uit Panama

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Папу́а Но́ва Гвине́я
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ /ˈparaˌɡwe/ (pn)
Парагвай
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs (pn)
Париж
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Pasen (n)
Великден
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Pasjtoe (n)
пущу́нски
  1. taal die vooral in Afghanistan en Pakistan door 50 tot 60 miljoen Pathanen wordt gesproken

Patagonië (pn)
Патагония
  1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado en de Straat van Magellaan

Peru /peˈru/ (pn)
Перу
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch (n)
персийски, фарси
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Peshawar (pn)
Пешавар

Petrus (pn)
Петър
  1. discipel van Jezus

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Пикарди
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter (pn)
Петър
  1. jongensnaam

Pluto (pn)
Плутон
  1.

Po /po/ (pn)
По
  1. stroom in Italië

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Полша
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Polynesië (pn)
Полине́зия
  1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ (n)
поляк
  1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
полски, по́лски
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Poolse /pol.sə/ /poɫ.sə/ /po̝ɫ.sə/ (n)
по́ляк
  1. een vrouw van Poolse komaf

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Португалия
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
португалец, португалка
  1. een inwoner van Portugal
португалски
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
португалка
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Прага
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker (pn)
Еклисиаст

Proto-Indo-Europees (n)
индоевропе́йски пра́език
  1.

Pruisen (pn)
Прусия

Puerto Rico (pn)
Пуерто Рико
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Punjabi (n)
Пенджабски
  1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt

Pyreneeën (pn)
Пиренеи
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ (pn)
Катар
  1. een land in het Midden-Oosten

Quechua (n)
ке́чуа
  1. macrotaal die door indianen in Ecuador, Peru en Bolivia wordt gesproken

Queensland (pn)
Куиинсланд
  1. Australische deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

RNA (n)
РНК
  1.

Raad van Europa (n)
Съвет на Европа

Raad van de Europese Unie (pn)
Съвет на Европейския съюз

Rechters (pn)
Книга на Съдиите

Reto-Romaans (n)
ретрома́нски
  1. Romaanse taal die gesproken wordt door 40.000 mensen in Zwitserland

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Рейн
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Rode Kruis (pn)
Червен кръст

Rode Zee (pn)
Черве́но море́
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (adj)
румънски
  1. betreffende Roemenië of het Roemeens

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (n)
румънски
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Румъния
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Roma (pn)
ром
  B 1. volk in Europa en Azië dat traditioneel een zwervend bestaan leidt

Romanes /romaˈnɜs/ (n)
Цигански език
  Taal door veel zigeuners gesproken

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Рим
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins (adj)
римски
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Ри́мска импе́рия
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Rus (n)
руснак
  1. een inwoner van Rusland

Rusland (pn)
Русия
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
руски, ру́ски
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
руски
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Руанда
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel (abbreviation)
Международна система единици
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

Saba (pn)
Саба

Sahara (pn)
Саха́ра
  1. zandwoestijn in Noord-Afrika

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Сейнт Винсент и Гренадини
  1. land in het Caraïbisch gebied

Saksen (pn)
Саксония
  1. Duitse deelstaat

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Соломонови острови
  1. land in Melanesië

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Самоа
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië...

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
Сан Марино
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet (n)
санскри́т
  1. klassieke taal en een van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsʌu.to.me.ɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
Сао Томе и Принсипи
  1. land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de Golf van Guinee

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Саудитска Арабия
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië (n)
Сардиния
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Сатана́

Saturnus (pn)
Catyph, Сатурн
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Сау́дитска Ара́бия
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Сава
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië (pn)
Скандина́вия
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schelde /ˈsχɛldə/ (pn)
Шелда
  1.een rivier die ontspringt in de gemeente Gouy in noordelijk Frankrijk

Schorpioen (pn)
Скорпион
  2. teken van de dierenriem van 23 oktober tot 22 november

Schot (n)
шотла́ндец
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Шотландия
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Schots (n)
шотландски
  1. een Engels dialect dat gesproken wordt in Schotland

Seine (pn)
Сена
  1. een rivier in Frankrijk

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Сенегал
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
сръбски
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Сърбия
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Serviër /ˈsɛrvi.jər/ (n)
Сърбин
  1. een inwoner van Servië, of iemand afkomstig uit Servië

Servo-Kroatisch /sɛrvoːkroːˈaːtis/ (n)
сърбохърватски

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Сейшелски острови
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Siberië (pn)
Сиби́р

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Сицилия
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Сиера Леоне
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Силе́зия
  1. een historische regio in Midden-Europa

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Сингапур
  1. een stadstaat in Zuidoost-Azië

Sint-Petersburg (pn)
Санкт Петербург
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Скопие
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slavisch (adj)
славянски

Slavisch (n)
Славян

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ (n)
словенски
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Словения
  1. een land in Centraal-Europa

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
словашки
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Словакия
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje (pn)
Снежанка

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Судан
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Somalisch (n)
сомалийски
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Сомалия
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sorbisch (n)
лу́жишки
  1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg

Sovjet-Unie (pn)
Съве́тски съю́з

Spaans /spaːns/ (adj)
испански
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
испански
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spaanse /ˈspan.sə/ (n)
испанка
  1.

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
испанец
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Испания
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Шри Ланка
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok (pn)
Козирог
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Steenbokskeerkring (n)
Тропик на Козирога

Stier (pn)
Бик
  1. sterrenbeeld van de dierenriem
  2. astrologisch teken

Stockholm (pn)
Стокхолм
  1. de hoofdstad van Zweden

Straat Torres (pn)
Торесов проток
  1. zeestraat tussen het Australisch vasteland en Papoea-Nieuw-Guinea

Straatsburg (n)
Страсбург
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Судан
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Sumatra (pn)
Сума́тра

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Сурина́м
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili (n)
суахили
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Свазиленд
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Sydney (pn)
Си́дни
  1. de grootste stad van Australië en de hoofdstad van de deelstaat Nieuw-Zuid-Wales

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Сирия
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt (n)
по́тник
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjieks (n)
таджи́кски
  1. de officiële taal van Tadzjikistan en een variant van het Perzisch

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Таджикистан, Таджикиста́н
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog (n)
тагалог
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Тайван

Taiwanees (n)
тайва́нски

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Талин
  1. de hoofdstad van Estland

Talmoed /ˈtɑlmut/ (n)
Талмуд
  1.

Tanger (pn)
Танжер

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Танзания
  1. een land in Oost-Afrika

Tasmanië (pn)
Тасмания

Tasmanzee (pn)
Тасманово море
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen Australië en Nieuw-Zeeland

Tataars (n)
тата́рски
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tatarstan (pn)
Татарстан
  1. de autonome republiek van Rusland met de hoofdstad Kazan

Temse /ˈtɛm.sə/ (pn)
Темза
  1. een gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen, gelegen aan de Schelde

Tenerife (pn)
Тенерифе
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Thai (n)
тайландски
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Тайланд
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems (pn)
Те́мза
  1.de grootste rivier van Engeland

Tiber (pn)
Тибър
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tibet (pn)
Тибет
  1. autonome regio
  1. voormalig land

Tibetaans (n)
тибетски
  1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen

Tilburg (pn)
Тилбург

Timorzee (pn)
Тиморско море
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noordwest-Australië en Timor

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Того
  1. een land in West-Afrika

Tokio (pn)
Токио
  1. de hoofdstad van Japan

Tonga (pn)
Тонга

Toscane (pn)
Тоскана

Transvaal (pn)
Трансваал

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ (pn)
Тринидад и Тобаго
  1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago

Triëst (pn)
Триест

Troje (pn)
Троя

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Чад
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
чешки, Чешки
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek (pn)
Чешка република
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Чехия
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije (pn)
Чехословакия
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Чернобил

Tsjetsjeens (n)
чече́нски
  1. een taal die in Tsjetsjenië gesproken wordt

Tsjetsjenië (pn)
Чече́ния
  1.

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Тунис
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn (pn)
Торино
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turk /tʏrk/ (n)
турчин
  1. Inwoner van Turkije

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Турция
  1. land in Europa en Azië

Turkmeens (n)
туркменски
  1. de taal die door de Turkmenen in Turkmenistan en Afghanistan gesproken wordt

Turkmenistan (pn)
Туркменистан

Turks /tʏrks/ (n)
турски, ту́рски
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Turkse lelie (n)
петров кръст

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Тувалу
  1. een land in Oceanië

Tweede Wereldoorlog (pn)
Втора световна война
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen (pn)
Близнаци
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 21 mei tot 21 juni

Uranus (pn)
Ypah, Уран

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˈuruˌɡwe/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Уругвай
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Утрехт
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

VN /veˈɛn /vərˌenəxdəˈna(t)sis (pn)
ОО́Н
  1. wereldwijde organisatie waarin alle landen kunnen samenwerken

Vaderdag (n)
Ден на баща́та
  1. een dag waarop vaders extra verwend worden

Valencia (pn)
Валенсия

Valentijnsdag (n)
Свети Валентин
  1. 14 februari, de dag van de verliefden

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Вануату
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Ватикан
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad (n)
Съвет за сигурност на ООН

Venetiaans (n)
венециа́нски
  1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt

Venetië / (pn)
Венеция
  1. provincie in Italië

Venezolaan /ˌvenəzoˈlan/ /ˌvenəzoˈlaːn/ (n)
венецуелец
  1. een inwoner van Venezuela

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Венецуела
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus (pn)
Венера, Вене́ра
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Обединено кралство Великобритания и Северна Ирландия, Обединеното кралство

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Обединени Арабски Емирства
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Arabische Republiek (pn)
Обединена арабска република
  1. unie van Egypte en Syrië van 1958 tot 1961, en de officiële naam van Egypte van 1961 tot 1971

Verenigde Naties (n)
Организация на обединените нации

Verenigde Staten (pn)
Съединени американски щати
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Съединени американски щати
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Victor (pn)
Виктор
  2. spelwoord voor de letter v

Victoria (pn)
Виктория
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Vietnam (pn)
Виетнам

Vietnamees (n)
виетнамски, Виетнамски
  1. de officiële taal van Vietnam

Viking /ˈvikɪŋ/ (n)
викинг
  1. Scandinavische krijger, behorend tot de noordelijke tak van de Germanen

Vissen (pn)
Риби
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 19 februari tot 21 maart

Vlaams (n)
фламандски
  1. Nederlands zoals dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaams-Brabant (pn)
Фламандски Брабант
  1. Belgische provincie

Vlaamse gaai (n)
сойка
  1. bepaald soort kraaiachtige vogel, Garrulus glandarius

Vlaanderen (pn)
Фламандия, Фландрия
  1. de noordelijke deelstaat van België

Vlaming /'vlamɪŋ/ (n)
фламандец
  1. een inwoner van Vlaanderen of iemand afkomstig uit Vlaanderen

Volapük (n)
волапюк
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond (pn)
Общество на народите

Vosje (pn)
Малка лисица
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Vuurland (pn)
Огнена земя
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

Waal /wal/ (n)
Валонски
  (demoniem) 1. een bewoner of iemand die afkomstig is uit Wallonië

Waals (n)
валонски
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Waals-Brabant (pn)
Валонски Брабант
  1. Belgische provincie

Waddenzee (pn)
Ваденово море
  1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken

Wales (pn)
Уелс
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Walhalla (pn)
Валха́ла
  1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Валония

Warschau (pn)
Варшава
  1. hoofdstad van Polen

Wat is uw naam? (phraseologicalUnit)
Как се казвате?, Как се казваш?
  1.

Waterman (pn)
Водоле́й
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weichsel (pn)
Висла
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek (pn)
Ваймарска република

Wellington (pn)
Уе́лингтън
  1. hoofdstad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Welsh (n)
уелски
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Wenen (pn)
Виена
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wereldgezondheidsorganisatie (n)
Световна здравна организация

Wereldhandelsorganisatie (n)
Световна търговска организация

West-Bengalen (pn)
За́падна Бенга́лия
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

West-Duitsland (pn)
За́падна Герма́ния

West-Europa (pn)
За́падна Евро́па
  1. het westelijk deel van Europa

West-Vlaams (n)
Западнофламандски език
  1. een verzameling Vlaamse dialecten met typische kenmerken gesproken in West-Vlaanderen en een klein deel van Nederland en Frankrijk

West-Vlaanderen (pn)
Западна Фламандия
  1. Belgische provincie

Westelijke Sahara (pn)
Западна Сахара

WikiWoordenboek (pn)
Уикиречник
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia (pn)
Уикипедия
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Уикиречник
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ (pn)
Уилям
  1. een jongensnaam
  2. spelwoord voor de letter w

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Беларус
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
белоруски, беларуски
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag (phraseologicalUnit)
Велики Четвъртък

Xhosa /ˈkoːsa/ (n)
Кхоса
  1. een taal die in Zuid-Afrika gesproken wordt

Zagreb [ˈzɑː.greb] (pn)
Загреб
  1. hoofdstad van Kroatië

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Замбия
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Зеландия
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zeus /zœys/ (pn)
Зевс
  1. Griekse oppergod

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Зимбабве
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zoeloe (n)
зулуски
  1. Bantoetaal die door 12 miljoen mensen in Zuid-Afrika wordt gesproken

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Южна Африка
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Afrikaanse heek (n)
плитководни бели мерлузи
  Merluccius capensis

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
Южна Америка
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Australië (pn)
Ю́жна Австра́лия
  1. Australische deelstaat in het zuiden

Zuid-Chinese Zee (pn)
Южнокита́йско море́
  1. is een randzee van de Grote Oceaan en ligt ten zuiden van China

Zuid-Europa (pn)
Ю́жна Евро́па
  het zuidelijk deel van Europa

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Южна Холандия
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Ю́жна Коре́я
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zuidereiland (pn)
Южен остров
  1. grootste eiland van Nieuw-Zeeland

Zuidpool (pn)
Ю́жен по́люс
  1. Noordpool

Zwaan (pn)
Лебед
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Zwarte Zee (pn)
Черно море
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Швеция, Шве́ция
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (adj)
шведски, шведска, шведско
  1. betreffende Zweden of het Zweeds

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
шведски
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitser /ˈzwɪtsər/ /ˈzʋɪtsər/ /ˈzβ̞ɪtsər/ (n)
швейцарец
  1. een inwoner van Zwitserland, of iemand afkomstig uit Zwitserland

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Швейцария
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zürich (pn)
Цюрих

aai (n)
милувка, погалване
  1. streling, liefkozing

aaien (v)
галя, погалвам
  1. zachtjes strelen

aak (n)
плоскодънна речна лодка
  2. lang vaartuig met een platte bodem en een brede boeg

aal (n)
змиорка
  3. paling

aalbes (n)
френско грозде

aalbot (n)
калкан, морски език
  1. bepaald soort vis die voorkomt in het noordwesten en het noordoosten van de Atlantische Oceaan Glyptocephalus cynoglossus

aalmoes (n)
подаяние

aalmoezenier (n)
военен свещеник, свещеник-изповедник на затворници
  1. geestelijke voor militairen, gevangenen en leden van jeugdbewegingen

aals (n)
Обикновен пелин

aalt (n)
торова течност
  1. aalt

aambeeld (n)
наковалня

aambei (n)
хемороид
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aan (preposition)
в, до, за, на, при
  1. verbonden met, tegen, tegenaan

aanbakken (v)
загарям, препичам
  1. door het bakken aankoeken, vasthechten

aanbaksel (n)
загоряло нещо
  1.

aanbeeld (n)
наковалня
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbelanden (v)
попадам някъде
  1. ergens terechtkomen

aanbellen (v)
звъня, позвънявам
  1. bij iemand (aan de deur) bellen

aanbesteden (v)
възлагам

aanbesteding (n)
възлагане
  1. een kans om uitgekozen te worden voor een werk of levering

aanbetaling (n)
първа вноска
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbevelen (v)
препоръчвам
  1. over iets of iemand bij iemand (positief) vertellen en adviseren om datgene/diegene te gebruiken/in te schakelen

aanbevelenswaard (adj)
достоен за препоръка

aanbevelenswaardig (adj)
достоен за препоръка
  1. een aanbeveling verdienend

aanbeveling (n)
препоръка, рекомендация

aanbiddelijk (adj)
божествен, възхитителен, достоен за обожаване
  1. waard om aanbeden te worden

aanbidden (v)
боготворя
  1. vereren van een god of heilige door daar een gebed aan te richten
обожавам
  2. een persoon op hogere waarde inschatten

aanbidder (n)
поклонник
  1. vereerder van een goddelijk wezen
обожател, почитател
  2. verliefd persoon, die een ander het hof maakt

aanbidding (n)
поклонение, почитане
  1. een verering, een eerbiedvolle bewondering

aanbidster (n)
поклонница
  1. vereerster van een goddelijk wezen
обожателка, почитателка
  2. een vrouwelijk verliefd persoon, die een ander het hof maakt

aanbieden (v)
предлагам
  1. aanreiken, bieden, offreren, presenteren

aanbieder (n)
предложител, предявител, преносител
  1. iemand die beroepshalve een advies, dienst of een product ter beschikking stelt

aanbieding (n)
изгодна оферта, износна, предложение
  1. iets voordelig te koop aanbieden

aanbinden /ˈambɪndə(n)/ (v)
привързвам, пристягам
  1. met een koord, riem of touw bevestigen
започвам
  2. de strijd beginnen

aanblik (n)
изглед, поглед
  1. de blik van iemand
зрелище
  2. het zien van iets

aanbod (n)
оферта, предлагане, предложение
  1. een aanbieding

aanbouw (n)
надстройка, строеж

aanbouwen /ˈambʌʊə(n)/ (v)
достроявам, надстроявам
  1. ergens iets tegenaan bouwen

aanbraden /ˈambradə(n)/ (v)
обгарям
  1. even laten braden

aanbranden (v)
загаря, прегаря

aanbreken (v)
започвам, начевам
  2. beginnen van tijd

aanbrengen (v)
доставям
  1. brengen naar
добавям, нанасям
  2. toevoegen, invoegen

aandacht (n)
внимание
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig (adv)
внимателен, отзивчив
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandachtsstreepje (n)
тире

aandeel (n)
акция, дял, пай, част
  1. waardepapier

aandeelhouder (n)
акционер
  1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel

aandelenmarkt (n)
фондов пазар
  1. de handel in aandelen in het algemeen

aandenken (n)
възпоменание
  1. een herinnering
спомен
  2. een object ter herinnering ergens aan

aandienen (v)
докладвам, представям, съобщавам

aandikken (v)
сгъстявам
  2. dikker maken
преувеличавам
  3. overdrijven

aandoen (v)
обличам
  1. (kleren) aantrekken
надявам
  2. (iemand iets) berokkenen
причинявам
  3. (iets) aantasten

aandoening (n)
вълнение, заболяване, тревога
  1. ziekte

aandoenlijk (adj)
вълнуващ, трогателен, умилителен

aandraaien (v)
завинтвам
  1. vaster draaien
включвам, пускам
  2. iets in werking stellen

aandragen (v)
пренасям
  1. ergens naartoe dragen
поднасям
  2. ter sprake brengen

aandrang (n)
напор, напън, натиск
  3. met klem, nadruk

aandrift (n)
подбуда, порив

aandrijven (v)
напирам, подкарвам
  2. doen bewegen

aandringen (v)
настоявам, напирам
  1. doorgaan met verzoeken
изисквам
  2. iets proberen te verkrijgen

aandrukken (v)
притискам, натискам
  1. vaster drukken

aanduiden (v)
намеквам, обозначавам, отбелязвам
  1. aanwijzen

aanduiding (n)
указание, намек, обозначение
  1. aanwijzing

aandurven /'ʔan.dɵr.və(n)/ (v)
осмелявам се, решавам се, рискувам
  1. Moed hebben

aanduwen (v)
подтиквам
  1. vaster duwen
придвижвам
  2. verplaatsen door te duwen

aandweilen (v)
забърсвам, мия
  een beetje dweilen

aaneen (adv)
заедно, неразделно, подред

aaneenbinden (v)
връзвам заедно
  1. bond aaneen

aaneengeschakeld (v)
обвързан, обединен, приплетен
  1. verbonden

aaneengesloten (v)
сплотен, съединен
  1. door geringe afstand één geheel vormend

aaneengroeien (v)
сраствам се
  1. aan elkaar vastgroeien

aaneenhangen (v)
имам връзка, свързан съм
  1.

aaneenhechten (v)
скрепявам, съединявам
  1. aan elkaar vast hechten

aaneenknopen (v)
обединявам, привързвам, свързвам
  1. aan elkaar vastknopen

aaneenkoppelen (v)
своднича, свързвам, съединявам
  1.

aaneenschakelen /an.ˈen.sxa.kə.lə(n)/ /an.ˈen.sχa.kə.lə(n)/ (v)
присъединявам, сцеплявам, съединявам
  1. met schakels verbinden

aaneensluiten (v)
обединявам, съединявам
  1. dicht tegen elkaar aankomen

aanfluiting (n)
насмешка
  1. iets dat belachelijk of schandelijk is

aangaan (v)
засяга, отнася се до
  1. betreffen
поемам, сключвам
  verplichtingen aangaan

aangaande /anˈɣandə/ /ˈanɣandə/ (preposition)
засягащ, касаещ се до, отнасящ се до

aangapen (v)
взирам се, вторачвам се

aangeboren (adj)
вроден, естествен
  1. bij de geboorte verkregen eigenschappen

aangebrand (adj)
загорял, прегорял

aangedaan (adj)
разтревожен, трогнат
  1. een staat waarin je verkeert als iets je emotioneel geraakt heeft

aangeklaagde (n)
обвиняем, ответник, подсъдим
  1. iemand tegen wie een aanklacht is ingediend

aangekleed (adj)
облечен, подреден
  1. met kleren aan

aangeleerd (v)
изкуствен, научен, неестествен
  1. zich door leren eigen maken

aangenaam (adj)
вкусен
  1. een positief gevoel oproepend

aangeven (v)
давам мигач
  2. aanduiden

aangewend (adj)
приложен
  1. voor een bepaald doel gebruikt

aangezicht (n)
лик

aangezien (conjunction)
тъй като
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte (n)
hотификация

aangrenzend (adj)
съседен
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhalen (v)
цити́рам
  2. eigen of andermans woorden ontlenen

aanhaling (n)
цитат
  1. een letterlijke passage die door iemand anders aangehaald wordt uit een bron

aanhalingsteken (n)
кавичка
  1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden

aanhanger (n)
каравана
  2. rijdend object dat achter de auto gehangen kan worden voor het vervoeren van goederen.

aanhangwagen (n)
каравана

aanhebben (v)
но̀ся
  1.

aanhoren (v)
слушам
  1.horen naar iemand

aanhouden (v)
спи́рам
  1. staande houden
арестувам
  2. arresteren

aanhouding (n)
аре́ст

aanklagen (v)
предявявам обвинение
  1. iemands handelingen bij een hof aanhangig maken met een officiële beschuldiging

aanklager (n)
обвини́тел
  1. iemand die een proces aanspant

aanklampen (v)
акостирам
  2. aanspreken

aankleden (v)
облека́
  2. iemand kleren aandoen

aankomen (v)
пристигам
  1. een bestemming bereiken

aankomst (n)
присти́гане
  1. de bestemming bereiken, het aankomen

aankondiger (n)
вестител
  1. iemand die zegt wat er gaat gebeuren

aankondiging (n)
ано́нс

aanleg (n)
дарба
  3. talent

aanleggen (v)
акостирам
  3. café

aanleiding (n)
слу́чка
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft

aanmatigend (adj)
дързък

aanmatiging (n)
арога́нтност
  1.

aanmeren (v)
акостирам

aanmoedigen (v)
насърча́вам
  1. moed inspreken

aanname (n)
допускане

aannemen (v)
осиновя́
  1. overnemen

aannemer /ˈaːneːmər/ (n)
предприемач
  1. iemand die een (bouw)werk uitvoert tegen een bepaalde prijs

aanpak (n)
подхо́д
  1. manier van aanpakken

aanpakken (v)
справям се
  3. een probleem oplossen

aanpasbaar (adj)
приспособим
  1. in staat om zich aan te passen

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
приспособявам
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken

aanpassing (n)
нагласяване
  2. het zich aanpassen

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ (n)
сензорен екран
  1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken.

aanraden (v)
препоръ́чам
  1. raad geven om iets te doen

aanraken (v)
докосвам
  1. fysiek contact maken met iets

aanranden (v)
атакувам
  1. fysiek aanvallen
  3. aantasten

aanranding (n)
ата́ка
  2. aanval

aanrecht (n)
работен плот
  1. vaste tafel met kastjes langs keukenwand

aanroepen (v)
призовавам
  1.

aanslag (n)
нападе́ние
  4. terroristische aanval

aansporing (n)
подбу́да
  1. aanmoediging tot actie

aanspraak (n)
и́скане
  1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen
  3. aanspraak maken

aansprakelijk (adj)
отгово́рен
  1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden

aansprakelijkheid (n)
oтговорност

aansteker (n)
запалка
  1. apparaatje om vuur te maken

aansteller (n)
позьор
  1. iemand die zich aanstelt

aanstelling (n)
назначе́ние
  1. benoeming in een functie, dienst etc.

aanstichten (v)
подстрекавам
  1. veroorzaken

aanstichter (n)
подстрека́тел

aantal (n)
коли́чество
  1. een telbare hoeveelheid

aantasten (v)
поразявам
  1. (langzaam) beschadigen, aangrijpen

aantekening (n)
беле́жка

aantonende wijs (phraseologicalUnit)
изяви́телно наклоне́ние
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

aantrekkelijk (adj)
привлека́телен
  1. bekoorlijk

aantrekken (v)
привличам
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen

aanvaarden (v)
понасям
  2. accepteren, in bezit ontvangen

aanvaarding (n)
съгласие

aanval (n)
ата́ка
  1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven

aanvallen (v)
атаку́вам

aanvang (n)
изто́чник

aanvangen (v)
започвам
  1. beginnen, starten

aanvankelijk (adj)
първоначален
  1. in het begin

aanvankelijk (adv)
отначало
  1. in het begin

aanvoeren (v)
изтъквам
  3. bijbrengen als bewijs

aanvraag (n)
формуляр
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
довършвам
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvullend (adj)
допълнителен
  1. die of dat aanvult

aanwassen /'a:nwɑsən/ (v)
нарастване
  1. toenemen, aangroeien

aanwenden (v)
изпо́лзвам
  1. gebruik maken van

aanwezig (adj)
присъ́стващ

aanwezigheid (n)
присъствие
  1. het aanwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

aanwijzing (n)
директива
  3. inlichting of voorschrift over hoe men moet handelen

aanzienlijk (adj)
голям
  1. voornáám, groot

aap (n)
маймуна
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde der primaten

aar (n)
клас
  1. bloeiwijze van granen
  2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen

aardappel (n)
картоф

aardappelsalade (n)
картофена салата
  1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen

aardbei (n)
ягода
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom (n)
кумарка

aardbeienjam (n)
конфитюр от ягоди, мармалад от ягоди
  1. jam van aardbeien

aardbeving (n)
Земетресение, земетресение
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aarde /ˈardə/ (n)
заземяване
  2. grond

aarden (adj)
пръстен
  1. van aarde gemaakt

aardewerk (n)
kерамика

aardgas /artxɑs/ (n)
природен газ
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardgaswinning (n)
Извличане на природен газ
  1. het ontginnen van aardgas

aardkorst /ˈart.kɔrst/ (n)
Земна кора
  1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil

aardkunde (n)
геоло́гия

aardolie (n)
петрол

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
география

aards (adj)
зе́мен
  1. betrekking hebbende op de aarde, tot de aarde behorend

aardschok (n)
земетресе́ние
  1. een plotselinge aardbeving

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
мравояд
  1. bepaald soort zoogdier, Orycteropus afer

aardveil (n)
самобайка
  1.

aardverschuiving (n)
свлачище
  1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond

aardworm (n)
дъждовен червей

aarmunt (n)
джоджен
  1. en 2. (blaadjes van) de plant Mentha spicata

aars /ars/ (n)
а́нус

aarts- (prefix)
архи-

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
архиепископ, архиепи́скоп
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsengel (n)
архангел
  1. een hemelgeest in een rang boven een engel

aartshertog (n)
ерцхерцог
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartshertogdom (n)
ерцхерцогство

aartsvader (n)
баща́

aartsvaderlijk (adv)
патриархален

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
двоумя се
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzeling (n)
колебание
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas (n)
ас
  1. speelkaart
стръв
  2. lokmiddel

aasgier /'as.xir/ (n)
eгипетски лешояд
  1. bepaald soort roofvogel, Neophron percnopterus

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
аба́к
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abces (n)
абсцес
  1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend

abdicatie (n)
абдикация

abdiceren (v)
абдикирам
  1. afstand doen van de troon, aftreden als vorst

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
абатство
  1. klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
игуменка
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen (n)
вътрешности

abdominaal /ˌɑbdoʊmiˈnaːɫ/ (adj)
абдомина́лен
  1. de onderbuik betreffend

abductie (n)
абду́кция
  wegvoering

aberrant (adj)
отклоняващ се
  1. afwijkend van de norm

aberratie (n)
абера́ция

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
обстоятелствен
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

abnormaal (adv)
необичаен
  1. ongewoon

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
абонат
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abonnement (n)
абонаме́нт

abonneren /ɑbɔ'nerə(n)/ (v)
абони́рам
  1. een abonnement aangaan

abortus /ɑ'bɔrtəs/ (n)
аборт

abrikoos (n)
кайсия

abscis (n)
абсци́са
  1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

abseilen (v)
рапел
  1. met behulp van een touw van een steile wand afdalen

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
абсент
  1. een soort likeur op basis van anijs

absint-alsem (n)
обикновен пелин

absolutie /ɑpso'lysi/ (n)
опрощение
  1. het vergeven van de zonden

absoluut /ɑpso'lyt/ (adj)
безусловен
  1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks
  2. volledig, volkomen
  3. beslist, zeker
  4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
абсорбирам

absorptie (n)
абсорбция

abstinentie (n)
абстиненция

abstractie /ɑp'strɑksi/ (n)
абстра́кция
  1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
абсурд
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
абат, игумен
  1. het hoofd van een abdij

academie (n)
академия

academisch /ɑkɑ'demis/ (adj)
академичен

acceleratie (n)
ускоре́ние
  1. toename van de snelheid

accent (n)
акцент, произношение
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt
ударение
  2. een teken dat op een klinker kan worden geplaatst

accentueren (v)
акцентирам

acceptatie /ɑk.sep.ˈtaː.tʃi/ (n)
акцептиране
  1.

accepteren /ɑksɛp'terə/ (v)
прие́ма
  1. aanvaarden
  2. aannemen, graag ontvangen

accijns (n)
акциз, косвен данък
  1. belasting die direct geheven wordt bij de aan- en verkoop van verbruiksgoederen

acclamatie (n)
аплодисменти
  1.

acclimatiseren (v)
аклиматизирам
  1. aan een andere omgeving wennen

accommodatie (n)
aкомодацията
  1. voorzieningen ten behoeve van ...
  2. aanpassing

accordeon (n)
акордеон
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accountant (n)
счетоводи́тел
  1. iemand die zijn beroep maakt van het inrichten en controleren van boekhoudingen en administraties

accrediteren (v)
акредитирам
  1. een officieel stempel van goedkeuring aan iets of iemand verlenen

accu /ɑky/ (n)
aкумулатор
  1. een toestel om elektriciteit op te slaan

accumuleren (v)
натрупам

acetaat (n)
ацетат
  1. een ester of zout afgeleid van azijnzuur

aceton (n)
ацето́н
  1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: C₃H₆O

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
ацетилхолин
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
ацетилен
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

achilleshiel (n)
Ахилесова пета
  1. kwetsbare plaats

acht (cardinalNumeral)
осем
  1. het getal 8

achteloosheid (n)
немарливост
  1. gebrek aan aandacht voor mogelijke problemen

achtentachtig (cardinalNumeral)
осемдесет и осем
  1. het getal 88

achter (preposition)
зад

achteraan (adv)
наза́д

achteraf (adv)
впоследствие
  1. na afloop

achterdochtig (adj)
недоверчив

achtergrond (n)
за́ден план
  1. de indirecte oorzaak van actualiteiten

achterkant /ˈɑxtәrkɑnt/ (n)
задна част

achternaam (n)
фамилия
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achterstallig (adj)
закъснял
  1. niet op tijd

achtersteven (n)
кърма
  1. de achterzijde van een schip

achteruit (adv)
обратно
  1. in achterwaartse richting

achteruitkijkspiegel (n)
огледало за задно виждане
  1. een spiegel aan een auto of motorfiets waarmee men de situatie op de weg achter zich kan zien

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
суфикс
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achtervolgen (v)
пресле́двам
  1. iemand inhalen

achtervolging (n)
гонитба

achthoek (n)
октагон
  1. een vorm met acht hoeken

achthoekig /ɑxt'ɦukəx/ (adj)
осмоъгълен
  1.

achthonderd /ˈɑxtˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
осемстотин
  1. het getal 800

achting (n)
почит
  1. aanzien

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
о́сми

achttien (cardinalNumeral)
осемна́десет
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

achttiende (ordinalAdjective)
десетия осмия

aciditeit /ˌasidiˈtɛɪt/ (n)
киселинност
  1. de zuurgraad, geeft aan hoeveel H+ er in een oplossing voorkomt

acidose (n)
ацидоза

acne (n)
акне

acrobaat (n)
акробат
  1. gymnast

acrocyanose (n)
акроцианоза
  1. blauwkleuring van handen, voeten

acroniem (n)
акроним

acrylonitrilbutadieenstyreen (n)
aкрилонитрил-бутадиен-стирен

acteur /ɑkˈtør/ (n)
актьор
  1. persoon

actie (n)
бой

actief /ɑk'tif/ (adj)
акти́вен
  1. met iets bezig zijnde

actiegroep (n)
Група за действие

actievoerder (n)
активист

actinium (n)
актиний
  1. Scheikundig element

activa (n)
актив
  1. in geld uitgedrukte waarde van de bezittingen van een onderneming

activeren (v)
активизирам
  1. werkzaam maken

activist (n)
активи́ст

activiteit (n)
акти́вност
  1. iets waarmee men actief is

actrice (n)
актриса
  1. vrouw

actualiseren (v)
актуализирам

acupunctuur (n)
акупункту́ра
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
акутен
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
Ада́мова я́бълка
  deel van het strottenhoofd bij de man

adaptatie (n)
адаптация
  1. aanpassingsvermogen

adapter (n)
ада́птер

adder (n)
змия
  1. gifslang
пепеля́нка
  2. persoon

additief (n)
Добавка, модификатор
  1. chemisch product

adel (n)
аристокра́ция
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
oрел
  1. benaming voor sommige soorten grote roofvogels

adem /adəm/ (n)
вдишване

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
промълвям
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhaling (n)
дишане
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

adequaat /a.de.'kʋat/ (adv)
адекватен
  1. correct en passend bij het beoogde doel

ader (n)
вена
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed

adhesie /ɑtˈhezi/ (n)
срастване
  1. een vergroeiing van organen
  2. onderlinge aantrekkingskracht tussen ongelijke moleculen zonder dat er sprake is van een chemische binding

adjectief (n)
прилагателно име
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum (n)
прилагателно име
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

administratie /ˌɑtminɪsˈtrasi/ /ˌɑtminɪsˈtratsi/ (n)
администрация
  1. de plaats waar gegevens zorgvuldig worden vastgelegd zodat ze later terug te vinden of te controleren zijn

administratief (adj)
административен

administrator (n)
администра́тор

administratrice (n)
администраторка

admiraal (n)
адмирал
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admiraalvlinder (n)
адмирал
  1. veel voorkomende vlinder met rode strepen

admiraliteit (n)
адмиралтейство

admittantie (n)
адмитанс
  1. de reciproke complexe impedantie

adolescent (n)
девойка
  1. jeugdig persoon, puber

adopteren (v)
адоптирам
  1. een kind aannemen

adoptie (n)
осиновяване

adoreren (v)
боготворя́
  1. aanbidden, verafgoden, vereren

adres /aˈdrɛs/ (n)
адрес
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adsorberen /ɑd.zɔr.ˈbeː.rə(n)/ /ɑt.sɔr.ˈbɪː.rə(n)/ (v)
адсорбирам
  1. aantrekken, aan de oppervlakte binden

adsorptie (n)
Адсорбция
  1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
Адвент
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

advertentie (n)
[[рекламен|рекла́мна]] [[обя́ва]]
  1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ...

advies /ɑt'fis/ (n)
съвет
  1. een gegeven raad

adviseur (n)
съветник
  1. raadgever, raadsman

advocaat /ɑtfoˈkat/ (n)
адвокат
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

advocate (n)
адвокатка
  1. vrouwelijke advocaat

aerodroom (n)
аеродру́м
  1. vliegveld

aerodynamica (n)
аеродинамика

aerosol /ˌæːroˈzol/ /ˌɛːroˈzɔɫ/ (n)
аерозо́л
  2. scheikunde

af en toe (adv)
сегиз-тогиз
  1. op onregelmatige tijden

afasie (n)
афазия
  1. het onvermogen te spreken

afbetaling (n)
вноска
  1. een geleidelijke betaling in termijnen

afdaling (n)
слизане

afdeling /ˈɑfdelɪŋ/ (n)
отде́л
  1. groep van werknemers die aan soortgelijke taken werken

afdingen (v)
пазаря се
  1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen

afdruk (n)
отпечатък
  1. resultaat van het afdrukken

afdwingen (v)
наси́лвам
  1. onder dwang iets verkrijgen

affakkelen (v)
Ярко запалване
  1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel

affix (n)
наставка
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

afgeleide (n)
произво́дно

afgezaagd (adj)
банален
  1. saai, alledaags, overbekend

afgezant (n)
емиса́р
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afgietsel (n)
отливка

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ (n)
идолопокло́нничество

afgraving (n)
изкопаване
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
бе́здна
  1. een grote steile diepte

afgunst /ˈɑfxɵnst/ /ˈɑfçʏnst/ (n)
за́вист
  1. gevoel

afhangen (v)
зави́ся
  1. ~ van: naargelang iets verandert mee veranderen

afhankelijk (adj)
зави́сим

afhankelijkheid (n)
зави́симост

afkeuren (v)
осъждам
  1. niet geschikt verklaren

afkloppen (v)
чукам на дърво
  1. soort van ritueel waarbij men door op iets te kloppen, het lot probeert te sturen

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
абревиату́ра
  1. het inkorten van een woord of een frase

aflaat /ˈɑflat/ (n)
индулгенция
  1. een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie

afleiden (v)
отвличам
  1. de aandacht opvragen

afleiding (n)
развлечение
  1. een gebeurtenis of activiteit die de gedachten op iets anders richt

afleveren (v)
доставям
  1. brengen naar en achterlaten op de plek van bestemming

aflevering (n)
епизо́д
  1. elk onderdeel van een tv-serie dat op regelmatige tijden wordt uitgebracht of uitgezonden

aflossen (v)
сменям
  1. de plaats innemen van
разплащам се
  2. geheel of gedeeltelijk voldoen

afluisteren (v)
подслу́швам
  1. ongemerkt luisteren naar de communicatie van anderen

aforisme (n)
афоризъм
  1. korte spreuk met een kernachtige boodschap

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ (n)
шантаж
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

afranselen (v)
напердашвам
  1. een pak slaag geven

afrikaantje (n)
була
  1. een geslacht van eenjarige planten Tagetes

afrit (n)
изход
  1. een verkeersweg waarlangs men naar beneden van een autoweg of autosnelweg af kan rijden

afschaffen (v)
отменям
  1. tot een einde brengen

afscheid (n)
сбогуване
  1. een begroeting bij het elkaar verlaten

afscheiden (v)
отделям
  2. een stof voortbrengen en afgeven aan de omgeving

afschuinen (v)
правя фаска
  1. het schuin afwerken van de rand van een materiaal.

afslag (n)
изход
  1. een uitrit die van een snelweg afvoert

afspraak (n)
среща
  1. een overeenkomst

afspraakje (n)
сре́ща
  1. een afspraak tussen verliefden om elkaar te ontmoeten

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
разстояние
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt

afstandelijkheid (n)
отчужде́ност
  1. het ergens niet emotioneel bij betrokken zijn

afstandsbediening (n)
дистанцио́нно управле́ние
  een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt

afstemmen /'ɑfstɛmə(n)/ (v)
настройвам
  1. op de juiste toonhoogte brengen

afstoffen /ˈɑfstɔfə(n)/ (v)
бърша прах
  1. ontdoen van stof

afstoten (v)
отблъскам

afstuderen (v)
завършвам университет
  1.

aftelling (n)
отброя́ване
  1. het naar beneden tellen om aan te geven hoelang het nog duurt voordat iets gaat gebeuren

aftreding (n)
оста́вка
  1.

aftrekken (v)
мастурбирам
  7.
  8. (een man) seksueel bevredigen, aftrekken

afval (n)
детрит
  1. onbruikbare resten die weggegooid worden

afvallige (n)
вероотстъ́пник

afvalligheid (n)
вероотстъ́пничество
  1. het ontrouw worden aan zijn geloof

afwachting (n)
очакване

afwas (n)
миене на съдове

afwasmiddel (n)
препарат за чистене
  1. zeepproduct voor de afwas

afwasser (n)
[[мия́ч]] на [[съ́дове]]
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwaswater (n)
помия
  1. het sop waarin met het eetgerei schoonmaakt of -gemaakt heeft

afwatering (n)
дренаж
  1. de paden waarlangs water uit een stuk land afgevoerd kan worden

afwezig (adj)
отсъстващ
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid (n)
отсъ́ствие
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwijken (v)
отклонявам се
  1. niet de gangbare norm volgen

afwijzen (v)
отхвърлям
  1. een negatieve beslissing ergens over nemen

afzetten (v)
ампути́рам
  1. amputeren
отлагам се
  6. bezinken
детронирам
  9. tot afstand dwingen

afzettingsgesteente (n)
седиментни скали
  1. gesteente dat ontstaan is uit verweringsmateriaal dat later weer ergens anders is neergeslagen

afzien (v)
отказвам се
  1. besluiten iets niet te doen

afzonderen /ˈɑfˌsɔnd(ə)rən/ (v)
отделям
  2. afscheiden

agaat (n)
ахат
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon

agenda /a.ˈɣɛn.da/ /a.ˈχɛn.da/ (n)
дне́вен ред
  2. een lijst van te bespreken punten op een vergadering

agent /a'ɣɛnt/ (n)
агент
  1. persoon belast met de handhaving van de openbare orde

agentschap /aɤˡɛntsxɑp/ (n)
агенция
  1. lokale vertegenwoording van een grotere organisatie

agentuur (n)
аге́нция

agglomeratie (n)
агломерат

agitatie (n)
агитация
  1. opwinding

agnosticus (n)
агности́к
  1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt

agnostisch (adj)
агностик

agorafobie (n)
агорафобия

agressie (n)
агре́сия

agressief (adj)
агресивен
  1. aanvallend

agricultuur (n)
агрикулту́ра

agrimonie /aɣriˈmoni/ (n)
камши́к

agronomie (n)
агроно́мия
  1. de landbouwkunde

ahorn /a.ˈhɔrn/ (n)
явор
  1. een boom of heester van het geslacht Acer.

aids (n)
СПИН
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

airbag (n)
въздушна възглавница
  1. beschermingssysteem in voertuigen

airconditioner (n)
климати́к
  1. een apparaat dat voor airconditioning zorgt

airconditioning (n)
климатик
  1. de regeling van de temperatuur en de vochtigheidsgraad van de lucht in een ruimte

akelig (adj)
мра́чен

akkerpaardenstaart (n)
Полски хвощ

akkoord (n)
ако́рд
  2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen

akoestiek /ˌakusˈtik/ (n)
акустика
  1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting ...

akoestisch (adj)
акустичен

aktetas (n)
ку́фарче
  1. platte en rechthoekige tas

al (adv)
вече
  1. reeds

alarm /alɑrṃ/ (n)
аларма

alarmeren /ɑlɑr'merən/ (v)
алармирам
  1. door alarm oproepen of bijeenroepen

albast (n)
алабастър

albatros (n)
албатрос
  1. benaming voor vogels uit de familie Diomedeidae

albinisme (n)
албинизъм
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

album (n)
албу́м

alchemie (n)
алхимия
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alchemist (n)
алхимик

alchimist (n)
алхимик

alcohol (n)
алкохол
  1. elk van de verbindingen uiteen groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisme (n)
алкохолизъм

alcoholvrij (adj)
безалкохолен
  1. met een verwaarloosbaar alcoholgehalte

aldaar (adv)
ната́м
  1. in de eerder genoemde plaats

aldus (adv)
тъй
  1. zo, op deze manier
според
  2. volgens

alfa /ˈɑlfa/ (n)
а́лфа
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet (n)
азбука
  de lettertekens van een taal

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
алгебра
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen (n)
всео́бщ

algoritme (n)
алгоритъм

alibi //ˈaː.liˌbi/ (n)
алиби
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad,...

alimentatie (n)
издръжка

alinea /aˈlinija/ (n)
парагра́ф

alk /ɑlk/ (n)
голяма гагарка
  1. bepaald soort zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft, Alca torda

alkali (n)
основа

alkaloïde (n)
алкалоид
  1. een stikstof bevattende plantenbase

alkoof (n)
ни́ша
  1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer

alledaags (adj)
ежедневен

alleen /ɑl.ˈen/ (adj)
сам, единствен
  1. zonder gezelschap

alleen /ɑl.ˈen/ (adv)
само, единствено
  1. slechts

alleenspraak (n)
моноло́г
  1.

allegaartje (n)
миш-маш
  1. een bonte verzameling

allegorie (n)
алегория

allegorisch (adj)
алегоричен
  1. betrekking hebbend op het uitbeelden van een abstract begrip

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ (n)
алел
  1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
алергия
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allergologie (n)
алергология
  wetenschap die allergieën bestudeert

alles (indefinitePronoun)
вси́чко
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alleseter (n)
всеядно животно

alliantie (n)
алиа́нс
  1. een bondgenootschap

alligator (n)
алигатор
  1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator

allochtoon (adj)
чужд
  1. uit een ander land of plaats afkomstig

alluviaal (adj)
нано́сен

alluvium /ɑˈlʏvijʏm/ (n)
нано́с
  1. los materiaal (regoliet) dat als sediment door een rivier is afgezet

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
всемогъщие
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig (adj)
всемогъщ

almanak (n)
алмана́х

alomtegenwoordigheid (n)
вездесъщие

aloë (n)
Алое, алое

aloë vera (n)
aлое вера

alpaca (n)
алпака
  2. zilverkleurige metaallegering

alsem (n)
пелин

alsof (conjunction)
все едно
  1. luidt een vergelijking in

alstublieft (adv)
моля
  1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel

altaar (n)
олта́р
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ (n)
алтернати́вен
  1. een andere mogelijkheid of methode

altijd (adv)
винаги
  1. op elk moment
  2. telkens opnieuw
  3. in elk geval

altruïsme (n)
алтруизъм

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ (n)
виола
  1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
алуминий
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

alver (n)
yкляя, уклейка

alvleesklier (n)
задстомашна жлеза
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ (n)
Амалгама
  1. kwiklegering

amandel (n)
бадемово дърво
  1. kleine bladverliezende loofboom, Amygdalus dulcis
бадем
  1. eetbare pit van de amandelvrucht

amandelboom (n)
бадем

amaril (n)
шми́ргел

amateur (n)
аматьо́р
  1. een persoon die iets als hobby doet

ambacht (n)
занаят
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambassade (n)
посолство
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur (n)
посланик
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ (n)
амби́ция

ambitieus (adj)
амбициозен
  1. vol van de wens en het vertrouwen om iets te bereiken

ambivalent (adj)
двойствен
  1. op hetzelfde moment twee verschillende, meestal positieve en negatieve, waardes hebbend

ambrozijn (n)
амбро́зия

ambtelijk (adj)
официа́лен

ambulance (n)
линейка
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

ambulant (adj)
амбулато́рен
  1. in staat om te lopen

americium (n)
америций

amethist (n)
аметист
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfetamine (n)
амфетамин
  stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen

amfibie (n)
амфи́бия
  1. gewerveld dier dat zijn leven als een soort visje in het water begint en...

amfitheater (n)
амфитеа́тър

amfoteer (adj)
амфотерен
  1.

aminozuur (n)
аминокиселина

ammoniak (n)
амоняк
  1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof

amnesie (n)
амнезия
  1. geheugenverlies

amnestie (n)
амнистия
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amoebe (n)
aмеба, амеба
  1. eencellige eukaryoot die van vorm kan veranderen door het uitsteken en intrekken van schijnvoetjes

amorf /a.'mɔrf/ (adj)
аморфен
  1. niet geordened

amper /ˈɑmpər/ (adv)
едва
  1. nauwelijks

amplitude (n)
амплитуда

amplitudemodulatie (n)
амплитудна модулация

ampul (n)
а́мпула
  1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd
ампула
  4. schenkkannetje voor wijn of water, gebruikt bij de mis

amputatie (n)
ампута́ция

amputeren (v)
ампутирам
  1. een lichaamsdeel chirurgisch verwijderen

ampère (n)
ампер

ampèremeter (n)
амперме́тър
  1. stroommeter

amsoi (n)
Сарепска горчица

amusement (n)
забавление
  1. iets waarmee men zich vermaakt

amuseren (v)
забавля́вам
  1. op aangename wijze een indruk op iemand maken, iemand doen (glim)lachen

anaal (adj)
ана́лен
  1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens

anachronisme (n)
анахрони́зъм

anaconda /anaˈkɔnda/ (n)
анако́нда
  1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes

anagram (n)
анагра́ма

anale seks (n)
ана́лен секс
  1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen

analfabeet (n)
неграмотен
  1. iemand die niet kan lezen of schrijven

analfabetisme (n)
неграмотност
  1. het voorkomen van mensen die niet kunnen lezen of schrijven

analist (n)
аналити́к

analogie (n)
аналогия
  1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking

analoog (adj)
аналогов
  1. overeenkomend met
  2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk)

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
ана́лиз

analyseren (v)
анализирам
  1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken

anamnese (n)
анамнеза
  1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis

ananas (n)
ананас, анана́с
  1. een vrucht van de ananasplant

anarchie (n)
анархия

anarchisme (n)
анархизъм

anatomie (n)
анатомия

anatomisch (adj)
анатомичен
  1. met betrekking tot de anatomie

anciënniteit (n)
трудов стаж
  1. de periode dat iemand verbonden is aan een bepaalde organisatie

ander (adj)
друг
  1. niet deze

ander (n)
друг
  1. diegene die je niet zelf bent

andermans /'ɑndərmɑns/ (indefinitePronoun)
чужд
  1. genitief van een andere man, wordt gebruikt in bezittelijke zin

anders (adv)
друг
  1. op andere wijze

anderszins (adv)
и́наче

andijvie (n)
градинска жлъчка
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andreaskruis (n)
Андреевския кръст
  1. kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

androïde (n)
андрои́д

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
анекдо́т
  1. een amusant, kort verhaal

anemisch (adj)
анемичен
  1. aan bloedarmoede lijdend

anemograaf (n)
анемограф
  1. zelfregistrerende windsnelheidsmeter

anesthesie (n)
анестезия

anglicanisme (n)
англиканство

anglicisme (n)
англицизъм
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar Engels voorbeeld

angst /ɑŋst/ (n)
страх
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

anijs (n)
анасон
  1. bepaald soort schermbloemige plant, Pimpinella anisum

animositeit (n)
вражда́
  1. vijandigheid

anion (n)
анион

anjelier (n)
карамфил

anjer (n)
каранфил

anker (n)
ко́тва
  1. onderdeel van een vaartuig

ankeren (v)
закотвям
  1. het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ (n)
ане́ксия
  1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep

annexeren /ˌɑnɛkˈsɪːrə(n)/ (v)
анексирам
  1. het toeëigenen van een grondgebied

annoteren (v)
анотирам
  1. van kanttekeningen voorzien

annuleren /ɑny'lerə/ (v)
анулирам
  1. iets afgelasten

anomalie (n)
аномалия
  1. afwijking van organen

anoniem (adj)
анони́мен
  1. naamloos

anorexie (n)
анорексия
  1. verlies van eetlust

anorganisch (adj)
неорганичен
  1. niet tot de koolstofverbindingen behorend

ansjovis (n)
аншоа́

antecedent (n)
предшественик
  1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst

antenne (n)
антена
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling
  2. een voelspriet bij dieren
  3. een staafje aan een dobber

antibioticum (n)
антибиотик

antichrist (n)
антихрист

anticlimax (n)
антиклимакс
  1. een weinig spannende, soms teleurstellende ontknoping van het verhaal

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ (n)
антидепреса́нт
  1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid

antidotum (n)
противоотрова
  1. een tegengif

antiek (adj)
анти́чен
  1. oud, maar waardevol

antiek (n)
анти́чен
  1. oude kunst-, sier- en gebruiksvoorwerpen, die verzameld en verhandeld worden

antigeen (n)
антиген
  1. lichaamsvreemde afweeropwekkende stof

antilichaam (n)
антитяло

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
антилопа
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimoon (n)
антимон

antioxidant (n)
антиоксидант
  1. stof die reacties tegengaat waarbij elektronen worden uitgewisseld

antivries (n)
антифри́з
  1. een stof die veelal aan koelwater wordt toegevoegd om het vriespunt ervan te verlagen om bevriezen ervan te voorkomen

antoniem (n)
антоним
  1. woord met tegengestelde betekenis

antraciet /an.tra.ˈsit/ /ɑn.tra.ˈsit/ (n)
антрацит
  1. een vorm aan steenkopl die hoge temperatuur heeft gehad

antrax (n)
антракс
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropologie (n)
антрополо́гия

antropoloog (n)
антрополо́г

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
отговор
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoordapparaat (n)
телефо́нен секрета́р

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
отговарям
  1. het geven van een antwoord

anus (n)
а́нус

aoristus (n)
аорист, минало свършено време
  1. een werkwoordstijd die een perfectief aspect aanduidt

aorta /aˈɔrta/ (n)
аорта
  1. de slagader die van het hart naar het lichaam, behalve de longen, loopt

apathie (n)
апа́тия
  1. lusteloosheid

apathisch (adj)
апатичен

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ (n)
кльомба
  1. internetsymbool

aperitief (n)
аперитив
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

apocalyps (n)
апокалипсис
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apologie (n)
оправда́ние
  1. een mondelinge of schriftelijke verdediging van een persoon, zaak of leer tegen onrechtvaardige aanvallen

apoptose (n)
апоптоза
  1. geprogrammeerde celdood

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
апостол
  1. leerling van Jezus

apostrof (n)
апостроф
  1. afkappings- of weglatingsteken
  2. aanspreking van afwezige personen of zaken

apotheek /apo'tek/ (n)
аптека
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker (n)
аптекар

app (n)
приложе́ние
  1. toepassing

apparaat (n)
1
  1. een door mensen gemaakt voorwerp dat is samengesteld uit verschillende onderdelen en een bepaalde functie heeft

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
ябълка
  1. vrucht

appelazijn (n)
ябълков оцет

appelboom (n)
я́бълка
  1. boom waaraan appels groeien

appelflap /ˈɑpəɫflɑp/ (n)
ябълков пай
  1. lekkernij gemaakt van bladerdeeg, driehoekig van vorm en gevuld met een mengsel van in blokjes gesneden appel en kaneel

appelmoes (n)
ябълково пюре
  1. een moes van gekookte appels

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ (n)
ябълков сок
  1. een vruchtensap bereid uit appels

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
портокал
  1. Vrucht van de appelsienboom

appelspijs (n)
ябълково пюре
  1. een moes van gekookte appels

appeltaart (n)
я́бълков пай
  1. gebak gevuld met stukjes vruchten van de appelboom

appendix /ɑˈpɛndɪks/ (n)
приложе́ние
  2. wormvormig aanhangsel

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
аплодирам
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
аплодисме́нти
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

april /ɑˈprɪl/ (n)
април
  1. de vierde maand van het jaar

aquarel (n)
акварел
  nog uit te zoeken

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
аква́риум
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ar (n)
шейна́

ara (n)
ара
  1. grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arachnofobie (n)
арахнофобия

arbeid (n)
ра́бота
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider (n)
общ работник
  1. iemand die voor een loon handmatige arbeid levert

arbeidsloos (adj)
безрабо́тен
  1.zonder arbeid

arbeidsrecht (n)
трудово право
  1. onderdeel van het privaatrecht m.b.t. de normen die het recht op arbeid als sociaal grondrecht tot voorwerp hebben

arbiter (n)
арби́тър

arbitrage (n)
решение
  resultaat van het handelen van een arbiter

arbitrair (adj)
деспотичен

arcering (n)
щриховка
  1.

archaïsch (adj)
стар
  1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
археология
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archeoloog (n)
археолог

archetype (n)
архетип

archief (n)
архив

archipel (n)
архипелаг
  1. een eilandengroep

architect (n)
архитект
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectuur (n)
архитектура
  1. de bouwstijl van een gebouw

architraaf (n)
архитра́в

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
архивар
  1. een persoon die een archief beheert

archiveren (v)
архивирам
  1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden

arend (n)
орел
  1. roofvogel

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
аргон
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
аргумент
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen
  2. een reden om iets te doen

argumenteren (v)
аргументирам
  1. met argumenten tot een conclusie trachten te komen

aria (n)
ария

aristocraat (n)
аристокра́т
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratie (n)
аристокрация
  1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten

aritmie (n)
аритмия
  1. onregelmatige hartslag

arm /ɑrṃ/ (n)
ръка
  1. lichaamsdeel

armband (n)
гри́вна

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
бедност
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

armvol (n)
наръч
  1. een hoeveelheid die men in één keer in zijn armen kan dragen

aromatisch (adj)
ароматен
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

arrangement (n)
аранжиме́нт
  2. muziekbewerking

arrestatie (n)
аре́ст
  1. een aanhouding door de sterke arm der wet

arresteren (v)
арестувам
  1. van overheidswege in hechtenis nemen

arriveren /ɑriveːrən/ (v)
пристигам
  1. de bestemming bereiken

arrogant (adj)
арога́нтен

arrogantie (n)
арога́нтност

arseen (n)
арсен

articuleren (v)
свързвам
  1. de uitspraakklanken zorgvuldig vormen

artiest (n)
ма́йстор

artificieel (adj)
изку́ствен
  1. kunstmatig

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
парагра́ф
  4. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven

artillerie (n)
артиле́рия
  1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen

artisjok (n)
артишок
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

arts (n)
лекар
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as (n)
вал
  1. centrale staaf
ос
  2. lijn
пепел
  nader uit te zoeken
пе́пел
  1. verbrandingsrest

asbak /ˈɑzbɑk/ (n)
пепелник
  1. opvangbak

asbest (n)
а́збест
  1. verzamelnaam van een aantal silicaten met een vezelige structuur

ascetisme (n)
аскети́зъм

aseksualiteit (n)
асексуа́лност

asfalt (n)
асфалт

asiel (n)
убе́жище

aspect (n)
вид
  1. een kant of zijde

asperge (n)
аспержи
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

aspirine (n)
аспири́н
  1. een middel tegen allerlei kwalen met als werkzame stof acetylsalicylzuur

assertief /ɑsɛrˈtif/ (adj)
напорист

assimileren (v)
асимилирам
  1. doen opgaan van een minderheidsgroep in een gevestigde gemeenschap

assistent (n)
асистент
  1. een persoon die ondersteunt

assistente /ɑsɪsˈtɛntə/ (n)
асисте́нт
  1. vrouwelijk persoon die ondersteunt

assisteren /ˌɑsɪsˈteːrə(n)/ (v)
помагам
  1. een helpende hand bieden

associëren (v)
асоциирам
  1. tot compagnon maken of nemen

assortiment (n)
асортимент
  1. aanbod van producten

assurantie (n)
застрахо́вка

astaat (n)
астат

astatium (n)
астат
  1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
звезди́чка
  1. typografisch symbool in de vorm van een sterretje

asteroïde (n)
астероид
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma (n)
астма
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astrologie /ɑstrolo'gi/ (n)
астрология
  1. de leer die gebeurtenissen aan het hemelgewelf in verband brengt met gebeurtenissen op aarde

astroloog (n)
астролог
  1. een beoefenaar van de astrologie

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
астронавт
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie (n)
астрономия
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronoom (n)
астроном

asymmetrisch (adv)
несиметричен

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ (n)
асимптота
  1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt

atalanta (n)
адмирал
  1. bepaalde soort vlinder, Vanessa atalanta

atelier (n)
ателие́
  1. de werkruimte van een kunstenaar

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
атеи́зъм
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
атеист
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
а́тлас
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
атле́т
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletiek (n)
атлетика
  sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen

atmosfeer (n)
атмосфера
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.

atmosferisch (adj)
атмосфе́рен

atol (n)
атол

atoom (n)
атом

atoomgetal (n)
а́томен но́мер

atoomklok (n)
атомен часовник

atoomnummer (n)
атомен номер
  1. de kernlading van een atoom

atrium (n)
атрий
  2. centraal vertrek

atrofie (n)
атрофия
  1. verschrompeling van organen

attachment (n)
приложе́ние

attaché (n)
аташе́

attest (n)
докуме́нт
  1. schriftelijk bewijs

attitude (n)
нагласа
  1. houding

attractie (n)
атракцио́н

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
епитет
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

attribuut (n)
свойство
  4. tot het wezen (de entiteit) behorende eigenschap

au (interjection)
ох
  1. uitroep van pijn

aubade (n)
алборада

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
пaтладжан, патладжан
  2. purperachtige, vlezige vrucht

auditie (n)
прослушване
  1. een examen waarbij iemand zijn muzikale vaardigheden in klank bewijst.

auditief (adj)
слухов
  1. met betrekking tot het gehoor

audiëntie (n)
аудие́нция

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
корнишон
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
август
  1. de achtste maand van het jaar

aura /ˈʌurɑ/ (n)
аура
  1. energieveld
  2. beginverschijnselen van een aanval

auscultatie (n)
аускултация
  1. luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen

ausculteren (v)
преслушвам
  1. luister naar de geluiden in het lichaam

autarkie (n)
автаркия

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
автор
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

auteursrecht (n)
а́вторско пра́во

authenticatie (n)
автентичност
  1. (telecommunicatie) (informatica) het proces waarbij iemand nagaat of een gebruiker, een andere computer of applicatie daadwerkelijk is wie hij beweert te zijn

authenticiteit (n)
автенти́чност

authentiek (adv)
автентичен, истински

authentificatie (n)
автентика́ция
  1. het proces waarbij iemand nagaat of een gebruiker, een andere computer of applicatie daadwerkelijk is wie hij beweert te zijn

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
аутизъм
  1. ontwikkelingsstoornis

auto /ɑʊ̯to/ (n)
кола
  1. voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

autobiografie (n)
автобиография

autobus (n)
автобус
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon (adj)
автохтон
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autochtoon (n)
автохтон
  1. de oorspronkelijke bewoner van een land

autocratie (n)
автокра́ция

autodidact (n)
самоук
  1.

autograaf (n)
автограф

automaat (n)
автомат
  1. een toestel dat, eenmaal in werking gezet, zonder verdere tussenkomst een aantal handelingen verricht

automatisch (adj)
автоматичен
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
автоматично
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

automatiseren (v)
автоматизи́рам
  1. automatisch doen werken

automatisering (n)
автоматиза́ция

automobilist (n)
автомобилист
  1. een bestuurder van een auto

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ (n)
автономия

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ (adj)
автоно́мен
  1. op zichzelf staand

autopsie (n)
ауто́псия
  1. een lijkschouwing

autoritair (adj)
авторита́рен

autoriteit (n)
авторитетен
  1. de overheid

autosnelweg (n)
а́втомагистра́ла
  1. weg voor snelverkeer (dat sneller kan en mag rijden dan 60 km per uur), met gescheiden rijbanen en ongelijkvloerse kruisingen

autowasstraat (n)
автомивка
  1. autowas installatie waarbij auto's automatisch via een lopende band schoongemaakt worden

autrice /ɑu̯ˈtri.sə/ (n)
авторка
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

averecht (adj)
опако
  2. breien met de draad aan de voorkant van het breiwerk

averij /avə'rɛi/ (n)
авария

aversie (n)
антипа́тия

aviateur (n)
авиатор

avocado /ɑvoˈkado/ (n)
авокадо, авока́до
  1. een tropische vrucht van de avocadoboom

avond (n)
вечер
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten (n)
вечеря
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avondklok (n)
вече́рна камба́на
  1. verbod om zich op straat te begeven na een zekere tijd

avonturier (n)
авантюри́ст
  1. iemand die graag het avontuur opzoekt

avontuur (n)
авантюра
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

axioma (n)
аксио́ма
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

ayatollah (n)
аятолах
  1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke

azalea (n)
аза́лия
  1. sierstruik van het geslacht rhododendron

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
оцет
  1. en 2. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol om voedsel te bereiden

azijnzuur (n)
оцетна киселина
  1. CH₃COOH

azimut /azimɵt/ (n)
а́зимут
  1. horizontale hoek

baai (n)
за́лив
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baan /baːn/ (n)
зада́ча
  1. het werk
орби́та
  3. traject van een projectiel/hemellichaam

baard /baːrt/ (n)
брада
  1. gezichtsbeharing van de man

baardgier (n)
брадат лешояд
  1. gier met een spanwijdte van tot wel 2,90 meter

baarmoeder (n)
ма́тка
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhals (n)
маточна шийка
  1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam

baars (n)
ко́стур
  1. stekelvinnige riviervis

baas /baːs/ (n)
шеф
  1. overste, leider, chef

baat (n)
авантаж
  1. iets met een gunstig effect

babbelen (v)
разговарям
  1. gezellig praten over zaken van weinig belang

babbittmetaal (n)
бабит

baby /ˈbe.bi/ (n)
бебе
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babyfles (n)
биберо́н

bacterie (n)
бакте́рия

bacteriologisch (adj)
бактериологичен

bacterioloog (n)
бактериоло́г
  1. een wetenschapper die zich bezighoudt met de bacteriologie

bad /bɑt/ (n)
баня
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

baden (v)
къпя
  1. een bad nemen
  3. in bad doen

badjas (n)
халат

badkamer (n)
баня
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
вана
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badmeester (n)
спасител

badpak (n)
бански костюм
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
багаж
  1. een verzameling van eigendommen

bagel /'beɡəl/ (n)
геврек
  1.

baguette (n)
франзела
  1. stokbrood

bajonet (n)
щик
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakboord (n)
бакборд
  1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

bakeliet (n)
бакелит

baken (n)
сигнален огън
  1. een markering, meer in het bijzonder gebruikt in de lucht- en scheepvaart voor herkenningstekens

bakkebaard (n)
бакенбард
  1. deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren.

bakken (v)
пека
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker (n)
пекар
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij (n)
пека́рна
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

bakkersdozijn (n)
дяволска дузина
  1. Term voor het aantal dertien

bakpan (n)
тиган
  1.

bakpapier (n)
пергаментова хартия
  1. speciaal geprepareerd papier dat in de oven gebruikt wordt om te bakken etenswaar niet aan de bakplaat of de bakvorm te laten kleven

bakpoeder (n)
ба́кпулвер
  1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat

baksteen (n)
цэгла, тухла
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bal (n)
топка
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen
бал
  1. een danspartij

balalaika (n)
балалайка
  1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument

balanceren (v)
балансирам
  1. evenwicht behouden om er niet vanaf te vallen

balanitis /balaˈnitɪs/ (n)
баланит
  1. ontsteking van de eikel bij de man.

balans (n)
баланс
  3. (economie) een volledige opsomming van de waarde van alle bezit en alle tegoeden en schulden meestal aan het einde van een boekjaar
  1. evenwicht
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)

baldakijn (n)
балдахин
  1. stoffen overdekking als ornament, meestal boven een troon, altaar of hemelbed

balein (n)
балена
  1. hoornachtige stof uit de walvisbek
  1. versterkingsstaafje voor corset of paraplu

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
трегер
  1. deel van een constructie met een lengte die veel groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede

balken /ˈbɑlkə(n)/ /ˈbɑɫkə(n)/ (v)
рева като магаре
  1. het geluid van een ezel maken

balkon (n)
балкон
  1. een bouwkundig onderdeel

ballade (n)
бала́да

ballast (n)
баласт
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballen /ˈbɑ.lə/ (n)
дупе
  branie, moed

ballet /bɑˈlɛt/ (n)
балет
  1. een artistieke dansvorm

ballingschap (n)
изгнание
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is

ballistiek (n)
бали́стика
  1. leer die de banen van projectielen bestudeert

ballon (n)
балон
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

balpen (n)
химикалка
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsem (n)
балса́м

balsemen (v)
балсамирам
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balspel (n)
топката игра

balzak (n)
скротум
  1.huidplooi waarin de testikels liggen

bamboe /'bɑmbu/ (n)
бамбук
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

banaal (adv)
бана́лен
  1. gewoontjes, saai en voorspelbaar, weinig verheven of de zintuigen prikkelend

banaan (n)
банан
  1. een vrucht van de bananenboom

bananenrepubliek (n)
вананова република, бананова република
  1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste
  2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
гума
  1. een rubberen ring om een wiel
  2. breed koord
банда, група
  3. groep mensen die populaire muziek ten gehore brengt
връзка
  4. relatie

bandiet /bɑn'dit/ (n)
банди́т
  1. een schurk of misdadiger

bandopnemer (n)
магнетофо́н
  1. apparaat waarmee men geluid kan vastleggen op magnetische tape

bandrecorder (n)
магнетофо́н
  1. een toestel dat geluid opnam op een band magnetiseerbaar materiaal

bang (adj)
изпла́шен
  1. angst hebbend

bank /bɑŋk/ (n)
диван
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
банка
  3. een financiële instelling

bankbiljet (n)
банкнота
  1. een betaalmiddel van papier

bankier (n)
ба́нкер
  1. iemand die financiële diensten verleent

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
зато́ченик
  1. iemand die verbannen is

banvloek (n)
анатема
  1. een kerkelijke straf

baobab (n)
баобаб
  benaming voor dikstammige bomen uit droge, warme gebieden uit het geslacht Adansonia

barbaar (n)
ва́рварин

barbaars (adj)
ва́рварски
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag
  2. strijdig met zeden en gewoonten van de beschaafde, gecultiveerde samenleving

barbecue /ˈbɑrbəkju/ (n)
барбекю́
  1. apparaat
  2. bijeenkomst

barbituraat (n)
барбитурат
  1. Een slaapmiddel in de vorm van een barbituurzuur verbinding

barcode (n)
баркод
  1. (informatica) een op artikelen, verpakkingen afgedrukte reeks smalle en brede streepjes waarmee in gecodeerde vorm productinformatie is vastgelegd die met een scanner kan worden gelezen

bard /bɑrt/ (n)
бард
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren (v)
ра́ждам
  1. op de wereld brengen

baret (n)
барета
  1. plat hoofddeksel zonder klep

barg /bɑrx/ (n)
шопар
  1. gecastreerd mannetjesvarken

barium (n)
барий

barnsteen (n)
кехлиба́р

barometer /ˈbaroˌmetər/ (n)
барометър
  1. een instrument dat de luchtdruk meet

baron (n)
барон
  1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf

barracuda (n)
бараку́да
  1. benaming voor baarsachtige zeeroofvissen uit het geslacht Sphyraena

barrage (n)
бараж
  3. beslissingsronde

barricade (n)
барика́да
  1. straatversperring die de doorgang door een straat onmogelijk maakt

barrière (n)
барие́ра
  1. begrenzing, bescherming

barsten (v)
пръсвам се
  1. heftig breken of uiteenspatten

bas-reliëf (n)
барелеф

basaal /baˈzal/ (adj)
основен
  2. aan de basis liggend
  1. fundamenteel

basalt (n)
базалт
  1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma

base /bazə/ /bes/ (n)
осно́ва
  1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst
  2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen

baseren (v)
основавам се

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
Босилек, босилек
  1. een keukenkruid

basiliek (n)
базилика

basis (n)
база
  1. grondslag

basketbal (n)
баскетбол
  1. sport

bastonnade (n)
бой
  1. stokslagen op de voeten of op de rug als bestraffing

bataat (n)
бата́т

bataljon (n)
батальо́н

baten (v)
от полза съм
  1. helpen

batist (n)
батиста
  1. een fijn, doorschijnend weefsel dat gemaakt kan zijn van linnen, wol, katoen, zijde of zelfs kunstzijde

batterij (n)
батерия
  1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen

bauxiet (n)
боксит
  1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide...

baviaan (n)
павиа́н
  1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit

beagle (n)
зайчар
  1. kleine hond van een bepaald ras

beamen /bəʔ'amə(n)/ (v)
потвърдя́
  1. bevestigen dat men het eens is met iets

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
отвръщам
  1. de reactie op een vraag geven

beatgeneratie (n)
Бийтпоколение

bebaard (adj)
брада́т
  1. voorzien van een (lange) baard

bebloed (adj)
кърва́в

beboeten (v)
глобявам
  1. een boete uitdelen aan een persoon

bebossen (v)
залесявам
  1. met bomen bedekken

bebrild (adj)
очила́т
  1. brildragend

becommentariëren (v)
коментирам
  1. van commentaar voorzien

becquerel (n)
бекерел

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
легло
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedankt (interjection)
благода́рност
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedaren /bə'darə(n)/ (v)
стихвам, успокоявам се
  1. tot rust komen

beddengoed (n)
чаршафи

bedding (n)
дъно
  1. de uitholling in het landschap waarin een stroom of beek zich voortbeweegt

bedekken (v)
покривам
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedelen (v)
изпро́свам
  1. om een aalmoes vragen

bederven /bə'dɛrvə(n)/ (v)
развалям се
  1. iets kapot maken, doen verrotten
  2. te veel verwennen
  3. verrotten, oneetbaar worden

bedevaart (n)
покло́нничество

bediende (n)
чиновник
  1. iemand die eten en of drinken brengt in een horecagelegenheid

bediener (n)
опера́тор
  1. iemand die een apparaat op een goede manier laat functioneren

bediening (n)
слу́жба
  1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bedingen (v)
поставям като условие
  1. door onderhandeling een toezegging verkrijgen

bedlegerig /bɛdleɣərəɣ/ (adj)
прикова́н на легло́
  1. niet in staat uit bed te komen

bedoelen (v)
имам намерение
  1. met een woord of toespeling iets of iemand aanduiden of proberen aan te duiden
  2. iets met een bepaald oogmerk doen

bedoeling (n)
цел
  1. het doel van een actie, dat wat men wil gaan doen of wil bereiken

bedoeïen (n)
бедуи́н
  1. nomadische Arabier

bedreigen (v)
заплашвам
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedriegen (v)
изигравам
  1. iemand met kwade opzet in de waan brengen

bedriegerij (n)
измама
  1.

bedrieglijk (adj)
измамен

bedrijfsleven (n)
бизнес общност
  1. het geheel aan bedrijven in een bepaalde samenleving

bedroeven (v)
наскърбявам
  1. triest stemmen

bedtijd (n)
време за лягане

bedwants (n)
креватна дървеница
  1. Cimex lectularius, een parasitair insect

beek /bek/ (n)
поток
  1. stromend watertje

beeld (n)
изображение
  1. driedimensionaal kunstwerk
о́браз
  2. visualisatie

beeldenstormer (n)
иконоборец
  1. een deelnemer aan de Beeldenstorm

beeldhouwen (v)
скулпту́ра
  1. uit steen een beeld vervaardigen

beeldhouwer (n)
ваятел
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldhouwwerk /'beltɦɑʊʋɛrk/ (n)
скулпту́ра
  1. een kunstwerk vervaardigd door het houwen van steen

beeldscherm (n)
екра́н

been /beːn/ (n)
крак
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen

beenhouwer (n)
касапин
  1. een verkoper van vlees

beenmerg (n)
костен мозък
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
мечка, мечок
  1. groot viervoetig zoogdier uit de familie Ursidae

beerput (n)
помийна яма
  1. een put waarin fecaliën verzameld worden

beest /beːst/ (n)
животно
  1. dier
хайванин
  2. benaming voor een mens, meestal een man, als men wild en dierlijk gedrag wil aangeven

beetje /ˈbeːtʃjə/ (n)
късче
  1. kleine hoeveelheid

beflijster (n)
белогуш дрозд
  1. bepaald soort lijster, Turdus torquatus

begeerte (n)
жадуване
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
акомпанирам
  1. vergezellen

begeleiding (n)
съпровод
  1. personen die iemand vergezellen of bewaken

begeren (v)
жаду́вам
  1. sterk verlangen om iets te bezitten

begiftigen (v)
дарявам
  1. een gift geven

begin /bəˈχɪn/ (n)
нача́ло
  1. het eerste deel

beginnen (v)
започвам
  1. aanvangen

beginsel /bəˈɣɪnsəl/ (n)
при́нцип
  1. regel waar je je in ieder geval aan wilt houden

begraafplaats (n)
гробище
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis (n)
погребе́ние
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ (n)
погребален агент
  1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt

begraven (v)
зара́вям
  1. iets onder de grond stoppen
  2. een overledene begraven

begrensd (adj)
ограниче́н

begrenzen (v)
ограничавам
  1. beperken, limiteren

begrijpelijk (adj)
разбира́ем

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ (v)
включва, обхваща, съдържа
  1. bevatten, inhouden
разбирам, схващам
  1. met het verstand vatten

begrip (n)
понятие, представа
  1. het verstaan of begrijpen van iets
разбиране
  3. inlevingsvermogen

begroeten (v)
поздравявам
  1. bij de ontmoeting een teken van erkenning en welwillendheid geven aan iemand

begroeting (n)
по́здрав
  1. het erkennen van elkaars aanwezigheid wanneer men elkaar ontmoet

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
бюджет
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

beha /beˈɦaː/ (n)
сутиен
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behaard (adj)
космат
  1. bedekt met haren

behagen /bə.ˈhaː.ɣə(n)/ (n)
доставям удоволствие
  1. aan iemand welgevallig zijn

behalve (preposition)
освен
  1. met uitzondering van

behandelen (v)
търгувам
  1. verwerken
леку́вам
  3. medisch verzorgen

behandeling (n)
лече́ние
  2. een handeling gericht op herstel

behangen (v)
слагам тапети
  1. het bedekken van wanden met een laag papier

beheerder (n)
ръководи́тел
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

behendig (adj)
ловък
  2.

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
необходи́мост
  1. iets wat benodigd is

behoeftigheid (n)
бедност

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
нуждая се
  2. nodig hebben

behoren (v)
принадлежа́
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt

behouden (adj)
оставам в
  1. iets niet verliezen

behulpzaam (adj)
отзивчив

beiaard (n)
глокеншпил
  1. muziekinstrument met klokken

beige (adj)
бежов

beitel (n)
длето
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

beitelen (v)
дълбая
  1. iets met een beitel (be)werken, met een scherp voorwerp steen bewerken

bek /bɛk/ (n)
челюст
  5. deel van een bankschroef

bekabelen (v)
окабелявам
  1. van kabels voorzien

bekend (adj)
изве́стен
  1. vertrouwd

bekende /bəˈkɛndə/ (n)
позна́йник
  1. een persoon waarvan je weet wie het is

bekendheid (n)
позна́нство

bekendmaking /bəˈkɛntmakɪŋ/ (n)
ано́нс

bekennen /bəˈkɛnə(n)/ (v)
признавам
  1. toegeven

bekentenis (n)
призна́ние
  1. een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben

bekeren (v)
обръщам се
  1. iemand ~: iemand tot een bepaald geloof overhalen

bekerglas (n)
лабораторна чаша

bekering (n)
обръщане
  1. het (doen) overgaan van iemand tot een bepaald geloof.

bekken (n)
таз
  2. gebeente tussen beide heupen

bekladden (v)
петня
  2. iemands goede naam schaden

beklemtonen (v)
слагам ударение
  1. de nadruk leggen op iets

beklimmen (v)
катеря се
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beknopt (adj)
кра́тък
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekorting (n)
скъсяване
  1. het kleiner maken van iets

bekritiseren (v)
критикувам
  1. kritiek uiten op iets of iemand

bekwaamheid (n)
вещина
  1. competentie

bel (n)
камбана
  1. klok, schel, zoemer
  6. een rond, schaalvormig metalen voorwerp in de vorm van een klok of halve bol al dan niet met klepel, bedoeld om een muzikale klank voort te brengen ter oproep of ten teken.

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ (adj)
абсурд
  1. lachwekkend, om uit te lachen

belagen (v)
правя засада
  1. agressief zijn jegens iemand

belang (n)
интере́с
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangeloos /bəˈlɑŋəlos/ (adj)
безкористен
  2. uit liefdadigheid

belangenbehartiging (n)
застъ́пничество
  1. het zich inzetten voor iets dat belangrijk is voor iemand

belangrijk (adj)
важен
  1. van grote betekenis

belangrijkheid (n)
ва́жност
  1. het van grote betekenis zijn

belangstelling (n)
интере́с
  1. bereidheid en verlangen aandacht aan iets te schenken

belasteren (v)
отклеветявам
  1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen

belastering (n)
клевета
  1. de daad van het belasteren.

belasting (n)
данък
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid
товар
  2. de mate waarin een machine belast wordt ofwel het vermogen dat van de machine verlangd wordt door de aangesloten apparatuur

belastingbetaler (n)
данъкоплатец
  1. iemand die belasting betaalt

belastingontduiking (n)
дължими данъци, неплатени данъци, укривани данъци
  1. bewuste misleiding om minder belasting te hoeven betalen

belastingparadijs (n)
данъчно убежище

belastingplichtig (adj)
облагаем с данък
  1. wettelijk verplicht belasting te betalen

belastingplichtige (n)
данъкоплатец
  1. iemand die wettelijk verplicht is om belastingen te betalen

beledigen (v)
обиждам
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

belediging (n)
обида
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd (adj)
ве́жлив
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid (n)
куртоазия
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
обса́да
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht

belegeren (v)
обкръжавам
  1. met een leger omsingeld houden

beleggen (v)
инвестирам
  1. geld steken in een naar verwacht winstgevende onderneming

beleid /bə.ˈlɛit/ (n)
ръководство, управление
  1. een plan van aanpak voor het oplossen van problemen in de meest ruime zin

belfort (n)
наблюдателна кула
  1. een stedelijke wachttoren met een stormklok

belichamen (v)
въплъщавам
  1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars

belichaming (n)
въплъще́ние
  1. zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip

belichten /bə.ˈlɪx.tə(n)/ /bə.ˈlɪχ.tə(n)/ (v)
осветявам
  1. licht schijnen op iets

belligerent (adj)
вою́ващ
  1. oorlogvoerend, oorlogszuchtig, strijdlustig

beloega (n)
белу́га
  1. tandwalvis die doorgaans bij volwassenheid melkwit van kleur is, Delphinapterus leucas

belofte (n)
обеща́ние
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

belonen (v)
възнагражда́вам
  1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen

beloning (n)
награда

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
обеща́вам
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

beltoon (n)
рингтон

bemanning (n)
екипа́ж
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemerken (v)
забеле́жа
  1. zich ergens bewust van worden

bemesten (v)
торя́
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

beminde /bəˈmɪndə/ (n)
любим

beminnen (v)
обичам
  1. amoureuze gevoelens voor iemand koesteren

bemoedigen (v)
насърча́вам
  1.iemand een positievere kijk op de kansen geven

bemoeien (v)
бъркам се, намесвам се
  1. zich inlaten met zaken waar men niets mee te maken heeft

benaderbaar (adj)
достижи́м
  1. te benaderen, makkelijk mee te praten

benaderen (v)
[[контакту́вам]] (с)
  1. naartoe gaan en aanspreken

benadering (n)
приближение
  1. getalswaarde die voor een bepaald praktisch doel voldoende dicht in de buurt ligt van de exacte waarde van die grootheid.
до́стъп
  2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

benadrukken /bəˈnadrʏkə(n)/ (v)
изтъ́квам

bende /ˈbɛn.də/ (n)
ба́нда
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
отдолу

bengel (n)
ези́к

benig (adj)
костен

benijden (v)
завиждам
  1. wensen dat men zelf mocht hebben wat een ander heeft

benijdenswaardig (adj)
завиден
  1. dat iets de moeite waard is om benijd te worden

benzeen (n)
бензо́л

benzine /bɛn'zinə/ (n)
бензин
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlengte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

benzinestation (n)
бензиностанция
  1. een installatie voor het tanken van benzine

benzol (n)
бензен

beoordelen (v)
оценявам
  1. tot een oordeel komen over iets

bepalen (v)
опреде́лям
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen
  3. beslissend beïnvloeden

beperken (v)
огранича́
  1. een verminderde reikwijdte geven

beperking /bə.ˈpɛr.kɪŋ/ (n)
ограничаване
  1. iets dat ervoor zorgt dat de mogelijkheden beperkt worden

beperkt (adj)
ограниче́н
  1. verminderd, met specifieke grenzen

bepleiten (v)
пледирам
  1. argumenten aandragen om een te nemen beslissing in bepaalde zin te beïnvloeden

beproeven (v)
тествам
  1. onderzoeken of het de juiste is

beraad (n)
обмисляне
  1. overweging, overleg

bereid (adj)
склонен
  1. akkoord gaand, instemmend: bereid tot actie

bereik (n)
диапазон
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
дости́гам
  1. fysiek bij de andere kant aankomen
  2. het informeren van personen
осъществявам
  3. een bepaald doel verwezenlijken

berg /bɛrx/ (n)
планина
  1. hoge terreinverheffing

bergachtig (adj)
плани́нски
  1. met bergen

bergbeklimmer (n)
планинар
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

bergeend (n)
бял ангъч
  1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend

bergrug /ˈbɛrxrʏx/ /ˈbɛrχrʏχ/ (n)
планинска верига
  1. een langgerekte bergachtige hoogte

beriberi (n)
бери-бери
  1. ziekte veroorzaakt door een tekort aan vitamine B1 (thiamine)

bericht (n)
вест, известие, съобщение
  1. overgebrachte korte communicatie, meestal over een recente gebeurtenis

berichten (v)
съобщавам, известявам
  1. van nieuws voorzien over iets

berijden (v)
възкачвам
  1. het voortbewegen op een rijdier, zoals een paard of een voertuig zoals een fiets

berin (n)
мечка
  1. vrouwelijk dier van de berenfamilie, Ursidae

berispen (v)
укорявам
  1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd

berisping /bə.ˈrɪs.pɪŋ/ (n)
мъмрене
  1. een strenge afkeuring van gedrag

berk /bɛrk/ (n)
бреза
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium (n)
берклий

bernagie (n)
Агурочнік
  1. Borago officinalis, een kruid dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

beroemd /bə'rumt/ (adj)
изве́стен
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroemdheid (n)
звезда́
  1. iemand die bekend is bij een groot publiek

beroep (n)
професия
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient

beroerte (n)
припадък
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

berouw (n)
разка́яние
  1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad

berouwen /bəˈrɑuwə(n)/ (v)
разкайвам се

beroven (v)
грабя
  1. iemand met geweld zijn bezit ontnemen

beroving (n)
грабе́ж
  1. het beroofd worden

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
берилий
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bɛs/ (n)
зръ́нце
  1. kleine vrucht

beschaamd (adv)
засрамен
  1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen

beschadigen (v)
повреждам
  1. het toebrengen van schade

beschaven /bəˈsxaːvə(n)/ (v)
цивилизовам
  2. civiliseren

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
цивилизация
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
скро́мен
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend
  2. niet de indruk makend te hoge verwachtingen van zichzelf te hebben
  3. niet groots of talrijk
скромен
  4. niet opdringerig

beschermen (v)
пазя
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

beschermheilige (n)
светец-покровител
  1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
защи́та
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
годен
  1. waarover beschikt kan worden

beschikbaarheid (n)
наличност
  1.e mogelijkheid om, indien nodig te kunnen beschikken over mensen, diensten of hulpmiddelen

beschimmeld (adj)
плесенясал
  1. onderhevig aan schimmelgroei

beschonken (adj)
пиян
  1. onder invloed van alcohol

beschouwen (v)
разглеждам
  1. bekijken als
  2. denken over

beschrijven (v)
опи́свам
  1. in woorden uitdrukken

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ (n)
описа́ние
  1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand

beschuit /bə'sxœyt/ (n)
трошлив сухар
  1. een licht, tweemaal gebakken baksel van tarwe

beschuldigen /bəˈsxʌldəgə/ (v)
обвиня́вам
  1. iemand de schuld geven van iets

beschuldigend (adj)
обвинителен
  1.

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
обвине́ние
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

besef (n)
идея
  1. een reëel bewustzijn

beslaan (v)
подковавам
  2. een paard van een hoefijzer voorzien

beslag (n)
тесто
  2. vloeibaar deeg

beslissen (v)
разреша́вам
  1. vaststellen wat er gaat gebeuren

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ (n)
реше́ние

besluit /bәˈslœɪt/ (n)
реше́ние
  1. een vastgestelde keuze

besluiteloos (adj)
колеблив
  1. niet in staat een besluit te nemen.

besluiten /bəˈslœytə(n)/ (v)
разреша́вам
  1. vaststellen hoe het moet

besluitvaardig (adj)
решителен
  1. vaardig in het maken van besluiten

besmettelijk /bə'smɛtələk/ (adj)
заразен
  1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besmetten /bə'smɛtə(n)/ (v)
заразявам
  1. blootstellen aan een ziektekiem, gif of radioactief materiaal

besnijden (v)
обрязвам
  1. de voorhuid van de penis wegsnijden

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ (n)
обря́зване

besparen (v)
спестявам
  1. minder van iets gebruiken of verbruiken
  2. minder geld uitgeven, bezuinigen

bespelen (v)
свиря
  1. muziek maken op een muziekinstrument

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
разискване
  1. een mondeling overleg

bestaan (v)
съществувам
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
файл
  1. een verzameling van gegevens die een eenheid vormen

bestelen (v)
грабя
  1. iemand iets wederrechtelijk ontnemen

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
поръ́чам
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ (n)
поръ́чка
  1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
местоназначе́ние
  1. het eindpunt van een route

bestormen /bəstɔrmə(n)/ (v)
щурмува́м
  1. met een strijdmacht snel te voet een positie van de vijand trachten te overweldigen

bestraten (v)
настилам
  1. het wegdek verharden met klinkers of andere middelen om er een straat van de maken

bestuiving (n)
опрашване

besturingssysteem (n)
операционната система
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
шофьор
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt

bestuurlijk (adj)
административен

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
плащам
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaler (n)
плате́ц
  1. iemand die betaalt

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
пла́щане
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betasten (v)
опипвам
  1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken

betekenen (v)
знача
  1. ergens voor staan

betekenis (n)
значение
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
по-добре

beteugelen (v)
въздържам
  1. in bedwang houden, intomen, bedwingen

betogen (v)
демонстрирам
  2. een politieke demonstratie houden

betoging /bə.ˈto.ɣɪŋ/ /bə.ˈto.χɪŋ/ (n)
демонстра́ция
  1. een samenkomst van velen, meestal op straat, met als doel een protest te laten horen

betrekking /bə.ˈtrɛ.kɪŋ/ (n)
взаимоотношение
  1. band of relatie tussen personen of groepen

betreuren (v)
скърбя
  1. leedwezen tonen over iets

betreurenswaardig /bətrørən'swardəx/ (adj)
достоен за съжаление
  1. waard betreurd te worden

betrokkenheid (n)
заме́сеност

betrouwbaar (adj)
наде́жден

betrouwbaarheid (n)
наде́ждност

betweter /bɛtwetər/ (n)
всезнайко
  1. iemand die meent alles beter te weten dan anderen

beuk (n)
бук
  1. boomsoort

beuken (v)
блъскам
  1. ergens fors op slaan

beukennootje (n)
буков жълъд
  2. vrucht van de beuk, Fagus sylvatica

beul /bøːl/ (n)
джела́т
  1. uitvoerder van lijfstraffen

beurs (n)
борса
  1. het beursgebouw waar aandelen gekocht en verkocht worden
  2. een houder voor munten en biljetten
панаи́р
  4. bijeenkomst waar producenten van een bepaald vakgebied meest nieuwe producten tentoonspreiden

beursindex (n)
борсов индекс
  1. koersgemiddelde van de beursnoteringen op een bepaald tijdstip

beurt /bøːrt/ (n)
ред
  1. gelegenheid of opdracht die bewust telkens aan een andere persoon uit en groep gegeven wordt

beurtvaartadres (n)
товарителница
  1. eigendoms- en ontvangstbewijs waarin zeevrachtbrief en vervoersovereenkomst worden gecombineerd

bevallen /bə.'vɑ.lə(n)/ (v)
доставям удоволствие
  1. iets als aangenaam ervaren

bevallig (adj)
миловиден
  1. -gewoonlijk vrouwelijke- schoonheid bezittend die bij anderen -gewoonlijk mannen- in de smaak valt

bevatten /be'vatən/ (v)
включвам
  1. omvatten, in zich sluiten
разбирам
  2. begrijpen

beveiligen /bəˈvɛiləxə(n)/ (v)
защитавам
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ (n)
защита
  1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

bevel (n)
за́повед
  1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak.

bevelen /bə'velə(n)/ (v)
заповядвам
  1. een dwingende opdracht geven.

beven (v)
треперя
  1. hard en heftig trillen

bever (n)
бобър, бо́бър
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Castor

beverrat (n)
нутрия
  1. Myocastor coypus, een schadelijk knaagdier, leeft vooral in moerassige omgeving

bevestigen (v)
потвърдя́
  1. zeggen dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt
прикрепвам
  2. vastmaken

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
потвържде́ние
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

beving (n)
треперене
  1. aardbeving

bevlekken (v)
позоря
  2. iemands goede naam aantasten

bevloeiing (n)
напояване
  1. de akkers voorzien van extra water

bevoegd (adj)
компетентен

bevoegdheid /bə'vuxtɛit/ (n)
авторите́т

bevolking (n)
население
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevrediging (n)
задоволство
  1. de beantwoording aan een sterk verlangen

bevriezen /bə'vrizə(n)/ (v)
замръзвам
  1. door afkoeling in vaste toestand komen

bevrijden (v)
освободя́
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
освобожде́ние
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren (adj)
замразен
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bevuilen (v)
оцапвам
  1. vuil maken; verontreinigen

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
защитавам
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaking /bə.ˈwa.kɪŋ/ /bə.ˈʋa.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.kɪŋ/ (n)
наблюде́ние

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
въоръжа́
  1. iemand van wapens voorzien

bewapening /bə.ˈwa.pə.nɪŋ/ /bə.ˈʋa.pə.nɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.pə.nɪŋ/ (n)
въоръжение

bewaren (v)
запа́звам
  1. ervoor zorgen dat iets niet verloren raakt

bewegen /bə.ˈweː.ɣə(n)/ /bə.ˈʋe.χə(n)/ /bə.ˈβ̞e.ɣə(n)/ (v)
движа
  1. van plaats veranderen

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
движе́ние
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

bewering /bə.ˈweː.rɪŋ/ /bə.ˈʋɪː.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞eː.rɪŋ/ (n)
заявле́ние
  1. een stellige verklaring dat iets zo is, vaak zonder het geven van de redenen waarom

bewerken /bə'wɛrkə(n)/ (v)
обработвам
  1. veranderen om iets voor een of ander doel geschikt te maken
  4. iets met een mes anders maken
редакти́рам
  2. een bestand of map wijzigen om voor een ander doel geschikt te maken

bewieroken (v)
кадя
  1. wierookdampen over iets of iemand aanbrengen

bewijs (n)
доказателство
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijsmateriaal (n)
доказа́телство
  1. alles wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vastlegt

bewijzen (v)
доказвам
  1. aantonen; staven

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
зао́блачен
  1. met wolken bedekt

bewonderaar (n)
обожател
  1. een persoon die iemand bewondert

bewonderen (v)
адмирирам
  1. bekijken met respect

bewonderenswaardig (adj)
възхитителен
  1. wat het verdient bewonderd te worden

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
възхищение
  1. het bekijken met enig ontzag

bewoning /bə.ˈwo.nɪŋ/ /bə.ˈʋo.nɪŋ/ /bə.ˈβ̞o.nɪŋ/ (n)
обитаване
  1. de permanente aanwezigheid van een bepaalde plaats

bewust [bəˈʋɵst] (adj)
съзнаващ
  1. iets waarvan kennis is genomen

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ (adv)
в безсъзнание
  1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
съзна́ние
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezaansmast (abbreviation)
бизан
  1. de achterste mast van een zeilschip

bezem (n)
метла
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezeten (adj)
обладан
  1. onder de invloed van een boze geest zijn

bezetten (v)
окупи́рам
  1. in gebruik nemen

bezetter (n)
окупа́тор
  1. iemand die bezet, meer in het bijzonder de bezetter van een overwonnen natie in oorlogstijd

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
окупа́ция
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezienswaardigheid (n)
забележителност
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
деен
  1. aan het werken

bezit (n)
притежание
  1. al iemands bezittingen
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
владе́я
  1. iets in eigendom hebben

bezitter (n)
притежател
  1. de persoon die het bezit van iets heeft

bezitting (n)
иму́щество
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoedelen (v)
позоря
  1. te schande maken

bezoek /bə'zuk/ (n)
визи́та
  1. het bezoeken

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
навестя́
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezoeker (n)
летовник
  1. een persoon die iemand of iets bezoekt

bezopen (adj)
пиян
  1. bijzonder dronken

bezorgd (adj)
загрижен
  1. met zorgen beladen

bezwaar (n)
проте́ст
  1. moeilijkheid, bedenking

bezwaren (v)
натоварвам
  1. belasten

bezweet (adj)
потен
  1. met zweet op de huid

bezwering (n)
кле́тва

bezwijmen (v)
припадам
  1. het bewustzijn verliezen

beëindigen (v)
завъ́рша
  1. tot een afsluiting brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
влия́я
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

biatlon (n)
биатлон
  1. een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten schieten

bibliothecaresse /ˌbiblijotekaˈrɛsə/ (n)
библиотекар
  1. beheerster van een bibliotheek

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
библиотекар
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /bib(l)ijo'tek/ (n)
библиотека
  1. een plaats waar boeken verzameld staan
  2. een instelling die boeken en andere media aan het publiek uitleent of ter inzage biedt

bidden (v)
моля се
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen

bidet (n)
биде́
  1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet

bidsprinkhaan (n)
богомо́лка
  1. benaming voor insecten uit de orde Mantodea

biecht (n)
и́зповед
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtstoel (n)
изповеда́лня
  1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht

biechtvader (n)
изповедник
  1. een priester die biechten afneemt

biefstuk (n)
бифтек, пържола
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier (n)
бира, пиво
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

biergist (n)
Дрожди

bieslook (n)
сибирски лук, див лук
  1. en 2. (groene sprietjes van) plant Allium schoenoprasum

biet (n)
захарно цвекло

bietsen (v)
задигам

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
прасе
  1. een jong van het varken

bigamie (n)
бигамия

bij /bɛɪ̯/ (n)
пчела
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bijbel (n)
Библия
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijblijven (v)
не изоставам
  1. de ontwikkelingen bijhouden

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ (n)
контрибуция
  1. iemands aandeel

bijdragen (v)
доприна́сям
  1. een aandeel leveren

bijeenroeping (n)
свикване
  1. de handeling van het bijeenroepen

bijenkorf (n)
кошер
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
суеве́рие
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig (adj)
суеверен
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijkans /bɛɪˈkɑns/ (adv)
почти

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
брадва, секира, топор
  1. hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt

bijlage (n)
приложе́ние
  2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
почти
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijnaam (n)
про́звище
  1. breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijstaan (v)
помагам
  2. een helpende hand bieden

bijstand (n)
по́мощ
  1. hulp

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
хапя
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijvoegen (v)
прилагам
  1. als extra ergens aan toevoegen

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
прилагателно име
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van...

bijvoet (n)
див пелин
  1. Artemisia vulgaris, een plant uit de composietenfamilie Asteraceae

bijvoorbeeld (abbreviation)
например
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwerken /'bɛɪʋɛrkə(n)/ (v)
актуализирам
  1.

bijwoord (n)
наре́чие
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bikini (n)
бики́ни
  1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw

bil /bɪl/ (n)
бут
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljart (n)
биля́рд
  1. spel

biljoen (cardinalNumeral)
трилио́н
  1. 1.000.000.000.000

biljoengoud (n)
Билонни монети

bilzekruid (n)
попадийка
  1. zeer giftige plant uit de nachtschadefamilie

binair (adj)
двои́чен

binden (v)
връзвам
  1. vastmaken (evt. figuurlijk)

bindvlies (n)
конюнктива
  1. een slijmvlies dat de sclera en de binnenste zijde van de oogleden bedekt

bindweefsel /ˈbɪntˌʋeːf.səl/ (n)
съединителна тъкан
  1. weefselsoort dat dient ter ondersteuning en verbinding

bingo (interjection)
би́нго
  1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning

bingo (n)
би́нго
  1. kansspel

binnen (preposition)
вътре

binnengaan (v)
вли́зам
  1. ergens in gaan

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
биохимия
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
биоразнообразие
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biografie (n)
биогра́фия

biografisch (adj)
биографически

biologe (n)
биоло́г
  1.

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
биология
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
биологичен
  1. te maken hebbend met de biologie
  2. van gelijke afstamming
  3. van dier en plantvriendelijke landbouw en veeteeld

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
биолог
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

biomassa (n)
биомаса

bionica (n)
бионика

bioscoop (n)
кино
  1. gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

biotoop (n)
местообитание
  1. een gebied met een uniform landschapstype waarin bepaalde organismen kunnen gedijen

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
епархия
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

biseksueel /bisɛksye:l/ (adj)
бисексуални
  1. seksueel gericht op beide geslachten

bismut (n)
бисмут

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
епископ, владика
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bit /bɪt/ (abbreviation)
бит
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bit /bɪt/ (n)
бит
  1. een metalen staaf die een paard in de bek gedaan wordt om het dier berijdbaar te maken.

bitter (adv)
горчив
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bittervoorn (n)
gorchivka
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in schoon stilstaand of langzaam stromend water Rhodeus amarus

bitumen (n)
битум
  1. een viskeuze vloeistof die van nature voorkomt als de minst vluchtige fractie van ruwe aardolie

bivakmuts (n)
балакла́ва
  1. muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen

bizar (adj)
особен

bizon (n)
бизо́н
  1. Noord-Amerikaans zoogdier, Bison bison

blaas (n)
мехур
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument (n)
ду́хов инструме́нт
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
лист
  1. plat, groen onderdeel van planten
  2. vel papier

bladgroen (n)
хлорофи́л

bladmuziek (n)
ноти
  1. muziek die in notenschrift op papier is gezet

bladsteel (n)
дръжка на листо

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
cтраница
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaffen (v)
ла́я
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blancheren (v)
бланширам
  1. het gedurende zeer korte tijd in kokend water gaar laten worden van voedingsmiddelen, zodat geur, smaak en uiterlijk optimaal behouden blijven

blank /blɑŋk/ (adj)
бяло
  1. met lichte huidskleur
  2. onbeschreven
залят
  4. overspoeld

blanke (n)
бял
  1. iemand met een van nature bleke (pigmentarme) huid

blankvoorn (n)
babushka, tarran
  1. bepaald soort zoetwatervis, Rutilus rutilus

blasfemie (n)
богоху́лство
  1. een uiting die als belastering van de godheid gezien wordt

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
блея
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
син, сини, синьо, синя
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
син
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauwborst (n)
синьогушка
  1. bepaald soort lijsterachtige, Luscinia svecica

blauwe bes (phraseologicalUnit)
боровинка
  1. Vaccinium corymbosum, een plant uit de heifamilie Ericaceae

blauwe kiekendief (n)
полски блатар
  1. bepaalde soort roofvogel uit de familie van de arendachtigen, Circus cyaneus

blauwe reiger (n)
сива чапла
  1. bepaald soort grote vogel, Ardea cinerea

blauwe vinvis (n)
син кит
  1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige

blauwig /ˈblʌʊəχ/ /ˈblʌːβ̞əx/ (adj)
синкав
  2. op blauw lijkend

blauwneus (n)
morrunash, morunaj
  1. bepaald soort karperachtige riviervis Vimba vimba

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
ве́я
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
блед
  1. gering van kleur

bleekheid (n)
бледност
  1.

bleken (v)
избелвам
  1. witter of lichter doen worden

blij /blɛi̯/ (adj)
весел

blijspel (n)
комедия
  1. een toneelstuk, film of boek dat het doel heeft het publiek te vermaken en aan het lachen te maken

blijven /blɛ.və(n)/ (v)
задържам
  1. niet veranderen
  3. ergens vertoeven

blik (n)
калай
  2.1 cilindervormig luchtdicht afgesloten vaatje van dun metaal

bliksem /blɪksəm/ (n)
мълния
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

bliksemafleider (n)
гръмоотвод
  1. een metalen stang of constructie die de bliksem aantrekt en naar de grond afvoert.

blind (adj)
сляп
  1. niet in staat te zien

blinddoek (n)
превръзка за очите
  1. over de ogen gebonden reep ondoorzichtige stof om het zien te verhinderen

blindedarmontsteking (n)
апендици́т

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
слепота
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

blinken (v)
блестя́
  1. in opvallende mate licht weerkaatsen of uitzenden

bloed (n)
кръв
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede (n)
анемия

bloedbaan (n)
кръвообращение
  1. het gesloten systeem van hart en vaten waardoor bloed stroomt

bloedbroeder /'bludbrudər/ (n)
побратим
  1.

bloedcel (n)
кръ́вно телце́

bloeddonor (n)
кръводарител

bloeden /'bludən/ (v)
кървя
  1. het vloeien van bloed

bloedgroep (n)
кръвна група

bloedheet (adj)
зноен
  1. bijzonder warm, met name van weersgesteldheid.

bloedhond (n)
ловджийско куче
  1. Brits hondenras met grote kop, lange hangende oren en een lange staart

bloedig (adj)
кърва́в
  1. met bloed (bedekt)
  2. waarbij veel bloed vloeit, met veel slachtoffers

bloeding (n)
кръвоизлив

bloedonderzoek (n)
кръвен тест

bloedsomloop (n)
кръвообращение

bloeduitstorting (n)
хематом
  1. bloeduitstorting in de huid

bloedvat (n)
кръвоносен съд
  1. een bloedader

bloedvergieten (n)
кръвопроли́тие
  1. het vallen van doden en gewonden tijdens een conflict

bloedzuiger (n)
пиявица
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloeien (v)
цъ́фвам
  1. het dragen van open, actieve bloeiwijzen
вирея
  2. het bijzonder goed maken

bloem (n)
цвете, цвят
  1. een deel van plant met zaden
брашно
  2. fijngemalen poeder, meestal van granen

bloembol / ˈblumbɔl / (n)
луковица на цвете
  1. bolvormig stengeldeel van een plant, onder de grond

bloemencorso /bluməkɔrso/ (n)
парад с цветя, шествие
  1. een optocht van met bloemen versierde voertuigen

bloemenwinkel (n)
магазин за цветя, цветарница

bloemist (n)
цветар
  1. bloemenverkoper
  2. bloemenkweker

bloemkool (n)
карфиол, цветно зеле
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloemperk (n)
цветна леха
  1. een begrensd stukje grond dat men bloemen beplant is

bloempot (n)
саксия
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloemstuk (n)
букет
  1. aantal sierlijk geschikte bloemen

bloemsuiker (n)
пудра захар

bloes (n)
блу́за
  1. kledingstuk

blok /blɔk/ (n)
блок
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal

blokkade (n)
блока́да

blokken /ˈblɔkə(n)/ (v)
зубря
  1. heel hard studeren

blokkeren (v)
препречвам
  1.de toe- of doorgang versperren

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
рус
  1.

bloot (adv)
гол

blootstellen (v)
експонирам
  1.in aanraking doen komen met

blootstelling (n)
излага́не
  1. het ongewapend, onbeschermd in contact komen met een gevaar

blouse (n)
блу́за
  1. kledingstuk

blozen (v)
зачервя́ се
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

blut /blɵt/ (adj)
разорен
  1. geen geld meer hebbend

blèren (v)
блея
  1. heel hard huilen
  2. blaten

bochel (n)
гърбица
  1. een onnatuurlijk vergroeiing van de wervelkolom die tot een vervormde rug leidt

bocht (n)
завой
  1. gebogen weg of pad
бухта
  2. een brede baai aan de kustlijn

bod (n)
оферта

bode (n)
ве́стник
  1. iemand die gezonden wordt om een bericht, dienst, voorwerp enz. af te leveren

bodem (n)
дъно́
  1. een onderkant

bodemloos (adj)
бездънен

boeddhist (n)
будист
  1. volger van de leer van Boeddha

boeg (n)
нос
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld (n)
галион
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boegspriet (n)
Бушприт, бушприт
  1. uitstekend rondhout aan de voorsteven van een zeilschip

boei /buj/ (n)
буй
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boeien /bujə(n)/ (v)
окови
  1. kluisteren
очаровам
  2. fascineren

boek (n)
книга
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekanier (n)
Буканиер

boekbinder (n)
книговезец

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
том
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boekdrukkunst (n)
печа́тарство
  1. de in de 15de eeuw ontwikkelde kunst om teksten door middel van een drukpers te vermenigvuldigen

boeken /ˈbukən/ (v)
запазвам
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
библиотека
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekerij (n)
библиоте́ка

boeket (n)
букет
  1. een bos snijbloemen, vaak sierlijk gerangschikt

boekje (n)
брошура
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boekvink (n)
обикновена чинка
  1. bepaald soort vogel, Fringilla coelebs

boekweit (n)
елда
  1. en 2. (gepelde zaden van) plant Fagopyrum esculentum

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
книжарница
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boemerang (n)
бумеранг
  1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper

boer /buːr/ (n)
земеде́лец
  1. landbouwer
вале
  4. speelkaart

boerderij (n)
фе́рма
  1. een woning met bedrijfsruimte van een boer
  2. een onderneming van een boer

boeren /buːrən/ (v)
оригвам се
  3. een boer laten

boerenkool /burə'kol/ (n)
къдраво зеле
  1. en 2. (gekrulde bladeren van) bladgewas (kool) Brassica oleracea convar. acephala var. laciniata

boerenstand (n)
селячество
  1. de klasse van de boeren

boerenwormkruid (pn)
Вратига
  1. Tanacetum vulgare

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
селска лястовица
  1. een kleine trek- en zangvogel

boerka (n)
Фередже
  1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen

boernoes (n)
бурнус
  1.

boetedoening (n)
покая́ние

boetiek (n)
бути́к

boezem (n)
гърди
  1.

bof /bɔf/ (n)
епидемичен паротит
  2. ziekte

bohrium (n)
борий
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bojaar (n)
болярин

bokking (n)
пушена херинга
  1. gerookte en gezouten haring

boksbeugel (n)
бокс
  1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan

boksen (n)
бокс
  1. een tactische vechtsport

bokshandschoen (n)
бо́ксова ръкави́ца
  1. handschoen gedragen tijdens het boksen

bokvis (n)
гопа
  straalvinnige vis (Boops boops) uit de familie van zeebrasems

bol (adv)
изпъкнал
  1. een glooiende uitstulping in een oppervlak vormend

bol (n)
сфера
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolderkar (n)
детска количка
  1. een vierwielige ongemotoriseerde bak die wordt voortgetrokken aan een hendel vooraan

bolsjewiek (n)
болшеви́к
  1. lid van een factie van de marxistische Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) die zich ...

bolsjewisme (n)
болшеви́зъм

bom /bɔm/ (n)
бомба
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bombardement (n)
бомбарди́ране
  1. beschieting met bommen, het werpen van bommen

bombarderen (v)
бомбарди́рам
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bommenwerper (n)
бомбардирова́ч
  1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen

bonbon (n)
пралина
  1.

bondgenoot (n)
съю́зник
  1. een andere macht waarmee een afspraak gemaakt is aan dezelfde zijde te zullen strijden

bondig (adj)
кра́тък

bonenkruid (n)
Чубрица

bont /bɔnt/ (adj)
пъстър
  1. met veel verschillende felle kleuren

bont /bɔnt/ (n)
кожа

bontjas (n)
шу́ба

boodschap (n)
новина
  1. overgebracht bericht

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ (n)
ве́стник
  1. berichtenoverbrenger

boog /box/ (n)
лък
  1. wapen

boom (n)
дърво
  1. meerjarige plant met houten stam

boomgaard (n)
ово́щна гради́на
  1. een stuk grond met vruchtbomen

boomklever (n)
горска зидарка
  1. bepaald soort vogeltje, Sitta europaea

boompieper /ˈbom.pi.pər/ (n)
горска бъбрица
  1. een vogelsoort die inheems is vrijwel geheel europa

boomslang /'bomslɑŋ/ (n)
бумсланг
  2. bepaald landdier zonder poten Dispholidus typus

boomstam /'bomstɑm/ (n)
ствол
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boomvalk (n)
сокол орко
  1. kleine sierlijke valk, familie van de torenvalk, Falco subbuteo

boon (n)
боб, фасул
  1. zaadje uit de peulvrucht van enige vlinderbloemige planten, waarvan men alleen de zaden ofwel de gehele vrucht eet

boor (n)
бор
  B. chemisch element en een zwart metalloïde

boord /bɔːrt/ (n)
бряг
  4. rand
  3. oever

boormachine (n)
бормашина, дрелка
  1. machine om te boren

boos /boʊs/ /boːs/ (adj)
разгне́вен
  1. kwaad, woedend

boosheid (n)
гняв
  1. de hoedanigheid van het boos zijn
злина
  2. de hoedanigheid van het kwaadaardig zijn

boot /boʊt/ /boːt/ (n)
лодка
  1. een klein vaartuig

bootsman (n)
бо́цман
  1. een rang gelijk aan sergeant bij de marine en de hoogste onderofficier bij de koopvaardij

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
чиния
  [1] Schijfvormig voorwerp

borduren (v)
бродирам
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

borduurwerk (n)
бродерия
  1. iets wat men geborduurd heeft op aan het borduren is

boren (v)
пробивам
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borg (n)
поръчител
  1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag

borgtocht (n)
гаранция
  2.

borium (n)
бор
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borrel (n)
ракия
  1. drankje

borst /bɔrst/ (n)
гръден кош, бюст
  1. bovenste deel van de voorkant van de romp van mens of dier
гърда, гръд
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeeld (n)
бюст
  1. beeldhouwwerk dat enkel het hoofd, de borst en de schouders toont

borstbeen (n)
гръдна кост
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstel (n)
четка
  1. schoonmaakgereedschap met bos haren

borstelen (v)
сресвам с четка
  1. schoonmaken met behulp van een borstel

borstkas (n)
гръден кош
  1. geraamte van de borst

bos /bɔs/ (n)
гора
  1. een groep bomen

bosaardbei (n)
горска ягода

bosbes (n)
боровинка
  1. en 3. plant, en bessen, uit geslacht Vaccinium
Черната боровинка
  2. plant Vaccinium myrtillus

bosbouw /ˈbɔsbɑuw/ (n)
залесяване
  1. het systematisch bosbeheer (teelt en verzorging van bossen) voor de productie van hout

bosrietzanger (n)
мочурно шаварче

bosui (n)
пресният лук
  1. jonge, onvolgroeide geboste ui met blad

bosuil (n)
горска улулица
  1. bepaald soort vogel, Strix aluco

boswachter (n)
лесничей
  1. een beheerder van een boswachterij

bot (adj)
притъпен
  1. stomp

bot (n)
камбала
  1. platvis

boter /ˈbotər/ (n)
масло
  1. zuivelproduct

boterbloem (n)
лютиче
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterham /ˈbotərhɑm/ (n)
са́ндвич
  2. een belegde snee brood

boterkoek (n)
масленка
  een koek, traditioneel bereid met roomboter, die gevuld wordt met amandelspijs

boterzuur (n)
бутирова киселина
  1. CH₃(CH₂)₂COOH

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
сблъскам
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
сблъ́скване
  1. het botsen

bougie (n)
запалителна свещ
  1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt

bouillon (n)
бульо́н
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
построявам
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

bouwer (n)
строи́тел
  1. een persoon die dingen bouwt

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
горе
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovenarm (n)
ръката от рамото до лакътя
  1. het bovenste gedeelte van de arm tussen de schouder en de elleboog

bovenbeen (n)
бедро́
  1.bovenbeen

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
нещо повече
  1. op de koop toe, daarenboven

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
свръхестествен
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

bovenst (adj)
най-горен
  1.

boycotten (v)
бойкотирам
  1. iemand uitsluiten, niet meer willen werken voor, leveren aan of kopen bij

braak (n)
мъначка
  2. werktuig om vlas of hennep te braken of te kneden.

braam (n)
къпина
  1. struik & 2. vrucht

braambes (n)
къпина
  1.

brabbelen (v)
бръщолевя
  1. slecht en onduidelijk praten met name van baby's

braden (v)
пържа, пека на скара
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

braken /brakə(n)/ (v)
повръщам
  2. vlas of hennep breken

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
пожар
  1. een verbranding met vuur

brandbaar (adj)
леснозапалим

brandblusser (n)
пожарогасител
  1. een draagbaar toestel dat dient om een kleine of een beginnende brand te bestrijden

branden (v)
записвам
  1. verteerd worden door vuur

brandewijn (n)
бре́нди
  1. een soort sterke drank

brandhout (n)
[[дърва́]] за [[горе́не]]
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandmerken (v)
белязвам
  1. (vee) merken door het inbranden van een teken

brandnetel (n)
коприва
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandpunt (n)
фокус

brandstichter (n)
подпалвач
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandstichting (n)
пале́ж

brandstof (n)
Гориво, гориво
  1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen

brandweerman (n)
пожарникар
  1. lid van de brandweer

brasem (n)
платика
  1. bepaalde karperachtige vissoort Abramis brama

breed (adj)
широк

breedte (n)
широчина
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte

breedtegraad (n)
географска ширина
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ (v)
плета́
  1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

brein /brɛi̯n/ (n)
мо́зък
  1. orgaan

breken (v)
чупя
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brekingsindex (n)
Показател на пречупване

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
дове́ждам
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

breuk (n)
дроб
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen
счупване
  2. een gebroken gedeelte van een object

brevier (n)
молитвеник

bridge (n)
бридж
  1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen
  2. de kam van een elektrische gitaar

brief /brif/ (n)
писмо
  1. verzonden geschreven boodschap

briefomslag (n)
плик
  1. omhulsel van een brief of wenskaart

bries /bris/ (n)
бриз
  1. zachte frisse wind

brievenbus (n)
пощенска кутия

brij (n)
каша

bril (n)
очила
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

brilbeer /ˈbrɪl.beːr/ /ˈbrɪɫ.beːr/ /ˈbrɪɫ.bɪːr/ (n)
Очилата мечка
  1. een beer met grote cirkels rond de ogen, als een bril

brilduiker (n)
звънарка
  1. Bucephala clangula, een vogel uit de familie Anatidae

briljant (adj)
брилянт
  1. buitengewoon slim

briljant (n)
брилянт
  1. slijpvorm voor onder andere diamant

brilslang (n)
ко́бра
  1. reptiel, gevaarlijke gifslang

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ (n)
броколи
  1. groente

brochure (n)
брошу́ра

broeden /'bru.də(n)/ (v)
мътя
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broeder /brudər/ (n)
брат
  1. een broer

broedermoord (n)
братоуби́йство
  1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt

broederschap (n)
бра́тство
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broeikaseffect (n)
парников ефект

broek /bruk/ (n)
га́щи
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broekspijp (n)
крачол

broer /bruːr/ (n)
брат
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

brokaat (n)
брокат
  1. zijdeweefsel met ingeweven, meestal grote figuren, vaak met goud- of zilverdraad doorweven

brol (n)
боклук
  1.

bromfiets (n)
мотопе́д

brommer (n)
мотопе́д

bron /ˈbron/ (n)
и́звор
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

bronchitis (n)
бронхи́т
  1. ontsteking van de luchtpijptak

brons (n)
Бронз, бронз

bronzen (adj)
бронзов
  1.van brons gemaakt

bronzen (v)
бронзов
  1.

brood /broːt/ (n)
хляб
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broodje (n)
хлебче
  1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon

broodrooster (n)
тостер

broom (n)
бром

broos (adj)
трошлив
  1. niet stevig

bros (adj)
крехък
  1.

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
мост
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
булка
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom (n)
жени́х
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidsschat (n)
ве́но
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruidstaart (n)
сва́тбена то́рта
  1.

bruiloft (n)
сватба
  1. huwelijks-, trouwfeest

bruiloftstaart (n)
сва́тбена то́рта
  1.

bruin /brœʏn/ (adj)
кафяв
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (n)
кафява мечка
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

bruine kiekendief (n)
тръстиков блатар
  1. bepaald soort roofvogel, Circus aeruginosus

bruinen (v)
бронзирам
  1. bruin worden
  1. iets bruin maken

bruinkool (n)
кафяви въглища

bruinrood (adj)
типов хляб, черен хляб
  1. brood van tarwemeel dat nog zemelen bevat

bruinvis /ˈbrœy̯nvɪs/ (n)
тъпонос делфин
  1. familie Phocoenidae van kleine rondsnuitige tandwalvissen

bruisen (v)
пеня се
  1. het overvloedig vormen van gasbelletjes in een vloeistof

brunette (n)
брюне́т
  1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint

brutaal (adj)
арога́нтен
  2.
безочлив
  3. vrijpostig

bruusk (adj)
безцеремонен

bruut /ˈbryt/ (adj)
жесто́к
  1. nietsontziend en gewelddadig

btw (n)
ДДС
  1. de afkorting voor belasting over de toegevoegde waarde

budget /bʏdˈʒɛt/, /ˈbʏdʒɛt/ (n)
бюдже́т

budgettair (adj)
бюджетен
  1. met betrekking tot een budget, begroting

buffel /'bɵfəl/ (n)
бивол
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer (n)
бу́фер
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
извивам
  1. krommend vervormen
изви́вам
  2. een buiging maken
  3. aandacht besteden aan iets

buiging (n)
покло́н

buigtang (n)
огъвач
  1.

buigzaam (adj)
гъвкав

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
корем, шкембе
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikdans (n)
бели денс

buikloop (n)
диария

buis (n)
тръба́
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buit /bœʏ̯t/ /bœːt/ (n)
плячка
  goederen gewonnen door diefstaf of verovering

buiten /ˈbœʏ̯tə(n)/ /ˈbœːtə(n)/ (adv)
навън

buitenechtelijk (adj)
извънбра́чен
  1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk

buitenissig (adj)
екстравага́нтен

buitenkant (n)
външност

buitenland (n)
чужбина
  1. ieder land buiten het eigene

buitenlander /ˈbœytə(n)lɑndər/ (n)
чужденец
  1. iemand die in het buitenland woont, of iemand afkomstig uit het buitenland

buitenlands (adj)
чужд
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitenpost (n)
ава́нпо́ст
  1.

buitensluiten (v)
изключвам

buitenspel (n)
засада

buizen (v)
пропадам
  1. een buis in de school geven
  2. een buis in de school krijgen

buizerd (n)
обикновен мишелов
  1. bepaald soort middelgrote roofvogel, Buteo buteo

bukken /ˈbɵkən/ (v)
навеждам се
  1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen
наве́ждам се
  2. het lichaam geheel voorover buigen

bul /bʏl/ (n)
була
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
  2. pauselijke oorkonde

buldog (n)
булдо́г
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken...

bulgur (n)
булгур
  1. gestoomde, daarna gedroogde en vervolgens grof gemalen of gebroken tarwekorrels, meestal durumtarwe

bulldozer (n)
булдозер
  1. Machine

bult (n)
гърбица

bultrug /ˈbʏltrʏx/ (n)
гърбат кит
  1. benaming voor een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen

bumper (n)
бро́ня
  1. Stootstang

bundel (n)
вързо́п
  1. zijdelings bijeengehouden verzameling langwerpige voorwerpen

bungalow (n)
бунгало
  1. woning of vakantiehuis zonder bovenverdieping

bunker (n)
бу́нкер
  1. zwaar versterkte verdedigingsstelling

bunsenbrander (n)
бунзенова горелка
  1. gasbrander met regelbare luchttoevoer die men gebruikt in een laboratorium

bunzing (n)
европейски пор
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela putorius

bureau (n)
бюро
  1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk
  2. een (politie)kantoor

bureaucratie (n)
бюрокрация

buret (n)
бюре́та
  1.

burgemeester (n)
кмет
  1. hoofd van het gemeentebestuur

burgemeesteres (n)
градонача́лница

burger (n)
гражданин
  1. inwoner van een stad of staat die bepaalde wettelijke rechten en plichten heeft
[[цивилен|циви́лно]] [[лице́]]
  2. lid van de burgerbevolking, in tegenstelling tot een strijdende partij of ordedienst

burgerlijk /ˈbʏrɣərlək/ (adj)
буржоа́зен
  1. tot de burgers behorend, tot de middenstand behorend

burgeroorlog (n)
гражданска война
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burggraaf (n)
вико́нт
  1. edelman

bus /bɵs/ (n)
рейс
  1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ (n)
спи́рка
  1. een plek waar een bus stopt

buskruit (n)
бару́т
  1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter

bustehouder (n)
сутиен
  1. kledingstuk voor vrouwen.

butaan (n)
бутан
  1. C₄H10

butternutpompoen (n)
мускатна тиква
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

buur /byr/ (n)
съсед
  1. een persoon die in andermans omgeving woont

buurman (n)
съсед
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
квартал
  1. een (deel van een) wijk

buxus (n)
чемшир

byte /bɑjt/ (n)
байт
  1. het kleinste adresseerbare gedeelte van een computergeheugen

bèta (n)
бе́та

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ (n)
кабаре
  1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ (n)
кака́о
  1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade

cacaopoeder (n)
кака́о
  1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen

cactus (n)
кактус
  1. een vetplant met stekels

cadeau /kaˈdoː/ (n)
подарък
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadeaubon (n)
карта за подарък
  1. als geschenk gegeven bon, die recht geeft op aankoop tot het bedrag dat op de bon vermeld wordt

cadmium (n)
кадмий
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

cafeïne (n)
кофеин
  1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren

café /kɑ'fe/ (n)
кафе́
  1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen

cake (n)
кекс
  1. luchtig gebak

calcium (n)
калций
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ (n)
сметачна машина
  1. machine
  2. persoon

calicot (n)
басма
  1. fijn katoenen weefsel

californium (n)
калифорний
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie (n)
кало́рия
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

calqueren (v)
прекопирвам
  1. op doorschijnend papier of linnen overtrekken

camera /ˈkaməˌra/ (n)
ка́мера
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

camouflage (n)
камуфлаж

camoufleren /kɑmuflerən/ (v)
замаскирвам
  1. een voorwerp onopvallend maken

campagne /kɑmˈpɑɲə/ (n)
кампа́ния

campus /ˈkɑmpʏs/ (n)
ка́мпус
  1. universiteitsterrein

candela (n)
кандела

candidiasis (n)
кандидоза
  1. schimmelziekte van huid en slijmvliezen

canon /'ka.nɔn/ (n)
канон
  1. de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren

cantharel /ˌkɑntaˈrɛɫ/ (n)
пачи крак
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
спосо́бност
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
капибара
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier...

capillair (n)
капиля́ра
  1. een haarvat, het kleinste vat van de bloedsomloop

capitulatie (n)
капитула́ция
  1. internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog

capituleren (v)
капитули́рам
  1. het verzet staken, zich overgeven

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ (n)
качу́лка
  1. hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk

caracal (n)
каракал
  1. bepaald soort zoogdier, Profelis caracal

carbidgas (n)
ацетилен
  1. carbidgas/acetyleen

carbonzuur (n)
карбоксилна киселина
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

carburateur (n)
карбура́тор

carburator (n)
карбура́тор
  1. toestel dat vloeibare brandstof (bv. benzine) in fijn verdeelde toestand vermengt met lucht

carillon (n)
камбанки
  1. muziekinstrument met klokken

cariës (n)
кариес

carnaval (n)
Карнавал, карнавал
  1. volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden,...

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
месояден
  1. een vleesetend dier

carrière (n)
карие́ра
  1. loopbaan, werkgerelateerde maatschappelijke positie

carrosserie (n)
автомобилна каросерия
  1. koetswerk van een voertuig

carrousel (n)
въртеле́жка

cartografie (n)
kартография
  1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten

cashew (n)
кашу

casino (n)
казино́
  1. een gelegenheid waar in een luxe omgeving gegokt wordt

cassette (n)
касе́та
  1. een behuizing voor video- en audiobanden

cassie (n)
касия
  specerij

castratie (n)
кастра́ция
  1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man

castreren (v)
кастрирам
  1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen

casus (n)
падеж
  1. een naamval

catalogiseren (v)
каталогизирам
  1. in een register onderbrengen

cataloog (n)
катало́г
  1.

cataract (n)
перде
  1. grijze staar, een troebeling van de ooglens die het zien verstoort

catarre (n)
катар
  1. slijmvliesaandoening waarbij vocht via het slijmvlies verloren gaat

catastrofe (n)
катастро́фа
  1. een algemene ramp

categorie (n)
категория
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

causaal (adj)
причи́нен
  1. oorzakelijk

cavalcade (n)
кавалкада
  1

cavalerie (n)
кавалерия
  1. strijdmacht te paard

cavia (n)
морско свинче
  1. benaming voor knaagdieren uit het geslacht Cavia

ceder /ˈsedər/ (n)
ке́дър
  1. benaming voor bomen uit het geslacht Cedrus

cel /sɛl/ (n)
клетка
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit

celesta (n)
челеста
  1. slagwerkinstrument met een klavier

celibatair (adj)
неженен

celkern /sɛlkɛrən/ (n)
клетъчно ядро
  1.

cello (n)
виолонче́ло
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

cellulair /sɛ.ly.ˈlɛːr/ (adj)
кле́тъчен

celluloid (n)
целулои́д
  1.

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ (n)
целулоза
  1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft

cement (n)
цимент
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

censor (n)
цензор
  1. hoge ambtenaar in de Romeinse republiek

censureren (v)
цензурирам
  1. bewust informatie uit de media weghalen

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
цензу́ра
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

cent /sɛnt/ (n)
цент

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
сантиметър
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal (adj)
центра́лен
  1. in het midden gelegen

centrale verwarming (n)
централно отопление
  1. een verwarmingssysteem, waarbij de warmte voor de verwarming van de vertrekken van een gebouw, centraal wordt opgewekt

centrifugaal (adj)
центробежен
  1.

centrum (n)
център
  1. middelpunt

ceramiek (n)
керамика

cerebraal (adj)
церебра́лен
  1. met betrekking tot de grote hersenen

ceremonie (n)
церемония
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium (n)
церий

certificaat /ˌsɛrtifiˈkat/ (n)
докуме́нт
  1. een schriftelijk bewijs

cesium (n)
цезий

cessie (n)
преотстъпване
  1. overdracht van schuldvordering

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ (n)
шампанско
  1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk

champignon /ˌʃɑmpiˈjɔn/ (n)
гъба
  1. Agaricus bisporus en Agaricus bitorquis, een eetbare en speciaal gekweekte witte paddenstoel

chanson (n)
Шансон

chanten (v)
напявам
  1. het ritmisch spreken of het zingen van woorden of geluiden

chanteren (v)
изнудвам
  1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken

chaos /ˈxaɔs/ (n)
хаос
  1. grote wanorde

chaostheorie (n)
теория на хаоса
  1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald.

chaotisch (adj)
хаотичен

charlatan /ˈʃar.la.tan/ (n)
шарлата́нин

charmant (adj)
очарователен
  1. aangenaam in omgang

charme /sjarme/ (n)
чар
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

charter (n)
грамота́
  2. handvest, beperkte grondwet

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
чатя
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
шофьо́р
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

chauvinisme (n)
шовини́зъм

checken /ˈtʃɛkən/ (v)
проверявам
  1. controleren, nakijken

cheeta (n)
гепа́рд
  1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier

chemicalie (n)
химика́л

chemicus (n)
хими́к

chemie (n)
химия
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

chemisch (adj)
хими́чен
  1. dat wat tot de chemie behoort, volgens de chemie

chemotherapie (n)
химиотерапия
  1. behandeling van kanker met medicijnen

cheque /ʃɛk/ (n)
чек

cherub /ˈxerʏp/ (n)
херуви́м
  1.

chic /sʲik/ (adj)
елегантен, моден
  1. modieus verfijnd

chilipeper /'ʃílipepər/ (n)
лю́та чу́шка
  1.

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
шимпанзе
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chip (n)
микрочип
  2. een klein stukje halfgeleiderkristal waarop geïntegreerde circuits zijn aangebracht

chips /tʃɪps/ /ʃips/ /ʃɪps/ (n)
чипс
  2. dunne aardappelschijfjes, gebakken in vet of olie

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
хирург
  1. specialist

chirurgie (n)
хирургия
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor (n)
хлор

chloroform (n)
хлороформ

chocola /ˌʃo.ko.ˈla/ (n)
шоколад
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
шоколад
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolademelk (n)
какао, шоколадово мляко
  1. drank gemaakt van cacao, suiker en melk

chocoladetaart (n)
шокола́дова то́рта
  1. een veelal ronde, bruingekleurde taart, waarin chocolade of cacao verwerkt is

cholera /χoləra/ (n)
холера
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol (n)
xолестерол, холестерол
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

choreografie (n)
хореогра́фия

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
християнски
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
християнин
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
християнство
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
хромозома
  1. staafachtig lichaampje

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
хроничен
  1. voortdurend, aanhoudend

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ (n)
хроноло́гия
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen

chronologisch (adj)
хронологически
  1. naar tijdstip gerangschikt

chroom (n)
хром

cicade (n)
жътвар
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cichorei /ˌsikoˈrɛɪ/ (n)
цикория

cider (n)
сайдер
  1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap

cijfer (n)
цифра
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cilinder (n)
цилиндър

cilindrisch (adj)
цилиндричен
  1. zoals een cilinder, cilindervormig, buisvormig

cinema (n)
кино
  1.

cinematografie (n)
кинематогра́фия
  1.

cipres (n)
кипари́с
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee, Cupressus sempervirens

circus (n)
цирк
  1. attractie

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
кръг

cirkelen (v)
обикалям
  1. in cirkels ronddraaien of rondvliegen

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ (n)
циркуляр
  1. motorzaag met een rond zaagblad

cirrose (n)
цироза
  1.

citaat /siˈtat/ (n)
цитат
  1. aanhaling, ontleende passage

citer (n)
цитра
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citeren (v)
цитирам
  1. eigen of andermans woorden ontlenen

citroen (n)
лимон
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

civetkat (n)
цибет
  1. Viverra, een geslacht van kleine slank gebouwde roofdieren dat ---

civiele techniek (n)
строително инженерство

claimen (v)
изисквам
  1. iets opeisen, aanspraak maken op iets
  2. beweren

clair-obscur (n)
све́тлося́нка
  1. artistieke techniek

classificatie (n)
класифика́ция

classificeren (v)
класифицирам

clausule /klʌʊˈsylə/ (n)
клауза
  1. een extra bepaling in een ambtelijke brief.

clematis (n)
клематис
  1. klimplant uit de ranonkel familie met veel bloemen

clerus (n)
духовенство
  1. de leiders van een kerkgenootschap

clitoris (n)
клитор
  1. gevoelig orgaan bovenaan de schaamspleet van de vrouw dat voor de seksuele opwinding zorgt

clitorishoed (n)
клиторна качулка
  1. huidplooi waaronder de clitoris zich verschuilt tussen de schaamlippen

cloaca (n)
клоа́ка
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
кло́ун
  1. komische artiest
  2. bespottelijk iemand

club /klɵp/ (n)
клуб
  1. besloten gemeenschap
  3. golfstok

co-enzym (n)
кофермент

coachen (v)
тренирам
  1. instructies en leiding geven aan een sportteam of sporter

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
Коалиция, коалиция
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

coaster (n)
каботажен кораб
  1. vrachtschip kleiner dan 1800 Brut Register Ton (1 BRT = 2,83 m³)

coaxkabel (n)
коаксиален кабел

cobra (n)
ко́бра
  1. gevaarlijke gifslang

cocaïne (n)
кокаин
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cocktail (n)
коктейл
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

cocon (n)
какавида

code /'kodə/ (n)
код

coderen (v)
кодирам
  1. in een code brengen

cognossement (n)
товарителница
  1. eigendoms- en ontvangstbewijs waarin zeevrachtbrief en vervoersovereenkomst worden gecombineerd

coherent (adj)
последователен

cohesie (n)
сцепление
  2. een onderlinge aantrekking van moleculen van een zelfde stof

cokes (n)
Кокс
  1. ontgaste steenkool

cola (n)
Кока-кола
  1. koolzuurhoudende frisdrank

collaborateur (n)
колаборациони́ст
  2

collaboreren (v)
колаборирам
  1. met de vijand samenwerken

collage (n)
кола́ж

collageen /ˌkɔlɑˈɣen/ (n)
колаген
  1.

collectie (n)
коле́кция

collectief (n)
колектив
  1. meerdere groepen die onder één noemer worden aangesproken

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
коле́га
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
лекция
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

colloïde (n)
колоид

colonne /ko'lɔnə/ (n)
коло́на
  1. rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte

coma /ˈkoːmaː/ (n)
глава
  1. volkomen bewustloosheid

combinatie (n)
комбинация

combineren (v)
комбинирам

comfort /kɔnˈfɔrt/ (n)
удо́бство
  1. een toestand waarin men zonder onrust, vrees of verlegenheid is

comfortabel (adj)
комфортен
  1. gerieflijk

comité (n)
комисия

commandant (n)
команди́р
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commanderen (v)
заповядвам, командвам
  2. bevelen

commando /kɔ.ˈmɑn.do/ (n)
команда
  2. speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
  1. iemand uit een eenheid die extra getraind wordt voor speciale missies

commentaar /kɔmən'tar/ (n)
бележка, коментар
  1. toelichting of verklaring

commentator (n)
комента́тор

commercie (n)
търго́вия

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ (adj)
търговски
  1. zakelijk

commissaris (n)
комисар
  2. een hoge rang bij de politie

commissie (n)
коми́сия
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

communautair (adj)
колективен, комунален
  1. betrekking hebbend op de gemeenschap

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
общуване
  1. het uitwisselen van informatie

communicatiekunde (n)
науки за комуникацията

communiceren (v)
общувам
  2. met elkaar in contact komen

communie /kɔ.ˈmy.ni/ /kɔ.ˈmyː.nɪə̯/ (n)
единение
  1. de gemeenschap met lichaam en bloed van Jezus Christus in de vorm van brood en wijn

communiqué (n)
комюнике́

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
комунизъм
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

communist (n)
комуни́ст

compact (adj)
компактен
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compagnie (n)
ро́та
  2. vennootschap

compatibiliteit // (n)
съвмести́мост
  1. verenigbaarbeid van elektronische apparaten, softwareprogramma's, enz

compensatie (n)
обезщетение
  1. iets wat minder is uitvallen, weer goed (proberen te) maken (met een extra toegift)

compenseren (v)
компенсирам
  1. iets goed (proberen te) maken, terug in balans brengen

competentie (n)
вещина
  1. een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen

competitie (n)
конкуренция, съперничество
  1. wedijver, concurrentie

compileren (v)
компилирам

complement (n)
допълнение

complex /kɔmplɛks/ (adj)
компле́кс
  1. ingewikkeld

complexiteit (n)
обърканост
  1. de mate waarin iets complex is

complicatie (n)
усложнение
  1. bijkomende ziekte (verergering)

compliceren (v)
усложня́вам
  1.(nodeloos) ingewikkeld maken

compliment (n)
комплиме́нт
  1. een lovende of vleiende opmerking

complot (n)
за́говор
  1. geheime samenwerking van meerdere personen om een bepaald (verboden of slecht) doel te bereiken

component (n)
компоне́нт
  1. een deel van een geheel

componeren (v)
съчинявам

componist (n)
композитор
  1. iemand die muziekstukken schrijft

compositie (n)
композиция
  1. een muziekstuk, werkstuk van een componist
  2. samenstelling

compost (n)
компо́ст
  1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)

composteren (v)
компостирам
  1. tot compost verwerken

compote (n)
компот, ошав
  1. met suiker gestoofde vruchten

compressie (n)
компреси́ране
  1. samendrukking

comprimeren (v)
компримирам
  1. samenpersen, compact maken

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ (n)
компро́мис
  1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen...

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
компютър
  1. informatieverwerkende machine

computerprogramma (n)
компю́търна програ́ма
  1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer

computerspel (n)
компю́търна игра́
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computervirus (n)
компю́търен ви́рус
  1.

computerwetenschap (n)
информатика

concentratie (n)
концентрация

concentratiekamp (n)
концентрационен лагер
  1. afgesloten terrein met barakken waar machthebbers bepaalde groepen mensen zonder rechtsgang onder dwang van de samenleving afgezonderd houden

concentreren (v)
концентрирам
  1. op één plek samenbrengen
  2. zich ~ op één zaak toespitsen

concentrisch (adj)
концентричен
  1. van cirkels of bollen dat ze het zelfde middelpunt hebben (maar niet dezelfde straal)

concert (n)
хармония
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

conciërge /kɔn.si.ˈjɛr.ʒə/ /kɔn.ˈʒɛr.ʒə/ (n)
вратар
  1. een huisbewaarder, een toezichter in een gebouw

conclaaf (n)
конклав
  1. een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
заключавам
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
заключе́ние

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
действителен
  2. in realiteit bestaand

concubine (n)
наложница
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrent (n)
конкуре́нт
  1. mededinger, wedijveraar

concurrentie (n)
конкуре́нция
  1.

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
втечняване

condensator (n)
кондензатор
  1. elektrische component

condenseren (v)
втечнявам
  1. overgaan van gasvormige naar vloeibare toestand

conditie (n)
състоя́ние
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom (n)
презерватив

conductantie (n)
електрическа проводимост

conducteur /ˌkɔndʏkˈtør/ (n)
конду́ктор
  1. een medewerker van de spoorwegen die reizigers op vervoersbewijzen controleert en de orde in de trein of tram dient te bewaren

confederatie (n)
конфедерация

conferentie (n)
конгре́с

confirmatie (n)
конфирма́ция
  1.

confiscatie (n)
конфиска́ция
  1.

confisqueren (v)
конфискувам
  1. van staatswege in beslag nemen

confituur (n)
конфитюр, мармалад
  1. jam

conflict (n)
конфликт

conformiteit (n)
съответствие

confrontatie (n)
би́тка

confronteren (v)
конфронтирам
  1.iemand laten zien wat diegene heeft gedaan

conglomeraat (n)
конгломера́т
  1. samenklontering van verschillende bedrijven

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
конгре́с
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

conisch (adj)
коничен
  1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel

conjugatie (n)
съедине́ние
  1. binding

connectie (n)
свъ́рзване

consequent (adj)
непротиворечив
  1. logisch handelend dat overeenkomt met voorafgaande gedachte, toezegging of handeling

consequentie (n)
после́дица
  1. een noodzakelijk gevolg

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ (adj)
консерватор
  1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde

conservatorium (n)
консервато́рия
  1. een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)

consistent (adj)
непротиворечив
  1. standvastig, betrouwbaar

consonant (adj)
съгла́сна

constant (adj)
неизменен
  1. Altijd onveranderlijk

constantaan (n)
Константан

constellatie (n)
съзвездие
  2,3 sterrenbeeld, configuratie, onderlinge stand van hemellichamen

consternatie (n)
смайване, ужас
  1. een situatie waarin men zich geen raad meer weet

constipatie (n)
запек
  1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting

constitutioneel (adj)
конституционен

consul (n)
ко́нсул
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulaat (n)
консулство
  1.

consulent (n)
консулта́нт
  1. een deskundige raadgever

consultatie (n)
консулта́ция

consulteren (v)
консултирам
  1. raadplegen, advies vragen

consument /kɔnzyˈmɛnt/, /kɔnsyˈmɛnt/ (n)
потреби́тел
  1. algemene term voor personen, huishoudens die goederen en diensten verbruiken die worden geproduceerd in de economie

consumeren (v)
изпивам
  1. verorberen
  2. verbruik van goederen en diensten in de economie

consummeren (v)
консумирам
  1.

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
допир
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contacteren (v)
свързвам се
  1. contact opnemen met

contactlens (n)
контактна леща
  1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

container (n)
контейнер

contaminatie (n)
контаминация
  1. verontreiniging of besmetting met chemische stof of bacterie

context /ˈkɔntɛkst/ (n)
конте́кст
  1. verband waarin iets zich voordoet

continent (n)
континент
  1. een werelddeel

continu (adj)
непрекъснат

continuïteit (n)
непрекъснатост

contra-attaque (n)
контраатака
  1. een aanval tegen een aanval

contrabas (n)
контрабас
  1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
договор
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

contrast (n)
контраст
  1. opvallende tegenstelling

controle (n)
контрол

controleren (v)
проверявам
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

contusie (n)
натъртване
  1. kneuzing

conversatie /kɔn.vɛr.ˈsa.tsi/ (n)
бесе́да

converseren (v)
беседвам
  1. een geprek voeren

copernicium (n)
коперниций
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

corporeel (adj)
физически
  1. lichamelijk

correct (adj)
ве́рен
  1.

correctie (n)
коре́кция
  1. verbetering

correlatie (n)
корелация
  1. samenhang

correleren (v)
корелирам
  1. in onderling verband staan van twee of meer variabelen

correspondentie (n)
кореспонде́нция

corresponderen (v)
кореспонди́рам

corresponderend (adj)
подходящ
  1. van iets dat het gelijk is of past bij iets anders

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ (v)
кориги́рам
  1. iets van fouten ontdoen

corrosie (n)
корозия
  1. roest, een langzame verbinding met zuurstof

corrupt (adj)
корумпи́ран
  1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken

corruptie (n)
кору́пция
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

coulomb (n)
кулон

couplet (n)
строфа

courgette (n)
тиквичка
  1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie

couscous (n)
кускус

cowboy (n)
каубой
  1. veehoeder

coyote (n)
койот
  1. bepaald soort zoogdier, Canis latrans

coëfficiënt (n)
коефициент, фактор
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coïncideren (v)
съвпадам
  1. samenvallen in ruimte of tijd

coöperatie (n)
Кооперация
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

coöperatief (adj)
кооперативен, съвместен
  op samenwerking gebaseerd

coördinator (n)
координатор
  1. iemand die zorgt dat de dingen in hun samenhang geregeld worden

coördineren (v)
координирам
  1. zo organiseren dat alles en iedereen goed kan samenwerken

cranberry (n)
червени боровинки
  1. bepaald soort struik en 2. vrucht daarvan, Vaccinium macrocarpon

crash (n)
крах
  1. ernstig verkeersongeluk
  2. ineenstorting van de aandelenmarkt

creatie (n)
създава́не
  1. een schepping, iets totaal nieuw

creatief /krejaˈtif/ (adj)
съзидателен
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creationisme (n)
креациони́зъм

creatuur (n)
твар
  1. schepsel; iets dat gemaakt is

creditcard (n)
kréditna kárta

crediteur (n)
кредито́р
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

crematie (n)
кремация
  1. de lijkverbranding, de verassing

cremeren (v)
кремирам

crimineel (adj)
кримина́лен
  1. met betrekking tot misdaad

crimineel (n)
кримина́лен
  1. iemand door zich onderhoudt door de wet te breken

criminologie (n)
криминология
  1. sociologie van misdaad en misdadigheid

crisis (n)
криза
  1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt

criterium /kriˈterijʏm/ (n)
крите́рий
  1. toets, een doorslag gevende reden

croissant /krʋɑˈsɑ̃/ (n)
кроасан
  1. halvemaanvormig broodje

cruise (n)
пътуване по море
  1. vakantie op een varend schip met uitgebreide voorzieningen voor de passagiers

cruiseschip (n)
круизен кораб
  1. een passagierschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken.

cultureel /kʏltyˈrel/ (adj)
култу́рен
  1.met betrekking tot cultuur

cultus (n)
култ

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
култура
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

cumulatief /kymylaˈtif/ (adj)
кумулативен
  1. opstapelend, gesommeerd over alle bijdragen tot heden

curatief (adj)
лечебен
  1. heilzaam, genezend

curcumine (n)
kуркумин
  2. gele voedselkleurstof

curiositeit (n)
куриоз, рядкост
  1.iets merkwaardigs

curium (n)
кю́рий

curling (n)
къ́рлинг
  1. een precisiesport die lijkt op bowls, jeu de boules en bocce, die op ijs gespeeld wordt gespeeld met zware stenen in plaats van metalen (of plastic) ballen

cursief (adj)
курсивен
  1.

cursor (n)
курсор

cursus (n)
курс

curve (n)
крива

cyaan (n)
синьо-зелен цвят
  1. een blauwgroene kleur

cyanose (n)
цианоза
  1. blauw verkleurde huid meestal als gevolg van een zuurstoftekort

cybernetica (n)
кибернетика
  1. wetenschap van de besturing van systemen

cyclisch /ˈsiklis/ (adj)
цикличен
  1. regelmatig terugkerend

cycloon (n)
цикло́н
  2.

cycloop (n)
циклоп

cyclus (n)
оборо́т
  1. terugkerende, regelmatige reeks

cynisch /ˈsinis/ (adj)
цини́чен

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ (adj)
а́збука
  1. betrekking hebbend op een alfabet

cyrillisch alfabet (n)
кирилица
  1. een alfabet dat geschreven wordt in het cyrillisch schrift

cyste (n)
киста
  1. holte gevuld met vocht

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ (n)
цитоплазма

daad /daːt/ (n)
акт
  1. bewust gepleegde handeling

daar /daːr/ (adv)
там
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
защото, понеже, тъй като
  1. omdat

daarenboven (adv)
нещо повече

daarginds /dar.ˈχɪn(t)s/ /ˈdar.ɣɪn(t)s/ (adv)
там
  1. op een plaats in de verte

daarom (adverbialPronoun)
затова́
  1. met die reden

daaromheen (adv)
около

dadel (n)
фурма
  1. zoete bruine vrucht van de dadelpalm

dader /ˈdadər/ (n)
обвиняем
  1. iemand die iets (slechts) gedaan heeft

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
ден
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dagblad (n)
ежедне́вник
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek (n)
дне́вник

dagelijks (adv)
всекидневно, ежедневно
  1. iedere dag

dageraad (n)
зазоряване
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

dagpauwoog (n)
дневно пауново око
  1. bepaalde soort dagvlinder, Aglais io

dagvaarding (n)
повиква́телна
  1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen

dahlia (n)
гергина
  1.

dak /dɑk/ (n)
покрив
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dakgoot (n)
улук
  1. een langgerekte bakvormige of halfronde constructie voor het afvoeren van (regen)water dat van het dak komt

dal /dɑl/ (n)
долина
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

dalen (v)
понижавам се
  1. naar beneden gaan

dalmatiër (n)
далматин

dam (n)
бент
  1,2 een waterkering

damast (n)
дамаска
  1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

dame /daːmə/ (n)
госпожа́
  1. beschaafde vrouw
да́ма
  3. koningin in het schaakspel

damhert (n)
елен лопатар
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei...

damp /dɑmp/ (n)
пара
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

dan (adv)
след това
  1. toekomstig tijdstip

dan (conjunction)
не́гли
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dan wel (conjunction)
или

dank /dɑŋk/ (n)
благода́рност
  1. een goede gezindheid jegens iemand voor bewezen diensten

dank u (interjection)
благодаря
  1. uitdrukking van dankbaarheid

dankbaar (adj)
благода́рен
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid (n)
благодарност
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
благодаря́

dans /dɑns/ (n)
танц
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
танцувам
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
балети́ст
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
танцьо́рка
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
храбър
  geen angst voor gevaar tonend

dar (n)
търтей
  1. mannelijke bij

darm /dɑrm/ (n)
черво
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmstadtium (n)
да́рмщадтий

darwinisme (n)
дарвинизъм
  1. evolutieleer die het ontstaan van de soorten verklaart door natuurlijke selectie uit varianten die bij reproductie optreden

das /dɑs/ (n)
язовец
  1. bepaald soort zoogdier, Meles meles

dashboard (n)
армату́рно табло́
  1. Instrumentenbord

dashond (n)
да́кел

daslook /ˈdɑs.lok/ (n)
див че́сън
  1. sterk riekende, eetbare plant uit de lookfamilie

dat (conjunction)
че, да
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

database (n)
ба́за да́нни
  1. een plaats waar informatie over bepaalde onderwerpen in digitale vorm verzameld, opgeslagen en geconsulteerd kunnen worden

dateren (v)
дати́рам
  1. de datum van ontstaan bepalen

datief (n)
дателен
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datsja (n)
да́ча
  1. Russisch buitenverblijf

datum /ˈdatʏm/ (n)
дата
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauphin (n)
дофин

dauw (n)
роса́

de teerling is geworpen (interjection)
зарът е хвърлен
  1. er is een onomkeerbare stap gezet

dealer (n)
търговец
  1. Verkoper
  2. Drugshandelaar

debat (n)
деба́ти

debiel /deˈbil/ (n)
дебил
  1. iemand die licht zwakzinnig is
  2. bespottelijk iemand

debugger (n)
дебъ́гер

debuteren (v)
дебютирам
  1. voor de eerste keer doen

decaan (n)
декан
  2. hoofd van een faculteit
  1. C10H22

december (n)
декември
  1. de twaalfde en tevens laatste maand van het jaar

declameren (v)
декламирам
  1. letterkundige werken mondeling voordragen

declinatie /dekliˈna(t)si/ (n)
деклинация
  1, 2

decolleté (n)
це́пка
  1. laag uitgesneden halslijn bij vrouwenkleding

decoratie (n)
орден

dedicatie (n)
посвещение

deduceren (v)
заключавам

deeg /dex/ (n)
тесто́

deegroller (n)
точилка
  1. rol om deeg uit te rollen

deel /ˈdeːl/ (n)
част
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemer (n)
уча́стник
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deels (adv)
отчасти
  1. voor een bepaald deel

deeltal (n)
дели́мо

deeltje (n)
частица

deeltjesfysica (n)
физика на елементарните частици

deeltjesversneller (n)
ускорител на частици

deelwoord (n)
причастие

deemoedig (adj)
скро́мен

defaitisme (n)
дефетизъм
  1. ongeloof in het eigen succes.

defecatie (n)
дефекация
  1. stoelgang, het produceren van ontlasting

definitie (n)
дефини́ция
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

definiëren (v)
дефинирам

deflatie (n)
дефлация
  1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt

degradatie (n)
изпадане
  6. verwijzing naar een lagere speelklasse

degraderen (v)
понижавам в ранг
  1. in rang verlagen

dek /dɛk/ (n)
па́луба
  1. een verdieping op een schip

dekbed (n)
юрган
  1. dikke deken gevuld met isolerend materiaal

deken /dekə(n)/ (n)
одея́ло
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap
главен свещеник
  1. voorzitter van de Nederlandse orde van advocaten
  2. een kerkelijk of academisch ambt en territoriale eenheid
  3. hoofd van een decanaat

dekken (v)
покривам
  1.
  5. paren

dekking (n)
укри́тие

deksel (n)
капа́к
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delegatie (n)
делега́ция
  1. afvaardiging
  3. schuldoverneming

delegeren (v)
делегирам
  1. taken en verantwoordelijkheden doorgeven

delen /'de.lə(n)/ (v)
деля
  1. samen met een ander gebruiken
деля́
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

deler (n)
дели́тел

delfstof (n)
минера́л

deling (n)
деле́ние
  1. een wiskundige bewerking op twee getallen

delirium (n)
бълну́ване
  1. waanzinnigheid, acuut psychische stoornis ten gevolge van lichamelijke aandoening, vergiftiging of onthouding van middelen

delta (n)
де́лта

delven (v)
копая
  1. gravend iets winnen

democraat (n)
демокра́т

democrate (n)
демокра́т
  2. aanhangster van de democratische partij

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
демокрация

democratisch (adj)
демократи́чески
  1. in overeenstemming met de principes van een democratie

demograaf (n)
демо́граф
  1.

demografie (n)
демография
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demonisch (adj)
демоничен

demonstratie (n)
демонстра́ция
  1. het tonen en uitleggen van iets
  3. een protestmars

demonstreren (v)
демонстрирам

dempen /dɛmpən/ (v)
амортизирам
  1. zwakker maken, de kracht verminderen van

den (n)
бор
  1. Pinus soort naaldboom

dendriet (n)
дендри́т

denigreren (v)
омаловажавам
  1. op spottende en laatdunkende wijze bekritiseren

denigrerend (adj)
неодобрителен
  1. op een kwetsende, kleinerende, vernederende manier

denim (adj)
дени́м
  1. zeer sterke katoenen stof die vaak blauw is geverfd

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
мисля
  1. een oplossing zoeken
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel (n)
шиша́рка

deo /ˈdejo/ (n)
дезодора́нт
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deodorant /ˌdejodɔːˈrɑnt/ (n)
дезодорант
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deportatie (n)
депорти́ране

deporteren (v)
депорти́рам
  1. onder dwang wegvoeren uit een gebied

depreciatie (n)
амортизация

depressie (n)
депресия
  1. ziekelijke neerslachtigheid
депре́сия
  2. gebied met lage luchtdruk
  3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling

deprimeren (v)
гнетя

deprimerend (adj)
тягостен
  1. somber makend; depressie veroorzakend

derde /ˈdɛrdə/ (n)
тре́ти
  1. door drie gedeeld iets

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
тре́ти
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde naamval (n)
дателен падеж

derde persoon (n)
тре́то лице́

derivaat (n)
произво́дно
  1. een afgeleide stof met een overeenkomstige structuur
  4. een afgeleide stof met een overeenkomstige structuur

dermatoloog (n)
дерматолог
  1. Huidspecialist

dertien (cardinalNumeral)
трина́десет
  1. het getal 13

dertiende (ordinalAdjective)
тринадесети

dertig (cardinalNumeral)
тридесет
  1. het getal 30

dertigste (ordinalAdjective)
тридесети

descriptie (n)
описа́ние

deserteren (v)
дезерти́рам

desertie (n)
дезертьо́рство
  1. het permanent verlaten van een krijgsmacht zonder toestemming

designer (n)
диза́йнер

desinformatie (n)
дезинформация
  1. onjuiste of misleidende informatie, die bewust verstrekt wordt met het oogmerk...

desintegreren (v)
разлагам се

deskundige (n)
експерт
  1. een specialist

desorptie (n)
десорбция
  1. proces waarin een specifieke soort atomen of moleculen wordt losgemaakt uit een vaste stof en daaruit verdwijnt

desoxyribonucleïnezuur (n)
ДНК, дезоксирибонуклеиновата киселина

despotisme (n)
деспоти́зъм

dessert (n)
десерт

detail /de'taj/ (n)
детайл
  1. onderdeel, kleinigheid

detecteren (v)
намирам
  2. ergens een signaal van door middel van apparatuur opvangen

detective /detɛkˈtivə/ (n)
разузнава́ч
  2. speurder die tracht misdaden op te lossen of bewijsmateriaal te verzamelen
  3. boek of programma over mensen die trachten misdaden op te lossen

detineren (v)
задъ́ржам
  1. iemand van staatswege gevangen houden

detonator (n)
детонатор

deugd /døxt/ (n)
добродетел
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam (adj)
доброде́телен
  1.

deuken (v)
нащърбвам
  1. een deuk of deuken maken in iets

deur /døːr/ (n)
врата
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurbel (n)
вхо́ден звъне́ц
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurmat (n)
изтривалка
  1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen

deuterium /dœyˈterijʏm/ (n)
деуте́рий
  1. een isotoop van waterstof

deze (demonstrativePronoun)
ето
  1. aanduiding voor dichtbijzijnde dingen, dieren of mensen

dezelfde (demonstrativePronoun)
една́къв

deïsme /deʲɪsmə/ (n)
деизъм

dia (n)
диапозитив
  1. een diafilm, een fotografische film die een positief beeld geeft dat direct goed zichtbaar geprojecteerd kan worden

diabetes (n)
диабет
  1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert

diadeem (n)
диадема
  1. band (met edelstenen versierd) voor om het hoofd

diafragma (n)
апертура
  1. de opening in een lichtdichte laag in of bij een lens om de hoeveelheid door te laten licht te regelen

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
диагно́за
  1. vaststelling van een ziekte

diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/ (v)
диагностицирам
  1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

diagnostisch (adj)
диагности́чен

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
диагона́лен

diagram (n)
диагра́ма
  1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband

diaken (n)
дя́кон

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
диалект
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ (n)
диалектология
  1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert

dialoog (n)
диалог

dialyse (n)
диализа
  1. bloedzuivering met een kunstnier

diamant (n)
бриля́нт
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter (n)
диаметър
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
диария
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

dicht (adj)
гъст
  1. compact

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (preposition)
близо до

dichten (v)
затва́рям
  1. sluiten van een gat, opening

dichter (n)
поет
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichterlijk /ˈdixterlɪk/ (adj)
поетичен

dichtheid (n)
гъстота́
  1. compactheid

dictator (n)
дикта́тор
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur (n)
диктатура
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dictee /dɪk'te/ (n)
дикто́вка
  1. een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen

die (demonstrativePronoun)
онези
  1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt

die (relativePronoun)
когато
  1. in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt

dieet (n)
дие́та
  2. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
крадец
  1. iem. die steelt

diefstal (n)
кражба
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienblad (n)
подно́с

dienen /ˈdinən/ (v)
слу́жа
  1. werken voor; in dienst zijn van

dienst (n)
слу́жба
  1.
  4. kerkdienst

dienstplicht /ˈdinst.plɪxt/ (n)
вое́нна пови́нност
  1. verplichting om ergens te werken

diep /dip/ (adj)
дълбок
  1. waar de bodem ver naar beneden is

diepte /'diptə/ (n)
дълбочина́
  1. de mate waarin iets diep is

dier /diːr/ (n)
животно
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierbaar /ˈdirbar/ (adj)
скъп
  1. waaraan men grote waarde hecht

dierenarts (n)
ветеринар
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

dierenriem /'dirənrim/ (n)
зодиак

diergeneeskunde (n)
ветеринарна медицина
  1. wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van dierziektes

dierkunde (n)
зоология
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

dierlijk (adj)
животински

diesel /ˈdisəl/ (n)
ди́зел
  1. dieselmotor

diffamatie (n)
клевета

differentieel (n)
диференциал

diffusie (n)
дифузия
  1. de vermenging van twee ongelijksoortige stoffen

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
дифтонг
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

digestief (adj)
храносмилателен
  1. met betrekking tot de spijsvertering

digestief (n)
храносмилателен
  1. middel dat

dij /dɛj/ (n)
бедро́
  1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie

dijk (n)
дига
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dik /dɪk/ (adj)
гъсто
  1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend
  2. de genoemde dwarsdoorsnede hebbend
  4. ruim
  5. hecht
  6. nauw aaneengesloten
  7. weinig vloeibaar
дебел
  3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend

dikwijls (adv)
често

dildo (n)
ди́лдо

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
диле́ма
  moeilijke keuze

dille (n)
копър
  1. de plant en de bladeren van het kruid

dimensie (n)
измере́ние
  1. afmeting in een bepaalde richting
  2. parameter van een wiskundige ruimte
  3. categorie waarin een fysische grootheid valt

dimorfisme (n)
диморфизъм

diner (n)
банке́т
  1. warme maaltijd

dineren (v)
вечерям
  1. het diner gebruiken

ding (n)
вещ
  1. voorwerp

dingo (n)
динго
  1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
динозавър
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag (n)
вторник
  1. dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode (n)
диод

diploma (n)
дипло́ма
  1. een bewijs van bevoegdheid

diplomaat (n)
диплома́т
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie (n)
диплома́ция
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

diplomatiek (adj)
дипломати́чески
  1. betrekking hebbende op de diplomatie

direct /diˈrɛkt/ (adv)
дире́ктно
  1. zonder te wachten, zonder omweg

directeur (n)
дире́ктор
  1. de hoogste persoon bij een bedrijf

dirigeerstok (n)
диригентска палка
  1. staafje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert

dirigent (n)
диригент
  1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap

disciplineren (v)
дисциплинирам
  1.

discotheek (n)
дискоте́ка

discreet (adj)
дискретен
  1. zonder aandacht te trekken , onopvallend

discrepantie (n)
несъгла́сие
  1. een onderlinge afwijking

discretie (n)
дискретност
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discriminatie (n)
дискримина́ция

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
диск
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie (n)
дискусия
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discuswerpen (n)
диск хвърляне
  1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

disjunctie (n)
дизюнкция

diskwalificatie (n)
дисквалификация

dissel /dɪsəl/ (n)
тесла́
  3. houtbewerkingsbijl

dissociatie (n)
дисоциация
  1. uiteenval

distaal (adj)
периферен
  1. naar het einde van de ledematen toe

distel (n)
магарешки бодил

distributie (n)
разпределе́ние
  1. verdeling, verspreiding

district (n)
о́кръг
  1. het gebied van een lokale overheid

dit (demonstrativePronoun)
това

divers (adj)
различен
  2. van mensen met een verschillend achtergrond in etniciteit, geslacht of geaardheid e.d.

diversiteit (n)
разнообразие

dobbelsteen (n)
зар
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
дъщеря, щерка
  1. een vrouwelijk kind

doctor /ˈdɔktɔr/ (abbreviation)
доктор
  1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven

doctrine (n)
доктрина
  1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan

document (n)
документ
  1. een verzameling gegevens

documentair (adj)
документа́лен

documentaire (n)
документа́лен филм
  1. een op waarheid beruste film

documentatie /dokymɛn'taʦi/ (n)
документа́ция
  1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft

documenteren (v)
документирам
  1. onderbouwen, staven

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
смъртоно́сен
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
убивам
  1. iemand van het leven beroven.

dodenmis /ˈdodə(n)ˌmɪs/ (n)
панахида
  1. een mis opgedragen voor een overledene

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
гайда
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doejong (n)
дюгон
  1. bepaald soort in het water levend zoogdier, Dugong dugon

doek (n)
платно́
  1. een lap
ленено платно
  2. weefsel
  3. doek/schilderij
заве́са
  4. gordijn

doel /ˈdul/ (n)
врата
  1. een van de twee gemarkeerde ruimten op een sportveld
цел
  1. het punt waarop men zich richt

doellat (n)
напречна греда
  1. de balk aan de bovenkant van een (voetbal)doel

doelman (n)
вратар

doelpunt (n)
гол

doen (v)
правя, върша
  1. een actie ondernemen

doerian (n)
дуриа́н
  1. een boom met zeer smakelijke maar stinkende vruchten

dogma /'dɔɣma/ (n)
догма
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dokter /ˈdɔktər/ (n)
лекар

dol /dɔl/ (n)
ключ
  2. U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust

dolboord (n)
планшир
  1. bovenste rand van een (roei)boot

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
делфин
  1. familie Delphinidae van mittelgrote tandwalvissen met vooruitstekende snuit

dolk (n)
кама

dollar / ˈdɔlɑr / (n)
до́лар
  1. munt en munteenheid

dom /dɔm/ (adj)
глупав
  1. van weinig verstand getuigend

domesticatie (n)
опитомяване
  1. temming tot huisdier of cultuurgewas

domesticeren /domɛsti'serə(n)/ (v)
опитомявам
  1. tot huisdier of cultuurgewas temmen

dominant (n)
господстващ
  2. vijfde trede van toonladder

dominantie (n)
господство
  1. overheersing

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
доминирам
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

domkop /ˈdɔm.kɔp/ (n)
глупак
  1. iemand die niet erg slim is

dommelen (v)
дремя
  1. half in slaap zijn

donatie (n)
подаряване
  1. een schenking

donder (n)
гръм
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag (n)
четвъртък
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderen /ˈdɔndərə(n)/ (v)
гърмя
  1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.
  2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.

donderroede (n)
гръмоотвод
  1. een metalen stang die de bliksem aantrekt en naar de grond afvoert.

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
мрак
  1. zonder licht

donker /ˈdɔŋkər/ (n)
мрак
  1. toestand dat er geen licht is

donor (n)
дарител
  1. gever, bijv. orgaandonor: degene die zijn orgaan afstaat

dons (n)
мъх
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

donut (n)
донът

dood /doːt/ (n)
смърт
  1. de toestand na het leven

doodgaan /ˈdotxan/ (v)
почивам
  1. het leven verlaten

doodgeboren (adj)
мъртвороден
  1. bij de geboorte al overleden

doodgraver (n)
бръмбар-гробар
  1. (beroep) persoon

doodschieten /ˈdotsxitə(n)/ (v)
застрелвам
  1. doden met een schiettuig

doodskist (n)
ковчег

doodslag /dotslɑx/ (n)
уби́йство
  1. het iemand anders opzettelijk, maar zonder voorbedachten rade van het leven beroven

doodsoorzaak (n)
причи́на за смъртта́
  1.

doodstraf (n)
Смъртно наказание, смъртно наказание
  1. als straf gedood worden

doodvonnis (n)
смъртна присъда
  1. juridisch
  2. figuurlijk

doof /doːf/ (adj)
глух
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid (n)
глухота

dooi (n)
разтопяване
  1. smelten

dooien /'dojə(n)/ (v)
разтопявам се
  1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten

doolhof (n)
лабиринт
  1. stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden
  2. ingewikkelde zaak

doop (n)
кръще́ние
  1. plechtige besprenkeling of onderdompeling waarmee iemand tot een kerk gaat behoren

doopsel (n)
кръщение
  1. de doop

doopvont /ˈdop.vɔnt/ (n)
купел
  1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw

door /ˈdoːr/ (preposition)
през
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen

doorbraak (n)
про́бив
  2. een cruciale ontdekking

doordrammen (v)
напирам, настоявам

doorgang (n)
проход

doorgangsweg (n)
пътна артерия
  1. verbindingsweg

doorgeven /'doːrɣevə(n)/ /'do̝ːrχevə(n)/ (v)
предавам
  1. iets wat men ontvangen heeft aan de volgende persoon geven

doorn (n)
трън, бодил
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornappel (n)
Татул
  1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat

doornenkroon /ˈdornəkron/ (n)
трънен венец
  1. van doorntakken gevlochten kroon als symbool van het martelaarschap

doornhaai (n)
черноморска бодлива акула
  1. bepaalde soort vis, Squalus acanthias

doorsnede (n)
сечение
  2. diameter

doortocht (n)
пре́ход
  1. het door een plaats, rivier of gebied trekken zonder dat deze plaats, rivier of dat gebied de reisbestemming is

doortrekken /dorˈtrɛkə(n)/ /ˈdortrɛkə(n)/ (v)
изчервявам се
  3. toilet doorspoelen

doorzetten (v)
постоянствам
  1. volhouden

doorzichtig /doːrˈzɪxtəx/ /doːrˈzɪxtɪx/ /do̝ːrˈzɪχtəχ/ (adj)
прозра́чен
  [1] waar licht zo ongehinderd door kan treden dat het zicht erdoor niet belemmerd wordt

doos /doʊs/ /doːs/ (n)
кутия, кашон
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel
тоалетна
  5. informele naam voor toilet

dop /dɔp/ (n)
капак
  2. kapje ter afsluiting van iets

dopamine (n)
допамин
  1.

dopen (v)
кръщавам
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten

doping (n)
допинг
  1. stimulerende (genees)middelen

dopplereffect (n)
Доплеров ефект
  1. schijnbare frequentieverschuiving als de zender en ontvanger bewegen ten opzichte van elkaar

dorp /dɔrp/ (n)
село
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorsen (v)
вършея

dorsmachine (n)
върша́чка
  1. toestel dat de graankorrels uit de korenaren slaat

dorst (n)
жа́жда

dorsvlegel (n)
цеп

dorsvloer (n)
гу́мно
  1. vloer waarop gedorst wordt

dosering (n)
доза
  1. (medisch) verstrekte hoeveelheid

dosis (n)
доза
  1. hoeveelheid van een geneesmiddel die je per keer moet innemen

dossier /doˈsir/ /dɔˈʃe/ (n)
досие
  1. verzameling documenten en andere vastgelegde informatie, bijeengebracht omdat ze voor dezelfde kwestie van belang zijn

douane (n)
митница
  1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer

douche /duʃ/ (n)
душ
  1. stortbad

dozijn (n)
ду́зина
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
жи́ца
  1. in elkaar gesponnen vezels
  3. elektrisch verbindingsmateriaal
коне́ц
  2. de lijn in een verhaal
  5. de schroefdraad

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ (adj)
безжичен
  1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een signaal

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ (adj)
преносим
  1. te dragen, met de mogelijkheid gedragen te worden

draagstok (n)
кобилица
  1. stok waaraan men iets draagt

draai /draːi̯/ (n)
завой
  1. omwenteling

draaibank (n)
струг
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaideur (n)
въртяща се врата
  1. constructie van drie of vier deurbladen die rondom een gezamenlijke verticale as kunnen draaien, ter vervanging van een gewone deur m.n. gebruikt in winkels, ziekenhuizen enz.

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
въртя
  1. om een middelpunt bewegen
  Vertalingen: na te kijken

draaier (n)
струга́р
  1. iemand die met een draaibank werkt

draaiing (n)
оборот

draaimolen (n)
въртеле́жка

draaiorgel (n)
лате́рна
  1. een mechanisch bediend of automatisch spelend orgel, meestal op straat spelend

draaitol (n)
пумпал
  1. speelgoed dat op zijn punt kan draaien

draak /draːk/ (n)
дракон, змей
  1. fabeldier

drachtig /drɑxtəx/ (adj)
бре́менен

draf /drɑf/ (n)
тръс
  1. draf bij viervoeters

dragen (v)
нося
  2. als kledingstuk of sieraad aanhebben
  1. al van de vloer houdend vervoeren

drager (n)
подплънка, пълнеж
  5. voorwerp dat iets ondersteund

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
tapoc
  2. kruid

dragonder (n)
драгун
  1.

drainage (n)
дренаж
  1. vochtafvoering

drang (n)
импулс
  1. innerlijke neiging om iets te doen

drank /drɑŋk/ (n)
напитка
  1. alcoholhoudende vloeistof
  2. vloeistof om de dorst te lessen

drastisch /ˈdrɑs.tis/ /ˈdrɑs.tɪs/ (adj)
драстичен
  1. doelgericht zeer ingrijpend

dravik (n)
овсига
  1. grassoort

dreigen (v)
запла́швам
  1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen

drempel (n)
праг
  1. onderdorpel van een kozijn

dresseren (v)
дресирам

drie (cardinalNumeral)
три
  1. telwoord

drie (n)
три
  1. het cijfer 3

drie-eenheid (n)
триеди́нство

driedimensionaal (adj)
тримерен
  1. met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driehoek (n)
триъгълник
  1. tweedimensionale geometrische vorm, bestaande uit 3 hoeken en 3 zijden

driehoekig (adj)
триъгълен

driehoeksverhouding (n)
любо́вен триъ́гълник
  1. (romantische) verhouding waarbij drie mensen zijn betrokken

driehonderd /ˈdriˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
триста
  1. het getal 300

drieklank /ˈdriklɑŋk/ (n)
трифто́нг
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

driekleur (n)
трикольор

driemaal (adv)
трикратно
  1. in drie gevallen

driest (adj)
дързък
  1. wilde woeste uitingen van onnadenkende, ongefundeerde moed

drietand (n)
тризъбец

drievoudig (adj)
трикра́тен

driewieler (n)
трико́лка

drijfgas (n)
Аерозолен газ
  1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten

drijfzand /drɛifsɑnt/ (n)
подвижен пчсък

drijven (v)
плавам
  e1. op het oppervlakte van een vloeistof rusten
ка́рам
  o1. iets of iemand voor zich uit doen bewegen

dringend (adj)
спе́шен

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
пия

drinkwater (n)
питейна вода
  water dat geschikt is om gedronken te worden

droefenis (n)
печа́л
  1. trieste, verdrietige stemming

drogen (v)
изсушавам
  1. vocht laten of doen verdampen

droger (n)
суши́лня
  1. een toestel dat natte voorwerpen, bijvoorbeeld wasgoed droogmaakt

drol (n)
лайно
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris (n)
едногърба камила
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen (v)
сънувам
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap
  2. voorstellen wat men graag wil gebeuren

dromer (n)
мечта́тел

dronken /drɔŋkə(n)/ (adj)
пиян
  1. onder invloed van alcohol

droog /droːx/ (adj)
сух
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogkuis (n)
хими́ческо чи́стене

droogte (n)
су́ша
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droom (n)
сън, мечта
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

droomuitlegging (n)
тълкуване на сънища
  1. het duiden van de betekenis van de dromen die iemand heeft

drug (n)
дро́га

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə (n)
зависим
  1. Verslaafd persoon

druif (n)
грозде
  2. vrucht van de wijnstok

druipen (v)
капя

druk /drʏk/ (n)
наля́гане
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukken (v)
налягам
  1. kracht uitoefenen op

drukker (n)
печата́р
  1. een persoon die afdrukken maakt

drummer (n)
барабанист
  1. iemand die (beroepshalve) slagwerk speelt

druppel /drɵ.pəl/ (n)
ка́пка

dryade (n)
дриада
  1. mythologisch, vrouwelijk wezen dat in een bos of boom leeft

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
дво́ен
  1. tweemaal voorhanden

dubbeltje /ˈdɵbəlcə/ (n)
монета от 10 цента
  3. benaming voor muntstuk met de waarde van een tiende van een munteenheid

dubieus (adj)
съмнителен

dubnium (n)
дубний
  1. een scheikundig element met het symbool Db

duel (n)
двубо́й
  1. een gevecht tussen twee personen, gewoonlijk onder bepaalde regels

duet (n)
дуе́т
  1. een muziekstuk voor twee uitvoerders (instrumenten of stemmen)

duidelijk /ˈdœy̯dələk/ (adj)
несъмне́н
  1. niet mis te verstaan
  2. goed te herkennen

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
гълъб
  1. vogel die een koerend geluid maakt, uit de familie Columbidae

duik (n)
гмуркане

duikboot (n)
подводница

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
гмуркам се
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
  1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen)
  3. snel naar beneden gaan
навеждам се
  4. snel verbergen of ontwijken

duiker (n)
водолаз
  1. iemand die voor beroep of plezier zich onder de waterspiegel begeeft

duim /dœy̯m/ (n)
палец
  1. eerste, kortste en dikste vinger
инч
  2. lengtemaat

duimnagel (n)
нокът на палеца
  1. het hoornen gedeelte van de eerste vinger van de hand

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
дюна

duister (adj)
мрачен
  1. in weinig of geen licht badend

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
тъмнина
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel (n)
дявол

duivelsdozijn (n)
дяволска дузина
  1. dertiental

duizelig (adj)
замаян
  1. een gevoel waarbij alles lijkt rond te draaien en het gevoel voor evenwicht verstoord is

duizeligheid (n)
замайване
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
хиляда
  1000

duizendblad (n)
бял равнец

duizendpoot (n)
стоно́жка
  1. geleedpotig dier met een groot aantal poten uit de klasse Chilopoda

duizendste (ordinalAdjective)
хиляден

dukaat (n)
дукат
  1. oude munt

dun /dʏn/ (adj)
тънък
  1. van geringe dikte

duo /ˈdywo/ (n)
дует
  1. tweetal bij elkaar horende personen

duodenum /dywoˈdenʏm/ (n)
дванадесетопръстник
  1. twaalfvingerige darm

duren /'dyːrə(n)/ (v)
продължа́
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durven /ˈdʏr.və(n)/ (v)
дръзвам
  1. ~ te de moed hebben om iets gewaagds te doen

duur /dyr/ (adj)
скъп
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
траен
  1. lang meegaand

duw /dyu̯/ (n)
бутане
  1. een zet, een stoot

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
бутам
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dvd (n)
DVD
  1. de afkorting voor digital versatile disc,...

dwaalleer (n)
е́рес
  1. een leer die afwijkt van de officiële of orthodoxe leer

dwang /dʋɑŋ/ (n)
насилие

dwangbuis (n)
усмирителна риза
  1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt

dwangmatig (adj)
принудителен

dwars /dʋɑrs/ (adv)
през
  1.

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
осуетявам
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dwarsscheeps (adj)
в траверс

dweil /dʋɛi̯l/ (n)
подочистачка
  1. een stuk weefsel in natte vorm gebruikt om een gladde vloer te reinigen

dwerg (n)
гном
  1. een buitengewoon klein mens

dwerggans (n)
малка белочела гъска
  1. Anser erythropus

dwergvinvis (n)
малък ивичест кит
  1. kleinste soort van de vinvissen, Balaenoptera acutorostrata

dwingen (v)
заста́вя
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dynamiet (n)
динами́т
  springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden

dysenterie (n)
дизентерия
  1. rode loop, bloeddiarree

dysfemisme (n)
дисфемизъм
  1. de vervanging van een woord of uitdrukking door een grover, vulgairder of beledigender alternatief met identieke betekenis

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ (n)
дислексия
  1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

dysprosium (n)
диспросий
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

eau de cologne (n)
одеколон
  1. keulswater, reukwater

eb (n)
отлив
  1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt

ebben (n)
абано́с
  1, edele houtsoort

ebbenhout (n)
абано́с
  1, edele houtsoort

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
е́хо
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echolalie (n)
ехолалия
  1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden

echolocatie (n)
Ехолокация

echt (adj)
истински
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echter (conjunction)
оба́че
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
съпруг
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
жена
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
семейна двойка
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding (n)
развод
  1. formele verbreking van een huwelijksband

eclips /eˈklɪps/ (n)
затъмнение
  1. het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
екология
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

ecologisch (adj)
екологи́чен

economie (n)
икономика
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

economisch (adj)
икономи́чески
  1. betreffende economie

ecosysteem (n)
екосистема
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

ectoplasma (n)
ектоплазма

edelhert (n)
благороден елен
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelman (n)
благоро́дник
  1. iemand die tot de adel behoort

edelmetaal (n)
благороден метал
  1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt

edelsteen (n)
скъпоце́нен ка́мък
  1. een stuk edelgesteente

editie (n)
изда́ние

editor (n)
реда́ктор

eed /et/ (n)
клетва
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
ка́терица, катерица
  1. benaming voor knaagdieren uit de familie Sciuridae

eekhoorntjesbrood (n)
обикновена манатарка
  1. Bolletus edulis, een eetbare paddenstoel

eelt (n)
мазо́л
  1. verdikking van de huid

een (adj)
един

een gegeven paard niet in de bek kijken (v)
на харизан кон зъбите не се гледат

eend /eːnt/ (n)
патица
  1. benaming voor veel watervogels uit de familie Anatidae

eendagsvlieg (n)
еднодневка
  1. insect uit de orde Ephemeroptera

eendenlever (n)
патешки черен дроб

eendenvet (n)
патешка мазнина
  1.

eenduidig /enˈdœydəx/ (adj)
недвусмислен
  1. zonder twijfel

eenendertig (cardinalNumeral)
тридесет и един
  1. het getal 31

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
двадесет и едно
  1. het getal 21

eenheid (n)
еди́нство
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen
едини́ца
  2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt

eenhoorn (n)
еднорог

eenlettergrepig (adj)
едносри́чен
  1.

eenogig (adj)
едноо́к
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eens (adv)
веднъж

eensgezind /ˈensxəzɪnt/ (adj)
единоду́шен
  1. dezelfde mening hebbend

eentonig /enˈtonəx/ (adj)
еднообразен
  1. saai doordat het telkens hetzelfde is

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
ле́сен
  1. niet ingewikkeld
обикновен
  2. zonder overdaad of vertoon

eenzaamheid (n)
само́тност
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eenzijdig (adj)
едностра́нен
  1. met of aan één kant, belang, partij etc.

eer /er/ (n)
чест
  1. aanzien, roem

eergister /ˈeːrɣɪstər/ /ˈɪːrχɪstər/ (adv)
за́вчера
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
вчера
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijk /ˈeːrlək/ (adv)
и́скрен
  1. vrij van leugen en bedrog

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
правди́вост
  1. het vertellen van de waarheid

eerste (n)
пръв
  1. nummer één in een rij

eerste naamval (n)
Именителен падеж

eerste persoon (phraseologicalUnit)
пъ́рво лице́
  1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt.

eervol (adj)
достопочте́н

eerwraak /ˈer.wrak// (n)
убийство на честта

eerzucht (n)
амби́ция
  1. verlangen naar eer of roem

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
годен за ядене
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
столова
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eetlepel /etlepəl/ (n)
супена лъжица
  1.

eetstokje (n)
[[кле́чка]] за [[хра́нене]]

eeuw /eːu̯/ (n)
век
  1. een periode van 100 jaar

eeuwfeest (n)
стогодишнина
  1. een feestelijke herdenking naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van iets

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
вечен
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adv)
завинаги
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
ве́чност
  1. alle tijd die nog zal komen

effect (n)
ефе́кт
  1. uitwerking

effectief (adv)
действи́телен
  1. doeltreffend

efficiënt (adj)
ефекти́вен
  1. nuttig effect hebbend

efficiëntie (n)
ефективност
  1. de mate waarin nuttig gebruik gemaakt wordt van het beschikbare bij een bepaald proces

eg /ɛx/ /ɛχ/ (n)
бра́на
  1. een landbouw- of tuinbouwwerktuig dat gebruikt wordt voor het zaaiklaar maken van de grond

egel /ˈexəl/ (n)
таралеж
  1. bepaald soort zoogdier Erinaceus europaeus

egoïsme /xxxx/ (n)
егоизъм
  1. het uitsluitend op eigen belangen en gewin uit zijn

egoïst (n)
себелюбец
  1. een zelfzuchtig persoon

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
яйце
  1. dierlijk voedingsmiddel voor de mens in een schaal

eidereend (n)
га́га
  1. bepaald soort zeevogel, Somateria mollissima

eidetisch (adj)
кристално ясен
  1. betrekking hebbend op de visuele vermogens

eierstok (n)
яйчник
  1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden

eigen /ˈɛi̯ɣə(n)/ (adj)
свой

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
владе́ние
  1. eigendomsrecht

eigennaam (n)
со́бствено и́ме
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap (n)
качество, характерност
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eigentijds (adj)
моде́рен
  1.

eigenzinnig (adj)
капризен

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
дъб
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
жълъд
  1. vrucht van de eik
дъбов жълъд
  2. top van een penis

eiken /ɛɪ̯kə(n)/ /ɛːkə(n)/ (adj)
дъбов
  1. vervaardigd van het hout van de eik

eikenhouten (adj)
дъбов
  1. gemaakt van het hout van een eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
Остров, остров
  1. een stuk land dat omringd is door water

eilandengroep (n)
архипела́г

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
смърт
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindig (adj)
кра́ен
  1. een einde hebbende

eindigen (v)
завършвам
  1. iets tot een besluit voeren

einsteinium (n)
айнщайний
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
потре́бност
  1. een dwingende vraag

eisen /ˈɛi̯sə(n)/ (v)
и́скам
  1. zeer dringend vragen, vaak met een sanctie op het niet beantwoorden ervan

eisprong (n)
овулация
  1. het tijdstip dat de eicel door de eierstok wordt afgestoten

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
протеин
  2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen

ejaculatie (n)
еякула́ция

ejaculeren (v)
еякулирам
  sperma uitwerpen

ekster (n)
сврака
  1. bepaald soort zwartwitte kraaiachtige vogel, Pica pica

eksteroog (n)
мазол
  1. een vaak pijnlijke, naar binnen groeiende eeltplek (verdikking van de huid)

el /ɛl/ (n)
аршин
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

eland (n)
лос
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elasticiteit (n)
еластичност

elastieken (adj)
ластичен
  1. van elastiek gemaakt

elastisch /e'lɑstis/ (adj)
еластичен
  1. rekbaar

elders /ˈɛl.dərs/ (adv)
дру́гаде
  1.

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
елегантен
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elektricien (n)
електротехни́к
  1. vakman op gebied van elektriciteit

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
електричество
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektriciteitscentrale (n)
Електроцентрала
  1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt

elektrisch (adj)
електри́чески
  1. door middel van elektriciteit

elektrische auto (phraseologicalUnit)
електри́чески автомоби́л
  1. een voertuig dat wordt aangedreven door een elektromotor

elektrochemie (n)
електрохимия

elektrode (n)
електро́д

elektromagneet (n)
електромагнит
  1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt

elektromagnetisch (adj)
електромагни́тен

elektromagnetisme (n)
електромагнетизъм

elektron (n)
електро́н
  1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading

elektronica (n)
електроника
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektronisch (adj)
електро́нен

elektrotechniek (n)
Електротехника
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

element (n)
елемент

elementair (adj)
елемента́рен

elementair deeltje (n)
елементарна частица

elf (cardinalNumeral)
единадесет
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
единадесет
  1. nummer elf in een rij

elft (n)
карагьоз
  1. haringachtige, die paait in de bovenloop van rivieren en beken en ooit inheems was in de Benelux, Alosa alosa

elk /ɛlk/ (indefinitePronoun)
все́ки
  1. ieder afzonderlijk
  2. iedereen

elleboog (n)
лакът
  1. Gewricht

ellendig (adj)
злочест
  1. erg onaangenaam

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
лакътна кост
  bot in de onderarm

ellips (n)
елипса
  1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som ...

els (n)
елша
  1. boomsoort

embleem (n)
ембле́ма
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie (n)
емболия

embryo (n)
ембрио́н
  1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting

emfatisch (adj)
категоричен
  1. met (te grote) nadruk

emigratie (n)
Емиграция

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
емигрирам
  1. naar het buitenland verhuizen

emiraat /emɪˈraːt/ (n)
еми́рство
  1. gebied van een emir

emissie (n)
еми́сия
  2. uitzending van kleine deeltjes of van licht of andere elektromagnetische straling

emmer /ˈɛmər/ (n)
кофа
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emoe (n)
ему
  1. bepaalde soort drietenige vogel Dromaius novaehollandiae

emoji (n)
емо́джи
  1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's

emotieloos (adj)
студе́н
  1. zonder gevoelens

emotioneel (adj)
емоционален
  1. zeer vatbaar voor gevoelens

empathie (n)
емпа́тия

emulsie (n)
емулсия

en (conjunction)
и

enclave /ɛn.'kla.və/ (n)
анклав
  1. omsloten gebied

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
енциклопедия
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm (n)
право черво
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endemisch (adj)
ендемитен
  1. inheems

endoscoop (n)
ендоскоп

endosseren (v)
джиросам

energie (n)
енергия
  1. het vermogen iets te doen

eng /ɛŋ/ (adj)
стра́шен
  1. angst veroorzakend
тесен
  2. met weinig tussenruimte

engel (n)
ангел
  1. hemels wezen

enig (adj)
еди́нствен
  2. uniek

enkel (adj)
еди́нствен
  1. niet dubbel, bijvoorbeeld enkel spoor, enkele reis

enkel (adv)
еди́нствен
  1. niet dubbel

enkel (n)
глезен
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt
еди́нствен
  2. enkelspel

enkele (indefinitePronoun)
няколко
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

enkeling (n)
индиви́д

enkelvoud (n)
еди́нствено число́
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

enorm /eˈnɔrm/ (adj)
грама́ден
  1. buitensporig groot

enquête /ɑŋ.ˈkɛː.tə/ /ɑ̃.ˈkɛt/ (n)
анкета
  1. een vragenlijst die aan meerdere personen wordt voorgelegd

ensceneren (v)
инсценирам
  1.

enteritis (n)
ентери́т
  1. ontsteking van de ingewanden

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (adj)
възторжен
  1. hartstochelijk, met geestdrift

entiteit (n)
същество

entomologie (n)
ентомология

entropie (n)
ентропия
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

entstof /'ɛntstɔf/ (n)
вакси́на
  1. een middel dat bij een persoon (of dier) een immuunrespons opwekt

enzym /ɛnˈzim/ (n)
ензим
  1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf...

epenthesis /'epɛnˌtezɪs/ (n)
епентеза
  1. invoeging van middenlank

epicentrum (n)
епицентър
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
епиде́мия
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epidemiologie (n)
епидемиология

epidemisch (adj)
епидемичен

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
епифизна жлеза
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epifyt (n)
епифит

epilepsie (n)
епилепсия
  1. vallende ziekte, toevallen

epiloog (n)
послеслов
  1. een naschrift toegevoegd aan een boek of film

episch (adj)
епичен

episode (n)
слу́чка

epitheel (n)
епителна тъкан
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

epitheton /eˈpitetɔn/ (n)
прякор

eponiem (n)
епоним
  1. woord dat gevormd is op basis van een eigennaam van een persoon

epsilon (n)
е́псилон
  1. vijfde letter uit het Griekse alfabet ε

equalizer (n)
еквилайзер
  1.

equator (n)
екватор
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

equinoctiaal (adj)
равноденствен
  1. betrekking hebbend op de evenaar

equinox (n)
равноденствие
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

erbium (n)
ербий
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie (n)
ерекция
  1. oprichting van het mannelijk lid

erepenning (n)
меда́л
  1. onderscheiding in de vorm van een munt

ereprijs (n)
великденче
  1.(Veronica) is een groot geslacht van planten waarvan er 23 wilde soorten bekend zijn in Nederland

erf (n)
двор
  1. grond behorend bij boerderijhuis

erfdeel (n)
наследство

erfelijk (adj)
насле́дствен
  1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden
  2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter

erfgenaam (n)
насле́дник
  1. degene die andermans nalatenschap erft

erfzonde (n)
първородният грях
  1. schending van Gods regels door de eerste mens Adam als last die op ieder mens rust

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ (adv)
много
  1. in hoge mate

ergens (adv)
не́йде

ergeren /'ɛrɣərə(n)/ (v)
безпоко́я
  1. gevoelens van onvrede veroorzaken

ergerlijk (adv)
досаден
  1. ergernis wekkend

ergernis (n)
доса́да
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

ergonomie (n)
ергономия

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
зачета́
  1. inzien, toegeven
  2. als wettig, echt, juist aanvaarden

erkenning (n)
одобре́ние
  1. een bevestiging van de juistheid of geldigheid van iets

erkentelijk /ˌɛrˈkɛn.tə.lək/ (adj)
благодарен

erker /ˈɛrkər/ (n)
еркер
  1. uitbouw aan een gevel

ernst (n)
важност
  1. stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien

ernstig (adj)
сериозен
  1. zonder grappen en serieus

erosie (n)
Ерозия на почвата, ерозия
  1-2. beschadiging en afslijting

erotica (n)
еро́тика
  1.

erotisch (adj)
ероти́чен

erts (n)
руда
  1. steen

eruditie (n)
еруди́ция
  1. uitgebreide, brede kennis

ervaren (adj)
о́питен
  1. bekwaam door ervaring

ervaring (n)
опит, преживяване
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
наследявам
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt (n)
грах
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erytropoëse (n)
еритропоеза
  1. de vorming van rode bloedlichaampjes

es (n)
ясен
  1. bepaald soort loofboom Fraxinus excelsior

escalatie (n)
ескала́ция

escaleren (v)
ескалирам
  1. stapsgewijs toenemen in omvang, intensiteit

escapade (n)
лудория
  1. dwaze (jongens) streek

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
явор
  1. boom of heester uit het geslacht (

eskadron (n)
ескадро́н
  1. een kleine tactische eenheid bij de cavalerie (tegenwoordig gemechaniseerd of gemotoriseerd) of ...

esperantist (n)
есперантист

essence (n)
екстра́кт
  2

essentie (n)
съ́щност
  1. het meeste belangrijke

ester (n)
естер
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
есте́тика
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

esthetisch (adj)
естетичен

etage /e'taʒə/ (n)
кат

eten /ˈetə(n)/ (v)
ям, храня се
  1. het nuttigen van voedsel

etenstijd (n)
време за хранене

ethaan (n)
ета́н
  1. C₂H₆

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
етанол
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

ether (n)
ете́р
  1. een organische verbinding met de functionele groep R-O-R'

ethiek (n)
е́тика
  1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is

ethisch (adj)
ети́чен

etiologie (n)
етиология
  1. onderdeel van de pathologie dat zich bezighoudt met de oorzaken van ziekten

etnisch (adj)
етни́чески

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ (n)
етнология

etter /ɛtər/ (n)
гной
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etteren (v)
нагноявам
  1.

etymologie (n)
етимология
  1. woordherkomst
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

eufemisme (n)
евфемизъм
  1-2.

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
еуфо́рия
  1. verhoogd gevoel van welzijn

eugenetica (n)
евгеника

eunuch (n)
е́внух

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (abbreviation)
евро
  1. munt en munteenheid

europium (n)
евро́пий
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

euthanasie (n)
евтана́зия
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

eutrofiëring (n)
еутрофикация

evacuatie (n)
евакуа́ция

evacueren /evɑky'erə(n)/ (v)
евакуи́рам

evaluatie (n)
оценка
  1. bespreking en beoordeling van de gang van zaken

evangelie (n)
ева́нгелие

even (adj)
че́тен
  1. Deelbaar door twee

even (adv)
моментно

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
екватор
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

evenement (n)
съби́тие
  1. belangrijke gebeurtenis

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
баланси́раност
  1.

evenwichtsbalk (n)
греда
  1. een turntoestel dat bij het damesturnen wordt gebruikt

evenwijdig (adj)
парале́лен
  1. in alle punten even ver in loodrechte zin verwijderd zijnde

ever (n)
дива свиня
  1. zwijn

everzwijn (n)
дива свиня
  1. wild varken

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
еволю́ция
  1. ontwikkeling, verandering

evolutietheorie (n)
теория на еволюцията
  1. theorie over de stapsgewijze ontwikkeling van het leven

exact (adj)
акура́тен
  1. zonder benadering, precies vastgesteld

examen (n)
и́зпит
  1. onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging of opgedragen verrichtingen

examineren (v)
изпи́твам
  1.aan een examen onderwerpen

excentriekeling (n)
ексце́нтрик
  1.

exclusie (n)
изключване

exclusief (adj)
отли́чен
  1. wat andere mogelijkheden uitsluit

excommunicatie (n)
отлъчване от църквата

excretie (n)
отделяне
  1. uitscheiding

excursie (n)
екску́рзия

excuseren (v)
извиня́

executeren (v)
екзекути́рам

exegese (n)
Екзегетика

exodus (n)
и́зход
  1. uittocht van een grote groep mensen met als doel niet meer terug te komen

exogamie (n)
екзогамия

exoniem (n)
екзоним

exoterisch (adj)
общодостъпен
  1. geschikt voor iedereen, ook voor oningewijden

exotisch (adj)
екзотичен
  1. vanuit verre vreemde landen

expansie (n)
разширение

expeditie (n)
експеди́ция

experiment (n)
експеримент

experimenteren (v)
експериментирам
  1.

expert /ɛkˈspɛːr/ (n)
експе́рт
  1. iemand die bijzonder goed bekend is met een bepaald onderwerp

exploderen (v)
експлодирам

exploiteren (v)
експлоатирам
  1. draaiende houden met winst

exploratie (n)
изсле́дване

exploreren (v)
изуча́вам

explosie (n)
експлозия

explosief (adj)
взри́вен
  1. ontplofbaar

explosief (n)
взри́вен
  1. ontplofbare stof of voorwerp

export (n)
експо́рт
  1. de verkoop van goederen aan het buitenland

exporteren (v)
експортирам
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

expressionisme (n)
експресиони́зъм

extract (n)
екстракт
  1. ingedikt aftreksel

extractie (n)
вадене
  1. uittrekking

extravagant (adj)
екстравага́нтен

extreem (adj)
крайност
  1. uiterst, uitzonderlijk

extremisme (n)
екстреми́зъм

ezel /ˈezəɫ/ (n)
магаре
  1. bepaald paardachtig zoogdier, Equus asinus

ezelin (n)
магари́ца
  1. vrouwelijke ezel

faam /fam/ (n)
слава
  2. roem

fabel /ˈfabəl/ (n)
ба́сня
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen
  2. een verzinsel

fabricage (n)
производство

fabriceren (v)
произвеждам
  1. een product door middel van werktuigen bewerken of vervaardigen

fabriek /fa'brik/ (n)
фабрика
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

fabrikant (n)
производи́тел

factie (n)
кли́ка

factureren (v)
фактурирам

factuur (n)
фактура
  1. document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft

faculteit (n)
факулте́т
  1. hoofdafdeling van een universiteit
факториа́л
  3. product van een reeks factoren

fagot (n)
фагот
  1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet

fakkel (n)
фа́кел
  1. staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting

falen /ˈfaːlən/ (v)
не [[сполу́чвам]]
  1. niet bereiken van doelen

faleristiek (n)
фалеристика
  1. de (hulp)wetenschap die de vorm en de geschiedenis van de ridderorden én andere onderscheidingen bestudeert

fallisch (adj)
фалически
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

familiair (adj)
фамилиа́рен

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
Семейство, семейство
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

fanatisme (n)
фанати́зъм

fanfare /foɱ.ˈfaːr/ /fɑn.ˈfa.rə/ (n)
фанфа́р

fantasie (n)
въображе́ние
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
чуден

farad (n)
фарад

farao /ˈfarao/ (n)
фарао́н
  1.

farizeeër (n)
фарисей
  1.

farmacie (n)
фарма́ция

farmacologie (n)
фармакология

fascineren (v)
очаровам
  1. iemands aandacht vasthouden

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
фашизъм
  ideologie

fascistisch (adj)
фаши́стки
  1. van het fascisme

fase /ˡfazə/ (n)
фа́за
  1. periode als onderdeel van een langere ontwikkeling

fataal (adj)
смъртоносен
  1. noodlottig

fatalist (n)
фаталист
  1. iemand die gelooft dat de mens machteloos is t.o.v. het noodlot

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
благоприличие
  1. goede manieren

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ (n)
фа́уна
  1. het geheel aan dieren in een gebied

fauteuil /fo.tœj/ (n)
кресло́
  1. Soort stoel

favoriet (adj)
люби́мец

fazant (n)
фазан
  1. bepaald soort kleurrijke vogel, Phasianus colchicus

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
фасада
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
февруари
  1. de tweede maand van het jaar

federaal (adj)
съю́зен

federalisme (n)
Федерализъм

federatie (n)
федера́ция
  1. een verbond van samenwerkende staten of lichamen die hun zelfstandigheid behouden

fee /fe:/ (n)
фея
  1.

feestdag (n)
пра́зник

feestmaaltijd (n)
пи́ршество
  1. een extra lekkere, uitgebreide maaltijd die men met meerdere mensen gebruikt als een feestelijke gebeurtenis

feit /fɛi̯t/ (n)
факт
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

feitelijk /fɛɪtələk/ (adj)
действи́телен
  1. daadwerkelijk

felicitatie (n)
поздравле́ние

feliciteren (v)
поздравя́вам
  1. iemand geluk toewensen

fellatio (n)
фелацио
  1. het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel

feloek (n)
фелука
  1. een zeilschip

feminisme (n)
Феминизъм, феминизъм
  1. streven naar het opheffen van de achterstelling van vrouwen en vrouwelijke eigenschappen door een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen

feministe (n)
фемини́ст
  1. vrouw die streeft naar gelijke rechten voor vrouwen

fenegriek (n)
сминдух
  plant en plandelen van Trigonella foenum-graecum

feniks (n)
фе́никс

fenologie (n)
фенология

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
феномен
  1. een verschijnsel

fenomenologie (n)
феноменология

fenylalanine /fenilɑlɑninə/ (n)
фенилаланин
  1. aminozuur

feodaal (adj)
феодален

fermentatie (n)
ферментация
  1. gisting

fermium (n)
фермий
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

festival /ˈfɛstiˌvɑɫ/ (n)
пра́зненство
  1. een reeks optredens
  2. een groot evenement met zang en dans en muzikale optredens

feuilleton (n)
фейлетон
  1. vervolgverhaal in een krant of tijdschrift, dan wel op de radio of televisie

fez /fɛs/ (n)
фес
  1. bepaald soort hoed van Turkse oorsprong

fibrillatie (n)
фибрилация
  1. samentrekking van afzonderlijke spiervezels en een vorm van hartritmestoornis

fictie (n)
белетри́стика

fiduciair (adj)
доверен

fiets /fiːts/ /fːiːts/ (n)
колело, велосипед
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fietsen /fitsə(n)/ (v)
карам велосипед
  1. op een fiets rijden

fietsslot /fitslɔt/ (n)
верига за колело, закопчалка за колело
  1. slot van een fiets

figuur /fi.ˈɣyːr/ /fi.ˈχyːr/ (n)
телосложе́ние

figuurlijk /fiˈɣyːrlək/ (adj)
метафоричен

fijn (adj)
си́тен
  1. van geringe dikte
  3. leuk

fijt (n)
забиране
  1. ontsteking aan vinger

filatelie (n)
филателия

file /faɪl/ /filə/ (n)
задръстване
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen
файл
  2. bestand op de computer

filiaal /filiˈjal/ (n)
клон
  1. een pand in een reeks van panden

film (n)
слой
  1. een dunne laag
филм
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt
  4. de filmindustrie

filmen (v)
заснемам филм
  1. beelden van iets vastleggen op film

filologie (n)
Филология

filoloog /ˌfiloːˈloːɣ/ (n)
филоло́г
  1. iemand die zich specialiseert in de studie van de taal en de cultuur van een mensengemeenschap

filosofie /filozoˈfi/ (n)
философия
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosofisch (adj)
философски
  1.

filosoof (n)
философ

filter /fɪltər/ (n)
филтър
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

filtraat (n)
филтрат
  1.

filtratie (n)
филтра́ция
  1. filtrering

finale (n)
финал
  2. het slotstuk van een meerdelig toneel- of muziekstuk
  1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers

financieel (adj)
пари́чен
  1. met betrekking tot geld, geldelijk

financieren (v)
финанси́рам
  1. voorzien van de benodigde geldmiddelen

fiool (n)
флакон
  1. een medicijnflesje

firewall (n)
защитна стена
  (informatica) hardware of software die een computer of netwerk beschermt tegen misbruik van buitenaf

firma (n)
фирма
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

fiscaal (adj)
фискален

fit / 'fɪt / (adj)
в добра́ фо́рма
  in goede lichamelijke conditie

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ (n)
фио́рд
  1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

flamingo (n)
фламинго
  1. bepaald soort roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel...

flanel (n)
флане́ла
  1. een textielsoort van los gesponnen garen, gewoonlijk van geruwde wollen of katoenen stof, maar ook wel van kunstvezels vervaardigd.

flaneren (v)
миткам

flauw (adj)
безвку́сен
  1. zonder smaak, meestal door een gebrek aan zout
безинтересен
  2. in overdrachtelijke zin smakeloos

flauwvallen (v)
припадам
  1. door hitte of gebrek aan frisse licht het bewustzijn verliezen

flens (n)
борд
  1. een platte, vlakke metalen plaat of ring, bevestigd aan het uiteinde van een buis ...

flerovium (n)
флеровий
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
бутилка, шише
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flexibel /flɛkˈsibəl/ (adj)
податлив
  1. het vermogen hebbend gebogen te worden

floppydisk (n)
диске́та
  1. #

flora /floˈrɑ/ (n)
растителност
  1. plantenrijk in een bepaalde streek of periode

fluit (n)
флейта
  1. een muziekinstrument
  4. een slank drinkglas

fluiten (v)
сви́ркам
  2. geluid van een fluit voortbrengen

fluitenkruid (n)
азмацук
  1. Anthriscus sylvestris, plant uit de schermbloemen familie

fluitketel (n)
чайник

fluor (n)
флуор
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fluweel (n)
кадифе́
  1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde...

flux /flʏks/ (n)
флюс
  1. stroom
  2.aantal krachtlijnen dat loodrecht door een oppervlakte-eenheid gaat

fly-over (n)
надлез
  1. een vidaduct ter voorkoming van een gelijkvloerse kruising

fobie (n)
фо́бия
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
фокус
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foelie /ˈfu.li/ (n)
мацис
  1. Myristica fragrans

foetus (n)
плод
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok (n)
кливер
  1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

fokken (v)
развъждам
  1. dieren houden om ze te laten voortplanten

fokkenmast (n)
фок мачта
  1. de voorste mast van een driemastschip

folie /ˈfo.li/ (n)
станио́л
  1.

folklore (n)
фолкло́р
  1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd

folteren /ˈfɔltərə(n)/ (v)
измъ́ча
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

fonds (n)
Договорен фонд
  3. effect (waardepapier)

fondue (n)
фондю

foneem (n)
фонема
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonetiek /ˌfoneˈtik/ (n)
фонетика
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met de bestudering van de fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraak

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
фонология
  1.

font (n)
шрифт
  1. lettertype, karakterset

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
фонта́н
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten
  2. omhoogspuitende waterstraal

fopspeen (n)
залъгалка

forceren (v)
насилвам
  1. een beslissing afdwingen

forel (n)
пъстърва
  1. benaming voor zalmachtige zoetwatervissen uit de geslachten Salmo, Salvelinus en Oncorhynchus

formaat (n)
формат
  2. vorm van een bestand

formatteren (v)
форматирам
  2. de harde schijf of een verwisselbare schijf volledig leeghalen

formeel /fɔrˈmel/ (adj)
официален
  1. met inachtneming van strikte omgangsvormen

formule (n)
фо́рмула

formuleren (v)
формулирам
  1. in woorden omzetten

formulier /fɔrmyˈlir/ (n)
бла́нка
  1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord

fors /fɔrs/ (adj)
здрав
  1. groot in zijn soort

fortuinlijk (adj)
щастлив

fosfaat (n)
фосфат
  1. een zout van één van de vormen van fosforzuur

fosfor (n)
фосфор
  1. met symbool P en atoomnummer 15

fosforesceren (v)
фосфоресцирам
  1.langdurig licht afgeven na belichting door het bestaan van een langlevende aangeslagen toestand

foto (n)
сни́мка
  1 en 2

fotofobie (n)
страх от светлина
  1. lichtschuwheid

fotogeniek (adj)
фотогеничен
  1.op foto's een voordelige indruk makend

fotograaf (n)
фотограф
  1. iemand die fotos maakt

fotograferen (v)
сни́мам
  1. een afbeelding maken door de projectie van beeld op een lichtgevoelige laag

fotografie (n)
фотография
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

foton (n)
фото́н
  1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld

fotosynthese (n)
фотосинтеза
  1.

fototoestel (n)
фотоапарат
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren (v)
претърсвам
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fout /fɑut/ (n)
грешка
  1. vergissing, onjuistheid

foyer /fwɑ.ˈjeː(r)/ /fʋa.ˈje/ (n)
фоайе́
  1. verzamelplaats, zaal voor de verpozing (bijvoorbeeld in een hotel of schouwburg)

fractuur (n)
счупване
  1. een botbreuk

fragment (n)
къс

fragmentatie (n)
раздробяване

framboos (n)
малина
  2. vrucht van de frambozenstruik

francium (n)
франций
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

franje (n)
бордюр
  1. reeks afhangende draden die ter versiering aan de rand van een kleed of kledingstuk gehangen worden

franjepoot (n)
листокрак
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Phalaropus

frank /frɑŋk/ (n)
франк
  munteenheid

frase (n)
фраза
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

frater /fratər/ (n)
жълтоклюно конопарче
  1. bepaald soort vogel, Linaria flavirostris

fraude (n)
Измама
  1. bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

fregat (n)
фрегата
  1. Oorlogsschip
фрега́та
  2. Driemaster

frequent /freˈkwɛnt/ (adj)
чест
  1. vaak voorkomend

frequentie (n)
честота
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

fret (n)
пор
  1. bepaald soort klein marterachtig zoogdier, Mustela putorius furo

friet (n)
картофки
  1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites')

frituurpan (n)
фритю́рник

frivoliteit (n)
лекомислена постъпка

frons (n)
смръщване
  2. gelaatsuitdrukking

fronsen (v)
мръщя
  1. van verbazing of afkeuring de wenkbrauwen ophalen

front (n)
фронт
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

frontaal (adj)
че́лен
  1. met betrekking tot de voorkant van iets

fructose (n)
фруктоза
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
плод, овошка
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

fruitboom (n)
овошка
  1.

fruitsap /ˈfrœʏtsɑp/ /ˈfrœːtsɑp/ (n)
плодов сок
  1. sap gewonnen uit fruit

frustratie (n)
разочарование
  1. een gevoel van ongenoegen omdat verwachte voortgang uitblijft

frustreren (v)
възпрепятствам

fuif /fœyf/ (n)
купон

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
функция
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

functioneren (v)
функциони́рам
  1. ~ als een bepaalde functie vervullen

fundamentalisme (n)
фундаментализъм
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

fundamenteel (adj)
осно́вен
  1. aan de basis staande

fusie (n)
сливане

fust /fɵst/ (n)
бъчонка
  1. vat waarin alcoholische drank bewaard wordt

fut /fʏt/ (n)
енергия
  1. de benodigde energie en zin ergens voor

fuut (n)
гмурец
  1. bepaald soort watervogel, Podiceps cristatus

fysica /ˈfizika/ (n)
физика
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysicus (n)
физи́к

fysiologie (n)
физиология

fytopathologie (n)
фитопатология

föhn /føn/ (n)
сешоа́р
  1. een toestel dat een warme luchtstroom voortbrengt voor het drogen en opmaken van het kapsel

gaaf /ɣaːf/ /χaːf/ (adj)
изцяло
  1. zonder beschadiging

gaai /ɣaːj/ (n)
сойка
  1. middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart, Garrulus glandarius

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
отивам
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gaarkeuken (n)
безплатна кухня
  1. instelling die gratis voedsel beschikbaar stelt

gade (n)
съпруг
  1. echtgenoot, echtgenote

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
гадолиний
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gaffel /ˈɣɑ.fəl/ /ˈɣɑ.fəɫ/ /ˈχɑ.fəɫ/ (n)
гафел
  1. rondhout

gaffer (n)
осветител
  1.

gal (n)
жлъчка
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet

galactisch (adj)
галактичен

galblaas (n)
жлъчен мехур
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galerij (n)
гале́рия

galg /χɑlx/ (n)
беси́лка
  1. houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, in het verleden veel gebruikt om mensen door ophanging ter dood te brengen

galgenaas (n)
обесник
  2. slecht persoon die gestraft zou moeten worden

gallicisme (n)
галицизъм
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Frans of gevormd naar Frans voorbeeld

gallium (n)
галий
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galop (n)
галоп
  1. de snelste gang van een paard

galvanisch (adj)
галваничен
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

gang /ɣɑŋ/ (n)
блюдо
  3. onderdeel van een maaltijd

gangpad /ˈɣɑŋ(g).pɑd/ /ˈɣɑŋ.pɑt/ /ˈχɑŋ.pɑt/ (n)
проход
  1. een pad voor wandelaars, voetpad

gangreen /gɑŋ'gren/ (n)
Гангрена
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

gans (n)
гъска
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Anser en Branta

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
зея
  2. met open mond vol verwondering ergens naar kijken
  3. wijd openstaan
  1. heel diep inademen met de mond ver open, moeilijk om bewust tegen te gaan

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ (n)
гара́ж
  1. een overdekte autostalling
  2. een bedrijf dat reparatieservices aan motorvoertuigen verricht

garantie /ɣa'rɑn(t)si/ /ɣa'rɑnsi/ (n)
гара́нция
  1. een verklaring waarin men verklaart voor bepaalde gevolgen in te staan

garderobe (n)
гардероб
  bewaarplaats voor kleren

garnaal (n)
скарида

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
газ
  1. aggregatietoestand

gasleiding (n)
газопровод
  1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden

gaspedaal (n)
педал за газта
  het rechter pedaal van een auto waarmee de brandstoftoevoer naar de motor geregeld wordt

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
гост
  1. iemand die als bezoeker ergens wordt ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld

gastarbeider (n)
гаста́рбайтер
  1. iemand die tijdeljk naar een ander land komt om daar arbeid te verrichten

gastenverblijf (n)
къща за гости
  1.

gastheer (n)
домакин
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastritis (n)
гастрит
  1. maagwandontsteking

gastro-enteritis (n)
гастроентерит

gastronomie (n)
гастрономия

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
гостоприемен
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid (n)
гостоприе́мство

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
дупка
  1. opening
  2. een tekort of ontbrekend deel
кариес
  4. een geval van tandwolf

gauwdief (n)
джебчия
  1.

gave (n)
да́рба
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gazelle (n)
газела
  1. benaming voor slanke hoefdieren

gazon (n)
поля́на
  1. onderhouden, kort gemaaid grasveld bij een huis

geadresseerde (n)
получа́тел

gebaar /xəˈbar/ (n)
жест
  1. een beweging waarmee men iets wil zeggen
  2. een handeling waarmee men iets wil uitdrukken

gebak (n)
сладки
  1. meestal zoet, gebakken voedsel specifiek gemaakt om van te genieten

gebed /ɣə'bɛt/ (n)
молитва
  1. het bidden

gebergte (n)
планина
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
случвам се, ставам
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis (n)
събитие
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebied /ɣəˈbit/ /χəˈbit/ (n)
област
  1. een deel van het aardoppervlak

gebiedende wijs (n)
повелително наклонение
  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

geblaat /xəˈblat/ (n)
блеене
  1. het blaten van een schaap

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
листа́к
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod (n)
декре́т

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
раждане, рождение
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

geboortecijfer (n)
раждаемост
  1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

geboren /ɣə'borɘn/ (adj)
роде́н
  1. ter wereld gebracht, gebaard
  2. begonnen, ontstaan
  3. door herkomst of natuurlijke aanleg

gebouw (n)
дом
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebrek (n)
ли́пса
  1. een tekort
липса
  2. een defect

gebroken /ɣəˈbroːkən/ /χəˈbroːkən/ (adj)
разкъсан

gebruik (n)
оби́чай
  1. een standaard manier van doen
изпо́лзване
  2. toepassen van iets

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
употребявам
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
потребител
  1. iemand die iets gebruikt

gebruikersnaam (n)
потребителско име
  1.

gecompliceerd (adj)
объркан
  1. ingewikkeld

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
мисъл
  1. het nadenken, idee

gedelegeerde (n)
делега́т
  1.

gedenken (v)
спомня

gedenkwaardig /ˌɣədɛŋkˈʋaːrdʏɣ/ (adj)
незабравим
  1. een herinnering waard zijn

gedenkwaardigheid /ɣədɛŋkʋaːrdʏɣɦɛit/ (n)
незабравимост
  1. de mate waarin iets gedenkwaardig is

gedicht (n)
стихотворение
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedijen /ɣə'dɛɪə(n)/ (v)
раста буйно
  1. voorspoedig groeien

gedrag (n)
държание
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

gedragen /ɣə.'dra.ɣə(n)/ (v)
[[държа|държа́ се]] [[добре́]]
  1. zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

gedragswijze /xə'drɑxswɛizə/ (n)
държание
  1.

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
търпе́ние
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
търпели́в
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
в продълже́ние на
  tijdens

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (adj)
жълт, жълта, жълто, жълти
  1. citroen-, goudkleurig

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (n)
жълт
  1. kleur tussen oranje en groen

geelzucht (n)
жълтеница

geen (indefinitePronoun)
няма
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geen probleem (phraseologicalUnit)
няма проблем
  1.

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
дух
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten
  2. een onsubstantieel wezen

geestdrift /ɣesdrɪft/ (n)
възто́рг

geestig (adv)
духовяит

geeuw /ɣ̟eːβ̞/ /χeːu/ (n)
прозявка
  1. het zich uitrekken, meestal met open mond, bij slaperigheid, ontspanning of verveling

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
прозявам се
  1. gapen

gefluister (n)
ше́пот

gegiechel (n)
кикот
  1.

gegrinnik (n)
кискане
  1.

gehakt (n)
кайма
  1. fijngehakt of gemalen vlees

gehaktbal (n)
кюфте
  1. bal gehakt

gehechtheid (n)
преданост
  1.

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
секре́тен
  1. opzettelijk verborgen

geheim /ɣəɦɛɪm/ (n)
секре́тен
  1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

geheimzinnig /ɣə.ˈɦɛɪ̯m.ˌzɪ.nəx/ (adj)
таи́нствен

geheugen (n)
памет
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen

gehoor (n)
слух
  1. het organische systeem om geluiden waar te nemen

gehoorapparaat (n)
слу́хов апара́т

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
поко́рен
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen (v)
подчинявам
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

geil /ɣɛi̯l/ /χɛi̯l/ (adj)
възбуден

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
коза
  1. bepaald soort zoogdier Capra aegagrus hircus

geitenkaas (n)
козе сирене

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
луд
  2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig
  4. knettergek

gekko (n)
гекон
  1. gekko

geklingel (n)
дрънчене
  1.

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
смях
  1. het lachen

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
пари
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
вали́ден
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

geldstuk (n)
монета

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
преди́
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleerd (adj)
учен
  1. zich veel aan studie gewijd hebbend

geleerde (n)
специалист
  1. iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
[[удо́бен]] [[слу́чай]]
  1. mogelijkheid tot

geleidelijk /ɣəˈlɛɪdələk/ (adj)
постепенен
  1. in geordende, kalme opeenvolging van het een op het ander overgaand

geleiden (v)
провеждам

geleider (n)
проводни́к
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelig /ɣə.ˈlɪx/ /ˈɣe.ləx/ /ˈɣe.lɪx/ /ˈχe.ləχ/ /χə.ˈlɪχ/ (adj)
жълтеникав
  2. op geel lijkend

gelijkbenig /ɣəlɛɪgˈbenəx/ (adj)
равнобедрен
  1 & 2.

gelijken (v)
приличам

gelijkend (adj)
подо́бен

gelijkenis (n)
подо́бие
  1. de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

gelijkgezind /xəlɛikxə'zɪnt/ (adj)
бли́зък
  1. een gelijke(religieuze) mening hebbend

gelijkheid (n)
еднаквост

gelijkmatig (adj)
ра́вен

gelijkstroom (n)
постоянен ток

gelijktijdig (adj)
едновременен

gelijktijdigheid (n)
едновременност
  1. het op hetzelfde moment plaatsvinden van meerdere gebeurtenissen

gelijkzijdig (adj)
равностра́нен
  1. alle zijden gelijk in lengte

gelofte /ɣə'lɔftə/ (n)
кле́тва
  1. een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
религия
  1. godsdienst
вя́ра
  2. de overtuiging dat iets zo is

geloven (v)
вярвам
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ (n)
вя́рващ
  1. iemand die een bepaald geloof aanhangt

geluid /ɣəˈlœʏt/ /χəˈlœʏt/ (n)
звук
  1. trillingen in de lucht of andere substantie die door het oor waargenomen kunnen worden

geluiddicht (adj)
звукоизолиращ
  1. zodanig geïsoleerd dat geluiden niet binnen kunnen dringen of de ruimte verlaten

geluk /ɣəˈlɵk/ /χəˈlɵk/ (n)
късмет
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig (adj)
удачен
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gelukkigerwijs (adv)
сполучливо
  1. op een gelukkige manier

gelukwens (n)
поздравле́ние

gematigd (adj)
уме́рен

gember (n)
джинджифил
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemeenschap (n)
коло́ния
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  2. samenleving
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan

gemeenschappelijk /ɣəmenˈsxɑpələk/ /χəmenˈsχɑpələk/ (adj)
барабар
  3. gerelateerd aan meer dan een entiteit

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
община
  1. bestuurlijke eenheid

gemelijk (adj)
мрачен

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adj)
сре́ден
  1. tot de middenmoot behorend

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adv)
средно
  1. in de meeste gevallen

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
среден
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems (n)
дива коза
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen (n)
ген
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade (n)
благоволение

genadeloos (adj)
безмилостен

gendarme (n)
жанда́рм

gender /ˈdʒɛndər/ (n)
Пол
  1. sekse

genealogie (n)
генеалогия
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

geneesheer (n)
лекар

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
медицина
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

geneesmiddel (n)
лека́рство
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

generaal (adj)
генера́л

generaal (n)
генера́л
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie (n)
Поколение
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

generator /ˌɣenəˈratɔr/ /ˌχenəˈratɔr/ (n)
генера́тор
  1. een apparaat of persoon die iets genereert (doet ontstaan)

genereus (adj)
богат

generiek (adj)
неспецифичен
  2. algemeen

generiek (n)
субти́три
  1. titels

genetica (n)
генетика
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

genetisch /ɣəˈnetis/ (adj)
генетичен
  1. gerelateerd aan de erfelijkheid

geneuzel (n)
безсмислици
  1.

genezen (v)
излеку́вам
  1. ergatief: gezond worden, herstellen van ziekte of verwonding

genezing / xəˈneziŋ / (n)
оздравяване
  1. het proces van het weer gezond worden

genie /ʒəˈni/ (n)
ге́ний
  1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

geniepig /ɣəˈnipəx/ /ɣəˈnipɪx/ /χəˈnipəχ/ (adj)
подъл
  1. op een achterbakse manier en gemeen

genitief (n)
роди́телен
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

genoeg (indefinitePronoun)
доста́тъчно

genotype (n)
генотип
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre (n)
вид
  1. categorie in een kunstvorm

genus (n)
род
  1. Grammaticaal geslacht

geodesie (n)
геоде́зия

geofysica (n)
геофизика

geografie (n)
география
  1. aardrijkskunde

geografisch (adj)
географски
  1. aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde

geologie (n)
геология
  1. aardkunde

geometrie (n)
геометрия
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

geomorfologie (n)
геоморфология

gepensioneerde (n)
пенсионе́р

geraamte (n)
рама

gerecht (n)
блюдо
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid
съд
  2. rechtbank, de rechter

gerechtigheid (n)
безпристрастие

gereed (adj)
готов

gereedschap (n)
инструмент, сечиво
  1. een mechanisch instrument dat gebruikt wordt om werk te kunnen doen

germanium (n)
германий
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerontologie (n)
геронтология
  1. tak van wetenschap die het "ouder worden" bestudeert

gerst (n)
eчемик, ечемик
  2. en 3. (zaad van de) plant Hordeum vulgare

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
слух
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is
  1. lawaai; een klein geluid

gerw /ɣɛrʋ/ (n)
бял равнец
  1. Achillea millefolium, een kruidachtige plant met een dubbel veerdelig blad, waardoor het lijkt of het uit zeer veel kleine blaadjes bestaat

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
подарък, дар
  1. iets dat men geeft

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
История, история
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving (n)
историография

geschiet (n)
стрелба
  1.

geschift (adj)
смахнат

geschikt (adj)
подходящ
  1. met de juiste eigenschappen

geschut (n)
артиле́рия

geschutskoepel (n)
оръдейна кула
  1. een koepel met meestal een vast machinegeweer of kanon, die het geschut en de schutter beschermt tegen de omgeving (vooral bij vliegtuigen) en/of projectielen (gepantserde schepen, voertuigen) en er tegelijkertijd voor zorgt dat het wapen gericht kan worden

gesel /ˈɣeː.zəl/ /ˈχe.səɫ/ (n)
бич
  1. werktuig van touwen of riempjes met knopen of stukjes metaal, waarmee men ter bestraffing op iemands lichaam slaat

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
бия с камшик
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

gesis (n)
съскане
  1. het aanhoudend een sissend geluid maken

geslacht /ɣəˈslɑxt/ /χəˈslɑχt/ (n)
род
  3. (biologisch) genus
pод
  4. grammaticaal geslacht

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
полов орган
  1. lichaamsdeel

gesofisticeerd (adj)
рафиниран
  1.technisch hoogstaand

gesp /ɣɛsp/ (n)
катарама
  1. sluitmechanisme aan riemen e.d.

gespannen /ɣə'spɑnɘ/ (adj)
напрегнат
  3. ongemakkelijk, blijk gevend van stress, het punt van (uit-)barsten naderend
  1. strak uitgerekt

gespierd (adj)
мускули́ст
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek (n)
разговор
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gesprekspartner (n)
събесе́дник
  1. een persoon die deelneemt aan een gesprek

geste (n)
жест

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
скала
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

gestreng (adj)
неоспорим

getal (n)
число

getalenteerd (adj)
тала́нтлив
  1. talent hebbend

getijcentrale (n)
Приливна електростанция
  1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

getijde (n)
отли́в
  1. de periodieke verandering van de waterstand ten gevolge van de stand van de maan

getijdencentrale (n)
Приливна електростанция
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) elektrische centrale die werkt door middel van getijdenstromen ontstaan door het hoogteverschil tussen eb en vloed

getik (n)
тиктакане
  1.

getouwtrek (n)
теглене на въже
  1.

getrippel (n)
барабанене
  1.

getrouw (adj)
ве́рен

getuige (n)
свидетел
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigen (v)
засвидетелствам
  1. een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis (n)
показа́ние

geur /ɣøːr/ /χøːr/ (n)
миризма
  1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
опасност
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
опасен
  1. gevaar met zich meebrengend

geval (n)
де́ло
  1.

gevangene (n)
затво́рник
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
затвор
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
би́тка
  1. een handgemeen

gevel /ˈxeː.vəl/ /ˈɣeː.vəl/ (n)
фасада
  1. buitenmuur van een gebouw

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
давам
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevleugeld (adj)
крила́т
  1. met vleugels

gevoel /ɣəˈvul/ (n)
усещане, чувство
  1. gewaarwording

gevoeligheid (n)
възприемчивост
  1. een aandoenlijkheid
  2. de nauwkeurigheid van instrumenten
  3. de spanning van een film

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
извод
  1. iets dat voortkomt uit iets anders

gewaagd (adj)
опасен

gewas (n)
култура, посев
  1. dat wat aanwast op het veld, maar nog niet geoogst is.

geweer (n)
пушка

gewei (n)
рог
  1. een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

geweld (n)
наси́лие
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

gewelf (n)
свод

gewenning (n)
приучване
  1. een proces waarbij een eerder ongewone prikkel steeds meer als normaal ervaren gaat worden

gewest (n)
о́бласт

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
съвест
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewetenswroeging (n)
разка́яние
  1. met het gevoel dat men zaken verkeerd heeft gedaan, dat men niet had moeten doen wat men gedaan heeft

gewezen (adj)
бивш
  1. vroegere

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
тегло́
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewone vinvis (n)
финвал
  1. Balaenoptera physalus, een groot zeezoogdier, lang en gestroomlijnd met puntige kop

gewoon /ɣəˈwoːn/ /ɣəˈβ̞oːn/ /χəˈʋon/ (adj)
обикновен

gewoonlijk (adv)
обикновено
  1. zoals de ervaring leert dat het meestal is

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
навик
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewricht (n)
става
  1. verbinding

gezag (n)
авторите́т
  1. bevoegdheid om ergens beslissingen over te nemen

gezegde (n)
сказуемо
  2. alle zinsdelen behalve het onderwerp

gezellig /χəˈzɛləx/ (adj)
уютен
  3. knus
  2. sociaal aangenaam
  4. leuk, onderhoudend

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
компа́ния
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
общественост
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezicht (n)
и́мидж
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezichtshoek (n)
[[визуа́лен]] [[ъ́гъл]]
  1. de ruimtelijke hoek waaronder beeldschermen en displays van apparaten zijn af te lezen

gezin (n)
семе́йство
  1. huishouden bestaande uit een of meer ouders en hun kinderen

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
здрав
  1. vrij van ziektes en zeertes
  2. bevorderlijk voor een goede conditie

gezondheid (n)
здраве
  1. welbevinden, in goede staat zijn

gezwel (n)
тумор
  1. een onnatuurlijke verdikking in het weefsel

gezwoeg (n)
тежка работа
  1.

geïntegreerde schakeling (n)
интегрална схема

gids /ɣɪts/ /χɪts/ (n)
вода́ч
  persoon die een groep begeleid en uitleg geeft

giechelen /ˈɣixələ(n)/ (v)
кикот
  1. een snelle, wat ingehouden vorm van lachen

giek (n)
гик
  1. rondhout bevestigd aan het onderlijk van een zeil

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
лешояд
  1. benaming voor grote aasetende roofvogels met een kale kop en machtige vleugels

gierig (adj)
скъпврнически
  1. geen geld of bezit aan een ander willende geven

gierst (n)
просо
  2. en 3. (zaden van) de graansoort Panicum miliaceum

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ (n)
бързолет
  1. bepaald soort vogel, Apus apus

gieter (n)
лейка
  1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten

gieterij (n)
леярна
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen

gietijzer (n)
чугун

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
отрова
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

giftand /'ɣɪftɑnt/ (n)
зъб
  1. tand waarmee bij een beet gif in het slachtoffer ingespoten wordt

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
отровен
  1. gif bevattend

gigabyte (n)
ги́габайт

gigantisch (adj)
гига́нтски

gij /ɣɛɪ̯/ /ɣɛː/ /χɛɪ̯/ (personalPronoun)
ти

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
зало́жник
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gijzelsoftware (n)
рансъмуер
  1.

gilde /ˈɣɪldə/ /ˈχɪɫdə/ (n)
гилдия

gin (n)
джин

ginseng (n)
женшен
  1.

gips (n)
гипс
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
жираф
  1. Herkauwend dier

giraffe (n)
жираф
  1. herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, Giraffa camelopardalis

gissen (v)
гада́я
  1. een vermoeden uitspreken over iets

gist (n)
мая
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gisten (v)
кипя

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
вчера
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
вчера
  1. de laatste dag die voltooid is

gitaar /ɣi'tar/ (n)
китара
  1. een muziekinstrument

glaciologie (n)
глациология

glad (adj)
гла́дък

gladiator (n)
гладиа́тор

glamour (n)
магия
  1. betoverend uiterlijk, schone schijn

glans (n)
блясък

glanskool /ˈɣlɑns.kol/ /ˈɣlɑns.koɫ/ /ˈχlɑns.ko̝ɫ/ (n)
антрацит
  1. een vorm van steenkool die sterk verhit is geweest

glanzen (v)
блестя́
  1. in zekere mate licht weerspiegelen of voortbrengen

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
чаша, стъкло
  1. niet-kristallijne vaste stof
стъкло
  2. op basis van SiO₂
  3. om uit te drinken

glasharmonica (n)
гласхармоника
  1. glasharmonica

glasnost (n)
гла́сност

glaswol (n)
стъ́клена ва́та
  isolatiemateriaal gemaakt van glas

glazig (adj)
безизразен
  1. als glas, op glas lijkend

glazuur (n)
глазура
  1-2

gletsjer (n)
гле́тчер
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

gleuf (n)
цепка
  1. een langgerekte opening of inkeping in iets

glibberig (adj)
плъ́згав
  1. glad, moeilijk houvast op te krijgen

glijbaan (n)
пърза́лка

glijden /ˈxlɛɪdə(n)/ /ˈɣlɛːdə(n)/ (v)
нося се леко
  1. met geringe wrijving gericht voortschuiven

glimlach (n)
усмивка
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
усмихвам
  1. zacht onhoorbaar lachen

glimmer (n)
слюда

glimworm (n)
светулка
  1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae

globe (n)
глобус

gloed /ɣlut/ (n)
нажеженост

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
ел. крушка, крушка
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glorieus /ɣloːriˈjøːs/ (adj)
прославен
  1. roemrijk

glossarium (n)
речник

gluren /ˈɣlyː.rə(n)/ (v)
надничам
  1. in het geheim aandachtig naar iemand kijken

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
глутен

glycerine (n)
глицерин

glycerol (n)
глицерин

gneis (n)
гнайс
  1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders

gnoe (n)
гну
  1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae...

gnoom (n)
гном
  1. mythologisch wezen dat lelijk, klein van stuk is en meestal een baard heeft

goal (n)
врата
  2. doelpunt

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
бог
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk (adj)
бо́жи

godgeleerdheid (n)
богосло́вие

godheid (n)
божество́
  1. een hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
боги́ня
  1. een vrouwelijke godheid

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ (n)
религия
  1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines

godsdienstig (adj)
вя́рващ
  2. op de godsdienst betrekking hebbend

godslastering (n)
богохулство
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godverlaten (adj)
затънтен
  1. heel vreselijk

goed (adj)
добър
  1. kwaliteit bezittend

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
добро утро
  groet

goedenacht (interjection)
лека нощ
  avond wens

goedenavond (interjection)
добър вечер
  1. een groet die in de avond gebruikt wordt

goedendag (interjection)
добъ́р ден
  1. groet waarmee men iemand een prettig verloop van het etmaal wenst

goedheid (n)
доброта
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren (v)
дока́жа
  1. toestemming verlenen

goedkoop (adj)
евтин
  1. laag in prijs

goeroe (n)
гуру

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
риск
  2. een keuze zonder het juiste antwoord te weten

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ (v)
рискувам
  1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers

golf /χɔl(ə)f/ (n)
вълна
  1, 2 en 3

golfbal (n)
топка за голф

golfkarton (n)
вълнообразен картон
  verpakkingsmateriaal, bestaande uit één of meer lagen dun, gegolfd karton

golflengte (n)
дължина́ на вълна́та

gom /ɣɔm/ (n)
гу́ма
  1. een gum

gondel /ˈɣɔndəl/ (n)
гондола
  1. een pleziervaartuig in Venetië

gong (n)
гонг
  1. een hangend slagwerk

gonorroe (n)
гоноре́я
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

googelen /ˈgu:gələ(n)/ /ˈɡu.ɡə.lə(n)/ /ˈɣu.ɣə.lə(n)/ (v)
гугля
  1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google

googol (n)
гугол

gooien /ˈɣoːi̯ən/ /ˈχoːi̯ən/ (v)
зарязвам
  1. het door de lucht verplaatsen van een voorwerp, al dan niet naar een doelwit

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
ми́вка
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordel (n)
зо́на
  1. een band die om het middel gedragen wordt

gordeldier (n)
броненосец
  1. zoogdier met pantser van beweegbare schubben uit de familie Dasipodidae

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
заве́са
  1. doek ter afdekking

gorilla (n)
горила
  1. Afrikaanse mensaap uit het geslacht Gorilla

gors /ɣɔrs/ /χɔrs/ (n)
жълта овесарка
  1. benaming voor vogels uit de familie Emberizidae

gospelmuziek (n)
Госпъл

gotspe /χɔtspə/ (n)
безсрамие

goud /ɣʌʊt/ (n)
злато
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

gouden medaille (phraseologicalUnit)
златен медал

goudsmid (n)
златар
  1. een smid die met goud werkt

goudvink (n)
червенушка
  1. bepaald soort vogel, Pyrrhul pyrrhula

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
зла́тна ри́бка
  1. bepaald soort kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt, Carassius auratus auratus

goulash (n)
гулаш
  1. een stoofschotel van o.a. rundvlees, paprika en uien, tevens het nationale gerecht van Hongarije

gouverneur (n)
губернатор
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

graad (n)
градус
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
граф
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graafschap (n)
гра́фство

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
охо́тно
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graan /ɣran/ (n)
зърно, зърнени храни

graat (n)
рибна кост

gracieus (adj)
грацио́зен

gradenboog (n)
транспортир
  1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
гроб
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafheuvel (n)
гробна могила
  1. kunstmatige heuvel die is opgeworpen om als graf te dienen

grafiet (n)
графит
  in plaatjes gekristalliseerde koolstof

grafisch (adj)
графичен

grafschrift (n)
епитафия
  1. op een grafsteen gegraveerde korte tekst, gewijd aan de overledene

gram (n)
грам
  1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg)

grammatica (n)
граматика
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

granaat (n)
гранат
  1. een groep kubische mineralen

granaatappel (n)
нар
  2. vrucht
  1. boom

granaatwerper (n)
гранатомет
  1. wapen, of deel van een wapen, bestemd voor het lanceren van stuwloze ontploffende projectielen

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
гранит
  1. stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

grapefruit (n)
грейпфрут
  1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht

grapefruitsap (n)
сок от грейпфут
  1. sap van de vrucht van de boom Citrus paradisi

grappa (n)
гра́па
  1.een Italiaanse alcoholische drank

gras /ɣrɑs/ (n)
трева
  1. plantenfamilie
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasmodderpaard (n)
кон от глина и трева

grasperk (n)
поля́на
  1.

graszode (n)
чим

gratis (adj)
безплатно
  1. wat zonder betaling verkregen wordt

gratiëren (v)
амнистирам
  1. gratie geven

gratuit (adj)
безпричинен
  1. zonder reden, onderbouwing, motivatie en/of bewijs

grauw (adj)
сив
  1. donkergrijs, kleurloos

grauwe gans (n)
сива гъска
  1. bepaalde soort grijsbruine vogel met oranje snavel, Anser anser

graveerder (n)
гравьор

graven (v)
копая, разкопавам
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren (v)
грави́рам
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

graveur (n)
гравьор

gravin (n)
графиня
  1. vrouwelijke graaf

gravitatie (n)
гравитация
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

gravure (n)
гравю́ра
  2. decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden

grazen /'χrazə(n)/ (v)
паса́
  1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen

grens /ɣrɛns/ (n)
Граница, граница
  2. de raaklijn tussen twee landen

griep /ɣrip/ (n)
грип
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

griesmeel (n)
грис
  1. grof gemalen meel

griet /ɣrit/ /χrit/ (n)
момиче
  A. jonge vrouw, meisje

griezelig (adj)
предизвикващ тръпки

griffier (n)
архивар
  1. iemand die de taak heeft alle communicatie rond een zaak schriftelijk vast te leggen en te ordenen

griffioen (n)
грифон
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijnslach (n)
престорена усмивка
  1. een pijnlijke, hatelijke, satirische vertrekking van het gelaat

grijpen (v)
улавям
  1. plotseling iets of iemand beetpakken

grijs (adj)
сив
  1. de kleur grijs hebbend

grijsaard (n)
старик
  1. oude man

grijsharig /ɣrɛɪsˈɦarəx/ (adj)
посивял
  1. met grijs haar

grijze walvis (n)
сив кит
  1. stevige zwarte walvis, met bolvormig voorhoofd en een heel kleine snuit

gril (n)
каприз
  2. onredelijk en willekeurig gedrag

grill (n)
барбекю́

grillig (adj)
капризен

grimeren (v)
гримирам

grimmig (adj)
неприветлив

grind (n)
бала́стра

grizzlybeer /ˈgrɪzliˌbeːr/ /ˈɣrɪzliˌbeːr/ (n)
гри́зли
  1. Ursus arctos horribilis, een Amerikaanse ondersoort van de bruine beer.

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
нарастване
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
раста
  groter worden

groen (adj)
зелен, зелена, зелени, зелено
  1. de kleur groen hebben

groen (n)
зелен
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groen licht (n)
зеле́на светлина́
  1. groen verkeerslicht
  2. toestemming

groente (n)
зеленчук
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenteboer (n)
зарзаватчия
  1.

groentetuin (n)
зеленчукова градина
  1.

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
гру́па
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groeperen (v)
групи́рам
  1. in groepen stellen

groepsimmuniteit (n)
обществен имунитет

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ (n)
по́здрав
  1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet

grog (n)
грог
  1. alcoholisch mengsel van rum, suiker en heet water

grommen (v)
ръмжа
  1. een dreigend geluid voortbrengen

grond (n)
земя́
  1. stuk terrein
  2. de stof van het aardoppervlak waarop planten en bomen groeien
  3. het aardoppervlak in algemene zin
  4. basis

grondbezitter (n)
земевладе́лец
  1.

grondel (n)
лихмус
  1. benaming voor vissen uit de familie Gobiidae

grondgebied (n)
терито́рия
  1. het gebied waarover een instantie of overheid het beheer heeft

grondig (adj)
щателен
  1. vrijwel overal aandacht aan schenkend

grondlegger (n)
основател

grondstof (n)
суровина

grondwater (n)
подпочвена вода
  1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt

grondwet (n)
конституция
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
голям, едър
  1. meer dan normaal in formaat
  4. volwassen
велик
  2. bewonderenswaardig, goed
велик, голям
  3. machtig, belangrijk

groothandel (n)
търгови́я на е́дро
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

grootmoeder (n)
баба
  1. een moeder van een ouder

grootmoedigheid (n)
изобилие
  1. op een krachtige manier heel gul zijn

grootoorvos (n)
Дългоуха лисица

groots (adj)
величествен
  1. verheven, groot van opzet

grootte (n)
големина́

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
прадядо, дядо
  1. de vader van een ouder

grootzeil (n)
грот
  1. in de klassieke zeilvaart de onderste, grootste zeil aan de grote mast
  2. in de moderne zeilvaart het zeil bevestigd met het voorlijk aan de achterkant van de (grootste) mast

grot /ɣrɔt/ (n)
пещера́
  1. een onderaardse holte

grote burgemeester (n)
полярна чайка
  1. soort zeevogel van ongeveer 70 centimeter groot, Larus hyperboreus

grote stern (n)
гривеста рибарка
  1. bepaalde soort zeevogel, te herkennen aan zijn zwarte kuif en snavel met een klein geel puntje, Sterna sandvicensis

grote zee-eend (n)
кадифена потапница
  1. Melanitta fusca, een vrijwel geheel zwarte eendensoort die voornamelijk op zee voorkomt

grotesk (adj)
странен
  1. op afschrikwekkende wijze buitenissig

gruweldaad (n)
жесто́кост

gruzelementen /'ɣryzələ'mɛntə(n)/ (n)
отломки
  1. stukken die ontstaan wanneer een voorwerp breekt

guave (n)
гуава
  1. en 2. (vrucht van) Psidium guajava

gul (adj)
богат
  1. vrijgevig

gulp /ɣɵlp/ (n)
дюкян
  1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken

gunst /ɣɵnst/ /χɵnst/ (n)
услуга
  1. het vrijwillig verlenen van een dienst of goed aan iemand om iemand ter wille te zijn

gymnastiek (n)
гимна́стика
  1. oefeningen voor de gezondheid van een mens

gynaecologie (n)
гинекология

haag (n)
жив плет
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haagbeuk (n)
габър
  1. bepaald soort loofboom, Carpinus betulus

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
акула
  1. benaming voor roofvissen uit de superorde Selachimorpha

haak /haːk/ (n)
ку́ка

haakje (n)
скоба
  2. een leesteken

haal /ɦaːl/ (n)
загребване

haan /ɦan/ (n)
петел
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar (n)
коса, косъм
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haard (n)
огнище
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
фиба
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haarvat (n)
капиля́ра

haas (n)
заек, за́ек
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (adv)
почти
  1. bijna

haastig (adj)
бърз
  1. zich niet de tijd nemend

haat /ɦaːt/ (n)
омраза
  1. sterk gevoel van vijandschap

habitat /ˈhabiˌtɑt/ (n)
ареал
  1. het natuurlijke leefgebied van een organisme

hafnium (n)
хафний
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis (n)
гущер
  1. langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia

hagel /haɣəɫ/ (n)
градушка, град
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt

hagelen (v)
вали град
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hak (n)
ток
  1. hiel van de voet
мотика
  3. werktuig om de grond mee open te hakken

haken (v)
закачам с кука
  3. bevestigen d.m.v. een haak

hakenkruis //ˈhaː.kə(n)ˌkrœys/ (n)
свастика

hakhout (n)
гъсталак
  1. houtgewas dat ieder 6-10 jaar gekapt wordt meestal om te gebruiken als brandhout

hakmes (n)
сатъ́р
  1. zeer breed mes

hal /ɦɑl/ (n)
вестибюл
  1. ruimte achter de voordeur
  3. een grote overdekte ruimte gericht op het uitvoeren van activiteiten

halen /ˈɦalə(n)/ (v)
донасям
  1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

half /ɦɑlf/ (adj)
наполовина
  1. de helft zijnde

halfgeleider (n)
полупроводник
  1-2

halfgod (n)
полубо́г

halfrond (n)
полукълбо́
  1. het oppervlak van een halve bol, met name van de aarde

halfwaardetijd (n)
период на полуразпад
  1. de tijd waarin een exponentieel vervalled proces tot de helft van zijn oorspronkelijke waarde vermindert

halfweg (adv)
на половината път
  1.

halfzuster (n)
полусестра
  1.

hallo (interjection)
а́ло
  1. groet

hallucinatie (n)
халюцина́ция

halogeen (n)
халоген

hals (n)
шия

halsader (n)
голяма шийна вена
  1.

halsband (n)
нашийник
  1. een om de hals en nek gesnoerde band

halsstarrigheid (n)
ина́т
  1. het te vasthoudend zijn

halte /ˈhɑɫtə/ (n)
спи́рка
  1. een plaats waar gestopt wordt
  2. een plaats waar een bus stopt

halter (n)
ги́ра

ham /ɦɑm/ (n)
шунка
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
хамбургер
  1. schijf gebraden gehakt

hamel (n)
скопен овен
  1. gecastreerde ram

hamer /ˈhamər/ (n)
чук
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan
  2. één van de gehoorsbeentjes in het oor

hamster (n)
хамстер, хомяк
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hand /ɦɑnt/ (n)
ръка
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handbal (n)
хандбал

handboei /ˈɦɑnt.buj/ (n)
белезници
  1. een paar aan elkaar verbonden afsluitbare ringen

handdoek /hɑnduk/ (n)
Хавлия
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handdruk (n)
ръкости́скане

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
търговия
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen (v)
въ́рша
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden

handeling (n)
действие
  1. datgene dat gedaan is

handelsmerk (n)
търговска марка

handgeklap (n)
аплодисме́нти
  1. teken van waardering

handhaven (v)
поддържам
  1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden
налагам
  2. krachtdadig in standhouden, naleving afdwingen

handhaving (n)
поддръжка

handig /ˈɦɑndɪɣ/ /ˈɦɑndɪχ/ (adj)
изкусен
  1. goed met de handen om kunnen gaan

handkar (n)
ръчна количка
  1. een 2 wielige kar die met menskracht wordt bewogen

handpalm (n)
длан
  1. binnenzijde van de hand

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
ръкавица
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtekening (n)
по́дпис

handvest (n)
грамота́

handvol (n)
шепа
  2. klein aantal

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
пачи крак
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak
гребен
  2.

hangbrug (n)
висящ мост
  1.

hangen /ˈɦɑŋə(n)/ (v)
бе́ся

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
хамак
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hangslot (n)
катина́р
  1. een slot dat aan een beugel hangt

hap (n)
хапка
  1. voedsel of iets anders dat je door het openen en sluiten van je lippen in je mond krijgt

haptisch (adj)
осезателен
  1. betrekking hebbend op de tastzin

harde tarwegriesmeel (n)
грис от твърда пшеница
  1. en 2 grof gemalen meel van harde tarwe (Triticum durum)

hardgekookt (adj)
твърдо сварен
  1. door koken stijf geworden (met name van eieren)

hardware (n)
ха́рдуер
  1. elektronische en mechanische delen in en om computersystemen

harig (adj)
космат

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
херинга, селда
  1. zoutwatervis

hark (n)
гребло
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harlekijn (n)
арлекин
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harp (n)
арфа
  1.

harpij (n)
ха́рпия
  3. feeks

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ (n)
харпу́н
  1. een grote pijl met weerhaken aan een touw

harpoeneren (v)
харпуни́рам
  1. het vangen van vissen door middel van een harpoen

hars /ɦɑrs/ (n)
смола
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
сърце

hartaanval (n)
инфаркт на миокарда
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartkamer /ˈhɑrt.ka.mər/ /ˈɦɑrt.ka.mər/ (n)
камера
  1. één van twee kamers van het hart

hartslag (n)
пулс

hartstocht (n)
страст

hartsvanger (n)
аборда́жна са́бя

hartvormig (adj)
сърцевиден
  1. vorm van een hart hebbend

hasj (n)
хаши́ш
  1. softdrug, bereid uit ingedikt sap van gedroogde en fijngestampte vrouwelijke hennepbloemen

hassium (n)
хасий
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

haten /'ɦatə(n)/ (v)
мра́зя
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

hatsjie (interjection)
апчиху

haven /ɦavə(n)/ (n)
порт, приста́нище
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

haver (n)
овес, ове́с
  1. en 2. (zaden van) eenjarig graangewas Avena sativa
обикновен овес
  1. éénjarig graangewas Avena sativa

havervezel (n)
овесени влакнини
  met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van haverkorrels

havervlokken (n)
овесени ядки
  havervlokken

havik /ˈɦavɪk/ (n)
голям ястреб
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt

hazelaar (n)
леска
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
лешников сънливец
  1. knaagdier in de familie van slaapmuizen, Muscardinus avellanarius

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
ле́шник
  1. een vrucht van de hazelaar

hazenlip /ˈhaː.zə(n)ˌlɪp/ (n)
заешка устна

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
имам, притежавам
  1. bezitten

hebzuchtig (adj)
а́лчен
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hechting (n)
шев

hectisch (adj)
възбуден
  1. zeer druk en chaotisch

hectoliter (n)
хектолитър
  1. 100 liter

hede /ˈɦeː.də/ (n)
кълчища
  1. werk, afval van vlas of hennep

heden /ˈhedə(n)/ (n)
настоя́ще

hedonisme (n)
хедонизъм
  1. leer dat genot het hoogste goed is

heel /heːl/ (adj)
ця́л
  1. niet stuk

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
вселена
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heelkunde (n)
хиру́ргия
  1. de tak van de geneeskunde die met operatie probeert te genezen

heer /ɦɪːr/ (n)
благородник
  1.
  4. welgemanierd persoon
лорд
  5. heerser

heermoes (n)
полски хвощ

heerser (n)
владе́тел
  1. iemand die de macht uitoefent

heester (n)
храст

heet /ɦeːt/ (adj)
горещ
  1.

hefboom (n)
лост
  1.

heffing (n)
налог
  1. oplegging van belastingen: tolheffing

heggenmus (n)
Сивогуша завирушка
  1. een zangvogel ter grootte van een huismus met opvallend grijs op de kop

hei (n)
изтравниче

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
Пустош
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heiden (n)
езичник
  1. mensen die geen jood of christen zijn

heidendom (n)
ези́чество
  1. een verzamelnaam voor de polytheïstische religies waarmee het zich verspreidende christendom in aanraking kwam

heidens (adj)
ези́чески
  1. van de heidenen

heilbot (n)
камбала
  1. bepaald soort grote schol, reus onder de platvissen en consumptievis, Hippoglossus hippoglossus

heilig /ɦɛj.ləɣ/ (adj)
светец
  1. door wijding aan het goddelijke bijzonder gemaakt

heiligdom (n)
олтар
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige (n)
светец

heiligschennis (n)
кощу́нство
  vergrijp aan iets heiligs

heimwee /'hɛɪmʋe/ (n)
носта́лгия
  1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt

hek /ɦɛk/ (n)
огра́да
  1. omheining, afscheiding

hekel (n)
чесалка
  1. een werktuig gebruikt bij het verwerken van hennep of vlas
гнус
  2. een sterke afkeer van iets

heks /ɦɛks/ (n)
вещица
  1. boosaardige tovenares

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ (n)
лов на вещици
  1. het jagen op vermeende heksen

heksenmeester (n)
магьосник

hekserij (n)
вълшебство́

hel /'ɦɛl/ (n)
ад, пъкъл
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas (adv)
уви́
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

helaas (interjection)
уви́
  1. een uitroep van spijt, ontgoocheling, verdriet

held /ɦɛlt/ (n)
герой

heldenmoed (n)
геро́йство
  1. de durf en de kracht van mensen, die zich, met gevaar voor eigen leven, voor de goede zaak inzetten

heldhaftigheid (n)
до́блест
  1. het heel moedig en dapper zijn

helen /'ɦelə(n)/ (v)
лекувам
  1. gezond worden

helft /ɦɛlft/ (n)
половина

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
хеликоптер, вертолет
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

heling /ˈhe.lɪŋ/ (n)
лечение
  1. het gezond worden of maken van iemand

helium (n)
хелий
  1. een chemisch element en een inert edelgas

helix (n)
спира́ла
  1.

hellebaard (n)
алебарда
  1. lang middeleeuws wapen

hellen /ɦɛlə(n)/ (v)
накренявам
  1. schuin staan

helling (n)
Hаклон
  1. een glooiing in het landschap

helm /ɦɛlm/ (n)
шлем
  1. beschermend hoofddeksel

helmknop /ˈɦɛlm.knɔp/ (n)
прашник

helmstok (n)
корми́ло

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
помагам
  1. iemand bijstaan

helper (n)
помага́ч

hels (adj)
а́дски

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
го
  1.
на него
  2.

hemd (n)
риза
  1. kledingstuk voor het bovenlijf

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
небе
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemellichaam (n)
небесно тяло

hemels (adj)
небе́сен

hemelvaart (n)
възход

hemisfeer (n)
полукълбо́

hemorroïde (n)
хемороид
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

hen /ɦɛn/ (n)
кокошка
  1. vrouwtje van hoenderachtige vogels

hengel (n)
въ́дица
  1. visserswerktuig

hengst /ɦɛŋst/ (n)
жребе́ц
  1. mannelijk paard

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
коно́п

hepatitis (n)
хепатит
  1. leverontsteking

heptaan (n)
хептан
  1. C₇H16

heraldiek /herɑl'dik/ (n)
хералдиката
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde

herberg (n)
гостилница
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herbergier /hɛrbɛr'gir/ (n)
ханджи́йка

herbivoor (n)
тревопасно животно
  1. dier dat zich met plantaardig voedsel voedt

herdenken (v)
отбелязвам годишнина
  1. plechtig aandacht schenken aan een gebeurtenis uit het verleden

herdenking (n)
напомняне

herder /'ɦɛrdər/ (n)
пасти́р
  1. begeleider en bewaker van een kudde

heremietkreeft (n)
рак пустинник
  1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont

herenigen (v)
събираме се отново
  1. opnieuw tot een eenheid maken

heresiarch /heˌresiˈjɑrx/ (n)
ересиарх
  1. iemand die een leidende rol speelt in een ketterse beweging

herformuleren (v)
перифразирам
  1. iets op een nieuwe wijze in woorden uitdrukken

herfst (n)
есен
  1. derde jaargetijde

herfsttijloos (n)
обикновен мразовец
  1. bepaald soort plant, Colchicum autumnale

herhaaldelijk (adj)
няколкократен
  bijvoeglijk naamwoord

herhalen (v)
повтарям
  1. iets opnieuw zeggen

herhaling (n)
повторе́ние
  1. het nogmaals plaatsvinden

herik (n)
полски сина́п
  1. lastige en hinderlijke veldmosterd die meestal op en rond akkers groeit

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
напо́мня
  1. opnieuw in gedachte brengen
спомня
  2. uit het geheugen opdiepen

herinnering (n)
спо́мен

herkauwer (n)
преживно животно
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herkennen (v)
разпознавам
  1. waarnemen en beseffen wie het is

herkenning (n)
разпозна́ване

herkrijgen (v)
възвръщам си
  1. opnieuw verwerven

herladen (v)
натоварвам отново
  1. een wapen opnieuw vullen met ammunitie

herleven /hɛrˈlevə(n)/ (v)
свестявам
  1. opnieuw tot leven komen, opnieuw opbloeien

hermelijn (n)
хермелин
  1. bepaald klein wezelachtig zoogdier, Mustela erminea

hermeneutisch (adj)
обяснителен
  1. de uitleg van een (religieuze) tekst betreffend

hernemen /ɦɛr'nemə(n)/ (v)
вземам отново
  1. opnieuw krijgen, opnieuw verkrijgen
  4. opnieuw innemen

hernieuwen /hɛrˈniwə(n)/ (v)
обновя́
  1. door nieuwe kracht weer nieuw maken, nieuw leven inblazen
  3. opnieuw doen, vernieuwen, weer nieuw maken

heroïne (n)
хероин
  een verdovend middel

herroepen (v)
анулирам
  1. zeggen dat iets, dat je eerder gezegd hebt, niet klopt

hersendood (n)
мозъчна смърт

hersenen (n)
главен мозък, мозък
  1. brein

hersenschors (n)
мозъчна кора
  1.

hersenschudding (n)
сътресение
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

herstelbetaling (n)
обезщете́ние

herstellen (v)
попра́вя
  1. terug werkend krijgen, repareren

hert (n)
елен
  1. benaming voor herkauwende zoogdieren uit de familie Cervidae

hertog (n)
дук
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom (n)
кня́жество
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin (n)
дуке́са
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertrouwen (v)
женя се повторно
  1. opnieuw in het huwelijk treden

hertz (n)
херц
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

hervatten (v)
възобновявам
  1. een activiteit opnieuw beginnen na deze eerder gestaakt te hebben

hervatting (n)
продължение
  1.

hervormer /ɦɛrˈvɔr.mər/ (n)
реформа́тор
  1. een persoon die hervormingen nastreeft

herwaarderen (v)
преоценявам
  1. opnieuw, en vaak positiever, beoordelen

het /(ɦ)ət/ /hɛt/ (personalPronoun)
то, той, тя
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

het kan me niets schelen (phraseologicalUnit)
боли ме кура
  1. het kan me niets schelen

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ (v)
казвам
  1. de naam dragen

heterogeen (adj)
нееднороден

heteroseksueel (adj)
хетеросексуален
  1. gericht op het andere geslacht of betrekking hebbend op liefde voor mensen met een ander geslacht

hetgeen (relativePronoun)
какво
  1. wat

hetzelfde (demonstrativePronoun)
същото
  1. de gelijke identiteit bezittend; onzijdig enkelvoud, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt

heup (n)
бедро́

heuristisch (adj)
евристичен
  1. betrekking op het vinden van iets

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
хълм
  1. een kleine verhoging in het landschap

heuvelachtig /'ɦøvəlɑxtəx/ (adj)
хъ́лмест
  1. met aanzienlijke hellingen en hoogteverschillen

hevel /'ɦevəl/ (n)
сифон
  2. een geheel met vloeistof gevulde pijp of slang waarvan het ene einde lager gehouden wordt dan de andere, waardoor vloeistof van de laatste mond naar de eerste stroomt

hexaan (n)
хексан
  1. C₆H14

hexagonaal (adj)
хексагонален
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een zestallige as bezittend

hiaat (n)
празнина
  1.

hibernatie (n)
зи́мен сън
  1.

hiel (n)
пета
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hier /ɦiːr/ (adv)
тук
  1. op deze plaats

hierboven (adverbialPronoun)
горе

hierheen (adverbialPronoun)
тук
  1. in deze richting

hieromtrent (adverbialPronoun)
наблизо
  2. in deze buurt, in deze contreien

high /hɑj/ (adj)
надрусан
  1. in een euforische toestand van veranderd bewustzijn verkerend

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
той
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen (v)
ахвам
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hik (n)
хълцане
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hikken /ˈɦɪkə(n)/ (v)
хъ́лцам
  1

hinde /ˈhɪndə/ (n)
сърна, кошута
  1. een vrouwelijk hert

hinderen /'ɦɪndərə(n)/ (v)
затруднявам

hinderlaag (n)
заса́да

hindoeïsme (n)
индуи́зъм

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ (n)
дама
  2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst

hinken (v)
куцам

hinniken (v)
цвиля
  1. het geluid van een paard voortbrengen

hippie (n)
xипи

hippodroom (n)
хиподрума
  1. ovale paardenrenbaan

histogram (n)
хистогра́ма

historicus (n)
историк

historie (n)
разказ
  1. verhaal
исто́рия
  2. geschiedenis van een volk, een land enz

historisch (adj)
исторически

hit (n)
хит
  1. een succesvol lied

hitte /ˈhɪtə/ (n)
горещина

hiërarchie (n)
йера́рхия
  1. rangorde

hiërarchisch (adj)
йерархичен
  1. van of volgens de opeenvolging van rangen

hobbit (n)
хо́бит
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
увлече́ние
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hobo (n)
обой
  1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen

hockey (n)
хокей
  1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan

hoe /ɦu/ (adv)
как
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
шапка
  1. een hoofddeksel
  2. deel van een zwam

hoedenmaker (n)
шапкар
  1. iemand die hoofddeksels voor mensen maakt

hoef /ɦuf/ (n)
копи́то
  1. hoornachtig omhulsel aan de teentop

hoefblad (n)
чоба́нка
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefijzer (n)
подкова

hoefsmid (n)
налбантин

hoek /ɦuk/ (n)
ъгъл
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoekig (adj)
ръбат

hoeksteen /ˈhuk.steːn/ (n)
крайъгълен камък
  1. een steen die gebruikt wordt om de hoekpunten van bouwwerken te verstevigen
  2.

hoer /ɦur/ (n)
курва
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoera (n)
ура́
  1.

hoest (n)
ка́шлица
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten (v)
кашлям
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel (interrogativeCardinalNumeral)
колко
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
количество
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hoffelijkheid (n)
ве́жливост

hogedichtheidpolyetheen (n)
полиетилен с висока плътност
  polymerisatieproduct van etheen

hogedrukgebied (n)
антициклон
  1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

hok (n)
обор
  1. een bepaald dierenverblijf

hol (n)
пещера
  1. grot, spelonk

holenduif (n)
гълъб хралупар
  1. bepaald soort vogel, Columba oenas

holisme (n)
холизъм
  1. theorie

holmium (n)
холмий
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holografie (n)
холография
  1. techniek waarmee een afbeelding in een plat vlak diepte of verschillende beelden lijkt weer te geven als je er onder uiteenlopende hoeken naar kijkt

homeomorfisme (n)
хомеоморфизъм

homeopathie (n)
хомеопатия

homeopathisch (adj)
хомеопати́чен
  1.volgens de homeopathie

homeostase (n)
хомеоста́за
  1. zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
земна пчела, земна пчела́
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofiel (adj)
хомосексуа́лен

homofobie (n)
хомофо́бия

homogeen (adj)
еднороден

homogeniteit (n)
еднородност
  1.

homograaf (n)
омогра́ф
  1. gelijkluidend woord

homoniem (n)
омоним
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homoseksualiteit (n)
хомосексуа́лност

homoseksueel (adj)
хомосексуален
  1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten

homoseksueel (n)
гей
  1. man met seksuele voorkeur voor mannen of vrouw met seksuele voorkeur voor vrouwen

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
куче, пес, псе
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
сто
  1. het getal 100

honderdduizend (cardinalNumeral)
сто хиляди
  1. het getal 100.000, een tiende deel van een miljoen

hondsdol (adj)
болен от бяс
  1. besmet met rabiës

hondsdolheid (n)
бяс

hondsdraf (n)
самобайка
  1. bepaald soort kruipende, geurende plant met paarsblauwe bloemen, Glechoma hederacea

hondsroos (n)
шипка

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
глад
  1. behoefte aan voedsel

hongerig (adj)
гла́ден
  1. grote behoefte aan voedsel hebbend

hongersnood (n)
глад
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

honing (n)
мед
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honingdas (n)
медояд
  1. bepaald soort zoogdier, Mellivora capensis

honkbal (n)
бейзбол
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

hoofd /ɦoːft/ (n)
глава
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...
го́рница
  3. iemand die gezag heeft over anderen

hoofddoek /'ɦovduk/ (n)
забра́дка
  1. een vierkante lap stof die vooral door vrouwen driehoekig samengevouwen over het hoofd gedragen wordt

hoofdgerecht (n)
основно ядене
  1.

hoofdletter (n)
гла́вна бу́ква
  1. een letter die een groter formaat en meestal ook een andere vorm heeft dan een kleine letter

hoofdluis (n)
въшка
  1. klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdpijn (n)
главоболие
  1. pijn in het hoofd

hoofdsom (n)
осно́вен капита́л
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
столица
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk (n)
глава
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
висок
  1, 2, 3, 4

hoogte (n)
Височина
  1. een verheffing van de aardkorst

hoogtevrees /ˈɦoxtəvres/ /ˈɦoçtəvres/ (n)
акрофобия
  1. angst voor hoogten

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
наводнение
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi (n)
сено
  1. gedroogd gras

hooiberg /ˈɦojbɛrx/ (n)
[[ку́па]] [[се́но]]
  1. een ter bewaring opgestapelde hoeveelheid gedroogd gras

hooikoorts (n)
сенна треска

hoop /ɦoːp/ (n)
надежда
  3. verwachting van iets wenselijks

hoorbaar (adj)
доловим
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
стъ́ршел
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoorndrager (n)
рогоно́сец
  1.

hoortoestel (n)
слу́хов апара́т
  1. apparaat dat slechthorenden helpt bij het waarnemen van geluid

hop (n)
папуняк
  1. bepaald soort vogel, Upupa epops
хмел
  1. bepaalde plant die onder andere wordt gebruikt bij de bereiding van bier

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
надя́вам се
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
чувам
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horigheid (n)
крепостничество
  1. onderdanige en onvrije gehoorzaamheid

horizon (n)
хоризонт

horizont (n)
кръгозор

horizontaal (adj)
водора́вен
  1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horloge (n)
часовник
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hormoon (n)
хормо́н
  1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden ...

hors-d'oeuvre (n)
заку́ска
  1.

hortensia (n)
хортензия
  1.

hospice (n)
хоспис
  1.

hospita /ˈhɔs.pi.ˌta/ /ˈɦɔs.pi.ˌta/ (n)
хаза́йка
  1. een vrouw die een of meer kamers in haar eigen woonhuis ter beschikking stelt aan een kostganger of commensaal

hostie (n)
нафора
  1. offerbrood

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
хотел
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
държа
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen

houder (n)
приносител

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
поза
  1. een pose
отноше́ние
  2. gedragslijn, opstelling

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
дървесина, дърво
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtduif (n)
гривяк
  1. bepaalde soort wilde duif, Columba palumbus

houthakker (n)
дърва́р
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houtig (adj)
дървен
  1.

houtskool (n)
въ́глен
  1. verkoold hout

houtzagerij (n)
дъскоре́зница
  1.

houwen (v)
отсичам
  1. iets met een scherp werktuig trachten af te hakken

houwitser (n)
га́убица
  1.

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
придво́рен
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

hovenier (n)
градинар

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
кожата, кожа
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huidig (adj)
настоя́щ
  1. bij het heden behorend

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
мъже́ц
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huilen /ɦœy̯lə(n)/ (v)
плача
  1. traanvocht uitscheiden door emotie

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
къща, дом
  1. gebouw bestemd om in te wonen

huisarrest (n)
домашен арест
  1. strafbepaling

huisbaas (n)
хаза́ин

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
домашно животно
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huishoudster (n)
домакиня
  1. vrouw die andermans huishouden verzorgt

huismuis (n)
дома́шна ми́шка
  1. bepaald soort knaagdier dat vaak in en rond gebouwen voorkomt, Mus domesticus

huismus (n)
врабче
  1. kleine zangvogel die liefst in de buurt van de mensen leeft

huisvredebreuk /ˈhœysfredəbrøk/ (n)
нарушение
  1. zonder toestemming binnendringen of aanwezig zijn in iemands woning

huisvrouw (n)
домаки́ня
  1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen

huiswerk (n)
дома́шна ра́бота
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

hulp /ɦʏlp/ (n)
помощ
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen

hulpwerkwoord (n)
спомагателен глагол
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst (n)
бодлива зеленика
  1. bepaald soort groenblijvende boom of heester met stekelige leerachtige bladeren en rode bessen, Ilex aquifolium

humaan (adj)
хума́нен

humanitair (adj)
хуманен

hummus (n)
хумус
  1. puree van o.m. gekookte kikkererwten

humor (n)
ху́мор

hunebed /ˈɦynəbɛt/ (n)
долмен
  1. megalithische grafkamer uit de jonge steentijd

huren /ɦyrə(n)/ (v)
нае́ма
  1. tegen betaling gebruiken

hurken (v)
клеча
  1. op de onderbenen gaan zitten

huurder (n)
обитател

huwbaar (adj)
за женене
  1. geschikt om in het huwelijk te treden

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
брак
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijkskandidaat (n)
ухажор
  1.

hydraat /hi'drat/ (n)
хидра́т
  1.

hydrant (n)
пожарен кран
  1. een speciale uitgeruste waterkraan geplaatst ten behoeve van de brandweer

hydraulisch (adj)
хидравли́чен

hydrografie (n)
хидрография

hydrologie (n)
хидрология

hyena (n)
хие́на
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderfamilie Hyaeninae

hygiëne (n)
хигие́на

hygiënisch (adj)
хигиеничен
  1. schoon, gezond

hygrometer (n)
влагомер
  1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten

hyperbool (n)
хипе́рбола

hyperlink (n)
връзка
  1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat

hyperoniem (n)
хипероним
  1. een woord dat een verzameling van verwante specifiekere woorden samenvoegt, een overkoepelende term

hypersonisch (adj)
хиперзву́ков

hypertensie (n)
високо кръвно налягане
  1. verhoogde bloeddruk

hypnose (n)
хипноза
  1.

hypnotiseren (v)
хипнотизирам
  1. het onder hypnose brengen van mensen

hypocriet /ɦipoˈkrit/ (adj)
двуличен
  1. huichelachtig

hypodermaal (adj)
подкожен
  1. onder de huid toegediend

hypofyse /ˌhipoˈfizə/ (n)
хипофиза
  1. een klier aan de onderzijde van de hersenen, die o.a. groeihormoon produceert en de schildklier aanstuurt

hypotensie (n)
ниско кръвно налягане
  1. lage bloeddruk

hypotenusa (n)
хипотенуза
  1. de schuine zijde van een rechthoekige driehoek

hypothalamus (n)
хипоталамус
  1. deel van de hersenen dat een directe verbinding heeft met het hormonale systeem

hypotheek (n)
ипоте́ка
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypothermie (n)
Хипотермия
  1. onderkoeling

hypothese /hipoˈtezə/ (n)
хипотеза

hypoxie (n)
недостиг на кислород
  1. zuurstoftekort in de weefsels

hysterisch (adj)
истеричен

hé /ɦe/ (interjection)
хей
  1. uitroep om aandacht
  2. uitroep van verbazing
  3. uitroep van verrassing
  4. versterking van een vraag
  5. informele groet

hüttenkäse (n)
извара
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

ibis (n)
ибис
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

iconografie (n)
иконография

iconostase (n)
иконоста́с
  1. een iconenwand die het altaar van het schip scheidt in de Russisch-orthodoxe kerk

ideaal /idiˈjal/ (adj)
идеа́лен
  1. zo gunstig mogelijk

ideaal /idiˈjal/ (n)
идеа́лен
  1. iets wat men zich voorstelt als het hoogste en dat men wil verwezenlijken

idealiseren (v)
идеализирам
  1. iets gunstiger of zelfs als ideaal beoordelen

idee /iˈde/ (n)
идея
  1. gedachte, plan

identiek (adj)
еднакъв
  1. volledig hetzelfde, van dezelfde oorsprong

identificatie (n)
разпозна́ване

identificeren (v)
идентифицирам

identiteit (n)
самоличност
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

identiteitskaart /idɛnti'tɛitskart/ (n)
ли́чна ка́рта
  1. een identiteitsbewijs dat op een kaart gedrukt is

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ (n)
идеогра́ма
  1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
Идеология
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideoloog (n)
идеолог
  1. iemand die een ideologie opstelt

ideëel (adj)
абстра́ктен

idioom (n)
идио́м
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
идиот
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

idyllisch (adj)
идиличен
  1. bekoorlijk door landelijke eenvoud en liefelijkheid

ie (personalPronoun)
той
  1. clitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief

ieder /ˈidər/ (indefinitePronoun)
все́ки
  1.

iedereen /i.də.ˈreːn/ (indefinitePronoun)
всеки, всеки един
  1. elke persoon

iemand (indefinitePronoun)
някой

iep (n)
бряст
  1. een loofboomsoort uit het geslacht Ulmus ...

iets (adv)
нещо
  1. een of ander ding

iezegrim (n)
темерут
  1. iemand die neigt tot mopperen

iglo /ˈiɣlo/ (n)
иглу
  1. sneeuwhut

ijdel (adj)
суетен
  1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden

ijdelheid (n)
суета́
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
лед
  1. de vaste vorm van water, bevroren water
сладолед, лед
  2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten

ijsbeer (n)
бяла мечка
  1. bepaald soort zoogdier, Ursus maritimus

ijsberg (n)
а́йсберг
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsduiker (n)
полярен гмуркач
  1. bepaald soort vogel Gavia immer

ijshockey (n)
хокей на лед
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijsje /ˈɛɪʃə/ (n)
сладолед
  1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij

ijspriem (n)
шило за лед
  1. ijspriem

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
земеродно рибарче
  1. bepaald soort blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, Alcedo atthis

ijver (n)
стара́ние

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
желязо
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26

ijzerhard (n)
върбинка

ijzig (adj)
ле́ден

ik (personalPronoun)
аз
  1.

ik hou van je (phraseologicalUnit)
оби́чам те
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illegaal (adj)
незако́нен имигра́нт
  1. in weerwil van de wet

illusie (n)
илюзия

illuster (adj)
знаменит
  1. beroemd, zeer bekend van reputatie

illustratie (n)
илюстрация

imaginair (adj)
имагине́рен

imiteren /ˌimiˈterən/ (v)
имити́рам
  1. doen wat iemand anders doet

immigratie (n)
Имиграция
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

immigreren (v)
емигрирам
  1. een land binnenkomen om zich er te vestigen

imminent (adj)
немину́ем
  1. van iets dat het op korte termijn kan gebeuren

immobiliën (n)
недви́жима со́бственост
  1. onroerend goed, zoals gebouwen

immuniteit (n)
имунитет
  1. onvatbaarheid voor een ziekte

impala (n)
импала

impedantie (n)
импеданс
  1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt

imperiaal (n)
англи́йски

imperialisme (n)
империали́зъм

imperialist (n)
империали́ст

imperium /ɪmˈperijʏm/ (n)
импе́рия

impertinent (adj)
нагъл
  1. te intiem en niet ter zake doende

implantaat (n)
имплантат
  1. een stof, voorwerp, toestel etc. dat in een lichaam wordt aangebracht

implicatie (n)
подтекст
  1. verwikkeling

impliceren (v)
загатвам
  1.stilzwijgend ten gevolge hebben

imponeren (v)
впечатлявам
  1. ontzag inboezemen

importeren (v)
внасям

impotent /ɪɱpoˈtɛnt/ (adj)
импотентен

impressie (n)
впечатле́ние

impressionist (n)
импресионист

improvisatie (n)
импровизация
  1. ter plekke verbeterde versie van een muziekstuk, voorlezing enz.

improviseren (v)
импровизирам
  1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
Импулс
  2. product van massa en snelheid

in (preposition)
в
  1.-12. in (ruimtelijk)
  2. in (tijdelijk)

in plaats van (abbreviation)
вме́сто
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
вди́шам
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inademing (n)
вди́шване
  1.

inblikken /ˈɪmblɪkə(n)/ (v)
консервирам
  1. voedsel conserveren door het in een blikken vat luchtdicht te verpakken

inbraak (n)
кражба чрез взлом
  1. het inbreken

inbreker (n)
крадец с взлом
  1. iemand die inbreekt

inchecken /ˈɪntʃɛˌkə(n)/ (v)
регистрирам се
  1. zich aanmelden aan een balie om een instapkaart te krijgen en eventueel bagage af te geven.

inclusief (preposition)
включително
  1. met inbegrip van

incompetentie /ˌiŋkɔmpəˈtɛn(t)si/ (n)
некомпетентност

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
всъщност
  1. een bevestiging dat iets het geval is

indiaan (n)
индианец
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indicatief (adj)
показателен

indicatief (n)
показателен
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indicator (n)
показател

indirect (adj)
косвен

indium (n)
индий
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individu /ˌɪndiviˈdy/ (n)
индиви́д
  1. een enkele persoon in het bijzonder
  2. met negatieve bijbetekenis persoon

individueel (adj)
индивидуален
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indruk /ˈɪndrʏk/ (v)
[[въ́ншен]] вид

indrukwekkend (adj)
впечатляващ
  1. een grote indruk achterlatend

inductantie (n)
индуктивност

inductie (n)
въвеждане
  1. gevolgtrekking
  2. het opgang komen van een ontwikkeling door beïnvloeding door een ander deel
  3. de beïnvloedende werking op andere mensen
  4. het redeneren uitgaande van de afwijking
  7. spanningsopwekking in geleider

industrie (n)
промишленост
  1. Nijverheid

ineenkrimpen (v)
свивам се

inefficiëntie (n)
безрезултатност
  1.

inertie (n)
инерция
  1. traagheid

inessief (n)
инесив
  1.

infanterist (n)
пехоти́нец
  1.

infecteren /ɪnfɛk'terən/ (v)
заразявам

infectie (n)
зара́за
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infernaal (adj)
а́дски

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
инфинитив
  1. het hele werkwoord

inflatie (n)
инфла́ция
  1. stijging van het prijspeil waardoor het geld in waarde daalt

informatica (n)
информатика
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informaticus (n)
информатик
  1. beoefenaar van de informatica

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
информация
  1.

informatiebeveiliging (n)
информационна сигурност

informatiesysteem (n)
информационна система
  1.

infrarood (adj)
инфрачервен

infrastructuur /ˈɪɱfrastrʏktyr/ (n)
инфраструкту́ра
  1. het totaal van onroerende voorzieningen zoals (spoor)wegen, vliegvelden, havens, bekabeling, riolering enzovoort

ingang (n)
вход
  2. een opening waar iets doorheen kan
  1. een trefwoord dat te vinden is in een woordenboek

ingenieur (abbreviation)
инжене́р
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

ingetogenheid (n)
въздържаност
  1.keurige en bescheiden manier van doen

ingewikkeld /ɪnχəwɪkəlt/ (adj)
объркан
  1. niet eenvoudig en zeer samengesteld

ingewikkeldheid (n)
обърканост
  1. de mate waarin iets complex is

ingrediënt (n)
компонент

ingreep /ˈɪŋɣrep/ (v)
интерве́нция

inhalator (n)
инхалатор

inham /'ɪnɦɑm/ (n)
Вдлъбнатина в скала

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
местен
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inheemse (n)
коренен
  1. vrouw die ergens al woont sinds haar geboorte

inherent (adj)
вроден
  1. onlosmakelijk verbonden

inhoud /ˈɪnhɑut/ (n)
съ́щност
  1. datgene wat bevat is in een ander lichaam
обе́м
  2. ruimtelijke capaciteit
съдържа́ние
  3. alles wat in een geschrift of ander medium staat

inhoudsopgave (n)
съдържание
  1. overzicht van de onderwerpen of hoofdstukken in een boek

inhuldiging (n)
въвеждане в длъжност
  1. feestelijke gelegenheid waarbij iemand wordt gehuldigd, zoals een koning/vorst door diens onderdanen, bij aanvaarding van diens ambt

initialiseren /ini(t)ʃali'zerə(n)/ (v)
инициализирам
  1.

injecteren (v)
впръсквам
  1. het inbrengen van een vloeistof in een gesloten vat of lichaam middels een holle naald

injectiespuit (n)
спринцо́вка

inkerving (n)
жлеб
  1.

inkomen (n)
до́ход
  1. regelmatig verkregen som geld

inkorten (v)
съкращавам

inkt (n)
мастило
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
масти́лница
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inktvis /ˈɪŋktfɪs/ (n)
главоног
  1. een koppotig weekdier met vangarmen dat een inktachtig vocht afscheidt ter verdediging

inleiding /ˈɪnlɛɪdɪŋ/ /ˈɪnlɛːdɪŋ/ (n)
внасяне
  1. een tekst waarmee men een indruk probeert te geven van de inhoud van een langere tekst

inlevingsvermogen /'ɪnlevɪŋsvərmoxə(n)/ (n)
емпа́тия
  1. de kunde of vaardigheid om zich in te leven in de situatie en gevoelens van anderen

inlijven /ˈɪnlɛɪvə(n)/ (v)
включвам
  1. iemand in een groep opnemen
анекси́рам
  2. het toe-eigenen van een grondgebied

inmaken (v)
мариновам

innen (v)
осребрявам
  1. verschuldigd geld in ontvangst nemen

inoculatie (n)
ваксина́ция
  1. enten

inquisitie (n)
инквизиция
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het opleggen van straffen van ketters

inschrijven /'ɪnsxrɛɪvə(n)/ (v)
впи́свам
  1. een lidmaatschap of deelnemerschap schriftelijk vastleggen

insect (n)
насекомо
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

insgelijks (adv)
подобно

insinueren (v)
намеквам

inslag /ɪnslɑx/ (n)
вътък
  1. draden van het weefgetouw

inslapen /ˈɪnslapə(n)/ (v)
заспи́вам
  1. in slapende toestand geraken

inslikken (v)
гълтам
  1. iets door de keel de slokdarm in doen bewegen

insluiten /ˈɪn.slœʏ̯.tə(n)/ /ˈɪn.slœː.tə(n)/ (v)
прилагам
  3. iets bijvoegen

inspannen /'ɪnspɑnə(n)/ (v)
напрягам
  2. zich ~: moeite doen

inspanning (n)
усилие
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspecteren (v)
преглеждам
  1. grondig en nauwkeurig bekijken

inspectie (n)
инспе́кция
  1. een grondige en nauwkeurige controle

inspiratie /ɪnspi'rasi/ (n)
вдъхновение
  1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken

inspireren (v)
внушавам
  1. de geest gaande maken

instabiliteit (n)
нестабилност
  1. onbestendigheid

installatie (n)
инсталация
  3. een min of meer plechtige en officiële inwijding in een bepaald ambt
  8. een kunstvorm

installeren (v)
намествам
  1. de formele aanvang van een officiële functie
  2. het invoeren en gebruiksklaar maker van een computerprogramma
  3. het aanleggen van een installatie

instellen (v)
намествам
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instelling (n)
институ́ция
  2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen

instinct (n)
инсти́нкт
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instinctmatig (adj)
инстинктивен
  1.

instorten (v)
срутвам се
  1. zwichten voor de zwaartekracht

instructie (n)
инструкция
  1. een order, een aanwijzing

instrueren (v)
инструктирам

instrument (n)
оръдие, сечиво
  1. werktuig

instrumentaal (adj)
инструментал

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
инсулин
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

intact (adj)
незасегнат
  1. in goede staat, onaangetast

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
напро́тив

integraal (adj)
интегра́л

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ (n)
интегра́ция

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
интелигентен
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie (n)
интелигентност
  een eigenschap van de werking van de hersenen

intelligentiequotiënt (n)
коефициент на интелигентност

intelligentsia (n)
интелиге́нция
  1.

intens (adj)
напрегнат
  1. zeer krachtig, hevig

intensiveren (v)
засилвам

interactie /ɪntərˈɑksi/ (n)
обще́ние
  1. onderlinge beïnvloeding

intercostaal (adj)
междуребрен
  1. tussen de ribben

interessant (adj)
интересен
  1. wekt interesse

interesse (n)
интерес
  1. belang
  2. belangstelling
  3. iets waar belangstelling voor is

interesseren (v)
заинтересувам
  1. nieuwsgierig maken

interest (n)
ли́хва

interface (n)
и́нтерфейс

intern (adj)
вътрешен
  1. inwendig, binnen

internationaal (adj)
международен
  1. meer dan één land

interneren (v)
интернирам
  1. een verplichte verblijfplaats aanwijzen

internet (n)
интернет
  1. een wereldwijd netwerk van computers

internetcafé (n)
интерне́т кафене́
  1.

interpretatie (n)
обяснение
  1. uitlegging, vertaling

interpreteren (v)
обяснявам
  1. uitleggen of opvatten

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ (n)
пунктуа́ция

interval (n)
интерва́л
  1. tussenperiode
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interview (n)
интервю̀
  1. vraaggesprek met iemand over diens opvattingen en ervaringen

interviewen (v)
интервюирам
  1.een vraaggesprek met iemand houden

intimideren /ɪntimi'dɪːrə(n)/ (v)
изпла́ша
  1. iemands gedrag beïnvloeden door hem angst aan te jagen

intoxicatie (n)
отравяне
  1. vergiftiging

intransitief (n)
непрехо́ден
  1. (taalkunde) onovergankelijk
  2. een onovergankelijk werkwoord

intraveneus (adj)
вено́зен
  1. in de ader gelegen of plaatvindend

intrigeren (v)
интриганствам
  1. interesse wekken, fascineren
  2. met slinkse streken te werk gaan

intrinsiek (adj)
присъщ

introduceren (v)
внедрявам
  1. iets nieuws inbrengen of invoeren
  2. een nieuw persoon toegang verschaffen
  3. iemand voor het eerst voorstellen

introductie /ɪntroˈdʏksi/ (n)
внасяне
  de presentatie van iets nieuws, of de inleiding van een nieuwkomer

intrusief (adj)
натрапчив

intussen /ɪn'tʌsə/ (adv)
междувре́менно
  1. gedurende de tijd die het genoemde vereist

inval (n)
агре́сия
  1. invasie

invasie (n)
агре́сия

inventaris (n)
о́пис

investering (n)
вложе́ние
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invetten (v)
смазвам
  1.

invloed /ˈɪnvluːt/ (n)
влия́ние
  1. inwerking van een persoon, zaak of omstandigheid op een andere
  2. het vermogen om op anderen in te werken

invloedrijk (adj)
влия́телен

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ (v)
въвеждам
  1. iets nieuws introduceren
вкарвам, въвеждам
  2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen

inwendig /ɪɱ.'wɛn.dɪx/ /ɪɱ.'ʋɛn.dəχ/ /ɪɱ.'β̞ɛn.dəx/ (adj)
вътрешен

inwijking (n)
имигра́ция
  1. immigratie

ion /jɔn (n)
йон

ionosfeer (n)
йоносфе́ра

iridium (n)
иридий
  1. een scheikundig element met symbool Ir

iris /ˈirɪs/ (n)
ирис
  1. een orgaan in het oog van vele organismen
  2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris

iritis (n)
ирит
  1. regenboogvliesontsteking

ironie /ɪroˈniː/ (n)
иро́ния
  1. vorm van spot

irrelevant (adj)
неуместен
  1. van geen belang voor de huidige zaak

irrigatie /ˌɪ.ri.ˈɣa.si/ /ˌɪ.ri.ˈχa.tsi/ (n)
напояване
  1. het op grote schaal water naar landbouwgrond transporteren om de gewassen mee te bevloeien

irriteren (v)
дразня
  1. op onaangename wijze prikkelen

islam (n)
исля́м
  1. godsdienst die na alle profeten uit het jodendom en Christus, Mohammed ...

isolatie (n)
изола́ция
  1. ruimtelijke afzondering

isoleren (v)
изолирам
  1. persoonlijk
  2. chemisch
  3. elektrisch
  4. warmte

isotoop (n)
изотоп

istmus (n)
про́влак
  1. een smalle strook land die twee grotere landmassa's verbindt

ivoor (n)
[[сло́нова]] кост

ivoren // (adj)
от слонова кост

ja /jaː/ (adv)
да
  1. duidt bevestiging of instemming aan

ja /jaː/ (interjection)
да
  1. kreet van opwinding

jaar /ja:r/ (n)
година
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaargetijde /ˈjar.ɣə.ˌtɛɪ̯.də/ /ˈjar.ɣə.ˌtɛː.də/ /ˈjar.χə.ˌtɛɪ̯.də/ (n)
да се изсуши
  1. een deel van een jaar met unieke eigenschappen

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
годи́шно
  1. eenmaal per jaar

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adv)
годи́шно

jacht /jɑxt/ (n)
я́хта
  3. een snel vaartuig

jachthond (n)
хрътка
  1. hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht

jachtluipaard (n)
гепа́рд
  1. zeer snele, grote gevlekte katachtige

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
ловувам
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager (n)
ловец
  1. iemand die op jacht gaat

jaguar (n)
ягуар
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera onca

jak (n)
як

jakhals (n)
чакал
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jakobsschelp (n)
кръгла мида
  1. benaming voor bepaald soort mosselachtig schelpdier

jaloers (adj)
ревни́в
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jam /ʃɛm/ (n)
мармалад, конфитюр
  1. een gelei van suiker en gekookt fruit, onder andere gebruikt als broodbeleg

jammer (interjection)
жал
  1. uitroep van teleurstelling

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
януари
  1. de eerste maand van het jaar

japon (n)
рокля
  1. lang kledingstuk voor vrouwen

jas (n)
жаке́т
  1.

jaspis (n)
яспис

jeneverbes (n)
хво́йна
  1. Juniperus communis

jet /dʒɛt/ (n)
реактивен
  1. een straalvliegtuig

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
младини
  1. het jong zijn

jeugdig (adj)
млад
  1. jong, fris, onbevangen

jeuk (n)
сърбеж
  1. kriebel

jeuken (v)
сърби ме

jezuïet /je.zy.ˈit/ (n)
йезуи́т
  1. een lid van de Sociëteit van Jezus

jicht (n)
подагра
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad (n)
джихад

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
ти
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jodin /joˈdin/ (n)
евре́йка
  1.

jodium (n)
йод
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

johannesbroodboom (n)
pожков

joker (v)
джо́кер

jokken /ˈjɔ.kə(n)/ (v)
послъгвам
  2. een relatief onschuldige leugen vertellen

jong /jɔŋ/ (adj)
млад
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
момче
  1. onvolwassen man

jongleren /jɔŋˈle.rə(n)/ (v)
жонглирам

jonk (n)
джонка
  1. schip

jood /jot/ (n)
евреин
  1. de aanhanger van het joodse geloof
йод
  2. het element jodium

joods /jots/ (adj)
еврейски
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

journalist (n)
журналист
  verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert

journaliste (n)
журнали́ст

jouw /jɑu̯/ (possessivePronoun)
твой
  1.

joviaal (adj)
сърдечен
  1. aardig en vriendschappelijk in omgang

jubileum (n)
пра́зненство
  1. feestelijke herdenking van de dag waarop iets gebeurde of begon

judaskus (n)
целувката на Юда
  1. vriendelijk gebaar van een iemand die veinst een vriend te zijn, kort voordat zijn ware bedoelingen duidelijk worden

judo /'jy.do/ (n)
джудо
  1. een Japanse vechtsport

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
госпо́жица

juichen /jœyɣən/ (v)
аплодирам
  1.

juist (adj)
ве́рен
  1. zoals het moet, waar

juk (n)
и́го
  1. houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen (n)
скула
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
юли
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
вие
  1.

juni /ˈjyni/ (n)
юни
  1. de zesde maand van het jaar

junkfood (n)
джънк фуд
  1. een verzamelnaam voor snel bereid en geserveerd voedsel dat vaak ongezond is

juridisch (adj)
зако́нов
  1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer

jurist (n)
юрист
  1. een deskundige op het gebied van rechtsleer

jurk /jʌrək/ (n)
рокля
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jury (n)
жури́
  1. een groep mensen die oordeelkundig geacht wordt en gevraagd een oordeel ergens over uit te spreken

jus (n)
заливка

juskom (n)
сосиера
  1.

jute (adj)
юта
  de bastvezels

juweel (n)
скъпоце́нен ка́мък
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier (n)
бижуте́р
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

juxtapositie (n)
контраст
  1. het naast elkaar zetten van meerdere zaken om zo een verband te suggereren (dat er soms helemaal niet is)

kaai (n)
кей

kaaiman (n)
кайма́н
  1. krokodilachtige uit de onderfamilie Caimaninae van de familie alligators

kaak (n)
че́люст
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn

kaakklem (n)
тетанус
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaakslag (n)
шамар
  1. klap in het gelaat

kaal /kal/ (adj)
лис
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid (n)
плеши́вост
  1. het kaal zijn

kaap (n)
нос
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaarden (v)
кардирам
  1. het behandelen van ruwe katoen of wol met behulp van een kaard

kaars /kars/ (n)
свещ
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaart (n)
карта
  1. een schematische afbeelding van een ruimtelijk gebied op een plat vlak in een verkleinde schaal
пощенска картичка
  2. een bedrukt kartonnen vel dat met de post verstuurd kan worden
меню, карта
  en te delen vertalingen

kaartje (n)
биле́т

kaartspel /kartspɛl/ (n)
[[игра́]] на [[ка́рти]]
  1. een spel met speelkaarten

kaas /kas/ (n)
сирене, кашкавал
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasdoek (n)
тензух
  1.

kaasjeskruid (n)
слез

kabbelen /'kɑbələ(n)/ (v)
правя вълнички
  1. zacht stromen en geluid maken

kabel (n)
[[дебел|дебе́ло]] [[въже́]]
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kabeljauw (n)
треска
  1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis

kabinet (n)
кабине́т

kabouter (n)
гном
  1. sprookjesfiguur

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ (n)
пе́чка
  1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
конче
  1. een jong van een paard.

kadaver (n)
мърша
  1. dood lichaam van een dier

kade (n)
кей
  1. een beschoeide of gemetselde oeverstrook waaraan de schepen kunnen aanleggen

kader (n)
ра́мка
  1. rand die om iets (m.n. een afbeelding of schilderij) heen wordt aangebracht

kaf /kɑf/ (n)
пля́ва
  1. de vliezen rondom de graankorrels

kajuit (n)
каю́та
  1. een gemeenschappelijke verblijfplaats op schepen

kakelen (v)
кудкудякам
  1. geluiden voortbrengen zoals kippen dat doen

kakkerlak (n)
хлебарка
  1. benaming voor insecten uit de orde Blattodea

kalender (n)
календар, календа́р
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalf (n)
теле
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfsvlees (n)
телешко месо

kalief (n)
халиф

kalifaat (n)
халифат

kalium (n)
калий
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalk /ˈkɑl(ə)k/ (n)
вар
  aanduiding voor een aantal alkalische zouten van calcium

kalkoen (n)
пуйка
  1. bepaald soort gedomesticeerde vogel, Meleagris gallopavo

kalksteen (n)
варо́вик

kalligrafie (n)
калиграфия
  1.

kalm /kɑlm/ (adj)
мирен
  1. weinig in beroering, zonder opwinding

kalmeren /kɑl'merə(n)/ (v)
стихвам
  1. kalm worden

kalmte (n)
споко́йствие

kalven (v)
отелвам се
  1. een jong baren bij runderen

kam /kɑm/ (n)
гребен
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
камила
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon (n)
хамелеон
  1. tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen

kamer (n)
камера
  1. deel van een huis

kameraad (n)
друга́р

kamerjas (n)
конфуз
  1. een lange huisjas

kamfer (n)
ка́мфора

kamikaze /kɑmikazə/ (n)
камика́дзе
  2. aanval op een sterkere vijand waarbij het onvermijdelijk is dat men zelf sterft

kammen /kɑmə(n)/ (v)
сресвам
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp (n)
ла́гер
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn
  2. een kampeerplaats met een groep van bij elkaar horende tenten

kamperen (v)
лагерувам
  1. een vorm van openluchtrecreatie

kamperfoelie (n)
орлови нокти

kampioen /kɑmpiun/ (n)
шампио́н
  1. de winnaar van een kampioenschap

kampioenschap (n)
шампиона́т
  1. wedstrijd waar bepaald wordt wie de kampioenstitel mag dragen

kan (n)
тенекиена кутия
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
канал

kanarie (n)
канарче
  1.1 bepaald soort vogel Serinus canarius

kandelaar (n)
све́щник

kandidate (n)
кандида́т
  1.

kaneel /kɑˈnel/ (n)
канела, дарчин
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kaneelpoeder (n)
канела прах
  1. tot poeder vermalen kaneel

kangoeroe (n)
ке́нгуру
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Macropus

kanji (n)
канджи
  1.

kanker (n)
рак
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal (n)
канибал
  1. menseneter

kano (n)
кану

kanon (n)
топ
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kanonneerboot (n)
канонерка
  1.

kans (n)
вероятност
  1. mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren
възможност, вероятност
  2. een mooie gelegenheid

kansel (n)
амвон
  1. een kerkelijk, meestal verhoogd, meubelstuk waarvanaf de voorganger in de dienst zijn preek uitspreekt

kanselier (n)
ка́нцлер
  1. bondskanselier
  2. hoofd van een kanselarij

kant /kɑnt/ (n)
данте́ла
  1. een vorm van vlechtwerk
страна
  3. zijde

kanteel /kɑnˈtel/ (n)
зъбер
  1. elk van de opstaande delen van de getande bovenkant van (oude) verdedigingsmuren

kantine (n)
ла́вка
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantoor (n)
бюро
  1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd

kaolien (n)
каолин

kap /kɑp/ (n)
капа́к
  2. een bedekking van het hoofd

kapel (n)
параклис
  1. klein kerkgebouw

kapelaan (n)
капела́н
  1. een priester van de katholieke kerk, werkzaam in een parochie

kapen (v)
отвличам

kaper (n)
капер
  1. vroegere zeerover...

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
капитан

kapoen (n)
кастриран петел

kapot (adj)
повреден
  1. gebroken
  2. niet meer goed functionerend
уморен
  4. erg moe

kapotgaan (v)
развалям

kapper (n)
фризьор

kapseizen /kɑpsɛɪ̯zə(n)/ /kɑpsɛːzə(n)/ (v)
прекатурвам се
  1. ondersteboven komen liggen

kapsel (n)
прическа
  1. de manier waarop het haar geknipt is

kapster (n)
коафьо́р

kar (n)
каруца
  1. voertuig

karaf (n)
Гарафа
  1. tafelfles met wijde buik en smalle hals

karakter (n)
характер
  1. aard
хара́ктер
  2. letter

karakteriseren (v)
характеризирам

karamel (n)
карамел
  1. gebrande suiker

karaoke (n)
карао́ке
  1. vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt

karate (n)
карате
  1. japanse gevechtsport

karavaan (n)
керва́н
  1.

karbonade /kɑrboˈnadə/ (n)
котлет
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

karbouw (n)
индийски бивол
  1. bepaald soort zoogdier, Bubalis bubalis

kardemom (n)
кардамон
  plant en zaad

kardinaal (n)
кардинал
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

kariboe (n)
кари́бу
  1. een zoogdier uit de familie der hertachtigen

karmijn (n)
кармин
  1. een rode kleurstof die wordt gewonnen uit een soort schildluis, de Cochenilleluis, Dactylopius coccus Costa

karnemelk (n)
мътеница
  1. gefermenteerde melk

karper (n)
шаран
  1. bepaald soort grote zoetwatervis met een hoge rug, die van oorsprong uit Azië komt, Cyprinus carpio

karst (n)
карст
  1. de verzameling verschijnselen die samenhangen met de oplosbaarheid van kalksteen onder invloed van koolzuur in de atmosfeer

karteldarm (n)
колон

karton /kɑrˈtɔn/ (n)
карто́н
  1. bordpapier
кашон
  2. verpakking

karveel (n)
каравела

karwij (n)
ким
  plant, zaad en specerij

kas /'kɑs/ (n)
парни́к
  3. een doorzichtige -meest glazen- constructie die het cultiveren van planten mogelijk maakt die een ander klimaat vergen dan buiten heerst

kaskraker (n)
блокбъ́стър
  1.

kassa /ˈkɑsa/ (n)
ка́сов апара́т
  3. machine om ontvangen geld te registreren en te bewaren

kassier (n)
касие́р
  1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
гардероб, шкаф
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje (n)
кестен
  1. de boom
  1. de vrucht

kastanjebruin (adj)
кестеняв цвят

kaste /kɑstə/ (n)
каста
  1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving

kasteel (n)
замък
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kat (n)
коткa, котка
  1. bepaald soort zoogdier, Felis sylvestris catus

katalysator (n)
катализа́тор

kater (n)
махмурлук
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathedraal /kɑtədral/ (n)
катедрала
  1. een hoofdkerk van een bisdom

katheter (n)
катетър
  1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen

kathode (n)
като́д
  1-2 scheikunde + elektronica

katholiek /ˌka.to.ˈlik/ (adj)
католически
  1. overeenkomstig de geloofsleer van de Katholieke Kerk
  2. te maken hebbend met de Katholieke Kerk

katoen /kɑˈtun/ (n)
памук
  1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit

katrol (n)
макара́
  1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen

kattenkruid (n)
коча трева

katwilg (n)
ракита
  1. bepaald soort loofboom Salix viminalis

kauw (n)
чавка
  1. Corvus monedula, eem zwarte kraaiachtige zangvogel met een grijze nek

kauwen (v)
дъ́вча

kauwgom (n)
дъвка
  1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken

kauwgum (n)
дъвка

kaviaar (n)
хайве́р

kazemat (n)
каземат
  1. een tegen vijandelijk vuur gedekte en van schietgaten voorziene ruimte voor de opstelling van een vuurwapen, aanvankelijk deel uitmakend van een vesting

kazuifel (n)
ра́со
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
гърло
  anatomie
червен
  heraldiek

keelpijn /'kelpɛɪn/ (n)
възпалено гърло
  1. pijnlijke irritatie van het slijmvlies in de keelholte, meestal door een ontsteking ervan

keep /keːp/ (n)
планинска чинка
  2. kleurrijke vinkensoort

keer (n)
път
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerkring (n)
тропик

keerpunt (n)
повратна точка

keerzijde (n)
тура
  1.

kegel /ˈke.xəl/ (n)
конус
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede (n)
конично сечение
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

kei (n)
балван
  1. brok gesteente

keizer (n)
цар, император
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerin (n)
императри́ца
  1. een vrouwelijke monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk (adj)
имперски

keizerrijk (n)
империя
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

kelder /ˈkɛldər/ (n)
и́зба
  1. een ondergrondse bergruimte

kelk (n)
ку́бок

kelner (n)
келнер, сервитьор

kemphaan (n)
бойник
  1. bepaald soort vogel, Calidris pugnax

kennel /ˈkɛ.nəl/ (n)
кучешка колиба

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
зна́я
  1. bekend, vertrouwd zijn met
  2. door studie of oefening geleerd hebben

kenner (n)
познава́ч

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
знание
  1. wat je weet of hebt geleerd

keramiek (n)
kерамика

kerf (n)
жлеб
  1. een ingesneden groef

kerk /kɛrk/ (n)
църква, черква
  1. openbaar gebouw voor religieuze handelingen of samenkomsten
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst
църква
  3. Georganiseerde groep die bepaalde christelijke standpunten aanhangt

kerkbank /ˈkɛrk.bɑŋk/ (n)
църковна пейка
  1. een bank in een kerkgebouw waarop een dienst kan worden bijgewoond

kerkdienst /ˈkɛrɡdinst/ (n)
богослуже́ние
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerkelijk /ˈkɛr.kə.lək/ (adj)
свещенически
  1. verband hebbend met de kerk

kerker /kɛrkər/ (n)
тъмница
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkhof (n)
гробище
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
забулена сова
  1. bepaald soort vogel, Tyto alba

kerkvorst (n)
прелат
  1.

kernenergie (n)
ядерна енергия
  1. energie geproduceerd door kernfusie of kernsplijting, waarmee in een kerncentrale elektriciteit wordt opgewekt

kernoorlog (n)
а́томна война́
  1. een oorlog waarin beide strijdende partijen kernwapens gebruiken

kernreactie (n)
я́дрена реа́кция
  1. natuurkundige reactie waarbij de samenstelling van een atoomkern veranderd wordt

kernreactor (n)
ядрен реактор

kernwapen (n)
а́томно оръ́жие

kerosine (n)
кероси́н
  1. een vrij zware fractie alkanen die met name als vliegtuigbrandstof gebruikt wordt

kerrie (n)
Къри
  specerij

kers (n)
череша
  1. steenvrucht van een kersenboom, Prunus subg. Cerasus

kerselaar /ˈkɛr.sə.ˌlaːr/ (n)
ви́шна
  2. het hout van een boom uit het geslacht Prunus

kerstavond /kɛr.ˈsta.vɔnt/ /kɛr.ˈz(d)a.vɔnd/ (n)
Бъдни вечер

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
коледна елха
  1. rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstster /ˈkɛrstɛr/ (n)
коледна звезда

kervel (n)
див керевиз
  1. plant
кервел
  2. keukenkruid

kerven (v)
врязвам
  1. met een scherp voorwerp een insnijding trachten te maken in een hard oppervlak

ketchup (n)
кeтчуп
  1. een saus op basis van tomaten

ketel (n)
парен котел
  1. meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden
чайник
  2. waterketel

keteldal /ˈke.təl.dɑl/ /ˈke.təɫ.dɑɫ/ /ˈkeː.təl.dɑl/ (n)
циркус
  1. een half cirkelvormige vallei gevormd door de erosie die een gletsjer veroorzaakt

keten (n)
вери́га
  1. uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketjap (n)
соев сос
  1. een Indonesische sojasaus gemaakt van een mengsel van sojabonenmeel, grof gemalen tarwe, kruiden en zout

ketsen (v)
отскачам
  2. kaatsen

ketter /kɛtər/ (n)
ерети́к
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ (n)
ерес
  1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
верига
  1. een aaneengesloten reeks van gelijksoortige elementen, gebeurtenissen etc.
  2. een stevige, maar buigzame verbinding van in elkaar grijpende ringen of achtvormige schakels
  5. schering, de rechte draden waartussen de inslag ingeweven wordt

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
кухня, готварница
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
кухня
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keukenrol (n)
кухненска хартия
  1. een met papier/gerecycled papier omwikkelde kartonnen rol die vaak in de keuken word opgehangen in een houder om vervolgens gebruikt te worden als je bijvoorbeeld een glas drinken omgooit

keukentrap (n)
подвижна стълба
  1.

keuren (v)
изпитвам
  1.zich een oordeel vormen over de waarde of deugdelijkheid van iets

keuring (n)
инспе́кция
  1. proces van het keuren

keurvorst (n)
курфю́рст

keus /'kø:s/ (n)
избор
  gelegenheid

keuze (n)
и́збор
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
бръмбар
  1. bepaald insect
бръ́мбар
  2. bepaald type Volkswagen

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ (n)
клавиату́ра
  1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord
  2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden

kibboets /ˈkibuts/ (n)
кибуц

kidnappen (v)
отвличам
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

kiekendief (n)
ястреб блатар
  1.1 benaming voor roofvogels uit het geslacht Circus

kiel (n)
кил
  1. verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven

kielzog (n)
килватер
  1. spoor van waterstroom (achter een schip)

kiem (n)
ембрио́н

kieming (n)
покълване
  1. het proces, waarbij het in een zaad aanwezige embryo of kiem door de zaadhuid heenbreekt en vervolgens tot een kiemplant uitgroeit

kies /kis/ (adj)
кътник
  1. een vrij grote tand die achter in de mond staat

kieskeurig (adj)
взискателен
  1.

kiespijn /kispɛin/ (n)
зъбобо́л
  1. pijn in één of meerdere kiezen

kietelen (v)
гъдели́чкам
  1. het prikkelen van gevoelige stukken huid bij anderen door middel van licht aanraken

kieuw (n)
хри́ле
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kievit (n)
калу́герица

kiezen (v)
избирам
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen

kiezer (n)
избирател
  1. iemand die stemt bij een politieke verkiezing

kijken (v)
гледам

kijker (n)
зри́тел
  1. iemand die kijkt

kikker (n)
жаба
  1. benaming voor amfibieën uit de orde Anura

kikkererwt (n)
нахут
  1. en 2. (zaden van) de plant Cicer arietinum

kil /kɪl/ (adj)
мразовит

kilogram (abbreviation)
килограм
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
километър
  1. duizend meter

kin /kɪn/ (n)
брада, брадичка
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind (n)
дете
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
  2. persoon voortkomend uit

kinderachtig /ˈkɪndərɑxtəx/ (adj)
бебешки
  1. zich niet als volwassene gedragend alsof men nog een kind is

kindergeneeskunde (n)
педиатрия

kinine (n)
хинин

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
магарешка кашлица
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kip /kɪp/ (n)
кокошка
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen
пилешко месо
  2. kippenvlees

kipfilet (n)
пилешко филе
  1. stukje wit kippenvlees zonder bot of vel

kippenhok (n)
кокошарник
  hok voor kippen

kippenlever (n)
пилешки черен дроб
  1. orgaan dat een grote rol speelt in de stofwisseling van een hoen, na het slachten vaak gegeten als delicatesse

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
гъша кожа
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kippenvet (n)
пилешка мазнина

kitsch (n)
кич
  1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is

kiwi (n)
киви
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Apteryx
  2. vrucht van plantengeslacht Actinidia

klaaglied (n)
елегия

klaar /klaːr/ (adj)
готов
  1. in gereedheid gebracht, gereed
све́тъл
  2. helder, duidelijk

klaarheid (n)
чистота
  1. helderheid, transparantie

klacht (n)
бо́лест
  1. een aanklacht

klagen (v)
оплаквам се
  1. ongenoegen uiten

klamp (n)
кнехт
  1. een plank of lat die haaks of schuin over andere is aangebracht
  2. een klem of haak waaraan een touw kan worden bevestigd

klank (n)
звук
  1. in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid

klankleer (n)
фонетика

klanknabootsing /ˈklɑŋknabotsɪŋ/ (n)
ономатопея
  1. het (proberen) een zelfde geluid te produceren
  2. een woord dat is ontstaan uit het proberen een geluid na te doen

klant (n)
клие́нт
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klap /klɑp/ (n)
тря́сък
  1. plotselinge, luidruchtige slag

klappen (v)
пляскам
  1. applaudisseren

klaproos (n)
мак
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klarinet (n)
кларинет
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klas /klɑs/ (n)
клас
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen

klaslokaal (n)
кла́сна ста́я
  1. een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klasse (n)
клас

klauw /klʌu/ (n)
но́кът
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klauwplaat (n)
цанга
  1. klauwplaat

klavecimbel (n)
клавеси́н
  1. toetsinstrument

klaver (n)
детелина

klaveren (n)
спати́я
  1. kaartkleur

kleden (v)
обличам
  1. kleren aandoen

kleding /kledɪŋ/ (n)
дрехи
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk (n)
дре́ха
  1.

kleermaakster (n)
шива́ч

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
шивач
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
глина
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein (adj)
малък
  1. van geringe grootte

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
вну́чка
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
внук, внучка
  1. kind van zoon of dochter

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
внук
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

klemtoon (n)
акцент

klep (n)
кла́пан
  1. verstelbare afsluiting

klepel /ˈklepəl/ (n)
ези́к
  peervormige staaf in een klok

kleptomanie (n)
клептомания
  1. de onweerstaanbare drang om te stelen

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
дре́хи
  1. kleding of kledingstukken

kletsen (v)
бърборя
  2. praten, babbelen

kletskous (n)
бъбри́ца

kleur /kløːr/ (n)
цвят, багра
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleurloos (adj)
безцве́тен
  1. zonder kleur

kleurrijk (adj)
колоритен
  1. vol opvallende kleuren

kleurstof (n)
багри́ло
  1. stof waarmee men iets kleurt

kleven (v)
лепя́

kliek (n)
кли́ка

klier /klir/ (n)
жлеза
  2. orgaan

klieven /ˈklivə(n)/ (v)
разцепвам
  1. langs een scherp breukvlak in tweeën hakken

klif (n)
kанара
  1. steile hoge rots

klikken (v)
кликване
  1. een klikkend geluid maken

klimaat (n)
климат, кли́мат
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatsverandering (n)
измене́ние на кли́мата
  1.

klimaatverandering (n)
изменение на климата
  1. de verandering van het klimaat in een bepaald gebied over een bepaalde periode, m.n. de wereldwijde opwarming sinds de 19e eeuw

klimaatzone (n)
kлиматична зона

klimatologie /klɪmɑtoloˈɣi/ (n)
климатоло́гия
  1. leer van de lucht- en weersgesteldheid.

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
изкачвам се
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
бръшлян
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

kliniek (n)
кли́ника
  1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd

klinisch (adj)
клиничен
  1. direct voor de arts (hulpverlener) zichtbaar

klink /klɪŋk/ (n)
дръжка
  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
мандало
  2. constructie om een deur gesloten te houden

klinken (v)
звуча
  1. een bepaalde klank voortbrengen

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
гла́сна
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinknagel (n)
нит
  1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden

klit (n)
репей
  1., 2. plant met kleverige bloemknoppen

klok (n)
часовник
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt
камбана
  2. een belvormige idiofoon, vooral bekend van kerktorens en carillons

klokkenspel (n)
глокеншпил
  1. muziekinstrument met klokken

klokkentoren (n)
камбанария
  1. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon

klomp /klɔmp/ (n)
дървени обувки
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer

klonen (v)
клонирам
  1. een identieke kopie van een levend wezen maken

klonteren (v)
коагулирам
  1. klonten vormen

kloof (n)
kаньон
  1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden

kloon /klon/ (n)
клон
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
манастир
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

klopgeest (n)
полтъргайст
  1.

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
чу́кам
  1. tegen iets slaan
бия
  2. hoorbaar bewegen
  5. verslaan
  4. in toestand brengen

kluis /klœʏs/ /klœːs/ (n)
сейф
  1. een tegen inbraak en brand beveiligde kist of kast

kluizenaar (n)
отше́лник
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluut /klyt/ (n)
саблеклюн
  1. bepaald soort watervogel, Recurvirostra avosetta

klysma (n)
клизма
  1.

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ (n)
гризач
  1. benaming voor dieren uit de orde Rodentia

knaap (n)
прислужник
  1. jongen, jongeman

knabbelen (v)
гриза

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
гриза
  1. met de tanden aanvreten

knallen (v)
гърмя
  1. een hard geluid of knal geven

knap (adj)
краси́в
  2. aantrekkelijk

knarsetanden (v)
скърцам
  1. de kaken op elkaar geklemd over elkaar bewegen, gewoonlijk uit ergernis of frustratie

kneden (v)
меся
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneu (n)
обикновено конопарче
  1. bepaald soort vinkachtige, Carduelis cannabina

kneuzing /ˈknøzɪŋ/ (n)
натъртване
  1. een onderhuidse beschadiging van het zachte weefsel, veelal veroorzaakt door een bot voorwerp of een val

knie (n)
коляно
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

kniebuiging (n)
колени́чене
  1.1. buiging als eerbetoon

knielen (v)
коленича
  1. op de knieën gaan

knieschijf (n)
капачка на коляното
  1. het schijfvormige bot in de knie

knijpbril (n)
пенсне́
  1. een ouderwetse bril die op de neus geknepen werd gedragen

knijpen /'knɛɪpə(n)/ (v)
щипя
  1. tussen twee punten druk uitoefenen

knijptang (n)
кле́щи
  1.

knikken /'knɪkə(n)/ (v)
кимам
  1. een verticale beweging met het hoofd maken

knikker (n)
топка
  1. balletje van glas, marmer, steen, hout of klei

knoest (n)
чеп
  1.

knoflook (n)
чесън
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel (n)
става на пръст
  1. vingergewricht

knokken /ˈknɔkən/ (v)
боря се
  1. vechten

knol /knɔl/ (n)
грудка
  1. verdikte plantenwortel.

knolraap (n)
ря́па

knolselderij (n)
ряпа

knoop (n)
възел
  1. in een draad
  2. snelheidsmaat
копче
  3. aan een jas e.d.

knoopsgat (n)
или́к
  1. spleet die in een stuk stof is gemaakt zodat een ander stuk stof daaraan kan worden vastgemaakt

knopen (v)
връзвам
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knuffel (n)
прегръдка
  1. omhelzing

knuffelen (v)
прегръщам
  1. omhelzen

knul /knʏl/ (n)
пич
  1.

knuppel /ˈknʏpəl/ (n)
къса сопа
  1. korte dikke stok, bedoeld om lijfstraf mee uit te delen

koala (n)
коала
  1. een Australisch buideldier

kobalt (n)
кобалт
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobbe (n)
па́як
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

kodiakbeer (n)
кодиакска кафява мечка
  1. Ursus arctos middendorffi, de grootste beer en het grootste bekende landroofdier

koe (n)
крава, скот
  1. vrouwelijk rund

koek (n)
курабия, сух сладкиш

koeken (v)
курабий, сухи сладкиши
  1. tot een klont, een koek worden

koekenpan (n)
тига́н
  1. een platte pan met een lang handvat

koekje (n)
бисквита, курабия
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekoek (n)
oбикновена кукувица, кукувица
  1. bepaald soort vogel, Cuculus canorus

koelkast (n)
хладилник
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koelvloeistof (n)
охлаждащ агент
  1. koelvloeistof

koepel /ˈkupəl/ (n)
купол
  1. een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koereiger (n)
биволска чапла
  1. kleine witte reigersoort

koers (n)
курс

koestal (n)
обор
  1. overdekte ruimte waarin koeien kunnen verblijven

koesteren (v)
грижа се нежно
  1. iets geliefds nauw aan het hart houden

koeterwaals /ˌku.tər.ˈʋaːls/ (n)
неразбираем език
  1. aanduiding voor een onverstaanbare taal

koets (n)
каре́та
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koffer (n)
куфар
  1. draagbare bergruimte van stevig materiaal met een handvat, waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

koffie (n)
кафѐ, кафе
  1. drank uit koffiebonen

koffiehuis (n)
Кафене
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffielepel (n)
лъжичка за кафѐ

koffiemolen (n)
Кафемелачка
  1. een huishoudelijk apparaat waarin koffiebonen kunnen worden gemalen

kogel (n)
куршу́м
  1-2. munitie
гюле́
  3. metalen bal gebruikt bij kogelstaten

kok /kɔk/ (n)
готвач

koken /ˈkokə(n)/ (v)
варя
  1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen
го́твя
  2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

kokmeeuw (n)
речна чайка
  1. bepaald soort zeevogel met een gekleurde kop en een lachende roep, Chroicocephalus ridibundus

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
кокосов орех
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ (n)
коко́сова палма
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kolgans (n)
голяма белочела гъска
  1. ganzensoort

kolibrie (n)
колибри
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom (n)
графа́

kolonel (n)
полковник
  1. een hoge militaire rang

koloniaal (adj)
колониа́лен
  1. betrekking hebbend op koloniën en het hebben van koloniën

kolonialisme /'kolonijaˌlismə/ (n)
колониали́зъм
  1.

kolonie /koˈloni/ (n)
коло́ния
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonisatie (n)
колонизация

koloniseren (v)
колонизи́рам
  1. koloniën vormen

kolos (n)
гига́нт

kolossaal (adj)
колоса́лен

kom (n)
купа
  1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper

komedie /koˈmedi/ (n)
коме́дия
  1. een blijspel

komeet (n)
комета
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen (v)
до́йда
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij
  2. een orgasme hebben

komijn (n)
кимион
  plant, zaden en specerij

komisch (adj)
комедиен

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
краставица
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
запетая
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas (n)
компас
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

komst (n)
присти́гане

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
заек
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
крал, цар
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk
крал
  2. speelkaart waarvan de waarde meestal tussen die van de vrouw en de aas ligt

koningin /konɪˈŋɣɪn/ /konɪˈŋɪn/ /koʊnɪˈŋɪn/ (n)
кралица, царица

koningschap (n)
царски сан

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
кралски
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
кралство, царство
  1. staatsvorm met een koning aan het hoofd

kont /kɔnt/ (n)
гъз
  1. de billen, het achterwerk

kooi /koːɪ/ (n)
каби́на
  1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit
койка
  4. slaapplaats op een schip

kookboek (n)
готварска кни́га
  boek waaruit men leert koken

kool (n)
зеле
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie
въглен
  2. een zwarte brandstof die voornamelijk uit koolstof bestaat

kooldioxide (n)
въглероден диоксид
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolhydraat (n)
въглехидра́т
  1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen

koolmees (n)
голям синигер

koolraap (n)
бручка, брюква

koolrabi (n)
алабаш

koolstof /ˈkol.stɔf/ (n)
въглерод
  2. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
въглеводород
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koopje /kopjə/ (n)
кражба

koopkracht (n)
покупателна способност
  1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag

koopman (n)
търго́вец

koor (n)
хор
  1. een groep mensen die samen zingen

koord (n)
шнур
  1. streng van in elkaar gedraaide vezels

koorde (n)
хо́рда
  1. rechte tussen twee cirkelpunten

koorts (n)
треска
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

koosjer /ˈkoʃər/ (adj)
каше́р

koot (n)
надкопитна става
  1. hielbeentje van het paard

kootje (n)
фала́нга
  1. beentje van vinger of teen

kop /kɔp/ (n)
глава
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens
  8. zijde van een geldstuk met een afgebeeld hoofd
чаша
  1. porseleinen recipiënt met oor, om uit te drinken

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
купувам
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
мед, бакър
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

kopie (n)
ко́пие
  1. een afschrift of andere reproductie van een document of ander voorwerp

kopij (n)
ръкопис

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
копирам
  1. een duplicaat maken van

kopje (n)
чаша
  1. kopje

koplamp /ˈkɔplɑmp/ (n)
фар
  1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig

koppelaar (n)
свато́вник
  1. iemand die probeert mensen van verschillende groepen met elkaar in contact te brengen (met name voor een huwelijk)

koppelen (v)
свързвам

koppeling (n)
съединител
  1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt
амбриаж
  3. een verbindingsstuk

koppelwerkwoord (n)
връ́зка
  1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ (adj)
инат
  1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

koppotige (n)
главоно́г
  benaming voor dieren uit de klasse Cephalopoda

koptelefoon (n)
слу́шалки
  1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst

koraal (n)
кора́л
  1. skelet van de koraalpoliep

korf (n)
ко́шница
  1. een mand van vlechtwerk

korhoen (n)
дурак
  1. Lyrurus tetrix

koriander /korijɑndər/ (n)
Кориандър
  1. en 2. (gedroogde) zaden van Coriandrum sativum

kornet (n)
корнет
  1. kornet (militair)
  2. kornet (muziekinstrument)

kornoelje (n)
дрян

korrel (n)
гранула
  1. een enkele zaad van graan

korset (n)
корсе́т

korst /kɔrst/ (n)
кора
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

kort /kɔrt/ (adv)
къс
  1. van geringe duur
  2. van geringe lengte

korting (n)
отстъпка
  1. reductie in prijs

kortsluiting /ˈkɔrt.slœy.tɪŋ/ (n)
късо съединение
  1. het plaatsvinden van een gewenste of ongewenste weerstandloze verbinding in een stroomkring

korund (n)
корунд

kosmologie (n)
космология

kosmonaut (n)
космонавт

kosmopoliet (n)
космополит
  1. wereldburger die zich overal (en dus eigenlijk ook nergens) thuis voelt

kosmos (n)
космос
  1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

kosten (v)
струвам
  1. als te betalen prijs hebben

koster (n)
клиса́р
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostganger (n)
пансионер
  1. iemand die (tegen betaling) bij iemand anders voeding en onderdak ontvangt

kostuum /kɔs'tym/ (n)
костю́м

kostwinner (n)
надничар

kotelet /kotəˈlɛt/ (n)
котлет
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kotsen (v)
повръщам
  1. de maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

kotter (n)
катер

kou /kɑu̯/ (n)
студ
  1. lage temperatuur
  2. een virusinfectie aan keel of neus

koud /kʌʊt/ (adj)
студен
  1. niet warm, fris, kil, koel

koudbloedig /kʌʊtˈbludəx/ (adj)
безчу́вствен
  1. niet de eigen lichaamstemperatuur regulerend
  2. zonder emotie

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
Студ
  1. het koud zijn

koudvuur (n)
гангре́на
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
(дълъг) чора́п
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
врана
  1.1 bepaald soort zwarte vogel, Corvus corone

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ (v)
кукуригам
  1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
хрущял
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraal (n)
мънисто

kraam (n)
щанд

kraan (n)
кран
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden
  4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen

kraantjeswater (n)
чешмя́на вода́
  1.

kraanvogel (n)
жерав
  1. bepaald soort grote vogel, Grus grus

krab /krɑp/ (n)
морски рак, рак
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

krabben (v)
дра́скам
  1. met de nagels bewerken

kracht (n)
сила
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

krachtig (adj)
си́лен
  1. beschikkend over veel kracht

kramp (n)
спазъм
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

krankzinnigheid (n)
безу́мие

krans (n)
вене́ц

krant (n)
вестник
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

krantenpapier /'krɑntəpaˌpir/ (n)
вестникарска хартия
  1. een soort papier zoals waarop de kranten gedrukt worden

kraslot (n)
скре́ч карта
  1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast

krat (n)
ща́йга
  1. houten of plastic doos met openingen in de zijkanten in een standaardformaat, vaak gebruikt voor opslag en het vervoer van flessen, fruit of andere waren

krediet (n)
кре́дит
  1. een lening

kredietkaart (n)
кре́дитна ка́рта

kreeft /kreft/ (n)
омар
  1. benaming voor dieren uit de infraorde Astacidea

krekel /krekəl/ (n)
щурец
  1. Gryllidae

kreng (n)
труп
  1. deels ontbonden dood lichaam van een dier

krent (n)
стафида
  1. druif

kreuken (v)
смачквам
  2. gekreukt raken

kreunen /krønə(n)/ (v)
стена
  1. ongearticuleerde geluiden maken, vaak van pijn of ander leed

kreupelen /krøpəɫə(n)/ (v)
осакатявам
  1. kreupel slaan, een persoon of dier dusdanig letsel toebrengen dat het zich voortbewegen blijvend bemoeilijkt of onmogelijk wordt

krib /krɪp/ (n)
буна
  3,4,5. golfbrekertjes

kribbe (n)
хранилка
  1. voederbak

kribbig (adj)
нацупен
  1. zich onvriendelijk gedragend

kriebelen (v)
гъдели́чкам

kriek (n)
вишна

krijg (n)
война́

krijgen /ˈkrɛ.ɣə(n)/ /ˈkrɛɪ.ɣə(n)/ (v)
полу́ча
  1. verwerven, ontvangen

krijger (n)
бое́ц
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgshaftig (adj)
военен

krijgsheer (n)
военачалник

krijgslist (n)
уловка
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijsen (v)
крещя
  1. luidkeels schreeuwend een hoog geluid voortbrengen

krijt (n)
креда
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat

krijtstreep (n)
тънко райе
  2. een textielpatroon bestaande uit dunne, parallel lopende lijnen

krimpen (v)
намалявам
  1. kleiner in omvang worden

kring (n)
кръг
  1. een ronde figuur zoals een cirkel
  2. een gemeenschap van mensen

kristal (n)
криста́л
  1. een hoeveelheid ordelijk gerangschikte atomen of moleculen in vaste vorm

kristalliseren (v)
кристализирам
  1. ordeningsproces

kristalontvanger (n)
Детекторен радиоприемник

kritiek (adj)
критика
  1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig

kritiek (n)
кри́тика
  1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze
  2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting

kritisch (adj)
критичен
  1. ernaar geneigd vraagtekens te plaatsen achter iets
  2. onder zulke omstandigheden dat er meer neutronen geproduceerd dan geabsorbeerd worden, waardoor een nucleaire kettingreactie op gang kan komen

kroeg /krux/ (n)
кръ́чма
  1. publieke drinkgelegenheid

kroket (n)
крокeт
  1. een rol ragout die gepaneerd en gefrituurd wordt

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
крокодил
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokus (n)
минзухар, шафран
  1. irisachtige lentebloem

krom (adj)
извит
  1. niet recht

kromme (n)
крива
  1. een gebogen lijn

kronen (v)
коронясвам
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek (n)
летопи́с

kroning /ˈkronɪŋ/ (n)
коронация
  ceremonie

kroon (n)
корона
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt

kroonlijst (n)
корни́з

krop (n)
глава́
  1. opstapeling van bladeren
гуша
  2. keelzak
  3. aandoening van de schildklier

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
билка

kruiden (v)
подправки
  1. specerij bij een gerecht doen

kruidenier (n)
бакалин
  1. winkelier in levensmiddelen
бакали́я
  2. winkel met levensmiddelen

kruidnagel (n)
карамфил
  1. specerij van de kruidnagelboom

kruier /krœyjər/ (n)
носач
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruik (n)
стомна

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
троха́

kruipbraam (n)
дива къпина
  1. een soort braam

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
ла́зя

kruis (n)
кръст
  1. geometrisch figuur
  4. symbool

kruisbek (n)
кръсточовка
  1. kleine vinkachtige zangvogel

kruisbes (n)
цариградското грозде
  1. Ribes uva-crispa

kruiselings (adj)
кръстосано
  1.twee lijnen die elkaar kruisen in de vorm van een kruis

kruiser /ˈkrœʏsər/ (n)
кра́йцер
  1. een oorlogsschip dat hoge snelheden kan halen
  2. een type jacht

kruisgang (n)
покри́та арка́да
  1.

kruisigen (v)
разпъвам на кръст
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruisiging (n)
разпъ́ване

kruising (n)
пресе́чка
  1. een punt

kruispunt (n)
кръстопът
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruisvaarder (n)
кръстоносец
  1.

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ (adj)
кръстовиден
  1. de vorm van een kruis hebbend

kruiswoordpuzzel (n)
кръстословица

kruiswoordraadsel (n)
кръстословица
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen (n)
багажна количка
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk (n)
па́терица
  2. hulpmiddel bij het lopen

krul (n)
къдрица
  2. lok haar die de vorm van [1] aanneemt

krullig (adj)
вълни́ст
  1. met veel kronkels en krullen

krultang (n)
маша

krypton (n)
криптон
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubisme (n)
куби́зъм
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus (n)
куб
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kuchen (v)
ка́шлям
  1. kort en zacht hoesten

kudde /'kɵdə/ (n)
ста́до
  1. een groep samenlevende (zoog)dieren
  een kudde schapen

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
пи́ле
  donzig jong vogeltje

kuil (n)
я́ма
  1. uitholling, holte, diepte

kuis (adj)
целомъ́дрен

kuisheid (n)
непоро́чност

kuit (n)
прасец
  1. deel van het been
хайвер
  2. visseneitjes

kuitbeen (n)
малка пищялна кост
  1. het achterste van beide botten in het onderbeen van de mens

kukeleku /kykələky/ (interjection)
кукуригу
  1. het geluid van een haan

kumquat (n)
кумкуат
  1. en 2. (citrusvrucht van) plant Citrus japonica

kunnen (v)
мога
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
изкуство
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunstenaar (n)
арти́ст
  1. iemand die zijn creatieve talenten gebruikt om kunst te maken

kunstenares (n)
художничка

kunstmatig (adj)
изкуствен
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstmest (n)
изкуствен тор
  1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan

kunstschaatsen (n)
фигурно пързаляне
  1. sport waarbij individuelen, paren en groepen schaatsers rotaties, sprongen en andere bewegingen op het ijs maken, die vaak met muziek wordt uitgevoerd

kunstschilder (n)
худо́жник
  1. een schilder van kunstwerken

kurk /kʏrk/ (n)
корк
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkeik /kʏr.kɛi̯k/ /kʏr.kɛːk/ /kʏrk.ʔɛi̯k/ (n)
ко́рков дъб
  1. Quercus suber; een boom uit de napjesdragersfamilie

kurkentrekker (n)
Тирбушон
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kurkuma (n)
куркума
  plant en specerij

kus /kʏs/ (n)
целувка
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
възглавница
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kust /'kɵst/ (n)
kрайбрежие, бряг
  1. de waterkant langs de zee

kut /kɵt/ (n)
пи́чка
  vrouwelijk schaamdeel

kuuroord (n)
курорт
  1. een oord met geneeskrachtige baden

kwaadaardig (adj)
зловреден
  1. schade aanrichtend

kwaadaardigheid (n)
злонамереност
  1. het innerlijk slecht zijn

kwabaal (n)
михалица
  1. bepaald soort vis die inheems is in Europa, Lota lota

kwadrateren (v)
повди́гам на квадра́т
  1.

kwak /kʋɑk/ (n)
буца
  1. een hoeveelheid kleverig of gelei-achtig materiaal

kwaken (v)
квакам
  1. witter

kwakzalver /ˈkʋɑkˌsɑlvər/ (n)
знахар
  1. iemand die bedrieglijk minderwaardige geneeskunde uitoefent

kwal /kʋɑl/ (n)
меду́за
  1. vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend ongewerveld dier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwalitatief /kvalitɑ'tif/ (adj)
ка́чествен
  1. naar de hoedanigheid, betreffende de kwaliteit

kwaliteit (n)
ка́чество
  1. een peil van uitmuntendheid
  2. eigenschap

kwantitatief (adj)
коли́чествен
  1. met betrekking tot de hoeveelheid

kwantiteit (n)
коли́чество

kwantumgetal (n)
квантово число
  getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes

kwartaal (n)
тримесечие
  een kwart van een kalenderjaar

kwartel (n)
пъдпъдък
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartelkoning (n)
дърдавец
  1. bepaald soort vogel, Crex crex

kwartet (n)
квартет
  1. een groep van vier muzikanten

kwarts (n)
кварц
  een vorm van siliciumdioxide

kwast /kʋɑst/ (n)
пискюл
  1. Versiering
чешит
  3. Vreemd persoon
лимонада
  5. Limonade

kwatrijn (n)
четиристишие
  1.

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
обикновена дюля
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kwel /kwɛl/ /kʋɛɫ/ /kβ̞ɛl/ (n)
утечка
  2 Uittredend water

kwestie (n)
въпро́с
  1. zaak, geschil, probleem

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
уязви́м
  1. weinig beschermd tegen beschadiging
  2. na een spel gewonnen te hebben onderworpen aan een andere puntentelling die verlies zwaarder bestraft en winst sterker beloont

kwetsbaarheid (n)
уязви́мост

kwetsen /kwɛtsə(n)/ (v)
оби́ждам
  1. beschadigen, schaden
  2. beledigen, schofferen

kwijlen (v)
лигавя се
  1. een vloed van speeksel onwillekeurig uit de mond laten lopen

kwijt /kʋɛi̯t/ (adj)
изгу́бен
  kwijt zijn

kwik (n)
живак
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikstaart (n)
стърчиопашка
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Motacilla en Dendronanthus

kwikzilver (n)
живак
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwint (n)
квинта
  1.

kwispedoor (n)
плюва́лник
  1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum

kwispelen (v)
клатя
  1. druk met de staart zwaaien.

kwistig /ˈkʋɪstəx/ /ˈkβ̞istəç/ (adj)
прахоснически
  1. op lichtzinnige wijze verbruikend

laag /lax/ (adj)
нисък
  1. niet ver boven iets anders zijn

laag /lax/ (n)
слой
  1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft

laagland (n)
долина

laan (n)
авеню
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laars /lars/ (n)
ботуш
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat (adj)
къ́сно
  1. na het voorziene ogenblik
късен
  2. 's avonds, 's nachts

laatst (adj)
последен
  1. overtreffende trap van laat

label (n)
етике́т

labiaal (n)
лабиален
  1. met de lippen gevormde medeklinker, lipklank

laboratorium (n)
лаборатория
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint (n)
лабиринт
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
смях
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachen (v)
сме́я се
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactose (n)
лактоза
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

lacune (n)
пропуск
  1. iets dat ontbreekt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
стълба
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

lade (n)
чекмедже
  1. uitschuifbare bergplaats

laden /ˈlaːdə(n)/ (v)
зареждам
  1. van een lading voorzien

lading /'ladɪŋ/ (n)
това́р
  1. goederen die vervoerd worden
  2. een grote hoeveelheid
заря́д
  3. opeengehoopte elektriciteit

laesie (n)
поражение
  1. beschadiging van het weefsel in een organisme

laf /lɑf/ (adj)
страхлив
  1. een gebrek aan moed tonend

lafaard /ˈlɑfart/ (n)
страхлив
  1. iemand die door zijn angst wegvlucht uit gevaarlijke situaties.

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
малоду́шие
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ (adj)
ла́гер
  1. een constructie die er ...

lagune (n)
Лагуна
  1. ondiep meer

lak (n)
лак
  1. stof die een dunne beschermlaag vormt nadat ze opgelost in een vluchtig oplosmiddel...

lam (n)
агне
  1. jong van het schaap

lama (n)
лама
  1. soort Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier Lama glama

lamantijn (n)
морска крава
  1. in het water levende zoogdieren uit het geslacht Trichechus

lamp /lɑmp/ (n)
лампа
  1. een voorwerp gemaakt om licht te geven

lampenkap (n)
абажур, абажу́р
  1. kap over een lamp om het licht af te schermen

lamprei (n)
миноги
  1. benaming voor vissen uit de familie Petromyzontidae

lamsvlees (n)
агнешко месо
  1. vlees van een lam

lanceren (v)
започвам

lancet (n)
ланцет
  1. een dubbelsnedig operatiemes

land (n)
страна
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
земеделие
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landelijk (adj)
се́лски
  2. met betrekking tot minder bevolkte, niet-stedelijke gebieden

landen (v)
приземя
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landengte (n)
про́влак
  1. een smalle strook land die twee grotere landmassa's verbindt

landgenoot (n)
земля́к
  1. iemand uit hetzelfde land

landing (n)
приземя́ване
  2. vlucht van vliegtuigen...

landkaart /lɑntkart/ (n)
карта
  1. een abstracte weergave van (een stuk van) de aarde

landschap (n)
местност

landtong (n)
cинур
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang (adj)
дълъг
  1. van grote duur

langdurig (adj)
продължителен
  1.een lange tijd durend

langlaufen (n)
ски бягане
  1. een manier van voortbewegen op latten door de sneeuw

langpootmug (n)
дългоножка

langs (preposition)
край
  1. terzijde van, evenwijdig aan

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
бавен
  1. met weinig snelheid

lans (n)
копие
  1. een lang steekwapen met een metalen punt

lantaarn (n)
фене́р
  1. een constructie van glas en metaal of hout, zodat wind en regen geen vat op een brandende lichtbron hebben

lanthaan (n)
лантан
  1. Chemisch element

lanthanium (n)
лантан
  1. Chemisch element

lap (n)
кръпка
  1. een stuk van iets

lapmiddel (n)
временна мярка
  1. een tijdelijke oplossing die geen definitieve oplossing is

lariks (n)
ли́ственица
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Laryx

larve (n)
ларва
  1. jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

laser (n)
лазер
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

lassen (v)
заварявам
  1. door plaatselijke sterke verhitting van de voeg twee metalen voorwerpen met elkaar verbinden

lasser (n)
зава́рчик
  1. iemand die stukken metaal op een naad door sterke plaatselijke verhitting verbindt

last (n)
това́р
  1. iets wat een mens hindert

laster (n)
клевета
  1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen

lasteren (v)
позоря
  1. ten onrechte kwaadspreken over iemand

lastig /lɑstəx/ (adj)
мъ́чен
  1.

latei (n)
трегер
  1. latei

laten (v)
позволявам
  2. toestaan
  6. aansporing
завеща́вам
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken

latent (adj)
латентен
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
довиждане

latex /'la.tɛks/ (n)
латекс

latwerk (n)
решетка
  1.

laurier (n)
лавър
  boom en kruid

laurierblad (n)
дафинов лист
  2. (gedroogde) bladeren van Laurus nobilis

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
хладък
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lava (n)
ла́ва
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavas (n)
Девесил
  1. bepaald kruid, Levisticum officinale, dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

lavement (n)
клизма

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
лавандула
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
гюрултия
  1. luid en storend geluid

lawine /la'ʋinə/ (n)
лавина
  1. een sneeuwverschuiving op een berghelling

lawrencium (n)
лавренций, лоуренсий
  1. Chemisch element

lebmaag (n)
сирищник
  1. de vierde maag van een herkauwer, zoals een rund

ledemaat /ˈledəmat/ (n)
крайник
  1. een aan de romp aanhangend onderdeel van het lichaam dat door spieren bewogen kan worden...

leder (n)
ко́жа

ledigheid (n)
бездействие
  1. het niets doen, het niets te doen hebben

leedvermaak /'letfərmak/ (n)
злора́дство
  1. het genoegen scheppen in het leed van een ander

leefnet (n)
винтер
  1. een langwerpig fijnmazig net met als doel de gevangen vis een poosje te bewaren, rond of vierkant van vorm met een gesloten bodem en een vernauwing aan de bovenzijde

leeftijd (n)
въ́зраст
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeftijdgenoot (n)
връстни́к
  1.

leeg /lex/ (adj)
празен
  1. zonder inhoud

leek /lek/ (n)
лаик
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied

leem /lem/ /leɪm/ (n)
глина
  1. kleihoudende grondsoort

leen /len/ (n)
феодално владение
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenvertaling /ˈlenvərˌtalɪŋ/ (n)
ка́лка
  1. woord dat aan een vreemde taal is ontleend in letterlijke vertaling en analoge constructie

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ (n)
зае́мка
  1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is

leer /ler/ (n)
кожа
  1. stof vervaardigd door het looien van een dierenhuid
доктри́на
  2. theorie, doctrine

leerboek (n)
учебник
  1. een boek bedoeld om er iets uit te leren

leergierig (adj)
занимаващ се с наука
  1.

leerling (n)
учени́к
  1. iemand die onderwijs volgt

leerstoornis (n)
обучи́телни тру́дности
  1. stoornis bij het leren

leesbaar (adj)
четлив

leest /lest/ (n)
калъп
  1. schoenvorm

leesteken (n)
препина́телен знак
  1. conventioneel symbool in interpunctie

leeuw (n)
лъв, аслан
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwenbek (n)
кученце
  1.

leeuwerik (n)
чучулига

leeuwin (n)
лъвица
  1. vrouwtje van de leeuw

leewater (n)
воднянка
  1.

legaat (n)
легат
  1-2. Romeinse officier of pauselijk gezant

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
армия
  1. een militaire strijdmacht

legering (n)
сплав
  1. Metaalverbinding van twee of meer elementen

legioen (n)
легио́н

legitimeren (v)
узаконя́

leguaan /ˌleɣyˈwan/ (n)
игуана
  1. hagedis

lei (n)
покривна плоча
  2. schrijflei

leiden (v)
во́дя
  1. een leidinggevende functie hebben

leiderschap (n)
ли́дерство
  1. het geheel aan leiding geven aan medewerkers en volgelingen

leidingwater (n)
чешмя́на вода́

leisteen (n)
покривна плоча
  1. blauwgrijs gesteente

lek /lɛk/ (n)
ду́пка
  1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan

lekkage (n)
теч

lekken (v)
пропускам
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
вкусен
  1. aangenaam van smaak

lelie (n)
лилия

lelietje-van-dalen /le.li.tʲə.vɑn.da.ləⁿ/ (n)
момина сълза
  Convallaria majalis

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
гро́зен
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma (n)
лема
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lemming (n)
леминг
  1. een knaagdier dat vooral in het hoge noorden op de toendra's voorkomt

lende (n)
слабини
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
вземам назаем
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

leng (n)
морска щука
  1. kabeljauwachtige zoutwatervis, Molva molva

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
дължина
  1. afmeting van een voorwerp
дължина́
  2. tijdsduur

lengtegraad (n)
географска дължина

lening /lenɪŋ/ (n)
за́ем

lens /lɛns/ (n)
ле́ща
  1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt
  2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd
  3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

lente (n)
пролет
  1. seizoen

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
лъжица
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar (n)
Лопатарка
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepelsteur (n)
Веслонос
  1. bepaald soort vis met lepelvormig verbrede bek die 2 meter lang kan worden en meer dan 80 kilogram kan wegen, Polyodon spathula

lepra (n)
лепра

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
учител
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈleːrə/ /ˈlɪːrə/ (v)
уча се
  1. kennis of vaardigheid verwerven
преподавам
  2. kennis of vaardigheid doen verwerven

les /lɛs/ (n)
урок
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lesgeven /'lɛsxevə(n)/ (v)
преподавам
  1. de taak van een leraar op zich nemen

lessen /ˈlɛsə(n)/ (v)
утолявам
  1. met vocht de dorst beëindigen

lethargie (n)
летаргия
  1. een toestand van geestelijke ongevoeligheid
  2.

letter (n)
буква
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
сричка
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ (n)
шрифт
  1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden

letterzetter /'lɛtərzɛtər/ (n)
словослагател
  1. tekstopmaker

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
лъжа
  1. mededeling die niet waar is, met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar (n)
лъжльо
  1. iemand die liegt

leugenaarster (n)
лъ́жльо
  1. vrouw die bewust onwaarheden vertelt

leugenachtigheid (n)
лъжливост
  1. het veel en makkelijk kunnen liegen en bedriegen

leuk (adj)
мил
  2. prettig, aangenaam

leunen /lønə(n)/ (v)
опирам се
  1. steunen, het evenwicht bewaren door het eigen gewicht deels door iets anders te laten steunen

leunstoel (n)
кресло́
  1. een stoel met leuningen om lekker in te zitten

leuren (v)
продавам амбулантно
  1. bij de huizen aanbellen om rotzooi te verkopen

leven /'levən/ (n)
живот
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
живея
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
жив

levendig (adj)
жив
  1. vol opgewekte drukte

levenslang (adj)
доживотен
  1. tot de dood durend

levensmiddel (n)
хранителни продукти
  1. een van de goederen die het leven in stand houden, zoals etenswaren

levensstijl (n)
начин на живот

levensvatbaarheid (n)
жизнеспосо́бност
  1. het kunnen gaan leven

lever /ˈlevər/ (n)
черен дроб
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverancier (n)
доста́вчик

leverworst (n)
лебервурст

lexeem (n)
лексе́ма

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
чета
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer (n)
чете́ц
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

lezing (n)
показание

lhbt (n)
ЛГБТ
  1. verzamelbegrip voor mensen met een seksuele voorkeur die minder vaak voorkomt dan heteroseksualiteit

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
во́дно ко́нче
  1. benaming voor insecten uit de orde Odonata

libido /'libido/ (n)
либидо
  1. geslachtsdrift

libretto (n)
либре́то
  1.de gangbare benaming voor het tekstboekje van een opera, operette, ballet of musical

licentie (n)
лице́нз

lichaam /lɪxam/ (n)
тяло
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
трениро́вка
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichaamsslagader (n)
ао́рта

licht (adj)
светъл
  1. helder van kleur
лек
  2. van een gewicht

licht (n)
електрическа крушка, светлина
  1. Elektromagnetische golven
осветление
  2. lichtbron

lichtgeraaktheid (n)
чувствителност
  1. de mate waarin iemand emotioneel geprikkeld kan worden

lichtjaar (n)
светлинна година
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtsnelheid (n)
скорост на светлината
  1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s)

lid (n)
член
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte

lidmaatschap (n)
членство
  1. de status van iemand als lid van een organisatie

lidstaat (n)
държа́ва-членка
  1. een staat die toegetreden is tot een inter- of supranationale organisatie

lidwoord (n)
член

lied (n)
песен
  1. het melodische geluid

liefdadigheid (n)
благотвори́телност
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
любов
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefhebben (v)
обичам
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefkozen (v)
галя

liefkozing (n)
милувка, галене, ласка
  1. aai, streling

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
лъжа
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
лира
  1. een Grieks snaarinstrument
лебе́дка
  2. een werktuig om te hijsen, trekken of slepen

lies (n)
слабина
  1. anatomie

lieveheersbeestje (n)
божа́ кра́вичка
  1. benaming voor kevertje van de familie Coccinellidae

lift /lɪft/ (n)
асансьор, лифт
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen

liften (v)
пътувам на автостоп
  1. liften (meerijden)

liga (n)
ли́га

ligament (n)
лигаме́нт
  1. bindweefselband

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
лежа́
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben

ligplaats /'lɪxplats/ (n)
корабно място
  2. een plaats waar een boot kan liggen

liguster (n)
птиче грозде
  1. olijfachtige heester veel gebruikt voor het maken van heggen

lijden (v)
боли ме
  1. smart en ellende ondergaan

lijdende vorm (n)
паси́вен зало́г
  1. het stelsel vormen van een werkwoord dat aangeeft dat het onderwerp...

lijder (n)
страда́лец
  1. iemand die aan iets lijdt

lijf /lɛi̯f/ (n)
тяло
  1. lichaam

lijger (n)
лигър
  1. hybride kruising tussen een mannetjesleeuw en een vrouwtjestijger

lijk (n)
труп
  1. dood lichaam

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
изглеждам
  2. naar aanschijn zijn

lijkkist /ˈlɛɪ̯.kɪs/ /ˈlɛɪ̯k.kɪst/ /ˈlɛːk.kɪst/ (n)
ковчег
  1. de kist waarin een overledene ter aarde besteld wordt

lijkkleed (n)
плащеница
  1. doek waarin men een overledene wikkelt; kleed dat men over een lijkkist legt tijdens de begrafenis

lijkschouwer (n)
[[съде́бен]] [[сле́довател]]
  1. ± arts die het lichaam van een overledene onderzoekt om de doodsoorzaak vast te stellen

lijkwade (n)
плащеница
  1. de kleding waarin een overledene begraven wordt

lijkwagen (n)
катафалка
  1. een voortuig ingericht om een stoffelijk overschot te vervoeren

lijm (n)
лепило
  1. plakmiddel

lijn /lɛi̯n/ (n)
курс
  1. een streep
  2.
каишка
  11. een band, riem om een huisdier in te tomen

lijnvliegtuig (n)
пътнически самолет
  1. (passagiers)vliegtuig waarmee men regelmatig volgens een dienstregeling vluchten uitvoert

lijnzaad /ˈlɛɪnzat/ (n)
ленено семе
  1.

lijst /lɛist/ (n)
спи́сък
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster (n)
дрозд
  1. benaming voor vogels uit de familie Turdidae

likeur (n)
ликьо́р
  1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker

likken (v)
ли́жа
  1. met de tong aanraken

lila (n)
лила́в
  1. lichte tint van paars

limoen (n)
зелен лимон
  1. Een citrusvrucht

limonade (n)
лимонада
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

limousine (n)
лимузина
  1. een verlengde luxueuze auto waarin meestal meer dan vier personen vervoerd kunnen worden.

linde /ˈlɪndə/ (n)
липа
  loofboom

lindeboom (n)
липа́
  1. een geslacht van bomen uit de kaasjeskruidfamilie

linguïst (n)
езикове́д
  1. beoefenaar van de taalkunde

linguïstiek (n)
езикознание
  1. wetenschap die taal als onderzoeksobject heeft

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
лини́йка
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

linker (adj)
ляв
  1. aan die zijde van het lichaam waar gewoonlijk het hart zit

links (adj)
ляв
  1. tegenovergestelde van rechts

linkshandig (adj)
левичар
  1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen

linnen (n)
ленено платно
  1. product afkomstig uit vlas

lint (n)
ле́нта
  1. lange, smalle strook stof

lintworm (n)
тения
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

lintzaag (n)
банциг

linze (n)
леща

lip (n)
устна
  1. anatomie

lippenstift (n)
червило
  1. stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen
  2. zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen

lispelen /ˈlɪspələ(n)/ (v)
фъфлене

litanie (n)
литания
  1.

liter /litər/ (n)
ли́тър
  1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen

literair (adj)
литерату́рен

literatuur (n)
литература
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
литий
  1. chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken (n)
белег
  1. zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie (n)
литургия
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

live (adj)
дире́ктен

livermorium (n)
ливерморий
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

locatie (n)
местоположе́ние
  1. een bepaald punt in de ruimte

locomotief (n)
локомоти́в
  1.

loden (v)
оло́вен
  1. van lood vervaardigd

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
муча
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

loensen (v)
гледам изкосо
  1. scheel kijken

loep (n)
лупа

loewak (n)
Азиатска палмова цивета

lof (n)
похвала
  1. prijzen

lofrede (n)
панегирик
  1.

lofzang (n)
химн
  1+2. iedere uiting van bewondering

logaritme (n)
логаритъм
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek (n)
корабен дневник
  1. boek met gegevens over de navigatie
дне́вник
  2. een chronologisch dagboek

logger (n)
люгер
  1. een vissersschip, tegenwoordig met een motor aangedreven, dat vroeger een loggergetuigd zeilschip was

logistiek (adj)
логи́стика

logo (n)
ло́го
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

lok /lɔk/ (n)
кичур
  1. haarlok, pluk haar

lokaal /loˈkal/ (adj)
лока́лен
  1. plaatselijk, van beperkte omvang

lokaal /loˈkal/ (n)
стая

lokaas (n)
стръв
  1. stuk vlees of vis bedoeld om een dier mee te kunnen vangen.

lokalisatie (n)
локация
  1. plaatsbepaling

lokken (v)
примамвам
  2. als eerste deel van samenstellingen
  1. mens of dier verleiden ergens heen te komen

lolly /ˈlɔlɪ/ (n)
близа́лка
  snoepje

long /lɔŋ/ (n)
бял дроб
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
пневмония
  1. een ontsteking in de longen

longvis (n)
двойнодишаща риба
  1. vis met kieuwen én longen

lont (n)
запа́лка
  1. koord voor ontsteking

lood (n)
олово, оло́во
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter (n)
водопрово́дчик
  1. vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loods /loːts/ (n)
бара́ка
  1. een gebouw voor opslag van goederen
ло́цман
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loodvrij (adj)
безоловен

loog /loːx/ (n)
лу́га
  een alkalische substantie

loon /loːn/ (n)
заплата
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loonlijst (n)
платежна ведомост

loop /loːp/ (n)
цев
  voorste deel van een wapen

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
око́п
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

lopen (v)
ходя
  1. stappen, gaan
бя́гам
  2. rennen

loper (n)
шперц
  2. een sleutel waarmee een hele serie verschillende sloten geopend kunnen worden
офицер
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag

lork (n)
ли́ственица
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Larix

losgeld (n)
откуп
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losmaken (v)
отвъ́ржа
  1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt

lot (n)
о́рис
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt

loyaal /loˈjal/ (adj)
ве́рен

lucht /lʏxt/ (n)
въздух
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchtfilter (n)
въздушния филтър

luchthaven (n)
летище
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ (n)
военновъздушни сили
  1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel

luchtpijp (n)
трахея

luchtvaart (n)
авиационен, авиация
  1. verkeer in de lucht

lucifer (n)
кибрит
  1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
ленив
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

luiaard (n)
безделник
  1. werkschuw persoon
лени́вец
  2. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Folivora

luiden /ˈlœʏ̯dən/ /ˈlœːdən/ (v)
звуча
  1. doen klinken, gewoonlijk van een bel
  2. het weerklinken van het geluid van een klok

luier (n)
пелена

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
безделие
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luipaard (n)
леопард
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera pardus

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
въшка
  1. benaming voor verschillende meestal vleugelloze insecten die parasiteren op dieren en planten

luisteraar (n)
слуша́тел
  1. iemand die luistert

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
слу́шам
  1. gericht waarnemen met het oor
  2. een bevel opvolgen

luit (n)
лютня
  1. luit

luitenant (n)
лейтена́нт
  1. rang in het leger

lul (n)
кур
  1. het geslachtsdeel van de man

luminescentie (n)
луминесценция
  1.

lunair (adj)
лу́нен

lupine (n)
лупина
  1. en 2. (zaden van) geslacht Lupinus

lust /lʏst/ (n)
по́хот
  1. seksueel verlangen

lutetium (n)
лутеций
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luwte /'lywtə/ (n)
завет
  1. een windloze plek

luxe /lyks/ (n)
лукс
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxueus (adj)
разкошен

lychee (n)
личи
  1.

lynchen (v)
линчувам
  1. iemand executeren zonder rechtsgeldig proces, met name door opknoping

lynx (n)
рис
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx lynx

löss (n)
льос
  1.

maag /maːx/ (n)
стомах
  1. Orgaan

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
де́вственик
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijk (adj)
девствен

maagdelijkheid (n)
де́вственост
  1. eigenschap dat je niet eerder geslachtsverkeer hebt gehad

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ (n)
девствена ципа
  vlies

maaien /ˈmaɪ̯ə(n)/ (v)
кося́
  1. met een werktuig het bovengrondse deel ergens van verwijderen

maal /ma:l/ (v)
път
  1 1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

maaltand (n)
кътник
  1.

maaltijd (n)
ядене
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
луна

maand /maːnt/ (n)
месец
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
понеделник
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adj)
ежеме́сечен
  1. iedere maand een keer

maanlanding (n)
прилуняване

maanlicht (n)
лунна светлина
  1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
лунно затъмнение
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw...

maanvis (n)
риба-луна
  1. bepaald soort grote schijfvormige zeevis, Mola mola

maar /maːr/ (conjunction)
но
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maarschalk (n)
фелдмаршал

maart /maːrt/ (n)
март
  1. derde maand van het jaar

maat /maːt/ (n)
помощник-капитан
  1. makker
разме́р
  3. eenheid van lengte enz.
големина́
  5. grootte van kledingstuk/schoen

maatregel (n)
мероприя́тие
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappij (n)
компа́ния
  1. vereniging tot het drijven van handel
о́бщество
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen

macaroni (n)
макарони
  2. gerecht op basis van gebogen pijpjes van deeg

machine /mɑˈʃinə/ (n)
Машината, машина

machinegeweer (n)
картечница
  1. geweer waarmee kort na elkaar meerdere schoten kunnen worden afgevuurd, zonder dat men tussendoor de trekker moet loslaten

machinerie (n)
машинария
  1. geheel van machines

machinist (n)
машини́ст

macht /mɑxt/ (n)
власт
  1. vermogen de wil op te leggen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
мо́щен
  1. meer invloed hebben dan anderen

machtigen (v)
одобрявам
  1. aan iemand anders het recht overdragen in je naam te handelen

macramé (n)
макраме
  1. een handwerktechniek om decoraties of weefsel te maken, door het met de hand knopen van draden

made (n)
личинка
  1. Pootloze larve

madeliefje (n)
маргаритка
  1. Bellis perennis

maffia (n)
мафия
  1. criminele organisatie, oorspronkelijk van Sicilië

magazine /ˈmɛ.ɡə.zin/ (n)
журна́л

magenta (n)
[[пу́рпурен]] цвят
  1. kleur tussen rood en blauw

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
мършав
  1. zeer dun met weinig vet

magisch (adj)
вълше́бен
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magistraat (n)
магистрат
  1. een persoon die rechtspreekt

magneet (n)
магнит
  1. gemagnetiseerd metaal

magneetveld (n)
магнитно поле

magnesium (n)
магнезий
  1. Chemisch element

magnetisch (adj)
магни́тен
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom...

magnetisme (n)
магнетизъм

mais /mɑjs/ (n)
царевица
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maisonnette (n)
мезонет
  1. een etagewoning met eigen toegang waarbij woon- en slaapverdieping boven elkaar liggen

maiszetmeel /ˈmɑjsɛtmel/ (n)
царевично нишесте
  1. en 2. verbinding van glucose en koolhydraten of bindmiddel dat uit maiskorrels wordt gewonnen

majesteit (n)
величие
  1.

majestueus (adj)
величествен
  1. met de pracht en praal die hoort bij een vorst

majoor (n)
майо́р

makaak /ma'kak/ (n)
макак
  1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld

make-up (n)
грим
  1. schoonheidsproducten

makelaar (n)
бро́кер
  1. de tussenpersoon in de handel

maken /ˈmaːkən/ (v)
правя, върша, карам, накарвам, произвеждам
  1. in elkaar zetten
поправям
  2. ervoor zorgen dat iets weer werkt

maker (n)
производител
  1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft

makkelijk (adj)
ле́сен
  1. niet moeilijk, waar weinig moeite en inspanning voor vereist is

makker /mɑkər/ (n)
друга́р
  1. iemand aan wie men door persoonlijke voorkeur verbonden is

makreel (n)
ску́мрия
  1. bepaalde soort zeevis, Scomber scomber

malaria (n)
малария
  1. infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten van het geslacht Plasmodium

malen /malə(n)/ (v)
меля
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

malie (n)
накрайник
  3. vetereinde

mals /mɑls/ (adj)
мек
  1. zacht en sappig

malware (n)
злонамерен софтуер
  1. schadelijke software

mama /ˈmɑmaː/ (n)
ма́ма
  1.

mammoet (n)
маму́т
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Mammuthus

man (n)
мъж
  1. persoon van het mannelijk geslacht
  3. een mens

management (n)
ръково́дство
  1. de leiding van een organisatie, de verzameling managers

manager (n)
дире́ктор
  1. een persoon die de leiding heeft over een afdeling binnen een organisatie

manchet (n)
манше́т
  1. een dubbele of stevige stof aan rond de opening van de mouw of hals

manchetknoop (n)
копче за ръкавели
  1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit

mand /mɑnt/ (n)
кош
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandaat (n)
за́повед

mandarijn (n)
мандарина
  1. Een citrusvrucht

mandarijnschil (n)
кора от мандарина
  1. schil van Citrus reticulata, Citrus reticulata var. 'mandarine' of Citrus × tangerina

mandoline (n)
мандолина
  1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

manenrob (n)
патагонски морски лъв
  1. bepaald soort zoogdier, Otaria flavescens, zeeroofdier dat leeft aan de kusten van het zuidelijk deel...

maneschijn /manəsxɛɪn/ (n)
лунна светлина
  1. Het door de maan weerkaatste licht dat op de aarde schijnt, maanlicht

manga /'mɑŋga (n)
Манга
  1. Een Japans stripboek

mangaan (n)
манган
  1. Chemisch element

mango (n)
манго
  1. soort oranje-groene sappige tropische vrucht

manie (n)
мания
  1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand)

manier / mɑˈniːr/ (n)
начин, маниер

manifest (adj)
манифе́ст
  1. duidelijk, onmiddellijk herkenbaar

manifest (n)
изявле́ние
  1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

manifestatie (n)
проява
  1.
  2. openbare gebeurtenis

manifesteren (v)
показвам
  3. waarneembaar worden
  algemeen bekend maken, aan iedereen laten blijken

manillahennep (n)
абака

maniok (n)
маниока
  1. en 2. (wortel van) de plant Manihot esculenta

manipulatie (n)
манипулация

manipuleren (v)
манипулирам

mannelijk (adj)
мъжки
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt
  2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht

mannequin (n)
манеке́н
  1. iemand die nieuwe kledingontwerpen dragend deze aan een publiek vertoont

manoeuvreren (v)
маневри́рам

manometer (n)
манометър

mantel (n)
аба́
  1. omhullend kledingstuk

manusje-van-alles /ˌmanɵsʲəvɑnˈɑləs/ (n)
момче за всичко
  1. iemand die bekwaam is in het doen van allerlei verschillende klusjes

maoïsme (n)
маои́зъм
  1. variant van het communisme zoals uitgedragen en toegepast in China gedurende het derde kwart van de 20e eeuw

map /mɑp/ (n)
директо́рия
  3. deel van het bestandssysteem

marcheren (v)
марширувам

margarine (n)
маргарин

margay (n)
Тигрова котка
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus wiedii

marge (n)
поле́
  1.

marimba /mɑˈrɪmba/ (n)
маримба
  1. een zeer grote houten xylofoon uit Guatemala met onder elke toets een resonator van houtsnijwerk

marinade (n)
марината

marine /maːˈrinə/ (n)
маринизъм
  1. zeemacht

marinier (n)
[[мо́рски]] [[пехоти́нец]]
  1. lid van een goed getrainde, gespecialiseerde militaire eenheid

marjolein (n)
майорана
  2. kruid

markeren /mɑr.kɪː.rə(n)/ (v)
бележа
  1. het afbakenen van een grens

markies (n)
маркиз

markt (n)
паза́р
  geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden
  warenverkoop op pleinen en straten

marmelade (n)
мармалад
  1. broodbeleg van fijngekookt fruit

marmer /mɑremər/ (n)
мрамор
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmot (n)
мармот
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft maar ook veel als huisdier wordt gehouden

mars /mɑrs/ (n)
манифестация
  1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden
  2. een wandeltocht
  3. een mand of bak die op de rug gedragen wordt

marsala (n)
Марсала
  1. een Italiaanse versterkte wijn die gemaakt wordt in de omgeving van Marsala op het westelijk deel van Sicilië

marsepein (n)
марципан
  1.

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
мъчени́к
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

martelen (v)
измъ́ча
  1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen

marter (n)
бя́лка
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Martes

marxisme (n)
маркси́зъм
  1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx

mascara (n)
грим за мигли
  1. schoonheidsmiddel

masker /'mɑskər/ (n)
маска, ма́ска
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
ма́са
  1. totale hoeveelheid materie in een object
маса
  2. grote hoeveelheid
куп
  3. menigte

massage (n)
маса́ж

massamoord (n)
ма́сово уби́йство
  1. moord op een groot aantal personen

massavernietigingswapen (n)
оръ́жие за ма́сово поразя́ване
  1. een wapen dat zeer velen doodt

masseren (v)
масажирам
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

massief (adj)
масивен

mast (n)
ма́чта
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip
  4. hoge antenne
  5. varkensvoer
стълб
  2. palen waartussen (elektriciteits- of telefoon-)draden gespannen kunnen worden
мачта
  3. lange paal voor vlaggen

mastiff (n)
английски дог
  1. grote hond met een heel los rimpelig vel bij het hoofd

masturbatie (n)
чикия
  1. het stimuleren van de eigen geslachtsdelen

masturberen (v)
мастурби́рам

match (n)
мач

mate (n)
степен

materiaal (n)
материа́л
  1. een tastbare stof

materie (n)
материя

materieel (adj)
веществен

mathematicus (n)
математи́к

matig /matəx/ (adj)
уме́рен
  1. in geringere mate dan mogelijk of gewenst

matras /mɑtrɑs/ (n)
матрак
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matrix (n)
матрица
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matrone (n)
матрона
  1.

matroos (n)
матрос
  1. een zeeman van de laagste rang

matse /ˈmɑtsə/ (n)
маца́
  1.

maturiteit /'matyritɛit/ (n)
зрялост
  1.

mausoleum (n)
мавзоле́й
  1. groot en rijk versierd graf

maximum (abbreviation)
максимум
  1. grootst mogelijke hoeveelheid

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ (n)
майонeза, майонеза
  1. een saus op basis van eieren

mazelen (n)
дребна шарка
  1. kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
царевица
  1. bepaalde graansoort afkomstig uit Midden-Amerika, Zea mays

mecanicien (n)
меха́ник

mechanica (n)
механика

mechanisch (adj)
механи́чен
  1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken

mechanisme (n)
механи́зъм
  1. machinerie

medaille (n)
медал
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
общуване
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ (n)
съгла́сна
  1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan
  2. een letter die zo'n klank in schrift weergeeft

medelijden /medəlɛidə/ (n)
съчувствие
  1. verdriet over het leed van anderen

medeplichtig /ˌmedəˈplɪxtəx/ (adj)
съучастнически
  1. bewust bijgedragen hebbend tot een wandaad

medeplichtige (n)
съуча́стник
  1. behulpzaam persoon bij een misdrijf

medeplichtigheid (n)
съучастничество
  1. het mede schuld hebben aan een misdrijf

medewerker (n)
сътру́дник
  1. iemand die met anderen in hetzelfde bedrijf, organisatie of vestiging werkt

mediaan (n)
медиа́на

mediatie (n)
Медиация

medicatie (n)
лекарство
  1. het voorschrijven van geneesmiddelen

medicijn (n)
лекарство
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

medisch (adj)
медицински
  1. op de geneeskunde betrekking hebbend

meditatie (n)
Медитация
  1. spirituele bezigheid

mediteren (v)
медитирам

meegeven /ˈmeɣevə(n)/ /ˈmeχevə(n)/ (v)
поддавам

meekrap (n)
брош
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
брашно
  1. gemalen graan

meer /meːr/ (n)
езеро
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerdere (indefiniteCardinalNumeral)
няколко
  1. verscheidene

meerderheid (n)
мнозинство
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig (adj)
пълнолетен
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerkat (n)
гвенон
  1. één van een aantal Afrikaanse apensoorten uit de Cercopithecus-familie

meertalig (adj)
многоези́чен
  1. gerelateerd aan meerdere talen
  2. (persoon) meerdere talen sprekend

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ (n)
сом
  1. benaming voor grote roofvissen uit het geslacht Siluris

meervoud (n)
мно́жествено число́
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

mees (n)
синигер
  1. benaming voor kleine weinig schuwe vogels uit de familie Paridae

meestal (adv)
в повечето случаи
  1. in het merendeel van de gevallen

meester (n)
ма́йстор
  1. baas, heer, patroon

meesteres (n)
госпо́дарка

meet (n)
цел
  1. een grensstreep, een eindstreep

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
геометрия
  1. tak van de wiskunde

meetlat /ˈmetlɑt/ (n)
лини́йка
  1. een langwerpig voorwerp waarmee maten opgenomen worden

meetlint (n)
рулетка
  1. een band met een schaalverdeling zodat men een afstand kan bepalen

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
чайка
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

mei (n)
май
  1. de vijfde maand van het jaar

meid /mɛi̯t/ (n)
деви́ца

meidoorn /ˈmɛɪ̯.dorn/ (n)
глог
  1.

meidoren (n)
глог
  1. Tweestijlige meidoorn

meikever (n)
майски бръмбар
  1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt

meiklokje (n)
момина сълза
  1. Convallaria majalis

meineed (n)
клетвопрестъпничество
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiose /mɛɪˈozə/ (n)
мейоза
  1.

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
момиче
  1. jonge vrouw

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ (n)
мо́минско и́ме
  2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert

meitnerium (n)
мейтнерий, майтнерий
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melaatsheid /me'latshɛɪt (n)
прока́за
  1. besmettelijke ziekte veroorzaakt door een bacteriële infectie van de huid

melancholie (n)
меланхолия

melanoom (n)
меланома

melasse (n)
меласа
  1. een restproduct bij de suikerproductie

melde (n)
ло́бода
  1. Atriplex sp, een geslacht van meer dan tweehonderd soorten plantjes die vaak onder moeilijke omstandigheden gedijen

melden (v)
докладвам
  1. iets rapporteren, bekendmaken

melk /mɛlk/ (n)
мляко

melkboer (n)
млека́р

melkchocolade (n)
млечен шоколад
  1. chocolade die bereid is met room of melk

melken /mɛlkə(n)/ (v)
доя
  1.

melkklier (n)
мле́чна жлеза́
  1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert

melksuiker (n)
лактоза
  een suiker die o.a. in melk voorkomt

melktand (n)
мле́чен зъб
  1. een tand uit de eerste set tijdelijke tanden van de mens en sommige andere dieren (zoals de hond of de koe), die na verloop van tijd worden vervangen door de permanente tanden

melkzuur (n)
млечна киселина
  1. organisch zuur

melodie (n)
мело́дия
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

melodieus (adj)
мелодичен
  aangenaam klinkend

meloen (n)
пъпеш

membraan /mɛmbran/ (n)
мембра́на
  2. een omhulsel van de cel bestaande uit fosfolipiden en eiwitten

membranofoon (n)
мембранофон
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die toon/geluid voortbrengen door een trillend vel

meme /ˈme:mə/ (n)
мем

memorabel (adj)
незабравим
  1. iets waarvan het de moeite waard is om het te herinneren

memoriseren (v)
запаметя́вам
  1. uit het hoofd leren

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
менделеевий

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
господи́н
  2. een nette man
  1. een formele manier om een man aan te spreken

menen /menə(n)/ (v)
имам намерение
  1. de bedoeling hebben

mengen (v)
бъ́ркам
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

menhir (n)
менхир
  1.

mening /ˈmeːnɪŋ/ (n)
мнение
  1. oordeel, opinie

menopauze (n)
менопауза
  1. levensfase waarin vrouwen niet langer menstrueren

mens (n)
човек, человек
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

menselijk (adj)
човешки
  1. zoals de mens

mensenrechten (n)
човешки права
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

mensenrechtenschending (n)
нарушаване на правата на човека
  1. het schenden van mensenrechten

mensheid (n)
човечество
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menstruatie (n)
менструация
  1. maandelijkse bloeding bij vrouwen en geslachtsrijpe meisjes

mentaal (adj)
мисловен
  1. verband houdend met het brein

mentaliteit /ˌmɛn.taː.liˈtɛit/ (n)
манталитет

menu (n)
меню

menuet (n)
менует
  1.

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
кос
  1. bepaald soort zwarte vogel met een gele snavel, Turdus merula

meren (v)
закотвям

merendeel (n)
болшинство
  1. het grootste deel

merg (n)
ко́стен мо́зък
  1.
сърцевина
  2.

merk /ˈmɛrk/ (n)
бе́лег
  2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd

meroniem (n)
мероним
  1. een term die een deel van iets anders weergeeft

merrie /ˈmɛri/ (n)
кобила
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
нож
  1. snijwerktuig

messenmaker (n)
ножар
  1.

messing (adj)
ме́синг

mest (n)
тор
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
с

met twee maten meten (v)
меря с двоен аршин
  1. situaties die eigenlijk hetzelfde zijn toch heel anders beoordelen

metaal (n)
метал
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metabolisme (n)
обмяна на веществата
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metadata (n)
метаданни

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
метафора
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metafysisch /ˌmetaˈfizis/ (adj)
метафизичен
  1. bovennatuurlijk, (nog) niet met de gangbare wetenschap te verklaren

metallurgie (n)
металургия

meteen /mɛ.ˈden/ /mɛ.ˈten/ (adv)
веднага
  1. onmiddellijk

meten (v)
измервам
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteoor (n)
метеор
  1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
метеорология
  1. de studie van het weer en het klimaat

meter (n)
метър
  1. de SI-eenheid van lengte

metgezel (n)
компаньо́н

methaan (n)
метан
  1. CH₄

methode /meˈtodə/ (n)
ме́тод

methodisme (n)
методизъм
  1. Een stroming in het protestantisme

methyl (n)
метил

meting (n)
изме́рване

metriek (adj)
метричен

metro (n)
метро
  1. ondergronds openbaar vervoer

metrologie /ˌmetroloˈɣi/ (n)
метрология
  1. de studie van het weer en het klimaat

metronoom (n)
метроном

metropool (n)
метропо́лия

metrum (n)
ри́тъм

metselaar (n)
зидар
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

meubel (n)
ме́бел
  1. stuk huisraad

meute (n)
глу́тница
  1. groep (jacht)honden, e.d.

mevrouw (n)
госпожа
  1. formele manier om een vrouw aan te spreken

miauw (interjection)
мяу
  1. het geluid van een kat

miauwen (v)
мяукам
  1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat

micro-organisme /ˈmiːkroʔɔrɣaːnɪzmə/ /ˈmiːkroʔɔrʝaːnɪzmə/ (n)
микрооргани́зъм
  1. meestal eencellig wezen

microbe (n)
микро́б
  1. een levend micro-organisme

microbiologie (n)
микробиология
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
микроскоп
  1. instrument dat het beeld van heel kleine dingen sterk vergroot

middag (n)
обяд
  1. het midden van de dag, 12.00
икиндия
  2. het gedeelte van de dag tussen 12.00 en 18.00 uur

middageten (n)
обяд
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middel /ˈmɪdəɫ/ (n)
спо́соб
  2. iets met behulp waarvan een doel bereikt kan worden
  4. geld, bezit
та́лия
  1. het middendeel van het lichaam

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
сре́дни векове́
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
средновековен
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middellijn (n)
диаметър
  1. middellijn

middelpunt (n)
сре́дище
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelpuntvliedend /mɪdəlpɵntflidənt/ (adj)
центробежен
  1. neigend van het middelpunt weg te bewegen

middelvinger (n)
среден пръст
  1. vinger

midden /'mɪdə(n)/ (n)
сре́ден
  1. het centrale deel

middenklasse (n)
сре́дна кла́са
  1. maatschappelijke, economische klasse

middenstander (n)
търговец на дребно
  1.

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
полуно́щ
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

mier /mir/ (n)
мравка
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

miereneter (n)
мравояд
  1. benaming voor tandloze zoogdieren uit de onderorde Vermilingua

mierenzuur (n)
мравчена киселина
  1. HCOOH

mierikswortel (n)
Хрян
  2. wortel

mietje (n)
мамино детенце
  1. slapjanus, kleinzerig persoon

migraine (n)
мигрена
  1. schele hoofdpijn

mij (abbreviation)
ме

mijl /mɛi̯l/ (abbreviation)
ми́ля

mijlpaal (n)
важно събитие
  1. een paal die op elke mijl staat

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
мой
  1. van mij

mijnbouw (n)
минно дело
  1. het bedrijven van winning van delfstoffen

mijngas (n)
газ-гризу
  1. brandbaar, giftig, reukloos gas dat in steenkoolmijnen voor kan komen vooral bestaande uit methaan (CH₄)

mijnheer (n)
господи́н
  1. een aanspreektitel voor een man
господин
  2. de heer des huizes

mijnwerker (n)
миньор
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt (n)
кърлеж
  1. benaming voor dieren uit de superorde Acariformes

mijter (n)
митра
  1. hoofddeksel voor kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
обстано́вка
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
вое́нен
  1. met het leger te maken hebbend

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (n)
аскер
  1. lid van een leger

militarisme (n)
военолю́бие

miljard (n)
милиард
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen (n)
милион
  1. 1.000.000

miljonair (n)
милионе́р
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

milkshake (n)
мле́чен ше́йк
  1. dikke koude drank

millennium (n)
хилядоле́тие
  1. een periode van 1000 jaar

millimeter (n)
милиме́тър
  1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter

milliseconde (n)
милисекунда

milt /mɪlt/ (n)
далак, слезка
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
антракс
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

min (adv)
минус
  1. minus, verminderd met (-)

minachten /mɪnɑxtə(n)/ (v)
презирам
  1.

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
неуважение
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
по-ма́лко
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

minderheid (n)
малцинство
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt

mineraal /minəˈral/ (n)
минерал

mineraalwater (n)
минерална вода
  1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven

mineralogie (n)
минерало́гия

minimaal /ˈminimal/ (adj)
минимален
  1. het kleinst mogelijk

minimum (abbreviation)
минимум
  1. kleinst mogelijke hoeveelheid

minister (n)
министър, мини́стър
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minister-president (n)
премиер
  1. de minister die het kabinet aanvoert

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ (n)
министерство
  1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd

ministerieel (adj)
министерски

minstreel (n)
менестре́л
  1. rondreizend kunstenaar

minteken (n)
ми́нус

minuut (n)
минута
  1. tijdeenheid
  2. hoek

minzaamheid (n)
благост
  1. neerbuigende vriendelijkheid als karakter eigenschap

mis (n)
ме́са
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misantroop (n)
мизантро́п
  1.

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ (n)
злоупотре́ба

misbruiken /mɪzˈbrœykən/ /mɪzˈbrœːkən/ (v)
злоупотребя́вам
  op een slechte wijze gebruik maken van iets of iemand

misdaad (n)
престъпле́ние
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdrijf (n)
престъпление
  1. een misdaad of delict

misgunnen (v)
свиди ми се
  1.

mishandelen /mɪsˈhɑndələn/ (v)
държа се лошо с
  1. iemand slecht behandelen en pijn doen of verwonden

miskraam (n)
аборт

misleiden (v)
заблуждавам
  1. iemand in de waan van iets brengen

misleidend (adj)
заблуждаващ
  1.

mislukken /mɪsˈlʏkə(n)/ (v)
не [[сполу́чвам]]
  verkeerd aflopen, zonder het gewenste resultaat

mislukking (n)
повре́да
  1. iets dat niet goed is gegaan

mispel (n)
мушмула
  1. bepaald soort loofboom Mespilus germanica
  2. vrucht van de mispelboom

misschien (adv)
може би
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijkheid (n)
гадене

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
не улучвам
  1. niet raken, niet treffen
  6. de afwezigheid voelen van

missie (n)
зада́ча
  1. een doeleind dat verwezenlijkt dient te worden

mist /mɪst/ (n)
мъгла
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

mistig (adj)
замъглен
  1. met mist

mitigeren (v)
облекчавам
  1. verzachten, matigen

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
митохондрия
  1.

mitose /miˈtozə/ (n)
митоза
  1.

mixen /ˈmɪksə(n)/ (v)
микси́рам
  1. door elkaar mengen

mobiel /mo'bil/ (adj)
подвижен
  1. zich gemakkelijk verplaatsend

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
мобилен телефон
  1. een gsm, een draagbare telefoon

mobilisatie (n)
мобилиза́ция

mode /ˈmodə/ (n)
мо́да

model (n)
макет

modelleren (v)
моделирам
  1. op schaal navormen

moderniseren /mo.dɛr.ni.ˈzɪː.rə(n)/ /mo.dɛr.nɪ.ˈzeː.rə(n)/ (v)
модернизирам
  1. modern maken

moderniteit (n)
съвременност

modieus (adj)
модерен
  1. volgens de mode

modificatie (n)
изменение

modificeren (v)
изменям

moe /muː/ (adj)
уморе́н
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
мъ́жество
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
майка
  1. een vrouwelijke ouder

moederlijk (adj)
ма́йчин
  1.met de liefde en zorg van een moeder

moederschap (n)
майчинство
  1. het fungeren als moeder

moedertaal (n)
майчин език

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
смел
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon (n)
муфлон
  1. de diersoort waartoe het tamme schaap behoort, Ovis gmelini

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
сложен
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid (n)
мъчнотия
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
старание, усилие
  1. een grote inspanning

moeiteloos (adj)
без усилия
  1. geen moeite kostend

moer (n)
гайка
  1. blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past
блато
  4. moerassig land

moeras (n)
Блато

moerbei (n)
черница

moerbeiboom (n)
дуд

moesson (n)
мусон
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moestuin /ˈmus.tœʏ̯n/ /ˈmus.tœːn/ (n)
зеленчукова градина
  1. een tuin waarin op kleine schaal verschillende groenten en evt kruiden en/of fruit worden verbouwd

moeten (v)
тря́бва
  1. gedwongen zijn

mogelijk (adj)
възмо́жен
  1. een keuze om iets te doen

mogelijkheid (n)
възможност
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
мога, харесвам
  1. toegestaan zijn

mok (n)
голяма чаша с дръжка
  1. drinkbeker

mol (n)
къртица
  1. bepaald soort zoogdier, Talpa europaea
мол
  3. hoeveelheid van een stof die net zo veel deeltjes bevat als er atomen...

molecule /moləˈkyɫ/ (n)
молекула
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
моле́кула
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen (n)
ме́лница
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
мелничар, воденичар
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen (n)
водени́чен ка́мък
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

mollig (adj)
закръглен
  1. een beetje dik, volslank

molotovcocktail (n)
кокте́йл Мо́лотов
  1. met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken

molybdeen (n)
молибден
  1. Chemisch element

moment (n)
момент
  1. zeer korte tijd

mompelen (v)
мърмо́ря
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarch (n)
монарх

monarchie (n)
монархия
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond (n)
уста
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer (abbreviation)
шап
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondeling (adj)
словесен
  1. via het gesproken woord

mondharmonica (n)
устна хармоника
  1. instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt

mondharp (n)
дръмбой
  1. een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden

mondialisering (n)
глобализа́ция
  1.

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
устие
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondstuk (n)
мундщук
  1. dat deel van een blaasinstrument dat in de mond genomen wordt of aan de lippen gezet

mondvol (n)
хапка
  1. een hap of een slok die zo groot is dat ze de mond vult

mondwater /ˈmɔntwatər/ (n)
вода за уста
  1. vloeistof waarmee de mondholte kan worden gespoeld

monitor /ˈmoniˌtɔr/ (n)
мони́тор
  beeldscherm

monnik (n)
монах
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monnikskap (n)
акони́т
  3. plant

monocle (n)
монокъл
  1. een bril voor één oog

monoftong /ˈmonɔfˌtɔŋ/ (n)
монофто́нг
  1. de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep

monogram (n)
моногра́ма
  1. figuur met initialen

monoliet (n)
монолит

monolithisch (adj)
монолитен
  2. van iets dat het kolossaal groot is en uit één massief brok bestaat

monoloog /ˌmonoˈlox/ (n)
моноло́г
  1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel

monopolie (n)
монопо́л
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monotheïsme (n)
монотеизъм

monotoon (adj)
еднообразен

monster (n)
чудо́вище
  1. schrikwekkend wezen
образец
  2. een willekeurige hoeveelheid ontnomen aan een grotere massa

monument (n)
монуме́нт
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adv)
хубав, красив
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

moord /ˈmoːrd/ /ˈmoːrt/ /ˈmʊːrt/ (n)
уби́йство
  1. handeling met het doel en het gevolg dat iemand dood gaat

moordenaar /mordənar/ (n)
убиец, убийца
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

mop (n)
виц
  1. anekdote met een verrassend en komisch slot

mops (n)
мопс
  1. hond uit een bepaald ras met een stompe snuit

moraal /moˈral/ (n)
мора́л

morbiditeit /mɔrˌbidiˈtɛit/ (n)
заболеваемост
  1. het ziektecijfer

moreel /moˈrel/ (adj)
мора́лен

morfeem (n)
морфема
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfine (n)
морфин
  1.een alkaloïde dat het werkzame bestanddeel van opium is

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
морфология
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
утре
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgennacht (adv)
утре вечер
  1.

mormoons (adj)
мормо́нски
  1. behorend tot, passend bij de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
разливам
  1.

morsig (adj)
мръсен
  1. onzindelijk, slonzig

mortaliteit (n)
смъртоносност
  1. het sterftecijfer

mortel (n)
хороса́н
  1. mengsel waarmee wordt gewerkt...

mortier (n)
минохвърга́чка
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos (n)
мъх

moseik (n)
цер
  1. een boom uit de napjesdragersfamilie

moskee (n)
джамия
  1. gebedshuis

moslim (n)
мохамеда́нин
  1. een geloofsaanhanger van de islam

mossel (n)
мида
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

mossig (adj)
мъхест
  1. met mos bedekt

most (n)
шира
  1. gistend vruchtensap, meestal van druiven

mosterd (n)
горчи́ца
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mosterdzaad (n)
синалено семе оцет
  1.

mot (n)
молец
  1. een vlinderachtig insect

motief (n)
моти́в
  1. de reden om iets te doen
мотив
  2.3.

motivatie (n)
Мотивация

motor /'mo.tɔr (n)
дви́гател
  1. krachtbron

motorfiets (n)
велосипед

motoriek (n)
моторика
  1. het vermogen om het lichaam(sdeel) te bewegen

motorrijtuig (n)
автодрези́на
  spoorvoertuig

motregen (n)
ситен дъжд
  1. fijne, zachte regen

mottenbal (n)
топче нафталин

mout (n)
малц
  1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers

mouw (n)
ръкав
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek (n)
мозайка

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ (n)
мюсли
  1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten

muezzin (n)
мюези́н
  1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden

mug /mʏx/ (n)
комар
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muilband (n)
намо́рдник
  1.

muildier (n)
муле
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel (n)
катър
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muilkorf (n)
намо́рдник
  1.een leren of metalen korf die voor de bek van een dier gespannen wordt om bijten onmogelijk te maken

muilkorven (v)
слагам намордник
  2. beletten te spreken

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
мишка
  1. klein zoogdier, meestal van het geslacht "Mus"
  3. computermuis

muisvogel (n)
Птици мишки
  1. benaming voor vogels uit de orde Coliiformes

muiten (v)
бунтувам се
  1. in opstand komen tegen wettige autoriteit

muiter (n)
бунтовник
  1.

muiterij (n)
бунт

mul (adj)
рохкав
  1. droog, los, stoffig, zandachtig, pulverig

multilateraal (adj)
многостра́нен
  1. met, of aan veel kanten, belangen, partijen etc.

multinational (n)
транснационална корпорация

multiplex (n)
шперплат
  1. composietplaat die bestaat uit meer dan 3 gelijmde laagjes hout

mummie (n)
му́мия
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

mummificatie (n)
мумуфициране

mummificeren (v)
мумифицирам
  1.van een overledene een mummie maken

mungboon (n)
папуда, птичи боб
  1. en 2. (boon van) eenjarige plant Vigna radiata

munt /mʏnt/ (n)
мента
  1. en 2. (blaadjes van) het plantengeslacht Mentha

muntkunde (n)
нумизматика

mus (n)
врабче
  1. benaming voor vogels uit de familie Passeridae

musculair (adj)
му́скулен
  1. met betrekking tot de spieren

museum /myˈzeʏm/ (n)
музей
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musical (n)
мю́зикъл

musicus (n)
музикант
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskaatcourgette (n)
мускатна тиква
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskaatpompoen (n)
мускатна тиква
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskiet (n)
кома́р

muskus /'mɵskɵs/ (n)
мускус
  1. de geurstof uitgescheiden door de geurklieren van bepaalde zoogdieren

muskusos (n)
мускусен бик
  1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit

muskuspompoen (n)
мускатна тиква
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskusrat (n)
мускус, ондатра
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutatie (n)
Мутация, мутация
  1. een sprongsgewijze verandering

mutisme (n)
немота
  1. onvermogen om te spreken

muur /myːr/ (n)
стена, зид
  1. verticale vlakke constructie van metselwerk

muurbloem (n)
боя́нка
  1.

muurschildering (n)
стенопис

muzelman (n)
мюсюлманин

muziek /my'zik/ (n)
музика
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
музикален инструмент
  1. instrument om muziek mee te spelen

muziekschool (n)
музика́лно учи́лище
  1.een school waar men muziek leert maken

muzieksleutel (n)
ключ

muziekwetenschap (n)
музикология
  1.het bestuderen van de muziek in al haar vormen

muzikaal (adj)
музика́лен

muzikant (n)
музикант
  1. iemand die muziek maakt

mycologie /ˌmikoloˈɣi/ (n)
микология
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het bestuderen van schimmels

mycose /miˈkozə/ (n)
микоза
  1. een door een schimmel veroorzaakte ziekte

myopie (n)
късогледство
  1. afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
мисте́рия

mysterieus (adj)
таи́нствен

mysticus (n)
мистик

mythe /ˈmitə/ (n)
мит

mythisch (adj)
мити́чески

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
митология

na (preposition)
след
  1. in tijd volgend op

naad (n)
шев
  1.

naadloos /'natlos/ (adj)
безшевен
  1. zonder naad aan elkaar bevestigd

naaf /naf/ (n)
глави́на
  1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
ши́я
  1. naaldwerk verrichten
мамя
  2. geslachtsgemeenschap hebben
  3. iemand een veraderlijke streek leveren

naaimachine (n)
шевна машина, ше́вна маши́на

naaister (n)
шива́ч
  1. een vrouw die naaiwerk verricht

naakt /naːkt/ (adj)
гол
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid (n)
голота́
  1. het naakt zijn

naaktslak (n)
гол о́хлюв

naald /nald/ /naɫt/ (n)
игла
  1. gereedschap voor naaien

naam /nam/ (n)
име
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
име, имена
  2. bekendheid, reputatie

naamdag (n)
и́мен ден
  1. een dag waarop een heilige wordt herdacht

naamgenoot (n)
ада́ш
  1. iets of iemand met dezelfde naam

naamval (n)
падеж
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
и́ме
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

naar /naːr/ (preposition)
по
  1. in de richting van

naast /nast/ (preposition)
до
  1. aan de zijkant van

naastenliefde (n)
милосъ́рдие
  1. liefde jegens de medemens

nabij /naˈbɛi/ (adj)
близък
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabijheid (n)
бли́зост

nabootsen /'na.bo.tsə(n)/ (v)
имити́рам
  1. nadoen, imiteren

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
нощ
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtclub (n)
но́щен клуб
  1. een uitgaansgelegenheid voor volwassenen

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
Южен славей, славей
  1. lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart die heel mooi kan zingen

nachtmerrie (n)
кошмар
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachtschade (n)
кучешко грозде
  1.

nachtvlinder (n)
моле́ц
  1. vlinder die 's nachts actief is

nadat /na'dɑt (conjunction)
след като

nadeel (n)
недостатък
  1. ongunstige eigenschap

nadelig (adj)
вреден
  1. kwalijk, schadelijk

nadir (n)
надир
  1. denkbeeldig punt aan de sterrenhemel loodrecht onder de waarnemer

nadruk /'nadrɵk/ (n)
акцент
  1. een bijzondere aandacht die besteed wordt

nadrukkelijk (adj)
категоричен

nagel (n)
нокът
  1. hoornplaat op laatste teen- en vingerkootjes

nagellak (n)
лак за нокти
  1. schoonheidsmiddel

nagerecht (n)
десерт

nageslacht (n)
идните поколения

najaar (n)
есен
  1. herfst

najade (n)
наяда

nakend (adj)
предстоящ
  1. van iets dat in de nabije toekomst gaat gebeuren

nakomeling (n)
потомство

nalaten (v)
завещавам
  2. in een testament toebedelen

nalatigheid (n)
немарливост
  1. een fout doordat er iets nagelaten wordt

naleving (n)
съгла́сие

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
и́менно

namens /'naməns/ (preposition)
от и́мето на
  1.

namiddag (n)
следо́бед
  1. tijd aan het einde van de middag

nanoseconde (n)
наносекунда

nanotechnologie (n)
нанотехноло́гия

narcis (n)
нарцис

narcose (n)
наркоза
  1. een kunstmatige algehele verdoving

narwal (n)
нарвал
  1. bepaald soort zeezoogdier, Monodon monoceros

naslagwerk /ˈna.slɑx.ˌwɛrk/ /ˈna.slɑx.ˌβ̞ɛrk/ /ˈna.slɑχ.ˌʋɛrk/ (n)
словник
  1. een boek dat dient om iets in op te zoeken

nasmaak (n)
послевку́с
  1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte

nasporing (n)
разсле́дване
  1. onderzoek om de ware aard van iets te ontdekken; onderzoek naar wat anderen mogelijk verborgen willen houden

nat (adj)
мокър
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie (n)
Нация
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

natiestaat (n)
национална държава

nationaal (adj)
народен
  1. op een volk met een eigen land betrekking hebbend

nationaalsocialisme (n)
националсоциали́зъм

nationalisme (n)
национали́зъм
  1. voorliefde voor het vaderlandse

nationalist (n)
национали́ст

nationaliteit (n)
гра́жданство

natmaken (v)
мокря
  1.

natrium (n)
натрий, на́трий

nattig (adj)
вла́жен
  1.

natuur (n)
природа
  überhaupt

natuurgeweld (n)
природно бедствие
  1.

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
физика
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige (n)
физи́к

natuurlijk (adj)
есте́ствен
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk (adv)
естествен
  1. vanzelfsprekend

natuurramp (n)
природно бедствие
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

natuurschoon (n)
пейза́ж
  1. mooie en waardevolle natuur

nautilus (n)
наутилус
  1. intvisachtige met een schelp

nauw /nau/ (adj)
те́сен
  1. een geringe breedte hebbend

nauw /nau/ (n)
затруднение

nauwelijks (adv)
едва́м
  1. slechts in geringe mate

nauwkeurigheid (n)
акура́тност
  1. de mate waarin men zaken tot in de puntjes behandelt

navel /'navəl/ (n)
пъп

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
пъ́пна връв
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigatie (n)
навигация

navigeren (v)
навигирам

navolging (n)
имитация

nawoord (n)
послеслов
  1. tekst na het eigenlijke einde van een boek of verhaal

naïef (adj)
наи́вен

necrose (n)
некроза
  1. de afsterving van weefsel

nectarine (n)
нектарина
  2. een perzikachtige vrucht van boom Prunus persica var. nucipersica

nederigheid (n)
поко́рност
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag (n)
пораже́ние
  1. het verlies van een strijd

nederzetting (n)
посе́лище
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
не
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
племенник
  1. mannelijke oomzegger
братовчед
  2. kozijn

neen /nen/ (interjection)
не
  nee

neer /ner/ (adv)
надолу
  1. in benedenwaartse richting

neerdalen (v)
слизам
  1. in een neerwaartse richting gaag totdat men landt

neerslag (n)
валеж
  1. hemelwater

neerstorten (v)
катастрофирам
  1. het vliegvermogen verliezen en onzacht op de aarde terugvallen

negatief (adj)
Негатив
  1. ontkennend, afwijzend

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
девет
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
деве́ти
  1. nummer negen in een rij

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
деветстотин
  1. het getal 900

negentien (cardinalNumeral)
деветна́десет
  1. het getal 19

negentiende (ordinalAdjective)
деветнадесети

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
деветдесет
  1. het getal 90

neger (n)
не́гър
  1. iemand met een van nature zeer donkere huid

negeren (v)
игнори́рам
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

negerin (n)
не́гърка
  1. vrouw met een donkere huidskleur en vaak zwart kroeshaar wier voorouders afkomstig zijn uit Afrika bezuiden de Sahara

nek /nɛk/ (n)
тил
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
вземам
  1. iets vastpakken met de handen

neodymium (n)
неодим

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
новокаменна епоха

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
неологизъм
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon (n)
неон
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

neonazisme (n)
неонаци́зъм

nep /nɛp/ (adj)
подпра́вен
  1. onecht, vals

nepotisme /nepo'tɨzmə/ (n)
шуробаджанащина
  1.

neptunium (n)
нептуний
  1. Chemisch element

nerf (n)
жи́лка

nergens (adv)
никъде́

nerts (n)
визо́н
  1. benaming voor bepaalde pelsdieren uit de familie der marterachtigen
  1. pels van een nerts

nerveus /nɛr'vøs/ (adj)
нервен
  1. lijdend aan gespannen zenuwen

nest /nɛst/ (n)
гнездо
  1. de verblijfplaats van een dier

nestelen /ˈnɛstələ(n)/ (v)
заселвам се
  1. het bouwen van een nest en het grootbrengen van jongen erin, gewoonlijk van vogels

net (n)
мре́жа
  1. een geheel van fijne draden
мрежа
  2-6. netwerk enz.

netel (n)
коприва
  1. plant

netjes /ˈnɛcəs/ (adj)
изискан
  1. net, schoon

netmaag (n)
втори стомах
  1. tweede maag van herkauwers

netto (adv)
нетен

netvlies (n)
ретина
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk (n)
мре́жа

neuken /nøkə(n)/ (v)
чукам
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neuraal (adj)
на нервите
  1. met betrekking tot de zenuwen

neuropathie (n)
нервно заболяване
  1. zenuwziekte

neurotisch (adj)
невротичен
  1. met betrekking tot een ziekelijke houding

neus /nøʏs/ /nøːs/ (n)
нос
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusgat (n)
но́здра

neushoorn (n)
носорог
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft...

neutraal /nøˈtral/ (adj)
неутрален
  1. geen partij kiezend in een conflict
  2. natuurkunde: noch een positieve noch een negatieve lading dragend
  4. scheikunde: noch zuur noch alkaline

neutraliteit (n)
неутралност
  1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

neutron (n)
неутрон

nevel (n)
мъгла
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nevelpanter (n)
Опушен леопард
  1. bepaald soort zoogdier, Neofelis nebulosa

nicht (n)
племенница
  1. dochter van iemands broer of zus
братовчедка
  3. dochter van iemands oom of tante

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
ни́кой
  1. geen enkel persoon

niemendal /nimən'dɑl/ (indefinitePronoun)
нищожество

nier (n)
бъбрек
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niersteen (n)
бъбречен камък
  1. een samengroeisel in het nierbekken dat meestal uit urinezuur en urinezure zouten bestaat

niesen (v)
ки́хане
  1.

nieskruid (n)
кукуряк
  1. giftige plant die vroeg in het voorjaar bloeit

niet (adv)
не
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

niet (n)
нит
  1. klein, vaak beugelvormig, metalen voorwerp dat uit een apparaat (nietmachine) komt met het doel verschillende materialen aan elkaar te bevestigen (vast te nieten). Bijna altijd aan gerefereerd als nietje

niets (indefinitePronoun)
нищо
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsvermoedend (adj)
неподозиращ
  1. zonder argwaan, argeloos

niettegenstaande (postposition)
все пак

niettemin (adv)
въпреки това

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
нов
  1. recentelijk gemaakt
  2. recentelijk ontdekt
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categorieën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  3. huidige
  5. in originele staat
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
  6. vreemd, onbekend

nieuwe maan (phraseologicalUnit)
новолуние
  1. nieuwe maan

nieuwigheid (n)
новост
  1. iets dat nieuw is

nieuws /niu̯s/ (n)
ве́сти
  1. actuele ontwikkelingen
  2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek

nieuwsbrief (n)
бюлетин
  1.een regelmatige publicatie

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
любопитен
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

nieuwsgierigheid /niu'sxirəxɛit/ (n)
любозна́телност
  1. het verlangen naar kennis

niezen (v)
кихам
  1. plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme (n)
нихилизъм
  1.

nijd /nɛɪt/ (n)
за́вист
  1. grondige afkeer

nijlpaard (n)
xипопотам, хипопота́м
  1. groot en zwaar in Afrika levend zoogdier, Hippopotamus amphibius

nijverheid (n)
инду́стрия

nikab (n)
Никаб

nikkel (n)
никел
  1. Chemisch element

nimbus (n)
дъждовен облак
  1. stralenkrans
  3. wolk

nimf (n)
нимфа
  1. wezen dat rivieren, bossen enz. bewoont
  2. bekoorlijk meisje
  4. insect in de tweede toestand van gedaanteverwisseling

nimmer /'nɪmər/ (adv)
ни́вга

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
ниобий
  1. Chemisch element

nippel (n)
нипел
  1. een tepel
  2. een hol koppelstukje

nis /nɪs/ (n)
ниша
  1. een inham in een muur

nitraat (n)
нитрат
  1. een zout van salpeterzuur dat het ion NO₃− bevat
  2, een ester van salpeterzuur

nitride (n)
нитрид
  1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt

niveau (n)
ниво́
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nivelleren (v)
заравнявам
  1. gelijk maken, op gelijk niveau brengen

nobelium (n)
нобелий
  1. scheikundig element

nodig /'no.dəx/ (adj)
необходи́м
  1. waar behoefte aan is

noemen (v)
именувам
  1. met een naam aanduiden
  2. vermelden door het uitspreken van de naam

noemer /ˈnumər/ (n)
знамена́тел
  1. het getal onder de streep van een breuk

noga (n)
нуга

nokkenas (n)
разпределителен вал
  1. as met nokken

nomade (n)
нома́д

nomadisch (adj)
нома́дски
  1.

nominatief (n)
Именителен падеж
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
калугерка
  inwoonster van een vrouwenklooster

nonchalant (adj)
безгрижен
  1. achteloos, onbekommerd

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ (n)
вуйчо
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

nonnetje (n)
малък нирец
  2. soort eend, Mergellus albellus

nood /not/ (n)
бедност
  2.

noodlot (n)
съдба
  1. datgene wat het toeval iemand doet overkomen

noodlottig (adj)
съдбовен

noodzaak /ˈnotzak/ (n)
потреба
  1. iets moeten hebben voor vaak praktische of medische redenen

noodzakelijk (adj)
необходи́м
  1. erg nodig

nooit /ˈnoːit/ (adv)
никога
  1. op geen enkel moment

noorden (n)
север
  1. windrichting

noordoost (adv)
североизток

noot /noːt/ (n)
ле́шник
  1. (kookkunst) eetbaar, oliehoudend zaad, kern of pit met harde dop
  2. (plantkunde) boomvrucht met verhoute vruchtwand
но́та
  3. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur

nootmuskaat (n)
индийско орехче
  1. en 2. (gepeld) zaad van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

norm (n)
но́рма

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
нормален
  2. als norm dienend

normalisatie (n)
нормализация
  1. in overeenstemming brengen met een norm

normaliteit (n)
норма́лност

nors (adj)
мрачен
  1. onvriendelijk en zwijgzaam, kortaf

nostalgie (n)
носта́лгия

nota (n)
беле́жка
  2.

notaris (n)
нота́риус
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notenbalk (n)
петоли́ние
  1. set van vijf lijnen

notenkraker (n)
орехотрошачка

noteren (v)
нотирам
  1. aantekeningen maken

notitie (n)
беле́жка

notulen (n)
протоко́л
  1. een verslag van een bijeenkomst

nou (interjection)
е добре
  1. drukt verbazing of verontwaardiging uit

nougat (n)
нуга
  1.

november /noˈvɛmbər/ (n)
ноември
  1. de elfde maand van het jaar

nu (adv)
сега
  1. op het huidige tijdstip

nuchter /nɵxtər/ (adj)
въздържан
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nucleair (adj)
я́дрен

nucleus /nykleʏs/ (n)
клетъчно ядро
  1.

nudisme (n)
нуди́зъм
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
нула
  1. getal

numeriek (adj)
цифров
  1.

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
но́мер
  1. een aanduiding met een getal

nuntius (n)
нунций
  1.

nut /nʏt/ (n)
полза
  1. baat, voordeel

nutteloos (adj)
безполе́зен
  1. zonder voordeel

nuttig (adj)
полезен

nylon (adj)
на́йлон

o.t.t. /oteˈte/ (n)
сегашно време
  1. onvoltooid tegenwoordige tijd

oase /o'azə/ (n)
оазис
  1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit.

ober (n)
келнер, сервитьор
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas (n)
затлъстяване
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
вещ
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (n)
Обектив, обектив
  1. lens

obsceen (adj)
покварен

obsederend (adj)
натрапчив
  1. op een dwangmatige wijze ergens door geboeid zijn

observeren (v)
наблюда́вам
  1.gericht via de zintuigen van iets kennis nemen

obsessie (n)
натрапчива идея
  1. dwangvoorstelling

obsidiaan (n)
обсидиан
  1. donkergrijs of zwart glas dat afkomstig is uit vulkanen

occult (adj)
окултен

oceaan (n)
океан
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

oceanisch (adj)
океа́нски
  1.

ocelot (n)
oцелот
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus pardalis

ochtend (n)
сутрин
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

octaaf (n)
октава
  1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks

octaan (n)
октан
  1. C₈H18

octaëder /ɔkta'ʔedər/ (n)
октаедър
  1. een regelmatig achtvlak, een ruimtelijke figuur begrensd door acht gelijkzijdige driehoeken

octrooi (n)
патент
  1. machtiging om een bepaalde tijd als enige, met uitsluiting van anderen, van een uitvinding te kunnen profiteren

ode (n)
Ода

oecumenisch /ˌø.kyˈme.nis/ (adj)
вселенски
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

oedeem (n)
оток
  1. (medisch) waterzucht

oefenen (v)
трени́рам се
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening (n)
упражне́ние
  1. test om de kennis te peilen

oeroud (adj)
анти́чен
  1. heel erg oud

oerwoud (n)
джу́нгла

oesjanka /uˈsʲɑŋka/ (n)
уша́нка
  1. muts

oester /ustər/ (n)
стрида
  1. tweekleppig weekdier uit de familie Ostreidae met onregelmatige schelpkleppen

oever (n)
бряг
  1. rand van het water

of (conjunction)
или
  1. keuze

offensief (n)
нападателен
  1.

offer /ɔfər/ (n)
же́ртва
  1. een gave aan een godheid

offeren (v)
жертвам
  1. wijden aan
  2. doden van een dier

offerte /ɔ'fɛrtə/ (n)
котиро́вка
  1. een aanbieding van goederen of diensten tegen een vaste prijs

officieel (adj)
служе́бен
  1. erkend door bevoegd gezag

officier (n)
офице́р
  1. iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over...

oftalmologie (n)
офталмология
  1. de tak van de medische wetenschap die zich met het oog en het zicht bezig houdt

oganesson (n)
оганесон
  1. een scheikundig element met het symbool Og en het atoomnummer 118

ogenschijnlijk (adj)
наглед

ogentroost (n)
очанка
  1. plant die men gebruikt bij oogziekten

oger (n)
огър

ohm (n)
ом
  1. ohm

okapi (n)
окапи
  1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe

oker (n)
охра
  1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt

okkernoot (n)
орех
  1. walnoot

okra (n)
бамя

oksel (n)
подмишница

oktober (n)
октомври
  1. de tiende maand van het jaar

olfactorisch (adj)
обонятелен
  1. betrekking hebbend op het reukzintuig

olie (n)
олио
  1. vettige vloeistof

olieraffinage (n)
нефтена рафинерия
  raffinage van aardolie

olifant (n)
слон
  1. groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarch (n)
олига́рх

oligarchie (n)
олигархия

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
маслина
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
маслина
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijfolie (n)
зехтин
  1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven

oliën (v)
смазвам
  1. met olie bewerken

olm (n)
бряст
  1. boom uit de iepenfamilie

olympisch (adj)
олимпийски
  1. verband houdend met de Olympische Spelen

oma /ˈoma/ (n)
баба
  1. moeder van een ouder

omarmen (v)
прегръщам
  1. de armen om iemand heen slaan

ombudsman /ˈɔmbʏdsˌmɑn/ /ˈɔmbʏtsˌmɑn/ (n)
омбудсман
  1. een ambtenaar die de taak heeft om als onpartijdige instantie klachten van individuele burgers tegen de overheid, instellingen en bedrijven te onderzoeken

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
понеже
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omega (n)
оме́га

omelet (n)
омлет
  1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken

omheinen (v)
заграждам
  1. aan alle kanten omsluiten

omhoog (adv)
наго́ре
  1. omhoog

omklemmen (v)
закопчавам
  1.

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
подку́пвам
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

omlaag (adv)
долу
  1. in neerwaartse richting

omleiding (n)
заобикаляне
  1. een aangegeven andere route

omloop (n)
обикаляне

omnivoor (n)
всеядно животно
  1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel

omschrijven (v)
опи́свам
  1. in enige woorden een definitie ergens van geven

omstandigheid (n)
обстоя́телство
  hoe de zaken er voorliggen

omtrek (n)
обико́лка
  1. de lengte van een gesloten kromme

omverwerpen (v)
събарям
  2. een einde maken aan een bewind

omverwerping (n)
подривна дейност
  1. het afzetten van een regering, overheid of regime

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
заобикаляне
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling (n)
върте́не
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

omzet (n)
оборо́т

omzetting /ˈɔmzɛtɪŋ/ (n)
превръщане

on- (prefix)
малко
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onafhankelijk (adj)
независим
  1. geen verbinding hebbend met

onafwendbaar (adj)
неизбе́жен
  1. niet mogelijk om te kunnen veranderen of vermijden

onager (n)
азиатско диво магаре

onbalans (n)
неустойчивост
  1. uit het evenwicht

onbegrijpelijk (adv)
непонятен
  1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch

onbeholpenheid (n)
непохватност
  1. het onhandig en ongeoefend zijn

onbenulligheid (n)
дреболия
  2. een kleinigheid

onbepaalde wijs (n)
инфинитив
  1. de onverbogen werkwoordsvorm die naar persoon en getal onvervoegd is

onbeschaamdheid (n)
дъ́рзост
  1. gedrag dat schaamte op zou moeten roepen maar het bij die persoon niet doet

onbeschoftheid /ɔmbə'sxɔfthɛit/ (n)
дъ́рзост
  1. brutaal gedrag

onbeschrijflijk (adj)
неопису́емо

onbetamelijk (adj)
неприли́чен

onbetrouwbaar (adj)
ненадежден
  1. niet te vertrouwen

onbevooroordeeld (adj)
безпристрастен
  1. gebaseerd op waarnemingen en niet op veronderstellingen die men al van tevoren had toen men eigenlijk nog onvoldoende kennis van de zaak had

onbezonnenheid (n)
безразсъдна смелост
  1. de mate waarin iemand onvoorzichtig en lichtvaardig handelt

onbruik (n)
излизане от употреба
  1. het niet langer gebruiken van iets

onbuigzaam (adj)
безкомпромисен
  1. van een voorwerp dat het te hard en te stijf is om te kunnen buigen

ondanks (preposition)
въ́преки
  1. ook al is het zo dat
въпреки
  ondanks dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
под
  1. niet gesorteerd

onderaannemer (n)
подизпълнител
  1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
предмишница
  1.

onderbewustzijn (n)
подсъзна́ние
  1. het geheel van processen dat zich in iemands geest afspeelt en waar deze zich niet van bewust is

onderbreken /ɔndərˈbrekə(n)/ (v)
прекъсвам
  1. actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ (n)
прекъсване
  1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis

onderbuik (n)
коре́м
  1. het gedeelte van de buik dat het dichtste bij de benen is

onderdaan (n)
по́даник

onderdanig /ˌɔndərˈdanəx/ (adj)
покорен
  1. gehoorzaam aan een leider

onderdeel /ˈɔndәrde:l/ (n)
компоне́нт
  1. deel van een groter geheel

onderdompelen /ɔndərdɔmpələn/ (v)
потапям
  1. onder een vloeistofoppervlak laten zakken

onderdompeling (n)
потапяне
  1.

ondergaan /ɔndərˈɣan/ /ˈɔndərɣan/ (v)
изпитвам
  1. onderhevig gemaakt worden

ondergetekende (n)
долуподписан
  1. die het bericht ondertekend heeft

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ (n)
бельо́
  1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding

ondergraven (v)
подривам
  de basis waarop iets rust eronder vandaan halen

ondergronds (adj)
под земята

onderhandelen (v)
уговарям
  1. overleggen om tot een afspraak te komen

onderhandeling /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/ (n)
преговор
  1. een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen

onderhoud (n)
поддръжка
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderkaak (n)
челюст
  1. de onderste kaak

onderkennen (v)
осъзна́вам
  1. bewust worden van iets

onderkoning (n)
вицекрал
  1. gouverneur van een land of een provincie die als vervanger van de monarch optreedt

ondernemen (v)
предприемам
  1. een bedrijf of actie in werking stellen

ondernemer (n)
предприема́ч
  1.

onderneming (n)
предприя́тие
  1. een organisatie

onderschatten /ɔndərˈsxɑtə(n)/ (v)
подценя́
  1. iets kleiner of van kleiner belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

onderscheiden (v)
различавам
  1. een verschil in aanmerking nemen

onderscheppen /ɔndər'sxɛpə(n)/ (v)
запречвам
  1. ervoor zorgen dat iets dat onderweg is zijn bestemming niet haalt

ondersteunen /ɔndər'stønə(n)/ (v)
подпирам
  1. helpen, bijstaan

ondersteuning (n)
подпо́ра

onderstrepen (v)
подчертавам
  1. een streep onder een woord of passage zetten

ondertekenaar (n)
подписващ

ondertekenen (v)
подпи́свам

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ (n)
субти́три
  1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht

ondertussen (adv)
междувре́менно
  1. in de tussentijd

onderverhuren (v)
пренаемам
  1. iets dat al gehuurd is, verhuren aan iemand anders

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
питам
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderwater /ɔnderˈwatər/ /ˈɔnderwatər/ (adv)
подводен

onderwerp (n)
тема, сюжет
  1. waar iets over gaat, een thema
предмет
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwerpen /ɔndər'ʋɛrpə(n)/ (v)
подчиня́
  1. gezag opleggen
подчинявам се
  2. zich overgeven

onderwijs (n)
Образование
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzer (n)
Учител
  1. iemand die lesgeeft

onderzeeboot (n)
подводница

onderzees /ɔndərˈzes/ (adj)
подво́ден

onderzeeër (n)
подводница
  1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen

onderzoek /ɔndər'zuːk/ (n)
изсле́дване
  1. het onderzoeken van iets

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
изсле́двам

onderzoeker (n)
изсле́довател
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

onderzoekster /ˌɔn.dər.ˈzuk.stər/ (n)
изследователка
  1. een vrouwelijk persoon die vraagstukken onderzoekt

ondeugend (adj)
невъзпитан
  1. stout, ongehoorzaam

ondiep (adj)
плитък
  1. niet diep

onecht (adj)
изкуствен

oneindig (adj)
безкраен
  1. zonder einde

onenigheid (n)
несъгласие

onervarenheid (n)
нео́питност
  1. het nog niet veel ondervinding hebben

oneven (adj)
нече́тен
  1. Niet deelbaar door twee

ongeacht (preposition)
небрежен
  1. los van

ongebruikelijk (adj)
необикновен
  1. niet conform datgene wat gebruikelijk is

ongedierte (n)
вреди́тел
  1. ongewenste dieren, die de mens op een of andere manier last bezorgen

ongeduld (n)
нетърпеливост

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
непоко́рен
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehuwd (adj)
неженен
  1. niet getrouwd

ongeletterd (adj)
негра́мотен
  2. niet onderricht in lezen en schrijven

ongelofelijk (adj)
невероя́тен
  1. onmogelijk om geloof aan te schenken
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeloof (n)
неве́рие
  1.het niet geloven

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ (n)
ава́рия
  1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen

ongemak (n)
неудо́бство
  1. onaangename verstoring

ongemakkelijk (adj)
неудо́бен

ongepast (adj)
неподходящ
  1. niet gepast, niet geschikt

ongesteldheid (n)
менструа́ция
  1. menstruatie
неразположение
  2. lichte ziekte

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
ава́рия
  1. een ongeluk

ongeveer (abbreviation)
о́коло
  bij benadering

ongewijzigd (adj)
непроменен
  1. zonder verandering

ongewoon (adj)
необикновен
  2. niet vaak voorkomend

ongezien (adj)
невидим

onhandig (adj)
несръчен
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onherroepelijk (adj)
безвъзвратен
  1. zonder mogelijkheid om ongedaan gemaakt te worden

onhoorbaar (adj)
недоловим
  1. niet met de oren waarneembaar

onkruid (n)
плевел
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onlangs /ɔnlaŋs/ (adv)
напоследък
  1. recentelijk, niet lang geleden

onleesbaar /ˌɔnˈles.bar/ (adj)
нечетлив

onmannelijk (adj)
немъжествен
  1.

onmiddellijk (adj)
незаба́вен
  1. zonder uitstel
  2. zonder omwegen

onmogelijk (adj)
невъзмо́жен
  1. niet te verwezenlijken

onmogelijkheid (n)
невъзможност
  1. iets dat niet kan gebeuren

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
ономатопе́я
  1. door klanknabootsing gevormd woord

onontbeerlijk (adj)
необходим
  1.

onovergankelijk werkwoord (n)
непрехо́ден глаго́л
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onovertroffen (adj)
ненадминат
  1.van iets of iemand dat er nog nooit een betere is geweest

onoverwinnelijk (adj)
непобеди́м

onoverzichtelijk (adj)
непрегледен
  1. chaotisch, onduidelijk

onpartijdig (adj)
безпристрастен
  niet partijdig , niet bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

onrecht (n)
беззако́ние

onregelmatigheid (n)
неправилност

onrein (adj)
мръсен
  onzuiver, onkuis
  vuil

onreinheid (n)
замърсяване
  1. het niet schoon zijn

onroerend goed (n)
недвижима собственост
  1. niet-verplaatsbare zaak, bijv. grond, delfstoffen, beplantingen en opstallen

onroerende zaak (n)
недвижима собственост
  1. de grond, of een zaak, die duurzaam verenigd is met de grond.

onrust (n)
неспокойствие
  1. het verstoord zijn van de maatschappelijke of sociale orde, rust

ons (possessivePronoun)
наш
  1. van de 1e persoon meervoud

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ (adj)
неви́нен
  1. niet schuldig

onsterfelijk (adj)
безсмъ́ртен

onsterfelijkheid (n)
безсмъ́ртие
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

onstuimigheid (n)
импулсивност
  1. de mate waarin men op een wilde manier enthousiast is

ontaarden (v)
дегенерирам
  1. overgaan in iets verkeerds

ontbieden (n)
викам
  1.

ontbijt (n)
закуска
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbijten (v)
закусвам
  1. de eerste maaltijd van de dag nuttigen

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ (v)
разпуска́м
  1. een organisatie opheffen
разглобявам
  2. het uiteen (laten) vallen van een chemische stof in een aantal andere

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ (v)
дешифрирам
  1. qua betekenis duiden

ontdarmen (v)
изкормвам
  1. het verwijderen van enkele of alle organen van het darmkanaalstelsel

ontdekken /ɔnˈdɛ.kə(n)/ (v)
откри́вам
  1. ergens achter komen

ontdekking (n)
откри́тие
  1. het vinden van iets nieuws

ontdekkingsreiziger (n)
изсле́довател
  1. een leider of verantwoordelijke van een groep mensen die vaak in opdracht op zoek ging naar...

ontdooien (v)
разтопявам
  1. ophouden bevroren te zijn

ontegenzeglijk /ɔnteɣə(n)'zɛxlək/ (adj)
безспорен
  1. niet tegen te spreken

onteigening (n)
отчуждаване

ontelbaar (adj)
безбро́ен

ontevredenheid /ɔntəˈvredənɦɛɪt/ (n)
недово́лство
  1. het gevoel niet genoeg te hebben en onvoldaan te zijn

ontgaan (v)
избягвам

ontheiliging (n)
оскверня́ване
  1. schending van wat heilig is of heilig gevonden wordt

onthoofden (v)
обезглавя́вам
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouden (v)
запо́мням
  1. in het geheugen bewaren

onthouder (n)
въздържател
  1. iemand die bepaalde genotmiddelen niet gebruikt

onthouding /ɔnt'ɦɑʊdɪŋ/ (n)
въздържание
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen

onthullen /ɔntˈɦɵlə(n)/ /ɔntˈɦʏlə(n)/ (v)
разкривам
  1. van het hulsel ontdoen
  2. openbaren van onbekende feiten

ontkennen (v)
опроверга́вам
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontladen (v)
разреждам

ontleden (v)
анатомизирам
  1. anatomiseren, analyseren

ontleding (n)
ана́лиз
  4.

ontleedkunde (n)
анатомия

ontmaskeren (v)
свалям маската
  1. de ware aard laten zien van iets of iemand

ontmoedigen (v)
обезкура́жавам
  1. de moed ontnemen

ontmoeten (v)
запознавам се
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontnemen (v)
лишавам
  1. zorgen dat iemand ergens niet meer over beschikt

ontploffing (n)
взрив

ontroerend (adj)
трогателен
  1. aandoenlijk, aangrijpend

ontslaan (v)
уволня́вам
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen

ontslag /ɔnt'slɑx/ (n)
уволне́ние
  1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer

ontsnappen (v)
бя́гство
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontspannend (adj)
релакси́ращ
  1. van iets dat het vermoeidheid en spanning doet verminderen

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
възниквам
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteking (n)
възпаление
  1. (medisch) ontsteking

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
получавам
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten
  2. het op bezoek krijgen van gasten

ontvanger (n)
получател
  1. iemand aan wie...

ontvlambaar (adj)
запалим

ontvoerder (n)
похити́тел

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
отвличам
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoogding (n)
еманципа́ция
  1.

ontvouwen (v)
развивам се
  1. iets verklaren
  2. iets los vouwen

ontwapenen (v)
обезоръжавам

ontwateren (v)
пресушавам
  1. draineren

ontwerp (n)
диза́йн

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ (v)
замислям
  1. bedenken en uitwerken op papier

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
проявявам
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  2. zich ~ tot geleidelijk iets worden
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek

ontwikkeling (n)
напре́дък
  1. geleidelijke verandering in een zekere richting

ontwikkelingsland (n)
развива́ща се страна́

ontwrichten (v)
изкълчвам

onverantwoordelijk (adj)
безотгово́рен

onverbuigbaar /ɔnvərˈbœxbaːr/ /ɔnvərˈbœyxbaːr/ (adj)
несклоня́ем
  1. onmogelijk te verbuigen

onvergelijkbaar (adj)
безподо́бен
  1. niet te vergelijken

onvermogen /ˈɔnvərmoxə(n)/ (n)
неспособност
  1.

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ (n)
безразли́чие
  1. het niet geven om iets

onverstandig (adj)
глу́пав
  1. zijn verstand niet gebruikend en daardoor ook grote risico's lopend

onvervangbaar (adj)
незаменим
  1. duidt de onmogelijkheid aan de plaats van iets door iets anders in te laten nemen

onverwacht (adj)
неоча́кван
  1. niet van tevoren zien aankomen

onverwachts (adv)
неочаквано

onverwijld (adj)
без колебание
  1.

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
неразбиваем
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoltooid deelwoord (n)
сегашно деятелно причастие

onvoltooid tegenwoordige tijd (n)
сегашно време

onvoltooid verleden tijd (n)
имперфект

onvolwassenheid (n)
незрялост
  1. het zo jong zijn dat men nog niet meerderjarig is

onvoorspelbaar (adj)
непредсказу́ем
  1. waarvan de uitkomst niet bij voorbaat te kennen is

onvruchtbaar (adj)
безплоден

onwaar (adj)
неверен

onwaarschijnlijk (adj)
невероя́тен
  1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
буря
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onweerstaanbaar (adj)
неотразим

onwel /xxxx/ (adj)
болнав
  1. zich niet gezond voelend

onwerkelijk (adj)
въобража́ем
  1. verbeeld

onwil /ˈɔnwɪl/ (n)
неохо́та
  1. het de keuze maken om niet mee te werken

onyx (n)
оникс
  een variëteit van kwarts

onze (possessivePronoun)
наш
  1. attributief
  2. substantief

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
невидим

onzin (n)
глупости

onzinnig (adj)
абсурд
  1.zonder enige betekenis of nut

onzuiverheid (n)
замърсяване
  1. de mate waarin iets vervuild is

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
око
  1. gezichtsorgaan voor het waarnemen van lichtprikkels

oog om oog, tand om tand /ˌox.ɔm.ˌox, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ /ˌoɣ.ɔm.ˌox, ˌtɑnd.ɔm.ˈtɑnd/ /ˌoχ.ɔm.ˌoχ, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ (interjection)
о́ко за о́ко
  1. benadrukt volledige vergelding

oogarts (n)
офталмолог

ooggetuige (n)
очевидец
  1. ooggetuige

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
клепач
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst (v)
жъ́тва
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten (v)
жъ́на
  1. het volgroeide gewas van het veld halen

ooi (n)
овца
  1. vrouwelijk schaap

ooievaar (n)
щъркел
  1. bepaald soort grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten, Ciconia ciconia

ooit /oːɪt/ (adv)
някога
  1. op een zeker tijdstip in het verleden
когато и да е
  2. een mogelijk tijdstip in de toekomst

ook /oːk/ (adv)
съ́що
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
вуйчо
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
ухо
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord

oorbel (n)
обица́
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oordeel (n)
отсъждане

oordopje (n)
тапа за уши
  1. klein voorwerp om de gehoorgang te blokkeren zodat je niet door lawaai gehinderd wordt

oorlog (n)
война
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsmisdaad (n)
военно престъпление
  1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt

oorlogsmisdadiger / 'orlɔxsmɪsdadəxər/ (n)
[[вое́нен]] [[престъ́пник]]
  1. iemand die een oorlogsmisdaad pleegt of heeft gepleegd en daarvoor individueel aansprakelijk gesteld...

oorlogsmonument (n)
военния паметник

oorlogvoerend (adj)
вою́ващ
  1. als land verwikkeld zijnd in een gewapend conflict

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ (n)
отит
  1. een ontsteking van het oor

oorschelp /orsxɛlp/ /o̝rsχɛɫp/ (n)
ушна́ ми́да
  1. het uit het hoofd stekende deel van een oor

oorsmeer (n)
ушна кал
  stroperige vloeistof in de gehoorgangen

oorsprong (n)
и́звор

oorspronkelijk (adj)
начален
  1. zoals het in begin was

oorsuizen (n)
пищене в ушите
  1.

oorworm (n)
щипалка
  1.1 gewone oorworm (Forficula auricularia)

oost /ost/ (adv)
изток

oosten /ˈostə(n)/ (n)
и́зток
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

op (preposition)
на
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op

opa /ˈopa/ (n)
прадядо
  1. de vader van een ouder

opaal /o'pal/ (n)
опал
  1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20%

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ (v)
звъня
  1. iemand telefonisch proberen te bereiken

opblazen /'ɔp.bla.zə(n)/ (v)
надувам
  2. een gas in een uitzetbare ruimte pompen

opbrengst /'ɔbrɛŋs/ /'ɔbrɛŋst/ (n)
добив
  1. dat wat opgebracht wordt, de baat die men heeft van zijn activiteiten

opdracht /ˈɔbdrɑxt/ (n)
зада́ча
  1. een te verrichten werk

opdragen (v)
възла́гам
  1. iemand iets te doen geven
надпи́свам
  2. als eerbewijs iets wijden aan iemand

opeisen /ˈɔpɛːsə(n)/ (v)
изисквам
  eisen dat iets of iemand waarop men recht heeft, wordt overgegeven

open /ˈoː.pə(n)/ (adv)
отворен, открит, разтворен
  1. niet gesloten

openbaar (adj)
общодостъ́пен
  1. vrij toegankelijk

openbaar vervoer (n)
обще́ствен тра́нспорт
  1. openbaar toegankelijk personenvervoer

openen (v)
отварям
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken
  4. (informatica) een bestand inladen
  1. laten beginnen, in bedrijf brengen

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
отварям се
  1. zich openen

opening (n)
дебют
  1. een plaats die toegang biedt tot iets dat is afgesloten
  2. het openstellen van iets wat nog niet toegankelijk of in functie was

openlijk /ˈopə(n)lək/ (adj)
открит
  1. zonder te verbergen, in het openbaar

opera (n)
опера
  1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard

operahuis (n)
опера
  1. een gebouw waarin opera's worden opgevoerd

operatie (n)
де́йствие
  2. een chirurgische ingreep
  3. een bewerking op een object

operatiekamer (n)
операционна зала
  1. ruimte waar heelkundige bewerkingen uitgevoerd worden

opgewondenheid (n)
възбуда
  1. het seksueel of emotioneel (te) gespannen zijn

opgraven (v)
изкопавам
  1. een voorwerp uit de bodem naar boven halen

opgraving (n)
разкопки
  1.

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
ока́чвам
  1. iets in een hangende positie bevestigen
  3. aan de galg opknopen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
вдигам
  1. iets in opwaartse richting brengen
анулирам
  2. een instelling of regel ongedaan maken

opheldering (n)
изясняване
  1. verduidelijking

ophitsen (v)
подбуждам
  1. kwaad en opgewonden maken

opiaat (n)
опиат
  1. opiumbevattend geneesmiddel

opinie (n)
мнение
  1. een mening of oordeel

opium (n)
опиум
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkijken /'ɔpkɛɪkə(n)/ /'ɔpkɛːkə(n)/ (v)
гледам нагоре
  1. de blik omhoog richten

opklaren /'ɔpklarə(n)/ (v)
освобождавам се
  1. het ontstaan van open plekken in wat een gesloten wolkendek was

opkomen (v)
изгрявам
  5. tot ontwikkeling komen

oplage (n)
обращение
  1. totaal aantal afdrukken van een drukwerk dat in één keer wordt vervaardigd

opleggen (v)
налагам
  1. iets een liggende plaats geven op iets anders

opleiding (n)
обуче́ние

opletten (v)
насочвам внимание
  1. bij voortduring aandachtig zijn

oplichten (v)
повдигам
  1. van de bodem opheffen

oplossen (v)
разтварям
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
  2. een homogeen mengsel doen vormen
реша́
  3. een probleem ophelderen

oplossing (n)
разтво́р
  1. een mengsel
  2. een manier om van een probleem af te komen
  4. het antwoord

opluchten /ɔ'plʏxtə(n)/ (v)
успокоявам
  1.

opluchting (n)
облекчение
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmerken (v)
забелязване
  1. bemerken, waarnemen

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
за́пис
  2. geluid

opnemen (v)
записвам
  7. (beeld, geluid) registreren, vastleggen

opossum (n)
опо́сум

opperarmbeen (n)
раменна кост
  1. bot in de bovenarm

oppervlak /ˈɔpərvlɑk/ (n)
повърхност
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
площ
  1. vlak dat iets naar boven begrenst
  2. uitgebreidheid

oprichten (v)
основавам
  2. een instelling in het leven roepen

opruimen (v)
разтребвам
  3. iets in orde brengen, netjes maken

opscheppen /'ɔpsxɛpə(n)/ (v)
перча се
  2. aangedikte beweringen doen

opschepper (n)
баровец
  1. iemand die vaak opschept tot ergernis van anderen

opslaan /ˈɔpslan/ (v)
запа́звам
  5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens

opspringen (v)
подска́чам
  1. in de hoogte springen

opstaan (v)
възкръсвам
  1. gaan staan
ста́на
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
въста́ние
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

opstandeling (n)
бунта́р
  1. iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag

opstandig (adj)
бунтовнически

opstanding (n)
възкресение
  1. verrijzenis

opstoot (n)
удар изотдолу
  3. vuistslag naar boven gericht

optekenen (v)
записвам
  1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen

optellen (v)
прибавям
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optica (n)
оптика

optie (n)
алтернати́ва
  1. een van de keuzes die gemaakt kan worden
  2. financieel product

optillen (v)
вдигам
  1. met spierkracht iets van de grond opheffen

optimistisch (adj)
оптимисти́чен
  1. van het positieve uitgaand

optioneel (adj)
незадължителен

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
държа
  2. controlerende of bestraffende maatregelen uitvoeren

opvoeden (v)
възпи́там

opvoeding (n)
възпита́ние
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft
  2. iemands algemene vorming en ontwikkeling

opvolgen (v)
приемник съм на
  2. iemands functie overnemen

opvolger (n)
прие́мник
  1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders

opwelling (n)
импулс
  1. innerlijke drang

opwinden (v)
навивам
  2. draaiend onder spanning zetten
възбуждам
  3. in staat van agitatie brengen

opzet (n)
намерение
  2. het onderdeel zijn van een zo gewenst plan

opzettelijk (adv)
преднаме́рен
  1. bewust op deze manier

opzetten (v)
препарирам
  4. taxidermie bedrijven

opzwellen /'ɔpsʋɛlə(n)/ (v)
издувам
  1. in volume toenemen

oraal (adj)
на устата
  1. met betrekking tot de mond

orale seks (n)
ора́лен секс
  1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden

orang-oetan (n)
орангутан
  1. mensaap met lange armen en roodbruinachtig haar

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
оранжев
  1. de kleur oranje hebbend

orbitaal (adj)
на очната кухина

orchidee (n)
орхидея
  1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen

orde (n)
о́рден
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families

ordelijk (adj)
акуратен

order (n)
за́повед
  1. een verzoek om diensten of goederen te leveren
  2. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak

oregano (n)
Мацярдушка
  1. Origanum vulgare
риган
  2. keukenkruid

orgaan (n)
орган
  1. Onderdeel van het organisme

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
организация
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft
  1. het organiseren
  2. de manier waarop iets georganiseerd is

organisator (n)
организа́тор
  1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft

organisch /ɔr.ˈɣa.nɪs/ /ɔr.ˈχa.nɪs/ (adj)
органи́чен
  1. met betrekking tot een orgaan of de organen
  2. koolstof bevattend
  3. niet werkend met of vervaardigd kunstmatige stoffen

organiseren /ˌɔrɣɑniˈzeːrə(n)/ /ˌɔrχɑniˈzɪːrə(n)/ (v)
организирам
  1. een bepaalde structuur aanbrengen
  2. iets, vaak een evenement, tot stand brengen

organisme (n)
организъм
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

orgasme (n)
орга́зъм
  1. lustgevoelens bij seksuele opwinding (klaarkomen)

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
орган
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

orgie /ˈɔrxi/ (n)
о́ргия

origineel (adj)
оригинал
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel (n)
оригинал
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

oriënteren (v)
ориентирам се

orka /ˈɔr.ka/ (n)
косатка
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is...

orkaan (n)
ураган
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
оркестър
  1. een groep musici

ornamenteel (adj)
декоративен

ornithologie (n)
орнитология

orthodontie (n)
ортодонтия
  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit

orthodox /ɔrtoˈdɔks/ (adj)
православен
  1. star vasthoudend aan een bepaald geloof
  2. star vasthoudend aan bepaalde opvattingen of gewoontes die algemeen zijn aanvaard

os (n)
вол
  1. gecastreerde stier

osmium (n)
осмий, о́смий
  1. Chemisch element

ossenhuid (n)
волска кожа
  1.

ossificatie (n)
осификация
  1. beenvorming

otter (n)
видра
  1.1 bepaald soort zoogdier Lutra lutra

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
стар
  2. oud ding, concept
  1. oud mens, dier

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
насто́йник
  1. de moeder of vader van een kind

ouderlijk (adj)
роди́телски

ouderwets (adj)
старомоден
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
античност
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

oudheidkunde (n)
археология

ouzo (n)
узо
  1. bekende Griekse alcoholische drank

ovaal /o'val/ (adj)
овал
  1. in vorm gelijkend op een ei

ovaal /o'val/ (n)
овал
  1. een figuur in de vorm van een ei

ovatie (n)
ова́ция

oven /ovə/ (n)
пещ
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken enz.

over (adv)
завършено, свършено
  1. voorbij, gedaan
останало
  2. nog resterend

over (preposition)
отнася се
  1. wat betreft
върху, по
  2. op of langs de oppervlakte van
след, подир
  3. na verloop van
отсреща
  5. naar de andere kant van
след
  6. meer dan

overal (adv)
навсякъде
  1.

overbieden (v)
наддавам
  1. een hoger bod uitbrengen dan een ander

overblijven (v)
оставам
  1. overhouden

overbrengen /ˈovərbrɛŋə(n)/ (v)
предавам
  1. van de ene locatie naar de andere brengen
  2. meedelen, melden

overdag /ˌovərˈdɑx/ (adv)
през деня
  1. tijdens de uren van de dag

overdosis (n)
свръхдо́за

overdreven (adj)
преувеличен
  1. buiten proportie weergegeven

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ (v)
преувеличава
  1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
договор
  1. een bindende afspraak waarmee alle partijen instemmen

overeenstemmen (v)
съответствам
  1. gelijkenis vertonen

overeenstemmend (adj)
съответен
  1. twee of meer zaken die gelijk aan elkaar zijn

overeten /ˌovərˈʔetə(n)/ (v)
преяждам
  1. uit gulzigheid te veel eten

overgang /ˈɔvərɡɑŋ/ (n)
пре́ход
  2. het van een toestand in een andere geraken

overgankelijk werkwoord (n)
пре́хо́ден глаго́л
  1. een werkwoord dat vergezeld wordt door een lijdend voorwerp in een zin, dat gewoonlijk in de lijdende vorm het onderwerp kan worden

overgave /'ovərɣavə/ (n)
капитула́ция
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven (v)
повръщам
  1. braken
капитули́рам
  2. capituleren

overgooier (n)
престилка
  1.

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
праба́ба
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
прадядо
  1. een vader van een grootouder

overhaasting (n)
непредвидливост
  1.

overheersen (v)
господствам
  1. de macht uitoefenen over een ander volk

overheersing (n)
господство
  1. het overheersen

overheid /ˈovərɦɛit/ (n)
прави́телство
  1. het geheel aan gezagvoerende lichamen

overleden /ovər'ledə(n)/ (adj)
мъ́ртъв
  1. gestorven, doodgegaan

overledene (n)
мъ́ртъв

overlegorgaan (n)
консултативен орган
  1. organisatie waarbij verschillende partijen op een regelmatige basis met elkaar overleggen, onderhandelen en informatie uitwisselen

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
надживявам
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende (n)
оцеля́л
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlopen /'ovərlopə(n)/ /ovər'lopə(n)/ (v)
дезерти́рам
  2. in de strijd van zijde wisselen

overmannen (v)
разбивам
  1.met grote kracht de baas worden of blijven

overmatig (adj)
прекален
  1. buitensporig

overmorgen (adv)
вдругиден

overrijp (adj)
презрял
  1.

overschaduwen (v)
засенчвам
  1. iets domineren, naar de achtergrond drukken

overschatten (v)
надценявам
  1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

overschouwen (v)
преглеждам
  1. vanaf een hoogte alles kunnen zien

overschrijden (v)
надвиша́вам
  1. de overzijde van een grens betreden

overschrijving (n)
паричен превод

overslaan (v)
пропускам
  1. een beurt doen missen

overspel /'ovərspɛl/ (n)
прелюбодея́ние
  1. seks hebben met een ander dan de echtgenoot of vaste partner

overstap (n)
връ́зка
  2. verandering van vervoermiddel

oversteken (v)
пресека́
  1. aan de overzijde van iets geraken

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ (v)
заливам
  1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ (n)
наводнение
  1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied

overtreffen (v)
бастисвам
  1.een voorheen behaald niveau te boven gaan

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
убедя́
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overtuiging (n)
убеденост
  1. een sterke mening of geloof

overvloed (n)
изобилие

overwegen /ovər'ʋeɣən/ /ˈovərʋeɣən/ (v)
замислям
  de voor- en nadelen bezien alvorens een beslissing te nemen

overweging (n)
съображение
  1. beoordeling van argumenten

overwinnen (v)
победя́
  1. een tegenstander of zwakte onder de knie krijgen

overwinning /ˈovərˌwɪnɪŋ/ (n)
победа

overzetten (v)
преве́ждам
  3. zie vertalen

overzicht /ˈovərzɪxt/ (n)
резюме
  1. toestand dat je het geheel kunt duidelijk overzien

ovulatie (n)
овулация
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxidatie (n)
окисление

oxide (n)
оксид

ozon (n)
озо́н
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

paaien /pajə(n)/ (v)
размножавам се
  1. het leggen en bevruchten van eieren door vissen

paal (n)
стълб
  1. een langwerpig stuk materiaal dat in de grond staat
  3. een doelpaal
кол
  4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild

paalworm (n)
дървопробивач
  1. Teredo navalis

paapje (n)
ръждивогуше ливадарче

paar /paːr/ (n)
чифт
  1. twee van een soort die bij elkaar horen
  2. twee geliefden die een relatie hebben

paard /paːrt/ (n)
кон
  1. tam hoefdier met manen
  3. schaakstuk

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
глухарче
  1. en 2. (bladeren of bloemen van) plant Taraxacum officinale

paardenboon (n)
Бакла

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
ко́нска си́ла
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstaart (n)
хвощ
  1. sporenplant
  3. staart van een paard

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ (n)
коню́шня
  1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten

paardenvlees (n)
конско месо

paardrijden /ˈpaːrt.rɛidə(n)/ (n)
яздя
  zich, zittend op de rug van een paard, verplaatsen

paars /pars/ (adj)
лилав, лилава, лилави, лилаво
  1. een paarse kleur hebbend.

paars /pars/ (n)
лилав
  1. diverse kleurschakeringen tussen blauw en rood.

paasei (n)
великденско яйце́
  1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt
Великденски яйца
  2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei

pacht (n)
аренда

pachter (n)
арендатор

pacifisme /pɑsiˈfɪsmə/ (n)
пацифи́зъм
  1. een wereldbeschouwing die duurzame vrede nastreeft en tegen oorlog en geweld is

pad /pɛːt/ (n)
крастава жаба
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit

paddenstoel (n)
гъба
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

page (n)
паж
  1. persoonlijke dienaar van iemand

pagina (n)
страница

pagineren (v)
номерирам
  1. de bladzijden van een drukwerk voorzien van een doorlopende paginanummering

pak /pɑk/ (n)
пакет
  1. pakket
багаж, товар
  2. lading
костюм
  3. een stel bovenkleren

pakhuis (n)
магази́я

pakken (v)
взе́ма
  1. in de handen nemen

paleis (n)
дворец
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleolithicum /ˈpalejoˌlitikʏm/ (n)
палеолит
  1. eerste periode van de steentijd

paleontologie (n)
палеонтология
  1. aardkunde die gericht is op de bestudering van fossielen

paleontoloog (n)
палеонтолог
  1. iemand die fossielen bestudeert

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Палеозой

palet (n)
палитра

paletmes (n)
мастихин
  1. een spatelvormig stuk gereedschap dat de kunstschilder gebruikt om op het palet een gebruikshoeveelheid verf van de juiste kleur te mengen

palimpsest (n)
палимпсест

palindroom (n)
палиндром
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

paling (n)
змиорка
  1. bepaald soort langwerpige consumptievis, Anguilla anguilla

palladium (n)
паладий
  1. chemisch element

palm (n)
палма
  1. (sub-)tropisch gewas
длан
  2. binnenzijde van de hand

palmboom (n)
палма

palmitinezuur (n)
палмитинова киселина

palmolie (n)
палмово масло

pan /pɑn/ (n)
тига́н
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee (n)
панаце́я
  1. geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

pand /pɑnt/ (n)
здание
  2. een gebouw

panda (n)
па́нда
  1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied

pandabeer (n)
па́нда
  1.

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ (n)
панде́мия
  1. een epidemie op wereldwijde schaal

paneren (v)
панирам
  1.met geklopt ei bestrijken en daarna bestrooien met paneermeel

paniek (n)
па́ника

pannenkoek (n)
палачинка
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is

panter (n)
панте́ра
  1. benaming voor verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
пантеи́зъм

pantoffel (n)
панто́фи

pantoffeldiertje /pɑnˈtɔfəldirtʲə/ (n)
чехълче
  1. eencellig diertje

pantomime (n)
пантомима
  1. toneelspel alleen maar met gebaren en lichaamsuitdrukkingen dus zonder woorden

pantser (n)
броня
  1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen

pap (n)
каша
  1. gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papa (n)
татко
  1. informele benaming voor vader door zijn kind

papaja /paˈpa.ja/ (n)
папая
  1. en 2. (vrucht van) de boom Carica papaya

papaver (n)
мак
  1. een plantengeslacht waarin ook de opiumpapaver thuis hoort

papegaai (n)
папагал
  1. benaming voor vogels uit de orde Psittaciformes

papegaaiduiker (n)
кайра
  1.1 bepaald soort opvallende zeevogel die zelfs onder water kan vliegen, Fratercula arctica

paperclip (n)
кла́мер

papier (n)
хартия
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal
документ
  2. document

papier-maché (n)
папие-маше
  1. bouwmateriaal dat gemaakt wordt door papier te vermengen met natte lijm

paprika /ˈpaprika/ (n)
пипер, чушка
  2. vrucht van een bepaalde gekweekte vorm van een peperplant, Capsicum annuum

parabel (n)
притча

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
пара́бола
  1. kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

parachutist (n)
парашутист
  1. iemand die parachutespringt

paradijs (n)
рай

paradox (n)
парадо́кс

paraffine (n)
парафи́н

parallel (adj)
парале́лен
  1. evenwijdig

parallellepipedum (n)
паралелепипед

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
успоредник
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paranoia (n)
парано́я
  1. achtervolgingswaanzin

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
чадър
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parasiet (n)
парази́т
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur

parasitair (adj)
паразитен
  1. door parasieten veroorzaakt

parasitologie (n)
паразитология
  1. leer en studie van de parasieten en het parasitisme

parasol (n)
слънчобран

pardellynx (n)
Иберийски рис
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx pardinus

parel (n)
бисер, перла
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelgort (n)
перлен ечемик
  1. rond gepolijste gepelde gerst

parelhoen (n)
токачка
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Numididae

parelmoer /parəl'mur/ (n)
седеф
  1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt

parenthese (n)
вмъкната дума

parfum (n)
парфю́м

parfumeren (v)
парфюми́рам

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
парк
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parka (n)
парка
  1. lang warm jack met een met bont gevoerde capuchon oorspronkelijk kledingstuk van de Inuïts

parkeermeter (n)
паркометър
  1. een installatie met klok die na de muntinworp de toegestane parkeertijd aangeeft

parkeren (v)
паркирам
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parlement (n)
парламент

parlementair (adj)
парламента́рен

parochiaal /parɔxiˈjal/ (adj)
енорийски
  1.

parochie (n)
енория
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ (n)
енорийска църква
  1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt

parodiëren (v)
пародирам

participant (n)
уча́стник
  1. iemand die deelneemt aan een activiteit

partieel /pɑrˈsʲeːl/ (adj)
части́чен

partij (n)
партия
  2. vereniging van gelijkgezinden die binnen een bepaald gebied hun politieke doelstellingen proberen te verwezenlijken
  1. persoon of groep die een overeenkomst of strijd aangaat met een andere persoon of groep
  6. feestje, party

partijdig (adj)
предубеде́н
  bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

partikel (n)
части́ца
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
партньо́р
  1. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft
  2. deelgenoot in spelen, speelgenoot, mededanser
  3. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
новобогаташ

pas (n)
паспорт
  3. identiteitsbewijs

paspoort (n)
паспорт

passage (n)
коридор
  5. ontlasting, doorgang

passagier (n)
пасаже́р
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passagiersvliegtuig (n)
пътнически самолет

passen /ˈpaːsə(n)/ /ˈpɑsə(n)/ (v)
ста́вам
  1. precies de goede maat zijn, erin kunnen

passend (adj)
подходящ

passie (n)
страст
  1

passief (adj)
бездеен
  1. niet zelfstandig werkzaam

passievrucht (n)
маракуя
  1. (eetbare) vrucht van het plantengeslacht Passiflora

pasta (n)
паста
  1. de benaming voor een aantal Italiaanse deegproducten

pastei (n)
пай

pastinaak (n)
пастарнак
  1. bepaald circa 20 cm lang knolgewas, Pastinaca sativa

pat (adj)
пат
  1. in een toestand waarin een speler geen enkele zet meer kan doen

pat (n)
пат
  1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen

pateen (n)
дискос
  1. schotel voor de hostie

patent (n)
патент

paternaal (adj)
ба́щин
  1. & 2. vaderlijk

pathogeen (n)
болестотворен организъм
  1. een organisme dat een ziekte verwekt

pathologie (n)
патология
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch (adj)
патологичен
  1. ziekte betreffend

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
пациент
  iemand die medische hulp krijgt

patriarch (n)
патриа́рх
  1.

patriarchaal (adj)
патриархален
  1.

patrijs (n)
яребица
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrijspoort (n)
илюминатор
  1. klein rond raam in een scheepswand dat waterdicht kan worden afgesloten

patrouille (n)
патрулиране

pauk (n)
тимпан
  1. een grote verstembare keteltrommel zoals gebruikt in een orkest

pauper /'pɑupər/ (n)
бедня́к
  1. iemand die heel arm is

paus /pɑu̯s/ (n)
папа
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw (n)
паун
  1. benaming voor siervogels uit het geslacht Pavo

pauzeren (v)
прекъ́свам
  2. even stoppen

paviljoen (n)
бу́дка

pech /pɛx/ /pɛχ/ (n)
лош късмет
  1. de conditie waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is

pecuniair (adj)
валу́тен

pedaal (n)
педа́л
  1. met de voet te bedienen hefboom
  3. met de voet te bedienen hefboom van een muziekinstrument

pediatrie (n)
педиатрия

pedofiel (adj)
педофи́л
  1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen

pedofiel (n)
педофи́л
  1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofilie (n)
педофилия
  1.

pedologie (n)
почвознание
  1. studie van de bovenste aardlaag

peer (n)
круша
  1. vrucht

peervormig (adj)
крушовиден
  1. de vorm hebbend van een peer, dus rond met één enkele uitloper

pees /pes/ (n)
сухожилие
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

peiling (n)
а́зимут
  1. peiling

pek (n)
катран

pelgrim /pɛlgrɪm/ (n)
пилигри́м

pelikaan (n)
пеликан
  1. benaming voor vogels uit de familie Pelecanidae

pels (n)
кожа
  1. de dichtbehaarde huid van verschillende dieren

pen /pɛn/ (n)
писалка
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen
перо
  3. lange, stevige veer van vogels

penicilline (n)
пеницили́н

penis (n)
пенис
  1. het mannelijke geslachtsdeel

pennenzak (n)
кути́я за мо́ли́ви
  1.

penny (n)
пени
  1. kleinste Britse munt, Engelse stuiver

pens (n)
шкембе
  2. een gerecht bereid van (1)

penseel (n)
че́тка

pensioen (n)
пе́нсия
  1. loon uitgesteld tot de tijd dat men niet langer actief is op de arbeidsmarkt

pensioenfonds (n)
Пенсионен фонд

pension (n)
пансио́н
  1. een gelegenheid waar men kan overnachten

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ (n)
пенсиониране
  1.

pentagram (n)
пентаграм

peper (n)
пипeр, пипер
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

peperkoek (n)
меденка
  1. een zoete koek die gekruid is met peper

percutaan (adj)
подкожен
  1. door de huid heen

perenboom /perə(n)bom/ (n)
кру́ша
  1. een boom met peren als vrucht

perencompote (n)
компот от круши
  1. compote van peren

perestrojka (n)
перестро́йка
  1. hervormingen zoals deze door Gorbatsjov werden voorgesteld in de Sovjet-Unie van de jaren 80 van de twintigste eeuw

perfectioneren (v)
усъвърше́нствувам
  1. meer perfect of volmaakt maken

perforator /ˌpɛrfoˈratɔr/ (n)
перфоратор
  1. een apparaat om gaten te maken in papier, karton, kunststof folie of metaalplaat.

pergola (n)
асма
  1.

periferie (n)
периферия

perihelium (n)
периапсида

perineum (n)
перинеум

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
епо́ха
  1. tijdperk

periodiek systeem (n)
периодична система на елементите

peritonitis (n)
перитонит
  1. buikvliesontsteking

perkament (n)
пергамент
  1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels

permeabiliteit (n)
проницаемост
  1. doordringbaarheid

peronisme (n)
перонизъм
  1. populistische en nationalistische politieke stroming in Argentinië

peroxide (n)
прекис

perron /pɛˈrɔn/ (n)
платформа
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
печа́т
  1. instrument waarmee druk uitgeoefend kan worden
  2. journalistieke media

personage (n)
известна личност

personeel (adj)
ли́чен съста́в

persoon (n)
човек, лице
  1. menselijk individu
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk (adj)
ли́чен
  1. betrekking hebbend of uitgevoerd door de persoon zelf

persoonlijkheid (n)
индивидуалност
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

perspectief /pɛrspɛkˈtif/ (n)
перспекти́ва

perzik (n)
праскова
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom (n)
пра́скова
  1.

pessimisme (n)
песими́зъм
  1. de verwachting dat gebeurtenissen ongunstig gaan uitvallen

pest /pɛst/ (n)
чума
  (medisch) Dodelijke en besmettelijke ziekten veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis

pesten (v)
досаждам
  1. jennen, treiteren

pesthaard (n)
огнище на зараза
  1. gebied waar de perst heerst

pesthol (n)
огнище на зараза
  1. plaats waar de pest heerst

pesticide (n)
пестицид

pestvogel (n)
kопринарка
  1. bepaald soort vogel, Bombycilla garrulus

pet (n)
капа́к
  1. tamelijk plat hoofddeksel met een klep

petekind /petəkɪnt/ (n)
кръщелник

peter (n)
кръстник

peterselie (n)
магданоз
  2. kruid

petroleum (n)
петрол

petrologie (n)
петрология
  1. gesteentekunde

peuk (n)
угарка, фас
  1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar

peuter (n)
прохождащо дете
  1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar

piano (n)
пиано
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

piccolo (n)
пиколо
  1. piccolofluit

pick-uptruck (n)
пикап
  1. een carrosserie-uitvoering van een bestelwagen, waarbij de wagen bestaat uit een passagiers- en bestuurdersgedeelte, met daarachter een open laadbak

picknick (n)
пи́кник
  1. een maaltijd in de vrije natuur

pictogram (n)
икона

piepen (v)
пискам
  1.1 het geluid van een muisje
скърцам
  1.4 het fijn schril geluid van een krakende scharnier
надничам
  3. stiekem, snel of oppervlakkig naar iets kijken

pieper (n)
бъбрица
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Anthus
картоф
  3. aardappel

pier /piːr/ (n)
кей
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker
  3. overdekte loopbrug op luchthaven

pigment (n)
пигмент
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl (n)
стрела, стрелка
  1. projectiel

pijlkoker (n)
колча́н
  1. houder voor pijlen

pijn /pɛɪ̯n/ /pɛːn/ (n)
бо́лка
  1. lichamelijk leed
  2. geestelijk leed

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
епифизна жлеза
  1. klier in de hersenen, die melatonine uitscheidt

pijnigen (v)
измъчвам
  1. het opzettelijk veroorzaken van pijn bij iemand

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ (n)
болкоуспокоя́ващо
  1. middel

pijp /pɛi̯p/ (n)
тръба́
  1. buis

pijplijn /'pɛiplɛin/ (n)
тръбопрово́д
  1. lange buis die dient voor het transport poeders, vloeistoffen of gassen

pikken (v)
кълва́
  4. (met de snavel) prikken

pikzwart (adj)
тъмен като в рог
  1. heel zwart

pil /pɪl/ (n)
ха́пче
  1
  2

piloot (n)
пилот
  1. een bestuurder van een vliegtuig, luchtschip of race-auto

pimpelmees (n)
син синигер
  1. bepaalde mezensoort, Cyanistes caeruleus

pin (n)
значка
  1. een dun metalen staafje waarmee iets bevestigd kan worden

pince-nez (n)
пенсне́
  1. een ouderwetse bril die op de neus geknepen werd gedragen

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
пинсе́та
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pinda (n)
фъстък
  1. een tot de vlinderbloemenfamilie behorende plant
  2. een vrucht van deze plant

pindakaas /pɪndakas/ (adj)
фъстъчено масло
  1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout

pinguïn (n)
пингвин
  1. benaming voor niet-vliegende zeevogels uit de orde

pink (n)
ку́тре
  1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger

pioenroos (n)
божу́р
  1.

pion /piˈɔn/ (n)
пе́шка
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan
пешка
  2. een subatomair deeltje dat bestaat uit twee quarks en dus een boson is

pionier (n)
пионер

piraat /piˈrat/ (n)
пират
  1.

piramide (n)
Пирамида, пирамида
  1.

piraterij (n)
плагиатство
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pispot (n)
гърне́

pissen (v)
пикая
  1. plassen

pistache (n)
шам фъстък

pistool (n)
пистоле́т
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
пица
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

pizzeria (n)
пицари́я
  1. restaurant

plaag (n)
бедствие
  wijdverspreid onheil, ongemak

plaat /plat/ (n)
гравюра
  1. vlak, plat en vrij dun stuk materiaal

plaatje (n)
сни́мка
  1.

plaats /plaːts/ (n)
площад
  2. een plein

plaatselijk (adj)
лока́лен
  1. betrekking hebbend op een bepaalde plaats

plaatsen (v)
поставям
  1. op een bepaalde plaats zetten

plaatsvinden /platsˈvɪndə(n)/ (v)
състои се на/в
  1. gebeuren, geschieden, plaatshebben

placenta (n)
плаце́нта
  1. moederkoek, orgaan dat verbinding vormt tussen moeder en de zich ontwikkelende vrucht in de buik van de moeder.

plafond /plɑˈfɔnt/ (n)
таван
  1. de bovenkant van een ruimte in een gebouw
тава́н
  2. hoogste niveau

plagen (v)
задявам
  1. iemand (goedmoedig) pesten

plagiaat (n)
плагиатстбо

plak (n)
резен

plakkaat (n)
афи́ш
  2.

plakken (v)
лепя се
  lijmen , kleven

plamuren (v)
китвам
  1. steenachtige, houten of andere ondergronden met plamuur egaliseren of repareren

plan /plɑn/ (n)
план
  1. een voorgenomen handelswijze

planeet (n)
планета
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

planetair (adj)
планетарен

planetarium (n)
планета́риум
  1. een toestel om de bewegingen van planeten voor te stellen

planetoïde (n)
малка планета
  1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet

plank /plɑŋk/ (n)
дъска́
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plant /plɑnt/ /plɛnt/ (n)
цвете, растение
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft
растение, цвете
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt

plantaardig /plɑntˈa:rdəx/ (adj)
растителен
  1. tot de planten behorend, uit planten bestaand of daarvan afkomstig

plantage (n)
планта́ция
  1. een uitgestrekt stuk grond waarop ...

planten (n)
посаждам
  2. taxonomisch rijk

planten (v)
садя
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

planteneter (n)
тревопасно животно
  1. dier dat uitsluitend plantaardig voedsel eet

plas (n)
ло́ква
  1. een verzameling van vocht
локва
  2. een door veenafgraving ontstaan meer

plasma (n)
пла́зма
  1.

plastic /'plɑstik/ ~ /plɑs'tik/ /'plɛstɪk/ (n)
пластмаса
  plastisch vervormbare polymere kunststof

plastisch (adj)
пласти́чен
  3. kneedbaar

plastische chirurgie (n)
пластична хирургия
  1. een chirurgisch specialisme waarin men zich richt op het uit esthetisch en/of functioneel oogpunt aanpassen van het uiterlijk

plat /plɑt/ (adv)
пло́сък
  1. vlak van vorm met verwaarloosbare hoogteverschillen

platina (n)
платина
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platitude (n)
баналност
  1. platte of afgezaagde zinsnede

platteland (n)
[[се́лски]] [[пейза́ж]]
  1. het landelijke gebied buiten de steden

plechtig (adj)
официален
  met ceremonieel

plechtigheid (n)
обре́д
  een sociale gebeurtenis die met ernst en ceremonieel gepaard gaat

plectrum (n)
перце
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

plein /plɛin/ (n)
площад

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
агорафобия

pleister (n)
пластир
  1. (gipshoudend) kalkmengsel

pleiten (v)
пледирам

plek /plɛk/ (n)
място
  1. plaats, positie

plenair (adj)
плена́рен
  1. in aanwezigheid van allen

pletsen (v)
плискам се
  1. slaan in water

pletwals (n)
валяк
  1. machine die wegen effent

plevier (n)
дъждосвирец
  1.

plexus (n)
сплетение

plicht (n)
дълг
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg (n)
плуг
  1. landbouwgereedschap om de grond om te woelen

ploegen (v)
ора
  2. land met de ploeg bewerken

ploeger (n)
орач
  1.

ploegschaar (n)
лемеж
  1. snijdend deel van ploeg

plons (n)
плясък
  1. geluid van iets dat in een vloeistof valt

plooi (n)
гънка

plop (n)
пукот
  1.

plosief /ploˈsif/ (n)
Преградна съгласна
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

plotseling (adj)
внезапен
  1. snel en onverwacht

plug (n)
трупче

pluis (n)
мъх
  1. vlok droge, lichte stof met een open structuur

pluizig /'plʌʏ.zəx/ (adj)
мъхнат
  1. vol met pluizen

pluk /plɵk/ (n)
кичур
  1. uitgetrokken bundeltje

plukken /'plɵkə(n)/ (v)
бера
  1. (bloemen) afbreken of oogsten
  4. (sport) een door de lucht vliegende bal grijpen
оскубвам
  2. ontdoen van de veren

plunderen (v)
грабя
  1. met geweld zich roerende goederen toeëigenen uit de woning van iemand anders

plundering (n)
ограбване
  1.

plus (conjunction)
плюс

plusteken (n)
плюс

plutonium (n)
плутоний
  1. Chemisch element

po /ˈpo/ (n)
гърне́
  1. een pot, meestal uit kunststof of eertijds geëmailleerd ijzer, waar men zijn behoefte in kan doen

pocheren (v)
варя
  1. bereiden in warm maar niet kokend water

podcast (n)
по́дкаст
  1. digitale radio-uitzending waarbij een audiobestand op internet wordt gezet zodat het kan worden gedownload en beluisterd

poedel (n)
пудел
  1. Frans krulharig hondenras

poeder (n)
прах

poedersuiker (n)
пудра захар
  1. zeer fijn gemalen suiker

poel (n)
локва
  1. een vrij klein stilstaand water

poema (n)
пума
  1. bepaald soort zoogdier, Felis concolor

poes (n)
котка
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

poetinisme (n)
путини́зъм
  1. sociaal-economische en politieke praktijk in Rusland in het begin van de 21 eeuw

poetsen /ˈputsə(n)/ (v)
почиствам
  1. door middel van wrijven zaken schoner maken

pogen /ˈpoɣə(n)/ /ˈpoχə(n)/ (v)
опитвам
  1. iets met succes trachten te volbrengen, waarvan men niet weet of het gaat lukken

poging (n)
атента́т

pogrom (n)
погром
  1. razzia tegen joden
  2. gewelddadige aanvallen...

pointer (n)
по́йнтер
  1. staande jachthond
  2. een variabele waar een geheugenadres in staat

poker (n)
по́кер
  1.kaartspel

pokken (n)
вариола
  2. epidemische huidziekte

polariteit (n)
полярност

polder /ˈpɔldəʀ/ (n)
полдер
  1. een bedijkt stuk land waarin de waterstand kunstmatig geregeld wordt

polis /ˈpo.lɪs/ (n)
полица
  1. schriftelijke vastlegging van een overeenkomst

politicologie (n)
политоло́гия
  1. een discipline

politicoloog (n)
политоло́г
  1.

politicus (n)
полити́к
  1. iemand die zich beroepsmatig met politiek bezighoudt

politie (n)
полиция
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde...

politieagent (n)
полицай
  1. een persoon die belast is met hulpverlening en met de handhaving van de openbare orde en veiligheid

politieauto (n)
полице́йска кола́
  1. een speciale auto voor politieagenten

politiebureau (n)
полице́йски уча́стък

politiek /poliˈtik/ (adj)
политически
  1. betreffende de politiek

politieman (n)
полицай
  1. iemand wiens taak het is de wet te handhaven en overtreders in de kraag te grijpen

politiewagen (n)
полице́йска кола́
  1. een speciale auto voor politieagenten

pollen (n)
полен
  1. stuifmeel

polonium (n)
полоний
  1. Chemisch element

pols (n)
ки́тка
  anatomie: 1. gewricht

polyandrie (n)
полиандрия

polycarbonaat (n)
поликарбонат
  2. thermoplastisch polymeer

polygamie (n)
полигамия

polygoon (n)
многоъгълник
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

polymeer (n)
полимер
  1.

polymethylmethacrylaat (n)
полиметилметакрилат

polynoom (adj)
многочлен

polypropeen (n)
полипропилен
  thermoplastische kunststof, bereid door polymerisatie van propeen

polysemie (n)
полисемия
  1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen

polytheïsme (n)
многобожие
  1. godsdienst met meer dan één god

pomelo (n)
помело
  1. en 2. (vrucht van de) boom Citrus maxima × Citrus ×paradisi

pomp (n)
помпа

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ (n)
помело
  2. een vrucht van deze boom

pompen (v)
помпам
  1. vloeistof of gas met behulp van een pomp verplaatsen

pompoen (n)
тиква
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond (n)
ли́ра
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

pond sterling (n)
брита́нска ли́ра

ponskaart (n)
перфокарта
  kaart die tot de jaren 80 werd gebruikt voor het vastleggen van gegevens d.m.v. erin geponste gaatjes

pontificaal (adj)
папски
  1. heel uitdrukkelijk, heel erg op de voorgrond staand

ponton (n)
понтон
  1. werkschuit met een vlak dek

pontonbrug (n)
понто́нен мост
  1. een brug die bestaat uit op het water drijvende elementen

pony (n)
по́ни
  1. paard uit een ras met een schofthoogte tot ongeveer anderhalve meter

pooier /'poːjər/ (n)
сводник
  1. een man die prostituees tegen betaling beschermt en helpt.

pook /pok/ (n)
ръже́н
  1. stang om het vuur op te porren

pool /pol/ /pul/ (n)
по́люс
  1. uiteinde van een draaiingsas
  2. een van beide einden van een magneet
  3. een uitzonderlijk punt waar een functie naar oneindig neigt

poolcirkel (n)
полярен кръг
  1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren

poollicht (n)
полярно сияние
  1.

poolster (n)
полярна звезда

poolvos (n)
Полярна лисица
  1. bepaald soort zoogdier, Alopex lagopus

poort /poːrt/ (n)
врата
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur
врата́
  2.

poot (n)
краче

pop /pɔp/ (n)
кукла
  1. speeltuig

poppenspeler (n)
куклово́д
  1. kunstenaar achter poppenspel

populariteit (n)
популярност
  1. het populair zijn van iemand of iets

populatie (n)
попула́ция
  1.
  3. een groep organismen

populier (n)
топола
  1.

pornografie (n)
порногра́фия

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
порцелан
  1. fijn, geglazuurd aardewerk

portaal (n)
порта́л
  1,2 portaal (entree)

portemonnee (n)
кесия
  1. geldbuidel

portie (n)
дял
  1. een deel van een voorraad toebedeeld aan een bepaald persoon

portiek (n)
вера́нда
  1. woningingang bestaande uit een open portaal binnen de voorgevellijn
портик
  2. zuilengalerij

portret (n)
портре́т
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

poseren (v)
позирам

positie /po'zisi/ (n)
местоположе́ние
  1. een stand van het lichaam
  2. een innerlijke houding
  3. een plaats van waaruit men iets onderneemt
  4. een toestand waarin iemand zich bevindt
  5. een vaste betrekking
  6. een maatschappelijke stand
  8. een opstelling van troepen en materieel
положение
  7. de ligging van de hand

positief /posiˈtif/ (adj)
положителен

positron (n)
позитро́н

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
поща
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postbode (n)
пощар
  1. postbeambte

postcode (n)
пощенски код

postduif (n)
пощенски гълъб
  1. een afgerichte duif die berichten kan overbrengen

postelein (n)
тученица
  1. bepaalde soort eenjarige groene plant, Portulaca oleracea

poster (n)
афи́ш
  2. (aanplak)biljet

posteren /pɔs'terə(n)/ (v)
настанявам
  1. ergens neerzetten

posterij (n)
по́ща
  2. het postkantoor

postkantoor (n)
по́ща
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postmodernisme (n)
постмодерни́зъм
  1.

postnummer (n)
по́щенски код
  1. postcode in België

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
пощенска марка
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

pot (n)
гърне

potdoof (adj)
напълно глух
  1.

poten /potə(n)/ (v)
посаждам
  1. ondiep in de aarde stoppen, met name van bollen, wortels, zaden e.d. om deze te laten groeien

potentieel (adj)
възможен
  1. mogelijkheid

potlood /'pɔtlot/ (n)
молив
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potscherf (n)
чиреп
  1. deel van een gebroken pot van aardewerk

potvis (n)
кашалот
  1. bepaald soort zeezoogdier, Physeter macrocephalus

poëtisch /po.ˈwe.tɪs/ /po.ˈβ̞e.tis/ (adj)
поетичен
  1. uit de poëzie, gelijkend op poëzie

poëzie /poweˈzi/ (n)
поезия
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

praatprogramma (n)
то́кшоу
  1. een radio- of televisieprogramma dat vooral uit praten bestaat

praatziek (adj)
бъбрив
  1.

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
обича́й
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren
  4. gewoonte(n), manier van doen

praktisch (adj)
използваем
  1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden

praline (n)
пралина
  1.

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
празеодим
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
говоря, казвам
  1. zich met behulp van de stem uiten

precedent /presəˈdɛnt/ (n)
прецеде́нт
  1. eerder plaatsgevonden hebbend geval
  2. bestaande jurisprudentie die dient ter beslechting van een vergelijkbaar geschil

precessie (n)
прецесия

precies (adj)
преци́зен

precipiteren (v)
утаявам
  1. neerslaan, bezinken

precursor /pre'kɵrsɔr/ (n)
изходно вещество
  1. een voorloper

predatie (n)
хищничество
  1. het vangen, doden en opeten door een organisme, meestal een dier, van een ander dier, het prooidier

predestinatie (n)
предопределение

predicaat (n)
предикат
  3. (grammaticaal) gezegde

preek (n)
про́повед

prefix (n)
предста́вка
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

prei /prɛi/ (n)
праз
  1. en 2 (bladeren van) plant Allium porrum

prelude (n)
прелюдия
  1. een muzikale introductie tot een muziekstuk

preludium (n)
прелюдия
  1. een fantasiestuk of een muzikale introductie tot een muziekstuk

première (n)
премиера
  1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment

preparaat (n)
препара́т
  1. bereiding van chemische stof, geneesmiddel e.d

presentatie /ˌpresɛnˈtatsi/ (n)
представление
  1. het presenteren van iets

presenteren (v)
представям
  1. op een goed voorbereide wijze aanbieden aan anderen

president /prezi'dɛnt/ (n)
президент
  1. het staatshoofd van een republiek

presidium (n)
прези́диум
  1. het bestuur van een vereniging (vooral van studentenverenigingen en politieke organisaties)

presse-papier (n)
преспапие́
  1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien

prestatie (n)
завършване

prestige (n)
авторите́т
  1.

pretentieus (adj)
претенциозен
  1.verwaand, met veel pretenties

preuts /prøts/ (adj)
превзет
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

preventie /preˈvɛn(t)si/, /prəˈvɛn(t)si/ (n)
попречване
  1. voorkoming (van ziekte, brand, etc)

priapisme (n)
приапизъм
  1. ongezond langdurige erectie van de penis

priem (n)
ши́ло
  1. priem

priemgetal (n)
просто́ число́
  1. priemgetal

priester (n)
свещеник
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

priesteres (n)
жрица
  1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen

prietpraat (n)
глу́пости

prijs (n)
цена́
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop

prijskaart (n)
етикетче с цена, картичка с цена

prikkeldraad (n)
бодли́ва тел
  1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van...

prikkelen /ˈprɪkələn/ (v)
вълнувам
  5. (seksueel) opwinden

primaat (n)
архиепи́скоп
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde Primates
  2. kerkelijke titel

primitief (adj)
примитивен
  1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.
  2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

principe /prɪnˈsipə/ (n)
начало

prins (n)
княз
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinselijk (adj)
княжески
  1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen

prinses (n)
принцеса
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printer /ˈprɪntər/ (n)
принтер
  1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier.

priorij (n)
приорат

privatiseren (v)
приватизи́рам
  1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven

privilege (n)
привиле́гия
  1. een bepaald recht, voordeel niet genoten door anderen

privé (adj)
частен
  1. voor persoonlijk gebruik gereserveerd

proberen /proˈberə(n)/ (v)
експериментирам
  1. testen
  2. onderzoeken
  3. iets met succes trachten te beëindigen waarvan men niet weet of het gaat lukken

probleem (n)
проблем, проблема
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

problematiek (adj)
проблематика
  1. met problemen behept

problematisch (adj)
проблематичен
  1. een probleem vormend

procederen (v)
съдя се

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
[[на́чин]] на [[ра́бота]]
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
проце́нт
  1. een honderdste deel

proces /proˈsɛs/ (n)
проце́с
  2. opeenvolging van gebeurtenissen, gang van zaken

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
процесия

proclamatie (n)
възвание

procreatie (n)
размножение
  1. voortplanting

producent (n)
продуце́нт

produceren (v)
продуцирам
  1. bij voortduring vervaardigen

product (n)
проду́кт
  1. het resultaat van een bewerking

productie (n)
произво́дство
  1. voortbrenging

productief (adj)
производителен
  1. vruchten afwerpend

proef (n)
експериме́нт
  2. experiment

proefkonijn /prufkɔnɛin/ (n)
опитно зайче
  2. proefpersoon

proeftijd (n)
стаж

proeven /ˈpruvən/ (v)
вку́свам
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
  2. smaak waarnemen

professie /pro'fɛsi/ (n)
вероизповеда́ние
  1. het beroep dat iemand uitoefent om geld mee te verdienen, met kennis van zaken en met betrokkenheid

professional (n)
професионалист
  1. een persoon, die beroepsmatig werkzaam is

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
професор
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

profijt (n)
изго́да
  1. het -met name financiële- voordeel dat men heeft bij een bepaalde zaak

programma (n)
преда́ване
  1. een applicatie voor de computer

programmeertaal (n)
ези́к за програми́ране

progressief (adj)
прогресивен
  1. vooruitstrevend
  2-3

project /proˈjɛkt/ (n)
план
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

projectie (n)
проекция

projector (n)
прое́ктор
  toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

proletariaat (n)
пролетариа́т

proletariër (n)
пролета́рий

proliferatie (n)
размножение
  1. snelle vermenigvuldiging

proloog (n)
пролог
  1. inleidende rede van een tekst
  3. de inleiding tot een theaterstuk

promenade (n)
място за разходка

promethium (n)
прометий
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

promoten /proˈmotə(n)/ (v)
насърчавам
  1. reclame maken voor

promotie /proˈmotsi/ (n)
промо́ция
  1. een verhoging in rang
  2. bevordering naar een hogere speelklasse

prooi (n)
плячка
  1. dat wat door een dier wordt buitgemaakt

proost /prost/ (interjection)
наздраве
  1. heildronk

prop (n)
запушалка
  1. samengepakte massa weefsel of papier, vaak gebruikt om iets af te stoppen

propaan (n)
пропа́н
  1. C₃H₈

propaganda (n)
пропаганда
  1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag...

propeller (n)
пе́рка

proper (adj)
изцяло
  1. goed schoongemaakt, netjes verzorgd

prostaat (n)
простата
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitutie (n)
проститу́ция
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium (n)
протактиний
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protest (n)
проте́ст
  1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid

protesteren (v)
протести́рам
  1. grote bezwaren uiten

proteïne (n)
белтък
  1.

prothese (n)
проте́за
  1. een kunstmatig lichaamsdeel

proton /'protɔn (n)
протон

prototype (n)
прототип, първообраз
  1. oorspronkelijk model, eerste model van een product.

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
провинция
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provisie (n)
провизии
  2. voedselvoorraad
  3. geld gereserveerd voor een toekomstige gebeurtenis

provocatie (n)
провока́ция

proza (n)
про́за

prozaïsch (adj)
безинтересен
  1. niet dichterlijk, in gewone taal
  2. weinig opmerkelijk, saai

pruik (n)
перу́ка
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruilen (v)
муся се
  2. droevig zijn zonder geluid te maken

pruim (n)
слива
  2. vrucht van de pruimenboom

pruimencompote (n)
компот от сливи
  1. compote van pruimen

psalm /psɑlm/ (n)
псалм, псалом
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

pseudoniem /psœydoˈnim/, /psødoˈnim/ (n)
псевдоним
  1. een aangenomen naam waaronder men iets publiceert

pseudowetenschap (n)
лъженаука, псевдонаука

psychiater (n)
психиа́тър

psychiatrie (n)
психиа́трия

psychiatrisch (adj)
психиатричен
  1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen

psychisch (adj)
психичен
  1. geestelijk

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
психология
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
психоло́г
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychopaat (n)
психопа́т
  1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt

psychose /psi'xozə/ (n)
психоза
  1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft

publiceren (v)
изда́вам
  1. bekend maken aan een doorgaans groot publiek via een bepaald medium

publiciteit (n)
реклама

publiek /pyˈblik/ (adj)
обще́ственост
  1. vrij toegangelijk , openbaar
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
аудито́рия
  1. een groep toeschouwers

publiek domein (n)
обществено достояние
  gangbare benaming voor de status van werken die geheel vrij zijn van auteursrechten en naburige rechten

pudding (n)
пудинг
  1. nagerecht, vaak zoet, koud en op basis van melk

puimsteen (n)
пе́мза

puin /pœʏ̯n/ /pœːn/ (n)
отло́мки
  1. een massa vergruizelde steen

puinhoop /pœyn(h)op/ (n)
безпоря́дък
  2. een bende

puist /pœʏ̯st/ /pœːst/ (n)
пъ́пка
  1. ontsteking van de huid die tot een bobbeltje leidt

pukkel (n)
пъ́пка

pulmonair (adj)
белодро́бен

punctuatie (n)
пунктуация
  1. het plaatsen van leestekens in een tekst

punt /pʏnt/ (n)
точка
  1. een positie in de ruimte

puntenslijper (n)
острилка
  1. taps toelopende houder met een mesje dat bedoeld is voor het aanslijpen van een verse punt aan een potlood

puntkomma (n)
то́чка и запета́я
  1. een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

pupil /py'pɪl/ (n)
подопечен
  1. onder voogdij staand kind
зени́ца
  2. leerling
  1. oogappel

puppy (n)
ку́ченце
  1. pasgeboren hond, jonge hond

purgeermiddel (n)
разслабително
  1. laxeemiddel

puriteins /pyri'tɛins/ (adj)
пуритански
  1. (te) vroom, sober, ingetogen en streng

put /pɵt/ (n)
кладенец
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

putter (n)
щиглец
  2. distelvink

pvc (n)
поливинил хлорид
  acroniem van polyvinylchloride

pyriet (n)
пирит
  1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂
  2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is

python (n)
питон
  1. een niet-giftige en grote wurgslang

quaker (n)
Квакери
  1. volgeling van een religieuze beweging gekend onder de naam Genootschap der Vrienden

quarantaine (n)
карантина
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quark /kwɑrk/ (n)
кварк

quinoa /kwiˈnowa/ (n)
киноа
  1. Zuid-Amerikaanse plant (Chenopodium quinoa) en 2. zaden van die plant

quiz (n)
виктори́на
  1. spel waarbij de deelnemers vragen moeten proberen te beantwoorden

quotiënt (n)
деление
  1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler

ra (interjection)
рея
  1. horizontaal draaibare boom aan mast

raad /rat/ /raːd/ (n)
съвет
  1. aanbeveling hoe om te gaan met een probleem
съве́т
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten

raadgevend (adj)
консултативен
  1.

raadplegen (v)
допитвам се
  1. een bron van informatie of ervaring aanspeken

raadsel (n)
загадка
  1. iets waarnaar men moet raden

raadselachtig /ratsəlɑxtəx/ (adj)
мистерио́зен
  1. onbegrijpelijk door dubbelzinnige of verborgen informatie

raadzaam (adj)
желателен

raaf /raːf/ (n)
гарван
  1. grootste van alle zangvogels, met flinke snavel, Corvus corax

raaklijn (n)
допира́телна
  1.

raam /ram/ (n)
прозорец
  1. venster: muuropening om lucht en licht door te laten

raap (n)
ряпа
  1. gewas met een groot aantal variëteiten, waarvan keukenraap en meiraap als groente worden gegeten

raar /rar/ (adj)
стра́нен
  1. afwijkend van gewoonlijk, verbazing opwekkend

rabarber (n)
ревен
  1. en 2. (stengels van) plant Rheum rhabarbarum

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
равин

race /res/ (n)
надбя́гване
  1. snelheidswedstrijd

racisme (n)
расизъм

racistisch (adj)
раси́стки
  1. voortkomend uit de opvatting dat mensen door afstamming kunnen worden ingedeeld in grote groepen met verschillende uiterlijke kenmerken

racket (n)
ракета

rad (n)
колело́
  1. wielvormig voorwerp dat kracht overbrengt binnen een machine of op het water

radar /radɑr/ (n)
ра́дар
  1. techniek

raden (v)
досе́щам се
  1. een gissing maken naar iets

radiaal (n)
радиан
  1. de SI-eenheid voor een hoek

radiator (n)
радиатор
  1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor

radicalisme (n)
радикали́зъм

radijs (n)
репичка
  1. bepaalde soort uit de kruisbloemfamilie, Raphanus sativus

radio /ˈradijo/ (n)
Радиото, радио
  1. toestel
  2. medium

radioactiviteit (n)
радиоактивност
  1.

radiologie (n)
радиоло́гия
  1. het medisch specialisme...

radioloog (n)
радиолог

radium (n)
радий
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radius (n)
лъчева кост

radon (n)
радон
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinaderij (n)
рафинерия

ragout (n)
рагу

raid (n)
набег
  1. kortdurende militaire expeditie

rail (n)
релса
  1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt

raken /rakən/ (v)
поразя́вам
  1. een klap, schot of stoot toebrengen

raket /raˈkɛt/ (n)
раке́та
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

ram /ram/ (n)
овен
  1. mannelijk schaap

ramkraak (n)
прилуняване

rammen (v)
набивам
  1. een botsing op een vijandelijk schip veroorzaken
бия
  2. met een zwaar voorwerp een poort of deur inslaan

ramp (n)
бе́дствие
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rancune (n)
недоволство

rand /rɑnt/ (n)
ръб
  1. de bovenkant van een bak of vat

rang (n)
зва́ние

rangschikken (v)
класифицирам
  1. een bepaalde volgorde in iets aanbrengen

ransuil (n)
горска ушата сова
  1. bepaald soort vogel, Asio otus

rantsoen /rɑnt'sun/ (n)
да́жба
  1. beperkte dagelijks verstrekte hoeveelheid voedsel en andere primaire levensbenodigdheden

rantsoeneren (v)
разпределям
  1. verdelen van een schaars goed door iedereen een kleinere, afgepaste hoeveelheid te geven

rapier (n)
рапира
  1.

rapper (n)
ра́пър
  1. een mannelijk iemand die rapt

rapport /rɑˈpɔrt/ (n)
докла́д
  1. een schriftelijk bericht over een gebeurtenis of toestand

rapsodie (n)
рапсо́дия
  1. een muziek of dichtwerk dat contrasterende delen bevat en toch een eenheid vormt

ras /rɑs/ (n)
поро́да

rasp (n)
ренде
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

raspen (v)
настъргвам
  1. met een rasp afvijlen en fijnmaken

rat /rɑt/ (n)
плъх
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratel (n)
кречетало
  2. een mechaniek met kamrad en pal, dat een asdraaiing slechts in één richting toelaat

ratelslang (n)
гърмяща змия
  1. gifslang uit het geslacht Crotalus

ratificeren /ratifi'serə(n)/ (v)
ратифицирам
  1. bekrachtigen van een internationaal verdrag door het nationale parlement of regering

rationalisatie (n)
рационализация

rationaliteit (n)
рационалност
  1.

rauw (adv)
суро́в
  1. ongekookt en vers

ravenzwart (adj)
гарванов
  1.

ravijn (n)
дефиле́
  1. een diepe, steile insnijding in een terrein

razen (v)
движа се бързо
  1. heel snel rijden
вилнея
  2. voortbewegen of overtrekken van een natuurverschijnsel ...

reactie (n)
реа́кция
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reactionair (adj)
реакционен

reageerbuis (n)
епруветка

reagens /'reʲaɣɛns/ (n)
реактив
  1. een chemische stof die deelneemt aan een reactie

reageren (v)
взаимодействам
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

realiseerbaar (adj)
осъществим
  1. van iets dat het werkelijkheid kan worden

realiteit (n)
действи́телност

reanimatie (n)
оживление
  het reanimeren

reanimeren /reani'merən/ (v)
съживявам
  1. het kunstmatig overnemen van de ademhaling en de bloedsomloop, indien er sprake is van een circulatiestilstand

rebel /rəˈbɛl/ (n)
бунта́р
  1.

rebelleren (v)
бунтувам

rebus (n)
ре́бус
  1. soort raadsel

recenseren (v)
рецензирам
  1. een beoordelend verslag schrijven, meestal van een culturele gebeurtenis

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
неотдавнашен
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recept (n)
рецепта
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht

recessie (n)
реце́сия

recht (n)
право
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechtbank (n)
съд
  1. een instelling waar rechtgesproken wordt

rechte hoek (n)
прав ъгъл
  1. hoek van 90 graden

rechten van de mens (n)
човешки права
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
съдия
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
правоъгълник
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechtmatig (adj)
законен
  1. volgens het recht, de wet

rechts (adj)
десен
  1. tegenovergestelde van links

rechtsgeleerdheid (n)
право
  1. kennis of studie van recht

rechtswetenschap (n)
право

rechtszaak /rɛx(t)sak/ (n)
иск
  1. het voeren van een rechtsgeding

rechtvaardig (adj)
справедлив
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigen (v)
извиня́
  1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigheid (n)
пра́вда
  1. de overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

recidiveren (v)
повтарям се
  1.

reciteren (v)
декламирам

reclame (n)
[[рекламен|рекла́мна]] [[обя́ва]]
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

reconstrueren (v)
преустройвам
  1. weder opbouwen

record (n)
реко́рд
  1. beste prestatie
  2. bij elkaar behorende gegevens

rectaal (adj)
на правото черво
  1. met betrekking tot de endeldarm

recycleren (v)
преработвам
  1. na verbruik weer omzetten in iets bruikbaars

redacteur (n)
реда́ктор

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
спася́
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding (n)
спасе́ние

reddingsboot (n)
спасителна лодка
  1. een speciaal gebouwde en uitgeruste boot om het schip in geval van nood veilig te kunnen verlaten.

rede (n)
рейд
  3. een ankerplaats buitengaats

redelijkerwijs (adv)
логично
  1. op een beredeneerde wijze

reden /ˈre.də(n)/ (n)
причина
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

redenering /ˌredəˈnɪːrɪŋ/ (n)
разсъждение
  1. het proces waarmee men van een aantal argumenten, premissen of axioma's tot een standpunt of conclusie komt

redetwisten (v)
спо́ря

reduceren /redyˈserə(n)/ (v)
отслабвам
  1. terugbrengen tot kleinere proporties
  2. het verlagen van het oxidatiegetal door het toevoegen van elektronen aan een molecuul of ion
  3. het verkleinen van de hoeveelheid vloeistof door het laten verdampen van vocht onder zachte verwarming

redundantie (n)
излишък

ree (n)
сърна
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reeds (adv)
вече, досега, преди
  1. al

reekalf (n)
еленче
  1. het jong van een ree

reeks (n)
ред, серия
  1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen

reet (n)
гъз
  2. kont, billen

referendum (n)
рефере́ндум
  1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf...

referentie (n)
еталон
  1. verwijzing

reflectie (n)
отражение

reflex (n)
рефле́кс
  1. een onwillekeurige reactie op bepaalde prikkels

refractie (n)
пречупване

refrein (n)
рефрен

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
ред
  1. een zin in een tekst
  2. een vers in een gedicht
пра́вило
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelbaar (adj)
нагласяем
  1. iets wat hoger of lager kan worden ingesteld al nagelang wat nodig is, van iets dat je het kunt regelen

regelen (v)
нареждам
  1. zorgen dat het gebeurt

regeling (n)
догово́реност
  1. een combinatie van afspraken voor een bepaalde groep

regelmatig (adj)
официа́лен
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regen /reχən/ (n)
дъжд
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig (adj)
дъждо́вен
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
дъга
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regenboogvlies (n)
ирис
  1. het gekleurde vlies in het oog waarin de pupil zich bevindt

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ (n)
[[дъждовен|дъждо́вна]] [[ка́пка]]
  1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
вали
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regeneratie (n)
pегенерация
  2. herstelgroei

regenjas (n)
дъждобра́н
  1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer

regenpijp (n)
олук
  1. een verticale buis die aan een dakgoot is bevestigd en dient om het hemelwater dat op het dak valt, af te voeren

regenscherm (n)
дъждобран
  1. een paraplu

regentschap (n)
регентство

regenval (n)
валеж

regenwater (n)
дъждовна вода

regenworm /'reɣəʋɔrm/ (n)
дъждовен червей
  1. benaming voor dieren uit de familie Lumbricidae

regenwoud (n)
тропическа гора
  1. een bos in een klimaat met het hele jaar door neerslag

regenwulp (n)
малък свирец

regeren (v)
вла́ствувам
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
управление, режим, ръководство, управа
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regiment (n)
полк

regio (n)
регион
  1. geografisch gebied

regionaal (adj)
местен
  1. op de streek betrekking hebbend

regisseur (n)
дире́ктор

registreren (v)
впи́свам
  1. vastleggen in een register

rehabilitatie (n)
рехабилита́ция

reidans (n)
хоро
  1. reidans

reiger (n)
чапла
  1. benaming voor ooievaarachtige watervogels uit de familie Ardeidae

rein (adj)
ясен
  1. zonder vuil

reinigingsmiddel (n)
препарат за почистване
  1. middel dat reinigt

reis /rɛɪ̯s/ (n)
пътешествие
  1. grote, lange tocht of trip

reizen /'rɛɪzən/ (v)
пътешествам
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
пъ́тник
  1. persoon op reis
  2. persoon die vaak reist

rek (n)
разтегливост
  1. uitrekking
закачалка
  2. raamwerk

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ (v)
смятам
  1. getallen manipuleren

rekening /'rekənɪŋ/ (n)
сме́тка
  2. bankrekening
  1. de optelsom van te betalen bedragen

rekenkunde (n)
аритме́тика
  de leer van de operaties die op getallen worden uitgevoerd (optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, ...)

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ (n)
сметачна машина
  1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren

rel /rɛl/ (n)
бунт
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relatie (n)
взаимоотношение
  1. een min of meer vast verband
  2. een persoonlijke, vaak amoureuze verhouding
  3. iemand waarmee men zakelijke contacten onderhoudt

relatief /rəlaˈtif/, /relaˈtif/ (adj)
относи́телен
  1. betrekkelijk

relaxen /rəlɛksə(n)/ (v)
релаксирам
  1. de tijd nemen zich te ontspannen

relevant (adj)
уместен
  1. van toepassing

religie /rə'liɣi/ (n)
религия
  1. een godsdienst

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ (adj)
религио́зен
  1. te maken hebbend met religie

relikwie (n)
мо́щи

reliëf (n)
реле́ф

rem (n)
спирачка
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
лекарство
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling
  2. iets dat iets anders corrigeert of iets schadelijks wegwerkt

remming (n)
задържане
  2. geremdheid, belemmering

renaal (adj)
бъ́бречен
  1. met betrekking tot de nier

rendier (n)
северен елен
  1. een hertachtig zoogdier met een breed uitlopend gewei

renium (n)
рений
  1. Chemisch element

renkoekoek /ˈrɛn.ku.kuk/ (n)
бя́гаща ку́кувица
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Geococcyx

rennen (n)
бя́гам
  [A] 1. zeer snel lopen
  [B] 1. een snelheidsproef op de weg of in het terrein

renovatie (n)
възстановяване

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
възстановявам
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

rente (n)
ли́хва
  1. op geregelde tijden te betalen geldbedrag voor het vruchtgebruik van een geleende som geld

repareren (v)
попра́вя
  1. iets weer in werkende staat brengen

repel (n)
гребен
  1. vlaskam

repeteren /re.pe.ˈteː.rə(n)/ (v)
репетирам
  1. een toneel- of muziekstuk bij wijze van proef op- of uitvoeren

repressie (n)
репре́сия

reprise (n)
реприз
  1.

reproductie (n)
копие
  2. kopie (van een kunstwerk)

reptiel /rɛp'til/ (n)
влечуги
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
република
  1. staatsvorm

republikein (n)
републиканец

republikeins (adj)
републикански

reputatie (n)
вик
  1. de manier waarop iemand bekend is

requiem (n)
панахида
  1. mis opgedragen voor een overledene

reserveren (v)
резервирам
  1. vrijhouden

reservist (n)
запасня́к
  1. iemand die oproepbaar is voor militaire dienst in tijden van oorlog, oorlogsdreiging of andere situaties waarin inzet van het leger nodig is

reservoir /resər'vʷar/ (n)
резрвоар
  1. plaats waar water of een andere vloeistof bewaard kan worden

residentie (n)
жи́лище

residuair (adj)
остатъчен
  1. residueel, overblijvend restant

resonantie (n)
резонанс

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
респект
  eerbied uit hoogachting of angst

respecteren (v)
уважа́

respons (n)
отговор
  1. antwoord
  2. reactie
  3. in een onderzoek: deel van de steekproef dat meewerkt en data produceert

rest /rɛst/ (n)
остатък
  1. wat er overblijft

restaurant (n)
ресторант

restauratie (n)
възстановя́ване
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
и́зход
  1. een uitkomst

retentie /rə'tɛn(t)si/ (n)
задържане
  1. ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets

retort (n)
реторта
  1. een verouderd toestel voor het destilleren bestaande uit een vat met een neergebogen tuit

retoucheren /rətu'ʃeːrə(n)/ /rətu'ʃɪːrə(n)/ (v)
ретуширам

retourneren /rəturˈnerən/ (v)
връщам
  1. iets of iemand naar het punt van vertrek terugbrengen of terugzenden

retrospectief (n)
ретроспектива
  1. overzicht van iemands oeuvre (waarin dus wordt teruggekeken)

reuk (n)
благоухание
  1. geur

reus /røs/ (n)
велика́н
  1. een buitengewoon grote man

reuzel (n)
мас
  1. verkregen door uitsmelting van varkensvet

reuzenpanda (n)
Голяма панда
  1. Ailuropoda melanoleuca, een beer die leeft in de hooggelegen hellingen van berggebieden in centraal China

reuzenpompoen (n)
гигантска тиква
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita maxima

reuzenrad (n)
виенското колело
  1. kermisattractie

revelatie (n)
разкри́ване
  1. ontdekking

revisionisme (n)
ревизиони́зъм
  1-3. streven naar herziening (van het marxisme, de geschiedenis)

revolutie /revol'yʦi/ (n)
Революция, революция
  1.

revolutionair (adj)
революционе́р

revolver (n)
револве́р
  1. een handvuurwapen met een roterende trommel met kogels

revue (n)
ревю
  1. theatershow

reëel (adj)
действителен

reïncarnatie (n)
превъплъщение

reünie (n)
среща
  1. (verouderd) hereniging
  3. het weerzien van voormalige studenten, collega's, enz.

rib /rɪp/ (n)
ребро
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribonucleïnezuur (n)
РНК

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
посока
  1. de kant op van

richtingaanwijzer (n)
мигач
  1. een systeem om richting aan te geven in een voertuig

richtlijn (n)
директива
  1. aanwijzing voor een te volgen gedrag
директи́ва
  2. (juridisch) bindend voorschrift

ridder (n)
рицар, ри́цар
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

ridderspoor (n)
ра́лица

riem /rim/ (n)
ре́мък
  1. een band van leer of een ander materiaal
весло
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
тръстика
  1. plantensoort

rietje /ˈri.cə/ (n)
cламка
  1. drinkbuisje

rietvoorn (n)
червеноперка
  1. karperachtige zoetwatervis

rietzanger (n)
крайбрежно шаварче

rif (n)
pиф, риф
  1. een ondiepte in water, koraalbank, klip

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
редица
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting
  2. een opeenvolging van elementen

rijbaan (n)
платно́
  1. weggedeelte bestemd voor voertuigen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
разрешително за шофиране
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
во́зя
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig
пътувам
  3. zich voortbewegen op een rijdier (bijv. een paard)

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
богат
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (n)
царство
  1. een staat of natie onder een vorst of heerser

rijkdom (n)
бога́тство
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijkswacht (n)
жандарме́рия
  1. voormalige, landelijke, op militaire leest gestoelde, politiedienst van het Koninkrijk België

rijm (n)
рима
  1. gelijkheid van klank in een vers

rijp (adj)
зрял
  1. geschikt voor de oogst

rijpen /'rɛɪpən/ (v)
узрявам
  rijp worden

rijst /rɛi̯st/ (n)
ориз
  1. graan van het geslacht Oryza

rijstrook (n)
коридо́р

rijzen (v)
вдигам
  1. opstijgen
  2. uitzetten en luchtig worden

riksja (n)
ри́кша
  1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer

rillen (v)
вибрирам

ring (n)
пръстен
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger
  2. cirkelvormig voorwerp
  3. plaats waar gestreden wordt
арена
  5. ringweg

ringslang (n)
смок
  1. Natrix natrix

ringtone /'rɪŋton/ (n)
рингтон
  1.

ringvinger (n)
безименен пръст
  1. vierde vinger

ringweg /'rɪŋwɛx/ (n)
околовръстен път
  1. een weg die als een ring rond een bepaald gebied ligt

riool /riol/ (n)
кана́л
  1. een vaak ondergronds kanaal voor de afvoer van drek

risico (n)
риск
  1. een mogelijk gevaar voor schade

rit /rɪt/ (n)
езда
  1. een reis in een voertuig

ritme (n)
ри́тъм
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

ritmisch (adj)
ритмичен

ritselen (v)
шумолене
  1. een zacht ruisend geluid doen horen

ritueel (adj)
о́бред

ritus (n)
о́бред

rivier /riːˈviːr/ (n)
река
  1. een natuurlijke waterstroom

rivierbed /ri'virbɛt/ (n)
корито
  1. de uitholling in het landschap waardoor bij voldoende aanwezigheid van water een rivier stroomt

riviergrondel (n)
обикновена кротушка
  1. bepaald soort slanke eetbare Euraziatisch zoetwatervis, Gobio gobio

rivierkreeft (n)
рак
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

rob /rɔp/ (n)
тюле́н

robijn (n)
рубин

robot /ˈro.bɔt/ (n)
робот
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

robuust /roˈbyst/ (adj)
издръжлив

rock-'n-roll (n)
рокендро́л
  1. muziek- en dansstijl

rockgroep (n)
рок гру́па
  1.

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ (v)
клюкаря
  1. op een vervelende manier over anderen praten

rode biet (n)
цвекло

rode lynx (n)
американски рис
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx rufus

rode wijn (n)
червено вино
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rode wolf (n)
Червен вълк
  1. Canis rufus, een lid van de Canivora, leefde in het gehele oostelijk deel van de Verenigde Staten...

rodehond /ˌro.də.ˈhɔnt/ (n)
рубеола
  1. een infectieziekte waarbij het gehele lichaam met rode plekken en bulten bedekt is

rodekool (n)
червено зеле
  1. en 2. donkerrood sluitkoolgewas

rodium (n)
родий
  1. chemisch element met symbool Rh

rododendron (n)
рододендрон

roebel /ˈrubəl/ (n)
ру́бла

roede (n)
жезъл
  2. een staaf

roeien (v)
греба
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roeier (n)
гребец
  1. iemand die roeit

roeiriem (n)
весло́
  1.

roek (n)
по́лска вра́на
  1. bepaalde soort kraaiachtige vogel, Corvus frugilegus

roekeloos (adj)
безразсъ́ден
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roem (n)
слава
  1. eer en glorie

roentgenium (n)
рьонтгений

roep /rup/ (n)
вик
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
ви́кам
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roepie /'rupi/ (n)
ру́пия
  1.

roeping /'rupɪŋ/ (n)
влечение
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer (n)
кормило, рул
  1. vlak waarmee gestuurd wordt

roerganger (n)
кормчи́я
  1. degene die aan het roer staat

roest /rust/ (n)
ръжда
  1. geoxideerd ijzer
ръжда́
  2. schimmel behorende tot de Urediniomycetes

roestig (adj)
ръждясал

roestvrij (adj)
неръждаем
  1. roestbestendig

roet /rut/ (n)
сажди
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

rog (n)
скат
  1. benaming voor brede, platte vissen met een smalle staart uit de superorde Rajomorphii

rogge (n)
ръж
  1. en 2. (zaden van) plant Secale cereale

rok (n)
пола
  1. buis- of kegelvormig kledingstuk

rokade (n)
рокада
  1. zet in een schaakspel

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
пуша
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan

rokeren (v)
правя рокада
  1.1. het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren

rollen (v)
търкалям
  1. zich wentelend over een oppervlak bewegen

rolstoel (n)
инвалидна количка
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

roltrap (n)
ескала́тор
  1. trap met bewegende treden

roman (n)
роман
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romance (n)
рома́нс
  1.

romanschrijver /roˈmɑns(x)rɛɪvər/ (n)
белетри́ст
  1. een mannelijke persoon die romans schrijft

romantisch (adj)
романти́чен

rommelmarkt (n)
би́тпаза́р

rond (adj)
кръ́гъл
  1. cirkelvormig

ronddraaien /rɔntˈdrajə(n)/ (v)
въртя се
  1. een cirkelvormige beweging maken

ronde (n)
етап
  2. een wedstrijd in de vorm van een rondrit

rondhangen (v)
мотая се
  1. op een plaats langdurig verblijven zonder iets te doen te hebben

rondspoken (v)
посещавам
  1.

ronduit (adv)
и́скрено

rood /rod/ /rot/ (adj)
червен, червена, червени, червено
  1. de kleur rood hebbend

rood /rod/ /rot/ (n)
червен
  1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm.

rood peperboompje (n)
бясно дърво
  1. bepaald soort struik, Daphne mezereum

roodborstje (n)
червеногръдка
  2. bepaald soort vrij gedrongen vogeltje met opvallende bruinrode keel, Erithacus rubecula

roodgloeiend (adj)
нажежен до червено
  1. zo heet dat het rood licht uitstraalt

roodharig (adj)
червенокос
  1. met rood gekleurde haren

roofdier /ˈrovdir/ (n)
хи́щник
  1. dier dat zijn prooi bejaagt en doodt

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ (n)
граблива птица
  1. eierleggend dier met veren, twee vleugels, twee klauwen en een snavel dat zijn prooi bejaagt en doodt

rook /roːk/ (n)
дим, пушек
  1. damp, zichtbaar gas

room (n)
сметана, крем
  1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons

roos /roːs/ (n)
роза
  1. bloem
окото на бика
  2. midden van een schietschijf
пърхот
  3. aandoening

rooster /ˈrostər/ (n)
решетка
  4. een structuur met translatiesymmetrie, gewoonlijk in drie dimensies

roosteren (v)
изпека́
  1. in de gloed van een vuur of andere warmtebron gaar laten worden

roskammen (v)
тимаря
  1. een paard met borstel en kam reinigen

rosé (n)
розе
  1.een wijn met een lichtrode kleur

rotatie (n)
въртене

roten (v)
кисна
  1. vlas blootstellen aan fermentatie om het pectine te verwijderen dat de stengel samenhoudt

roteren (v)
въртя се
  1. een draaiing toepassen op iets
  2. draaien om een as

rotje (n)
пира́тка

rots (n)
скала́
  1. een grote ruwe steen

rotsblok (n)
балван

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ (n)
алпинеум
  1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten

rotten (v)
гни́я
  1. een proces van fermentatie ondergaan

rottweiler (n)
ротвайлер
  1. Duits hondenras, stevig gebouwd, kortharig met brede kop, korte snuit en hangoren

route /ˈru.tә/ (n)
курс

rouwen /rʌʊβ̞ə(n)/ /rʌːβ̞ə(n)/ (v)
скърбя
  1. de emotionele nasleep van het overlijden van een geliefd persoon

roven (v)
грабя

rover (n)
разбойник
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
розав, розов
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn (n)
розмарин
  2. keukenkruid

rozenkrans (n)
броеница
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozijn (n)
стафида
  1. kleine gedroogde vruchtjes van Vitis vinifera

rubber /ˈrɵ.bər/ (n)
гума

rubidium (n)
рубидий
  1. Chemisch element

rucola (n)
рукола, ерука, посевна ерука
  1. en 2. (bladeren van) eenjarige plant Eruca sativa

rug /rɵx/ (n)
гръб
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

rugby (n)
ръ́гби

ruggengraat (n)
гръбнак

ruggenmerg (n)
Гръбначният стълб, гръбначен мозък

rugleuning (n)
облегалка

rugpijn (n)
[[бо́лки]] в [[гъ́рба]]

rugzak (n)
раница

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
душа
  1. een geur waarnemen
ду́ша
  2. een geur verspreiden

ruilen (v)
разменям
  1. overeenkomen bezit tegen dat van een ander uit te wisselen

ruilhandel (n)
ба́ртер

ruim /rœy̯m/ (n)
трюм
  1. de laadruimte van een schip

ruimer (n)
райбер
  stuk gereedschap waarmee men een boorgat iets ruimer kan maken

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
плац
  1. beschikbare uitgestrektheid
ко́смос
  3. heelal

ruimtepak (n)
скафа́ндър

ruimteschip (n)
косми́чески ко́раб
  1. vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimtestation (n)
косми́ческа ста́нция

ruimteveer (n)
косми́ческа сова́лка

ruis (n)
смущения
  1. structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat

ruisvoorn (n)
червеноперка
  1. bepaald soort zoetwatervis die zich graag tussen het riet ophoudt, Scardinius erythrophtalmus

ruit (n)
ромб
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn

ruiter (n)
езда́ч
  1. berijder van een rijdier

rum (n)
ром
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
говедо
  1. holhoornig herkauwend zoogdier

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
телешко месо
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
руна
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups (n)
гъсеница
  1. vlinderlarve

rus /'rʏs/ (n)
камъш
  plant

rust /rɵst/ (n)
спокойствие
  2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning

rusten (v)
почивам
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig (adj)
мирен
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium (n)
рутений
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium (n)
ръдърфордий
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw (adj)
грапав
  1. oneffen, niet glad
суро́в
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
караница
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruïne /ryˈinə/ (n)
развалина
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
разоря́
  1. helemaal kapotmaken
  2. iemand financieel te gronde richten

röntgenstraal (n)
[[ре́нтгенов]] лъч
  1.

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ (adj)
доса́ден
  2. oninteressant, eentonig

sabelmarter (n)
самур
  1. bepaald soort zoogdier, Marter zibellina

sabotage (n)
саботаж
  1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen

saboteur (n)
диверса́нт

sacharine (n)
захарин
  1. caloriearme kunstmatige zoetstof die geen directe invloed heeft het bloedsuikergehalte

sacharose (n)
захароза
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament (n)
тайнство
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie (n)
ризница
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadisme (n)
садизъм

sadistisch (adj)
садистичен

safari /sɑˈfarɪ/ (n)
сафа́ри
  1. expeditie in de wildgebieden in Afrika

saffier (n)
сапфир
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffraan (n)
шафран
  1. specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

salade (n)
салата

salamander (n)
дъждовник
  1. benaming voor dieren uit de orde Caudata

salami /ˈsalami/ (n)
салам
  1. Italiaanse worst

salaris (n)
запла́та
  1. regelmatige, meestal maandelijkse beloning voor werk verricht in een werkverband

salie (n)
салвия
  gedroogde stukjes van de echte salie

salpeterzuur (n)
азотна киселина
  1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan

samarium (n)
самарий
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen (adv)
заедно

samenleving /'samənlevɪŋ/ (n)
о́бщество
  1. een bevolking die een sociaal geheel vormt

samenstellen (v)
съставям
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling (n)
композит
  1. het samenstellen

samenwerken (v)
сътруднича
  1. met een of meer aan hetzelfde werken

samenwerking (n)
сътрудничество
  1. het samenwerken van meerdere personen

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ (v)
заговорнича
  1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
самурай
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sanctie /'sɑŋksi/ (n)
наказа́ние
  1. strafmaatregel

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
сандал
  1. schoeisel

sandelhout (n)
сандалово дърво
  1. een bepaald houtsoort (Santalum album of verwante soorten)

sandwich (n)
сандвич

sap (n)
сок
  1. plantenvocht

sappeur (n)
сапьо́р
  1. soldaat die loopgraven maakt

sappig (adj)
сочен
  1. vol met sap

saprofyt (n)
сапрофит
  1. plant die van organisch afval leeft

sarcasme (n)
сарказъм
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
саркофа́г
  1. een stenen doodskist

sarcoom (n)
саркома

sardien (n)
сарди́на
  1. klein zilverkleurig haringachtig visje, Sardina pilchardus

sardine (n)
сардина
  1. straalvinnige visSardina pilchardus, uit de familie van haringen

sardonisch /sɑr'donis/ (adj)
язвителен
  1. op een bittere manier grijnzen of lachen

satanisme (n)
сатанизъм
  1. aanbidding van Satan

satire (n)
сатира

saté (n)
сате
  1.

sauna /'saʊna/ (n)
са́уна
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
сос
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

sauskom (n)
сосиера
  1.

savanne (n)
савана
  1. een grasland met verspreid voorkomende bomengroei

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
саксофон
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scalpel (n)
скалпел
  1. een bijzonder scherp, na gebruik weg te gooien mesje dat o.a. gebruikt wordt bij medische operaties

scandium (n)
скандий
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner (n)
ске́нер

scenario /se.ˈna.ri.jo/ (n)
сцена́рий
  1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk

scepter (n)
скиптър
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

sceptisch /ˈskɛptɪs/ (adj)
скептичен
  1. geneigd tot twijfel

schaaf (n)
ренде
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafwond (n)
ожулване

schaak (interjection)
шах

schaak (n)
шах
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
шахма́тна дъска́
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat (adv)
мат

schaakspel (n)
шах
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
ша́хматна фигу́ра
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal (n)
черу́пка
  2. buitenkant van een ei of vrucht
маща́б
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaaldier /sxaːldir/ (n)
ракообра́зно
  1. een dier met een schaal als uitwendig skelet

schaambeen (n)
срамна кост
  1.

schaamlip (n)
у́стни
  1. huidplooi bij de opening van de vulva, aan beide zijden van de vagina

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
срам
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap (n)
овца
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaapherder (n)
пасти́р

schaar (n)
ножица, ножици
  1. werktuig om te knippen

schaars /sxars/ (adj)
недостатъчен
  1. weinig in aantal of hoeveelheid

schaarste /'sxarstə/ (n)
липса
  1. eerste betekenisomschrijving

schaats (n)
къ́нка
  1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen

schaatsen (v)
пързалям се
  1. zich voortbewegen op schaatsen

schacht /ˈsxɑxt/ (n)
дръжка на копие
  1. (holle) buis

schade /ˈsxadə/ (n)
вреда
  1. geheel van beschadigingen

schaden /sxadə/ (v)
увреждам
  1. iets of iemand schade toebrengen

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
сянка
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schakering /sxa'kerɪŋ/ (n)
нюанс
  1. kleurnuance, verschillende tinten van één kleur

schamen /ˈsxaː.mə(n)/ /ˈsχa.mə(n)/ (v)
срамувам
  1. schaamte voelen

schandaal (n)
сканда́л
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande (n)
позо́р
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal (n)
позо́рен стъ́лб
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd...

schansspringen (n)
ски скокове
  1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen

schap (n)
полица
  1. een plank om iets op te zetten

schapenvlees (n)
агнешко месо
  1. het vlees van een schaap

schat (n)
съкровище
  1. verzamelde rijkdom

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
оценявам
  2. benaderen van een waarde
  1. op prijs stellen

schattig (adj)
красив
  1. leuk, aardig, enig

schaven (v)
рендосвам
  1. gladmaken door middel van een schaaf.

schavot /sxa'vɔt/ (n)
ешафо́д
  1. een stellage voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede (n)
ножница
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
череп

scheel /sxeːl/ (adj)
кривоглед
  1. het gebrek hebbend dat de oogassen niet op eenzelfde punt gericht kunnen worden

scheen (n)
пищя́л
  1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
голям пищял

scheepsromp (n)
корпус
  1. de kale romp van een schip zonder tuig, machines en andere opbouw

scheepsruim (n)
трюм
  1. een ruimte voor het opslaan van goederen in een schip

scheepswerf (n)
корабострои́телница
  1. (scheepvaart) een werkgebied

scheepvaart (n)
корабоплаване
  1. het verkeer op het water

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ (n)
бръснач
  1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren

scheet /sxet/ /sχet/ (n)
пръдня́
  1. gasontlading uit de darm

scheiding (n)
отделяне
  1. het uiteenhalen van iets in zijn onderdelen
  2. de lijn aan weerszijden waarvan haar naar de ene of de andere kant valt

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
рефер
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde (n)
химия
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen

scheikundig (adj)
хими́чен
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige (n)
химик

schel (adj)
писклив

schelden /sxɛldə(n)/ (v)
псу́вам
  1. krenkende of beledigende woorden uitspreken op heftige of ruwe toon

schelp /sxɛlp/ (n)
ра́ковина
  1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt

schenden /sxɛndə(n)/ (v)
изнасилвам
  1. iets niet in acht nemen

schending (n)
наруше́ние
  1. het schenden van iets

schenken /'sxɛŋ.kə(n)/ (v)
дарявам
  1. geven

schep /sxɛp/ (n)
лопата
  1. werktuig

schepping (n)
създава́не
  1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is

schepsel (n)
твар
  1. creatuur; iets dat gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
бръ́сна
  1. baard afsnijden
  2. zich de baard kort afsnijden

schermer (n)
фехто́вчик
  1.

schermutseling /sxɛr'mɵʦəlɪŋ/ (n)
схва́тка

scherp (adv)
остър
  1. goed snijdend

scherpschutter (n)
сна́йпер

scherpzinnig (adj)
проницателен

schertsfiguur (n)
нищожество
  1.

schets /sxɛts/ (n)
бележки

schetsboek (n)
ски́цник
  1. tekenboek

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
скицирам
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken
  2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven

scheur /sxøːr/ /sχʏːr/ (n)
прорез
  1. een kloof in een vlies of weefsel

scheurbuik (n)
скорбут
  1. ziekte ten gevolge van ascorbinezuurdeficiëntie

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
късам
  1. in twee of meer delen trekken

scheut (n)
издънка
  1.

schier (adv)
почти

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
полуостров
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ (v)
застре́лвам
  1. een projectiel afvuren met een wapen

schietgat (n)
амбразу́ра
  1. gat om door te schieten

schietlood (n)
отвес
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schietpartij (n)
стрелба́
  1. een confrontatie waarbij partijen elkaar beschieten

schijn /sxɛi̯n/ (n)
светлина
  2. zweem

schijnheilig /sxɛɪ̯nˈhɛɪ̯lɪx/ /sxɛːnˈhɛːləx/ /sχɛɪ̯nˈhɛɪ̯ləχ/ (adj)
двуличен
  1. tegen beter weten in de schijn van goedheid of onschuld ophoudend

schijt /sxɛɪt/ (n)
говно
  1. vaste uitwerpselen

schil (n)
кора
  1. buitenste bekleding van een vrucht

schild /sxɪlt/ (n)
щит

schilder (n)
художник
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt
бояджи́йка
  2. een handwerksman die huizen schildert

schilderachtig (adj)
живописен

schilderen (v)
изобразявам
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
картина
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schildklier /sxɪldkliːr/ /sxɪɫtkliːr/ /sχɪɫtkliːr/ (n)
щитовидна жлеза
  1. klier

schildknaap (n)
оръжено́сец

schildpad (n)
костенурка
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schilfer (n)
люспа
  1. een vliesdun loskomend stukje materiaal

schillen (v)
беля
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schilling (n)
шилинг
  1. Oostenrijkse munt

schimmel (n)
мухъл
  1. paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening
  2. zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit.

schip (n)
кораб
  1. groot zeewaardig vaartuig
кораб, неф
  2. grootste ruimte in de lengterichting van een kruiskerk

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
корабокруше́ние
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schisma (n)
схизма

schist (n)
шиста
  1. gesteente

schizofrenie (n)
шизофрения
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schlager (n)
шла́гер
  1. Duitse sentimentele muziek

schminken (v)
гримирам

schnitzel (n)
шни́цел
  1. gepaneerd kalfsvlees

schoeisel (n)
обу́вка
  1. alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoen /sxun/ (n)
обувка, чепик
  1. voetbekleedsel

schoener (n)
шхуна
  1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten

schoenmaker (n)
обущар

schoensmeer (n)
боя за обувки, вакса
  1. smeersel om schoenen blinkend te wrijven

schoenveter (n)
връзка за обувки
  1. veter om een schoen of laars dicht te rijgen

schoenzool /'sxunzol/ (n)
подме́тка
  1. zool van een schoen

schoffel /ˈsxɔfəl/ /ˈsχɔfəɫ/ (n)
мотика
  1. een horizontaal liggend scherp geslepen mes van staal dat bevestigd is aan een houten steel

schokeffect (n)
въздействие
  1. heftige uitwerking

schol (n)
писия
  1. bepaald soort platvis, Pleuronectus platessa

scholekster (n)
стридояд
  1. zwart-witte waadvogel met luide roep, Haematopus ostralegus

scholen /ˈsxolə(n)/ (v)
обучавам
  1. aan een opleiding onderwerpen

scholier /sxoˈlir/ (n)
ученик
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel (n)
люлка
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schommelen /ˈsxɔməˌlə(n)/ (v)
люлея се
  1. op een schommel heen en weer bewegen

schoof (n)
сноп
  1. samengebonden bundel halmen
  2. wiskundige structuur

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
училище, школа
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen
училище
  2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen

schoon /sxoːn/ (adj)
краси́в
  1. mooi
чист
  2. proper

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
зет
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoondochter (n)
снаха
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
красота, прелест, хубост
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonheidsfout (n)
дефект
  1. klein foutje

schoonheidsspecialiste (n)
козмети́к
  1. iemand die het uiterlijk van iemand verzorgd

schoonmaken (v)
изчиствам
  1. reinigen

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
свекъ́рва
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
све́кър
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon (n)
зет
  1. de man van een dochter of zoon

schoonzus /ˈsxonzʉs/ (n)
балдъза
  1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoonzuster (n)
балдъза
  1. de echtgenote van broer of zus, of de zus van de echtgenoot of echtgenote

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
коми́н
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorsteenveger (n)
коминочистач
  1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is

schoorvoetend /sxorˈvutənt/ (adj)
неохо́тен
  1. aarzelend

schoot /sxot/ /sχot/ (n)
скут
  1. de bovenkant van de dijen van iemand die zit
шкот
  3. een lijn, aan de benedenhoek (de schoothoek) van een zeil bevestigd om het zeil mee in de wind te richten

schop /sxɔp/ (n)
лопа́та
  2. een graafwerktuig

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (n)
пи́ка
  1. kaartkleur

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (v)
ритам
  1. een trap geven

schorpioen (n)
скорпион
  1. spinachtige met scharen en gifstekel

schors /sxɔrs/ (n)
кора
  1. buitenste laag van (boom)stam

schort (n)
прести́лка
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schot /sxɔt/ (n)
и́зстрел
  1. afvuren
отразителна преграда
  2. tussenwand

schotel (n)
чинийка
  3. kop en schotel

schouder (n)
рамо
  1. deel van romp tussen arm en hals

schouderophalen (n)
вди́гане на ра́мене
  1. het naar boven bewegen van de schouders als teken dat iemand het niet weet of niet interesseert is, soms is het een uitdrukking van machteloosheid

schrapen (v)
остъ́ргвам

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ (n)
вик
  1. een luide (uit)roep

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
викам
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
тетрадка
  1. een dun boekje met lege bladzijden om in te schrijven
пи́сменост
  3. de letter- en cijfertekens van een taal
писане
  4. de lettersoort gebruikt in boeken, teksten en inscripties

schrijfbenodigdheden /ˈsrɛɪ̯fbəˌnodəχtˌhedə(n)/ /ˈsxrɛɪ̯fbəˌnodɪxtˌhedə(n)/ /ˈsxrɛːfbəˌnodəxtˌhedə(n)/ (n)
канцеларски материали
  1. pen, papier en andere zaken die men nodig heeft om te kunnen schrijven

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
авторка
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijfwijze /'srɛɪ̯fʋɛɪ̯zə/ /'sxrɛɪ̯fwɛɪ̯zə/ /'sxrɛːfβ̞ɛːzə/ (n)
ортогра́фия

schrijlings (adj)
с разкрачени крака
  1. wijdbeens

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
гробница на светец
  kistje

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
пиша
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
писател
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft

schrikkeljaar (n)
високосна година
  1. een jaar met 366 dagen

schroef (n)
винт, болт, бурма
  1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten
гребен винт, винт
  2. een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen
завинтвам, завъртвам
  3. een sprong met een draai om de lengteas

schroefdraad (n)
резба́
  1. schroefdraad

schroefvormig (adj)
винтообразен, спираловиден
  1. vorm van een schroef hebbend

schroeien (v)
запържвам, обгарям
  1. de oppervlakte een beetje verbranden

schroevendraaier (n)
отверка
  1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien

schub /sxʏp/ (n)
лю́спи
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
клатя
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuim /sxʌʏm/ (n)
пя́на
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen (v)
пеня се

schuimig (adj)
пенест
  1. met veel schuim

schuin (adj)
кос
  1. niet-loodrecht

schuine streep (phraseologicalUnit)
наклоне́на черта́

schuiven (v)
блъскам
  1. over de grond verplaatsen

schuld /sxʏlt/ (n)
сума
  1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt
вина
  2. een verantwoordelijkheid die iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand

schuldeiser (n)
кредито́р
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adv)
вино́вен

schunnigheid (n)
сквернословие
  1.

schuren /sxyrə(n)/ (v)
жуля
  1. een oppervlak glad maken door wrijving met een ruw oppervlak van grotere hardheid

schurend (adj)
абразивен
  1. met veel wrijving; beetje vervelend

schurk /sxɵrk/ (n)
злоде́й
  1. een persoon die kwaad bedrijft

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
обо́р
  1. een opslagplaats bij het huis

schuurmachine (n)
шлайф машина
  1. elektrisch gereedschap om mee te schuren

sclerose (n)
склероза
  1. ziekelijke verharding

scootmobiel (n)
инвали́дна коли́чка
  1.

scoren (v)
записвам точка

scrotum (n)
скротум
  1.

sculptuur (n)
скулпту́ра
  1. beeldhouwwerk

scène (n)
сце́на

seaborgium (n)
сиборгий
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde (n)
секунда
  1. SI-grondeenheid van tijd

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ (n)
секрета́р
  vrouw

secretaris /səkre'tarəs/ (n)
секрета́р
  1. functie in organisatie

secretie (n)
отделяне
  1. afscheiding

sectie (n)
се́кция
  1. een afgezonderd deel van iets
  2. een onderzoek waarbij een lichaam...

sector /'sɛktɔr/ (n)
се́ктор
  1. een deel van een cirkel in de vorm van een taartpunt
  3. de kleinste eenheid van een harddisk die in één bewerking door een lees/schrijfkop kan verwerkt worden

seculier (adj)
ми́рски
  1. niet aan de religie gebonden

secundair /səkʏnˈdɛːr/ (adj)
вторичен

sedentair (adj)
непрелетен

segment (n)
отрязък
  1. onderdeel

sein /sɛɪn/ (n)
знак
  1. een betekenisvolle beweging
  aanduiding, aanwijzing

seismograaf (n)
сеизмограф
  1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert

seismologie (n)
сеизмология
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seismometer (n)
сеизмометър
  1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
сезо́н
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt
  2. een jaarlijks terugkerende periode

seks /sɛks/ (n)
секс
  2. geslachtsgemeenschap

sekse (n)
Пол
  1. sekse

seksualiteit (n)
cексуалност, сексуалност

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
полов
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

sektarisch (adj)
сектантски
  1. betrekking hebbend op een sekte

sekte /ˈsɛktə/ (n)
се́кта
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderie (n)
целина
  1. tuinkruid, vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een veel sterkere smaak

selderij (n)
целина
  1. bepaald soort plant, Apium graveolens

select (adj)
избран
  1. behorend tot een kleine groep met speciale rechten of eigenschappen

seleen (n)
селен
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium (n)
селен

semester (n)
семестър
  een half jaar

semiotiek (n)
семиотика

senaat (n)
сена́т

senator (n)
сена́тор

seniel /seˈnil/ (adj)
изкуфял
  1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld

senioriteit (n)
трудов стаж

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
септември
  1. de negende maand van het jaar

sequoia /seˈkoja/ /seˈkɔja/ (n)
секвоя
  1.1 benaming voor bomen uit het geslacht Sequoia

seraf /ˈserɑf/ (n)
серафим
  1.

serafijn /seraˈfɛin/ (n)
серафим
  1.

sereen (adj)
спокоен
  1.vredig en kalm

serenade (n)
серенада
  1. muzikaal eerbetoon

sereniteit (n)
безоблачност
  1. het helder en kalm zijn

sergeant (n)
сержа́нт
  1. een rang onder de onderofficieren

serie (n)
поредица
  1. een aantal elementen op volgorde

seriemoordenaar (n)
сериен убиец

serieus (adv)
сериозен
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
лю́ляк
  1. boomsoort met welriekende bloesem, meest paars of wit in de vorm van een kaars Syringa vulgaris

serpent (n)
змия
  1. een slang

serre /ˈsɛːrə/ (n)
парник
  1. gebouw(tje) met veel glas voor het kweken van planten

serum (n)
се́рум
  1. de vloeibare stof die overblijft als bloed is gestold

serval (n)
Сервал
  1. bepaald soort zoogdier, Leptailurus serval

serveerster (n)
сервитьорка
  1. vrouwelijke kelner

server (n)
сървър
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

serveren (v)
обслужвам
  1. iets op tafel opdienen

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
салфе́тка
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

service /ˈsʏːrvɪs/ (n)
сервис
  1. bediening, diensten ten behoeve van de klanten.

sesam (n)
сусам
  1. een uit Afrika afkomstige plant uit de familie Pedaliaceae

set (n)
сет
  1. verzameling

sfeer (n)
атмосфера
  1. het geheel van gedachten en gevoelens die de gemoederen in een bepaalde omgeving bezighouden
сфера
  3. bolvormig vlak rond een centraal punt

sfincter (n)
сфи́нктер

sfinx (n)
сфинкс
  1.

shampoo /ˈʃɑm.po/ (n)
шампоа́н
  1. product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen.

sherry (n)
шери
  1. een Spaanse versterkte wijn

shintoïsme (n)
шинтоизъм

shock /ʃɔk/ (n)
шок
  1. een toestand die ontstaat door acute te geringe bloedtoevoer naar weefsels door ondervulling van het slagaderlijk systeem

shorttrack (n)
шорттрек
  1. een schaatsdiscipline waarbij op een baan van 111,12 meter op diverse afstanden geschaatst wordt door meerdere rijders tegelijk

sidderaal (n)
електрическа змиорка
  1. bepaald soort grote, palingachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven, Electrophorus electricus

sieren (v)
окичвам

sigaar (n)
пура

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
цигара
  in papier gerolde tabak

sightseeing (n)
разглеждане на забележителности
  1. bezichtiging

signaal /sɪɲˈaːl/ (n)
сигна́л
  1,2,3,4,5,6. vorm van informatie

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
сърп
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet

silhouet (n)
силует
  1. afbeelding van een ondoorzichtig object dat sterk contrasteert met de achtergrond en zo een duidelijke vorm heeft, maar verder egaal van kleur is

silicium (n)
силиций
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

silicone (n)
силикон
  1. organische silicium verbinding

simpel /sɪmpəł/ (adj)
ле́сен
  1. zonder veel complicaties

simplistisch /sɪm'plɪstis/ (adj)
опростенчески
  1.

simultaan (adj)
едновременен
  1. gelijktijdig

sinaasappel (n)
портокал
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sinaasappelboom (n)
портокал
  1. boom van de Citrus sinensis

sinaasappelsap (n)
портокалов сок
  1. een vruchtensap die uit sinaasappels bereid is

sinds (preposition)
от
  1. sedert, vanaf het moment dat

sinecure (n)
синекурна длъжност
  1. makkelijk baantje, taak

singlet (n)
по́тник
  1. een kort onderhemd zonder mouwen

sint-jakobsschelp (n)
кръгла мида
  1. Pecten jakobeus

sint-janskruid (n)
Жълт кантарион

sinus (n)
Синус

sinusitis (n)
синузит
  1. een ontsteking van een bijholte van de neusholte

sirene (n)
прелъстителка
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

siroop /siro:p/ (n)
сиро́п

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
положение
  1. hoe de zaken er voorliggen

sjaal (n)
шал
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjabloon /ʃɑ'blo:n/ (n)
шабло́н

sjasliek (n)
шишче
  1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika

sjekel /'ʃɛkɛl/ (n)
ше́кел
  1.

sjerp (n)
пояс
  1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken

sjiisme (n)
Шиитски ислям

sjwa /ʃʋɑ/ (n)
шва
  1. toonloze klinker

skai (adj)
изкуствена кожа
  1. kunstleer

skateboard (n)
скейтборд

skater (n)
кънкьор
  1. iemand die skatet

skelet /skəˈlɛt/ (n)
скелет
  1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft

sketch (n)
скеч
  1. een kort, humoristisch optreden, vaak als onderdeel van een revue of show

ski (n)
ска

skiën (v)
карам ски
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

sla /sla/ (n)
mарулята
  1. plant van de soort Lactuca
Обикновената маруля
  2. plant Lactuca sativa

slaaf /slaːf/ (n)
роб
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaap /slap/ (n)
сън
  1. periode van inactiviteit
слепоочие
  3. zijvlak van het hoofd

slaapkamer (n)
спалня
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slaapverwekkend (adj)
приспивателен

slaapzak (n)
спа́лен чува́л

slachten /slɑxtə(n)/ (v)
коля
  1. een dier doden voor het vlees of als offer

slachter (n)
каса́пин

slachtoffer (n)
же́ртва
  1. een dier dat gedood wordt als offer voor een godheid
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis
  3. in het bijzonder iemand die sterft (of gewond raakt) ten gevolge van een gebeurtenis (ramp of gewelddaad)

slagader (n)
артерия
  1. een ader die van het hart af stroomt

slager /ˈsla.ɣər/ (n)
касапин
  1. een verkoper van vlees

slaghout /'slɑxhɑut/ (n)
буха́лка
  1.

slagpin (n)
ударник
  1. slagpen

slagroom (n)
бита сметана

slagveld /ˈslaxfɛlt/ (n)
[[боен|бо́йно]] [[поле́]]
  1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft

slak (n)
охлюв
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)
шлака
  2. een onoplosbaar afvalproduct bij het smelten van metaal

slang /slɑŋ/ (n)
змия
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slank /slɑŋk/ (adj)
стро́ен

slapeloosheid (n)
безсъ́ние

slapen /slapə(n)/ (v)
спя
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaper (n)
спящ човек

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
съ́нен
  1. behoefte tot slaap vertonend

slaperigheid /ˈsla.pə.rəx.ˌɦɛːt/ /ˈsla.pə.rəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈsla.pə.rɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
сънли́вост
  2. de neiging te gaan slapen

slavernij (n)
ро́бство
  1.

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
лош
  1. niet goed

slechter (adj)
по-лош

slechtheid (n)
злина
  1. de hoedanigheid van het slecht zijn

slechts (adv)
само
  1. alleen maar, vervoeging van slecht

slechtvalk (n)
Сокол скитник, сокол скитник
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee (n)
шейна́
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

sleedoorn (n)
тръ́нка
  1. bepaald soort plant met blauwe vruchten, Prunus spinosa

sleepboot (n)
влекач
  1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

sleepruim /ˈsle.prœʏ̯m/ /ˈsle.prœːm/ (n)
трънка
  1. de vrucht van de sleedoorn (Prunus spinosa)

sleet (n)
износване
  1. het met een bijl in houtblokken hakken van boomstammen

slepen (v)
вла́ча
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

sleper (n)
влекач
  1. sleepboot

slet /slɛt/ (n)
курва

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
ключ
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen
  3. een voorwerp bedoeld om er een mechaniek zoals van een klok of speeldoos mee op te winden, een kraan open te draaien e.d.

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
ключалка
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

sleutelwoord (n)
клю́чова ду́ма
  1.

slijm /slɛɪm/ (n)
слуз
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmvlies (n)
лигавица
  1. slijm afscheidend membraan

slijpsteen (n)
брус

slijtage /slɛɪ̯.ˈta.zʲə/ /ˈslɛɪ̯.taːʃ/ (n)
износване
  1. schade die door langdurig gebruik geleidelijk aangericht wordt

slikken /'slɪkən/ (v)
гъ́лтам
  1. de slokdarm in
  2. verdragen

slippen /slɪpə(n)/ (v)
занасям се
  1. door gladheid over de weg schuiven

slissen (v)
фъфля
  1. foutieve uitspraak van de letter s

slivovitsj (n)
сли́вова
  1. een brandewijn gedestilleerd uit gefermenteerde pruimen

sloep (n)
платноходка
  1. een klein scheepstype dat op het dek van een groter schip wordt meegevoerd

slof /slɔf/ (n)
панто́фи
  1n een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden

slokdarm (n)
хранопровод

sloop /slop/ (n)
срутване
  2. de daad van het slopen, afbreken

sloot /sloːt/ (n)
kанавка
  1. smal watergang om of tussen weilanden

slopen /'slopə(n)/ (v)
разрушавам
  1. een structuur ontmantelen, afbreken

slorpen /slɔrpə(n)/ (v)
сърбам
  1.luidruchtig opzuigen

slot /slɔt/ (n)
ключалка, брава
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten
замък, затвор
  2. een middeleeuwse versterkte woning
заключение, край
  3. einde

slotenmaker (n)
ключа́р

slotgracht (n)
ров
  1.

sluier (n)
було

sluimeren (v)
дремя

sluimering (n)
дрямка
  1. het in een lichte slaap verkeren

sluipend (adj)
коварен
  1.

sluipmoord (n)
атента́т
  1.verraderlijke moord

sluipschutter (n)
снайперист
  1.

sluis (n)
шлюз

sluiten (v)
закривам
  1. toedoen, dichtmaken

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ (n)
затво́р
  1. een element van een fotocamera

slungelig (adj)
слаб

slurf (n)
хо́бот
  1. verlengde snuit

slurpen (v)
сърбам
  1.

sluw /slyw/ (adj)
кова́рен
  1. op een doortrapte wijze slim

smaak (n)
вкус
  2. gewaarwording bij het proeven van eten en drank
  3. bepaalde subjectieve voorkeur

smachten (v)
жадувам
  1. ~ naar een bijzonder sterk verlangen hebben naar iets dat men ontbeert

smakelijk (adj)
изискан
  1. goed van smaak zijnd of van een goede smaak genietend

smakeloos /ˈsmaː.kə.los/ (adj)
безвкусен
  1. (van voedsel) geen smaak hebbend
  2. (figuurlijk) geen fatsoen of gevoel voor esthetiek of mode hebbend, vulgair

smal (adj)
те́сен
  1. met een geringe breedte

smaragd (n)
изумру́д

smartengeld /ˈsmɑrtə(n)xɛlt/ (n)
обезщетение
  1. financiele vergoeding voor geleden leed

smash (n)
смаш
  1. harde slag

smeden (v)
изковавам
  1. het bewerken van metalen door deze heet te maken en met een hamer te slaan om het materiaal de gewenste vorm te geven

smeekbede (n)
апел
  1. een dringend maar onderdanig gesteld verzoek

smeergeld (n)
по́дкуп

smeerkaas (n)
топено сирене
  1. een zacht soort kaas dat uitgesmeerd kan worden op bijvoorbeeld brood

smeersel (n)
мазило

smeerwortel (n)
зара́сличе

smegma (n)
смегма
  1. afscheiding die men onder de voorhuid van de penis kan aantreffen

smeken /smekə(n)/ (v)
мо́ля
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelleken (n)
малък сокол

smelten (v)
стопявам
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ (n)
тигел
  1. vuurvaste pot voor het mengen van gesmolten metaal

smeltpunt /smɛltpʌnt/ (n)
температура на топене
  1. de temperatuur waarbij iets gaat smelten

smeren (v)
мажа

smerig (adj)
кирлив
  1. Bijzonder vuil

smid (n)
ковач
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smidsvuur (n)
[[огни́ще]] на [[кова́чница]]
  1.

smient (n)
фиш
  1. smient

smijten /smɛitə(n)/ (v)
запращам
  1. hard gooien of werpen

smoking (n)
смокинг

smokkelaar (n)
контрабанди́ст

smoren (v)
задушавам
  3. iets in enig vet aanbraden, vervolgens vocht toevoegen en afdekken om het zachtjes gaar te laten worden

snaar (n)
снаха
  2. schoondochter

snaarinstrument (n)
струнен инструмент
  1. muziekinstrument met snaren

snack /snɛk/ (n)
хапване, хапка
  1. hartig hapje

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
клюн
  1. bek van een vogel of schildpad

snee /sne/ (n)
разрез
  1. inkeping gemaakt door het snijden met een mes of ander scherp voorwerp
  2. een afgeneden plak, meestal van brood

sneep (n)
скобар
  1. bepaald soort vis die in de middenloop van een rivier leeft, Chondrostoma nasus

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
сняг
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
снежна топка
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht

sneeuwen (v)
вали сняг
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwgans (n)
снежна гъска

sneeuwhoen (n)
бяла яребица
  1. patrijsachtige vogel uit koude streken, die in de zomer een bruinig...

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
вие́лица
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwklokje (n)
Обикновено кокиче
  1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes

sneeuwman (n)
снежен човек
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwpanter (n)
Барс
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera uncia

sneeuwpop (n)
снежен човек
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
виелица

sneeuwuil (n)
полярна сова
  1. bepaald soort vogel, Bubo scandiacus

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
снежи́нка
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
бърз

snelheid (n)
бързина, скорост
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snijbiet (n)
цвекло

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
режа
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snijding (n)
ра́зрез
  2. met een mes gemaakte snee

snikken (v)
говоря през сълзи

snip (n)
бекас
  1. benaming voor vogels uit de familie Scolopacidae

snobisme (n)
снобизъм
  1. verwaandheid

snoeien /ˈsnujə(n)/ (v)
кастря
  1. planten terugbrengen op gewenste lengte

snoek (n)
щука
  1. bepaald soort roofvis die in zoete wateren voorkomt, Esox lucius

snoekbaars (n)
бяла риба
  1. bepaald soort zoetwaterroofvis, Sander lucioperca

snoep /snup/ (n)
бонбон
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snor (n)
мустак
  1. beharing

snot /snɔt/ (n)
со́пол
  1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte

snowboard (n)
сно́уборд
  1. soort skiplank

snuit (n)
муцуна
  1.

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
хъркам
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

sober (adj)
пестелив
  1.

sociaal /soʃal/ (adj)
обще́ствен
  1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving
  2. geneigd om in groepen te leven

sociale onthouding (phraseologicalUnit)
обществена дистанция
  1.

socialisme (n)
социализъм

sociologie (n)
социология
  1. wetenschap

socioloog (n)
социолог

soefisme (n)
суфизъм

soennisme (n)
Сунити

soep /sup/ (n)
супа
  1. vloeibaar gerecht

soeplepel (n)
супена лъжица
  2. lepel waarmee soep gegeten wordt

soevereiniteit (n)
суверените́т

sok (n)
къс чорап
  1. kous die tot net boven de enkel komt

sokkel (n)
пиедестал
  1. een voetstuk, voornamelijk voor beelden

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
войник
  1. krijgsman met de laagste rang binnen een strijdmacht

soldeerbout (n)
поя́лник
  1. een stuk gereedschap om mee te solderen

soldeersel (n)
припой
  1. metaalmengsel waarmee men

solderen (v)
запоя́вам
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

solidariteit (n)
солида́рност

solliciteren (v)
кандидатствам

solo /ˈsolo/ (n)
соло

som /sɔm/ (n)
сбор
  1. resultaat van een optelling

somber /ˈsɔmbər/ (adj)
унил
  1. in neergeslagen stemming
  2. een neergeslagen stemming veroorzakend

sommige (indefinitePronoun)
няколко
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

sonde (n)
сонда
  1. een peilstift om de ruimte binnen een lichaam te verkennen, of om er gegevens op te nemen
  3. een onbemand ruimtevaartuig

songtekst (n)
текст

soort /ˈsɔːrt/ (n)
вид
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortnaam (n)
нарица́телно и́ме
  2. de naam van de groep waartoe iets behoort

soporatief /ˌsɔporaˈtif/ (adj)
приспивателен, сънотворен
  1. soporeus, m.b.t. diepe slaap, bewusteloosheid

sorteren (v)
подреждане
  1. orde in een verzameling aanbrengen door soort bij soort te leggen

souffleren (v)
суфлирам
  1. zijn rol zachtjes voorzeggen

souffleur (n)
суфльор

souvenir (n)
сувенир
  1. klein voorwerp dat helpt om aan een prettige ervaring met een plaats of persoon terug te denken

spaak (n)
Спица
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ (n)
лъчева кост
  bot in de onderarm

spaarpot (n)
касичка
  1. afgesloten voorwerp waarin contant geld opgespaard wordt

spaghetti (n)
спагети

spalk (n)
ши́на
  1. plankje e.d. om arm of been rust te geven

spalken (v)
шинирам
  1. fixeren van een gewricht

spaniël (n)
шпаньол
  1. hondenras

spanning /'spɑniŋ/ (n)
безпокойство
  1. mechanische spanning
  2. emotionele spanning

spar (n)
смърч
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparappel (n)
шишарка
  1.

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
спестявам
  1. geld niet uitgeven
икономи́свам
  3. ontzien

spatbord /spɑdbɔrt/ (n)
калник
  1.

spatel (n)
шпатула
  1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren

spatie (n)
интерва́л
  1. tussenruimte tussen twee woorden

specerij (n)
подправка
  1. een gedroogd plantendeel, anders dan een groen blad of stengel, dat als geur-, kleur- of smaakstof aan voedsel wordt toegevoegd

specht (n)
кълвач
  1. benaming voor middelgrote robuuste vogels behorende tot de familie Picidae

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
любим
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specialist /ˈspesɪɑlɪst/ (n)
специали́ст
  1. persoon die ergens veel verstand van heeft
  2. arts die een bepaald onderdeel van de geneeskunde beoefent

specie (n)
хороса́н
  1. mengsel waarmee wordt gewerkt

species (n)
вид
  1. soort, diersoort, plantensoort

specificatie (n)
специфика́ция
  1. specificatie

specificeren (v)
определям
  1. in details beschrijven

specifiek (adj)
определе́н
  1. kenmerkend

specifiek (adv)
определе́н
  1. in het bijzonder

spectrum (n)
спектър
  1. kleurenband

speculatie (n)
предположе́ние

speculeren (v)
спекулирам
  1. inzetten op een bepaalde kans, meestal met hoog risico

speeksel (n)
слюнка
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
играчка
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart (n)
ка́рта

speelman (n)
менестре́л
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest

speelplaats (n)
двор

speen (n)
биберон
  2. tepel van een zoogdier

speer /spɪːr/ (n)
копие
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spek (n)
сланина
  1. onderhuidse vetlaag bij varkens

spektakel /spɛkˈtaːkəl/ (n)
зре́лище
  1. opzienbarend schouwspel

spel (n)
игра
  1. bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

speld (n)
карфица

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
свиря
игра́я
  2. muziek maken

speler (n)
игра́ч
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
правопис
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelt (n)
спелта
  1. grove tarwesoort

sperma /'spɛrma/ (n)
спе́рма

spermacel (n)
сперматозоид
  1.

sperwer (n)
малък ястреб
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

spie (n)
клин
  1. spie

spiegel (n)
огледало
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spier /spir/ (n)
мускул
  1. een orgaan

spietsen (v)
набивам на кол
  2. ter dood brengen door doorboring met een spies

spijker (n)
пирон
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spijkers op laag water zoeken (v)
търся под вола теле

spijt /spɛi̯t/ (n)
съжаление

spil (n)
вал
  2. de as waar iets rond draait
дух
  3. de persoon die een centrale plaats inneemt

spin (n)
паяк
  1. geleedpotig dier met acht poten

spinazie (n)
спанак
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spinnen (v)
преда́
  1. een lange draad vervaardigen door enkele vezels in elkaar te vervlechten
мъркам
  2. snorren, een brommend geluid maken

spinnenweb (n)
па́яжина
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion (n)
шпионин

spionage (n)
шпиона́ж
  1. de handeling van het spioneren

spioneren (v)
шпионирам
  1. voor concurrentie of vijand geheime informatie trachten te verwerven

spiraal (n)
спира́ла
  1. een kromme lijn
  4. bepaald voorbehoedmiddel

spiritueel (adj)
духо́вен

spit (n)
шиш
  1. draaiende staak waarop men vlees of een geslacht dier spietst en boven of naast een hittebron roostert

spits (n)
връх
  scherpe punt
  drukte in het verkeer

spitsmuis (n)
земеро́вка
  1. klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten, behorend tot de familie Soricidae

spitsroede (n)
[[гъвкав|гъ́вкава]] [[пръ́чка]]
  1.

spleet /splet/ (n)
пукнатина, цепнатина

splinter /'splɪntər/ (n)
отло́мък
  1. klein puntig scherfje

splinteren (v)
разцепвам се

splitsen /splɪtsə(n)/ (v)
разцепвам
  1. in twee of meer delen uiteen gaan
  2. in twee of meer delen opdelen

spoel (n)
боби́на
  1. een cilindrische vorm
  3. fotografische

spoetnik (n)
спу́тник
  1.

spons (n)
сю́нгер

sponsor (n)
попечител

spontaan (adj)
самопроизво́лен

spook /spok/ (n)
дух
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spoor (n)
диря
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt
  3. afdruk
спо́ра
  2. spore
шпо́ра
  8. hol uitsteeksel aan de voet van een kelkblad, kroonblad of vergroeide kroon
  9. metalen punt of getand wieltje aan de hiel van de rijlaars

spoorweg (n)
железница

sporadisch (adj)
единичен

sport /spɔrt/ (n)
спорт
  1. lichaamsbeweging

sportman (n)
атле́т
  iemand die zich toelegt op het bedrijven van sport

sportvrouw (n)
атле́тка
  1. vrouw die sport op een hoog niveau beoefent

spotlight (n)
проже́ктор
  1. toneellamp

spotten (v)
подигравам се
  1. zich met belachelijk makende of oneerbiedige scherts uiten

spotvogel (n)
градински присмехулник
  1. een zangvogel die geluiden kan nabootsen

spraak /sprak/ (n)
език
  1. het vermogen om te spreken

spraakkunst (n)
граматика
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal

spreekwoord (n)
пословица

spreeuw (n)
обикновен скорец
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
говоря
  1. zich met behulp van de stem uiten

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
скачам
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

sprinkhaan (n)
скакале́ц, скакалец
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sprinkhaanrietzanger (n)
полски цвъркач
  1. bepaald soort vrij kleine vogel met gestreepte bovenzijde en monotone zang, Locustella naevia

sproet (n)
луничка
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sprong (n)
подскачане

sprookje (n)
при́казка
  1. verzonnen vertelling

sprot (n)
цацата
  Sprattus sprattus

spruit (n)
брюкселско зеле
  2. een uitloper van de spruitkool

spruw (n)
млечница
  1. slijmvliesontsteking in mond of darmen

spugen /'spy.ɣə(n)/ (v)
плюя́
  1. speeksel uit de mond doen uitschieten

spuigat (n)
шпигат
  1. spuigat

spuit /spœy̯t/ (n)
спринцо́вка
  3. injectiespuit

spuiten (v)
бликам
  2. ergatief: snel stromen

spuitgast (n)
пожарникар

spuitwater (n)
газирана вода
  1.

spul /spʏl/ (n)
нещо

spuwen /'spyʋə(n)/ (v)
плюя́

squash (n)
скуош

staak (n)
кол

staal (n)
стомана
  1. een legering van ijzer en koolstof

staan /staːn/ (v)
стоя
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart (n)
опашка
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto

staartbeen (n)
Опашната кост

staartmees (n)
дългоопашат синигер

staartster (n)
комета

staat (n)
държава
  1. een land
  1. toestand

staatsburger (n)
гра́жданин
  1. iemand die burgerrechten in een staat heeft

staatsgreep (n)
държавен преврат
  1. illegale afzetting van een regering

staatshoofd (n)
държа́вен глава́
  1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert

stabiel /sta'bil/ (adj)
стаби́лен
  1. standvastig, duurzaam

stabiliteit (n)
стабилност

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
град
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
кметство
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion (n)
стадион

stadspoort (n)
град порта
  1.

stadstaat /ˈstɑt.stat/ (n)
град-държава
  1. staatsvorm

staf (n)
тоя́га
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

stag (n)
щаг
  1. een touw of kabel waarmee een mast stabiel wordt gehouden

stagflatie (n)
стагфлация
  1.

staken /'stakən/ (v)
стачкувам
  1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon

staking /'stakɪŋ/ (n)
стачка
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
коню́шня
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en)

stalinisme (n)
сталини́зъм
  1. variant van het marxisme-leninisme gekenmerkt door een totalitair nationalistisch communisme waarin alle macht geconcentreerd wordt bij een geadoreerde partijleider en meedogenloos geweld wordt gebruikt om iedere weerstand daartegen te breken

staljongen (n)
коняр
  1.

stam (n)
ствол
  2. deel van de boom tussen de wortels en de kruin
племе
  4. op verwantschap berustende samenlevingsvorm van meer families in beschavingen met weinig verstedelijking

stamboom /'stɑmbom/ (n)
родосло́вие
  1-2

stamcel (n)
стволова клетка

stamper (n)
бия́ло
  2. vijzelstamper

stand /'stɑnt/ (n)
щанд
  6. plaats op een tentoonstelling

standaardtaal (n)
книжовен език, литературен език
  1. officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldt.

standbeeld (n)
статуя
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

standplaats /stɑmplats/ (n)
стоянка
  1. een vaste plaats waar iemand zich bevindt

stank /stɑŋk/ (n)
смрад
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
кра́чка
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel (n)
камара
  1. een gestructureerde hoop spullen

stapelwolk (n)
кълбест облак
  1. cumulus

stappen /ˈstɑ.pə(n)/ (v)
крача
  1. het lichaam vooruit bewegen door een of meer keer een voet naar voren te zetten

staren /starən/ (v)
гледам втренчено

starten /stɑrtə(n)/ (v)
пускам
  1. iets op gang brengen

stase /ˈstazə/ (n)
засто́й
  1. stilstand

statief (n)
стати́в
  1. stabiel onderstel voor camera

statig (adj)
величествен

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
ста́нция
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

stationwagen (n)
комби
  1.

statistiek (n)
стати́стика

statistisch (adj)
статисти́чески
  1. cijfermatig berekend

status (n)
положе́ние
  1. plaats in een vast geheel of een bepaald proces

status quo (n)
стату́кво
  1. huidige stand van zaken

statutair (adj)
законен

steak (n)
бифтек, пържола
  1.

steeds (adv)
винаги
  1. voortdurend

steeg (n)
уличка
  1. zeer smal straatje

steek /steːk/ (n)
бодване, убождане, ужилване
  1. een penetratie met een scherp puntig voorwerp
бодеж
  2. een langdurige scherpe pijn

steekmug (n)
кома́р
  1. bijtende mug

steekspel (n)
рицарски двубой
  1. een spel waarbij twee ridders elkaar met lansen trachtten uit het zadel te werpen

steelpan (n)
те́нджера

steen /sten/ /steːn/ (n)
камък
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenarend (n)
скален орел
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok (n)
алпийски козирог
  1.1 bepaald soort zoogdier, Capra ibex

steenbreek (n)
обичниче

steengroeve (n)
каменоло́мна
  1.

steenkool (n)
каменни въглища
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Каменна ера

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
обикновена кукумявка
  1. bepaald soort vogel, Athene noctua

steenzout (n)
каменна сол

steganografie (n)
стеганография
  1. de kennis van het op verborgen wijze overbrengen van informatie

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
стръмен
  1.

stekel /ˈste.kəl/ (n)
бодил, трън, шип
  1. een langwerpig, scherp stukje van bijvoorbeeld een plant of dier

stekelbaars (n)
бодливка
  1. benaming voor kleine vissen met puntige doorns op de rug en de buik uit de familie Gasterosteidae

stekelig /stekələx/ (adj)
бодлив
  1. met stekels bezet

stekeltje (n)
бодилче
  1. puntig uitgroeisel

stekelvarken (n)
бодливо прасе
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken (v)
пробождам
  1. doorboren, prikken

stekend (adj)
остър
  1.

stekker /'stɛkər/ (n)
електрически контакт
  1. stekker

stelen /'stelən/ (v)
крада
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stellair (adj)
зве́зден

stelsel /stɛlsəl/ (n)
систе́ма
  1. een geordend geheel, samenstel van delen
  2. een systeem

stelt /stɛlt/ (n)
коки́ли

stem /'stɛm/ (n)
глас
  6. een keuze gemaakt door een stemmer (kiezer) bij een stemming (verkiezing)
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd
  2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt
  3. het geluid dat een mens bij het zingen voortbrengt

stembiljet /ˈstɛmbɪljɛt/ (n)
бюлети́на
  1. formulier om te stemmen

stemmen /stεmə(n)/ (v)
гласу́вам
  1. deelnemen aan een verkiezing
настройвам
  2. een instrument op de juiste toonhoogte brengen

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
печат
  A2. een afdruk van [1]
  A:1. voorwerp met een ingesneden oppervlak waarmee afdrukken gemaakt kunnen worden met inkt of in lak

stemvork /stɛmvɔrək/ (n)
камерто́н
  1. stemvork

stengel (n)
стрък
  1. langgerekt en stevig orgaan van een vaatplant dat water en voedingstoffen vervoert

stenigen (v)
пребивам с камъни
  1. met steenworpen doden

steniging (n)
Убийство с камъни

ster /stɛr/ (n)
звезда
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
  2. een beroemdheid

steradiaal (n)
стерадиан

stereotype (n)
навик

sterfbed /ˈstɛrvbɛt/ (n)
смъртно легло
  1. het bed waarop men sterft

sterfelijk (adj)
смъртен

sterilisatie /ˌsteriliˈzasi/ /ˌsterəliˈzatsi/ (n)
кастриране
  1. een handeling waarmee alle ziektekiemen worden gedood

steriliteit (n)
безплодие
  1. onvruchtbaarheid

sterk /stɛrk/ (adj)
силен
  1. krachtig
  2. geconcentreerd

sterkedrank (n)
твърд алкохол
  1. drank met meer dan 20% alcohol

sterkte /'stɛrktə/ (n)
мощ
  1. de mate waarin iets sterk is

stern (n)
морска лястовица
  1. benaming voor slanke meeuwachtige vogels uit de familie Sternidae

sterrenkunde (n)
астрономия
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenkundige /stɛrən'kʏndəɣə/ (n)
астроном

sterrenstelsel (n)
гала́ктика

sterrenwichelaar (n)
астролог

sterveling (n)
простосмъртен
  1. een sterfelijk wezen

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
почивам
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stervrucht (n)
карамбола

stethoscoop /steto'skop/ (n)
стетоско́п
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steun /støn/ (n)
подкрепа
  1. iets om op te steunen
подкрепа, подпомагане
  2. morele of materiële hulp
социална помощ
  3. sociale uitkering

steunbeer (n)
подпора

steunen /'stønə(n)/ (v)
поддъ́ржам
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen

steur (n)
есетра
  1. bepaald soort anadrome vis, Acipenser sturio

stevig (adj)
як
  1. van aanzienlijk sterkte
енергичен
  4. voedzaam (zonder verfijning)

stewardess (n)
стюарде́са

stichten (v)
създавам
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichting (n)
фондация
  2. zelfstandig vermogen met rechtspersoonlijkheid opgericht op de verwezenlijking van een bepaald belangeloos oogmerk

sticker (n)
етике́т

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
ма́щеха
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader (n)
вто́ри баща́
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
бик

stijf /stɛif/ (adj)
вдървен

stijfsel (n)
кола

stijgbeugel (n)
стреме
  1. voetsteun voor de ruiter

stijgen /ˈstɛi̯ɣə(n)/ (v)
увеличавам се
  1. naar boven gaan, toenemen

stijl /stɛi̯l/ (n)
стил
  1. handelswijze
  3. beschrijvende plantkunde: buisvormige, middelste gedeelte van de stamper

stijven (v)
колосам

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
азот
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
неподвижен
  1. geen of weinig geluid producerend
  2. onbeweeglijk
  3. rustig, kalm

stilleven (n)
натюрмо́рт

stilte /'stɪl.tə/ (n)
тишина

stimuleren (v)
стимулирам
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stinkdier (n)
скункс
  1. bepaald soort zoogdier, Mephitis mephitis

stinken (v)
воня
  1. een onaangename geur hebben

stipuleren (v)
поставям като условие

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
стол
  1. zitmeubel

stoeltjeslift (n)
лифт
  1. een kabelbaan waarin je zittend een hoogte overbrugt

stoeprand (n)
бордю́р
  1. een element dat de scheiding verzorgt tussen een rijbaan en het meestal hoger gelegen trottoir

stof (n)
прах
  1. heel kleine deeltjes

stofwisseling /'stɔfʋɪsəlɪɳ/ (n)
обмяна на веществата
  1. het geheel van chemische processen dat gepaard gaat met het in leven zijn van een wezen

stofzuiger (n)
прахосмукачка
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stoichiometrie (n)
стехиометрия

stok /stɔk/ (n)
калъп

stokbrood (n)
франзела

stoken (v)
мушкам

stokvis (n)
чироз
  1. gedroogde kabeljauw of kabeljauwachtige vis, zoals heek, leng, lom, schelvis en koolvis

stollingsgesteente /ˈstɔlɪŋsɣəˌstentə/ (n)
магмени скали
  1. gesteente bestaande uit gestolde lava of gestold magma.

stom /stɔm/ (adj)
ням
  1. geluidloos
  2. niet in staat te spreken

stomme (n)
глухоням
  1.

stomp /stɔmp/ (adj)
притъпен
  1. iets dat zijn scherpte verloren heeft

stompen (v)
удрям с юмрук

stoom (n)
пара

stoomboot (n)
парахо́д
  1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen

stoomlocomotief (n)
па́рен локомоти́в
  1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine

stoommachine (n)
парна машина
  1. een machine die door middel van stoom drijfkracht ontwikkelt

stoomschip (n)
параход
  1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine

stoottand (n)
би́вен
  1. grote slagtand

stop (n)
спирка
  2. halte
  4. besluit om groei of toename te stoppen
запушалка
  3. voorwerp dat een opening kan afsluiten

stoplicht /ˈstɔplɪxt/ (n)
светофар
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

stoppelhaar (n)
четина
  1

stoppen (v)
прекратявам
  3. doen halthouden
  4. ophouden, ermee kappen

storen /ˈstorə(n)/ (v)
безпокоя
  1.het functioneren nadelig beïnvloeden

storing (n)
смут
  1. een hinderlijke onderbreking, een bepaald proces wordt onderbroken of bemoeilijkt

storm (n)
буря
  1. erg harde wind

stormen /ˈstɔr.mə(n)/ (v)
фуча
  1. bijzonder sterk waaien

storten (v)
депонирам
  2. geld in een rekening inbrengen

storting (n)
влог
  1. het storten van geld op een bankrekening

stotteren (v)
заекване
  1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen

stout /stɑu̯t/ (adj)
злонамерен
  1. in overtreding van een gestelde regel, met onvoldoende respect
  4. seksueel prikkelend

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
ра́диус
  1. de lijn van middelpunt naar omtrek
лъч
  2. een bundel elektromagnetische straling
струя
  3. spuitend gas of vloeistof

straat /strat/ (n)
улица
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats

stracciatella (n)
страчатела
  1. soep
  2. zuivelproduct

straf (n)
наказание
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
осъ́дя
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafmaatregel (n)
одобре́ние

strak (adj)
стегнат
  1. nauwzittend
  2. streng

stralen /ˈstralə(n)/ (v)
светя́
  2. licht weerkaatsen
  3. een heel blije uitdrukking op het gezicht hebben

straling (n)
излъ́чване

strand (n)
Полегат морски бряг, плаж
  1. Strook land langs de kust

stranden (v)
засядам
  1. aan de grond vastlopen

strateeg /straˈteɣ/ (n)
страте́г
  1. een persoon die strategieën uitwerkt

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
страте́гия
  1. een plan om iets te bereiken

stratosfeer (n)
стратосфера

stratovulkaan (n)
стратовулкан
  1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava

streek /strek/ (n)
зона
  1. een gebied met een eigen karakter
мазка
  3. een veeg of streep met een werktuig

streep (n)
ивица
  2. lijnvormig patroon

streepjescode (n)
баркод
  1.

strekken (v)
разтеглям

strelen (v)
галя
  1. zachtjes met de hand over iets of iemand strijken

streling (n)
милувка, ласка, прегръдка
  1. een uiting van tederheid

stremmen (v)
пресичам се
  1. neerslaan van opgeloste eiwitten

stremsel (n)
сирище
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

stress (n)
стрес
  1. spanning, geestelijke druk.

streven (v)
старая се
  1. een doel willen bereiken

strijd (n)
борба́
  1. een handgemeen
  2. een militair treffen

strijdknots (n)
боздуга́н
  1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop

strijdwagen (n)
колесни́ца

strijken (v)
гла́дя
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ (n)
ютия
  1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken

strijkinstrument (n)
струнен инструмент
  1. gestreken snaarinstrument

strijkplank (n)
дъска за гладене
  1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden

strijkstok (n)
лък
  1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden

stringent /strɪŋ'xɛnt/ (adj)
неоспорим
  1. op een hele strenge, dwingende manier

stripboek (n)
комикси
  1. een boek met een verhaal in beeldvorm

strippen (v)
обелвам
  1. het zich ontdoen van alle kleding die het lichaam bedekt

stripverhaal (n)
комикс
  1. getekend verhaal met korte teksten

stro /stro/ (n)
слама
  1. droge bloeistengels van graangewassen

strohoed (n)
сламена шапка
  1. hoed

stromen /'stromən/ (v)
лея се
  1. voortbewegen van vloeistoffen

stroming /'stromɪŋ/ (n)
стру́я
  1. voortbewegen van een vloeistof

strontium (n)
стронций
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

strontje (n)
ечеми́к
  1. zweertje op het ooglid

stroom /stroːm/ (n)
пото́к
  1. rivier, beek
ток
  2. elektriciteit

stroomgebied (n)
Водохващащ район

stroop (n)
сироп
  1. dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas (n)
вратовръзка

strot (n)
гърло

strottenhoofd (n)
ларинкс

structureel (adj)
структурен
  1. met betrekking tot de opbouw van een geheel

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
структура
  de interne opmaak van een geheel

struik (n)
храст
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
спъвам се
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikgewas (n)
храсталак

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
щраус
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

strychnine (n)
стрихнин
  1. zeer vergiftig alkaloïde

studeerkamer (n)
кабине́т
  1. een ruimte om te studeren

student /styˈdɛnt/ (n)
студент
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren (v)
уча
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
изсле́дване
  1.

studio (n)
сту́дио
  1. werkplaats van een beeldend kunstenaar
  2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden
  3. een eenkamerappartement

stug /stɵx/ (adv)
твърд
  1 weerbarstig

stuifmeel (n)
полен
  1.

stuitbeen (n)
опашна кост
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuk /stɵk/ (n)
фи́гура
  1. deel

stukadoor (n)
мазач
  1. Soort bouwvakker

stukgaan (v)
развалям
  1. ophouden te functioneren al of niet door te breken

stuurboord (n)
щирборд
  1. de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurhut (n)
ру́бка

stuurprogramma (n)
дра́йвер
  1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem

stuwmeer (n)
язовир
  1. kunstmatig meer

subcutaan (adj)
подко́жен
  1. onderhuids

subjectief (adj)
субекти́вен

subsidiëren (v)
субсидирам
  1. van overheidswege financiële hulp voor een bepaalde activiteit, ver- of aankoop verlenen

substantie (n)
вещество
  1. stof (stoffen)

substantief (n)
съществително име
  1. zelfstandig naamwoord

substraat (n)
подложка
  1. ondergrond

subtiel /sʌp'til/ (adj)
неуловим
  1. alleen bij nauwkeurig toezien of voor fijn gevoel waar te nemen of te begrijpen
  2. fijn onderscheidend, scherpzinnig

succes (n)
успех
  1. het slagen van een opzet

sufferig (adj)
тъ́пак
  2. dom

suffix (n)
наставка
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suggereren (v)
внушавам
  1. een suggestie doen

suiker (n)
захар
  1. zoetstof

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ (n)
захарно цвекло
  1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt

suikerbrood (n)
захарен хляб
  1. uit suiker, kaneel, eieren en bloem samengesteld brood

suikerriet (n)
захарна тръстика
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ (n)
захарен памук
  1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje

suikerziekte (n)
диабе́т
  1. stofwisselingsziekte waarbij het bloed een te hoog gehalte aan suiker bevat

sulfaat (n)
сулфат

sultana (n)
султанина
  1., 2. en 3. (gedroogde vrycht van) een variëteit van de druif Vitis vinifera

super (n)
су́пер

superieur (adj)
висш

supermacht (n)
свръхдържа́ва
  1. een staat die zoveel macht heeft dat ze de wereldpolitiek beslissend kan beïnvloeden

supermarkt (n)
супермаркет

supernova (n)
свръхно́ва
  het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert

superstar (n)
суперзвезда́
  1. iemand die heel erg beroemd is omdat hij of zij iets heel goed kan

supplement (n)
допълнителен ъгъл
  1. iets dat als aanvulling toegevoegd wordt

surplus (n)
изли́шък
  1. overschot

surrealisme (n)
cюрреализмът

surreëel (adj)
сюрреалистичен
  1.

suspensie (n)
суспензия

syfilis (n)
сифилис

syllabisch (adj)
сри́чков

symboliseren (v)
символизи́рам

symbool (n)
си́мвол
  1. Teken

symfonie (n)
симфо́ния

symmetrie (n)
симе́трия

sympathie (n)
състрадание
  1. een gevoel van toegenegenheid

sympathiek /sɪmpa'tik/ (adj)
състрадателен

symposium /sɪmˈpoziəm/ (n)
симпо́зиум
  1. een wetenschappelijke samenkomst waarop verschillende wetenschappers een lezing houden over een bepaald onderwerp

symptomatisch (adj)
показателен
  1. met betrekking tot ziekteverschijnselen

symptoom /sɪmˈtom/ (n)
симптом
  1. ziekteverschijnsel

synagoge (n)
синагога
  1. gebedshuis van joden.

synchroon (adj)
едновременен

syncope (n)
синко́п
  1. plotseling bewustzijnsverlies
  3. wegval van middenklank

syndroom /sɪnˈdrom/ (n)
синдром
  1. ziektebeeld

synoniem (n)
синоним
  1. gelijkbetekenend woord

synopsis (n)
обзо́р
  een beknopte weergave, een overzicht

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
синтаксис
  1.
  2.

synthetisch (adj)
изкуствен
  1. op kunstmatige manier gefabriceerd

systeem /siˈstem/ (n)
cистема, система
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel...

systematisch /ˌsisteˈmatis/ (adj)
методичен
  1. stelselmatig, ordelijk volgens een systeem opgezet

systematisering (n)
систематизация
  1. een aangebrachte ordening

taai /taj/ (adj)
жилав
  1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting
  2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees)

taak /taːk/ (n)
де́ло
  1. een te verrichten werk

taal /taːl/ (n)
език
  1. een systeem van spraakklanken door middel waarvan mensen met elkaar communiceren en de schriftelijke...

taaleigen (n)
идио́м
  1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
фонема
  1.

taalkunde (n)
езикознание
  1. wetenschap

taalkundige (n)
езикове́д
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taart /taːrt/ (n)
торта
  1. cirkelvormig zoet gebak

tabak (n)
тютюн
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp (n)
Лула

tabel (n)
та́блица
  1. een geordende lijst met gegevens

tabernakel (n)
дарохранителница

taboe (n)
табу
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig (cardinalNumeral)
осемдесет
  1. het getal 80

tachycardie (n)
тахикардия

tact (n)
тактичност

tactiek /tɑkˈtik/ (n)
та́ктика
  1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken

tactvol /ˈtɑkt.fɔɫ/ (adj)
тактичен

taf (n)
тафта
  1. taf

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
маса
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ (n)
покри́вка
  kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt

tafeltennis (n)
тенис на маса
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

taifoen /tɑjˈfuːn/ (n)
тайфу́н
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

taiga (n)
тайга́
  1. naaldbossen in koude streken

tak /tɑk/ (n)
клон
  1. een deel van een boom of struik

talent /taˈlɛnt/ (n)
талант
  1. een bijzondere aanleg

talg /tɑɫx/ (n)
лой
  2. het harde vet van sommige herkauwers

taling (n)
примкар
  1. benaming voor kleine vogels uit het geslacht Anas of het geslacht Callonetta

talk /tɑlk/ (n)
талк

talrijk (adj)
бая
  1. groot in aantal

tamarinde /tɑma'rɪndə/ (n)
тамаринд
  1. en 2. (vruchten van de) tamarindeboom

tamboerijn (n)
дайре
  1. muziekinstrument

tand (n)
зъб
  1. hard wit voorwerp in de mond
  2. scherp uitsteeksel

tandarts (n)
зъболекар
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandenborstel (n)
четка за зъби
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker (n)
кле́чка
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
паста за зъби
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandpijn /tɑntpɛin/ (n)
зъбобол
  1. pijn in één of meerdere tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
вене́ц
  1. deel van het mondslijmvlies waarin de tanden vastzitten

tandzijde (n)
коне́ц за зъ́би
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

tang /tɑŋ/ (n)
клещи
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
резервоа́р
  1. een groot vat
танк
  2. een oorlogsvoertuig

tankstation /ˈtɑŋkstaʃɔː/ /ˈtɛŋkstɑʃɔn/ (n)
бензиностанция

tantaal (n)
тантал
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tantalium (n)
танта́л
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
леля
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

tapijt (n)
килим

tapioca (n)
тапиока
  1. zetmeel verkregen uit de wortelknol van Manihot esculenta

tapir (n)
тапир
  1. hoefdier, zo groot als een ezel en met een kleine beweeglijke slurf

tappen (v)
точа
  1. tappen van vloeistof
  2. tappen van schroefdraad

taptoe (n)
вечерна заря
  1. militair afsluitend signaal

tarbot (n)
калкан
  1. grote eetbare platvis

tarief /tɑˈrif/ (n)
тарифа
  1. een vastgesteld bedrag per eenheid

tarra (n)
тара

tarreren (v)
тарирам
  1. het bepalen van het niet bruikbare gewicht

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
Пшеница
  2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum)
пшеница
  3. zaad van tarwe

tarwevlokken (n)
пшеница люспи
  1. (voorgekookte) geplette tarwegranen

tas /tɑs/ (n)
чанта
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tasten (v)
опипвам

tatoeage (n)
татуировка
  1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ (v)
татуирам
  1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

taxi /tɑk.si/ (n)
такси
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taxidermie (n)
препариране
  1. het prepareren of opzetten van dieren

taxiën (v)
рулирам
  1. over de grond op wielen voortbewegen van vliegtuigen

taxonomie (n)
Таксономия

te midden van (phraseologicalUnit)
между
  1. in het midden van

team /tiːm/ (n)
бригада
  1. een ploeg van bij elkaar horende spelers
  2. een groep samenwerkende mensen

technetium (n)
технеций
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

technicus (n)
техни́к
  1. iemand die techniek toepast

techniek (n)
те́хника
  1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen

technisch (adj)
техни́чески
  1. op techniek betrekking hebbend

technocratie (n)
технокра́ция

technologie (n)
технология

tederheid (n)
нежност
  1. het teder zijn

teef /tef/ (n)
кучка
  1. wijfjeshond

teek (n)
къ́рлеж
  1. achtpotige parasiet uit de orde Ixodida

teen (n)
палец на крака
  1. vingers van de voet

teer /ter/ (n)
катра́н
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

teerling (n)
зар
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
против
  1. zijdelings aanleunend

tegenaanval (n)
контраатака
  1. een aanval tegen een aanval

tegengaan (v)
противодействам
  1. proberen iets te stoppen of te verhinderen

tegengif (n)
противоотро́ва
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenover (preposition)
насреща
  1. aan de overzijde van

tegenovergestelde (n)
противоположност
  1. hetgeen wat precies voorstelt wat iets helemaal niet is

tegenoverliggend (adj)
противополо́жен
  1. aan de overkant liggend

tegenspoed (n)
беда
  1. ongeluk, onfortuinlijk

tegenspreken (v)
опровергавам
  1. zich met woorden verzetten

tegenstander (n)
противник
  1. vijand, rivaal

tegenstrijdig (adj)
противоре́чащ
  1. niet overeenstemmend

tegenvaller (n)
разочарова́ние
  1. tegenslag

tegenwerping (n)
възраже́ние

tegenwoordig (adj)
настоя́щ
  2. aanwezig

tegenwoordige tijd (phraseologicalUnit)
сега́шно вре́ме
  1.

tegenwoordigheid (n)
присъ́ствие
  1. aanwezigheid

tegenzin /ˈteɣə(n)zɪn/ (n)
нежелание
  1. het geen zin hebben in iets

teken /'te.kə(n)/ (n)
знак
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenen (v)
рисувам
  een tekening maken

tekenfilm /ˈtekə(n)ˌfɪlm/ /ˈtekə(n)ˌfɪɫm/ (n)
анимационен филм
  1. een film waarin een getekende realiteit wordt verbeeld

tekening (n)
рису́нка
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling

tekort (n)
дефици́т
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekst /tɛkst/ (n)
текст
  1. verzameling letters en/of woorden

tektoniek (n)
тектоника
  1. natuurlijke processen

tektonisch (adj)
тектоничен
  1. betrekking hebbend op de aardplaten, de breuken in de aardplaten en hun verschuivingen

telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/ (v)
обадя
  1. een telefoon gebruiken

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
телефон
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telefoonkaart (n)
фонокарта
  1. magneetkaart voor gebruik in een publieke telefoon

telefoonnummer (n)
телефо́нен но́мер
  1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting

telen (v)
отглеждам
  1. door nauwgezette verzorging doen groeien

telescoop (n)
телескоп
  1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden

teleurgesteld (adv)
разочаро́ван
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen (v)
разочаровам
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

teleurstelling (n)
разочарова́ние
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting

televisie (n)
телевизор, телевизия
  1. elektrisch apparaat
телевизия
  2. medium

telg /tɛlx/ (n)
пото́мък
  1. lid van een familie

tellen (v)
броя
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
брояч
  1. het getal boven de streep van een breuk

tellurium (n)
телу́р
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telluur (n)
телур
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telraam (n)
аба́к
  1.

telwoord (n)
числи́телно

temmen (v)
опитомявам
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
храм
  1. een gebouw voor godsverering

temperament (n)
нрав

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
температура
  1. grootheid die de warmte weergeeft

tempus (n)
вре́ме
  1. de tijd waarin de persoonsvorm staat

ten eerste (adv)
пъ́рво
  1. luidt het eerste lid van een opsomming van minstens twee argumenten in

tendentieus (adj)
пристрастен
  1. gekleurd door bijbedoelingen

tender (n)
те́ндер
  1. wagen achter een locomotief

tennis (n)
тенис
  1. balsport

tent /tɛnt/ (n)
палатка
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentakel (n)
пипа́ло

tentenkamp /ˈtɛntəˌkɑmp/ (n)
лагер
  1. een kamp met tenten als behuizing

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ (v)
излагам
  1. voor een publiek toonbaar maken

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ (n)
експози́ция
  1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
освен ако
  1. behalve wanneer

tepel (n)
зърно
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terbium (n)
тербий
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

terechtstellen (v)
екзекутирам
  1. het beëindigen van een mensenleven op gerechtelijk bevel

terechtwijzen (v)
мъмря
  1.

term /tɛrəm/ (n)
член
  1. een woord of uitdrukking

termiet (n)
термит
  1. benaming voor insecten uit de orde Isoptera

termijn /tɛrˈmɛin/ (n)
срок
  1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn

terminologie (n)
терминоло́гия

terneergeslagen (adj)
обезсърчен
  1. ontmoedigd, somber vanwege tegenslag

terpeen (n)
терпен

terpentijn (n)
терпентин
  1. een vetoplossend oplosmiddel dat uit de sappen van bepaalde dennensoorten gewonnen kan worden

terras (n)
тераса
  een met een horecaterras vergelijkbare plek in een tuin

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
ме́стност
  1. een stuk grond van enige omvang

territoriaal (adj)
териториа́лен

territorium (n)
терито́рия
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
терори́зъм
  het ontwrichten van een samenleving door terreurdaden tegen burgers, vaak met een politiek of religieus oogmerk

terrorist (n)
терорист
  1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel

terstond (adv)
без колебание
  1. onmiddellijk, meteen

tertiair /tɛrtʃɛːr/ (adj)
трети по важност

terts (n)
те́рца
  1.

teruggaan /təˈrʏχaːn/ (v)
връщам се
  1. naar de punt van vertrek gaan

teruggang (n)
връщане назад
  1.

teruggeven (v)
връ́щам

terugkeren (v)
връщам
  1. gaan naar een plaats waar men eerder vandaan kwam

terugkomen /tə'rʌxkomə/ (v)
връщам
  1. opnieuw naar een plaats komen waar men eerder geweest is

terugkoppeling (n)
обра́тна връ́зка

terugnemen /tə'rɵxnemə(n)/ (v)
вземам обратно
  1. een voorwerp opnieuw in bezit terugontvangen

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
докато
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is
  2. hoewel

test /tɛst/ (n)
тест
  1. probeersel

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
заве́т
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood
завет
  1. gedeelte van de bijbel

testamentair (adj)
завещан

testikel (n)
тестикул
  1. teelbal, zaadbal

tetanus (n)
тетанус
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

tetraëder (n)
тетраедър
  1. een door vier gelijkzijdige driehoeken ingesloten lichaam

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ (n)
по́вод
  1. riem of koord voor het besturen van dieren

tevergeefs /təvərˈɣefs/ (adv)
напразно

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
дово́лен
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ (n)
удоволствие
  1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn

textiel /tɛk'stil/ (n)
плат

textuur (n)
текстура
  1. de manier waarop iets is samengesteld, hoe het materiaal aanvoelt en hoe de structuur eruit ziet

thallium (n)
талий
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

theater /te'jatər/ (n)
театър
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
чай

theeblad (n)
ча́ен лист
  1. blad van de theestruik

theelepel (n)
чаена лъжичка
  1. een kleine lepel om thee mee te roeren

theepot (n)
чайник
  1. kan met deksel en schenktuit waarin een warme drank wordt bereid door bladeren in heet water te laten trekken

thema /tema/ (n)
те́ма
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theocratie (n)
теокра́ция
  1. staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke

theologie (n)
богословие
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theologisch (adj)
богословски
  1.

theoloog (n)
богослов
  1. een beoefenaar van de theologie

theorbe (n)
теорба
  1. theorbe

theorie (n)
теория
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapeut (n)
терапе́вт
  iemand die een patiënt behandelt

therapeutisch (adj)
лечебен
  1. genezend; op de geneeswijze betrekking hebbend

therapie (n)
лече́ние
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

theremin (n)
теремин
  1. elektronisch muziekinstrument

thermiet (n)
термит
  1. een poedermengsel van een onedel metaal, gewoonlijk aluminium, en een oxide van een edeler metaal, vaak ijzer of koper

thermodynamica (n)
термодинамика
  1. de leer van warmte en arbeid

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
термометър
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thermostaat (n)
термостат

these (n)
те́за
  1.

thorium (n)
торий
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
вкъ́щи
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thulium (n)
тулий
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

thyristor (n)
тиристор

thyroxine (n)
тироксин

tic (n)
тик
  1. zenuwtrek

ticket (n)
биле́т

tien (cardinalNumeral)
десет
  1. het getal 10

tiende (ordinalAdjective)
десе́ти
  1. nummer tien in een rij

tiener /ˈti.nər/ (n)
девойка
  1. persoon tussen dertien en negentien jaar oud

tientje /ˈtincjə/ (n)
десятка
  1. een biljet van tien euro

tiet (n)
ци́ца
  1. vrouwelijke borst

tij /tɛɪ̯/ /tɛː/ (n)
отли́в

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
време
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdelijk (adj)
вре́менен
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdens (preposition)
по вре́ме на
  1. gedurende de tijd dat

tijdgenoot (n)
съвреме́нник
  1. iemand die in dezelfde historische periode leefde

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ (n)
маши́на на вре́ме
  1. machine om mee door de tijd te reizen

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
епо́ха

tijdschrift (n)
списание
  1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen

tijdsduur /tɛɪdsdyr/ (n)
времетра́ене
  1. de tijd dat iets duurt

tijger (n)
тигър
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris

tijgerkat (n)
Магот
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus tigrinus

tijm (n)
chubrica
  3. kruid gebruikt in de keuken

tikken /ˈtɪkə(n)/ (v)
потупвам
  1. een of meer keren een niet harde slag of klap geven
пиша на машина
  3. typen

tin (n)
калай
  scheikundig element

tinctuur (n)
тинкту́ра
  1.

tinne (n)
зъбер
  1. elk van de stukjes onderbroken muur bovenaan een wand van een gebouw of vestingwerk

tinnen (adj)
калае́н
  1.van tin vervaardigd

tinnitus (n)
тинитус

tippelaarster /ˈtɪ.pə.lar.stər/ (n)
уличница
  2. prostituée op straat

tiramisu (n)
тирамису
  1. Italiaans dessert

tiran (n)
тира́н

titaan (n)
тита́н

titanium (n)
титан
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
титла
  1. opschrift van een document
  2. aanduiding van een persoon

titreren (v)
титрувам

titulair (adj)
номина́лен

tjiftjaf (n)
елов певец
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

tjilpen /ˈtjɪlpə(n)/ (v)
чуруликам
  1. geluid maken zoals kleine vogeltjes doen

toasten (v)
вдигам тост
  1. brood roosteren

tocht (n)
екскурзия
  2. trekken of reizen

toedienen (v)
предписвам
  1. het doen opnemen van bijvoorbeeld een medicijn door iemand

toegang (n)
до́стъп
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegangskaart (n)
входен билет, входна карта
  1. toegangsbewijs in de vorm van een papiertje

toegankelijk (adj)
достижи́м
  1.te bereiken

toegeven (v)
признавам
  1. toestaan
  2. erkennen

toehoorder (n)
слуша́тел

toejuichen (v)
аплодирам
  1. met gejuich begroeten

toekan (n)
тукан
  1. benaming voor tropische vogels uit de familie Ramphastidae

toekomende tijd (n)
бъдеще време
  1.

toekomst (n)
бъдеще

toekomstig (adj)
бъ́дещ
  1. van de tijd die komen gaat

toelaten /tulatə/ (v)
позволявам
  1. niet onmogelijk maken of verbieden
допуска́м
  2. toegang verschaffen

toen /tun/ (adv)
тога́ва
  1. op of na dat tijdstip

toen /tun/ (conjunction)
кога́
  1. op het tijdstip dat

toenaam (n)
епитет
  2. bijnaam

toename (n)
нарастване
  1. het groter worden in aantal of maat

toendra (n)
тундра
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toepassen (v)
прилагам
  1. in de praktijk brengen

toepassing /ˈtupɑsɪŋ/ (n)
приложи́мост
  1. een computerprogramma
  2. het in de practijk brengen van iets

toerisme (n)
туризъм
  1. het reizen voor ontspanning

toerist (n)
тури́ст
  1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist

toeriste (n)
тури́ст
  1. een vrouwelijk persoon die voor haar plezier reist

toernooi (n)
турни́р

toeschouwer /tusxɔuər/ (n)
зри́тел
  1. iemand die naar iets kijkt

toeschrijven (v)
отдава́м
  1. het auteurschap of de eigenaar van iets associëren met iemand

toestaan (v)
позволявам
  1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken

toestand /'tustɑnt/ (n)
състоя́ние
  geheel van omstandigheden

toestel (n)
апара́т
  1. een werktuig dat uit meer dan één onderdeel bestaat

toestemmen (v)
[[съгла́сен]] съм

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ (n)
разреше́ние
  een toezegging dat iets geoorloofd is

toetakelen (v)
мачкам
  1. iemand zo mishandelen dat hij of zij zichtbaar lichamelijk letsel heeft

toetje (n)
десерт
  1.

toets (n)
клавиш
  1. onderdeel van een klavier
клави́ш
  3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
клавиатура
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toetssteen (n)
пробен камък
  1. steen voor het bepalen van het goudgehalte

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
съвпаде́ние
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest

toevallig (adj)
случайно

toevertrouwen (v)
поверявам

toevloed /'tuvlut/ (n)
вливане
  1.

toevoegen (v)
добавям
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging (n)
доба́вка
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toga (n)
тога

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
тоале́т
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten
  3. persoonlijke verzorging

toiletpapier (n)
тоалетна хартия
  1. papier om zich af te vegen na gebruik van het toilet

tokkelinstrument (n)
струнен инструмент
  1. snaarinstrument waarvan de snaren worden getokkeld

tol /tɔl/ (n)
[[пътен|пъ́тна]] [[та́кса]]
  3. plaats waar men slechts tegen betaling mag passeren
  4. geld dat men bij een tol geheven wordt

tolerantie (n)
толерантност
  1. de bereidheid ander gedrag dan het eigen te dulden

tolk (n)
превода́ч
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tolken (v)
превеждам (устно)

tollenaar (n)
бирник
  1. inner van tol of belastingen

tolweg (n)
платена магистрала
  1. weg voor het gebruik waarvan betaald moet worden

tomaat /toˈmat/ (n)
домат
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomatenketchup (n)
ке́тчуп

tomografie (n)
томография
  1. röntgenfoto waarbij slechts één vlak scherp wordt afgebeeld (doorsnede)

ton /tɔn/ (n)
бу́ре
  1. een vat in de vorm van...
тон
  3. een gewichteenheid van 1000 kilogram

toneel /toˈnel/ (n)
сце́на

toneelschrijver (n)
драмату́рг
  1. iemand die een toneelstukken schrijft

tonen /tonə(n)/ (v)
показвам
  2. laten zien

tong (n)
език
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
  2. wat gesproken wordt

tonijn (n)
риба тон
  1. benaming voor snelle oceaanvissen uit het geslacht Thunnus

tonsillitis (n)
анги́на

toom (n)
юзда́

toon /ton/ (n)
тон
  een geluid met een bepaalde herkenbare hoogte

toondichter (n)
композитор

toonhoogte (n)
височина
  1. toonhoogte

toonladder (n)
гама
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

toorn /torn/ (n)
враждебност
  1. woede, gram

toorts (n)
фа́кел

top (n)
връх
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas (n)
топаз

toren /tɔːrə(n)/ (n)
кула
  1. een hoog bouwwerk
топ, кула
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren

torenspits (n)
шпил
  1. hoogste punt van een toren

torenvalk (n)
керкенез, черношипа ветрушка
  1. meest algemene Europese valk die vaak in nestkasten en gebouwen nestelt, Falco tinnunculus

tornado (n)
смерч
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

tornooi (n)
турни́р

torpedo (n)
торпе́до

torsen (v)
нося
  1.

torus (n)
тор

tot ziens (interjection)
довиждане
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal (n)
сума
  1. alle onderdelen tezamen

totalitair (adj)
тоталита́рен
  1.

totalitarisme (n)
тоталитари́зъм

totdat (conjunction)
докато

touw /tɑu̯/ (n)
въже́
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar (n)
вълшебник
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

tovenares (n)
магьосница
  1. een vrouwelijk iemand die kan toveren

toxicologie /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈɣi/ /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈχi/ (n)
токсиколо́гия
  1. de wetenschap die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxisch //ˈtɔksis/ (adj)
токсичен
  1. giftig

traag /traːx/ (adj)
бавен
  1. met geringe snelheid

traagheid (n)
инерция
  2. ook inertie genoemd

traan (n)
сълза
  1. oogvocht

traangas (n)
сълзотво́рен газ
  1.

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
трактор
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
традицио́нен
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

tragedie /traˈxedi/ (n)
траге́дия
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

tragisch (adj)
траги́чен

trainen (v)
тренирам
  1. het doen van lichamelijke oefeningen

trainer (n)
треньо́р

training (n)
тренировка
  1. een oefening

trainster /trenstər/ (n)
треньо́р
  1.

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
трамвай
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

trampoline (n)
батут

tranendal /ˈtra.nə(n).ˌdɑl/ /ˈtra.nə(n).ˌdɑɫ/ (n)
юдо́л плаче́вна
  1. een plek van enorm verdriet
  2. alle verdriet en smart gevoeld in het leven

transcendentie (n)
трансцеденталност

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ (n)
транскри́пция
  1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst.
  2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift.
  3.
  4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting.

transformatie (n)
преобразу́ване

transformator (abbreviation)
трансформатор

transistor (n)
Транзистор, транзистор

transitief (adj)
прехо́ден

translatie (n)
транслация

transliteratie (n)
транслитерация
  1.

transmutatie (n)
Трансмутация

transparant (adj)
прозрачен
  1. lichtdoorlatend

transparantie (n)
прозрачност
  1. doorzichtbaarheid

transpireren (v)
изпотя

transport (n)
превозване

trap /trɑp/ (n)
дропла
  2. benaming voor vogels uit de familie Otididae

trapboot (n)
во́дно колело́

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
трапец
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

trauma (n)
ра́на
  psychische stoornis, ontstaan door een schokkende ervaring

travestie (n)
пародия

travestiet (n)
травестит

trechter (n)
фу́ния
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

tree /tre/ (n)
стъпало
  1. opstapje dat deel uitmaakt van een trap

treffen /ˈtrɛfə(n)/ (v)
поразя́вам
  1. raak schieten

trefwoord (n)
ключова дума
  1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie

trein /trɛin/ (n)
влак, трен
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

treinkaartje (n)
билетче за влак
  1. kaartje dat dient als betalingsbewijs voor een reis per trein

trek (n)
черта́
  1. iets dat iemand karakteriseert

trekken (v)
дърпам
  1. op een voorwerp een kracht uitoefenen in een richting die ervan wegvoert
дърпам, тегля
  2. een lijn aanbrengen

trekpop (n)
палячо
  1. pop

trekvogel (n)
прелетна птица
  1. een vogel die 's winters een andere verblijfplaats kiest dan in de broedtijd

trend (n)
[[моден|мо́дна]] [[тенде́нция]]
  nieuwe mode
  ontwikkeling in een bepaalde richting

treurigheid (n)
тъга

treurwilg (n)
плачеща върба
  1.

triangel (n)
триъгълник
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribunaal (n)
съд

triest (adj)
печален

triftong /ˈtrɪf.tɔŋ/ (n)
трифто́нг
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

trigonaal (adj)
тригонален
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie ten hoogste een drietallige as bezittend, in welke richting ook een van de primitieve translaties zich bevindt indien er sprake is een van een ruimtegroep

trillen /'trɪlə(n)/ (v)
вибрирам
  1. snel heen een weer bewegen

trilling (n)
вибрация

trilogie (n)
трило́гия
  1.

trio (n)
три́о
  3. seksuele activiteit met drie personen

triomf (n)
победа
  1. feestelijke intocht
  2. grootse overwinning of prestatie

triomferen (v)
побеждавам

triton (n)
тритиев йон

triumviraat (n)
триумвира́т
  1. politiek leiderschap dat uit drie gelijkwaardige personen bestaat

troffel (n)
мистрия
  1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie

trog (n)
корито
  1. een langgerekte voederbak.
  3. een langgerekte uitstulping van een lagedrukgebied.

trombone (n)
тромбон
  1. een koperen blaasinstrument

trommel (n)
барабан
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommelvlies (n)
тъпанче

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
тромпет
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

troon /troːn/ (n)
трон
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troonsafstand (n)
абдикация
  1. het aftreden als vorst

troost /trost/ (n)
утеха
  1. steun bij verdriet of pijn

troosten (v)
успокоявам
  1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven

tros /trɔs/ (n)
грозд
  1.
  2. de bundel vruchten die uit een dergelijke bloeiwijze voortkomen
кабел
  3. een scheepskabel

trots (adj)
високоме́рен
  1. erg blij met wat men (bereikt) heeft

trots (n)
гордост
  2. het gevoel dat men wil pronken met wat men heeft of doet

trotskisme (n)
троцки́зъм
  1. stroming binnen het leninisme, die Stalins politiek te weinig marxistisch vindt en een minder autoritaire en meer internationalistische benadering voorstaat

trottoir /trɔˈtʋar/ (n)
тротоар
  1. een opvanghuis voor wezen

troubadour (n)
трубаду́р
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest

trouw /trʌʊ/ (adj)
вярващ
  1. op wie men steeds opnieuw een beroep kan doen

trouw /trʌʊ/ (n)
вя́рност
  1. het zich houden aan...

trouwen (v)
оженвам
  1. het aangaan van een officiële verplichting tussen twee personen om voor elkaar te zorgen

trouwring (n)
хълка

truffel (n)
трю́фел

trui (n)
пуло́вер
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsaːr/ (n)
цар
  1. vroegere Russische keizer

tsarina (n)
цари́ца
  1.

tsunami /tsuˈnami/ (n)
цунами
  1. een grote vloedgolf

tuba (n)
туба
  1. een koperen blaasinstrument met lage toon

tuberculeus /ˌtybɛrky'løs/ (adj)
туберкулозен
  1. met betrekking tot tuberculose

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
туберкулоза
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tufsteen (n)
туф
  1.

tuig /tœy̯x/ (n)
сбруя
  4. harnas

tuin /tœy̯n/ (n)
градина
  1. begrensd stuk grond waarop gewassen worden geplant of verbouwd

tuinbouw (n)
градина́рство
  1. vorm van landbouw die zich specifiek toelegt op het intensief telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden

tuinkers (n)
кресон
  1. en 2. cultuurplant en eetbaar kruid Lepidum sativum

tuinman (n)
градинар

tuit (v)
чучур
  schenkpijp aan een kan of ketel

tulband (n)
тюрбан
  1. hoofddeksel

tulp (n)
лале
  1. plant

tumor (n)
тумор
  1. een gezwel

tumult /tyˈmʏlt/ (n)
врява
  1.

tunnel /tʏnəl/ (n)
тунел
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turbine (n)
Турбина
  1. een schoepenrad als energieopwekker

turf /tʏrf/ (v)
Торф
  1. veen als brandstof

turfwinning (n)
Извличане на торф
  1. het delven en gebruiksklaar maken van turf

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
тюркоа́з
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
между
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
заку́ска
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenruimte (n)
междина
  1.

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
междуметие
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
дванадесет
  1. het getal 12

twaalfde (ordinalAdjective)
дванадесети
  1. nummer twaalf in een rij

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
две, два
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
две
  1. het cijfer twee

tweed (n)
туид
  1. geribbeld wollen weefsel

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
втори

tweede naamval (n)
роди́телен паде́ж
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

tweede persoon (n)
вто́ро лице́

tweegevecht (n)
двубо́й
  1. eduel

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
двеста
  1. het getal 200

tweeklank /ˈtʋeklɑŋk/ (n)
дифто́нг
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
близна́к
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweemaal (adv)
два пъти
  1. in twee gevallen

tweepersoonsbed (n)
легло́ персо́н и полови́на
  1.

tweetalig (adj)
двуезичен

tweeterm (n)
двучленен
  1. een uitdrukking, bestaande uit twee eentermen, die gescheiden worden door het optelteken (+) of aftrekteken (-)

tweezijdig (adj)
двустранен
  1. met, of aan twee kanten, belangen, partijen etc.

tweeënveertig (cardinalNumeral)
четиредесет и две
  1. het getal 42

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
съмнение
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen (v)
съмня́вам се
  2. het vermoeden hebben dat iets niet waar is
съмнявам се
  na te gaan

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
ве́йка
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
двадесет
  1. het getal 20

twintigste (ordinalAdjective)
двадесети

twistappel (n)
я́блъка на раздо́ра
  1.

tycoon /tɑjˈkuːn/ (n)
магнат
  1. een rijk persoon die een groot deel van een bepaalde bedrijfstak in handen heeft.

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
тайфу́н
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

type (n)
вид
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

typen /ˈti.pə(n)/ (v)
пиша на машина
  1. gegevens invoeren

typerend (adj)
типичен
  1. wat kenmerkend is voor iets of iemand

typisch /ˈtipis/ (adj)
причудлив
  1. vreemd, eigenaardig
типи́чен
  2. kenmerkend

typografie (n)
типография
  2. grafische vorm van tekst

ufo /ˈyfo/ (n)
НЛО
  1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
лук
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier (n)
виме
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
кукумявка
  1. benaming voor vogels uit de orde Strigiformes

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
от
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
изди́шам

uitademing (n)
издишване
  1. het uitademen

uitbarsting (n)
изблик
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

uitbenen /ˈœʏtbenə(n)/ /ˈœːdbeːnə(n)/ /ˈœːtbenə(n)/ (v)
обезкостявам
  1. het been uit (het vlees) halen

uitbreiden (v)
протягам
  1. iets een groter oppervlak laten innemen

uitdagen (v)
предизвиквам
  1. iemand met woord of daad tot actie prikkelen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
предизви́кване
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdenken (v)
изобретя́вам

uitdrukken (v)
изразя
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
и́зраз
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uiteinde /ˈœʏ.tεɪn.ˌdә/ /ˈœː.tεːn.ˌdә/ (n)
край

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
накра́я
  1. na een hele tijd

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ (v)
абсолютен
  2. zeggen

uiterlijk (n)
вид

uitflappen (v)
издръ́нквам
  1. plotseling en ongewenst iets doms zeggen

uitgaansverbod (n)
вече́рен час
  1.

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
и́зход

uitgeput (adj)
изтощен
  1. dodelijk vermoeid

uitgeven (v)
харча
  1. financiële middelen aanspreken
изда́вам
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden

uitgever (n)
изда́тел
  1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt

uitgraven (v)
разкопавам
  2. door graven grond geheel verwijderen tot de gewenste ruimte ontstaat

uitjouwen (v)
дюдюкам
  1. honend toeroepen

uitkammen (v)
претърсвам

uitkering (n)
[[социа́лна]] [[по́мощ]]
  1. betaling van geld op basis van sociale wetgeving

uitkiezen (v)
избирам
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ (n)
ауспух
  1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden

uitleg (n)
обясне́ние
  1. een verhaal bedoeld om iets begrijpelijk te maken

uitleggen (v)
обяснявам
  1. iets doen begrijpen

uitleveren (v)
екстради́рам
  1. een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen

uitloper (n)
ластар
  1. plantkunde

uitmergelen (v)
изтощавам
  1. verzwakken en vermageren

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
каня
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodiging (n)
покана
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitoefenen (v)
упражнявам
  1. in praktijk brengen

uitoefening (n)
пра́ктика

uitpakken /ˈœʏtpɑkə(n)/ /ˈœːtpɑkə(n)/ (v)
развивам
  1. uit een verpakking halen

uitputting (n)
изче́рпване
  1. de toestand waarin iets of iemand aan het eind van zijn of haar krachten is

uitputtingsoorlog (n)
[[война́]] на [[изтоще́ние]]
  1. uitputtende oorlog, oorlogsvoering

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
възклица́ние
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen (v)
провъзглася́вам
  1. officieel verklaren
възкли́квам
  2. uit emotie luid roepen

uitroepteken (n)
удивителна
  1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is

uitrusten (v)
обзавеждам
  1. uitrusten

uitrusting (n)
екипи́ране
  1. benodigdheden voor een taak

uitsluiten (v)
отхвърлям
  1. niet langer tot de mogelijkheden rekenen

uitspraak /œytspra:k/ (n)
произношение
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt

uitspreiden (v)
развивам
  2. uitvouwen

uitstapje (n)
екску́рзия
  2. kort plezierreisje

uitstellen (v)
заба́вя
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uitstrekken (v)
простирам се

uittellen (v)
изброявам
  1.

uittrekken /ˈœytrɛkə(n)/ (v)
събличам
  1. van je lichaam af halen

uitvaardigen (v)
публикувам

uitvinden (v)
изобретя́вам

uitvinder (n)
изобрета́тел
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding (n)
изобрете́ние
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvoerbaar (adj)
изпълним
  1. mogelijk om uitgevoerd te worden

uitvoeren /ˈœytfurə(n)/ (v)
извъ́рша
  2. afhandelen, voltrekken, ten uitvoer brengen
изпъ́лня
  3. software runnen

uitwas (n)
израстък
  1. uitgroeisel

uitweiding (n)
отклонение
  1.

uitwendig (adj)
въ́ншен
  1. zich aan de buitenkant bevindend

uitwisseling (n)
размя́на

uitwissen (v)
изличавам

uitzaaiing (n)
метастаза

uitzenden (v)
излъчвам
  1. straling uitzenden
[[преда́вам]] по [[радио|ра́диото]]
  2. een programma uitzenden

uitzet (n)
чеиз
  1. complete uitrusting van kleren, linnengoed, borden, etc. van een bruid of bruidspaar

uitzetten (v)
екстради́рам
  2. iemand dwingen een gebied of gebouw te verlaten

uitzicht (n)
вид
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien

uitzien /'œy̆t.sin/ (v)
очаквам
  1. een zekere aanblik hebben
  2. naar een verlangen koesteren

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
изклю́чване
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

ulaan (n)
улан
  1. een lichtbewapende bereden soldaat in enkele Europese legers

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ (n)
ултима́тум
  1. laatste eis

ultramarijn (adj)
ултрамаринен
  2. een blauw pigment dat van nature wordt aangetroffen in het mineraal lazuriet, maar al twee eeuwen ook synthetisch vervaardigd wordt en daardoor wijdverbreide toepassing vindt

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
умла́ут
  1. trema dat een vocaalwijziging aangeeft
  2. vocaalwijziging o.i.v. een klinker in de volgende lettergreep

unaniem /ʏnɑˈnim/ (adj)
единоду́шен
  1. met eenheid van stemmen

uniek /y.ˈnik/ (adj)
еди́нствен
  1. enige in zijn soort

uniform (adj)
мунди́р
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform (n)
мунди́р

universeel (adj)
универсален
  1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend

universitair (adj)
академик

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
университет
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum (n)
вселена
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

unster /ʌnstər/ (n)
канта́р
  1. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op een balans met ongelijke armen

ununbium (n)
унунбий
  1. scheikundig element met symbool Uub en atoomnummer 112

ununpentium (n)
унунпентий
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

updaten /ʏpdeɪtə(n) (?)/ (v)
актуализирам
  1.

uploaden (v)
ка́чвам
  1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen

uraan (n)
ура́н
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

uranium (n)
уран
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

ureum (n)
карбамид

urine (n)
урина
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urineblaas (n)
пикочен мехур
  1.bij zoogdieren een orgaan dat de urine uit de nieren verzamelt en deze opslaat tot het moment van urineren

urinebuis (n)
пикочен канал
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
пика́я
  1. het via de blaas lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urinoir (n)
писоар

urologie (n)
урология

utopie /ˌytoˈpi/ (n)
утопия
  1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is

utopisch (adj)
утопи́чен

uur /yːr/ (n)
час
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uurwerk (n)
часовник
  1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft

vaag (adj)
неопределен

vaak /vaːk/ (adv)
чест
  1. vele malen

vaandel (n)
зна́ме

vaandelvlucht (n)
дезертьо́рство
  1. desertie

vaardigheid /ˈvaːrdəxɦɛːt/ /ˈvaːrdəxɦɛːɪt/ (n)
вещина
  1. het vermogen om een handeling bekwaam uit te voeren of een probleem juist op te lossen

vaargeul /ˈvarɣøːl/ /ˈvarχʏːɫ/ (n)
кана́л
  1. een relatief smalle strook in een groter water die geschikt is om te bevaren
  2. een strook bevaarbaar water tussen twee zandbanken

vaars (n)
юни́ца

vaart (n)
движеща сила
  1. opgebouwde snelheid

vaartuig /ˈvaːrtœx/ /ˈvaːrtœyx/ (n)
плавателен съд
  1. vervoermiddel op water

vaas /vas/ (n)
ваза
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vaatdoek (n)
парцал
  1. doek om aanrecht, gootsteen enz. af te vegen

vacant (adj)
незает

vacature (n)
свободно място

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ (n)
ваксина
  1. uit verzwakte ziekteverwekkers bestaande entstof om afweer op te bouwen

vaccinatie (n)
ваксина́ция
  1. een inenting

vaccineren (v)
ваксинирам
  1. een injectie met een vaccin geven

vacht /vɑxt/ (n)
кожа
  1. behaarde huid van een dier, vel van woldragende dieren, met de wol erop

vacuüm (n)
вакуум
  1. materievrije ruimte

vadem (n)
клафтер
  1.

vader / ˈvadər / (n)
баща, отец
  1. een mannelijke ouder

vaderland (n)
та́тковина
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vaderstad (n)
ро́ден град
  1. stad waar iemands vader vandaan komt

vagebond (n)
бездо́мник

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
чистилище
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina (n)
влагалище
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vaginaal (adj)
вагинален

vak /vɑk/ (n)
предме́т
  3. schoolvak

vakantie /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
вака́нция
  1. jaarlijks terugkerende periode waarin leerlingen en personen in verschillende beroepen vrijaf hebben
  2. reis in een jaarlijks terugkerende periode waarin je vrijaf hebt

vakbond (n)
професиона́лен съю́з
  1. vakvereniging van arbeiders ter verdediging van hun belangen

vakman (n)
занаятчи́я
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

val /vɑɫ/ (n)
падане
  1. omlaag gaan
  2. ten gevolge van de zwaartekracht naar beneden gaan
  3. onvrijwillig ergens op terecht komen
капа́н
  10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen

valentie (n)
валентност

valeriaanzuur (n)
валерианова киселина
  1. CH₃(CH₂)₃COOH

valideren (v)
валидирам

valk /vɑlk/ (n)
сокол
  1. roofvogel

valkerij /vɑlkə'rɛɪ/ (n)
соколарство
  1. africhten van roofvogels

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
долина
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
падам
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

vals (adj)
изкуствен
  1. niet echt, niet legitiem

valsmunter (n)
фалшифика́тор
  1.

valuta (n)
валу́та

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
вампи́р
  1. mythologisch ondood wezen

van (preposition)
на
  1. geeft bezit aan
от
  2. geeft herkomst aan

van ganser harte (phraseologicalUnit)
безрезервно
  1. oprecht en onvoorwaardelijk

vanadium (n)
ванадий
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vandaag (adv)
днес, днеска
  1. op deze dag

vandalisme (n)
Вандализъм
  1. moedwillige en nodeloze beschadiging of vernietiging van andermans of openbaar eigendom

vangen (v)
хващам
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vangst /vɑŋs/ /vɑŋst/ (n)
улов

vanille /vɑ'nijə/ (n)
ванилия
  een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant

vanille-extract (n)
ванилов екстракт
  1. vloeistof onttrokken aan vanillestokjes in een ethanol oplossing

vannacht (adv)
тази вечер
  1. de komende nacht

vanwege (preposition)
заради
  1. door een bepaalde reden

vanzelfsprekend (adv)
очеви́дно
  1. iets dat geen verdere uitleg nodig heeft

vanzelfsprekendheid (n)
очеви́дност
  1. iets dat zo logisch te verwachten is dat men het niet expliciet hoeft te vertellen of te bewijzen

varaan (n)
вара́н
  1. Varanidae, de grootste levende hagedis

varen (n)
папрат
  1. een sporenplant

variant (n)
вариа́нт

variatie (n)
вариа́ция

variëren (v)
варирам

variëteit (n)
разновидност

varken (n)
свиня, прасе
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees
прасе
  2.

varkensstal (n)
кочина
  1. overdekt verblijf voor varkens
  2. een zeer smerig huis

varkensvet (n)
свинска мас

varkensvlees (n)
свинско месо

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
континент
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten (v)
постя
  1. zich onthouden van voedsel

vasthouden (v)
задържам
  1. beletten dat iets losgaat

vasthoudendheid (n)
настойчивост
  1. het blijven doorgaan met het werken naar een bepaald doel en niet opgeven

vastkoeken (v)
втвърдявам се
  1. vastplakken van iets dat eigenlijk niet de bedoeling is

vaststellen /ˈvɑst(st)ɛlə(n)/ (v)
опреде́лям
  1. bevestigen dat iets zo is.

vat (n)
барел
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden
съд
  3. ader

vatbaarheid (n)
податливост
  1. het gevoelig zijn voor iets; het kunnen overnemen van een eigenschap

vazal (n)
васа́л

vechthaan (n)
боен петел
  1.

vechtlustig (adj)
во́йнствен
  1.

vechtpartij (n)
бой

vedelaar (n)
цигулар
  1. iemand die op de vedel speelt

vee /veː/ (n)
доби́тък
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veearts (n)
ветеринар
  1. iemand die zich specialiseert in de geneeskunst van dieren

veedief (n)
[[краде́ц]] на [[доби́тък]]
  1. iemand die vee steelt

veel /feɪɫ/ /veːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
много
  1. groot in hoeveelheid

veelhoek (n)
многоъгълник
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelvraat (n)
росомаха, лакомец
  1. bepaald soort zoogdier, Gulo gulo

veelvuldig (adj)
чест
  1. vaak

veelzijdigheid (n)
многостранност
  1. het veel mogelijkheden of kwaliteiten hebben; het geschikt zijn voor veel taken

veen /ven/ (n)
торф
  1. grondsoort

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
пружина
  2. mechanische tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden

veerkrachtig (adj)
гъвкав
  1. veerkrachtig

veerpont (n)
ферибот
  1. een overzetvaartuig

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
четирина́десет
  1. het getal 14

veertiende (ordinalAdjective)
четиринадесети

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
четиридесет
  1. het getal 40

veestapel (n)
добитък

vegen (v)
бъ́рша
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vegetarisch (adj)
вегетариа́нски
  1. als of voor vegetariërs

vegetariër (n)
вегетариа́нец

vegetatie (n)
расти́телност

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
продавам на търг
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig (adj)
безопасен
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiligheid (n)
безопа́сност
  1. een situatie waarin een bepaald gevaar niets kan aanrichten

veiligheidsgordel (n)
предпазен колан
  1. een stevige band die iemand in een voer- of vliegtuig vasthoudt in zijn zetel ter bescherming tegen onverhoedse bewegingen

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
търг
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

veinzen (v)
измислям
  1. zich onecht voordoen

vel (n)
лист
  1. dunne laag
кожица
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
ни́ва
  1. open stuk land
  2. stuk land voor het bedrijven van een sport
поле
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
мане́рка
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldleeuwerik (n)
полска чучулига

veldspaat (n)
фелдшпат

veldtocht /vɛltɔxt/ (n)
кампа́ния
  1. een trektocht van een leger met het doel de vijand te verslaan

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ (n)
киселец
  1. en 2. (bladeren van) de plant Rumex acetosa

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ (n)
джанта
  1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit

vellen (v)
повалям
  1. neer doen komen, doen vallen

venijnboom (n)
тис
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel (n)
див копър, Резенѐ
  1., 2., 3. of 3. (zaad, bladeren of knol van) plant Foeniculum vulgare

vennootschap (n)
дружество, сдружение
  1. onderneming of bedrijf met meerdere aandelenhouders

venster /ˈvɛn.stər/ (n)
прозо́рец
  1. muuropening om lucht en licht door te laten

ventiel (n)
вентил

ventilator (n)
вентилатор

ventrikel /vɛn.ˈtri.kɔɫ/ /vɛn.ˈtri.kəl/ /vɛn.ˈtri.kəɫ/ (n)
камера
  1. één van twee kamers van het hart

ver (adv)
далече
  1. op grote afstand

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
презира́м
  1. in hoge mate minachten
презирам
  2. trotseren

verachting (n)
презре́ние

verademing /vərˈadəmɪŋ/ (n)
отдих
  1.

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
мразя
  1. afschuw hebben voor

veranderen (v)
изме́ням
  1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt
променям
  2. zodanig aan zichzelf werken of zichzelf behandelen dat men anders wordt

verantwoordelijk (adj)
отгово́рен
  1. iets met extra verplichtingen of moeilijkheden om het goed te laten lopen
  2. de verantwoordelijkheid hebbend

verantwoordelijk (adv)
отгово́рен
  1. er op aangesproken kunnen worden als het niet goed gaat

verantwoordelijkheid (n)
задълже́ние
  1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt

verarmen (v)
обеднявам
  1. armer worden

verbaal /vɛr'bal (adj)
верба́лен
  1. met woorden

verbannen (v)
заточавам
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbanning /vər.ˈbɑ.nɪŋ/ (n)
прогонване
  1. het verbod opgelegd krijgen naar een bepaalde plaats terug te keren

verbazen (v)
удивлявам
  1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
въображе́ние
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbeteren /vərˈbetərə/ (v)
подобря́
  1. (iets) beter maken, de kwaliteit verhogen
кориги́рам
  2. van fouten ontdoen

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
напре́дък
  1. een verandering ten goede

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
забранявам
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbinden (v)
съединявам
  1. twee of meer onderdelen aan elkaar vastmaken
  2. met iets of iemand contact maken via de telefoonlijn
свързвам
  3. behandelen door het aanbrengen van verband

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
връ́зка
  1. verbinden of samenvoegen
  3. communicatie
  4. vervoer
оградено мя́сто
  2. scheikunde

verbleken (v)
избелявам
  1. alle kleur verliezen

verblijf (n)
пребива́ване

verblijfplaats (n)
местонахожде́ние
  1. een plaats waar men, al dan niet noodgedwongen, verblijft

verblijven /vər'blɛɪvə(n)/ (v)
задържам
  1. tijdelijk wonen, ergens tijd doorbrengen

verblinden (v)
заслепявам

verbluffen (v)
обърквам
  1. verstomd doen staan van verbazing

verbod /vərˈbɔt/ (n)
забра́на
  1. strafmaatregel

verbouwen (v)
отглеждам
  2.planten telen

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
горя́
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbranding (n)
изгаряне

verbreden (v)
разширявам
  1. breder maken

verbreiden /vər'brɛidə(n)/ (v)
разпилявам
  1. verspreiden
  2. propageren

verbreiding (n)
разпространение
  1. het iets verspreiden

verbrodden (v)
развалям
  1.

verbruik (n)
консумация
  2. de totale verbruikte hoeveelheid

verbruiken (v)
изразходвам

verbruiker (n)
потреби́тел

verbuigen (v)
извивам навътре
  2. het stelselmatig veranderen van de uitgang van een naamwoord al naargelang de functie van het woord in de zin

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
склоне́ние
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

verdacht (adv)
подозри́телен

verdachte (n)
заподозрян
  1. iemand die verdacht wordt

verdagen (v)
отлагам
  1. een zitting opschorten tot een nadere datum

verdampen (v)
изпарявам
  1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase

verdedigen (v)
браня
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging (n)
отбрана

verdelen (v)
разде́лям
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdelgen /vərˈdɛlxə(n)/ (v)
изтребвам
  1.

verdeling (n)
разпределе́ние

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
подозирам
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ (n)
подозре́ние
  1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit

verder (adv)
освен това

verdienen (v)
заслу́жа
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
зарабо́твам
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdienste (n)
заслуга
  2. goede, opbouwende daad

verdiepen /vɛr.ˈdi.pə(n)/ (v)
задълбочавам
  1. dieper maken

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
кат
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdonkeren (v)
затъмнявам
  1. iets donkerder maken

verdoven (v)
обезболявам
  1. de pijnprikkel onderdrukken, bijvoorbeeld door het toedienen van een medicijn

verdraagzaamheid (n)
толерантност
  1. bereidheid om te aanvaarden dat anderen zich gedragen op een manier die je niet goed vindt

verdragen (v)
понасям
  1. bestand zijn tegen

verdriet /vər'drit/ (n)
печа́л
  1. een gevoel van droefheid

verdrietig (adj)
мрачен
  1. in sombere stemming

verdrijven (v)
изхвърлям
  1.uit het land verjagen

verdrinken (v)
давя
  1. in het water omkomen
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verduisteren (v)
затъмнявам
  1. donkerder maken
злоупотребявам
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ (n)
затъмнение

verdunnen (v)
разводнявам
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verdwalen (v)
загубвам

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
изчезвам
  1. wegraken

verdwijning (n)
изче́зване
  1. het verdwijnen

vereenvoudigen (v)
опросте́я

vereffening (n)
ликвидация
  1.

vereiste (n)
и́скане

verenigen (v)
обедини́
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
асоциа́ция
  1. groepering van mensen die op een bepaald doel gericht is

vereren (v)
боготворя́
  1. tot onderwerp van aanbidding hebben, eer bewijzen

verergeren (v)
влошавам
  1. erger worden of maken

verf /vɛrf/ (n)
боя
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verfraaien (v)
разкрасявам
  1. mooier maken

verfrissen (v)
ободрявам

vergadering /vərˈɣadəˌrɪŋ/ /vərˈχadəˌrɪŋ/ (n)
заседание
  1. een georganiseerde bijeenkomst voor bespreking en overleg

vergeet-mij-niet (n)
незабравка

vergelding (n)
възме́здие

vergelen (v)
жълтея
  1. geel worden door veroudering of invloed van de omgeving

vergelijkbaar (adj)
сравним
  1. goed te vergelijken

vergelijken (v)
сравня́
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
сравне́ние
  1. relatie tussen twee zaken
уравне́ние
  2. wiskundige uitdrukking

vergemakkelijken (v)
благоприятствам
  1. iets eenvoudiger of makkelijker maken

vergeten (v)
забравям
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven (v)
извинявам
  1. vergiffenis schenken

vergeving (n)
извине́ние
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergevorderd /'vɛrxəvɔrdərt/ (adj)
напреднал
  1.

vergezellen (v)
придружавам
  1. met iemand meegaan

vergiet /vərˈxit/ (n)
гевгир
  1. teiltje met gaten

vergieten (v)
изливам

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
отрова
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergiffenis (n)
извине́ние
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergiftigen (v)
отравям
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergiftiging (n)
отра́вяне
  de toestand van vergiftigd worden

vergissing /vər.ˈɣɪ.sɪŋ/ /vər.ˈχɪ.sɪŋ/ /vɛr.ˈɣɪ.sɪŋ(g)/ (n)
грешка
  1. iets doen dat niet juist is, of een verkeerde conclusie trekken

vergrijpen (v)
атакувам
  1.iemands iets onoorbaars of onzedigs aandoen

vergrootglas (n)
лу́па
  1. bolle lens waardoor de voorwerpen die men bekijkt groter lijken

vergroten (v)
увеличавам
  1. groter doen worden

vergroting (n)
увеличаване
  1. een toename in grootte

verguizen /vər'xœyzə(n)/ (v)
клеветя
  1.

vergulden (v)
позлатявам
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje goud

vergunning (n)
разрешение
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaal /vər'ɦal/ (n)
история
  1. verslag (mondeling of schriftelijk) van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis

verhalen (v)
разка́жа
  1. een verhaal vertellen

verhandeling (n)
трактат

verhang (n)
наклон

verhemelte (n)
небце
  1.

verheugd (adj)
дово́лен

verheugen (v)
очаквам
  2. zich ~ op: reikhalzend uitzien naar iets

verhinderen (v)
попречвам
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhoging /vər.ˈɦo.ɣɪŋ/ /vər.ˈɦo.χɪŋ/ /vɛr.ˈho.ɣɪŋ/ (n)
температура
  3. een verhoogde lichaamstemperatuur

verhoor (n)
ра́зпит
  1. een indringende ondervraging van een gevangene of verdachte

verhuizen (v)
местя
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
преместване
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

vering /ˈveː.rɪŋ/ /ˈvɪː.rɪŋ/ (n)
окачване
  1. mechanisme dat dient om schokken op te vangen

verjaardag (n)
рожден ден
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjongen (v)
подмладявам
  1. jonger maken

verjonging /vər'jɔŋɪŋ/ (n)
подмладяване
  2. vernieuwen van de (levens)krachten

verkeer (n)
движе́ние
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkeersbord (n)
пъ́тен знак
  1. gestandaariseerd bord met aanwijzingen voor mensen in het verkeer

verkeerslicht (n)
светофар
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

verkennen (v)
изуча́вам
  1.

verkenning (n)
изсле́дване
разузна́ване
  2. militaire verkenning

verkiezen (v)
избирам
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ (n)
избори, избор
  1. het kiezen door middel van stemming

verkiezingscampagne /vər'kizɪŋskɑmpɑŋə/ (n)
преди́зборна кампа́ния
  1.

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
давам обяснения
  1. duidelijk maken
декларирам
  2. een officieel standpunt uitspreken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
декларация
  1 het verklaren
  2. plechtige bekendmaking
  3. opheldering
деклара́ция
  4. schriftelijk stuk

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
умалително име
  1. woord waardoor iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verklikker (n)
доносник

verknoeien (v)
обърквам

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
прода́жба
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
продавам
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
продава́ч
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkorten (v)
съкращавам

verkorting /vər.ˈkɔr.tɪŋ/ /vɛr.ˈkɔr.tɪŋ/ (n)
скъсяване

verkoudheid (n)
просту́да
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
изнаси́лвам
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting (n)
изнасилване
  1. een seksuele daad onder dwang

verkrijgbaar (adj)
достижим

verkrijgen (v)
доби́вам
  1. in bezit krijgen, verwerven

verkwisting (n)
загуба

verlagen /vərˈlaxə(n)/ (v)
спускам
  1. op een lager peil brengen

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
пара́лиза
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlangen (n)
жаду́вам
  1. iets willen hebben

verlangen (v)
жаду́вам
  1. iets erg graag willen hebben

verlaten (v)
изоставям
  2. in de steek laten
  1. weggaan
напущам
  3. onverzorgd achterlaten

verleden (n)
минало
  1. de voorafgaande tijd

verleden tijd (n)
минало време

verleiden (v)
изкушавам
  1. tot kwaad brengen

verleiding /vər.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ /vər.ˈlɛː.dɪŋ/ /vɛr.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
прелъстяване
  1. het verleiden van iets of iemand

verlenen /vərlenə(n)/ (v)
предоставям
  1. iemand begunstigen met iets, iemand iets toestaan

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ (n)
екстензия
  1. dat waarmee iets verlengd is
пролонгация
  2. het verlengen

verlichten (v)
облекчавам
  2. minder zwaar maken

verlies /vər'lis/ (n)
за́губа
  1. het teloorgaan, kwijtraken

verlieven (v)
влюбвам
  1. iemand liefhebben; houden van iemand

verliezen (v)
гу́бя
  1. iets kwijt raken

verlof /vərˈlɔf/ (n)
отпуск

verlokkelijk (adj)
привлекателен
  1.

verlokken (v)
съблазнявам
  1. tot kwaad brengen

verlokking (n)
изкушение
  1. iets wat heel aantrekkelijk is, maar verkeerd en zondig is

verloofd (adj)
сгоден

verloofde (n)
годени́к
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloskundige (n)
акуше́рка
  1. iemand bekwaamd in de hulp bij geboortes

verlossing /vər.ˈlɔ.sɪŋ/ /vɛr.ˈlɔ.sɪŋ/ (n)
спасе́ние
  1. de bevrijding van de gevolgen van de zonden van de mens door het geloof in Jesus

vermaken /vərˈmakən/ (v)
забавля́вам
  1. iemand prettig en leuk bezighouden

vermelden (v)
спомена́вам
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding (n)
спомена́ване

vermengen (v)
комбини́рам

vermenigvuldigen (v)
умножа́вам
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
умноже́ние
  1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal
  2.een voortplanting

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
отбягвам
  1. trachten te ontwijken

vermiljoen (adj)
ален
  1. kleur

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ (v)
намаля́вам
  1. afnemen in aantal, kleiner worden
  2. doen afnemen in aantal, kleiner maken

verminken (v)
осакатявам
  1. iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen

verminkt (adj)
сакат

vermoedelijk (adv)
възможно
  1. naar men denkt, maar niet zeker weet

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
предположение
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (v)
предполагам
  1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt

vermoeid (adj)
уморе́н
  1. behoefte hebbend om uit te rusten

vermoeidheid (n)
изтоще́ние

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
мо́щност
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermogend (adj)
богат

vermommen (v)
маскирам
  1. zich op onherkenbare wijze uitdossen
  2. iemand op herkenbare wijze uitdossen

vermoorden (v)
убивам
  1. gewelddadig van het leven beroven

vermout (n)
вермут
  1. versterkte wijn, op smaak gebracht met aromatische planten en kruiden

vernederen (v)
понижа́вам
  1. iemand zo behandelen dat hij zich minderwaardig voelt

vernielen (v)
разруша́

vernietiging (n)
изтре́бване
  1. einde maken aan het bestaan van iets

vernieuwen /vərˈniwə(n)/ (v)
обновя́
  1. opnieuw maken, opknappen
  2. bij de tijd brengen

veronderstellen (v)
допу́сна
  1. een bepaalde aanname maken

veronderstelling (n)
предположе́ние

verontreinigen /vər.ɔnt.ˈrɛɪ̯.nə.χə(n)/ /vər.ɔnt.ˈrɛː.nə.ɣə(n)/ /vɛr.ɔnt.ˈrɛɪ̯.nɪ.ɣə(n)/ (v)
замърсяване, оскверняване
  1. ergens schadelijke en stoffen en vuiligheden inbrengen

verontreiniging (n)
замърсяване

verontwaardigd (adv)
възмутен
  1. gevoelens koesterend dat men te na gekomen is

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
осъжда́м
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroorzaken (v)
предизвиквам
  1. de oorzaak zijn van

verordening (n)
регла́мент

verordonneren (v)
заповя́дам
  1. dwingend voorschrijven

verouderen /vərˈʌʊdərə(n)/ (v)
остарявам
  1. ouder worden
  2. uit de mode raken

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
завою́вам
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verovering (n)
завоева́ние

verpakken (v)
опаковане

verpakking (n)
опаковка
  1. het materiaal waarin iets verpakt is

verpanden /vər'pɑndə(n)/ (v)
залагам

verpersoonlijking (n)
олицетворение
  1. een abstract begrip voorstellen als een mens

verplaatsen /vər'plaːʦə(n)/ (v)
дви́жа
  1. van de ene plek naar de andere brengen

verplegen /vər'pleɣə(n)/ (v)
гледам
  1. een zieke verzorgen

verpletteren (v)
смачквам

verpletterend (adj)
съкруши́телен
  1. vernietigend

verplicht /vər'plɪxt/ (adj)
задължителен
  1. door iets of iemand gedwongen

verplichten (v)
задължавам
  1. tot regel maken dat iets moet

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ (n)
задълже́ние
  1. iets dat moet

verraad /vəˈraːt/ (n)
предателство
  1. het schenden van trouw

verraden (v)
издавам
  2. een geheim prijsgeven

verraderlijk (adj)
вероломен

verrassen (v)
изненадвам
  1. iemand onverwachts met iets confronteren
  2. iemand onverwachts verblijden

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
изненада
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ (n)
далекоглед
  1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument

verrijken (v)
обогатявам
  1. rijker maken

verrot (interjection)
гнил

verrotten /və.rɔ.tə(n)/ (v)
гния
  1. vergaan door rotting

vers /vɛrs/ (n)
стих
  2. dichtregel
  3. couplet

verschansing (n)
фалшбо́рд
  1. militaire versterking
  2. reling van een schip

verscheidene (indefinitePronoun)
няколко

verscheuren (v)
накъсвам
  1. aan stukken rijten

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
покажа
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijning (n)
появяване

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ (n)
явление
  1. iets dat zich voordoet

verschil (n)
разлика
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen (v)
не съм съгласен
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschrikkelijk /vər'sxrɪkələk/ (adv)
стра́шен
  1. zo erg dat men er van schrikt

verschroeien (v)
изгарям
  1. het verbranden van materiaal zonder aanwezigheid van vuur

verschuldigd (adj)
задлъжнял
  1. verplicht om aan iemand te geven

versie (n)
вариа́нт
  1. een specifieke vorm of variant van een uitgave
  2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis

versimpelen (v)
опросте́я
  1. makkelijker maken; eenvoudiger maken

versimpeling (n)
опростяване
  1. het eenvoudiger maken van iets

verslaafde (n)
наркома́н
  1.iemand die verslaafd is aan iets

verslaafdheid (n)
зави́симост
  1. het niet kunnen zonder bepaalde zaken die negatief gewaardeerd worden

verslaan (v)
победя́
  1. een definitieve overwinning boeken op een tegenstander

verslag /vərˈslɑx/ (n)
докла́д
  1. bericht over een gebeurtenis of toestand

verslaggever (n)
репорте́р

verslapen (v)
успи́вам се
  1. te lang blijven slapen met als gevolg dat men een afspraak mist

verslaving /vər.ˈsla.vɪŋ/ /vɛr.ˈsla.vɪŋ(g)/ (n)
зави́симост
  1. een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is

verslechteren (v)
влошавам се
  1. slechter worden

versnellen (v)
ускоря́вам
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling (n)
ускоряване
  1. toename van het tempo
ускорение
  2. tweede tijdsafgeleide van de positie

versnellingsbak (n)
скоростна кутия
  1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan

versnipperen (v)
накъсвам
  1. iets tot kleine repen scheuren, knippen of snijden

verspilling /vər.ˈspɪ.lɪŋ/ (n)
загуба
  1. het teloor laten gaan van iets waardevols door nalatigheid

versplinteren (v)
разцепвам
  1. tot splinters maken

verspreiden (v)
разпространявам
  1. in omloop brengen, over een groter oppervlak uitbreiden

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
разбирам
  1. begrijpen van een uiting

verstand (n)
акъл
  2. denkkracht, denkvermogen (met betrekking tot het brein)

verstandskies (n)
мъдре́ц
  1. elk der vier achterste kiezen van boven- en onderkaak die pas later opkomen (als mensen tot de jaren des verstands zijn gekomen)

verstellen /'vərˈstɛlə(n)/ (v)
нагласявам
  2. anders stellen

verstenen (v)
вкаменявам
  1.

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
усилвам
  1. sterker maken

versterker (n)
усилвател
  1. signaalversterker

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ (n)
усилване
  1. het versterken

verstikking (n)
задушаване
  1.

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
крия
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstoppertje /vərˈstɔ.pər.tjə/ (n)
криеница

verstoren /vərˈstorə(n)/ (v)
разстройвам
  1. uit de concentratie brengen, onderbreken wat men aan het doen is

verstoring (n)
смут
  1. onderbreking van het gewone of gewenste beloop

verstoten (v)
отказвам се
  1. niet langer in de omgeving dulden

verstouten (v)
насърчавам
  1. de moed durven opbrengen

verstrekken (v)
давам
  1. ter beschikking stellen

verstrooidheid (n)
разсеяност
  1.

verstrooien (v)
разсейвам
  1. spreiden

verstrooiing (n)
разсейване
  2. verspreiding over een groter gebied dan oorspronkelijk het geval was

verstuiking (n)
изкълчване
  1.

vertalen (v)
превеждам
  1. omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler (n)
преводач

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
превод
  1. iets dat vertaald is

verte /ˈvɛrtə/ (n)
отдалеченост
  1. het gebied dat nog net binnen zichtsafstand is

vertegenwoordigen (v)
представям
  1.

vertegenwoordiger (n)
представи́тел
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertellen (v)
описвам
  1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen

verteller (n)
говори́тел
  1. een persoon die vertelt

verteren (v)
сме́ля
  1. voedsel afbreken

verticaal (adv)
отвесен

vertinnen (v)
калайди́свам
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje tin

vertraging /vər.ˈtra.ɣɪŋ/ /vər.ˈtra.χɪŋ/ /vɛr.ˈtra.ɣɪŋ(g)/ (n)
заба́вяне
  1. het langzamer gaan

vertrek (n)
стая
  1.
заминаване
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ (v)
напускам
  1. weggaan

vertroosten (v)
утешавам
  1. iemand hoop, vertrouwen en troost geven bij moeilijkheden

vertroosting (n)
утеха

vertrouwen (n)
доверие
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

vervagen (v)
разма́жа

verval (n)
разлагане
  1 verslechteren

vervalsen (v)
подправям
  1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
фалшификация
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ (v)
заме́ням
  1. het ene de plaats doen innemen van het andere

vervelend (adj)
досаден
  2. op een hinderlijke manier onprettig

verven (v)
боядисвам
  1. met verf bestrijken

vervloeking (n)
вечни мъки

vervoegen (v)
спряга́м
  A.1 omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
спреже́ние
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoer /vərˈvuːr/ (n)
превозване
  1. overbrenging van zaken van één plaats naar de andere
  2. middel waarmee overbrenging van zaken plaatsvindt

vervoermiddel (n)
транспортно средство
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervolgen /vər'vɔlɣən/ (v)
поти́скам
  2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is

vervolgens /vər'vɔlɣəns/ (adv)
впоследствие

vervolging (n)
гонение
  2. het vervolgen of vervolgd worden

vervorming (n)
деформация
  1. een ongeplande verandering van de oorspronkelijke vorm

vervullen (v)
извършвам
  1. het (doen) uitkomen van een voorspelling of belofte

verwaand (adj)
надут
  1. zich boven anderen verheven voelend

verwaardigen (v)
благоволявам
  1.

verwaarlozen (v)
занемарявам
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten (v)
оча́ква се
  1. ergens van uitgaan

verwachting /vər.ˈʋɑχ.tɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑx.tɪŋ/ /vɛr.ˈwɑx.tɪŋ(g)/ (n)
вероятност
  datgene wat verwacht wordt

verwant (adj)
родствен
  1. geparenteerd, familie zijnd
  2. op een of andere wijze gerelateerd

verwantschap (n)
връ́зка
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
отопле́ние
  1. het proces van verwarmen
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verwarring /vər.ˈʋɑ.rɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑ.rɪŋ/ /vɛr.ˈwɑ.rɪŋ(g)/ (n)
бъркоти́я
  1. een verwarde toestand

verweer (n)
отбра́на

verweerder (n)
обвиня́ем

verwekken /və(r).ˈʋɛ.kə(n)/ (v)
зачевам
  doen ontstaan (ook in biologische zin)

verwekker (n)
родител
  1.iemand die de biologische vader van iemand is

verwelkomen /vər'ʋɛlkomə(n)/ (v)
приве́тствам
  1. iemand begroeten en welkom heten

verwennen (v)
разглезвам
  1. iemand een te goede behandeling geven

verwensing (n)
прокля́тие
  1. vloek of belediging

verwerken /vərˈʋɛrkə(n)/ (v)
осмислям
  1. een grondstof of halffabrikaat gebruiken om een eindproduct te vervaardigen

verwerpen (v)
отхвърлям
  1. afwijzen

verwijderen /vərˈwɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈʋɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈβ̞ɛːdərə(n)/ (v)
отстранявам
  1. weghalen

verwijdering (n)
отстраняване
  1. het verwijderen

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
женствен
  1.

verwijzen /vər'ʋɛɪzə(n)/ (v)
позовавам се
  1. naar iets of iemand anders wijzen of sturen

verwilderd (adv)
див

verwisselen (v)
бъркам
  1. twee zaken elkaars plaats in doen nemen

verwittiging (n)
изве́стие
  1.

verwoesten (v)
опустошавам
  1. totaal vernielen

verwonden (v)
раня́
  1. lichamelijk letsel veroorzaken

verwonding (n)
повреда
  1. lichamelijk letsel

verzachten (v)
размеквам
  1. minder erg maken

verzadiging (n)
насищане

verzamelaar (n)
акумула́тор

verzamelen /vər'zamələ(n)/ (v)
събера́
  1. bijeenbrengen
  3. bijeenkomen
натрупвам
  2. een verzameling hebben of aanleggen

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
коле́кция
  1. meerdere voorwerpen...
  2. wiskundige verzameling

verzekeraar /vərzekərar/ (n)
застраховател
  1. een bedrijf dat tegen betaling van een premie een bepaald risico voor een klant dekt

verzekeren (v)
убеждавам
  1. verklaren dat iets ...
застраховам
  2. tegen betaling van een premie ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
застраховка
  1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert

verzet (n)
съпроти́ва
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzetsbeweging (n)
Съпротива (политика)
  1. beweging van het verzet, de gezamenlijke mensen die zich verzetten tegen een overheerser

verzoek (n)
зая́вка
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
моля
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzoenen (v)
съгласувам
  1. vrede laten sluiten

verzuren (v)
подкислявам
  1. zuur (doen) worden

verzuring (n)
подкисляване
  1.zuur worden van het milieu

verzwakken /vɛrzʋɑkə(n)/ (v)
ослабям
  1. zwakker maken
  1. zwakker worden

verzwinden (v)
изче́звам

vessemen /ˈvɛsəˌmə(n)/ (v)
вдя́вам
  1. (een draad) door het oog van een naald steken.

vestigen (v)
заселвам се
  3. er gaan wonen

vestiging (n)
учрежде́ние

vesting (n)
крепост

vet /vɛt/ (adj)
доходен
  1. dik, vet inhoudend
дебел
  6. lijkend op iets vets

vet /vɛt/ (n)
доходен
  1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

veteraan (n)
ветеран
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

veterinair (adj)
ветерина́рен

veto (n)
ве́то
  1. veto

vetweefsel (n)
мастна тъкан

vetzuur /ˈvɛtzyr/ (n)
мастна киселина
  1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep

veulen (n)
конче
  1. jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vezel (n)
нишка
  1. een vezel is een lang, dun filament waarvan de lengte ten minste drie keer groter is dan de doorsnede

viaticum (n)
последно причастие
  1. communie gegeven aan een stervende als deel van de laatste sacramenten

vibrafoon (n)
вибрафон
  1. marimba met metalen toetsen en vibratosysteem

vibratie (n)
вибрация

vicepresident (n)
вицепрезиде́нт

vier /viːr/ (n)
четири
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
четвъ́рти
  1. nummer vier in een rij

vieren /'virə(n)/ (v)
празнувам
  1. een feest vieren

vierhoek (n)
четириъгълник
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden

vierhoekig (adj)
четиристранен
  1. met vier hoeken; met vier kanten

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
четиристотин
  1. het getal 400

viering /ˈviː.rɪŋ(g)/ /ˈviː.rɪŋ/ (n)
че́стване
  1. het vieren

vierkant (n)
квадрат
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

vierkantswortel (n)
квадра́тен ко́рен
  1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

vigilie (n)
навечерие
  1. nachtwake

vijand (n)
враг
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijk (adj)
вра́жески
  1. van de vijand

vijandig (adj)
вра́жески
  1. zich als een vijand gedragend

vijandschap (n)
вражда́
  1. een toestand van op voet van oorlog zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
пет
  1. het getal 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
пети
  1. nummer vijf in een rij

vijfhoek (n)
петоъгъ́лник
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
петстотин
  1. het getal 500

vijfkamp (n)
модерен петобой
  1. atletiekmeerkamp met vijf onderdelen

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
петнадесет
  15

vijftiende (ordinalAdjective)
петнадесети

vijftienhoek (n)
петнадесетоъгълник

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
петдесет
  1. het getal 50

vijg (n)
смокиня
  1. vrucht van de vijgenboom

vijl (n)
пила
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver (n)
е́зерце
  1. tamelijk klein door de mens aangelegd water

vijzel (n)
хава́н
  1. een vat waarin met een stamper stoffen fijngestampt kunnen worden

vijzen (v)
завинтвам
  1. in- of uitdraaien van een schroef

vilt (n)
филц
  door langdurig bewerken verdichte wol

vin /vɪn/ (n)
перка
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
намирам
  1. iets aantreffen nadat ernaar gezocht is

vinger (n)
пръст
  1. extremiteiten van de hand

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ (n)
отпечатък от пръсти
  1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ (n)
напръстник
  1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien

vingerhoedskruid (n)
напръстник

vink (n)
обикновена чинка

viola da gamba (n)
виола да гамба
  1. viola da gamba

violet (n)
виоле́тов
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violoncello (n)
виолончело
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de violoncellist of cellist tussen de knieën wordt gehouden

viool (n)
цигулка
  1. strijkinstrument

viooltje (n)
виолетка
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

viriel (adj)
мъжествен
  1.

virologie (n)
вирусология
  1.

viroloog (n)
вирусолог
  1. (beroep) deskundige op het gebied van virussen en virusziekten

virtual reality /ˈvʏːrcuwəlriˌjɛləti/ (n)
виртуална реалност

virtueel (adj)
виртуален
  1.

virus /virəs/ (n)
вирус
  1.
  2.

vis (n)
риба
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
рибешко месо, риба
  2. het vlees van een vis

visarend (n)
орел рибар
  1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is

viscose (n)
вискоза
  1.

viscositeit (n)
вискозитет
  1. stroperigheid van een vloeistof of gas

visie /ˈvizi/ (n)
мнение
  1. de wijze waarop men zaken beoordeelt of beschouwt

visioen (n)
виде́ние
  1. een droombeeld

visionair (adj)
визионер

visitekaartje (n)
визитна картичка
  1. naamkaartje

visser (n)
риба́р
  1. iemand die beroepsmatig vist

visueel /vizyʋel/ (adj)
визуален
  1. betreffende het zicht, betreffende het zienbare

visum (n)
ви́за

vitamine (n)
витами́н
  1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vizier (n)
мерник
  1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen
забра́ло
  2. klep aan een hoofddeksel
везир
  1. een minister...

vlag /vlɑχ/ (n)
флаг, знаме
  1. lap stof met een vast patroon van kleuren die gevoerd wordt als symbool van een organisatie, beweging of natie

vlaggenlijn (n)
фал
  1. een slinger van vlaggen

vlaggenmast (n)
флагщо́к

vlaggenschip /ˈvlɑɣəˌsxɪp/ (n)
[[фла́гмански]] [[ко́раб]]
  1. schip waarop zich de bevelvoerder over een vloot of eskader bevindt

vlagzalm (n)
липан
  1. bepaald soort vis, Thymallus thymallus

vlak /vlɑk/ (adj)
равен
  1. zonder bergen of dalen

vlakte /vlɑktə/ (n)
равни́на
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
пламък
  1. kleinste vorm van vuur

vlammen (v)
пламвам
  1. met heldere vlammen branden

vlas (n)
лен

vlecht (n)
плитка
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
плета́
  1. in elkaar strengelen

vlechtwerk (n)
кошничарски изделия
  1.

vleermuis (n)
прилеп, прилепи
  1. klein vliegend zoogdier

vlees (n)
месо
  1. spierweefsel van bepaalde organen
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleeseter /ˈvlesetər/ (n)
месояден
  1. een vleesetend dier

vlegel (n)
цеп
  1. dorswerktuig

vleiend (adj)
ласкателен
  1. te vriendelijk

vlek (n)
петно
  1. een vieze plek

vleug (n)
лъх
  1. een hoeveelheid gasvormige substantie die men ruikend waarneemt

vleugel (n)
крило́
  1. lichaamsdeel van een vogel
  2. onderdeel van een vliegtuig
  4. spoiler
  5. een deel van een leger

vlieden /'vlidə(n)/ (v)
изчезвам бързо
  2. formeel: snel weg trachten te komen, vluchten

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
муха
  1. tweevleugelig insect

vliegbasis (n)
възду́шна ба́за
  1. een militair vliegveld

vliegdekschip (n)
самолетоносач
  1. groot vaartuig dat is ingericht voor het opstijgen, landen, vervoer en onderhoud van meerdere vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
летя́
  1. zich door de lucht voortbewegen

vliegenzwam (n)
червена мухоморка

vlieger (n)
летец
  6. iemand die vliegt

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
самолет, авион
  1. vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
летище
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vliegwiel (n)
махови́к
  1. sneldraaiend wiel met grote massa

vlier (n)
бъз

vlierbes /'vlirbɛs/ (n)
плод от бъз
  1. bessen van de gewone vlier

vlierstruik (n)
бъз

vlies (n)
филм
  1. dunne laag op een oppervlak
вълна́
  3. afgestroopte huid met haar van een dier

vlinder (n)
пеперуда
  1. benaming voor insecten uit de orde Lepidoptera

vlo (n)
бълха
  1. benaming voor insecten uit de orde Siphonaptera

vloedgolf (n)
при́ливна вълна́
  1.

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
течен
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
тека
  1. zacht stromen

vloeiend (adj)
свободен
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeipapier (n)
попива́телна
  2.

vloeistof (n)
течност
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloek (n)
кле́тва
  1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen

vloeken (v)
псу́вам
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
под

vlok (n)
люспа
  1. een samenhangend hoopje van sneeuw of andere lichte stof

vlokkig (adj)
люспест
  1.

vlooienmarkt (n)
би́тпаза́р

vloot /vloːt/ (n)
парк
  1. bij elkaar horende schepen

vlot (n)
сал
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
поле́т
  1. het zich door luchtruim bewegen

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
бежане́ц
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
бягам
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtig (adj)
летлив
  1. gemakkelijk in damp overgaand

vluchtnummer (n)
номер на полета
  1.

vocabulaire (n)
ле́ксика

vocatief (n)
зва́телен
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vocht /vɔxt/ (n)
влажност
  1. water dat iets doordrenkt of als damp aanwezig is.

vochtig (adj)
вла́жен

vochtigheid (n)
вла́га
  1. de mate van vocht

voeden (v)
ям
  1. van voedsel voorzien

voedingsadditief (n)
хранителни добавки
  1. toevoeging aan voeding

voedsel /'vutsəl/ (n)
храна́
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
съюз

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
опипвам
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voeren /ˈvurə(n)/ (v)
храня́
  3. dieren te eten geven

voering /ˈvuː.rɪŋ(g)/ /ˈvuː.rɪŋ/ (n)
облицовка
  1. de binnenbekleding van een voorwerp

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
превозно средство
  1. vervoermiddel over land

voet (n)
стъпало, крак
  1. voortzetting van het been beneden de enkel
стъпало, фут
  3. oude lengtemaat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
футбол, футбо́л
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetganger (n)
пешеходец
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetpad /'vutpɑt/ (n)
пътека
  1. een pad voor voetgangers

voetspoor (n)
стъ́пка

voetstap (n)
шум от стъпки

voetstuk (n)
пиедестал
  1. een onderstel voor o.a. beelden en vazen

voetzool (n)
таба́н
  1. de onderzijde van de voet

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
птица
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier (n)
птицечовка
  1. enige zoogdier met een snavel, Ornithorhynchus anatinus

vogelmuur (n)
врабчови чревца

vogelverschrikker (n)
плашило
  1. manshoge pop

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
интензивен
  1. geheel gevuld

volbrengen (v)
извършвам
  1. geheel uitvoeren

voldaan (adj)
дово́лен
  1. niet langer geplaagd door gevoelens van behoefte of verlangen

voldoende (indefinitePronoun)
доста́тъчен
  1. toereikend, genoeg

voldoening /vɔl.ˈdu.nɪŋ(g)/ /vɔɫ.ˈdu.nɪŋ/ (n)
задоволство
  1. tevredenheid

volgeling /'vɔlɣəlɪŋ/ (n)
после́довател
  1. iemand die een -vaak godsdienstig- leider volgt

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
следвам
  1. achterna gaan

volgend (adj)
бъ́дещ
  1. dat later komt

volgens (preposition)
според
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgzaam (adj)
податлив
  1.

volk /vɔlk/ (n)
народ
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
  2. de inwoners van een land
на́ция
  3. de lagere klassen

volkenrecht (n)
международно право
  1. internationaal privaat- en publiekrecht

volkerenmoord (n)
геноцид

volkorenbrood (n)
пълнозърнест хляб
  1. brood van meel met zemelen

volkorentarwe (n)
пълнозърнест пшеничен
  1. tarwe met zemelen en kiem

volkslied (n)
национален химн
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volksrepubliek (n)
народна република

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ (n)
преброяване на населението
  1.

volleybal (n)
волейбол
  1. spel
волейбо́л
  2. bal

volproppen (v)
наблъсквам
  1. overvol maken door er nog iets bij te duwen

volt (n)
волт

voltooid deelwoord (n)
минало свършено деятелно причастие
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid verleden tijd (n)
минало предварително време, плусквамперфект

voltooien (v)
завършвам
  1. ten einde brengen

voltooiing (n)
постиже́ние

volume (n)
[[си́ла]] на звук
  1. ruimtelijke capaciteit
  3. fysieke informatiedrager

volumineus /volymi'nøs/ (adj)
обемист
  1.

volwassen (adj)
въ́зрастен
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene (n)
въ́зрастен
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

volzin (n)
изрече́ние
  1. een tot een volledige zin geordende taaluiting van redelijk grote omvang

vonk (n)
искра
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

voodoo (n)
вуду
  1. Haïtiaanse religie

voogd (n)
насто́йник
  1. Iemand die als vervanger het ouderlijk gezag uitoefent

voogdij (n)
попечителство
  1. het plaatsvervangend uitoefenen van de ouderlijke macht

voor /vor/ (preposition)
преди, пред
  4. eerder in tijd
за
  7. ten behoeve van, ten gunste van

vooraanstaand (adj)
виден
  1. gezaghebbend

vooral /vo:ɾ.ɑl/ (adv)
осо́бено
  1. voornamelijk
  2. als het voornaamste of als zeer gewichtig

voorbeeld (n)
пример
  1. iets ter navolging
  2. iets dat bestaat of kan bestaan, als uitleg bij een abstracte uitleg

voorbehoedend (adj)
профилактичен
  1. van iets dat het zorgt dat iets vervelends of iets dat ongewenst is niet gebeurd

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
подгото́вка
  1. het voorbereiden

voorbij (adj)
покрай
  1.

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
предвестник
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)

voorde (n)
брод
  1. doorwaadbare plaats

voordeel /ˈvordel/ (n)
преди́мство
  1. profijt
  2. aangename eigenschap
  3. (tennis)

voordek (n)
предна палуба
  1.

voordringen /ˈvoːrˌdrɪ.ŋə(n)/ (v)
пререждам

voorgerecht (n)
предястие
  1. eerste, meestal lichte gang van een maaltijd

voorgeven (v)
преструвам се
  1. voorwenden

voorgevoel (n)
интуиция

voorgoed (adv)
завинаги

voorhamer (n)
[[кова́шки]] чук

voorhanden /vɔːr.'ɦɑn.də(n)/ (adj)
наличен
  1. beschikbaar, voorradig

voorhoofd (n)
чело
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhuid (n)
препу́циум
  1. voorhuid van penis

voorjaar (n)
пролет
  1. de lente

voorkant /vorkɑnt/ (n)
фаса́да
  1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
намирам се
  1. met regelmaat ergens te vinden zijn
попречвам
  1. ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

voorlezen (v)
прочета́
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voorloper (n)
предвестник
  1. iets wat of iemand die eerder was

voornaam (n)
име
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
местоимение

voornamelijk (adv)
главно
  1. in hogere mate

vooronderstellen (v)
приемам за дадено
  1. vooraf voor waar aannemen van een stelling om hiermee tot een conclusie te komen

vooroordeel (n)
предразсъдък

voorouder (n)
праоте́ц
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorraad /ˈvɔːrˌraːt/ (n)
запас
  1. wat voor later gebruik wordt opgeslagen

voorrang (n)
превъзхождане

voorrecht (n)
привиле́гия

voorschot (n)
аванс
  1. een vervroegde betaling op het loon

voorschrift (n)
реце́пта

voorschrijven /'vɔːrsxrɛɪvə(n)/ (v)
давам предписание
  1. een schriftelijke opdracht geven

voorspel (n)
прелюдия
  1. een voorbereidende inleiding
любовна игра
  3. het liefdesspel

voorspelbaar (adj)
предсказуем
  1. van tevoren te verwachten

voorspelbaarheid (n)
предвиди́мост
  1. de mate waarin het mogelijk is betrouwbare voorspellingen te doen

voorspellen (v)
предви́ждам
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspoed (n)
благоденствие

voorsprong /'vorsprɔŋ/ (n)
фалстарт
  1. de mate waarin men verder gevorderd is dan anderen

voorstander (n)
привърженик
  1. iemand die voor iets is

voorstel (n)
предложе́ние
  1. hetgeen dat voorgesteld wordt

voorstellen (v)
предлагам
  1. een plan voorleggen
представям
  2. een beeld geven

voorsteven (n)
нос

voorteken (n)
знамение
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat
знаме́ние
  2. plus- of minteken voor een getal

voortzetting (n)
продължение
  1. het voortzetten van iets

vooruitgang (n)
напре́дък
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving
  2. een proces van verbeteringen

voorvader (n)
предци
  1.

voorvechter (n)
защи́тник
  1. iemand die ergens een voorstander van is en zich daarvoor actief inzet

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
предста́вка
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorwaardelijke wijs /vorˈʋardələkə ˌʋɛːs/ /vorˈʋardələkə ˌʋɛːɪs/ (n)
условно наклонение
  1. de modus waarin een werkwoord gebruikt wordt als gedaan zou worden

voorwenden (v)
симулирам

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
предмет
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorwoord (n)
пре́дговор

voorzetsel (n)
предлог
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adv)
внима́телен
  1. op een oplettende manier

voorzien /vɔːr.'zin/ (v)
предвиждам
  1. herkennen als toekomstige ontwikkeling
снабдявам
  2. beschikbaar maken, voorzorgen treffen voor

voorzijde (n)
лице

voorzitten (v)
председателствам
  1. leiding geven aan een vergadering

voorzitter (n)
председа́тел
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

voorzorg (n)
предпазна мярка

vore /'vɔː.rə/ (n)
бразда́
  1. ploegsnede

vorig (indefiniteOrdinalNumeral)
предишен
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork (n)
вилица
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten
  1. aftakking van een boomtak of van een weg
вила
  3. bepaald landbouwwerktuig (vergelijk met hooivork, mestvork)

vorm /vɔrm/ (n)
вид
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp

vormen (v)
оформям
  1. in de juiste vorm brengen
  2. deel uitmaken van, fungeren als bouwsteen van

vormsel (n)
конфирма́ция
  1. een sacrament waardoor een gedoopte de kracht van de Heilige Geest ontvangt om zijn geloof standvastig te kunnen belijden

vorst /vɔrst/ (n)
мраз
  2. weersomstandigheden

vorstendom (n)
княжество
  1.

vorstig (adj)
мразовит
  1. van het weer dat het koud en vriezend is

vos (n)
лисица
  1. bepaald zoogdier, Vulpes vulpes

vossenbes (n)
Червена боровинка

vouw (n)
гънка

vouwen (v)
прегъвам

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
въпрос, пи́тане
  1. een verzoek om inlichting

vraaggesprek (n)
интервю́
  1. een gesprek waarin iemand een aantal vragen beantwoordt

vraagteken /vraxtekə/ (n)
въпросителен
  1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

vraatzucht (n)
лакоми́я

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ (n)
[[ко́рабен]] [[това́р]]
  1. de lading van een vervoermiddel

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ (n)
камион
  1. een auto voor goederenvervoer

vrachtbrief (n)
товарителница
  1.

vrachtschip (n)
търговски кораб
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen (n)
камион
  1. een wagen voor goederenvervoer

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
питам
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
моля
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
мир
  1. het ontbreken van oorlog

vredestijd (n)
ми́рно вре́ме
  1.

vredig /ˈvre.dəx/ /ˈvre.dəχ/ (adj)
спокоен
  1. onverstoord door geschil of onrust

vreedzaam (adj)
ми́рен

vreemd (adj)
чужд
  1. van buiten, niet van hier
непознат
  2. gek, onwerkelijk
  3. niet bekend

vreemdelingenhaat (n)
ксенофо́бия
  1.

vreemdgaan /'vremtxan/ (v)
изме́ням
  1. met een andere partner dan de echtgenoot verkeren

vrees (n)
страх
  1. het gevoel dat iets gevaarlijk is of kan zijn

vreten (v)
тъпча се
  1. het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze

vreugde (n)
радост
  1. een blij gevoel

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
боя́ се
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
приятел
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
любезен
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
приятелка
  1. een vrouwelijk persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt
прия́телка
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap (n)
приятелство
  1. gelijkwaardige relatie tussen personen die elkaar wederzijds genegen zijn en een vergelijkbare relatie tegelijkertijd ook met anderen kunnen hebben

vriespunt /vrispʌnt/ (n)
температура на замръзване

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
свободен
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijdag (n)
петък
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijdenker (n)
свободомислещ
  1.

vrijdom (n)
во́лност
  2. vrijheid

vrijen (v)
[[пра́вя]] [[любо́в]]
  1. liefde bedrijven

vrijgezel (n)
ерген
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
свобода
  1. het vrij zijn

vrijspraak (n)
оправда́ване

vrijstaat (n)
свободна държава

vrijwel (adv)
горе-долу, почти, приблизително
  1. zo goed als, verwaarloosbaar weinig schelend ten opzichte van iets anders

vrijwillig (adj)
доброволен
  1. niet gedwongen

vroedvrouw /ˈvrud.vrɑu/ (n)
акушерка
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
преждевременен
  1. aan het begin
  2. eerder dan verwacht

vroegrijp (adj)
преждевременно развит
  1.

vrolijk (adv)
весел
  1. in goede stemming

vrolijkheid (n)
жизнерадост
  1. een aangename stemming waarin men veel lacht, zich goed voelt en het leven optimistisch bekijkt

vroomheid (n)
набожност
  1.

vrouw /vrɑu/ (n)
жена
  1. een volwassen vrouwelijke mens
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk (adj)
женски

vrouwenhater (n)
женомра́зец

vrouwenversierder (n)
донжуан
  1. een man die veel vrouwen verleidt

vrucht /vrʏxt/ (n)
плод
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
плодороден
  1. in staat vrucht af te werpen
плодовит
  2. tot resultaat leidend

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ (n)
плодов сок
  1. sap gewonnen uit fruit

vuil /vœy̯l/ (n)
мръсотия
  viezigheid, onreine materie

vuilblik (n)
лопа́тка
  1. voorwerp waarop men vuil kan vegen

vuilnis (n)
боклу́к
  1. materiaal dat weggeworpen wordt

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ (n)
[[ко́фа]] за [[боклу́к]]
  1. een bak waarin men huisvuil verzamelt

vuilniszak (n)
торбичка за боклук
  1. grote plastic zak voor huisvuil

vuist (n)
юмрук, пестник
  1. gebalde hand

vulkaan (n)
bулкан, вулкан

vulkaanuitbarsting (n)
вулкански избув
  1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen

vulkaniseren (v)
вулканизирам

vulkanisme (n)
вулканизъм
  1. natuurlijke processen

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
запълвам
  1. vol maken

vulling (n)
пълнеж
  het materiaal waarmee iets opgevuld is

vulpen /ˈvʏl.pɛn/ /ˈvʏɫ.pɛn/ (n)
автомати́чна писа́лка
  1. een schrijfpen met holle houder waarin zich een inktreservoir bevindt

vulva (n)
ву́лва
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vuren /vy.rə(n)/ (v)
стрелям
  1. schoten lossen

vuur /vyːr/ (n)
огън, пожар
  1. lichtverschijnsel bij brand

vuursteen (n)
кремък
  1.

vuurtoren (n)
фар
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
огнестре́лно оръ́жие
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

vuurwerk (n)
фойерве́рк
  1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
ве́я
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaieren (v)
махам
  1. een waaier gebruiken

waakzaam (adv)
бдителен
  1. oplettend

waakzaamheid (n)
бдителност
  1. oplettendheid

waanzin (n)
безу́мие
  1. het lijden aan een geestesstoornis

waanzinnig (adj)
душевнобо́лен

waar /ʋar/ (adj)
верен, достоверен, истински, правилен, точен
  1. correct

waar /ʋar/ (adv)
къде, где, където, закъде
  1. op welke plaats

waar /ʋar/ (n)
стока
  1. koopwaar, te verhandelen goederen

waard /ʋaːrt/ (adj)
равностоен
  1. in geld uitdrukbaar

waard /ʋaːrt/ (n)
достоен
  1. de baas van een herberg of van een taveerne

waarde (n)
стойност

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
без стойност
  1. geen waarde hebbend

waardering (n)
благодарност
  1. het hechten van een waarde aan iets of het tonen daarvan

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
це́нен
  1. een grote waarde hebbend

waarheid (n)
истина
  1. dat wat waar is

waarlijk (adv)
искрено
  1. echt, volgens de waarheid

waarnemen (v)
възприе́ма
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarneming (n)
наблюде́ние
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (adverbialPronoun)
защо
  1. Vanwege welke oorzaak

waaromtrent (adv)
къде

waarschijnlijk (adj)
вероятен
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschijnlijk (adv)
вероя́тно
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
предупреждавам
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waarschuwend (adj)
предупредителен
  1. wijzend op een gevaar of nadeel

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ (n)
предупреждение
  1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn

waas (n)
мътност
  1. nevelsluier
пух
  2. mat, witachtig laagje op sommige fruitsoorten

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
изчаквам
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

wachtkamer (n)
чака́лня
  1. ruimte of vertrek voor wachtenden, bijvoorbeeld bij een arts of op een station

wachtrij (n)
опашка
  1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten

wachtwoord /wɑxtwort/ (n)
паро́ла
  1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden

waden (v)
газя
  1. door ondiep water lopen

waf (interjection)
дрезгав лай
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

wafel (n)
гофрета
  1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
автомобил
  2. een auto

wagon /ʋa'ɣɔn/ (n)
вагон
  1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein

wakker (adj)
буден
  1. niet in slaap

walnoot /not/ (n)
орех
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
морж, моржови
  1. bepaald soort zoogdier, Odobenus rosmarus

walvis (n)
кит
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Cetacea

wand /ʋɑnt/ (n)
дува́р

wandaad (n)
безчинство
  1. een misdaad, een slechte of gruwelijke handeling

wandelaar /ˈʋɑn.də.ˌlar/ /ˈβ̞ɑn.də.ˌlar/ (n)
пешеходец
  1. iemand die buitenshuis een stuk loopt

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
преминавам
  1. een wandeling maken

wandeling /ˈʋɑn.də.lɪŋ/ (n)
разхо́дка
  1. het lopend afleggen van een bepaalde afstand

wandluis (n)
креватна дървеница
  1.

wandtapijt (n)
гоблен
  1.

wang (n)
буза
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
отча́яние
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wanhopen (v)
губя надежда

wankelmotor /ˈʋɑŋkəɫˌmotɔr/ (n)
Ванкелов двигател
  1. een verbrandingsmotor die niet met heen en weer gaande zuigers werkt, maar met een roterende zuiger.

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
кога
  1. op welke tijd

wannen (v)
ве́я
  1. graan zuiveren van kaf door het in de wind op te werpen of te laten vallen

wansmakelijk (adj)
крещящ
  1.

want /ʋɑnt/ (conjunction)
защото
  1. geeft nevenschikkend een reden aan

want /ʋɑnt/ (n)
ванта
  2. scheepvaart

wantrouwen (v)
недоверие
  1. niet vertrouwen

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
оръжие
  1. een werktuig van geweld
герб
  2. een wapenschild

wapenstilstand (n)
примирие
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

wapenwedloop (n)
надпрева́ра във въоръжа́ването

wapiti (n)
канадски елен

warboel /'wɑrbul/ (n)
бъркотия
  1.

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
топъл
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte (n)
топлина
  2. de hoeveelheid thermische energie.
  1. de mate waarin het weer warm is.

warmte-krachtkoppeling (n)
когенерация
  1. het gelijktijdig opwekken van warmte en kracht

warmtepomp (n)
Топлинна помпа
  1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving

was /ʋɑs/ (n)
восък
  1. weke laagsmeltende en waterafstotende stof

wasbak /ˈʋɑsbɑk/ (n)
мивка
  1. een bassin waarin gewassen kan worden

wasbeer (n)
енот, миеща мечка
  1. klein Noord-Amerikaans zoogdier, Procyon lotor

wasbeerhond (n)
Енотовидно куче
  1. Nyctereutes procyonoides, een zoogdier en roofdier uit de familie Canidae

wasbord (n)
дъска за пране
  geribbeld bord waarop men de was kan doen
  muziekinstrument
  onverharde weg met veel overdwarse ribbels

wasdroger (n)
сушилня
  1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen

wasmachine (n)
перална машина
  1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt

wasmiddel (n)
детергент, перилен препарат
  1. een middel om de was te reinigen

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
измивам
  1. iets schoonmaken
  2. zichzelf schoonmaken
восъчен
  3. groeien
  4. in de was zetten

wasserette (n)
пералня на самообслужване
  1. een plaats waar men kleding en textiel kan (laten) wassen (zonder personeel)

wasspeld /'wɑspɛlt/ (n)
щи́пка
  1.

wastafel (n)
умивалник
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ (interrogativePronoun)
какво́
  vragend voornaamwoord

waterachtig (adj)
воден
  1. & 2.

waterbed /watərbɛt/ (n)
водно легло
  1. een bed waarvan het matras gevuld is met water

waterbuffel (n)
индийски бивол
  1. Bubalus bubalis, een tot de runderen behorend trekdier...

waterdicht (adj)
водонепроницаем
  1. ondoordringbaar voor water

waterdrieblad (n)
горчивче

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
уринирам
  1. urine uitscheiden
пикая
  3. waterachtig vocht afscheiden

waterfiets (n)
во́дно колело́
  1. een vaartuig met een aandrijving zoals op fietsen waarmee men zich over het water kan voortbewegen door middel van het trappen op pedalen

waterhoen (n)
зеленоножка
  1.1 bepaald soort watervogel, Gallinula chloropus

waterig (adj)
мокър
  2. uitziend alsof men tranen in de ogen heeft

waterjuffer (n)
водно конче
  1. een dier dat behoort tot een van honderden soorten van de Coenagrionidae

waterkers (n)
кресон
  1. Rorippa, een eetbare kruidachtige plant

waterleiding (n)
водоснабдяване
  1. een leidingnetwerk om drinkwater vanuit een waterreservoir naar de verbruiker te vervoeren

waterlijn /ˈwatərˌlɛin/ (n)
ватерлиния
  2. de grens tussen onderwaterschip en bovenwaterschip

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
диня, карпуз, любеница
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermerk (n)
воден знак

watermolen (n)
водени́ца
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

waterpas (n)
либела, нивелир, терезия
  1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan

waterpijp (n)
наргиле

waterpokken (n)
варицела
  1. een goedaardige infectieziekte die gepaard gaat met het verschijnen van rode vlekjes op de huid die daarna overgaan in jeukende blaasjes

waterpolo (n)
водна топка
  1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden

waterrad (n)
водно колело
  1. een schoepenrad dat draait door de stroming van het water

waterral (n)
креща́лец
  1. bepaald soort watervogel, Rallus aquaticus

waterrietzanger (n)
водно шаварче

waterspreeuw (n)
во́ден кос
  1. bepaald soort bruine, bolle vogel met witte borst, Cinclus cinclus

waterspuwer (n)
гаргойл

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
водород, водоро́д
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

waterstofatoom (n)
водороден атом
  1. een atoom van het chemisch element waterstof.

waterstofbrug (n)
водородна връзка

waterstofperoxide (n)
кислоро́дна вода́
  1. diwaterstofdioxide (H2O2), middel dat gebruikt kan worden om te bleken, als desinfectiemiddel of als verbrandingshulp (in raketten)

waterval (n)
водопад
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

watervliegtuig (n)
хидроплан
  1. een vliegtuig dat kan opstijgen en landen op het water

watervrees (n)
бяс

waterzwijn (n)
капибара
  1. een knaagdier

wattenstaafje (n)
клечка за уши
  1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden...

wedden (v)
басирам се
  1. geld wagen op een toekomstige gebeurtenis

weddenschap (n)
бас

wedergeboorte (n)
възраждане
  1.

wederkerend voornaamwoord (n)
възвратно местоимение

wederkerend werkwoord (n)
възвратен глагол
  1. een werkwoord waarbij de handelende persoon tevens het voorwerp van de handeling is

wederverkoop /ˈwedərˈvɛrkop/ (n)
препрода́жба
  1. de inkoop van waren in 't groot en de verkoop van deze waren in 't klein

wedijveren (v)
съпернича, съревновавам се

wedloop (n)
надбя́гване

wedstrijd (n)
ко́нкурс
  1. een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
вдови́ца
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
вдове́ц
  man

wee /ʋeː/ (n)
контракция
  1. samentrekking bij geboorte

weefgetouw /ˈʋeːf.xəˌtɑu̯/ (n)
тъка́чен стан
  1. toestel waarmee garen tot weefsel gevlochten wordt

weefsel (n)
тъкан
  1. een dunne geweven stof of textiel
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen

weefster (n)
тъка́ч
  1. vrouw die lappen textiel maakt door te weven

weegbree (n)
живо́вляк

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
седмица
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekblad /'ʋekblɑt/ (n)
седмичник
  1. een publicatie die wekelijks verschijnt

weekdier (n)
мекоте́ло

weekeinde (n)
[[съ́бота]] и [[неде́ля]]
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
уикенд
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weelde /'ʋeldə/ (n)
изобилие
  1. omstandigheden van overvloed waar men in leeft

weemoed (n)
меланхолия
  1. gevoel van treurnis, verdriet, nostalgie

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
време
  1. atmosferische gesteldheid

weergalm (n)
ехтене

weerhaak (n)
зъбец

weerhaan /'ʋɪːrɦan/ (n)
ветропоказател

weerkaatsen (v)
отразявам
  1. door elastische botsing van richting veranderen

weerkaatsing (n)
отражение
  1. het weerkaatsen
  2. datgene wat weerkaatst wordt (licht, beeld, warmte of geluid)

weerklinken (v)
ехтя

weerkunde (n)
метеорология

weerleggen (v)
опровергавам
  1. een eerdere bewering ontkrachten

weerlegging (n)
опровергаване
  1. een betoog waarmee men iets weerlegt

weerpresentator (n)
синоптик

weerpresentatrice (n)
синоптичка

weerstaan (v)
издържам
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand (n)
резисторът
  1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
резистор
  3. een elektronica-onderdeel

weersverwachting (n)
прогно́за за вре́мето

weersvoorspelling (n)
прогно́за за вре́мето

weerwolf (n)
въркола́к
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

weerzinwekkend (adj)
отвратителен
  1. waar je een weerzin tegen hebt

wees /ʋes/ (n)
сирак

weeshuis /ˈʋeshœʏs/ (n)
сиропита́лище
  1. een opvanghuis voor wezen

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
път
  1. smalle strook grond voor het verkeer

wegebben (v)
спадам
  1. geleidelijk afnemen, verdwijnen

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
претегля
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

wegens /ˈʋeːɣəns/ /ˈʋeːχəns/ (preposition)
заради
  1. een reden inleidend

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ (v)
тръгвам
  1. zich ergens vandaan begeven
зами́на
  3. uit een relatie stappen

weggeven (v)
подарявам
  1. afstand nemen van iets door het aan iemand te geven

weghalen (v)
отстранявам
  1. van zijn plaats halen

weglaten (v)
не включвам
  1. te midden van andere informatie iets niet insluiten

wegloper (n)
беглец
  1. kind dat het ouderlijk huis tegen de wil van de ouders verlaar

wei /ʋɛɪ/ (n)
ливада
  1. een stuk grasland voor begrazing door vee
сурова́тка
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide (n)
лива́да

weifelen /'ʋɛɪfələ(n)/ (v)
двоумя се
  1. in besluiteloosheid niet tot handelen overgaan

weigeren (v)
отказва
  1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weigering (n)
о́тказ
  1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
па́сбище
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
ма́лко
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
  2. in een klein aantal

wekelijks /ˈwe.kə.lɪks/ /ˈʋe.kə.ləks/ /ˈβ̞e.kə.ləks/ (adv)
ежесе́дмично
  1. elke week

weken /ˈwe.kə(n)/ /ˈʋe.kə(n)/ /ˈβ̞e.kə(n)/ (v)
кисна
  1. door langdurig in een vloeistof te leggen zacht, plooibaar of beter wasbaar maken

wekken (v)
събуждам
  1. wakker maken

wekker /ˈʋɛkər/ (n)
буди́лник
  1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd

welbespraaktheid (n)
красноречие
  1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden

weldoener (n)
благоде́тел

welgesteld (adj)
бога́т
  1. financieel goed gesitueerd

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
кой

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (adj)
прием
  1. gewenst zijn te blijven

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
добре дошъл, добре дошли
  1. begroeting

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ (adv)
може би
  1. mogelijk, misschien

wellust (n)
по́хот
  1.

welp /wɛlp/ (n)
кутре
  1. jong van hond, wolf, leeuw e.d.

welriekend (adj)
ароматен
  1.

welvaren (v)
преуспе́я

welzijn /'wɛlzɛin/ (n)
благо
  1. wanneer een individu of maatschappij zich in een goede toestand bevindt ...

wendbaarheid (n)
подвижност
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
вежда
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wens /ʋεns/ (n)
желание

wenselijk (adj)
желан
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
жела́я

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
свят
  1. de aarde

wereldbol (n)
земно кълбо
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

wereldlijk (adj)
ми́рски
  1. betrekking hebbend op deze wereld, in tegenstelling tot met name het hiernamaals of de kerk

wereldtentoonstelling (n)
Световно изложение
  1. een tentoonstelling waaraan landen uit de wereld aan kunnen deelnemen

wereldvreemd (adj)
наивен
  1. onbekend buiten de eigen leefruimte

wereldwijd (adj)
по целия свят

wereldzee (n)
океа́н
  1. één van de grootste zeeën van de aarde

werf /wɛr(ə)f/ (n)
кей
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
работа
  1. dat wat gedaan moet worden

werkbank (n)
ра́ботна ма́са
  1. werkbank

werkdag (n)
делник
  1 een dag waarop gewerkt wordt

werkelijk (adj)
наистина
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
реалност
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werken /ʋɛrkən/ (v)
работя
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen

werkgever (n)
работодател
  1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen

werkkracht /ˈʋɛrkrɑxt/ (n)
работоспособност
  1. een persoon die gewoonlijk tegen betaling werk verricht

werkloos (adj)
безработен

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ (n)
безрабо́тица
  1. het werkloos zijn
  2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan

werkloosheidsuitkering (n)
помощ за безработица
  1. uitkering voor iemand die buiten zijn of haar schuld om werkloos is

werkman (n)
работник

werkplaats (n)
работи́лница

werktuig (n)
инструмент
  1. een stuk gereedschap om een taak eenvoudiger en/of lichter te maken

werktuigkundige (n)
меха́ник

werktuigmachine (n)
струг
  1.

werkwijze /ʋɛrkʋɛɩ̭zə/ (n)
метод
  1. de manier waarop men te werk gaat

werkwoord (n)
глагол
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werkwoordelijk (adj)
отглаголен
  1.

werper (n)
питчър
  3. bij honkbal

wervel (n)
прешлен
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom (n)
гръбначен стълб

wervelwind (n)
ви́хър

wesp (n)
оса
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

wespendief (n)
осояд
  1.

westelijk (adj)
западен

westen /ˈʋɛs.tə(n)/ (n)
запад

wet /wɛt/ (n)
закон
  1. een door de overheid opgestelde regel

wet van Murphy (phraseologicalUnit)
закон на Мърфи

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
зная
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
наука
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ (adj)
научен

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ (n)
у́чен
  1. iemand die de wetenschap beoefent

wetgeving (n)
законода́телство
  1. het geheel aan wetten die in een land gelden

wetsontwerp (n)
законопрое́кт
  1. door de regering uitgaand voorstel tot wet

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
законен
  2. tot de wet behorend

wetten /'ʋɛtən/ (v)
възбуждам
  1. het aanscherpen van een mes op een wetsteen

wettigheid /'ʋɛtəxhɛɪt/ (n)
законност
  1. het in overeenkomst met de wet zijn

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
тъка
  1. draden e.d. dooreenvlechten

wezel (n)
невестулка
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela nivales

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
създа́ние
  1. individu
съ́щина
  2. aard

whisky (n)
уиски
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
кой
  1. vragend voornaamwoord
  2. betrekkelijk voornaamwoord

wie het laatst lacht, lacht het best (interjection)
който се смее последен, се смее най-добре
  degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar

wieg (n)
лю́лка
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
люлея
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiel (n)
колело
  1. ronddraaiende schijf

wielewaal /'wiː.lə.wal/ (n)
авлига
  1. zwart-gele zangvogel

wier (n)
водорасло
  1. in water voorkomende vaatloze, plantachtige organismen

wierook (n)
тамя́н
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
трева
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wig (n)
клин
  1. een metalen of houten voorwerp in de vorm van een driehoekig blok met een scherpe hoek van 5 to 20 graden

wigwam (n)
вигвам
  1. koepelvormig huis gebruikt door de Noord-Amerikaanse indianen

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ (personalPronoun)
ние
  1. 1e persoon meervoud nominatief

wijd /wɛɪ̯d/ /ʋɛɪ̯t/ /β̞ɛːt/ (adj)
широ́к

wijdbeens (adv)
с разкрачени крака
  1.

wijden (v)
посвещавам
  1. geheel voor een bepaald doel bestemmen

wijdverspreid (adj)
широко разпространён
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
вино
  1. alcoholhoudende drank

wijnbouw (n)
лозарство
  het verbouwen van druiven voor de productie van wijn

wijndruif (n)
грозде
  1. een druif die wordt gebruikt om wijn van te maken

wijnjaar (n)
марково вино
  1.

wijnkaart (n)
меню с вина
  1. een lijst waarop men de wijnen die te verkrijgen zijn in een restaurant, wijnhuis, enz... vermeldt in soorten, jaartallen en prijzen

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
мъ́дър
  1. van groot inzicht getuigend

wijsbegeerte (n)
философия
  1. de oudste wetenschap

wijsheid (n)
мъдрост
  1. gerijpt inzicht

wijsheidstand (n)
мъдре́ц
  1. achterste kies van iedere kaakhelft van het volwassen gebit van een mens

wijsvinger (n)
показалец
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijwater (n)
светена вода
  1. gewijd water

wijze (n)
начин
  1. manier

wijzen (v)
показвам

wijzerplaat (n)
цифербла́т
  1. de plaat van een klok waarop de wijzers de tijd aangeven

wiki (n)
уики
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wikkelen (v)
навивам
  1. draaiend iets buigzaams rond een voorwerp aanbrengen

wil /ʋɪl/ (n)
во́ля
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild (adj)
див
  3. onbeschaafd, bruusk

wild (n)
ди́веч
  1. dieren die niet onder menselijke beheersing zijn opgegroeid
  2. vlees van een wild dier

wild zwijn (n)
дива свиня
  1. bepaald soort zoogdier, Sus scrofa

wilde hond (n)
Хиеново куче
  1. Lycaon pictus, een zoogdier en roofdier uit de orde Carnivora dat veel op een hond lijkt ...

wildernis (n)
пустош
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wilg (n)
върба
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
произволен

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
искам
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

wimper (n)
мигла

wind /ʋɪnt/ (n)
вятър
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

windas (n)
лебе́дка
  1. windas

winde (n)
поветица
  2. benaming voor slingerende planten met kegelvormige bloemen uit het geslacht Convolvus
мъздруга
  3. bepaald soort karperachtige zoetwatervis, Leuciscus idus

winden /ˈʋɪndə(n)/ (v)
навивам
  1. een draad of kabel draaiend op een as of klos aanbrengen

windenergie (n)
вятърна енергия

winderig (adj)
ветрови́т
  1. weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

windhaan (n)
ветропоказател

windhoos (n)
ви́хър
  1.

windmolen (n)
вятърна мелница
  1. molen die door de wind gedreven wordt

windmolenpark (n)
вятърна ферма
  1. een gebied waar windenergie gewonnen wordt met behulp van een aantal molens

windpark (n)
вятърна ферма
  1. een groep bij elkaar geplaatste windturbines

windroos (n)
роза на компаса

windscherm (n)
заслон
  1.

windstilte (n)
безветрие
  1. periode met geen of weinig wind

windwijzer (n)
ветропоказател
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
магазин
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelcentrum (n)
търго́вски це́нтър
  1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd

winnaar (n)
победи́тел
  1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
победя́
  1. als beste partij uit een wedstrijd komen

winst /ʋɪnst/ (n)
печалба
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winter /ʋɪntər/ (n)
зима, зи́ма
  1. seizoen

wintereik (n)
скален/зимен дъб
  1. bepaald soort loofboom, Quercus petrae

winterkoning (n)
oрехче
  1. klein gedrongen vogeltje met opgewipt staartje,

winterpunt (n)
зимно слънцестоене
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

winterslaap (n)
зи́мен сън
  1. een toestand van hypothermie en inactiviteit bij sommige warmbloedige dieren in de winter

winterwende (n)
зимно слънцестоене
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

winterzonnestilstand (n)
зимно слънцестоене
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

winterzonnewende (n)
зимно слънцестоене
  1. zuidelijke keerpunt van de zon

wip /ʋɪp/ (n)
люлка
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wisent (n)
бизо́н
  1. bepaald soort zooɡdier, Bison bonasus

wiskunde (n)
математика
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
математически
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wiskundige (n)
математи́к

wispelturig (adj)
капризен

wispelturigheid (n)
непостоянство
  1. het op een onvoorspelbare manier steeds weer veranderen

wissel /ʋɪsəl/ (n)
стре́лка
  1. speciale constructie in een spoorweg om een voertuig naar een ander spoor te leiden

wisselen /wɪsələ(n)/ (v)
разменям

wisselgeld (n)
дре́бни пари́

wisselkoers (n)
валутен курс
  wisselkoers

wisselslag /'wɪsəlslɑx/ (n)
съчетано плуване
  1.

wisselstroom (n)
проме́нлив ток
  1. wisselstroom

wit /ʋɪt/ (adj)
бял, бяло, бели, бяла
  1. kleur

wit /ʋɪt/ (n)
бял, бяло
  1. lichtst mogelijke kleur

witachtig (adj)
белезникав

witbrood (n)
бял хляб
  1. fijn tarwebrood

witgoud (n)
бяло злато
  1. een legering van goud en palladium

witkalk (n)
бадана
  1.

witlof (n)
цикория
  1. loof van met dat doel in het donker geteelde varianten van cichorei, Cichorium intybus var. foliosum

witte wijn (phraseologicalUnit)
бяло вино
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wittebrood (n)
бял хляб
  1. (een) fijn tarwebrood

wittekool (n)
бяло зеле
  1. en 2. (bladeren van) sluitkoolgewas dat lichtgroen tot wit van kleur is

wodka (n)
водка
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
гняв
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woeden (v)
беснея
  1. met veel geweld gaande zijn van een natuurverschijnsel

woedend /'ʋudənt/ (adj)
яростен
  1. bijzonder boos

woef (interjection)
дрезгав лай
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

woekeraar /ˈwukərar/ (n)
лихвар
  1. iemand die woeker drijft

woekerrente (n)
ли́хва

woelmuis (n)
полевка
  1. klein, gravend, muisachtig knaagdier met stompe snuit

woensdag /ˈʋunzdɑx/ (n)
сряда
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woerd (n)
патица
  1.mannetjeseend

woestenij (n)
пу́стош
  1. een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

woestijn (n)
Пустиня, пустиня
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

woiwode (n)
войво́да
  1. titel voor bestuurder of legeraanvoerder in Slavische gebieden

woiwodschap /ˈvɔɪ̯vɔtsxɑp/ (n)
войво́дство
  1. naam voor bepaalde bestuurlijke gebieden in Oost-Europa

wok (n)
уок
  1. ronde pan die wordt gebruikt in de oosterse keuken, vooral om te roerbakken

wol /ʋɔl/ (n)
вълна
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
вълк
  1. bepaald zoogdier, Canis lupus

wolfraam (n)
волфрам
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolfskers (n)
беладона

wolk (n)
облак
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
небостъргач
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wollen /wɔlə(n)/ (adj)
вълнен
  1. gemaakt van wol

wolvin /wɔlˈvɪn/ /ʋɔlˈvɪn/ (n)
вълчица
  vrouwelijke wolf

wombat (n)
во́мбат

wonder (n)
чу́до
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wonderkind (n)
вундеркинд

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
живея
  1. een permanente behuizing hebben

woonplaats (n)
местожи́телство

woonst /wonst/ (n)
жи́лище
  1.

woord /ʋoːrt/ /ˈʋʊːrt/ /ˈβoːrd/ /ˈβoːrt/ (n)
дума, слово
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
  2. belofte
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
речник, словар
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenlijst /ˈʋɔːrdə(n)ˌlɛɪst/ (n)
речник
  1. een lijst bestaande uit woorden

woordenschat (n)
речник

woordsoort (n)
част на речта́
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

woordvoerster (n)
говори́телка
  1. een vrouwelijk persoon die namens anderen spreekt

woordvolgorde (n)
словоред
  1. volgorde van woorden in een zin

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
случва се, ставам
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

worgen (v)
удушавам
  1. doden door het dichtknijpen van de hals

worging (n)
задушаване
  1. het dichtknijpen van de hals

workaholic (n)
работохо́лик
  1.

worm /ʋɔrm/ (n)
червей
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

wormstekig (adj)
червив
  1. door wormen aangevreten

worp /ʋɔrp/ (n)
хвърляне
  1. de handeling van het werpen van iets
коти́ло
  2. het aantal jonge dieren dat een moederdier bij één dracht op de wereld zet

worst /wɔrst/ (n)
наденица, колбас, салам
  1. een toegebonden eind darm of vlies dat gevuld is met vleeswaar

worstelen (v)
боря се

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
морков
  1. Groente peen
корен
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
  3. Getal
  4. Woord

wortelstok /'wɔrtəlstɔk/ (n)
коренище
  1.

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ (n)
гора
  1. groot bos

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
ка́ня
  1. benaming voor roofvogels uit het geslacht Milvus
жълтеникава резеда
  B. bepaalde plant, Reseda luteola

wraak (n)
отмъщение, мъст
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wrak (n)
развалина

wraken (v)
възразя́вам
  juridisch

wrat (n)
брадавица
  1. knobbeltje

wreken (v)
мъстя́
  1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan

wreker (n)
отмъстител

wrijven (v)
три́я
  1. handeling

wrijving (n)
триене

wrok (n)
възмущение

wuiven /wœyvə/ (v)
ма́хам
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien
  2. heen en weer buigen, zwenken

wulp (n)
голям свирец
  1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae)

wurgen (v)
удушавам
  1. iets of iemand vermoorden door het dichtknijpen van de keel

wurging (n)
задушаване
  1.

xanthine /ksɑnˈtinə/ (n)
ксантин
  1. een organische stof die in vlees, urine en andere dierlijke stoffen voorkomt

xenofobie /ksenofoˈbi/ (n)
ксенофобия
  1. een afkeer van alles wat vreemd of buitenlands is

xenofoob (adj)
ксенофо́бски
  1. een sterke afkeer van vreemdelingen hebbend

xenofoob (n)
ксенофоб
  1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft

xenon /ˈksenɔn/ (n)
ксенон
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xyleem /ksiˈlem/ (n)
дървесна тъкан
  1.

xylofoon (n)
ксилофон
  1. melodisch slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

xylografie /ˌksiloɣraˈfi/ (n)
ксилография
  1. houtsnijkunst
  2. houtsnede of houtgravure

yang (n)
ян
  1. het actieve mannelijke beginsel in de kosmos (volgens de Chinese filosofie), één van beide principes die samen de tao vormen

yard (n)
ярд
  1. een Angelsaksische lengtemaat (3 voet is 0,9144 m)
  2. een Engelse vlaktemaat (12,14 ha)

yen (n)
йе́на
  1. de munteenheid van Japan

yeti /ˈjeti/ (n)
йети
  1. een legendarisch monster met de bijnaam 'de verschrikkelijke sneeuwman' die voor zou komen in de Himalaya

yin /jɪn/ (n)
ин
  1. het passieve vrouwelijke beginsel in de kosmos volgens de Chinese filosofie, één van beide principes die samen de tao vormen

yoga /ˈjoxa/ (n)
йо́га
  1. het streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
кисело мляко
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

ytterbium (n)
итербий
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium (n)
и́трий
  1.

yurt (n)
юрта
  1. een ronde nomadentent

zaad /zaːt/ (n)
се́ме
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit
  2. zaadcellen uit de mannelijke geslachtsorganen van een mens of een dier

zaadknop (n)
неоплодена пъпка
  1. een klein knopje in het vruchtbeginsel waaruit na bevruchting een zaadje groeit

zaadleider /'zadlɛɪdər/ (n)
семенно каналче

zaag /zax/ (n)
трион, бичкия
  1. een stuk gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
стърготи́ни
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaaien (v)
се́я
  1. zaad strooien

zaal /zal/ (n)
за́ла

zaan (n)
сметана, крем
  1. room

zacht /zɑxt/ (adv)
мек
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen
  4. aangenaam voor de zinnen

zadel (n)
седло
  zitplaats op dier of fiets

zadelen (v)
оседлавам
  1. een zadel plaatsen op

zadelmaker (n)
сарач
  1. een persoon die zadels maakt

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
режа с трион
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak (n)
чувал
  1. slappe, vormeloze tas
джоб
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
носна кърпа
  1. een doek om de neus in te snuiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
би́знесмен
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakenreis (n)
командиро́вка

zakken /zɑkə(n)/ (v)
пропадам
  2. niet slagen voor een examen

zakkenroller (n)
джебчия
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
джобно фенерче
  1. lamp op zakformaat

zaklantaarn (n)
джобно фенерче
  1. een draagbare bron van licht, gewoonlijk van energie voorzien middels batterijen

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
сьомга
  1. benaming voor een aantal vissoorten uit de familie Salmonidae

zalven /zɑlvə(n)/ (v)
намазвам
  2. het aanbrengen van een welriekende olie, meestal als inhuldiging in een politieke of religieuze hoedanigheid

zand (n)
пясък
  1. losse massa die bestaat uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbank (n)
пясъчна плитчина
  1. een ophoping van zand op de bodem van een zee of meer

zander (n)
бяла риба
  1. benaming voor de zoetwatervis Sander lucioperca

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
пя́съчен часо́вник
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zandsteen (n)
пя́съчник

zang (n)
пе́ене

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
певе́ц
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres (n)
певи́ца
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster (n)
поен дрозд
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zaniken /zanəkə(n)/ (v)
заяждам се
  1. hinderlijk ergens over blijven klagen

zat /zɑt/ /ˈzatərˌdɑx/ (adj)
пиян
  1. verzadigd, vol, met name van alcoholische drank

zaterdag (n)
събота
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

zavelboom (n)
смрадлива хвойна
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

ze (personalPronoun)
тя
  1. clitische vorm van zij (derde persoon vrouwelijk enkelvoud)
те
  2. clitische vorm van zij (derde persoon meervoud)

zebra (n)
зебра
  1. zwart-wit gestreepte paardachtige

zebrapad (n)
пешеходна пътека
  1. een patroon van witte strepen aangebracht op het wegdek ter aanduiding van een beschermde voetgangersoversteekplaats

zedelijk (adj)
доброде́телен
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zedenkunde (n)
е́тика

zee /ze/ /zeː/ (n)
море
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-eend /ˈzeʔent/ (n)
кадифена потапница

zee-egel (n)
морски таралежи
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zee-engte (n)
проток
  1.

zeearend (n)
Белоопашат морски орел
  1. bepaald soort roofvogel die in kustgebieden leeft, Haliaeetus albicilla

zeebanket (n)
морски дарове
  1. gevarieerde vismaaltijd

zeebeving (n)
подводно земетресение
  1. aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt

zeebodem (n)
морско дъно
  1. het grondvlak van een zee

zeef (n)
реше́то
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeehond (n)
тюлен
  1. benaming voor zoogdieren uit de familie Phocidae

zeekoe (n)
сирена
  1. plantenetend zoogdier uit de orde Sirenia

zeekomkommer (n)
морска краставица
  1. benaming voor op de op komkommers lijkende zeedieren uit de klasse Holothuroidea

zeekraal /'zekral/ (n)
солянка
  1.

zeekreeft (n)
омар
  1. in zee levende kreeft

zeelt (n)
лин
  1. bepaald soort karperachtiɡe zoetwatervis, Tinca tinca

zeeman (n)
моряк

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
русалка
  1. mytisch zeewezen

zeemeeuw (n)
чайка
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

zeemijl (n)
морска миля
  1. afstandsmaat, in gebruik op zee, 1852m

zeeolifant (n)
морски слон
  1. rob uit het geslacht Mirounga

zeep (n)
сапун
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepboom (n)
сапунено дърво

zeer (adv)
болезнен
  2. pijnlijk
болка
  3. pijn

zeeschuim (n)
пяна
  1. de luchtige massa die bij heftige beweging van zeewatergolven ontstaat

zeester (n)
морска́ звезда́
  1. benaming voor schijfvormige zeedieren met vijf armen uit de klasse Asteroidea

zeetong (n)
морски език
  1. bepaald soort platvis, Solea solea

zeevaarder (n)
мореплава́тел
  1. iemand die voor zijn beroep de zee bevaart

zeevruchten (n)
морски дарове
  2. allerlei eetbare schaal- en schelpdieren

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
мо́рска вода́
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier (n)
водорасли
  1. in zee levend wier

zeezout (n)
морска сол
  1. zout, uit zeewater gewonnen

zege /'zeɣə/ (n)
победа
  1.

zegel /ˈzexəl/ (n)
печа́т
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is

zegellak (n)
червен восък
  1. een mengsel van schellak en terpentine dat gebruikt wordt om er zegels van te maken

zegelwas (n)
червен восък
  1. een gemakkelijk smeltbaar materiaal gebuikt om er zegelafdrukken mee te maken

zegen /ˈzeːɣə(n)/ /ˈzeːχə(n)/ (n)
благодат
  1. verlening van goddelijke of bovennatuurlijke bijstand
гриб
  4. breed en naar verhouding niet erg hoog sleepnet

zegenen (v)
благославям
  1. de zegen geven

zegge (n)
острица
  1. Carex een geslacht van zowel bladverliezende als groenblijvende kruidachtige planten, behorend tot de cypergrassenfamilie

zeggen (v)
кажа
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeggenschap /ˈzεɣә(n)ˌsxɑp/ /ˈzεχә(n)ˌsχɑp/ (n)
дума
  1. het recht om over iets te beslissen

zegsman (n)
говори́тел
  1. persoon die in naam van een organisatie of een persoon het woord voert

zeil (n)
платно
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen
ветри́ло
  2. het geheel van alle zeilen van een schip
  5. schip (een vloot van x zeilen)

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (n)
нося се
  1. wedstrijdsport met zeilvaartuigen

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
нося се
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil

zeilplank (n)
уиндсърф
  1. surfplank

zeilschip (n)
платноход
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeilsteen (n)
магнети́т

zeis (n)
коса
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
си́гурен
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekeren /ˈze.kə.rə(n)/ (v)
осигурявам
  1. het touw waarmee iemand klimt op een veilige manier vasthouden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
си́гурност

zekering (n)
бушо́н
  1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom

zelden (adv)
ря́дко
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
необикновен
  1. naar verhouding gering in aantal

zelf /zɛlf/ /zɛɫf/ (demonstrativePronoun)
самият
  1. in eigen persoon
  2. in tegenstelling met iets anders

zelfbeschikking (n)
самоопределе́ние
  2. de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen

zelfdoding (n)
самоубийство
  1. Het zich benemen van het leven

zelfinzicht (n)
самооценка
  1.

zelfkant (n)
ива
  1. elk van de meestal versterkt geweven zijkanten van een weefsel in de lengterichting van het doek

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
самоубийство
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ (n)
автопортрет
  1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht

zelfs (adv)
да́же

zelfstandig (adj)
незави́сим
  1. op zichzelf staand

zelfstandig naamwoord (n)
съществително име
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfstandigheid (n)
незави́симост

zelfverbranding (n)
самозапа́лване
  1. verbranding van zichzelf

zelfverdediging (n)
самозащита
  1. verdediging van zichzelf

zelfvertrouwen (n)
самоувереност
  1. geloof in eigen vermogen, kunde of kracht

zendeling /'zɛndəlɪŋ/ (n)
мисионер
  1. persoon die uitgezonden wordt om mensen tot het geloof in het protestantse christendom te bekeren

zending (n)
ми́сия

zenit /zenɪt/ (n)
зенит
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw (n)
нерв
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwstelsel (n)
Нервна система
  1. het gehele zenuwsysteem

zenuwziekte (n)
невро́за
  2. psychische aandoening

zepen (v)
сапунисвам

zes (n)
шест
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
ше́сти
  nummer zes in een rij

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
шестоъгълник
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zeshoekig (adj)
шестоъгълен
  1. vorm met zes hoeken

zestien (cardinalNumeral)
шестна́десет
  1. het getal 16

zestiende (ordinalAdjective)
шестнадесети

zestig (cardinalNumeral)
шестдесет
  1. het getal 60

zestigste (ordinalAdjective)
шейсетият

zetel (n)
седалище
  1. constructie bestemd om prettig op te zitten
  2. lidmaatschap van een raad of vergadering met een beperkt aantal leden
  3. plaats waar een organisatie gevestigd is

zetmeel (n)
нишесте

zetwerk (n)
набор
  1.

zeug (n)
свиня майка
  1. vrouwtjesvarken

zeuren /ˈsʏː.rə(n)/ /ˈzøː.rə(n)/ (v)
хленча
  1. veelvuldig en langdurig klagen over weinig belangrijke zaken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
седем
  1. het getal 7

zevenboom (n)
смрадлива хвойна
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
се́дми

zevengetijdenklaver (n)
син сминдух
  plant en kruid

zevenhonderd /ˈzeːvə(n)ˌɦɔndərt/ /ˈzøvənˌhɔndərt/ (cardinalNumeral)
седемстотин
  1. het getal 700

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
седемна́десет
  1. het getal 17

zeventiende (ordinalAdjective)
седемнадесети

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
седемдесет
  1. het getal 70

zevenvoudig (adj)
седемкратен
  1. voor de zevende keer

zicht /zɪxt/ (n)
кръгозор
  1. wat gezien kan worden

zichtbaar (adj)
ви́дим

ziek /zik/ (adj)
болен
  1. lichamelijke toestand

ziekelijk (adj)
болнав
  1. geneigd om vaak ziek te zijn

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
болница
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekte (n)
бо́лест

ziekte van Parkinson (n)
болест на Паркинсон
  1. ziekte die het centrale zenuwstelsel steeds verder aantast

ziektecijfer (n)
заболеваемост
  1. getallen waarmee men het voorkomen van een ziekte kan beschrijven

ziel /zil/ (n)
душа, дух
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielig /'ziləx/ (adj)
жалък

zielkunde (n)
психоло́гия

zieltogen (v)
агонизирам
  1. op sterven liggen

zien (v)
виждам
  1. waarnemen met het oog

ziften /ˈzɪftə(n)/ (v)
отсявам
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zigeuner (n)
Циганин

zij /sɛɪ̯/ /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
тя
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk
те
  2. 3e persoon meervoud

zijde (n)
страна
  1. kant
коприна
  2. vezel van de cocon van de zijdevlinder

zijden /ˈzɛɪdə(n)/ /ˈzɛːdə(n)/ (adj)
копринен
  1. van zijde, van zijdegaren vervaardigd
  2. op zijde gelijkend

zijderups (n)
копринена пеперуда
  1. de larve van de zijdevlinder

zijn (v)
съм, бъда
  1. bestaan
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  7. de eigenschap hebben.
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven
съм
  3. zich bevinden.

zijrivier (n)
приток
  1. een rivier die niet in zee maar in een andere rivier uitmondt

zilver (n)
сребро

zilveren (adj)
сре́бърен

zilverspar (n)
ела́
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Abies

zilvervisje (n)
люспеница
  1.1 bepaald soort insect Lepisma saccharina

zilvervliesrijst /'zɪlvərvlisrɛist/ (n)
кафяв пълнозърнест ориз
  rijst waarvan de zemelen en de kiem niet verwijderd zijn

zin /zɪn/ (n)
изречение
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zingen (v)
пея
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink (n)
цинк
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinken /zɪŋkə(n)/ (v)
потъвам
  1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken

zinnig /'zɪnəx/ (adj)
благоразумен
  2. waar een logisch verband in te ontdekken is

zinsdeel (n)
фраза
  1.syntactische eenheid binnen een zin

zinsleer (n)
синтаксис
  1.

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
сетиво
  1. orgaan

zionisme /zijoˈnɪsmə/ (n)
циони́зъм

zirkonium (n)
цирконий
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zirkoon /zɪr'koːn/ (n)
циркон
  1. een mineraal

zitbank /'zɪtbɑŋk/ (n)
пе́йка
  1.

zitmeubel (n)
седалка
  1. meubel dat gemaakt is om op te gaan zitten

zitplaats (n)
мя́сто
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
седя
  1. op het zitvlak rusten

zitting /zɪtɪŋ/ (n)
заседа́ние
  2. de tijd dat een raad of ander lichaam werkzaam bijeen is

zitvlak (n)
седалка
  1. achterste, achterwerk

zoals (conjunction)
като́
  1. in die mate als
  2. bijvoorbeeld

zodiak /'zodiɑk/ (n)
зодиак
  1.

zoeken (v)
претърсвам, търся
  1. proberen te vinden

zoeklicht (n)
прожектор

zoektocht (n)
тъ́рсене
  1. een reis die men onderneemt op zoek naar iets

zoemen (v)
бръмча
  1. een vrij zacht continu geluid voortbrengen dat op de z-klank lijkt

zoen (n)
целу́вка
  1. het met de lippen aanraken van een persoon of een voorwerp

zoenen (v)
целувам
  1. met de mond liefkozen

zoet /ˈzut/ (adj)
сладък
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoete aardappel (phraseologicalUnit)
батат
  1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot dezelfde orde van planten als de aardappel

zoetheid (n)
ласкавост

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
женско биле
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort

zogen /ˈzoːɣ.ə(n)/ (v)
кърмя
  1. moedermelk geven

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adj)
така́ наре́чен
  1. door anderen zo genoemd (waarmee de gebruiker afstand nemend van de naam of het begrip zelf), niet echt

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adv)
така́ наре́чен
  1. naar (betwijfelde) bewering

zolder /ˈzɔldər/ (n)
манса́рда
  3. ruimte onder een (schuin) dak

zoldering (n)
тава́н
  1. bovenkant van een ruimte in een gebouw

zolen /zolə(n)/ (v)
слагам подметка
  1.

zombie (n)
зомби
  1. door magie uit de dood teruggebracht persoon

zomen (v)
подгъвам
  1. van zomen voorzien

zomer (n)
лято

zomereik (n)
обикновен дъб
  1. bepaald soort loofboom, Quercus robur

zomers /ˈzomərs/ (adj)
летен
  1. typerend voor de zomer

zomertaling (n)
лятно бърне
  1. Anas querquedula

zomertijd (n)
ля́тно вре́ме

zon /zɔn/ (n)
слънце
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar (n)
гре́шник
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
неделя
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zonde (n)
грях
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder (preposition)
без
  1. In afwezigheid van

zondig (adj)
греховен

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
греша́
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed (n)
потоп
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
зона
  1. een bepaald afgebakend gebied

zoneclips /ˈzɔneˌklɪps/ (n)
слънчево затъмнение
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ (n)
слънчева енергия
  1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
слънчоглед
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonnebril (n)
слъ́нчеви очила́
  1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen

zonnedak (n)
тавански прозорец
  1. dat dat zonlicht doorlaat

zonnepaneel /ˈzɔnəpɑˌnel/ /ˈzɔnəpɑˌnɪːɫ/ (n)
слънчева батерия
  1. een paneel dat stralingsenergie van de zon omzet in elektriciteit

zonneschijn (n)
[[слънчев|слъ́нчева]] [[светлина́]]
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnestelsel (n)
Слънчева система
  1.

zonnevlek (n)
слънчево петно
  1. magnetische onregelmatigheid aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
слънцестоене
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer (n)
слънчев часовник

zonnewind (n)
слънчев вятър
  1. de stroom deeltjes die de zon uitstraalt

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
слънчев
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
залез
  1. het ondergaan van de zon

zonsopgang (n)
зора́
  1. het opkomen van de zon

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
слънчево затъмнение
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
бозайник
  1. werveldier dat zijn jongen zoogt

zool (n)
стъпало, ходило
  1. onderkant van de voet
подметка
  3. onderkant van een schaaf

zoon /zoːn/ (n)
син
  1. een mannelijk kind

zorg (n)
тревога
  1. behoedzame overweging

zorgstelsel (n)
здравеопазване
  1. (economie) een stelsel en systematiek voor de regulering van de zorgvoorziening

zorgzaam (adj)
внимателен
  1. met de nodige zorg

zout /zɑu̯t/ (adj)
солен
  1. zout bevattend of zout smakend

zout /zɑu̯t/ (n)
сол
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zoutwater (n)
солена вода

zoutzuur (n)
солна киселина
  1. een oplossing

zozo /ˈzo.zo/ (adj)
бива

zoöfilie (n)
зоофи́лия

zoögeografie (n)
зоогеография

zoölogie (n)
зоология
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

zoöloog /zoʔo'lox/ (n)
зоолог
  1. een wetenschapper die zich bezig houdt met de studie van dieren.

zucht /zʏxt/ (n)
възди́шка
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
възди́шам
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
юг

zuidelijk (adj)
южен
  1.

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
юг

zuidoost (adv)
югоизток

zuidwestelijk (adj)
югоза́паден
  1. op het zuidwesten betrekking hebbend

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
смуча
  1. (met de mond) naar zich toe trekken

zuiger (n)
бутало

zuigworm (n)
мети́л
  1. platworm met zuignappen waarmee hij zich aan zijn gastheer kan vastzuigen

zuil (n)
колона

zuinig (adj)
икономичен
  1. voorzichtig met het uitgeven van geld

zuiveren (v)
пречиствам
  1. van verontreinigingen ontdoen

zulk /zɵlk/ (exclamativePronoun)
такъ́в

zullen /ˈzʏ.lə(n)/ (v)
ще, трябва

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
ла́пад
  1. en 2. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus (n)
сестра
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
сестра
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zusterschap (n)
сестринство
  2. de gemeenschap van vrouwen in algemene of meer beperkte zin

zuur /zyːr/ (adj)
кисел
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
киселина
  1. zure vloeistof

zuurgraad /ˈzyrɣrat/ (n)
киселинност
  1. de mate waarin iets zuur is, gewoonlijk gemeten als de negatieve logaritme (-log) van de concentratie waterstofionen

zuurkool (n)
ки́село зе́ле
  1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
кислород
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂

zwaaien (v)
ма́хам
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen
  2. aandacht vragen door met de armen heen en weer te bewegen

zwaan /zʋan/ (n)
лебед
  1. benaming voor watervogels met lange sierlijke hals uit het geslacht Cygnus

zwaar (adj)
те́жък
  van groot gewicht

zwaard (n)
меч
  1. een lang, scherp wapen

zwaardlelie (n)
гладиола
  1. Gadiolus sp.

zwaardvis (n)
риба меч
  1.1 bepaald soort zeevis, Xiphias gladius

zwaardwalvis (n)
косатка
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaarheid (n)
тежест
  1. het zwaar zijn

zwaartekracht (n)
притегателна сила
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwachtel /ˈzwɑxtəl/ (n)
бинт

zwade (n)
о́ткос
  1. een regel gemaaid gras

zwager /ˈzʋa.ɣər/ (n)
зет

zwak /zʋɑk/ (adj)
слаб

zwaluw (n)
лястовица
  1. benaming voor trekvogels uit de familie Hirundinidae

zwanger (adj)
бременна
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
бре́менност
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwangerschapsafbreking (n)
аборт
  1. een voortijdige en kunstmatige beëindiging van een zwangerschap

zwangerschapstest (n)
тест за бременност
  2. produkt dat via de urine tekenen van een zwangerschap onthult

zwangerschapsverlof (n)
отпуск по майчинство
  1. bepaald verlof voor werkende vrouwen

zwart (adv)
черен, черно
  1. kleur die wordt waargenomen als iets helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat (phraseologicalUnit)
че́рна ду́пка
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwart geld (n)
мръ́сни пари́
  1. betaalmiddelen die afkomstig zijn uit belastingontduiking of onwettige handel

zwarte bes (n)
касис
  1. vruchtje van Ribes nigrum

zwarte doos (n)
че́рна кути́я
  1. systeem, apparaat of voorwerp waarvan bekend is wat het doet maar niet hoe het werkt
  2. crashbestendig apparaat met vluchtgegevens

zwarte kardemom (n)
черен кардамон
  1./2. plant, zaden en zaaddoos Amomum subulatum

zwarte zee-eend (n)
tраурна потапница
  1. Melanitta nigra, één van de soorten van de zee-eend

zwavel /zʋavəl/ (n)
сяра
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwavelzuur (n)
сярна киселина
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefvliegtuig (n)
планер
  1. toestel met vleugels dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst door gebruik te maken van opstijgende luchtstromingen

zweep (n)
бич
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer (n)
я́зва
  1.

zweet (n)
пот
  1. transpiratie

zwelger (n)
гуляйджия
  1. iemand die veel kan eten en drinken

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
плувен басейн
  1. een bassin om in te zwemmen

zwembroek (n)
бански гащета
  1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen

zwemdok (n)
басе́йн
  1. afgesloten ruimte waar men kan zwemmen

zwemmen (v)
плувам
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen

zwemvlies /'zʋɛmvlis/ (n)
перка
  2. schoeisel

zweren /'zʋɪːrə(n)/ (v)
заклевам
  1. een eed afleggen

zwerm /zʋɛrm/ (n)
рой
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zwerver (n)
бездо́мник

zweten /'zʋetə(n)/ (v)
изпотя
  1. transpireren

zweven (v)
нося се

zwezerik (n)
тимус
  1. klierachtig, hormoonvormend orgaan

zwijgen (v)
мълча
  1. ervan afzien te spreken

zwijgzaam (adj)
мълчали́в
  1. weinig sprekend

zwijn (n)
свиня
  1. een varken

zwijnenstal /ˈzʋɛinəstɑl/ (n)
бардак
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van varkens; 2. (figuurlijk) vuile boel

zwingel /'zʋɪŋəl/ (n)
мъналка
  1. houten werktuig om vlas- en hennepvezels van de scheven te bevrijden

zwingelen /zʋɪŋələ(n)/ (v)
мъна
  1. van vlas- of hennepvezels de aanhangende houtdeeltjes met een zwingel verwijderen

zwoel (adj)
душен
  1. vochtig warm, drukkend, benauwd
  2. zinnelijk, erotisch sensueel

één /eːn/ (cardinalNumeral)
един
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling

überhaupt (adv)
въобще
  ongeacht de omstandigheden