ελληνικά-português FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2024-10-10
language: el; pt
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

άρχης /ˈarçis/ (suffix)
arca

γραφία /ɣɾaˈfi.a/ (suffix)
grafia

ικός /iˈkos/ (suffix)
ico

ισμός /iˈzmos/ (suffix)
ismo

κράτης /ˈkɾa.tis/ (suffix)
crata

κρατία /kɾaˈti.a/ (suffix)
cracia

λογία /loˈʝi.a/ (suffix)
logia
  η επιστήμη ή η δραστηριότητα η σχετική με αυτό που δηλώνει το πρώτο συνθετικό

μετρία /meˈtɾi.a/ (suffix)
metria

ποιώ /piˈo/ (suffix)
ificar

φιλος /fi.los/ (suffix)
filo

φοβία /foˈvi.a/ (suffix)
fobia

Άαλμποργκ /ˈa.al.boɾɡ/
Aalborg

Άαχεν /ˈaaçˌen/ (pn)
Aachen, Aquisgrano

Άβαρος /ˈavarˌos/ (pn)
ávaro

Άβδηρα /ˈa.vði.ɾa/ (pn)
Abdera

Άβελ /ˈavel/ (pn)
Abel

Άγγλος /ˈaŋɡlos/ (pn)
Inglês

Άγιο Πνεύμα /ˈajo pnˈevma/ (pn)
Espírito Santo

Άγιοι Τόποι /ˈaji tˈopi/ (pn)
Terra Santa

Άγιος Ανδρέας /ˈa.ʝi.os anˈðɾe.as/ (pn)
Santo André
  ονομασία οικισμών της Ελλάδας και της Κύπρου

Άγιος Βαρθολομαίος /ˈajoz vˌarθolomˈeos/ (pn)
São Bartolomeu

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες /ˈajoz vicˈediˌos ke ɣrˌenaðˈines/ (pn)
São Vicente e Granadinas

Άγιος Γεώργιος /ˈajoz jˈorjos/ (pn)
São Jorge

Άγιος Θωμάς /ˈajos θomˈas/ (pn)
São Tomé

Άγιος Ιωάννης /ˈajos ˌioˈanis/ (pn)
São João

Άγιος Μάρκος /ˈajoz mˈarkos/ (pn)
São Marcos

Άγιος Μαρίνος /ˈajoz marˈinos/ (pn)
San Marino, São Marinho

Άγιος Μαρτίνος /ˈajoz martˈinos/ (pn)
São Martinho

Άγιος Νικόλαος /ˈajoz nikˈolaˌos/ (pn)
São Nicolau

Άγιος Πέτρος /ˈajos pˈetros/ (pn)
São Pedro

Άγιος Παύλος /ˈajos pˈavlos/ (pn)
São Paulo

Άγιος Στέφανος /ˈa.ʝi.os ˈste.fa.nos/ (pn)
Santo Estêvão

Άγιος Χριστόφορος και Νέβις /ˈajos xristˈoforˌos ke nˈevis/ (pn)
São Cristóvão e Névis

Άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (pn)
Ancara

Άδης /ˈaðis/ (pn)
Hades
  (ελληνική μυθολογία) ο θεός του κάτω κόσμου, ο Πλούτωνας

Άθως /ˈa.θos/ (pn)
Atos

Άκαμπα /ˈa.ka.ba/ (pn)
Acaba

Άκκρα /ˈa.kɾa/ (pn)
Acra

Άλπεις /ˈal.pis/ (pn)
Alpes

Άμστερνταμ /ˈam.steɾ.dam/ (pn)
Amesterdão, Amsterdão

Άνδεις /ˈan.ðis/ (pn)
Andes

Άνδρος /ˈan.ðɾos/ (pn)
Andros

Άννα /ˈa.na/ (pn)
Ana

Άντρα Πραντές /ˈadra pradˈes/
Andhra Pradesh

Άνω Βόλτα /ˈa.no ˈvol.ta/ (pn)
Alto Volta

Άουγκσμπουργκ /ˈa.ugs.buɾg/ (pn)
Augsburgo

Άουσβιτς /ˈausvˌits/ (pn)
Auschwitz
  (ιστορία) γερμανικό «μικτό» στρατόπεδο συγκέντρωσης (συγκέντρωσης-εργασίας κρατουμένων, και εξόντωσης το «Άουσβιτς ΙΙ» - Μπίρκεναου) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κοντά στην ομώνυμη πόλη, στην περιοχή της Κρακοβίας, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία

Άπω Ανατολή /ˈapo ˌanatolˈi/ (pn)
Extremo Oriente

Άραβας /ˈa.ɾa.vas/ (pn)
árabe

Άργος /ˈaɾ.ɣos/ (pn)
Argos

Άρειος Πάγος /ˈa.ɾi.os ˈpa.ɣos/ (pn)
areópago

Άρης /ˈa.ɾis/ (pn)
Marte
  πλανήτης (αστρονομία) ο τέταρτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Άρνεμ /ˈaɾ.nem/ (pn)
Arnhem

Άρνος /ˈaɾ.nos/ (pn)
Arno

Άσμα Ασμάτων /ˈasm asmˈaton/ (pn)
Cântico dos Cânticos, Cantares

Άτλας /ˈa.tlas/ (pn)
Atlas

Έκτορας /ˈektorˌas/ (pn)
Heitor

Έκτωρ /ˈektor/ (pn)
Heitor

Έλληνας /ˈe.li.nas/ (pn)
grego

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών /ˈenosˌi sˌoviˌetikˈon sˌosjalˌistikˈon ðˌimokrˌatiˈon/ (pn)
União das Repúblicas Socialistas Soviéticas

Έξοδος /ˈeksoðˌos/ (n)
Êxodo

Έρασμος /ˈerasmˌos/ (pn)
Erasmo

Έρις /ˈeris/ (pn)
Éris

Έρως /ˈe.ɾos/ (pn)
Eros

Έσδρας /ˈesðras/ (pn)
Esdras

Έχιδνα /ˈe.çi.ðna/ (pn)
equidna
  ταξινομικός όρος - γένος: → δείτε τη λέξη Echidna που ανήκει στην οικογένεια Ταχυγλωσσίδες

Ήβη /ˈi.vi/ (pn)
Hebe

Ήλιος /ˈiʎos/ (pn)
Sol

Ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (pn)
Épiro

Ήρα /ˈi.ɾa/ (pn)
Hera
  (ελληνική μυθολογία) θεά του γάμου και προστάτιδα των γυναικών, αδερφή και σύζυγος του Δία

Ήφαιστος /ˈi.fe.stos/ (pn)
Hefesto

Ίαιρος /ˈierˌos/ (pn)
Jair

Ίκαρος /ˈikarˌos/ (n)
Ícaro

Όλγα /ˈolɣa/ (pn)
Olga

Όλυμπος /ˈolibˌos/ (pn)
Olimpo

Όμηρος /ˈomirˌos/ (pn)
Homero

Όρεγκον /ˈoreŋɡˌon/ (pn)
Oregon

Όσιρις /ˈosirˌis/ (pn)
Osíris

Όσλο /ˈoslo/ (pn)
Oslo

Όφις /ˈofis/ (pn)
Serpens

Ύδρα /ˈi.ðɾa/ (pn)
Hydra, Hidra
  όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
Hidra
  νησί νησί του Αργοσαρωνικού

Ύδρος /ˈiðros/ (pn)
Hydrus

Ώρχους /ˈoɾ.xus/
Aarhus

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος /ˈalfa paŋɡˈosmiˌos pˈolemˌos/
Primeira Guerra Mundial

ΑΕΠ /ˈaep/
PIB
  ουδέτερο άκλιτο ακρωνύμιο, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

ΑΤΙΑ /aˈti.a/
ovni

ΑΤΜ /ˈei ti ˈem/
caixa eletrônico

Αίγινα /ˈe.ʝi.na/ (pn)
Egina

Αίγυπτος /ˈe.ʝi.ptos/ (pn)
Egito, Egipto

Αίολος /ˈe.o.los/ (pn)
Éolo

Αίσωπος /ˈe.so.pos/ (pn)
Esopo

Ααρών /a.aˈɾon/ (pn)
Aarão

Αβάνα /aˈva.na/ (pn)
Havana

Αββακούμ /ˌavakˈum/ (pn)
Habacuque

Αβησσυνία /ˌavissinˈia/ (pn)
Abissínia

Αβινιόν /a.viˈɲon/ (pn)
Avinhão

Αβράξας /avrˈaksas/ (pn)
Abrasax

Αβραάμ /ˌavraˈam/ (pn)
Abraão

Αγάθη /aɣˈaθi/ (pn)
Ágata

Αγάθων /aɣˈaθon/ (pn)
Agatão

Αγία Άννα /ajˈi ˈana/ (pn)
Santa Ana

Αγία Γραφή /ajˈia ɣrafˈi/
Sagrada Escritura

Αγία Λουκία /ajˈia lucˈia/ (pn)
Santa Lúcia

Αγία Πετρούπολη /ajˈia petrˈupolˌi/ (pn)
São Petersburgo

Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία /ajˈia rˌomaɪcˈi ˌaftokrˌatorˈia/ (pn)
Sacro Império Romano-Germânico

Αγία Τριάδα /ajˈia triˈaða/ (pn)
Santíssima Trindade, Trindade

Αγγαίος /aŋɡˈeos/ (pn)
Ageu

Αγγαράς /aŋ.gaˈɾas/ (pn)
Angara

Αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (pn)
Angélica

Αγγλία /aŋˈɡli.a/ (pn)
Inglaterra

Αγγλίδα /aŋɡlˈiða/ (pn)
inglesa

Αγγλικανική Εκκλησία /ˌaŋɡlikˌanicˈi ˌeklisˈia/
Igreja anglicana

Αγκριτζέντο /ˌaŋɡridzˈedo/
Agrigento

Αγνή /aˈɣni/ (pn)
Inês

Αγχίσης /aŋçˈisis/ (pn)
Anquises

Αδάμ /aˈðam/ /aˈðam/ (pn)
Adão

Αδριανούπολη /a.ðɾi.aˈnu.po.li/ (pn)
Edirne

Αδόλφος /aðˈolfos/ (pn)
Adolfo

Αετός /a.eˈtos/ (pn)
Aquila

Αζέρα /aˈze.ɾa/ (pn)
azeri

Αζέρος /aˈze.ɾos/ (pn)
azeri

Αζερμπαϊτζάν /ˌazerbaɪdzˈan/ (pn)
Azerbaijão

Αζοφική /a.zo.fiˈci/ (pn)
Mar de Azov

Αζόρες /aˈzo.ɾes/ (pn)
Açores

Αθήνα /aˈθi.na/ (pn)
Atenas

Αθηνά /a.θiˈna/ (pn)
Atena

Αιγέας /eˈʝe.as/ (pn)
Egeu

Αιγαίο Πέλαγος /ejˈeo pˈelaɣˌos/ (pn)
Mar Egeu

Αιγόκερως /eɣˈocerˌos/ (pn)
Capricornus, Capricórnio

Αιγύπτιος /ejˈiptiˌos/ (pn)
egípcio

Αιθιοπία /ˌeθiopˈia/ (pn)
Etiópia

Αικατερίνη /e.ka.teˈɾi.ni/ (pn)
Catarina

Αιμίλιος /eˈmi.li.os/ (pn)
Emílio

Αιμιλία /e.miˈli.a/ (pn)
Emília

Αινείας /enˈias/ (pn)
Eneias

Αισχύλος /eˈsçi.los/ (pn)
Ésquilo

Ακάκιος /akˈacos/ (pn)
Acácio

Ακουιτανία /a.ku.i.taˈni.a/ (pn)
Aquitânia

Ακρόπολη /akrˈopolˌi/ (pn)
Acrópolis, Acrópole

Ακτή Ελεφαντοστού /aktˈi ˌelefˌadostˈu/ (pn)
Costa do Marfim

Ακτουάριος /ˌaktuˈariˌos/ (adj)
Atuário

Αλάσκα /alˈaska/ (pn)
Alasca

Αλέξανδρος /aˈle.ksan.ðɾos/ (pn)
Alexandre

Αλίκη /aˈli.ci/ (pn)
Alice

Αλαμπάμα /ˌalabˈama/ (pn)
Alabama

Αλβέρτος /alˈveɾ.tos/ (pn)
Alberto

Αλβανή /al.vaˈni/ (pn)
albanesa

Αλβανία /al.vaˈni.a/ (pn)
Albânia

Αλβανός /al.vaˈnos/ (pn)
albanês

Αλβιώνα /al.viˈo.nα/ (pn)
Álbion

Αλγέρι /alˈʝe.ɾi/ (pn)
Argel

Αλγερία /al.ʝeˈɾi.a/ (pn)
Argélia

Αλγερινή /al.ʝe.ɾiˈni/ (pn)
argelina

Αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (pn)
argeliano

Αλεξάνδρα /a.leˈksan.ðɾa/ (pn)
Alexandra

Αλεξάνδρεια /a.leˈksan.ðɾi.a/ (pn)
Alexandria

Αλεξανδρούπολη /a.le.ksanˈðɾu.po.li/ (pn)
Alexandrópolis

Αλλάχ /alˈax/ (pn)
Alá

Αλμάτι /alˈma.ti/ (pn)
Almaty

Αλμπουκέρκη /al.buˈceɾ.ci/ (pn)
Albuquerque

Αλσατία /al.saˈti.a/ (pn)
Alsácia

Αλσατός /al.saˈtos/ (pn)
alsaciano

Αλώπηξ /alˈopiks/ (pn)
Vulpecula

Αμάλθεια /amˈalθça/ (pn)
Amalteia

Αμάντα /aˈman.da/ (pn)
Amanda

Αμαζόνα /ˌamazˈona/ (pn)
amazona

Αμαζόνιος /a.maˈzo.ni.os/ (pn)
Amazonas

Αμβέρσα /aɱˈveɾ.sa/ (pn)
Antuérpia

Αμβούργο /amvˈurɣo/ (pn)
Hamburgo

Αμβρόσιος /aɱˈvɾo.si.os/ (pn)
Ambrósio

Αμερική /a.me.ɾiˈci/ (pn)
América

Αμερικανίδα /a.me.ɾi.kaˈni.ða/ (pn)
americana

Αμερικανική Σαμόα /a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a/ (pn)
Samoa Americana

Αμερικανός /a.me.ɾi.kaˈnos/ (pn)
americano

Αμιένη /aˈmʝe.ni/ (pn)
Amiens

Αμμάν /aˈman/ (pn)
Amã

Αμοργός /a.moɾˈɣos/ (pn)
Amorgos

Αμπερντίν /a.beɾˈdin/ (pn)
Aberdeen

Αμπιτζάν /a.biˈd͡zan/ (pn)
Abidjan

Αμπχαζία /ˌabxazˈia/ (pn)
Abecásia

Αμφιτρίτη /ˌamfitrˈiti/ (pn)
Anfitrite

Αμώς /amˈos/ (pn)
Amós

Ανάμ /aˈnam/
Aname

Ανάπολις /aˈna.po.lis/
Annapolis

Ανάσταση /anˈastasˌi/ (pn)
ressurreição
  η χριστιανική γιορτή για την ανάσταση του Ιησού Χριστού

Αναγέννηση /ˌanajˈenisˌi/ (n)
Renascença

Αναξίμανδρος /ˌanaksˈimanðrˌos/ (pn)
Anaximandro

Αναξιμένης /ˌanaksimˈenis/ (pn)
Anaxímenes

Αναστασία /a.na.staˈsi.a/ (pn)
Anastácia

Ανατολή /a.na.toˈli/ (pn)
Anatoli

Ανατολία /a.na.toˈli.a/ (pn)
Anatólia

Ανγκολέζος /aŋ.goˈle.zos/ (pn)
angolano

Ανγκουίλα /aŋ.guˈi.la/ (pn)
Anguila, Anguilla

Ανγκουλέμ /ˌanɡulˈem/ (pn)
Angoulême

Ανγκόλα /aŋˈɡo.la/ (pn)
Angola

Ανδαλουσία /an.ða.luˈsi.a/ (pn)
Andaluzia

Ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (pn)
andaluz

Ανδορανός /an.ðo.ɾaˈnos/ (pn)
andorrano

Ανδρέας /anˈðɾe.as/ (pn)
André

Ανδρομάχη /ˌanðromˈaçi/ (pn)
Andrómaca

Ανδρομέδα /ˌanðromˈeða/ (pn)
Andrômeda, Andromeda

Ανδρόνικος /anˈðɾo.ni.kos/ (pn)
Andrónico

Ανδόρα /anˈðo.ɾa/ (pn)
Andorra

Ανδόρα λα Βέλια /anˈðo.ɾa ˈla ˈve.ʎa/ (pn)
Andorra-a-Velha

Ανθεστηριώνας /an.θe.sti.ɾiˈo.nas/ (pn)
Anthestérion

Ανκόνα /anˈko.na/ (pn)
Ancona

Αννίβας /aˈni.vas/ (pn)
Aníbal

Αντίγκουα /anˈdi.gu.a/ (pn)
Antígua

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα /anˈdi.gu.a ˈce baɾˈbu.da/ (pn)
Antígua e Barbuda

Αντίλλες /anˈdi.les/ (pn)
Antilhas

Αντίμπ /anˈdib/ (pn)
Antibes

Αντίπαρος /adˈiparˌos/ (pn)
Antiparos

Αντίς Αμπέμπα /aˈdis aˈbe.ba/ (pn)
Adis Abeba

Ανταναναρίβο /an.da.na.naˈɾi.vo/ (pn)
Antananarivo

Ανταρκτική /an.daɾ.ktiˈci/ (pn)
Antártica, Antártida

Αντιγκέα /ˌadiŋɡˈea/ (n)
Adigueia

Αντικύθηρα /an.diˈci.θi.ɾa/ (pn)
Anticítera

Αντιόχεια /an.diˈo.çi.a/ (pn)
Antioquia

Αντλία /adlˈia/ (pn)
Antlia

Αντώνιος /anˈdo.ni.os/ (pn)
António

Ανόι /anˈoɪ/ (pn)
Hanói

Απάτσι /apˈatsi/ (pn)
apache

Απέννινα /aˈpe.ni.na/ (pn)
Apeninos

Απαλάχια /a.paˈla.çi.a/ (pn)
Apalaches

Αποκάλυψη /ˌapokˈalipsˌi/ (pn)
Apocalipse

Απουλήιος /ˌapulˈiiˌos/ (pn)
Apuleio

Απουλία /a.puˈli.a/ (pn)
Apúlia

Απρίλιος /aˈpɾi.li.os/ (pn)
abril, Abril
  ο τέταρτος μήνας του ημερολογίου. Διαρκεί 30 μέρες
  (στον πληθυντικό) χρησιμοποιείται με αριθμό, αντί της λέξης έτη / ετών ή χρόνια / χρόνων για να δηλωθεί η νεαρή ηλικία

Απόλλων /aˈpo.lon/ (pn)
Apolo

Αράβισσα /aˈɾa.vi.sa/ (pn)
árabe

Αράλη /aˈɾa.li/ (pn)
Mar de Aral

Αρέτσο /arˈetso/
Arezo

Αραβία /a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Arábia

Αραγονέζα /a.ɾa.ɣoˈne.za/ (pn)
aragonesa

Αραγονέζος /a.ɾa.ɣoˈne.zos/ (pn)
aragonês

Αραγονία /a.ɾa.ɣoˈni.a/ (pn)
Aragão

Αραράτ /a.ɾaˈɾat/ (pn)
Ararat

Αργείος /aɾˈʝi.os/ (pn)
argivo

Αργεντινή /aɾ.ʝen.diˈni/ (pn)
Argentina

Αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (pn)
argentino

Αργώ /arɣˈo/ (pn)
Argo
  η ονομασία του πλοίου του Ιάσονα

Αρεόπολη /a.ɾeˈo.po.li/ (pn)
Areópoli

Αρθούρος /aɾˈθu.ɾos/ (pn)
Artur

Αριάδνη /ˌariˈaðni/ (pn)
Ariadna

Αριζόνα /a.ɾiˈzo.na/ (pn)
Arizona

Αριθμοί /ˌariθmˈi/ (n)
Números

Αριστογείτων /ˌaristojˈiton/ (pn)
Aristogíton

Αριστοτέλης /ˌaristotˈelis/ (pn)
Aristóteles

Αριστοφάνης /ˌaristofˈanis/ (pn)
Aristófanes

Αρκτική /aɾ.ktiˈci/ (pn)
Ártico

Αρλ /ˈaɾl/ (pn)
Arles

Αρμένιος /aɾˈme.ni.os/ (pn)
armênio

Αρμενία /aɾ.meˈni.a/ (pn)
Arménia, Armênia

Αρμόδιος /armˈoðiˌos/ (pn)
Harmódio

Αρουνάτσαλ Πραντές /ˌarunˈatsal pradˈes/
Arunachal Pradesh

Αρούμπα /aˈɾu.ba/ (pn)
Aruba

Αρσινόη /aɾ.siˈno.i/ (pn)
Arsínoe

Αρχάγγελος Μιχαήλ /arxˈaŋɡelˌoz mˌixaˈil/ (pn)
São Miguel

Αρχάγγελσκ /aɾˈxaŋ.ɟelsk/ (pn)
Arcangel

Αρχιμήδης /ˌarçimˈiðis/ (pn)
Arquimedes

Ασία /aˈsi.a/ (pn)
Ásia

Ασγκαμπάτ /as.gaˈbat/ (pn)
Ashgabat

Ασιάτης /a.siˈa.tis/ (pn)
asiático

Ασιάτισσα /a.siˈa.ti.sa/ (pn)
asiática

Ασκληπιός /ˌasklipçˈos/ (pn)
Esculápio

Ασμάρα /aˈzma.ɾa/ (pn)
Asmara

Ασουνσιόν /a.sunˈsçon/ (pn)
Assunção
  πρωτεύουσα της Παραγουάης η πρωτεύουσα της Παραγουάης

Ασπίς /aspˈis/ (pn)
Scutum

Ασσάμ /aˈsam/
Assam

Ασσυρία /a.siˈri.a/ (pn)
Assíria

Ασσύριος /aˈsi.ɾi.os/ (pn)
assírio

Αστούρια /aˈstu.ɾi.a/ (pn)
Astúrias

Αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (pn)
Astracã

Ατζαρία /a.d͡zaˈɾi.a/ (pn)
Adjara

Ατλάντα /atˈlan.da/ (pn)
Atlanta

Ατλαντικός Ωκεανός /a.tlan.diˈkos o.ce.aˈnos/ (pn)
Atlântico, Oceano Atlântico

Αττάλεια /aˈta.li.a/ (pn)
Antália

Αττίλας /atˈilas/ (pn)
Átila

Αττική /a.tiˈci/ (pn)
Ática

Αυγουστίνος /a.vɣuˈsti.nos/ (pn)
Agostinho

Αυστρία /afˈstɾi.a/ (pn)
Áustria

Αυστραλία /af.stɾaˈli.a/ (pn)
Austrália
  κράτος της Ωκεανίας κράτος της Ωκεανίας που βρίσκεται στο ομώνυμο νησί με πρωτεύουσα την Καμπέρα, επίσημη γλώσσα τα αγγλικά και νόμισμα το δολάριο Αυστραλίας

Αυστραλασία /af.stɾa.laˈsi.a/ (pn)
Australásia

Αυστραλός /af.stɾaˈlos/ (pn)
australiano

Αυστριακή /af.stɾi.aˈci/ (pn)
austríaca

Αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (pn)
austríaco

Αυστροουγγαρία /ˌafstroˌuŋɡarˈia/ (pn)
Áustria-Hungria

Αφγανή /af.ɣaˈni/ (pn)
afegã

Αφγανιστάν /af.ɣa.niˈstan/ (pn)
Afeganistão

Αφγανός /af.ɣaˈnos/ (pn)
afegão

Αφρική /a.fɾiˈci/ (pn)
África

Αφροδίτη /a.fɾoˈði.ti/ (pn)
Afrodite
  (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεά του έρωτα και της ομορφιάς στην αρχαία ελληνική μυθολογία
Vénus, Vênus
  πλανήτης (αστρονομία) ο δεύτερος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχαΐα /a.xaˈi.a/ (pn)
Acaia
  νομός της Ελλάδας νομός της Ελλάδας
  περιοχή της αρχαίας Ελλάδας περιοχή της αρχαίας Ελλάδας

Αχαιός /ˌaçeˈos/ (pn)
Aqueu
  (ιστορία, εθνικό όνομα) μέλος αρχαίου ελληνικού φύλου (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς)

Αχελώος /a.çeˈlo.os/ (pn)
Aqueloo

Αχιλλέας /a.çiˈle.as/ (pn)
Aquiles

Αϊνστάιν /aɪnstˈaɪn/ (pn)
Einstein

Αϊτή /aɪtˈi/ (pn)
Haiti

Αύγουστος /ˈa.vɣu.stos/ (pn)
agosto, Agosto
  ο όγδοος μήνας του ημερολογίου

Βάδη-Βυρτεμβέργη /vˈaði vˌirtemvˈerji/ (pn)
Baden-Württemberg

Βάνδαλος /vˈanðalˌos/ (pn)
vândalo

Βάσκος /ˈva.skos/ (pn)
basco

Βέλγιο /ˈvel.ʝi.o/ (pn)
Bélgica

Βέλγος /ˈvel.ɣos/ (pn)
belga

Βέλος /ˈve.los/ (pn)
Sagitta

Βέρα /vˈera/ (pn)
Vera

Βέρβερος /ˈveɾ.ve.ɾos/ (pn)
berbere

Βέρνη /ˈveɾ.ni/ (pn)
Berna

Βίβλος /vˈivlos/ (pn)
Bíblia

Βίκινγκ /ˈvi.ciŋɡ/ (pn)
víquingue

Βίλνιους /vˈilɲus/ (pn)
Vilna

Βίμποργκ /ˈvim.boɾɡ/
Vyborg
  πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη
Viborg
  πόλη της Δανίας πόλη της Δανίας

Βίνταρ /vˈidar/ (pn)
Vidar

Βαβέλ /vavˈel/ (pn)
Babel

Βαβυλωνία /va.vi.loˈni.a/ (pn)
Babilônia
  αρχαία χώρα αρχαία χώρα της Μέσης Ανατολής, με πρωτεύουσα τη Βαβυλώνα

Βαβυλώνα /vˌavilˈona/ (pn)
Babilônia, Babilónia

Βαγδάτη /vaˈɣða.ti/ (pn)
Bagdá, Bagdade

Βακτριανή /vak.tɾi.aˈni/ (pn)
Báctria

Βαλένθια /valˈenθiˌa/ (pn)
Valência

Βαλέτα /valˈeta/ (pn)
Valeta

Βαλεαρίδες /va.le.aˈɾi.ðes/ (pn)
Baleares

Βαλεντίνος /vˌaledˈinos/ (pn)
Valentim

Βαλκάνια /valˈka.ni.a/ (pn)
Balcãs, Bálcãs

Βαλτική Θάλασσα /val.tiˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar Báltico

Βαλτιμόρη /val.tiˈmo.ɾi/ (pn)
Baltimore

Βανέσσα /vaˈne.sa/ (pn)
Vanessa

Βανκούβερ /vankˈuver/ (pn)
Vancouver

Βανουάτου /vˌanuˈatu/ (pn)
Vanuatu

Βαντούζ /vadˈuz/ (pn)
Vaduz

Βαρβάρα /vaɾˈva.ɾa/ (pn)
Bárbara

Βαρθολομαίος /vˌarθolomˈeos/ (pn)
Bartolomeu

Βαρκελώνη /vaɾ.ceˈlo.ni/ (pn)
Barcelona

Βαρσοβία /vˌarsovˈia/ (pn)
Varsóvia

Βασίλειος /vaˈsi.li.os/ (pn)
Basílio

Βασιλεία /va.siˈli.a/ (pn)
Basileia

Βασιλειών Α' /vˌasiʎˈon ˈalfa/ (pn)
1 Reis

Βασιλειών Β' /vˌasiʎˈon vˈita/ (pn)
2 Reis

Βασόρα /vaˈso.ɾa/ (pn)
Bassorá

Βατικανό /vˌatikanˈo/ (pn)
Vaticano

Βαυαρή /va.vaˈɾi/ (pn)
bávara

Βαυαρία /va.vaˈɾi.a/ (pn)
Baviera, Bavária

Βαυαρός /va.vaˈɾos/ (pn)
bávaro

Βαϊκάλη /va.iˈka.li/ (pn)
Baikal

Βεατρίκη /vˌeatrˈici/ (pn)
Beatriz

Βεγγάζη /veŋˈga.zi/ (pn)
Bengasi

Βεγγάλη /veŋˈga.li/ (pn)
Bengala

Βεζούβιος /veˈzu.vi.os/ (pn)
Vesúvio

Βελιγράδι /ve.liˈɣɾa.ði/ (pn)
Belgrado

Βενέδικτος /veˈne.ði.ktos/ (pn)
Benedito, Bento

Βενεζουέλα /vˌenezuˈela/ (pn)
Venezuela

Βενετία /ve.neˈti.a/ (pn)
Veneza
  πόλη ιστορική πόλη της βόρειας Ιταλίας, στο μυχό της Αδριατικής

Βενιαμίν /vˌeɲamˈin/ (pn)
Benjamim

Βερίγγειος Πορθμός /veˈɾiŋ.ɟi.os poɾˈθmos/ (pn)
Estreito de Bering

Βερμούδες /veɾˈmu.ðes/ (pn)
Bermudas

Βερμόντ /vermˈod/ (pn)
Vermont

Βερνάρδος /verˈnar.ðos/ (pn)
Bernardo

Βερολίνο /ve.roˈli.no/ (pn)
Berlim

Βερολινέζος /ve.ɾo.liˈne.zos/ (pn)
berlinense

Βερόνα /verˈona/ (pn)
Verona

Βερόνικα /verˈonikˌa/ (pn)
Verônica

Βεσσαραβία /ve.sa.ɾaˈvi.a/ (pn)
Bessarábia

Βεστφαλία /vest.faˈli.a/ (pn)
Vestfália

Βηθεσδά /vi.θeˈsða/ (pn)
Betesda
  δεξαμενή στην Ιερουσαλήμ που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη

Βηθλεέμ /vi.θleˈem/ (pn)
Belém

Βηρυτός /vi.ɾiˈtos/ (pn)
Beirute

Βησιγότθος /vˌisiɣˈotθos/ (pn)
visigodo

Βιέννη /viˈeni/ (pn)
Viena

Βιεντιάν /vˌiediˈan/ (pn)
Vientiane

Βιετνάμ /vi̯etˈnam/ (pn)
Vietname, Vietnã

Βιθυνία /vi.θiˈni.a/ (pn)
Bitínia

Βικιλεξικό /vi.ci.le.ksiˈko/ (pn)
Wikcionário

Βικιπαίδεια /vi.ciˈpe.ði.a/ (pn)
Wikipédia

Βικτωρία /vi.ktoˈɾi.a/ (pn)
Vitória

Βιρτζίνια /virdzˈiɲa/ (pn)
Virgínia

Βισκαϊκός κόλπος /vi.ska.iˈkos ˈkol.pos/ (pn)
Golfo da Biscaia

Βιστούλας /vistˈulas/ (pn)
Vístula

Βιτρέ /vitrˈe/ (pn)
Vitré

Βλάσιος /ˈvla.si.os/ (pn)
Brás

Βλαδιβοστόκ /vlˌaðivostˈok/ (pn)
Vladivostok

Βλαντίμιρ /vlaˈdi.miɾ/
Vladimiro

Βλαχία /vlaçˈia/ (pn)
Valáquia

Βοημία /vo.iˈmi.a/ (pn)
Boémia

Βοημός /vo.iˈmos/ (pn)
boémio

Βοιωτία /vˌiotˈia/ (pn)
Beócia

Βολίνη /volˈini/ (pn)
Bolline

Βολιβία /vo.liˈvi.a/ (pn)
Bolívia

Βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (pn)
boliviano

Βομβάη /vomˈva.i/ (pn)
Bombaim

Βοσνία /vozˈni.a/ (pn)
Bósnia

Βοσνία και Ερζεγοβίνη /voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Bósnia e Herzegovina

Βοστώνη /voˈsto.ni/ (pn)
Boston

Βουδαπέστη /vu.ðaˈpe.sti/ (pn)
Budapeste

Βουκουρέστι /vu.kuˈɾe.sti/ (pn)
Bucareste

Βουλγάρα /vulˈɣa.ɾa/ (pn)
búlgara

Βουλγάτα /vulɣˈata/ (pn)
Vulgata

Βουλγαρία /vul.ɣaˈɾi.a/ (pn)
Bulgária

Βουργουνδία /vuɾ.ɣunˈði.a/ (pn)
Borgonha

Βοϊβοντίνα /vˌoɪvodˈina/ (pn)
Voivodina

Βούδας /ˈvu.ðas/ (pn)
Buda

Βούλγαρος /ˈvul.ɣa.ɾos/ (pn)
búlgaro

Βοώτης /voˈotis/ (pn)
Boötes

Βρέμη /ˈvɾe.mi/ (pn)
Bremen

Βρέστη /ˈvɾe.sti/ (pn)
Brest

Βραζιλία /vɾa.ziˈli.a/ (pn)
Brasil

Βραζιλιάνα /vɾa.ziˈʎa.na/ (pn)
brasileira

Βραζιλιάνος /vɾa.ziˈʎa.nos/ (pn)
brasileiro

Βρανδεμβούργο /vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo/ (pn)
Brandenburgo

Βρετάνη /vɾeˈta.ni/ (pn)
Bretanha

Βρετανία /vɾe.taˈni.a/ (pn)
Bretanha

Βρετανική Αυτοκρατορία /vɾe.ta.niˈci a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Império Britânico

Βρετανική Κολομβία /vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a/ (pn)
Colúmbia Britânica

Βρετανός /vɾe.taˈnos/ (pn)
britânica

Βρυξέλλες /vɾiˈkse.les/ (pn)
Bruxelas

Βυζάντιο /viˈzan.di.o/ (pn)
Bizâncio
  αρχαία πόλη αρχαία πόλη που ιδρύθηκε από τους Μεγαρείς στο Βόσπορο, δίπλα στον Κεράτιο κόλπο, και αργότερα ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους

Βυζαντινή Αυτοκρατορία /vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Império Bizantino

Βωμός /vomˈos/ (pn)
Ara

Βόλγας /vˈolɣas/ (pn)
Volga

Βόλφγκανγκ /ˈvolf.ɡanɡ/
Wolfgang
  ανδρικό όνομα

Βόννη /ˈvo.ni/ (pn)
Bona

Βόρεια Αμερική /vˈorç ˌamericˈi/ (pn)
América do Norte

Βόρεια Θάλασσα /ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar do Norte

Βόρεια Ιρλανδία /vˈorça ˌirlanðˈia/ (pn)
Irlanda do Norte

Βόρεια Καρολίνα /vˈorça kˌarolˈina/ (pn)
Carolina do Norte

Βόρεια Κορέα /vˈorça korˈea/ (pn)
Coreia do Norte

Βόρεια Μακεδονία /vˈorça mˌaceðonˈia/ (pn)
Macedónia do Norte, Macedônia do Norte

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία /vˈorça rˌinanˈia vˌestfalˈia/ (pn)
Renânia do Norte-Vestfália

Βόρειος Πόλος /vˈorços pˈolos/ (pn)
Polo Norte

Βόρνεο /ˈvoɾ.ne.o/ (pn)
Bornéu

Βόσνιος /ˈvoz.ni.os/ (pn)
bósnio

Βόσπορος /ˈvo.spo.ɾos/ (pn)
Bósforo

Βύβλος /ˈvi.vlos/ (pn)
Biblo

Γάζα /ˈɣa.za/ (pn)
Gaza

Γάλλος /ˈɣa.los/ (pn)
francês

Γάνδη /ɣˈanði/ (pn)
Gante

Γένεση /jˈenesˌi/ (n)
Gênesis

Γένοβα /jˈenovˌa/ (pn)
Génova

Γαία /ˈʝe.a/ (pn)
Gaia

Γαβριήλ /ɣˌavriˈil/ (pn)
Gabriel

Γαλάτες /ɣalˈates/ (pn)
Gálatas
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Γαλάτας ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, αποτελούμενο από έξι κεφάλαια

Γαλάτσι /ɣaˈla.t͡si/ (pn)
Galați
  πόλη της Ρουμανίας πόλη της Ρουμανίας, εξελληνισμένη μορφή του Γκαλάτσι

Γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
Via Láctea

Γαλατία /ɣa.laˈti.a/ (pn)
Gália

Γαλικία /ɣˌalicˈia/ (pn)
Galiza

Γαλλία /ɣaˈli.a/ (pn)
França

Γαλλίδα /ɣalˈiða/ (pn)
francesa

Γαλλικά νότια και ανταρκτικά εδάφη /ɣˌalikˈa nˈotiˌa ke ˌadarktikˈa eðˈafi/ (pn)
Terras Austrais e Antárticas Francesas

Γαλλική Πολυνησία /ɣˌalicˈi pˌolinisˈia/ (pn)
Polinésia Francesa

Γενεύη /ʝeˈne.vi/ (pn)
Genebra

Γερανός /jˌeranˈos/ (pn)
Grus

Γερμανία /ʝeɾ.maˈni.a/ (pn)
Alemanha

Γερμανός /jˌermanˈos/ (pn)
alemão

Γεσθημανή /jˌesθimanˈi/ (pn)
Getsêmani
  (περιοχή) (περιοχή) τοπωνύμιο κήπου, παρά το τρικόρυφο όρος των ελαιών στην Ιερουσαλήμ, που αποτελεί ιερό χριστιανικό προσκύνημα.

Γεωργία /jorjˈia/ (pn)
Geórgia
  χώρα της Ασίας, κοντά στον Καύκασο, με πρωτεύουσα την Τιφλίδα

Γεώργιος /ʝeˈoɾ.ʝi.os/ (pn)
Jorge

Γη /ˈʝi/ (pn)
Terra

Γιαπωνέζα /jˌaponˈeza/ (pn)
japonesa

Γιαχβέ /jaxvˈe/ (pn)
Javé

Γιβραλτάρ /jˌivraltˈar/ (pn)
Gibraltar

Γιερεβάν /jˌerevˈan/ (pn)
Erevan

Γιουγκοσλαβία /jˌuŋɡoslavˈia/ (pn)
Jugoslávia, Iugoslávia

Γιουροβίζιον /ʝu.ɾoˈvi.zi.on/ (pn)
Eurovisão

Γιουτλάνδη /ʝutˈlan.ði/ (pn)
Jutlândia

Γκάμπια /ɡˈabça/ (pn)
Gâmbia

Γκάνα /ɡˈana/ (pn)
Gana

Γκίζα /ˈɟi.za/ (pn)
Gizé

Γκαγκαουζία /ga.ga.uˈzi.a/ (pn)
Gagaúzia

Γκαγκαούζος /ga.gaˈu.zos/ (pn)
gagauz

Γκαμπόν /ɡabˈon/ (pn)
Gabâo, Gabão

Γκντανσκ /ɣˈamakdˈansk/ (pn)
Gdańsk

Γκρενόμπλ /ɡrenˈobl/ (pn)
Grenoble

Γλυφείον /ɣlifˈion/ (pn)
Caelum

Γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (pn)
Sculptor

Γνώμων /ɣnˈomon/ (pn)
Norma

Γοδεφρείδος /ɣˌoðefrˈiðos/ (pn)
Godofredo

Γολγοθάς /γol.γoˈθas/ (pn)
Gólgota

Γοργώ /ɣorɣˈo/ (pn)
Gorgo, Górgona
  (ελληνική μυθολογία) όνομα ταυτισμένο με τη Μέδουσα το οποίο όμως πιθανόν αποτελούσε και γενικό χαρακτηρισμό των τριών θυγατέρων του Φόρκυος, δηλαδή των τριών Γοργόνων (Σθενώ, Ευρυάλη και Μέδουσα)

Γουαδελούπη /ɣˌuaðelˈupi/ (pn)
Guadalupe

Γουατεμάλα /ɣˌuatemˈala/ (pn)
Guatemala

Γουιάνα /ɣˌuiˈana/ (pn)
Guiana

Γουινέα /ɣˌuinˈea/ (pn)
Guiné

Γουλιέλμος /ɣu.liˈel.mos/ (pn)
Guilherme
  ανδρικό όνομα
  ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γουλιέλμου)

Γρανάδα /ɣranˈaða/ (pn)
Granada

Γρενάδα /ɣrenˈaða/ (pn)
Granada

Γρηγόριος /ɣɾiˈɣo.ɾi.os/ (pn)
Gregório

Γροιλανδία /ɣɾi.lanˈði.a/ (pn)
Gronelândia, Groenlândia

Γότθος /ˈɣot.θos/ (pn)
godo

ΔΕΠΥ /ˈðe.pi/
TDAH

ΔΝΤ /ðˌeltanˌitˈaf/
FMI

ΔΦΑ /ðu fu a/
AFI

Δάφνη /ˈðaf.ni/ (pn)
Dafne

Δέσποινα /ˈðe.spi.na/ (pn)
Despina

Δήλος /ˈði.los/ (pn)
Delos

Δήμητρα /ˈði.mi.tɾa/ (pn)
Demetra

Δίας /ˈði.as/ (pn)
Júpiter
  πλανήτης (αστρονομία) ο πέμπτος κατά σειρά από τον Ήλιο και πρώτος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Δίδυμοι /ðˈiðimˌi/ (pn)
Gemini, Gêmeos, Gémeos

Δίκτυον /ðˈiktiˌon/ (pn)
Reticulum

Δαλάι Λάμα /ðalˈaɪ lˈama/ (n)
dalai lama

Δαμασκός /ðˌamaskˈos/ (pn)
Damasco

Δαμιανός /ða.mɲaˈnos/ (pn)
Damião

Δαμοκλής /ðˌamoklˈis/ (pn)
Dâmocles

Δανία /ðaˈni.a/ (pn)
Dinamarka, Dinamarca

Δανιήλ /ða.niˈil/ (pn)
Daniel
  ανδρικό όνομα
  (θρησκεία) Ιουδαίος προφήτης που έζησε πιθανόν κατά τον 6-7ο αιώνα π.Χ. και στον οποίο αποδίδεται ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης

Δανός /ðanˈos/ (pn)
dinamarquês

Δαρβίνος /ðaɾˈvi.nos/ (pn)
Darwin

Δαρδανέλλια /ðˌarðanˈeʎa/ (pn)
Dardanelos

Δαρείος /ðaˈri.os/ (pn)
Dario

Δαχομέη /ða.xoˈme.i/ (pn)
Daomé

Δεκέμβριος /ðeˈceɱ.vɾi.os/ (pn)
dezembro, Dezembro

Δελφίν /ðelfˈin/ (pn)
Delphinus

Δελφοί /ðelˈfi/ (pn)
Delfos

Δευκαλίων /ðˌefkalˈion/ (pn)
Deucalião

Δευτέρα /ðeˈfte.ɾa/ (pn)
segunda-feira, segunda
  η δεύτερη ημέρα της εβδομάδας, μετά την Κυριακή και πριν την Τρίτη

Δευτερονόμιο /ðˌefteronˈomiˌo/ (n)
Deuteronômio, Deuteronómio

Δημιουργός /ði.mi.uɾˈɣos/ (pn)
Criador

Δημοκρατία της Ιρλανδίας /ðˌimokratˈia tis ˌirlanðˈias/ (pn)
República da Irlanda

Δημοκρατία του Κονγκό /ðˌimokratˈia tu konɡˈo/ (pn)
República do Congo

Δημόκριτος /ðimˈokritˌos/ (pn)
Demócrito

Διαβήτης /ðˌiavˈitis/ (pn)
Circinus

Διαφωτισμός /ðˌiafˌotismˈos/ (n)
Iluminismo

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο /ðˌieθnˈez nˌomismˌatikˈo tamˈio/ (pn)
Fundo Monetário Internacional

Διεθνές Σύστημα Μονάδων /ðˌieθnˈes sˈistimˌa monˈaðon/
Sistema Internacional

Διεθνής /ðˌieθnˈis/ (n)
Internacional

Διόνυσος /ˈðʝo.ni.sos/ (pn)
Dioniso

Δνείπερος /ðnˈiperˌos/ (pn)
Dniepre

Δομινικανή Δημοκρατία /ðˌominˌikanˈi ðˌimokratˈia/ (pn)
República Dominicana

Δον Κιχώτης /ðˈoŋ ɡixˈotis/ (pn)
Dom Quixote

Δοράς /ðorˈas/ (pn)
Dorado

Δουβλίνο /ðuvlˈino/ (pn)
Dublin

Δούμα /ˈðu.ma/ (pn)
duma

Δούναβης /ˈðu.na.vis/ (pn)
Danúbio

Δράκων /ðrˈakon/ (pn)
Draco
  όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου

Δρέσδη /ðrˈesði/ (pn)
Dresden

Δυρράχιο /ðirˈaço/ (pn)
Durazzo

Δυτική Βιρτζίνια /ðˌiticˈi virdzˈiɲa/ (pn)
Virgínia Ocidental

Δυτική Σαχάρα /ðˌiticˈi saxˈara/ (pn)
Saara Ocidental

Δωδεκάνησα /ðˌoðekˈanisˌa/ (pn)
Dodecaneso

Δωροθέα /ðo.ɾoˈθe.a/ (pn)
Doroteia

ΕΖΕΣ /eˈzes/
AECL

ΕΚΤ /ˈekt/
BCE

ΕΟΚ /eˈok/
CEE
  θηλυκό άκλιτο ακρωνύμιο: Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η μεγαλύτερη από τις τρεις κοινότητες (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) που είχαν ιδρυθεί με απώτερο σκοπό την οικονομική ολοκλήρωση της Ευρώπης

ΕΠΕ /eˈpe/
Ltda

ΕΣΣΔ /e su su ˈðu/
URSS

ΕΤΠΑ /ˈet.pa/
FEDER

Εβραίος /eˈvɾe.os/ (pn)
judeu

Εβραίους /evrˈeus/ (pn)
Hebreus

Εγγύς Ανατολή /eŋɡˈis ˌanatolˈi/ (pn)
Oriente Próximo

Εγκέλαδος /eŋɡˈelaðˌos/ (pn)
Encélado

Εδέμ /eðˈem/ (pn)
Éden

Εδιμβούργο /ˌeðimvˈurɣo/ (pn)
Edimburgo

Εδουάρδος /e.ðuˈaɾ.ðos/ (pn)
Eduardo

Ειλείθυια /ilˈiθiˌa/ (pn)
Ilítia

Ειρήνη /iˈɾi.ni/ (pn)
Irene

Ειρηνικός /ˌirinikˈos/ (pn)
Pacífico

Ειρηνικός Ωκεανός /ˌirinikˈos ˌoceanˈos/ (pn)
Oceano Pacífico

Εκάτη /ekˈati/ (pn)
Hécate

Εκκλησιαστής /ˌeklisjastˈis/ (pn)
Eclesiastes

Ελ Νίνιο /el ˈni.ɲo/ (pn)
El Niño

Ελ Σαλβαδόρ /ˈel sˌalvaðˈor/ (pn)
El Salvador

Ελάμ /elˈam/ (pn)
Elam

Ελένη /eˈle.ni/ (pn)
Helena, Elena

Ελβετία /ˌelvetˈia/ (pn)
Suíça

Ελεονώρα /e.le.oˈno.ɾa/ (pn)
Leonor

Ελευσίνα /e.lefˈsi.na/ (pn)
Elêusis

Ελευσίνια Μυστήρια /e.lefˈsi.ni.a miˈsti.ɾi.a/ (n)
Mistérios de Elêusis

Ελικώνας /e.liˈko.nas/ (pn)
Hélicon

Ελισάβετ /e.liˈsa.vet/ (pn)
Isabel, Elisabete

Ελλάδα /eˈla.ða/ (pn)
Grécia

Ελλήσποντος /elˈispodˌos/ (pn)
Helesponto

Ελληνίδα /ˌelinˈiða/ (pn)
grega

Ελσίνκι /elsˈinci/ (pn)
Helsínquia

Εμμανουήλ /e.ma.nuˈil/ (pn)
Manuel

Εμπεδοκλής /ˌebeðoklˈis/ (pn)
Empédocles

Εξάς /eksˈas/ (pn)
Sextans

Εξκάλιμπερ /eksˈka.li.beɾ/ (pn)
Excalibur

Επίδαυρος /eˈpi.ða.vɾos/ (pn)
Epidauro

Επίκουρος /eˈpi.ku.ɾos/ (pn)
Epicuro

Εποχή του Λίθου /ˌepoçˈi tu lˈiθu/ (pn)
Idade da Pedra

Εποχή του Χαλκού /ˌepoçˈi tu xalkˈu/
Edade de bronço, idade do bronze

Ερατώ /ˌeratˈo/ (pn)
Erato

Ερζεγοβίνη /eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Herzegovina

Ερινύες /ˌerinˈies/
Erínias

Ερμής /eɾˈmis/ (pn)
Mercúrio
  (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεός της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας
  πλανήτης (αστρονομία) ο πρώτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Ερρίκος /eˈɾi.kos/ (pn)
Henrique

Ερυθραία /e.ɾiˈθɾe.a/ (pn)
Eritreia, Eritréia
eritreia

Ερυθραίος /e.ɾiˈθɾe.os/ (pn)
eritreu

Ερυθρός Σταυρός /e.ɾiˈθɾos staˈvɾos/ (pn)
Cruz Vermelha

Εσθήρ /eˈsθiɾ/ (pn)
Ester

Εσθονία /ˌesθonˈia/ (pn)
Estónia, Estônia

Εσθονός /ˌesθonˈos/ (pn)
estoniano

Εσμεράλδα /ˌesmerˈalða/ (pn)
Esmeralda

Εσουατίνι /ˌesuatˈini/ (pn)
Essuatíni

Ετρούσκοι /etrˈusci/
Etrusco

Ετρούσκος /etrˈuskos/ (pn)
etrusco

Ευαγόρας /ˌevaɣˈoras/ (pn)
Evágoras

Ευγένιος /eˈvʝe.ni.os/ (pn)
Eugênio, Eugénio

Ευγενία /e.vʝeˈni.a/ (pn)
Eugénia

Ευλαλία /e.vlaˈli.a/ (pn)
Eulália

Ευρασία /ˌevrasˈia/ (pn)
Eurásia

Ευριπίδης /e.vɾiˈpi.ðis/ (pn)
Eurípides

Ευρυδίκη /e.vɾiˈði.ci/ (pn)
Eurídice

Ευρωζώνη /ˌevrozˈoni/ (pn)
Eurozona

Ευρωομάδα /ˌevroomˈaða/ (pn)
eurogrupo

Ευρωπαίος /e.vɾoˈpe.os/ (pn)
europeu

Ευρωπαϊκή Ένωση /ˌevropaɪcˈi ˈenosˌi/ (pn)
União Europeia

Ευρωπαϊκή Επιτροπή /e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi/ (pn)
Comissão Europeia

Ευρώπη /eˈvɾo.pi/ (pn)
Europa
  (ελληνική μυθολογία) η κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας

Ευσέβιος /efˈse.vi.os/ (pn)
Eusébio

Ευτέρπη /efˈteɾ.pi/ (pn)
Euterpe

Ευτύχιος /eˈfti.çi.os/ (pn)
Eutíquio

Ευφράτης /efrˈatis/ (pn)
Eufrates

Εφεσίους /ˌefesˈius/
Efésios
  αιτιατική πληθυντικού} του Εφέσιος

Εφραίμ /efrˈem/ (pn)
Efraim

Εωσφόρος /ˌeosfˈoros/ (pn)
Lúcifer
  εβραϊκός κακόβουλος δαίμονας, ο σατανάς, ο αρχάγγελος της κόλασης, ο διάβολος

Εύα /ˈe.va/ (pn)
Eva

Εύβοια /ˈe.vi.a/ (pn)
Eubeia

Εύμηλος /ˈevmilˌos/ (pn)
Eumelo

Εύξεινος Πόντος /ˈef.ksi.nos ˈpon.dos/ (pn)
Mar Negro

Εύφημος /ˈe.fi.mos/ (pn)
Eufemo
  ανδρικό όνομα

Ζάγκρεμπ /zˈaŋɡreb/ (pn)
Zagreb

Ζάκυνθος /ˈza.cin.θos/ (pn)
Zante

Ζάμπια /zˈabça/ (pn)
Zâmbia

Ζαΐρ /zaˈir/ (pn)
Zaire

Ζακχαίος /zakçˈeos/ (pn)
Zaqueu

Ζαχαρίας /za.xaˈɾi.as/ (pn)
Zacarias

Ζεβεδαίος /ze.veˈðe.os/ (pn)
Zebedeu

Ζιμπάμπουε /zibˈabuˌe/ (pn)
Zimbabué, Zimbabwe

Ζιτόμιρ /zitˈomir/
Jitomir

Ζουλού /zulˈu/ (pn)
zulu

Ζυγός /ziɣˈos/ (pn)
Libra, Balança

Ζυρίχη /zirˈiçi/ (pn)
Zurique

Ζωή /zoˈi/ (pn)
Zoe

Ζωροάστρης /zˌoroˈastris/ (pn)
Zaratustra

ΗΒ /ˈiv/
RU

ΗΠΑ /ˈi.pa/
EUA

Ηγήσιππος /ijˈisipˌos/ (pn)
Hegésipo

Ηλίας /iˈli.as/ (pn)
Elias

Ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (pn)
Cocheiro

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα /ˌinomˈen ˌaravikˈa ˌemirˈata/ (pn)
Emiratos Árabes Unidos, Emirados Árabes Unidos

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής /ˌinomˈenes pˌolitˈies tis ˌamericˈis/ (pn)
Estados Unidos da América

Ηνωμένο Βασίλειο /ˌinomˈeno vasˈiʎo/ (pn)
Reino Unido

Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας /ˌinomˈeno vasˈiʎo tiz meɣˈaliz vrˌetanˈias ke tiz vorˈiu ˌirlanðˈias/ (pn)
Reino Unido da Grã-Bretanha e da Irlanda do Norte

Ηπειρώτης /i.piˈɾo.tis/ (pn)
epirota

Ηρακλής /ˌiraklˈis/ (pn)
Hércules

Ηριδανός /i.ɾi.ðaˈnos/ (pn)
Eridanus

Ηρόδοτος /irˈoðotˌos/ (pn)
Heródoto

Ησίοδος /iˈsi.o.ðos/ (pn)
Hesíodo

Ησαΐας /ˌisaˈias/ (pn)
Isaías

Ηώς /iˈos/ (pn)
Еоs, Eos

Θάλασσα Μπάρεντς /ˈθa.la.sa ˈba.ɾent͡s/ (pn)
Mar de Barents

Θάλεια /ˈθa.li.a/ (pn)
Tália

Θέουτα /ˈθe.u.ta/ (pn)
Ceuta

Θέτις /θˈetis/ (pn)
Tetis

Θήβα /ˈθi.va/ (pn)
Tebas

Θαβώρ /θaˈvoɾ/ (pn)
Tabor

Θεέ μου /θeˈe mu/
meu Deus, nossa

Θεοβάλδος /θe.oˈval.ðos/ (pn)
Teobaldo

Θεοδώρα /θe.oˈðo.ɾa/ (pn)
Teodora

Θεοδώριχος /θe.oˈðo.ɾi.xos/ (pn)
Teodorico

Θεοτόκος /θe.oˈto.kos/ (pn)
Deípara

Θεού θέλοντος /θeˈu θˈelodˌos/
inxalá

Θερμοπύλες /θeɾ.moˈpi.les/ (pn)
Termópilas

Θεσσαλία /θˌessalˈia/ (pn)
Tessália

Θεσσαλός /θˌessalˈos/ (pn)
tessaliano

Θεόδωρος /θeˈo.ðo.ɾos/ (pn)
Teodoro

Θεόκριτος /θeˈokritˌos/ (pn)
Teócrito

Θεός /θeˈos/ (n)
Deus

Θεόφιλος /θeˈofilˌos/ (pn)
Teófilo

Θηρεσία /θi.ɾe.ˈsi.a/ (pn)
Teresa
  γυναικείο όνομα

Θησέας /θiˈse.as/ (pn)
Teseu

Θιβέτ /θivˈet/ (pn)
Tibete

Θορ /θˈor/ (pn)
Thor

Θουριγγία /θˌuriŋɡˈia/ (pn)
Turíngia

Θράκη /ˈθɾa.ci/ (pn)
Trácia

Θρήνοι /θrˈini/ (pn)
Lamentações

Θωμάς /θoˈmas/ /θoˈmas/ (pn)
Tomé, Tomás

Ιάβα /iˈava/ (pn)
Java

Ιάκωβος /iˈakovˌos/ (pn)
Tiago, Diogo

Ιάμβλιχος /iˈamvlixˌos/ (pn)
Jâmblico

Ιάπωνας /iˈaponˌas/ (pn)
japonês

Ιανουάριος /i.a.nuˈa.ɾi.os/ (pn)
janeiro
  ο πρώτος μήνας του Γρηγοριανού ημερολόγιου

Ιανός /i.aˈnos/ (pn)
Jano
  (ρωμαϊκή μυθολογία) θεός του πολέμου με τα δύο πρόσωπα, όλων των ενάρξεων και των διαβάσεων, όπως είναι οι θύρες, οι πύλες και οι γέφυρες
  δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Πλούτωνα (ανακαλύφθηκε το 1966)

Ιαπωνία /i.a.poˈni.a/ (pn)
Japão

Ιβάν /ivˈan/ (pn)
Ivan

Ιγνάτιος /iˈɣna.ti.os/ (pn)
Inácio

Ιεζεκιήλ /ˌiezecˈil/ (pn)
Ezequiel

Ιερά Εξέταση /ˌierˈa eksˈetasˌi/ (pn)
Inquisição

Ιεράπολη /i.eˈɾa.po.li/ (pn)
Hierópolis

Ιερεμίας /ˌieremˈias/ (pn)
Jeremias

Ιερουσαλήμ /i.e.ɾu.saˈlim/ (pn)
Jerusalém

Ιερώνυμος /i.eˈɾo.ni.mos/ (pn)
Jerónimo, Jerônimo

Ιησούς /ˌiisˈus/ (pn)
Jesus

Ιησούς Χριστός /ˌiisˈus xristˈos/ (pn)
Jesus Cristo

Ιλιάδα /iʎˈaða/ (pn)
Ilíada

Ιλλυρία /ˌilirˈia/ (pn)
Ilíria

Ιμαλάια /i.maˈla.i.a/ (pn)
Himalaias

Ινδία /inˈði.a/ (pn)
Índia

Ινδικός Ωκεανός /ˌinðikˈos ˌoceanˈos/ (pn)
Oceano Índico

Ινδονησία /ˌinðonisˈia/ (pn)
Indonésia

Ινδός /inˈðos/ (pn)
indiano
  (εθνικό όνομα) (θηλυκό Ινδή) αυτός που κατάγεται από την Ινδία ή έχει ινδική υπηκοότητα
Indo
  ποταμός της Ασίας (στον ενικό) ποταμός της Ασίας που ξεκινά από το Θιβέτ, διασχίζει το Πακιστάν και την Ινδία

Ιντιάνα /ˌidiˈana/ (pn)
Indiana

Ιντούν /idˈun/ (pn)
Iduna

Ιξίων /iksˈion/ (pn)
Ixião

Ιορδάνης /i.orˈða.nis/ (pn)
Jordão

Ιορδανία /ˌiorðanˈia/ (pn)
Jordânia

Ιουδαίος /i.uˈðe.os/ (pn)
judeu

Ιουρασική /ˌiurˌasicˈi/ (pn)
Jurássico

Ιουστινιανός /ˌiustˌiɲanˈos/ (pn)
Justiniano

Ιούδας /iˈuðas/ (pn)
Judas

Ιούλιος /iˈu.li.os/ (pn)
julho

Ιούνιος /iˈu.ni.os/ (pn)
Junho
  ο έκτος μήνας του ημερολογίου

Ιππάριον /ipˈariˌon/ (pn)
Equuleus

Ιπποκράτης /i.poˈkɾa.tis/ (pn)
Hipócrates

Ιράκ /irˈak/ (pn)
Iraque

Ιράν /irˈan/ (pn)
Irão, Irã

Ιρακινός /ˌiracinˈos/ (pn)
iraquiano

Ιρανός /ˌiranˈos/ (pn)
iraniano

Ιρλανδία /ˌirlanðˈia/ (pn)
Irlanda

Ισίδωρος /iˈsi.ðo.ɾos/ (pn)
Isidoro

Ισημερινή Γουινέα /ˌisimˌerinˈi ɣˌuinˈea/ (pn)
Guiné Equatorial

Ισημερινός /i.si.me.ɾiˈnos/ (pn)
Equador

Ισλάμ /iˈslam/ (n)
islão

Ισλαμαμπάντ /ˌislamabˈad/ (pn)
Islamabad

Ισλανδία /i.slanˈði.a/ (pn)
Islândia

Ισπανία /ˌispanˈia/ (pn)
Espanha

Ισπανός /i.spaˈnos/ (pn)
espanhol

Ισραήλ /i.zɾaˈil/ (pn)
Israel

Ισραηλινός /ˌisraɪlinˈos/ (pn)
israelense

Ιστία /istˈia/ (pn)
Vela

Ισφαχάν /i.sfaˈxan/
Isfahan

Ιταλία /ˌitalˈia/ (pn)
Itália

Ιταλός /ˌitalˈos/ (pn)
italiano

Ιφιγένεια /ˌifijˈeɲa/ (pn)
Ifigênia

Ιχθύες /ixθˈies/ (pn)
Pisces, Peixes

Ιχθύς Ιπτάμενος /ixθˈis iptˈamenˌos/ (pn)
Volans

Ιχθύς Νότιος /ixθˈiz nˈotiˌos/ (pn)
Piscis Austrinus

Ιωάννα /i.oˈa.na/ (pn)
Joana

Ιωάννης /i.oˈa.nis/ (pn)
João

Ιωήλ /ˌioˈil/ (pn)
Joel

Ιωακείμ /ˌioacˈim/ (pn)
Joaquim

Ιωνάς /i.oˈnas/ (pn)
Jonas

Ιωνία /i.oˈni.a/ (pn)
Iónia

Ιωσήφ /ˌiosˈif/ (pn)
José

Ιόνια νησιά /iˈoɲa nisjˈa/ (pn)
Ilhas Jónicas

Ιόνιο πέλαγος /iˈo.ni.o ˈpe.la.ɣos/ (pn)
Mar Jônico

Ιώ /iˈo/ (pn)
Io

Ιώβ /iˈov/ (pn)
Jó

ΚΚΣΕ /ku.kuˈse/
PCUS

ΚΜΕ /kmˈe/
CPU

Κάδιθ /ˈka.ðiθ/
Cádis

Κάιρο /ˈka.i.ɾo/ (pn)
Cairo

Κάλγκαρι /ˈkal.ga.ɾi/
Calgary

Κάλιαρι /ˈka.ʎa.ɾi/ (pn)
Cagliari

Κάμινος /kˈaminˌos/ (pn)
Fornax

Κάμπο Γκράντε /ˈkam.bo ˈgɾan.de/
Campo Grande

Κάννες /ˈka.nes/ (pn)
Cannes

Κάνσας /kˈansas/ (pn)
Cansas

Κάντερμπερι /ˈkan.deɾ.be.ɾi/ (pn)
Cantuária

Κάρντιφ /ˈkaɾ.dif/ (pn)
Cardiff

Κάρολος /ˈka.ɾo.los/ (pn)
Carlos

Κάστρις /ˈka.stɾis/ (pn)
Castries

Κάτω Σαξονία /kˈato sˌaksonˈia/ (pn)
Baixa Saxónia

Κάτω Χώρες /kˈato xˈores/ (pn)
Países Baixos, Holanda
  άλλη μορφή του Ολλανδία (ειδικότερα) ( χώρα) άλλη μορφή του Ολλανδία

Κέιμπριτζ /ˈce.im.bɾid͡z/ (pn)
Cantabrígia

Κέιπ Τάουν /ˈce.ip ˈta.un/ (pn)
Cidade do Cabo

Κέμνιτς /ˈce.mnit͡s/ (pn)
Chemnitz

Κένταυρος /cˈedavrˌos/ (pn)
Centaurus

Κένυα /cˈeɲa/ (pn)
Quénia

Κέρβερος /ˈceɾ.ve.ɾos/ (pn)
Cérbero

Κέρκυρα /ˈceɾ.ci.ɾa/ (pn)
Corfu

Κήτος /ˈci.tos/ (pn)
Cetus

Κίεβο /ˈci.e.vo/ (pn)
Kiev, Quieve

Κίνα /ˈci.na/ (pn)
China

Κίνγκσταουν /cˈinɡstaˌun/ (pn)
Kingstown

Καβυλία /ka.viˈli.a/ (pn)
Cabília

Καβύλος /kaˈvi.los/ (pn)
kabyle

Καγιέν /kaˈʝen/ (pn)
Caiena

Καζακστάν /kˌazakstˈan/ (pn)
Cazaquistão

Καζαμπλάνκα /ka.zaˈblan.ka/ (pn)
Casablanca

Καικιλία /cˌecilˈia/ (pn)
Cecília

Καινή Διαθήκη /cenˈi ðˌiaθˈici/ (pn)
Novo Testamento

Καισάρεια /cesˈarça/ (pn)
Cesareia

Καλαί /kaˈle/ (pn)
Calais

Καλαβρία /ka.laˈvɾi.a/ (pn)
Calábria

Καλαβρός /ka.laˈvɾos/ (pn)
calabrês

Καλιφορνέζα /ka.li.foɾˈne.za/ (pn)
californiana

Καλιφορνέζος /ka.li.foɾˈne.zos/ (pn)
californiano

Καλιφόρνια /ka.liˈfoɾ.ni.a/ (pn)
Califórnia

Καλκούτα /kalˈku.ta/ (pn)
Calcutá

Καλλιόπη /kaˈʎo.pi/ (pn)
Calíope

Καμερουνέζος /ka.me.ɾuˈne.zos/ (n)
camaronês

Καμερούν /ka.meˈrun/ (pn)
Camarões

Καμηλοπάρδαλις /kˌamilopˈarðalˌis/ (pn)
Camelopardalis

Καμπέρα /kamˈbe.ɾa/ (pn)
Camberra

Καμπίντα /kaˈbin.da/ (pn)
Cabinda

Καμπανία /kam.baˈni.a/ (pn)
Campânia
  πόλη της Ιταλίας περιφέρεια και πόλη της Ιταλίας

Καμποτζιανός /kam.bo.d͡zi.aˈnos/ (pn)
cambojano

Καμπούλ /kabˈul/ (pn)
Cabul

Καμπότζη /kamˈbo.d͡zi/ (pn)
Camboja

Κανάριοι Νήσοι /kaˈna.ɾi.i ˈni.si/ (pn)
Ilhas Canárias

Καναδάς /ka.naˈðas/ (pn)
Canadá

Καναδή /ka.naˈði/ (pn)
canadiana

Καναδός /ka.naˈðos/ (pn)
canadense

Κανταβρία /kan.taˈvɾi.a/ (pn)
Cantábria

Καντόνα /kanˈdo.na/ (pn)
Cantão

Καπερναούμ /ka.peɾ.naˈum/ (pn)
Cafarnaum

Καπιτώλιο /kˌapitˈoʎo/ (pn)
Capitólio
  κτήριο στην Ουάσιγκτον, στο οποίο συνέρχεται το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών

Καππαδοκία /ka.pa.ðoˈci.a/ (pn)
Capadócia

Καππαδόκης /ka.paˈðo.cis/ (pn)
capadócio

Καράκας /kaˈɾa.kas/ (pn)
Caracas

Καρακάλλας /kˌarakˈalas/ (pn)
Carakalla

Καραϊβική /ka.ɾai.viˈci/ (pn)
Caribe

Καραϊβική Θάλασσα /ka.ɾai.viˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar do Caribe

Καρθαγένη /kaɾ.θaˈʝe.ni/ (pn)
Cartagena

Καρινθία /ka.ɾinˈθi.a/ (pn)
Caríntia

Καρκίνος /kaɾˈci.nos/ (pn)
Cancer, Câncer

Καρπάθια /kaɾˈpa.θi.a/ (pn)
Cárpatos

Καρταχένα /kaɾ.taˈxe.na/ (pn)
Cartagena

Καρχηδόνα /kaɾ.çiˈðo.na/ (pn)
Cartago

Καρχηδόνιος /kaɾ.çiˈðo.ni.os/ (pn)
cartaginês

Κασμίρ /kasmˈir/ (pn)
Caxemira

Κασσιόπη /kassjˈopi/ (pn)
Cassiopéia

Καστέλο Μπράνκο /kaˈste.lo ˈbɾan.ko/
Castelo Branco

Καστίλλη /kaˈsti.li/ (pn)
Castela

Καστίλλη-Λα Μάντσα /kaˈsti.li la‿man.t͡sa/ (pn)
Castela-La Mancha

Καστιλλιάνα /ka.stiˈʎa.na/ (pn)
castelhana

Καστιλλιάνος /ka.stiˈʎa.nos/ (pn)
castelhano

Κατάνια /kaˈta.ni.a/ (pn)
Catânia

Κατάρ /kaˈtar/ (pn)
Qatar

Καταλανός /ka.ta.laˈnos/ (pn)
catalão

Καταλονία /ka.ta.loˈni.a/ (pn)
Catalunha

Κατμαντού /kˌatmadˈu/ (pn)
Katmandu

Καυκάσια /kafˈka.si.a/ (pn)
caucasiana

Καυκάσιος /kafˈka.si.os/ (pn)
caucasiano

Καύκασος /ˈkaf.ka.sos/ (pn)
Cáucaso

Κεμπέκ /cebˈek/ (pn)
Quebec, Quebeque

Κεντάκι /cedˈaci/ (pn)
Kentucky

Κεντρική Αμερική /cen.dɾiˈci a.me.ɾiˈci/ (pn)
América Central

Κεντρική Ασία /cen.dɾiˈci aˈsi.a/ (pn)
Ásia Central

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία /cen.dɾo.a.fɾi.ka.niˈci ði.mo.kɾaˈti.a/ (pn)
República Centro-Africana

Κεφαλονιά /cˌefaloɲˈa/ (pn)
Cefalónia

Κεϋλάνη /cˌeilˈani/ (pn)
Ceilão

Κηφεύς /cifˈefs/ (pn)
Cepheus

Κηφισός /ci.fiˈsos/ (pn)
Cefiso

Κικέρων /cicˈeron/ (pn)
Cícero

Κιλικία /ci.liˈci.a/ (pn)
Cilícia

Κινέζος /ciˈne.zos/ (pn)
chinês

Κιργιζία /cˌirjizˈia/ (pn)
Quirguistão

Κιρκόρ /cirkˈor/ (pn)
Kirkor

Κιότο /cˈoto/ (pn)
Quioto

Κλαύδιος /ˈklav.ði.os/ (pn)
Cláudio

Κλειώ /kliˈo/ (pn)
Clio

Κλεοπάτρα /kle.oˈpa.tɾa/ (pn)
Cleópatra

Κοζάκος /kozˈakos/ (pn)
cossaco

Κοινωνία των Εθνών /cˌinonˈia ton eθnˈon/ (pn)
Sociedade das Nações

Κοκκινοσκουφίτσα /ko.ci.no.skuˈfi.t͡sa/ (pn)
Capuchinho Vermelho

Κολομβία /kˌolomvˈia/ (pn)
Colômbia

Κολοράντο /kˌolorˈado/ (pn)
Colorado
  πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ουδέτερο) πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Κολοσσαίο /ko.loˈse.o/ (pn)
Coliseu

Κολοσσαείς /kˌolossaˈis/ (pn)
Colossenses
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Κολοσσαείς, δώδεκα βιβλία της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Κολωνία /kˌolonˈia/ (pn)
Colónia, Colônia

Κομόρες /komˈores/ (pn)
Comores

Κονέκτικατ /konˈektikˌat/ (pn)
Connecticut

Κονγκό /konɡˈo/ (pn)
Congo

Κοπακαμπάνα /kopakaˈbana/ (pn)
Copacabana

Κοπεγχάγη /ko.peŋˈxa.ʝi/ (pn)
Copenhaga, Copenhague

Κοράνιο /korˈaɲo/ (pn)
Corão

Κορεάτης /kˌoreˈatis/ (pn)
coreano

Κορσική /koɾ.siˈci/ (pn)
Córsega

Κοσμάς /kosmˈas/ (pn)
Cosme

Κοσσυφοπέδιο /kˌossifopˈeðiˌo/ (pn)
Kosovo

Κουάλα Λουμπούρ /kuˈala lubˈur/ (pn)
Cuala Lumpur

Κουβέιτ /kuvˈeit/ (pn)
Kuwait

Κουμάνος /kuˈma.nos/ (pn)
cumano

Κουρασάο /kˌurasˈao/ (pn)
Curaçao

Κοϊντίνος /koɪdˈinos/ (pn)
Quintino

Κούβα /ˈku.va/ (pn)
Cuba

Κούρδος /kˈurðos/ (pn)
curdo

Κρήτη /krˈiti/ (pn)
Creta

Κρακοβία /krˌakovˈia/ (pn)
Cracóvia

Κρατήρ /kratˈir/ (pn)
Crater

Κρεμλίνο /kɾemˈli.no/ (pn)
Kremlin

Κρητιδική /krˌitiðicˈi/ (pn)
Cretáceo, Cretácico

Κρητιδικός /krˌitiðikˈos/ (adj)
Cretáceo, Cretácico

Κριμαία /kɾiˈme.a/ (pn)
Crimeia

Κριτές /kritˈes/ (pn)
Juízes

Κριός /kriˈos/ (pn)
Aries, Áries

Κροάτης /kroˈatis/ (pn)
croata

Κροίσος /ˈkɾi.sos/ (pn)
Creso

Κροατία /krˌoatˈia/ (pn)
Croácia

Κρόνος /ˈkɾo.nos/ (pn)
Saturno
  πλανήτης (αστρονομία) ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και δεύτερος μεγαλύτερος με χαρακτηριστικούς δακτύλιους

Κυκλάδες /ciˈkla.ðes/ (pn)
Cíclades

Κυρήνη /ciˈɾi.ni/ (pn)
Cirena

Κυριάκος /ciɾˈʝa.kos/ (pn)
Ciríaco, Quirico

Κυριακή /ciɾ.ʝaˈci/ (pn)
domingo
  η πρώτη (ή, κατ' άλλους, η τελευταία) ημέρα της εβδομάδας, μετά το Σάββατο και πριν την Δευτέρα

Κυριακή των Βαΐων /cˌiriacˈi ton vaˈion/ (pn)
Domingo de Ramos

Κωνσταντίνος /kon.stanˈdi.nos/ (pn)
Constantino

Κωνσταντινούπολη /kon.stan.diˈnu.po.li/ (pn)
Constantinopla

Κως /kˈos/ (pn)
Cós

Κόμη Βερενίκης /kˈomi vˌerenˈicis/ (pn)
Coma Berenices

Κόρδοβα /kˈorðovˌa/ (pn)
Córdova

Κόρινθος /ˈko.ɾin.θos/ (pn)
Corinto

Κόστα Ρίκα /ˈko.sta ˈɾi.ka/ (pn)
Costa Rica

Κύθηρα /ˈci.θi.ɾa/ (pn)
Citera

Κύκνος /cˈiknos/ (pn)
Cygnus

Κύνες Θηρευτικοί /cˈines θˌirefticˈi/ (pn)
Canes Venatici

Κύπριος /ˈci.pɾi.os/ (pn)
cipriota
  (εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από την Κύπρο ή έχει κυπριακή υπηκοότητα

Κύπρος /ˈci.pɾos/ (pn)
Chipre

Κύριε ελέησον /ci.ɾi̯eˈle.i.son/ /ˈci.ɾi.e eˈle.i.son/
Senhor, tende piedade
  (θρησκεία) φράση που επαναλαμβάνεται σε προσευχές και λειτουργικά κείμενα: Κύριε, σπλαχνίσου μας

Κύριλλος /cˈirilˌos/ (pn)
Cirilo

Κύριος /ˈci.ɾi.os/ (pn)
Senhor

Κύρος /ˈci.ɾos/ (pn)
Ciro

ΛΟΑΤ /lˈoat/
LGBT

Λάζαρος /lˈazarˌos/ (pn)
Lázaro

Λάιος /ˈla.i.os/ (pn)
Laio
  (ελληνική μυθολογία) αρχαίο ανδρικό όνομα

Λάνσελοτ /ˈlan.se.lot/ (pn)
Lancelote

Λάντογκα /lˈadoŋɡˌa/ (pn)
Ládoga

Λάος /lˈaos/ (pn)
Laos

Λάρισα /ˈla.ɾi.sa/ (pn)
Larissa

Λάσα /lˈasa/ (pn)
Lassa

Λένινγκραντ /lˈeninɡrˌad/ (pn)
Leningrado

Λέσβος /lˈesvos/ (pn)
Lesbos

Λέων /lˈeon/ (pn)
Leo, Leão

Λέων Μικρός /lˈeon mikrˈos/ (pn)
Leo Minor

Λήμνος /lˈimnos/ (pn)
Lemnos

Λίβανος /ˈli.va.nos/ (pn)
Líbano

Λίβυος /lˈiviˌos/ (pn)
líbio

Λίγηρας /lˈijirˌas/ (pn)
Loire

Λίμα /ˈli.ma/ (pn)
Lima

Λίχτενσταϊν /ˈlix.ten.stai̯n/ /ˈlɪçtn̩ˌʃtaɪ̯n/ (pn)
Liechtenstein

Λαγωός /lˌaɣoˈos/ (pn)
Lepus

Λακωνία /lˌakonˈia/ (pn)
Lacónia

Λαπωνία /la.poˈni.a/ (pn)
Lapónia

Λας Βέγκας /lˈaz vˈeŋɡas/ (pn)
Las Vegas

Λαυρέντιος /laˈvɾen.di.os/ (pn)
Lourenço

Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας /laɪcˈi ðˌimokratˈia tis cˈinas/ (pn)
República Popular da China

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό /laɪcˈi ðˌimokratˈia tu konɡˈo/ (pn)
República Democrática do Congo

Λεία /lˈia/ (pn)
Lia

Λειψία /liˈpsi.a/ (pn)
Leipzig

Λετονία /lˌetonˈia/ (pn)
Letónia

Λευκορωσία /lef.ko.ɾoˈsi.a/ (pn)
Bielorrússia, Belarus

Λευκορώσος /lef.koˈɾo.sos/ (pn)
bielorrusso

Λευκωσία /lˌefkosˈia/ (pn)
Nicósia

Λευϊτικό /lˌevitikˈo/ (n)
Levítico

Λητώ /litˈo/ (pn)
Latona

Λιβανέζος /lˌivanˈezos/ (pn)
libanês

Λιβερία /lˌiverˈia/ (pn)
Libéria

Λιβύη /livˈii/ (pn)
Líbia

Λιθουανία /li.θu.aˈni.a/ (pn)
Lituânia

Λιθουανός /lˌiθuanˈos/ (pn)
lituano

Λιμνούπολη /limnˈupolˌi/ (pn)
Patópolis

Λιουμπλιάνα /ʎubʎˈana/ (pn)
Liubliana, Ljubljana

Λισαβόνα /lˌisavˈona/ (pn)
Lisboa

Λονδίνο /lonˈði.no/ (pn)
Londres

Λονδρέζα /lonðrˈeza/ (pn)
londrina

Λονδρέζος /lonðrˈezos/ (pn)
londrino

Λος Άντζελες /lˈos ˈadzelˌes/ (pn)
Los Angeles

Λουιζιάνα /lˌuizjˈana/ (pn)
Louisiana

Λουκάς /luˈkas/ (pn)
Lucas

Λουκία /luˈci.a/ (pn)
Lúcia

Λουξεμβούργο /lˌuksemvˈurɣo/ (pn)
Luxemburgo

Λουτέτια /lutˈetiˌa/ (pn)
Lutécia

Λυγξ /lˈiɣks/ (pn)
Lynx

Λυδία /liðˈia/ (pn)
Lídia
  γυναικείο όνομα
  αρχαία χώρα (ιστορία) αρχαία χώρα στη Μικρά Ασία, η κατά τον Όμηρο Μαιονία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Λυδοί.
  χωριό της Ελλάδας χωριό της Ελλάδας, στο νομό (περιφερειακή ενότητα) Καβάλας, κοντά στους αρχαίους Φιλίππους

Λυδός /liðˈos/ (pn)
lídio

Λυκία /liˈci.a/ (pn)
Lícia

Λυκαβηττός /li.ka.viˈtos/ (pn)
Licabeto

Λυών /ʎˈon/ (pn)
Lyon

Λωζάνη /lozˈani/ (pn)
Lausana

Λόκι /ˈlo.ci/ (pn)
Loki

Λύκος /lˈikos/ (pn)
Lupus

Λύρα /lˈira/ (pn)
Lyra

ΜΕΘ /mˈeθ/
UCI

ΜΚΔ /mˌikˌapaðˈelta/
MDC

Μάαστριχτ /mˈaastrˌixt/ (pn)
Maastricht

Μάγχη /ˈmaŋ.çi/ (pn)
Canal da Mancha

Μάιντς /mˈaɪds/ (pn)
Mainz

Μάιος /ˈma.i.os/ (pn)
maio
  ο πέμπτος μήνας του ημερολογίου

Μάλι /mˈali/ (pn)
Mali

Μάλτα /ˈmal.ta/ (pn)
Malta

Μάνη /ˈma.ni/ (n)
Mani

Μάντσεστερ /mˈadsestˌer/ (pn)
Manchester

Μάρκος /ˈmaɾ.kos/ (pn)
Marcos

Μάρτιος /ˈmaɾ.ti.os/ (pn)
março
  ο τρίτος μήνας του έτους και ο πρώτος της άνοιξης

Μάρτυρας του Ιεχωβά /mˈartirˌas tu ˌiexovˈa/
testemunha de Jeová

Μάτσου Πίτσου /ˈma.t͡su ˈpi.t͡su/ (pn)
Machu Picchu

Μέγαρα /ˈme.ɣa.ɾa/ (pn)
Mégara

Μέγας Κύων /mˈeɣas cˈion/ (pn)
Canis Major

Μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (pn)
Medusa

Μέιν /mˈein/ (pn)
Maine

Μέλας Δρυμός /ˈme.las ðɾiˈmos/ (pn)
Floresta Negra

Μέλισσα /mˈelissˌa/ (pn)
Melissa

Μέριλαντ /mˈerilˌad/ (pn)
Marilândia

Μέση Ανατολή /mˈesi ˌanatolˈi/ (pn)
Médio Oriente, Oriente Médio

Μήδεια /ˈmi.ði.a/ (pn)
Medeia

Μίσιγκαν /mˈisiŋɡˌan/ (pn)
Michigan

Μαγδεβούργο /mˌaɣðevˈurɣo/ (pn)
Magdeburgo

Μαγιότ /majˈot/ (pn)
Mayotte

Μαδαγασκάρη /mˌaðaɣaskˈari/ (pn)
Madagáscar

Μαδρίτη /maˈðɾi.ti/ (pn)
Madrid, Madri

Μαθουσάλας /ma.θuˈsa.las/ (n)
Matusalém

Μακεδονία /ma.ce.ðoˈni.a/ (pn)
Macedónia, Macedônia

Μαλάουι /malˈauˌi/ (pn)
Malawi

Μαλαισία /mˌalesˈia/ (pn)
Malásia

Μαλαχίας /mˌalaçˈias/ (pn)
Malaquias

Μαλδίβες /malðˈives/ (pn)
Maldivas

Μαλτέζος /maltˈezos/ (pn)
maltês
  (εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από τη Μάλτα ή έχει μαλτέζικη υπηκοότητα, (στο θηλυκό: Μαλτέζα)

Μανάμα /manˈama/ (pn)
Manama

Μανίλα /manˈila/ (pn)
Manila

Μανασσής /mˌanassˈis/ (pn)
Manassés
  ανδρικό επώνυμο (θηλυκό: Μανασσή)

Μαρία /maˈɾi.a/ (pn)
Maria

Μαραθώνας /ma.ɾaˈθo.nas/ (pn)
Maratona

Μαργαρίτα /mˌarɣarˈita/ (pn)
Margarida

Μαριάννα /mˌariˈana/ (pn)
Mariana

Μαριούπολη /ma.ɾiˈu.po.li/ (pn)
Mariupol

Μαρτινίκα /mˌartinˈika/ (pn)
Martinica

Μαρόκο /marˈoko/ (pn)
Marrocos

Μασαχουσέτη /mˌasaxusˈeti/ (pn)
Massachusetts

Μασσαλία /ma.saˈli.a/ (pn)
Marselha

Ματθίλδη /matˈθil.ði/ (pn)
Matilda

Ματθαίος /matˈθe.os/ (pn)
Mateus

Μαυρίκιος /maˈvɾi.ci.os/ (pn)
Maurício, Maurícia

Μαυριτανία /mˌavritanˈia/ (pn)
Mauritânia

Μαυροβούνιο /mav.ɾoˈvu.ni.o/ (pn)
Montenegro

Μαυροβούνιος /mˌavrovˈuɲos/ (pn)
montenegrino

Μαυρογένης /ma.vɾoˈʝe.nis/ (pn)
Barba Negra

Μεγάλη Άρκτος /meɣˈali ˈarktos/ (pn)
Ursa Major

Μεγάλη Έκρηξη /meɣˈali ˈekriksˌi/ (pn)
Big Bang

Μεγάλη Ύφεση /meˈɣa.li ˈi.fe.si/
Grande Depressão

Μεγάλη Βρετανία /meɣˈali vrˌetanˈia/ (pn)
Grã-Bretanha

Μεγάλη Εβδομάδα /meˈɣa.li e.vðoˈma.ða/ (pn)
Semana Santa

Μεγάλη Παρασκευή /meɣˈali pˌarascevˈi/ (pn)
Sexta-feira Santa

Μεγάλος Αδελφός /meˈɣa.los a.ðelˈfos/ (pn)
Grande Irmão

Μεγαλειότατε /me.ɣa.liˈo.ta.te/
Sua Majestade
  (προσφώνηση) προσφώνηση αυτοκράτορα (αυτοκράτειρας) ή βασιλιά (βασίλισσας)

Μεθόδιος /meθˈoðiˌos/ (pn)
Metódio

Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία /mˌeklemvˈurɣo ðˌiticˈi pˌomeranˈia/ (pn)
Mecklemburgo-Pomerânia Ocidental

Μελπομένη /mel.poˈme.ni/ (pn)
Melpomene

Μενέλαος /menˈelaˌos/ (pn)
Menelau

Μεξικό /me.ksiˈko/ (pn)
México, Cidade do México
  χώρα χώρα της Βόρειας Αμερικής, με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη και επίσημη γλώσσα τα ισπανικά

Μεσοποταμία /me.so.po.taˈmi.a/ (pn)
Mesopotâmia

Μεσόγειος /mesˈojos/ (pn)
Mediterrâneo

Μεσόγειος Θάλασσα /meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar Mediterrâneo, Mediterrâneo

Μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
Reforma Protestante

Μεφιστοφελής /mˌefistˌofelˈis/ (n)
Mefistófeles

Μιζούρι /mizˈuri/ (pn)
Missouri

Μιθριδάτης /mˌiθriðˈatis/ (pn)
Mitrídates

Μικρά Ασία /mikrˈa asˈia/ (pn)
Ásia Menor

Μικρή Άρκτος /mikrˈi ˈarktos/ (pn)
Ursa Minor

Μικρονησία /mˌikronisˈia/ (pn)
Micronésia

Μικροσκόπιον /mˌikroskˈopçon/ (pn)
Microscopium

Μικρός Κύων /mikrˈos cˈion/ (pn)
Canis Minor

Μιλάνο /milˈano/ (pn)
Milão

Μιλτιάδης /mˌiltiˈaðis/ (pn)
Miltiade

Μινεσότα /mˌinesˈota/ (pn)
Minnesota

Μινσκ /mˈinsk/ (pn)
Minsk

Μιρ /mˈir/ (n)
Mir

Μισισίπι /mˌisisˈipi/ (pn)
Mississippi

Μιχαήλ /mˌixaˈil/ (pn)
Miguel

Μιχαίας /miçˈeas/ (pn)
Miqueias

Μνημοσύνη /mnˌimosˈini/ (pn)
Mnemosine

Μογγολία /mˌoŋɡolˈia/ (pn)
Mongólia

Μογκαντίσου /mˌoŋɡadˈisu/ (pn)
Mogadixo

Μοζαμβίκη /mo.zaɱˈvi.ci/ (pn)
Moçambique

Μολδαβία /mˌolðavˈia/ (pn)
Moldávia

Μονακό /mˌonakˈo/ (pn)
Mónaco, Mônaco

Μοναστήρι /mo.naˈsti.ɾi/ (pn)
Bitola
  πόλη της Βόρειας Μακεδονίας (ιστορία) η πόλη της Βόρειας Μακεδονίας Μπίτολα (→ δείτε και Βιτώλια)

Μοντάνα /modˈana/ (pn)
Montana

Μοντσερράτ /mˌodserˈat/ (pn)
Monserrate

Μονόκερως /monˈocerˌos/ (pn)
Monoceros

Μοσούλη /mosˈuli/ (pn)
Mossul

Μπάρι /ˈba.ɾi/ (pn)
Bari

Μπάφαλο /ˈba.fa.lo/
Búfalo

Μπέζα /ˈbe.za/
Beja

Μπέιρα /ˈbe.i.ɾa/
Beira

Μπέλγκοροντ /ˈbel.go.ɾod/
Belgorod

Μπέλο Οριζόντε /ˈbe.lo o.ɾiˈzon.de/
Belo Horizonte

Μπέλφαστ /ˈbel.fast/ (pn)
Belfast

Μπέργκαμο /ˈbeɾ.ga.mo/ (pn)
Bérgamo

Μπέστλα /bˈestla/ (pn)
Bestla

Μπίντγκοστς /ˈbind.gost͡s/
Bydgoszcz

Μπαΐα /baˈi.a/
Bahia

Μπαγιόν /baˈʝon/
Baiona

Μπακού /baˈku/ (pn)
Bacu

Μπαλί /baˈli/ (n)
Báli

Μπαλντρ /bˈaldr/ (pn)
Balder

Μπαμπ ελ Μαντέμπ /ˈbab el‿manˈdeb/
Babelmândebe

Μπανγκί /baŋˈgi/ (pn)
Bangui

Μπανγκλαντές /ban.glaˈdes/ (pn)
Bangladeche, Bangladesh

Μπανγκλαντεσιανός /ban.gla.de.si.aˈnos/ (pn)
bangladeshi

Μπανγκόκ /banˈgok/ (pn)
Banguecoque

Μπανζούλ /banˈzul/ (pn)
Banjul

Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν /banˈdaɾ seˈɾi be.gaˈvan/ (pn)
Bandar Seri Begauã

Μπανταχόθ /ba.daˈxoθ/
Badajoz

Μπαρμπάντος /baɾˈba.dos/ (pn)
Barbados

Μπαρμπαριά /baɾ.baɾˈʝa/ (pn)
Berbéria

Μπαρναούλ /baɾ.naˈul/
Barnaul

Μπασκορτοστάν /ba.skoɾ.toˈstan/ (pn)
Bashkortostão

Μπαστέρ /baˈsteɾ/ (pn)
Basse-Terre

Μπαστιά /baˈstʝa/
Bastia

Μπατάλια /baˈta.ʎa/
Batalha

Μπαχάμες /baˈxa.mes/ (pn)
Bahamas, Baamas

Μπαχρέιν /baˈxɾe.in/ (pn)
Barém, Bahrein

Μπαϊκονούρ /bai.koˈnuɾ/
Baikonur

Μπελέμ /beˈlem/
Belém

Μπελίζ /beˈliz/ (pn)
Belize

Μπελμοπάν /bel.moˈpan/ (pn)
Belmopan

Μπενίν /beˈnin/ (pn)
Benim

Μπενεβέντο /be.neˈven.to/
Benevento

Μπενελούξ /be.neˈluks/ (pn)
Benelux

Μπετσουαναλάνδη /be.t͡su.a.naˈlan.ði/ (pn)
Bechuanalândia

Μπετόβεν /betˈoven/ (pn)
Beethoven

Μπιάφρα /biˈa.fɾa/ (pn)
Biafra

Μπιαλίστοκ /bʝaˈli.stok/
Bialystok

Μπιαρίτς /bʝaˈɾits/
Biarritz

Μπιγκ Μπεν /bˈiŋɡ bˈen/ (pn)
Big Ben

Μπιζέρτα /biˈzeɾ.ta/ (pn)
Bizerta

Μπιλμπάο /bilˈba.o/ (pn)
Bilbau

Μπιρομπιτζάν /bi.ɾo.biˈd͡zan/
Birobidjan

Μπισάου /biˈsa.u/ (pn)
Bissau

Μπισκέκ /biˈscek/ (pn)
Bishkek

Μπιχάρ /biˈxaɾ/
Bihar

Μπλουμφοντέιν /bluɱ.fonˈde.in/ (pn)
Bloemfontein

Μπογκοτά /bo.goˈta/ (pn)
Bogotá

Μπολτσάνο /bolˈt͡sa.no/
Bolzano

Μπολόνια /bolˈoɲa/ (pn)
Bolonha

Μποναίρ /boˈneɾ/ (pn)
Bonaire

Μπορντό /bordˈo/ (pn)
Bordéus

Μποτσουάνα /bo.t͡suˈa.na/ (pn)
Botsuana, Botswana

Μποτσουανή /bo.t͡su.aˈni/ (pn)
botsuana

Μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (pn)
botsuano

Μπουένος Άιρες /buˈe.nos ˈa.i.ɾes/ (pn)
Buenos Aires

Μπουζουμπούρα /bu.zumˈbu.ɾa/ (pn)
Bujumbura

Μπουμπάνεσβαρ /buˈba.ne.svar/
Bhubaneswar

Μπουργιατία /buɾ.ʝaˈti.a/ (pn)
Buriatia

Μπουργκάς /buɾˈgas/ (pn)
Burgas

Μπουρκίνα Φάσο /buɾˈci.na ˈfa.so/ (pn)
Burquina Faso, Burkina Faso

Μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (pn)
burundês

Μπουρούντι /buˈɾun.di/ (pn)
Burúndi, Burundi

Μπουτάν /buˈtan/ (pn)
Butão

Μπουτανέζος /bu.taˈne.zos/ (pn)
butanês

Μπουχάρα /buˈxa.ɾa/ (pn)
Bucara

Μπούργκενλαντ /ˈbuɾ.gen.land/
Burgenland

Μπράγκα /ˈbɾa.ga/
Braga

Μπρέντα /ˈbɾe.nda/
Breda

Μπρέσια /ˈbɾe.si.a/ (pn)
Bréscia

Μπρίντιζι /ˈbɾin.di.zi/ (pn)
Brindisi

Μπρίσμπεϊν /ˈbɾi.zbe.in/ (pn)
Brisbane

Μπρίστολ /ˈbɾi.stol/ (pn)
Bristol

Μπραγκάνσα /bɾaˈgan.sa/
Bragança

Μπραζίλια /bɾaˈzi.li.a/ (pn)
Brasília

Μπραζαβίλ /bɾa.zaˈvil/ (pn)
Brazzaville

Μπρατισλάβα /bɾa.tiˈsla.va/ (pn)
Bratislava

Μπρεστ /ˈbɾest/ (pn)
Brest

Μπριάνσκ /bɾiˈansk/
Briansk

Μπριτζτάουν /bɾid͡zˈta.un/ (pn)
Bridgetown

Μπρνο /ˈbɾno/
Brno

Μπρονξ /ˈbɾonks/ (pn)
Bronx

Μπρουνέι /bɾuˈne.i/ (pn)
Brunei

Μπρούκλιν /ˈbɾu.klin/ (pn)
Brooklyn

Μπρυζ /ˈbɾiz/ (pn)
Bruges

Μπόλιγουντ /ˈbo.li.ɣud/ (pn)
Bollywood

Μπόρνχολμ /ˈboɾn.xolm/
Bornholm

Μυία /mˈia/ (pn)
Musca

Μυκήνες /miˈci.nes/ (pn)
Micenas

Μωάμεθ /moˈa.meθ/ (pn)
Maomé

Μωυσής /mo.iˈsis/ (pn)
Moisés

Μόναχο /mˈonaxˌo/ (pn)
Munique

Μόνικα /mˈonikˌa/ (pn)
Mónica

Μόντρεαλ /ˈmon.tɾe.al/ (pn)
Montreal

Μόσχα /mˈosxa/ (pn)
Moscou, Moscovo

Μύκονος /mˈikonˌos/ (pn)
Míconos

Νάντια /nˈadiˌa/ (pn)
Nádia

Νάξος /nˈaksos/ (pn)
Naxos

Νάπολη /nˈapolˌi/ (pn)
Nápoles

Νέα Ζηλανδία /nˈea zˌilanðˈia/ (pn)
Nova Zelândia

Νέα Καληδονία /nˈea kˌaliðonˈia/ (pn)
Nova Caledónia

Νέα Υόρκη /ˈne.a iˈoɾ.ci/ (pn)
Nova Iorque

Νέο Δελχί /nˈeo ðelçˈi/ (pn)
Nova Deli

Νέο Μεξικό /nˈeo mˌeksikˈo/ (pn)
Novo México

Νέος Κόσμος /ˈne.os ˈko.zmos/ (pn)
Novo Mundo
  (ιστορία) προσδιορισμός που περιγράφει το Δυτικό Ημισφαίριο (Αμερική) ή την Αυστραλία

Νέρτους /nˈertus/ (pn)
Nerthus

Νήσοι Κουκ /nˈisi kˈuk/ (pn)
Ilhas Cook

Νήσοι Μάρσαλ /nˈisi mˈarsal/ (pn)
Ilhas Marshall

Νήσοι Φώκλαντ /nˈisi fˈoklad/ (n)
ilhas Falkland, ilhas Malvinas

Νίγηρας /ˈni.ʝi.ras/ (pn)
Níger

Νίκαια /ˈni.ce.a/ (pn)
Nice
  πόλη της Γαλλίας πόλη της Γαλλίας, αρχαία αποικία Ελλήνων

Νίκη /ˈni.ci/ (pn)
Nice

Ναγκασάκι /nˌaŋɡasˈaci/ (pn)
Nagasaki

Ναμίμπια /namˈibça/ (pn)
Namíbia

Ναούμ /naˈum/ (pn)
Naum

Ναούρου /naˈuru/ (pn)
Nauru

Νατάσα /natˈasa/ (pn)
Natacha

Ναταλία /nˌatalˈia/ (pn)
Natália

Ναυσικά /nˌafsikˈa/ (pn)
Nausícaa

Ναϊρόμπι /naɪrˈobi/ (pn)
Nairóbi

Νεβάδα /nevˈaða/ (pn)
Nevada

Νεεμίας /nˌeemˈias/ (pn)
Neemias

Νεπάλ /nepˈal/ (pn)
Nepal

Νεφελοκοκκυγία /nˌefelˌokocijˈia/ (pn)
Cucolândia das Nuvens

Νησιά Κέιμαν /niˈsça ˈce.i.man/ (pn)
Ilhas Cayman

Νησιά του Σολομώντα /nisjˈa tu sˌolomˈoda/ (pn)
Ilhas Salomão

Νιγήριος /nijˈiriˌos/ (pn)
nigerino

Νιγηρία /nˌijirˈia/ (pn)
Nigéria

Νικαράγουα /nˌikarˈaɣuˌa/ (pn)
Nicarágua

Νικόδημος /nikˈoðimˌos/ (pn)
Nicodemos

Νικόλαος /nikˈolaˌos/ (pn)
Nicolau

Νιούκασλ /ɲˈukasl/ (pn)
Newcastle

Νοέμβριος /noˈeɱ.vɾi.os/ (pn)
novembro, Novembro
  ο ενδέκατος μήνας του ημερολογίου

Νοβοσιμπίρσκ /nˌovosibˈirsk/ (pn)
Novosibirsk

Νορβηγία /noɾ.viˈʝi.a/ (pn)
Noruega

Νορβηγίδα /nˌorvijˈiða/ (pn)
norueguesa

Νορβηγός /nˌorviɣˈos/ (pn)
norueguês

Νορμανδία /noɾ.manˈði.a/ (pn)
Normandia

Ντάκα /dˈaka/ (pn)
Daca

Ντέλαγουερ /dˈelaɣˌuer/ (pn)
Delaware

Ντίλι /dˈili/ (pn)
Díli

Ντονμπάς /donˈbas/ (pn)
Donbass

Ντουμπάι /dubˈaɪ/ (pn)
Dubai

Ντόχα /dˈoxa/ (pn)
Doha

Νυρεμβέργη /nˌiremvˈerji/ (pn)
Nuremberga

Νότια Αμερική /nˈoti ˌamericˈi/ (pn)
América do Sul

Νότια Αφρική /ˈno.ti.a a.fɾiˈci/ (pn)
África do Sul

Νότια Καρολίνα /nˈotiˌa kˌarolˈina/ (pn)
Carolina do Sul

Νότια Κορέα /nˈotiˌa korˈea/ (pn)
Coreia do Sul

Νότιο Σουδάν /nˈotiˌo suðˈan/ (pn)
Sudão do Sul

Νότιος Πόλος /nˈotiˌos pˈolos/ (pn)
Polo Sul

Νότιος Ωκεανός /nˈotiˌos ˌoceanˈos/ (pn)
Oceano Antártico

Νώε /ˈno.e/ (pn)
Noé

Ξάνθη /ksˈanθi/ (pn)
Xanti

Ξάνθιππος /ksˈanθipˌos/ (pn)
Xantipo

Ξέρξης /ˈkser.ksis/ (pn)
Kserkses

ΟΗΕ /o.iˈe/
ONU

ΟΠΕΚ /oˈpek/
OPEP

ΟΥΕΦΑ /uˈe.fa/
UEFA

Οβδιού /ˌovðiˈu/ (pn)
Obadias

Οδησσός /ˌoðissˈos/ (pn)
Odessa

Οδυσσέας /o.ðiˈse.as/ (pn)
Odisseu, Ulisses

Οδύσσεια /oðˈissja/ (pn)
Odisséia, Odisseia

Οθωμανική Αυτοκρατορία /ˌoθomˌanicˈi ˌaftokrˌatorˈia/ (pn)
Império Otomano

Οθωμανός /o.θo.maˈnos/ (pn)
otomano

Οιδίποδας /iˈði.po.ðas/ (pn)
Édipo

Οκλαχόμα /ˌoklaxˈoma/ (pn)
Oklahoma

Οκρίβας /okrˈivas/ (pn)
Pictor

Οκτάς /oktˈas/ (pn)
Octans

Οκτώβριος /oˈkto.vɾi.os/ (pn)
outubro
  o δέκατος μήνας του ημερολογίου και ο δεύτερος του φθινοπώρου που έχει 31 ημέρες

Ολλανδή /ˌolanðˈi/ (pn)
holandesa

Ολλανδία /o.lanˈði.a/ (pn)
Holanda
  περιοχή των Κάτω Χωρών, όνομα δυο επαρχιών των Κάτω Χωρών, η Βόρεια Ολλανδία και η Νότια Ολλανδία.

Ολλανδικές Αντίλλες /ˌolanðicˈes adˈiles/ (pn)
Antilhas Neerlandesas

Ολυμπιακοί Αγώνες /o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes/
jogos olímpicos, Jogos Olímpicos

Ομάν /omˈan/ (pn)
Omã

Ονδούρα /onðˈura/ (pn)
Honduras

Οντίν /odˈin/ (pn)
Odin

Οξφόρδη /oksfˈorði/ (pn)
Oxford

Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου /ˌorɣanismˈoz vˌorçoˌatladikˈu simfˈonu/ (pn)
Organização do Tratado do Atlântico Norte

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών /ˌorɣanismˈos ˌinomˈenon eθnˈon/ (pn)
Organização das Nações Unidas

Ορθόδοξη Εκκλησία /orθˈoðoksˌi ˌeklisˈia/
Igreja Ortodoxa

Ορλεάνη /ˌorleˈani/ (pn)
Orleães

Οσάκα /osˈaka/ (pn)
Osaca

Ουάσιγκτον /uˈasiŋɡtˌon/ (pn)
Washington

Ουαλή /ˌualˈi/ (pn)
galesa

Ουαλία /u.aˈli.a/ (pn)
País de Gales

Ουαλός /ˌualˈos/ (pn)
galês

Ουαϊόμινγκ /ˌuaɪˈominɡ/ (pn)
Wyoming

Ουγγαρία /ˌuŋɡarˈia/ (pn)
Hungria

Ουγκάντα /uŋɡˈada/ (pn)
Uganda

Ουζμπεκιστάν /ˌuzbecistˈan/ (pn)
Uzbequistão

Ουισκόνσιν /ˌuiskˈonsin/ (pn)
Wisconsin

Ουκρανία /u.kɾaˈni.a/ (pn)
Ucrânia

Ουκρανός /ˌukranˈos/ (pn)
ucraniano

Ουλουρού /u.luˈɾu/ (pn)
Uluru

Ουλρ /ˈulr/ (pn)
Uller

Ουράλης /uˈra.lis/ (pn)
Rio Ural

Ουράλια /uˈra.li.a/ (pn)
Montes Urais

Ουρανία /u.ɾaˈni.a/ (pn)
Urânia

Ουρανός /u.ɾaˈnos/ (pn)
Urano
  (ελληνική μυθολογία) θεός των αρχαίων Ελλήνων, ο πρώτος πατέρας των θεών που ενώθηκε με τη Γαία κι εκθρονίστηκε από το γιο του τον Κρόνο
  πλανήτης (αστρονομία) ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος που ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Βρετανό αστρονόμο William Herschel

Ουρουγουάη /ˌuruɣuˈaɪ/ (pn)
Uruguai

Ουτρέχτη /utrˈexti/ (pn)
Utreque

Ουψάλα /upsˈala/ (pn)
Uppsala

Οφηλία /o.fiˈli.a/ (pn)
Ofélia

Οφιούχος /o.fiˈu.xos/ (pn)
Ophiuchus, Ofiúco

Οχάιο /oxˈaɪo/ (pn)
Ohio

Οχανές /ˌoxanˈes/ (pn)
Ohanes

Οψίκιο /opsˈico/ (pn)
Opsiciano

Ούγγρος /ˈuŋɡros/ (pn)
húngaro

Ούννος /ˈunos/ (pn)
huno

ΠΟΠ /pˈop/
DOP

ΠΟΥ /ˈpo.i/
OMS

Πάνας /pˈanas/ (pn)
Pã

Πάντοβα /pˈadovˌa/ (pn)
Pádua

Πάσχα /ˈpa.sxa/ (pn)
Páscoa

Πάτερ ημών /ˈpa.teɾ iˈmon/ (n)
Pai Nosso

Πάτρα /ˈpa.tɾa/ (pn)
Pátras

Πάτροκλος /ˈpa.tɾo.klos/ (pn)
Pátroclo

Πάφος /pˈafos/ (pn)
Pafos

Πέμπτη /ˈpem.pti/ /ˈpem.ti/ (pn)
quinta-feira
  ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Τετάρτη και ακολουθεί η Παρασκευή

Πέρσης /ˈpeɾ.sis/ (pn)
persa

Πέρσιβαλ /pˈersivˌal/ (pn)
Percival

Πέτρος /pˈetros/ (pn)
Pedro

Πήγασος /pˈiɣasˌos/ (pn)
Pegasus

Παγγαία /paŋˈʝe.a/ (pn)
Pangea, Pangeia

Παγκόσμιος Ιστός /paŋɡˈosmiˌos istˈos/ (pn)
net

Πακιστάν /pˌacistˈan/ (pn)
Paquistão

Παλάου /palˈau/ (pn)
Palau

Παλέρμο /palˈermo/ (pn)
Palermo

Παλαιά Διαθήκη /pˌaleˈa ðˌiaθˈici/ (pn)
Antigo Testamento, Velho Testamento

Παλαιστίνη /pˌalestˈini/ (pn)
Palestina

Παλαιός Κόσμος /pa.leˈos ˈkoz.mos/ (pn)
Velho Mundo

Παναγία /pa.naˈʝi.a/ (pn)
Virgem Maria

Παναμάς /pa.naˈmas/ (pn)
Panamá

Πανδώρα /panˈðo.ɾa/ (pn)
Pandora

Παννονία /pˌanonˈia/ (pn)
Panónia

Παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (pn)
Todo-Poderoso

Παπουτσωμένος Γάτος /pˌaputsomˈenoz ɣˈatos/ (pn)
O Gato de Botas

Παρίσι /paˈɾi.si/ (pn)
Paris

Παραγουάη /pˌaraɣuˈaɪ/ (pn)
Paraguai

Παραλειπομένων Α΄ /pˌaralˌipomˈenon ˈalfa/ (pn)
1 Crônicas

Παραλειπομένων Β' /pˌaralˌipomˈenon vˈita/ (pn)
2 Crônicas

Παρασκευή /pa.ɾa.sceˈvi/ (pn)
sexta-feira, sexta
  η έκτη ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Πέμπτη και ακολουθεί το Σάββατο
  (σπάνιο) γυναικείο επώνυμο, θηλυκό του Παρασκευής

Παρθένος /parθˈenos/ (pn)
Virgo, Virgem

Παρθία /parθˈia/ (pn)
Pártia

Παρθενώνας /paɾ.θeˈno.nas/ (pn)
Partenon

Παροιμίες /pˌarimˈies/ (pn)
Provérbios

Πατρικία /pˌatricˈia/ (pn)
Patrícia

Παύλος /ˈpa.vlos/ (pn)
Paulo

Πεδεμόντιο /pe.ðeˈmon.di.o/ (pn)
Piemonte

Πειθώ /piθˈo/ (pn)
Peito

Πειραιάς /pi.ɾeˈas/ (pn)
Pireu

Πεκίνο /peˈci.no/ (pn)
Pequim

Πελάγιος /pelˈajos/ (pn)
Pelágio

Πελέ /peˈle/
Pelé

Πελασγός /pˌelasɣˈos/ (pn)
Pelasgo, Pelasgos
  (ελληνική μυθολογία) ανδρικό όνομα, ο γενάρχης των Πελασγών

Πελοπόννησος /pe.loˈpo.ni.sos/ (pn)
Peloponeso

Πενίς /penˈis/
Peniche

Πενσυλβάνια /pˌensilvˈaɲa/ (pn)
Pensilvânia

Πεντάγωνο /pedˈaɣonˌo/ (pn)
Pentágono

Πεντάτευχος /pedˈatefxˌos/ (pn)
Pentateuco

Πεντηκοστή /pˌedikostˈi/ (pn)
Pentecostes

Περίοικοι /perˈiicˌi/ (pn)
perieco

Περικλής /pˌeriklˈis/ (pn)
Péricles

Περιστερά /pˌeristerˈa/ (pn)
Columba

Περού /peˈɾu/ (pn)
Peru

Περσία /peɾˈsi.a/ (pn)
Pérsia

Περσεύς /persˈefs/ (pn)
Perseus

Πηλέας /pilˈeas/ (pn)
Peleo

Πηνελόπη /pi.neˈlo.pi/ (pn)
Penélope

Πιονγιάνγκ /pçonjˈanɡ/ (pn)
Pyongyang

Πλάτων /plˈaton/ (pn)
Platão

Πλήθων /plˈiθon/ (pn)
Pletão, Pléton

Πλειάδες /pliˈa.ðes/ (pn)
Plêiades

Πλούταρχος /plˈutarxˌos/ (pn)
Plutarco

Πλούτωνας /plˈutonˌas/ (pn)
Plutão
  (ελληνική μυθολογία) θεός του κάτω κόσμου στην ελληνορωμαϊκή μυθολογία
  πλανήτης (αστρονομία) ο (τέως) ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος που δεν θεωρείται πλέον πλανήτης

Πλωτίνος /plotˈinos/ (pn)
Plotino

Πνύκα /ˈpni.ka/ (pn)
Pnyx

Πολιτεία /pˌolitˈia/ (pn)
A República

Πολυνησία /pˌolinisˈia/ (pn)
Polinésia

Πολυξένη /po.liˈkse.ni/ (pn)
Polixena

Πολωνία /pˌolonˈia/ (pn)
Polónia, Polônia

Πολωνός /pˌolonˈos/ (pn)
polaco

Πολύμνια /poˈli.mni.a/ (pn)
Poliímnia

Πομερανία /po.me.ɾaˈni.a/ (pn)
Pomerânia

Πομερανός /po.me.ɾaˈnos/ (pn)
pomerano

Πομπηία /pom.biˈi.a/ (pn)
Pompeia

Πορτογάλος /pˌortoɣˈalos/ (pn)
português

Πορτογαλία /poɾ.to.ɣaˈli.a/ (pn)
Portugal

Ποσειδώνας /po.siˈðo.nas/ (pn)
Netuno, Neptuno
  πλανήτης (αστρονομία, πάντα τον ενικό) ο όγδοος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Πουσάν /puˈsan/
Busan

Πράγα /prˈaɣa/ (pn)
Praga

Πράξεις των Αποστόλων /prˈaksis ton ˌapostˈolon/ (pn)
Atos dos Apóstolos

Πράσινο Ακρωτήριο /ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o/ (pn)
Cabo Verde

Πρίαπος /prˈiapˌos/ (pn)
Príapo

Πρίσκιλλα /prˈiscilˌa/ (pn)
Priscila

Προμηθέας /prˌomiθˈeas/ (pn)
Prometeu

Πρωσία /pɾoˈsi.a/ (pn)
Prússia

Πρωσίδα /pɾoˈsi.ða/ (pn)
prussiana

Πρωτέας /protˈeas/ (pn)
Proteu

Πρωτοχρονιά /pɾo.to.xɾoˈɲa/ (pn)
Ano Novo, Ano-Novo

Πρωτόκολλο Διαδικτύου /protˈokolˌo ðˌiaðiktˈiu/
protocolo de Internet

Πρύμνη /prˈimni/ (pn)
Puppis

Πρώσος /ˈpɾo.sos/ (pn)
prussiano

Πτηνόν Παραδείσιον /ptinˈom bˌaraðˈisjon/ (pn)
Apus

Πτολεμαίος /ptˌolemˈeos/ (pn)
Ptolemeu

Πυξίς /piksˈis/ (pn)
Pyxis

Πυρηναία /pˌirinˈea/ (pn)
Pireneus

Πόζναν /pˈoznan/ (pn)
Posen

Πύργος του Άιφελ /pˈirɣos tu ˈaɪfel/ (pn)
Torre Eiffel

Πύρρα /pˈira/ (pn)
Pirra

Ρέα /rˈea/ (pn)
Reia
  (ελληνική μυθολογία) κόρη του Ουρανού και της Γης, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία
  γυναικείο όνομα
  δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Κρόνου

Ρέγκενσμπουργκ /rˈeŋɡensbˌurɡ/
Ratisbona

Ρήνος /ˈɾi.nos/ (pn)
Reno

Ρίγα /rˈiɣa/ (pn)
Riga

Ρα /rˈa/ (pn)
Rá

Ραβέννα /ravˈena/ (pn)
Ravena

Ραμπάτ /rabˈat/ (pn)
Rabat

Ραφαήλ /rˌafaˈil/ (pn)
Rafael

Ρεβέκκα /ɾeˈve.ka/ (pn)
Rebeca

Ρεν /rˈen/ (pn)
Rennes

Ρεϋνιόν /rˌeiɲˈon/ (pn)
Reunião

Ριάντ /riˈad/ (pn)
Riade

Ριχάρδος /riˈxar.ðos/ (pn)
Ricardo

Ρογήρος /rojˈiros/ (pn)
Rogério

Ροδανός /ɾo.ðaˈnos/ (pn)
Ródano

Ρομ /rˈom/ (pn)
cigana

Ρομπέν των Δασών /ɾoˈben ton ðaˈson/ (pn)
Robin Hood

Ρουάντα /ruˈada/ (pn)
Ruanda

Ρουβίκωνας /ruvˈikonˌas/ (pn)
Rubicão

Ρουθ /rˈuθ/ (pn)
Rute

Ρουμάνος /ɾuˈma.nos/ (pn)
romeno

Ρουμανία /ɾu.maˈni.a/ (pn)
Roménia

Ρωμαίος /ɾoˈme.os/ (pn)
Romeu
  ανδρικό όνομα

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία /rˌomaɪcˈi ˌaftokrˌatorˈia/ (pn)
Império Romano

Ρωμύλος /ɾoˈmi.los/ (pn)
Rômulo

Ρωξάνη /ɾoˈksa.ni/ (pn)
Roxana

Ρωσία /ɾoˈsi.a/ (pn)
Rússia

Ρωσίδα /rosˈiða/ (pn)
russa

Ρωσική Ομοσπονδία /rˌosicˈi ˌomosponðˈia/ (pn)
Federação Russa

Ρόδος /ˈɾo.ðos/ (pn)
Rodes

Ρώμη /ˈɾo.mi/ (pn)
Roma

Ρώσος /rˈosos/ (pn)
russo

Σάββατο /sˈavatˌo/ (pn)
sábado, Sábado

Σάλτσμπουργκ /sˈaltsburɡ/ (pn)
Salzburgo

Σάμος /ˈsa.mos/ (pn)
Samos

Σάξονας /ˈsa.kso.nas/ (pn)
saxão

Σάρα /sˈara/ (pn)
Sara

Σέρβος /ˈseɾ.vos/ (pn)
sérvio

Σέργιος /ˈseɾ.ʝi.os/ (pn)
Sérgio

Σίμων /sˈimon/ (pn)
Simão

Σίολ /sˈiol/ (n)
Sheol

Σαβά /savˈa/ (pn)
Sabá

Σαββατοκύριακο /sˌavatocˈiriˌako/ (n)
final de semana

Σακραμέντο /sˌakramˈedo/ (pn)
Sacramento

Σαλαμίνα /sa.laˈmi.na/ (pn)
Salamina

Σαμάρεια /samˈarça/ (pn)
Samaria

Σαμοθράκη /sa.moˈθɾa.ci/ (pn)
Samotrácia

Σαμουήλ /sˌamuˈil/ (pn)
Samuel

Σαμψών /sampsˈon/ (pn)
Sansão

Σαμόα /samˈoa/ (pn)
Samoa

Σαξονία /sˌaksonˈia/ (pn)
Saxónia

Σαουδική Αραβία /sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Arábia Saudita

Σαπφώ /sapfˈo/ (pn)
Safo

Σαραγόσα /sˌaraɣˈosa/ (pn)
Saragoça

Σαρδηνία /sˌarðinˈia/ (pn)
Sardenha

Σαχάρα /saˈxa.ɾa/ (pn)
Saara

Σαύρα /sˈavra/ (pn)
Lacerta

Σείριος /ˈsi.ɾi.os/ (pn)
Sírio

Σεαρά /se.aˈɾa/
Ceará

Σεβίλλη /seˈvi.li/ (pn)
Sevilha

Σεβαστούπολη /sˌevastˈupolˌi/ (pn)
Sebastopol

Σεβιλλιάνα /se.viˈʎa.na/ (pn)
sevilhana

Σεβιλλιανός /se.vi.li.aˈnos/ (pn)
sevilhano

Σεγόβια /seˈɣo.vi.a/
Segóvia

Σενεγάλη /sˌeneɣˈali/ (pn)
Senegal

Σεούλ /seˈul/ (pn)
Seul

Σεπτέμβριος /seˈpteɱ.vɾi.os/ (pn)
setembro
  ο ένατος μήνας του ημερολογίου

Σεραφίνα /sˌerafˈina/ (pn)
Serafina

Σερβία /servˈia/ (pn)
Sérvia

Σερβία και Μαυροβούνιο /servˈia ke mˌavrovˈuɲo/ (pn)
Sérvia e Montenegro

Σεχόλ /sexˈol/ (n)
Sheol

Σεϋχέλλες /sˌeiçˈeles/ (pn)
Seicheles, Seychelles

Σηκουάνας /sˌikuˈanas/ (pn)
Sena

Σιέρα Λεόνε /sjˈera leˈone/ (pn)
Serra Leoa

Σιβηρία /sˌivirˈia/ (pn)
Sibéria

Σιγκαπούρη /sˌiŋɡapˈuri/ (pn)
Singapura, Cingapura

Σικάγο /sikˈaɣo/ (pn)
Chicago

Σικελία /sˌicelˈia/ (pn)
Sicília

Σιφ /sˈif/ (pn)
Sif

Σκανδιναβία /skan.ði.naˈvi.a/ (pn)
Escandinávia

Σκανδιναβός /skˌanðinavˈos/ (pn)
escandinava

Σκορπιός /skoɾˈpçios/ (pn)
Scorpius, Escorpião

Σκωτία /skoˈti.a/ (pn)
Escócia

Σκωτσέζος /skotsˈezos/ (pn)
escocesa

Σκόπια /skˈopça/ (pn)
Skopje

Σκύλλα /scˈila/ (pn)
Cila

Σλάβος /slˈavos/ (pn)
eslavo

Σλοβάκος /slovˈakos/ (pn)
eslovaco

Σλοβακία /slˌovacˈia/ (pn)
Eslováquia

Σλοβενία /slˌovenˈia/ (pn)
Eslovênia, Eslovénia

Σμύρνη /ˈzmiɾ.ni/ (pn)
Esmirna

Σοβιετική Ένωση /sˌoviˌeticˈi ˈenosˌi/ (pn)
União Soviética

Σολομών /so.loˈmon/ (pn)
Salomão

Σομαλία /sˌomalˈia/ (pn)
Somália

Σουέζ /suˈez/ (pn)
Suez

Σουαβία /su.aˈvi.a/ (pn)
Suábia

Σουαβός /su.aˈvos/ (pn)
suábio

Σουαζιλάνδη /sˌuazilˈanði/ (pn)
Suazilândia

Σουδάν /suˈðan/ (pn)
Sudão

Σουηδία /su.iˈði.a/ (pn)
Suécia

Σουηδός /sˌuiðˈos/ (pn)
sueco

Σουλαουέζι /su.la.uˈe.zi/ (pn)
Celebes

Σουμάτρα /sumˈatra/ (pn)
Samatra

Σουρινάμ /sˌurinˈam/ (pn)
Suriname

Σοφία /sofˈia/ (pn)
Sofia
  γυναικείο όνομα

Σοφοκλής /sˌofoklˈis/ (pn)
Sófocles

Σοφονίας /sˌofonˈias/ (pn)
Sofonias

Σούνιο /ˈsu.ni.o/ (pn)
Súnion

Σπάιντερμαν /ˈspai̯.deɾ.man/ (pn)
Homem-Aranha

Σπάρτη /spˈarti/ (pn)
Esparta

Σρι Λάνκα /sri ˈlan.ka/ (pn)
Sri Lanka, Sri Lanca

Στάλιν /stˈalin/ (pn)
Stalin

Στέφανος /stˈefanˌos/ (pn)
Estêvão

Στέφανος Βόρειος /stˈefanˌoz vˈorços/ (pn)
Corona Borealis

Στέφανος Νότιος /stˈefanˌoz nˈotiˌos/ (pn)
Corona Australis

Σταυρός του Νότου /stavrˈos tu nˈotu/ (pn)
Crux

Σταχτοπούτα /sta.xtoˈpu.ta/ (pn)
Cinderela

Στεφανία /stˌefanˈia/ (pn)
Estefânia

Στοκχόλμη /stokxˈolmi/ (pn)
Estocolmo

Στρασβούργο /strasvˈurɣo/ (pn)
Estrasburgo

Στόουνχεντζ /ˈsto.un.çend͡z/ (pn)
Stonehenge

Συλβέστρος /silvˈestros/ (pn)
Silvestre

Συμφερόπολη /sˌimferˈopolˌi/ (pn)
Simferopol

Συρία /siˈɾi.a/ (pn)
Síria

Συρακούσες /sˌirakˈuses/ (pn)
Siracusa

Σφίγγα /sfˈiŋɡa/ (pn)
Sfinga

Σωκράτης /sokrˈatis/ (pn)
Sócrates

Σόνια /sˈoɲa/ (pn)
Sónia

Σόφια /ˈso.fça/ (pn)
Sófia

ΤΝ /tˌafnˈi/
IA

Τάγος /ˈta.ɣos/ (pn)
Tejo

Τάκιτος /tˈacitˌos/ (pn)
Tácito

Τάμεσης /ˈta.me.sis/ (pn)
Tâmisa

Τάραντας /ˈta.ɾan.das/ (pn)
Taranto

Τάταρος /tˈatarˌos/ (pn)
tártara

Τέξας /tˈeksas/ (pn)
Texas

Τίβολι /tˈivolˌi/
Tívoli

Τίγρης /ˈti.ɣɾis/ (pn)
Tigre

Τίμων /ˈti.mon/ (pn)
Timão

Τίρανα /tˈiranˌa/ (pn)
Tirana

Τίτος /tˈitos/ (pn)
Tito

Ταβιθά /ta.viˈθa/ (pn)
Tabita

Ταλμούδ /talmˈuð/ (pn)
Talmude

Τανζανία /tˌanzanˈia/ (pn)
Tanzânia

Τανιέλ /taɲˈel/ (pn)
Taniel

Ταρζάν /tarzˈan/ (pn)
Tarzan

Τασκένδη /tascˈenði/ (pn)
Tashkent

Τασμανία /tˌasmanˈia/ (pn)
Tasmânia

Τατζικιστάν /ta.d͡zi.ciˈstan/ (pn)
Tadjiquistão, Tajiquistão

Τατιάνα /tˌatiˈana/ (pn)
Tatiana

Ταϊβάν /taɪvˈan/ (pn)
Taiwan

Ταϊλάνδη /taɪlˈanði/ (pn)
Tailândia

Ταϊλανδός /tˌaɪlanðˈos/ (pn)
tailandês

Ταϊπέι /taɪpˈei/ (pn)
Taipei

Ταύρος /ˈta.vɾos/ (pn)
Taurus, Touro
  όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
  οροσειρά της Τουρκίας οροσειρά της Τουρκίας

Ταώς /taˈos/ (pn)
Pavo

Τεξανός /tˌeksanˈos/ (pn)
texano

Τερψιχόρη /teɾ.psiˈxo.ɾi/ (pn)
Terpsícore

Τετάρτη /teˈtaɾ.ti/ (pn)
quarta-feira

Τεχεράνη /tˌeçerˈani/ (pn)
Teerão, Teerã

Τζακάρτα /dzakˈarta/ (pn)
Jacarta

Τζαμάικα /d͡zaˈmai̯.ka/ (pn)
Jamajka, Jamaica

Τζιμπουτί /dzˌibutˈi/ (pn)
Jibuti

Τζοκόντα /dzokˈoda/ (pn)
Mona Lisa

Τζόρτζια /dzˈordziˌa/ (pn)
Geórgia

Τηθύς /tiθˈis/ (pn)
Tétis

Τηλεσκόπιον /tˌileskˈopçon/ (pn)
Telescopium

Τιρ /tˈir/ (pn)
Tyr

Τιτάνας /titˈanas/ (pn)
Titã

Τιτανίς /tˌitanˈis/ (pn)
titânide

Τιφλίδα /tiflˈiða/ (pn)
Tiblíssi

Τοξότης /toksˈotis/ (pn)
Sagittarius, Sagitário

Τορίνο /torˈino/ (pn)
Turim

Τορόντο /torˈodo/ (pn)
Toronto

Τοσοδούλα /tˌosoðˈula/ (pn)
Polegarzinha

Τουκάνα /tukˈana/ (pn)
Tucana

Τουλούζη /tulˈuzi/ (pn)
Toulouse

Τουλόν /tulˈon/ (pn)
Toulon

Τουρκία /tuɾˈci.a/ (pn)
Turquia

Τουρκμενιστάν /tˌurkmenistˈan/ (pn)
Turquemenistão

Τούλα /tˈula/ (pn)
Tula
  πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη

Τράπεζα /trˈapezˌa/ (pn)
Mensa

Τρίγωνον /trˈiɣonˌon/ (pn)
Triangulum

Τρίγωνον Νότιον /trˈiɣonˌon nˈotiˌon/ (pn)
Triangulum Australe

Τρίπολη /trˈipolˌi/ (pn)
Trípoli

Τρίτη /trˈiti/ (pn)
terça-feira
  η τρίτη μέρα της εβδομάδας· προηγείται η Δευτέρα και ακολουθεί η Τετάρτη

Τρίτος Κόσμος /ˈtɾi.tos ˈko.zmos/ (pn)
terceiro mundo

Τραϊανός /trˌaɪanˈos/ (pn)
Trajano

Τριαδική /trˌiaðicˈi/ (pn)
Triássico

Τρινιντάντ και Τομπάγκο /trˌinidˈad ke tobˈaŋɡo/ (pn)
Trinidad e Tobago

Τροία /trˈia/ (pn)
Tróia, Troia

Τροιζήνα /tɾiˈzi.na/ (pn)
Trezena

Τσέχος /tsˈexos/ (pn)
checo

Τσαντ /ˈt͡sad/ (pn)
Chade

Τσελιάμπινσκ /t͡seˈʎa.binsk/
Cheliabinsk

Τσεμποξάρι /t͡se.boˈksa.ɾi/
Cheboksary

Τσερνίχιβ /tsernˈiçiv/
Czernihów

Τσερνόμπιλ /t͡seɾˈno.bil/ (pn)
Chernobyl

Τσετσενία /t͡se.t͡seˈni.a/ (pn)
Chechênia, Chechénia

Τσεχία /tseçˈia/ (pn)
República Checa, Chéquia, Tchéquia

Τσεχοσλοβακία /tsˌexoslˌovacˈia/ (pn)
Checoslováquia, Tchecoslováquia

Τσουκαλάς /t͡su.kaˈlas/ (pn)
Oleiro
  ανδρικό επώνυμο

Τυνησία /tˌinisˈia/ (pn)
Tunísia

Τωβίας /tovˈias/ (pn)
Tobias

Τόγκο /tˈoŋɡo/ (pn)
Togo

Τόκιο /tˈoco/ (pn)
Tóquio

Τύνιδα /tˈiniðˌa/ (pn)
Tunes, Túnes

Τύρος /tˈiros/ (pn)
Tiro

ΥΦΑ /ˈi.fa/
GNL

Υγεία /ijˈia/ (pn)
Hígia

Υγιεία /ijˈia/ (pn)
Hígia

Υδροχόος /ˌiðroxˈoos/ (pn)
Aquarius, Aquário

Υεμένη /ˌiemˈeni/ (pn)
Iémen

Υπαπαντή /ˌipapadˈi/ (pn)
Candelária

Υπερδνειστερία /i.peɾ.ðni.steˈɾi.a/ (pn)
Transnístria

ΦΠΑ /fi.piˈa/
IVA

Φάρο /fˈaro/
Faro

Φήλιξ /ˈfi.liks/ (pn)
Félix

Φίτζι /fˈidzi/ (pn)
Fiji

Φαιστός /feˈstos/ (pn)
Festo

Φεβρουάριος /fe.vɾuˈa.ɾi.os/ (pn)
fevereiro, Fevereiro

Φεζ /ˈfez/
Fez

Φιλαδέλφεια /fˌilaðˈelfça/ (pn)
Filadélfia

Φιλιππίνες /fi.liˈpi.nes/ (pn)
Filipinas

Φιλιππησίους /fˌilipisˈius/
Filipenses
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Φιλιππησίους ενδέκατο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Φινλανδία /fˌinlanðˈia/ (pn)
Finlândia

Φινλανδός /fˌinlanðˈos/ (pn)
finlandês, finlandesa

Φλάνδρα /ˈflan.ðɾa/ (pn)
Flandres

Φλωρεντία /flˌoredˈia/ (pn)
Florença

Φλόριντα /flˈoridˌa/ (pn)
Flórida

Φοίβη /ˈfi.vi/ (pn)
Febe

Φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (pn)
fenício

Φοίνιξ /fˈiniks/ (pn)
Phoenix

Φοινίκη /fiˈni.ci/ (pn)
Fenícia

Φράγκος /ˈfɾaŋ.ɡos/ (pn)
franco

Φράιμπουργκ /frˈaɪburɡ/ (pn)
Freiburg im Breisgau

Φραγκίσκος /fɾaŋˈɟi.skos/ (pn)
Francisco

Φρανκφούρτη /frankfˈurti/ (pn)
Francoforte

Φρειδερίκος /frˌiðerˈikos/ (pn)
Frederico

Φριγκ /frˈiŋɡ/ (pn)
Frigga

Φύρερ /fˈirer/ (pn)
führer

Χάγη /xˈaji/ (pn)
Haia, A Haia

Χέιμνταλ /çˈeimdˌal/ (pn)
Heimdall

Χίμαιρα /çˈimerˌa/ (pn)
Chimera
  (ελληνική μυθολογία) το μυθικό τρίμορφο τέρας που είχε χαρακτηριστικά κατσίκας (χίμαιρας, στα αρχαία ελληνικά), κεφάλι λεονταριού και ουρά δράκου, καρπός του Τυφώνα και της Έχιδνας. Γέννησε τη Σφίγγα και τον Λέοντα της Νεμέας

Χαβάη /xavˈaɪ/ (pn)
Havaí

Χαιρώνεια /çeˈɾo.ni.a/ (pn)
Queroneia

Χαλέπι /xaˈle.pi/ (pn)
Alepo

Χαλκηδόνα /xal.ciˈðo.na/ (pn)
Calcedônia
  πόλη αρχαία πόλη στη σημερινή Τουρκία

Χαμάς /xaˈmas/ (pn)
Hamas

Χαμαιλέων /xˌamelˈeon/ (pn)
Chamaeleon

Χαναάν /xˌanaˈan/ (pn)
Canaã

Χαρτούμ /xartˈum/ (pn)
Cartum

Χατσατούρ /xˌatsatˈur/ (pn)
Khachatur

Χεζμπολάχ /çez.boˈlax/ (pn)
Hizbollah

Χερσώνα /çeɾˈso.na/ (pn)
Kherson

Χιλή /çiˈli/ (pn)
Chile

Χιονάτη /çoˈna.ti/ (pn)
Branca de Neve

Χιροσίμα /çˌirosˈima/ (pn)
Hiroxima

Χονγκ Κονγκ /xˈonɡ kˈonɡ/ (pn)
Hong Kong

Χονδριχθύες /xˌonðrixθˈies/ (pn)
Chondrichthyes

Χοντ /xˈod/ (pn)
Höðr

Χριστάδελφος /xristˈaðelfˌos/ (pn)
cristadelfiano

Χριστίνα /xristˈina/ (pn)
Cristina

Χριστούγεννα /xɾiˈstu.ʝe.na/ (pn)
Natal

Χριστός /xɾiˈstos/ (pn)
Cristo

Χριστόφορος /xɾiˈsto.fo.ɾos/ (pn)
Cristóvão

Χρυσόστομος /xrisˈostomˌos/ (pn)
Crisóstomo

Χόνσου /xˈonsu/ (pn)
Honshu

Χώρα των Βάσκων /ˈxo.ɾa ton‿ˈva.skon/ (pn)
País Basco

Ψαλμοί /psalmˈi/ (pn)
Salmos

Ψαμμήτιχος /psamˈitixˌos/ (pn)
Psamético

Ωβέρνη /oˈveɾ.ni/ (pn)
Auvergne

Ωκεανία /o.ce.aˈni.a/ (pn)
Oceania, Oceânia

Ωκεανίδα /o.ce.aˈni.ða/ (pn)
oceânide

Ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (pn)
Oceano

Ωρίων /oˈɾi.on/ (pn)
Orion

Ωραία Κοιμωμένη /orˈea cˌimomˈeni/ (pn)
A Bela Adormecida

Ωριγένης /ˌorijˈenis/ (pn)
Orígenes

Ωρολόγιον /ˌorolˈojon/ (pn)
Horologium

Ωσηέ /osjˈe/ (pn)
Oseias

άβακας /ˈa.va.kas/ (n)
ábaco

άβολος /ˈavolˌos/ (adj)
desconfortável

άβυσσος /ˈa.vi.sos/ (n)
abismo

άγαλμα /ˈa.ɣal.ma/ (n)
estátua

άγαμος /ˈaɣamˌos/ (adj)
celibatária

άγγελος /ˈaŋ.ɟe.los/ (n)
anjo
  (θρησκεία) ουράνιο ον, αγγελιαφόρος του θεού

άγγιγμα /ˈaŋ.ɟiɣ.ma/ (n)
tocar

άγευστος /ˈajistˌos/ (adj)
insípido

άγιος /ˈa.ʝi.os/ /ˈa.ʝos/ (adj)
santo, sagrado

άγκιστρο /ˈaŋ.ɟi.stɾo/ (n)
volta

άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (n)
âncora

άγνοια /ˈa.ɣni.a/ (n)
ignorância

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (adj)
oculto, desconhecido
  που δεν είναι γνωστός

άγονος /ˈa.ɣo.nos/ (adj)
árido

άγραφος /ˈaɣrafˌos/ (adj)
consuetudinário

άγριος /ˈa.ɣɾi.os/ (adj)
bravio

άγχος /ˈaŋ.xos/ (n)
ansiedade

άδεια /ˈa.ði.a/ /ˈa.ðʝa/ (n)
permissão

άδεια οδήγησης /ˈa.ði.a oˈði.ʝi.sis/
carta de condução

άεθνος /ˈaeθnˌos/ (adj)
aracial

άζυμος /ˈazimˌos/ (adj)
ázimo

άζωτο /ˈa.zo.to/ (n)
nitrogênio, nitrogénio, azoto
  (χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 7 και χημικό σύμβολο το N
  άχρωμο, άοσμο και άγευστο αέριο, το μόριο του οποίου αποτελείται από δύο άτομα αζώτου (N2) και αποτελεί το 78% του ατμοσφαιρικού αέρα

άηχος /ˈa.i.xos/ (adj)
surdo
  (γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος κατά την εκφώνηση του οποίου οι φωνητικές χορδές δεν πάλλονται

άθελα /ˈaθelˌa/ (adv)
inadvertidamente

άθεος /ˈaθeˌos/ (n)
ateísta, ateu

άθλημα /ˈaθlimˌa/ (n)
esporte, desporto

άθλιος /ˈa.θli.os/ (adj)
miserável

άθλος /ˈaθlos/ (n)
façanha, proeza

άθραυστος /ˈaθrafstˌos/ (adj)
inquebravel

άθροιση /ˈaθrisˌi/ (n)
somatória

άθροισμα /ˈaθrismˌa/ (n)
soma

άθυμος /ˈaθimˌos/ (adj)
abatido

άκανθα /ˈakanθˌa/ (n)
acanto
  (αρχιτεκτονική) (αρχαιολογία) η γλυπτή διακόσμηση του κιονόκρανου κορινθιακού ρυθμού, ο άκανθος

άκαρδος /ˈakarðˌos/ (adj)
sem coração

άκαρι /ˈa.ka.ɾi/ (n)
ácaro

άκατος /ˈa.ka.tos/ (n)
cápsula

άκερκος /ˈacerkˌos/ (adj)
acaudado

άκλιτος /ˈa.kli.tos/ (adj)
indeclinável

άκρη /ˈa.kɾi/ (n)
margem

άκρο /ˈa.kɾo/ (n)
extremidade
  ένα από τα τέσσερα ακραία μέλη του σώματος, δηλαδή τα χέρια ή τα πόδια

άκρως /ˈakros/ (adv)
extremamente

άκυρος /ˈacirˌos/ (adj)
inválido

άλβεδο /ˈalveðˌo/ (n)
albedo

άλγεβρα /ˈal.ʝe.ѵɾa/ (n)
álgebra

άλειμμα /ˈa.li.ma/ (n)
chimia

άλικος /ˈalikˌos/ (adj)
escarlate

άλκη /ˈal.ci/ (n)
alce

άλλοθι /ˈa.lo.θi/ (n)
álibi

άλλος /ˈa.los/
outro

άλμα /ˈalma/ (n)
salto

άλμα επί κοντώ /ˈalma epˌi kodˈo/
salto com vara

άλμη /ˈal.mi/ (n)
salmoura

άλμπατρος /ˈal.ba.tɾos/ (n)
albatroz

άλμπουμ /ˈalbum/ (n)
álbum

άλογο /ˈa.lo.ɣo/ (n)
cavalo
  (θηλαστικό ζώο) (Equus caballus) τετράποδο χορτοφάγο θηλαστικό με δυνατές οπλές, πλούσια χαίτη και μακριά ουρά, που διαθέτει μεγάλη ταχύτητα στο τρέξιμο. Χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε την μοναδική κινητήρια δύναμη των ιππήλατων αμαξών

άλσος /ˈalsos/ (n)
alameda

άλφα /ˈalfa/ (n)
alfa

άλως /ˈa.los/ (n)
auréola, halo

άμαξα /ˈa.ma.ksa/ (n)
carruagem

άμβικας /ˈamvikˌas/ (n)
alambique

άμβρα /ˈam.vɾa/ (n)
âmbar cinza

άμβωνας /ˈaɱ.vo.nas/ (n)
púlpito

άμεμπτος /ˈa.mem.ptos/ (adj)
irreprochável

άμεσος /ˈamesˌos/ (adj)
imediato

άμισχος /ˈamisxˌos/ (adj)
séssil

άμμος /ˈa.mos/ (n)
areia

άμορφος /ˈamorfˌos/ (adj)
amorfo

άμπωτη /ˈabotˌi/ (n)
baixa-mar

άμυλο /ˈamilˌo/ (n)
amido

άμυνα /ˈaminˌa/ (n)
defesa

άμωμος /ˈamomˌos/ (adj)
imaculada

άνδρας /ˈan.ðɾas/ (n)
homem, varão
  κάθε άνθρωπος αρσενικού φύλου που ηλικιακά έχει ξεπεράσει την εφηβεία
esposo, marido
  ο σύζυγος

άνεμος /ˈa.ne.mos/ (n)
vento, sopro

άνεργος /ˈanerɣˌos/ (adj)
desempregado

άνεση /ˈanesˌi/ (n)
conforto

άνετος /ˈanetˌos/ (adj)
confortável
  (για ανθρώπινους χαρακτήρες) που συναναστρέφεται με ευκολία και άνεση με τους γύρω του, που δεν είναι τυπικός

άνευ προηγουμένου /ˈanev prˌoɪɣumˈenu/
inaudito

άνηθος /ˈa.ni.θos/ (n)
endro, aneto

άνθος /ˈan.θos/ (n)
flor
  το μέρος του φυτού που περιλαμβάνει τα όργανα αναπαραγωγής του, τα πέταλα και σέπαλα και στο οποίο αναπτύσσεται ο καρπός μετά τη γονιμοποίηση

άνθρακας /ˈan.θɾa.kas/ (n)
carbono

άνθρωπος /ˈan.θɾo.pos/ (n)
humano, pessoa

άνοδος /ˈanoðˌos/ (n)
anódio

άνοια /ˈaɲa/ (n)
demência

άνοιξη /ˈa.ni.ksi/ (n)
primavera

άνυδρος /ˈaniðrˌos/ (adj)
seco

άνω κάτω /ˈano kˈato/ (adv)
de pernas para o ar

άνω και κάτω τελεία /ˈano ke kˈato telˈia/
dois-pontos

άνωση /ˈanosˌi/ (n)
sustentação

άξεστος /ˈa.kse.stos/ (adj)
bruto

άξιος /ˈa.ksi.a/ /ˈa.ksi.o/ /ˈa.ksi.os/ (adj)
digno

άξονας /ˈaksonˌas/ (n)
eixo

άουτο ντα φε /ˈautˌo dˈa fˈe/ (n)
auto da fé

άπαξ /ˈa.paks/
uma vez

άπατρις /ˈapatrˌis/ (adj)
apátrida
  που δεν αγαπά την πατρίδα του, που δρα ενάντια στην ίδια του την πατρίδα

άπειρο /ˈa.pi.ɾo/ (n)
infinito
  (μαθηματικά) μαθηματική έννοια που έχει την υπόσταση αριθμού και συμβολίζεται με \infty

άπειρος /ˈa.pi.ɾos/ (adj)
infinito
  που δεν έχει τέλος, όρια
inexperiente
  που δεν έχει πείρα

άπιστος /ˈa.pi.stos/ (adj)
infiel

άπιστος Θωμάς /ˈa.pi.stos θoˈmas/
Tomé incrédulo

άπληστος /ˈaplistˌos/ (adj)
avaro

άπλυτα /ˈa.pli.ta/ (n)
roupa suja

άποικος /ˈa.pi.kos/ (n)
colonizador

άπορος /ˈa.po.ɾi/ /ˈa.po.ɾo/ /ˈa.po.ɾos/ (adj)
indigente

άπτομαι /ˈaptomˌe/ (v)
tocar

άργιλος /ˈarjilˌos/ (n)
argila

άργυρος /ˈaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
prata

άρθρο /ˈaɾ.θɾo/ (n)
artigo

άριστος /ˈa.ɾi.stos/ (adj)
melhor

άρκευθος /ˈaɾ.ce.fθos/ (n)
zimbro

άρμα /ˈaɾ.ma/ (n)
biga

άρμα μάχης /ˈarma mˈaçis/
tanque, carro de combate

άρνηση /ˈarnisˌi/ (n)
negação

άροτρο /ˈarotrˌo/ (n)
arado

άρπα /ˈaɾ.pa/ (n)
harpa

άρρητος /ˈaritˌos/ (adj)
irracional
  (μαθηματικά) για πραγματικό αριθμό που δεν είναι ρητός (→ δείτε τον όρο άρρητος αριθμός)

άρρητος αριθμός /ˈaɾitos ariˈθmos/
número irracional

άρρωστος /ˈarostˌos/ (adj)
doente

άρση βαρών /ˈarsi varˈon/
levantamento de peso

άρτος /ˈartos/ (n)
pão

άρωμα /ˈa.ɾo.ma/ (n)
salgadinho, aroma

άσθμα /ˈa.zma/ /ˈas.θma/ (n)
asma

άσκαυλος /ˈa.ska.vlos/ (n)
gaita de foles

άσκηση /ˈascisˌi/ (n)
exercício

άσμα /ˈa.zma/ (n)
canto

άσος /ˈa.sos/ (n)
craque

άσπιλος /ˈa.spi.los/ (adj)
imaculado

άσπρο /ˈa.spɾo/ (n)
branco, branca
  το λευκό χρώμα, που είναι σύνθεση όλων των χρωμάτων

άσπρο πάτο /ˈaspro pˈato/
tchim-tchim

άσπρος /ˈa.spɾos/ (adj)
branco

άστατο /ˈastatˌo/ (n)
astato
  (χημεία) αμέταλλο, ραδιενεργό χημικό στοιχείο, που ανήκει στα αλογόνα, με ατομικό αριθμό 85, ατομικό βάρος 210 και χημικό σύμβολο το At

άστεγος /ˈasteɣˌos/ (adj)
sem-teto

άστριος /ˈastriˌos/ (n)
feldspato

άσυλο /ˈa.si.lo/ (n)
manicômio, asilo

άσφαλτος /ˈa.sfal.tos/ (n)
betume, asfalto

άσχετος /ˈasçetˌos/ (adj)
irrelevante
  που δεν έχει σχέση, δεν συνδέεται, δεν σχετίζεται με το θέμα

άσχημος /ˈa.sçi.mos/ (adj)
feio

άσωτος υιός /ˈasotˌos iˈos/
filho pródigo

άτακτος /ˈataktˌos/ (adj)
desprezível

άτολμα /ˈatolmˌa/ (adv)
timidamente

άτολμος /ˈa.tol.mos/ (adj)
temeroso

άτομο /ˈa.to.mo/ (n)
átomo
  ένας μεμονωμένος άνθρωπος, ένα πρόσωπο
  (ειρωνικά)
  (χημεία) η ελάχιστη μονάδα ενός χημικού στοιχείου

άτρακτος /ˈatraktˌos/ (n)
fuselagem
  (αεροπορικός όρος) ο κορμός ενός αεροπλάνου, χωρίς τα φτερά

άφατος /ˈa.fa.tos/ (adj)
inefável, indescritível, indizível

άφεση /ˈafesˌi/ (n)
remissão

άφθα /ˈafθa/ (n)
afta

άφθονος /ˈafθonˌos/ (adj)
abundante

άφιξη /ˈafiksˌi/ (n)
chegada

άφνιο /ˈafɲo/ (n)
háfnio

άφωνος /ˈafonˌos/ (adj)
afônico

άχρηστος /ˈa.xɾi.sti/ /ˈa.xɾi.sto/ /ˈa.xɾi.stos/ (adj)
inútil

άχυρο /ˈa.çi.ɾo/ (n)
palha, colmo

έβδομος /ˈevðomˌos/
sétimo

έβενος /ˈe.ve.nos/ (n)
ébano

έγγραφο /ˈeŋ.ɣɾa.fo/ (n)
documento, acto

έγκαυμα /ˈeŋ.ɡav.ma/ (n)
queimadura

έγκλημα /ˈeŋ.ɡli.ma/ (n)
crime

έγκλημα καθοσιώσεως /ˈeŋɡlimˌa kˌaθosjˈoseˌos/
lesa-majestade
  (ιστορία, νομικός όρος, ρωμαϊκό δίκαιο) έγκλημα εσχάτης προδοσίας, εναντίον της εξουσίας του αυτοκράτορα

έγκλημα πολέμου /ˈeŋɡlimˌa polˈemu/
crime de guerra

έγκριση /ˈeŋ.ɡɾi.si/ (n)
sanção, aprovação

έγκυος /ˈeŋ.ɟi.os/ (n)
grávida, prenha
  γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης

έγνοια /ˈe.ɣɲa/ (n)
cuidado

έγχορδο /ˈeŋxorðˌo/ (n)
instrumento de cordas

έδαφος /ˈe.ða.fos/ (n)
solo, terra

έδρα /ˈe.ðɾa/ (n)
matriz
  (οργανισμοί) η πόλη στην οποία στεγάζονται οι κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού, μιας εταιρείας κλπ

έθιμο /ˈeθimˌo/ (n)
praxe

έθνος /ˈe.θnos/ (n)
nação

έθος /ˈeθos/ (n)
hábito

έκαστος /ˈekastˌos/
cada, cada um, cada uma

έκβαση /ˈekvasˌi/ (n)
resultado

έκδοση /ˈek.ðo.si/ (n)
publicação
  το σύνολο των ενεργειών που απαιτούνται για την εκτύπωση και τη διάθεση στη κυκλοφορία ενός εντύπου, βιβλίου, περιοδικού ή εφημερίδας.
edição
  το σύνολο των αντιτύπων ενός βιβλίου που προέρχονται από την ίδια στοιχειοθεσία.
extradição
  η παράδοση ενός κρατουμένου στις δικαστικές αρχές μιας άλλης χώρας για να δικαστεί.
versão
  (πληροφορική) version: παραλλαγή λογισμικού (software) ή υλισμικού (hardware)

έκθεση /ˈek.θe.si/ (n)
exposição, exibição
  η δημόσια παρουσίαση προϊόντων ή έργων τέχνης σε ειδικό χώρο

έκκριση /ˈe.kɾi.si/ (n)
excreção

έκλειψη /ˈe.kli.psi/ (n)
eclipse

έκπληκτος /ˈek.pli.ktos/ (adj)
espantado

έκπτωση /ˈekptosˌi/ (n)
desconto

έκρηξη /ˈe.kɾi.ksi/ (n)
explosão

έκσταση /ˈekstasˌi/ (n)
êxtase
  (φιλοσοφία, θρησκεία) ψυχοσωματική κατάσταση με μυστικιστικές καταβολές και προεκτάσεις, κατά την οποία το υποκείμενο αισθάνεται πνευματική μεταρσίωση και προσέγγιση προς το θείο

έκτακτος /ˈektaktˌos/ (adj)
excepcional

έκταση /ˈektasˌi/ (n)
extensão

έκτος /ˈe.ktos/
sexto

έκτρωση /ˈek.tɾo.si/ (n)
aborto

έκφραση /ˈek.fɾa.si/ (n)
expressão

έλατο /ˈe.la.to/ (n)
abeto

έλεγχος /ˈe.leŋ.xos/ (n)
controle

έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας /ˈe.leŋ.xos e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
controle de tráfego aéreo

έλεος /ˈeleˌos/
misericórdia

έλικα /ˈe.li.ka/ (n)
hélice
  (γεωμετρία) η γραμμή που γράφεται πάνω σε κύλινδρο που γυρίζει και (κατ’ επέκταση) οτιδήποτε μοιάζει μ' αυτή

έλκηθρο /ˈel.ci.θɾo/ (n)
trenó

έλκος /ˈel.kos/ (n)
úlcera

έλλειμμα /ˈe.li.ma/ (n)
déficit

έλλειψη /ˈe.li.psi/ (n)
elipse
  (γραμματική) η παράλειψη, στο λόγο, ορισμένων συστατικών στοιχείων μιας πρότασης, τα οποία εννοούνται εύκολα από τα συμφραζόμενα

έλξη /ˈel.ksi/ (n)
atração

έλος /ˈe.los/ (n)
pântano, marisma

έμβασμα /ˈeɱ.va.zma/ (n)
remessa

έμβλημα /ˈeɱ.vli.ma/ (n)
emblema

έμβρυο /ˈeɱ.vɾi.o/ (n)
embrião, feto

έμμεσος /ˈemesˌos/ (adj)
indireto

έμπειρος /ˈem.bi.ɾos/ (adj)
experiente

έμπλαστρο /ˈem.bla.stɾo/ (n)
emplastro

έμπνευση /ˈem.bnef.si/ (n)
inspiração

έμπορος /ˈem.bo.ɾos/ (n)
traficante, comerciante

έμφαση /ˈeɱ.fa.si/ (n)
ênfase

ένα /ˈe.na/
um, uma
  το απόλυτο αριθμητικό (1) που ακολουθεί το μηδέν και προηγείται του δύο

έναρξη /ˈe.naɾ.ksi/ (n)
iniciação

ένας /ˈenas/
um
  αντί ουσιαστικού, κάποιος, αλλά αγενές, συχνά -όχι πάντα- με υποτιμητική χροιά, δηλώνοντας ενίοτε κάποιο ιδιαίτερα ασήμαντο ή και πιθανόν τιποτένιο άτομο
  για να εκφραστεί αλληλοπάθεια

έναστρος /ˈe.na.stɾos/ (adj)
estrelado

ένατος /ˈenatˌos/
nono

ένδειξη /ˈenðiksˌi/ (n)
evidência

ένδοξος /ˈenðoksˌos/ (adj)
glorioso

ένεση /ˈenesˌi/ (n)
injeção, injecção

ένζυμο /ˈen.zi.mo/ (n)
enzima

έννοια /ˈe.ni.a/ /ˈe.ɲa/ (n)
conceito
  αφηρημένη ιδέα, νοητό κατασκεύασμα ή σύνθεση, μονάδα γνώσης που αντιπροσωπεύει στον νου ένα αντικείμενο ή ένα σύνολο αντικειμένων που έχουν κοινές ιδιότητες

ένοπλες δυνάμεις /ˈe.no.ples ðiˈna.mis/
forças armadas

ένοπλος /ˈenoplˌos/ (n)
armado

ένορκος /ˈe.noɾ.kos/ (n)
jurada

ένοχος /ˈe.no.xos/ (adj)
culpado

ένσταση /ˈenstasˌi/ (n)
objeção

ένστικτο /ˈen.sti(ŋ).kto/ (n)
instinto

ένταση /ˈen.da.si/ (n)
estresse

έντεκα /ˈedekˌa/
onze

έντερο /ˈen.de.ɾo/ (n)
intestino

έντομο /ˈen.do.mo/ (n)
inseto, insecto

έντονος /ˈen.do.nos/ (adj)
intenso

ένωση /ˈe.no.si/ (n)
união
  η σύμπραξη διαφόρων προσώπων ή πολυπρόσωπων συνόλων και η υπαγωγή τους σε μια ενιαία διοίκηση
  (θεωρία συνόλων) δυαδικός τελεστής που δέχεται ως τελεστέους δύο σύνολα και παράγει ως αποτέλεσμα ένα νέο σύνολο με τα στοιχεία και των δύο συνόλων

έξαλλα /ˈe.ksa.la/ (adv)
furiosamente

έξαψη /ˈeksapsˌi/ (n)
excitação

έξεργο /ˈekserɣˌo/ (n)
alto-relevo

έξι /ˈe.ksi/ (n)
seis

έξοδο /ˈeksoðˌo/ (n)
gasto

έξοδος /ˈe.kso.ðos/ (n)
saída, êxodo

έξοδος κινδύνου /ˈe.kso.ðos cinˈði.nu/
saída de emergência

έξυπνος /ˈe.ksi.pnos/ (adj)
inteligente

έξω /ˈe.kso/ (adv)
fora
  στο εξωτερικό μέρος, εκτός ενός κλειστού χώρου, συνήθως ενός κτηρίου

έξω /ˈe.kso/ (n)
fora
  η διασκέδαση (εκτός σπιτιού)
de fora
  η εξωτερική πλευρά ενός αντικειμένου

έξωση /ˈe.kso.si/ (n)
despejo
  (νομικός όρος) το διώξιμο ενός ενοικιαστή από το ακίνητο που νοικιάζει

έπαινος /ˈe.pe.nos/ (n)
elogio

έπαυλη /ˈe.pa.vli/ (n)
solar

έπιπλο /ˈepiplˌo/ (n)
mobília, móvel

έπος /ˈe.pos/ (n)
epopeia

έρανος /ˈe.ɾa.nos/ (n)
busca

έρβιο /ˈerviˌo/ (n)
érbio

έργο /ˈeɾ.ɣo/ (n)
trabalho

έργο τέχνης /ˈerɣo tˈexnis/
obra de arte

έρευνα /ˈe.ɾev.na/ (n)
pesquisa, investigação

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (adj)
deserto, ermo
  που είναι απομακρυσμένος από τους άλλους

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (n)
deserto, ermo, páramo, tapera
  (γεωγραφία) περιοχή στην οποία υπάρχει ξηρασία και σχεδόν καθόλου βλάστηση, λόγω των σπανιότατων βροχοπτώσεων που σημειώνονται εκεί

έρπης /ˈeɾ.pis/ (n)
herpes

έρπω /ˈeɾ.po/ (v)
rastejar

έρρινος /ˈerinˌos/ (adj)
nasal

έρχομαι /ˈerxomˌe/ (v)
vir

έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (n)
amor

έσοδο /ˈe.so.ðo/ (n)
retorno

έσω ους /ˈeso ˈus/
ouvido

έτοιμος /ˈe.ti.mos/ (adj)
pronto, preparado

έτος /ˈe.tos/ (n)
ano

έτος φωτός /ˈetos fotˈos/
ano-luz

έτσι /ˈe.t͡si/ (adv)
assim, dessa forma
  (τροπικό επίρρημα) με αυτόν τον τρόπο

έτσι κι έτσι /ˈe.t͡si ˈce.t͡si/
mais ou menos

έτυμο /ˈetimˌo/ (n)
étimo

έφεση /ˈe.fe.si/ (n)
apelação

έφηβος /ˈe.fi.vos/ (n)
adolescente

έχω /ˈe.xo/ (v)
ter
  (γραμματική) βοηθητικό ρήμα στους σύνθετους χρόνους

έψιλον /ˈepsilˌon/ (n)
épsilon

ή /ˈi/
ou, quer

ήδη /ˈi.ði/ (adv)
já

ήθος /ˈiθos/ (n)
modos

ήλθον, είδον, ενίκησα /ˈil.θon ˈi.ðon eˈni.ci.sa/
vim, vi, venci

ήλιο /ˈi.li.o/ /ˈi.ʎo/ (n)
hélio

ήλιος /ˈi.ʎos/ (n)
sol, Sol
  (αστρονομία) κάθε άστρο, δηλαδή κάθε αυτόφωτο ουράνιο σώμα

ήμαρτον /ˈi.maɾ.ton/
minha culpa

ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (n)
continente
  (γεωγραφία) μεγάλη επιφάνεια ξηράς σε αντιπαραβολή με νησιωτική ή παραθαλάσσια περιοχή

ήπιος /ˈi.pi.os/ (adj)
gentil

ήρεμος /ˈi.ɾe.mi/ /ˈi.ɾe.mo/ /ˈi.ɾe.mos/ (adj)
calmo

ήρωας /ˈiroˌas/ (n)
herói

ήσυχα /ˈisixˌa/ (adv)
docemente

ήσυχος /ˈisixˌos/ (adj)
calmo

ήτα /ˈi.ta/ (n)
eta

ήττα /ˈi.ta/ (n)
derrota

ήχος /ˈi.xos/ (n)
som, sonido
  ό,τι αντιλαμβάνονται οι ζωντανοί οργανισμοί με την αίσθηση της ακοής

ίασπις /ˈiaspˌis/ (n)
jaspe

ίδιος /ˈi.ðʝos/ (adj)
mesmo
  όμοιος με κάτι/κάποιον άλλο

ίδρυμα /ˈi.ðɾi.ma/ (n)
instituição

ίδρυση /ˈi.ðɾi.si/ (n)
fundação

ίκτερος /ˈikterˌos/ (n)
icterícia

ίλη /ˈi.li/ (n)
esquadrão
  (στρατιωτικός όρος) λόχος από τεθωρακισμένα
  (παρωχημένο) λόχος ιππικού

ίλιγγος /ˈi.liŋ.ɡos/ (n)
vertigem

ίνα /ˈina/ (n)
fibra

ίνδιο /ˈinðiˌo/ (n)
índio

ίντερνετ καφέ /ˈin.deɾ.net kaˈfe/
cybercafé

ίντερσεξ /ˈidersˌeks/ (n)
intersexual

ίντσα /ˈidsa/ (n)
polegada

ίππος /ˈi.pos/ (n)
cavalo com alças
  το όργανο γυμναστικής με λαβές, για την εκτέλεση περιστροφών και άλλων γυμνασμάτων

ίριδα /ˈiriðˌa/ (n)
íris
  το χρωματιστό κυκλικό τμήμα του ματιού που περιβάλλει την κόρη

ίσος /ˈi.si/ /ˈi.so/ /ˈi.sos/ (adj)
igual

ίσως /ˈi.sos/ (adv)
talvez, pode ser

ίταμος /ˈi.ta.mos/ (n)
teixo

ίχνος /ˈi.xnos/ (n)
rasto

α /ˈalfa/
ah
  επιφώνημα που δηλώνει έντονο συναίσθημα: θαυμασμό, απορία, έκπληξη, χαρά, αγανάκτηση κτλ.

α- /ˈalfa/
in-
  α- στερητικό πρόθημα, που δηλώνει έλλειψη, απουσία, στέρηση.

αΐλανθος /aˈilanθˌos/ (n)
ailanto

αέναα /aˈenaˌa/ (adv)
perpetuamente

αέναος /aˈenaˌos/ (adj)
perpétuo

αέρας /aˈe.ɾas/ (n)
ar
  ο αέρας που παρέχεται σε μια συσκευή

αέριο /aˈeriˌo/ (n)
gás

αέριος /aˈeriˌos/ (adj)
gasoso

αέτωμα /aˈetomˌa/ (n)
frontão

αίγαγρος /ˈe.ɣa.ɣɾos/ (n)
cabra alpina
  η άγρια γίδα

αίθουσα /ˈe.θu.sa/ (n)
salão

αίθριο /ˈeθriˌo/ (n)
átrio

αίμα /ˈe.ma/ (n)
sangue
  (πληθυντικός) αίματα: μεγάλη ποσότητα αίματος >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

αίνιγμα /ˈe.niɣ.ma/ (n)
enigma

αίρεση /ˈe.ɾe.si/ (n)
heresia

αίσθημα /ˈe.sθi.ma/ (n)
emoção
  (ψυχολογία)

αίσθηση /ˈe.sθi.si/ (n)
senso
  λειτουργία του οργανισμού με την οποία προσλαμβάνονται τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος (όραση, ακοή, αφή, γεύση, όσφρηση)
sensação
  γνώση και ευαισθησία σχετικά με κάτι, η ικανότητα αντίληψης και αξιολόγησης

αίτηση /ˈe.ti.si/ (n)
candidatura

αβάς /aˈvas/ (n)
abade
  (εκκλησιαστικός όρος) καθολικός ιερέας, πνευματικός πατέρας, ηγούμενος, ανώτερος μοναχός σε αβαείο

αβέβαιος /aˈve.ve.os/ (adj)
incerto

αβαείο /a.vaˈi.o/ (n)
abadia

αβαράρω /a.vaˈɾa.ɾo/ (v)
afastar

αβγό /aˈvɣo/ (n)
ovo

αβγότσουφλο /avɣˈotsuflˌo/ (n)
casca de ovo

αβεβαιότητα /a.ve.veˈo.ti.ta/ (n)
incerteza

αβελιανή ομάδα /ˌaveʎanˈi omˈaða/
grupo abeliano

αβιογένεση /ˌaviojˈenesˌi/ (n)
abiogênese

αβιογενετικός /ˌaviˌojenˌetikˈos/ (adj)
abiogenético

αβιοτικός /ˌaviˌotikˈos/ (adj)
abiótico

αβλαβής /a.vlaˈvis/ (adj)
inócuo

αβοκάντο /a.voˈka.do/ (n)
abacate, abacateiro

αβουλία /a.vu.li.a/ (n)
abulia

αβούτιλο /avˈutilˌo/ (n)
abutilão

αβρότητα /avrˈotitˌa/ (n)
cortesia

αβυσσοπελαγικός /ˌavissˌopelˌajikˈos/ (adj)
abissopelágico

αγάπανθος /aˈɣa.pan.θos/ (n)
agapanto

αγάπη /aˈɣa.pi/ (n)
amor
  συναίσθημα συμπάθειας, φιλίας ή στοργής καθώς και η έκφρασή του με λόγια ή πράξεις

αγάς /aɣˈas/ (n)
agá

αγέλη /aˈʝe.li/ (n)
matilha

αγένεια /aˈʝe.ni.a/ (n)
grosseria

αγέννητος /ajˈenitˌos/ (adj)
futuro

αγέρωχος /aˈʝe.ɾo.xos/ (adj)
soberbo

αγίασμα /aˈʝi.a.zma/ (n)
água benta

αγαθά /ˌaɣaθˈa/ (n)
artigo

αγαθοεργία /a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a/ (n)
caridade

αγαθός /a.ɣaˈθos/ (adj)
boa

αγαλματίδιο /a.ɣal.maˈti.ði.o/ (n)
estatueta

αγαμία /ˌaɣamˈia/ (n)
celibato

αγανάκτηση /a.ɣaˈna.kti.si/ (n)
indignação

αγαπάω /a.ɣaˈpa.o/ (v)
amar

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/
favorito
  που τον αγαπά ένα πρόσωπο
  ο προτιμώμενος, ο εκλεκτός, ο ξεχωριστός
  το ερωτικά προτιμώμενο άτομο

αγαπητός /ˌaɣapitˈos/ (adj)
caro

αγγίζω /aŋˈɟi.zo/ (v)
tocar

αγγαρεία /aŋ.ɡaˈɾi.a/ (n)
labuta

αγγείο /aŋˈɟi.o/ (n)
vaso

αγγείωμα /aŋˈɟi.o.ma/ (n)
angioma

αγγειίτιδα /aŋɡçˈitiðˌa/ (n)
angiite

αγγειεκτομή /ˌaŋɡçektomˈi/ (n)
vasectomia

αγγειογένεση /ˌaŋɡçojˈenesˌi/ (n)
angiogénese

αγγειογενετικός /ˌaŋɡçojˌenetikˈos/ (adj)
angiogénico

αγγειογραφία /ˌaŋɡçoɣrafˈia/ (n)
angiografia

αγγειοδιαστολή /ˌaŋɡçoðˌiastolˈi/ (n)
vasodilatação

αγγειοδυσπλασία /ˌaŋɡçoðˌisplasˈia/ (n)
angiodisplasia

αγγειοκεράτωμα /ˌaŋɡçocerˈatomˌa/ (n)
angioceratoma

αγγειολίπωμα /ˌaŋɡçolˈipomˌa/ (n)
angiolipoma

αγγειολόγος /ˌaŋɡçolˈoɣos/ (n)
angiologista

αγγειομυολίπωμα /ˌaŋɡçomˌiolˈipomˌa/ (n)
angiomiolipoma

αγγειοπλάστης /aŋ.ɟi.oˈpla.stis/ (n)
ceramista, oleiro

αγγειοσυστολή /ˌaŋɡçosˌistolˈi/ (n)
vasoconstrição

αγγελία /aŋ.ɟeˈli.a/ (n)
proclamas

αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (n)
angélica
  (βοτανική, λουλούδι) το κοινό όνομα του φυτού Πιττόσπορον το τομπίρα (Pittosporum tobira)

αγγελικός /aŋ.ɟe.liˈkos/ (adj)
angelical, angélico

αγγελιοφόρος /aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos/ (n)
mensageiro

αγγλικά /aŋ.ɡliˈka/ (n)
inglês

αγγλικανισμός /aŋ.gli.ka.niˈzmos/ (n)
anglicanismo

αγγλικό κόρνο /ˌaŋɡlikˈo kˈorno/
corne inglês

αγγλικός /aŋ.ɡliˈkos/ (adj)
inglês, inglesa

αγγλισμός /ˌaŋɡlismˈos/ (n)
anglicismo

αγγλομανία /ˌaŋɡlomanˈia/ (n)
anglomania

αγγλόφωνος /aŋɡlˈofonˌos/ (adj)
anglofalante

αγγουράκι /ˌaŋɡurˈaci/ (n)
pepino em conserva

αγγούρι /aŋˈɡu.ɾi/ (n)
pepino

αγελάδα /a.ʝeˈla.ða/ (n)
vaca
  (θηλαστικό ζώο) μεγαλόσωμο μηρυκαστικό, θηλαστικό, το οποίο που εκτρέφεται κυρίως για το κρέας και το γάλα του, το θηλυκό του βοδιού

αγελαδάρης /ˌajelaðˈaris/ (n)
vaqueiro

αγενής /a.ʝeˈnis/ (adj)
grosseiro

αγιάζω /a.ʝiˈa.zo/ (v)
consagrar
  (μεταβατικό) ευλογώ

αγιατολάχ /ˌajatolˈax/ (n)
aiatolá

αγιόκλημα /aˈʝo.kli.ma/ (n)
madressilva

αγκάθι /aŋˈɡa.θi/ (n)
abrolho

αγκίστρι /aŋˈɟi.stɾi/ (n)
anzol

αγκαζέ /ˌaŋɡazˈe/ (adv)
de braços dados

αγκαλιάζω /aŋ.ɡaˈʎa.zo/ (v)
abraçar

αγκινάρα /aŋ.ɟiˈna.ɾa/ (n)
alcachofra, alcachofra hortense

αγκράφα /aŋɡrˈafa/ (n)
fivela

αγκυροβολώ /aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo/ (v)
ancorar

αγκύλη /aŋˈɟi.li/ (n)
colchete

αγκώνας /aŋˈɡo.nas/ (n)
cotovelo

αγνοώ /a.γnoˈo/ (v)
ignorar

αγνωστικισμός /ˌaɣnostˌicismˈos/ (n)
agnosticismo

αγνός /aˈɣnos/ (adj)
casto

αγνότητα /aˈɣno.ti.ta/ (n)
pureza
  η ιδιότητα του αγνού

αγνώμων /aˈɣno.mon/ (adj)
ingrato

αγνώριστος /aɣnˈoristˌos/ (adj)
irreconhecível

αγονία /a.ɣoˈni.a/ (n)
esterilidade

αγορά /a.ɣoˈɾa/ (n)
mercado
  (χώρος) το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα
  (χώρος) κτήριο που στεγάζει πολλά εμπορικά καταστήματα
  (έννοια) το σύνολο των ανθρώπων που ασχολούνται με τις αγορές και τις πωλήσεις

αγορά εργασίας /ˌaɣorˈa ˌerɣasˈias/
mercado de trabalho

αγοράζω /a.ɣoˈɾa.zo/ (v)
comprar

αγοράκι /a.ɣoˈɾa.ci/ (n)
mocinho

αγορήτρια /ˌaɣorˈitriˌa/ (n)
oradora

αγορίστικος /ˌaɣorˈistikˌos/ (adj)
infantil

αγοραστής /a.ɣo.ɾaˈstis/ (n)
comprador

αγοραστική δύναμη /ˌaɣorˌasticˈi ðˈinamˌi/
poder de compra

αγοραφοβία /ˌaɣorˌafovˈia/ (n)
agorafobia

αγοραφοβικός /ˌaɣorˌafovikˈos/ (adj)
agoráfobo

αγοροκόριτσο /ˌaɣorokˈoritsˌo/ (n)
maria-rapaz

αγράμματος /aɣrˈamatˌos/ (adj)
analfabeto, iletrado

αγρανάπαυση /ˌaɣranˈapafsˌi/ (n)
barbeito

αγριοκύμινο /ˌaɣriocˈiminˌo/ (n)
alcaravia, cominho

αγριόγαλος /ˌaɣriˈoɣalˌos/ (n)
abetarda-comum

αγριόγατα /ˌaɣriˈoɣatˌa/ (n)
gato-bravo

αγριόπαπια /ˌaɣriˈopapçˌa/ (n)
pato-real

αγριότητα /ˌaɣriˈotitˌa/ (n)
selvageria

αγριόχηνα /a.ɣɾiˈo.çi.na/ (n)
ganso-bravo

αγριόχοιρος /ˌaɣriˈoçirˌos/ (n)
javali, javardo, porco-montês

αγροίκος /aˈɣɾi.kos/ (adj)
rústico

αγρονομία /ˌaɣronomˈia/ (n)
agronomia

αγρονομικός /ˌaɣronˌomikˈos/ (adj)
agronômico

αγροτεμάχιο /ˌaɣrotemˈaço/ (n)
lote

αγροτικός /ˌaɣrotikˈos/ (adj)
agrário
  που αναφέρεται, χαρακτηρίζει ή ανήκει στους αγρότες και τη γεωργία
rural
  που βρίσκεται στην ύπαιθρο

αγροτοβιομηχανικός /ˌaɣrotˌoviˌomixˌanikˈos/ (adj)
agroindústria

αγροχημεία /ˌaɣroçimˈia/ (n)
agroquímica

αγρυπνία /a.ɣɾiˈpni.a/ (n)
vigília

αγρόκτημα /aɣrˈoktimˌa/ (n)
fazenda, sítio

αγρός /aˈɣɾos/ (n)
campo, agro, área, campina, terra cultivável

αγρότης /aˈɣɾo.tis/ (n)
agricultor

αγρότισσα /aɣrˈotissˌa/ (n)
agricultora

αγχίνοια /aŋˈçi.ni.a/ (n)
sagacidade

αγχώδης /aŋˈxo.ðis/ (adj)
ansioso

αγωγιμότητα /aɣo.ʝiˈmo.ti.ta/ (n)
condutividade

αγωγός /a.ɣoˈɣos/ (n)
gasoduto

αγωνίζομαι /a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
batalhar

αγόρι /aˈɣo.ɾi/ (n)
rapaz, menino, moço, criado, garçom

αγύρτης /aˈʝiɾ.tis/ (n)
charlatão

αγώγιμος /aˈɣo.ʝi.mos/ (adj)
condutivo

αγώνας /aˈɣo.nas/ (n)
luta
  η προσπάθεια

αδέλφι /aˈðel.fi/ (n)
irmã

αδένας /aˈðe.nas/ (n)
glândula

αδένωμα /aðˈenomˌa/ (n)
adenoma

αδέξιος /aðˈeksiˌos/ (adj)
desajeitado

αδαής /a.ðaˈis/ (adj)
ignorante

αδαμαντίνη /ˌaðamadˈini/ (n)
esmalte

αδαμιαία περιβολή /ˌaðamiˈea pˌerivolˈi/
como veio ao mundo

αδειάζω /aˈðʝa.zo/ (v)
esvaziar

αδελφή /a.ðelˈfi/ (n)
irmã, soror

αδελφή ψυχή /ˌaðelfˈi psiçˈi/
alma gémea

αδελφικός /ˌaðelfikˈos/ (adj)
fraterno

αδελφογαμία /ˌaðelfˌoɣamˈia/ (n)
adelfogamia

αδελφοκτονία /ˌaðelfˌoktonˈia/ (n)
fratricídio

αδελφοκτόνος /ˌaðelfoktˈonos/ (adj)
fratricida
  φονιάς αδελφού, αδελφής ή συμπατριώτη

αδελφοσύνη /ˌaðelfosˈini/ (n)
fraternidade

αδελφός /a.ðelˈfos/ (n)
irmão, frade

αδενίνη /ˌaðenˈini/ (n)
adenina

αδενίτιδα /a.ðeˈni.ti.ða/ (n)
adenite

αδενοειδής /ˌaðenˌoiðˈis/ (adj)
adenóide

αδενοσίνη /ˌaðenosˈini/ (n)
adenosina

αδεξιότητα /ˌaðeksiˈotitˌa/ (n)
desajeitamento

αδιάβροχο /ˌaðiˈavroxˌo/ (n)
impermeável

αδιάβροχος /ˌaðiˈavroxˌos/ (adj)
impermeável

αδιάθετος /aˈði̯a.θe.tos/ (adj)
doente
  λίγο άρρωστος

αδιάκριτος /aˈði̯a.kɾi.tos/ (adj)
imprudente
  που επεμβαίνει στην προσωπική ζωή των άλλων, που δεν έχει διακριτικότητα

αδιάλειπτος /ˌaðiˈaliptˌos/ (adj)
incessante

αδιάλλακτος /ˌaðiˈalaktˌos/ (adj)
intransigente

αδιάφορος /aˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
indiferente

αδιέξοδο /ˌaðiˈeksoðˌo/ (n)
impasse

αδιαίρετος /ˌaðiˈeretˌos/ (adj)
indivisível

αδιαβατικός /ˌaðiˌavatikˈos/ (adj)
adiabático

αδιαθεσία /a.ði.a.θeˈsi.a/ (n)
indisposição
  ελαφριά ασθένεια μικρής διάρκειας

αδιαντροπιά /ˌaðiˌadropçˈa/ (n)
despudor

αδιαπέραστος /ˌaðiapˈerastˌos/ (adj)
impenetrável

αδιαφάνεια /ˌaðiafˈaɲa/ (n)
opacidade

αδιαφανής /ˌaðiˌafanˈis/ (adj)
opaco

αδιαφορία /a.ði̯a.foˈɾi.a/ (n)
indiferença

αδιευκρίνιστος /a.ði.efˈkɾi.ni.stos/, /a.ði̯efˈkɾi.ni.stos/ (adj)
confuso

αδικία /a.ðiˈci.a/ (n)
injustiça

αδικαιολόγητος /ˌaðicˌeolˈojitˌos/ (adj)
injustificável

αδικώ /ˌaðikˈo/ (v)
ofender

αδράνεια /aˈðɾa.ni.a/ (n)
inactividade
  η ακινησία, η έλλειψη διάθεσης για ενέργεια, δράση

αδράχτι /aðrˈaxti/ (n)
fuso

αδρανής /a.ðɾaˈnis/ (adj)
ocioso

αδρεναλίνη /ˌaðrenalˈini/ (n)
adrenalina

αδρόνιο /aðrˈoɲo/ (n)
hadrão, hádron

αδυνάτισμα /a.ðiˈna.ti.zma/ (n)
perda de peso

αδυναμία /a.ði.naˈmi.a/ (n)
cobardia
  έλλειψη δύναμης, δυνατότητας ή δεξιότητας

αδυνατίζω /ˌaðinatˈizo/ (v)
emagrecer
  (αμετάβατο) χάνω βάρος και γίνομαι πιο αδύνατος

αδύναμος /aðˈinamˌos/ (adj)
débil

αδύνατος /aðˈinatˌos/ (adj)
impossível
  που δεν μπορεί να γίνει, να συμβεί, να επιτευχθεί
fraco
  που δεν έχει μεγάλη δύναμη ή δεν είναι ανθεκτικός ή έχει μεγάλη ικανότητα σε κάτι

αειθαλής /a.i.θaˈlis/ (adj)
perenifólio, sempre-verde

αειφορία /a.i.foˈɾi.a/ (n)
sustentabilidade

αεράκι /a.eˈɾa.ci/ (n)
brisa

αερίζω /a.eˈɾi.zo/ (v)
ventilar

αεριοποιώ /a.e.ɾi.o.piˈo/ (v)
gaseificar

αεριοστροβιλωθητήρας /ˌaerˌiostrˌovilˌoθitˈiras/ (n)
motor a jato

αεριοφυλάκιο /ˌaerˌiofilˈaco/ (n)
gasómetro

αερισμός /a.e.ɾiˈzmos/ (n)
ventilação

αεριόμετρο /ˌaeriˈometrˌo/ (n)
aerómetro

αεριόφως /a.e.ɾiˈo.fos/ (n)
gás de carvão

αεριώδης /ˌaeriˈoðis/ (adj)
gasoso

αερογραμμή /a.e.ɾo.ɣɾaˈmi/ (n)
companhia aérea

αεροδιάδρομος /a.e.ɾoˈði̯a.ðɾo.mos/ (n)
corredor aéreo

αεροδρόμιο /a.e.ɾoˈðɾo.mi.o/ (n)
aeroporto

αεροδυναμική /a.e.ɾo.ði.na.miˈci/ (n)
aerodinâmica

αεροδυναμικός /ˌaerˌoðinˌamikˈos/ (adj)
aerodinâmico

αεροζόλ /ˌaerozˈol/ (n)
aerossol

αερομεταφερόμενος /a.e.ɾo.me.ta.feˈɾo.me.nos/
aerotransportado
  που μεταφέρεται με εναέριο μεταφορικό μέσο (όπως με αεροπλάνο, ελικόπτερο)
  που διαδίδεται μέσω του αέρα (όπως ο ήχος, ιοί, ουσίες)

αερομοντελισμός /ˌaerˌomodˌelismˈos/ (n)
aeromodelismo

αεροναυτική /a.e.ɾo.na.ftiˈci/ (n)
aeronáutica

αεροναύτης /a.e.ɾoˈna.ftis/ (n)
aeronauta

αεροπλάνο /a.e.ɾoˈpla.no/ (n)
avião, aeroplano
  (μέσο μεταφορών, αεροπορικός όρος) πτητική συσκευή, βαρύτερη από τον αέρα, που πετά χάρη στην εμφάνιση δυναμικής άνωσης στις επιφάνειες των φτερών του

αεροπλανοφόρο /a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo/ (n)
porta-aviões

αεροπλοϊμότητα /a.e.ɾo.ploiˈmo.ti.ta/ (n)
aeronavegabilidade

αεροπορία /ˌaerˌoporˈia/ (n)
aviação, força aérea
  (ειδικότερα) η Πολεμική Αεροπορία

αεροπορική βάση /a.e.ɾo.po.ɾiˈci ˈva.si/
base aérea

αεροσκάφος /a.e.ɾoˈska.fos/ (n)
aeronave

αεροστεγής /ˌaerˌostejˈis/ (adj)
hermético

αεροσυνοδός /ˌaerˌosinoðˈos/ (n)
comissária de bordo

αεροτομή /ˌaerˌotomˈi/ (n)
aerofólio

αεροφαγία /ˌaerˌofajˈia/ (n)
aerofagia

αερόβιος /ˌaerˈoviˌos/ (adj)
aeróbico

αερόλιθος /ˌaerˈoliθˌos/ (n)
aerólito

αερόμπικ /ˌaerˈobik/ (n)
aeróbica

αερόσακος /a.eˈɾo.sa.kos/ (n)
airbag

αερόστατο /a.eˈɾo.sta.to/ (n)
balão, aeróstato

αετίσιος /a.eˈti.sços/ (adj)
aquilino

αετός /a.eˈtos/ (n)
águia
  (πτηνό) αρπακτικό πουλί

αζαλέα /ˌazalˈea/ (n)
azaleia

αζεριανά /a.ze.ɾi.aˈna/ (n)
azerbaijano

αζερικός /a.ze.ɾiˈkos/ (adj)
azeri

αζιμούθιο /a.ziˈmu.θi.o/ (n)
azimute

αζουρίτης /ˌazurˈitis/ (n)
azurita

αζωτούχος /a.zoˈtu.xos/ (adj)
nitrogenoso

αηδία /a.iˈði.a/ (n)
nojo

αηδιάζω /ˌaɪðiˈazo/ (v)
enojar

αηδιαστικός /a.i.ði.a.stiˈkos/ (adj)
asqueroso

αηδόνι /ai̯ˈðo.ni/ (n)
rouxinol

αθάνατος /aθˈanatˌos/ (adj)
imortal

αθήρωμα /aθˈiromˌa/ (n)
ateroma

αθανασία /a.θa.naˈsi.a/ (n)
imortalidade

αθετώ /ˌaθetˈo/ (v)
faltar com a palavra

αθεϊσμός /a.θe.iˈzmos/ (n)
ateísmo

αθηναϊκός /a.θi.na.iˈkos/ (adj)
ateniense

αθλήτρια /aˈθli.tɾi.a/ (n)
esportiva

αθλητής /a.θliˈtis/ (n)
atleta

αθλητικός /a.θli.tiˈkos/ (adj)
atlético

αθλητισμός /ˌaθlitismˈos/ (n)
atletismo

αθορύβητος /ˌaθorˈivitˌos/ (adj)
imperturbável

αθροίζω /aθrˈizo/ (v)
somar

αθροίσιμος /aˈθɾi.si.mos/ (adj)
somável

αθυρόστομος /a.θiˈɾo.sto.mos/ (adj)
desbocado

αθωότητα /ˌaθoˈotitˌa/ (n)
inocência

αθωώνω /ˌaθoˈono/ (v)
absolver

αθόρυβος /aθˈorivˌos/ (adj)
silencioso

αθώα /aˈθo.a/ (adv)
inocentemente

αθώος /aθˈoos/ (adj)
inocente
  αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία

αιγίδα /eˈʝi.ða/ (n)
égide

αιγυπτιακός /e.ʝi.pti.aˈkos/ (adj)
egipciano, egípcio

αιγυπτιολογία /e.ʝi.pti.o.loˈʝi.a/ (n)
egiptologia

αιδοίο /eˈði.o/ (n)
vulva

αιδοιολειξία /e.ði.o.liˈksi.a/ (n)
cunilíngua

αιδώς /eˈðos/ (n)
decência
pudor
  (νομικός όρος) για άσεμνες πράξεις: προσβολή αιδούς

αιθάλη /eθˈali/ (n)
fuligem

αιθάνιο /eˈθa.ni.o/ (n)
etano

αιθέρας /eˈθe.ɾas/ (n)
éter

αιθίνιο /eθˈiɲo/ (n)
etino

αιθανόλη /ˌeθanˈoli/ (n)
etanol

αιθύλιο /eθˈiʎo/ (n)
etila

αιλουροειδής /e.lu.ɾo.iˈðis/ (adj)
felino

αιμάτωμα /eˈma.to.ma/ (n)
hematoma

αιματίτης /ˌematˈitis/ (n)
hematita

αιματηρός /e.ma.tiˈɾos/ (adj)
sangrento

αιματικός /ˌematikˈos/ (adj)
hemático

αιματοκύλισμα /ˌematocˈilismˌa/ (n)
carnificina

αιματουρία /ˌematurˈia/ (n)
hematúria

αιματοχυσία /e.ma.to.çiˈsi.a/ (n)
derramamento de sangue

αιμοδιάλυση /ˌemoðiˈalisˌi/ (n)
hemodiálise

αιμοδιήθηση /ˌemoðiˈiθisˌi/ (n)
hemoperfusão

αιμοδοσία /e.mo.ðoˈsi.a/ (n)
doação de sangue

αιμοδότης /ˌemoðˈotis/ (n)
doador de sangue

αιμολακρία /e.mo.laˈkri.a/ (n)
hemolacria

αιμομικτικός /ˌemomˌiktikˈos/ (adj)
incestuoso

αιμομιξία /e.mo.miˈksi.a/ (n)
incesto

αιμοπετάλιο /e.mo.peˈta.li.o/ (n)
plaqueta

αιμορραγία /e.mo.ɾaˈʝi.a/ (n)
hemorragia

αιμορραγικός /ˌemorˌajikˈos/ (adj)
hemorrágico

αιμοσφαιρίνη /e.mo.sfeˈɾi.ni/ (n)
hemoglobina

αιμοφιλία /e.mo.fiˈli.a/ (n)
hemofilia

αιμοφόρο αγγείο /ˌemofˈoro aŋɡˈio/
vaso sanguíneo

αινιγματικός /e.niɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
enigmático

αιολικό πάρκο /ˌeolikˈo pˈarko/
parque eólico

αιρετικός /e.ɾe.tiˈkos/ (adj)
herege
  (θρησκεία) που έχει σχέση με αίρεση ή την υποστηρίζει
  (μεταφορικά) που έχει διαφορετικές απόψεις από τις συνηθισμένες
  (ουσιαστικοποιημένο) ο αιρετικός

αισθάνομαι /eˈsθa.no.me/ (v)
sentir, apalpar, experimentar, cheirar, palpar, tatear
  αντιλαμβάνομαι κάτι με τις αισθήσεις, κυρίως με την αίσθηση της αφής ή της όσφρησης

αισθηματίας /ˌesθimatˈias/ (n)
sentimentalista

αισθησιακός /ˌesθisjakˈos/ (adj)
lascivo
  που διεγείρει την ερωτική διάθεση

αισθησιοκρατία /e.sθi.si.o.kɾaˈti.a/ (n)
sensualismo

αισθητήριος /e.sθiˈti.ɾi.os/ (adj)
sensorial
  (ουσιαστικοποιημένο) → δείτε τη λέξη αισθητήριο (ουδέτερο)

αισθητική /e.sθi.tiˈci/ (n)
estética

αισθητικός /ˌesθitikˈos/ (adj)
estético
  που αναφέρεται στην ομορφιά και την αισθητική ως κλάδο της φιλοσοφίας
  σχετικός με την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος
  (ιατρική) σχετικός με τις αισθήσεις

αισιοδοξία /ˌesjoðoksˈia/ (n)
otimismo

αισιόδοξος /esjˈoðoksˌos/ (adj)
otimista

αισχρός /esxrˈos/ (adj)
obsceno

αισχύνη /eˈsçi.ni/ (n)
vergonha

αισώπειος /esˈopços/ (adj)
Fábulas de Esopo
  που έχει σχέση με τον Αίσωπο ή αναφέρεται σ' αυτόν

αιτία /etˈia/ (n)
causa

αιτιατική /e.ti.a.tiˈci/ (n)
acusativo

αιτιοκρατία /e.ti.o.kɾaˈti.a/ (n)
determinismo

αιτιολογία /e.ti.o.loˈʝi.a/ (n)
etiologia

αιτιότητα /e.tiˈo.ti.ta/ (n)
causalidade

αιτώ /eˈto/ (v)
encomendar

αιχμή /exmˈi/ (n)
pico

αιχμαλωτίζω /ˌexmalotˈizo/ (v)
capturar

αιωνιότητα /e.o.niˈo.ti.ta/ (n)
eternidade

αιωρούμαι /e.oˈɾu.me/ (v)
hesitar

αιωρόπτερο /ˌeorˈopterˌo/ (n)
asa-delta

αιώνας /eˈo.nas/ (n)
era, século
  χρονική περίοδος εκατό (100) ετών (με σύστημα χρονολόγησης που χρησιμοποιεί την περίοδο 100 ετών)
era
  περίοδος της ιστορίας που χαρακτηρίζεται από την παρουσία και το έργο μιας προσωπικότητας ή την επίδραση μιας κοινωνικής, τεχνολογικής κλπ εξέλιξης
  (γεωλογία) γεωλογική περίοδος (και με κεφαλαίο: Αιώνας)

αιώνιος /eˈoɲos/ (adj)
eterno

αιώρα /eˈo.ɾa/ (n)
rede, maca

ακάθαρτος /akˈaθartˌos/ (adj)
sujo

ακέφαλος /acˈefalˌos/ (adj)
acéfalo

ακαδημία /a.ka.ðiˈmi.a/ (n)
academia

ακαδημαϊκός /ˌakaðˌimaɪkˈos/ (n)
acadêmico, académico

ακαθάριστος /ˌakaθˈaristˌos/ (adj)
bruto
  (οικονομία) (για μισθό, προϊόν, κ.α.) που περιέχει διάφορα ποσά τα οποία πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν προτού καταβληθεί

ακακία /a.kaˈci.a/ (n)
acácia

ακανθόχοιρος /ˌakanθˈoçirˌos/ (n)
cuandu

ακανόνιστος /a.kaˈno.ni.stos/ (adj)
irregular

ακατάλληλος /ˌakatˈalilˌos/ (adj)
inapropriado

ακατάστατος /a.kaˈta.sta.tos/ (adj)
bagunçado

ακαταδεξιά /ˌakatˌaðeksiˈa/ (n)
arrogância

ακαταληψία /ˌakatˌalipsˈia/ (n)
acatalepsia
  (φιλοσοφία) η αδυναμία κατανόησης ή σύλληψης ενός πράγματος, η παραδοχή ότι δεν μπορεί να υπάρξει βεβαιότητα αλλά μόνο με πιθανότητα

ακατανόητος /a.ka.taˈno.i.tos/ (adj)
incompreensível

ακατοίκητος /a.kaˈti.ci.tos/ (adj)
desabitado

ακετυλοσαλικυλικό οξύ /ˌacetˌilosˌalicˌilikˈo oksˈi/
ácido acetilsalicílico

ακετόνη /a.ceˈto.ni/ (n)
acetona

ακινησία /a.ci.niˈsi.a/ (n)
imobilidade

ακινητοποιώ /ˌacinˌitopiˈo/ (v)
imobilizar

ακκαδικά /a.ka.ðiˈka/ (n)
acadiano

ακκαδικός /a.ka.ðiˈkos/ (adj)
acadiano

ακμή /akˈmi/ (n)
acne
  η άκρη, η κόψη

ακοή /a.koˈi/ (n)
audição

ακολασία /a.ko.laˈsi.a/ (n)
luxúria

ακολουθία /ˌakoluθˈia/ (n)
sequência
  η λογική σειρά σκέψης, λόγου και πράξης, η συνεχής και συνεκτική διαδοχή τους
  (μαθηματικά) κάθε συνάρτηση που έχει σαν πεδίο ορισμού το σύνολο των φυσικών αριθμών
  (πληροφορική) κατηγορία δομών δεδομένων (data structures) που έχουν χαρακτηριστικά ακολουθίας, όπως ο πίνακας (array), η λίστα (list), η πλειάδα (tuple), η συμβολοσειρά (string), κλπ

ακολουθώ /ˌakoluθˈo/ (v)
seguir

ακονίζω /a.koˈni.zo/ (v)
afiar

ακοομετρία /ˌakoˌometrˈia/ (n)
audiometria

ακορντεόν /a.koɾ.deˈon/ (n)
acordeão, sanfona

ακουαμαρίνα /ˌakuˌamarˈina/ (n)
Água-marinha

ακουστική /ˌakusticˈi/ (n)
acústica
  κλάδος της επιστήμης της φυσικής που μελετά τον ήχο
  η μετάδοση του ήχου σε κάποιο χώρο

ακουστική κιθάρα /ˌakusticˈi ciθˈara/
guitarra acústica

ακουστικό /ˌakustikˈo/ (n)
fone de ouvido

ακουστικός /a.ku.stiˈkos/ (adj)
acústico

ακοόμετρο /a.koˈo.me.tɾo/ (n)
audiómetro

ακούραστα /akˈurastˌa/ (adv)
infatigavelmente

ακούραστος /akˈurastˌos/ (adj)
incansável

ακούω /aˈku.o/ (v)
ouvir, escutar
  (αμετάβατο) έχω την αίσθηση της ακοής

ακράτεια /aˈkɾa.ti.a/ (n)
incontinência
  (ιατρική) η πάθηση ασθενούς ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατήσει τις απεκκρίσεις

ακρίδα /aˈkɾi.ða/ (n)
gafanhoto

ακριβά /ˌakrivˈa/ (adv)
caramente

ακριβής /a.kɾiˈvis/ (adj)
exato, preciso

ακριβός /a.kɾiˈvos/ (adj)
caro

ακριβώς /a.kɾiˈvos/ (adv)
exatamente

ακροατήριο /a.kɾo.aˈti.ɾi.o/ (n)
ouvintes

ακροατής /a.kɾo.aˈtis/ (n)
ouvinte

ακροβάτης /a.kɾoˈva.tis/ (n)
acrobata

ακροβασία /a.kɾo.vaˈsi.a/ (n)
acrobacia

ακροβολιστής /ˌakrovˌolistˈis/ (n)
escaramuçador

ακροβυστία /ˌakrovistˈia/ (n)
prepúcio

ακροθιγώς /a.kɾo.θiˈɣos/ (adv)
superficialmente

ακροκέραμο /ˌakrocˈeramˌo/ (n)
antefixa

ακροποδητί /a.kɾo.po.ðiˈti/ (adv)
na ponta dos pés

ακροστιχίδα /ˌakrostiçˈiða/ (n)
acróstico

ακρυλονιτρίλιο /ˌakrilˌonitrˈiʎo/ (n)
acrilonitrila

ακρωμιοκλειδικός /ˌakromˌioklˌiðikˈos/ (adj)
acromioclavicular

ακρωτήριο /a.kɾoˈti.ɾi.o/ (n)
cabo
  (γεωγραφία) τμήμα της ξηράς που εισέρχεται βαθιά στη θάλασσα (και ακρωτήρι)

ακρωτηριάζω /ˌakrotˌiriˈazo/ (v)
amputar

ακρωτηριασμός /ˌakrotˌiriasmˈos/ (n)
amputação

ακρόαση /aˈkɾo.a.si/ (n)
audiência

ακρόπολη /aˈkɾo.po.li/ (n)
acrópole

ακρόπρωρο /akrˈoprorˌo/ (n)
figura de proa

ακρότατο /akrˈotatˌo/ (n)
extremo

ακτή /aktˈi/ (n)
costa

ακτίνα /aˈkti.na/ (n)
raio
  γραμμή φωτός (ή παρόμοιας ακτινοβολίας)
  (γεωμετρία)

ακτίνη /aˈkti.ni/ (n)
actina

ακτίνιο /aktˈiɲo/ (n)
radiano
actínio

ακτιβισμός /a.kti.viˈzmos/ (n)
ativismo

ακτιβιστής /ˌaktivistˈis/ (n)
ativista

ακτινίδιο /ˌaktinˈiðiˌo/ (n)
quivi

ακτινοβολία /a.kti.no.voˈli.a/ (n)
radiação

ακτινοβολώ /a.kti.no.voˈlo/ (v)
irradiar-se
  λάμπω εσωτερικά (από χαρά, θετικά συναισθήματα) ή εξωτερικά, εκπέμπω κάτι θετικό

ακτοπλοΐα /ˌaktoploˈia/ (n)
cabotagem

ακυρώνω /a.ciˈɾo.no/ (v)
anular

ακόλαστος /aˈko.la.stos/ (adj)
degenerado
  που ζει μια ζωή γεμάτη ακολασίες, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ηθικού φραγμού και παράδοση στις ηδονές, ιδιαίτερα τις γενετήσιες

ακόμη /aˈko.mi/ (adv)
ainda

ακόμη και αν /aˈko.mi ceˈan/
mesmo que

ακόνη /akˈoni/ (n)
mó

ακόνι /aˈko.ni/ (n)
mó
  (συνεκδοχικά) κάθε υλικό ή εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ίδια δουλειά

ακόντιο /aˈkon.dio/ (n)
dardo, lança

ακύρωση /aˈci.ɾo.si/ (n)
anulação

αλάβαστρο /aˈla.va.stɾo/ (n)
alabastro

αλάτι /aˈla.ti/ (n)
sal

αλέθω /alˈeθo/ (v)
moer

αλέτρι /alˈetri/ (n)
arado

αλήθεια /aˈli.θi.a/ (n)
verdade

αλίμονο /alˈimonˌo/
ai

αλαβάρδα /a.laˈvaɾ.ða/ (n)
alabarda

αλαζονεία /a.la.zoˈni.a/ (n)
orgulho

αλαλία /ˌalalˈia/ (n)
alalia
  αδυναμία ομιλίας

αλανίνη /ˌalanˈini/ (n)
alanina

αλατίζω /a.laˈti.zo/ (v)
salgar

αλατιέρα /a.laˈtçe.ɾa/ (n)
saleiro

αλβανικά /ˌalvanikˈa/ (n)
albanês

αλβανικός /al.va.niˈkos/ (adj)
albanês

αλβανολόγος /al.va.noˈlo.ɣos/ (n)
albanólogo

αλγεβρική τοπολογία /ˌaljevricˈi tˌopolojˈia/
topologia algébrica

αλγεβρικός /ˌaljevrikˈos/ (adj)
algébrico

αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (adj)
argeliano, argelino

αλγολαγνεία /ˌalɣolaɣnˈia/ (n)
algolagnia

αλγόριθμος /alɣˈoriθmˌos/ (n)
algoritmo

αλδεΰδη /ˌalðeˈiði/ (n)
aldeído

αλεξίπτωτο /a.leˈksi.pto.to/ (n)
paraquedas, pára-quedas

αλεξίσφαιρος /ˌaleksˈisferˌos/ (adj)
a prova de balas

αλεξανδρίτης /ˌaleksanðrˈitis/ (n)
alexandrita

αλεξιθυμία /ˌaleksˌiθimˈia/ (n)
alexitimia

αλεξικέραυνο /ˌaleksicˈeravnˌo/ (n)
pára-raios, para-raios

αλεξιπτωτιστής /ˌaleksˌiptotistˈis/ (n)
paraquedista

αλεπουδίσιος /ˌalepuðˈisjos/ (adj)
vulpino

αλεπού /a.leˈpu/ (n)
raposa, raposo
  (θηλαστικό ζώο) μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα, που ανήκει στην οικογένεια των Κυνοειδών

αλεύρι /aˈle.vɾi/ (n)
farinha

αληγείς άνεμοι /a.liˈʝis ˈa.ne.mi/
alisado

αληθής /a.liˈθis/ (adj)
verdadeiro

αληθινός /a.li.θiˈnos/ (adj)
verdadeiro

αλιγάτορας /ˌaliɣˈatorˌas/ (n)
jacaré

αλιεία /aʎˈia/ (n)
pesca

αλισίβα /ˌalisˈiva/ (n)
lixívia

αλκάνιο /alkˈaɲo/ (n)
alcano

αλκαλικός /ˌalkalikˈos/ (adj)
alcalino

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (n)
alcoólatra, alcoólico
  (ουσιαστικοποιημένο) που είναι αλκοολικός

αλκοολισμός /ˌalkoˌolismˈos/ (n)
alcoolismo

αλκοτέστ /ˌalkotˈest/ (n)
controlo de alcoolemia

αλκοόλ /ˌalkoˈol/ (n)
álcool

αλλά /aˈla/
mas

αλλάζω /aˈla.zo/ (v)
modificar, mudar

αλλήθωρος /alˈiθorˌos/ (adj)
vesgo

αλλήλων /alˈilon/
se

αλλαγή /a.laˈʝi/ (n)
câmbio

αλλαισθησία /ˌalesθisˈia/ (n)
alestesia

αλλαντοπώλης /ˌaladopˈolis/ (n)
salsicheiro

αλλεργία /a.leɾˈʝi.a/ (n)
alergia

αλλεργικός /ˌalerjikˈos/ (n)
alérgico

αλληγορία /a.li.ɣoˈɾi.a/ (n)
alegoria, parábola

αλληγορικός /ˌaliɣˌorikˈos/ (adj)
alegórico

αλληθωρίζω /ˌaliθorˈizo/ (v)
vesguear

αλληλεγγύη /a.li.leŋˈɟi.i/ (n)
solidariedade

αλληλεπίδραση /al.li.leˈpi.ðɾa.si/ (n)
interação
  η αμοιβαία επίδραση μεταξύ δύο προσώπων ή συστημάτων

αλληλεπιδρώ /ˌalilˌepiðrˈo/ (v)
interagir

αλληλογραφία /ˌalilˌoɣrafˈia/ (n)
correspondência

αλληλογραφώ /ˌalilˌoɣrafˈo/ (v)
corresponder

αλληλοπάθεια /a.li.loˈpa.θi.a/ (n)
alelopatia
  (βοτανική) η απελευθέρωση από ένα φυτό μιας τοξίνης για την καταστολή της ανάπτυξης γειτονικών ανταγωνιστικών φυτών

αλληλοπαθητικός /ˌalilˌopaθˌitikˈos/ (adj)
alelopático
  (βοτανική) που έχει σχέση με την αλληλοπάθεια ή αναφέρεται σ’ αυτή

αλληλούια /a.liˈlu.i.a/
aleluia

αλλιώς /aʎˈos/ (adv)
além disso

αλλοίωση /alˈiosˌi/ (n)
acidente
  (μουσική) σύμβολο που αλλοιώνει το ύψος ενός φθόγγου

αλλογαμία /ˌaloɣamˈia/ (n)
alogamia

αλλοδαπός /a.lo.ðaˈpos/ (n)
estrangeiro

αλλομετρία /ˌalometrˈia/ (n)
alometria

αλλοτινός /ˌalotinˈos/ (adj)
então

αλλοτροπικός /ˌalotrˌopikˈos/ (adj)
alotrópico

αλλού /alˈu/ (adv)
alhures

αλλόδοξος /alˈoðoksˌos/ (adj)
heterodoxo

αλλόκοτος /alˈokotˌos/ (adj)
estranho

αλμπίνος /albˈinos/ (n)
albina

αλμυρός /ˌalmirˈos/ (adj)
salgado

αλογάκι της Παναγίας /ˌaloɣˈaci tis pˌanajˈias/
louva-a-deus

αλογοουρά /ˌaloɣˌourˈa/ (n)
rabo-de-cavalo

αλογόμυγα /ˌaloɣˈomiɣˌa/ (n)
moscardo, tavão
  (έντομο) χοντρή μύγα της οποίας το θηλυκό τρέφεται από το αίμα των ζώων

αλογόνο /ˌaloɣˈono/ (n)
halogênio

αλοιφή /a.liˈfi/ (n)
pomada

αλουμίνα /ˌalumˈina/ (n)
alumina

αλουμίνιο /a.luˈmi.ni.o/ (n)
alumínio

αλουμινόχαρτο /ˌaluminˈoxartˌo/ (n)
papel laminado

αλπινισμός /ˌalpinismˈos/ (n)
alpinismo

αλπινιστής /ˌalpinistˈis/ (n)
alpinista

αλσατικά /ˌalsatikˈa/ (n)
alsaciano

αλσατικός /al.sa.tiˈkos/ (adj)
alsaciano

αλτήρας /altˈiras/ (n)
haltere

αλτρουισμός /ˌaltruismˈos/ (n)
altruísmo

αλτρουιστής /ˌaltruistˈis/ (n)
altruísta

αλτρουιστικός /ˌaltruˌistikˈos/ (adj)
altruísta, filantrópico, humanitário

αλυκή /ˌalicˈi/ (n)
salina

αλυσίδα /a.liˈsi.ða/ (n)
cadeia, corrente

αλυσοπρίονο /a.li.soˈpɾi.o.no/ (n)
eletrosserra

αλυτρωτισμός /a.li.tɾo.tiˈzmos/ (n)
irredentismo

αλφάβητο /alˈfa.vi.to/ (n)
alfabeto

αλφάδι /alfˈaði/ (adv)
nível

αλφαβητάριο /al.fa.viˈta.ɾi.o/ (n)
cartilha

αλφαβητίζω /ˌalfavitˈizo/ (v)
ordenar alfabeticamente

αλφαβητικός /ˌalfavˌitikˈos/ (adj)
alfabético

αλφαβητισμός /ˌalfavˌitismˈos/ (n)
alfabetismo

αλφισμός /ˌalfismˈos/ (n)
albinismo

αλχημεία /al.çiˈmia/ (n)
alquimia

αλχημιστής /ˌalçimistˈis/ (n)
alquimista

αλχημιστικός /ˌalçimˌistikˈos/ (adj)
alquimístico

αλωνίζω /a.loˈni.zo/ (v)
debulhar, espalhar

αλωπεκία /ˌalopecˈia/ (n)
alopecia

αλόη /aˈlo.i/ (n)
aloés

αλύπητος /aˈli.pi.tos/ (adj)
imisericordioso

αλώνι /alˈoni/ (n)
calcadouro

αμάλγαμα /a.ˈmal.ɣa.ma/ (n)
amálgama

αμάν /aˈman/ /ˈaˈman/
droga

αμάξι /amˈaksi/ (n)
carro

αμάρα /amˈara/ (n)
cloaca

αμάραντος /amˈaradˌos/ (n)
amaranto
  (φυτό) αγριολούλουδο με την επιστημονική ονομασία Λειμώνιο το Κολπωτό, που μαραίνεται δύσκολα. Ο ελίχρυσος.
  Αμάραντος: τοπωνύμιο πολλών ελληνικών τόπων

αμέθυστος /amˈeθistˌos/ (n)
ametista

αμέλεια /amˈeʎa/ (n)
negligência

αμέσως /aˈme.sos/ (adv)
logo que, imediatamente

αμήν /aˈmin/
amém

αμίαντος /amˈiadˌos/ (n)
asbesto, amianto
  (ορυκτολογία) ομάδα διαφορετικών πυριτικών ορυκτών που αποτελούνται από ίνες, που παλιότερα χρησιμοποιούνταν συχνά, σήμερα όμως η χρήση τους έχει απαγορευθεί, επειδή η εισπνοή τους προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων

αμίδιο /aˈmi.ði.o/ (n)
amida

αμίλητος /amˈilitˌos/ (adj)
carregado

αμίμητος /aˈmi.mi.tos/ (adj)
inimitável

αμαζόνα /ˌamazˈona/ (n)
amazona

αμανίτης /a.maˈni.tis/ (n)
amanita

αμαρέτο /ˌamarˈeto/ (n)
amareto

αμαρτάνω /ˌamartˈano/ (v)
pecar

αμαρτία /a.maɾˈti.a/ (n)
pecado

αμαρτωλός /ˌamartolˈos/ (n)
pecador

αμβλυωπία /ˌamvʎopˈia/ (n)
ambliopia

αμβλυωπικός /ˌamvʎopikˈos/ (adj)
ambliópico

αμβλύνω /aɱˈvli.no/ (v)
cegar

αμβλύς /aɱˈvlis/ (adj)
cego, embotado
  που στην άκρη του είναι κάπως πλατύς κι όχι οξύς ή μυτερός

αμβροσία /ˌamvrosˈia/ (n)
ambrosia

αμείβω /amˈivo/ (v)
recompensar

αμειψισπορά /a.mi.psi.spoˈɾa/ (n)
rotação de culturas

αμελής /a.meˈlis/ (adj)
negligente

αμελώ /ˌamelˈo/ (v)
negligenciar

αμερίκιο /a.meˈɾi.ci.o/ (n)
amerício

αμερικανικός /a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
americano

αμερικανισμός /a.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
americanismo

αμερικανιστής /a.me.ɾi.ka.niˈstis/ (n)
americanista

αμερικανοποιώ /a.me.ɾi.ka.no.piˈo/ (v)
americanizar

αμερόληπτος /ˌamerˈoliptˌos/ (adj)
imparcial

αμετάβατος /ˌametˈavatˌos/ (adj)
intransitivo

αμετάβλητος /ˌametˈavlitˌos/ (adj)
inalterado

αμετάκλητος /a.meˈta.kli.tos/ (adj)
irreversível

αμηνόρροια /ˌaminˈoriˌa/ (n)
amenorreia

αμηχανία /ˌamixanˈia/ (n)
aturdimento

αμινοβουτυρικός /ˌaminˌovutˌirikˈos/ (adj)
aminobutírico

αμινογλυκοσίδη /ˌaminˌoɣlikosˈiði/ (n)
aminoglicosídeo

αμινογλυκοσιδικός /ˌaminˌoɣlikˌosiðikˈos/ (adj)
aminoglicosídico

αμινοξύ /a.mi.noˈksi/ (n)
aminoácido

αμμοδοχείο /ˌamoðoçˈio/ (n)
zona de testes

αμμοθύελλα /a.moˈθi.e.la/ (n)
tempestade de areia

αμμωνία /ˌamonˈia/ (n)
amoníaco, amônia

αμμόλοφος /aˈmo.lo.fos/ (n)
duna de areia

αμνησία /ˌamnisˈia/ (n)
amnésia

αμνηστία /ˌamnistˈia/ (n)
anistia

αμνός /aˈmnos/ (n)
anho

αμοιβάδα /a.miˈva.ða/ (n)
ameba

αμοιβάδωση /a.miˈva.ðo.si/ (n)
amebíase

αμοιβαίος /ˌamivˈeos/ (adj)
recíproco, mútuo

αμοραλισμός /a.mo.ɾa.liˈzmos/ (n)
amoralidade

αμοραλιστής /ˌamorˌalistˈis/ (n)
amoralista

αμοραλιστικός /ˌamorˌalistikˈos/ (adj)
amoral

αμορτισέρ /a.moɾ.tiˈseɾ/ (n)
amortecedor

αμορφία /ˌamorfˈia/ (n)
amorfismo

αμουσία /ˌamusˈia/ (n)
amusia

αμπάρι /abˈari/ (n)
porão

αμπέλι /amˈbe.li/ (n)
vinha

αμπέρ /amˈbeɾ/ (n)
ampere

αμπέχονο /abˈexonˌo/ (n)
túnica

αμπαζούρ /ˌabazˈur/ (n)
abajur, pala

αμπερόμετρο /ˌaberˈometrˌo/ (n)
amperímetro

αμπερώριο /ˌaberˈoriˌo/ (n)
ampere-hora

αμπούλα /amˈbu.la/ (n)
ampola

αμπχαζικά /ˌabxazikˈa/ (n)
abcázio

αμυγδαλή /ˌamiɣðalˈi/ (n)
amígdala
  (ανατομία) (συνήθως στον πληθυντικό: αμυγδαλές) αδένας που μοιάζει με αμύγδαλο και βρίσκεται στον φάρυγγα

αμυγδαλεκτομή /ˌamiɣðˌalektomˈi/ (n)
amigdalectomia

αμυγδαλιά /a.mi.ɣðaˈʎa/ (n)
amêndoeira

αμυλάση /ˌamilˈasi/ (n)
amilase

αμυντικός /ˌamidikˈos/ (n)
defensante
  ο παίκτης που σε μια ομάδα έχει μια καθορισμένη θέση στον σχηματισμό της άμυνάς της

αμφίβιος /aɱˈfi.vi.os/ (adj)
anfíbio

αμφίβολος /amfˈivolˌos/ (adj)
dúbio

αμφίδρομος /amfˈiðromˌos/ (adj)
bidirecional

αμφεταμίνη /ˌamfetamˈini/ (n)
anfetamina

αμφιβάλλω /aɱ.fiˈva.lo/ (v)
duvidar

αμφιβληστροειδίτιδα /ˌamfivlˌistroiðˈitiðˌa/ (n)
retinite

αμφιβολία /ˌamfivolˈia/ (n)
dúvida, incerteza

αμφιβολίτης /ˌamfivolˈitis/ (n)
anfibolita

αμφιδέξιος /ˌamfiðˈeksiˌos/ (adj)
ambidestro

αμφιδεξιότητα /ˌamfiðˌeksiˈotitˌa/ (n)
ambidestreza

αμφιθέατρο /aɱ.fiˈθe.a.tɾo/ (n)
anfiteatro

αμφιθυμία /aɱ.fi.θiˈmi.a/ (n)
ambivalência

αμφικτιονικός /ˌamfiktˌionikˈos/ (adj)
anfictiónico

αμφικτυονία /ˌamfiktˌionˈia/ (n)
anfictionia

αμφιλεγόμενος /aɱ.fi.leˈɣo.me.nos/
controverso

αμφιπρόστυλος /ˌamfiprˈostilˌos/ (adj)
anfiprostilo

αμφισβητίας /ˌamfisvitˈias/ (n)
divergente

αμφισβητώ /aɱ.fi.zviˈto/ (v)
questionar

αμφιφυλοφιλία /ˌamfifˌilofilˈia/ (n)
bissexualidade

αμφιφυλόφιλος /ˌamfifilˈofilˌos/ (n)
bissexual

αμφορέας /aɱ.foˈɾe.as/ (n)
ânfora

αμφότεροι /aɱˈfo.te.ɾi/
ambos

αμχαρικά /ˌamxarikˈa/ (n)
amárico

αμόλυβδος /amˈolivðˌos/ (adj)
sem chumbo

αμόνι /aˈmo.ni/ (n)
bigorna

αμόρφωτος /amˈorfotˌos/ (adj)
inculto

αμύγδαλο /amˈiɣðalˌo/ (n)
amêndoa

αμύνομαι /amˈinomˌe/ (v)
defender-se

αμύριστος /amˈiristˌos/ (adj)
inodoro
  που δεν μυρίζει, δεν αναδίδει οσμή

αν /ˈan/
se

αν και /an kˈe/
embora

αν και μόνο αν /an ke mˈono an/
se e somente se

ανάβω /aˈna.vo/ (v)
atear

ανάγκη /aˈnaŋ.ɟi/ (n)
carência, necessidade

ανάγλυφο /anˈaɣlifˌo/ (n)
relevo

ανάγραμμα /anˈaɣramˌa/ (n)
anagrama

ανάδραση /aˈna.ðɾa.si/ (n)
avaliação

ανάδυση /aˈna.ði.si/ (n)
emergência

ανάθημα /anˈaθimˌa/ (n)
ex-voto, oferta votiva

ανάκλαση /aˈna.kla.si/ (n)
reflexão

ανάκλιντρο /anˈaklidrˌo/ (n)
chaise longue

ανάκριση /anˈakrisˌi/ (n)
interrogação, interrogatório

ανάκτηση /anˈaktisˌi/ (n)
recuperação

ανάλεκτα /aˈna.le.kta/ (n)
analectos

ανάληψη /anˈalipsˌi/ (n)
assunção
  (θρησκεία) η άνοδος στον ουρανό

ανάλογα /anˈaloɣˌa/ (adv)
proporcionalmente

ανάλυση /aˈna.li.si/ (n)
análise
  η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό του σε επιμέρους τμήματα

ανάμεσα /anˈamesˌa/ (adv)
dentro de

ανάμνηση /anˈamnisˌi/ (n)
lembrança

ανάπαυση /aˈna.paf.si/ (n)
descanso
  η ξεκούραση, ο ύπνος ή το διάλειμμα στις υποχρεώσεις

ανάπηρος /anˈapirˌos/ (adj)
inválido

ανάποδα /aˈna.po.ða/ (adv)
de cabeça para baixo
  με τρόπο αντίθετο από τον συνηθισμένο

ανάπτυξη /aˈna.pti.ksi/ (n)
crescimento

ανάρρωση /aˈna.ɾo.si/ (n)
recuperação

ανάσα /anˈasa/ (n)
hálito

ανάφλεξη /anˈafleksˌi/ (n)
ignição

ανέκδοτο /aˈnek.ðo.to/ (n)
anedota

ανέκδοτος /anˈekðotˌos/ (adj)
inédito

ανέλπιδος /anˈelpiðˌos/ (adj)
desesperado

ανέρχομαι /anˈerxomˌe/ (v)
atingir

ανέφικτος /aˈne.fi.ktos/ (adj)
inalcançável

ανέχομαι /anˈexomˌe/ (v)
suportar

ανήθικος /aˈni.θi.kos/ (adj)
imoral

ανήκω /aˈni.ko/ (v)
pertencer

ανήλικος /anˈilikˌos/ (adj)
insignificante

ανίατος /anˈiatˌos/ (adj)
incurável

ανίκανος /aˈni.ka.nos/ (adj)
incapaz

ανίκητος /aˈni.ci.tos/ (adj)
invencível

ανίχνευση /anˈixnefsˌi/ (n)
detecção

αναίρεση /anˈeresˌi/ (n)
bequadro
  διπλή αναίρεση (\natural\natural), αναίρεση δίεση (\natural\sharp), αναίρεση ύφεση (\natural\natural): αλλοιώσεις που δεν χρησιμοποιούνται πλέον σήμερα

αναβάτης /a.naˈva.tis/ (n)
cavaleiro
  αυτός που καβαλικεύει άλογο, που ιππεύει

αναβαθμίζω /a.na.vaˈθmi.zo/ (v)
melhorar

αναβαπτίζω /ˌanavaptˈizo/ (v)
rebatizar

αναβλητικότητα /ˌanavlˌitikˈotitˌa/ (n)
procrastinação

αναβλύζω /ˌanavlˈizo/ (v)
esguichar
  (κυριολεκτικά) (για υγρά) ξεχύνομαι ορμητικά

αναβολέας /ˌanavolˈeas/ (n)
estribo

αναβολή /ˌanavolˈi/ (n)
prorrogação

αναβολικός /ˌanavˌolikˈos/ (adj)
anabólico

αναβολισμός /a.na.vo.liˈzmos/ (n)
anabolismo

αναβοσβήνω /a.na.voˈzvi.no/ (v)
piscar

αναβράζω /ˌanavrˈazo/ (v)
ferver
  βράζω, κοχλάζω, αφρίζω
  (μεταφορικά) ταράζομαι ψυχικά, εξοργίζομαι, εξάπτομαι

αναγέννηση /a.naˈʝe.ni.si/ (n)
renascimento

αναγεννησιακός /ˌanajˌenisjakˈos/ (adj)
renascentista

αναγκάζω /a.naŋˈɡa.zo/ (v)
compelir

αναγνωρίζω /ˌanaɣnorˈizo/ (v)
reconhecer

αναγνωριστικό /ˌanaɣnˌoristikˈo/ (n)
identificador
  (προγραμματισμός) identifier: το όνομα που ταυτοποιεί (διότι είναι μοναδικό) μία οντότητα σε ένα πρόγραμμα, όπως είναι τα ονόματα που δίδονται σε μεταβλητές, τύπους δεδομένων, συναρτήσεις, κλάσεις και μπορεί να δημιουργηθεί από τον χρήστη ή να προϋπάρχει ενσωματωμένο (δεσμευμένο αναγνωριστικό) στη γλώσσα προγραμματισμού

αναγνωστήριο /ˌanaɣnostˈiriˌo/ (n)
sala de leitura

αναγνώριση /a.naˈɣno.ɾi.si/ (n)
reconhecimento
  (στρατιωτικός όρος) η εξερεύνηση μιας περιοχής και η συλλογή πληροφοριών
  (λογιστική) η διαδικασία ενσωμάτωσης ενός στοιχείου στο λογιστικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι έχει πιθανή μελλοντική οικονομική ωφέλεια και μετρήσιμη χρηματική αξία (επιμέτρηση)

αναγνώστης /ˌanaɣnˈostis/ (n)
leitor

αναγραμματίζω /ˌanaɣrˌamatˈizo/ (v)
anagramatizar

αναγραμματισμός /ˌanaɣrˌamatismˈos/ (n)
anagrama

αναγωγή /a.na.ɣoˈʝi/ (n)
redução
  (μαθηματικά) η απλοποίηση ενός κλάσματος και η μετατροπή του σε κάτι άλλο ισοδύναμο
  (χημεία) η διαδικασία ή χημική αντίδραση κατά την οποία ένα στοιχείο ή μία χημική ένωση προσλαμβάνει ηλεκτρόνια (στις οργανικές ενώσεις του άνθρακα, όταν προστίθεται υδρογόνο ή αφαιρείται οξυγόνο)

αναδιοργάνωση /ˌanaðˌiorɣˈanosˌi/ (n)
reorganização

αναδρομή /ˌanaðromˈi/ (n)
recorrência

αναδρομικός /a.na.ðɾo.miˈkos/ (adj)
recursivo
  (πληροφορική) recursive: η συνάρτηση που καλεί τον εαυτό της σε πεπερασμένα βήματα για την επίλυση ενός προβλήματος

αναδρομικός σχηματισμός /anaðɾomiˈkos sçimatiˈzmos/
derivação regressiva

αναερόβιος /ˌanaerˈoviˌos/ (adj)
anaeróbico

αναζήτηση /ˌanazˈitisˌi/ (n)
busca

αναζωογονώ /ˌanazˌooɣonˈo/ (v)
reanimar

αναθεματίζω /ˌanaθˌematˈizo/ (v)
amaldiçoar

αναθεωρήσιμος /ˌanaθˌeorˈisimˌos/ (adj)
emendável

αναθεωρώ /ˌanaθˌeorˈo/ (v)
revisar

αναθεώρηση /ˌanaθeˈorisˌi/ (n)
revisão
  (πληροφορική) revision: προσθήκη βελτίωσης σε μεμονωμένο πρόγραμμα ή ολόκληρο λογισμικό, η οποία όταν είναι σε μικρή έκταση πρόκειται για επίθεμα (patch), ενώ σε μεγάλη για νέα έκδοση (version)

αναιμία /ˌanemˈia/ (n)
anemia

αναιμικός /a.ne.miˈkos/ (adj)
anêmico

αναισθησία /ˌanesθisˈia/ (n)
anestesia

αναισθησιολόγος /ˌanesθˌisjolˈoɣos/ (n)
anestesista

αναισθητοποιώ /ˌanesθˌitopiˈo/ (v)
anestesiar

ανακάλυψη /ˌanakˈalipsˌi/ (n)
descoberta, descobrimento

ανακαίνιση /ˌanacˈenisˌi/ (n)
renovação

ανακαινίζω /a.na.ceˈni.zo/ (v)
renovar

ανακαλύπτω /ˌanakalˈipto/ (v)
descobrir

ανακαλώ /ˌanakalˈo/ (v)
revogar

ανακατεύθυνση /a.na.kaˈte.fθin.si/ (n)
redirecionamento

ανακατεύομαι /a.na.kaˈte.vo.me/ (v)
intrometer

ανακεφαλαιώνω /a.na.ce.fa.leˈo.no/ (v)
recapitular

ανακλώ /ˌanaklˈo/ (v)
refletir

ανακοίνωση /ˌanacˈinosˌi/ (n)
anúncio

ανακοινώνω /ˌanacinˈono/ (v)
anunciar

ανακολουθία /ˌanakˌoluθˈia/ (n)
inconsistência

ανακούφιση /a.naˈku.fi.si/ (n)
alívio

ανακρίβεια /a.naˈkɾi.vi.a/ (n)
inexatidão

ανακρίνω /ˌanakrˈino/ (v)
interrogar

ανακριτής /ˌanakritˈis/ (n)
inquiridor

ανακτώ /ˌanaktˈo/ (v)
recuperar

ανακυκλώνω /ˌanaciklˈono/ (v)
reciclar

ανακυκλώσιμος /ˌanaciklˈosimˌos/ (adj)
reciclável

ανακωχή /a.na.koˈçi/ (n)
trégua

ανακόντα /a.naˈkon.da/ (n)
anaconda

ανακόπτω /ˌanakˈopto/ (v)
controlar

ανακύκλωση /ˌanacˈiklosˌi/ (n)
reciclagem
  η διαδικασία επαναχρησιμοποίησης διάφορων υλικών αγαθών

ανακύπτω /ˌanacˈipto/ (v)
aparecer
  παρουσιάζομαι, εμφανίζομαι, προκύπτω (ξαφνικά)

αναλγητικό /ˌanaljˌitikˈo/ (n)
analgésico

αναλγητικός /ˌanaljˌitikˈos/ (adj)
analgésico

αναληπτικός /ˌanalˌiptikˈos/ (adj)
analéptico

αναλογία /a.na.loˈʝi.a/ (n)
analogia

αναλογίζομαι /ˌanalojˈizomˌe/ (v)
pensar em

αναλογικός /ˌanalˌojikˈos/ (adj)
analógico

αναλογιστής /ˌanalˌojistˈis/ (n)
atuário

αναλυτής /a.na.liˈtis/ (n)
analisador

αναλόγιο /ˌanalˈojo/ (n)
atril

αναλύω /ˌanalˈio/ (v)
analisar
  (γραμματική) τεχνολογώ

αναλώσιμος /ˌanalˈosimˌos/ (adj)
esgotável
  (μεταφορικά) που δεν αξίζει να σωθεί, που δεν στοιχίζει τίποτε να χαθεί -ακόμα και για ανθρώπους

αναμάρτητος /ˌanamˈartitˌos/ (adj)
imaculado

αναμένω /a.naˈme.no/ (v)
aguardar

αναμεταδίδω /ˌanamˌetaðˈiðo/ (v)
reenviar

αναμνηστικός /a.na.mni.stiˈkos/ (adj)
comemorativo

ανανάς /ˌananˈas/ (n)
ananás, abacaxi

ανανεώνω /a.na.neˈo.no/ (v)
renovar

αναντικατάστατος /ˌanadˌikatˈastatˌos/ (adj)
imprescindível

αναξιόπιστος /ˌanaksiˈopistˌos/ (adj)
inconfiável

αναπαράσταση /a.na.paˈɾa.sta.si/ (n)
representação

αναπαραγωγή /ˌanapˌaraɣojˈi/ (n)
reprodução

αναπαύσου εν ειρήνη /a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni/
repouse em paz

αναπηδώ /a.na.piˈðo/ (v)
dar um pulo

αναπηρικό αμαξίδιο /a.na.pi.ɾiˈko a.maˈksi.ði.o/
cadeira de rodas

αναπνέω /a.naˈpne.o/ (v)
respirar

αναπνοή /a.na.pnoˈi/ (n)
respiração

αναποδογυρίζω /ˌanapˌoðojirˈizo/ (v)
virar

αναπολώ /ˌanapolˈo/ (v)
lembrar

αναπτήρας /ˌanaptˈiras/ (n)
acendedor, isqueiro

αναπτύσσω /a.naˈpti.so/ (v)
desenvolver

αναπόφευκτος /a.naˈpo.fef.ktos/ (adj)
inevitável

αναρίθμητος /ˌanarˈiθmitˌos/ (adj)
inumerável

αναρθρία /ˌanarθrˈia/ (n)
anartria

αναρμόδιος /a.naɾˈmo.ði.os/ (adj)
incompetente

αναρχία /a.naɾˈçia/ (n)
anarquia

αναρχικός /ˌanarçikˈos/ (adj)
anarquista

αναρχισμός /ˌanarçismˈos/ (n)
anarquismo

αναρχοσυνδικαλισμός /ˌanarxˌosinðˌikalismˈos/ (n)
anarcossindicalismo

αναρχοσυνδικαλιστής /a.naɾ.xo.sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
anarco-sindicalista

ανασκαφή /a.na.skaˈfi/ (n)
escavação

ανασκολοπίζω /a.na.sko.loˈpi.zo/ (v)
empalar

αναστέλλω /ˌanastˈelo/ (v)
suspender

αναστέναγμα /ˌanastˈenaɣmˌa/ (n)
suspiro

ανασταίνομαι /ˌanastˈenomˌe/ (v)
ressurgir

ανασταίνω /ˌanastˈeno/ (v)
ressuscitar

αναστενάζω /a.na.steˈna.zo/ (v)
suspirar

αναστεναγμός /ˌanastˌenaɣmˈos/ (n)
suspiro

αναστολέας /ˌanastolˈeas/ (n)
inibidor

αναστολή /ˌanastolˈi/ (n)
inibição

ανασυντάσσω /ˌanasidˈasso/ (v)
reorganizar

ανασφάλεια /ˌanasfˈaʎa/ (n)
insegurança

ανασφαλής /a.na.sfaˈlis/ (adj)
inseguro

ανατέμνω /a.naˈte.mno/ (v)
dissecar

ανατινάζω /ˌanatinˈazo/ (v)
explodir

ανατοκισμός /ˌanatˌocismˈos/ (n)
juros compostos

ανατολή /a.na.toˈli/ (n)
leste
  (συνεκδοχικά) ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την πλευρά που ανατέλλει ο ήλιος

ανατολίτικος /a.na.toˈli.ti.kos/ (adj)
anatólio

ανατολικός /a.na.to.liˈkos/ (adj)
oriental

ανατομή /ˌanatomˈi/ (n)
dissecação

ανατομία /ˌanatomˈia/ (n)
anatomia

ανατρέφω /ˌanatrˈefo/ (v)
criar

ανατρεπτικός /a.na.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
subversivo

ανατριχίλα /ˌanatriçˈila/ (n)
arrepio

ανατροπή /a.na.tɾoˈpi/ (n)
derrubada

ανατροφή /ˌanatrofˈi/ (n)
criação

ανατόμος /a.naˈto.mos/ (n)
anatomista

αναφαίρετος /ˌanafˈeretˌos/ (adj)
inalienável

αναφιλητό /a.na.fi.liˈto/ (n)
soluço

αναφυλαξία /ˌanafˌilaksˈia/ (n)
anafilaxia

αναφωνώ /a.na.foˈno/ (v)
exclamar

αναχρονισμός /a.na.xɾo.niˈzmos/ (n)
anacronismo

αναχρονιστικός /ˌanaxrˌonistikˈos/ (adj)
anacrônico

αναχωρώ /ˌanaxorˈo/ (v)
afastar-se de

αναχώρηση /a.naˈzo.ɾi.si/ (n)
partida

αναψυκτικό /ˌanapsˌiktikˈo/ (n)
refresco

ανγκολέζικος /aŋ.goˈle.zi.kos/ (adj)
angola

ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (adj)
andaluz

ανδεσίτης /an.ðeˈsi.tis/ (n)
andesita

ανδρεία /anˈðɾi.a/ (n)
braveza
  η ιδιότητα και η συμπεριφορά του ανδρείου

ανδρείκελο /anˈðɾi.ce.lo/ (n)
boneco

ανδρικός /an.ðɾiˈkos/ (adj)
masculino

ανδροειδές /an.ðɾo.iˈðes/ (n)
andróide, androide

ανδρολογία /ˌanðrolojˈia/ (n)
andrologia

ανδροπρέπεια /ˌanðroprˈepça/ (n)
hombridade

ανδρόγυνος /anðrˈojinˌos/ (adj)
andrógino

ανείπωτος /aˈni.po.tos/ (adj)
indescritível

ανεβαίνω /ˌanevˈeno/ (v)
subir

ανεγκεφαλία /ˌaneŋɡˌefalˈia/ (n)
anencefalia

ανεκδοτικός /ˌanekðˌotikˈos/ (adj)
anedótico

ανεκδοτολόγος /ˌanekðˌotolˈoɣos/ (n)
contador (de casos/histórias/contos)

ανεκτικός /a.ne.ktiˈkos/ (adj)
tolerante

ανεκτός /ˌanektˈos/ (adj)
tolerável

ανελέητος /ˌanelˈeitˌos/ (adj)
cruel

ανελκυστήρας /a.nel.ciˈsti.ɾas/ (n)
ascensor

ανεμιστήρας /a.ne.miˈsti.ɾas/ (n)
ventilador

ανεμοβλογιά /ˌanemˌovlojˈa/ (n)
catapora

ανεμογεννήτρια /a.ne.mo.ʝeˈni.tɾi.a/ (n)
aerogerador

ανεμογράφημα /a.ne.moˈɣɾa.fi.ma/ (n)
anemograma

ανεμογράφος /a.ne.moˈɣɾa.fos/ (n)
anemógrafo

ανεμογραφία /ˌanemˌoɣrafˈia/ (n)
anemografia

ανεμοδείκτης /a.ne.moˈði.ktis/ (n)
cata-vento

ανεμούριο /a.neˈmu.ɾi.o/ (n)
biruta

ανεμόμετρο /a.neˈmo.me.tɾo/ (n)
anemómetro

ανεμόμυλος /a.neˈmo.mi.los/ (n)
moinho de vento

ανεμόπτερο /a.neˈmo.pte.ɾo/ (n)
planador

ανεμώδης /a.neˈmo.ðis/ (adj)
ventoso

ανεμώνη /ˌanemˈoni/ (n)
anêmona
  (λουλούδι) αγγειόσπερμο δικοτυλήδονο ποώδες φυτό με όμορφα άνθη, της οικογένειας των Bατραχιοειδών της τάξης των Bατραχιωδών

ανεξάρτητος /a.neˈksaɾ.ti.ti/ /a.neˈksaɾ.ti.to/ /a.neˈksaɾ.ti.tos/ (adj)
independente

ανεξήγητος /ˌaneksˈijitˌos/ (adj)
inexplicável

ανεξίτηλος /ˌaneksˈitilˌos/ (adj)
indelével

ανεξαρτησία /a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a/ (n)
independência

ανεπάρκεια /a.neˈpaɾ.ci.a/ (n)
deficiência

ανεπίσημος /ˌanepˈisimˌos/ (adj)
extraoficial

ανεπαίσθητος /ˌanepˈesθitˌos/ (adj)
imperceptível

ανεπανόρθωτος /ˌanepanˈorθotˌos/ (adj)
irreparável

ανεπαρκής /ˌaneparcˈis/ (adj)
insuficiente

ανεπαρκώς /ˌaneparkˈos/ (adv)
insuficientemente

ανεργία /a.neɾˈʝi.a/ (n)
desemprego

ανευθυνότητα /ˌanefθinˈotitˌa/ (n)
irresponsabilidade

ανεύθυνα /anˈefθinˌa/ (adv)
irresponsavelmente

ανεύθυνος /anˈefθinˌos/ (adj)
irresponsável

ανεύρυσμα /anˈevrismˌa/ (n)
aneurisma

ανηδονία /a.ni.ðoˈni.a/ (n)
anedonia

ανησυχία /ˌanisiçˈia/ (n)
ansiedade

ανησυχώ /a.ni.siˈxo/ (v)
preocupar-se
  (μεταβατικό) προκαλώ ανησυχία, αγωνία σε κάποιον

ανηχοϊκός /ˌanixoɪkˈos/ (adj)
anecoico

ανθεκτικός /ˌanθektikˈos/ (adj)
resistente

ανθεκτικότητα /an.θe.ktiˈko.ti.ta/ (n)
firmeza

ανθελονοσιακός /an.θe.lo.no.si.aˈkos/ (adj)
antimalária

ανθοδέσμη /an.θoˈðe.zmi/ (n)
bouquet

ανθοκεφαλή /ˌanθocˌefalˈi/ (n)
capítulo

ανθοκομία /an.θo.koˈmi.a/ (n)
floricultura

ανθολογία /ˌanθolojˈia/ (n)
coletânea

ανθολογώ /ˌanθoloɣˈo/ (v)
antologizar

ανθοπώλης /an.θoˈpo.lis/ (n)
floreiro

ανθρακικό οξύ /ˌanθracikˈo oksˈi/
ácido carbónico

ανθρακικός /ˌanθracikˈos/ (adj)
carbónico

ανθρακούχος /ˌanθrakˈuxos/ (adj)
gaseificado
  που περιέχει άνθρακα

ανθρακωρυχείο /ˌanθrakˌoriçˈio/ (n)
hulheira

ανθρωπισμός /an.θɾo.piˈzmos/ (n)
humanismo

ανθρωπιστής /ˌanθropistˈis/ (n)
humanista

ανθρωπιστικός /ˌanθropˌistikˈos/ (adj)
humanitário
  που σχετίζεται με την προσφορά στο συνάνθρωπο

ανθρωπογεωγραφία /ˌanθropˌojoɣrafˈia/ (n)
antropogeografia

ανθρωποειδές /ˌanθropˌoiðˈes/ (n)
antropoide

ανθρωποειδής /ˌanθropˌoiðˈis/ (adj)
antropoide

ανθρωποθεριστής /ˌanθropˌoθeristˈis/ (n)
Ceifador

ανθρωποθυσία /ˌanθropˌoθisˈia/ (n)
sacrifício humano

ανθρωποκεντρικός /an.θɾo.po.cen.dɾiˈkos/ (adj)
antropocêntrico

ανθρωποκεντρισμός /ˌanθropˌocedrismˈos/ (n)
antropocentrismo

ανθρωποκτονία /ˌanθropˌoktonˈia/ (n)
homicídio

ανθρωπολατρεία /ˌanθropˌolatrˈia/ (n)
antropolatria

ανθρωπολογία /ˌanθropˌolojˈia/ (n)
antropologia

ανθρωπολόγος /ˌanθropolˈoɣos/ (n)
antropólogo

ανθρωπομετρία /ˌanθropˌometrˈia/ (n)
antropometria

ανθρωπομετρικός /ˌanθropˌometrikˈos/ (adj)
antropométrico

ανθρωπομορφικός /ˌanθropˌomorfikˈos/ (adj)
antropomórfico

ανθρωπομορφισμός /ˌanθropˌomorfismˈos/ (n)
antropomorfismo

ανθρωπωνύμιο /an.θɾo.poˈni.mi.o/ (n)
antropónimo

ανθρωπότητα /ˌanθropˈotitˌa/ (n)
humanidade

ανθρώπινος /anˈθɾo.pi.nos/ (adj)
humano

ανθυγιεινός /an.θi.ʝi.iˈnos/ (adj)
insalubre

ανθυποβρυχιακός /ˌanθipˌovriçakˈos/ (adj)
antissubmarino

ανθυπολοχαγός /ˌanθipˌoloxaɣˈos/ (n)
subtenente

ανθός /anˈθos/ (n)
flor

ανθύπατος /anθˈipatˌos/ (n)
procônsul

ανικανότητα /ˌanikanˈotitˌa/ (n)
incapacidade

ανιλίνη /a.niˈli.ni/ (n)
anilina

ανιμισμός /ˌanimismˈos/ (n)
animismo

ανιμιστικός /ˌanimˌistikˈos/ (adj)
animista

ανισοτροπία /a.ni.so.tɾoˈpi.a/ (n)
anisotropia

ανισότητα /ˌanisˈotitˌa/ (n)
desigualdade

ανιχνευτής /ˌanixneftˈis/ (n)
detector
  συσκευή που ανιχνεύει

ανιψιά /ˌanipsiˈa/ (n)
sobrinha

ανιψιός /ˌanipsiˈos/ (n)
sobrinho

ανιόν /aɲˈon/ (n)
anião

ανοίγω /aˈni.ɣo/ (v)
abrir

ανοδοντία /ˌanoðodˈia/ (n)
anodontia

ανοιχτήρι /ˌanixtˈiri/ (n)
abridor de garrafas

ανοιχτόμυαλος /a.niˈxto.mɲa.los/ (adj)
de mente aberta

ανοιχτός /ˌanixtˈos/ (adj)
aberto

ανοξία /a.noˈksi.a/ (n)
anoxia

ανορεξία /ˌanoreksˈia/ (n)
anorexia

ανορθωτής /ˌanorθotˈis/ (n)
circuito retificador

ανορθόδοξος /ˌanorθˈoðoksˌos/ (adj)
pouco ortodoxo

ανοσία αγέλης /ˌanosˈi ajˈelis/
efeito rebanho

ανοσμία /a.noˈzmi.a/ (n)
anosmia

ανοσοκαταστολή /ˌanosˌokatˌastolˈi/ (n)
imunossupressão

ανοσολογία /ˌanosˌolojˈia/ (n)
imunologia

ανοσολογικός /ˌanosˌolojikˈos/ (adj)
imunológico

ανουρία /ˌanurˈia/ (n)
anuria

αντάντε /adˈade/ (adv)
andante

αντάρτης /anˈdaɾ.tis/ /aˈdaɾ.tis/ (n)
guerrilheira
  αυτός που εξεγείρεται ένοπλα εναντίον κάποιου καθεστώτος

αντένδειξη /adˈenðiksˌi/ (n)
contraindicação

αντέχω /anˈde.xo/ (v)
aguentar

αντί /adˈi/
ao invés de
  αντικατάσταση
antes
  προτίμηση έναντι άλλου

αντίβαρο /anˈdi.va.ɾo/ (n)
contrapeso

αντίγραφο /anˈdi.ɣɾa.fo/ (n)
cópia

αντίδι /adˈiði/ (n)
endívia

αντίδοτο /anˈdi.ðo.to/ (n)
antídoto

αντίδραση /anˈdi.ðɾa.si/ (n)
reação

αντίθετα /anˈdi.θe.ta/ (adv)
ao contrário

αντίθετο /adˈiθetˌo/ (n)
contrário

αντίκα /adˈika/ (n)
antiguidade

αντίκλινο /anˈdi.kli.no/ (n)
anticlinal

αντίληψη /anˈdi.li.psi/ (n)
percepção

αντίμετρο /anˈdi.me.tɾo/ (n)
contramedida

αντίο /aˈdi.o/ (n)
adeus

αντίπαλος /anˈdi.pa.los/ (n)
adversário
  που είναι αντίπαλος

αντίπαπας /adˈipapˌas/ (n)
antipapa

αντίποδας /adˈipoðˌas/ (n)
antípoda

αντίρρηση /anˈdi.ɾi.si/ (n)
objeção

αντίσταση /anˈdi.sta.si/ (n)
resistência

αντίστοιχος /adˈistixˌos/ (adj)
respectivo

αντίστροφη μέτρηση /adˈistrofˌi mˈetrisˌi/
contagem regressiva

αντίσωμα /adˈisomˌa/ (n)
anticorpo

αντίτυπο /anˈdi.ti.po/ (n)
exemplar

αντίφραση /adˈifrasˌi/ (n)
antífrase

αντίφωνο /adˈifonˌo/ (n)
antífona

αντίχειρας /adˈiçirˌas/ (n)
polegar, dedo polegar

αντίχριστος /anˈdi.xɾi.stos/ (n)
anticristo

ανταγωγή /ˌadaɣojˈi/ (n)
reconvenção

ανταγωνίζομαι /ˌadaɣonˈizomˌe/ (v)
competir

ανταγωνισμός /ˌadaɣˌonismˈos/ (n)
rivalidade

ανταγωνιστής /an.da.ɣo.niˈstis/ (n)
adversário

ανταλλάσσω /ˌadalˈasso/ (v)
trocar

ανταλλαγή /ˌadalajˈi/ (n)
troca

ανταλλακτικό /ˌadalˌaktikˈo/ (n)
sobressalente

ανταμοιβή /ˌadamivˈi/ (n)
recompensa

αντανάκλαση /an.daˈna.kla.si/ (n)
reflexão

αντανακλαστικό /ˌadanˌaklastikˈo/ (n)
reflexo

ανταποδεικνύω /ˌadapˌoðiknˈio/ (v)
desmentir

ανταποκρίνομαι /ˌadapokrˈinomˌe/ (v)
atender

ανταρκτικός /an.daɾ.ktiˈkos/ (adj)
antárctico

αντενδείκνυμαι /ˌadenðˈiknimˌe/ (v)
contraindicar

αντεπίθεση /an.deˈpi.θe.si/ (n)
contra-ataque

αντεπεξέρχομαι /an.de.peˈkseɾ.xo.me/ (v)
aguentar

αντεπιτίθεμαι /ˌadepitˈiθemˌe/ (v)
contra-atacar

αντεπιχείρημα /ˌadepiçˈirimˌa/ (n)
contra-argumento

αντηρίδα /an.diˈɾi.ða/ (n)
botaréu
  (αρχιτεκτονική) τοίχος που κτίζεται κάθετα προς κάποιον άλλο τοίχο, τον οποίο και στηρίζει
  (γεωλογία) βουνοκορφή που προεξέχει σε διαφορετική κατεύθυνση από άλλες βουνοκορφές της οροσειράς

αντι- /ˈadi/
anti-

αντιήρωας /an.diˈi.ɾo.as/ (n)
anti-herói

αντιαγγειογένεση /ˌadiˌaŋɡçojˈenesˌi/ (n)
antiangiogénese

αντιαγροτικός /an.di.a.ɣɾo.tiˈkos/ (adj)
antiagrário

αντιαεροπορικός /ˌadiˌaerˌoporikˈos/ (adj)
antiaéreo

αντιαμερικανισμός /an.di.a.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
antiamericanismo

αντιαποικιοκρατικός /ˌadiˌapicˌokratikˈos/ (adj)
anticolonialista

αντιασφυξιογόνος /ˌadiˌasfiksˌioɣˈonos/ (adj)
antigás

αντιαφριστικός /ˌadiˌafristikˈos/ (adj)
antiespumante

αντιβασιλεία /ˌadivˌasilˈia/ (n)
regência

αντιβασιλικός /ˌadivˌasilikˈos/ (adj)
antimonarquista

αντιβιοτικό /an.di.vi.o.tiˈko/ (n)
antibiótico

αντιβιόγραμμα /ˌadiviˈoɣramˌa/ (n)
antibiograma

αντιγηραντικός /an.di.ʝi.ɾan.diˈkos/ (adj)
antienvelhecimento

αντιγράφω /an.diˈɣɾa.fo/ (v)
copiar, imitar, transcrever
  (ειδικότερα) (για γραπτές εξετάσεις) γράφω κοιτάζοντας παράνομα το κείμενο κάποιου άλλου ή κάποιο βιβλίο ή κάποιο σκονάκι

αντιγραμματικός /ˌadiɣrˌamatikˈos/ (adj)
agramatical

αντιγραφέας /ˌadiɣrafˈeas/ (n)
copiador

αντιγραφή /a.di.ɣɾaˈfi/ /an.di.ɣɾaˈfi/ (n)
copiando

αντιγόνο /an.diˈɣo.no/ (n)
antígeno

αντιδημοκρατικός /ˌadiðˌimokrˌatikˈos/ (adj)
antidemocrática

αντιδιουρητικός /ˌadiðˌiurˌitikˈos/ (adj)
antidiurético

αντιδραστήρας /an.di.ðɾaˈsti.ɾas/ (n)
reator

αντιδραστικός /ˌadiðrˌastikˈos/ (adj)
reacionário

αντιδρώ /an.diˈðɾo/ (v)
reagir
  συμπεριφέρομαι θετικά ή αρνητικά σε κάποιο ερέθισμα

αντιδυναστικός /ˌadiðˌinastikˈos/ (adj)
antidinástico

αντιεμβολιαστής /an.di.eɱ.vo.li.aˈstis/ (n)
antivacina

αντιηρωίδα /ˌadiˌiroˈiða/ (n)
anti-heroína

αντιηρωικός /ˌadiˌiroikˈos/ (adj)
anti-heroico

αντιθρησκευτικός /ˌadiθrˌisceftikˈos/ (adj)
antirreligioso

αντικίνητρο /an.diˈci.ni.tɾo/ (n)
desincentivo

αντικαθιστώ /ˌadikˌaθistˈo/ (v)
substituir

αντικαπιταλισμός /ˌadikˌapitˌalismˈos/ (n)
anticapitalismo

αντικαπνιστικός /ˌadikˌapnistikˈos/ (adj)
antifumo

αντικαρκινικός /ˌadikˌarcinikˈos/ (adj)
anticanceroso

αντικαταθλιπτικό /an.di.ka.ta.θli.ptiˈko/ (n)
antidepressivo

αντικαταθλιπτικός /ˌadikˌataθlˌiptikˈos/ (adj)
antidepressivo

αντικατασκοπία /ˌadikˌataskopˈia/ (n)
contraespionagem

αντικείμενο /an.diˈci.me.no/ (n)
objeto
  (γραμματική) μέρος του λόγου που λειτουργεί ως αποδέκτης της ενέργειας του ρήματος
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) τύπος δεδομένων που περιέχει ταυτόχρονα δεδομένα (ιδιότητες) και υποπρογράμματα (μέθοδοι) και δημιουργείται από το πρότυπο μιας κλάσης με την εκτέλεση του κώδικα της μεθόδου κατασκευής
súdito, objeto
  (Ορολογία) καθετί αντιληπτό με τις αισθήσεις ή συλληπτό με τον νου κάποια στιγμή

αντικειμενικά /ˌadicˌimenikˈa/ (adv)
objetivamente

αντικειμενικός /ˌadicˌimenikˈos/ (adj)
objetivo

αντικειμενικότητα /ˌadicˌimenikˈotitˌa/ (n)
objectividade

αντικειμενοστρεφής /ˌadicˌimenˌostrefˈis/ (adj)
orientado a objetos

αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός /ˌadicˌimenˌostrefˈis prˌoɣramˌatismˈos/
programação orientada a objetos

αντικοινοβουλευτικός /ˌadicˌinovˌuleftikˈos/ (adj)
antiparlamentar

αντικοινωνικός /an.di.ci.no.niˈkos/ (adj)
antissocial

αντικουάρκ /ˌadikuˈark/ (n)
antiquark

αντικυβερνητικός /ˌadicˌivernˌitikˈos/ (adj)
antigovernamental

αντικυκλωνικός /ˌadicˌiklonikˈos/ (adj)
anticiclónico

αντικυκλώνας /an.di.ciˈklo.nas/ (n)
anticiclone

αντιλαλώ /ˌadilalˈo/ (v)
ressoar

αντιλαμβάνομαι /an.di.laɱˈva.no.me/ (v)
compreender

αντιλογάριθμος /ˌadiloɣˈariθmˌos/ (n)
antilogaritmo

αντιλόπη /ˌadilˈopi/ (n)
antílope

αντιμεταβολίτης /ˌadimˌetavolˈitis/ (n)
antimetabólico

αντιμεταθέτω /ˌadimˌetaθˈeto/ (v)
passar

αντιμεταθετικός /ˌadimˌetaθˌetikˈos/ (adj)
comutativo

αντιμεταρρύθμιση /ˌadimˌetarˈiθmisˌi/ (n)
Contrarreforma

αντιμεταφυσικός /ˌadimˌetafˌisikˈos/ (adj)
antimetafísico

αντιμετωπίζω /an.di.me.toˈpi.zo/ (v)
enfrentar
  είμαι αντιμέτωπος με κάποιον ή κάτι (που με αμφισβητεί, με κρίνει, με ανταγωνίζεται, με κριτικάρει κ.λπ.)
afrontar
  βρίσκομαι σε μια δύσκολη κατάσταση και αγωνίζομαι να την ξεπεράσω

αντιμικροβιακός /ˌadimˌikrovˌiakˈos/ (adj)
antimicrobiano

αντιμονοπωλιακός /ˌadimˌonopˌoʎakˈos/ (adj)
antimonopolista

αντιμόνιο /an.diˈmo.ni.o/ (n)
antimónio, antimônio

αντιξοότητα /an.di.ksoˈo.ti.ta/ (n)
adversidade

αντιολισθητικός /an.di.o.li.sθi.tiˈkos/ (adj)
antiderrapagem

αντιορθόδοξος /ˌadiorθˈoðoksˌos/ (adj)
antiortodoxo

αντιπάθεια /an.diˈpa.θi.a/ (n)
antipatia, aversão

αντιπαθώ /an.di.paˈθo/ (v)
desgostar de

αντιπαραβάλλω /ˌadipˌaravˈalo/ (v)
contrastar

αντιπαραγωγικός /ˌadipˌaraɣˌojikˈos/ (adj)
contraprodutivo

αντιπαραδοσιακός /ˌadipˌaraðˌosjakˈos/ (adj)
antitradicional

αντιπατριωτισμός /ˌadipˌatriˌotismˈos/ (n)
antipatriotismo

αντιπατριώτης /ˌadipˌatriˈotis/ (n)
antipatriota

αντιπερισπασμός /ˌadipˌerispasmˈos/ (n)
diversão

αντιπηκτικό /ˌadipˌiktikˈo/ (n)
anticoagulante

αντιπολίτευση /ˌadipolˈitefsˌi/ (n)
oposição

αντιπολεμικός /an.di.po.le.miˈkos/ (adj)
antibélico

αντιπορνογραφικός /ˌadipˌornoɣrˌafikˈos/ (adj)
antipornografia

αντιπραξικόπημα /ˌadiprˌaksikˈopimˌa/ (n)
contragolpe

αντιπροσωπεία /an.di.pɾo.soˈpi.a/ (n)
delegação
  μια ομάδα ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν ένα μεγαλύτερο σύνολο στο οποίο είναι ενταγμένοι ή μιλούν και διαπραγματεύονται ως εκπρόσωποί τους

αντιπροσωπευτικός /ˌadiprˌosopˌeftikˈos/ (adj)
modelar

αντιπροσωπεύω /a.ndi.pɾo.soˈpe.vo/ (v)
representar

αντιπρόεδρος /ˌadiprˈoeðrˌos/ (n)
vice-presidente

αντιπτέριση /ˌadiptˈerisˌi/ (n)
badminton

αντιπυρετικό /ˌadipˌiretikˈo/ (n)
antifebril

αντιπυρετικός /ˌadipˌiretikˈos/ (adj)
antifebril

αντιρασιοναλιστής /ˌadirˌasjonˌalistˈis/ (n)
antirracionalista

αντιρασιοναλιστικός /ˌadirˌasjonˌalistikˈos/ (adj)
antirracionalista

αντιρατσιστικός /ˌadirˌatsistikˈos/ (adj)
antirracista

αντιρετροϊκός /ˌadirˌetroɪkˈos/ (adj)
antirretroviral

αντιρευματικός /ˌadirˌevmatikˈos/ (adj)
antirreumático

αντιρομαντισμός /ˌadirˌomadismˈos/ (n)
antirromantismo

αντιρρησίας συνείδησης /ˌadirisˈias sinˈiðisˌis/
objector de consciência

αντισημιτισμός /ˌadisˌimitismˈos/ (n)
anti-semitismo

αντισηπτικά /ˌadisˌiptikˈa/ (adv)
antissepticamente

αντισηπτικό /ˌadisˌiptikˈo/ (n)
antisséptico

αντισηπτικός /ˌadisˌiptikˈos/ (adj)
antisséptico

αντισηψία /ˌadisipsˈia/ (n)
antissepsia

αντιστοιχώ /an.di.stiˈxo/ (v)
adaptar-se

αντισυλληπτικό /an.di.si.li.ptiˈko/ (n)
anticoncecional

αντισυλληπτικός /an.di.si.li.ptiˈkos/ (adj)
anticoncecional

αντισυνταγματάρχης /ˌadisˌidaɣmatˈarçis/ (n)
tenente-coronel

αντισυνταγματικά /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈka/ (adv)
anticonstitucionalmente

αντισυνταγματικότητα /anti.sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
inconstitucionalidade

αντισύλληψη /ˌadisˈilipsˌi/ (n)
contraceção

αντιτοξίνη /ˌaditoksˈini/ (n)
antitoxina

αντιτορπιλικό /an.di.toɾ.pi.liˈko/ (n)
contratorpedeiro

αντιτράστ /ˌaditrˈast/ (adj)
antitrust

αντιτριβή /ˌaditrivˈi/ (n)
antifricção

αντιτρομοκρατικός /ˌaditrˌomokrˌatikˈos/ (adj)
antiterrorista

αντιτυφικός /ˌaditˌifikˈos/ (adj)
antitifoide

αντιφασίστας /ˌadifasˈistas/ (n)
antifascista

αντιφασιστικός /ˌadifˌasistikˈos/ (adj)
antifascista

αντιφεμινιστικός /ˌadifˌeminˌistikˈos/ (adj)
antifeminista

αντιφιλελευθερισμός /ˌadifˌilelˌefθerismˈos/ (n)
antiliberalismo

αντιφιλοσοφικός /ˌadifˌilosˌofikˈos/ (adj)
antifilosófico

αντιφλογιστικός /ˌadiflˌojistikˈos/ (adj)
anti-inflamatório

αντιχολερικός /ˌadixˌolerikˈos/ (adj)
anticolérico

αντιύλη /ˌadiˈili/ (n)
antimatéria

αντλία /andˈli.a/ (n)
bomba

αντλώ /adlˈo/ (v)
bombear

αντρούλης /adrˈulis/ (n)
maridão

αντωνυμία /an.do.niˈmi.a/ (n)
pronome

αντώνυμο /anˈdo.ni.mo/ (n)
antônimo

ανυδρίτης /ˌaniðrˈitis/ (pn)
anidrido

ανυπακοή /ˌanipˌakoˈi/ (n)
velhacaria

ανυπαρξία /ˌaniparksˈia/ (n)
inexistência

ανυπολόγιστος /ˌanipolˈojistˌos/ (adj)
incalculável

ανυπομονησία /ˌanipˌomonisˈia/ (n)
impaciência

ανυπόμονος /ˌanipˈomonˌos/ (adj)
ansioso

ανυπότακτος /ˌanipˈotaktˌos/ (n)
rebelde
  (στρατιωτικός όρος) αυτός που δεν παρουσιάστηκε να καταταχτεί στο στρατό ως νεοσύλλεκτος, ενώ τον είχαν καλέσει

ανυπόφορος /ˌanipˈoforˌos/ (adj)
insuportável

ανυσματικός /ˌanismˌatikˈos/ (adj)
vectorial

ανωκύκλωση /ˌanocˈiklosˌi/ (n)
upcycling

ανωμαλία /ˌanomalˈia/ (n)
anomalia

ανωνυμία /ˌanonimˈia/ (n)
anonimato

ανωριμότητα /ˌanorimˈotitˌa/ (n)
imaturidade

ανόδιο /aˈno.ði.o/ (n)
ânodo

ανόητος /aˈno.i.tos/ (adj)
idiota

ανόμοιος /anˈomiˌos/ (adj)
dissimilar

ανόργανη ένωση /anˈorɣanˌi ˈenosˌi/
composto inorgânico

ανύπαντρος /anˈipadrˌos/ (adj)
solteiro

ανώδυνος /aˈno.ði.nos/ (adj)
indolor

ανώμαλος /anˈomalˌos/ (adj)
irregular
  που δεν ακολουθεί τον κανόνα, που παρεκκλίνει από αυτό που θεωρείται κανονικό ή φυσιολογικό
  (γραμματική) για λέξεις που κλίνονται με ιδιαίτερο τρόπο και δεν ακολουθούν τα συνήθη πρότυπα σχηματισμού κλιτών τύπων
  χωρίς σταθερό ρυθμό, με απρόβλεπτες διακυμάνσεις
  που παρουσιάζει εμπόδια
  που διεξάγεται με πολλές δυσκολίες και χωρίς να υπάρχουν οι συνήθεις συνθήκες
  (για ανθρώπους) σεξουαλικά διεστραμμένος, ο διαστροφικός

ανώνυμα /aˈno.ni.ma/ (adv)
anonimamente

ανώνυμη εταιρεία /aˈno.ni.mi e.teˈɾi.a/
sociedade anónima

ανώνυμος /aˈno.ni.mos/ (adj)
anónimo

ανώριμος /anˈorimˌos/ (adj)
imaturo

ανώτατος /aˈno.ta.tos/ (adj)
supremo

ανώφλι /anˈofli/ (n)
lintel

αξέχαστος /aksˈexastˌos/ (adj)
inesquecível

αξία /aˈksi.a/ (n)
valor

αξίζω /aksˈizo/ (v)
merecer

αξίνα /aksˈina/ (n)
picareta

αξίωμα /aˈksi.o.ma/ (n)
axioma
  (φιλοσοφία, λογική, μαθηματικά) πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται αλλά τη δεχόμαστε σαν αληθινή (έχει αληθοτιμή 'Αληθές')

αξιαγάπητος /ˌaksiaɣˈapitˌos/ (adj)
amável

αξιοζήλευτος /ˌaksiozˈileftˌos/ (adj)
invejável

αξιοθέατο /ˌaksioθˈeatˌo/ (n)
espetáculo

αξιοκρατία /ˌaksiˌokratˈia/ (n)
meritocracia

αξιολογία /ˌaksiˌolojˈia/ (n)
axiologia

αξιολύπητος /ˌaksiolˈipitˌos/ (adj)
lamentável

αξιομνημόνευτος /ˌaksiˌomnimˈoneftˌos/ (adj)
memorável

αξιοποιώ /ˌaksiˌopiˈo/ (v)
utilizar

αξιοπρέπεια /ˌaksioprˈepça/ (n)
dignidade

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (adj)
axiomático
  (μαθηματικά) που είναι σχετικός ή απορρέει από ένα αξίωμα, που χαρακτηρίζεται από αξιωματικότητα

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (n)
oficial, bispo
  (στρατιωτικός βαθμός) στρατιωτικός με βαθμό ίσο ή ανώτερο του ανθυπολοχαγού στο στρατό ξηράς ή του αντίστοιχού του στα άλλα σώματα

αξιωματούχος /a.ksi.o.maˈtu.xos/ (n)
funcionário

αξιόπιστος /ˌaksiˈopistˌos/ (adj)
confiável

αορτή /a.oɾˈti/ (n)
aorta

αορτήρας /ˌaortˈiras/ (n)
bandoleira

αορτίτιδα /ˌaortˈitiðˌa/ (n)
aortite

αορτικός /ˌaortikˈos/ (adj)
aórtico

αορτοστεφανιαίος /ˌaortˌostefaɲˈeos/ (adj)
aortocoronário

απάγω /apˈaɣo/ (v)
raptar

απάθεια /apˈaθça/ (n)
abulia

απάνεμος /aˈpa.ne.mos/ (adj)
abafado

απάντηση /aˈpan.di.si/ (n)
resposta

απάρνηση /apˈarnisˌi/ (n)
abandono

απάτη /aˈpa.ti/ (n)
tramóla, fraude

απέλαση /aˈpe.la.si/ (n)
deportação

απέναντι /aˈpe.nan.di/ (adv)
na frente de

απένταρος /apˈedarˌos/ (adj)
paupérrimo

απέξω /apˈekso/ (adj)
de cabeça
  ξενόφερτος

απέραντος /aˈpe.ɾan.dos/ (adj)
vasto

απέχθεια /apˈexθça/ (n)
horror

απήγανος /aˈpi.ɣa.nos/ (n)
arruda

απήχηση /apˈiçisˌi/ (n)
ressonância

απίθανος /aˈpi.θa.ni/ /aˈpi.θa.no/ /aˈpi.θa.nos/ (adj)
improvável
  που έχει μικρή πιθανότητα να συμβεί· μη πιθανός, μη ενδεχόμενος

απίστευτα /apˈisteftˌa/ (adv)
inacreditavelmente

απίστευτος /aˈpis.te.ftos/ (adj)
inacreditável

απαίσιος /aˈpe.si.os/ (adj)
danado

απαγγέλλω /a.paŋˈɟe.lo/ (v)
recitar

απαγορευμένος /ˌapaɣˌorevmˈenos/
proibido

απαγορεύω /a.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
proibir

απαγχονισμός /ˌapaŋxˌonismˈos/ (n)
enforcamento

απαγωγέας /a.pa.ɣoˈʝe.as/ (n)
sequestrador

απαγωγή /ˌapaɣojˈi/ (n)
sequestro
  (ειδικότερα), (κοινά), (νομικός όρος) η αρπαγή και αιχμαλωσία ενός προσώπου προκειμένου, συνήθως, να ζητηθούν λύτρα ή κάποιο άλλο αντάλλαγμα
abdução
  (γυμναστική) η απομάκρυνση των άκρων από τον κορμό

απαγωγός /a.pa.ɣo.ˈɣos/ (n)
capela
  (χημεία, συσκευή) διάταξη για την απομάκρυνση αερίων ή καπνού από ένα εργαστήριο

απαγόρευση /ˌapaɣˈorefsˌi/ (n)
proibição

απαισιοδοξία /ˌapesjˌoðoksˈia/ (n)
pessimismo

απαισιόδοξος /a.pe.siˈo.ðo.ksos/ (adj)
pessimista

απαιτώ /ˌapetˈo/ (v)
exigir
  ζητώ κάτι επιτακτικά, επειδή έχω την εξουσία προς τούτο ή επειδή το θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμά μου
  χρειάζομαι οπωσδήποτε κάτι για να λειτουργήσω καλά

απαλλαγή /ˌapalajˈi/ (n)
imunidade

απαλλοτριώνω /ˌapalˌotriˈono/ (v)
desapropriar

απαξιώνω /a.pa.skiˈo.no/ (v)
desdenhar

απαράβατος /ˌaparˈavatˌos/ (adj)
inviolável

απαράδεκτος /ˌaparˈaðektˌos/ (adj)
inaceitável

απαράμιλλος /ˌaparˈamilˌos/ (adj)
ímpar

απαράτσικ /ˌaparˈatsik/ (n)
aparatchik

απαρέμφατο /a.paˈɾeɱ.fa.to/ (n)
infinitivo

απαρίθμηση /ˌaparˈiθmisˌi/ (n)
enumeração

απαραίτητος /ˌaparˈetitˌos/ (adj)
indispensável

απαρατήρητος /ˌaparatˈiritˌos/ (adj)
desapercebido

απαρηγόρητος /ˌapariɣˈoritˌos/ (adj)
inconsolável

απαριθμώ /ˌapariθmˈo/ (v)
enumerar

απαρτία /ˌapartˈia/ (n)
quórum

απαρτχάιντ /ˌapartxˈaɪd/ (n)
apartheid

απαρχαιωμένος /ˌaparçˌeomˈenos/
obsoleto

απασχολησιμότητα /ˌapasxˌolisimˈotitˌa/ (n)
empregabilidade

απασχολώ /ˌapasxolˈo/ (v)
afligir

απασχόληση /ˌapasxˈolisˌi/ (n)
emprego

απατίτης /ˌapatˈitis/ (n)
apatita

απατεώνας /a.pa.teˈo.nas/ (n)
estelionatária

απεγκαθιστώ /a.peŋ.ɡa.θiˈsto/ (v)
desinstalar

απεγκατάσταση /ˌapeŋɡatˈastasˌi/ (n)
desinstalação

απεικονίζω /ˌapikonˈizo/ (v)
retratar

απεικόνιση /ˌapikˈonisˌi/ (n)
retrato

απειλή /ˌapilˈi/ (n)
ameaça

απειλητικός /ˌapilˌitikˈos/ (adj)
ameaçador

απειλώ /a.piˈlo/ (v)
ameaçar

απελατίκι /ˌapelatˈici/ (n)
maça

απελπίζω /a.pelˈpi.zo/ (v)
desesperar

απελπισία /a.pel.piˈsi.a/ (n)
desespero

απελπισμένος /ˌapelpismˈenos/
desesperado

απενεργοποιώ /ˌapenˌerɣopiˈo/ (v)
desabilitar

απεργία /a.peɾˈʝi.a/ (n)
greve

απεργοσπάστης /ˌaperɣospˈastis/ (n)
fura-greve

απεριποίητος /ˌaperipˈiitˌos/ (adj)
desgrenhado

απεριόριστος /ˌaperiˈoristˌos/ (adj)
ilimitado

απεχθάνομαι /a.peˈxθa.no.me/ (v)
detestar

απινιδωτής /ˌapinˌiðotˈis/ (n)
desfibrilador

απλά /aplˈa/ (adv)
simplesmente

απληστία /ˌaplistˈia/ (n)
cobiça

απλολογία /a.plo.loˈʝi.a/ (n)
haplologia

απλοομάδα /ˌaploomˈaða/ (n)
haplogrupo

απλοποιώ /ˌaplopiˈo/ (v)
simplificar

απλός /aplˈos/ (adj)
simples

απλότητα /aplˈotitˌa/ (n)
simplicidade

απο- /ˈapo/
des-

αποανάπτυξη /a.po.aˈna.pti.ksi/ (n)
decrescimento

αποαποικιοποίηση /a.po.a.pi.ci.oˈpi.i.si/ (n)
descolonização

αποβάθρα /ˌapovˈaθra/ (n)
cais

αποβάλλω /a.poˈva.lo/ (v)
abortar
  (για μαθητή) του δίνω αποβολή, τον διώχνω (επίσημα) για κάποιο σοβαρό παράπτωμα από το σχολείο για σύντομο χρονικό διάστημα (ή -σπάνια- μόνιμα)
  (μεταβατικό) διώχνω, δεν έχω πλέον
  (αμετάβατο) (για έγκυο) γεννώ πρόωρα νεκρό παιδί

αποβίβαση /ˌapovˈivasˌi/ (n)
desembarco

αποβιομηχάνιση /ˌapovˌiomixˈanisˌi/ (n)
desindustrialização

αποβολή /ˌapovolˈi/ (n)
aborto
  φυσιολογική ή και εκούσια απώλεια
aborto espontâneo
  ακούσια διακοπή της εγκυμοσύνης
expulsão
  η πειθαρχική ποινή με την οποία επιβάλλεται σε κάποιον παραβάτη (μαθητή ή αθλητή) να αποχωρήσει (από το σχολείο ή τον αγώνα)

απογείωση /ˌapojˈiosˌi/ (n)
decolagem
  (αεροπορικός όρος) η ανύψωση αεροπλάνου, ελικοπτέρου, στον αέρα

απογειώνομαι /ˌapojˈonomˌe/
decolar

απογοήτευση /a.po.ɣoˈi.tef.si/ (n)
decepção

απογοητευμένος /ˌapoɣˌoɪtevmˈenos/
decepcionado

απογοητευτικός /ˌapoɣˌoɪteftikˈos/ (adj)
dececionante

απογοητεύω /a.po.ɣo.iˈte.vo/ (v)
decepcionar

απογραφή /a.po.ɣɾaˈfi/ (n)
censo

αποδίδω /ˌapoðˈiðo/ (v)
renderizar
  (μεταβατικό) εκφράζω, ερμηνεύω

αποδεικνύω /ˌapoðiknˈio/ (v)
demonstrar

αποδεκατίζω /a.po.ðe.kaˈti.zo/ (v)
dizimar

αποδιαρθρώνω /ˌapoðˌiarθrˈono/ (v)
desarticular

αποδιοπομπαίος τράγος /a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos/
bode expiatório

αποδοκιμάζω /ˌapoðˌocimˈazo/ (v)
desaprovar

αποδοχή /a.po.ðoˈçi/ (n)
aceitação

αποδυτήριο /a.po.ðiˈti.ɾi.o/ (n)
vestiário

αποδόσιμος /a.poˈðo.si.mos/ (adj)
atribuível

αποζημίωση /ˌapozimˈiosˌi/ (n)
compensação
  το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε αυτόν που έπαθε κάποια ζημιά από τον υπαίτιο ή το κράτος
  το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε κάποιον για την εκτέλεση ενός ορισμένου έργου, αμοιβή

αποθέωση /ˌapoθˈeosˌi/ (n)
apoteose

αποθήκη /a.poˈθi.ci/ (n)
galpão
  χώρος (κτίριο ή μέρος κτιρίου) όπου φυλάσσονται αντικείμενα, όπως εργαλεία, αγαθά ή εμπορεύματα, για την περίοδο που δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν

αποθαρρύνω /a.po.θaˈɾi.no/ (v)
desencorajar

αποθεματικό /ˌapoθˌematikˈo/ (n)
reserva

αποθηκεύω /ˌapoθicˈevo/ (v)
armazenar
  (πληροφορική) καταγράφω ένα αρχείο ή γενικότερα δεδομένα στον σκληρό δίσκο

αποικία /ˌapicˈia/ (n)
colônia

αποικιακός /ˌapicakˈos/ (adj)
colonial

αποικιοκρατία /a.pi.ci.o.kɾaˈti.a/ (n)
colonialismo

αποικισμός /ˌapicismˈos/ (n)
colonização

αποκάλυψη /a.poˈka.li.psi/ (n)
revelaçăo, revelação

αποκέντρωση /ˌapocˈedrosˌi/ (n)
descentralização

αποκαλύπτω /ˌapokalˈipto/ (v)
revelar

αποκεφαλίζω /ˌapocˌefalˈizo/ (v)
decapitar, degolar

αποκεφαλισμός /ˌapocˌefalismˈos/ (n)
decapitação

αποκλίνω /ˌapoklˈino/ (v)
divergir

αποκλίνων /ˌapoklˈinon/ (adj)
louco, insano

αποκλεισμός /ˌapoklismˈos/ (n)
desqualificação

αποκλειστικά /ˌapoklˌistikˈa/ (adv)
exclusivamente

αποκλειστικός /ˌapoklˌistikˈos/ (adj)
exclusivo

αποκλειστικότητα /a.po.kli.stiˈko.ti.ta/ (n)
exclusividade

αποκοιμίζω /a.po.ciˈmi.zo/ (v)
adormecer

αποκοπή /ˌapokopˈi/ (n)
apócope
  (γραμματική) η αποβολή του τελικού φωνήεντος μιας λέξης μπροστά από το αρχικό φωνήεν της επόμενης λέξης

αποκρουστικός /a.po.kɾu.stiˈkos/ (adj)
abominável

αποκρυφισμός /ˌapokrˌifismˈos/ (n)
ocultismo

αποκρύπτω /a.poˈkɾi.pto/ (v)
esconder

απολίθωμα /ˌapolˈiθomˌa/ (n)
fóssil

απολαμβάνω /a.po.laɱˈva.no/ (v)
aproveitar

απολαυστικός /a.po.laf.stiˈkos/ (adj)
maravilhoso

απολαύω /a.poˈla.vo/ (v)
gozar

απολιθώνω /ˌapoliθˈono/ (v)
petrificar

απολλώνιος /ˌapolˈoɲos/ (n)
apolíneo

απολογία /a.po.loˈʝi.a/ (n)
apologia

απολογητικός /a.po.lo.ʝi.tiˈkos/ (adj)
desculpante

απολυμαίνω /ˌapolimˈeno/ (v)
desinfetar

απολυμαντικό /ˌapolˌimadikˈo/ (n)
desinfetante

απολυτήριο /ˌapolitˈiriˌo/ (n)
exame final do ensino secundário

απολυταρχία /ˌapolˌitarçˈia/ (n)
absolutismo

απολύμανση /ˌapolˈimansˌi/ (n)
desinfecção

απολύω /ˌapolˈio/ (v)
demitir

απομόνωση /ˌapomˈonosˌi/ (n)
isolamento

απονέμω /a.poˈne.mo/ (v)
contemplar

αποξένωση /ˌapoksˈenosˌi/ (n)
alienação

αποξενώνω /a.po.kseˈno.no/ (v)
alienar

αποπλέω /a.poˈple.o/ (v)
zarpar

αποπλανώ /a.po.plaˈno/ (v)
seduzir

αποπληθωρισμός /ˌapoplˌiθorismˈos/ (n)
deflação

αποπληκτικός /a.po.pli.ktiˈkos/ (adj)
apopléctico

αποπληξία /ˌapopliksˈia/ (n)
apoplexia

αποπνέω /a.poˈpne.o/ (v)
exalar

αποπυρηνικοποίηση /ˌapopˌirinˌikopˈiisˌi/ (n)
desnuclearização

αποπυρηνικοποιώ /ˌapopˌirinˌikopiˈo/ (v)
desnuclearizar

απορία /ˌaporˈia/ (n)
pensamento
  η κατάσταση κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο ερώτημα που τον απασχολεί
aporia
  (φιλοσοφία) η κατάσταση κατά την οποία ο φιλόσοφος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο φιλοσοφικό ερώτημα, επειδή έχει φτάσει σε αντίφαση ή επειδή δύο αντίθετες προτάσεις φαίνονται εξίσου πειστικές

απορρίπτω /a.poˈɾi.pto/ (v)
rejeitar

απορριμματοφόρο /ˌaporˌimatofˈoro/ (n)
caminhão de lixo

απορροφητήρας /ˌaporˌofitˈiras/ (n)
exaustor

απορροφώ /a.po.ɾoˈfo/ (v)
absorver

απορρυπαντικό /ˌaporˌipadikˈo/ (n)
detergente

απορρόφηση /a.poˈɾo.fi.si/ (n)
absorção

απορφανίζω /ˌaporfanˈizo/ (v)
orfanar

αποσαφήνιση /ˌaposafˈinisˌi/ (n)
desambiguação

αποσαφηνίζω /ˌaposˌafinˈizo/ (v)
desambiguar

αποσκευές /a.po.sceˈves/ (n)
bagagem
  (περιληπτικό) ό,τι μεταφέρει μαζί του ένας ταξιδιώτης, π.χ. βαλίτσες

αποσκευή /a.po.sceˈvi/ (n)
bagagem

αποσμητικό /a.po.zmi.tiˈko/ (n)
desodorante

αποστάζω /ˌapostˈazo/ (v)
destilar

αποστέλλω /ˌapostˈelo/ (v)
enviar

αποσταθεροποίηση /ˌapostˌaθeropˈiisˌi/ (n)
desestabilização

αποστακτήρας /ˌapostaktˈiras/ (n)
alambique

αποστακτήριο /ˌapostaktˈiriˌo/ (n)
destilaria

αποστασία /ˌapostasˈia/ (n)
apostasia

αποστειρώνω /ˌapostirˈono/ (v)
esterilizar

αποστολέας /ˌapostolˈeas/ (n)
remetente

αποστολή /a.po.stoˈli/ (n)
missão
  η ανάθεση σε άτομο ή άτομα συγκεκριμένης ενέργειας, συνήθως επίσημης ή σχετικά περίπλοκης ή απαιτητικής σε υπευθυνότητα. Επίσης η ανάθεση έργου που ίσως χρειάζεται να διεκπεραιωθεί κάπου μακριά
  η αντιπροσωπεία αυτή καθαυτή "Η αποστολή του ΟΗΕ για τις διαπραγματεύσεις έφτασε όταν πια δεν είχε νόημα".
  ο βασικός σκοπός ύπαρξης εταιρείας "Αποστολή, Αρχές, Αξίες και Πολιτικές".

αποστρακισμός /ˌapostrˌacismˈos/ (n)
ricochete

αποστροφή /a.po.stɾoˈfi/ (n)
apóstrofe
  (ρητορικό σχήμα) το να απευθύνεται ρητορικά ο ομιλητής σε κάποιο πρόσωπο

αποσυναρμολογώ /ˌaposˌinarmˌoloɣˈo/ (v)
desmontar

αποσυνδέω /ˌaposinðˈeo/ (v)
desconectar

αποσφαλματωτής /ˌaposfˌalmatotˈis/ (n)
debugger

αποσφαλματώνω /ˌaposfˌalmatˈono/ (v)
debugar

αποσύνθεση /ˌaposˈinθesˌi/ (n)
decomposição

αποσύρω /ˌaposˈiro/ (v)
retirar

αποτέλεσμα /a.poˈte.le.zma/ (n)
resultado

αποτέφρωση /a.poˈte.fɾo.si/ (n)
cremação

αποταμιεύω /a.po.ta.miˈe.vo/ (v)
poupar

αποτελεσματικός /a.po.te.le.zma.tiˈkos/ (adj)
eficaz

αποτελεσματικότητα /ˌapotˌelesmˌatikˈotitˌa/ (n)
eficácia

αποτεφρώνω /ˌapotefrˈono/ (v)
incinerar

αποτρέπω /ˌapotrˈepo/ (v)
prevenir

αποτρεπτικός /a.po.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
dissuasório

αποτριχώνω /a.po.tɾiˈxo.no/ (v)
depilar

αποτροπή /ˌapotropˈi/ (n)
deterrência

αποτσίγαρο /ˌapotsˈiɣarˌo/ (n)
bituca

αποτυγχάνω /a.po.tiŋˈxa.no/ (v)
falhar

αποτυχία /a.po.tiˈçi.a/ (n)
fracasso

απουσία /a.puˈsi.a/ (n)
ausência

αποφαντικός /ˌapofˌadikˈos/ (adj)
apofântico

αποφασίζω /a.po.faˈsi.zo/ (v)
decidir

αποφασιστικός /a.po.fa.si.stiˈkos/ (adj)
decidido

αποφατικός /ˌapofˌatikˈos/ (adj)
apofático

αποφατισμός /ˌapofˌatismˈos/ (n)
apofatismo

αποφεύγω /a.poˈfe.vɣo/ (v)
evitar

αποφοίτηση /ˌapofˈitisˌi/ (n)
formatura

αποφοιτώ /a.po.fiˈto/ (v)
concluir

αποχή /a.poˈçi/ (n)
abstenção

αποχαιρετισμός /ˌapoçˌeretismˈos/ (n)
despedida

αποχαιρετιστήριος /ˌapoçˌeretistˈiriˌos/ (adj)
de despedida

αποχρεμπτικό /ˌapoxrˌebtikˈo/ (n)
expectorante

αποχυμωτής /a.po.çi.moˈtis/ (n)
espremedor

αποχώρηση /a.poˈxo.ɾi.si/ (n)
recolhimento

αποψίλωση /ˌapopsˈilosˌi/ (n)
desflorestamento

απρέπεια /aˈpɾe.pi.a/ (n)
indecência

απριορισμός /ˌapriˌorismˈos/ (n)
apriorismo

απρονοησία /ˌapronoɪsˈia/ (n)
imprudência

απροσάρμοστος /a.pɾoˈsaɾ.mo.stos/ (adj)
desajustado

απρόσβλητος /aprˈosvlitˌos/ (adj)
incontestável

απρόσιτος /aprˈositˌos/ (adj)
inacessível

απρόσωπος /aˈpɾo.so.pos/ (adj)
impessoal

απτέρυξ /aptˈeriks/ (n)
kiwi

από /apo/
de

από μηχανής θεός /a.po‿mi.xaˈnis θeˈos/
deus ex machina

από τα βάθη της καρδιάς /apˌo ta vˈaθi tis kˌarðiˈas/
do fundo do coração

απόαψη /apˈoapsˌi/ (n)
apoapside

απόβαρο /apˈovarˌo/ (n)
tara

απόγειο /aˈpo.ʝi.o/ /aˈpo.ʝo/ (n)
apogeu

απόγευμα /aˈpo.ʝev.ma/ (adv)
tarde

απόγνωση /apˈoɣnosˌi/ (n)
desolação

απόγονος /aˈpo.ɣo.nos/ (n)
descendente

απόδειξη /aˈpo.ði.ksi/ (n)
prova

απόδειπνο /apˈoðipnˌo/ (n)
completas

απόδοση /aˈpo.ðo.si/ (n)
eficiência

απόδραση /aˈpo.ðɾa.si/ (n)
escapada

απόκομμα /apˈokomˌa/ (n)
recorte

απόκοσμος /apˈokosmˌos/ (adj)
bizarro, de outro mundo, estranho

απόλαυση /aˈpo.laf.si/ (n)
regalo

απόλυση /apˈolisˌi/ (n)
demissão

απόλυτα /apˈolitˌa/ (adv)
absolutamente
  (και απολύτως) σε απόλυτο βαθμό, εντελώς, τελείως

απόλυτος /apˈolitˌos/ (adj)
absoluto

απόπατος /aˈpo.pa.tos/ (n)
casinha

απόπειρα /aˈpo.pi.ɾa/ (n)
atentado

απόπτωση /apˈoptosˌi/ (n)
apoptose
  (ιατρική) διεργασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου

απόρθητος /apˈorθitˌos/ (adj)
inexpugnável

απόρριψη /apˈoripsˌi/ (n)
rejeição

απόσπασμα /aˈpo.spa.zma/ (n)
excerto

απόσταγμα /apˈostaɣmˌa/ (n)
destilado

απόσταξη /aˈpo.sta.ksi/ (n)
destilação

απόσταση /aˈpo.sta.si/ (n)
distância

απόστημα /apˈostimˌa/ (n)
abscesso, abcesso

απόστολος /aˈpo.sto.los/ (n)
apóstolo

απόστροφος /aˈpo.stɾo.fos/ (n)
apóstrofo

απότομος /aˈpo.to.mos/ (adj)
íngreme

απόφαση /aˈpo.fa.si/ (n)
decisão

απόφθεγμα /aˈpo.fθeɣ.ma/ (n)
apotegma

απόφυση /aˈpo.fi.si/ (n)
apófise

απόχρωση /aˈpo.xɾo.si/ (n)
matiz

απόψε /aˈpo.pse/ (adv)
esta noite

απύρηνος /apˈirinˌos/ (adj)
anucleado
  (βιολογία) που δεν έχει πυρήνα

απώλεια /apˈoʎa/ (n)
perda
  το να χάσει κάποιος κάτι, το χάσιμο
  ο θάνατος ενός συγγενούς ή γενικότερα ενός σημαντικού ανθρώπου, ο χαμός

απών /aˈpon/
ausente

αράχνη /aˈɾa.xni/ (n)
aranha
  (συνεκδοχικά) ιστός αράχνης

αρένα /arˈena/ (n)
arena

αρένιο /arˈeɲo/ (n)
areno

αρέσω /aˈɾe.so/ (v)
agradar

αραβικά /a.ɾa.viˈka/ (n)
árabe, arábico

αραβικός /a.ɾa.viˈkos/ (adj)
árabe, arábico

αραβολόγος /a.ɾa.voˈlo.ɣos/ (n)
arabista

αραβούργημα /a.ɾaˈvuɾ.ʝi.ma/ (n)
arabesco

αραγονέζικος /a.ɾa.ɣoˈne.zi.kos/ (adj)
aragonês

αραγονικά /a.ɾa.ɣo.niˈka/ (n)
aragonês

αραιώνω /a.ɾeˈo.no/ (v)
diluir
  μειώνω την πυκνότητα κάποιου διαλύματος, προσθέτοντας μια άλλη ουσία

αρακάς /ˌarakˈas/ (n)
ervilha

αργά /arɣˈa/ (adv)
devagar
  με αργό τρόπο, με αργή κίνηση, χωρίς βιασύνη
tarde
  σε προχωρημένη ώρα

αργία /arjˈia/ (n)
feriado
  ο χρόνος κατά τον οποίο διακόπτεται η εργασία κυρίως εξαιτίας κάποιας γιορτής ή ενός σημαντικού γεγονότος

αργίλιο /aɾˈʝi.li.o/ (n)
alumínio

αργαλειός /ˌarɣaʎˈos/ (n)
tear

αργείτικος /aɾˈʝi.ti.kos/ (adj)
argivo

αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (adj)
argentino

αργινίνη /ˌarjinˈini/ (n)
arginina

αργκό /aɾˈɡo/ (n)
gíria

αργομισθία /aɾ.ɣo.miˈsθi.a/ (n)
sinecura

αργυροχόος /ˌarjiroxˈoos/ (n)
prateira

αργό πετρέλαιο /arɣˈo petrˈeleˌo/
crude

αργός /aɾˈɣo/ /aɾˈɣos/ /aɾˈʝi/ (adj)
lento, vagaroso

αργότερα /arɣˈoterˌa/ (adv)
depois

αρειανός /ˌarçanˈos/ (adj)
ariano
  (θρησκεία) που έχει σχέση ή αναφέρεται στην αίρεση του Αρείου, στις απόψεις του ή στους οπαδούς της
  (αθλητισμός) που σχετίζεται με την ομάδα του Άρη, ανήκει σ’ αυτή ή αναφέρεται σ’ αυτή
  που έχει σχέση με τον πλανήτη Άρη, ανήκει σ’ αυτόν ή (φανταστικά) κατάγεται απ’ αυτόν

αρετή /ˌaretˈi/ (n)
virtude

αρθρίτιδα /arθrˈitiðˌa/ (n)
artrite

αρθραλγία /aɾ.θɾalˈʝi.a/ (n)
artrite

αρθρικός /aɾ.θɾiˈkos/ (adj)
articular

αρθροπάθεια /ˌarθropˈaθça/ (n)
artropatia

αρθρωτά /ˌarθrotˈa/ (adv)
articuladamente

αρθρωτός /ˌarθrotˈos/ (adj)
articulado

αρθρόποδο /arθrˈopoðˌo/ (n)
artrópode

αρθρώνω /arθrˈono/ (v)
articular

αριά /aɾˈʝa/ (n)
azinheira

αριθμητής /ˌariθmitˈis/ (n)
numerador

αριθμητική /a.ɾi.θmi.tiˈci/ (n)
aritmética

αριθμητικό /ˌariθmˌitikˈo/ (n)
numeral

αριθμολογία /ˌariθmˌolojˈia/ (n)
numerologia

αριθμός /ˌariθmˈos/ (n)
número

αριθμώ /a.ɾiˈθmo/ (v)
numerar

αριστερά /a.ɾi.steˈɾa/ (adv)
à esquerda

αριστερά /a.ɾi.steˈɾa/ (n)
esquerda

αριστεροχειρία /ˌaristˌeroçirˈia/ (n)
sinistralidade

αριστερός /a.ɾi.steˈɾos/ (adj)
esquerdo

αριστερόχειρας /a.ɾi.steˈɾo.çi.ɾas/ (n)
canhoto

αριστοκρατία /a.ɾi.sto.kɾaˈti.a/ (n)
aristocracia

αριστοκρατικός /ˌaristˌokratikˈos/ (adj)
aristocrático

αριστοτελισμός /ˌaristˌotelismˈos/ (n)
aristotelismo

αριστούργημα /a.ɾiˈstuɾ.ʝi.ma/ (n)
obra prima

αρκετά /aɾ.ceˈta/ (adv)
o suficiente

αρκετός /ˌarcetˈos/ (adj)
suficiente

αρκοσόλιο /ˌarkosˈoʎo/ (n)
arcossólio

αρκούδα /aɾˈku.ða/ (n)
urso

αρκτικόλεξο /aɾ.ktiˈko.le.kso/ (n)
sigla

αρκτικός /ˌarktikˈos/ (adj)
ártico
  που ζει στη περιοχή των άρκτων, ο παγερός και κρύος ή πολικός. Παλιότερα σήμαινε γενικά τον βόρειο, αλλά σήμερα προσδιορίζει ειδικά εκείνον που σχετίζεται με το Βόρειο Πόλο της γης.

αρκώ /aɾˈko/ (v)
bastar

αρλεκίνος /ˌarlecˈinos/ (n)
arlequim

αρμέγω /aɾˈme.ɣo/ (v)
ordenhar

αρμένικος /aɾˈme.ni.kos/ (adj)
arménio

αρματολός /ˌarmatolˈos/ (n)
armatolo

αρμενίζω /aɾ.meˈni.zo/ (v)
deslizar

αρμενικά /aɾ.me.niˈka/ (n)
arménio

αρμοδιότητα /ˌarmoðiˈotitˌa/ (n)
competência

αρμονία /aɾ.moˈni.a/ (n)
harmonia

αρμόδιος /aɾˈmo.ði.os/ (adj)
competente

αρμός /aɾˈmos/ (n)
junta

αρνάκι /arnˈaci/ (n)
cordeiro

αρνί /aɾˈni/ (n)
cordeiro, anho

αρνητικό /ˌarnitikˈo/ (n)
negativa
  (φωτογραφία) εμφανισμένο φιλμ που περιέχει τη φωτογράφιση με χρώματα αντίθετα από τα φυσικά και χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή φωτογραφιών

αρνητικός /ˌarnitikˈos/ (adj)
negativo

αρνητισμός /ˌarnitismˈos/ (n)
negativismo

αρνούμαι /aɾˈnu.me/ (v)
recusar

αρουραίος /a.ɾuˈɾe.os/ (n)
rato, ratazana

αρπάζω /arpˈazo/ (v)
agarrar

αρπακτικό /ˌarpaktikˈo/ (n)
predador

αρπακτικός /ˌarpaktikˈos/ (adj)
predatório

αρπαχτή /ˌarpaxtˈi/ (n)
presa

αρραβωνιαστικιά /a.ɾa.vo.ɲa.stiˈca/ (n)
noiva

αρραβωνιαστικός /a.ɾa.vo.ɲa.stiˈkos/ (n)
nubente

αρραβώνας /a.ɾaˈvo.nas/ (n)
noivado

αρρώστια /aˈɾo.stça/ (n)
doença

αρσενικό /ˌarsenikˈo/ (n)
arsênio, arsénio
  (χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στα μεταλλοειδή, με ατομιθό αριθμό 33 και χημικό σύμβολο το As, με σταχτί χρώμα και μεταλλική λάμψη, το οποίο σχηματίζει τοξικές ενώσεις

αρσενικός /aɾ.se.niˈkos/ (adj)
masculino, macho

αρτηρία /aɾ.tiˈɾi.a/ (n)
artéria
  (ανατομία) μυώδες ελαστικό σωληνοειδές αγγείο μέσω του οποίου το αίμα μεταφέρεται από την καρδιά προς όλα τα όργανα

αρτοπωλείο /ˌartopolˈio/ (n)
padaria

αρτοφόριο /ˌartofˈoriˌo/ (n)
cibório

αρχάγγελος /aɾˈxaŋ.ɟe.los/ (n)
arcanjo

αρχέγονος /arçˈeɣonˌos/ (adj)
primevo

αρχέτυπο /aɾˈçe.ti.po/ (n)
arquétipo

αρχή /aɾˈçi/ (n)
princípio
  θεμελιακός κανόνας στη φύση, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική κ.λπ.
  βασικός κανόνας που ρυθμίζει την προσωπική ή την κοινωνική συμπεριφορά

αρχίζω /arçˈizo/ (v)
iniciar, começar

αρχαΐζω /ˌarxaˈizo/ (v)
arcaizar

αρχαία ελληνικά /arçˈea ˌelinikˈa/
grego antigo

αρχαίος /arçˈeos/ (adj)
antigo

αρχαιογνωσία /ˌarçeˌoɣnosˈia/ (n)
antiquarismo

αρχαιογνώστης /ˌarçeoɣnˈostis/ (n)
antiquário

αρχαιοδίφης /ˌarçeoðˈifis/ (n)
antiquário

αρχαιολογία /aɾ.çe.o.loˈʝi.a/ (n)
arqueologia

αρχαιολόγος /aɾ.çe.oˈlo.ɣos/ (n)
arqueólogo

αρχαιομετρία /ˌarçeˌometrˈia/ (n)
arqueometria

αρχαιότητα /aɾ.çeˈo.ti.ta/ (n)
antiguidade
  οι αρχαίοι χρόνοι

αρχαϊσμός /ˌarxaɪsmˈos/ (n)
arcaísmo

αρχείο /aɾˈçi.o/ (n)
arquivo

αρχειοθετώ /ˌarçoθetˈo/ (v)
arquivar

αρχειοφύλακας /ˌarçofˈilakˌas/ (n)
arquivador

αρχηγός /aɾ.çiˈɣos/ (n)
chefe, líder

αρχιδούκας /ˌarçiðˈukas/ (n)
arquiduque

αρχιεπίσκοπος /ˌarçepˈiskopˌos/ (n)
arcebispo

αρχιμανδρίτης /aɾ.çi.manˈðɾi.tis/ (n)
arquimandrita

αρχιπέλαγος /aɾ.çiˈpe.la.ɣos/ (n)
arquipélago

αρχιστράτηγος /aɾ.çiˈstra.ti.ɣos/ (n)
generalíssimo

αρχιτέκτονας /aɾ.çiˈte.kto.nas/ (n)
arquiteto

αρχιτεκτονική /ˌarçitˌektonicˈi/ (n)
arquitetura

αρχιτεκτονικός /aɾ.çi.te.kto.niˈkos/ (adj)
arquitectónico

αρχιτεκτόνισσα /ˌarçitektˈonissˌa/ (n)
arquiteta

αρχοντικό /ˌarxodikˈo/ (n)
mansão

αρωμουνικά /ˌaromˌunikˈa/ (n)
aromeno, arromeno

αρόσιμος /arˈosimˌos/ (adj)
arável

αρύβαλλος /aˈɾi.va.los/ (n)
aríbalo

ασέβεια /aˈse.vi.a/ (n)
desacato

ασήμαντος /asˈimadˌos/ (adj)
insignificante

ασήμι /aˈsi.mi/ (n)
prata

ασαμικά /ˌasamikˈa/ (n)
Assamês

ασανσέρ /a.sanˈseɾ/ (n)
ascensor

ασβέστιο /aˈzve.sti.o/ (n)
cálcio

ασβεστοκάμινος /ˌasvestokˈaminˌos/ (n)
caieira

ασβεστόλιθος /a.zveˈsto.li.θos/ (n)
calcário

ασβός /asvˈos/ (n)
texugo

ασεβής /a.seˈvis/ (adj)
desrespeitoso

ασεβώ /a.seˈvo/ (v)
desrespeitar

ασεβώς /a.seˈvos/ (adv)
desrespeitosamente

ασεξουαλικότητα /ˌaseksˌualikˈotitˌa/ (n)
assexualidade

ασθένεια /aˈsθe.ni.a/ (n)
doença

ασθενής /a.sθeˈnes/ /a.sθeˈnis/ (n)
paciente
  ο άρρωστος, που πάσχει από μία ασθένεια

ασθενοφόρο /a.sθe.noˈfo.ɾo/ (n)
ambulância

ασθματικός /ˌasθmatikˈos/ (adj)
asmático

ασιατικός /a.si.a.tiˈkos/ (adj)
asiático

ασκαλώνιο /ˌaskalˈoɲo/ (n)
chalota

ασκητικός /ˌascitikˈos/ (adj)
ascético

ασπάζομαι /aspˈazomˌe/ (v)
abraçar

ασπάλακας /aˈspa.la.kas/ (n)
toupeira

ασπίδα /aˈspi.ða/ (n)
escudo

ασπαραγίνη /ˌasparajˈini/ (n)
asparagina

ασπιρίνη /a.spiˈɾi.ni/ (n)
aspirina

ασσασίνος /ˌassasˈinos/ (n)
assassino

ασσυριακός /a.si.ɾi.aˈkos/ (adj)
assírio

ασσυριολογία /a.si.ɾi.o.loˈʝi.a/ (n)
assiriologia

ασσυριολόγος /a.si.ɾi.oˈlo.ɣos/ (n)
assiriólogo

αστέρας νετρονίων /astˈeraz nˌetronˈion/
estrela de neutrões

αστέρι /aˈste.ɾi/ (n)
estrela

αστακός /a.staˈkos/ (n)
lagosta

αστείο /astˈio/ (n)
brincadeira

αστείος /aˈsti.os/ (adj)
divertido

αστεγία /ˌastejˈia/ (n)
desabrigo

αστερίας /ˌasterˈias/ (n)
estrela-do-mar

αστερίσκος /a.steˈɾi.skos/ (n)
asterisco

αστερισμός /a.ste.ɾiˈzmos/ (n)
constelação

αστεροειδής /ˌasterˌoiðˈis/ (n)
asteroide, asteróide

αστεροσκοπείο /a.ste.ɾo.skoˈpi.o/ (n)
observatório

αστιγματισμός /ˌastiɣmˌatismˈos/ (n)
astigmatismo

αστική τάξη /ˌasticˈi tˈaksi/
classe média

αστικοποίηση /ˌastikopˈiisˌi/ (n)
urbanização

αστικός /a.stiˈkos/ (adj)
urbano

αστουριανά /a.stu.ɾi.aˈna/ (n)
asturiano

αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (adj)
asturiano

αστράγαλος /aˈstɾa.ɣa.los/ (n)
tornozelo, artelho, maléolo
  (ανθρώπινο σώμα) το αντίστοιχο τμήμα του ποδιού

αστρίτης /aˈstɾi.tis/ (n)
víbora-europeia-comum

αστραπή /a.stɾaˈpi/ (adv)
clarabóia, relâmpago

αστραπιαία /a.stɾa.piˈe.a/ (adv)
rapidamente

αστραφτερός /a.stɾa.fteˈɾos/ (adj)
resplandecente

αστρικός /ˌastrikˈos/ (adj)
estelar

αστροβιολογία /ˌastrovˌiolojˈia/ (n)
astrobiologia

αστρολάβος /ˌastrolˈavos/ (n)
astrolábio

αστρολογία /ˌastrolojˈia/ (n)
astrologia

αστρολογικός /ˌastrolˌojikˈos/ (adj)
astrológico

αστρολόγος /a.stɾoˈlo.ɣos/ (n)
astrólogo

αστροναυτική /ˌastronˌafticˈi/ (n)
astronáutica

αστροναύτης /a.stɾoˈna.ftis/ (n)
astronauta

αστρονομία /a.stɾo.noˈmi.a/ (n)
astronomia

αστρονομικός /ˌastronˌomikˈos/ (adj)
astronómico, astronômico

αστρονόμος /ˌastronˈomos/ (n)
astrônomo, astrónomo

αστροτουρισμός /a.stɾo.tu.ɾiˈzmos/ (pn)
astroturismo

αστροφυσική /a.stɾo.fi.siˈci/ (n)
astrofísica

αστροφωτογραφία /a.stɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
astrofotografia

αστυνομία /ˌastinomˈia/ (n)
polícia

αστυνομικό τμήμα /ˌastinˌomikˈo tmˈima/
delegacia de polícia

αστυνομικός /ˌastinˌomikˈos/ (adj)
policial

αστυνομικός /ˌastinˌomikˈos/ (n)
policial

αστυνόμευση /ˌastinˈomefsˌi/ (n)
patrulha

αστυνόμος /a.stiˈno.mos/ (n)
agente

ασυγχώρητος /a.siŋˈxo.ɾi.tos/ (adj)
imperdoável

ασυμβατότητα /ˌasimvatˈotitˌa/ (n)
incompatibilidade

ασυμμετρία /a.si.meˈtɾi.a/ (n)
assimetria

ασυμφωνία /a.siɱ.foˈni.a/ (n)
discrepância

ασυνάρτητος /ˌasinˈartitˌos/ (adj)
incoerente

ασυνήθιστος /ˌasinˈiθistˌos/ (adj)
inesperado
  που δεν συμβαίνει συχνά, όχι συνήθης

ασυνειδησία /ˌasinˌiðisˈia/ (n)
inconsciência

ασφάλεια /aˈsfa.li.a/ (n)
espoleta, segurança

ασφάλιση /asfˈalisˌi/ (n)
seguro

ασφαλής /ˌasfalˈis/ (adj)
salvo

ασφαλίζω /a.sfaˈli.zo/ (v)
afiançar

ασφυξία /ˌasfiksˈia/ (n)
asfixia

ασφόδελος /asfˈoðelˌos/ (n)
asfódelo

ασχήμια /aˈsçi.mɲa/ (n)
fealdade/feiura

ασχημούλης /ˌasçimˈulis/ (adj)
feiozinho, feiinho

ασχημόπαπο /ˌasçimˈopapˌo/ (n)
patinha feia

ασύγκριτος /asˈiŋɡritˌos/ (adv)
incomparável

ασύμμετρος /aˈsi.me.tros/ (adj)
assimétrico

ασύνδετο /asˈinðetˌo/ (n)
assíndeto

ασύρματος /aˈsiɾ.ma.tos/ (n)
sem fio
  συσκευή ηχητικής επικοινωνίας μεταξύ δύο σταθμών που δεν συνδέονται μεταξύ τους με καλώδιο

ατέλεια /aˈte.li.a/ (n)
imperfeição
  η έλλειψη υποχρέωσης για πληρωμή δασμών ή φόρων, η απαλλαγή από αυτούς.

ατέλειωτα /atˈeʎotˌa/ (adv)
continuamente

αταβισμός /ˌatavismˈos/ (n)
atavismo

ατιμωρησία /ˌatimˌorisˈia/ (n)
impunidade

ατμομηχανή /a.tmo.mi.xaˈni/ (n)
máquina a vapor

ατμοσφαιρική πίεση /a.tmo.sfe.ɾiˈci ˈpi.e.si/
pressão atmosférica

ατμοσφαιρικός /ˌatmosfˌerikˈos/ (adj)
atmosférico

ατμός /aˈtmos/ (n)
vapor

ατμόσφαιρα /aˈtmo.sfe.ɾa/ (n)
atmosfera
  (φυσική) μονάδα μέτρησης της πίεσης που ασκούν ατμοί ή αέρια

ατομική βόμβα /ˌatomicˈi vˈomva/
bomba atômica
  βόμβα τρομακτικής εκρηκτικής ισχύος, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στη διάσπαση του ατόμου του ουρανίου και του πλουτωνίου}}

ατομικός /ˌatomikˈos/ (adj)
atômico
  (φυσική)
  (πληροφορική) σύνολο λειτουργιών που αντιμετωπίζονται σαν μία και αδιαίρετη (βλ. ατομικότητα)

ατομικός αριθμός /ˌatomikˈos ˌariθmˈos/
número atômico

ατομικότητα /ˌatomikˈotitˌa/ (n)
individualidade

ατού /aˈtu/ (n)
trunfo
  οποιοδήποτε προτέρημα ή ιδιότητα που δίνει υπεροχή σε αυτόν που την έχει
  (χαρτοπαίγνιο) οποιοδήποτε χαρτί χρώματος που έχει οριστεί ως ατού

ατρακτοειδής /ˌatraktˌoiðˈis/ (adj)
fusiforme

ατροφία /ˌatrofˈia/ (n)
atrofia

ατσάλι /atsˈali/ (n)
aço

αττικός /ˌatikˈos/ (adj)
ático

ατυχία /ˌatiçˈia/ (n)
infortúnio

ατύχημα /aˈti.çi.ma/ (n)
acidente

αυγή /aˈvʝi/ (n)
alva

αυθαίρετος /aˈfθe.ɾe.tos/ (adj)
arbitrário

αυθεντικοποίηση /ˌafθedˌikopˈiisˌi/ (n)
autenticação

αυθεντικός /a.fθen.diˈkos/ (adj)
original, autêntico

αυθεντικότητα /ˌafθedikˈotitˌa/ (n)
autenticidade

αυθόρμητος /aˈfθoɾ.mi.tos/ (adj)
espontâneo

αυλάκι /aˈvla.ci/ (n)
rego
  το ίχνος που αφήνουν στο έδαφος οι τροχοί ενός τροχοφόρου

αυλή /aˈvli/ (n)
corte, pátio
  υπαίθριος περιφραγμένος χώρος που ανήκει σε ένα σπίτι-κτήριο
pátio
  (μεταφορικά) (λόγιο) το σύνολο των αυλικών, των αξιωματούχων και συμβούλων που πλαισιώνουν έναν ηγεμόνα

αυλαία /avlˈea/ (n)
cortina

αυλητής /ˌavlitˈis/ (n)
flautista

αυλικός /ˌavlikˈos/ (n)
cortesão
  μέλος της ηγεμονικής αυλής

αυλός /aˈvlos/ (n)
aulo

αυνανίζομαι /ˌavnanˈizomˌe/ (v)
masturbar-se

αυνανισμός /av.na.niˈzmos/ (n)
masturbação

αυστηρός /af.stiˈɾos/ (adj)
austero

αυστηρότητα /af.stiˈɾo.ti.ta/ (n)
severidade

αυστραλιανός /af.stɾa.li.aˈnos/ (adj)
australiano

αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (adj)
austríaco

αυτάδελφος /aftˈaðelfˌos/ (n)
irmão germano

αυτάρεσκος /aftˈareskˌos/ (adj)
complacente

αυτάρκεια /aftˈarca/ (n)
autarquia

αυτάρκης /aˈftaɾ.cis/ (adj)
autossuficiente

αυτανάφλεξη /a.ftaˈna.fle.ksi/ (n)
combustão espontânea

αυταπάτη /a.ftaˈpa.ti/ (n)
autoenganação

αυταρχία /ˌaftarçˈia/ (n)
autocracia

αυταρχικός /a.ftaɾ.çiˈkos/ (adj)
autoritário

αυτεπαγωγή /ˌaftepˌaɣojˈi/ (n)
indutância

αυτισμός /a.ftiˈsmos/ (n)
autismo

αυτιστικός /ˌaftistikˈos/ (n)
autista

αυτο- /a.fto/
auto-

αυτοάμυνα /ˌaftoˈaminˌa/ (n)
autodefesa

αυτοέλεγχος /a.ftoˈe.leŋ.xos/ (n)
auto-controle

αυτοαντίσωμα /a.fto.an.ˈdi.so.ma/ (n)
autoanticorpo

αυτοαπασχολούμενος /ˌaftoˌapasxolˈumenˌos/
autónomo

αυτοβιογραφία /ˌaftovˌioɣrafˈia/ (n)
autobiografia

αυτοβοήθεια /ˌaftovoˈiθça/ (n)
auto-ajuda

αυτοδιάθεση /ˌaftoðiˈaθesˌi/ (n)
autodeterminação

αυτοδυναμία /ˌaftoðˌinamˈia/ (n)
autossuficiência

αυτοεκτίμηση /ˌaftoektˈimisˌi/ (n)
amor-próprio

αυτοκέφαλος /a.ftoˈce.fa.los/ (adj)
autocéfalo
  (ιδιωματικό) ξεροκέφαλος

αυτοκίνητο /af.toˈci.ni.to/ (n)
carro, automóvel, auto

αυτοκινητοπομπή /ˌaftocˌinitˌopobˈi/ (n)
carreata

αυτοκινητόδρομος /a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos/ (n)
rodovia, auto-estrada

αυτοκράτειρα /ˌaftokrˈatirˌa/ (n)
imperatriz

αυτοκράτορας /ˌaftokrˈatorˌas/ (n)
imperador

αυτοκρατορία /a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (n)
império

αυτοκρατορικά /ˌaftokrˌatorikˈa/ (adv)
imperialmente

αυτοκρατορικός /a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos/ (adj)
imperial

αυτοκριτική /ˌaftokrˌiticˈi/ (n)
autocrítica

αυτοκτονία /a.fto.ktoˈni.a/ (n)
suicídio

αυτοκτονώ /a.fto.ktoˈno/ (v)
suicidar-se

αυτοκόλλητο /a.ftoˈko.li.to/ (n)
adesivo

αυτολεξεί /ˌaftoleksˈi/ (adv)
ipsis litteris

αυτονομία /ˌaftonomˈia/ (n)
autonomia

αυτονομιστής /ˌaftonˌomistˈis/ (n)
autonomista

αυτοοικολογία /ˌaftoˌikolojˈia/ (n)
autoecologia

αυτοπαθής /ˌaftopaθˈis/ (adj)
reflexivo

αυτοπειθαρχία /ˌaftopˌiθarçˈia/ (n)
autodisciplina

αυτοπεποίθηση /ˌaftopepˈiθisˌi/ (n)
autoconfiança

αυτοπυρπόληση /ˌaftopirpˈolisˌi/ (n)
autoimolação

αυτοσεβασμός /ˌaftosˌevasmˈos/ (n)
orgulho

αυτοσχεδιάζω /ˌaftosçˌeðiˈazo/ (v)
improvisar

αυτοφαγία /a.fto.faˈʝi.a/ (n)
autofagia

αυτοφροντίδα /ˌaftofrodˈiða/ (n)
autocuidado

αυτοφυλόφιλος /a.fto.fiˈlo.fi.los/ (adj)
autossexual

αυτόγραφο /aˈfto.ɣɾa.fo/ (n)
autógrafo

αυτόματος /aˈfto.ma.tos/ (adj)
automático

αυτόμολος /aftˈomolˌos/ (n)
desertor

αυτόνομος /aˈfto.no.mpra/ (adj)
autónomo

αυτόπτης μάρτυρας /aftˈoptiz mˈartirˌas/
testemunha ocular

αυτός /aˈftos/
ele
  (προσωπική αντωνυμία) τρίτο ενικό πρόσωπο, → δείτε τη λέξη εγώ
este, esse
  (δεικτική αντωνυμία) δηλώνει κάποιον ή κάτι που είναι τοπικά ή χρονικά κοντά

αυτόχειρας /aftˈoçirˌas/ (n)
suicida

αυχένας /afçˈenas/ (n)
cerviz

αφάνταστος /afˈadastˌos/ (adj)
inimaginável

αφέψηση /afˈepsisˌi/ (n)
decocto

αφή /aˈfi/ (n)
toque
  μία από τις πέντε αισθήσεις
  (λόγιο, επίσημο) το άναμμα στις φράσεις

αφήγηση /aˈfi.ʝi.si/ (n)
narração

αφήλιο /aˈfi.li.o/ (n)
afélio

αφήνω /aˈfi.no/ (v)
deixar

αφίσα /aˈfi.sa/ (n)
cartaz

αφαίμαξη /afˈemaksˌi/ (n)
sangria
  (ιατρική) παραδοσιακή πρακτική κατά την οποία γίνεται τομή σε μία φλέβα του αρρώστου και αφήνεται να αιμορραγήσει για λίγο, με σκοπό να φύγει το "κακό" αίμα

αφαίρεση /aˈfe.ɾe.si/ (n)
subtração
  (αριθμητική) πράξη (δυαδικός τελεστής) που από έναν αριθμό (τον αφαιρετέο) αφαιρεί έναν άλλο (τον αφαιρέτη) και δίνει, έτσι, ένα αποτέλεσμα (τη διαφορά)

αφαιρετέος /ˌaferetˈeos/ (n)
subtraendo

αφαιρετική /ˌaferˌeticˈi/ (n)
ablativo

αφαιρώ /a.feˈɾo/ (v)
remover, subtrair
  μειώνω κάτι ποιοτικά ή ποσοτικά

αφασία /ˌafasˈia/ (n)
afasia

αφγάνι /afˈɣa.ni/ (n)
afegane

αφγανικός /af.ɣa.niˈkos/ (adj)
afegão

αφελής /a.feˈles/ /a.feˈlis/ (adj)
ingênuo

αφεντικό /ˌafedikˈo/ (n)
chefe

αφηγητής /a.fi.ʝiˈtis/ (n)
narrador

αφηρημάδα /ˌafirimˈaða/ (n)
distração

αφηρημένος /ˌafirimˈenos/
distraído

αφθονία /a.fθoˈni.a/ (n)
abundância

αφθώδης /afθˈoðis/ (adj)
aftoso

αφθώδης πυρετός /afθˈoðis pˌiretˈos/
febre aftosa

αφιέρωση /ˌafiˈerosˌi/ (n)
dedicatória

αφιερώνω /a.fi.eˈɾo.no/ (v)
devotar

αφικνούμαι /a.fiˈknu.me/ (v)
lograr

αφιλόξενος /ˌafilˈoksenˌos/ (adj)
inóspito

αφοδεύω /a.foˈðe.vo/ (v)
defecar

αφομοίωση /a.foˈmi.o.si/ (n)
assimilação

αφομοιώνω /a.fo.miˈo.no/ (v)
assimilar

αφοπλισμός /a.fo.pliˈzmos/ (n)
desarmamento

αφορίζω /a.foˈɾi.zo/ (v)
excomungar

αφορισμός /a.fo.ɾiˈzmos/ (n)
excomunhão
  (θρησκεία) εκκλησιαστική ποινή με την οποία μέλος ενός χριστιανικού δόγματος αποκλείεται εντελώς από τη χριστιανική κοινότητα, ως τιμωρία για πολύ σοβαρά αμαρτήματα στα οποία περιέπεσε
aforismo
  σύντομη, περιεκτική δήλωση

αφορμή /a.foɾˈmi/ (n)
azo

αφορώ /a.foˈɾo/ (v)
afetar

αφοσίωση /a.foˈsi.o.si/ (n)
devoção

αφού /aˈfu/
depois de
  (χρονικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν το προτερόχρονο

αφρικάανς /ˌafrikˈaans/ (n)
africano

αφρικανικός /ˌafrikˌanikˈos/ (adj)
africano

αφροδίσιος /ˌafroðˈisjos/ (adj)
venéreo, afrodítico, sexual

αφροδισία /ˌafroðisˈia/ (n)
sexualidade

αφροδισιάζω /ˌafroðisjˈazo/ (v)
ter relações sexuais, ter sexo

αφροδισιακό /ˌafroðˌisjakˈo/ (n)
afrodisíaco

αφροδισιακός /ˌafroðˌisjakˈos/ (adj)
afrodisíaco

αφροδισιασμός /ˌafroðˌisjasmˈos/ (n)
concupiscência, carnalidade, voluptuosidade

αφρός /aˈfɾos/ (n)
espuma

αφτί /aˈfti/ (n)
orelha, ouvido

αφυγραντήρας /ˌafiɣradˈiras/ (n)
desumidificador

αφυδάτωση /ˌafiðˈatosˌi/ (n)
desidratação

αφυλετικός /ˌafilˌetikˈos/ (adj)
aracial

αφυπνίζω /ˌafipnˈizo/ (v)
despertar

αφωνία /ˌafonˈia/ (n)
afonia

αφύσικος /aˈfi.si.kos/ (adj)
antinatural

αχάτης /axˈatis/ (n)
ágata

αχίλλειος πτέρνα /açˈiʎos ptˈerna/
calcanhar de Aquiles

αχίλλειος τένοντας /açˈiʎos tˈenodˌas/
tendão de Aquiles

αχαριστία /ˌaxaristˈia/ (n)
ingratidão

αχθοφόρος /a.xθoˈfo.ɾos/ (n)
carregador

αχινός /ˌaçinˈos/ (n)
ouriço-do-mar

αχλάδι /aˈxla.ði/ (n)
pêra

αχλαδιά /a.xlaˈðʝa/ (n)
pereira

αχλαδόσχημος /a.xlaˈðo.sçi.mos/ (adj)
piriforme

αχρησιμοποίητος /ˌaxrisˌimopˈiitˌos/ (adj)
não usado/utilizado

αχρηστία /ˌaxristˈia/ (n)
desuso

αχρωματοψία /ˌaxromˌatopsˈia/ (n)
acromatopsia

αχυράνθρωπος /a.çiˈɾan.θɾo.pos/ (n)
laranja
  (ειδικότερα) (στον πολιτικό ή οικονομικό χώρο) άνθρωπος που εμφανίζεται να πρωταγωνιστεί σε ενέργειες ή επιχειρήσεις αλλά ουσιαστικά εκτελεί εντολές άλλων

αχυρώνας /ˌaçirˈonas/ (n)
celeiro

αψέντι /aˈpsen.di/ (n)
absinto

αψίδα /apsˈiða/ (n)
arco

αψύς /aˈpsis/ (adj)
acre

αϊ-Βασίλης /ai̯.vaˈsi.lis/ (pn)
Pai Natal, Papai Noel
  ο Άγιος Βασίλειος

αϊνσταΐνιο /ˌaɪnstaˈiɲo/ (n)
einsteinio

αϊράνι /aɪrˈani/ (n)
ayran

αϋπνία /a.iˈpni.a/ (n)
insônia, insónia

αόρατος /aˈoratˌos/ (adj)
invisível

αόριστος /aˈo.ɾi.stos/ (n)
aoristo
  (γραμματική) χρόνος ρήματος ο οποίος δηλώνει συνοπτικά κάτι που έγινε στο παρελθόν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

αύξηση /ˈaf.ksi.si/ (n)
aumento

αύρα /ˈa.vɾa/ (n)
ar

αύριο /ˈa.vɾi.o/ (n)
amanhã
  το άμεσο μέλλον, η επόμενη μέρα

βάζο /ˈva.zo/ (n)
jarro
  πήλινο, γυάλινο, μεταλλικό ή πλαστικό ανοικτό δοχείο, που το χρησιμοποιούμε συνήθως ως διακοσμητικό

βάθος /ˈva.θos/ (n)
profundidade

βάθρο /vˈaθro/ (n)
pódio
  (αθλητισμός) βάση με διαφορετικά επίπεδα στα οποία στέκονται οι αθλητές που κέρδισαν μετάλλια για να τους απονεμηθούν.

βάλανος /vˈalanˌos/ (n)
glande

βάλσαμο /vˈalsamˌo/ (n)
bálsamo

βάμμα /vˈama/ (n)
tintura

βάρβαρος /ˈvaɾ.va.ɾos/ (n)
bárbaro

βάρδια /ˈvaɾ.ði.a/ (n)
quarto

βάρδος /ˈvaɾ.ðos/ (n)
bardo
  (επάγγελμα) ποιητής και τραγουδιστής στους αρχαίους Κέλτες που εξυμνούσε ηγεμόνες και ήρωες, κρατώντας έτσι ζωντανή την προφορική ιστορική παράδοση αυτών των λαών

βάριο /ˈva.ɾi.o/ (n)
bário

βάρκα /ˈvaɾ.ka/ (n)
barco

βάρος /ˈva.ɾos/ (n)
peso

βάση /ˈva.si/ (n)
base

βάση δεδομένων /vˈasi ðˌeðomˈenon/
banco de dados

βάτος /ˈva.tos/ (n)
amora-silvestre
  (γενικά) αγκαθωτός θάμνος διαφόρων ειδών, ή χαμηλό δέντρο

βάτραχος /vˈatraxˌos/ (n)
rã

βάφλα /ˈva.fla/ (n)
waffle

βάφω /ˈva.fo/ (v)
pintar

βέβαιος /ˈve.ve.os/ (adj)
certo

βέλασμα /vˈelasmˌa/ (n)
balido

βέλος /vˈelos/ (n)
flecha, seta

βέρα /vˈera/ (n)
aliança

βέργα /vˈerɣa/ (n)
verga

βήμα /ˈvi.ma/ (n)
tribuna
  η απόσταση που διανύουμε όταν κάνουμε μία τέτοια κίνηση

βήρυλλος /vˈirilˌos/ (n)
berilo

βήτα /vˈita/ (n)
beta

βήχας /ˈvi.xas/ (n)
tosse

βήχιο /vˈiço/ (n)
tussilagem

βήχω /vˈixo/ (v)
tossir

βία /ˈvi.a/ (n)
violência

βίαιος /ˈvi.e.os/ (adj)
violento

βίδα /ˈvi.ða/ (n)
parafuso, tarraxa
  (τεχνολογία, μηχανολογία) μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα, που χρησιμεύει στη σύνδεση τμημάτων ενός μηχανισμού ή στερέωση αντικειμένων σε σταθερή επιφάνεια

βίκι /ˈvi.ci/ (n)
wiki

βίλα /ˈvi.la/ (n)
vila

βίντεο /ˈvi.de.o/ (n)
vídeo

βίσονας /ˈvi.so.nas/ (n)
bisonte

βίωμα /vˈiomˌa/ (n)
vivido

βαβυλωνιακός /va.vi.lo.ni.aˈkos/ (adj)
babilónico

βαγονέτο /vˌaɣonˈeto/ (n)
vagoneta

βαγόνι /vaˈɣo.ni/ (n)
vagão, wagon

βαδίζω /vaˈði.zo/ (v)
andar

βαθιά μάθηση /vaˈθça ˈma.θi.si/
aprendizado profundo

βαθμηδόν /va.θmiˈðon/ (adv)
passo a passo

βαθμός /vaˈθmos/ (n)
grau

βαθουλώνω /vˌaθulˈono/ (v)
amassar

βαθυμετρία /vˌaθimetrˈia/ (n)
batimetria

βαθυσκάφος /vˌaθiskˈafos/ (n)
batiscafo

βακούφι /vakˈufi/ (n)
wakf

βακτήριο /vaktˈiriˌo/ (n)
bactéria

βακτηριολογία /vˌaktirˌiolojˈia/ (n)
bacteriologia

βαλίνη /valˈini/ (n)
valina

βαλίτσα /vaˈli.t͡sa/ (n)
mala

βαλκανικός /val.ka.niˈkos/ (adj)
balcânico

βαλκανοποίηση /val.ka.noˈpi.i.si/ (n)
balcanização

βαλκανοποιώ /val.ka.no.piˈo/ (v)
balcanizar

βαλλίστρα /vaˈli.stɾa/ (n)
balista
besta
  (οπλισμός) φορητό όπλο, είδος τόξου με στέλεχος για στήριξη και σκόπευση και μηχανισμό σκανδάλης

βαλλιστικός /vˌalistikˈos/ (adj)
balístico

βαλπούργεια νύχτα /valpˈurja nˈixta/
Walpurgisnacht

βαλσάρω /valsˈaro/ (v)
valsar

βαλτικός /val.tiˈkos/ (adj)
báltico

βαμβάκι /vaɱˈva.ci/ (n)
algodão

βαμμένος /vamˈenos/
tingido

βανάδιο /vanˈaðiˌo/ (n)
vanádio

βανίλια /vanˈiʎa/ (n)
baunilha

βανδαλισμός /van.ða.liˈzmos/ (n)
vandalismo

βαρέλι /vaˈɾe.li/ (n)
marmita, barril

βαρήκοος /varˈikoˌos/ (adj)
surdo

βαρβαρότητα /vaɾ.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
barbaridade

βαριά /vˌariˈa/ (n)
marreta

βαριατρική /vˌariˌatricˈi/ (n)
bariátrico

βαρκαρόλα /vˌarkarˈola/ (n)
barcarola

βαρομετρικός /vˌaromˌetrikˈos/ (adj)
barométrico

βαρονέτος /va.ɾoˈne.tos/ (n)
baronete

βαρονία /va.ɾoˈni.a/ (n)
baronato

βαρυόνιο /vˌariˈoɲo/ (n)
barião

βαρόμετρο /vaˈɾo.me.tɾo/ (n)
barômetro

βαρόνη /varˈoni/ (n)
baronesa

βαρόνος /varˈonos/ (n)
barão

βαρύκεντρο /varˈicedrˌo/ (n)
baricentro

βαρύς /vaˈɾis/ (adj)
pesado

βαρύτητα /vaˈɾi.ti.ta/ (n)
gravitação
  (φυσική) η παγκόσμια ελκτική δύναμη πάνω στην ύλη

βασάλτης /vasˈaltis/ (n)
basalto

βασίζω /vasˈizo/ (v)
basear

βασίλειο /vaˈsi.li.o/ (n)
reino
  χώρα που διοικείται από έναν βασιλιά

βασίλισσα /vaˈsi.li.sa/ (n)
rainha
  γυναίκα που ασκεί τη βασιλική εξουσία

βασανίζω /va.saˈni.zo/ (v)
atormentar

βασανιστήριο /va.sa.niˈsti.ɾi.o/ (n)
tortura

βασανιστής /va.sa.niˈstis/ (n)
torcionário

βασιδιομύκητας /vˌasiðˌiomˈicitˌas/ (n)
basidiomiceto

βασιλίσκος /vˌasilˈiskos/ (n)
basilisco
  υποτιμητικός χαρακτηρισμός για έναν ασήμαντο βασιλιά
  μυθικό τέρας που συμβολίζει το κακό

βασιλιάς /va.siˈʎas/ (n)
rei

βασιλιάς των ζώων /va.siˈʎas ton ˈzo.on/
rei dos animais

βασιλιάς των πουλιών /va.siˈʎas ton puˈʎon/
rei das aves

βασιλική /va.si.liˈci/ (n)
basílica

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (adj)
real

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (n)
manjerição, basílico
  φυτό

βασιλοκτονία /vˌasilˌoktonˈia/ (n)
regicídio

βασιλομήτωρ /vˌasilomˈitor/ (n)
rainha-mãe

βασιλοπούλα /vˌasilopˈula/ (n)
princesa

βασιλόπουλο /va.siˈlo.pu.lo/ (n)
príncipe

βασιλόφρων /vˌasilˈofron/ (n)
monarquista

βασκικά /va.sciˈka/ (n)
basco

βασκικός /va.sciˈkos/ (adj)
basco

βασοπρεσίνη /vˌasopresˈini/ (n)
vasopressina

βατ /ˈvat/ (n)
watt

βατίστα /vatˈista/ (n)
batista

βατραχάνθρωπος /va.tɾaˈxan.θɾo.pos/ (n)
homem-rã

βατόμετρο /vaˈto.me.tɾo/ (n)
wattímetro

βατόμουρο /vatˈomurˌo/ (n)
amora

βαυαρικός /va.va.ɾiˈkos/ (adj)
bávaro

βαφέας /vafˈeas/ (n)
tintureiro

βαφή /vafˈi/ (n)
tinta

βαφτίζω /vaˈfti.zo/ (v)
batizar

βγάζω /vɣˈazo/ (v)
tirar

βγαίνω /ˈvʝe.no/ (v)
sair

βδέλλα /ˈvðe.la/ (n)
sanguessuga

βδομάδα /vðomˈaða/ (n)
semana

βεβαιότητα /ve.veˈo.ti.ta/ (n)
certeza

βεβηλώνω /vˌevilˈono/ (v)
profanar

βεβιασμένος /ve.vi.aˈzme.nos/
forçado
  (στη σημασία: που γίνεται με τη βία) που γίνεται με προσπάθεια και όχι φυσικά και αυθόρμητα

βεζίρης /vezˈiris/ (n)
vizir

βελάζω /velˈazo/ (v)
balir

βελανίδι /vˌelanˈiði/ (n)
bolota

βελανιδιά /ve.la.niˈðʝa/ (n)
carvalho

βελγικός /vel.ʝiˈkos/ (adj)
belga

βελζεβούλ /vel.zeˈvul/ (n)
Belzebu

βελονισμός /vˌelonismˈos/ (n)
acupuntura

βελούδο /veˈlu.ðo/ (n)
veludo

βελτιστοποίηση /vˌeltistopˈiisˌi/ (n)
optimização

βελτιώνω /vel.tiˈo.no/ (v)
melhorar

βελόνα /veˈlo.na/ (n)
agulha

βενετικά /vˌenetikˈa/ (n)
véneto

βενζίνη /venˈzi.ni/ (n)
gasolina, benzina

βενζινάδικο /vˌenzinˈaðikˌo/ (n)
posto de abastecimento

βενζόη /venzˈoɪ/ (n)
beijoim

βεντάλια /vedˈaʎa/ (n)
leque

βεντέτα /venˈde.ta/ /veˈde.ta/ (n)
rivalidade
  πρόσωπο (κυρίως του θεάματος: ηθοποιός, τραγουδιστής) που έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη και (ενδεχομένως) έχει εκκεντρική, υπεροπτική ή αλαζονική συμπεριφορά

βεντούζα /vedˈuza/ (n)
ventosa

βεράντα /veˈɾan.da/ (n)
varanda

βερίκοκο /veˈɾi.ko.ko/ (n)
damasco, abricó

βερικοκιά /ve.ɾi.koˈca/ (n)
damasqueiro

βερμούδα /veɾˈmu.ða/ (n)
bermuda

βερμούτ /veɾˈmut/ (n)
vermute

βερονίκη /vˌeronˈici/ (n)
veronica

βηρύλλιο /viˈɾi.li.o/ (n)
berílio
  (χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 4 και χημικό σύμβολο το Be
  (μεταλλουργία) δισθενές, εύθραυστο, ελαφρύ και τοξικό μέταλλο, με γκρίζο χρώμα κι αντιμαγνητικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία και την πυρηνική τεχνολογία

βιάζω /viˈa.zo/ /ˈvʝa.zo/ (v)
violentar

βιασμός /vi.aˈzmos/ (n)
estupro, violação

βιαστής /vi.aˈstis/ (n)
estuprador

βιασύνη /vʝaˈsi.ni/ (n)
pressa

βιβλίο /viˈvli.o/ (n)
livro

βιβλιογράφος /vi.vli.oˈɣra.fos/ (n)
bibliógrafo

βιβλιογραφία /vi.vli.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
bibliografia

βιβλιοδέτης /vˌivʎoðˈetis/ (n)
encadernador

βιβλιοδεσία /vi.vli.o.ðeˈsi.a/ (n)
encadernação

βιβλιοθήκη /vi.vli.oˈθi.ci/ (n)
biblioteca
  δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος, κτήριο ή αίθουσα, που περιέχει βιβλία, κατάλληλα τοποθετημένα και ταξινομημένα. Στην περίπτωση της δημόσιας βιβλιοθήκης τα βιβλία ή όποιο άλλο πληροφοριακό υλικό βρίσκονται στη διάθεση του κοινού ή ειδικών επιστημόνων, τους οποίους αναλαμβάνουν να εξυπηρετήσουν οι υπάλληλοι της βιβλιοθήκης.
  ο οργανισμός που διευθύνει αυτό το χώρο
biblioteca, estante
  έπιπλο με ράφια, κατάλληλο για την τοποθέτηση βιβλίων

βιβλιοθηκάριος /vˌivʎoθikˈariˌos/ (n)
bibliotecário

βιβλιομανής /vˌivʎomanˈis/ (adj)
bibliomaníaco

βιβλιομανία /vi.vli.o.maˈni.a/ (n)
bibliomania

βιβλιοπωλείο /vi.vli.o.poˈli.o/ (n)
livraria

βιβλιοφάγος /vˌivʎofˈaɣos/ (n)
rato de biblioteca

βιδώνω /viðˈono/ (v)
aparafusar

βιεννέζικος /vi̯eˈne.zi.kos/ (adj)
vienense

βιζόν /viˈzon/ (n)
visom

βινεγκρέτ /vˌineŋɡrˈet/ (n)
vinagrete

βιντεοκασέτα /vˌideˌokasˈeta/ (n)
videocassete

βιντεοπαιχνίδι /vi.de.o.peˈxni.ði/ (n)
videojogo

βιντεοπροβολέας /vi.de.o.pɾo.voˈle.as/ (n)
videoprojetor

βινύλιο /vinˈiʎo/ (n)
vinil

βιο- /vˈio/
bio-

βιογένεση /vˌiojˈenesˌi/ (n)
biogênese

βιογεωγραφία /vˌiojˌoɣrafˈia/ (n)
biogeografia

βιογραφία /vˌioɣrafˈia/ (n)
biografia

βιογραφικός /vˌioɣrˌafikˈos/ (adj)
biográfico

βιοδείκτης /vi.oˈði.ktis/ (n)
biomarcador

βιοκαύσιμο /vˌiokˈafsimˌo/ (n)
biocombustível

βιολί /vʝoˈli/ (n)
violino

βιολετής /vi̯o.leˈtis/ (adj)
violeta

βιολογία /vi.o.loˈʝi.a/ (n)
biologia

βιολογικός /vi.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
biológico
  σχετικός με τη βιολογία
  που καλλιεργείται χωρίς τη χρήση συνθετικών χημικών (εντομοκτόνων, ζιζανιοκτόνων, κλπ.), την προσθήκη ορμονών, και τη γενετική τροποποίηση

βιολοντσέλο /vʝo.lonˈt͡se.lo/ (n)
violoncelo

βιολόγος /vi.oˈlo.ɣos/ (n)
biólogo, bióloga, biologista

βιομετρία /vˌiometrˈia/ (n)
biometria

βιομηχανία /vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
indústria

βιομηχανικός /vˌiomˌixanikˈos/ (adj)
industrial

βιομηχανοποιώ /vi.o.mi.xa.no.piˈo/ (v)
industrializar

βιομόριο /vˌiomˈoriˌo/ (n)
biomolécula

βιονική /vˌionicˈi/ (n)
biónica

βιονικός /vˌionikˈos/ (adj)
biónico

βιοπειρατεία /vˌiopˌiratˈia/ (n)
biopirataria

βιοποικιλότητα /vˌiopˌicilˈotitˌa/ (n)
biodiversidade

βιοτεχνολογία /vi.o.te.xno.loˈʝi.a/ (n)
biotecnologia

βιοφυσική /vˌiofˌisicˈi/ (n)
biofísica

βιοχημεία /vˌioçimˈia/ (n)
bioquímica

βιοψία /vi.oˈpsi.a/ (n)
biopsia

βιοϊατρική /vi.o.i.a.tɾiˈci/ (n)
biomedicina

βιοϊατρικός /vi.o.i.a.tɾiˈkos/ (adj)
biomédico

βιοϋλικό /vˌioˌilikˈo/ (n)
biomaterial

βιρτουόζος /vˌirtuˈozos/ (n)
virtuoso

βισμούθιο /vismˈuθiˌo/ (n)
bismuto

βιταλισμός /vi.ta.liˈzmos/ (n)
vitalismo

βιταμίνη /vˌitamˈini/ (n)
vitamina

βιτρίνα /vitrˈina/ (n)
montra, vitrina

βιτριόλι /vˌitriˈoli/ (n)
vitríolo

βιόκοσμος /viˈokosmˌos/ (n)
biota

βιόλα /ˈvʝo.la/ (n)
viola
  (μουσικό όργανο) έγχορδο μουσικό όργανο παρόμοιο με το βιολί λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος και με βαθύτερο ήχο

βιόσφαιρα /viˈosferˌa/ (n)
biosfera

βιώσιμος /viˈosimˌos/ (adj)
viável

βλάκας /vlˈakas/ (n)
estúpido, tolo, estulto, parvo, imbecil, lerdo

βλάπτω /vlˈapto/ (v)
afligir

βλάστηση /vlˈastisˌi/ (n)
vegetação

βλάσφημος /ˈvla.sfi.mi/ /ˈvla.sfi.mo/ /ˈvla.sfi.mos/ (adj)
blasfemo

βλέμμα /ˈvle.ma/ (n)
olhadela, espiadela, olhada, relance de olhos, vista de olhos
  η στροφή των ματιών σε κάποιον ή κάτι, η ματιά
mirada, olhar, visão
  ο τρόπος που κοιτάζω κάποιον ή κάτι και η εντύπωση που προκαλώ

βλέννα /ˈvle.na/ (n)
muco

βλέπω /ˈvle.po/ (v)
ver, enxergar, mirar, presenciar, pôr em vista

βλέφαρο /ˈvle.fa.ɾo/ (n)
pálpebra

βλήμα /ˈvli.ma/ (n)
projéctil

βλαβερός /vla.veˈɾos/ (adj)
nocivo

βλακεία /vlacˈia/ (n)
asneira

βλαστοκύτταρο /vlˌastocˈitarˌo/ (n)
célula-tronco

βλασφημία /vla.sfiˈmi.a/ (n)
blasfemo

βλασφημώ /vla.sfiˈmo/ (v)
blasfemar

βλεννόρροια /vlenˈoriˌa/ (n)
gonorreia

βλεφαρίδα /vlˌefarˈiða/ (n)
cílio

βλεφαρόσπασμος /vle.faˈɾo.spa.zmos/ (n)
blefaroespasmo

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/
ajuda, socorro
  λέγεται από κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν κάνει έκκληση για προστασία

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/ (n)
ajuda, socorro

βογιάρος /vojˈaros/ (n)
boiardo

βοεβοδάτο /vˌoevoðˈato/ (n)
voivodato

βοεβόδας /vˌoevˈoðas/ (n)
voivoda

βοηθάω /voi̯ˈθa.o/ (v)
ajudar, socorrer

βοηθητικός /vˌoɪθitikˈos/ (adj)
auxiliar

βοηθός /voi̯ˈθos/ (n)
assistente

βοημικός /vo.i.miˈkos/ (adj)
boémio

βοιωτικός /vˌiotikˈos/ (adj)
beócio

βολάν /voˈlan/ (n)
volante
  εξάρτημα με το οποίο επιτυγχάνεται η αύξηση της ροπής αδράνειας σε συγκεκριμμένα σημεία ενός συστήματος μετάδοσης κίνησης
  το τιμόνι του αυτοκινήτου

βολή /volˈi/ (n)
chute

βολαστονίτης /vˌolastonˈitis/ (n)
wollastonite

βολβός /volˈvos/ (n)
bulbo

βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (adj)
boliviano

βολικός /vˌolikˈos/ (adj)
conveniente

βολτ /ˈvolt/ (n)
volt

βολτόμετρο /voltˈometrˌo/ (n)
voltímetro

βολφράμιο /volfrˈamiˌo/ (n)
tungsténio, tungstênio

βομβαρδίζω /voɱ.vaɾˈði.zo/ (v)
bombardear

βομβαρδισμός /vˌomvarðismˈos/ (n)
bombardeamento

βομβιστής /vˌomvistˈis/ (n)
bombista

βοντβίλ /vodvˈil/ (n)
vaudeville

βορά /voˈɾa/ (n)
presa

βορράς /vorˈas/ (n)
norte

βοσκός /voˈskos/ (n)
pastor

βοσνιακά /voz.ni.aˈka/ (n)
bósnio

βοσνιακός /voz.ni.aˈkos/ (adj)
bósnio

βοτανικός /vo.ta.niˈkos/ (adj)
botânico

βοτανολόγος /vˌotanolˈoɣos/ (n)
botânico

βουβάλι /vuˈva.li/ (n)
búfalo

βουβουζέλα /vˌuvuzˈela/ (n)
vuvuzela

βουβωνικός /vu.vo.niˈkos/ (adj)
inguinal
peste bubônica
  που έχει σχέση με τον βουβώνα, ανήκει σ’ αυτόν ή αναφέρεται σ’ αυτόν

βουβόκυκνος /vuˈvo.ci.knos/ (n)
cisne-real

βουβός /vuˈvos/ (adj)
mudo

βουβώνας /vuˈvo.nas/ (n)
virilha

βουδισμός /vu.ðiˈzmos/ (n)
budismo

βουλγαρικά /vul.ɣa.ɾiˈka/ (n)
búlgaro

βουλγαρικός /vul.ɣa.ɾiˈkos/ (adj)
búlgaro

βουλεβάρτο /vˌulevˈarto/ (n)
alameda

βουλευτής /vˌuleftˈis/ (n)
deputado

βουλιμία /vˌulimˈia/ (n)
bulimia nervosa

βουλκανισμός /vˌulkanismˈos/ (n)
vulcanização

βουλοκέρι /vu.loˈce.ɾi/ (n)
lacre

βουλώνω /vulˈono/ (v)
arrolhar

βουνό /vuˈno/ (n)
montanha, monte, serra, cadeia de montanhas

βουργράβος /vurɣrˈavos/ (n)
burgrave

βουρτσίζω /vuɾˈt͡si.zo/ (v)
escovar

βουστροφηδόν γραφή /vˌustrofiðˈon ɣrafˈi/
bustrofedon

βουτάνιο /vuˈta.ni.o/ (n)
butano

βουτηχτάρα /vˌutixtˈara/ (n)
mergulhão

βουτιά /vuˈtça/ (n)
mergulho

βουτυρόγαλα /vˌutirˈoɣalˌa/ (n)
leitelho

βούλα /ˈvu.la/ (n)
mancha
  σημάδι σε σχήμα κύκλου διαφορετικού χρώματος

βούρκος /ˈvur.kos/ (n)
barro

βούρλο /vˈurlo/ (n)
junco
  (φυτό) ποώδες αειθαλές υδρόφιλο φυτό του γένους Juncus, με κυλινδρικό βλαστό και φύλλα μακρόστενα και συνήθως κυλινδρικά επίσης· τα άνθη του είναι μικρά, και από τα φύλλα του φτιάχνονται καλάθια
  (μεταφορικά) ηλίθιος, βλάκας

βούρτσα /vˈurtsa/ (n)
pincel, escova

βούτυρο /ˈvu.ti.ɾo/ (n)
manteiga
  (τρόφιμο) λιπαρό τρόφιμο με υπόλευκο ή κίτρινο χρώμα που γίνεται από το γάλα ή ορισμένα φυτά κι έχει μαγειρική ζαχαροπλαστική χρήση

βράγχιο /ˈvɾaŋ.çi.o/ (n)
brânquia

βράδυ /ˈvɾa.ði/ (n)
tarde

βράζω /vrˈazo/ (v)
ferver

βράκτιο /vrˈaktiˌo/ (n)
bráctea

βράσιμο /vrˈasimˌo/ (n)
cozedura

βράχος /ˈvɾa.xos/ (n)
rocha

βρέχει /ˈvɾe.çi/ (v)
chover

βρέχω /ˈvɾe.xo/ (v)
chover

βρίζω /ˈvɾi.zo/ (v)
injuriar

βρίσκω /vrˈisko/ (v)
encontrar, achar

βραβείο /vravˈio/ (n)
prêmio, prémio

βραβείο Νόμπελ /vravˈio nˈobel/
Prêmio Nobel

βραδινός /vrˌaðinˈos/ (adj)
noturno

βραδύτητα /vɾaˈði.ti.ta/ (n)
lentidão

βραζιλιάνικος /vɾa.ziˈʎa.ni.kos/ (adj)
brasileiro

βρασμός /vrasmˈos/ (n)
fervura

βραχιόλι /vɾaˈço.li/ (n)
bracelete

βραχμάνος /vɾaxˈma.nos/ (n)
brâmane

βραχνός /vraxnˈos/ (adj)
rouco

βραχυκυκλώνω /vrˌaçiciklˈono/ (v)
curto-circuitar

βραχυκύκλωμα /vɾa.çiˈci.klo.ma/ (n)
curto-circuito

βραχυπρόθεσμος /vrˌaçiprˈoθesmˌos/ (adj)
a curto prazo

βρεγματικό /vrˌeɣmatikˈo/ (n)
parietal

βρετανικός /vrˌetanikˈos/ (adj)
britânico

βρετονικά /vɾe.to.niˈka/ (n)
bretão

βρεφοκτονία /vrˌefoktonˈia/ (n)
infanticídio

βρικόλακας /vɾiˈko.la.kas/ (n)
vampiro

βρισιά /vɾiˈsça/ (n)
palavrão

βρογχικός /vrˌoŋçikˈos/ (adj)
bronquial

βρογχιολίτιδα /vɾoŋ.çi.oˈli.ti.ða/ (n)
bronquiolite

βρογχοκήλη /vɾoŋ.xoˈci.li/ (n)
bócio

βρογχοσκόπηση /vrˌoŋxoskˈopisˌi/ (n)
broncoscopia

βρομάω /vɾoˈma.o/ (v)
feder
  έχω άσχημη οσμή
  σαπίζω, χαλάω (κυρίως για φαγητό)

βρομιά /vrˌomiˈa/ (n)
sujeira

βροντή /vɾonˈdi/ (n)
trovão

βροχή /vɾoˈçi/ (n)
chuva
  (μεταφορικά) παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν σε μεγάλο αριθμό μέσα σε μικρό διάστημα

βροχερός /vɾo.çeˈɾos/ (adj)
chuvoso, pluvioso

βροχόμετρο /vroxˈometrˌo/ (n)
pluviômetro

βρυχώμαι /vɾiˈxo.me/ (v)
urrar

βρόγχος /ˈvɾoŋ.xos/ (n)
brônquio

βρόμικος /ˈvɾo.mi.kos/ (adj)
sujo

βρόμιο /vrˈomiˌo/ (n)
bromo

βρόχος /vrˈoxos/ (n)
ciclo
  (προγραμματισμός) σύνολο εντολών προγραμματισμού που επαναλαμβάνονται κυκλικά όσο ικανοποιείται μία συγκεκριμένη συνθήκη

βρύση /ˈvɾi.si/ (n)
bica, torneira

βρώμη /ˈvɾo.mi/ (n)
aveia

βυζί /viˈzi/ (n)
teta

βυζαντινός /vi.zan.diˈnos/ (adj)
bizantino

βυζαρού /vˌizarˈu/ (n)
tetuda

βυθοκόρος /vˌiθokˈoros/ (n)
draga

βυθός /viˈθos/ (n)
fundo

βυρσοδέψης /vˌirsoðˈepsis/ (n)
curtidor

βωβός κινηματογράφος /voˈvos ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/
filme mudo

βωμός /voˈmos/ (n)
altar

βωξίτης /voksˈitis/ (n)
bauxita

βόας /vˈoas/ (n)
boa

βόδι /ˈvo.ði/ (n)
boi

βόλι /vˈoli/ (n)
bala

βόμβα /ˈvoɱ.va/ (n)
bomba
  (οπλισμός) συσκευή γεμάτη εκρηκτικά, χρησιμοποιούμενη για την καταστροφή πραγμάτων
  (μεταφορικά) καταστροφή, ξαφνική αποκάλυψη σκανδάλου με μεγάλες επιπτώσεις

βόρειο ημισφαίριο /vˈorço ˌimisfˈeriˌo/
hemisfério norte

βόρειος /vˈorços/ (adj)
boreal

βόριο /ˈvo.ɾi.o/ (n)
boro
  (χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο (συμβολίζεται διεθνώς με το B), με μαύρο χρώμα. Είναι πολύ σκληρό και κρυσταλλικό. Χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία ως προστατευτικό από την οξείδωση, στην πυρηνική τεχνολογία και, γενικά, στις εφαρμογές που έχουν υψηλή θερμοκρασία

βότανο /ˈvo.ta.no/ (n)
erva

βότκα /vˈotka/ (n)
vodka, vodca

βότσαλο /ˈvo.t͡sa.lo/ (n)
seixo

βύνη /vˈini/ (n)
malte

βύσσινο /vˈissinˌo/ (n)
ginja

γάββρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
gabro

γάβρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
carpino

γάγγραινα /ˈɣaŋ.ɡɾe.na/ (n)
gangrena

γάζα /ˈɣa.za/ (n)
gaze

γάιδαρος /ˈɣai̯.ða.ɾos/ (n)
asno, jumento, jegue
  (θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο (και σπανιότερα άγριο) θηλαστικό της οικογένειας του αλόγου, το οποίο χρησιμοποιείται ως υποζύγιο (επιστημονική ονομασία: Equus asinus)

γάλα /ˈɣa.la/ (n)
leite

γάλλιο /ɣˈaʎo/ (n)
gálio

γάλος /ˈɣa.los/ (n)
peru

γάμος /ˈɣa.mos/ (n)
casamento, casório
  η επίσημη τελετή ένωσης δύο ατόμων, η γαμήλια τελετή
casamento, matrimónio
  (κατ’ επέκταση) η αναγνωρισμένη από το νόμο συμβίωση δύο ανθρώπων, που έχει γίνει μετά από σύμφωνη με τη νομοθεσία διαδικασία

γάμπα /ɣˈaba/ (n)
panturrilha

γάντι /ˈɣan.di/ (n)
luva

γάτα /ˈɣa.ta/ (n)
gato, gata
  (θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο τετράποδο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουροειδών. Έχει ευλύγιστο σώμα, στρογγυλό κεφάλι, μακριά ουρά και γαμψά νύχια που εξυπηρετούν στην αναρρίχηση και τη σύλληψη του θηράματος

γάτος /ˈɣa.tos/ (n)
gato
  (θηλαστικό ζώο) το αρσενικό της γάτας

γέεννα /ˈʝe.e.na/ (n)
Geena

γέλιο /ˈʝe.ʎo/ (n)
riso, risada

γέμιση /ˈʝe.mi.si/ (n)
recheio

γένι /ˈʝe.ni/ (n)
barba

γέννα /ˈʝe.na/ (n)
parto

γέννηση /ˈʝe.ni.si/ (n)
nacimento

γένος /ˈʝe.nos/ (n)
família
gênero
  μία ευρύτερη έννοια που μπορεί να υποδιαιρείται σε επιμέρους έννοιες - είδη
  (ταξινομία) υποδιαίρεση των ταξινομικών βαθμίδων, ανώτερη από το είδος και κατώτερη από την οικογένεια
género
  (γραμματική) γραμματική κατηγορία που αποδίδεται σε ονόματα ουσιαστικά ή επίθετα, σε μετοχές ή αντωνυμίες· στην ελληνική γλώσσα διακρίνουμε το αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο γένος

γέρικος /jˈerikˌos/ (adj)
velho

γέροντας /ˈʝe.ɾon.das/ (n)
velho

γέρος /ˈʝe.ɾos/ (n)
velho

γέφυρα /ˈʝe.fi.ɾa/ (n)
ponte, convés, coberta

γήπεδο /ˈʝi.pe.ðo/ (n)
campo

γίγαντας /ˈʝi.ɣan.das/ (n)
gigante

γίγαρτο /jˈiɣartˌo/ (n)
grainha

γίνομαι /ˈʝi.no.me/ (v)
ficar

γίντις /jˈidis/ (adj)
iídiche

γαία /jˈea/ (n)
campo, terra, terreno

γαβ /ɣˈav/
au-au

γαβγίζω /ɣavjˈizo/ (v)
ladrar

γαδολίνιο /ɣˌaðolˈiɲo/ (n)
gadolínio

γαζέλα /ɣaˈze.la/ (n)
gazela

γαλάζιος /ɣaˈla.zʝos/ (adj)
azul-celeste

γαλάκτωμα /ɣaˈla.kto.ma/ (n)
emulsão

γαλέρα /ɣalˈera/ (n)
galera

γαλήνη /ɣaˈli.ni/ (n)
sossego

γαλήνιος /ɣalˈiɲos/ (adj)
calmo

γαλαζοαίματος /ɣa.la.zoˈe.ma.tos/ (adj)
sangue azul

γαλακτοκομείο /ɣˌalaktˌokomˈio/ (n)
leitaria

γαλακτοκομικός /ɣˌalaktˌokomikˈos/ (adj)
leiteiro

γαλανομάτης /ɣa.la.noˈma.tis/ (adj)
de olhos azuis

γαλαντόμος /ɣˌaladˈomos/ (adj)
desapegado, generoso, liberal

γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
galáxia

γαλατικός /ɣa.la.tiˈkos/ (adj)
gaulês

γαλβανισμένος /ɣal.va.niˈzme.nos/
galvanizado

γαλλικά /ɣˌalikˈa/ (n)
francês

γαλλικό κλειδί /ɣˌalikˈo kliðˈi/
chave inglesa

γαλλικό φιλί /ɣˌalikˈo filˈi/ (n)
beijo de língua

γαλλικός /ɣa.liˈkos/ (adj)
francês

γαλλοφωνία /ɣa.lo.foˈni.a/ (n)
francofonia

γαλοπούλα /ɣˌalopˈula/ (n)
perua

γαλόνι /ɣaˈlo.ni/ (n)
galão
  αγγλοσαξωνική μονάδα όγκου, ίσο με 4,405 λίτρα (ξηρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 3,785 λίτρα (υγρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 4,454 λίτρα (αυτοκρατορικό γαλόνι στο Ηνωμένο Βασίλειο)

γαμάω /ɣaˈma.o/ (v)
foder

γαμέτης /ɣamˈetis/ (n)
gameta

γαμήσι /ɣaˈmi.si/ (n)
foda, trepada

γαμιάς /ɣaˈmɲas/ (n)
fodedor

γαμπρός /ɣamˈbɾos/ (n)
noivo
  ο άντρας που παντρεύεται ή νυμφεύεται

γαρίδα /ɣaˈɾi.ða/ (n)
camarão

γαρίφαλο /ɣaˈɾi.fa.lo/ (n)
cravo-da-índia
  (βοτανική, λουλούδι) το άνθος της γαριφαλιάς (Dianthus caryophyllus)· έχει διάφορα χρώματα, λεπτό άρωμα και πολύ πυκνά πέταλα
  (μπαχαρικό) που προκύπτει από τον αποξηραμένο καρπό του δέντρου Καρυόφυλλος ο αρωματικός· μοιάζει με μικρό καρφί κι έχει έντονη γεύση

γαργαλώ /ɣˌarɣalˈo/ (v)
titilar

γαρδένια /ɣaɾˈðe.ɲa/ (n)
gardénia

γαστρίτιδα /ɣastrˈitiðˌa/ (n)
gastrite

γαστρεντερίτιδα /ɣˌastrederˈitiðˌa/ (n)
gastroenterite

γαστρεντερολογία /ɣˌastredˌerolojˈia/ (n)
gastrenterologia

γαστρονομία /ɣˌastronomˈia/ (n)
gastronomia

γαστροπάρεση /ɣˌastropˈaresˌi/ (n)
gastroparesia

γατάκι /ɣaˈta.ci/ (n)
gatinho, gatinha

γατόπαρδος /ɣaˈto.paɾ.ðos/ (n)
guepardo

γατόπορτα /ɣatˈoportˌa/ (n)
gateira

γατόψαρο /ɣatˈopsarˌo/ (n)
bagre

γαϊδουράγκαθο /ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo/ (n)
cardo

γαϊδουροκαλόκαιρο /ɣai.ðu.ro.kaˈlo.ce.ro/ (n)
veranico
  (οικείο) καλοκαιρία κατά την περίοδο του τέλους Οκτωβρίου

γαύρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
anchova

γδέρνω /ˈɣðeɾ.no/ (v)
rapar

γείτονας /ˈʝi.to.nas/ (n)
vizinho
  άτομο που κατοικεί κοντά σε κάποιον άλλον

γείωση /ˈʝi.o.si/ (n)
terra, aterramento

γεγονός /ʝe.ɣoˈnos/ (n)
fato, evento

γεια /ˈʝa/
olá

γειτνίαση /jitnˈiasˌi/ (n)
vizinhança

γειτονεύω /jˌitonˈevo/ (v)
vizinhar com

γειτονικός /ʝi.to.niˈkos/ (adj)
vizinho

γελάω /ʝeˈla.o/ (v)
caçoar

γελοία /jelˈia/ (adv)
ridiculamente

γεμίζω /ʝeˈmi.zo/ (v)
encher

γεμιστήρας /ʝe.miˈsti.ɾas/ (n)
cartucho

γεμιστός /ʝe.miˈstos/ (adj)
recheado

γενέθλια /ʝeˈne.θli.a/ (n)
aniversário, dia de anos

γενέθλιος /ʝeˈne.θli.os/ (adj)
natal
  που αναφέρεται στη γέννηση

γενέτειρα /jenˈetirˌa/ (n)
terra natal

γενίκευση /jenˈicefsˌi/ (n)
generalização

γενίτσαρος /ʝeˈni.t͡sa.ɾos/ (n)
janízaro

γενετική /jˌeneticˈi/ (n)
genética

γενετιστής /jˌenetistˈis/ (n)
geneticista

γενιά /jeɲˈa/ (n)
geração

γενικά /ʝe.niˈka/ (adv)
de modo geral

γενική /ʝe.niˈci/ (n)
genitivo

γενικεύσιμος /jˌenicˈefsimˌos/ (adj)
generalizável

γενικός /ʝe.niˈkos/ (n)
geral, universal

γεννήτρια /jenˈitriˌa/ (n)
gerador

γενναιοδωρία /jˌeneˌoðorˈia/ (n)
larga

γενναιόδωρος /jˌeneˈoðorˌos/ (adj)
generoso

γεννητικά όργανα /ʝe.ni.tiˈka ˈoɾ.ɣa.na/
genitália

γεννητικός /ʝe.ni.tiˈkos/ (adj)
genital

γεννιέμαι /jeɲˈeme/ (v)
nascer

γενοκτονία /jˌenoktonˈia/ (n)
genocídio

γενοκτόνος /jˌenoktˈonos/ (n)
genocida

γενόσημο /jenˈosimˌo/ (n)
genérico

γεράκι /ʝeˈɾa.ci/ (n)
falcão

γεράνι /jerˈani/ (n)
gerânio

γερακάρης /jˌerakˈaris/ (n)
falcoeiro

γερακίνα /jˌeracˈina/ (n)
milhafre

γερανός /ʝe.ɾaˈnos/ (n)
grou
  (πτηνό) μεγαλόσωμο υδρόβιο πτηνό με μακριά πόδια, μακρύ ράμφος και λαιμό
guindaste, grua
  το όχημα που έχει το προηγούμενο μηχάνημα

γερμάνιο /jermˈaɲo/ (n)
germânio

γερμανικά /jˌermanikˈa/ (n)
alemão

γερμανικός /jˌermanikˈos/ (adj)
alemão

γεροντικός /jˌerodikˈos/ (adj)
senil

γεροντοκρατία /ʝe.ɾon.do.kɾaˈti.a/ (n)
gerontocracia

γεροντοκόρη /jˌerodokˈori/ (n)
solteira

γεροντολογία /jˌerodˌolojˈia/ (n)
gerontologia

γεροντοπαλίκαρο /jˌerodˌopalˈikarˌo/ (n)
solteirão

γερουσία /jˌerusˈia/ (n)
senado

γερουσιαστής /ʝe.ɾu.si.aˈstis/ (n)
senador

γερούνδιο /jerˈunðiˌo/ (n)
gerúndio

γευματίζω /jˌimatˈizo/ (v)
almoçar

γεφυροπλάστιγγα /jˌefiroplˈastiŋɡˌa/ (n)
báscula

γεφυρώνω /jˌefirˈono/ (v)
superar

γεωγράφος /joɣrˈafos/ (n)
geógrafo

γεωγραφία /ʝe.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
geografia

γεωγραφικό πλάτος /jˌoɣrafikˈo plˈatos/
latitude

γεωδαισία /jˌoðesˈia/ (n)
geodésia, geodesia

γεωεντοπισμός /jˌoedˌopismˈos/ (n)
geolocalização

γεωλογία /ʝe.o.loˈʝi.a/ (n)
geologia

γεωλογικά /jˌolojikˈa/ (adv)
geologicamente

γεωλογικός /jˌolojikˈos/ (adj)
geológico

γεωλόγος /jolˈoɣos/ (n)
geólogo

γεωμετρία /ʝe.o.meˈtɾi.a/ (n)
geometria

γεωμορφολογία /jˌomorfˌolojˈia/ (n)
geomorfologia

γεωπολιτική /ʝe.o.po.li.tiˈci/ (n)
geopolítica

γεωπολιτικός /jˌopolˌitikˈos/ (adj)
geopolítico

γεωργία /jorjˈia/ (n)
agricultura

γεωργιανά /jˌorjanˈa/ (n)
georgiano

γεωργικός /jˌorjikˈos/ (adj)
agrícola

γεωτροπισμός /jˌotropismˈos/ (n)
geotropismo

γεύμα /ˈʝev.ma/ (n)
refeição

γεύση /ˈʝef.si/ (n)
paladar, sabor

γεώσφαιρα /jˈosferˌa/ (n)
geosfera

γη /ˈʝi/ (n)
Terra
  (αστρονομία) → δείτε Γη (ο πλανήτης)

γηρατειά /ʝi.ɾaˈtça/ (n)
velhice

γηριατρική /jˌiriˌatricˈi/ (n)
geriatria

γιάντες /ˈʝa(n).des/ (n)
fúrcula

γιάπης /jˈapis/ (n)
yuppie

γιάρδα /ˈʝaɾ.ða/ (n)
jarda
  (μονάδα μέτρησης) αγγλική μονάδα μήκους ίση με 3 πόδια ή 0,9144 μέτρα

για /ʝa/ /ˈʝa/
para

γιαγιά /ʝaˈʝa/ (n)
avó

γιακ /ˈʝak/ (n)
iaque

γιακάς /ʝaˈkas/ (n)
coleira

γιακουτικά /jˌakutikˈa/ (n)
iacuto

γιαούρτι /ʝaˈuɾ.ti/ (n)
iogurte

γιασεμί /jˌasemˈi/ (n)
jasmin, jasmim

γιατί /jatˈi/
por que, porque, já que
  αιτιολογικός σύνδεσμος που αναφέρεται στον λόγο την αιτία ή τον σκοπό μιας πράξης

γιαταγάνι /ʝa.taˈɣa.ni/ (n)
iatagã

γιατρικό /jˌatrikˈo/ (n)
remédio

γιατρός /ʝaˈtɾos/ (n)
médico, médica, doutor, doutora

γιγαντισμός /jˌiɣadismˈos/ (n)
gigantismo

γιεν /jˈen/ (n)
iene

γιλέκο /ʝiˈle.ko/ (n)
colete

γινόμενο /jinˈomenˌo/ (n)
produto

γιογιό /ʝoˈʝo/ (n)
ioiô
  παιδικό παιχνίδι που αποτελείται από δύο συνδεδεμένους δίσκους και ένα νήμα δεμένο μεταξύ τους
penico
  (οικείο) το καθοίκι

γιορτάζω /ʝoɾˈta.zo/ (v)
celebrar

γιορτή /ʝoɾˈti/ (n)
festa, feriado

γιος /ˈʝos/ (n)
filho

γιουγκοσλαβικός /jˌuŋɡoslˌavikˈos/ (adj)
iugoslavo

γιρλάντα /jirlˈada/ (n)
festão

γιόγκα /jˈoŋɡa/ (n)
ioga

γκάιντα /ˈɡai̯.da/ (n)
gaita de foles

γκάφα /ˈɡa.fa/ (n)
gafe

γκέισα /ˈɟei̯.sa/ (n)
gueixa

γκέτο /ˈɟe.to/ (n)
gueto

γκαζόν /ɡazˈon/ (n)
gramado

γκαλερί /ɡˌalerˈi/ (n)
galeria

γκαλερίστας /ɡˌalerˈistas/ (n)
galerista

γκαράζ /ɡaˈɾaz/ (n)
garagem

γκαρίζω /ɡarˈizo/ (v)
ornejar
  (για γάιδαρο) βγάζω τη χαρακτηριστική φωνή του γαϊδάρου
  (για άνθρωπο) τραγουδώ παράφωνα

γκασπάτσο /ɡaspˈatso/ (n)
gaspacho

γκιλοτίνα /ɟi.loˈti.na/ (n)
guilhotina

γκιόνης /ˈɟo.nis/ (n)
mocho-d’orelhas

γκλίτσα /ˈɡli.t͡sa/ (n)
cajado

γκλουβάιν /ɡluvˈaɪn/ (n)
vinho quente

γκνου /ɡnˈu/ (n)
gnu

γκολ /ˈgol/ (n)
gol, golo

γκολφ /ɡˈolf/ (n)
golfe

γκουανό /ɡˌuanˈo/ (n)
guano

γκουλάγκ /ɡulˈaŋɡ/ (n)
gulag

γκοφρέτα /ɡoˈfɾe.ta/ (n)
wafer

γκράπα /ˈɡɾa.pa/ (n)
grapa

γκρέιπφρουτ /ɡrˈeipfrˌut/ (n)
toranja, toronja

γκρίζος /ˈɡɾi.za/ /ˈɡɾi.zo/ /ˈɡɾi.zos/ (adj)
cinzento

γκρανκάσα /ɡɾaŋˈka.sa/ (n)
bumbo

γκρεμός /ɡremˈos/ (n)
precipício

γκρενά /ɡrenˈa/ (n)
grená

γκρι /ɡrˈi/ (n)
cinza

γκριζάρω /ɡrizˈaro/ (v)
acinzentar

γκριμάτσα /ɡrimˈatsa/ (n)
careta

γκρουμ /ˈgɾum/ (n)
carregador

γκρουπούσκουλο /ɡrupˈuskulˌo/ (n)
grupusculo

γκρόσσα /ɡrˈossa/ (n)
grosa

γκόμενα /ˈɡo.me.na/ (n)
franguinha, garota

γκόμενος /ˈɡo.me.nos/ (n)
namorado
  (λαϊκότροπο, οικείο) ερωτικός σύντροφος, αυτός με τον οποίο, κάποια/ος έχει ερωτικές σχέσεις

γλάρος /ˈɣla.ɾos/ (n)
gaivota

γλάσο /ɣlˈaso/ (n)
glace

γλάστρα /ɣlˈastra/ (n)
cachepô
  δοχείο, συνήθως από πηλό ή πλαστικό, το οποίο γεμίζουμε με χώμα και φυτεύουμε ένα φυτό, κυρίως λουλούδια ή μυρωδικά

γλαγολιτικός /ɣlˌaɣolˌitikˈos/ (adj)
glagolítico

γλαδιόλα /ɣlaˈðʝo.la/ (n)
gladíolo

γλαύκωμα /ɣlˈafkomˌa/ (n)
glaucoma

γλείφω /ˈɣli.fo/ (v)
lamber

γλειφιτζούρι /ɣlˌifidzˈuri/ (n)
pirulito, chupa-chupa

γλιστερός /ɣlˌisterˈos/ (adj)
escorregadio

γλιστρίδα /ɣliˈstɾi.ða/ (n)
beldroega

γλουτένη /ɣlutˈeni/ (n)
glúten

γλουταμίνη /ɣlˌutamˈini/ (n)
glutamina

γλουτός /ɣluˈtos/ (n)
nádega
  (ανατομία, λόγιο) το καθένα από τα δύο σαρκώδη ημισφαίρια που σχηματίζονται στην πίσω πλευρά του ανθρώπινου σώματος, χαμηλά, μεταξύ της μέσης και των μηρών, η περιοχή αριστερά και δεξιά από τον πρωκτό

γλυκάδι /ɣlikˈaði/ (n)
moleja

γλυκάνισο /ɣliˈka.ni.so/ (n)
anis

γλυκαίνω /ɣlicˈeno/ (v)
adoçar

γλυκαιμία /ɣli.ceˈmi.a/ (n)
glicemia

γλυκαιμικός /ɣli.ce.miˈkos/ (adj)
glicémico

γλυκογόνο /ɣli.koˈɣo.no/ (n)
glicogénio

γλυκοπατάτα /ɣli.ko.paˈta.ta/ (n)
batata-doce

γλυκοπρωτεΐνη /ɣlˌikoprˌoteˈini/ (n)
glicoproteína

γλυκόζη /ɣlikˈozi/ (n)
glicose, glucose

γλυκόξινος /ɣlikˈoksinˌos/ (adj)
acre-doce

γλυκόπικρος /ɣlikˈopikrˌos/ (adj)
agridoce

γλυκόριζα /ɣlikˈorizˌa/ (n)
regaliz

γλυκός /ɣliˈkos/ (adj)
meigo, doce

γλυπτική /ɣli.ptiˈci/ (n)
escultura

γλυπτό /ɣliptˈo/ (n)
escultura

γλωσσάριο /ɣlossˈariˌo/ (n)
glossário

γλωσσικός /ɣlˌossikˈos/ (adj)
lingual

γλωσσοδέτης /ɣlo.soˈðe.tis/ (n)
trava-línguas, trava-língua

γλωσσολογία /ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
linguística

γλωσσολογικός /ɣlˌossolˌojikˈos/ (adj)
linguístico

γλωσσολόγος /ɣlˌossolˈoɣos/ (n)
linguista

γλωσσοπίεστρο /ɣlˌossopˈiestrˌo/ (n)
abaixa-língua

γλύκισμα /ˈɣli.ci.zma/ (n)
confeito

γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (n)
escultor

γλώσσα /ˈɣlo.sa/ (n)
língua, idioma
  (ανατομία) ευκίνητο και μυώδες όργανο του στόματος, που αποτελεί το αισθητήριο όργανο της γεύσης. Χρησιμοποιείται, επίσης, στο μάσημα και την κατάποση της τροφής, αλλά και στην ανθρώπινη ομιλία, κατά την άρθρωση των φθόγγων
linguagem, língua, idioma
  (γλωσσολογία) ο κώδικας επικοινωνίας που αποτελείται από γράμματα, λεξήματα και γραμματικούς κανόνες και είναι το κύριο μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εθνότητας ή ομάδας
solha
  (ψάρι) γένος ψαριού, της οικογένειας των Πλευρονηκτιδών, με πεπλατυσμένο σώμα, που ζει στον αμμώδη πυθμένα της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας

γλώσσα ερωτημάτων /ɣlˈossa ˌerotimˈaton/
linguagem de consulta

γλώσσα προγραμματισμού /ɣlˈossa prˌoɣramˌatismˈu/
linguagem de programação

γλώσσα σήμανσης /ɣlˈossa sˈimansˌis/
linguagem de marcação

γνέφω /ˈɣne.fo/ (v)
acenar

γνήσιος /ˈɣni.si.os/ (adj)
autêntico

γνεύσιος /ɣnˈefsjos/ (n)
gneisse

γνωρίζω /ɣnoˈɾi.zo/ (v)
conhecer, saber
  ξέρω

γνωριμία /ɣnˌorimˈia/ (n)
conhecimento

γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία /ɣnˌosjacˈi sˌiberˌiforˌisticˈi θˌerapˈia/
terapia cognitivo-comportamental

γνωστικισμός /ɣnˌosticismˈos/ (n)
gnosticismo

γνωστικός /ɣno.stiˈkos/ (adj)
gnóstico

γνωστός /ɣnoˈstos/ (n)
conhecido
  κάποιος που τον γνωρίζω καλά ή τον έχω συναντήσει ή μας έχουν συστήσει

γνώθι σαυτόν /ˈɣno.θi saˈfton/
conhece a ti mesmo

γνώμη /ˈɣno.mi/ (n)
opinião
  η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα

γνώμονας /ˈɣno.mo.nas/ (n)
esquadro

γνώση /ˈɣno.si/ (n)
conhecimento, consciência, pessoa conhecida, sentimento de si

γοητεία /ɣo.iˈti.a/ (n)
graça

γοητευτικός /ɣo.i.te.ftiˈkos/ (adj)
charmoso

γοητεύω /ɣo.iˈte.vo/ (v)
encantar

γομολάστιχα /ɣo.moˈla.sti.xa/ (n)
borracha

γονέας /ɣonˈeas/ (n)
pai

γονίδιο /ɣoˈni.ði.o/ (n)
gene

γονατίζω /ɣˌonatˈizo/ (v)
ajoelhar-se

γονατιά /ɣˌonatiˈa/ (n)
joelhada

γονδολιέρης /ɣon.ðoˈʎe.ɾis/ (n)
gondoleira

γονείς /ɣoˈnis/
pais

γονιδίωμα /ɣˌoniðˈiomˌa/ (n)
genoma

γονιμοποιώ /ɣo.ni.mo.piˈo/ (v)
fecundar

γονιμότητα /ɣo.niˈmo.ti.ta/ (n)
fertilidade
  η ικανότητα αναπαραγωγής, η ιδιότητα του γόνιμου

γονυκλισία /γo.ni.kliˈsi.a/ (n)
genuflexão

γονότυπος /ɣonˈotipˌos/ (n)
genótipo

γορίλλας /ɣorˈilas/ (n)
gorila

γοργόνα /ɣoɾˈɣo.na/ (n)
sereia

γουέστερν /ˈwu&#x032F;esteɾn/ (n)
bangue-bangue

γουδί /ɣuˈði/ (n)
almofariz

γουδοχέρι /ɣu.ðoˈçe.ɾi/ (n)
pilão

γουλιά /ɣuˈʎa/ (n)
golinho

γουργουρίζω /ɣuɾ.ɣuˈɾi.zo/ (v)
ronronar
arrulhar
  παράγω σιγανό ήχο που εκφράζει ευχαρίστηση ή ερωτικό κάλεσμα· ισχύει κυρίως για τα ζώα

γουρλώνω /ɣurlˈono/ (v)
arregalar

γουρουνόπουλο /ɣˌurunˈopulˌo/ (n)
leitão

γουρούνα /ɣurˈuna/ (n)
ATV

γουρούνι /ɣuˈɾu.ni/ (n)
porco

γουόκμαν /ˈɣuok.man/ (n)
walkman

γοφός /ɣofˈos/ (n)
coxa

γούνα /ˈɣu.na/ (n)
pelagem, pelo

γράμμα /ˈɣɾa.ma/ (n)
letra, caractér
  σύμβολο ή χαρακτήρας του αλφάβητου, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα φθόγγο

γράφημα /ˈɣɾa.fi.ma/ (n)
grafema
  (γλωσσολογία) σύμβολο του γραπτού λόγου που παριστάνει ένα φώνημα ή ένα συνδυασμό φωνημάτων
gráfico
  η οπτική απεικόνιση με διάφορα σχήματα (κύκλος, ράβδοι κ.λπ.) κάποιων δεδομένων (αριθμών κ.ά.)

γράφω /ˈɣɾa.fo/ (v)
escrever
  (προφορικό, οικείο ή αγενές) αγνοώ επιδεικτικά την παράκληση ή τη συμβουλή κάποιου

γρήγορα /ˈɣɾi.ɣo.ɾa/ (adv)
depressa, superficialmente

γρήγορος /ˈɣɾi.ɣo.ɾos/ (adj)
rápido

γρίπη /ˈɣɾi.pi/ (n)
gripe

γραβάτα /ɣɾaˈva.ta/ (n)
gravata

γραμμάριο /ɣramˈariˌo/ (n)
grama

γραμμή /ɣɾaˈmi/ (n)
linha

γραμμή εντολής /ɣramˈi ˌedolˈis/
linha de comando

γραμμή εργαλείων /ɣramˈi ˌerɣalˈion/ (n)
barra de ferramentas

γραμματέας /ɣɾa.maˈte.as/ (n)
secretário, secretária

γραμματική /ɣɾa.ma.tiˈci/ (n)
gramática
  (γλωσσολογία, μη αριθμητό) το σύνολο των γραμματικών κανόνων που διέπουν τον προφορικό και γραπτό λόγο μιας γλώσσας (φωνολογία, μορφολογία, συντακτικό)

γραμματικός /ɣrˌamatikˈos/ (adj)
gramatical
  που αναφέρεται στη γραμματική

γραμματικός /ɣrˌamatikˈos/ (n)
gramático
  (φιλολογία, ιστορία) ονομασία των φιλολόγων της Αλεξάνδρειας στην ελληνιστική περίοδο

γραμματοκιβώτιο /ɣrˌamatˌocivˈotiˌo/ (n)
caixa de correio

γραμματοσειρά /ɣɾa.ma.to.siˈɾa/ (n)
fonte
  (τυπογραφία, πληροφορική) μια σειρά, ένα σύνολο γραμμάτων, σημείων στίξης, αριθμών κ.λπ., με κοινό σχεδιασμό, αισθητική και χαρακτηριστικά στοιχεία
  (πληροφορική) το αρχείο που περιέχει τον κώδικα για την απεικόνιση της γραμματοσειράς

γραμματόσημο /ɣɾa.maˈto.si.mo/ (n)
selo, selo postal

γραμμικός /ɣrˌamikˈos/ (adj)
linear

γρανίτης /ɣɾaˈni.tis/ (n)
granito

γραπτός /ɣraptˈos/ (adj)
escrito

γραπώνω /ɣrapˈono/ (v)
agarrar

γρασάρω /ɣrasˈaro/ (v)
engraxar

γρασίδι /ɣɾaˈsi.ði/ (n)
relva

γραφέας /ɣɾaˈfe.as/ (n)
amanuense

γραφένιο /ɣrafˈeɲo/ (n)
grafeno

γραφή /ɣɾaˈfi/ (n)
escritura, escrita
  η ανθρώπινη επινόηση για την παράσταση του λόγου και της σκέψης με σύμβολα (γράμματα, συλλαβογράμματα, ιδεογράμματα) που σχηματίζονται πάνω σε κατάλληλο υλικό (πέτρα, περγαμηνή, χαρτί κλπ)
  ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο κάποιος γράφει ή ο γραφικός χαρακτήρας ενός ατόμου

γραφίτης /ɣɾaˈfi.tis/ (n)
grafite, grafita

γραφείο /ɣɾaˈfi.o/ (n)
escrivaninha, escritório

γραφειοκράτης /ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis/ (n)
burocrata

γραφειοκρατία /ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a/ (n)
burocracia

γραφική διεπαφή χρήστη /ɣrˌaficˈi ðˌiepafˈi xrˈisti/
interface gráfica

γραφικός /ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
pitoresco
  περίεργος, παράξενος, εκκεντρικός, συνήθως με αρνητική έννοια και ενίοτε συγκατάβαση

γραφολογία /ɣɾa.fo.loˈʝi.a/ (n)
grafologia

γραφομηχανή /ɣɾa.fo.mi.xaˈni/ (n)
máquina de escrever

γρεναδιέρος /ɣɾe.naˈðʝe.ɾos/ (n)
granadeiro

γριά /ɣɾiˈa/ (n)
velha

γριμόριο /ɣrimˈoriˌo/ (n)
grimório

γροθιά /ɣɾoˈθça/ (n)
murro, punho

γροιλανδικά /ɣrˌilanðikˈa/ (n)
groenlandês

γρύλος /ɣrˈilos/ (n)
jack
  Ανυψωτικό μηχάνημα.

γρύπας /ˈɣɾi.pas/ (n)
grifo

γυαλί /ʝaˈli/ (n)
vidro

γυαλιά /ʝaˈʎa/ (n)
óculos

γυαλόχαρτο /jalˈoxartˌo/ (n)
lixa

γυμνάσιο /ʝiˈmna.si.o/ (n)
ginásio
  (εκπαίδευση) η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο

γυμναστήριο /ʝi.mnaˈsti.ɾi.o/ (n)
academia

γυμναστική /ʝi.mna.stiˈci/ (n)
ginástica

γυμνισμός /ʝi.mniˈzmos/ (n)
naturismo

γυμνός /ʝiˈmnos/ (adj)
nu

γυμνόστηθος /jimnˈostiθˌos/ (adj)
topless

γυμνότητα /ʝiˈmno.ti.ta/ (n)
nudez

γυναίκα /ʝiˈne.ka/ (n)
mulher
  κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου (κατ' αντιδιαστολή προς το κορίτσι)

γυναικάς /ʝi.neˈkas/ (n)
mulherengo

γυναικείος /ʝi.neˈci.os/ (adj)
feminino

γυναικοκρατία /jˌinekˌokratˈia/ (n)
ginecocracia

γυναικοκτονία /ʝi.ne.ko.ktoˈni.a/ (n)
femicídio, feminicídio

γυναικολογία /ʝi.ne.ko.loˈʝi.a/ (n)
ginecologia

γυναικολόγος /ʝi.ne.koˈlo.ɣos/ (n)
ginecologista, ginecólogo

γυναικομαστία /ʝi.ne.ko.maˈsti.a/ (n)
ginecomastia

γυπαετός /jˌipaetˈos/ (n)
abutre-barbudo

γυρίζω /jirˈizo/ (v)
regressar

γυρίνος /jirˈinos/ (n)
girino

γυρισμός /jˌirismˈos/ (n)
retorno

γυρολόγος /jˌirolˈoɣos/ (n)
ambulante

γυροσκόπιο /jˌiroskˈopço/ (n)
giroscópio

γωνία /ɣoˈni.a/ (n)
canto, ângulo
  (γεωμετρία) ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ευθείες που τέμνονται, κοντά στο σημείο τομής τους

γωνιώδης αγκύλη /ɣoɲˈoðis aŋɡˈili/
parênteses angulares

γόνατο /ˈɣo.na.to/ (n)
joelho

γόνδολα /ɣˈonðolˌa/ (n)
gôndola

γόνιμος /ɣˈonimˌos/ (adj)
fecundo, fértil

γόπα /ɣˈopa/ (n)
beata
  (ψάρι) είδος μικρού ψαριού (Βόωψ ο βόωψ, Boops boops) της οικογένειας των Σπαριδών, γκριζογάλαζο και ασημί, που συναντάται συχνά στα ανατολικά ύδατα του Ατλαντικού Ωκεανού, στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα
  (προφορικό) αυτό που μένει από το τσιγάρο αφού κάποιος το έχει καπνίσει

γόρδιος δεσμός /ˈɣoɾ.ði.os ðeˈzmos/
nó górdio

γύμνια /ˈʝi.mɲa/ (n)
nudez

γύπας /ˈʝi.pas/ (n)
abutre

γύρη /jˈiri/ (n)
pólen

γύψος /jˈipsos/ (n)
gesso

δάγκειος πυρετός /ðˈaŋɡços pˌiretˈos/
dengue

δάγκωμα /ðˈaŋɡomˌa/ (n)
mordedura

δάκρυ /ðˈakri/ (n)
lágrima

δάνειο /ˈða.ni.o/ (n)
empréstimo

δάπεδο /ðˈapeðˌo/ (n)
chão

δάσκαλος /ˈða.ska.los/ (n)
professor, mestre

δάσος /ˈða.sos/ (n)
floresta, mata

δάφνη /ˈðaf.ni/ (n)
louro

δάχτυλο /ˈða.xti.lo/ (n)
dedo
  (ανθρώπινο σώμα) κάθε μία από τις αρθρωτές άκρες των χεριών και των ποδιών ανθρώπων και ζώων

δέκα /ðˈeka/ (n)
dez

δέκατο /ðˈekatˌo/ (n)
décimo

δέκατος /ðˈekatˌos/
décimo

δέκατος τρίτος /ðˈekatˌos trˈitos/
décimo-terceiro

δέκατος όγδοος /ðˈekatˌos ˈoɣðoˌos/
décimo-oitavo

δέκτης /ˈðe.ktis/ (n)
receptor

δέλτα /ðˈelta/ (n)
delta

δέντρο /ˈðen.dɾo/ (n)
árvore

δένω /ˈðe.no/ (v)
amarrar
  συνδέω κάτι με κάτι άλλο, το ενσωματώνω ή το κάνω να προσεγγίσει αρκετά, το σταθεροποιώ
  περιορίζω τις κινήσεις ανθρώπου ή ζώου, τον κρατάω δέσμιο με διάφορα μέσα ή περιορίζω κάτι σημαντικό για την ελευθερία του
  σταθεροποιώ αντικείμενο με σχοινί ή άλλο μέσο, στερεώνω κάτι ώστε να είναι στη θέση που θέλω (για πλωτά μέσα, πιάνω σε λιμάνι)
apertar
  εξασφαλίζω ότι ένα δεμένο σχοινί ή παρόμοιο υλικό δεν θα χαλαρώσει

δέρμα /ˈðeɾ.ma/ (n)
tez, pele

δέσμευση /ˈðe.zmef.si/ (n)
engajamento
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του δεσμεύω
  το να αναλάβει κάποιος μια υποχρέωση
  η απαγόρευση χρησιμοποίησης περιουσιακών στοιχείων
  (πληροφορική) η κράτηση ενός τμήματος μνήμης για κάποια εργασία
  (προγραμματισμός) η συσχέτιση ενός ονόματος (μεταβλητής, συνάρτησης, κλπ) με μια οντότητα (κώδικας ή δεδομένα) ενός προγράμματος

δέχομαι /ðˈexomˌe/ (v)
aceitar

δήλωση /ðˈilosˌi/ (n)
declaração

δήμαρχος /ˈði.maɾ.xos/ (n)
prefeito, burgomestre
  εκλεγμένος τοπικός άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος /ˈði.mi.os/ (n)
algoz

δήμος /ˈði.mos/ (n)
município
  (γεωγραφία) η διοικητική υποδιαίρεση της χώρας που αποτελεί και τον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης

δίαιτα /ˈði.e.ta/ (n)
dieta

δίαυλος /ˈði.a.vlos/ (n)
barramento

δίγλωσσος /ˈði.ɣlo.sos/ (adj)
bilíngue, bilingue

δίδυμος /ˈði.ði.mos/ (n)
gêmeo, gémeo

δίεση /ðˈiesˌi/ (n)
sustenido
  (μουσική)

δίκαιος /ðˈiceˌos/ (adj)
justo

δίκη /ðˈici/ (n)
pleito

δίκτυο /ðˈiktiˌo/ (n)
rede

δίλημμα /ˈði.li.ma/ (n)
dilema

δίνη /ˈði.ni/ (n)
vórtice, redemoinho

δίνω /ˈði.no/ (v)
dar

δίοδος /ðˈioðˌos/ (n)
diodo
  η ενέργεια της διέλευσης μέσα από οριοθετημένο διάστημα, το πέρασμα
  (ηλεκτρολογία) ηλεκτρονικό εξάρτημα που επιτρέπει την κίνηση του ρεύματος μόνο προς μία κατεύθυνση

δίπλα /ˈði.pla/ (n)
ao lado de
  διπλανός

δίπλωμα /ˈði.plo.ma/ (n)
diploma

δίσκος /ˈði.skos/ (n)
disco

δίφθογγος /ˈði.fθoŋ.ɡos/ (n)
ditongo

δίχτυ /ˈði.xti/ (n)
rede

δίψα /ˈði.psa/ (n)
sede

δαίμονας /ˈðe.mo.nas/ (n)
demónio

δαγκώνω /ðaŋˈɡo.no/ (v)
morder

δαιμονιοπληξία /ðe.mo.ni.p.pliˈksi.a/ (n)
possessão

δαιμονολογία /ðˌemonˌolojˈia/ (n)
demonologia

δακτυλιοειδής /ðˌaktiʎˌoiðˈis/ (adj)
anelar

δακτυλογραφώ /ðˌaktilˌoɣrafˈo/ (v)
datilografar

δακτύλιος /ðaktˈiʎos/ (n)
anel

δαλματικός /ðal.ma.tiˈkos/ (adj)
dalmaciano

δαμάλα /ðamˈala/ (n)
novilha

δαμάσκηνο /ðamˈascinˌo/ (n)
ameixa

δανείζω /ðaˈni.zo/ (v)
emprestar

δανειολήπτης /ðˌaɲolˈiptis/ (n)
mutuária

δανειστής /ða.niˈstis/ (n)
emprestador

δανικά /ðˌanikˈa/ (n)
dinamarquês

δανικός /ðˌanikˈos/ (adj)
dinamarquês

δαντέλα /ðanˈde.la/ (n)
renda

δαπάνη /ðaˈpa.ni/ (n)
despesa

δασεία /ðasˈia/ (n)
espírito áspero

δασμός /ðaˈzmos/ (n)
tarifa

δαχτυλίδι /ða.xtiˈli.ði/ (n)
anel, argola

δείγμα /ˈðiɣ.ma/ (n)
amostra

δείκτης /ˈði.ktis/ (n)
indicador
  αντικείμενο που δείχνει μια τιμή
  (ανατομία) το δεύτερο δάχτυλο του χεριού μας, αυτό που συνήθως χρησιμοποιούμε για να δείχνουμε κάτι
subscrito
  (μαθηματικά)
cursor
  (πληροφορική), (GUI) ο κέρσορας, ο δρομέας του ποντικιού όπως φαίνεται στην οθόνη του υπολογιστή
ponteiro
  (προγραμματισμός) είδος μεταβλητής (variable) που δεν περιέχει την ίδια την τιμή της πληροφορίας, αλλά έναν αριθμό που προσδιορίζει την θέσης (address) της σε αποθηκευτικό μέσο (πχ. σκληρό δίσκο, μνήμη Η/Υ) από όπου μπορεί να ανακτηθεί η τιμή ή τη θέση στοιχείου σε μια δομή ακολουθίας στοιχείων (πχ. πίνακα).

δείκτης θερμότητας /ˈði.ktis θeɾˈmo.ti.tas/
índice de calor

δείκτης νοημοσύνης /ðˈiktiz nˌoɪmosˈinis/ (n)
quociente de inteligência

δείκτης ψυχρότητας /ˈði.ktis psiˈxɾo.ti.tas/
índice de resfriamento

δείπνο /ˈði.pno/ (n)
jantar

δείχνω /ðˈixno/ (v)
indicar
  τεντώνω τον δείκτη του χεριού με κατεύθυνση κάτι ή κάποιον

δεδικασμένο /ðe.ði.kaˈzme.no/ (n)
precedente

δεδομένα /ðˌeðomˈena/ (n)
dados

δεδομένο /ðe.ðoˈme.no/ (n)
dado

δεδομένος /ðe.ðoˈme.nos/
dado

δειγματοληψία /ði.ɣma.to.liˈpsi.a/ (n)
amostragem

δεικτικός /ði.ktiˈkos/ (adj)
demonstrativo

δειλία /ðiˈli.a/ (n)
covardia

δειλός /ðilˈos/ (adj)
covarde
  που δεν έχει θάρρος, που δεν τολμά να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο
  που του λείπει η αποφασιστικότητα, που διστάζει ή που ντρέπεται

δεινόσαυρος /ðiˈno.sa.vɾos/ (n)
dinossauro

δεισιδαιμονία /ði.si.ðe.moˈni.a/ (n)
superstição

δεκάγωνο /ðekˈaɣonˌo/ (n)
decágono

δεκάλογος /ðeˈka.lo.ɣos/ (n)
decálogo

δεκάτη /ðekˈati/ (n)
dízimo

δεκαέξι /ðˌekaˈeksi/ (n)
dezesseis, dezasseis

δεκαδικός /ðˌekaðikˈos/ (adj)
decimal

δεκαεννιά /ðˌekaeɲˈa/ (n)
dezenove

δεκαεξαδικός /ðˌekaˌeksaðikˈos/ (adj)
hexadecimal

δεκαεπτάγωνο /ðˌekaeptˈaɣonˌo/ (n)
heptadecágono

δεκαετία /ðe.ka.eˈti.a/ (n)
decênio

δεκαεφτά /ðˌekaeftˈa/ (n)
dezessete

δεκανέας /ðˌekanˈeas/ (n)
cabo

δεκαοχτούρα /ðˌekaoxtˈura/ (n)
rola-turca

δεκαοχτώ /ðˌekaoxtˈo/ (n)
dezoito

δεκαπέντε /ðˌekapˈede/ (n)
quinze

δεκαπενθήμερο /ðe.ka.penˈθi.me.ɾo/ (n)
quinzena

δεκατέσσερα /ðˌekatˈesserˌa/ (n)
quatorze

δεκατρία /ðˌekatrˈia/ (n)
treze

δεκατριάγωνο /ðˌekatriˈaɣonˌo/ (n)
tridecágono

δεκατόμετρο /ðˌekatˈometrˌo/ (n)
decímetro

δελεαστικός /ðe.le.a.stiˈkos/ (adj)
tentador

δελτίο /ðeltˈio/ (n)
boletim

δελταπλάνο /ðˌeltaplˈano/ (n)
deltaplano

δελφίνι /ðelfˈini/ (n)
golfinho, delfim

δελφικός /ðel.fiˈkos/ (adj)
délfico

δελφινάριο /ðˌelfinˈariˌo/ (n)
delfinário

δεμάτι /ðeˈma.ti/ (n)
fardo

δεν /ðen/
não

δενδρίτης /ðenðrˈitis/ (n)
dendrito

δενδρολογία /ðˌenðrolojˈia/ (n)
dendrologia

δενδροχρονολόγηση /ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si/ (n)
dendrocronologia

δεντρολίβανο /ðen.dro.ˈli.va.no/ (n)
alecrim

δεντρόσπιτο /ðedrˈospitˌo/ (n)
casa da árvore

δεξαμενή /ðˌeksamenˈi/ (n)
reservatório

δεξαμενή σκέψης /ðˌeksamenˈi scˈepsis/
think tank

δεξαμενόπλοιο /ðˌeksamenˈopʎo/ (n)
navio-tanque

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (adv)
à direita
  από τη δεξιά πλευρά

δεξιοτεχνία /ðe.ksi.o.teˈxni.a/ (n)
habilidade

δεξιός /ðe.ksiˈos/ /ðeˈksços/ (adj)
direito

δεοντολογία /ðˌeodˌolojˈia/ (n)
deontologia

δερματίτιδα /ðˌermatˈitiðˌa/ (n)
dermatite

δερματικός /ðˌermatikˈos/ (adj)
cutâneo

δερματολογία /ðˌermatˌolojˈia/ (n)
dermatologia

δερματολόγος /ðˌermatolˈoɣos/ (n)
dermatologista

δεσμοφύλακας /ðˌesmofˈilakˌas/ (n)
carcereira

δεσποινίς /ðe.spiˈnis/ (n)
menhina, senhorita

δεσποτισμός /ðe.spo.tiˈzmos/ (n)
despotismo

δεσπόζουσα /ðespˈozusˌa/ (n)
dominante

δεσπόζω /ðeˈspo.zo/ (v)
dominar

δεσπότης /ðeˈspo.tis/ (n)
déspota

δευτερεύων /ðe.fteˈɾe.von/
secundário
  που βρίσκεται σε δεύτερη θέση, ο λιγότερος σημαντικός, ο μη καθοριστικός, ο επουσιώδης

δεύτερος /ˈðe.fte.ɾos/
segundo

δηλαδή /ði.laˈði/
isto é

δηλητήριο /ði.liˈti.ɾi.o/ (n)
veneno, tóxico

δηλητηριάζω /ðˌilitˌiriˈazo/ (v)
envenenar

δηλητηριώδης /ðˌilitˌiriˈoðis/ (adj)
tóxico

δηλώνω /ðiˈlo.no/ (v)
declarar

δημήτριο /ðimˈitriˌo/ (n)
cério

δημαγωγία /ðˌimaɣojˈia/ (n)
demagogia

δημαγωγός /ði.ma.ɣoˈɣos/ (n)
demagogo

δημαρχίνα /ðˌimarçˈina/ (n)
prefeita

δημαρχείο /ðˌimarçˈio/ (n)
câmara municipal, prefeitura

δημητριακά /ðˌimitrˌiakˈa/ (n)
cereais

δημιουργία /ði.mi.uɾˈʝi.a/ (n)
criação

δημιουργικός /ði.mi.uɾ.ʝiˈkos/ (adj)
criador

δημιουργικότητα /ði.mi.uɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
criatividade

δημιουργισμός /ðˌimiˌurjismˈos/ (n)
criacionismo

δημιουργιστής /ðˌimiˌurjistˈis/ (n)
criacionista

δημιουργός /ðˌimiurɣˈos/ (n)
criador

δημιουργώ /ði.mi.uɾˈɣo/ (v)
criar

δημογράφος /ðˌimoɣrˈafos/ (n)
demógrafa, demógrafo

δημογραφία /ðˌimoɣrafˈia/ (n)
demografia

δημογραφικός /ðˌimoɣrˌafikˈos/ (adj)
demográfico

δημοκράτης /ðˌimokrˈatis/ (n)
democrata

δημοκρατία /ði.mo.kɾaˈti.a/ (n)
democracia
  (πολιτική) πολιτικό σύστημα όπου ο λαός έχει την εξουσία άμεσα ή έμμεσα
república
  κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα

δημοκρατικός /ðˌimokrˌatikˈos/ (adj)
democrático

δημοπρασία /ði.mo.pɾaˈsi.a/ (n)
leilão

δημοσίευση /ðˌimosˈiefsˌi/ (n)
publicação

δημοσιεύσιμος /ði.mo.siˈef.si.mos/ (adj)
publicável

δημοσιεύω /ði.mo.siˈe.vo/ (v)
publicar

δημοσιογράφος /ði.mo.si.oˈɣɾa.fos/ (n)
jornalista, periodista

δημοσιογραφία /ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
jornalismo, periodismo

δημοσιογραφικός /ðˌimosjˌoɣrafikˈos/ (adj)
jornalístico

δημοσιότητα /ði.mo.siˈo.ti.ta/ (n)
público

δημοσκόπηση /ðˌimoskˈopisˌi/ (n)
sondagem

δημοτικό /ðˌimotikˈo/ (n)
escola
  το δημοτικό σχολείο, το σχολείο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο οποίο φοιτούν παιδιά ηλικίας 6-12 ετών

δημοτικός /ði.mo.tiˈkos/ (adj)
municipal

δημοτικότητα /ði.mo.tiˈko.ti.ta/ (n)
popularidade

δημοφιλής /ðˌimofilˈis/ (adj)
popular

δημοψήφισμα /ði.moˈpsi.fi.zma/ (n)
referendo, plebiscito

δημόσια υγεία /ðiˈmo.si.a iˈʝi.a/
saúde pública

δημόσιες σχέσεις /ðiˈmo.si.es ˈsçe.sis/
relações públicas

δημόσιος /ðiˈmo.si.os/ (adj)
estatal

δημόσιος τομέας /ðiˈmo.si.os toˈme.as/
setor público

δημόσιος υπάλληλος /ðimˈosjos ipˈalilˌos/
funcionário público

δημώδης /ðiˈmo.ðis/ (adj)
vernáculo

δηνάριο /ðiˈna.ɾi.o/ (n)
dinar

διάβαση πεζών /ðiˈavasˌi pezˈon/
faixa de pedestres, faixa

διάβολος /ˈðʝa.vo.los/ (n)
diabo

διάβρωση /ðiˈavrosˌi/ (n)
corrosão

διάγνωση /ˈði̯a.ɣno.si/ (n)
diagnóstico

διάγραμμα /ðiˈaɣramˌa/ (n)
diagrama

διάδοση /ˈðʝa.ðo.si/ (n)
divulgação

διάδοχος /ˈði̯a.ðo.xos/ (n)
herdeiro
  ο επόμενος σε μια σειρά διαδοχής, αυτός που αναμένεται να διαδεχτεί ή έχει διαδεχτεί
  (οικείο) ο πρωτότοκος γιος

διάδρομος /ˈðʝa.ðɾo.mos/ (n)
corredor

διάζευξη /ˈði̯a.zef.ksi/ (n)
disjunção
  ο χωρισμός και η διάλυση μιας ένωσης ή ενός γάμου

διάθεση /ðiˈaθesˌi/ (n)
humor

διάθλαση /ðiˈaθlasˌi/ (n)
refração

διάκονος /ˈði̯a.ko.nos/ (n)
diácono

διάκριση /ðiˈakrisˌi/ (n)
distinção

διάλειμμα /ˈðʝa.li.ma/ (n)
pausa

διάλεκτος /ˈði̯a.le.ktos/ (n)
dialecto, dialeto

διάλεξη /ðiˈaleksˌi/ (n)
conferência

διάλυμα /ˈði̯a.li.ma/ (n)
solução

διάμεσος /ðiˈamesˌos/ (adj)
mediana
  που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο σημεία ή καταστάσεις, ενδιάμεσος

διάμετρος /ˈði̯a.me.tɾos/ (n)
diâmetro

διάνα /ðiˈana/
na mosca
  εκφράζει επιτυχία, ακρίβεια

διάνυσμα /ðiˈanismˌa/ (n)
vector

διάπραξη /ˈði̯a.pɾa.ksi/ (n)
acometimento

διάρκεια /ˈði̯aɾ.ci.a/ (n)
duração

διάρρηξη /ðiˈariksˌi/ (n)
arrombamento

διάρροια /ðiˈariˌa/ (n)
diarréia, diarreia

διάσειση /ˈði̯a.si.si/ (n)
concussão

διάσκεψη /ˈði̯a.sce.psi/ (n)
conferência

διάσπαση /ðiˈaspasˌi/ (n)
decomposição

διάσταση /ðiˈastasˌi/ (n)
dimensão

διάστημα /ˈði̯a.sti.ma/ (n)
espaço
  αόριστη ή συγκεκριμένη τοπική, χρονική ή τονική απόσταση
  (φυσική, αστρονομία) το υπόλοιπο, εκτός της Γης, σύμπαν

διάστιχο /ˈði̯a.sti.xo/ (n)
entrelinha

διάσωση /ˈði̯a.so.si/ (n)
resgate

διάταξη /ðiˈataksˌi/ (n)
disposição

διάφορος /ˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
vários

διάφραγμα /ˈði̯a.fɾaɣ.ma/ (n)
diafragma
  (ανατομία) λεπτή μεμβράνη που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά ή διαχωρίζει άλλα όργανα

διάχυση /ˈði̯a.çi.si/ (n)
difusão

διήγημα /ðiˈi.ʝi.ma/ (n)
conto

διαίρει και βασίλευε /ðiˈeri ke vasˈilevˌe/
dividir e governar

διαίρεση /ðiˈe.ɾe.si/ (n)
divisão
  ο χωρισμός σε κομμάτια, τμήματα
  (αριθμητική) μία από τις τέσσερις βασικές πράξεις στην αριθμητική

διαίσθηση /ðiˈe.sθi.si/ (n)
tino

διαβάζω /ðʝaˈva.zo/ (v)
ler
  μπορώ να κάνω ανάγνωση
  κάνω ανάγνωση ενός κειμένου σιωπηρά

διαβάτης /ðˌiavˈatis/ (n)
transeunte

διαβήτης /ðʝaˈvi.tis/ (n)
compasso
  (γεωμετρία) όργανο που χρησιμοποιείται στη γεωμετρία για τη χάραξη κύκλων

διαβατήριο /ði̯a.vaˈti.ɾi.o/ (n)
passaporte

διαβεβαιώνω /ðˌiavˌeveˈono/ (v)
afirmar

διαβούλευση /ðˌiavˈulefsˌi/ (n)
consulta

διαβρωτικός /ðˌiavrˌotikˈos/ (adj)
corrosivo

διαβόητος /ðˌiavˈoɪtos/ (adj)
famigerado

διαγαλαξιακός /ði̯a.ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
intergaláctico

διαγνωστικός /ði̯a.ɣno.stiˈkos/ (adj)
diagnóstico

διαγράφω /ði̯aˈɣɾa.fo/ (v)
riscar
  σβήνω ένα τμήμα κειμένου είτε τελείως είτε χαράζοντας πάνω του μια οριζόντια γραμμή, ένα Χ ή άλλο σύμβολο

διαγραφή /ði̯a.ɣɾaˈfi/ (n)
deletamento

διαγωνίζομαι /ði̯a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
competir

διαγωνισμός /ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos/ (n)
competição

διαγώνισμα /ðˌiaɣˈonismˌa/ (n)
teste

διαδέχομαι /ðˌiaðˈexomˌe/ (v)
suceder

διαδήλωση /ði̯aˈði.lo.si/ (n)
demonstração

διαδίκτυο /ði̯aˈði.kti.o/ (n)
internet

διαδίκτυο των πραγμάτων /ðˌiaðˈiktiˌo tom braɣmˈaton/
Internet das coisas

διαδηλωτής /ðˌiaðˌilotˈis/ (n)
manifestante

διαδικασία /ðˌiaðˌikasˈia/ (n)
processo

διαδοχή /ði̯a.ðoˈçi/ (n)
sucessão
  η ενέργεια του διαδέχομαι
  η ανάληψη αξιώματος ή θέσης που μέχρι πρότινος κατείχε κάποιος άλλος
  η ακολούθηση κάποιου πράγματος, φαινομένου κ.λπ. από κάτι άλλο

διαδοχικά /ðˌiaðˌoçikˈa/ (adv)
sucessivamente

διαδοχικός /ði̯a.ðo.çiˈkos/ (adj)
sucessivo

διαδραστικότητα /ðˌiaðrˌastikˈotitˌa/ (n)
interatividade

διαδρομή /ðˌiaðromˈi/ (n)
rota

διαζύγιο /ðʝaˈzi.ʝi.o/ (n)
divórcio

διαθέσιμος /ðˌiaθˈesimˌos/ (adj)
disponível

διαθέτω /ðˌiaθˈeto/ (v)
disponibilizar
  έχω, κατέχω

διαθήκη /ði̯aˈθi.ci/ (n)
testamento

διαθεσιμότητα /ðˌiaθˌesimˈotitˌa/ (n)
disponibilidade

διαθλασίμετρο /ðˌiaθlasˈimetrˌo/ (n)
refratómetro

διαιρέτης /ðˌierˈetis/ (n)
divisor

διαιρετέος /ði.e.ɾeˈte.os/ (n)
dividendo

διαιρετότητα /ðˌieretˈotitˌa/ (n)
divisibilidade

διαιρώ /ði.eˈɾo/ (v)
dividir

διαισθάνομαι /ði.eˈsθa.no.me/ (v)
intuir

διαιτητής /ði̯e.tiˈtis/ (n)
árbitro
  (αθλητισμός, επάγγελμα) αυτός που επιτηρεί και ρυθμίζει τη διεξαγωγή ενός παιχνιδιού ή ενός αγώνα, σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν εκ των προτέρων τεθεί
  (νομικός όρος) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο διαδίκων για μια υπόθεσή τους
  (κατ’ επέκταση, επάγγελμα) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο αντιτιθέμενων μερών για μια υπόθεσή τους

διακομιστής μεσολάβησης /ðˌiakˌomistˈiz mˌesolˈavisˌis/
proxy server

διακοπές /ðˌiakopˈes/ (n)
férias

διακοπή /ði̯a.koˈpi/ (n)
interrupção

διακοπτόμενη συνουσία /ðˌiakoptˈomenˌi sˌinusˈia/
coito interrompido

διακοσιοστός /ði̯a.ko.si.oˈstos/ (adj)
ducentésimo

διακοσμητικός /ðˌiakˌosmitikˈos/ (adj)
decorativo

διακοσμώ /ði̯a.koˈzmo/ (v)
adornar

διακρίνω /ði̯aˈkɾi.no/ (v)
distinguir

διακριτά μαθηματικά /ðˌiakritˈa mˌaθimˌatikˈa/
matemática discreta

διακριτικότητα /ði̯a.kɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
garbo

διακυβερνητικός /ðˌiacˌivernˌitikˈos/ (adj)
intergovernamental

διακόπτης /ðˌiakˈoptis/ (n)
comutador

διακόπτω /ði̯aˈko.pto/ (v)
interromper

διακόσια /ðʝaˈko.sça/
duzentos, duzentas

διακόσμηση /ðˌiakˈosmisˌi/ (n)
decoração

διακύμανση /ði̯aˈci.man.si/ (n)
flutuação

διαλέγω /ðˌialˈeɣo/ (v)
escolher

διαλειτουργικότητα /ðˌialˌiturjikˈotitˌa/ (n)
interoperabilidade

διαλεκτική /ðˌialˌekticˈi/ (n)
dialéctica

διαλογισμός /ðˌialˌojismˈos/ (n)
meditação

διαλυτικά /ðˌialˌitikˈa/ (n)
trema

διαλυτός /ði̯a.liˈtos/ (adj)
solúvel

διαλύτης /ði̯aˈli.tis/ (n)
solvente

διαλύω /ðˌialˈio/ (v)
dissolver

διαμάντι /ðʝaˈman.di/ (n)
diamante

διαμάχη /ðˌiamˈaçi/ (n)
conflito

διαμέρισμα /ði̯aˈme.ɾi.zma/ (n)
apartamento
  σύνολο δωματίων ενός πολυώροφου κτηρίου, με λειτουργική ενότητα που αποτελούν μία κατοικία

διαμαρτία /ðˌiamartˈia/ (n)
malformação

διαμαρτυρία /ðʝa.maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
protesto

διαμαρτύρομαι /ðʝa.maɾˈti.ɾo.me/ (v)
protestar

διαμελίζω /ði̯a.meˈli.zo/ (v)
desmembrar

διαμόρφωση /ðˌiamˈorfosˌi/ (n)
formatar
  (πληροφορική) format: η αρχικοποίηση ενός αποθηκευτικού μαγνητικού μέσου μνήμης, συνήθως αναφέρεται σε σκληρό δίσκο

διανέμω /ði.aˈne.mo/ (v)
distribuir

διανομέας /ðˌianomˈeas/ (n)
roteador

διανομή /ði̯a.noˈmi/ (n)
companhia
distribuição
  (λογισμικό) distribution, distro: ομάδα διαφορετικών συνεργαζόμενων προγραμμάτων (λογισμικό) που παραδίδονται στον τελικό χρήστη σαν πακέτο, όπως ένα λειτουργικό σύστημα που συνοδεύεται από πληθώρα άλλων προγραμμάτων (επεξεργαστές κειμένου, φυλλομετρητές, κλπ)

διαπίστωση /ðˌiapˈistosˌi/ (n)
constatação

διαπασών /ðˌiapasˈon/ (n)
diapasão
  (μουσική) μικρό μουσικό όργανο με επικρουστικό γλωσσίδι που χρησιμοποιούν οι μουσικοί για να παράγουν κανονικούς φθόγγους και κυρίως το λα

διαπερατός /ðˌiapˌeratˈos/ (adj)
permeável

διαπιστώνω /ði̯a.piˈsto.no/ (v)
constatar

διαπληκτισμός /ðˌiaplˌiktismˈos/ (n)
altercação

διαπλοκή /ðˌiaplocˈi/ (n)
trama

διαπνοή /ðˌiapnoˈi/ (n)
perspiração

διαπραγματεύομαι /ði̯a.pɾaɣ.maˈte.vo.me/ (v)
agitar

διαπραγματεύσιμος /ðˌiaprˌaɣmatˈefsimˌos/ (adj)
negociável

διαπροσωπικός /ðˌiaprˌosopikˈos/ (adj)
interpessoal

διαρκώ /ði̯aɾˈko/ /ðʝaɾˈko/ (v)
durar

διαρρέω /ði̯aˈɾe.o/ (v)
vazar

διαρρηγνύω /ði̯a.ɾiˈɣni.o/ (v)
arrombador

διαρροή /ðˌiaroˈi/ (n)
fuga

διασημότητα /ðˌiasimˈotitˌa/ (n)
celebridade

διαστημόπλοιο /ðʝa.stiˈmo.pli.o/ (n)
nave espacial, astronave

διαστρεβλώνω /ði̯a.stɾeˈvlo.no/ (v)
distorcer

διαστρικός /ðˌiastrikˈos/ (adj)
interestelar

διαστρωμάτωση /ðˌiastromˈatosˌi/ (n)
estratificação

διασχίζω /ði̯aˈsçi.zo/ (v)
atravessar

διασωληνώνω /ðˌiasˌolinˈono/ (v)
entubar

διαταγή /ði̯a.taˈʝi/ (n)
mando

διαταραχή /ðˌiatˌaraçˈi/ (n)
distúrbio

διατηρώ /ði̯a.tiˈɾo/ (v)
reter

διατροφή /ði̯a.tɾoˈfi/ (n)
alimentação
  η ενέργεια του να διατρέφεις κάποιο άνθρωπο ή ζώο

διαυγής /ðˌiavjˈis/ (adj)
claro

διαφάνεια /ði̯aˈfa.ni.a/ (n)
transparência

διαφέρω /ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
diferir

διαφήμιση /ði̯aˈfi.mi.si/ (n)
publicidade, anúncio

διαφανής /ðˌiafanˈis/ (adj)
trasparente, transparente

διαφημίζω /ðˌiafimˈizo/ (v)
anunciar

διαφθείρω /ði̯aˈfθi.ɾo/ (v)
corromper

διαφθορά /ði̯a.fθoˈɾa/ (n)
corrupção

διαφορά /ði̯a.foˈɾa/ (n)
diferença

διαφορετικά /ðˌiafˌoretikˈa/ (adv)
diversamente

διαφορετικός /ðˌiafˌoretikˈos/ (adj)
diferente

διαφορικό /ðˌiafˌorikˈo/ (n)
diferencial

διαφοροποίηση /ðˌiafˌoropˈiisˌi/ (n)
diferenciação

διαφραγματικός /ðˌiafrˌaɣmatikˈos/ (adj)
diafragmático

διαφωνώ /ðˌiafonˈo/ (v)
discordar

διαχείριση /ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
administração

διαχειρίζομαι /ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
gerir

διαχειρίστρια /ðˌiaçirˈistriˌa/ (n)
administradora

διαχειριστής /ðˌiaçˌiristˈis/ (n)
admin

διαχειριστής πακέτου /ðˌiaçˌiristˈis pacˈetu/
gerenciador de pacotes

διαχρονικός /ðˌiaxrˌonikˈos/ (adj)
diacrónico

διαχυτικός /ði̯a.çi.tiˈkos/ (adj)
efusivo

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι /ðˌiaxorˈizo tin ˈir apˌo to stˈari/
separar o joio do trigo

διαψεύδω /ðˌiapsˈevðo/ (v)
negar

διγαμία /ðˌiɣamˈia/ (n)
bigamia

διγλωσσία /ði.ɣloˈsi.a/ (n)
diglossia

διδάκτορας /ðiðˈaktorˌas/ (n)
doutor

διδάσκω /ðiˈða.sko/ (v)
ensinar

διείσδυση /ðiˈiz.ði.si/ (n)
penetração

διεθνής /ði̯eˈθnis/ (adj)
internacional

διεθνισμός /ði.e.θniˈzmos/ (n)
internacionalismo

διεθνοποίηση /ðˌieθnopˈiisˌi/ (n)
internacionalização

διεθνοποιώ /ðˌieθnˌopiˈo/ (v)
internacionalizar

διεμφυλικός /ðˌiemfˌilikˈos/ (n)
transgénero

διεπαφή /ðˌiepafˈi/ (n)
interface

διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών /ðˌiepafˈi prˌoɣramˌatismˈu ˌefarmoɣˈon/
API

διεπαφή χρήστη /ðˌiepafˈi xrˈisti/
interface de usuário

διεπιστημονικός /ði.e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
interdisciplinar

διεργασία /ðˌierɣasˈia/ (n)
procedimento

διερμηνέας /ði̯eɾ.miˈne.as/ (n)
intérprete

διερμηνευτής /ðˌiermˌineftˈis/ (n)
interpretador
  (επάγγελμα) αυτός που διερμηνεύει
  (πληροφορική-μεταγλώττιση) πρόγραμμα που διαβάζει από τον πηγαίο κώδικα μιας γλώσσας προγραμματισμού τις εντολές, μια κάθε φορά και ταυτόχρονα την εκτελεί

διερμηνεύω /ði.eɾ.miˈne.vo/ /ði̯eɾ.miˈne.vo/ (v)
traduzir

διετής /ðˌietˈis/ (adj)
bienal

διευθυντής /ðˌiefθidˈis/ (n)
diretor

διευθύντρια /ðˌiefθˈidriˌa/ (n)
diretora

διευθύνων σύμβουλος /ði.eˈfθi.non ˈsiɱ.vu.los/
diretor executivo

διευκολύνω /ðˌiefkolˈino/ (v)
aplainar

διεφθαρμένος /ðˌiefθarmˈenos/
corrupto

διεύθυνση /ðiˈefθinsˌi/ (n)
endereço
  η περιοχή, η οδός και ο αριθμός που ορίζουν την τοποθεσία ενός κτηρίου

διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου /ðiˈefθinsˌi ˌilektrˌonikˈu tˌaçiðromˈiu/
endereço de [[e-mail]]

διηγούμαι /ðˌiiɣˈume/ (v)
contar, narrar

διηλεκτρικός /ði.i.lek.tɾiˈkos/ (adj)
dielétrico

διηπειρωτικός /ðˌiipˌirotikˈos/ (adj)
intercontinental

δικάζω /ðikˈazo/ (v)
julgar

δικέφαλος /ðiˈce.fa.los/ (adj)
bicéfalo

δικαίωμα /ðiˈce.o.ma/ (n)
direito

δικαιοδοσία /ðˌiceˌoðosˈia/ (n)
competência

δικαιολογία /ðˌiceˌolojˈia/ (n)
desculpa

δικαιολογημένα /ðˌiceˌolojimˈena/ (adv)
justificavelmente

δικαιολογώ /ðˌiceˌoloɣˈo/ (v)
justificar

δικαιοπραξία /ðˌiceˌopraksˈia/ (n)
negócio jurídico

δικαιοσύνη /ði.ce.oˈsi.ni/ (n)
justiça

δικαιώνω /ði.ceˈo.no/ (v)
absolver

δικαστήριο /ðˌikastˈiriˌo/ (n)
tribunal

δικαστής /ði.kaˈstis/ (n)
juiz, juíza

δικαστικός /ðˌikastikˈos/ (n)
judiciário
  (επάγγελμα) που δικάζει (δικαστής, εισαγγελέας κ.λπ.)

δικηγόρος /ði.ciˈɣo.ɾos/ (n)
advogado

δικομματισμός /ði.ko.ma.tiˈzmos/ (n)
bipartidarismo

δικράνι /ðiˈkɾa.ni/ (n)
forcado, forquilha

δικτάτορας /ðiktˈatorˌas/ (n)
ditador

δικτατορία /ði.kta.toˈɾi.a/ (n)
ditadura

δικτυωτός σχηματισμός /ðˌiktiotˈos sçˌimatismˈos/
formação reticular

δικός /ðiˈkos/
próprio

διοικητής /ðˌiicitˈis/ (n)
administrador

διοικητικό συμβούλιο /ðˌiicˌitikˈo simvˈuʎo/
conselho de administração

διοικητικός /ði.i.ci.tiˈkos/ (adj)
administrativo

διοικώ /ði.iˈko/ (v)
administrar

διοξείδιο /ðˌioksˈiðiˌo/ (n)
bióxido

διοξείδιο του άνθρακα /ðˌioksˈiðiˌo tu ˈanθrakˌa/
dióxido de carbono

διοπτρική /ðˌioptricˈi/ (n)
dióptrica

διορθωτής /ðˌiorθotˈis/ (n)
corrector

διορθώνω /ði̯oɾˈθo.no/ (v)
corrigir

διοχετεύω /ði.o.çeˈte.vo/ (v)
canalizar

διπλά /ðiplˈa/ (adv)
dobradamente

διπλάσιος /ðiplˈasjos/ (adj)
dobro

διπλανός /ði.plaˈnos/ (n)
perto

διπλασιάζω /ði.pla.siˈa.zo/ (v)
dobrar

διπλοσάγονο /ðˌiplosˈaɣonˌo/ (n)
papada

διπλωμάτης /ði.ploˈma.tis/ (n)
diplomata

διπλωματία /ði.plo.maˈti.a/ (n)
diplomacia

διπλωματικός /ði.plo.ma.tiˈkos/ (adj)
diplomático

διπλός /ðiplˈos/ (adj)
duplo

διπλώνω /ðiˈplo.no/ (v)
dobrar

διπολικός /ðˌipolikˈos/ (adj)
bipolar

διπροσωπία /ðˌiprosopˈia/ (n)
duplicidade

δις /ˈðis/
duas vezes
  σύντμηση της λέξης δισεκατομμύριο

δισδιάστατος /ðizˈði̯a.sta.tos/ (adj)
bidimensional

δισεκατομμύριο /ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
bilhão, mil milhões

δισκέτα /ðiscˈeta/ (n)
disquete

δισκοβολία /ði.sko.voˈli.a/ (n)
lançamento de disco

δισκογραφία /ðˌiskoɣrafˈia/ (n)
discografia

δισκοθήκη /ði.skoˈθi.ci/ (n)
discoteca

δισκοπρίονο /ðˌiskoprˈionˌo/ (n)
serra circular

δισκοπότηρο /ðˌiskopˈotirˌo/ (n)
cálice

διστάζω /ðiˈsta.zo/ (v)
hesitar

δισταγμός /ðˌistaɣmˈos/ (n)
hesitação

διστακτικός /ðˌistaktikˈos/ (adj)
hesitante

δισύλλαβος /ðiˈsi.la.vos/ (adj)
dissílabo

διττανθρακικό νάτριο /ðˌitanθrˌacikˈo nˈatriˌo/
bicarbonato de sódio

διφθερίτιδα /ði.fθeˈɾi.ti.ða/ (n)
difteria

διφορούμενος /ðˌiforˈumenˌos/
ambíguo

διχειλικός /ði.çi.liˈkos/ (adj)
bilabial

διχοτόμηση /ði.xoˈto.mi.si/ (n)
dicotomia

διχοτόμος /ðˌixotˈomos/ (n)
bisectriz

διχρωμικός /ðˌixromikˈos/ (adj)
dicrômico

διψάω /ðiˈpsa.o/ (v)
estar com sede
  (μεταφορικά) επιθυμώ κάτι πάρα πολύ

διψασμένος /ðˌipsasmˈenos/
sedento

διόρθωση /ðiˈorθosˌi/ (n)
correção

διώνυμο /ðiˈo.ni.mo/ (n)
binómio

δογματικός /ðˌoɣmatikˈos/ (adj)
dogmático

δοθιήνας /ðˌoθiˈinas/ (n)
furúnculo

δοκάρι /ðoˈka.ɾi/ (n)
trave
  λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκιμάζω /ðˌocimˈazo/ (v)
testar

δοκιμή /ðo.ciˈmi/ (n)
experiência

δοκιμαστικός σωλήνας /ðˌocimˌastikˈos solˈinas/
tubo de ensaio

δοκιμιογράφος /ðˌocimˌioɣrˈafos/ (n)
ensaísta

δολιοφθορά /ðˌoʎofθorˈa/ (n)
sabotagem

δολομίτης /ðo.loˈmi.tis/ (n)
dolomita

δολοφονία /ðˌolofonˈia/ (n)
assassinato

δολοφονώ /ðˌolofonˈo/ (v)
assassinar

δολοφόνος /ðo.loˈfo.nos/ (n)
assassino

δομή /ðoˈmi/ (n)
estrutura

δομή δεδομένων /ðomˈi ðˌeðomˈenon/
estrutura de dados

δομημένος /ðˌomimˈenos/
estruturado

δομοστοιχείο /ðo.mo.stiˈçi.o/ (n)
módulo

δον /ðˈon/ (n)
dom

δονητής /ðo.niˈtis/ (n)
vibrador

δονώ /ðoˈno/ (v)
vibrar

δοξάζω /ðoˈksa.zo/ (v)
glorificar

δοξάρι /ðoˈksa.ɾi/ (n)
arco

δοξολογία /ðo.kso.loˈʝi.a/ (n)
doxologia

δορυφόρος /ðo.ɾiˈfo.ɾos/ (n)
satélite
  (για κράτος, μειωτικό) → δείτε τον όρο κράτος δορυφόρος
  (πολεοδομία) → δείτε τον όρο πόλη δορυφόρος

δοσοληψία /ðo.so.liˈpsi.a/ (n)
transação

δοσολογία /ðo.so.loˈʝi.a/ (n)
posologia

δοτική /ðo.tiˈci/ (n)
dativo

δουβλόνι /ðuˈvlo.ni/ (n)
dobrão

δουκάτο /ðukˈato/ (n)
ducado
  κράτος ή περιοχή που διοικείται από δούκα

δουλεία /ðuˈli.a/ (n)
escravatura

δουλειά /ðuˈʎa/ (n)
trabalho

δουλεύω /ðulˈevo/ (v)
trabalhar

δουλικός /ðu.liˈkos/ (adj)
servil

δουλοπάροικος /ðˌulopˈarikˌos/ (n)
servo

δοχείο /ðoçˈio/ (n)
jarra, recipiente

δούκας /ˈðu.kas/ (n)
duque

δούκισσα /ðˈucissˌa/ (n)
duquesa

δούλος /ˈðu.los/ (n)
escravo

δούρειος ίππος /ðˈurços ˈipos/
cavalo de Troia

δράκαινα /ˈðɾa.ce.na/ (n)
dragoa
  θηλυκό του δράκος
dragão
  (μεταφορικά) άγρια, επιθετική και ανευχαρίστητη γυναίκα

δράκος /ðrˈakos/ (n)
dragão

δράμα /ˈðɾa.ma/ (n)
drama

δράπανο /ðrˈapanˌo/ (n)
berbequim

δράση /ðrˈasi/ (n)
actividade

δράστης /ˈðɾa.stis/ (n)
perpetrador

δραγουμάνος /ðɾa.ɣuˈma.nos/ (n)
drogomano

δραγόνος /ðraɣˈonos/ (n)
dragão

δρακόντειος /ðrakˈodços/ (adj)
draconiano

δραπετεύω /ðrˌapetˈevo/ (v)
escapar

δραστήριος /ðɾaˈsti.ɾi.os/ (adj)
ativo

δραστηριότητα /ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
actividade

δραχμή /ðraxmˈi/ (n)
dracma

δρεπάνι /ðɾeˈpa.ni/ (n)
foice

δρομάδα /ðromˈaða/ (n)
dromedário

δρομέας /ðɾoˈme.as/ (n)
corredor
  (αθλητισμός) αθλητής που τρέχει σε αγώνα δρόμου
  (ορνιθολογία) πτηνό που δεν μπορεί να πετάξει αλλά τρέχει (όπως η στρουθοκάμηλος)
rotor
  (τεχνολογία) το κινούμενο μέρος ενός ηλεκτρικού κινητήρα

δρομολογητής /ðrˌomolˌojitˈis/ (n)
roteador

δρομολόγιο /ðɾo.moˈlo.ʝi.o/ (n)
itinerário

δρομόμετρο /ðromˈometrˌo/ (n)
barquilha

δροσιά /ðɾoˈsça/ (n)
frescor
  (μετεωρολογία) ελαφρά ψυχρός και ευχάριστος αέρας ή καιρός

δρυΐδης /ðɾiˈi.ðis/ (n)
druida

δρυοκολάπτης /ðrˌiokolˈaptis/ (n)
pica-pau

δρω /ðrˈo/ (v)
agir

δρόμος /ˈðɾo.mos/ (n)
estrada, caminho

δρύπη /ðrˈipi/ (n)
drupa

δυαδική πράξη /ðˌiaðicˈi prˈaksi/
operação binária

δυαδικό δέντρο /ðˌiaðikˈo ðˈedro/
árvore binária

δυαδικός /ði.a.ðiˈkos/ (adj)
binário

δυαδικός τελεστής /ðˌiaðikˈos tˌelestˈis/
operador binário

δυναμική /ði.na.miˈci/ (n)
dinâmica

δυναμικό /ðˌinamikˈo/ (n)
potencial

δυναμό /ði.naˈmo/ (n)
dínamo

δυναστεία /ðˌinastˈia/ (n)
dinastia

δυνατά /ðˌinatˈa/ (adv)
alto
  (για ήχο) με ένταση

δυνατός /ði.naˈtos/ (adj)
possível
  ο εφικτός

δυνατότητα /ðˌinatˈotitˌa/ (n)
possibilidade

δυσάρεστος /ðiˈsa.ɾe.stos/ (adj)
desagradável

δυσαρέσκεια /ðˌisarˈesca/ (n)
desprazer

δυσαρεστημένος /ðˌisarˌestimˈenos/
insatisfeito

δυσαρεστώ /ði.sa.ɾeˈsto/ (v)
desanimar

δυσαρθρία /ði.saɾˈθɾi.a/ (n)
disartria

δυσεντερία /ðˌisederˈia/ (n)
disenteria

δυσκοιλιότητα /ðˌisciʎˈotitˌa/ (n)
constipação

δυσκολία /ði.skoˈli.a/ (n)
dificuldade

δυσλειτουργία /ðiz.li.tuɾˈʝi.a/ (n)
disfunção

δυσλειτουργικός /ðˌislitˌurjikˈos/ (adj)
disfuncional

δυσλεξία /ðiz.leˈksi.a/ (n)
dislexia

δυσμηνόρροια /ðˌisminˈoriˌa/ (n)
dismenorreia

δυσπαρευνία /ðis.pa.ɾevˈni.a/ (n)
dispareunia

δυσπεπτικός /ði.spe.ptiˈkos/ (adj)
dispéptico

δυσπιστία /ðˌispistˈia/ (n)
desconfiança

δυσπλασία /ði.splaˈsi.a/ (n)
displasia

δυσπρόσιο /ðisprˈosjo/ (n)
disprósio

δυστοπία /ðˌistopˈia/ (n)
distopia

δυστοπικός /ðˌistopikˈos/ (adj)
distópico

δυστυχία /ði.stiˈçi.a/ (n)
infelicidade

δυστυχισμένος /ðˌistiçismˈenos/
coitado

δυστυχώς /ði.stiˈxos/ (adv)
infelizmente

δυσφορία /ðˌisforˈia/ (n)
disforia

δυσφωτικός /ðˌisfotikˈos/ (adj)
disfótico

δυτικοποίηση /ði.ti.koˈpi.i.si/ (n)
ocidentalização

δυτικός /ðˌitikˈos/ (adj)
ocidental

δυφίο /ðifˈio/ (n)
bit

δυϊκός /ði.iˈkos/ (n)
dual

δυόσμος /ðiˈosmos/ (n)
hortelã verde

δωδέκατος /ðoðˈekatˌos/
duodécimo

δωδεκάγωνο /ðˌoðekˈaɣonˌo/ (n)
dodecágono

δωδεκάδα /ðo.ðeˈka.ða/ (n)
dúzia

δωδεκαδάκτυλο /ðˌoðekaðˈaktilˌo/ (n)
duodeno

δωμάτιο /ðoˈma.ti.o/ (n)
quarto, sala

δωρικός /ðo.ɾiˈkos/ (adj)
dórico

δωροδοκία /ðˌoroðocˈia/ (n)
suborno

δωροδοκώ /ðo.ɾo.ðoˈko/ (v)
subornar

δόγης /ðˈojis/ (n)
doge

δόγμα /ðˈoɣma/ (n)
dogma

δόλωμα /ˈðo.lo.ma/ (n)
isca
  ένα μικρό κομμάτι τροφής που τοποθετείται σε ένα αγκίστρι για ψάρεμα

δόντι /ˈðon.di/ (n)
dente

δόξα /ˈðo.ksa/ (n)
glória

δόξα τω Θεώ /ˈðo.ksa to‿θeˈo/
graças a Deus

δόρυ /ˈðo.ɾi/ (n)
chuço

δόση /ˈðo.si/ (n)
prestação

δύναμη /ˈði.na.mi/ (n)
força
  (φυσική) το φυσικό διανυσματικό μέγεθος που προκαλεί αλλαγή της κινητικής κατάστασης ή παραμόρφωση ενός φυσικού σώματος

δύο /ˈði.o/
dois, duas

δύο μέτρα και δύο σταθμά /ðˈio mˈetra ke ðˈio staθmˈa/
dois pesos, duas medidas

δύση /ðˈisi/ (n)
oeste, ocidente

δύσκολος /ˈði.sko.los/ (adj)
difícil

δύσπνοια /ðˈispɲa/ (n)
dispneia

δύτης /ˈði.tis/ (n)
mergulhador

δύω /ˈði.o/ (v)
pôr

δώδεκα /ðˈoðekˌa/
doze

δώρο /ˈðo.ɾo/ (n)
presente, dádiva, brinde, mimo

είδος /ˈi.ðos/ (n)
tipo
  τα αντικείμενα που πωλούνται

είδωλο /ˈiðolˌo/ (n)
reflexão, ídolo

είθισται /ˈiθistˌe/ (v)
é habitual

είκοσι /ˈi.ko.si/ (n)
vinte

είκοσι ένα /i.ko.siˈe.na/
vinte e um

είκοσι δύο /ˈikosˌi ðˈio/
vinte e dois, vinte e duas

είμαι /ˈi.me/ (v)
ser, estar, existir, achar-se
  αξίζω, είμαι ικανός, ταιριάζω σε κάτι

είναι
ser
  γ΄ πρόσωπο ενικού οριστικής ()}}} ενεργητικού ενεστώτα του είμαι
  γ΄ πρόσωπο πληθυντικού οριστικής ()}}} ενεργητικού ενεστώτα του είμαι

είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα /ˈipe o ɣˈaɪðarˌos tom bˌetinˈo cefˈala/
diz o roto ao nu

είσοδος /ˈisoðˌos/ (n)
portaria, entrada

είσπραξη /ˈi.spɾa.ksi/ (n)
cobrança

είτε /ˈi.te/
ambos

εαρινοποίηση /ˌearˌinopˈiisˌi/ (n)
vernalização

εβένινος /eˈve.ni.nos/ (adj)
de ébano

εβίβα /evˈiva/
saúde

εβδομάδα /e.vðoˈma.ða/ (n)
semana

εβδομήντα /e.vðoˈmin.da/ (n)
setenta

εβδομαδιαίος /ˌevðomˌaðiˈeos/ (adj)
hebdomadário

εβδομηκοστός /ˌevðomˌikostˈos/
setuagésimo

εβονίτης /ˌevonˈitis/ (n)
ebonite

εβραϊκά /ˌevraɪkˈa/ (n)
hebreu, hebraico

εβραϊκός /ˌevraɪkˈos/ (adj)
hebraico

εγγαστρίμυθος /ˌeŋɡastrˈimiθˌos/ (adj)
ventríloquo

εγγενής /ˌeŋɡenˈis/ (adj)
intrínseco

εγγονή /ˌeŋɡonˈi/ (n)
neta

εγγονός /eŋ.ɡoˈnos/ (n)
neto

εγγράφω /eŋɡrˈafo/ (v)
inscrever-se
  γράφω (με επίσημο τρόπο) κάποιον ή κάτι σε μια κατάσταση, κατάλογο ή σε κάποιο (λογιστικό) βιβλίο / έγγραφο

εγγραφέας /ˌeŋɡrafˈeas/ (n)
gravador

εγγόνι /eŋɡˈoni/ (n)
neto, neta

εγγύηση /eŋˈɟi.i.si/ (n)
garantia

εγείρω /eˈʝi.ɾo/ (v)
elevar
  σηκώνω, προβάλλω
  (μεταφορικά) προκαλώ, γεννώ σκέψη ή σκέψεις

εγερτήριο /ˌejertˈiriˌo/ (n)
alvorada

εγκάρδιος /eŋˈɡaɾ.ði.os/ (adj)
cordial

εγκέφαλος /eŋˈɟe.fa.los/ (n)
cérebro

εγκαινιάζω /eŋ.ɟe.niˈa.zo/ (v)
inaugurar

εγκατάλειψη /eŋ.ɡaˈta.li.psi/ (n)
abandono

εγκατάσταση /eŋ.gaˈta.sta.si/ (n)
instalação

εγκαταλείπω /ˌeŋɡatalˈipo/ (v)
abandonar

εγκαταλελειμμένος /eŋ.ɡa.ta.le.liˈme.nos/
abandonado

εγκεφαλίτιδα /ˌeŋɡefalˈitiðˌa/ (n)
encefalite

εγκεφαλικό /eŋ.ɟe.fa.liˈko/ (n)
acidente vascular cerebral

εγκληματίας /eŋ.ɡli.maˈti.as/ (n)
criminoso

εγκληματίας πολέμου /ˌeŋɡlimatˈias polˈemu/
criminoso de guerra

εγκληματικός /ˌeŋɡlimˌatikˈos/ (adj)
criminal

εγκληματικότητα /ˌeŋɡlimˌatikˈotitˌa/ (n)
criminalidade

εγκληματολογία /ˌeŋɡlimˌatolojˈia/ (n)
criminologia

εγκληματολόγος /ˌeŋɡlimˌatolˈoɣos/ (n)
criminólogo

εγκλιματισμός /ˌeŋɡlimˌatismˈos/ (n)
aclimatação

εγκλιτικό /ˌeŋɡlitikˈo/ (n)
clítico

εγκράτεια /eŋˈɡɾa.ti.a/ (n)
abstinência

εγκρίνω /eŋˈɡɾi.no/ (v)
aprovar

εγκυκλοπαίδεια /eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a/ (n)
enciclopédia

εγκυμοσύνη /eŋ.ɟi.moˈsi.ni/ (n)
gravidez

εγκυρότητα /ˌeŋɡirˈotitˌa/ (n)
validade

εγκώμιο /eŋɡˈomiˌo/ (n)
elogio

εγχειρίδιο /eŋ.çiˈɾi.ði.o/ (n)
manual
  βιβλίο συνήθως μικρού μεγέθους που εκθέτει με οργανωμένο τρόπο τις βασικές αρχές ενός γνωστικού αντικειμένου

εγχώριος /eŋˈxo.ɾi.os/ (adj)
nacional

εγωισμός /e.ɣo.iˈzmos/ (n)
vaidade, egoísmo

εγωιστής /ˌeɣoistˈis/ (n)
egoísta

εγωκεντρικός /e.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
egocêntrico

εγωκεντρισμός /ˌeɣocˌedrismˈos/ (n)
egocentrismo

εγώ /eˈɣo/
eu
  (προσωπική αντωνυμία) εκφράζει το πρόσωπο το οποίο μιλά

εγώ να δεις /eɣˈo na ðˈis/
nem me fala

εδάφιο /eˈða.fi.o/ (n)
versículo
  μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού που διακρίνεται από τις άλλες με αρίθμηση αριθμού ή γράμματος του αλφάβητου

εδαφικός /e.ða.fiˈci/ /e.ða.fiˈko/ /e.ða.fiˈkos/ (adj)
territorial
  που αναφέρεται σε έκταση που ανήκει σε χώρα

εδαφολογικός /e.ða.fo.lo.ʝiˈci/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈko/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
pedológico

εδώ /eˈðo/ (adv)
aqui, cá
  (τοπικό επίρρημα) σε αυτό το μέρος, στο σημείο που βρίσκομαι ή για το οποίο γίνεται λόγος

εδώδιμος /eˈðo.ði.mos/ (adj)
comestível

εθελοντής /ˌeθelodˈis/ (n)
voluntário

εθελοντισμός /e.θe.lon.diˈzmos/ (n)
voluntarismo

εθιμοτυπία /ˌeθimˌotipˈia/ (n)
etiqueta

εθνικισμός /e.θni.ciˈzmos/ (n)
nacionalismo
  μια εθνοπολιτική ιδεολογία με κέντρο την ιδέα του έθνος που οδηγεί στην επιδίωξη συγκρότησης ανεξάρτητου κράτους

εθνικιστικός /ˌeθnicˌistikˈos/ (adj)
nacionalista

εθνικοποίηση /ˌeθnikopˈiisˌi/ (n)
nacionalização

εθνικοσοσιαλισμός /ˌeθnikˌososjˌalismˈos/ (n)
nacional-socialismo

εθνικός /e.θniˈkos/ (adj)
nacional

εθνικός ύμνος /ˌeθnikˈos ˈimnos/
hino nacional

εθνογραφία /e.θno.ɣɾaˈfi.a/ (n)
etnografia

εθνογραφικός /ˌeθnoɣrˌafikˈos/ (adj)
etnográfico

εθνοκάθαρση /ˌeθnokˈaθarsˌi/ (n)
limpeza étnica

εθνοκεντρικός /e.θno.cen.dɾiˈkos/ (adj)
etnocêntrico

εθνοκεντρισμός /ˌeθnocˌedrismˈos/ (n)
etnocentrismo

εθνολογία /ˌeθnolojˈia/ (n)
etnologia

εθνόσημο /eˈθno.si.mo/ (n)
brasão, brasão de armas

ειδάλλως /iðˈalos/ (adv)
caso contrário

ειδικά /ˌiðikˈa/ (adv)
especialmente

ειδικός /i.ðiˈkos/ (adj)
especialista

ειδικότητα /i.ðiˈko.ti.ta/ (n)
especialidade

ειδωλολάτρης /ˌiðololˈatris/ (n)
idólatra

ειδωλολατρία /i.ðo.lo.laˈtɾi.a/ (n)
idolatria

ειδύλλιο /iˈði.li.o/ (n)
idílio

εικασία /ˌikasˈia/ (n)
conjectura

εικονίδιο /i.koˈni.ði.o/ (n)
ícone

εικονική πραγματικότητα /i.ko.niˈci pɾaɣ.ma.tiˈko.ti.ta/
realidade virtual

εικονικό ιδιωτικό δίκτυο /ˌikonikˈo ˌiðiˌotikˈo ðˈiktiˌo/
rede privada virtual

εικονικός /i.ko.niˈkos/ (adj)
virtual

εικονογράφηση /i.ko.noˈɣɾa.fi.si/ (n)
ilustração

εικονογράφος /ˌikonoɣrˈafos/ (n)
desenhista

εικονοκλάστης /ˌikonoklˈastis/ (n)
iconoclasta

εικονομετρία /ˌikonˌometrˈia/ (n)
iconometria

εικονοστάσιο /i.ko.noˈsta.si.o/ (n)
iconóstase
  (αρχιτεκτονική, χριστιανισμός) το ξύλινο, μαρμάρινο ή πέτρινο διάφραγμα που χωρίζει το Ιερό Βήμα από τον κυρίως χριστιανικό ορθόδοξο ναό

εικόνα /iˈko.na/ (n)
imagem, ícone
  (μεταφορικά) γενική, λιτή, αλλά ουσιαστική και πιστή αναπαράσταση ή η εμφάνιση μιας κατάστασης

ειλεός /i.leˈos/ (n)
íleo
  (ανατομία) το τελευταίο και μεγαλύτερο σε μήκος τμήμα του λεπτού εντέρου

ειλικρίνεια /i.liˈkɾi.ni.a/ (n)
sinceridade

ειλικρινά /ˌilikrinˈa/ (adv)
francamente

ειλικρινής /i.li.kɾiˈnis/ (adj)
sincero

ειρήνη /iˈɾi.ni/ (n)
paz

ειρηνικός /i.ɾi.niˈkos/ (adj)
pacífic

ειρηνιστής /ˌirinistˈis/ (n)
pacifista

ειρηνοποιός /i.ɾi.no.piˈos/ (adj)
pacificador

ειρωνεία /i.ɾoˈni.a/ (n)
ironia

ειρωνικά /ˌironikˈa/ (adv)
ironicamente

ειρωνικός /i.ɾo.niˈci/ /i.ɾo.niˈko/ /i.ɾo.niˈkos/ (adj)
irónico

εις το επανιδείν /is to ˌepaniðˈin/
até a próxima

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος /is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos/
em nome do Pai, do Filho e do Espírito Santo
  (χριστιανισμός) στο όνομα του πατέρα, του υιού και του αγίου πνεύματος (φράση με την οποία οι χριστιανοί αναφέρονται στην Αγία Τριάδα)

εισάγω /isˈaɣo/ (v)
importar
  (οικονομία) κάνω εισαγωγή, φέρνω προϊόντα από ξένες χώρες

εισαγγελέας /ˌisaŋɡelˈeas/ (n)
procurador da República

εισαγωγέας /ˌisaɣojˈeas/ (n)
importador

εισαγωγή /i.sa.ɣoˈʝi/ (n)
introdução

εισαγωγικά /ˌisaɣˌojikˈa/ (n)
aspas

εισαγωγικός /i.sa.ɣoˈʝi.ci/ /i.sa.ɣoˈʝi.ko/ /i.sa.ɣoˈʝi.kos/ (adj)
introdutório

εισβάλλω /iˈzva.lo/ (v)
invadir

εισβολέας /i.zvoˈle.as/ (n)
invasor

εισβολή /ˌisvolˈi/ (n)
invasão

εισερχόμενα /ˌiserxˈomenˌa/ (n)
caixa de entrada

εισιτήριο /i.siˈti.ɾi.o/ (n)
bilhete

εισπνέω /isˈpne.o/ (v)
inalar

εισφορά /ˌisforˈa/ (n)
contribuição

εκ μέρους /ek mˈerus/
em nome de

εκ των υστέρων /ek ton istˈeron/
a posteriori

εκατομμυριούχος /ˌekatˌomiriˈuxos/ (n)
milionário

εκατομμύριο /e.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
milhão

εκατονταετηρίδα /ˌekatˌodaˌetirˈiða/ (n)
centenário

εκατονταρχία /ˌekatˌodarçˈia/ (n)
centúria

εκατοστός /ˌekatostˈos/
centésimo

εκατό /ˌekatˈo/ (n)
cem, cento
  ο αριθμός τηλεφώνου της υπηρεσίας άμεσης δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας

εκατόλιτρο /ˌekatˈolitrˌo/ (n)
hectolitro

εκατόμβη /ˌekatˈomvi/ (n)
hecatombe

εκατόνταρχος /e.kaˈton.daɾ.xos/ (n)
centurião

εκβιάζω /ek.viˈa.zo/ (v)
chantagear

εκβιασμός /ek.vi.aˈzmos/ (n)
extorsão, chantagem

εκβιαστής /ek.vi.aˈstis/ (n)
szantażysta

εκβιομηχάνιση /ˌekviˌomixˈanisˌi/ (n)
industrialização

εκβολή /ek.voˈli/ (n)
estuário

εκδήλωση /ekðˈilosˌi/ (n)
manifestação

εκδίδω /ekˈði.ðo/ (v)
publicar

εκδίκαση /ekðˈikasˌi/ (n)
adjudicação

εκδίκηση /ekˈði.ci.si/ (n)
desforra, vingança

εκδικήτρια /ˌekðicˈitriˌa/ (n)
vingadora

εκδικητής /ek.ði.ciˈtis/ (n)
vingador
  αυτός που εκδικείται, που παίρνει εκδίκηση για μια άδικη πράξη

εκδικητική πορνογραφία /ˌekðicˌiticˈi pˌornoɣrafˈia/
pornografia de vingança

εκδικητικός /ek.ði.ci.tiˈkos/ (adj)
vingativo

εκδικούμαι /ek.ðiˈku.me/ (v)
vingar

εκδοχή /ek.ðoˈçi/ (n)
versão

εκδότης /ekðˈotis/ (n)
redator

εκδότρια /ekðˈotriˌa/ (n)
editora

εκεί /ecˈi/ (adv)
aí, ali, lá, acolá, além, acoli

εκθέτω /ekˈθe.to/ (v)
expor
  βάζω κάποιον ή κάτι σε ένα σημείο, ώστε να μπορούν οι άλλοι να τον δουν

εκθετικός /ˌekθetikˈos/ (adj)
exponencial

εκκένωση /eˈce.no.si/ (n)
evacuação
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εκκενώνω

εκκίνηση /ecˈinisˌi/ (n)
arranque
  (πληροφορική) η διαδικασία της έναρξης της λειτουργίας του ηλεκτρονικού υπολογιστή (ή παρόμοιας ηλεκτρονικής συσκευής) με τη φόρτωση του λειτουργικού συστήματος

εκκαθάριση /ˌekaθˈarisˌi/ (n)
purga

εκκεντρικότητα /e.cen.dɾiˈko.ti.ta/ (n)
excentricidade

εκκενώνω /e.ceˈno.no/ (v)
evacuar

εκκινώ /e.ciˈno/ (v)
arrancar
  (πληροφορική) bootstrap: φορτώνω το λειτουργικό σύστημα από μη πτητική μνήμη (πχ. σκληρός δίσκος, μνήμη φλας, κλπ.) στην κεντρική μνήμη (πχ. RAM) του υπολογιστή

εκκλησία /e.kliˈsi.a/ (n)
igreja

εκκλησίασμα /ˌeklisˈiasmˌa/ (n)
assembleia

εκκλησιαστικά λατινικά /ˌeklisjˌastikˈa lˌatinikˈa/
latim eclesiástico

εκκλησιαστικός /ˌeklisjˌastikˈos/ (n)
eclesiástico

εκκολαπτήριο /ˌekolaptˈiriˌo/ (n)
chocadeira

εκκοσμίκευση /ˌekosmˈicefsˌi/ (n)
secularização

εκκρεμές /e.kɾeˈmes/ (n)
pêndulo

εκλέγω /eˈkle.ɣo/ (v)
eleger

εκλαϊκεύω /e.kla.iˈce.vo/ (v)
vulgarizar

εκλεγμένος /ˌekleɣmˈenos/
eleito

εκλειπτική /ˌeklipticˈi/ (n)
eclíptica

εκλεκτικός /e.kle.ktiˈkos/ (adj)
exigente

εκλογές /ˌeklojˈes/ (n)
eleições

εκλογή /e.kloˈʝi/ (n)
eleição

εκλογικό σώμα /e.klo.ʝiˈko ˈso.ma/
eleitorado

εκλογικός /ˌeklojikˈos/ (adj)
eleitoral

εκμετάλλευση /ek.meˈta.lef.si/ (n)
exploração

εκμηδενίζω /ek.mi.ðeˈni.zo/ (v)
aniquilar

εκμηχάνιση /ˌekmixˈanisˌi/ (n)
mecanização

εκνευρισμός /ˌeknevrismˈos/ (n)
irritação

εκπέμπω /ekˈpem.bo/ (v)
emitir

εκπίπτω /ekˈpi.pto/ (v)
decair
  ξεπέφτω, παρακμάζω

εκπαίδευση /ekˈpe.ðef.si/ (n)
educação

εκπαιδευτικός /ek.pe.ðe.ftiˈkos/ (n)
educativo

εκπαιδεύω /ˌekpeðˈevo/ (v)
educar

εκπαραθυρώνω /ek.pa.ɾa.θiˈɾo.no/ (v)
defenestrar

εκπαραθύρωση /ek.pa.ɾaˈθi.ɾo.si/ (n)
defenestração

εκπλήσσω /ekˈpli.so/ (v)
pasmar

εκπληκτικός /ˌekpliktikˈos/ (adj)
surpreendente
  που προκαλεί έκπληξη, που ξαφνιάζει

εκπνέω /ekpnˈeo/ (v)
exalar

εκπομπή /ek.pomˈbi/ (n)
emissão
  η παραγωγή, απελευθέρωση και διάχυση στον περιβάλλοντα χώρο σωματιδίων, ρύπων, ενέργειας, ακτινοβολίας κ.ά.
programa
  η μετάδοση μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων ραδιοτηλεοπτικού σήματος και προγράμματος

εκπορνεύω /ek.poɾˈne.vo/ (v)
prostituir

εκπρόσωπος /ekˈpɾo.so.pos/ (n)
representante

εκρέω /eˈkɾe.o/ (v)
sair

εκρηκτικό /ˌekriktikˈo/ (n)
explosivo

εκρηκτικός /e.kɾi.ktiˈci/ /e.kɾi.ktiˈko/ /e.kɾi.ktiˈkos/ (adj)
explosivo

εκροή /e.kɾoˈi/ (n)
saída
  (μεταφορικά, οικονομία) η εξαγωγή διαφόρων αγαθών ή χρήματος από κάποια χώρα προς άλλες

εκρόφηση /ekrˈofisˌi/ (n)
dessorção

εκσκαφέας /ek.skaˈfe.as/ (n)
cavador

εκσκαφή /ek.skaˈfi/ (n)
escavação

εκσπερμάτιση /ˌekspermˈatisˌi/ (n)
ejaculação

εκστατικός /ˌekstatikˈos/ (adj)
extático

εκτάριο /eˈkta.ɾi.o/ (n)
hectare

εκτέλεση /eˈkte.le.si/ (n)
execução
  (πληροφορική) πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή σε κατάσταση λειτουργίας

εκταφή /ˌektafˈi/ (n)
exumação

εκτελεστικός /ˌektelˌestikˈos/ (adj)
executivo

εκτιμώ /e.ktiˈmo/ (v)
apreciar
  κάνω μια εκτίμηση, έναν υπολογισμό για την αξία (ή την έκταση, το μέγεθος κ.λπ.) κάποιων πραγμάτων

εκτροχιάζομαι /ˌektroçˈazomˌe/ (v)
descarrilhar, descarrilar

εκτυπωτής /ˌektipotˈis/ (n)
impressora

εκτυφλώνω /ˌektiflˈono/ (v)
cegar

εκτόπλασμα /ektˈoplasmˌa/ (n)
ectoplasma

εκτός /eˈktos/
além de
  επιπλέον +από/+γενική, πέρα +από, πέραν +γενική

εκφοβίζω /ek.foˈvi.zo/ (v)
intimidar

εκφράζω /ekfrˈazo/ (v)
espremer

εκφραστικός /ˌekfrastikˈos/ (adj)
expressivo

εκφραστικότητα /ˌekfrastikˈotitˌa/ (n)
expressividade

εκφυλίζομαι /ˌekfilˈizomˌe/
degenerar

εκφωνητής /ˌekfonitˈis/ (n)
locutor

εκχιονιστήρας /ˌekçonistˈiras/ (n)
limpa-neve

εκχριστιανίζω /ˌekxristˌianˈizo/ (v)
cristianizar

εκχριστιανισμός /ˌekxristˌianismˈos/ (n)
cristianização

ελάττωμα /eˈla.to.ma/ (n)
defeito

ελάφι /eˈla.fi/ (n)
veado, cervo

ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο /elˈaçistˌo cinˈo pˌolaplˈasjo/
mínimo múltiplo comum

ελέγχω /eˈleŋ.xo/ (v)
verificar

ελέκτορας /eˈle.kto.ɾas/ (n)
príncipe-eleitor

ελέφαντας /elˈefadˌas/ (n)
elefante, elefanta

ελίτ /elˈit/ (n)
de elite

ελαιογραφία /ˌeleˌoɣrafˈia/ (n)
pintura a óleo

ελαιοκράμβη /ˌeleokrˈamvi/ (n)
colza

ελαιόλαδο /ˌeleˈolaðˌo/ (n)
azeite

ελαστικότητα /e.la.stiˈko.ti.ta/ (n)
elasticidade

ελαστομερές /ˌelastˌomerˈes/ (n)
elastómero

ελατήριο /e.laˈti.ɾi.o/ (n)
mola
  μεταλλικό εξάρτημα που έχει ελαστικότητα και τη δυνατότητα να συμπτύσσεται ή να επεκτείνεται όταν ασκούμε πίεση ενώ επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση όταν σταματήσουμε να ασκούμε πίεση

ελαφάκι /e.laˈfa.ci/ (n)
corço

ελαφίνα /e.laˈfi.na/ (n)
corça

ελαφρόπετρα /ˌelafrˈopetrˌa/ (n)
pedra-pomes

ελαχιστοποιώ /e.la.çi.sto.piˈo/ (v)
minimizar

ελβετικός /ˌelvetikˈos/ (adj)
suíço

ελεήμων /ˌeleˈimon/ (adj)
misericordioso

ελεγκτής /e.leŋˈktis/ (n)
controlador

ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας /e.leŋˈktis e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
controlador de tráfego aéreo

ελεημοσύνη /e.le.i.moˈsi.ni/ (n)
esmola

ελευθερία /ˌelefθerˈia/ (n)
liberdade

ελευθεροτέκτονας /e.le.fθe.ɾoˈte.kto.nas/ (n)
franco-maçom

ελευθεροτεκτονισμός /e.le.fθe.ɾo.te.kto.niˈzmos/ (n)
maçonaria
  παγκόσμια μυστική αδελφότητα της οποίας τα μέλη ανήκουν σε κατά τόπους τεκτονικές Στοές, έχουν κοινές ηθικές και μεταφυσικές απόψεις και αλληλοϋποστηρίζονται

ελευθερώνω /e.le.fθeˈɾo.no/ (v)
libertar

ελεύθερη αγορά /elˈefθerˌi ˌaɣorˈa/
mercado livre

ελεύθερο /eˈle.fθe.ɾo/ (n)
crawl

ελεύθερο λογισμικό /elˈefθerˌo lˌojismikˈo/
software livre

ελεύθερος /eˈle.fθe.ɾos/ (adj)
grátis, gratuito, gratuita
  που δεν έχει περιορισμούς και δεσμεύσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, στη δράση του
  (ειδικότερα) που δεν περιορίζεται η κίνησή του επειδή δεν είναι δεμένος
  (χώρα ή λαός) που δε βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ή τυραννικό καθεστώς
  διαθέσιμος, αδέσμευτος
  που δεν είναι στη φυλακή
  (για δρόμους, διόδους κ.λπ) που δεν έχει εμπόδια, ανοιχτός
  (για το σώμα ή τα μέλη) χαλαρός, όχι σφιγμένος
  ανύπαντρος
  (αθλητισμός) που δεν ακολουθείται σε μικρή απόσταση από αντίπαλο παίκτη

ελεύθερος σκοπευτής /elˈefθerˌos skˌopeftˈis/ (n)
atirador

ελεύθερος χρόνος /elˈefθerˌos xrˈonos/
folga

ελιά /eˈʎa/ (n)
oliveira
  (δέντρο) αιωνόβιο και αειθαλές δένδρο με στιλπνά ωοειδή φύλλα, στρεβλό (συνήθως) κορμό, με γκρίζο φλοιό και καρπό ωοειδούς σχήματος και πράσινο και σκληρό περικάρπιο, που, όταν ωριμάσει, μαυρίζει και μαλακώνει. Καλλιεργείται κυρίως στις μεσογειακές χώρες
azeitona, oliva
  (τρόφιμο) ο καρπός του ομώνυμου δέντρου, που γίνεται βρώσιμος με ποικίλες ειδικές επεξεργασίες και είναι η πηγή για το μαγειρικό λάδι
pinta, sinal
  μελανόχρωμη κηλίδα του δέρματος που συνήθως εξέχει κι οφείλεται στην υπερβολική έκκριση μελανίνης

ελικοστροβιλοκινητήρας /ˌelikˌostrovˌilocˌinitˈiras/ (n)
turboélice

ελικόπτερο /ˌelikˈopterˌo/ (n)
helicóptero

ελισαβετιανός /ˌelisˌavetˌianˈos/ (adj)
elisabetano

ελιτισμός /ˌelitismˈos/ (n)
elitismo

ελκυστικός /ˌelcistikˈos/ (adj)
atraente
  (μεταφορικά) που ελκύει, που θέλγει

ελλέβορος /elˈevorˌos/ (n)
heléboro

ελληνικά /e.li.niˈka/ (n)
grego
  η ελληνική γλώσσα σε όλες τις ιστορικές της περιόδους και όλες τις ποικιλίες (διαλέκτους και ιδιώματα)

ελληνικός /e.li.niˈkos/ (n)
grego

ελληνισμός /ˌelinismˈos/ (n)
helenismo

ελληνορωμαϊκός /ˌelinˌoromaɪkˈos/ (adj)
greco-romano

ελλιπής /e.liˈpis/ (adj)
incompleto

ελονοσία /e.lo.noˈsi.a/ (n)
malária

ελπίδα /elˈpi.ða/ (n)
esperança

ελπίζω /elˈpi.zo/ (v)
esperar

ελπιδοφόρος /el.pi.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
prometedor

εμίρης /emˈiris/ (n)
emir

εμβάζω /emvˈazo/ (v)
transferir

εμβατήριο /eɱ.vaˈti.ɾi.o/ (n)
marcha

εμβληματικός /eɱ.vli.ma.tiˈkos/ (adj)
emblemático

εμβολή /eɱ.voˈli/ (n)
embolia

εμβολίζω /ˌemvolˈizo/ (v)
abalroar

εμβολιάζω /eɱ.vo.liˈa.zo/ (v)
enxertar
  (ιατρική, φαρμακευτική) εισάγω εμβόλιο σε οργανισμό για θεραπεία ή πρόληψη

εμβολιασμός /ˌemvoʎasmˈos/ (n)
vacinação

εμβρυολογία /ˌemvriˌolojˈia/ (n)
embriologia

εμβρυϊκός /ˌemvriikˈos/ (adj)
embrionário

εμβόλιο /eɱˈvo.li.o/ (n)
vacina

εμείς /eˈmis/
nós, a gente

εμετικός /ˌemetikˈos/ (adj)
emético

εμετός /ˌemetˈos/ (n)
vômito

εμιράτο /ˌemirˈato/ (n)
emirado

εμμηνορροϊκός /ˌeminˌoroɪkˈos/ (adj)
menstrual

εμμηνόπαυση /e.miˈno.paf.si/ (n)
menopausa

εμμηνόρροια /e.miˈno.ɾi.a/ (n)
menstruação

εμού /eˈmu/ (n)
emu

εμπάθεια /emˈba.θi.a/ (n)
animosidade

εμπάργκο /ebˈarɡo/ (n)
embargo

εμπέδηση /ebˈeðisˌi/ (n)
impedância

εμπειρία /ˌebirˈia/ (n)
experiência

εμπειρικά /em.bi.ɾiˈka/ (adv)
empiricamente

εμπειρικός /ˌebirikˈos/ (adj)
empírico

εμπιστευτικά /ˌebistˌeftikˈa/ (adv)
confidencialmente

εμπιστευτικότητα /em.bi.ste.ftiˈko.ti.ta/ (n)
confidencialidade

εμπιστεύομαι /em.biˈste.vo.me/ (v)
confiar

εμπιστοσύνη /ˌebistosˈini/ (n)
confiança

εμπνέω /emˈbne.o/ (v)
inspirar

εμποδίζω /em.boˈði.zo/ (v)
impedir

εμπορευματοκιβώτιο /ˌeborˌevmatˌocivˈotiˌo/ (n)
contentor

εμπορευματοποίηση /ˌeborˌevmatopˈiisˌi/ (n)
comercialização

εμπορεύομαι /ˌeborˈevomˌe/ (v)
comerciar

εμπορικό κέντρο /ˌeborikˈo cˈedro/
centro comercial, shopping

εμπορικός /ˌeborikˈos/ (adj)
comercial

εμπρησμός /ˌebrismˈos/ (n)
incêndio criminoso

εμπρηστής /ˌebristˈis/ (n)
incendiária

εμπροσθοφυλακή /ˌebrosθˌofilacˈi/ (n)
vanguarda

εμπόρευμα /emˈbo.ɾev.ma/ (n)
mercadoria

εμπόριο /emˈbo.ɾi.o/ (n)
comércio

εμπύημα /ebˈiimˌa/ (n)
empiema

εμφάνιση /eɱˈfa.ni.si/ (n)
postura

εμφανίζομαι /ˌemfanˈizomˌe/ (v)
aparecer

εμφατικός /eɱ.fa.tiˈkos/ (adj)
enfático

εμφιάλωση /eɱ.fiˈa.lo.si/ (n)
engarrafamento

εμφιαλώνω /eɱ.fi.aˈlo.no/ (v)
embotelhar

εμφύλιος πόλεμος /emfˈiʎos pˈolemˌos/
guerra civil

εμφύσημα /eɱˈfi.si.ma/ (n)
enfisema

εμότζι /eˈmo.d͡zi/ (n)
emoji

εν ψυχρώ /ˈem bzixrˈo/
a sangue frio

ενέδρα /eˈne.ðɾa/ (n)
emboscada

ενέργεια /eˈneɾ.ʝi.a/ (n)
energia
  (φυσική) η θεμελιώδης ποσότητα που χαρακτηρίζει ένα σώμα ή χώρο που μπορεί να μεταβάλλει κάποιο άλλο σώμα ή να μεταβληθεί

ενέχυρο /enˈeçirˌo/ (n)
penhor

ενήλικος /enˈilikˌos/ (n)
adulto

ενίσχυση /enˈisçisˌi/ (n)
reforço

εναέρια κυκλοφορία /e.naˈe.ɾi.a ci.klo.foˈɾi.a/
tráfego aéreo

εναλλακτήρας /ˌenalaktˈiras/ (n)
alternador

εναλλακτικός /e.na.la.ktiˈkos/ (adj)
alternativo

εναλλασσόμενο ρεύμα /ˌenalassˈomenˌo rˈevma/
corrente alternada

ενδέκατος /enðˈekatˌos/
décimo primeiro

ενδεκάγωνο /ˌenðekˈaɣonˌo/ (n)
hendecágono

ενδεχομένως /ˌenðexomˈenos/ (adv)
potencialmente

ενδεχόμενο /ˌenðexˈomenˌo/ (n)
contingência

ενδημικός /ˌenðimikˈos/ (adj)
endémico

ενδιάμεσος /ˌenðiˈamesˌos/ (adj)
intermediário

ενδιαφέρον /en.ði̯aˈfe.ɾon/ (n)
interesse

ενδιαφέρω /en.ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
interessar

ενδιαφέρων /en.ði̯aˈfe.ɾon/
interessante

ενδογαμία /en.ðo.ɣaˈmi.a/ (n)
endogamia

ενδογενής /en.ðo.ʝeˈnes/ /en.ðo.ʝeˈnis/ (adj)
endógeno

ενδοκάρπιο /ˌenðokˈarpço/ (n)
endocarpo

ενδοκρινής /ˌenðokrinˈis/ (adj)
endócrino

ενδοκρινολογία /ˌenðokrˌinolojˈia/ (n)
endocrinologia

ενδοκρινολόγος /ˌenðokrˌinolˈoɣos/ (n)
endocrinologista

ενδοκυβερνητικός /ˌenðocˌivernˌitikˈos/ (adj)
intergovernamental

ενδομητρίωση /ˌenðomitrˈiosˌi/ (n)
endometriose

ενδομυϊκός /ˌenðomˌiikˈos/ (adj)
intramuscular

ενδοοικογενειακός /ˌenðoˌikojˌeɲakˈos/ (adj)
intrafamiliar

ενδοσκόπηση /ˌenðoskˈopisˌi/ (n)
endoscopia
  (ιατρική) η εξέταση των φυσικών κοιλοτήτων του σώματος χάρη σε ένα ειδικό όργανο, το ενδοσκόπιο
introspecção
  (ψυχολογία) η ανάλυση της συνείδησης, αυτοπαρατήρηση, η εξέταση του εσωτερικού μας κόσμου

ενδοσκόπιο /ˌenðoskˈopço/ (n)
endoscópio

ενδοσπέρμιο /ˌenðospˈermiˌo/ (n)
endosperma

ενδοτοξίνη /ˌenðotoksˈini/ (n)
endotoxina

ενδυμασία /ˌenðimasˈia/ (n)
traje

ενδόμυχος /enˈðo.mi.xos/ (adj)
íntimo

ενεδρεύω /ˌeneðrˈevo/ (v)
emboscar

ενενήντα /ˌenenˈida/
noventa

ενεργητική φωνή /ˌenerjˌiticˈi fonˈi/
voz ativa

ενεργοποίηση /ˌenerɣopˈiisˌi/ (n)
ativação

ενεργός /e.neɾˈɣos/ (adj)
activo

ενεργώ /e.neɾˈɣo/ (v)
agir

ενεστώτας /ˌenestˈotas/ (n)
presente

ενεχυρίαση /ˌeneçirˈiasˌi/ (n)
penhora

ενεχυριάζω /e.ne.çi.ɾiˈa.zo/ (v)
penhorar

ενεχυροδανειστήριο /ˌeneçˌiroðˌanistˈiriˌo/ (n)
casa de penhores

ενεχυροδανειστής /ˌeneçˌiroðˌanistˈis/ (n)
penhorista

ενζυμολογία /ˌenzimˌolojˈia/ (n)
enzimologia

ενημέρωση /e.niˈme.ɾo.si/ (n)
atualização

ενημερώνω /e.ni.meˈɾo.no/ (v)
atualizar
  καταγράφω όλες τις μεταβολές μιας αξίας που έχουν συμβεί από την προηγούμενη φορά

ενθάρρυνση /enθˈarinsˌi/ (n)
encorajamento

ενθαλπία /ˌenθalpˈia/ (n)
entalpia

ενθαρρύνω /ˌenθarˈino/ (v)
encorajar

ενθουσιασμός /en.θu.si.aˈzmos/ (n)
entusiasmo

ενθρόνιση /enθrˈonisˌi/ (n)
entronização

ενθύμιο /enˈθi.mi.o/ (n)
lembrança

ενιαχού /e.ni.aˈxu/ (adv)
aqui e ali

ενικός /e.niˈkos/ (n)
singular

ενισχυτής /ˌenisçitˈis/ (n)
amplificador

ενισχύω /ˌenisçˈio/ (v)
reforçar

εννεάγωνο /ˌeneˈaɣonˌo/ (n)
eneágono

εννιά /eˈɲa/
nove

εννιακόσια /ˌeɲakˈosja/
novecentos

εννοιοκρατία /ˌeɲokratˈia/ (n)
conceptualismo

ενοίκιο /eˈni.ci.o/ (n)
aluguel
  χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς για το δικαίωμα προσωρινής χρήσης ενός χώρου για κατοίκηση, εμπορικούς σκοπούς κλπ.

ενοθεϊσμός /ˌenoθˌeismˈos/ (n)
henoteísmo

ενοποίηση /ˌenopˈiisˌi/ (n)
unificação

ενορία /ˌenorˈia/ (n)
paróquia, freguesia

ενορχηστρώνω /ˌenorçistrˈono/ (v)
orquestrar

ενοφθαλμία /ˌenofθalmˈia/ (n)
enoftalmia

ενοχή /e.noˈçi/ (n)
culpa
  (και στον πληθυντικό) η κατάσταση κατά την οποία κάποιος μέμφεται τον εαυτό του για πράξη ή παράλειψή του - το συναίσθημα που συνοδεύει αυτήν την κατάσταση

ενοχλημένος /ˌenoxlimˈenos/
irritado

ενοχλώ /e.noˈxlo/ (v)
perturbar

ενοχοποιώ /e.no.xo.piˈo/ (v)
incriminar

ενσάρκωση /ensˈarkosˌi/ (n)
encarnação

ενσταλάζω /ˌenstalˈazo/ (v)
inculcar

ενστικτώδης /ˌenstiktˈoðis/ (adj)
instintivo

ενσυναίσθηση /ˌensinˈesθisˌi/ (n)
empatia

ενσωματωμένος /ˌensomˌatomˈenos/
acoplado

ενσωματώνω /ˌensomatˈono/ (v)
incorporar

εντάξει /enˈda.ksi/ (adv)
tudo bem

ενταφιασμός /ˌedafˌiasmˈos/ (n)
enterramento

εντελβάις /ˌedelvˈaɪs/ (n)
edelvais

εντολή /e.ndoˈli/ (n)
mandamento
comando
  (πληροφορική) command: εντολή που δίδεται σε λειτουργικό σύστημα ή σε ένα πρόγραμμα ή γενικότερα σε ηλεκτρονικό υπολογιστή για να εκτελέσει κάποια λειτουργία
instrução
  (πληροφορική) instruction: εντολή ή ομάδα εντολών στη γλώσσα μηχανής που εκτελούν κάποια απλή λειτουργία στη κεντρική μονάδα επεξεργασίας

εντομοκτόνο /ˌedomoktˈono/ (n)
inseticida

εντομοκτόνος /ˌedomoktˈonos/ (adj)
inseticida

εντομοφάγος /ˌedomofˈaɣos/ (n)
insectívoro

εντοπίζω /ˌedopˈizo/ (v)
localizar

εντοπισμός /ˌedopismˈos/ (n)
localização

εντροπία /ˌedropˈia/ (n)
entropia

εντυπωσιάζω /en.di.po.siˈa.zo/ (v)
impressionar

εντυπωσιακός /ˌedipˌosjakˈos/ (adj)
impressionante

εντόσθια /edˈosθiˌa/ (n)
vísceras

εντύπωση /enˈdi.po.si/ (n)
impressão

ενυδρίδα /e.niˈðɾi.ða/ (n)
lontra

ενυδρείο /e.niˈðɾi.o/ (n)
aquário

ενωτικό /e.no.tiˈko/ (n)
hífen

ενότητα /eˈno.ti.ta/ (n)
unidade

ενόχληση /enˈoxlisˌi/ (n)
zanga

ενώνω /eˈno.no/ (v)
unir

εξ ορισμού /ˈeks ˌorismˈu/
por definição

εξάγωνο /eˈksa.ɣo.no/ (n)
hexágono

εξάμηνο /eˈksa.mi.no/ (n)
semestre

εξάνθημα /eˈksan.θi.ma/ (n)
borbulha

εξάντας /eksˈadas/ (n)
sextante

εξάντληση /eˈksand.li.si/ (n)
esgotamento

εξάρθρωση /eksˈarθrosˌi/ (n)
luxação
  (ιατρική): η μετακίνηση οστού εκτός άρθρωσης, το βγάλσιμο της κεφαλής ενός οστού από την κοιλότητα στην οποία βρίσκεται συνήθως

εξάρτημα /eˈksaɾ.ti.ma/ (n)
acessório

εξάρτηση /eˈksaɾ.ti.si/ (n)
dependência
  το κρέμασμα
  (συντακτικό) η ιεραρχική σχέση μεταξύ συντακτικών όρων.
adicção
  η κατάσταση κατά την οποία είσαι εξαρτημένος από κάποιον ή κάτι για την ικανοποίηση των αναγκών σου.

εξάσκηση /eksˈascisˌi/ (n)
prática

εξάτμιση /eksˈatmisˌi/ (n)
evaporação
  (φυσική) το φυσικό φαινόμενο της εξαέρωσης κατά το οποίο μετατρέπεται σε αέριο μόνο η επιφάνεια του υγρού

εξάχνωση /eksˈaxnosˌi/ (n)
sublimação

εξέγερση /eˈkse.ʝeɾ.si/ (n)
insurreição, levante

εξέδρα /eksˈeðra/ (n)
arquibancada, tablado

εξέλιξη /eˈkse.li.ksi/ (n)
evolução

εξέταση /eˈkse.ta.si/ (n)
exame

εξήγηση /eˈksi.ʝi.si/ (n)
exposição

εξήντα /eksˈida/
sessenta

εξίσωση /eˈksi.so.si/ (n)
equação
  (μαθηματικά) μαθηματική έκφραση με δύο ίσα σκέλη, τα οποία ενώνονται με το σημείο του ίσον (=)

εξαίρεση /eˈkse.ɾe.si/ (n)
exceção

εξαγγλισμός /ˌeksaŋɡlismˈos/ (n)
anglicização

εξαγιάζω /ˌeksajˈazo/ (v)
consagrar

εξαγνίζω /ˌeksaɣnˈizo/ (v)
assear

εξαγωγή /ˌeksaɣojˈi/ (n)
exportação

εξαερισμός /e.ksa.e.ɾiˈzmos/ (n)
ventilação

εξαιρετικά /ˌekserˌetikˈa/ (adv)
excepcionalmente

εξαιρετικός /ˌekserˌetikˈos/ (adj)
excecional

εξαιρώ /e.skeˈɾo/ (v)
excepcionar

εξακόσια /ˌeksakˈosja/
seiscentos, seiscentas

εξαναγκασμός /ˌeksanˌaŋɡasmˈos/ (n)
compulsão

εξαντλητικός /e.ksand.li.tiˈkos/ (adj)
exaustivo

εξαπάτηση /e.ksaˈpa.ti.si/ (n)
embuste

εξαπατώ /e.ksa.paˈto/ (v)
enganar

εξαραβίζω /e.ksa.ɾaˈvi.zo/ (v)
arabizar

εξαρθρώνω /ˌeksarθrˈono/ (v)
deslocar

εξαρτημένος /ˌeksartimˈenos/ (n)
dependente

εξαρχαϊσμός /ˌeksarxaɪsmˈos/ (n)
arcaização

εξατμίζω /ˌeksatmˈizo/ (v)
evaporar

εξατομίκευση /ˌeksatomˈicefsˌi/ (n)
personalização

εξαφάνιση /ˌeksafˈanisˌi/ (n)
desaparecimento

εξαφανίζομαι /ˌeksafanˈizomˌe/ (v)
desaparecer

εξερευνητής /ˌekserˌevnitˈis/ (n)
explorador

εξερευνώ /e.kse.ɾevˈno/ (v)
explorar

εξερχόμενος /ˌekserxˈomenˌos/
sainte

εξετάζω /e.kseˈta.zo/ (v)
buscar

εξευρωπαϊσμός /e.kse.vɾo.pa.iˈzmos/ (n)
europeização

εξευτελίζω /e.kse.fteˈli.zo/ (v)
humildar

εξηγώ /e.ksiˈɣo/ (v)
explicar

εξηκοστός /ˌeksikostˈos/
sexagésimo

εξημερωμένος /ˌeksimˌeromˈenos/
domesticado

εξιδρώνω /e.ksiˈðɾo.no/ (v)
exsudar

εξισλαμισμός /ˌeksislˌamismˈos/ (n)
islamização

εξοικειώνω /e.ksi.ciˈo.no/ (v)
familiarizar

εξοικονομώ /e.ksi.ko.noˈmo/ (v)
economizar

εξομολογητήριο /e.kso.mo.lo.ʝiˈti.ɾi.o/ (n)
confessionário

εξομολογητής /e.kso.mo.lo.ʝiˈtis/ (n)
confessor

εξομολογώ /e.kso.mo.loˈɣo/ (v)
confessar

εξομολόγηση /e.kso.moˈlo.ʝi.si/ (n)
confissão

εξοπλισμός /ˌeksoplismˈos/ (n)
equipamento
  (μεταφορικά) το σύνολο των αντικειμένων που είναι απαραίτητα σε κάτι

εξορία /e.ksoˈɾi.a/ (n)
exílio

εξορίζω /e.ksoˈɾi.zo/ (v)
desterrar, exilar

εξορκίζω /ˌeksorcˈizo/ (v)
exorcizar

εξορκισμός /ˌeksorcismˈos/ (n)
exorcismo

εξορκιστής /ˌeksorcistˈis/ (n)
exorcista

εξουδετερώνω /e.ksu.ðe.teˈɾo.no/ (v)
neutralizar

εξουθενώνω /ˌeksuθenˈono/ (v)
extenuar

εξουσία /e.ksuˈsi.a/ (n)
poder

εξουσιοδοτώ /e.ksu.si.o.ðoˈto/ (v)
dar poderes a

εξουσιοδότηση /e.ksu.si.oˈðo.ti.si/ (n)
autorização

εξοχή /ˌeksoçˈi/ (n)
campanha
  τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξοχικό /e.kso.çiˈko/ (n)
casa de férias
  (γαστρονομία) κρέας ψημένο με καρυκεύματα, τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο ή φύλλα πίτας

εξού /eksˈu/ (adv)
portanto

εξτρεμιστικός /ˌekstremˌistikˈos/ (adj)
extremista

εξυπηρετητής /ˌeksipˌiretitˈis/ (n)
servidor

εξυπηρετητής περιεχομένου /ˌeksipˌiretitˈis pˌeriˌexomˈenu/
servidor

εξυπνάκιας /ˌeksipnˈacas/ (n)
sabichão

εξυψώνω /ˌeksipsˈono/ (v)
elevar

εξωγήινος /ˌeksojˈiinˌos/ (n)
extraterrestre

εξωγαμία /e.kso.ɣaˈmi.a/ (n)
exogamia

εξωμήτριος /e.ksoˈmi.tɾi.os/ (adj)
extrauterino

εξωμήτριος κύηση /ˌeksomˈitriˌos cˈiisˌi/
gravidez ectópica

εξωπλανήτης /ˌeksoplanˈitis/ (n)
exoplaneta

εξωπραγματικός /e.kso.pɾaɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
irrealista

εξωραϊσμός /ˌeksoraɪsmˈos/ (n)
ornamento

εξωσωματική γονιμοποίηση /ˌeksosˌomaticˈi ɣˌonimopˈiisˌi/
fecundação in vitro

εξωτερική πολιτική /ˌeksotˌericˈi pˌoliticˈi/
política externa

εξωτερικεύω /ˌeksotˌericˈevo/ (v)
exteriorizar

εξωτερικό /ˌeksotˌerikˈo/ (n)
exterior
  η εξωτερική όψη

εξωτερικός /e.kso.te.ɾiˈkos/ (adj)
externo

εξωτερικός ασθενής /ˌeksotˌerikˈos ˌasθenˈis/
paciente ambulatorial

εξωτικός /ˌeksotikˈos/ (adj)
exótico

εξόριστος /eksˈoristˌos/ (adj)
exilado

εξόχως /eksˈoxos/ (adv)
notavelmente

εξώνυμο /eksˈonimˌo/ (n)
exónimo

εξώφυλλο /eksˈofilˌo/ (n)
cobertura
  (συνεκδοχικά) ό,τι αναγράφεται ή απεικονίζεται στο εξώφυλλο

επάγγελμα /eˈpaŋ.ɟel.ma/ (n)
profissão

επένδυση /epˈenðisˌi/ (n)
investimento
  (οικονομία) η διάθεση χρηματικών ποσών ή άλλων περιουσιακών στοιχείων με σκοπό να δημιουργηθεί νέο κεφαλαίο

επέτειος /eˈpe.ti.os/ (n)
aniversário

επί /e.pi/ /eˈpi/
vezes
  δείχνει πολλαπλασιασμό

επί τούτω /epˌi tˈuto/
ad hoc

επίγειος /eˈpi.ʝi.os/ (adj)
terreno

επίγευση /epˈijisˌi/ (n)
retrogosto

επίδεσμος /epˈiðesmˌos/ (n)
bandagem

επίδομα /epˈiðomˌa/ (n)
pagamento

επίθεση /eˈpi.θe.si/ (n)
ataque

επίθετο /eˈpi.θe.to/ (n)
adjectivo, adjetivo
  (γραμματική) κλιτή λέξη που χαρακτηρίζει το ουσιαστικό, φανερώνοντας κάποια ποιότητα ή ιδιότητά του
epíteto
  ουσιαστικό ή επίθετο που συνοδεύει συχνά το όνομα κάποιου

επίθημα /eˈpi.θi.ma/ (n)
sufixo

επίκεντρο /eˈpi.cen.dɾo/ (n)
epicentro

επίλογος /eˈpi.lo.ɣos/ (n)
epílogo

επίμονος /epˈimonˌos/ (adj)
persistente

επίπεδο /eˈpi.pe.ðo/ (n)
nível

επίπεδος /eˈpi.pe.ðos/ (adj)
plano

επίπληξη /eˈpi.pli.ksi/ (n)
repreensão

επίρρημα /eˈpi.ɾi.ma/ (n)
advérbio

επίσημος /eˈpi.si.mos/ (adj)
oficial

επίσης /epˈisis/ (adv)
também, igualmente

επίσκεψη /eˈpi.sce.psi/ (n)
visita

επίσκοπος /eˈpi.sko.pos/ (n)
bispo

επίσταξη /epˈistaksˌi/ (n)
epistaxe

επίτροπος /eˈpi.tɾo.pos/ (n)
comissário

επαγγελματίας /e.paŋ.ɟel.maˈti.as/ (n)
profissional

επαγγελματικός /ˌepaŋɡˌelmatikˈos/ (adj)
profissional

επαγρύπνηση /e.paˈɣɾi.pni.si/ (n)
vigilância

επαγωγή /e.pa.ɣoˈʝi/ (n)
induzimento

επαληθεύω /ˌepaliθˈevo/ (v)
confirmar

επανάληψη /ˌepanˈalipsˌi/ (n)
repetição

επανάσταση /e.paˈna.sta.si/ (n)
revolução

επανένωση /ˌepanˈenosˌi/ (n)
reunificação

επαναεριοποίηση /ˌepanˌaerˌiopˈiisˌi/ (n)
regaseificação

επαναλαμβάνω /e.pa.na.laɱˈva.no/ (v)
repetir

επαναπατρισμός /ˌepanˌapatrismˈos/ (n)
repatriação

επαναστατικός /ˌepanˌastatikˈos/ (adj)
revolucionário
  που δημιουργεί μια εξέγερση, που αντιδρά στο κατεστημένο
  που κάνει σημαντική πρόοδο για την επιστήμη ή την ανθρωπότητα

επαναστατώ /ˌepanˌastatˈo/ (v)
revoltar

επαναταξινομώ /ˌepanˌataksˌinomˈo/ (v)
reordenar

επαναχρησιμοποίηση /e.pa.na.xɾi.si.moˈpi.i.si/ (n)
reúso

επανδρώνω /ˌepanðrˈono/ (v)
tripular

επανεκκίνηση /e.pa.neˈci.ni.si/ (n)
reboot
  (πληροφορική) η έναρξη εκ νέου του ηλεκτρονικού υπολογιστή, ενώ βρίσκεται σε λειτουργία, με εντολή στο λειτουργικό σύστημα, χωρίς την διακοπή της ηλεκτροδότησης και εν συνεχεία τη φόρτωση του λειτουργικού συστήματος

επανεκλογή /ˌepanˌeklojˈi/ (n)
reeleição

επαρκώς /ˌeparkˈos/ (adv)
suficientemente

επαρχία /e.paɾˈçi.a/ (n)
sertão, província

επαφή /e.paˈfi/ (n)
queima-roupa, contato

επείγον /epˈiɣon/ (n)
urgência

επείγων /eˈpi.ɣon/
urgente

επειγόντως /ˌepiɣˈodos/ (adv)
urgentemente

επειδή /ˌepiðˈi/
porque, já que

επεισόδιο /e.piˈso.ði.o/ (n)
episódio

επεκτατισμός /ˌepektˌatismˈos/ (n)
expansionismo

επεκτείνω /e.peˈkti.no/ (v)
estender

επενδυτής /e.pen.ðiˈtis/ (n)
investidor

επεξεργάζομαι /e.pe.kseɾˈɣa.zo.me/ (v)
tratar

επεξεργασία /e.pe.kseɾ.ɣaˈsi.a/ (n)
processamento

επεξεργαστής κειμένου /ˌepeksˌerɣastˈis cimˈenu/
processador de texto

επευφημούμενος /ˌepefimˈumenˌos/
aclamado, ovacionado

επευφημώ /ˌepefimˈo/ (v)
aclamar, ovacionar

επηρεάζω /e.pi.ɾeˈa.zo/ (v)
influenciar

επιβάλλω /e.piˈva.lo/ (v)
infligir

επιβάτης /e.piˈva.tis/ (n)
passageiro

επιβίωση /e.piˈvi.o.si/ (n)
sobrevivência

επιβεβαίωση /ˌepivevˈeosˌi/ (n)
confirmação

επιβιώνω /ˌepiviˈono/ (v)
sobreviver

επιγαμία /ˌepiɣamˈia/ (n)
casamento misto

επιγενετικός /ˌepijˌenetikˈos/ (adj)
epigenético

επιγονατίδα /e.pi.ɣo.naˈti.ða/ (n)
rótula, patela
  (ανατομία) οστό τριγωνικού σχήματος και μικρού μεγέθους που βρίσκεται στο γόνατο

επιγραφή /ˌepiɣrafˈi/ (n)
legenda

επιγραφική /e.pi.ɣɾa.fiˈci/ (n)
epigrafia

επιδέξια /ˌepiðˈeksiˌa/ (adv)
habilmente

επιδέξιος /e.piˈðe.ksi.os/ (adj)
hábil

επιδείνωση /ˌepiðˈinosˌi/ (n)
agravação

επιδεικνύω /e.pi.ðiˈkni.o/ (v)
exibir

επιδεικτικός /ˌepiðˌiktikˈos/ (adj)
ostentatório

επιδειξιομανία /e.pi.ði.ksi.o.maˈni.a/ (n)
exibicionismo

επιδεκτικός /ˌepiðˌektikˈos/ (adj)
suscetível

επιδερμίδα /ˌepiðermˈiða/ (n)
epiderme

επιδημία /e.pi.ðiˈmi.a/ (n)
epidemia

επιδημικός /ˌepiðˌimikˈos/ (adj)
epidémico

επιδημιολογία /ˌepiðˌimiˌolojˈia/ (n)
epidemiologia

επιδημιολόγος /ˌepiðˌimiolˈoɣos/ (n)
epidemiologista

επιδιδυμίδα /ˌepiðˌiðimˈiða/ (n)
epidídimo

επιδόρπιο /e.piˈðoɾ.pi.o/ (n)
sobremesa

επιδότηση /ˌepiðˈotisˌi/ (n)
concessão

επιείκεια /e.piˈi.ci.a/ (n)
clemência

επιθήλιο /ˌepiθˈiʎo/ (n)
epitélio

επιθετικός /e.pi.θe.tiˈkos/ (adj)
alterado
  που έχει σχέση με την επίθεση

επιθετικότητα /ˌepiθˌetikˈotitˌa/ (n)
agressão

επιθεωρήτρια /ˌepiθˌeorˈitriˌa/ (n)
inspectora

επιθεωρητής /e.pi.θe.o.ɾiˈtis/ (n)
inspetor

επιθυμία /e.pi.θiˈmi.a/ (n)
desejo

επιθυμητός /ˌepiθˌimitˈos/ (adj)
desejável

επιθυμώ /ˌepiθimˈo/ (v)
desejar

επικίνδυνος /e.piˈcin.ði.nos/ (adj)
perigoso

επικαιρότητα /e.pi.ceˈɾo.ti.ta/ (n)
actualidade

επικαλούμαι /e.pi.kaˈlu.me/ (v)
invocar

επικαρπία /e.pi.kaɾˈpi.a/ (n)
usufruto

επικαταλλαγή /ˌepikˌatalajˈi/ (n)
ágio

επικείμενος /e.piˈci.me.nos/
iminente

επικοινωνία /e.pi.ci.noˈni.a/ (n)
comunicação

επικοινωνώ /e.pi.ci.noˈno/ (v)
comunicar

επικολλώ /ˌepikolˈo/ (v)
colar
  (πληροφορική) βάζω τα δεδομένα που υπάρχουν στο πρόχειρο μέσα στο τρέχον αντικείμενο ή πρόγραμμα

επικονίαση /ˌepikonˈiasˌi/ (n)
polinização

επικονιάζω /ˌepikoɲˈazo/ (v)
polinizar

επικονιαστής /ˌepikˌoɲastˈis/ (n)
polinizador

επικροτώ /ˌepikrotˈo/ (v)
applaudir

επικός /e.piˈkos/ (adj)
épico

επιλέγω /e.piˈle.ɣo/ (v)
escolher

επιλαχών /ˌepilaxˈon/ (n)
segundo

επιληπτικός /ˌepilˌiptikˈos/ (n)
epiléptico

επιληψία /e.pi.liˈpsi.a/ (n)
epilepsia

επιλογή /e.pi.loˈʝi/ (n)
escolha

επιλόχειος /e.piˈlo.çi.os/ (adj)
puerperal

επιμέλεια /e.piˈme.li.a/ (n)
cuidado
  η φροντίδα και το ενδιαφέρον για κάτι
  (νομικός όρος) η ανάληψη της ευθύνης και η φροντίδα προς κάποιο πρόσωπο που δεν μπορεί να φροντίζει μόνο του τον εαυτό του

επιμένω /e.piˈme.no/ (v)
insistir

επιμελής /e.pi.meˈlis/ (adj)
cuidadoso

επιμονή /e.pi.moˈni/ (n)
tenacidade

επιούσιος /e.piˈu.si.os/ (n)
pão de cada dia
  τα απαραίτητα για την επιβίωση, τα προς το ζην

επιπεδομετρικός /ˌepipˌeðomˌetrikˈos/ (adj)
planimétrico

επιπεφυκίτιδα /ˌepipˌeficˈitiðˌa/ (n)
conjuntivite

επιπεφυκώς /ˌepipˌefikˈos/ (n)
conjuntiva

επιπλέον /ˌepiplˈeon/ (adv)
ademais, além disso

επιπλοποιός /e.pi.plo.piˈos/ (n)
ebanista

επιπολιτισμικός /ˌepipˌolitˌismikˈos/ (adj)
aculturacional

επιπολιτισμός /ˌepipˌolitismˈos/ (n)
aculturação

επιρρηματικός /ˌepirˌimatikˈos/ (adj)
adverbial

επιρροή /e.pi.ɾoˈi/ (n)
influência

επισκέπτης /ˌepiscˈeptis/ (n)
visitante

επισκέπτομαι /e.piˈsce.pto.me/ (v)
visitar

επισκοπή /e.pi.skoˈpi/ (n)
diocese
  (θρησκεία) η περιφέρεια στην οποία ασκεί του δοικητικό και ποιμενικό του έργο ένας επίσκοπος

επισκοπείο /ˌepiskopˈio/ (n)
bispado

επισκόπηση /ˌepiskˈopisˌi/ (n)
apanhado

επιστάτης /e.piˈsta.tis/ (n)
cuidador
  (επάγγελμα) υπάλληλος που έχει τη γενική ευθύνη για την ευρυθμία σε ένα δημόσιο κτήριο (πχ σχολείο) και κάνει μικροεπισκευές

επιστήμη /e.piˈsti.mi/ (n)
ciência

επιστήμονας /e.piˈsti.mo.nas/ (n)
cientista

επιστημολογία /e.pi.sti.mo.loˈʝi.a/ (n)
epistemologia

επιστημονική μέθοδος /ˌepistˌimonicˈi mˈeθoðˌos/
método científico

επιστημονική φαντασία /ˌepistˌimonicˈi fˌadasˈia/
ficção científica

επιστημονικός /e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
científico

επιστημονισμός /e.pi.sti.mo.niˈzmos/ (n)
cientificismo

επιστολή /e.pi.stoˈli/ (n)
carta
  γραπτό μήνυμα που αποστέλλεται μέσω ταχυδρομείου μέσα σε φάκελο

επιστρέφω /e.piˈstɾe.fo/ (v)
retornar
  γυρίζω πίσω, έρχομαι πάλι στον τόπο από τον οποίο είχα φύγει κάποτε

επιστροφή /e.pi.stɾoˈfi/ (n)
regresso

επιστόμιο /ˌepistˈomiˌo/ (n)
bocal

επιστύλιο /ˌepistˈiʎo/ (n)
arquitrave

επισυνάπτω /e.pi.siˈna.pto/ (v)
anexar

επισφαλής /ˌepisfalˈis/ (adj)
precário

επισφαλώς /ˌepisfalˈos/ (adv)
precariamente

επιτάχυνση /ˌepitˈaçinsˌi/ (n)
aceleração

επιτέλους /e.piˈte.lus/
finalmente
  επιφωνηματική έκφραση, για να δηλωθεί

επιτίθεμαι /ˌepitˈiθemˌe/ (v)
atacar

επιταγή /e.pi.taˈʝi/ (n)
cheque

επιτακτικός /ˌepitˌaktikˈos/ (adj)
essencial

επιταχυνσιόμετρο /ˌepitˌaçinsjˈometrˌo/ (n)
acelerómetro

επιταχύνω /e.pi.taˈçi.no/ (v)
acelerar

επιτετραμμένος /ˌepitˌetramˈenos/
encarregado de negócios

επιτομή /e.pi.toˈmi/ (n)
epítome

επιτρέπω /ˌepitrˈepo/ (v)
permitir

επιτραπέζια έκδοση /ˌepitrapˈezja ˈekðosˌi/
diagramação eletrônica

επιτραπέζιο παιχνίδι /ˌepitrapˈezjo pexnˈiði/
jogo de tabuleiro

επιτροπή /ˌepitropˈi/ (n)
comissão

επιτυχία /e.pi.tiˈçi.a/ (n)
sucesso, êxito

επιτυχώς /ˌepitixˈos/ (adv)
com sucesso

επιτόκιο /e.piˈto.ci.o/ (n)
taxa de juros

επιφάνεια /e.piˈfa.ni.a/ (n)
superfície

επιφάνεια εργασίας /ˌepifˈaɲa ˌerɣasˈias/
ambiente de trabalho

επιφυλακτικός /ˌepifˌilaktikˈos/ (adj)
cauteloso

επιφύλαξη /e.piˈfi.la.ksi/ (n)
critica

επιφώνημα /ˌepifˈonimˌa/ (n)
interjeição

επιχείρημα /e.piˈçi.ɾi.ma/ (n)
argumento

επιχείρηση /e.piˈçi.ɾi.si/ (n)
empresa

επιχειρηματίας /e.pi.çi.ɾi.maˈti.as/ (n)
empresário

επιχορηγώ /e.pi.xo.ɾiˈɣo/ (v)
patrocinar

επιχρωμιώνω /ˌepixrˌomiˈono/ (v)
cromar

επομένη /e.poˈme.ni/ (n)
dia seguinte

εποξείδιο /ˌepoksˈiðiˌo/ (n)
epóxido

εποποιία /e.po.piˈi.a/ (n)
epopéia

εποφθαλμιώ /ˌepofθˌalmiˈo/ (v)
cobiçar

εποχή /e.poˈçi/ (n)
estação, temporada
  υποδιαίρεση του έτους (για τις εύκρατες περιοχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας)

επούλωση /epˈulosˌi/ (n)
cicatriz

επτά θανάσιμα αμαρτήματα /eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta/
sete pecados capitais

επτακόσια /ˌeptakˈosja/
setecentos, setecentas

επωδός /e.poˈðos/ (n)
refrão

επωμίδα /e.poˈmi.ða/ (n)
dragona

επόμενος /eˈpo.me.nos/
seguinte

επόπτης /epˈoptis/ (n)
supervisor

επώαση /epˈoasˌi/ (n)
incubação

επώδυνα /epˈoðinˌa/ (adv)
dolorosamente

επώνυμο /eˈpo.ni.mo/ (n)
sobrenome, apelido, nome de família

επώνυμος /eˈpo.ni.mos/ (adj)
epônimo

ερέθισμα /erˈeθismˌa/ (n)
estímulo

εραλδική /e.ɾal.ðiˈci/ (n)
heráldica

εραλδικός /e.ɾal.ðiˈci/ /e.ɾal.ðiˈko/ /e.ɾal.ðiˈkos/ (adj)
heráldico

ερασιτέχνης /e.ɾa.siˈte.xnis/ (n)
amador

εραστής /e.ɾaˈstis/ (n)
amante

εργάζομαι /eɾˈɣa.zo.me/ (v)
trabalhar

εργάτης /eɾˈɣa.tis/ (n)
operário, trabalhador, obreiro

εργάτρια /erɣˈatriˌa/ (n)
operária
  (επάγγελμα) θηλυκό του εργάτης

εργένης /eɾˈʝe.nis/ (n)
solteiro

εργαλείο /eɾ.ɣaˈli.o/ (n)
ferramenta, instrumento

εργαλειοθήκη /ˌerɣaʎoθˈici/ (n)
caixa de ferramentas

εργαλειοποιώ /eɾ.ɣa.li.o.piˈo/ (v)
instrumentalizar

εργασία /ˌerɣasˈia/ (n)
job
  (πληροφορική) process: ο όρος εργασία χρησιμοποιείται μερικές φορές αντί του διεργασία

εργασιομανής /ˌerɣasjˌomanˈis/ (adj)
trabalhólatra

εργαστήριο /eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o/ (n)
oficina, laboratório

εργοδηγός /eɾ.ɣo.ðiˈɣos/ (n)
capataz

εργολάβος /eɾ.ɣoˈla.vos/ (n)
empreiteiro
  (επάγγελμα) πρόσωπο που συμβάλλεται με τον κύριο του έργου και αναλαμβάνει την εκτέλεση ολόκληρου του έργου ή τμήματός του, ανεξάρτητα από την ιδιότητα με την οποία φέρεται ασφαλισμένος σε ασφαλιστικό οργανισμό.
  στα δημόσια έργα ο ανάδοχος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 3 του ν.1418/84 ([Π.Δ. 305/96]).
  (γλυκό) γλύκισμα με αμύγδαλα
  (παρωχημένο) εραστής

εργονομία /eɾ.ɣo.noˈmi.a/ (n)
ergonomia

εργοστάσιο /eɾ.ɣoˈsta.si.o/ (n)
fábrica, usina

εργοτάξιο /eɾ.ɣoˈta.ksi.o/ (n)
canteiro de obras

ερείπιο /eˈɾi.pi.o/ (n)
ruína

ερεθισμός /ˌereθismˈos/ (n)
irritação

ερειπωμένος /e.ɾi.poˈme.nos/
arruinado

ερευνώ /e.ɾevˈno/ (v)
examinar

ερημίτης /e.ɾiˈmi.tis/ (n)
eremita

ερημιά /e.ɾiˈmɲa/ (n)
mato

ερημοποίηση /ˌerimopˈiisˌi/ (n)
desertificação

ερμίνα /eɾˈmi.na/ (n)
arminho
  (θηλαστικό ζώο) μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό

ερμηνεία /eɾ.miˈni.a/ (n)
interpretação

ερμηνευτική /ˌerminˌefticˈi/ (n)
hermenêutica

ερμηνεύω /ˌerminˈevo/ (v)
interpretar

ερμητικός /eɾ.mi.tiˈci/ /eɾ.mi.tiˈko/ /eɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
hermética

ερπετολογία /ˌerpetˌolojˈia/ (n)
herpetologia

ερπετό /eɾ.pe'to/ (n)
réptil

ερυθρά /ˌeriθrˈa/ (n)
rubéola

ερυθραϊκός /e.ɾi.θɾa.iˈkos/ (adj)
eritreu

ερυθροκύτταρο /ˌeriθrocˈitarˌo/ (n)
eritrócito

ερυθροποίηση /ˌeriθropˈiisˌi/ (n)
eritropoiese

ερυσίπελας /ˌerisˈipelˌas/ (n)
erisipela

ερωδιός /e.ɾo.ðiˈos/ (n)
garça

ερωμένη /ˌeromˈeni/ (n)
amante

ερωτευμένος /e.ɾo.tevˈme.nos/
apaixonado, enamorado

ερωτεύομαι /e.ɾoˈte.vo.me/ (v)
apaixonar-se, enamorar-se

ερωτηματικός /e.ɾo.ti.ma.tiˈkos/ (adj)
interrogativo

ερωτηματολόγιο /ˌerotˌimatolˈojo/ (n)
questionário

ερωτικός /ˌerotikˈos/ (adj)
erótico

ερωτοδουλειά /ˌerotˌoðuʎˈa/ (n)
caso

ερωτοτροπώ /ˌerotˌotropˈo/ (v)
borboletear

ερώτηση /erˈotisˌi/ (n)
pergunta, questão

εσείς /esˈis/
vocês

εσθονικά /ˌesθonikˈa/ (n)
estoniano

εσθονικός /ˌesθonikˈos/ (adj)
estoniano

εσκεμμένος /e.sceˈme.nos/
de propósito

εσκούδο /eˈsku.ðo/ (n)
escudo

εσπαντρίγια /e.spanˈdri.ʝa/ (n)
alpargata

εσπεράντο /e.speˈɾan.do/ (n)
esperanto

εσπεραντικός /e.spe.ɾan.diˈkos/ (adj)
esperantista

εσπεραντιστής /ˌesperˌadistˈis/ (n)
esperantista

εσπρέσο /esprˈeso/ (n)
bica

εστέρας /estˈeras/ (n)
éster

εστέτ /eˈstet/ (n)
esteta

εστιάζω /e.stiˈa.zo/ (v)
focalizar

εστιατόριο /ˌestiatˈoriˌo/ (n)
restaurante

εσχατολογία /ˌesxatˌolojˈia/ (n)
escatologia

εσχατολογικός /ˌesxatˌolojikˈos/ (adj)
escatológico

εσωστρεφής /ˌesostrefˈis/ (adj)
introvertida

εσωτερικός /e.so.te.ɾiˈkos/ (adj)
interno

εσωτερισμός /ˌesotˌerismˈos/ (n)
esoterismo

εσύ /eˈsi/
tu, você

εσώρουχο /esˈoruxˌo/ (n)
roupa interior

ετήσιος /etˈisjos/ (adj)
anual

εταίρα /eˈte.ɾa/ (n)
cortesã

εταζέρα /ˌetazˈera/ (n)
prateleira

εταιρεία /e.teˈɾi.a/ (n)
empresa

εταιρεία περιορισμένης ευθύνης /ˌeterˈia pˌeriˌorismˈenis efθˈinis/
limitada

ετερο- /etˈero/
hetero-

ετεροδικία /e.te.ɾo.ðiˈci.a/ (n)
extraterritorialidade

ετεροφυλοφιλία /ˌeterˌofilˌofilˈia/ (n)
heterossexualidade

ετεροφυλόφιλος /ˌeterˌofilˈofilˌos/ (n)
heterossexual

ετικέτα /e.tiˈce.ta/ (n)
etiqueta
  (πληροφορική) tag: είναι η σήμανση (markup) που ορίζει ένα στοιχείο σε μια γλώσσα σήμανσης, όπως οι ετικέτες και στο στοιχείο: Μια επικεφαλίδα ... της HTML

ετοιμοθάνατος /ˌetimoθˈanatˌos/ (adj)
moribundo

ετυμηγορία /e.ti.mi.ɣoˈɾi.a/ (n)
veredicto

ετυμολογία /e.ti.mo.loˈʝi.a/ (n)
etimologia

ετυμολόγος /ˌetimolˈoɣos/ (n)
etimologista

ευάλωτος /eˈva.lo.ti/ /eˈva.lo.to/ /eˈva.lo.tos/ (adj)
vulnerável

ευέλικτος /eˈve.li.ktow/ (adj)
flexível

ευαίσθητος /eˈve.sθi.tos/ (adj)
sensível

ευαγγέλιο /e.vaŋˈɟe.li.o/ (n)
evangelho

ευαισθησία /e.ve.sθiˈsi.a/ (n)
sensibilidade
  η ικανότητα κάποιου να αισθάνεται εξωτερικά ερεθίσματα ή επιδράσεις
  η ικανότητα ενός επιστημονικού οργάνου να καταγράφει με ακρίβεια και διαβάθμιση κάποιους (εξωτερικούς) παράγοντες

ευγένεια /eˈvʝe.ni.a/ (n)
fineza
  η ιδιότητα του ευγενικού

ευγενές αέριο /ˌevjenˈes aˈeriˌo/
gás nobre

ευγενικός /e.vʝe.niˈkos/ (adj)
cortês

ευγνωμοσύνη /ev.ɣno.moˈsi.ni/ (n)
gratidão

ευγνώμων /evˈɣno.mon/ (adj)
agradecido

ευγονική /e.vɣo.niˈci/ (n)
eugenia

ευδαιμονία /e.vðe.moˈni.a/ (n)
felicidade
  η έντονη ευτυχία

ευεργετικός /ˌeverjˌetikˈos/ (adj)
benéfico

ευημερία /e.vi.meˈɾi.a/ (n)
prosperidade

ευθανασία /e.fθa.naˈsi.a/ (n)
eutanásia

ευθυγραμμίζω /ˌefθiɣramˈizo/ (v)
alinhar

ευθύνη /eˈfθi.ni/ (n)
cargo, responsabilidade

ευκάλυπτος /efˈka.li.ptos/ (n)
eucalipto

ευκαιρία /ˌefcerˈia/ (n)
oportunidade

ευκινησία /ˌefcinisˈia/ (n)
agilidade

ευκολία /ef.koˈli.a/ (n)
łatwość

ευκτική /ˌefkticˈi/ (n)
optativo

ευλαβής /e.vlaˈvis/ (adj)
crente

ευλογία /ˌevlojˈia/ (n)
bênção

ευλογημένος /ˌevlojimˈenos/
abençoado

ευλογιά /e.vloˈʝa/ (n)
varíola

ευλογοφανής /ˌevloɣˌofanˈis/ (adj)
plausível

ευλογώ /ˌevloɣˈo/ (v)
abençoar, bendizer, benzer

ευμάρεια /evˈma.ɾi.a/ (n)
afluência

ευνουχίζω /e.vnuˈçi.zo/ (v)
capar
  (για άνδρα ή αρσενικό ζώο) αποκόπτω ή καταστρέφω τους γεννητικούς αδένες και καθιστώ στείρο

ευνουχισμός /ˌevnuçismˈos/ (n)
castração

ευνούχος /evˈnu.xos/ (n)
eunuco

ευνοώ /ev.noˈo/ (v)
favorecer
  δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση και προσοχή σε κάποιον· δείχνω εύνοια· είμαι ευνοϊκός απέναντι σε κάποιον
  διευκολύνω κάτι

ευπατρίδης /ef.paˈtɾi.ðis/ (n)
eupátrida
  (ιστορία) (αρχαία Αθήνα) άτομο της ανώτερης κοινωνικής τάξης, (κατ’ επέκταση) αριστοκράτης

ευπρόσδεκτος /efprˈosðektˌos/ (adj)
bem-vindo

ευρέως /eˈvɾe.os/ (adv)
popularmente

ευρετική /ˌevreticˈi/ (n)
heurística

ευρετικός /ˌevretikˈos/ (adj)
heurístico
  (μαθηματικά) που συμβάλλει στην γρήγορη λύση ενός προβλήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η λύση είναι η βέλτιστη δυνατή

ευρω- /e.vɾo/
euro-

ευρωβουλευτής /ˌevrovˌuleftˈis/ (n)
eurodeputada

ευρωπαϊκός /e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
europeu

ευρωσκεπτικισμός /ˌevroscˌepticismˈos/ (n)
euroceticismo

ευρωσκεπτικιστής /ˌevroscˌepticistˈis/ (n)
eurocética

ευρώ /eˈvɾo/ (n)
euro

ευρώπιο /evrˈopço/ (n)
európio

ευσέβεια /efˈse.vi.a/ (n)
piedade

ευσεβής /ef.seˈvis/ (adj)
devoto

ευσταθής /ˌefstaθˈis/ (adj)
estável

ευσυνείδητος /ef.siˈni.ði.tos/ (adj)
consciencioso
  που φέρεται σωστά και έντιμα, σύμφωνα με τη συνείδησή του

ευτράπελος /efˈtɾa.pe.los/ (adj)
faceto

ευτροφισμός /ef.tɾo.fiˈzmos/ (n)
eutrofização

ευτυχία /e.ftiˈçi.a/ (n)
felicidade, alegria

ευτυχισμένος /ˌeftiçismˈenos/
afortunado

ευτυχώς /e.ftiˈxos/ (adv)
felizmente, infelizmente

ευφάνταστος /efˈadastˌos/ (adj)
imaginativo

ευφημισμός /e.fi.miˈzmos/ (n)
eufemismo

ευφορία /ef.foˈɾi.a/ (n)
euforia
  χαρά και ευφροσύνη

ευφυής /e.fiˈis/ (adj)
genial

ευφωνία /e.foˈni.a/ (n)
eufonia

ευφωνικός /e.fo.niˈkos/ (adj)
eufónico

ευχάριστος /eˈfxa.ɾi.stos/ (adj)
agradável

ευχή /efˈçi/ (n)
desejo, vontade

ευχαριστώ /ef.xa.ɾiˈsto/ (v)
obrigado, obrigada
  δείχνω σε κάποιον ότι τον ευγνωμονώ για κάτι που μου έκανε ή που μου έδωσε
  κάνω κάποιον να νιώσει όμορφα, ικανοποιώ κάποιον

ευωδιαστός /ˌevoðˌiastˈos/ (adj)
cheiroso

εφήβαιο /efˈiveˌo/ (n)
monte púbico

εφήμερος /eˈfi.me.ɾos/ (adj)
efémero

εφίδρωση /efˈiðrosˌi/ (n)
perspiração

εφαπτομένη /e.fa.ptoˈme.ni/ (n)
tangente

εφαρμογή /e.faɾ.moˈʝi/ (n)
aplicação

εφαρμοστός /e.faɾ.moˈstos/ (adj)
justo

εφαρμόσιμος /ˌefarmˈosimˌos/ (adj)
aplicável

εφεξής /e.feˈksis/ (adv)
doravante
  (χρονικό επίρρημα) από εδώ και πέρα, στο εξής

εφετείο /e.feˈti.o/ (n)
corte/tribunal de apelação

εφευρέτης /ˌefevrˈetis/ (n)
inventor

εφευρέτρια /ˌefevrˈetriˌa/ (n)
inventora

εφευρίσκω /e.feˈvɾi.sko/ (v)
inventar

εφευρετικός /ˌefevrˌetikˈos/ (adj)
engenhoso

εφεύρεση /efˈevresˌi/ (n)
invenção

εφεύρημα /efˈevrimˌa/ (n)
invenção

εφηβεία /e.fiˈvi.a/ (n)
adolescência

εφηβικός /ˌefivikˈos/ (adj)
adolescente

εφημερίδα /e.fi.meˈɾi.ða/ (n)
jornal, gazeta

εφησυχάζω /ˌefisixˈazo/ (v)
sossegar, ficar descansado

εφησυχασμός /ˌefisˌixasmˈos/ (n)
desvanecimento

εφιάλτης /e.fiˈal.tis/ (n)
pesadelo

εφιαλτικός /e.fi.al.tiˈkos/ (adj)
pesadelar

εφοπλιστής /e.fo.pliˈstis/ (n)
armador

εφτά /eˈfta/
sete

εφόσον /efˈoson/
contanto que

εχθρικός /ex.θɾiˈkos/ (adj)
hostil

εχθρός /exˈθɾos/ (n)
inimigo

εχθρότητα /eˈxθɾo.ti.ta/ (n)
inimizade

εχινοκοκκίαση /e.çi.no.koˈci.a.si/ (n)
equinococose

εύγευστος /ˈevjistˌos/ (adj)
suculento

εύγλωττος /ˈevɣlotˌos/ (adj)
articulado

εύθραυστος /ˈef.θɾaf.stos/ (adj)
frágil

εύκολα /ˈef.ko.la/ (adv)
facilmente

εύκολος /ˈef.ko.los/ (adj)
fácil

εύπιστος /ˈef.pi.stos/ (adj)
crédulo

εύπορος /ˈef.po.ɾos/ (adj)
abastado

εύρηκα /ˈe.vɾi.ka/
eureca

εύρος ζώνης /ˈevroz zˈonis/
largura de banda

εύχομαι /ˈefxomˌe/ (v)
desejar

ζάρα /zˈara/ (n)
ruga
  πτυχή, τσαλάκωμα σε ασιδέρωτο ρούχο

ζάρι /ˈza.ɾi/ (n)
dado

ζάχαρη /ˈza.xa.ɾi/ (n)
açúcar

ζέβρα /ˈze.vɾa/ (n)
zebra

ζέστη /ˈze.sti/ (n)
calor

ζήλια /ˈzi.ʎa/ (n)
ciúme

ζήλος /ˈzi.los/ (n)
zelo

ζήτα /zˈita/ (n)
dzeta

ζήτηση /ˈzi.ti.si/ (n)
demanda
  (οικονομία) η συχνότητα με την οποία οι καταναλωτές ζητούν να αγοράσουν ένα προϊόν

ζακέτα /zaˈce.ta/ (n)
jaqueta

ζαλάδα /zalˈaða/ (n)
tontura

ζαμπόν /zamˈbon/ (n)
presunto

ζαργάνα /zaɾˈɣa.na/ (n)
peixe-agulha

ζαρκάδι /zaɾˈka.ði/ (n)
corço, corça

ζαρντινιέρα /zaɾ.diˈɲe.ɾa/ (n)
jardineira

ζαφείρι /zafˈiri/ (n)
safira

ζαφορά /za.foˈɾa/ (n)
açafrão

ζαχαριέρα /zˌaxariˈera/ (n)
açucareiro

ζαχαροκάλαμο /za.xa.ɾoˈka.la.mo/ (n)
cana-de-açúcar

ζαχαροπλάστης /zˌaxaroplˈastis/ (n)
confeitero

ζαχαροπλαστείο /zˌaxarˌoplastˈio/ (n)
pastelaria

ζαχαρουργείο /zˌaxarurjˈio/ (n)
usina (de cana)

ζαχαρότευτλο /za.xaˈɾo.tef.tlo/ (n)
beterraba sacarina

ζεματίζω /ze.maˈti.zo/ (v)
escaldar

ζενίθ /zeˈniθ/ (n)
zénite

ζεστή σοκολάτα /zeˈsti so.koˈla.ta/
chocolate quente

ζεστός /zeˈsti/ /zeˈsto/ /zeˈstos/ (adj)
morno

ζευγάρι /zeˈvɣa.ɾi/ (n)
par
  συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο
casal
  δύο άνθρωποι που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου ή συνδέονται ερωτικά

ζευγάρωμα /zeˈvɣa.ɾo.ma/ (n)
acasalamento
  η σεξουαλική συνεύρεση (λέγεται κυρίως για ζώα αλλά συχνά και για ανθρώπους)

ζεύγμα /zˈevɣma/ (n)
zeugma

ζηλεύω /ziˈle.vo/ (v)
invejar
  διακατέχομαι από παροδικά ή μόνιμα συναισθήματα ζήλιας, κτητικότητας απέναντι στον ερωτικό μου σύντροφο

ζηλιάρης /ziˈʎa.ɾis/ (n)
ciumento

ζημιά /ziˈmɲa/ (n)
dano

ζημιώνω /zi.miˈo.no/ (v)
prejudicar

ζητιάνος /ziˈtça.nos/ (n)
mendigo
  αυτός που ζητάει από τους περαστικούς να τον λυπηθούν και να του δώσουν λίγα χρήματα ή άλλη οικονομική βοήθεια

ζητιανεύω /zi.tçaˈne.vo/ (v)
mendigar

ζητιανιά /zi.tçaˈɲa/ (n)
mendicidade

ζιβάγκο /ziˈva.ɡo/ (n)
gola alta

ζιζάνιο /zizˈaɲo/ (n)
peste

ζιζανιοκτόνο /zˌizaɲoktˈono/ (n)
herbicida

ζιρκόνιο /ziɾˈko.ni.o/ (n)
zircónio, zircônio
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 40 και χημικό σύμβολο το Zr
zircão
  (ορυκτολογία) πολύτιμος λίθος με τύπο ZrSiO4 και διάφορες αποχρώσεις, που χρησιμοποιείται ως απομίμηση του διαμαντιού

ζλότι /zlˈoti/ (n)
zloty

ζογκλάρω /zoŋɡlˈaro/ (v)
escamotear

ζογκλέρ /zoŋˈɡleɾ/ (n)
malabarista

ζουλού /zulˈu/ (n)
Zulu

ζουρλομανδύας /zˌurlomanðˈias/ (n)
camisa de força

ζουρνάς /zuɾˈnas/ (n)
zurna

ζούγκλα /ˈzuŋ.ɡla/ (n)
selva, jângal

ζυγίζω /ziˈʝi.zo/ (v)
pesar

ζυγαριά /zi.ɣaɾˈʝa/ (n)
balança

ζυγός /ziˈɣos/ (n)
jugo

ζυθοποιείο /zˌiθopiˈio/ (n)
cervejaria

ζυμώνω /zimˈono/ (v)
sovar

ζω /ˈzo/ (v)
viver

ζωή /zoˈi/ (n)
vida

ζωγράφος /zoˈɣɾa.fos/ (n)
pintor, pintora

ζωγραφίζω /zo.ɣɾaˈfi.zo/ (v)
pintar

ζωγραφιά /zˌoɣrafiˈa/ (n)
pintura

ζωγραφική /zˌoɣraficˈi/ (n)
pintura

ζωηρός /zo.iˈɾos/ (adj)
vivaz

ζωμός /zoˈmos/ (n)
caldo

ζωντάνια /zonˈda.ɲa/ (n)
animação

ζωντανός /zon.daˈnos/ (adj)
vivo
  που ζει, βρίσκεται στη ζωή, δεν είναι νεκρός

ζωολογία /zo.o.loˈʝi.a/ (n)
zoologia

ζωολογικός /zo.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
zoológico

ζωολογικός κήπος /zˌoolˌojikˈos cˈipos/
zoológico

ζωολόγος /zˌoolˈoɣos/ (n)
zoólogo

ζωοπλαγκτόν /zo.o.plaŋˈkton/ (n)
zooplâncton

ζωοτέχνης /zˌootˈexnis/ (n)
zootecnista

ζωοτόκος /zˌootˈokos/ (adj)
vivíparo

ζωοφιλία /zo.o.fiˈli.a/ (n)
zoofilia
  ως μετάφραση του zoophilia: (ψυχιατρική) σεξουαλική έλξη (παραφιλία) που εκδηλώνεται ως ασυνήθιστο ενδιαφέρον (ενίοτε και σεξουαλικό) προς τα ζώα

ζωοφόρος /zo.oˈfo.ɾos/ (n)
friso

ζωροαστρισμός /zˌoroˌastrismˈos/ (n)
zoroastrismo

ζωτικός /zo.tiˈkos/ (adj)
vital

ζόμπι /ˈzom.bi/ (n)
morto-vivo

ζύμη /ˈzi.mi/ (n)
massa

ζύμωση /zˈimosˌi/ (n)
fermentação

ζώδιο /zˈoðiˌo/ (n)
signo zodiacal

ζώνη /ˈzo.ni/ (n)
cinto
  οτιδήποτε μοιάζει με ζώνη ρούχου
zona
  (μεταφορικά, με επιθετικό προσδιορισμό)

ζώνη ασφαλείας /zˈoni ˌasfalˈias/
cinto de segurança

ζώνη ώρας /ˈzo.ni ˈo.ɾas/
fuso horário

ζώο /ˈzo.o/ (n)
animal, besta, bicho

η ισχύς εν τη ενώσει /i iˈsçis. en‿ti‿eˈno.si/
a união faz a força

η περιέργεια σκότωσε τη γάτα /i pˌeriˈerja skˈotosˌe ti ɣˈata/
a curiosidade matou o gato

ηγεμονία /i.ʝe.moˈni.a/ (n)
hegemonia

ηγεμόνας /i.ʝeˈmo.nas/ (n)
soberano

ηγουμένη /ˌiɣumˈeni/ (n)
abadessa

ηγουμενία /ˌiɣumenˈia/ (n)
abadado

ηδονοβλεψίας /i.ðo.no.vleˈpsi.as/ (n)
voyeur

ηθικά /ˌiθikˈa/ (adv)
moralmente

ηθική /i.θiˈci/ (n)
ética
  (γενικά)
  (φιλοσοφία)

ηθικολόγος /ˌiθikolˈoɣos/ (n)
moralista

ηθολογία /ˌiθolojˈia/ (n)
etologia

ηθοποιός /i.θo.pi.ˈos/ (n)
ator

ηλέκτριση /ilˈektrisˌi/ (n)
electrificação

ηλίανθος /iˈli.an.θos/ (n)
girassol

ηλίαση /iˈli.as.i/ (n)
insolação

ηλεκτρίζω /ˌilektrˈizo/ (v)
eletrificar

ηλεκτρική ενέργεια /i.le.ktɾiˈci eˈneɾ.ʝi.a/
energia elétrica

ηλεκτρική καρέκλα /ˌilektricˈi karˈekla/
cadeira elétrica

ηλεκτρική σκούπα /ˌilektricˈi skˈupa/
aspirador

ηλεκτρικό ρεύμα /ˌilektrikˈo rˈevma/
corrente elétrica

ηλεκτρικό φορτίο /ˌilektrikˈo fortˈio/
carga elétrica

ηλεκτρικός /i.le.ktɾiˈkos/ (adj)
elétrico

ηλεκτρισμός /i.lek.tɾiˈzmos/ (n)
electricidade, eletricidade

ηλεκτρο- /ilˈektro/
eletro-

ηλεκτροδυναμική /ˌilektrˌoðinˌamicˈi/ (n)
eletrodinâmica

ηλεκτροκαρδιογράφημα /ˌilektrˌokarðˌioɣrˈafimˌa/ (n)
eletrocardiograma

ηλεκτρολόγος /i.le.ktɾoˈlo.ɣos/ (n)
eletricista

ηλεκτρολύτης /ˌilektrolˈitis/ (n)
eletrólito

ηλεκτρομαγνητικός /ˌilektrˌomaɣnˌitikˈos/ (adj)
electromagnético

ηλεκτρομαγνητισμός /ˌilektrˌomaɣnˌitismˈos/ (n)
electromagnetismo, eletromagnetismo

ηλεκτρονιακός /ˌilektrˌoɲakˈos/ (adj)
eletrónico

ηλεκτρονική /ˌilektrˌonicˈi/ (n)
eletrónica

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο /i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o/
correio eletrônico

ηλεκτρονικός /ˌilektrˌonikˈos/ (adj)
eletrônico

ηλεκτρονικός υπολογιστής /ˌilektrˌonikˈos ˌipolˌojistˈis/
computador

ηλεκτροφόρηση /ˌilektrofˈorisˌi/ (n)
eletroforese

ηλεκτροχημεία /ˌilektrˌoçimˈia/ (n)
eletroquímica

ηλεκτρόδιο /ˌilektrˈoðiˌo/ (n)
eletrodo

ηλεκτρόλυση /i.leˈktɾo.li.si/ (n)
electrólise

ηλεκτρόνιο /i.leˈktɾo.ni.o/ (n)
electrão, elétron

ηλιέλαιο /iʎˈeleˌo/ (n)
óleo de girassol

ηλιακό ρολόι /ˌiʎakˈo rolˈoɪ/
relógio de sol

ηλιακό σύστημα /ˌiʎakˈo sˈistimˌa/
sistema solar

ηλιακός /i.li.aˈkos/ (n)
solar

ηλιαχτίδα /ˌiʎaxtˈiða/ (n)
raio de sol

ηλικία /i.liˈci.a/ (n)
idade

ηλικιωμένος /ˌilicomˈenos/
idoso

ηλιο- /i.ʎo/
helio-

ηλιοκεντρικός /i.li.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
heliocêntrico

ηλιολατρία /ˌiʎolatrˈia/ (n)
heliolatria

ηλιοστάσιο /i.li.oˈsta.si.o/ (n)
solstício

ηλιοτρόπιο /i.ʎoˈtɾo.pi.o ή i.li.oˈtɾo.pi.o/ (n)
heliotropo

ηλιόλουστος /iˈʎo.lu.stos/ (adj)
ensolarado

ηλιόπαυση /i.liˈo.paf.si/ (n)
heliopausa

ημέιλ /imˈeil/ (n)
correio electrónico

ημίγυμνος /iˈmi.ʝi.mni/ /iˈmi.ʝi.mno/ /iˈmi.ʝi.mnos/ (adj)
seminu

ημίτονο /iˈmi.to.no/ (n)
seno

ημίφωνο /iˈmi.fo.no/ (n)
semivogal

ημίχρονο /imˈixronˌo/ (n)
meio-tempo

ημίψηλο /imˈipsilˌo/ (n)
cartola

ημερήσιος /ˌimerˈisjos/ (adj)
diário

ημερολόγιο /i.me.ɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
anuário, calendário

ημερομηνία /i.me.ɾo.miˈni.a/ (n)
data

ημι- /ˈimi/
semi-

ημιαγωγός /i.mi.a.ɣoˈɣos/ (n)
semicondutor

ημικρανία /ˌimikranˈia/ (n)
enxaqueca

ημικύκλιο /ˌimicˈikʎo/ (n)
semicírculo

ημιπληγία /i.mi.pliˈʝi.a/ (n)
hemiplegia

ημισέληνος /i.miˈse.li.nos/ (n)
crescente

ημισφαίριο /i.miˈsfe.ɾi.o/ (n)
hemisfério

ημισφαιρικός /ˌimisfˌerikˈos/ (adj)
hemisférico

ημιτόνιο /ˌimitˈoɲo/ (n)
semitom

ηνίο /iˈni.o/ (n)
rédea

ηπατίτιδα /ˌipatˈitiðˌa/ (n)
hepatite

ηπατεκτομή /ˌipatˌektomˈi/ (n)
hepatectomia

ηπατικός /ˌipatikˈos/ (adj)
hepático

ηπειρογένεση /ˌipirojˈenesˌi/ (n)
epirogénese

ηπειρωτικός /ˌipirˌotikˈos/ (adj)
continental

ηράκλειος /iˈɾa.kli.os/ (adj)
hercúleo

ηρεμία /ˌiremˈia/ (n)
calma

ηρεμιστικός /ˌiremˌistikˈos/ (adj)
sedativo

ηρεμώ /ˌiremˈo/ (v)
acalmar

ηρωίδα /ˌiroˈiða/ (n)
heroína

ηρωίνη /ˌiroˈini/ (n)
heroína

ηρωικός /i.ɾo.iˈkos/ (adj)
heróico

ηρωισμός /ˌiroismˈos/ (n)
heroísmo

ησυχία /ˌisiçˈia/ (n)
calma

ηττοπάθεια /i.toˈpa.θi.a/ (n)
derrotismo

ηφαίστειο /iˈfe.sti.o/ (n)
vulcão
  (γεωλογία) άνοιγμα ή ρωγμή στο φλοιό της Γης ή άλλου πλανήτη, από όπου, συχνά, εκρέουν ή εκρήγνυνται ατμός και ρευστά πετρώματα στην επιφάνεια με την μορφή λάβας
  (συνεκδοχικά) το βουνό ή ο λόφος που σχηματίζεται από στερεοποιημένα υλικά που έχουν αναβλύσει γύρω από το παραπάνω άνοιγμα ή ρήγμα
  (μεταφορικά) τόπος ή κατάσταση με μεγάλες συγκρούσεις και πιέσεις
  (μεταφορικά) άνθρωπος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο και θερμή ερωτική συμπεριφορά

ηφαιστειολογία /ˌifestçˌolojˈia/ (n)
vulcanologia

ηχηρός /ˌiçirˈos/ (adj)
sonoro

ηχητικό κύμα /ˌiçitikˈo cˈima/
onda sonora

ηχομιμητικός /i.xo.mi.mi.tiˈkos/ (adj)
onomatopaico

ηχορύπανση /i.xoˈɾi.pan.si/ (n)
poluição sonora

ηχόχρωμα /iˈxo.xɾo.ma/ (n)
timbre

ηχώ /ixˈo/ (n)
eco
  φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο ένας ήχος αντανακλάται σε ένα εμπόδιο που απέχει περισσότερο από 17 μέτρα από την πηγή του και επιστρέφοντας ακούγεται διακριτά και συνήθως με πολλαπλές επαναλήψεις (σε αντίθεση με την αντήχηση η οποία δεν εμφανίζει διακριτές επαναλήψεις)

θάλαμος /ˈθa.la.mos/ (n)
cabine

θάλασσα /ˈθa.la.sa/ (n)
mar

θάλλιο /θˈaʎo/ (n)
tálio

θάμνος /ˈθa.mnos/ (n)
matagal, arbusto

θάνατος /ˈθa.na.tos/ (n)
morte, óbito

θάρρος /ˈθa.ɾos/ (n)
arrojo

θέα /ˈθe.a/ (n)
visão

θέαμα /ˈθe.a.ma/ (n)
espetáculo

θέατρο /ˈθe.a.tɾo/ (n)
teatro

θέληση /θˈelisˌi/ (n)
vontade

θέλω /θˈelo/ (v)
querer, ter vontade de

θέμα /ˈθe.ma/ (n)
teima, tópico

θέρμανση /ˈθeɾ.man.si/ (n)
aquecimento

θέση /θˈesi/ (n)
posição

θήκη /ˈθi.ci/ (n)
estojo

θήτα /ˈθi.ta/ (n)
teta

θίνα /θˈina/ (n)
duna

θαλάμη /θalˈami/ (n)
câmara
  τμήμα της κάννης του όπλου, όπου τοποθετείται το βλήμα

θαλάσσιο θηλαστικό /θalˈassjo θˌilastikˈo/
mamífero marinho

θαλάσσιο ποδήλατο /θalˈassjo poðˈilatˌo/
gaivota

θαλασσινά /θˌalassinˈa/ (n)
marisco, fruto do mar

θαλασσοθεραπεία /θˌalassˌoθerapˈia/ (n)
talassoterapia

θαλασσόλυκος /θa.laˈso.li.kos/ (n)
lobo do mar

θαλιδομίδη /θa.li.ðoˈmi.ði/ (n)
talidomida

θαμπός /θamˈbos/ (adj)
mate

θαμπώνω /θamˈbo.no/ (v)
ofuscar
  (μεταβατικό) κάνω κάτι θαμπό (κυρίως για επιφάνειες διαφανείς ή ανακλαστικές)
  (αμετάβατο) γίνομαι θαμπός (κυρίως για επιφάνειες διαφανείς ή ανακλαστικές)
  (μεταβατικό) (μεταφορικά) εντυπωσιάζω κάποιον με τη λάμψη μου, την ομορφιά ή τις ικανότητές μου

θαμώνας /θamˈonas/ (n)
moita

θανατικός /θˌanatikˈos/ (adj)
funeral

θαυμάζω /θavˈma.zo/ (v)
admirar

θαυμάσιος /θavmˈasjos/ (adj)
maravilhoso

θαυμασμός /θav.maˈzmos/ (n)
admiração

θαυμαστικό /θav.ma.stiˈko/ (n)
ponto de exclamação

θαύμα /θˈavma/ (n)
milagre, maravilha

θεά /θeˈa/ (n)
deusa
  θηλυκή θεότητα

θεία /ˈθi.a/ (n)
tia

θείο /θˈio/ (n)
enxofre

θείος /ˈθi.os/ (n)
tio
  (οικογένεια) ο αδελφός του πατέρα ή της μητέρας
  (οικογένεια) ο εξάδελφος του πατέρα ή της μητέρας
  (οικογένεια) ο αδελφός του παππού ή της γιαγιάς

θείτσα /θˈitsa/ (n)
titia
  θεία

θεαματικός /θˌeamˌatikˈos/ (adj)
espetacular

θεατής /θe.aˈtis/ (n)
espectador

θεατρικός /θˌeatrikˈos/ (adj)
teatral

θειάφι /θiˈa.fi/ (n)
enxofre

θειικό οξύ /θçikˈo oksˈi/
ácido sulfúrico

θειικός /θçikˈos/ (adj)
sulfato

θεμέλιο /θeˈme.li.o/ (n)
fundação

θεμελιώδης /θe.me.liˈo.ðis/ (adj)
fundamental

θεμελιώνω /θe.me.liˈo.no/ (v)
fundar

θεοκρατία /θˌeokratˈia/ (n)
teocracia

θεοκρατικός /θˌeokrˌatikˈos/ (adj)
teocrático

θεολογία /θe.o.loˈʝi.a/ (n)
teologia

θεολόγος /θˌeolˈoɣos/ (n)
teólogo

θεοποιώ /θˌeopiˈo/ (v)
deificar

θεοσοφικός /θe.o.so.fiˈkos/ (adj)
teosófico

θεοφάνεια /θˌeofˈaɲa/ (n)
teofania

θεραπεία /θe.ɾaˈpi.a/ (n)
judiaçǎo

θεραπευτής /θe.ɾa.peˈftis/ (n)
terapeuta

θεραπεύω /θˌerapˈevo/ (v)
curar

θεριζοαλωνιστική μηχανή /θˌerizˌoalˌonisticˈi mˌixanˈi/
colheitadeira

θερινή ώρα /θe.ɾiˈni ˈo.ɾa/
horário de verão

θερινό ηλιοστάσιο /θˌerinˈo ˌiʎostˈasjo/
solstício de verão

θερινός /θe.ɾiˈnos/ (adj)
estival

θερμάστρα /θermˈastra/ (n)
estufa

θερμίδα /θermˈiða/ (n)
caloria

θερμαλισμός /θˌermalismˈos/ (n)
termalismo

θερμαστής /θˌermastˈis/ (n)
foguista

θερμοβαρικός /θer.mo.va.riˈkos/ (adj)
termobárico

θερμοδυναμική /θeɾ.mo.ði.na.miˈci/ (n)
termodinámica, termodinâmica

θερμοζεύγος /θeɾ.moˈzev.ɣos/ (n)
termopar

θερμοκήπιο /θeɾ.moˈci.pi.o/ (n)
estufa, viveiro

θερμοκρασία /θˌermokrasˈia/ (n)
temperatura

θερμοκρασιακή αναστροφή /θeɾ.mo.kɾa.si.aˈci a.na.stɾoˈfi/
inversão térmica

θερμοπίδακας /θeɾ.moˈpi.ða.kas/ (n)
géiser

θερμοπλαστικός /θˌermoplˌastikˈos/ (adj)
termoplástico

θερμοπληξία /θˌermopliksˈia/ (n)
insolação

θερμοσίφωνας /θeɾ.moˈsi.fo.nas/ (n)
aquecedor

θερμοστάτης /θeɾ.moˈsta.tis/ (n)
termostato

θερμοχημεία /θˌermoçimˈia/ (n)
termoquímica

θερμοχωρητικότητα /θeɾ.mo.xo.ɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
capacidade calorífica

θερμό μέτωπο /θeɾˈmo ˈme.to.po/
frente quente

θερμόμετρο /θeɾˈmo.me.tɾo/ (n)
termômetro

θερμός /θeɾˈmos/ (n)
garrafa térmica

θερμότητα /θeɾˈmo.ti.ta/ (n)
calor

θερμόφιλος /θeɾˈmo.fi.los/ (n)
termófilo
  (βιολογία) οργανισμός που προτιμά να ζει και να αναπτύσσεται σε υψηλές θερμοκρασίες

θεσπίζω /θespˈizo/ (v)
passar

θετικά /θe.tiˈka/ (adv)
positivamente

θετικισμός /θˌeticismˈos/ (n)
positivismo

θετικός /θˌetikˈos/ (adj)
positivo
  (για αριθμούς) μεγαλύτερος από το μηδέν (έχει πρόσημο το +)
  (για αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων) που επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας ασθένειας

θετός /θeˈtos/ (adj)
adoptivo

θεωρία /θe.oˈɾi.a/ (n)
teoria

θεωρία γράφων /θˌeorˈia ɣrˈafon/
teoria dos grafos

θεωρία πιθανοτήτων /θˌeorˈia pˌiθanotˈiton/
teoria da probabilidade

θεωρητικά /θˌeorˌitikˈa/ (adv)
teoricamente

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (adj)
teórico

θεωρώ /θe.oˈɾo/ (v)
considerar

θεϊκός /θe.iˈkos/ (adj)
divino

θεϊσμός /θˌeismˈos/ (n)
teísmo

θεός /θeˈos/ (n)
deus

θεότητα /θeˈo.ti.ta/ (n)
divindade

θεώρημα /θeˈo.ɾi.ma/ (n)
conjectura

θηλάζω /θilˈazo/ (v)
amamentar
  (μεταβατικό) βάζω ένα βρέφος στο στήθος και του δίνω να πιει το μητρικό γάλα

θηλή /θilˈi/ (n)
bico

θηλαστικά /θˌilastikˈa/
mamíferos, mamífero

θηλαστικό /θˌilastikˈo/ (n)
mamífero

θηλαστικός /θˌilastikˈos/ (adj)
mamífero

θηλιά /θiʎˈa/ (n)
forca

θηλυκός /θˌilikˈos/ (adj)
feminino

θηλυκότητα /θˌilikˈotitˌa/ (n)
feminilidade

θηλυπρεπής /θˌiliprepˈis/ (adj)
afeminado

θημωνιά /θi.moˈɲa/ (n)
meda

θηρίο /θiˈɾi.o/ (n)
disforme

θηριοτροφείο /θi.ɾi.o.tɾoˈfi.o/ (n)
menagerie

θηριωδία /θi.ɾi.oˈði.a/ (n)
monstruosidade

θησαυροφυλάκιο /θˌisavrˌofilˈaco/ (n)
tesouro

θησαυροφύλακας /θi.sa.vɾoˈfi.la.kas/ (n)
caixa

θησαυρός /θi.saˈvɾos/ (n)
tesouro

θητεία /θiˈti.a/ (n)
serviço

θλάση /θlˈasi/ (n)
contusão

θλίψη /ˈθli.psi/ (n)
mágoa

θλιβερός /θlˌiverˈos/ (adj)
triste

θνησιγενής /θnˌisijenˈis/ (adj)
natimorto

θνησιμότητα /θnˌisimˈotitˌa/ (n)
mortalidade

θνητός /θniˈtos/ (n)
mortal

θνητότητα /θnitˈotitˌa/ (n)
mortalidade

θολός /θoˈlos/ (adj)
enevoado

θορυβώδης /θo.ɾiˈvo.ðis/ (adj)
barulhento, ruidoso

θούλιο /θˈuʎo/ (n)
túlio

θράκα /θrˈaka/ (n)
brasa

θράσος /ˈθɾa.sos/ (n)
audácia

θρήσκευμα /θrˈiscevmˌa/ (n)
religião

θρήσκος /ˈθɾi.skos/ (adj)
religioso

θρίαμβος /ˈθɾi.aɱ.vos/ (n)
triunfo

θρίλερ /ˈθɾi.leɾ/ (n)
suspense

θρανίο /θranˈio/ (n)
mesa

θραύσμα /θrˈafsma/ (n)
fragmento

θρεονίνη /θrˌeonˈini/ (n)
treonina

θρησκεία /θɾiˈsci.a/ (n)
religião

θρησκόληπτος /θɾiˈsko.li.pti/ /θɾiˈsko.li.pto/ /θɾiˈsko.li.ptos/ (adj)
devoto

θριαμβεύω /θɾi.aɱˈve.vo/ (v)
triunfar

θροΐζω /θɾoˈi.zo/ (v)
dobrar

θρούμπι /ˈθɾum.bi/ (n)
saturelha

θρυλικός /θɾi.liˈci/ /θɾi.liˈko/ /θɾi.liˈkos/ (adj)
legendário, lendário

θρόμβος /ˈθɾoɱ.vos/ (n)
coágulo

θρόνος /ˈθɾo.nos/ (n)
trono

θρύλος /ˈθɾi.los/ (n)
lenda, legenda

θυελλώδης /θˌielˈoðis/ (adj)
tempestuoso

θυμάμαι /θimˈame/ (v)
lembrar-se

θυμάρι /θiˈma.ɾi/ (n)
tomilho, timo

θυμίζω /θimˈizo/ (v)
recordar

θυμιατό /θi.mɲaˈto/ (n)
turíbulo

θυμωμένος /θi.moˈme.nos/
bravo

θυμός /θiˈmos/ (n)
raiva, ira

θυμώνω /θimˈono/ (v)
encolerizar
  (μεταβατικό) προκαλώ σε κάποιον θυμό, οργίζω

θυρίδα /θirˈiða/ (n)
guichê, guiché

θυρεός /θi.ɾeˈos/ (n)
escudo

θυροτηλέφωνο /θˌirotilˈefonˌo/ (n)
interfone

θυσία /θisˈia/ (n)
sacrifício

θυσιάζω /θi.siˈa.zo/ (v)
sacrificar

θωμισμός /θo.miˈzmos/ (n)
tomismo

θωρακικός /θo.ɾa.ciˈkos/ (adj)
torácico

θωρακοκέντηση /θˌorakocˈedisˌi/ (n)
toracocentese

θωρηκτό /θˌoriktˈo/ (n)
couraçado, encouraçado

θόριο /θˈoriˌo/ (n)
tório

θόρυβος /ˈθo.ɾi.vos/ (n)
barulho, ruído

θύελλα /ˈθi.e.la/ (n)
ventania

θύμα /ˈθi.ma/ (n)
vítima

θύμος /ˈθi.mos/ (n)
timo
  (ανατομία) (θύμος αδένας) ενδοκρινής αδένας που υπάρχει στα βρέφη και στους εφήβους και μικραίνει ιδιαίτερα στους ενήλικες και στον οποίο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία έχουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα

θύρα /θˈira/ (n)
porta
  (υλικό υπολογιστή) ειδική υποδοχή σε υπολογιστικό σύστημα για την εισαγωγή του κατάλληλου καλωδίου που θα επιτρέψει την επικοινωνία με περιφερειακές συσκευές.

θύρσος /ˈθiɾ.sos/ (n)
tirso

θύσανος /θˈisanˌos/ (n)
cirro
  (μετεωρολογία) το είδος νεφών, τα οποία έχουν λευκή και διάφανη όψη

θώρακας /ˈθo.ɾa.kas/ (n)
tórax
  (ανατομία) μέρος του σώματος: το ανώτερο μέρος του κορμού σπονδυλωτών ζώων, μεταξύ του λαιμού και της κοιλιάς, που προστατεύεται από τα πλευρά· στη θωρακική κοιλότητα περικλείονται οι πνεύμονες και η καρδιά

ιέρεια /iˈe.ɾi.a/ (n)
sacerdotisa

ιαγουάρος /ˌiaɣuˈaros/ (n)
jaguar, onça

ιαμβικός /i.aɱ.viˈkos/ (adj)
iâmbico

ιαπωνικά /ˌiapˌonikˈa/ (n)
japonês

ιαπωνικός /ˌiapˌonikˈos/ (adj)
japonês

ιατρική /ˌiatricˈi/ (n)
medicina

ιατρικός /ˌiatrikˈos/ (adj)
médico

ιατρογενής /ˌiatrˌojenˈis/ (adj)
iatrogênico

ιβίσκος /iˈvi.skos/ (n)
hibisco

ιβηρικός /i.vi.ɾiˈkos/ (adj)
ibérico

ιγκλού /iŋɡlˈu/ (n)
iglu

ιγμορίτιδα /ˌiɣmorˈitiðˌa/ (n)
sinusite

ιγνωστικισμός /ˌiɣnostˌicismˈos/ (n)
ignosticismo

ιδέα /iˈðe.a/ (n)
ideia, idéia

ιδίωμα /iˈði.o.ma/ (n)
idioma
  (γλωσσολογία) γλωσσική ποικιλία μιας διαλέκτου ή μιας γλώσσας που χαρακτηρίζει έναν τόπο ή μια κοινωνική ομάδα, στην οποία οι διαφορές (από τη συνηθισμένη γλώσσα) είναι φανερές, αλλά δεν εμποδίζουν την κατανόηση

ιδανικός /i.ða.niˈkos/ (adj)
ideal

ιδεαλισμός /i.ðe.a.liˈzmos/ (n)
idealismo

ιδεαλιστής /i.ðe.a.liˈstis/ (n)
idealista

ιδεοληπτικά /ˌiðeˌoliptikˈa/ (adv)
obsessivamente

ιδεολογία /i.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
ideologia

ιδεολογικός /i.ðe.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
ideológico

ιδεολόγος /i.ðe.oˈlo.ɣos/ (n)
ideóloga

ιδεόγραμμα /ˌiðeˈoɣramˌa/ (n)
ideograma

ιδεώδες /ˌiðeˈoðes/ (n)
ideal

ιδιοδιάνυσμα /ˌiðiˌoðiˈanismˌa/ (n)
autovetor

ιδιοκτήτης /ˌiðioktˈitis/ (n)
proprietário

ιδιοκτησία /i.ði.o.ktiˈsi.a/ (n)
propriedade

ιδιοσυγκρασία /i.ði.o.siŋ.ɡɾaˈsi.a/ (n)
idiossincrasia

ιδιοτέλεια /i.ði.oˈte.li.a/ (n)
interesseirismo

ιδιοτελής /ˌiðiˌotelˈis/ (adj)
egoísta

ιδιοτιμή /i.ði.o.tiˈmi/ (n)
autovalor

ιδιοτροπία /ˌiðiˌotropˈia/ (n)
capricho

ιδιοφυΐα /i.ði.o.fiˈi.a/ (n)
gênio

ιδιοφυής /i.ði.o.fiˈis/ (adj)
bacana

ιδιωματικός /ˌiðiˌomatikˈos/ (adj)
idiomático

ιδιωτική ετικέτα /i.ði.o.tiˈci e.tiˈce.ta/
marca branca

ιδιωτικοποίηση /i.ði.o.ti.koˈpi.i.si/ (n)
privatização

ιδιωτικός /ˌiðiˌotikˈos/ (adj)
privado

ιδιότητα /i.ðiˈo.ti.ta/ (n)
qualidade, característica
  χαρακτηριστικό, γνώρισμα μιας κατηγορίας προσώπων ή πραγμάτων ή ενός μεμονωμένου ατόμου και κατάστασης

ιδρυτής /i.ðɾiˈtis/ (n)
instituidor

ιδρωμένος /ˌiðromˈenos/
suado

ιδρώνω /iˈðɾo.no/ (v)
suar, transpirar

ιδρώτας /iˈðɾo.tas/ (n)
suor

ιερέας /i.eˈɾe.as/ (n)
sacerdote

ιεραπόστολος /ˌierapˈostolˌos/ (n)
missionária, missionário

ιεραρχία /ˌierarçˈia/ (n)
hierarquia

ιεραρχικός /ˌierˌarçikˈos/ (adj)
hierárquico

ιεροκήρυκας /i.e.ɾoˈci.ɾi.kas/ (n)
pregador

ιερομόναχος /ˌieromˈonaxˌos/ (n)
hieromonge

ιεροσυλία /i.e.ɾo.siˈli.a/ (n)
sacrilégio

ιερό οστό /ˌierˈo ostˈo/ (n)
sacro

ιερός /i.eˈɾos/ (adj)
sagrado, santo

ιζηματολογία /ˌizimˌatolojˈia/ (n)
sedimentologia

ιθυφαλλικός /ˌiθifˌalikˈos/ (adj)
itifálico

ιικός /ˌiikˈos/ (adj)
viral

ικανοποίηση /i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
retribuição

ικανοποιημένος /ˌikanˌopiimˈenos/
contente

ικανοποιητικός /i.ka.no.pi.i.tiˈkos/ (adj)
satisfatório

ικανοποιώ /i.ka.no.piˈo/ (v)
satisfazer

ικανός /i.kaˈni/ /i.kaˈno/ /i.kaˈnos/ (adj)
capaz

ικανότητα /ˌikanˈotitˌa/ (n)
habilidade

ικεμπάνα /ˌicebˈana/ (n)
ikebana

ικετεύω /ˌicetˈevo/ (v)
suplicar

ικρίωμα /ikrˈiomˌa/ (n)
cadafalso

ιλαρά /i.laˈɾa/ (n)
sarampo

ιλαροτραγωδία /ˌilarˌotraɣoðˈia/ (n)
tragicomédia

ιλιγγιώδης /i.liŋ.ɟiˈo.ðis/ (adj)
vertiginoso

ιλμενίτης /ˌilmenˈitis/ (pn)
ilmenita

ιμάμης /imˈamis/ (n)
imame

ιμάντας /iˈman.das/ (n)
correia

ιμπεριαλισμός /im.be.ɾi.a.liˈzmos/ (n)
imperialismo

ινδιάνικος /ˌinðiˈanikˌos/ (adj)
indígena

ινδικός /ˌinðikˈos/ (adj)
indiano

ινδοευρωπαϊκός /in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
indo-europeu

ινδονησιακός /in.ðo.ni.si.aˈkos/ (adj)
indonésio

ινδουισμός /in.ðu.iˈzmos/ (n)
hinduísmo

ινδουιστής /in.ðu.iˈstis/ (n)
hinduísta

ινοβλάστη /ˌinovlˈasti/ (n)
fibroblasto

ινσουλίνη /in.suˈli.ni/ (n)
insulina

ινστιτούτο /in.stiˈtu.to/ (n)
instituto

ιντελιγκέντσια /ˌideliŋɡˈedsja/ (n)
intelligentsia

ιντερλούδιο /ˌiderlˈuðiˌo/ (n)
intervalo

ιξώδες /iˈkso.ðes/ (n)
viscosidade

ιξώδης /iˈkso.ðis/ (adj)
viscoso

ιοβόλος /ˌiovˈolos/ (adj)
peçonhento

ιολογία /ˌiolojˈia/ (n)
virologia

ιολόγος /ˌiolˈoɣos/ (n)
virologista

ιονίζω /i.oˈni.zo/ (v)
ionizar

ιονιστής /ˌionistˈis/ (n)
ionizador

ιονόσφαιρα /ˌionˈosferˌa/ (n)
ionosfera

ιουδαϊκός /ˌiuðaɪkˈos/ (adj)
judaico

ιουδαϊσμός /i.u.ða.iˈzmos/ (n)
judaísmo

ιουλιανός /ˌiuʎanˈos/ (adj)
juliano

ιππέας /ipˈeas/ (n)
cavaleiro

ιππασία /i.paˈsi.a/ (n)
equitação

ιππαστί /i.paˈsti/ (adv)
cavalo

ιππικό /ˌipikˈo/ (n)
cavalaria

ιππικός /i.piˈkos/ (adj)
equestre

ιπποκόμος /i.poˈko.mos/ (n)
cavalariço

ιπποπόταμος /i.poˈpo.ta.mos/ (n)
hipopótamo

ιπποσύνη /i.poˈsi.ni/ (n)
cavalaria

ιππόδρομος /ipˈoðromˌos/ (n)
hipódromo

ιππόκαμπος /ipˈokabˌos/ (n)
hipocampo

ιππότες της στρογγυλής τραπέζης /ipˈotes tis strˌoŋɡilˈis trapˈezis/
cavaleiros da távola redonda

ιππότης /iˈpo.tis/ (n)
cavaleiro

ιπτάμενος δίσκος /iptˈamenˌoz ðˈiskos/
disco voador

ιρίδιο /iˈɾi.ði.o/ (n)
irídio

ιρανικός /ˌiranikˈos/ (adj)
iraniano

ιρλανδικά /ˌirlanðikˈa/ (n)
Gaélico

ισαπέχων /ˌisapˈexon/
equidistante

ισημερία /ˌisimerˈia/ (n)
equinócio

ισημερινός /ˌisimˌerinˈos/ (n)
equador, linha do equador

ισθμός /isθmˈos/ (n)
istmo

ισιώνω /iˈsço.no/ (v)
aplanar

ισλαμικός /i.sla.miˈkos/ (adj)
islâmico

ισλαμισμός /ˌislamismˈos/ (n)
islamismo

ισλαμοφοβία /i.sla.mo.foˈvi.a/ (n)
islamofobia

ισλανδικά /ˌislanðikˈa/ (n)
islandês

ισογώνιος /ˌisoɣˈoɲos/ (adj)
equiângulo

ισοδύναμος /i.soˈði.na.mos/ (adj)
equivalente

ισολευκίνη /ˌisolefcˈini/ (n)
isoleucina

ισομερές /i.so.meˈɾes/ (n)
isômero

ισοπαλία /ˌisopalˈia/ (n)
empate

ισοπρένιο /i.soˈpɾe.ni.o/ (n)
isopreno

ισορροπία /i.so.ɾoˈpi.a/ (n)
equilíbrio

ισορροπώ /ˌisoropˈo/ (v)
equilibrar

ισοσκελής /i.so.sceˈles/ /i.so.sceˈlis/ (adj)
isósceles

ισοτροπία /ˌisotropˈia/ (n)
isotropia

ισοφαρίζω /ˌisofarˈizo/ (v)
igualizar

ισπανικά /i.spa.niˈka/ (n)
espanhol

ισπανικός /ˌispanikˈos/ (adj)
espanhol

ισραηλινός /ˌisraɪlinˈos/ (adj)
israelense, israelita

ισταμίνη /ˌistamˈini/ (n)
histamina

ιστιδίνη /ˌistiðˈini/ (n)
histidina

ιστιοπλοΐα /i.sti.o.ploˈi.a/ (n)
iatismo

ιστιοφόρο /ˌistiofˈoro/ (n)
veleiro

ιστολογικός /i.sto.lo.ʝiˈkos/ (adj)
histológico

ιστολογώ /ˌistoloɣˈo/ (v)
blogar

ιστολόγιο /i.sto.ˈlo.ɣi.o/ (n)
blog, blogue

ιστορία /i.stoˈɾi.a/ (n)
história, estória

ιστορικό /ˌistorikˈo/ (n)
anamnese

ιστορικός /ˌistorikˈos/ (adj)
histórico

ιστορικός /ˌistorikˈos/ (n)
historiador, historiadora

ιστοσελίδα /i.sto.seˈli.ða/ (n)
página

ιστοχώρος /i.stoˈxo.ɾos/ (n)
site

ιστόγραμμα /istˈoɣramˌa/ (n)
histograma
  γραφική παράσταση του περιεχομένου ενός ιστοχώρου

ιστός /istˈos/ (n)
teia, tecido

ιστότοπος /istˈotopˌos/ (n)
sítio

ισχαιμία /ˌisçemˈia/ (n)
isquemia

ισχαιμικός /ˌisçemikˈos/ (adj)
isquémico

ισχνός /isˈxni/ /isˈxno/ /isˈxnos/ (adj)
magro

ισχυρίζομαι /i.sçiˈɾi.zo.me/ (v)
afirmar

ισχυρός /ˌisçirˈos/ (adj)
poderoso

ισχύς /iˈsçis/ (n)
potência
  (φυσική, μονάδα μέτρησης) ο ρυθμός (παραγωγής, εκπομπής, μετάδοσης, απορρόφησης, κατανάλωσης) ενέργειας σε συνάρτηση με τον χρόνο

ισόβια /isˈoviˌa/ (n)
perpétua
  η ισόβια κάθειρξη

ισόγειο /isˈojo/ (n)
rés do chão

ισόπλευρος /isˈoplevrˌos/ (adj)
equilátero

ισότητα /isˈotitˌa/ (n)
igualdade

ισότοπο /iˈso.to.po/ (n)
isótopo

ιταλικά /ˌitalikˈa/ (n)
italiano

ιταλικός /ˌitalikˈos/ (adj)
italiano

ιταμός /i.taˈmos/ (adj)
descarado

ιτιά /iˈtça/ (n)
salgueiro

ιχθυολογία /ˌixθiˌolojˈia/ (n)
ictiologia

ιχθυοπώλης /i.χθi.oˈpo.lis/ (n)
peixeiro

ιχθυόσαυρος /i.xθiˈo.sa.vɾos/ (n)
ictiossauro

ιχώρ /ixˈor/ (n)
icor

ιωβηλαίο /i.o.viˈle.o/ (n)
jubileu

ιόν /iˈon/ (n)
ião, íon

ιός /iˈos/ (n)
vírus

ιός υπολογιστή /iˈos ˌipolˌojistˈi/
vírus de computador

ιώδιο /iˈo.ði.o/ (n)
iodo

κ.ά. /kˈap ˌalfa tˈonos/
e outros

κάβα /kˈava/ (n)
loja de bebidas
  κατάστημα που πουλάει οινοπνευματώδη ποτά και μερικές φορές άλλα είδη όπως ξηρούς καρπούς κ.λπ.
  (συνεκδοχικά) το στοκ από οινοπνευματώδη ποτά που έχει κάποιος στην κατοχή του

κάβουρας /ˈka.vu.ɾas/ (n)
caranguejo
  (ζωολογία) καρκινοειδές μαλακόστρακο που ζει στη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Έχει φαρδύ πεπλατυσμένο σώμα με σκληρό περίβλημα και δέκα πόδια, από τα οποία τα δύο εμπρόσθια καταλήγουν σε δαγκάνες. Τα πόδια βρίσκονται γύρω από το σώμα, με αποτέλεσμα να κινείται μόνο πλάγια. Αλιεύεται για τη νόστιμη σάρκα του
  (ναυτικός όρος) ειδικό άγκιστρο ασφάλισης (έχμασης) της καδένας της άγκυρας, φέρεται μόνιμα στο κατάστρωμα στην πλώρη των πλοίων

κάγκουρας /kˈaŋɡurˌas/ (n)
maloqueiro

κάδμιο /kˈaðmiˌo/ (n)
cádmio

κάθαρση /ˈka.θaɾ.si/ (n)
catarse

κάθε /kˈaθe/
cada

κάθετος /ˈka.θe.tos/ (adj)
perpendicular
  (γεωμετρία) χαρακτηρισμός ευθείας ή ευθύγραμμου τμήματος που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών με άλλη ευθεία ή ευθύγραμμο τμήμα

κάθισμα /kˈaθismˌa/ (n)
assento

κάθομαι /ˈka.θo.me/ (v)
estar sentado

κάκτος /ˈka.ktos/ (n)
cacto, cato

κάλιο /ˈka.li.o/ (n)
potássio

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει /ˈka.ʎo ˈpen.de ce sto ˈçe.ɾi paˈɾa ˈðe.ka ce kaɾˈte.ɾi/
mais vale um pássaro na mão que dois a voar

κάλος /ˈka.los/ (n)
calo

κάλτσα /ˈkal.t͡sa/ (n)
meia, peúga

κάλυκας /ˈka.li.kas/ (n)
cálice
  (βοτανική) το μέρος του άνθους που αποτελείται από τα σέπαλα και προστατεύει το άνθος

κάμβιο /ˈkaɱ.vi.o/ (n)
câmbio

κάμπια /ˈkam.bʝa/ (n)
lagarta

κάμψη /kˈampsi/ (n)
flexão

κάννη /ˈka.ni/ (n)
cano

κάντζι /kˈadzi/ (n)
kanji

κάνω /ˈka.no/ (v)
fazer

κάπα /kˈapa/ (n)
capa

κάπαρη /ˈka.pa.ɾi/ (n)
alcaparra

κάπνισμα /ˈka.pni.zma/ (n)
esfumaçamento

κάποιος /kˈapiˌos/
alguém

κάποτε /ˈka.po.te/ (adv)
algum dia
  κάποια στιγμή, κάποια χρονική περίοδο (στο παρελθόν ή στο μέλλον)

κάπου /kˈapu/ (adv)
a algum lugar
  (ποσοτικό ή χρονικό) περίπου

κάπως /kˈapos/ (adv)
de alguma forma

κάρβουνο /ˈkaɾ.vu.no/ (n)
carvão
  (γεωλογία) υλικό από άνθρακα, το οποίο παράγεται με αργή και ατελή καύση οργανικών ουσιών (κυρίως το ξύλο) και χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη

κάργια /ˈkaɾ.ʝa/ (n)
gralha-de-nuca-cinzenta
  (πτηνό) πουλί με μαύρο φτέρωμα (Corvus monedula)

κάρδαμο /kˈarðamˌo/ (n)
agrião
  (φυτό) φυτό, κηπευτικό τα φύλλα του οποίου χρησιμοποιούνται κυρίως σε σαλάτες
cardamomo
  (μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού από το φυτό Elettaria cardamomum

κάρμα /kˈarma/ (n)
carma

κάρτα /kˈarta/ (n)
cartão

κάρφωμα /kˈarfomˌa/ (n)
enterrada
  (αθλητισμός, μπάσκετ, βόλεϊ) το καλάθι (για το μπάσκετ) ή ο πόντος που βάζει παίκτης με δυνατή και κατευθείαν ή κατακόρυφη κίνηση

κάστα /kˈasta/ (n)
casta

κάστανο /ˈka.sta.no/ (n)
castanha

κάστορας /ˈka.sto.ras/ (n)
castor

κάστρο /ˈka.stɾo/ (n)
castelo

κάτι /ˈka.ti/ (n)
algo

κάτοικος /ˈka.ti.kos/ (n)
habitante, morador

κάτοπτρο /ˈka.to.ptɾo/ (n)
espelho

κάτοχος /kˈatoxˌos/ (n)
possuidor

κάτω /ˈka.to/
abaixo
  εκφράζει την αποδοκιμασία

κέδρος /ˈce.ðɾos/ (n)
cedro

κέλυφος /cˈelifˌos/ (n)
casca

κέντημα /ˈcen.di.ma/ (n)
bordado
  η ενέργεια του κεντάω (σε ύφασμα)

κέντρο /ˈcen.dɾo/ (n)
centro

κέντρο δεδομένων /cˈedro ðˌeðomˈenon/
centro de dados

κέρατο /ˈce.ɾa.to/ (n)
buzina, corno

κέρδος /ˈceɾ.ðos/ (n)
lucro

κέρινος /cˈerinˌos/ (adj)
ceroso

κέτσαπ /ˈce.t͡sap/ /ˈce.t͡ʃap/ (n)
catchupe, ketchup

κέφαλος /cˈefalˌos/ (n)
tainha

κέφι /ˈce.fi/ (n)
diversão

κήλη /ˈci.li/ (n)
hérnia

κήπος /ˈci.pos/ (n)
jardim

κήρυγμα /ˈci.ɾiɣ.ma/ (n)
sermão

κήρυκας /ˈci.ɾi.kas/ (n)
arauto

κήτος /ˈci.tos/ (n)
cetáceo

κίνδυνος /ˈcin.ði.nos/ (n)
perigo

κίνημα /ˈci.ni.ma/ (n)
movimento

κίνηση /ˈci.ni.si/ (n)
movimento

κίνητρο /ˈci.ni.tɾo/ (n)
motivo
incentivo
  κάτι που δημιουργεί θετικό κλίμα ή παρέχει σε κάποιον θετικούς λόγους, για να κάνει μια ορισμένη ενέργεια

κίρρωση /cˈirosˌi/ (n)
cirrose

κίσσα /ˈki.sa/ (n)
gaio

κίτρινη κάρτα /cˈitrinˌi kˈarta/
cartão amarelo

κίτρινο /ˈci.tɾi.no/ (n)
amarelo, amarela

κίτρινος /ˈci.tɾi.nos/ (adj)
amarelo

κίτρο /ˈci.tɾo/ (n)
cidra

καίσαρας /cˈesarˌas/ (n)
césar

καίσιο /cˈesjo/ (n)
césio

καίτοι /ˈce.ti/
ainda que, conquanto, embora, não obstante

καίω /cˈeo/ (v)
queimar

καβάλος /kavˈalos/ (n)
entreperna

καβαλάρης /kˌavalˈaris/ (n)
cavaleiro

καβαλέτο /kˌavalˈeto/ (n)
cavalete
  (ζωγραφική) τρίποδο που χρησιμοποιεί ένας ζωγράφος ως βάση υποστήριξης ενός τελάρου που ζωγραφίζει
  ξύλινη ή σιδερένια κατασκευή με τέσσερα πόδια τοποθετημένα ανά δύο που χρησιμοποιεί ένας τεχνίτης ως προσωρινή υπερυψωμένη βάση ενός αντικειμένου

καβαλιέρος /ka.vaˈʎe.ɾos/ (n)
cavaleiro

καβγάς /kaˈvɣas/ (n)
desavença

καγκελάριος /kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os/ (n)
chanceler
  τίτλος που συνοδεύει διάφορα αξιώματα, όπως του αρχηγού της κυβέρνησης (πρωθυπουργού στη Γερμανία και την Αυστρία ή του υπουργού Χρηματοοικονομικών στο Ηνωμένο Βασίλειο

καγκουρό /kaŋ.ɡuˈɾo/ (n)
canguru

καδένα /kaðˈena/ (n)
corrente

καζίνο /kaˈzi.no/ (n)
cassino

καζουιστικός /kˌazuˌistikˈos/ (adj)
casuístico

καθήκον /kaˈθi.kon/ (n)
dever

καθαρίζω /kˌaθarˈizo/ (v)
dar uma limpeza

καθαρεύουσα /ka.θaˈɾe.vu.sa/ (n)
catarévussa

καθαρισμός /ka.θa.ɾiˈzmos/ (n)
limpeza

καθαριότητα /ka.θa.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
limpeza

καθαρτήριο /kˌaθartˈiriˌo/ (n)
purgatório

καθαρτικό /ka.θaɾ.tiˈko/ (n)
laxante

καθαρός /ka.θaˈɾos/ (adj)
limpo

καθεδρικός /ka.θe.ðɾiˈkos/ (adj)
catedral

καθεστώς /ka.θeˈstos/ (n)
dieta

καθετήρας /kˌaθetˈiras/ (n)
cateter

καθετηριάζω /kˌaθetˌiriˈazo/ (v)
sondar

καθηγήτρια /kˌaθijˈitriˌa/ (n)
professora

καθηγητής /ka.θi.ʝiˈtis/ (n)
professor
  ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, ιδιαίτερα αυτός με βαθμίδα ανώτερη του λέκτορα (επίκουρος, αναπληρωτής, ομότιμος κ.λπ.)
  τίτλος γιατρών που απορρέει από την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα, αποδίδεται όμως και σε διευθυντές κλινικών που μπορεί να μην έχουν πανεπιστημιακή θέση

καθημερινή /kˌaθimˌerinˈi/ (n)
dia de semana

καθημερινός /ka.θi.me.ɾiˈnos/ (adj)
quotidiano

καθιερώνω /kˌaθierˈono/ (v)
estabelecer

καθιστικός /ka.θi.stiˈkos/ (adj)
sedentário

καθολικισμός /ka.θo.li.ciˈzmos/ (n)
catolicismo

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (adj)
católico, universal
  (εκκλησιαστικός όρος) σχετικός με τον καθολικισμό

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (n)
católico
  ο πιστός του καθολικισμού

καθομιλουμένη /kˌaθomˌilumˈeni/ (n)
linguagem corrente

καθορίζω /kˌaθorˈizo/ (v)
determinar

καθρέφτης /kaˈθɾe.ftis/ (n)
espelho

καθόλου /kaˈθo.lu/ (adv)
de todo

και /ce/ /ˈce/
e, mais

καινοζωικός /ce.no.zo.iˈkos/ (adj)
cenozoico

καινοτομία /ce.no.toˈmi.a/ (n)
inovação

καινούριος /ceˈnuɾ.ʝos/ (adj)
novo

καιρός /ceˈɾos/ (n)
tempo
  (μετεωρολογία) οι επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες που αναφέρονται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας, όπως περιγράφεται με τις βραχυπρόθεσμες εναλλαγές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της φωτεινότητας, της συννεφιάς, της έντασης των ανέμων, της ορατότητας κ.λπ.

καισαρική τομή /cˌesaricˈi tomˈi/
cesariana

κακάο /kaˈka.o/ (n)
cacau

κακία /kaˈci.a/ (n)
malicia

κακαρίζω /ka.kaˈɾi.zo/ (v)
cacarejar

κακοήθης /ka.koˈi.θis/ (adj)
maligno

κακομαθημένος /kˌakomˌaθimˈenos/
mimado

κακοφωνία /ka.ko.foˈni.a/ (n)
cacofonia

κακούργημα /kakˈurjimˌa/ (n)
crime grave

κακός /kaˈkos/ (adj)
mau

κακότροπος /kakˈotropˌos/ (adj)
birrento

καλά /kaˈla/ (adv)
bem

καλά Χριστούγεννα /kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na/
Feliz Natal

καλάθι /kaˈla.θi/ (n)
cesta

καλάμι /kaˈla.mi/ (n)
cana
  (φυτό) πολυετές υδροχαρές φυτό με ευλύγιστο κούφιο ξυλώδη βλαστό που φτάνει σε μεγάλο ύψος

καλένδες /kalˈenðes/ (n)
calendas

καλέντουλα /kalˈedulˌa/ (n)
calêndula

καλές τέχνες /kalˈes tˈexnes/
belas artes

καλή όρεξη /kalˈi ˈoreksˌi/
bom apetite

καλαβρέζικος /ka.laˈvɾe.zi.kos/ (adj)
calábrico

καλαμάκι /ka.laˈma.ci/ (n)
canudo
  (συνήθως πλαστικός) σωλήνας που χρησιμοποιείται για να ρουφήξουμε υγρό σε μικρές ποσότητες

καλαμάρι /ka.laˈma.ɾi/ (n)
lula, calamar
  (μαλάκιο) Κεφαλόποδο μαλάκιο με μακρόστενο σώμα, τριγωνικά πτερύγια στην κάτω πλευρά του και δέκα πλοκάμια στο κεφάλι εκ των οποίων τα δύο είναι μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα

καλαμιά /ka.laˈmɲa/ (n)
restolho
  (φυτό) κοινή ονομασία για πολλά πολυετή υδροχαρή φυτά

καλαμποκάλευρο /kˌalabokˈalevrˌo/ (n)
fubá

καλαμπόκι /ka.lamˈbo.ci/ (n)
milho

καλαπόδι /ka.laˈpo.ði/ (n)
forma

καλαφάτης /ka.laˈfa.tis/ (n)
calafate

καλαφατίζω /kˌalafatˈizo/ (v)
calafetar

καλειδοσκόπιο /ka.li.ðoˈsko.pi.o/ (n)
caleidoscópio

καλημέρα /ka.liˈme.ɾa/ (n)
bom dia

καληνύχτα /ka.liˈni.xta/ (n)
boa noite

καλησπέρα /ka.liˈspe.ɾa/ (n)
boa noite

καλιφορνέζικος /ka.li.foɾˈne.zi.kos/ (adj)
californiano

καλιφόρνιο /ka.liˈfoɾ.ni.o/ (n)
califórnio

καλκάνι /kalˈka.ni/ (n)
pregado
  είδος ψαριού (Scophthalmus maximus (Χρειάζεται τεκμηρίωση…)) με πεπλατυσμένο ρομβοειδές σώμα και τριγωνικά πτερύγια

καλλίπυγος /kaˈli.pi.ɣos/ (adj)
bunduda

καλλιέργεια /ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
lavoura

καλλιγράφος /ka.liˈγɾa.fos/ (n)
calígrafo

καλλιγραφία /kˌaliɣrafˈia/ (n)
caligrafia

καλλιγραφικός /kˌaliɣrˌafikˈos/ (adj)
caligráfico

καλλιεργημένος /ka.li.eɾ.ʝiˈme.nos/
culto

καλλιτέχνημα /ka.liˈte.xni.ma/ (n)
obra de arte

καλλιτέχνης /ka.liˈte.xnis/ (n)
artista

καλλιτέχνιδα /kˌalitˈexniðˌa/ (n)
artista

καλλιτεχνικός /kˌalitˌexnikˈos/ (adj)
artístico

καλλυντικό /ka.lin.diˈko/ (n)
cosmético

καλλωπίζω /ka.loˈpi.zo/ (v)
embelezar, pôr bonito

καλλωπισμός /ka.lo.piˈzmos/ (n)
embelezamento

καλντέρα /kalˈde.ɾa/ (n)
caldeira

καλοήθης /ka.loˈi.θis/ (adj)
benigno

καλοθρεμμένος /kˌaloθremˈenos/
bem nutrido

καλοκαίρι /ka.loˈce.ɾi/ (n)
verão

καλοντυμένος /kˌalodimˈenos/
aprumado

καλοπιάνω /ka.loˈpça.no/ (v)
lisonjear

καλοριφέρ /ka.lo.ɾiˈfeɾ/ (n)
radiador

καλοσύνη /ka.lɔˈsi.ni/ (n)
caridade
  η ιδιότητα του καλού, εκείνου που επιθυμεί την ειρήνη και την ευτυχία των συνανθρώπων του
  πράξη ή λόγος που φανερώνει αγαθή πρόθεση
  καλός καιρός

καλοφαγάς /ka.lo.faˈɣas/ (n)
gastrónomo

καλούπι /kaˈlu.pi/ (n)
molde

καλπονοθεία /kˌalponoθˈia/ (n)
fraude eleitoral

καλτσοδέτα /kal.t͡soˈðe.ta/ (n)
jarreteira

καλτσόν /kaltsˈon/ (n)
meia-calça

καλτσόνε /kaltsˈone/ (n)
calzone

καλυκοειδές /kˌalikˌoiðˈes/ (n)
célula caliciforme

καλωσόρισμα /kˌalosˈorismˌa/ (n)
boas-vindas

καλό ταξίδι /kalˈo taksˈiði/
boa viagem

καλόγερος /kaˈlo.ʝe.ɾos/ (n)
monge
  (θρησκεία) μοναχός

καλός /kaˈlos/ (adj)
bom

καλύβα /kaˈli.va/ (n)
choupana

καλύπτω /kalˈipto/ (v)
cobrir

καλύτερα /kaˈli.te.ɾa/ (adv)
melhor

καλύτερος /kaˈli.te.ɾos/ (adj)
melhor

καλώ /kaˈlo/ (v)
chamar

καλώδιο /kaˈlo.ði.o/ (n)
cabo

καμάκι /kaˈma.ci/ (n)
arpão
  εργαλείο για ψάρεμα, παρόμοιο με ακόντιο που έχει επιπρόσθετα τουλάχιστον μια πλάγια προεξοχή ώστε να αγκιστρώνεται στο ψάρι

καμέλια /kaˈme.li.a/ (n)
camélia

καμήλα /kamˈila/ (n)
camelo

καμαριέρα /ka.maɾˈʝe.ɾa/ (n)
camareira

καμερουνέζικος /ka.me.ɾuˈne.zi.kos/ (adj)
camaronês

καμηλοπάρδαλη /ka.mi.loˈpaɾ.ða.li/ (n)
girafa
  (θηλαστικό ζώο) μηρυκαστικό θηλαστικό ζώο της Αφρικής. Είναι το ψηλότερο ζώο της γης με ύψος που φτάνει (στα ενήλικα άτομα) τα 5,5 μέτρα. Το σώμα της καλύπτεται από παχύ ωχροκίτρινο δέρμα και φέρει καφετιές κηλίδες. Το κεφάλι της είναι μικροσκοπικό σε σχέση με το μακρύ λαιμό της και καταλήγει σε δύο μικρά χόνδρινα κέρατα, που καλύπτονται από δέρμα

καμινάδα /ka.miˈna.ða/ (n)
chaminé

καμινέτο /ka.miˈne.to/ (n)
maçarico

καμουφλάζ /ka.muˈflaz/ (n)
camuflagem

καμπάνα /kamˈba.na/ /kaˈba.na/ (n)
campainha, sino
  ηχητικό όργανο που έχει σχήμα ανάποδου κόλουρου κώνου μέσα στον οποίο βρίσκεται ένα γλωσσίδι και συνήθως χρησιμεύει για σήμαντρο εκκλησίας ή σχολείου

καμπίνα /kabˈina/ (n)
camarote

καμπαναριό /kam.ba.naɾˈʝo/ (n)
torre sineira

καμπαρντίνα /ka.baɾˈdi.na/ (n)
gabardina

καμποτζιανός /kam.bo.d͡zi.aˈnos/ (adj)
cambojano

καμπούρα /kabˈura/ (n)
corcova

καμπούρης /kabˈuris/ (n)
corcunda

καμπύλη /kamˈbi.li/ (n)
volta, curva

καμπύλος /kamˈbi.los/ (adj)
curvado

καμφορά /kˌamforˈa/ (n)
cânfora

κανάλι /kaˈna.li/ (n)
canal
  μια ορισμένη περιοχή συχνοτήτων
  τηλεοπτικός σταθμός
  διαδικτυακός τόπος όπου γίνεται chat

κανάτα /kaˈna.ta/ (n)
pote

κανέλα /kaˈne.la/ (n)
canela

κανένας /kanˈenas/
ninguém
  ούτε ένας

κανίβαλος /kaˈni.va.los/ (n)
canibal

καναδικός /ka.na.ðiˈkos/ (adj)
canadense

καναπές /ka.naˈpes/ (n)
divã, sofá

καναρίνι /kˌanarˈini/ (n)
canário

καναρινί /ka.na.ɾiˈni/ (n)
amarelo-canário

κανελής /ka.neˈlis/ (adj)
canela

κανιβαλικός /kˌanivˌalikˈos/ (adj)
antropofágico

κανιβαλισμός /ka.ni.va.liˈzmos/ (n)
canibalismo

κανονική έκφραση /kˌanonicˈi ˈekfrasˌi/
expressão regular

κανονικοποίηση /ka.no.ni.koˈpi.i.si/ (n)
normalização

κανονικός /ka.no.niˈkos/ (adj)
regular
  που είναι σύμφωνος με έναν κανόνα

κανονικότητα /kˌanonikˈotitˌa/ (n)
regularidade

κανονισμός /ka.no.niˈzmos/ (n)
regulamento

καντονέζικα /kan.doˈne.zi.ka/ (n)
cantonês

καντόνι /kadˈoni/ (n)
cantão

κανό /kanˈo/ (n)
canoa

κανόνας /kaˈno.nas/ (n)
regra
  (μουσική, χριστιανισμός) εκκλησιαστικός ύμνος που αποτελείται από εννέα ωδές, οι οποίες αντιστοιχούσαν αρχικά με τις εννέα ωδές της Βίβλου

κανόνι /kanˈoni/ (n)
canhão

καούρα /kaˈura/ (n)
azia

καπάκι /kaˈpa.ci/ (adv)
tampa
  (οικείο) αμέσως μετά, ακριβώς μετά (στο καπάκι)

καπέλο /kaˈpe.lo/ (n)
chapéu

καπίκι /kapˈici/ (n)
copeque

καπίστρι /kapˈistri/ (n)
cabresto

καπετάνισσα /kˌapetˈanissˌa/ (n)
capitã
  (επάγγελμα) η γυναίκα καπετάνιος
  η σύζυγος καπετάνιου

καπιταλισμός /kˌapitˌalismˈos/ (n)
capitalismo

καπνίζω /kaˈpni.zo/ (v)
fumegar
fumar, defumar
  (για καύσιμη ύλη που καίγεται ή για το χώρο όπου καίγεται) βγάζω, αναδίδω καπνό
  κρεμώ κρέας, ψάρι, τυρί ή άλλες τροφές πάνω από τον καπνό ξύλων που καίγονται με σκοπό τη συντήρησή τους
  (συνήθως στην παθητική φωνή) κάνω κάτι να μαυρίσει, να μουντζουρωθεί από την καπνιά

καπνοδοχοκαθαριστής /ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
limpa-chaminés

καπνός /kaˈpnos/ (n)
fumaça, fumo
  (πληθυντικός: οι καπνοί) μείγμα από αέρια και στερεά σωματίδια άνθρακα, το οποίο είναι αποτέλεσμα της καύσης ενός σώματος. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η πυκνότητα, η αδιαφάνεια και η χαρακτηριστική οσμή
tabaco
  (πληθυντικός: τα καπνά) (φυτό) (ετερογενές) μονοετές, ποώδες φυτό με μεγάλα ωοειδή φύλλα, τα οποία περιέχουν νικοτίνη και μετά από ξήρανση και κατεργασία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τσιγάρων, πούρων κ.λπ.

καππαδοκικός /ka.pa.ðo.ciˈkos/ (adj)
capadócio

καπό /kapˈo/ (n)
capô

καπόνι /kapˈoni/ (n)
capão
  (ζωολογία) ευνουχισμένος κόκορας (με ιδιαίτερη εκτροφή)

καράτε /karˈate/ (n)
caratê

καράτι /kaˈɾa.ti/ (n)
quilate

καράφα /karˈafa/ (n)
jarro
  γυάλινο δοχείο υγρών χωρίς πώμα, με σφαιρικό σώμα, στενό λαιμό και πλατύ στόμιο

καρέκλα /kaˈɾe.kla/ (n)
cadeira, assento

καραβάνι /kˌaravˈani/ (n)
caravana

καραβέλα /ka.ɾaˈve.la/ (n)
caravela

καραβίδα /ka.ɾaˈvi.ða/ (n)
camarão
  η θαλάσσια καραβίδα (Nephrops norvegicus)

καραβανσεράι /kˌaravˌanserˈaɪ/ (n)
caravancerá

καρακάξα /ka.ɾaˈka.ksa/ (n)
pega

καραμέλα /ka.ɾaˈme.la/ (n)
bombom
  (γλυκό) μικρό στερό σκληρό γλύκισμα διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων που λειώνει στο στόμα
caramelo
  (γαστρονομία) σιρόπι από καμένη ζάχαρη με καφετί χρώμα που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική

καραμπίνα /kˌarabˈina/ (n)
carabina

καραμπόλα /ka.ɾamˈbo.la/ /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
engavetamento
  η σύγκρουση πολλών οχημάτων με το ένα να προσκρούει πάνω το άλλο

καραμπόλα /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
carambola
  (φρούτο) είδος φυτού και ο καρπός του από την Ινδονησία

καρατέκα /kˌaratˈeka/ (n)
carateca

καραόκε /ka.ɾaˈo.ke/ (n)
karaokê

καρδιά /kaɾˈðʝa/ (n)
coração
  (ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο που λειτουργεί ως αντλία για την κυκλοφορία του αίματος

καρδιακός /kaɾ.ði.aˈkos/ (adj)
cardíaco
  που αναφέρεται στην καρδιά, το όργανο του σώματος

καρδινάλιος /kˌarðinˈaʎos/ (n)
cardeal
  (χριστιανισμός) κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας σε ανώτατη βαθμίδα. Από το σώμα των καρδιναλίων με εσωτερική ψηφοφορία εκλέγεται ο πάπας
  (πτηνό) πουλί της οικογένειας των Καρδιναλιδών (Cardinalidae)

καρδιοκατακτητής /kˌarðiˌokatˌaktitˈis/ (n)
quebra-corações

καρδιολογία /kaɾ.ði.o.loˈʝi.a/ (n)
cardiologia

καρδιολογικός /kˌarðiˌolojikˈos/ (adj)
cardiológico

καρδιολόγος /kˌarðiolˈoɣos/ (n)
cardiólogo

καρδιοπαλμός /kaɾ.ði.o.palˈmos/ (n)
batida de coração

καρδιοπνευμονικός /kˌarðiˌopnevmˌonikˈos/ (adj)
cardiopulmonar

καριέρα /kaɾˈʝe.ɾa/ (n)
carreira

καρικατουρίστας /kˌarikˌaturˈistas/ (n)
caricaturista

καρκίνος /karcˈinos/ (n)
câncer, cancro
  (βοτανική) ασθένεια των φυτών παρόμοια με την 5

καρκίνωμα /karcˈinomˌa/ (n)
carcinoma

καρκινογένεση /kˌarcinojˈenesˌi/ (n)
carcinogénese

καρκινογόνος /kˌarcinoɣˈonos/ (adj)
cancerígeno

καρμίνη /karmˈini/ (n)
carmim

καρμπόν /karbˈon/ (n)
papel-carbono

καρναβάλι /kˌarnavˈali/ (n)
carnaval

καροτσάκι /ka.ɾoˈt͡sa.ci/ (n)
carrinho de compras
  με 4 μικρές ρόδες και χώρο μεταφοράς από μεταλλικό πλέγμα, για τα ψώνια στο σουπερμάρκετ

καρουζέλ /kˌaruzˈel/ (n)
carrossel

καρούλι /karˈuli/ (n)
rodízio
  μικρός τροχός σε τροχήλατες συσκευές

καρπουζιά /kˌarpuzjˈa/ (n)
melancia

καρποφάγος /kˌarpofˈaɣos/ (adj)
frugívoro

καρποφόρος /kˌarpofˈoros/ (adj)
frutuoso

καρπούζι /kaɾˈpu.zi/ (n)
melancia

καρπός /kaɾˈpos/ (n)
pulso
  (ανατομία) άρθρωση του ανθρώπινου σώματος: εκεί που ενώνεται η παλάμη με την κερκίδα και την ωλένη

καρπόφυλλο /karpˈofilˌo/ (n)
carpelo

καρτ ποστάλ /kˈart postˈal/ (n)
cartão postal

καρτεσιανισμός /kˌartesjˌanismˈos/ (n)
cartesianismo

καρτεσιανό γινόμενο /kˌartesjanˈo jinˈomenˌo/
produto cartesiano

καρυδιά /kˌariðiˈa/ (n)
nogueira

καρυδόψιχα /kˌariðˈopsixˌa/ (n)
copra
  η αποξηραμένη ψίχα της καρύδας, του καρπού του κοκοφοίνικα

καρυοθραύστης /kˌarioθrˈafstis/ (n)
quebra-nozes

καρφί /kaɾˈfi/ (n)
prego
  αιχμηρό κομμάτι μετάλλου που χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο τμήματα μιας ξύλινης κατασκευής ή για την ανάρτηση αντικειμένων σε τοίχο
chibo, informador
  καταδότης

καρφίτσα /karfˈitsa/ (n)
alfinete
  κόσμημα που έχει στο πίσω μέρος ακίδα ή μηχανισμό παρόμοιο με της παραμάνας για να στερεώνεται στο ρουχισμό

καρφώνω /karfˈono/ (v)
fixar, pregar
  μπήζω αιχμηρό αντικείμενο σε άλλο αντικείμενο

καρχαρίας /kaɾ.xaˈɾi.as/ (n)
tubarão, cação, cão-do-mar

καρχηδονιακός /kˌarçiðˌoɲakˈos/ (adj)
cartaginense

καρότο /kaˈɾo.to/ (n)
cenoura

καρύδα /kaˈɾi.ða/ (n)
coco

καρύδι /karˈiði/ (n)
noz

καρύκευμα /karˈicevmˌa/ (n)
condimento

κασέτα /kaˈse.ta/ (n)
cassete

κασετίνα /ka.seˈti.na/ (n)
estojo

κασκόλ /kaskˈol/ (n)
cachecol, echarpe

κασουάριο /kˌasuˈariˌo/ (n)
casuar

κασσίτερος /kaˈsi.te.ɾos/ (n)
estanho

καστανέρυθρο /kˌastanˈeriθrˌo/ (n)
bordô

καστανέρυθρος /kˌastanˈeriθrˌos/ (adj)
castanha

καστανιά /ka.staˈɲa/ (n)
castanheiro

καστανιέτα /ka.staˈɲe.ta/ (n)
castanhola

καστανός /ka.staˈnos/ (adj)
castanho

καστιλλιάνικα /ka.stiˈʎa.ni.ka/ (n)
castelhano

κατά λάθος /katˈa lˈaθos/
equivocadamente

κατάδυση /kaˈta.ði.si/ (n)
despencar

κατάθεση /katˈaθesˌi/ (n)
depósito
  (οικονομία) η παράδοση χρημάτων σε πιστωτικό ίδρυμα

κατάθλιψη /kaˈta.θli.psi/ (n)
depressão

κατάκτηση /kaˈta.kt.isi/ (n)
conquista

κατάληξη /katˈaliksˌi/ (n)
terminação
  τέλος σε κάτι, τέρμα
  (γραμματική, γλωσσολογία, για γλώσσες με κλίση) το μεταβλητό τελείωμα λέξης

κατάληψη /katˈalipsˌi/ (n)
ocupação

κατάλληλος /kaˈta.li.li/ /kaˈta.li.lo/ /kaˈta.li.los/ (adj)
apropriado

κατάλογος /kaˈta.lo.ɣos/ (n)
catálogo
diretoria
  (πληροφορική) directory: δομή δεδομένων σε αποθηκευτικό μέσο (πχ. σκληρό δίσκο) που περιέχει αρχεία. Ο όρος κατάλογος (αρχείων) χρησιμοποιείται συνήθως στα περιβάλλοντα γραμμής εντολής (CLI), σε αντίθεση με το συνώνυμο φάκελος, που χρησιμοποιείται στα γραφικά περιβάλλοντα

κατάλυμα /kaˈta.li.ma/ (n)
abrigo

κατάλυση /katˈalisˌi/ (n)
catálise

κατάμαυρος /kaˈta.ma.vɾos/ (adj)
preto como carvão

κατάπαυση /katˈapafsˌi/ (n)
cessação

κατάπλασμα /katˈaplasmˌa/ (n)
cataplasma

κατάπληξη /kaˈta.pli.ksi/ (n)
surpresa

κατάρα /kaˈta.ɾa/ (n)
maldição

κατάργηση /kaˈtaɾ.ʝi.si/ (n)
abolição

κατάρτι /kaˈtaɾ.ti/ (n)
mastro

κατάσκοπος /katˈaskopˌos/ (n)
espião

κατάσταση /kaˈta.sta.si/ (n)
estado, situação
  ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο
  οι φυσικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες υπάρξεως

κατάστημα /kaˈta.sti.ma/ (n)
loja

κατάστιξη /katˈastiksˌi/ (n)
tatuagem

κατάσχεση /kaˈta.sçe.si/ (n)
confiscação

κατάσχω /katˈasxo/ (v)
confiscar

κατάφρακτος /katˈafraktˌos/ (adj)
catafracta

κατάχρηση /katˈaxrisˌi/ (n)
abuso

κατάψυξη /kaˈta.psi.ksi/ (n)
congelamento
  περιορισμένος χώρος με θερμοκρασία χαμηλότερη του ψυγείου για πιο μακροχρόνια συντήρηση τροφίμων

κατέχω /kaˈte.xo/ (v)
possuir
  έχω στην κατοχή μου, στην ιδιοκτησία μου

κατήγορος /kaˈti.ɣo.ɾos/ (n)
acusador

κατήχηση /kaˈti.çi.si/ (n)
catecismo

καταβολισμός /kˌatavˌolismˈos/ (n)
catabolismo

καταβρέχω /ka.taˈvɾe.xo/ (v)
borrifar

καταβροχθίζω /ka.ta.vɾoˈxθi.zo/ (v)
devorar

καταγίνομαι /kˌatajˈinomˌe/ (v)
dedicar-se a

καταγγελία /ka.taŋ.ɟeˈli.a/ (n)
denúncia
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του καταγγέλλω

καταδέχομαι /kˌataðˈexomˌe/ (v)
dignar-se

καταδίδω /ka.taˈði.ðo/ (v)
denunciar

καταδίκη /kˌataðˈici/ (n)
condenação

καταδίωξη /kˌataðˈioksˌi/ (n)
perseguição

καταδικάζω /kˌataðikˈazo/ (v)
condenar

καταδρομικό /kˌataðrˌomikˈo/ (n)
cruzador

καταδότης /ka.taˈðo.tis/ (n)
delator

καταθέτω /kˌataθˈeto/ (v)
depositar
  (οικονομία) τοποθετώ χρήματα σε λογαριασμό

καταιγίδα /ka.teˈʝi.ða/ (n)
borrasca, tempestade

κατακάνα /kˌatakˈana/ (n)
katakana

κατακερματισμός /kˌatacˌermatismˈos/ (n)
fragmentação

κατακλυσμός /ka.ta.kliˈzmos/ (n)
dilúvio

κατακτητής /ka.ta.ktiˈtis/ (n)
conquistador

κατακτώ /ka.taˈkto/ (v)
conquistar

κατακόμβη /ka.taˈkom.vi/ (n)
catacumba

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (adj)
vertical
  (γεωμετρία) που ακολουθεί τη διεύθυνση της βαρύτητας, που είναι κάθετος σε ένα οριζόντιο επίπεδο

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (n)
parada de mão
  (αθλητισμός, γυμναστική άσκηση) τοποθέτηση του σώματος σε θέση κάθετη προς το επίπεδο και με τα πόδια προς τα πάνω

καταλαβαίνω /kˌatalavˈeno/ (v)
compreender

καταλαμβάνω /ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
ocupar

καταλανικά /ka.ta.la.niˈka/ (n)
catalão

καταλανικός /ka.ta.la.niˈkos/ (adj)
catalão

καταληψία /kˌatalipsˈia/ (n)
catalepsia

καταλληλότητα /kˌatalilˈotitˌa/ (n)
decoro

καταλυτικός /kˌatalˌitikˈos/ (adj)
catalítico

καταλύτης /kˌatalˈitis/ (n)
catalisador

καταλύω /ka.taˈli.o/ (v)
desjejuar
  (θρησκεία) σταματάω τη νηστεία τρώγοντας τροφές αρτυμένες

καταμαράν /ka.ta.maˈɾan/ (n)
catamaran

κατανάλωση /ka.taˈna.lo.si/ (n)
consumo

καταναλωτής /kˌatanˌalotˈis/ (n)
consumidor

καταναλώνω /kˌatanalˈono/ (v)
consumir

κατανομή /ka.ta.noˈmi/ (n)
distribuição

κατανοώ /ka.ta.noˈo/ (v)
entender

κατανόηση /ka.taˈno.i.si/ (n)
compreensão

καταπέλτης /ka.taˈpel.tis/ (n)
catapulta

καταπίεση /ka.taˈpi.e.si/ (n)
opressão

καταπίνω /ka.taˈpi.no/ (v)
engolir

καταπακτή /kˌatapaktˈi/ (n)
alçapão

καταπληκτικός /kˌataplˌiktikˈos/ (adj)
simpático

καταπολεμώ /ka.ta.po.leˈmo/ (v)
combater

καταραμένος /ka.ta.ɾaˈme.nos/
maldito

καταργώ /ka.taɾˈɣo/ (v)
abolir

καταριέμαι /ka.taɾˈʝe.me/ (v)
amaldiçoar

καταρράκτης /ka.taˈɾa.ktis/ (n)
cascata, cachoeira
  (γεωγραφία) η ορμητική πτώση του νερού ενός ποταμού από μεγάλο ύψος, η οποία προκαλείται από την ανώμαλη διαμόρφωση του εδάφους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές
catarata
  (ιατρική) ασθένεια των ματιών που οφείλεται στη μη φυσιολογική ανάπτυξη θαμπάδας στον οφθαλμικό φακό με συνέπεια την απώλεια ή τη μείωση της όρασης

καταρρέω /ka.taˈɾe.o/ (v)
cessar
  (συναισθηματικά) υποκύπτω σε μεγάλη στεναχώρια

καταρρακτώδης /kˌataraktˈoðis/ (adj)
torrencial

κατασκήνωση /kˌatascˈinosˌi/ (n)
camping
  η ενέργεια του κατασκηνώνω

κατασκευάζω /kˌatascevˈazo/ (v)
fabricar

κατασκευή /kˌatascevˈi/ (n)
confecção

κατασκευαστής /kˌatascˌevastˈis/ (n)
fabricante
construtor
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) η μέθοδος κατασκευαστής

κατασκηνώνω /kˌatascinˈono/ (v)
acampar

κατασκοπεύω /ka.ta.skoˈpe.vo/ (v)
espiar

καταστολή /ka.ta.stoˈli/ (n)
repressão

καταστρέφω /ka.taˈstɾe.fo/ (v)
destruir

καταστροφή /ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
catástrofe, desastre

καταστροφικός /ka.ta.stɾo.fiˈci/ /ka.ta.stɾo.fiˈko/ /ka.ta.stɾo.fiˈkos/ (adj)
desastroso

κατατονία /kˌatatonˈia/ (n)
catatonia

καταφέρνω /ka.taˈfeɾ.no/ (v)
conseguir

καταφύγιο /ka.taˈfi.ʝi.o/ (n)
refúgio, abrigo

καταχρηστικά /ka.ta.xɾi.stiˈka/ (adv)
excessivamente

καταχρηστικός /kˌataxrˌistikˈos/ (adj)
errôneo
  που σχετίζεται με την κατάχρηση ή αναφέρεται σ᾿ αυτήν, που υπερβαίνει ή και παραβαίνει τα όρια που επιτρέπονται ή ανέχονται

καταχωρητής /kˌataxˌoritˈis/ (n)
registrador

κατεβάζω /ka.teˈva.zo/ (v)
descarregar

κατεβαίνω /ka.teˈve.no/ (v)
baixar

κατεδάφιση /ka.teˈða.fi.si/ (n)
demolição

κατειλημμένος /ka.ti.limˈme.nos/
ocupado

κατεστημένο /kˌatestimˈeno/ (n)
classes dominantes

κατευθύνομαι /kˌatefθˈinomˌe/ (v)
dirigir-se

κατευνάζω /kˌatevnˈazo/ (v)
aplacar

κατεψυγμένος /kˌatepsiɣmˈenos/
congelado

κατεύθυνση /katˈefθinsˌi/ (n)
direção

κατηγορία /kˌatiɣorˈia/ (n)
acusação

κατηγορηματικός /kˌatiɣˌorimˌatikˈos/ (adj)
enfático

κατηγορητικός /kˌatiɣˌoritikˈos/ (adj)
acusatório

κατηγορούμενο /ka.ti.ɣoˈɾu.me.no/ (n)
predicativo

κατηγορούμενος /ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos/ (n)
acusado

κατηγορώ /kˌatiɣorˈo/ (v)
acusar

κατηγόρημα /ka.tiˈɣo.ri.ma/ (n)
predicado
  (γλωσσολογία, συντακτικό) η απλή μορφή της ρηματικής φράσης, το μέρος της πρότασης που αποτελείται, είτε από μόνο το αμετάβατο ρήμα, είτε από το μεταβατικό ρήμα και το αντικείμενο ή αντικείμενα, είτε από το συνδετικό ρήμα και το κατηγορούμενο
  (φιλοσοφία) το βασικό ή ουσιαστικό στοιχείο μιας υπόστασης, έννοιας, ιδιότητας κ.λπ.
  (λογική, πληροφορική) μία συνάρτηση ή έκφραση που επιστρέφει την τιμή "αληθές" ή "ψευδές"

κατιόν /ka.tiˈon/ (n)
catião

κατοικήσιμος /ka.tiˈci.si.mos/ (adj)
habitável

κατοικία /ka.tiˈci.a/ (n)
residência

κατολίσθηση /ka.toˈli.sθ.si/ (n)
derrocada
  (γεωλογία) φυσική καταστροφή, κατά την οποία μια μάζα αποκόπτεται από ένα ψηλότερο σημείο και ολισθαίνει προς ένα χαμηλότερο σημείο, παρασύροντας οτιδήποτε βρίσκεται στη πορεία της

κατονομάζω /ka.to.noˈma.zo/ (v)
identificar

κατορθώνω /ka.toɾˈθo.no/ (v)
conseguir

κατοχή /kˌatoçˈi/ (n)
posse

κατσίκα /katsˈika/ (n)
cabra, bode

κατσαβίδι /ka.t͡saˈvi.ði/ (n)
chave de fenda

κατσαρίδα /kˌatsarˈiða/ (n)
barata, blata

κατσαρόλα /kˌatsarˈola/ (n)
panela

κατσαρός /kat͡saˈɾos/ (adj)
cacheado

κατόρθωμα /katˈorθomˌa/ (n)
façanha

κατώτερος /kaˈto.te.ɾos/ (n)
inferior

κατώφλι /kaˈto.fli/ (n)
limiar, soleira

καυκασιανός /kaf.ka.si.aˈnos/ (adj)
caucasiano

καυλωμένος /kˌavlomˈenos/
com tesão

καυστικός /kaf.stiˈkos/ (adj)
cáustico

καυστικότητα /kˌafstikˈotitˌa/ (n)
causticidade

καυτερός /ka.fteˈɾos/ (adj)
picante
  (μεταφορικά) δηκτικός

καυχησιάρης /kaf.çiˈsça.ɾis/ (n)
fanfarrão

καφέ /kafˈe/ (n)
marrom
  (χρώμα) το χρώμα του καφέ

καφέ-ω-λαι /kafˈe omˈeɣa lˈe/ (n)
café com leite

καφές /kafˈes/ (n)
café

καφεΐνη /ka.fe.ˈi.ni/ (n)
cafeína

καφενείο /ka.feˈni.o/ (n)
café

καφετέρια /kˌafetˈeriˌa/ (n)
cantina

καφετιέρα /ka.feˈtçe.ɾa/ (n)
cafeteira

καφκικός /kˌafcikˈos/ (adj)
kafkiano

καχεκτικός /ka.çe.ktiˈkos/ (adj)
caquética

καψαϊκίνη /ka.psa.iˈci.ni/ (n)
capsaicina

καύλα /ˈkav.la/ /ˈɡav.la/ (n)
tesão

καύση /ˈkaf.si/ (n)
combustão

καύσιμο /kˈafsimˌo/ (n)
combustível

καύσωνας /ˈkaf.so.nas/ (n)
canícula

κβάζαρ /kvˈazar/ (n)
quasar

κβάντο /kvˈado/ (n)
quantum

κβάντωση /ˈkvan.do.si/ (n)
quantizacão

κβαντική θεωρία πεδίου /kvˌadicˈi θˌeorˈia peðˈiu/
teoria quântica de campo

κβαντισμός /kvˌadismˈos/ (n)
quantização

κβαντομηχανική /kvˌadomˌixanicˈi/ (n)
mecânica quântica

κείμαι /ˈci.me/ (v)
jazer

κείμενο /ˈci.me.no/ (n)
texto

κειμήλιο /cimˈiʎo/ (n)
herança

κειμενικός /cˌimenikˈos/ (adj)
textual

κειμενογράφος /cˌimenoɣrˈafos/ (n)
editor de texto
  (πληροφορική, μόνο αρσενικό) text editor: λογισμικό που χρησιμοποιείται για τη συγγραφή και σύνταξη κειμένων

κεκλεισμένων των θυρών /ce.kliˈzme.non ton θiˈɾon/
a portas fechadas
  με κλειστές τις πόρτες, χωρίς την παρουσία του κοινού, ακροατών

κελί /celˈi/ (n)
cela

κελτικός /cel.tiˈkos/ (adj)
céltico

κεμπάπ /cebˈap/ (n)
kebab

κενοτάφιο /ce.noˈta.fi.o/ (n)
cenotáfio

κεντάω /kenˈda.o/ (v)
bordar
  περνάω με βελόνα χρωματιστές κλωστές σε ένα ύφασμα και δημιουργώ ένα διακοσμητικό σχέδιο· φτιάχνω ένα κέντημα

κεντρί /cenˈdɾi/ (n)
aguilhão

κεντρικός /cen.dɾiˈkos/ (adj)
central

κεντρομερές /cˌedromerˈes/ (n)
centrómero

κενό /cenˈo/ (n)
vácuo
  (φυσική) χώρος χωρίς ύλη
brecha
  το άδειο κομμάτι ενός χώρου
  ένα χάσμα που διακόπτει τη συνέχεια μιας επιφάνειας

κεράσι /ceˈɾa.si/ (n)
cereja

κερί /ceˈɾi/ (n)
cera, vela
  επίμηκες κυλινδρικό αντικείμενο από κερί (ή παραφίνη) που έχει ενσωματωμένο ένα νήμα (φιτίλι) και χρησιμεύει ως πηγή φωτισμού

κεραία /ceˈɾe.a/ (n)
antena
  (εντομολογία) λεπτό σαν τρίχα αισθητήριο όργανο ορισμένων εντόμων που προεξέχει από το κεφάλι τους

κεραμίδι /ce.ɾaˈmi.ði/ (n)
azulejo

κεραμική /cˌeramicˈi/ (n)
cerâmica

κερασιά /ce.ɾaˈsça/ (n)
cerejeira

κερασφόρος /ce.ɾaˈsfo.ɾos/ (adj)
chifrudo

κερατάς /ce.ɾaˈtas/ (n)
chifrudo

κερατίνη /cˌeratˈini/ (n)
queratina

κερατοειδής χιτώνας /cˌeratˌoiðˈis çitˈonas/
córnea

κερατώνω /ce.ɾaˈto.no/ (v)
cornear

κεραυνοβολώ /cˌeravnˌovolˈo/ (v)
fulminar

κεραυνοβόλος /ce.ɾav.noˈvo.los/ (adj)
fulminante

κεραυνοβόλος έρωτας /ce.ɾav.noˈvo.los ˈe.ɾo.tas/
amor à primeira vista

κεραυνός /ce.ɾavˈnos/ (n)
raio, relâmpago, corisco

κερδίζω /cerðˈizo/ (v)
ganhar

κερδοφόρος /ceɾ.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
lucrativo

κερκίδα /ceɾˈci.ða/ (n)
rádio

κεταμίνη /cˌetamˈini/ (n)
cetamina

κετόνη /ceˈto.ni/ (n)
cetona

κεφάλαιο /ceˈfa.le.o/ (n)
capítulo
  μεγάλη ενότητα ενός βιβλίου
capital
  (οικονομία) οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο (κτίρια, μηχανές, γη) ενσωματώνεται στην παραγωγική διαδικασία

κεφάλι /cefˈali/ (n)
cabeça
  το επάνω άκρο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο στηρίζεται στον κορμό με το λαιμό

κεφίρ /cefˈir/ (n)
kefir

κεφαλάρι /ce.faˈla.ɾi/ (n)
cabeçada
  (τυπογραφία, βιβλιοδεσία) πλεκτό επίθεμα στο πάνω και το κάτω μέρος της ράχης των δεμένων βιβλίων

κεφαλίδα /ce.faˈli.ða/ (n)
cabeçalho

κεφαλιά /cˌefaʎˈa/ (n)
cabeçada

κεχρί /cexrˈi/ (n)
milhete

κεχριμπάρι /ce.xɾiˈba.ɾi/ (n)
âmbar

κεχριμπαρένιος /cˌexribarˈeɲos/ (adj)
ambarino

κηδεία /ciˈði.a/ (n)
funeral

κηδεμόνας /ci.ðeˈmo.nas/ (n)
guardião

κηλίδα /cilˈiða/ (n)
mancha, mácula

κηπουρική /ci.pu.ɾiˈci/ (adj)
jardinagem

κηπουρός /ci.puˈɾos/ (n)
jardineiro

κηρήθρα /ciˈɾi.θɾa/ (n)
favo

κηρομπογιά /cˌirobojˈa/ (n)
giz de cera

κηροπήγιο /ci.ɾoˈpi.ʝi.o/ (n)
castiçal, candelabro

κηροσβέστης /cˌirosvˈestis/ (n)
abafador

κηρύκειο /cirˈico/ (n)
caduceu

κηρύσσω /ciˈɾi.so/ (v)
pregar
  (θρησκεία) κάνω κήρυγμα, μιλώντας για το λόγο του θεού

κηφήνας /ciˈfi.nas/ (n)
zangão, abelhão

κιβωτός /ci.voˈtos/ (n)
arca

κιβώτιο /ciˈvo.ti.o/ (n)
caixa

κιγκλίδωμα /ciŋˈɡli.ðo.ma/ (n)
balaustrada

κιθάρα /ciˈθa.ɾa/ (n)
guitarra, violão

κιθαρίστας /ci.θaˈɾi.stas/ (n)
guitarrista

κικιρίκου /cˌicirˈiku/
cocorocó

κιλοβατώρα /ki.lo.vaˈto.ra/ (n)
quilowatt-hora

κιλό /ciˈlo/ (n)
quilo

κιλότα /ciˈlo.ta/ (n)
calcinha
  (ενδυμασία) γυναικείο εσώρουχο που περιβάλλει τους μηρούς και το υπογάστριο

κιμάς /ciˈmas/ (n)
carne moída

κιμονό /cˌimonˈo/ (n)
kimono

κιμπούτς /cibˈuts/ (n)
kibutz

κιμωλία /cˌimolˈia/ (n)
giz

κινάση /cinˈasi/ (n)
cinase

κινέζικος /cinˈezikˌos/ (adj)
chinês

κιναισθησία /ci.ne.sθiˈsi.a/ (n)
cinestesia

κινεζικά /cˌinezikˈa/ (n)
chinês, chiński
  η κινεζική γλώσσα που μιλιέται στην Κίνα, η γλώσσα των Χαν, κυρίως η μανδαρίνικη ποικιλία, με ιστορία 3.000 χρόνων. Μιλιέται από πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Γράφεται με λογογραφικό σύστημα γραφής απλοποιημένη ή παραδοσιακή αλλά και με λατινικούς χαρακτήρες (πινγίν).

κινηματογράφος /ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/ (n)
cinema
  η τέχνη της κινούμενης εικόνας, η έβδομη τέχνη
  ένα κτίριο ή μια εγκατάσταση όπου προβάλλονται κινηματογραφικές ταινίες για το κοινό

κινηματογραφώ /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfo/ (v)
filmar

κινησιολογία /ci.ni.si.o.loˈʝi.a/ (n)
cinesiologia

κινητήρας /cˌinitˈiras/ (n)
motor

κινητικότητα /cˌinitikˈotitˌa/ (n)
mobilidade

κινητός /ci.niˈtos/ (adj)
movediço

κινούμενη άμμος /cinˈumenˌi ˈamos/
areia movediça

κινώ /ciˈno/ (v)
mexer

κιονόκρανο /ci.oˈno.kɾa.no/ (n)
capitel

κιούριο /cˈuriˌo/ (n)
cúrio

κιργιζικά /cˌirjizikˈa/ (n)
quirguiz

κιρρωτικός /cˌirotikˈos/ (adj)
cirrótico

κιρσός /cirsˈos/ (n)
variz

κισσός /ciˈsos/ (n)
hera

κιτρικό οξύ /cˌitrikˈo oksˈi/
ácido cítrico

κιτρικός /ˈci.tɾiˈkos/ (adj)
cítrico

κιτρινωπός /ci.tɾi.noˈpos/ (adj)
amarelado

κιτς /cˈits/ (adj)
kitsch

κιόλας /ˈco.las/ (adv)
já
  ήδη, νωρίς

κλάβικορντ /kla.viˈkoɾ.d/ (n)
clavicórdio

κλάδεμα /klˈaðemˌa/ (n)
poda

κλάδος /ˈkla.ðos/ (n)
ramo

κλάμα /ˈkla.ma/ (n)
choro

κλάση /ˈkla.si/ (n)
classe

κλάσμα /ˈkla.zma/ (n)
fração, fracção

κλέβω /ˈkle.vo/ (v)
roubar, furtar

κλέφτης /ˈkle.ftis/ (n)
ladrão
  που κλέβει χρήματα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία

κλήρωση /klˈirosˌi/ (n)
sorteio

κλήση /ˈkli.si/ (n)
intimação
  (ειδικότερα) το νομικό έγγραφο με το οποίο καλούνται, μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα, ενώπιον του δικαστηρίου ή του ανακριτή, οι μάρτυρες για κατάθεση ή οι κατηγορούμενοι για απολογία ή για δίκη
chamada
  (ειδικότερα) το έγγραφο της τροχαίας που λαμβάνει κάποιος, όταν έχει παραβεί κάποιον κανόνα οδικής κυκλοφορίας, με το οποίο καλείται να καταβάλει ένα πρόστιμο

κλίκα /klˈika/ (n)
clique

κλίμα /ˈkli.ma/ (n)
clima

κλίμακα /ˈkli.ma.ka/ (n)
escala
  (φυσική) σειρά υποδιαιρέσεων ενός οργάνου με το οποίο μετρούνται φυσικά μεγέθη
  (μουσική) καθορισμένη σειρά από φθόγγους σε διαδοχική σειρά (ανιούσα ή κατιούσα

κλίμακα Μποφόρ /klˈimakˌa bofˈor/
Escala de Beaufort

κλίμακα Ρίχτερ /ˈkli.ma.ka ˈɾi.xteɾ/
escala Richter

κλίνω /ˈkli.no/ (v)
flexionar
  (γραμματική) σχηματίζω τους τύπους ενός κλιτού μέρους του λόγου

κλίση /ˈkli.si/ (n)
conjugação
  (γραμματική) ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται οι διάφοροι τύποι ενός ονόματος, αντωνυμίας ή ρήματος

κλίτος /klˈitos/ (n)
intercolúnio

κλαίω /ˈkle.o/ (v)
chorar

κλαδί /klaˈði/ (n)
ramo

κλαδευτήρι /klˌaðeftˈiri/ (n)
tesoura
  εργαλείο κηπουρικής για το κλάδεμα των φυτών

κλαδεύω /klaðˈevo/ (v)
podar

κλακέτες /klaˈce.tes/ (n)
sapateado
  (χορός) χορός με ρυθμικό χτύπημα των παπουτσιών, ώστε να παράγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος

κλαμπ /ˈklab/ (n)
balada

κλαρινέτο /kla.ɾiˈne.to/ (n)
clarinete

κλαρινετίστας /klˌarinetˈistas/ (n)
clarinetista

κλασικισμός /kla.si.ciˈzmos/ (n)
classicismo

κλαψουρίζω /kla.psuˈɾi.zo/ (v)
choramingar

κλείδα /klˈiða/ (n)
clavícula
  (ανατομία) το καθένα από τα δύο επιμήκη οστά του άνω τμήματος του θώρακα που ενώνουν τις ωμοπλάτες με το στέρνο

κλείνω /ˈkli.no/ (v)
fechar

κλειδί /kliðˈi/ (n)
chave

κλειδαράς /kli.ðaˈɾas/ (n)
chaveiro
  (επάγγελμα) τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά και ανοίγει, επισκευάζει κλειδαριές

κλειδαριά /kli.ðaɾˈʝa/ (n)
fechadura

κλειδαρότρυπα /kli.ðaˈɾo.tɾi.pa/ (n)
fechadura

κλειδούχος /kliðˈuxos/ (n)
chaveira, chaveiro
  κάτοχος των κλειδιών ενός κτιρίου

κλειδώνω /kliˈðo.no/ (v)
trancar

κλειστοφοβία /klˌistofovˈia/ (n)
claustrofobia

κλειστός /klistˈos/ (adj)
fechado
plosivo
  για γραφείο, κατάστημα, υπηρεσία κλπ. που δεν λειτουργεί για μικρό συνήθως χρονικό διάστημα
  (γλωσσολογία) (για ήχο) που προκαλείται από απότομο κλείσιμο και άνοιγμα του ρεύματος αέρα μέσα στο στόμα

κλειτορίδα /kli.toˈɾi.ða/ (n)
clitóris

κλειτοριδικός /kli.to.ɾi.ðiˈkos/ (adj)
clitoridiano

κλεμμένος /klemˈenos/
furtado

κλεπτοκρατία /klˌeptokratˈia/ (n)
cleptocracia

κλεπτομανία /klˌeptomanˈia/ (n)
cleptomania

κλεψύδρα /kleˈpsi.ðɾa/ (n)
clepsidra

κληρικοκρατία /klˌirikˌokratˈia/ (n)
clerocracia

κληρικός /klˌirikˈos/ (n)
clérigo

κληροδοσία /kli.ɾo.ðoˈsi.a/ (n)
legado

κληροδότης /klˌiroðˈotis/ (n)
testador

κληρονομιά /kli.ɾo.noˈmɲa/ (n)
patrimônio, herança
  περιουσία ή περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κυριότητα, νομή ή κατοχή μου μετά το θάνατο συγγενών μου

κληρονομικός /kli.ɾo.no.miˈkos/ (adj)
hereditário

κληρονομώ /klˌironomˈo/ (v)
herdar

κληρονόμος /kli.ɾoˈno.mos/ (n)
herdeiro

κλητικός /kli.tiˈkos/ (adj)
vocativo

κλικ /klˈik/ (n)
clique

κλιματική αλλαγή /kli.ma.tiˈci a.laˈʝi/
mudança climática

κλιματισμός /klˌimatismˈos/ (n)
ar condicionado

κλιματιστικό /klˌimatˌistikˈo/ (n)
condicionador de ar

κλινήρης /klinˈiris/ (adj)
acamado

κλινική /klˌinicˈi/ (n)
clínica

κλοπή /kloˈpi/ (n)
furto, roubo

κλοτσιά /kloˈt͡sça/ (n)
chute

κλουβί /kluˈvi/ (n)
jaula, gaiola

κλωνοποίηση /klˌonopˈiisˌi/ (n)
clonagem

κλωστή /kloˈsti/ (n)
fio
  λεπτό νήμα τυλισμένο σε μικρά πλαστικά μασουράκια με το οποίο ράβουμε

κλόουν /ˈkloun/ (n)
palhaço

κνήμη /ˈkni.mi/ (n)
canela

κνησμός /knismˈos/ (n)
comichão

κοάζω /koˈa.zo/ (v)
coaxar

κοάλα /koˈa.la/ (n)
coala

κοίλος /ciˈlos/ (adj)
côncavo

κοίμηση /ˈci.mi.si/ (n)
dormição

κοβάλτιο /kovˈaltiˌo/ (n)
cobalto

κογιότ /kojˈot/ (n)
coiote

κογκρέσο /koŋɡrˈeso/ (n)
congresso

κοιλάδα /ciˈla.ða/ (n)
vale

κοιλιά /ciˈʎa/ (n)
barriga, ventre

κοιλότητα /ciˈlo.ti.ta/ (n)
alvéolo
  η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι /ciˈma.me/ (v)
dormir

κοιμισμένος /cˌimismˈenos/
dormindo

κοινή λογική /cinˈi lˌojicˈi/
bom senso

κοινοβουλευτικός /ci.no.vu.lef.tiˈci/ /ci.no.vu.lef.tiˈko/ /ci.no.vu.lef.tiˈkos/ (adj)
parlamentar

κοινοβούλιο /ci.noˈvu.li.o/ (n)
parlamento

κοινοπολιτεία /ci.no.po.liˈti.a/ (n)
comunidade

κοινοτοπία /cˌinotopˈia/ (n)
chavão

κοινωνία /ci.noˈni.a/ (n)
sociedade
  σύνολο ανθρώπων που ζουν οργανωμένα και σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες

κοινωνική απομάκρυνση /cˌinonicˈi ˌapomˈakrinsˌi/
distanciamento social

κοινωνική τάξη /cˌinonicˈi tˈaksi/
classe social

κοινωνικοοικονομικός /cˌinonˌikoˌikonˌomikˈos/ (adj)
socioeconómico

κοινωνικοποίηση /cˌinonˌikopˈiisˌi/ (n)
sociabilização

κοινωνικοπολιτιστικός /cˌinonˌikopˌolitˌistikˈos/ (adj)
sociocultural

κοινωνικό δίκτυο /ci.no.niˈko ˈði.kti.o/
rede social

κοινωνικός /ci.no.niˈkos/ (adj)
social
  που αναφέρεται στην κοινωνία, το οργανωμένο σύνολο ανθρώπων

κοινωνικός δαρβινισμός /cˌinonikˈoz ðˌarvinismˈos/
darwinismo social

κοινωνιογλωσσολογία /ci.no.ni.o.ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
sociolinguística

κοινωνιολογία /ci.no.ni.o.loˈʝi.a/ (n)
sociologia

κοινωνιολογικός /cˌinoɲˌolojikˈos/ (adj)
sociológico

κοινωνιολόγος /cˌinoɲolˈoɣos/ (n)
sociólogo

κοινωνιόλεκτος /cˌinoɲˈolektˌos/ (n)
socioleto

κοινό /ciˈno/ (n)
público

κοινό κτήμα /ciˈno ˈkti.ma/
domínio público

κοινός /ciˈnos/ (adj)
comum

κοινότητα /ciˈno.ti.ta/ (n)
comunidade
  ομάδα μαθητών ή καθηγητών σε σχολή ή σχολείο

κοιτάζω /ciˈta.zo/ (v)
mirar

κοκ /kˈok/ (n)
coque
  είδος στερεού καυσίμου που παράγεται από τον λιθάνθρακα

κοκαΐνη /kˌokaˈini/ (n)
cocaína

κοκκίνισμα /kocˈinismˌa/ (n)
corar

κοκκινίζω /kˌocinˈizo/ (v)
corar

κοκκινολαίμης /kˌocinolˈemis/ (n)
pisco de peito ruivo

κοκκινομάλλα /ko.ci.noˈma.la/ (n)
ruiva

κοκκινομάλλης /ko.ci.noˈma.lis/ (adj)
ruivo

κοκκομετρία /kˌokometrˈia/ (n)
granulometria

κοκκομετρικός /kˌokomˌetrikˈos/ (adj)
granulométrico

κοκοφοίνικας /kˌokofˈinikˌas/ (n)
coqueiro

κοκτέιλ /koktˈeil/ (n)
coquetel

κολάζ /koˈlaz/ (n)
colagem

κολέγιο /koˈle.ʝi.o/ (n)
IES

κολακεία /kˌolacˈia/ (n)
bajulação

κολακευτικός /ko.la.ce.ftiˈkos/ (adj)
lisonjeiro

κολακεύω /ko.laˈce.vo/ (v)
adular

κολατσιό /ko.laˈt͡sço/ (n)
comidinha

κολεκτιβοποίηση /kˌolektˌivopˈiisˌi/ (n)
coletivização

κολιμπρί /ko.liˈbɾi/ (n)
beija-flor

κολλαγόνο /kˌolaɣˈono/ (n)
colagénio

κολλητήρι /kˌolitˈiri/ (n)
solda de estanho

κολλητός /kˌolitˈos/ (n)
companheiro

κολλοειδής /kˌoloiðˈis/ (adj)
colóide

κολοκάσι /kˌolokˈasi/ (n)
taro

κολοκυθάκι /kˌolociθˈaci/ (n)
abobrinha

κολοκυθόπιτα /ko.lo.ciˈθo.pi.ta/ (n)
torta de abóbora

κολοκύθα /ko.loˈci.θa/ (n)
abóbora, jerimum

κολονοσκόπηση /kˌolonoskˈopisˌi/ (n)
colonoscopia

κολοσσιαίος /kˌolossjˈeos/ (adj)
colossal

κολοσσός /kˌolossˈos/ (n)
colosso

κολοφώνιο /ko.loˈfo.ni.o/ (n)
colofónia

κολπικός /kˌolpikˈos/ (adj)
vaginal
  που αναφέρεται στον γυναικείο κόλπο

κολυμβητής /kˌolimvitˈis/ (n)
nadador

κολυμπώ /ko.limˈbo/ (v)
nadar

κολχόζ /kolxˈoz/ (n)
kolkhoz

κολόνια /koˈlo.ɲa/ (n)
colónia

κολύμβηση /koˈliɱ.vi.si/ (n)
natação

κομήτης /komˈitis/ (n)
cometa

κομητεία /kˌomitˈia/ (n)
condado

κομμάτι /koˈma.ti/ (n)
pedaço, peça

κομματιάζω /kˌomatiˈazo/ (v)
trinchar

κομμουνίστρια /kˌomunˈistriˌa/ (n)
comunista

κομμουνισμός /ko.mu.niˈzmos/ (n)
comunismo

κομμουνιστής /kˌomunistˈis/ (n)
comunista
  (πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του κομμουνισμού

κομμουνιστικός /kˌomunˌistikˈos/ (adj)
comunista

κομμωτής /kˌomotˈis/ (n)
cabeleireiro, frisador

κομμώτρια /komˈotriˌa/ (n)
cabeleireira

κομοδίνο /kˌomoðˈino/ (n)
mesa-de-cabeceira

κομπιουτεράς /ko(m).bʝu.teˈɾas/ (n)
geek

κομποσκοίνι /kom.boˈsci.ni/ (n)
chotki

κομπρέσα /kobrˈesa/ (n)
compressa

κομπρεσέρ /kˌobresˈer/ (n)
britadeira

κομπόστ /kobˈost/ (n)
compost

κομπόστα /komˈbo.sta/ (n)
compota

κομψός /komˈpsos/ (adj)
elegante, requintado

κονβόι /konvˈoɪ/ (n)
comboio

κονεσέρ /kˌonesˈer/ (n)
conhecedor

κονιάκ /koˈɲak/ (n)
conhaque

κονκορδάτο /kˌonkorðˈato/ (n)
concordata

κονσέρβα /konsˈerva/ (n)
lata

κονσερβοποιώ /kˌonservˌopiˈo/ (v)
enlatar

κονσερτίνα /kon.seɾˈti.na/ (n)
concertina

κονστρουκτιβισμός /kˌonstruktˌivismˈos/ (n)
construtivismo

κοντά /konˈda/ (adv)
juntamente, junto

κοντάκτ /kodˈakt/ (n)
cópia por contacto

κοντάρι /kodˈari/ (n)
vara

κοντινός /kˌodinˈos/ (adj)
próximo

κοντοτιέρος /kon.doˈtçe.ɾos/ (n)
condotiero

κοντραμπάσο /kon.tɾaˈba.so/ (n)
contrabaixo

κοντραπλακέ /kˌodraplacˈe/ (n)
compensado

κοντσέρτο /kodsˈerto/ (n)
concerto

κοντός /kodˈos/ (adj)
baixo
  (για αντικείμενο) που έχει μικρό ύψος
curto
  (για αντικείμενο) που έχει μικρό μήκος

κοοπτάτσια /ko.oˈpta.t͡si.a/ (n)
cooptação

κοπάδι /kopˈaði/ (n)
rebanho

κοπερνίκιο /kˌopernˈico/ (n)
copernício

κοπρίτης /koˈpɾi.tis/ (n)
rafeiro

κοπριά /kˌopriˈa/ (n)
esterco

κοπτικός /kˌoptikˈos/ (adj)
copta
  που αναφέρεται στους Κόπτες

κοράκι /koˈɾa.ci/ (n)
corvo

κοράλλι /koˈɾa.li/ (n)
coral

κορίτσι /koˈɾi.t͡si/ (n)
moça, menina, rapariga

κοραλλί /ko.ɾaˈli/ (n)
coral

κορδέλα /koɾˈðe.la/ (n)
fita

κορεατικά /kˌoreˌatikˈa/ (n)
coreano

κορεατικός /koɾeatiˈkos/ (adj)
coreano

κορεσμός /ko.ɾeˈzmos/ (n)
saciedade

κοριτσάκι /kˌoritsˈaci/ (n)
mocinha

κοριός /kˌoriˈos/ (n)
pluskwa, percevejo

κορμός /kormˈos/ (n)
tronco
  (βοτανική) το τμήμα του φυτού πάνω από τις ρίζες και μέχρι τα κλαριά του
corpo
  (ανατομία) το μεσαίο τμήμα του ανθρώπινου σώματος, πάνω από τα πόδια και μέχρι τον αυχένα, το ανθρώπινο σώμα μη περιλαμβανομένων των άκρων και της κεφαλής

κορνάρω /kornˈaro/ (v)
buzinar

κορνίζα /kornˈiza/ (n)
bandô

κορονοϊός /ko.ɾo.no.iˈos/ (n)
coronavírus

κοροϊδία /kˌoroɪðˈia/ (n)
caçoada

κοροϊδεύω /ko.ɾoi̯ˈðe.vo/ (v)
escarnecer
  αναφέρομαι με περιπαικτικό τρόπο (λέξεις ή χειρονομίες) στα ελαττώματα, τις αδυναμίες ή τις ιδιαιτερότητες κάποιου

κορούνδιο /korˈunðiˌo/ (n)
corindo

κορσές /koɾˈses/ (n)
espartilho

κορσικανικός /koɾ.si.ka.niˈkos/ (adj)
corso

κορυδαλλός /ko.ɾi.ðaˈlos/ (n)
cotovia, calhandra

κορυφή /ko.ɾiˈfi/ (n)
pião
  (γεωγραφία) το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου
  (γενικότερα) το ανώτερο σημείο σε κάθε ιεραρχικό σύστημα

κορυφή του παγόβουνου /kˌorifˈi tu paɣˈovunˌu/
ponta do icebergue

κορωνίδα /ko.ɾoˈni.ða/ (n)
cornija

κορόιδο /koˈɾoi̯.ðo/ (n)
otário

κορόνα /koˈɾo.na/ (n)
coroa
  το στέμμα του βασιλιά

κοσκινίζω /ko.sciˈni.zo/ (v)
peneirar

κοσμήτορας /koˈzmi.to.ɾas/ (n)
reitor

κοσμικός /ko.zmiˈkos/ (adj)
cósmico
  που αναφέρεται ή προέρχεται από τον κόσμο, το σύμπαν
mundano
  που αναφέρεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις
laico
  που αναφέρεται στην κοινωνία και όχι στην εκκλησία ή τη θρησκεία

κοσμογονία /kˌosmoɣonˈia/ (n)
cosmogonia

κοσμοδρόμιο /kˌosmoðrˈomiˌo/ (n)
cosmódromo

κοσμοθεωρία /ko.zmo.θe.oˈɾi.a/ (n)
concepção do mundo

κοσμολογία /ko.zmo.loˈʝi.a/ (n)
cosmologia

κοσμοναύτης /kˌosmonˈaftis/ (n)
cosmonauta

κοσμοπολίτης /ko.zmo.poˈli.tis/ (n)
cosmopolita

κοσμόπολη /koˈzmo.po.li/ (n)
cosmópole

κοστούμι /kostˈumi/ (n)
fato

κοτάβα /kotˈava/ (n)
kotava

κοτέτσι /kotˈetsi/ (n)
galinheiro

κοτλέ /kotlˈe/ (n)
bombazina

κοτολέτα /ko.toˈle.ta/ (n)
costeleta

κοτοπουλάκι /kˌotopulˈaci/ (n)
pintainho

κοτσυφίνα /kˌotsifˈina/ (n)
melra

κοτυληδόνα /kˌotiliðˈona/ (n)
cotilédone

κοτόπουλο /koˈto.pu.lo/ (n)
frango

κουάρκ /kuˈark/ (n)
quark

κουίζ /ˈkui̯z/ (n)
concurso de perguntas

κουαρτέτο /kˌuartˈeto/ (n)
quarteto

κουβάρι /kuvˈari/ (n)
madeixa

κουβάς /kuˈvas/ (n)
balde

κουβέντα /kuˈve.da/ /kuˈven.da/ (n)
conversa

κουβέρτα /kuˈveɾ.ta/ (n)
cobertor
  ύφασμα, μάλλινο ή βαμβακερό, που χρησιμοποιείται πάνω από τα σεντόνια του κρεβατιού για να προστατεύει από το κρύο

κουδουνίστρα /ku.ðuˈni.stɾa/ (n)
chocalho

κουδούνι /kuˈðu.ni/ (n)
chocalho

κουζίνα /kuˈzi.na/ (n)
cozinha
  o χώρος όπου ετοιμάζονται και μαγειρεύονται οι τροφές
  (γαστρονομία) η μαγειρική τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών
  (συσκευή) πάνω στην οποία ψήνονται οι τροφές

κουκί /kucˈi/ (n)
fava

κουκουβάγια /ku.kuˈva.ʝa/ (n)
coruja, estrige

κουκούλα /kukˈula/ (n)
capuz
  κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο, π.χ. παλτό, αδιάβροχο κ.λπ.

κουκούλι /kukˈuli/ (n)
casulo

κουκούτσι /kukˈutsi/ (n)
caroço

κουλάκος /kuˈla.kos/ (n)
kulak

κουλτούρα /kultˈura/ (n)
cultura

κουμαριά /kˌumariˈa/ (n)
medronheiro

κουμκουάτ /kˌumkuˈat/ (n)
kumquat

κουμπάρος /kumˈba.ɾos/ (n)
padrinho

κουμπί /kumˈbi/ (n)
botão

κουμπαράς /kum.baˈɾas/ (n)
porquinho-mealheiro

κουμπότρυπα /kubˈotripˌa/ (n)
casa de botão, botoeira

κουμπώνω /kumˈbo.no/ (v)
abotoar

κουνάβι /kuˈna.vi/ (n)
fuinha

κουνέλα /kuˈne.la/ (n)
coelha

κουνέλι /kunˈeli/ (n)
coelho

κουνελάκι /kˌunelˈaci/ (n)
caçapo

κουνιάδα /kuɲˈaða/ (n)
cunhada

κουνιάδος /kuɲˈaðos/ (n)
cunhado

κουνουπίδι /ku.nuˈpi.ði/ (n)
couve-flor

κουνουπιέρα /kˌunupçˈera/ (n)
mosquiteiro

κουνούπι /kuˈnu.pi/ (n)
mosquito

κουντεπιέ /ku.deˈpçe/ (n)
peito do pé

κουνώ /kunˈo/ (v)
abanar

κουπί /kuˈpi/ (n)
remo

κουράζω /kuˈɾa.zo/ (v)
cansar

κουρέας /kurˈeas/ (n)
barbeiro

κουρέλι /kuˈɾe.li/ (n)
andrajo

κουρασμένος /ku.ɾaˈzme.nos/
cansado

κουραφέξαλα /ku.ɾaˈfe.ksa.la/ (n)
disparate

κουρδίζω /kurðˈizo/ (v)
afinar
  (μουσική) ρυθμίζω μουσικό όργανο ώστε να παράγει τις νότες στον επιθυμητό τόνο

κουρδικά /kˌurðikˈa/ (n)
curdo

κουρείο /kurˈio/ (n)
barbearia

κουρεύω /kuˈɾe.vo/ (v)
tosar

κουρκούτι /kuɾˈku.ti/ (n)
polme

κουρούνα /kurˈuna/ (n)
gralha

κουρσεύω /kursˈevo/ (v)
piratear

κουρτίνα /kuɾˈti.na/ (n)
cortina

κουτάβι /kutˈavi/ (n)
cachorro

κουτάκι /kuˈta.ci/ (n)
lata
  (συσκευασία) το κουτί αναψυκτικού

κουτάλα /kutˈala/ (n)
concha

κουτάλι /kuˈta.li/ (n)
colher

κουτί /kuˈti/ (n)
caixa

κουτορνίθι /kˌutornˈiθi/ (n)
bobo

κουτσαίνω /kuˈt͡se.no/ (v)
mancar

κουτσομπολεύω /ku.t͡so.boˈle.vo/ (v)
fofocar

κουτσομπολιό /ku.t͡so.boˈʎo/ (n)
mexerico

κουτσουπιά /ku.t͡suˈpça/ (n)
olaia

κουτσό /kuˈt͡so/ (n)
amarelinha

κουφιοκέφαλος /kˌufiocˈefalˌos/ (adj)
cabeça oca

κουφός /kuˈfos/ (adj)
surdo

κοφτερός /ko.fteˈɾos/ (adj)
cortante

κοχλίας /koxlˈias/ (n)
caracol

κοχλιακός /kˌoxʎakˈos/ (adj)
coclear

κούκλα /ˈku.kla/ (n)
boneca, boneco

κούκος /ˈku.kos/ (n)
cuco

κούλης /kˈulis/ (n)
cole

κούμαρο /kˈumarˌo/ (n)
medrono

κούνια /ˈku.ɲa/ (n)
baloiço

κούπα /ˈku.pa/ (n)
chávena
  κύπελλο ή πολύ μεγάλο φλιτζάνι με ή χωρίς λαβή
copas
  (χαρτοπαίγνιο) οικογένεια χαρτιών της τράπουλας που φέρουν ως σήμα μια κόκκινη καρδιά

κούραση /kˈurasˌi/ (n)
cansaço

κούρεμα /ˈku.ɾe.ma/ (n)
corte
  (μεταφορικά) ο ήχος και η φθορά που προκαλείται στα γρανάζια του κιβωτίου των ταχυτήτων των οχημάτων από κακή χρήση κατά την αλλαγή ταχύτητας

κούρνια /kˈurɲa/ (n)
poleiro

κούτσουρο /ˈku.t͡su.ɾo/ (n)
cepo

κούφιος /kˈufiˌos/ (adj)
vão

κράζω /ˈkɾa.zo/ (v)
crocitar

κράμα /ˈkɾa.ma/ (n)
liga

κράμβη /ˈkɾaɱ.vi/ (n)
brássica

κράμπα /krˈaba/ (n)
cãibra

κράνο /ˈkɾa.no/ (n)
corniso

κράνος /krˈanos/ (n)
capacete, elmo

κράση /ˈkɾa.si/ (n)
crase
  (γραμματική) συγχώνευση του τελικού φωνήεντος ή διφθόγγου μιας λέξης με το αρκτικό φωνήεν ή δίφθογγο της επόμενης λέξης

κράτηση /ˈkɾa.ti.si/ (n)
reserva
  η εξασφάλιση ή η αναγνώριση κατοχής μιας θέσης σε μεταφορικό μέσο, θέατρο κ.λπ., ή ενός δωματίου σε ξενοδοχείο

κράτος /ˈkɾa.tos/ (n)
estado

κρέας /ˈkɾe.as/ (n)
carne

κρέμα /ˈkɾe.ma/ (n)
creme

κρίκετ /ˈkɾi.ket/ (n)
críquete

κρίμα /krˈima/ (adv)
que pena

κρίνο /ˈkɾi.no/ (n)
livio

κρίση /ˈkɾi.si/ (n)
crise
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, η νοητική ενέργεια που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή

κρίση πανικού /ˈkɾi.si pa.niˈku/
ataque de pânico

κρίσιμος /ˈkɾi.si.mi/ /ˈkɾi.si.mo/ /ˈkɾi.si.mos/ (adj)
crucial

κρίταμο /krˈitamˌo/ (n)
funcho marinho

κραγιόν /kraˈʝon/ (n)
batom

κραδαίνω /kraðˈeno/ (v)
brandir

κρανίο /kranˈio/ (n)
crânio, caveira

κρανιοτομή /kɾa.ni.o.toˈmi/ (n)
craniotomia

κρασί /kɾaˈsi/ (n)
vinho

κρασοπότηρο /krˌasopˈotirˌo/ (n)
taça

κρατήρας /kɾaˈti.ɾas/ (n)
cratera

κρατούμενος /kratˈumenˌos/ (n)
detento

κρατώ /kratˈo/ (v)
manter, segurar, ter, conservar, sustenar

κραυγή /kɾaˈvʝi/ (n)
voz

κρεατίνη /krˌeatˈini/ (n)
creatina

κρεατοελιά /krˌeatˌoeʎˈa/ (n)
verruga

κρεατόμυγα /krˌeatˈomiɣˌa/ (n)
varejeira

κρεβάτι /kɾeˈva.ti/ (n)
cama, leito
  (έπιπλο) το επίπεδο έπιπλο πάνω στο οποίο κοιμόμαστε

κρεμ /ˈkɾem/ (n)
creme

κρεμάστρα /kɾeˈma.stɾa/ (n)
cabide

κρεμάω /kɾeˈma.o/ (v)
dependurar
  (με παθητική φωνή κρεμιέμαι & κρέμομαι) τοποθετώ κάτι με τη μία άκρη του στερεωμένη ψηλότερα και την άλλη να πέφτει ελεύθερα προς τα κάτω
  (οικείο) απαγχονίζω, εκτελώ κάποιον στην κρεμάλα
  (μεταφορικά) αφήνω κάποιον εκτεθειμένο ή παραπονεμένο ξεχνώντας την υπόσχεσή που του έδωσα
  ένα μέρος του σώματός μου ή ενός αντικειμένου κατεβαίνει πιο χαμηλά απ' ό,τι συνήθως
  (προφορικό)) παντρεύω

κρεμμύδι /kɾeˈmi.ði/ (n)
cebola

κρεοπωλείο /kɾe.o.poˈli.o/ (n)
açougue

κρεοπώλης /krˌeopˈolis/ (n)
açougueiro

κρετίνος /kretˈinos/ (n)
cretino

κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
cretense

κριάρι /kriˈari/ (n)
carneiro

κριθάρι /kɾiˈθa.ɾi/ (n)
cevada

κριτήριο /kɾiˈti.ɾi.o/ (n)
critério

κριτική /kɾi.tiˈci/ (n)
crítica
  η διατύπωση αρνητικών κρίσεων

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (n)
crítico

κριτσίνι /kɾiˈt͡si.ni/ (n)
gressino

κροατικά /krˌoatikˈa/ (n)
croata

κροατικός /krˌoatikˈos/ (adj)
croata

κροκοδείλια δάκρυα /krˌokoðˈiʎa ðˈakriˌa/
lágrimas de crocodilo

κροκόδειλος /kɾoˈko.ði.los/ (n)
crocodilo

κροταλίας /kɾo.taˈli.as/ (n)
cascavel

κροταφικό οστό /krˌotafikˈo ostˈo/
temporal

κρουασάν /kɾu.aˈsan/ (n)
croissant

κρυονική /kɾi.o.niˈci/ (n)
criónica

κρυοπάγημα /kɾi.oˈpa.ʝi.ma/ (n)
congelamento

κρυπτανάλυση /krˌiptanˈalisˌi/ (n)
criptoanálise

κρυπτογραφία /krˌiptoɣrafˈia/ (n)
criptografia

κρυπτονόμισμα /kɾi.ptoˈno.mi.zma/ (n)
criptomoeda

κρυπτό /kriptˈo/ (n)
crípton

κρυστάλλωση /kɾiˈsta.lo.si/ (n)
cristalização

κρυσταλλικός /kɾis.ta.liˈci/ /kɾis.ta.liˈko/ /kɾis.ta.liˈkos/ (adj)
cristalino

κρυσταλλογραφία /kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cristalografia

κρυφακούω /kɾi.faˈku.o/ (v)
ouvir/escutar escondido

κρυφτό /kriftˈo/ (n)
esconde-esconde, pique-esconde

κρυψορχία /kɾi.psoɾˈçi.a/ (n)
criptorquia

κρυώνω /kɾiˈo.no/ (v)
tenio frio
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο κρύο, του χαμηλώνω τη θερμοκρασία

κρωγμός /kroɣmˈos/ (n)
grasnido

κρόκος /ˈkɾo.kos/ (n)
croco
  για το φυτό

κρόταφος /ˈkɾo.ta.fos/ (n)
têmpora

κρότος /ˈkɾo.tos/ (n)
craque

κρύβω /ˈkɾivo/ (v)
esconder

κρύο /ˈkɾi.o/ (n)
frio

κρύο ανέκδοτο /ˈkɾi.o aˈnek.ðo.to/
piada de tiozão

κρύος /ˈkɾi.os/ (adj)
frio

κρύπτη /ˈkɾi.pti/ (n)
cripta

κρύσταλλο /ˈkɾi.sta.lo/ (n)
cristal

κρύσταλλος /ˈkɾi.sta.los/ (n)
cristal

κτήμα /ˈkti.ma/ (n)
estância

κτίριο /ˈkti.ɾi.o/ (n)
edifício

κτηματολόγιο /ktˌimatolˈojo/ (n)
cadastro

κτηνίατρος /ktinˈiatrˌos/ (n)
veterinário, veterinária
  (επάγγελμα) ο επιστήμονας που ασχολείται με την πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών των ζώων. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και η επιθεώρηση των προϊόντων ζωικής προέλευσης

κτηνιατρική /ktˌiɲatricˈi/ (n)
veterinária

κτηνοβασία /ktˌinovasˈia/ (n)
bestialidade

κτηνοτροφία /ktˌinotrofˈia/ (n)
pecuária

κτητικός /ktˌitikˈos/ (adj)
possessivo

κτητικότητα /ktˌitikˈotitˌa/ (n)
possessividade

κυανίδιο /ci.aˈni.ði.o/ (n)
cianeto

κυανοβακτήριο /cˌanovaktˈiriˌo/ (n)
cianobactéria

κυανός /ci.aˈnos/ (adj)
ciano
  θαλασσής, γαλάζιος, μπλε

κυβέρνηση /ciˈveɾ.ni.si/ (n)
governo

κυβερνάω /ci.veɾˈna.o/ (v)
dominar, governar, reger

κυβερνήσιμος /cˌivernˈisimˌos/ (adj)
governável

κυβερνήτης /cˌivernˈitis/ (n)
governador

κυβερνησιμότητα /cˌivernˌisimˈotitˌa/ (n)
governabilidade

κυβερνητική /cˌivernˌiticˈi/ (n)
cibernética

κυβερνητικός /ci.veɾ.ni.tiˈkos/ (adj)
governamental

κυβερνο- /civˈerno/
ciber-

κυβερνοέγκλημα /cˌivernoˈeŋɡlimˌa/ (n)
cibercrime

κυβερνοασφάλεια /ci.veɾ.no.a.ˈsfa.li.a/ (n)
cibersegurança

κυβερνοεπίθεση /ci.veɾ.no.eˈpi.θe.si/ (n)
ciberataque

κυβερνοχώρος /cˌivernoxˈoros/ (n)
ciberespaço

κυβικός /cˌivikˈos/ (adj)
cúbico

κυβισμός /cˌivismˈos/ (n)
cubismo

κυδωνιά /ci.ðoˈɲa/ (n)
marmelo

κυδώνι /ci.ˈðo.ni/ (n)
marmelo
  (φρούτο) ο καρπός του φυτού κυδωνιά(Cydonia oblonga), που ανήκει στα εσπεριδοειδή
  (ζωολογία) το δίθυρο μαλάκιο της οικογένειας "Καρδιίδες" (Cardiidae)

κυκλάμινο /ciˈkla.mi.no/ (n)
ciclame

κυκλικός /ci.kliˈkos/ (adj)
arredondado

κυκλοθυμία /cˌikloθimˈia/ (n)
ciclotimia

κυκλοφορία /ci.klo.foˈɾi.a/ (n)
circulação

κυκλώνας /ciˈklo.nas/ (n)
ciclone

κυματίζω /ci.maˈti.zo/ (v)
ondear

κυματοθραύστης /cˌimatoθrˈafstis/ (n)
esporão

κυνήγι /cinˈiji/ (n)
caça, caçada

κυνήγι μαγισσών /cinˈiji mˌajissˈon/
caça às bruxas

κυνηγός /cˌiniɣˈos/ (n)
caçador
  (επάγγελμα) αυτός που ασχολείται με το κυνήγι, ο θηρευτής (η λέξη οφείλει το σχηματισμό της στο ότι το κυνήγι συνήθως γίνεται με σκύλους)

κυνικά /cˌinikˈa/ (adv)
cinicamente

κυνικός /cˌinikˈos/ (n)
cínico
  (φιλοσοφία) μέλος του κύκλου των κυνικών φιλοσόφων

κυνισμός /cˌinismˈos/ (n)
cinismo

κυοφορία /ci.o.foˈɾi.a/ (n)
gestação

κυπαρίσσι /ci.paˈɾi.si/ (n)
cipreste

κυπρίνος /ciprˈinos/ (n)
carpa

κυπριακός /ci.pɾi.aˈkos/ (adj)
cipriota

κυρία /ciˈɾi.a/ (n)
senhora

κυριαρχία /ci.ɾi.aɾˈçi.a/ (n)
soberania

κυριλέ /ci.ɾiˈle/ (adv)
chique

κυριλλικός /ci.ɾi.liˈkos/ (adj)
cirílico

κυριολεκτικά /cˌiriˌolektikˈa/ (adv)
literalmente

κυριολεκτικό /cˌiriˌolektikˈo/ (n)
constante
  (προγραμματισμός) η σειρά χαρακτήρων όπως γράφεται στον πηγαίο κώδικα για να αποδώσει τιμή σε μεταβλητή ή σε πραγματική παράμετρο μιας συνάρτησης. Μπορεί να παριστάνει αριθμό, συμβολοσειρά ή οτιδήποτε άλλο, αλλά στον πηγαίο κώδικα, ο οποίος είναι κείμενο, δεν είναι παρά μία σειρά χαρακτήρων. Δεν πρέπει να συγχέεται με την σταθερά.

κυρτός /ciɾˈtos/ (adj)
convexo

κυστεΐνη /cˌisteˈini/ (n)
cisteína

κυστεοσκόπηση /cˌisteoskˈopisˌi/ (n)
cistoscopia

κυστικός /cˌistikˈos/ (adj)
cístico

κυτοκίνη /ci.toˈci.ni/ (n)
citocina

κυτταρίνη /cˌitarˈini/ (n)
celulose

κυτταρίτιδα /cˌitarˈitiðˌa/ (n)
celulite

κυτταρικός /ci.ta.riˈkos/ (adj)
celular

κυτταρολογία /cˌitarˌolojˈia/ (n)
citologia

κυτταρόπλασμα /cˌitarˈoplasmˌa/ (n)
citoplasma

κυφωτικός /ci.fo.tiˈkos/ (adj)
cifótico

κυψέλη /ciˈpse.li/ (n)
colméia, cortiço

κυψελίδα /ci.pseˈli.ða/ (n)
alvéolo

κωδεΐνη /kˌoðeˈini/ (n)
codeína

κωδικοποίηση /kˌoðikopˈiisˌi/ (n)
codificação
  (πληροφορική) βλ. κωδικοποίηση χαρακτήρων

κωδικοποιώ /kˌoðikˌopiˈo/ (v)
codificar
  κατατάσσω με σύστημα

κωδικός /kˌoðikˈos/ (n)
senha

κωδωνοκρούστης /kˌoðonokrˈustis/ (n)
sineiro

κωδωνοστάσιο /kˌoðonostˈasjo/ (n)
campanário

κωλοφυλλάδα /kˌolofilˈaða/ (n)
pasquim

κωματώδης /ko.maˈto.ðis/ (adj)
comatoso

κωμωδία /kˌomoðˈia/ (n)
comédia

κωνίο /konˈio/ (n)
cone

κωνικός /kˌonikˈos/ (adj)
cónico

κωπηλάτης /ko.piˈla.tis/ (n)
remador

κωπηλασία /ko.pi.laˈsi.a/ (n)
remo

κωπηλατώ /kˌopilatˈo/ (v)
remar

κωφάλαλος /koˈfa.la.los/ (adj)
surdo-mudo

κόβω /ˈko.vo/ (v)
recortar, cortar

κόκαλο /kˈokalˌo/ (n)
osso
  (καθομιλουμένη) κάθε ένα από τα στερεά τμήματα του σκελετού του ανθρώπου και όλων των σπονδυλωτών
calçadeira
  αντικείμενο από κέρατο ή αλλο υλικό που το χρησιμοποιούμε για να φορέσουμε τα παπούτσια μας

κόκκινη κάρτα /kˈocinˌi kˈarta/ (n)
cartão vermelho

κόκκινο /ˈko.ci.no/ (n)
vermelho

κόκκινος /ˈko.ci.nos/ (adj)
vermelho
  που έχει το χρώμα της φωτιάς, του αίματος, της παπαρούνας

κόκκος /ˈko.kos/ (n)
grão

κόκορας /ˈko.ko.ɾas/ (n)
galo
  (πτηνό) το αρσενικό της κότας

κόλα /ˈko.la/ (n)
cola
  μέρος του ονόματος γνωστού αναψυκτικού, αλλά και άλλων ανταγωνιστικών παρόμοιων προϊόντων

κόλακας /kˈolakˌas/ (n)
adulador

κόλαση /ˈko.la.si/ (n)
inferno

κόλιαντρος /kˈoʎadrˌos/ (n)
coentro

κόλλα /ˈko.la/ (n)
cola
  η παχύρρευστη ουσία που χρησιμοποιείται για να κολλήσουν στέρεα μεταξύ τους δύο σώματα

κόλον /ˈko.lon/ (n)
cólon

κόλπο /ˈkol.po/ (n)
ardil

κόλπος /ˈkol.pos/ (n)
baía, golfo
  (γεωγραφία) σχηματισμός της ακτογραμμής, η κοιλότητα που η θάλασσα εισδύει στην ξηρά
vagina
  (γυναικολογία) η κοιλότητα των γυναικείων γεννητικών οργάνων, μεταξύ της μήτρας και του αιδοίου

κόμβος /ˈkoɱ.vos/ (n)
nodo
  σημείο συνάντησης ή συνένωσης
  (δίκτυο υπολογιστών) node: υπολογιστής, άλλη συσκευή συνδεδεμένη σε δίκτυο ή ακόμη και ένα υποδίκτυο (πχ. ένα τοπικό ή οικιακό δίκτυο συνδεόμενο με παροχέα ίντερνετ - ISP), που οπωσδήποτε έχει τουλάχιστον μία διεύθυνση IP από όπου και ταυτοποιείται
nó
  (ναυτικός όρος) μονάδα μέτρησης ταχύτητας πλοίου, ίση με ένα ναυτικό μίλι την ώρα. Επίσης, χρησιμοποιείται ως μονάδα μέτρησης και για τα αεροπλάνα

κόμης /ˈko.mis/ (n)
conde

κόμισσα /kˈomissˌa/ (n)
condesa, condessa

κόμμα /ˈko.ma/ (n)
vírgula
  σημείο στίξης το οποίο χωρίζει προτάσεις, όρους προτάσεων, φράσεις κτλ.
partido
  (πολιτική) συγκροτημένος πολιτικός οργανισμός που, προβάλλοντας την ιδεολογία και τις θέσεις του, διεκδικεί συμμετοχή στους πολιτικούς θεσμούς ενός κράτους, ή ενός διακρατικού συστήματος (όπως λ.χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση), όπου λειτουργούν ιδεολογικά συγγενή εθνικά κόμματα

κόμμωση /ˈko.mo.si/ (n)
penteado

κόμπος /ˈkom.bos/ (n)
nó

κόμπρα /ˈko.bɾa/ (n)
cobra, naja

κόντρα /kˈodra/ (adv)
contra

κόπανος /kˈopanˌos/ (n)
mangual
  το εργαλείο κοπανήματος σκλάβων

κόπωση /kˈoposˌi/ (n)
cansaço

κόρα /kˈora/ (n)
crosta

κόρακας /ˈko.ɾa.kas/ (n)
corvo

κόρη /ˈko.ɾi/ (n)
filha
  (οικογένεια) η θυγατέρα

κόρνερ /ˈkoɾ.neɾ/ (n)
córner

κόσα /kˈosa/ (n)
gadanha
  (γλώσσα) η γλώσσα Xhosa που μιλιέται στη Νότια Αφρική

κόσκινο /kˈoscinˌo/ (n)
peneira

κόσμημα /kˈosmimˌa/ (n)
joia

κόσμος /ˈko.zmos/ (n)
mundo
  οι άνθρωποι, η κοινωνία

κόστος /ˈko.stos/ (n)
custo

κότα /ˈko.ta/ (n)
galinha

κότερο /ˈko.te.ɾo/ (n)
cúter

κότσος /ˈko.t͡sos/ (n)
carrapito

κότσυφας /ˈko.t͡si.fas/ (n)
melro

κόφτης /ˈko.ftis/ (n)
alicate de corte diagonal

κόψη /ˈko.psi/ (n)
fio

κόψιμο /kˈopsimˌo/ (n)
corte

κύβος /ˈci.vos/ (n)
cubo

κύβος του Ρούμπικ /ˈci.vos tu‿ˈɾu.bik/
cubo mágico

κύκλος /ˈci.klos/ (n)
círculo
  (γεωμετρία) ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που απέχουν συγκεκριμένη απόσταση από ένα άλλο σημείο
ciclo
  (σχήμα λόγου) λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο η πλοκή ξεκινάει και τελειώνει με το ίδιο γεγονός

κύκλωμα /cˈiklomˌa/ (n)
circuito

κύκνειο άσμα /ˈciknio ˈazma/
canção do cisne

κύκνος /ˈci.knos/ (n)
cisne

κύλινδρος /ˈci.lin.ðɾos/ (n)
cilindro

κύμα /ˈci.ma/ (n)
onda, vaga

κύμβαλο /ˈciɱ.va.lo/ (n)
prato

κύμινο /cˈiminˌo/ (n)
cominho

κύπελλο /cˈipelˌo/ (n)
taça

κύπρος /cˈipros/ (n)
henna
  η χένα, το φυτό Lawsonia inermis και η χρωστική, το έλαιο καθώς και το άρωμα που έβγαινε από αυτό (εικάζεται ότι ονομάστηκε έτσι επειδή ίσως εισαγόταν από την Κύπρο ή υπάρχει και η θεωρία ότι αντιστρόφως η ονομασία της Κύπρου προήλθε από τη λέξη κύπρος)

κύριο όνομα /cˈiriˌo ˈonomˌa/
nome próprio, substantivo próprio

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (n)
senhor
  (προσφώνηση) ως προσφώνηση οποιουδήποτε άντρα και στο σχολείο του δασκάλου από τους μαθητές

κύρος /cˈiros/ (n)
validade

κύρωση /cˈirosˌi/ (n)
sanção
  τιμωρία ή μέτρα εναντίον κάποιου λόγω της παράβασης ενός κανονισμού, των όρων μιας συμφωνίας, μιας διεθνούς συνθήκης κ.λπ.

κύστη /cˈisti/ (n)
cisto

κύτταρο /ˈci.ta.ɾo/ (n)
célula

κώδικας /ˈko.ði.kas/ (n)
código

κώλος /ˈko.los/ (n)
cu

κώμα /ˈko.ma/ (n)
coma

κώνος /kˈonos/ (n)
cone

λάβα /lˈava/ (n)
lava

λάβαρο /lˈavarˌo/ (n)
estandarte

λάγνος /ˈla.ɣnos/ (adj)
luxurioso

λάδι /ˈla.ði/ (n)
óleo
pôr lenha na fogueira
  (τρόφιμο) το έλαιο που παράγεται από τη σύνθλιψη των καρπών του δέντρου της ελιάς, το ελαιόλαδο
  το ορυκτέλαιο
  υγρό για την επάλειψη του δέρματος
  υγρό για την επάλειψη επιφανειών
  (ζωγραφική) η λαδομπογιά
  (ζωγραφική) πίνακας που έχει ζωγραφιστεί με λαδομπογιές
  (αργκό, μεταφορικά) χρηματισμός, δωροδοκία (κυρίως το ποσό)

λάθος /ˈla.θos/ (n)
erro, defeito
  καθετί που αποκλίνει από τον κανόνα, κάτι που δε λέγεται ή που δε γίνεται σωστά
  ατυχής επιλογή, πράξη, εκτίμηση μιας κατάστασης
  καθετί που βρίσκεται σε απόσταση από την αλήθεια ή την πραγματικότητα
  η απόκλιση ανάμεσα στην πραγματικη τιμή που προκύπτει από μια μαθηματική πράξη και στην τιμή που βρίσκει κάποιος από αυτήν

λάκκος /ˈla.kos/ (n)
fossa

λάμα /lˈama/ (n)
lhama, lama

λάμπα /ˈlam.ba/ (n)
lâmpada

λάμψη /lˈampsi/ (n)
relance

λάρυγγας /lˈariŋɡˌas/ (n)
laringe

λάσπη /ˈla.spi/ (n)
barro

λάστιχο /ˈla.sti.xo/ (n)
mangueira

λάχανο /ˈla.xa.no/ (n)
repolho

λέι /lˈei/ (n)
leu

λέιζερ /ˈlei̯.zeɾ/ (n)
laser

λέκτορας /lˈektorˌas/ (n)
palestrante

λέμφωμα /ˈlem.o.a/ (n)
linfoma

λέξη /ˈle.ksi/ (n)
palavra, vocábulo

λέξημα /ˈle.ksi.ma/ (n)
lexema

λέπι /lˈepi/ (n)
escama

λέπρα /lˈepra/ (n)
lepra

λέσχη /ˈle.sçi/ (n)
clube

λέω /ˈle.o/ (v)
dizer

λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη /lˈeo ta sˈika sˈika ke ti skˈafi skˈafi/
pão, pão, queijo, queijo

λήγω /ˈli.ɣo/ (v)
terminar

λήθαργος /ˈli.θaɾ.ɣos/ (n)
modorra

λήμμα /ˈli.ma/ (n)
lema
  (λεξικογραφία) καταχώρηση, άρθρο που υπάρχει αλφαβητικά καταχωρισμένο σε ένα λεξικό ή εγκυκλοπαίδεια

λίβρα /lˈivra/ (n)
libra

λίγο /lˈiɣo/ (adv)
pouco

λίγος /ˈli.ɣos/ (adj)
pouco

λίθιο /ˈli.θi.o/ (n)
lítio

λίμα /ˈli.ma/ (n)
lima

λίμνη /ˈli.mni/ (n)
lago, lagoa

λίπος /lˈipos/ (n)
gordura

λίρα /ˈli.ɾa/ (n)
libra

λίστα /ˈli.sta/ (n)
lista
  καταγραφή λέξεων που ανήκουν σε κάποια ομάδα, συνήθως — αλλά όχι πάντα — με ορισμένη σειρά

λίτρο /lˈitro/ (n)
litro

λα /lˈa/ (n)
lá

λαίμαργος /ˈle.maɾ.ɣos/ (adj)
glutão

λαβή /laˈvi/ (n)
cabo

λαβίδα /lavˈiða/ (n)
fórceps

λαβράκι /lavrˈaci/ (n)
robalo

λαβυρινθίτιδα /la.vi.ɾinˈθi.ti.ða/ (n)
labirintite

λαβύρινθος /laˈvi.ɾin.θos/ (n)
labirinto

λαγνεία /laɣnˈia/ (n)
luxúria

λαγός /laˈɣos/ (n)
lebre, lebrão

λαζάνια /laˈza.ɲa/ (n)
lasanha

λαθρέμπορος /laˈθɾem.bo.ɾos/ (n)
contrabandista

λαθρεμπόριο /la.θɾemˈbo.ɾi.o/ (n)
contrabando

λαθροθηρία /lˌaθroθirˈia/ (n)
caça furtiva

λαθρομετανάστης /la.θɾo.me.taˈna.stis/ (n)
ilegal

λαιμαργία /lˌemarjˈia/ (n)
gulodice

λαιμός /leˈmos/ (n)
pescoço, colo
  (ανατομία) μέρος του σώματος που συνδέει το κεφάλι με το κυρίως σώμα

λακές /laˈces/ (n)
lacaio

λακκάκι /laˈka.ci/ (n)
covinha
  (ειδικότερα) βαθούλωμα στο μάγουλο, που γίνεται εμφανές κυρίως με το χαμόγελο

λακκούβα /lakˈuva/ (n)
buraco (na estrada)

λακτόζη /laktˈozi/ (n)
lactose

λακωνικός /lˌakonikˈos/ (adj)
lacônico

λαμαρίνα /lˌamarˈina/ (n)
chapa de metal

λαμαρκισμός /lˌamarcismˈos/ (n)
lamarckismo

λαμαϊσμός /lˌamaɪsmˈos/ (n)
lamaísmo

λαμπάντα /labˈada/ (n)
lambada

λαμπερός /lam.beˈɾos/ (adj)
reluzente

λανθάνιο /lanθˈaɲo/ (n)
lantânio, lantánio
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις λανθανίδες, με ατομικό αριθμό 57 και χημικό σύμβολο το La

λανθάνων /lanˈθa.non/
latente
  που παραμένει κρυμμένος και δεν γίνεται αντιληπτός

λανθασμένα /lˌanθasmˈena/ (adv)
incorretamente

λανολίνη /la.noˈli.ni/ (n)
lanolina

λαντίνο /ladˈino/ (n)
ladino

λαούτο /laˈu.to/ (n)
alaúde

λαπαροσκοπικός /la.pa.ɾo.sko.piˈkos/ (adj)
laparoscópico

λαρδί /laɾˈði/ (n)
banha

λαρυγγίτιδα /la.ɾiŋˈɟi.ti.ða/ (n)
laringite

λαρυγγικός /la.ɾiŋ.ɟiˈkos/ (adj)
laringal

λαρυγγολογία /lˌariŋɡˌolojˈia/ (n)
laringologia

λασπωτήρας /lˌaspotˈiras/ (n)
guarda-lama

λατίνι /latˈini/ (n)
latina

λατινικά /la.ti.niˈka/ (adv)
latin, latim
  χρησιμοποιώντας τη λατινική γλώσσα

λατινικό αλφάβητο /lˌatinikˈo alfˈavitˌo/
Alfabeto latino, alfabeto latino

λατινικός /lˌatinikˈos/ (adj)
latino

λατινισμός /la.ti.niˈzmos/ (n)
latinismo

λατομείο /la.toˈmi.o/ (n)
pedreira

λατρεία /laˈtɾi.a/ (n)
adoração

λαχαίνω /laˈçe.no/ (v)
sortear
  συνώνυμο του τυχαίνω (οικείο) συνώνυμο του τυχαίνω σε κλήρωση, αποδίδομαι σε κάποιον με κλήρωση

λαχανικό /lˌaxanikˈo/ (n)
legume, verdura, hortalica

λαχείο /laˈçi.o/ (n)
bilhete de loteria

λαχταρώ /lˌaxtarˈo/ (v)
ansiar

λαϊκή αγορά /la.iˈci a.ɣoˈɾa/
mercado das pulgas, feira da ladra

λαϊκή δημοκρατία /la.iˈci ði.mo.kɾaˈti.a/
república popular

λαϊκισμός /lˌaɪcismˈos/ (n)
populismo

λαός /laˈos/ (n)
povo

λεία /ˈli.a/ (n)
predação

λείος /lˈios/ (adj)
liso

λείπω /ˈli.po/ (v)
faltar

λείψανο /ˈli.psa.no/ (n)
relíquia

λεβ /ˈlev/ (n)
lev

λεβάντα /levˈada/ (n)
lavanda, alfazema

λεβιάθαν /lˌeviˈaθan/ (n)
leviatã

λεγεωνάριος /lˌejonˈariˌos/ (n)
legionário

λεγεώνα /lejˈona/ (n)
legião

λειρί /lirˈi/ (n)
crista

λειτουργία /li.tuɾˈʝi.a/ (n)
função
  ο ιδιαίτερος ρόλος που παίζει ένα μέρος ενός συστήματος, π.χ. το εξάρτημα μιας μηχανής ή ο τομέας ενός οργανισμού ή το όργανο του σώματος
liturgia, missa
  (θρησκεία) λατρευτική ιεροτελεστία της Εκκλησίας με κέντρο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας

λειτουργικό σύστημα /lˌiturjikˈo sˈistimˌa/
sistema operacional

λειτουργικός /li.tuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
funcional

λειτουργικότητα /li.tuɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
funcionalidade

λειτουργώ /lˌiturɣˈo/ (v)
funcionar

λειχήνα /liˈçi.na/ (n)
líquen
  (βιολογία) συνδυασμός από φύκια και μύκητες που εμφανίζεται επάνω σε δέντρα ή άλλα φυτά

λειψανοθήκη /lˌipsanoθˈici/ (n)
relicário

λεκάνη /lekˈani/ (n)
pelve
  (ανατομία) μεγάλο σύνθετο οστό που αποτελείται από το ιερόν οστούν, τον κόκκυγα, τα δύο λαγόνια και τα δύο ισχιακά οστά· η διάταξη αυτή σχηματίζει μια μεγάλη κοιλότητα στη βάση του κορμού που κλείνει μπροστά στην ηβική σύμφυση και ενώνεται προς τα πάνω με τη σπονδυλική στήλη και προς τα κάτω με τους μηρούς
bacia
  (γεωγραφία) μεγάλη υπέργεια ή υποθαλάσσια έκταση που περιβάλλεται από υψώματα

λεκάνη απορροής /lekˈani ˌaporoˈis/
bacia hidrográfica

λεκές /leˈces/ (n)
nódoa

λεκιάζω /lecˈazo/ (v)
manchar

λεμονάδα /le.moˈna.ða/ (n)
limonada

λεμονί /le.moˈni/ (n)
alimoado

λεμφαγγείο /leɱ.faŋˈɟi.o/ (n)
linfócito

λεμφαδενοπάθεια /lˌemfaðˌenopˈaθça/ (n)
linfadenopatia

λεμφικό σύστημα /lˌemfikˈo sˈistimˌa/
sistema linfático

λεμφοκύτταρο /lˌemfocˈitarˌo/ (n)
linfócito
  μικρό στρογγυλό κύτταρο με σφαιρικό πυρήνα, βασικό συστατικό της λέμφου

λεμόνι /leˈmo.ni/ (n)
limão

λενινισμός /lˌeninismˈos/ (n)
leninismo

λεξικογράφος /lˌeksikoɣrˈafos/ (n)
lexicógrafo

λεξικογραφία /le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a/ (n)
lexicografia

λεξικό /le.ksiˈko/ (n)
dicionário, léxico

λεξιλόγιο /le.ksiˈlo.ʝi.o/ (n)
vocabulário

λεξιπλασία /le.ksi.plaˈsi.a/ (n)
palavra ad hoc

λεοπάρδαλη /lˌeopˈarðalˌi/ (n)
leopardo

λεπίδα /lepˈiða/ (n)
lâmina

λεπρός /leprˈos/ (adj)
leproso

λεπτομέρεια /lˌeptomˈerça/ (n)
pormenor

λεπτομερής /le.pto.meˈɾis/ (adj)
minucioso

λεπτό /leptˈo/ (n)
cêntimo
  υποδιαίρεση νομίσματος ίση με το ένα εκατοστό, αρχικά, της δραχμής και, στη συνέχεια, του ευρώ
minuto
  υποδιαίρεση της μονάδας μέτρησης της γωνίας του κύκλου ίση με το ένα εξηκοστό της μοίρας

λεπτό έντερο /leptˈo ˈederˌo/
intestino delgado

λεπτόκυρτος /leptˈocirtˌos/ (adj)
leptocúrtico

λεπτόνιο /leptˈoɲo/ (n)
leptão

λεπτός /leptˈos/ (adj)
ralo

λεσβία /leˈzvi.a/ (n)
lésbica

λετονικά /lˌetonikˈa/ (n)
letão

λετονικός /lˌetonikˈos/ (adj)
letão

λευκίνη /lefcˈini/ (n)
leucina

λευκαίνω /lefcˈeno/ (v)
branquear

λευκαύγεια /lefkˈavja/ (n)
białość

λευκορωσικά /lef.ko.ɾo.siˈka/ (n)
bielorrusso

λευκορωσικός /lef.ko.ɾo.siˈkos/ (adj)
bielorrusso

λευκωματουρία /lˌefkomˌaturˈia/ (n)
albuminúria

λευκό /lefkˈo/ (n)
branco, branca

λευκό αιμοσφαίριο /lefkˈo ˌemosfˈeriˌo/
leucócito

λευχαιμία /lˌefçemˈia/ (n)
leucemia

λεχώνα /lexˈona/ (n)
parturiente, puérpera

λεωφορείο /le.o.foˈɾi.o/ (n)
autocarro, ônibus

λεωφορειογραμμή /le.o.fo.ɾi.o.ɣɾaˈmi/ (n)
linha de ônibus

λεωφορειόδρομος /le.o.fo.ɾiˈo.ðɾo.mos/ (n)
faixa de ônibus

λεωφόρος /le.oˈfo.ɾos/ (n)
bulevar

λεϊσμάνια /le.iˈzma.ni.a/ (n)
leishmânia

λεϊσμανίαση /le.i.zmaˈni.a.si/ (n)
leishmaniose

λεύκα /ˈlef.ka/ (n)
choupo

λεύκη /ˈlef.ci/ (n)
vitiligo
  (ιατρική) δερματική πάθηση που συνίσταται στην εμφάνιση λευκών κηλίδων σε ένα ή σε περισσότερα σημεία του δέρματος

ληξιαρχείο /lˌiksiarçˈio/ (n)
registo civil

ληστής /liˈstis/ (n)
ladra

ληστεύω /listˈevo/ (v)
roubar

ληστοτρόφος /lˌistotrˈofos/ (n)
coiteiro, couteiro

λιάζομαι /ʎˈazomˌe/ (v)
tomar sol

λιάνα /ˈʎana/ (n)
cipó

λιανεμπόριο /ʎa.nemˈbo.ɾi.o/ (n)
varejo

λιανικός /ʎa.niˈkos/ (adj)
a retalho

λιβάδι /liˈva.ði/ (n)
prado/pradaria/várzea, prado

λιβάνι /liˈva.ni/ (n)
incenso

λιβανέζικος /li.vaˈne.zi.kos/ (adj)
libanês

λιβελούλα /li.veˈlu.la/ (n)
libélula

λιβερμόριο /lˌivermˈoriˌo/ (n)
livermório

λιγκατούρα /lˌiŋɡatˈura/ (n)
ligatura

λιγνίνη /liɣnˈini/ (n)
lenhina

λιγνίτης /liɣnˈitis/ (n)
lignito, linhito

λιγνός /liˈɣnos/ (adj)
escasso

λιγούστρο /liɣˈustro/ (n)
alfeneiro

λιγότερο /liˈɣo.te.ɾo/ (adv)
menos

λιθάνθρακας /liθˈanθrakˌas/ (n)
carvão betuminoso

λιθοβολισμός /liθovoliˈzmos/ (n)
lapidação

λιθογραφία /li.θo.ɣraˈfi.a/ (n)
litografia
  (τυπογραφία) η τέχνη της αναπαραγωγής έντυπου υλικού με τη χρήση πέτρας, νερού, λιπαντικού και μελανιού

λιθοδομή /lˌiθoðomˈi/ (n)
alvenaria

λιθουανικά /lˌiθuˌanikˈa/ (n)
lituano

λιθουανικός /lˌiθuˌanikˈos/ (adj)
lituano

λιθόσφαιρα /liˈθo.sfe.ɾa/ (n)
litosfera

λιθώνας /liˈθo.nas/ (n)
morena

λικέρ /liˈceɾ/ (n)
licor

λιμάνι /liˈma.ni/ (n)
porto

λιμασμένος /lˌimasmˈenos/
faminto

λιμνάζω /limnˈazo/ (v)
estagnar

λιμνοθάλασσα /lˌimnoθˈalassˌa/ (n)
laguna

λιμουζίνα /lˌimuzˈina/ (n)
limusina

λιμπρέτο /librˈeto/ (n)
libreto

λιμός /liˈmos/ (n)
fome
  πολύ μεγάλη πείνα που οφείλεται σε έλλειψη τροφίμων σε μια περιοχή

λινάρι /liˈna.ɾi/ (n)
linho

λινόχρους /linˈoxrus/ (adj)
roupa

λιοντάρι /ʎonˈda.ɾi/ (n)
leão

λιονταράκι /ʎon.daˈɾa.ci/ (n)
leãozinho

λιονταρίνα /ʎon.daˈɾi.na/ (n)
leoa

λιπαίνω /liˈpe.no/ (v)
lubrificar

λιπαντικό /lˌipadikˈo/ (n)
lubrificante

λιπαρός /li.paˈɾos/ (adj)
sebento

λιποαναρρόφηση /lˌipoˌanarˈofisˌi/ (n)
lipoaspiração

λιποθυμία /li.po.θiˈmi.a/ (n)
desmaio

λιποπρωτεΐνη /li.po.pro.teˈi.ni/ (n)
lipoproteína

λιποτάκτης /lˌipotˈaktis/ (n)
desertor

λιποτακτώ /lˌipotaktˈo/ (v)
desertar

λιποταξία /lˌipotaksˈia/ (n)
deserção

λιπόψυχος /lipˈopsixˌos/ (adj)
pusilânime

λιπώδης /liˈpo.ðis/ (adj)
adiposo

λιτανεία /li.taˈni.a/ (n)
ladainha

λιτότητα /liˈto.ti.ta/ (n)
austeridade

λιώνω /ˈʎo.no/ (v)
fundir

λοβοτομή /lˌovotomˈi/ (n)
lobotomia

λοβός /lovˈos/ (n)
lobo

λογάριθμος /loˈɣa.ɾi.θmos/ (n)
logaritmo

λογαριασμός /lˌoɣarˌiasmˈos/ (n)
exposição

λογικά /lˌojikˈa/ (adv)
logicamente

λογική /lˌojicˈi/ (n)
lógica

λογικολόγος /lˌojikolˈoɣos/ (n)
lógico

λογισμικό /lˌojismikˈo/ (n)
software, programa

λογισμός /lo.ʝiˈzmos/ (n)
cálculo

λογιστής /lˌojistˈis/ (n)
contabilista

λογιστική /lˌojisticˈi/ (n)
contabilidade

λογοθεραπεία /lˌoɣoθˌerapˈia/ (n)
fonoaudiologia

λογοκλοπή /lo.ɣo.klo.ˈpi/ (n)
plágio

λογοκλοπώ /lˌoɣoklopˈo/ (v)
plagiar

λογοκλόπος /lˌoɣoklˈopos/ (n)
plagiador

λογοκρισία /lo.ɣo.kɾiˈsi.a/ (n)
censura

λογοπαίγνιο /lo.ɣoˈpe.ɣni.o/ (n)
trocadilho

λογοτεχνία /lo.ɣo.teˈxni.a/ (n)
literatura

λογοτεχνικός /lˌoɣotˌexnikˈos/ (adj)
literário

λοιπόν /lipˈon/
então

λοκντάουν /lokdˈaun/ (n)
lockdown, medidas de confinamiento

λονδρέζικος /lonðrˈezikˌos/ (adj)
de Londres

λοξοδρομία /lˌoksoðromˈia/ (n)
curva loxodrómica
  (ναυτικός όρος) πλαγιοδρομία

λοξότητα /loksˈotitˌa/ (n)
obliquidade

λοσιόν /loˈsi̯on/ (n)
loção

λοστός /loˈstos/ (n)
pé-de-cabra

λοταρία /lo.taˈɾi.a/ (n)
loteria

λουίζα /luˈiza/ (n)
verbena

λουθηρανισμός /lˌuθirˌanismˈos/ (n)
luteranismo

λουθηρανός /lˌuθiranˈos/ (adj)
luterano

λουκάνικο /luˈka.ni.ko/ (n)
salsicha, linguiça
  (γαστρονομία) φαγώσιμο από χοιρινό ή βοδινό κρέας, ψιλοκομμένο και γεμισμένο με καρυκεύματα, σε σχήμα κυλινδρικό

λουκέτο /luˈce.to/ (n)
cadeado

λουκούμι /luˈku.mi/ (n)
delícia turca

λουλούδι /luˈlu.ði/ (n)
flor

λουξ /ˈluks/ (n)
lux
  (φυσική, ηλεκτρολογία) μονάδα μέτρησης που μετράει την φωτεινή ισχύ (λούμεν) ανά περιοχή

λουρί /luˈɾi/ (n)
guia
  την οδήγηση ζώων ως ηνίο, γκέμι, καπίστρι, λαιμαριά κλπ

λουτήτιο /lutˈitiˌo/ (n)
lutécio

λουτζ /ˈlud͡z/ (n)
luge

λουτρό /luˈtɾo/ (n)
banheiro, latrina, toalete

λοφάκι /lofˈaci/ (n)
colina

λοχίας /loˈçi.as/ (n)
sargento

λοχαγός /lo.xaˈɣos/ (n)
capitão

λούμεν /ˈlu.men/ (n)
lúmen

λούνα παρκ /lˈuna pˈark/ (n)
parque de diversões

λούπινο /ˈlu.pi.no/ (n)
tremoço

λούστρος /ˈlu.stɾos/ (n)
engraxate

λυγίζω /liˈʝi.zo/ (v)
retesar

λυγαριά /li.ɣaɾˈʝa/ (n)
vime

λυδικός /lˌiðikˈos/ (adj)
lídio

λυκάνθρωπος /liˈkan.θɾo.pos/ (n)
lobisomem, licantropo

λυκίσκος /liˈci.skos/ (n)
lúpulo

λυκανθρωπία /li.kan.θɾoˈpi.a/ (n)
licantropia

λυκοφιλία /lˌikofilˈia/ (n)
amizade de interesses, falsa amizade

λυκόφως /liˈko.fos/ (n)
crepúsculo

λυπάμαι /liˈpa.me/ (v)
lamentar

λυσίνη /lisˈini/ (n)
lisina

λυσιτελής /li.si.teˈlis/ (adj)
expediente

λυσσασμένος /lisaˈzmenos/
raivoso

λυτρωτής /li.tɾoˈtis/ (n)
redentor

λωρένσιο /lorˈensjo/ (n)
laurêncio

λωρίδα /lorˈiða/ (n)
faixa

λωτός /loˈtos/ (n)
caqui, lótus

λόγιος /ˈlo.ʝi.os/ (n)
acadêmico

λόγος /ˈlo.ɣos/ (n)
palavra

λόγχη /ˈloŋ.çi/ (n)
lança

λόξιγκας /ˈlo.ksiŋ.ɡas/ (n)
soluço

λόρδωση /ˈloɾ.ðo.si/ (n)
lordose

λόφος /ˈlo.fos/ (n)
morro, colina

λόχμη /lˈoxmi/ (n)
matagal

λόχος /lˈoxos/ (n)
companhia

λύγκας /ˈliŋ.ɡas/ (n)
lince

λύκαινα /lˈicenˌa/ (n)
loba

λύκειο /lˈico/ (n)
liceu

λύκος /ˈli.kos/ (n)
lobo, loba
  (θηλαστικό ζώο) άγριο θηλαστικό, συγγενές με το σκύλο
lúpus
  (ιατρική) μορφή αυτοάνοσης δερματοπάθειας

λύνω /ˈli.no/ (v)
desatar
  χαλαρώνω το δέσιμο, ξεσφίγγω, ξεδένω, αποδεσμεύω, ελευθερώνω από δέσιμο

λύπη /ˈli.pi/ (n)
tristeza

λύρα /ˈli.ɾa/ (n)
lira

λύση /ˈli.si/ (n)
solução
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω

λύσσα /ˈli.sa/ (n)
fúria, raiva

λύτρα /lˈitra/ (n)
resgate

μ.Χ. /mˈi çˈi/
DC

μ.μ. /mˈi mˈi/
p.m.

μάγειρας /ˈma.ʝi.ɾas/ (n)
cozinheiro

μάγια /ˈma.ʝa/ (n)
bruxaria
  η μαγική ενέργεια που στρέφεται προς κάποιον ή κάτι
  (μεταφορικά) η μαγεία, η γοητεία, η ομορφιά, τα θέλγητρα

μάγισσα /ˈma.ʝi.sa/ (n)
bruxa

μάγιστρος /mˈajistrˌos/ (n)
mestre

μάγμα /mˈaɣma/ (n)
magma

μάγος /mˈaɣos/ (n)
bruxo, feiticeiro

μάγουλο /ˈma.ɣu.lo/ (n)
bochecha, face

μάζα /ˈma.za/ (n)
massa

μάθημα /mˈaθimˌa/ (n)
lição

μάθηση /mˈaθisˌi/ (n)
aprendizagem

μάλιστα /ˈma.li.sta/ (adv)
mesmo
  ιδίως, ιδιαίτερα (για να δοθεί έμφαση) δηλώνει και αντίθεση

μάλλινος /mˈalinˌos/ (adj)
de lã

μάλλον /ˈma.lon/ (adv)
um tanto

μάμπο /mˈabo/ (n)
mambo

μάνγκο /ˈmaŋ.ɡo/ (n)
manga

μάννα /mˈana/ (n)
maná

μάντης /ˈman.dis/ (n)
oráculo

μάντρα /ˈman.dɾa/ (n)
mantra
  (ινδουισμός) συλλαβές που επαναλαμβάνουν οι διαλογιζόμενοι ως μορφή επίκλησης

μάραθο /mˈaraθˌo/ (n)
funcho

μάρκα /mˈarka/ (n)
marca
  σημάδι που επιτρέπει την άμεση αναγνώριση των προϊόντων κάποιας εμπορικής εταιρείας, συνήθως βιομηχανικής
  η ονομασία μιας τέτοιας εταιρείας
ficha
  αντικείμενο που χρησιμοποιείται αντί για νόμισμα σε παιχνίδια

μάρκο /ˈmaɾ.ko/ (n)
marco

μάρμαρο /ˈmaɾ.ma.ɾo/ (n)
mármore

μάρσιπος /mˈarsipˌos/ (n)
bolsa
  (ζωολογία) μικρός θύλακας ο οποίος βρίσκεται στο σώμα μερικών θηλαστικών και τον χρησιμοποιούν για να τοποθετούν τα μικρά τους ώστε να τα μεταφέρουν με ευκολία

μάρτυρας /ˈmaɾ.ti.ɾas/ (n)
testemunha
  που ακούει ή βλέπει κάτι τη στιγμή που αυτό γίνεται
mártir
  που βασανίστηκε ή και θανατώθηκε για τις πεποιθήσεις του

μάσα /mˈasa/ (n)
gororoba

μάσκαρα /mˈaskarˌa/ (n)
rímel

μάστιγα /ˈma.sti.ɣa/ (n)
flagelo
  (μεταφορικά) χαρακτηρισμός για κάτι που επιφέρει μεγάλη συμφορά, που προκαλεί μεγάλη καταστροφή

μάταια /mˈateˌa/ (adv)
em vão

μάταιος /mˈateˌos/ (adj)
vão

μάτην /ˈma.tin/ (adv)
em vão

μάτι /ˈma.ti/ (n)
olho
  (ανατομία) ο οφθαλμός, το όργανο της όρασης

μάτσο /mˈatso/ (n)
maço

μάχη /ˈma.çi/ (n)
batalha

μάχιμος /mˈaçimˌos/ (adj)
combatente, de combate

μέγγενη /ˈmeŋ.ɟe.ni/ (n)
morsa

μέγεθος /ˈme.ʝe.θos/ (n)
tamanho

μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (n)
medusa, alforreca

μέθη /ˈme.θi/ (n)
bebedeira, embriaguez

μέθοδος /ˈme.θo.ðos/ (n)
método
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) συνάρτηση που ορίζεται μέσα σε κλάση, η οποία εκτελείται εξωτερικά μέσω της επίκλησης της κλάσης (στατική μέθοδος) ή κάποιου αντικειμένου αυτής

μέθυσος /mˈeθisˌos/ (n)
alcoólatra

μέλι /ˈme.li/ (n)
mel

μέλινος /mˈelinˌos/ (adj)
de freixo

μέλισσα /mˈelissˌa/ (n)
abelha
  (έντομο) (Apis melifera) υμενόπτερο έντομο με δηλητηριώδες κεντρί. Ζει σε κοινωνίες κι εκτρέφεται για το μέλι και το κερί που παράγει

μέλλον /ˈme.lon/ (n)
futuro

μέλλοντας /ˈme.lon.das/ (n)
futuro
  (γραμματική) ο γραμματικός χρόνος των ρημάτων που αναφέρεται στο μέλλον

μέλος /ˈme.los/ (n)
membro
  (ανατομία) τμήμα του σώματος το οποίο εκτελεί συγκεκριμένη εργασία (πχ. πόδι, χέρι, κεφάλι, δάκτυλο)

μέντα /mˈeda/ (n)
hortelã, menta

μέντορας /ˈmen.do.ɾas/ (n)
mentor

μένω /ˈme.no/ (v)
continuar
  κατοικώ
ficar
  εξακολουθώ να βρίσκομαι στην ίδια θέση, δε μετακινούμαι, παραμένω

μέρα /ˈme.ɾa/ (n)
dia
  χρονικό διάστημα 24 ωρών

μέρισμα /mˈerismˌa/ (n)
dividendo

μέρος /ˈme.ɾos/ (n)
parte
  το τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου, κομμάτι από κάτι μεγαλύτερο

μέρος του λόγου /ˈmeɾos tu‿ˈloɣu/
classe gramatical
  (γραμματική) κάθε μία από τις κατηγορίες στις οποίες διαχωρίζονται οι λέξεις

μέσα /ˈme.sa/ (adv)
ao
  στο εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου
  με κατεύθυνση το εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου
  σε κάποια κατάσταση
  δηλώνοντας συμμετοχή
dentro
  σε κάποια χρονικά όρια
  σε κάποια χρονική στιγμή

μέση /ˈme.si/ (n)
quadril, cintura
  το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου, το κεντρικό τμήμα, που ισαπέχει από τα δύο άκρα

μέση γαλλική /mˈesi ɣˌalicˈi/
francês médio

μέσο μαζικής μεταφοράς /ˈme.so ma.ziˈcis me.ta.foˈɾas/
transporte público

μέσος /ˈme.sos/ (adj)
média

μέσος /ˈme.sos/ (n)
dedo médio
  (ανθρώπινο σώμα) το μεγαλύτερο δάχτυλο από όλα και αυτό που βρίσκεται στη μέση

μέσω /mˈeso/ (adv)
por

μέταλλο /ˈme.ta.lo/ (n)
metal

μέτοικος /mˈetikˌos/ (n)
meteco

μέτοχος /ˈme.to.xos/ (n)
acionista
  (οικονομία) που έχει μετοχές μιας εταιρείας

μέτρο /ˈme.tɾo/ (n)
metro, medida

μέτωπο /ˈme.to.po/ (n)
testa

μέχρι /mˈexri/
até

μήκος /mˈikos/ (n)
comprimento

μήλα /mˈila/ (n)
mata
  παιδικό παιχνίδι που παίζεται με μπάλα

μήλο /ˈmi.lo/ (n)
maçã

μήλο του Αδάμ /mˈilo tu aðˈam/
maçã-de-Adão

μήνας /ˈmi.nas/ (n)
mês

μήνας του μέλιτος /mˈinas tu mˈelitˌos/
lua de mel

μήνιγγα /mˈiniŋɡˌa/ (n)
meninge

μήνυμα /ˈmi.ni.ma/ (n)
recado, mensagem

μήτρα /mˈitra/ (n)
útero, matriz
  (ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο του γεννητικού συστήματος των γυναικών που βρίσκεται στη λεκάνη ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη και το ορθό έντερο· στα τοιχώματά της προσκολλάται το γονιμοποιημένο ωάριο και στη συνέχεια στο εσωτερικό της αναπτύσσεται το έμβρυο μέχρι τη γέννησή του.

μίασμα /mˈiasmˌa/ (n)
miasma

μίζα /mˈiza/ (n)
partida
  (στο αυτοκίνητο) ο μηχανισμός που θέτει τον κινητήρα σε λειτουργία

μίλι /mˈili/ (n)
milha

μίσος /ˈmi.sos/ (n)
ódio

μίσχος /mˈisxos/ (n)
haste

μίτρα /ˈmi.tɾa/ (n)
mitra

μίτωση /ˈmi.to.si/ (n)
mitose

μα /mˈa/
por
  ως ορκωτικό μόριο

μαΐστρος /maˈistros/ (n)
mistral

μαέστρος /maˈe.stros/ (n)
maestrina
  (επάγγελμα) ο διευθυντής ορχήστρας, που διδάσκει τους μουσικούς της ορχήστρας στις πρόβες και τους διευθύνει την ώρα της εκτέλεσης

μαγαζί /mˌaɣazˈi/ (n)
loja

μαγγάνιο /maŋɡˈaɲo/ (n)
manganês

μαγεία /maˈʝi.a/ (n)
magia, bruxaria, feitiçaria

μαγείρισσα /majˈirissˌa/ (n)
cozinheira

μαγειρεύω /mˌajirˈevo/ (v)
cozinhar

μαγειρική /ma.ʝi.ɾiˈci/ (n)
cozinha, culinária

μαγεύω /maˈʝe.vo/ (v)
enfeitiçar

μαγιά /maˈʝa/ (n)
levedo

μαγικός /mˌajikˈos/ (adj)
mágico

μαγιονέζα /ma.ʝoˈne.za/ (n)
maionese

μαγιό /maˈʝo/ (n)
maiô

μαγκούστα /maŋˈkus.ta/ (n)
mangusto

μαγματικός /mˌaɣmatikˈos/ (adj)
magmático

μαγνήσιο /maɣnˈisjo/ (n)
magnésio

μαγνήτης /maɣnˈitis/ (n)
ímā, íman

μαγνησία /mˌaɣnisˈia/ (n)
magnésia

μαγνητίζω /mˌaɣnitˈizo/ (v)
magnetizar

μαγνητικό πεδίο /mˌaɣnitikˈo peðˈio/ (n)
campo magnético

μαγνητικός /ma.ɣni.tiˈkos/ (adj)
magnético

μαγνητισμός /mˌaɣnitismˈos/ (n)
magnetismo

μαγνητόσφαιρα /mˌaɣnitˈosferˌa/ (n)
magnetosfera

μαγνητόφωνο /mˌaɣnitˈofonˌo/ (n)
gravador

μαδαροκέφαλος /mˌaðarocˈefalˌos/ (adj)
calvo

μαδριλένικος /ma.ðɾiˈle.ni.kos/ (adj)
madrileno

μαζί /mazˈi/ (adv)
juntos, junto

μαζεύω /maˈze.vo/ (v)
amontoar

μαζικός αριθμός /mˌazikˈos ˌariθmˈos/
número de massa

μαζοχισμός /mˌazoçismˈos/ (n)
masoquismo

μαθήτρια /maˈθi.tɾi.a/ (n)
aluna

μαθαίνω /maˈθe.no/ (v)
aprender, instruir

μαθηματικά /ma.θi.ma.tiˈka/ (n)
matemática

μαθηματικοποιώ /mˌaθimˌatikˌopiˈo/ (v)
matematizar

μαθηματικός /mˌaθimˌatikˈos/ (n)
matemático
  (επάγγελμα) ο/η επιστήμονας που ασχολείται με τα μαθηματικά
  (επάγγελμα) ο καθηγητής/η καθηγήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκει το μάθημα των μαθηματικών

μαθητευόμενος /mˌaθitevˈomenˌos/
aprendiz

μαιευτήριο /mˌeeftˈiriˌo/ (n)
maternidade

μακάβριος /makˈavriˌos/ (adj)
macabro

μακάκος /makˈakos/ (n)
macaco

μακάριος /maˈka.ɾi.os/ (adj)
feliz

μακαρίτης /mˌakarˈitis/ (n)
falecido

μακιαβελικός /ma.cia.ve.liˈkos/ (adj)
maquiavélico

μακιαβελισμός /ma.ca.ve.liˈzmos/ (n)
Maquiavelismo

μακιγιάζ /mˌacijˈaz/ (n)
maquilagem

μακριά /ma.kɾi.a/ (adv)
longe, fora

μακρινός /mˌakrinˈos/ (adj)
distante

μακρο- /mˈakro/
macro-

μακροζωία /ma.kɾo.zoˈi.a/ (n)
longevidade

μακρομόριο /mˌakromˈoriˌo/ (n)
macromolécula

μακροοικονομία /mˌakroˌikonomˈia/ (n)
macroeconomia

μακροοικονομικός /mˌakroˌikonˌomikˈos/ (adj)
macroeconómico

μακροπρόθεσμος /mˌakroprˈoθesmˌos/ (adj)
a longo prazo

μακρόκοσμος /makrˈokosmˌos/ (n)
macrocosmo

μακρύς /maˈkɾis/ (adj)
comprido, longo

μαλάκας /maˈla.kas/ (n)
punheteir, idiota

μαλάκιο /maˈla.ci.o/ (n)
molusco

μαλαχίτης /mˌalaçˈitis/ (n)
malaquite

μαλαϊκά /mˌalaɪkˈa/ (n)
malaio

μαλλί /malˈi/ (n)
lã
  το πλούσιο τρίχωμα ορισμένων ζώων όπως του προβάτου

μαλλιά /maˈʎa/ (n)
cabelos

μαλτέζικα /maltˈezikˌa/ (n)
maltês

μαλτέζικος /maltˈezikˌos/ (adj)
maltês

μαμά /maˈma/ (n)
mamãe, mamã

μαμούθ /mamˈuθ/ (n)
mamute

μανάβης /manˈavis/ (n)
hortaliceiro

μανάτος /manˈatos/ (n)
peixe-boi
  (θηλαστικό ζώο) μεγάλο υδρόβιο θηλαστικό ζώο της οικογένειας των τριχεχιδών, της τάξης των σειρηνοειδών

μανία /maˈni.a/ (n)
cisma

μανίκι /manˈici/ (n)
manga

μανδαρίνος /mˌanðarˈinos/ (n)
mandarim

μανδαρινισμός /mˌanðarˌinismˈos/ (n)
mandarinism

μανδύας /manðˈias/ (n)
manta

μανιακός /mˌaɲakˈos/ (n)
maníaco

μανιασμένος /mˌaɲasmˈenos/
fulo

μανιερισμός /ma.ɲe.ɾiˈzmos/ (n)
maneirismo

μανιτάρι /mˌanitˈari/ (n)
cogumelo, fungo
  (μυκητολογία) μύκητας που εμφανίζεται σε μορφή φυτού με χαρακτηριστικό σχήμα (μικρός βλαστός, ομπρελωτή κορυφή) μέσα στα δάση

μανιφέστο /ma.niˈfe.sto/ (n)
manifesto

μανιχαϊσμός /mˌanixaɪsmˈos/ (n)
maniqueísmo

μανούλα /manˈula/ (n)
mamãe

μαντάρω /madˈaro/ (v)
cerzir

μαντίλι /manˈdi.li/ (n)
lenço

μανταλάκι /mˌadalˈaci/ (n)
grampo de roupa

μανταρίνι /ma(n).daˈɾi.ni/ (n)
tangerina

μαντείο /manˈdi.o/ (n)
oráculo

μαντεύω /madˈevo/ (v)
adivinhar

μαντζουράνα /man.d͡zuˈɾa.na/ (n)
manjerona

μαντινάδα /man.diˈna.ða/ (n)
mantinada

μαντολάτο /man.doˈla.to/ (n)
nogado

μαντολίνο /man.doˈli.no/ (n)
bandolim

μαντρώνω /madrˈono/ (v)
enclausurar

μανόμετρο /manˈometrˌo/ (n)
manómetro

μαξιλάρι /ma.ksiˈla.ɾi/ (n)
travesseiro, almofada

μαξιλαροθήκη /mˌaksilˌaroθˈici/ (n)
fronha

μαξιλαροπόλεμος /ma.ksi.ka.ɾoˈpo.le.mos/ (n)
guerra de travesseiros

μαξιμαλισμός /mˌaksimˌalismˈos/ (n)
maximalismo

μαοϊσμός /mˌaoɪsmˈos/ (n)
maoismo

μαραίνω /maˈɾe.no/ (v)
desbotar

μαραθώνιος /ma.ɾaˈθo.ni.os/ (adj)
maratona

μαργαρίνη /mˌarɣarˈini/ (n)
margarina

μαργαρίτα /mˌarɣarˈita/ (n)
margarida
  (λουλούδι) το αγριολούλουδο και το φυτό με τα λευκά (ή κίτρινα) πέταλα που πολλοί μαδάνε στο "μ' αγαπάς-δε μ' αγαπάς"

μαργαριτάρι /mˌarɣaritˈari/ (n)
pérola

μαργράβος /marɣrˈavos/ (n)
margrave

μαριχουάνα /mˌarixuˈana/ (n)
maconha

μαρκήσιος /maɾˈci.si.os/ (n)
marquês

μαρκαδόρος /mˌarkaðˈoros/ (n)
canetinha

μαρκασίτης /mˌarkasˈitis/ (n)
marcassita

μαρκησία /mˌarcisˈia/ (n)
marquesa

μαρμαρογλυπτική /mˌarmarˌoɣlipticˈi/ (n)
mármore

μαρμαρυγίας /mˌarmarijˈias/ (n)
mica
  (ορυκτολογία) είδος ημιδιαφανούς φυλλοπυριτικού ορυκτού

μαρμελάδα /maɾ.meˈla.ða/ (n)
marmelada

μαρμότα /marmˈota/ (n)
marmota

μαρξισμός /mˌarksismˈos/ (n)
marxismo

μαρξιστής /mˌarksistˈis/ (n)
marxista

μαρξιστικός /mˌarksistikˈos/ (adj)
marxista

μαροκινός /mˌarocinˈos/ (adj)
marroquino

μαρούλι /maˈɾu.li/ (n)
alface

μασάζ /masˈaz/ (n)
massagem

μασέλα /masˈela/ (n)
dentes postiços

μαστάρι /mastˈari/ (n)
úbere

μαστίγιο /mastˈijo/ (n)
chicote, açoite

μαστίγωση /mastˈiɣosˌi/ (n)
flagelação

μασταμπάς /mˌastabˈas/ (n)
mastaba

μαστογραφία /mˌastoɣrafˈia/ (n)
mamografia

μαστροπός /ma.stɾoˈpos/ (n)
proxeneta

μαστόδοντας /mastˈoðodˌas/ (n)
mastodonte

μασχάλη /masxˈali/ (n)
axila, sovaco

ματ /mˈat/ (n)
xaque-mate
  (σκάκι) η κατάσταση σε ένα παιχνίδι σκακιού κατά την οποία ο βασιλιάς του ενός παίκτη απειλείται από τον αντίπαλό του χωρίς καμία κίνηση διαφυγής

ματαιοδοξία /mˌateˌoðoksˈia/ (n)
vaidade

ματαιολογία /mˌateˌolojˈia/ (n)
mateologia

ματαιόδοξος /mˌateˈoðoksˌos/ (adj)
vaidoso

ματς /mˈats/ (n)
partida, encontro

ματσόλα /matsˈola/ (n)
malho
  δικέφαλο σφυρί, παρόμοιο με τη βαριοπούλα και τον ματρακά, που έχει ξύλινη ή πλαστική κεφαλή αντί για σιδερένια και χρησιμοποιείται κυρίως σε επιφάνειες από ξύλο ή λαμαρίνα, λευκοσίδηρο

ματωμένος /mˌatomˈenos/
ensanguentado

ματώνω /matˈono/ (v)
ensanguentar

μαυρίζω /mavrˈizo/ (v)
bronzear
  (αμετάβατο) (μεταφορικά) η επιδερμίδα μου παίρνει σκούρο χρώμα μετά από κάποια παρουσία στις ακτίνες του ήλιου

μαυροπίνακας /ma.vɾoˈpi.na.kas/ (n)
lousa

μαυσωλείο /maf.soˈli.o/ (n)
mausoléu

μαφία /mafˈia/ (n)
máfia

μαχαίρι /maˈçe.ɾi/ (n)
faca

μαχαιροποιός /mˌaçerˌopiˈos/ (n)
cuteleira

μαχαιρώνω /ma.çeˈɾo.no/ (v)
apunhalar

μαχαραγιάς /mˌaxarajˈas/ (n)
marajá

μαχητής /mˌaçitˈis/ (n)
lutador

μαϊμού /maiˈmu/ (n)
macaco, símio

μαϊντανός /mai̯.daˈnos/ (n)
salsa

μαϊτνέριο /maɪtnˈeriˌo/ (n)
meitnério

μαόνι /maˈo.ni/ (n)
mogno

μαύρη αγορά /mˈavri ˌaɣorˈa/
mercado negro

μαύρο /mˈavro/ (n)
preto, negro

μαύρος /ˈma.vɾos/ (n)
preto, negro

μαύρος πάγος /ˈma.vɾos ˈpa.ɣos/
gelo negro

μαύρος χρυσός /mˈavros xrisˈos/
ouro negro

με /me/
com
  αιτιατική ενικού} του εγώ

με τα πόδια /me ta pˈoðja/
a pé

μείγμα /ˈmiɣ.ma/ (n)
mistura

μείζων /ˈmi.zon/ (adj)
maior
  μεγαλύτερος
  που έχει τη μεγαλύτερη σημασία
  (μουσική)

μείωση /mˈiosˌi/ (n)
diminuição

μεγάλος /meˈɣa.los/ (adj)
tamanho, grande

μεγα- /me.ɣα/
mega-

μεγαλείο /me.ɣaˈli.o/ (n)
grandeza

μεγαλειότατος /me.ɣa.liˈo.ta.tos/ (n)
majestoso

μεγαλειότητα /me.ɣa.liˈo.ti.ta/ (n)
majestade

μεγαλομανία /mˌeɣalˌomanˈia/ (n)
megalomania

μεγαλοπρέπεια /mˌeɣaloprˈepça/ (n)
esplendor

μεγαλοπρεπής /mˌeɣalˌoprepˈis/ (adj)
magnífico

μεγαλοψυχία /mˌeɣalˌopsiçˈia/ (n)
magnanimidade

μεγαλούπολη /mˌeɣalˈupolˌi/ (n)
megalópole

μεγαλώνω /me.ɣaˈlo.no/ (v)
crescer
  (αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος στην ηλικία
  (αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος ως προς το μέγεθος

μεγαπανίδα /mˌeɣapanˈiða/ (n)
megafauna

μεγεθύνω /mˌejeθˈino/ (v)
ampliar

μεγιστάνας /me.ʝiˈsta.nas/ (n)
magnata

μεγιστοποιώ /me.ʝi.sto.piˈo/ (v)
maximizar

μεδούλι /meðˈuli/ (n)
medula

μεζές /mezˈes/ (n)
quitute

μεθάνιο /meθˈaɲo/ (n)
metano

μεθαμφεταμίνη /mˌeθamfˌetamˈini/ (n)
metanfetamina

μεθανόλη /mˌeθanˈoli/ (n)
metanol

μεθαύριο /meθˈavriˌo/ (adv)
depois de amanhã

μεθοδικός /mˌeθoðikˈos/ (adj)
metódico

μεθοδισμός /me.θo.ðiˈzmos/ (n)
metodismo

μεθοδιστικός /me.θo.ði.stiˈkos/ (n)
metodista

μεθοδολογία /mˌeθoðˌolojˈia/ (n)
metodologia

μεθυλένιο /mˌeθilˈeɲo/ (n)
metileno

μεθυσμένος /me.θiˈzme.nos/
bêbado

μεθύλιο /meθˈiʎo/ (n)
metila

μεθώ /meθˈo/ (v)
embebedar-se

μειονέκτημα /mi.oˈne.kti.ma/ (n)
desvantagem

μειονότητα /mi.oˈno.ti.ta/ (n)
minoria

μειωτέος /mçotˈeos/ (n)
diminuendo

μειόκαινος /miˈo.ce.nos/ (adj)
mioceno

μελάνι /meˈla.ni/ (n)
tinta

μελάνωμα /melˈanomˌa/ (n)
melanoma
  (ιατρική) όγκος από μελανοκύτταρα

μελέτη /meˈle.ti/ (n)
consideração

μελαγχολία /me.laŋ.xoˈli.a/ (n)
melancolia

μελαγχολικός /me.laŋ.xo.liˈkos/ (adj)
melancólico

μελανίνη /mˌelanˈini/ (n)
melanina

μελανοδοχείο /me.la.no.ðoˈçi.o/ (n)
tinteiro

μελανοχίτωνας /mˌelanoçˈitonˌas/ (n)
camisa negra

μελισσοκομείο /me.li.so.koˈmi.o/ (n)
apiário

μελισσοκομικός /mˌelissˌokomikˈos/ (adj)
apícola

μελισσοκόμος /me.li.soˈko.mos/ (n)
apicultor, abelheiro

μελισσοφάγος /mˌelissofˈaɣos/ (n)
abelharuco

μελιτζάνα /me.liˈd͡za.na/ (n)
beringela, berinjela

μελλοντικός /me.lon.diˈkos/ (adj)
futuro

μελλοντολογία /mˌelodˌolojˈia/ (n)
futurologia

μελλοντολόγος /mˌelodolˈoɣos/ (n)
futurologista

μελοδραματικός /me.lo.ðɾa.ma.tiˈkos/ (adj)
melodramático

μελωδία /me.loˈði.a/ (n)
melodia

μελωδικός /me.lo.ðiˈkos/ (adj)
melodioso

μελόδραμα /meˈlo.ðɾa.ma/ (n)
melodrama

μελόντικα /meˈlo.di.ka/ (n)
escaleta

μεμβράνη /meɱˈvɾa.ni/ (n)
celofane

μεμψίμοιρος /memˈpsi.mi.ros/ (adj)
queixoso

μενίρ /menˈir/ (n)
menir

μενεξές /me.neˈkses/ (n)
violeta perfumada

μενεστρέλος /me.neˈstɾe.los/ (n)
menestrel

μενουέτο /me.nuˈe.to/ (n)
minueto

μενταγιόν /me.daˈʝon/ (n)
pingente

μεντελέβιο /mˌedelˈeviˌo/ (n)
mendelévio

μεντεσές /mˌedesˈes/ (n)
dobradiça

μεντρεσές /mˌedresˈes/ (n)
madraçal

μερίδιο /meˈɾi.ði.o/ (n)
parte

μερίστωμα /merˈistomˌa/ (n)
meristema

μεραρχία /me.ɾaɾˈçi.a/ (n)
divisão

μερικός /me.ɾiˈkos/ (adj)
parcial

μερώνυμο /merˈonimˌo/ (n)
merónimo

μεσάζων /mesˈazon/ (n)
intermediário
  (γενικότερα, επάγγελμα) ο άνθρωπος που παρεμβαίνει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους άλλους ανθρώπους ώστε να τους φέρει σε επικοινωνία με σκοπό κάποιο όφελος, συνήθως οικονομικό

μεσάνυχτα /mesˈanixtˌa/ (n)
meia-noite

μεσαίωνας /meˈse.o.nas/ (n)
Idade Média

μεσαιωνικός /mˌeseˌonikˈos/ (adj)
medieval

μεσαιωνοδίφης /me.se.o.noˈði.fis/ (n)
medievalista

μεσημέρι /me.siˈme.ɾi/ (n)
meio-dia

μεσημβρινός /mˌesimvrinˈos/ (n)
meridiano
  (ειδικότερα) το παραπάνω ημικύκλιο της υδρογείου που προσδιορίζει το γεωγραφικό μήκος

μεσκίνης /mescˈinis/ (n)
mesquinho

μεσο- /mˈeso/
meso-

μεσοβασιλεία /mˌesovˌasilˈia/ (n)
interregno

μεσογειακός /me.so.ʝi.aˈkos/ (adj)
mediterrâneo, mediterrânico

μεσοκοιλιακός /mˌesocˌiʎakˈos/ (adj)
interventricular

μεσολάβηση /mˌesolˈavisˌi/ (n)
intervenção

μεσολιθική /mˌesolˌiθicˈi/ (n)
Meslítico

μεσοπαθητικός /mˌesopˌaθitikˈos/ (adj)
médio-passivo

μεσοπολεμικός /mˌesopˌolemikˈos/ (adj)
entreguerras

μεσοπόλεμος /mˌesopˈolemˌos/ (n)
período entre guerras

μεσοτοιχία /mˌesotiçˈia/ (n)
parede meeira

μεσοφόρι /me.soˈfo.ɾi/ (n)
anágua

μεσόνιο /mesˈoɲo/ (n)
méson

μετά /meˈta/
depois de

μετάβαση /meˈta.va.si/ (n)
transição

μετάγγιση /meˈtaŋ.ɟi.si/ (n)
transfusão

μετάδοση /meˈta.ðo.si/ (n)
transmissão

μετάλλευμα /meˈta.lev.ma/ (n)
minério

μετάλλιο /meˈta.li.o/ (n)
medalha

μετάνοια /meˈta.ni.a/ /meˈta.ɲa/ (n)
arrependimento
  το συναίσθημα της ψυχικής συντριβής που αισθάνεται κάποιος όταν καταλάβει ότι έκανε κάποιο σφάλμα

μετάξι /meˈta.ksi/ (n)
seda

μετάπτωση /meˈta.pto.si/ (n)
ablaut
  (γεωλογία) χαρακτηρισμός ρηγμάτων στο στερεό φλοιό της γης

μετάσταση /metˈastasˌi/ (n)
metástase

μετάφραση /meˈta.fɾa.si/ (n)
tradução

μετέωρο /metˈeorˌo/ (n)
meteoro

μεταβίβαση /me.taˈvi.va.si/ (n)
transferência

μεταβατικός /me.ta.va.tiˈkos/ (adj)
transitivo
  (γραμματική) που εκφράζει μεταβατικότητα

μεταβλητή /me.ta.vliˈti/ (n)
variável

μεταβλητός /mˌetavlitˈos/ (adj)
variável

μεταβλητότητα /mˌetavlitˈotitˌa/ (n)
volatilidade

μεταβολίτης /mˌetavolˈitis/ (n)
metabólito

μεταβολισμός /me.ta.vo.liˈzmos/ (n)
metabolismo

μεταγλωττίζω /mˌetaɣlotˈizo/ (v)
compilar

μεταγλώσσα /mˌetaɣlˈossa/ (n)
metalinguagem

μεταγλώττιση /me.taˈɣlo.ti.si/ (n)
dobragem
  (κινηματογράφος, τηλεόραση) η αντικατάσταση των πρωτότυπων διαλόγων μιας κινηματογραφικής ταινίας ή τηλεοπτικής εκπομπής με διαλόγους σε άλλη γλώσσα
compilação
  (πληροφορική-μεταγλώττιση) η διαδικασία μετατροπής κώδικα (πηγαίος κώδικας) από μία γλώσσα προγραμματισμού σε κώδικα κάποιας άλλης (αντικειμενικός κώδικας) ή συνηθέστερα σε εκτελέσιμο αρχείο

μεταγραμματισμός /me.ta.ɣɾa.ma.tiˈzmos/ (n)
transcrição

μεταγραφή /me.ta.ɣɾaˈfi/ (n)
transcrição

μεταδίδω /me.taˈði.ðo/ (v)
comunicar

μεταδιδακτορικός /me.ta.ði.ða.kto.ɾiˈkos/ (adj)
pós-doutoral

μεταδοτικός /me.ta.ðo.tiˈci/ /me.ta.ðo.tiˈko/ /me.ta.ðo.tiˈkos/ (adj)
contagioso

μεταθανάτιος /mˌetaθanˈatiˌos/ (adj)
póstumo
  για κάτι που συμβαίνει μετά τον θάνατο κάποιου· μετά θάνατον

μεταιχμιακό σύστημα /mˌetexmˌiakˈo sˈistimˌa/
sistema límbico

μετακομίζω /mˌetakomˈizo/ (v)
mudar-se

μετακόμιση /mˌetakˈomisˌi/ (n)
mudança

μεταλλάσσομαι /mˌetalˈassomˌe/ (v)
mutar

μεταλλικό νερό /me.ta.liˈko neˈɾo/
água mineral

μεταλλικός /mˌetalikˈos/ (adj)
metálico

μεταλλουργία /me.ta.luɾˈʝi.a/ (n)
metalurgia

μεταλλουργικός /mˌetalˌurjikˈos/ (adj)
metalúrgico

μεταλλουργός /me.ta.luɾˈɣos/ (n)
metalurgista

μεταλλωρύχος /mˌetalorˈixos/ (n)
mineiro

μεταλογική /mˌetalˌojicˈi/ (n)
metalógica

μεταμέλεια /me.taˈme.li.a/ (n)
arrependimento

μεταμορφώνω /me.ta.moɾˈfo.no/ (v)
transformar

μεταμυθοπλασία /me.ta.mi.θo.plaˈsi.a/ (n)
metaficção

μεταμόρφωση /me.taˈmoɾ.fo.si/ (n)
alomorfia

μετανάστευση /me.taˈna.stef.si/ (n)
emigração

μετανάστης /me.taˈna.stis/ (n)
imigrante

μεταξοσκώληκας /me.ta.ksoˈsko.li.kas/ (n)
bicho-da-seda

μεταξοτυπία /me.ta.kso.tiˈpi.a/ (n)
seritipia
  (τυπογραφία) σύστημα εκτύπωσης κατά το οποίο χρησιμοποιείται τεντωμένο μεταξωτό (ή κι από άλλο υλικό) ύφασμα ως μήτρα

μεταξύ /me.taˈksi/ (adv)
entre

μεταξύ σφύρας και άκμονος /mˌetaksˈi sfˈiras ke ˈakmonˌos/
entre a cruz e a espada

μεταπτυχιακό /me.ta.pti.çi.aˈko/ (n)
mestrado

μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
reforma
  σύνολο σημαντικών αλλαγών σε έναν τομέα, που αποσκοπούν στη λύση προβλημάτων, την εύρυθμη λειτουργία του, την προσαρμογή του σε νέα δεδομένα κ.λπ.

μετασεισμός /me.ta.siˈzmos/ (n)
réplica

μετασταθής /mˌetastaθˈis/ (adj)
metaestável

μεταστροφή /mˌetastrofˈi/ (n)
conversão

μετασχηματισμός /me.ta.sçi.ma.tiˈzmos/ (n)
transformação

μετασχηματιστής /mˌetasçˌimatistˈis/ (n)
transformador

μετασύμπαν /mˌetasˈiban/ (n)
metaverso

μετατάρσιο /mˌetatˈarsjo/ (n)
metatarso

μετατρέπω /me.taˈtɾe.po/ (v)
converter

μετατραυματικός /mˌetatrˌavmatikˈos/ (adj)
pós-traumático

μετατόπιση /mˌetatˈopisˌi/ (n)
deslocamento

μεταφέρω /me.taˈfe.ɾo/ (v)
transportar

μεταφορά /me.ta.foˈɾa/ (n)
metáfora
  η μεταγραφή, διασκευή ή απόδοση ενός δημιουργικού έργου σε άλλη μορφή από την αρχική του
  (φιλολογία, ρητορική) σχήμα λόγου κατά το οποίο οι ιδιότητες ενός στοιχείου αποδίδονται (μεταφέρονται) σε ένα άλλο, το οποίο έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά από το πρώτο

μεταφορικός /mˌetafˌorikˈos/ (adj)
figurativo
  (γραμματική) που έχει σχέση με μεταφορά ή αναφέρεται σ’ αυτή

μεταφράζω /mˌetafrˈazo/ (v)
traduzir, verter

μεταφράστρια /mˌetafrˈastriˌa/ (n)
tradutora

μεταφραστής /me.ta.fɾaˈstis/ (n)
tradutor

μεταφραστικό δάνειο /me.ta.fɾa.stiˈko ˈða.ni.o/
calco

μεταφυσική /mˌetafˌisicˈi/ (n)
metafísica

μεταχειρισμένος /me.ta.çi.ɾiˈzme.nos/
usado

μεταϊστορία /mˌetaɪstorˈia/ (n)
meta-história

μετεγχειρητικός /me.teŋ.çi.ɾi.tiˈkos/ (adj)
pós-operatório

μετεμψύχωση /mˌetempsˈixosˌi/ (n)
metempsicose

μετενσάρκωση /mˌetensˈarkosˌi/ (n)
reencarnação

μετεωρίτης /mˌeteorˈitis/ (n)
meteorito

μετεωρολογία /me.te.o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
meteorologia

μετουσίωση /me.tuˈsi.o.si/ (n)
transubstanciação
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του μετουσιώνω
  (κυριολεκτικά) το άλλαγμα της ουσίας ενός πράγματος, η αλλαγή της υπόστασής του
  (χριστιανισμός) η μετατροπή του άρτου και του οίνου της Θείας Ευχαριστίας σε σώμα και αίμα Χριστού

μετοχή /me.toˈçi/ (n)
particípio
  (γραμματική) κλιτή λέξη που διαθέτει τις ιδιότητες του επιθέτου και του ρήματος, ένα είδος ρηματικού επιθέτου
ação
  (οικονομία) χρηματικός τίτλος που αντιπροσωπεύει ένα μέρος του κεφαλαίου μιας επιχείρησης

μετράω /meˈtɾa.o/ (v)
contar

μετρήσιμος /metrˈisimˌos/ (adj)
medível

μετρητά /mˌetritˈa/ (n)
dinheiro vivo

μετρητής /mˌetritˈis/ (n)
contador

μετρικός /mˌetrikˈos/ (adj)
métrico

μετριοφροσύνη /mˌetriˌofrosˈini/ (n)
modéstia

μετριότητα /mˌetriˈotitˌa/ (n)
mediocridade

μετρονόμος /mˌetronˈomos/ (n)
metrônomo

μετροφωτογραφία /me.tɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
metrofotografia

μετρό /meˈtɾo/ (n)
metro

μετωνυμία /mˌetonimˈia/ (n)
metonímia

μετόπη /meˈto.pi/ (n)
métopa

μεφίτιδα /me.ˈfi.ti.ða/ (n)
cangambá, gambá
  (θηλαστικό ζώο) το αγριοκούναβο

μεφιστοφελικός /mˌefistˌofelikˈos/ (adj)
mefistofélico

μηδέν /miˈðen/ (n)
zero

μηδενισμός /mi.ðe.niˈzmos/ (n)
niilismo
  (πολιτική) πολιτική θεωρία που επιδιώκει την καταστροφή κάθε θρησκευτικού, κοινωνικού, πολιτικού οργάνου

μηλίτης /milˈitis/ (adj)
sidra

μηλιά /miˈʎa/ (n)
macieira

μηλολόνθη /mˌilolˈonθi/ (n)
besouro

μηλόπιτα /milˈopitˌa/ (n)
torta de maçã

μηνιαίος /mi.niˈe.os/ (adj)
mensal

μηνιγγίτιδα /mˌiniŋɡˈitiðˌa/ (n)
meningite

μηνύω /miˈni.o/ (v)
demandar

μηρυκάζω /mˌirikˈazo/ (v)
rumiar

μηρυκαστικός /mˌirikˌastikˈos/ (adj)
ruminante

μηρός /miˈɾos/ (n)
coxa

μητέρα /miˈte.ɾa/ (n)
mãe

μητριαρχία /mi.tɾi.aɾ.çi.aˈ/ (n)
matriarcado

μητρική κάρτα /mˌitricˈi kˈarta/
placa mãe

μητρικός /mi.tɾiˈkos/ (adj)
maternal

μητροκτονία /mˌitroktonˈia/ (n)
matricídio

μητροκτόνος /mi.tɾoˈkto.nos/ (n)
matricida

μητρομηχανική /mˌitromˌixanicˈi/ (n)
mecânica matricial

μητρόπολη /miˈtɾo.po.li/ (n)
metrópole, catedral

μητρότητα /miˈtɾo.ti.ta/ (n)
maternidade

μητρώο /miˈtɾo.o/ (n)
matrícula

μηχανή /mi.xaˈni/ (n)
máquina
  (συνεκδοχικά) το πρώτο όχημα όπου βρίσκεται ο μηχανισμός και που έλκει μια αμαξοστοιχία "δηζελάμαξα" με κινητήρες πετρελαίου = ντίζελ ή "ηλεκτράμαξα" με ηλεκτροκινητήρες έλξης

μηχανή αναζήτησης /mˌixanˈi ˌanazˈitisˌis/
buscador

μηχανική /mi.xa.niˈci/ (n)
mecânica

μηχανική μάθηση /mi.xa.niˈci ˈma.θi.si/
aprendizagem automática

μηχανικός /mˌixanikˈos/ (adj)
mecânico

μηχανικός /mˌixanikˈos/ (n)
engenheiro
  (επάγγελμα) επαγγελματίας με αντικείμενο είτε το σχεδιασμό και την επίβλεψη δομικών έργων, είτε θέματα που αφορούν μηχανές
  (σπάνιο) χειριστής μιας μηχανής

μηχανικός λογισμικού /mˌixanikˈoz lˌojismikˈu/
engenheiro de software

μηχανισμός /mˌixanismˈos/ (n)
mecanismo

μι /mˈi/ (n)
mi

μια φορά κι έναν καιρό /ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo/
era uma vez

μιγάς /miˈɣas/ (n)
mestiço

μιγαδικός /mˌiɣaðikˈos/ (adj)
complexo
  μ(ε)ικτός

μιθραϊσμός /mˌiθraɪsmˈos/ (pn)
culto de Mitra

μικρή οθόνη /mikrˈi oθˈoni/
telinha

μικρο- /mˈikro/
micro-

μικροβιακός /mˌikrovˌiakˈos/ (adj)
microbial

μικροβιολογία /mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
microbiologia

μικροβιολόγος /mˌikrovˌiolˈoɣos/ (n)
microbióloga

μικρογραμμάριο /mˌikroɣramˈariˌo/ (n)
micrograma

μικροδευτερόλεπτο /mˌikroðˌefterˈoleptˌo/ (n)
microssegundo

μικροεπεξεργαστής /mˌikroˌepeksˌerɣastˈis/ (n)
microprocessador

μικροκινητικότητα /mi.kro.ci.ni.tiˈko.ti.ta/ (n)
micromobilidade

μικροπαλαιοντολογία /mˌikropˌaleˌodolojˈia/ (n)
micropaleontologia

μικροσκοπικός /mˌikroskˌopikˈos/ (adj)
microscópico

μικροσκόπιο /mˌikroskˈopço/ (n)
microscópio

μικροσυστοιχία /mˌikrosˌistiçˈia/ (n)
microarranjo

μικροφίλμ /mˌikrofˈilm/ (n)
microfilme

μικροϋπολογιστής /mˌikroˌipolˌojistˈis/ (n)
microcomputador

μικρόβιο /miˈkɾo.vi.o/ (n)
germe

μικρόμετρο /mikrˈometrˌo/ (n)
micrómetro
  όργανο ακριβείας που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση διαστάσεων

μικρός /mikrˈos/ (adj)
reduzido, pequeno

μικρόφωνο /miˈkɾo.fo.no/ (n)
microfone

μιλάω /miˈla.o/ (v)
falar

μιλιταρισμός /mˌilitˌarismˈos/ (n)
militarismo

μιλφέιγ /milˈfei̯ʝ/ (n)
mil-folhas

μιλόρδος /miˈloɾ.ðos/ (n)
milorde

μιμίδιο /mimˈiðiˌo/ (n)
meme

μιμόζα /mimˈoza/ (n)
mimosa

μιναρές /mi.naˈɾes/ (n)
minarete

μινωικός /mˌinoikˈos/ (adj)
minoico

μιούζικαλ /miˈuzikˌal/ (n)
musical

μισάνθρωπος /miˈsan.θɾo.pos/ (n)
misantropo

μισαλλοδοξία /mi.sa.lo.ðoˈksi.a/ (n)
fanatismo

μισανθρωπία /mi.san.θɾoˈpi.a/ (n)
misantropia

μισθοφορικός /mˌisθofˌorikˈos/ (adj)
mercenária

μισθοφόρος /mˌisθofˈoros/ (n)
mercenário

μισθός /miˈsθos/ (n)
vencimento, salário

μισθώνω /miˈsθo.no/ (v)
alugar

μισογυνία /mˌisojinˈia/ (n)
misoginia

μισογύνης /mi.soˈʝi.nis/ (n)
misógina

μισό /miˈso/ (n)
mínima
  συνώνυμο του ήμισυ (μουσική) συνώνυμο του ήμισυ

μισός /miˈsi/ /miˈso/ /miˈsos/ (adj)
meio

μισώ /misˈo/ (v)
odiar

μιόνιο /mi.ˈo.ni.o/ (n)
muão

μνήμη /ˈmni.mi/ (n)
memória

μνήμη μόνο ανάγνωσης /mnˈimi mˈono anˈaɣnosˌis/
memória ROM

μνήμη τυχαίας προσπέλασης /mnˈimi tiçˈeas prospˈelasˌis/
memória RAM

μνημείο /mniˈmi.o/ (n)
monumento

μνημειώδης /mni.miˈo.ðes/ /mni.miˈo.ðis/ (adj)
monumental

μνημόνιο /mniˈmo.ni.o/ (n)
memorandο

μνημόσυνο /mni.ˈmo.si.no/ (n)
réquiem

μνησικακία /mni.si.kaˈci.a/ (n)
rancor

μνηστήρας /mnistˈiras/ (n)
pretendente

μνηστεύω /mnistˈevo/ (v)
prometer

μοίρα /ˈmi.ɾa/ (n)
fado,sorte; destino
  το πεπρωμένο, το γραφτό, το ριζικό

μογγολικός /mˌoŋɡolikˈos/ (adj)
mongol, mongólico
  σχετικός με τη Μογγολία ή τους Μογγόλους

μοδάτος /moðˈatos/ (adj)
moderno

μοιάζω /ˈmɲa.zo/ (v)
assemelhar

μοιράζω /miˈɾa.zo/ (v)
dividir
  διαιρώ κάτι σε κομμάτια και τα δίνω σε διαφορετικούς ανθρώπους (πιθανόν να παίρνω κι εγώ μερίδιο)

μοιχεία /miçˈia/ (n)
adultério

μολδαβικά /mˌolðavikˈa/ (n)
moldavo

μολυβδαίνιο /mˌolivðˈeɲo/ (n)
molibdénio, molibdênio

μολόχα /molˈoxa/ (n)
malva

μολύβι /moˈli.vi/ (n)
lápis
  (γραφική ύλη) αντικείμενο που χρησιμεύει στη γραφή, αποτελούμενο από μια στήλη γραφίτη περιβαλλόμενη συνήθως από ξύλο

μονάδα /moˈna.ða/ (n)
unidade

μονάρχης /moˈnaɾ.çis/ (n)
monarca

μονήρης /monˈiris/ (adj)
solitário

μοναδικός /mo.na.ðiˈkos/ (adj)
único

μοναξιά /mˌonaksiˈa/ (n)
solidão
  η κατάσταση αυτού που ζει μόνος, που δεν έχει επαφή με άλλους ανθρώπους

μοναρχία /mˌonarçˈia/ (n)
monarquia

μοναστήρι /mo.nasˈti.ɾi/ (n)
mosteiro

μοναχισμός /mo.na.xiˈzmos/ (n)
monasticismo

μοναχοπαίδι /mˌonaxopˈeði/ (n)
filha única

μοναχός /mˌonaxˈos/ (adj)
frei, monge
  που απέμεινε μόνος, δίχως συντροφιά

μονογαμία /mˌonoɣamˈia/ (n)
monogamia

μονογραφία /mo.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
monografia

μονοθεϊσμός /mˌonoθˌeismˈos/ (n)
monoteismo

μονοκοτυλήδονος /mˌonokˌotilˈiðonˌos/ (adj)
monocotiledónea

μονοκύτταρος /mˌonocˈitarˌos/ (adj)
unicelular

μονολατρισμός /mˌonolˌatrismˈos/ (n)
monolatrismo

μονολιθικός /mˌonolˌiθikˈos/ (adj)
monolítico

μονολογώ /mˌonoloɣˈo/ (v)
monologar

μονομάχος /mo.noˈma.xos/ (n)
gladiador
  ο δούλος ή ο επαγγελματίας μαχητής στη αρχαία Ρώμη, ο οποίος μαχόταν, συχνά μέχρι θανάτου, με κάποιον αντίπαλο για την τέρψη των θεατών

μονομανία /mˌonomanˈia/ (n)
monomania

μονομαχία /mo.no.maˈçi.a/ (n)
duelo

μονομερής /mˌonomerˈis/ (adj)
unilateral

μονομορφηματικός /mo.no.moɾ.fi.ma.tiˈkos/ (adj)
monomorfêmico

μονοξείδιο /mˌonoksˈiðiˌo/ (n)
monóxido

μονοπάτι /mo.noˈpa.ti/ (n)
senda, atalho

μονοπωλιακός /mˌonopˌoʎakˈos/ (adj)
monopolista

μονοπώλιο /mˌonopˈoʎo/ (n)
monopólio

μονοτονία /mo.no.toˈni.a/ (n)
monotonia

μονοτροχιόδρομος /mˌonotroçˈoðromˌos/ (n)
monocarril, monotrilho

μονοφυσιτισμός /mˌonofˌisitismˈos/ (n)
monofisismo

μονοφωνικός /mo.no.fo.niˈkos/ (adj)
monofónico

μονοψώνιο /mo.noˈpso.ni.o/ (n)
monopsónio

μοντάζ /modˈaz/ (n)
montagem

μοντέλο /modˈelo/ (n)
modelo

μοντέρνος /moˈdeɾ.na/ /moˈdeɾ.no/ /moˈdeɾ.nos/ (adj)
moderno

μονωτής /mˌonotˈis/ (n)
isolante

μονόγλωσσος /moˈno.ɣlo.si/ /moˈno.ɣlo.so/ /moˈno.ɣlo.sos/ (adj)
monolíngue

μονόγραμμα /monˈoɣramˌa/ (n)
monograma

μονόδρομος /moˈno.ðɾo.mos/ (n)
de mão única

μονόκερως /monˈocerˌos/ (n)
unicórnio

μονόκλ /monˈokl/ (n)
monóculo

μονόκλινο /monˈoklinˌo/ (n)
apartamento simples

μονόλιθος /moˈno.li.θos/ (n)
monólito

μονόλογος /moˈno.lo.ɣos/ (n)
monólogo

μονότονος /moˈno.to.ni/ /moˈno.to.no/ /moˈno.to.nos/ (adj)
monótono

μονόφθαλμος /moˈno.fθal.mos/ (adj)
caolho

μονόχρωμος /moˈno.xro.mos/ (adj)
unicolor

μονώνυμο /monˈonimˌo/ (n)
monômio

μοριακή βιολογία /mˌoriacˈi vˌiolojˈia/
biologia molecular

μοριακή γενετική /mˌoriacˈi jˌeneticˈi/
genética molecular

μοριακός τύπος /mˌoriakˈos tˈipos/
fórmula química

μορταδέλα /moɾ.taˈðe.la/ (n)
mortadela

μορφή /moɾˈfi/ (n)
feiçăo

μορφασμός /mˌorfasmˈos/ (n)
careta

μορφολογία /moɾ.fo.loˈʝi.a/ (n)
morfologia

μορφοσύνταξη /mˌorfosˈidaksˌi/ (n)
morfossintaxe

μοσκόβιο /moskˈoviˌo/ (n)
moscóvio

μοσχάρι /moˈsxa.ɾi/ (n)
bezerro, novilho, vitelo
  (θηλαστικό ζώο) το μικρό της αγελάδας
vitela
  (τρόφιμο) το κρέας αυτού του ζώου ως φαγητό, το μοσχαρίσιο κρέας

μοσχοβίτικος /mˌosxovˈitikˌos/ (adj)
moscovita

μοσχοκάρυδο /mˌosxokˈariðˌo/ (n)
noz-moscada

μοσχοκαρυδιά /mˌosxokˌariðiˈa/ (n)
noz-moscada

μοσχολέμονο /mˌosxolˈemonˌo/ (n)
lima

μοτέλ /motˈel/ (n)
hotel de beira de estrada

μοτίβο /motˈivo/ (n)
padrão

μοτοποδήλατο /mˌotopoðˈilatˌo/ (n)
ciclomotor

μοτοσικλέτα /mo.to.siˈkle.ta/ (n)
motocicleta

μου /mˈu/
meu, minha
  κτητική αντωνυμία α' προσώπου

μουγκρίζω /muŋˈɡɾi.zo/ (v)
rosnado

μουεζίνης /mu.eˈzi.nis/ (n)
almuadem

μουζίκος /muzˈikos/ (n)
mujique

μουλάς /muˈlas/ (n)
mulá

μουλιάζω /muʎˈazo/ (v)
ensopar

μουνί /muˈni/ (n)
boceta, cona

μουριά /muɾˈʝa/ (n)
amoreira

μουρμουρίζω /muɾ.muˈɾi.zo/ (v)
murmurar

μουρουνέλαιο /mˌurunˈeleˌo/ (n)
óleo de fígado de bacalhau

μουσαμάς /mu.saˈmas/ (n)
lona

μουσείο /muˈsi.o/ (n)
museu

μουσελίνα /mˌuselˈina/ (n)
musselina

μουσική /mu.siˈci/ (n)
música

μουσική δωματίου /mu.siˈci ðo.maˈti.u/
música de câmara

μουσικολογία /mˌusikˌolojˈia/ (n)
musicologia

μουσικό όργανο /mˌusikˈo ˈorɣanˌo/
instrumento musical

μουσικός /mu.siˈkos/ (n)
músico

μουσκέτο /muscˈeto/ (n)
mosquete

μουσκεμένος /mˌuscemˈenos/
encharcado

μουσκεύω /muˈsce.vo/ (v)
molhar

μουσουλμάνος /mu.sulˈma.nos/ (n)
muçulmano

μουσουλμανικός /mˌusulmˌanikˈos/ (adj)
muçulmano

μουστάκι /muˈsta.ci/ (n)
bigode

μουστάρδα /mustˈarða/ (n)
mostarda

μουσταρδί /mˌustarðˈi/ (n)
amarelo-mostarda

μουφτής /muˈftis/ (n)
mufti

μουχλιάζω /muˈxʎa.zo/ (v)
bolorecer

μοχίτο /moçˈito/ (n)
mojito

μοχθηρός /mo.xθiˈros/ (adj)
mal-intencionado

μοχλός /moˈxlos/ (n)
haste, alavanca

μούμια /ˈmu.mɲa/ (n)
múmia

μούσα /ˈmu.sa/ (n)
musa

μούσλι /ˈmu.sli/ (n)
muesli

μούσμουλο /ˈmu.zmu.lo/ (n)
nêspera

μούστος /ˈmu.stos/ (n)
mosto

μούχλα /ˈmu.xla/ (n)
mofo, bolor

μπάλα /ˈba.la/ (n)
bola

μπάλωμα /ˈba.lo.ma/ (n)
remendo

μπάμια /ˈba.mɲa/ (n)
quiabo, quiabeiro

μπάνιο /ˈba.ɲo/ (n)
banho
  το πλύσιμο του σώματος
banheiro
  το δωμάτιο του λουτρού

μπάντζο /ˈban.d͡zο/ (n)
banjo

μπάρμαν /bˈarman/ (n)
barman

μπάσκετ /ˈba.sket/ (n)
basquetebol, basquete

μπάσο /ˈba.so/ (n)
baixo

μπάσταρδος /bˈastarðˌos/ (n)
bosta!

μπάτσελορ /bˈatselˌor/ (n)
despedida de solteiro

μπέιζμπολ /bˈeizbˌol/ (n)
beisebol

μπέικον /ˈbei̯.kon/ (n)
bacon

μπέρι μπέρι /ˈbe.ri ˈbe.ri/ (n)
beribéri

μπίρα /ˈbi.ɾa/ (n)
cerveja

μπαίνω /ˈbe.no/ (v)
entrar

μπαγιάτικος /baˈʝa.ti.kos/ (adj)
rançoso
  (για τρόφιμα) που έχει αρκετά παλιά ημερομηνία παραγωγής / παρασκευής και η γεύση του, η όψη του και η οσμή του δεν το κάνουν πια ελκυστικό για κατανάλωση

μπαγκέτα /baŋɡˈeta/ (n)
baguete
  (γαστρονομία) η λεπτή, αφράτη και μακρόστενη φραντζόλα ψωμιού. Χρησιμοποιείται συχνά για σάντουιτς.

μπαζούκα /baˈzu.ka/ (n)
bazuca

μπακαλιάρος /ba.kaˈʎa.ros/ (n)
bacalhau

μπακαράς /ba.kaˈɾas/ (n)
bacará

μπακλαβάς /ba.klaˈvas/ (n)
baclava

μπαλάντα /baˈla.da/ (n)
balada

μπαλέτο /balˈeto/ (n)
balé

μπαλαλάικα /ba.laˈla.i.ka/ (n)
balalaica

μπαλαντέρ /bˌaladˈer/ (n)
curinga

μπαλαρίνα /bˌalarˈina/ (n)
bailarina

μπαλινέζικος /bˌalinˈezikˌos/ (adj)
balinês

μπαλκόνι /balˈko.ni/ (n)
balcão, varanda

μπαλτάς /balˈtas/ (n)
cutelo

μπαλόνι /baˈlo.ni/ (n)
balão
  ελαστικός και διάφανος (συνήθως) σάκος, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων, που γεμίζει με αέρα ή αέριο και αποκτά διάφορα σχήματα. Χρησιμοποιείται στη διακόσμηση και αρέσει πολύ στα παιδιά

μπαμπάρα /babˈara/ (n)
bambara

μπαμπάς /baˈbas/ (n)
papai, papá

μπαμπουίνος /ba.buˈi.nos/ (n)
babuíno

μπαμπού /babˈu/ (n)
bambu

μπαμπούλας /baˈbu.las/ (n)
bicho-papão

μπαμπούλης /babˈulis/ (n)
papai

μπανάνα /baˈna.na/ (n)
banana
  (φρούτο) o καρπός της μπανανιάς. Φρούτο στενόμακρο, σε σχήμα μισοφέγγαρου, είναι πράσινη όταν είναι άγουρη και κίτρινη όταν ωριμάσει, έχει παχιά φλούδα που ανοίγει σε 4-5 κομμάτια, λευκή τρυφερή και γλυκιά "σάρκα".

μπανανία /ba.naˈni.a/ (n)
república das Bananas

μπανανόφλουδα /bˌananˈofluðˌa/ (n)
casca de banana

μπανανόψωμο /bˌananˈopsomˌo/ (n)
pão de banana

μπανγκαλόου /baŋ.gaˈlo.u/ (n)
bangalô

μπανγκλαντεσιανός /ban.gla.de.si.aˈnos/ (adj)
bangladeshi

μπανιέρα /baɲˈera/ (n)
banheira

μπαομπάμπ /ba.oˈbab/ (n)
embondeiro

μπαρ /bˈar/ (n)
bar
  κατάστημα που σερβίρει οινοπνευματώδη ποτά

μπαρόκ /baˈɾok/ (n)
barroco

μπασίστας /basˈistas/ (n)
baixista

μπαστούνι /bastˈuni/ (n)
aléu
  ραβδί για την υποβοήθηση της βάδισης
espada
  (χαρτοπαίγνιο) ένα από τα χρώματα της τράπουλας (♠)

μπαταρία /bˌatarˈia/ (n)
pilha, bateria

μπατζάκι /badzˈaci/ (n)
perna das calças

μπατσελορέτ /bˌatselorˈet/ (n)
despedida de solteira

μπαχάρι /baˈxa.ɾi/ (n)
pimenta-da-jamaica
  (μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού που φτιάχνεται από αποξηραμένους καρπούς δέντρου της Καραϊβικής (Pimenta dioica), γνωστό και ως ινδικό πιπέρι

μπε /ˈbe/
bé
  (φωνή ζώου) λέξη που αποδίδει το βέλασμα του πρόβατου

μπεζ /bˈez/ (adj)
bege
  αυτός που έχει μπεζ χρώμα

μπεκάτσα /bekˈatsa/ (n)
galinhola

μπελάς /beˈlas/ (n)
dificuldade

μπενγκάλι /beŋˈga.li/ (n)
bengali

μπερές /beˈɾes/ (n)
boina

μπερδεμένος /bˌerðemˈenos/
confuso
  ο περίπλοκος
  που βρίσκεται σε σύγχυση

μπερκέλιο /beɾˈce.li.o/ (n)
berquélio

μπιγκόνια /biˈɡo.ni.a/ /biˈɡo.ɲa/ (n)
begônia

μπιενάλε /bçenˈale/ (n)
bienal

μπιζέλι /bizˈeli/ (n)
ervilha

μπικίνι /biˈci.ni/ (n)
biquíni

μπιλιάρδο /biˈʎaɾ.ðo/ (n)
bilhar

μπιμπερό /bˌiberˈo/ (n)
mamadeira, biberão

μπιντές /biˈdes/ (n)
bidé, bidê

μπισκότο /biˈsko.to/ (n)
biscoito

μπιφτέκι /biˈfte.ci/ (n)
bife

μπιχλιμπίδι /bˌixlibˈiði/ (n)
quinquilharia
  (μεταφορικά) (χαϊδευτικά ή ειρωνικά) κάθε μικροαντικείμενο

μπλέκω /blˈeko/ (v)
envolver

μπλέντερ /ˈblen.der/ (n)
liquidificador

μπλε /blˈe/ (adj)
azul, azúl

μπλιαχ /bʎˈax/
eca

μπλοκ /ˈblok/ (n)
resma

μπλοκάρω /bloˈka.ɾo/ (v)
obstruir

μπλουζ /ˈbluz/ (n)
blues

μπλούζα /blˈuza/ (n)
blusa

μπογιατζής /bˌojadzˈis/ (n)
pintor

μποζόνιο /bozˈoɲo/ (n)
bóson

μπολ /bˈol/ (n)
tigela

μπολονέζ /bo.loˈnez/ (n)
molho à bolonhesa

μπολσεβίκος /bol.seˈvi.kos/ (n)
bolchevique

μπολσεβικισμός /bol.se.vi.ciˈzmos/ (n)
bolchevismo

μπονσάι /bonsˈaɪ/ (n)
bonsai

μπορντό /boɾˈdo/ (n)
bordô
  (χρώμα) σκούρα απόχρωση του κόκκινου προς το βυσσινί

μπορς /bˈors/ (n)
borsch

μπορώ /boˈɾo/ (v)
poder

μποτιλιάρισμα /bˌotiʎˈarismˌa/ (n)
engarrafamento
  (μεταφορικά) συσσώρευση οχημάτων τέτοια, που σταματά ή επιβραδύνει υπερβολικά την κυκλοφορία

μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (adj)
botsuano

μπουζί /buˈzi/ (n)
vela de ignição

μπουκάλι /buˈka.li/ (n)
botelha, garrafa
  (συνεκδοχικά) το περιεχόμενο του παραπάνω δοχείου

μπουκαμβίλια /bu.kaɱˈvi.ʎa/ (n)
bougainvillea

μπουκιά /bucˈa/ (n)
bocado

μπουλντόγκ /buldˈoŋɡ/ (n)
buldogue

μπουλντόζα /buldˈoza/ (n)
trator (de terraplanagem/terraplenagem)

μπουντουάρ /bˌuduˈar/ (n)
alcova

μπουντρούμι /buˈdɾu.mi/ (n)
calabouço, masmorra

μπουρζουαζία /bˌurzuazˈia/ (n)
burguesia

μπουρκίνι /burcˈini/ (n)
burquíni

μπουρνούζι /buɾˈnu.zi/ (n)
roupão

μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (adj)
burundês

μπουτανέζικος /bu.taˈne.zi.kos/ (adj)
butanês

μπουφάν /buˈfan/ (n)
jaqueta

μπουφές /bufˈes/ (n)
bufê

μπουχτισμένος /bˌuxtismˈenos/
cheio

μποϊκοτάζ /bo.i.koˈtaz/ (n)
boicote

μπούκλα /ˈbu.kla/ (n)
anelado

μπούμερανγκ /bˈumerˌanɡ/ (n)
bumerangue

μπούστο /bˈusto/ (n)
busto
  (ανατομία) το μέρος του σώματος από τη μέση (ή το στήθος) ως τον λαιμό και τους ώμους
  (συνεκδοχικά) είδος (γυναικείου) ενδύματος που καλύπτει (σφιχτά) το μπούστο (1)
  (κατ’ επέκταση) άγαλμα που παριστάνει έναν άνθρωπο από την κεφαλή ως τη μέση (ή ως το στήθος)

μπούφος /ˈbu.fos/ (n)
corujão, bufo-real

μπράβο /ˈbɾa.vo/
bravo

μπράτσο /ˈbɾa.t͡so/ (n)
braço
  συνώνυμο του βραχίονας (ανθρώπινο σώμα) συνώνυμο του βραχίονας
  τμήμα καθίσματος για στήριξη των χεριών

μπρέξιτ /brˈeksit/ (n)
Brexit

μπρίκι /ˈbɾi.ci/ (n)
cafeteira

μπριγιόλ /brijˈol/ (n)
brigiol

μπριτζ /brˈidz/ (n)
bridge

μπροστά /bɾoˈsta/ (adv)
na frente de
  (τοπικό επίρρημα, για στάση) προς την κατεύθυνση που κοιτάζει ο παρατηρητής

μπρούμυτα /ˈbɾu.mi.ta/ (adv)
de barriga para baixo

μπρούντζος /ˈbɾun.d͡zos/ (n)
bronço, bronze

μπρόκολο /ˈbɾo.ko.lo/ (n)
brócoli

μπωντ /bˈod/ (n)
baud

μπόλι /bˈoli/ (n)
enxerto

μπόξερ /ˈbo.kseɾ/ (n)
boxer

μπόριο /bˈoriˌo/ (n)
bório

μπότα /bˈota/ (n)
bota
  (υπόδηση) κλειστό και ψηλό παπούτσι που καλύπτει το πόδι αρκετά πάνω από τον αστράγαλο

μπότοξ /bˈotoks/ (n)
botox

μπόχα /bˈoxa/ (n)
fedor

μυγοσκοτώστρα /mˌiɣoskotˈostra/ (n)
matamoscas

μυθικός /mi.θiˈci/ /mi.θiˈko/ /mi.θiˈkos/ (adj)
mítico

μυθιστοριογράφος /mˌiθistˌorioɣrˈafos/ (n)
novelista, romancista

μυθιστόρημα /mi.θiˈsto.ɾi.ma/ (n)
romance

μυθολογία /mˌiθolojˈia/ (n)
mitologia

μυθομανία /mˌiθomanˈia/ (n)
mitomania

μυκονιάτικος /mˌikoɲˈatikˌos/ (adj)
miconiana, miconiano

μυλωνάς /mi.loˈnas/ (n)
moleiro

μυλόπετρα /milˈopetrˌa/ (n)
mó

μυξωμάτωση /mˌiksomˈatosˌi/ (n)
mixomatose

μυοκάρδιο /mi.oˈkaɾ.ði.o/ (n)
miocárdio

μυοκαρδίτιδα /mˌiokarðˈitiðˌa/ (n)
miocardite

μυομήτριο /mˌiomˈitriˌo/ (n)
miométrio

μυρίζω /miˈɾi.zo/ (v)
cheirar

μυριάδα /mi.ɾiˈa.ða/ (n)
miríade

μυρμήγκι /miɾˈmiŋ.ɟi/ (n)
formiga

μυρμηγκοφάγος /miɾ.miŋ.ɡoˈfa.ɣos/ (n)
tamanduá

μυρωδιά /mi.ɾoˈðʝa/ (n)
cheiro

μυρωδικό /mˌiroðikˈo/ (n)
erva

μυς /mˈis/ (n)
músculo
  μυώνας

μυστήριο /miˈsti.ɾi.o/ (n)
mistério, sacramento

μυστήριος /miˈsti.ɾi.os/ (adj)
misterioso

μυστικισμός /mi.sti.ciˈzmos/ (n)
misticismo

μυστικό /mˌistikˈo/ (n)
segredo

μυστικός /mi.stiˈkos/ (adj)
secreto

μυστρί /mistrˈi/ (n)
colher de pedreiro

μυωπία /mi.oˈpi.a/ (n)
miopia

μυωπικός /mi.o.piˈci/ /mi.o.piˈkos/ (adj)
míope

μυώδης /miˈoðis/ (adj)
musculoso

μωρό /moˈɾo/ (n)
bebê, criancinha

μωρόπιστος /moˈɾo.pi.stos/ (adj)
credule

μόδα /ˈmo.ða/ (n)
moda

μόλις /mˈolis/ (adv)
acabar de
  (χρονικό επίρρημα)
assim que
  (+ απόλυτο αριθμητικό) για κάτι που έγινε σχετικά πρόσφατα
  ελάχιστη ώρα πριν
  την ίδια στιγμή
  (τροπικό επίρρημα)
  ελάχιστα, σχεδόν καθόλου, με μεγάλη δυσκολία

μόλυβδος /mˈolivðˌos/ (n)
chumbo

μόνο /ˈmo.no/ (adv)
apenas, somente

μόνος /mˈonos/ (adj)
sozinho
  (χωρίς άρθρο) ολομόναχος, δίχως συντροφιά ή βοήθεια· δείτε και την αντωνυμία παρακάτω

μόνωση /ˈmo.no.si/ (n)
insulação

μόριο /ˈmo.ɾi.o/ (n)
molécula
  (φυσική) η μικρότερη ποσότητα ύλης που μπορεί να υπάρχει ελεύθερη χωρίς να χάνει τις ιδιότητές της
partícula
  (γραμματική)

μόρφημα /ˈmoɾ.fi.ma/ (n)
morfema

μόρφωση /mˈorfosˌi/ (n)
formação

μόσχος /mˈosxos/ (n)
almíscar
  είδος αρωματικής ουσίας

μόχλευση /mˈoxlefsˌi/ (n)
alavancagem

μύγα /ˈmi.ɣa/ (n)
mosca

μύδι /ˈmi.ði/ (n)
mexilhão

μύθος /ˈmi.θos/ (n)
lenda, mito

μύκητας /mˈicitˌas/ (n)
fungo

μύλος /ˈmi.los/ (n)
moinho
  η βιομηχανική ή βιοτεχνική εγκατάσταση - εργαστήριο όπου γίνεται άλεση καρπών

μύξα /mˈiksa/ (n)
muco, ranho

μύρτιλο /mˈirtilˌo/ (n)
mirtilo

μύτη /ˈmi.ti/ (n)
nariz

μύωπας /ˈmi.o.pas/ (n)
míope

μύωση /mˈiosˌi/ (n)
miose

μώλωπας /ˈmo.lo.pas/ (n)
hematoma

νάζι /ˈna.zi/ (n)
afetação

νάιλον /nˈaɪlon/ (n)
nylon

νάνι /ˈna.ni/ (n)
nana, oó
  (νηπιακή λέξη) ο ύπνος

νάνος /ˈna.nos/ (n)
anão

νάρθηκας /ˈnaɾ.θi.kas/ (n)
nártex
  (αρχιτεκτονική) χώρος στην είσοδο των χριστιανικών ναών, ο οποίος στους πρωτοχριστιανικούς αιώνες προοριζόταν για τους κατηχούμενους

νάρκη /ˈnaɾ.ci/ (n)
torpor

νάρκισσος /nˈarcissˌos/ (n)
narciso
  (φυτό) γένος φυτών της οικογένειας των Αμαρυλλιδών που έχουν κίτρινα ή λευκά άνθη
  (λουλούδι) τα άνθη του παραπάνω φυτού

νάτριο /ˈna.tɾi.o/ (n)
sódio

νάφθα /nˈafθa/ (n)
nafta

νέγρος /ˈne.ɣɾos/ (n)
negro

νέκρωση /nˈekrosˌi/ (n)
necrose

νέκταρ /nˈektar/ (n)
néctar

νέον /nˈeon/ (n)
neônio, neón

νέφος /ˈne.fos/ (n)
cloud

νήμα /ˈni.ma/ (n)
fio

νήπιο /ˈni.pi.o/ (n)
bebê

νίκη /ˈni.ci/ (n)
vitória

να /nˈa/
-ar
  χρησιμεύει για να δείξουμε κάτι
  συνοδευόμενο από ένα ή δύο χέρια με όλα τα δάχτυλα ανοιχτά, σημαίνει βρισιά (παλιότερα κακή ευχή)

ναΐφ /naˈif/ (adj)
naïf

ναβάχο /navˈaxo/ (adj)
navajo

ναδίρ /naˈðiɾ/ (n)
nadir

ναζισμός /nˌazismˈos/ (n)
nazismo

ναζιστικός /nˌazistikˈos/ (adj)
nazista

ναι /ˈne/ (adv)
sim

νανοβιοτεχνολογία /nˌanovˌiotˌexnolojˈia/ (n)
nanobiotecnologia

νανοσωματίδιο /na.no.so.maˈti.ði.o/ (n)
nanopartícula

νανοτεχνολογία /nˌanotˌexnolojˈia/ (n)
nanotecnologia

νανουρίζω /nˌanurˈizo/ (v)
embalar

νανούρισμα /naˈnu.ɾi.zma/ (n)
canção de ninar

ναργιλές /nˌarjilˈes/ (n)
narguilé

ναρκισσισμός /naɾ.ci.siˈzmos/ (n)
narcisismo

ναρκοληψία /nˌarkolipsˈia/ (n)
narcolepsia

ναρκοπέδιο /naɾ.koˈpe.ði.o/ (n)
campo minado

ναρκωτικό /nˌarkotikˈo/ (n)
droga, narcótico

νατιβισμός /na.ti.viˈzmos/ (n)
nativismo

ναυάγιο /naˈva.ʝi.o/ (n)
naufragio, naufrágio

ναυαρχίδα /nˌavarçˈiða/ (n)
capitânia

ναυαρχείο /nˌavarçˈio/ (n)
almirantado

ναυτία /naftˈia/ (n)
náusea

ναυτίλος /naˈfti.los/ (n)
náutilo

ναυτικό /nˌaftikˈo/ (n)
marinha

ναυτικό μίλι /nˌaftikˈo mˈili/
nautisk mil, milha náutica

ναυτικός /na.ftiˈkos/ (adj)
náutico

ναφθαλίνη /nˌafθalˈini/ (n)
naftalina

ναϊάδα /naɪˈaða/ (n)
náiada, náiade

ναός /naˈos/ (n)
templo

ναύαρχος /ˈna.vaɾ.xos/ (n)
almirante

ναύλα /nˈavla/ (n)
tarifa

ναύτης /ˈna.ftis/ (n)
marinheiro

νεάργυρος /neˈarjirˌos/ (n)
alpaca

νεκροθάφτης /ne.kɾoˈθa.ftis/ (n)
coveiro

νεκροκεφαλή /nˌekrocˌefalˈi/ (n)
caveira

νεκρολογία /ne.kɾo.loˈʝi.a/ (n)
obituário

νεκρομαντεία /ne.kɾo.manˈdi.a/ (n)
necromancia

νεκροταφείο /ne.kɾo.taˈfi.o/ (n)
cemitério
  τόπος προορισμένος για το θάψιμο ανθρώπων
  (μεταφορικά) τόπος όπου καταλήγει ένα σύνολο ξεπερασμένων ή κατεστραμμένων πραγμάτων

νεκροφάγος /nˌekrofˈaɣos/ (adj)
necrófago

νεκροφόρα /nˌekrofˈora/ (n)
carro fúnebre

νεκροψία /nˌekropsˈia/ (n)
autópsia

νεκρόπολη /nekrˈopolˌi/ (n)
necrópole

νεκρός /neˈkɾos/ (adj)
morto

νεκταρίνι /ne.ktaˈɾi.ni/ (n)
nectarina

νεο- /nˈeo/
neo-

νεογέννητος /ne.oˈʝe.ni.tos/ (adj)
recém-nascido

νεοδύμιο /nˌeoðˈimiˌo/ (n)
neodímio

νεολαία /ne.oˈle.a/ (n)
jovens

νεολιθική /nˌeolˌiθicˈi/ (n)
Neolítico

νεολογισμός /nˌeolˌojismˈos/ (n)
neologismo

νεοναζισμός /nˌeonˌazismˈos/ (n)
neonazismo

νεοπλατωνισμός /nˌeoplˌatonismˈos/ (n)
neoplatonismo

νεοσσός /ne.oˈsos/ (n)
filhote/filho/pássaro/etc. [[recém-]]emplumado

νεοφασισμός /ne.o.fa.siˈzmos/ (n)
neofascismo

νεοφιλελευθερισμός /ne.o.fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
neoliberalismo

νεοφώτιστος /nˌeofˈotistˌos/ (adj)
iniciante

νεποτισμός /nˌepotismˈos/ (n)
nepotismo

νεράιδα /neˈɾai̯.ða/ (n)
fada

νεράντζι /neˈɾan.d͡zi/ (n)
laranja amarga

νεραντζιά /ne.ɾanˈd͡zʝa/ (n)
laranjeira-amarga

νεροκάρδαμο /nˌerokˈarðamˌo/ (n)
agrião

νεροποντή /ne.ɾo.ponˈdi/ (n)
bátega

νεροτσουλήθρα /nˌerotsulˈiθra/ (n)
tobogã

νεροχελώνα /ne.ɾo.çeˈlo.na/ (n)
tartaruga

νεροχύτης /ne.ɾoˈçi.tis/ (n)
pia

νερό /neˈɾo/ (n)
água

νερόκοτα /neˈɾo.ko.ta/ (n)
frango-d'água

νερόμυλος /nerˈomilˌos/ (n)
moinho [[d'|d’]]água

νετρίνο /netrˈino/ (n)
neutrino, neutrina

νετρόνιο /netrˈoɲo/ (n)
nêutron, neutrão

νευρασθένεια /ne.vɾaˈsθe.ni.a/ (n)
neurastenia

νευρικό σύστημα /nˌevrikˈo sˈistimˌa/
sistema nervoso

νευρικός /ne.vɾiˈkos/ (n)
nervoso
  αυτός που νευριάζει εύκολα, που δεν παραμένει ψύχραιμος

νευροβιολογία /nˌevrovˌiolojˈia/ (n)
neurobiologia

νευροβλάστη /nˌevrovlˈasti/ (n)
neuroblasto

νευροβλάστωμα /nˌevrovlˈastomˌa/ (n)
neuroblastoma

νευρογλοία /nˌevroɣlˈia/ (n)
neuróglia

νευροδιαβιβαστής /nˌevroðˌiavˌivastˈis/ (n)
neurotransmissor

νευροεκφυλιστικός /nˌevroˌekfilˌistikˈos/ (adj)
neurodegenerativo

νευροεπιστήμη /nˌevroˌepistˈimi/ (n)
neurociência

νευρολογία /ne.vɾo.loˈʝi.a/ (n)
neurologia

νευροπαθολόγος /nˌevropˌaθolˈoɣos/ (n)
neuropatologista

νευροτοξίνη /ne.vro.toˈksi.ni/ (n)
neurotoxina

νευροτοξικός /ne.vro.to.ksiˈkos/ (adj)
neurotóxico

νευροτοξικότητα /ne.vro.to.ksiˈko.ti.ta/ (n)
neurotoxicidade

νευροτυπικός /nˌevrotˌipikˈos/ (adj)
neurotípico

νευροψυχιατρική /nˌevropsˌiçatricˈi/ (n)
neuropsiquiatria

νευρωνικό δίκτυο /nˌevronikˈo ðˈiktiˌo/
rede neural

νευρωτικός /ne.vɾo.tiˈci/ /ne.vɾo.tiˈkos/ (adj)
neurótico

νευρώνας /neˈvɾo.nas/ (n)
neurónio

νεφέλωμα /nefˈelomˌa/ (n)
nebulosa

νεφρίτης /neˈfɾi.tis/ (n)
jade

νεφρολογία /nˌefrolojˈia/ (n)
nefrologia

νεφρολογικός /nˌefrolˌojikˈos/ (adj)
nefrológico

νεφρολόγος /nˌefrolˈoɣos/ (n)
nefrologista

νεφρό /nefrˈo/ (n)
rim

νεόπλουτος /neˈo.plu.tos/ (n)
novo-rico

νεότητα /neˈo.ti.ta/ (n)
juventude

νεύρο /nˈevro/ (n)
nervo

νεύρωση /nˈevrosˌi/ (n)
neurose
  (ψυχολογία) παθολογική διαταραχή της ψυχικής κατάστασης που όμως δεν σχετίζεται με αλλοιώσεις ή παθήσεις του νευρικού συστήματος (δείτε ψύχωση). Εκδηλώνεται με ψυχοσωματικά συμπτώματα (εφίδρωση, ταχυπαλμία, αϋπνία, κ.λπ.)

νεώριο /neˈo.ɾi.o/ (n)
dique seco

νηματίαση /nˌimatˈiasˌi/ (n)
filariose

νηματοποίηση /ni.ma.to.ˈpi.i.si/ (n)
fiação

νηοπομπή /ɲˌopobˈi/ (n)
comboio

νηπιαγωγείο /ni.pi.a.ɣoˈʝi.o/ (n)
infantário, jardim de infância

νησί /niˈsi/ (n)
ilha
  (γεωγραφία) ένα τμήμα ξηράς που βρέχεται από όλες τις μεριές του από θάλασσα

νηστεία /niˈsti.a/ (n)
jejum

νηστεύω /nistˈevo/ (v)
jejuar

νηφάλιος /nifˈaʎos/ (adj)
sóbrio

νηφαλιότητα /nˌifaʎˈotitˌa/ (n)
sobriedade

νι /nˈi/ (n)
ni

νι εφελκυστικό /ˈni efelcistiˈko/
ni móvel

νιάου /ɲˈau/ (n)
miau, miao

νιάτα /ˈɲa.ta/ (n)
infância

νιαουρίζω /ɲˌaurˈizo/ (v)
miar

νικάω /niˈka.o/ (v)
vencer

νικέλιο /niˈke.li.o/ (n)
níquel

νικελίνης /nˌicelˈinis/ (n)
niquelina

νικητής /nˌicitˈis/ (n)
vencedor

νικηφόρος /nˌicifˈoros/ (adj)
vitorioso

νικοτίνη /nˌikotˈini/ (n)
nicotina

νικώ /nikˈo/ (v)
vencer

νιοστός /ni.oˈsti/ /ni.oˈsto/ /ni.oˈstos/ (adj)
enésimo, enegésimo

νιπτήρας /niptˈiras/ (n)
lavatório

νιρβάνα /nirvˈana/ (n)
nirvana

νιτρικός /nˌitrikˈos/ (adj)
nítrico

νιτροποίηση /nˌitropˈiisˌi/ (n)
nitrificação

νιτσεϊκός /nˌitseikˈos/ (adj)
nietzscheano

νιφάδα /niˈfa.ða/ (n)
floco

νιχόνιο /nixˈoɲo/ (n)
nihónio

νιόβιο /ɲˈoviˌo/ (n)
nióbio

νιώθω /ˈɲo.θo/ (v)
sentir

νοηματική γλώσσα /nˌoɪmaticˈi ɣlˈossa/
língua gestual

νοημοσύνη /no.i.moˈsi.ni/ (n)
inteligência

νοιάζομαι /ˈɲa.zo.me/ (v)
ligar

νοικοκύρης /ni.koˈci.ɾis/ (n)
dono de casa
  αυτός που φροντίζει για τις εργασίες και την καθημερινή επιμέλεια του οίκου → δείτε τη λέξη νοικοκυρά

νομίζω /noˈmi.zo/ (v)
pensar

νομενκλατούρα /nˌomenklatˈura/ (n)
nomenclatura

νομικό πρόσωπο /nˌomikˈo prˈosopˌo/
pessoa jurídica, pessoa moral

νομικός /no.miˈki/ /no.miˈko/ /no.miˈkos/ (adj)
jurídico
  που αναφέρεται ή ανήκει στους νόμους ή στους ασχολούμενους με αυτούς

νομιμοποίηση /nˌomimopˈiisˌi/ (n)
legalização

νομιμοποιώ /nˌomimˌopiˈo/ (v)
legalizar

νομιμότητα /nˌomimˈotitˌa/ (n)
legalidade

νομισματοκοπείο /nˌomismˌatokopˈio/ (n)
casa da moeda

νομισματολόγος /nˌomismˌatolˈoɣos/ (n)
numismata

νομοθεσία /nˌomoθesˈia/ (n)
legislação

νομοθετώ /nˌomoθetˈo/ (v)
legislar

νομολογία /nˌomolojˈia/ (n)
jurisprudência

νομοσχέδιο /nˌomosçˈeðiˌo/ (n)
projeto de lei

νομοταγής /nˌomotajˈis/ (adj)
cumpridor da lei

νομπέλιο /nobˈeʎo/ (n)
nobélio

νονά /nonˈa/ (n)
madrinha

νονός /noˈnos/ (n)
padrinho

νοοτροπία /no.o.tɾoˈpi.a/ (n)
mentalidade

νορβηγικά /nˌorvijikˈa/ (n)
norueguês

νορβηγικός /nˌorvijikˈos/ (adj)
norueguês

νοσοκομείο /no.so.koˈmi.o/ (n)
hospital

νοσοκόμα /nˌosokˈoma/ (n)
enfermeira

νοσοκόμος /no.soˈko.mos/ (n)
enfermeira

νοσομανία /nˌosomanˈia/ (n)
nosomania

νοσταλγία /nˌostaljˈia/ (n)
nostalgia

νοσταλγικός /nˌostaljikˈos/ (adj)
nostálgico

νοτιοανατολικά /no.ti.o.a.na.to.liˈka/ (adv)
sudeste

νοτιοανατολικός /no.ti.o.a.na.to.liˈkos/ (adj)
do sudeste

νοτιοδυτικά /nˌotiˌoðitikˈa/ (adv)
sudoeste

νοτιοδυτικός /nˌotiˌoðitikˈos/ (adj)
sudoeste
  που βρίσκεται ανάμεσα στο νότιο και δυτικό σημείο του ορίζοντα

νουβέλα /nuvˈela/ (n)
novela

νουθετώ /nˌuθetˈo/ (v)
admoestar

νουκλεΐνη /nˌukleˈini/ (n)
nucleína

νουκλεόνιο /nˌukleˈoɲo/ (n)
nucleão

νους /ˈnus/ (n)
espírito

νούμερο /nˈumerˌo/ (n)
número
  αριθμός

νούντσιος /ˈnun.t͡si.os/ (n)
núncio

νούφαρο /ˈnu.fa.ɾo/ (n)
nenúfar

ντάλια /dˈaʎa/ (n)
dália

ντέφι /ˈde.fi/ (n)
pandeiro

ντίζελ /dˈizel/ (n)
diesel

ντίσκο /ˈdi.sko/ (n)
disco

νταής /daˈis/ (n)
rufia
  (λαϊκότροπο) παλικαράς, καβγατζής

νταμιτζάνα /dˌamidzˈana/ (n)
garrafão

ντανταϊσμός /dˌadaɪsmˈos/ (n)
dadaísmo

νταρμστάντιο /darmstˈadiˌo/ (n)
darmstádio

ντε /dˈe/
eia

ντεσιμπέλ /dˌesibˈel/ (n)
decibel

ντεϊσμός /dˌeismˈos/ (n)
deísmo

ντιβάνι /diˈva.ni/ (n)
divã

ντιβιζιονισμός /dˌivizjˌonismˈos/ (n)
divisionismo

ντισκοτέκ /di.skoˈtek/ (n)
discoteca

ντιτζέι /diˈd͡ze.i/ (n)
disco-jóquei

ντο /dˈo/ (n)
dó

ντοκιμαντέρ /dˌocimadˈer/ (n)
documentário

ντολμέν /dolmˈen/ (n)
dólmen

ντομάτα /doˈma.ta/ (n)
tomate

ντοπαμίνη /do.paˈmi.ni/ (n)
dopamina

ντουέτο /duˈe.to/ (n)
dueto

ντουλάπα /duˈla.pa/ (n)
armário

ντουλάπι /duˈla.pi/ (n)
armário

ντους /ˈdus/ (n)
chuveiro

ντούμπνιο /dˈubɲo/ (n)
dúbnio

ντρέπομαι /drˈepomˌe/ (v)
envergonhar-se

ντραμ /ˈdɾam/ (n)
dram

ντροπή /dɾoˈpi/ (n)
vexame, vergonha

ντροπαλά /drˌopalˈa/ (adv)
timidamente

ντροπαλός /dɾo.paˈlos/ (adj)
tímido

ντροπιαστικός /drˌopçastikˈos/ (adj)
constrangedor

ντόμπερμαν /dˈobermˌan/ (n)
Dobermann

ντόπιος /ˈdo.pços/ (adj)
habitante local

ντύνω /ˈdi.no/ (v)
estofar, vestir

νυμφομανία /nˌimfomanˈia/ (n)
ninfomania

νυφίτσα /niˈfi.t͡sa/ (n)
doninha

νυφικό /nˌifikˈo/ (n)
vestido de casamento

νυχοκόπτης /nˌixokˈoptis/ (n)
cortador de unha

νυχτερίδα /ni.xteˈɾi.ða/ (n)
morcego

νυχτολούλουδο /nˌixtolˈuluðˌo/ (n)
enotera

νυχτοφύλακας /nˌixtofˈilakˌas/ (n)
guarda-nocturno

νωπός /noˈpi/ /noˈpo/ /noˈpos/ (adj)
fresco

νωρίς /norˈis/ (adv)
cedo

νωτιαίος μυελός /no.tiˈe.os mi.eˈlos/
medula espinhal

νόημα /ˈno.i.ma/ (n)
sentido

νόθος /nˈoθos/ (adj)
bastardo

νόμιμος /nˈomimˌos/ (adj)
legal

νόμισμα /ˈno.mi.zma/ (n)
moeda

νόμος /ˈno.mos/ (n)
lei

νόμος του Μέρφι /ˈno.mos tu‿ˈmeɾ.fi/
Lei de Murphy

νόσος /ˈno.sos/ (n)
doença

νόσος του Χάνσεν /nˈosos tu xˈansen/
hanseníase

νότα /ˈno.ta/ (n)
nota
  (διπλωματία) διπλωματικό σημείωμα, διακοίνωση

νότιο ημισφαίριο /nˈotiˌo ˌimisfˈeriˌo/
hemisfério sul

νότιος /ˈno.ti.os/ (adj)
meridional, austral

νότος /ˈno.tos/ (n)
sul

νύμφη /ˈniɱ.fi/ (n)
ninfa

νύστα /ˈni.sta/ (n)
modorra

νύφη /ˈni.fi/ (n)
nora, noiva
  η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή την ώρα του γάμου της

νύχι /ˈni.çi/ (n)
unha
  οτιδήποτε μοιάζει με νύχι

νύχτα /ˈni.xta/ (n)
noite

ξάδερφος /ksˈaðerfˌos/ (n)
primo

ξάνθωμα /ksˈanθomˌa/ (n)
xantoma

ξένοιαστος /ksˈeɲastˌos/ (adj)
despreocupado

ξένον /ksˈenon/ (n)
xénon, xenônio

ξένος /ˈkse.nos/ (adj)
estrangeiro

ξένος /ˈkse.nos/ (n)
desconhecido

ξέρω /ˈkse.ɾo/ (v)
saber

ξέσπασμα /ˈkse.spa.zma/ (n)
ataque

ξέφωτο /ˈkse.fo.to/ (n)
clareira

ξίγκι /ˈksiŋ.ɟi/ (n)
sebo

ξίδι /ˈksi.ði/ (n)
vinagre

ξίφος /ˈksi.fos/ (n)
espada

ξαδέρφη /ksaˈðeɾ.fi/ (n)
prima

ξακουστός /ksˌakustˈos/ (adj)
de grande renome

ξανά /ksaˈna/ (adv)
de novo

ξανάρχομαι /ksanˈarxomˌe/ (v)
voltar

ξανακάνω /ksˌanakˈano/ (v)
refazer

ξανανιώνω /ksˌanaɲˈono/ (v)
rejuvenescer

ξαναρχίζω /ksˌanarçˈizo/ (v)
continuar

ξανθέλασμα /ksanθˈelasmˌa/ (n)
xantelasma

ξανθωπός /ksan.θoˈpos/ (adj)
aloirado, alourado

ξανθός /ksanˈθos/ (adj)
loiro, louro

ξαπλωμένος /ksa.ploˈme.nos/
deitado

ξαπλώνω /ksaplˈono/ (v)
deitar-se
  πέφτω στο κρεβάτι για να κοιμηθώ ή απλώς να ξεκουραστώ

ξαφνικά /ksa.fniˈka/ (adv)
subitamente, repentinamente

ξαφνικός /ksˌafnikˈos/ (adj)
repentino, súbito

ξεθαμπώνω /ksˌeθabˈono/ (v)
desembaçar

ξεθεωμένος /ksˌeθeomˈenos/
esgotado

ξεκινώ /ksˌecinˈo/ (v)
abrir
  (μεταβατικό) θέτω σε κίνηση ή σε λειτουργία κάτι

ξεκοκαλίζω /ksˌekokalˈizo/ (v)
desossar

ξεμωραμένος /ksˌemoramˈenos/
senil

ξεναγός /ksˌenaɣˈos/ (n)
guia

ξενιστής /ksˌenistˈis/ (n)
hospedeiro

ξενοδοχείο /kse.no.ðoˈçi.o/ (n)
hotel

ξενοφοβία /ksˌenofovˈia/ (n)
xenofobia

ξενοφοβικός /ksˌenofˌovikˈos/ (adj)
xenofóbico

ξεντύνω /ksenˈdi.no/ (v)
despir

ξενόφοβος /ksenˈofovˌos/ (n)
xenófobo

ξενώνας /kseˈno.nas/ (n)
casa de visitas

ξενώνας νεότητας /ksenˈonaz neˈotitˌas/
albergue

ξεπλένω /kseplˈeno/ (v)
enxaguar

ξεραίνω /kserˈeno/ (v)
enxugar

ξερόλας /kseˈɾo.las/ (n)
sabichão, sabichona

ξερός /kseˈɾos/ (adj)
seco

ξεσκονίζω /kse.skoˈni.zo/ (v)
espanar

ξεσκουριάζω /ksˌeskuriˈazo/ (v)
decapar

ξεφεύγω /kseˈfe.vɣo/ (v)
fugir
  γλιτώνω από κάτι που μου είναι δυσάρεστο

ξεφτέρι /kseˈfte.ɾi/ (n)
gavião
  (πτηνό) λαϊκή ονομασία αρπαχτικού πουλιού (Accipiter nisus) που μοιάζει με γεράκι με χαρακτηριστικό ξανθό χρώμα στα φτερά των ποδιών, πάρα πολύ γρήγορο σε σημείο να μπορεί να συλλαμβάνει μικρά πουλιά στον αέρα

ξεφωνητό /ksˌefonitˈo/ (n)
grito

ξεχασμένος /ksˌexasmˈenos/
esquecido

ξεχειλίζω /kse.çiˈli.zo/ (v)
transbordar

ξεχνάω /kseˈxna.o/ (v)
esquecer

ξεϋφαίνω /kse.iˈfe.no/ (v)
desfazer

ξηρά /ksirˈa/ (n)
terra

ξηρασία /ksˌirasˈia/ (n)
seca

ξι /ksˈi/ (n)
csi

ξινός /ksiˈnos/ (adj)
azedo

ξιφίας /ksifˈias/ (n)
espadarte

ξιφασκία /ksi.faˈsci.a/ (n)
esgrima

ξιφολόγχη /ksi.foˈloŋ.çi/ (n)
baioneta

ξιφομάχος /ksˌifomˈaxos/ (n)
espadachim

ξιφομαχία /ksi.fo.maˈçi.a/ (n)
esgrima

ξιφομαχώ /ksˌifomaxˈo/ (v)
esgrimir

ξοδεύω /ksoˈðe.vo/ (v)
gastar
  πληρώνω και εξαντλώ ένα ποσό για κάτι που θέλω

ξυλεία /ksilˈia/ (n)
madeira

ξυλιά /ksiˈʎa/ (n)
surra

ξυλογραφία /ksˌiloɣrafˈia/ (n)
xilografia

ξυλοδαρμός /ksi.lo.ðaɾˈmos/ (n)
espancamento

ξυλοκόπος /ksˌilokˈopos/ (n)
lenhador

ξυλουργείο /ksˌilurjˈio/ (n)
carpintaria

ξυλουργική /ksˌilurjicˈi/ (n)
carpintaria

ξυλουργός /ksˌilurɣˈos/ (n)
marceneiro

ξυλόφωνο /ksiˈlo.fo.no/ (n)
xilofone

ξυπνάω /ksiˈpna.o/ (v)
despertar
  (αμετάβατο) σταματάω να έχω ψευδαισθήσεις, να ζω σε μια ονειρική πραγματικότητα ή να είμαι αδρανής, αφυπνίζομαι
  (μεταβατικό) αφυπνίζω κάποιον που ζει με ψευδαισθήσεις, σε μια ονειρική πραγματικότητα ή είναι αδρανής

ξυπνητήρι /ksˌipnitˈiri/ (n)
despertador

ξυπόλυτος /ksiˈpo.li.tos/ /ksiˈpo.ltos/ (adj)
descalço

ξυράφι /ksiˈɾa.fi/ (n)
navalha

ξυρίζω /ksiˈɾi.zo/ (v)
barbear

ξωτικό /ksˌotikˈo/ (n)
elfo

ξόρκι /ksˈorci/ (n)
encantamento

ξύλινος /ˈksi.li.ni/ /ˈksi.li.no/ /ˈksi.li.nos/ (adj)
de madeira

ξύλο /ˈksi.lo/ (n)
madeira, sova
  (μόνο στον ενικό) η άσκηση βίας εναντίον ανθρώπου ή ζώου· ξυλοκόπημα, βιαιοπραγία

ξύλωμα /ˈksi.lo.ma/ (n)
xilema

ξύνω /ˈksi.no/ (v)
rapar

ξύπνημα /ksˈipnimˌa/ (n)
despertar

ξύρισμα /ksˈirismˌa/ (n)
barbear

ξύστρα /ksˈistra/ (n)
apontador
  (γραφική ύλη) μικρό εργαλείο που έχει ανάλογη τρύπα και λεπίδα για το ξύσιμο μολυβιών

ο /ˈomikrˌon/
o
  αρσενικό οριστικό άρθρο που μπαίνει πριν από ουσιαστικό, κύριο όνομα ή επίθετο (ονομαστική ενικού)

ο κύβος ερρίφθη /o‿ˈci.vos eˈɾi.fθi/
os dados estão lançados

ο σκοπός αγιάζει τα μέσα /o skopˈos ajˈazi ta mˌesa/
os fins justificam os meios

ο χρόνος είναι χρήμα /o ˈxɾo.nos ˈi.ne ˈxɾi.ma/
tempo é dinheiro

οίδημα /ˈi.ði.ma/ (n)
edema

οίκος /ˈi.kos/ (n)
casa

οίκος ανοχής /ˈi.kos a.noˈçis/
bordel, lupanar, alcoice, casa de prostituição

οίκος ευγηρίας /ˈi.kos e.vʝiˈɾi.as/
casa de retiro

οίκτος /ˈi.ktos/ (n)
lástima, pena

οίμοι /ˈi.mi/
ai de mim

οίστρος /ˈi.stɾos/ (n)
cio
  (βιολογία) το σύνολο των φαινομένων που σχετίζονται με την ωορρηξία των θηλαστικών

οβίδα /oˈvi.ða/ (n)
granada

οβελίσκος /ˌovelˈiskos/ (n)
obelisco

οβιδοβόλο /ˌoviðovˈolo/ (n)
obus

οβολός /ˌovolˈos/ (n)
óbolo

ογδοηκοστός /ˌoɣðoɪkostˈos/
octogésimo

ογδόντα /oɣðˈoda/
oitenta

ογκανέσσιο /ˌoŋɡanˈessjo/ (n)
oganessônio

ογκολογία /ˌoŋɡolojˈia/ (n)
oncologia

ογκόλιθος /oŋˈɡo.li.θos/ (n)
pedregulho

ογκώδης /oŋɡˈoðis/ (adj)
grosso

οδαλίσκη /o.ðaˈli.sci/ (n)
odalisca

οδηγία /ˌoðijˈia/ (n)
diretiva

οδηγός /o.ðiˈɣos/ (n)
condutor

οδηγώ /o.ðiˈɣo/ (v)
dirigir

οδικός χάρτης /ˌoðikˈos xˈartis/
mapa rodoviário
  χάρτης που δείχνει τις οδικές αρτηρίες μιας περιοχής καθώς και άλλες χρηστικές πληροφορίες
  (νεολογισμός, μεταφορικά) σχέδιο δράσης, στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς ή αδρομερώς οι μελλοντικές ενέργειες που απαιτείται να γίνουν για ένα ζήτημα

οδογέφυρα /o.ðoˈʝe.fi.ɾa/ (n)
viaduto

οδοντίατρος /o.ðonˈdi.a.tɾos/ (n)
dentista

οδοντίνη /o.ðonˈdi.ni/ (n)
dentina

οδοντικός /o.ðon.diˈkos/ (adj)
dental
  που ανήκει ή αναφέρεται στα δόντια
  (γλωσσολογία) το σύμφωνο που παράγεται με την επαφή της γλώσσας πάνω στα δόντια

οδοντογλυφίδα /o.ðon.do.ɣliˈfi.ða/ (n)
palito

οδοντοστοιχία /ˌoðodˌostiçˈia/ (n)
dentadura

οδοντόβουρτσα /ˌoðodˈovurtsˌa/ (n)
escova de dentes

οδοστρωτήρας /ˌoðostrotˈiras/ (n)
rolo compressor

οδόμετρο /oˈðo.me.tro/ (n)
hodômetro

οδός /oˈðos/ (n)
rua

οδόφραγμα /oðˈofraɣmˌa/ (n)
barricada

οθωμανικά τουρκικά /ˌoθomˌanikˈa tˌurcikˈa/
turco otomano

οθωμανικός /ˌoθomˌanikˈos/ (adj)
otomano

οθόνη /oˈθo.ni/ (n)
ecrã, tela

οικείος /iˈci.os/ (adj)
familiar

οικειότητα /i.ciˈo.ti.ta/ (n)
convivência

οικιακά /i.ci.a.ˈka/ (n)
serviço doméstico

οικιακός /i.ci.a.ˈkos/ (adj)
doméstico

οικισμός /ˌicismˈos/ (n)
povoação

οικο- /i.ko/
eco-

οικογένεια /i.koˈʝe.ni.a/ (n)
família

οικογενειακός /i.ko.ʝe.ni.aˈci/ /i.ko.ʝe.ni.aˈko/ /i.ko.ʝe.ni.aˈkos/ (adj)
familiar

οικογενειοκρατία /i.ko.ʝe.ni.o.kɾaˈti.a/ (n)
nepotismo

οικοδεσπότης /ˌikoðespˈotis/ (n)
anfitrião

οικοδομώ /i.ko.ðoˈmo/ (v)
construir

οικοδόμηση /ˌikoðˈomisˌi/ (n)
construção

οικολογία /i.ko.loˈʝi.a/ (n)
ecologia
  (επιστήμη, βιολογία) η μελέτη του μεγέθους και της διάδοσης των πληθυσμών των ζώντων οργανισμών

οικολογικός /i.ko.lo.ʝiˈkos/ (adj)
ecológico

οικολόγος /i.koˈlo.ɣos/ (n)
ecologista

οικονομία /ˌikonomˈia/ (n)
economia

οικονομετρία /ˌikonˌometrˈia/ (n)
econometria

οικονομικά /ˌikonˌomikˈa/ (adv)
economicamente

οικονομικά /ˌikonˌomikˈa/ (n)
economia

οικονομικός /ˌikonˌomikˈos/ (adj)
económico

οικονομολόγος /ˌikonˌomolˈoɣos/ (n)
economista

οικονομώ /ˌikonomˈo/ (v)
poupar

οικονόμος /ˌikonˈomos/ (n)
governanta
  (επάγγελμα) υπηρέτης ή υπηρέτρια που έχει αναλάβει τη διαχείριση του σπιτιού

οικοσελίδα /ˌikoselˈiða/ (n)
página principal, home page, página de entrada, página de início, página inicial

οικοσύστημα /ˌikosˈistimˌa/ (n)
ecossistema

οικοτουρισμός /ˌikotˌurismˈos/ (n)
ecoturismo

οικοτροφείο /ˌikotrofˈio/ (n)
internato

οικουμενικός /i.ku.me.niˈkos/ (adj)
ecumênico

οικουμενισμός /i.ku.me.niˈzmos/ (n)
ecumenismo

οικόσημο /iˈko.si.mo/ (n)
brasão

οικότυπος /ikˈotipˌos/ (n)
ecótipo

οινο- /i.no/
eno-

οινοποιείο /ˌinopiˈio/ (n)
vinha

οινοχόος /ˌinoxˈoos/ (n)
copeira

οινόπνευμα /iˈno.pnev.ma/ (n)
álcool

οισοφάγος /i.soˈfa.ɣos/ (n)
esôfago, esófago

οιστρογόνο /ˌistroɣˈono/ (n)
estrogênio, estrogénio

οιωνοσκοπία /ˌionˌoskopˈia/ (n)
augúrio

οιωνοσκόπος /i.o.noˈsko.pos/ (n)
áugure

οιωνός /i.oˈnos/ (n)
presságio

οκαρίνα /o.kaˈɾi.na/ (n)
ocarina

οκτάβα /oktˈava/ (n)
oitava

οκτάγωνο /oktˈaɣonˌo/ (n)
octógono

οκτάνιο /oˈkta.ni.o/ (n)
octano

οκτακόσια /ˌoktakˈosja/
oitocentos, oitocentas

ολιβίνης /o.liˈvi.nis/ (n)
olivina

ολιγαρχία /ˌoliɣarçˈia/ (n)
oligarquia

ολιγαρχικός /ˌoliɣˌarçikˈos/ (adj)
oligárquico

ολιγομηνόρροια /ˌoliɣˌominˈoriˌa/ (n)
oligomenorreia

ολιγοπώλιο /ˌoliɣopˈoʎo/ (n)
oligopólio

ολισθηρός /o.li.sθiˈɾi/ /o.li.sθiˈɾo/ /o.li.sθiˈɾos/ (adj)
escorregadio

ολλανδικά /ˌolanðikˈa/ (n)
neerlandês, holandês

ολλανδικός /ˌolanðikˈos/ (adj)
neerlandês, holandês

ολογραφία /o.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
holografia

ολοκαίνουριος /o.loˈce.nuɾ.ʝos/ (adj)
novo em folha

ολοκαύτωμα /o.loˈka.fto.ma/ (n)
holocausto

ολοκλήρωμα /ˌoloklˈiromˌa/ (n)
integral

ολοκλήρωση /ˌoloklˈirosˌi/ (n)
integração
  (μαθηματικά) ο υπολογισμός του ολοκληρώματος, η διαδικασία υπολογισμού του

ολοκληρωμένο κύκλωμα /ˌoloklˌiromˈeno cˈiklomˌa/
circuito integrado

ολοκληρωτικός /o.lo.kli.ɾo.tiˈkos/ (adj)
totalitário
  άλλη μορφή του ολοκληρωματικός (μαθηματικά) άλλη μορφή του ολοκληρωματικός: που σχετίζεται με ολοκληρώματα

ολοκληρωτισμός /o.lo.kli.ɾo.tiˈzmos/ (n)
totalitarismo

ολοκληρώνω /o.lo.kliˈɾo.no/ (v)
concluir

ολομέλεια /ˌolomˈeʎa/ (n)
sessão plenária

ολομελής /ˌolomelˈis/ (adj)
plenário

ολυμπιάδα /ˌolibçˈaða/ (n)
olimpíada

ολόκληρος /oˈlo.kli.ɾos/ (adj)
inteiro

ολόψυχα /olˈopsixˌa/ (adv)
calorosamente

ολύμπιος /olˈibços/ (adj)
olímpico

ομάδα /oˈma.ða/ (n)
equipa, equipe, time
equipa, equipe
  (ειδικότερα) σύνολο αθλητών που συμμετέχουν σε ομαδικό παιχνίδι αντιμετωπίζοντας έναν αντίπαλο

ομάδα αίματος /omˈaða ˈematˌos/
grupo sanguíneo

ομίχλη /oˈmi.xli/ (n)
neblina, névoa

ομαδοποιώ /ˌomaðˌopiˈo/ (v)
agrupar

ομαλά /ˌomalˈa/ (adv)
suavemente

ομαλός /ˌomalˈos/ (adj)
suave

ομελέτα /o.meˈle.ta/ (n)
omelete

ομιλητής /o.mi.liˈtis/ (n)
falante
  αυτός που εκφωνεί ένα λόγο, μια ομιλία

ομοβροντία /ˌomovrodˈia/ (n)
salva

ομογένεια /o.moˈʝe.ni.a/ (n)
homogeneidade

ομοιοκαταληκτώ /ˌomiˌokatˌaliktˈo/ (v)
rimar

ομοιοκαταληξία /o.mi.o.ka.ta.liˈksi.a/ (n)
rima

ομοιομορφία /ˌomiˌomorfˈia/ (n)
uniformidade

ομοιομορφισμός /ˌomiˌomorfismˈos/ (n)
homeomorfismo
  (μαθηματικά) Συνάρτηση που στην τοπολογία υφίσταται για έναν γεωμετρικό σχηματισμό ο οποίος μπορεί να μετατραπεί σε έναν άλλο ισοδύναμο μέσω ελαστικής παραμόρφωσης.

ομοιοπαθητική /ˌomiˌopaθˌiticˈi/ (n)
homeopatia

ομοιοπολικός δεσμός /ˌomiˌopolikˈoz ðesmˈos/
ligação covalente

ομοιωματικά /o.mi.o.ma.tiˈka/ (n)
idem

ομοιόμορφος /ˌomiˈomorfˌos/ (adj)
uniformizado

ομοιότητα /o.miˈo.ti.ta/ (n)
semelhança

ομολογητής /ˌomolˌojitˈis/ (n)
confessor

ομολογουμένως /ˌomolˌoɣumˈenos/ (adv)
admitidamente

ομολογώ /ˌomoloɣˈo/ (v)
confessar

ομορφιά /o.moɾˈfʝa/ (n)
beleza

ομοσπονδία /o.mo.sponˈði.a/ (n)
federação

ομοσπονδιακός /o.mo.spon.ði.aˈkos/ (adj)
federal

ομοταξία /o.mo.taˈksi.a/ (n)
classe

ομοφυλοφιλία /o.mo.fi.lo.fiˈli.a/ (n)
homossexualidade, homossexualismo

ομοφυλοφιλικός /ˌomofˌilofˌilikˈos/ (adj)
homosexual

ομοφυλόφιλος /o.mo.fiˈlo.fi.los/ (n)
homossexual

ομπρέλα /omˈbɾe.la/ (n)
guarda-chuva

ομπρελοθήκη /ˌobreloθˈici/ (n)
porta-guarda-chuva

ομφάλιος λώρος /oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos/
cordão umbilical

ομφαλός /ˌomfalˈos/ (n)
umbigo

ομόλογο /omˈoloɣˌo/ (n)
obrigação

ομόφωνος /oˈmo.fo.nos/ (adj)
homófono
  (φωνητική) για γράμματα ή λέξεις που προφέρονται με τον ίδιο τρόπο

ονειρεύομαι /o.niˈɾe.vo.me/ (v)
sonhar

ονειρολογία /o.ni.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
onirologia

ονειρομαντεία /ˌonirˌomadˈia/ (n)
oniromancia

ονειροπαγίδα /o.ni.ɾo.paˈʝi.ða/ (n)
apanhador de sonhos

ονειροπολώ /o.ni.ɾo.poˈlo/ (v)
pensar na morte da bezerra

ονειροπόλημα /o.ni.ɾoˈpo.li.ma/ (n)
sonho acordado

ονειροπόλος /ˌoniropˈolos/ (n)
sonhador

ονομάζω /ˌonomˈazo/ (v)
declarar

ονομασία /o.no.maˈsi.a/ (n)
denominação

ονομαστική /o.no.ma.stiˈci/ (n)
nominativo
  (γραμματική) η πτώση με την οποί δηλώνεται το υποκείμενο στα κλιτά μέρη του λόγου

ονομαστική αξία /ˌonomˌasticˈi aksˈia/
valor nominal

ονομαστικός /o.no.ma.stiˈkos/ (adj)
nominal

ονοματική φράση /ˌonomˌaticˈi frˈasi/
locução nominal

ονοματοποιία /o.no.ma.to.piˈi.a/ (n)
onomatopeia

ονοματοχώρος /ˌonomˌatoxˈoros/ (n)
espaço de nomes

οντογένεση /ˌodojˈenesˌi/ (n)
ontogenia

οντολογία /ˌodolojˈia/ (n)
ontologia

οξέωση /oksˈeosˌi/ (n)
acidose

οξαλικός /o.ksa.liˈkos/ (adj)
oxálico

οξείδιο /oksˈiðiˌo/ (n)
óxido

οξιά /oˈksça/ (n)
faia

οξοναιμία /ˌoksonemˈia/ (n)
acetonemia

οξυγονοκολλώ /ˌoksiɣˌonokolˈo/ (v)
soldar

οξυγονώνω /o.ksi.ɣoˈno.no/ (v)
oxigenar

οξυγόνο /o.ksiˈɣo.no/ (n)
oxigénio, oxigênio
  (συνεκδοχικά) η συσκευή παροχής οξυγόνου για ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα
  (βιολογία) κύκλος του οξυγόνου : η κυκλική μεταφορά του οξυγόνου στη φύση από την κατανάλωσή από τους ανθρώπους τα ζώα και τα φυτά μέχρι την εκ νέου παραγωγή του από τα φυτά

οξυδέρκεια /ˌoksiðˈerca/ (n)
acuidade

οξυδερκής /o.ksi.ðeɾˈcis/ (adj)
perspicaz

οξυτοκίνη /ˌoksitocˈini/ (n)
ocitocina, oxitocina

οξύ /oksˈi/ (n)
ácido

οξύρρυγχος /oˈksi.ɾiŋ.xos/ (adj)
esturjão

οξύτονος /oksˈitonˌos/ (adj)
oxítona

οπαδός /o.paˈðos/ (n)
adepto

οπερέτα /o.peˈɾe.ta/ (n)
opereta
  (μουσική) ελαφρό μουσικοθεατρικό είδος με (σατιρικούς) διαλόγους

οπισθέλκουσα /ˌopisθˈelkusˌa/ (n)
arraste

οπισθοφυλακή /ˌopisθˌofilacˈi/ (n)
retaguarda

οπισθοχώρηση /o.pi.sθoˈxo.ɾi.si/ (n)
retirada

οπλή /oˈpli/ (n)
casco

οπλίτης /oˈpli.tis/ (n)
hoplita

οπληφόρο /ˌoplifˈoro/ (n)
ungulado

οπληφόρος /ˌoplifˈoros/ (n)
ungulado

οπλισμένος /ˌoplismˈenos/
armado

οπλισμός /o.pliˈzmos/ (n)
armamento
  ένα σύνολο από όπλα (που χρησιμοποιεί ένας ένοπλος ή ένα σύνολο ανθρώπων, π.χ. στρατός)

οπλοποιός /ˌoplopiˈos/ (n)
alfageme

οποιοσδήποτε /o.pçozˈði.po.te/
quem quer que

οπουδήποτε /o.puˈði.po.te/ (adv)
onde quer que

οπτασία /o.ptaˈsi.a/ (n)
fantasma

οπτική /ˌopticˈi/ (n)
óptica

οπτική ίνα /ˌopticˈi ˈina/
fibra óptica

οπτικοακουστικός /op.ti.ko.a.ku.stiˈkos/ (adj)
audiovisual

οπτικός /op.tiˈkos/ (n)
oculista
  την εκτέλεση συνταγών που αφορούν γυαλιά οράσεως, φακούς επαφής και άλλα συναφή οπτικά μέσα
  την εμπορία όλων των οπτικών ειδών

οπτομέτρης /ˌoptomˈetris/ (n)
oculista

οπωσδήποτε /o.pozˈði.po.te/ (adv)
definitivamente

ορίζοντας /oˈɾi.zon.das/ (n)
horizonte

ορίζουσα /orˈizusˌa/ (n)
determinante

ορατόριο /o.ɾaˈto.ɾi.o/ (n)
oratório

οργή /oɾˈʝi/ (n)
ira

οργανικός /oɾ.ɣa.niˈkos/ (adj)
instrumental

οργανισμός /oɾ.ɣa.niˈzmos/ (n)
organismo

οργανογραφία /ˌorɣanˌoɣrafˈia/ (n)
organografia
  (βιολογία) η επιστημονική περιγραφή της δομής και της λειτουργίας των οργάνων των ζώντων οργανισμών

οργανοληπτικός /ˌorɣanˌoliptikˈos/ (adj)
organoléptico

οργανωσιακός /oɾ.ɣa.no.si.aˈkos/ (adj)
organizacional

οργανώνω /oɾ.ɣaˈno.no/ (v)
organizar

οργασμικός /ˌorɣasmikˈos/ (adj)
orgásmico

οργασμός /oɾ.ɣaˈzmos/ (n)
orgasmo

οργιά /orjˈa/ (n)
braça

οργουελικός /ˌorɣuˌelikˈos/ (adj)
orwelliano

ορδή /orðˈi/ (n)
horda

ορείχαλκος /oˈri.xal.kos/ (n)
latão

ορειβάτης /ˌorivˈatis/ (n)
alpinista

ορειβασία /ˌorivasˈia/ (n)
alpinismo

ορεκτικό /o.ɾe.ktiˈko/ (n)
entrada
  οτιδήποτε τρώγεται πριν από το κανονικό φαγητό, προκειμένου ν’ ανοίξει η όρεξη

ορθή γωνία /orθˈi ɣonˈia/
ângulo reto

ορθογένεση /or.θoˈɣe.ne.si/ (n)
ortogénese

ορθογραφία /oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ortografia

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο /ˌorθoɣˈoɲo pˌaralilˈoɣramˌo/
retângulo, rectângulo

ορθογώνιος /ˌorθoɣˈoɲos/ (adj)
ortogonal

ορθοδοντική /ˌorθoðˌodicˈi/ (n)
ortodontia

ορθοδοντικός /ˌorθoðˌodikˈos/ (adj)
ortodonte

ορθοδοξία /o.ɾθo.ðoˈksi.a/ (n)
ortodoxa

ορθολογισμός /oɾ.θo.lo.ʝiˈzmos/ (n)
racionalismo

ορθόδοξος /oɾˈθo.ðo.ksos/ (n)
ortodoxo

οριγκάμι /ˌoriŋɡˈami/ (n)
origâmi

οριζόντια /ˌorizˈodiˌa/ (adv)
horizontalmente

οριζόντιος /o.ɾiˈzon.di.os/ (adj)
horizontal

οριοθετώ /ˌoriˌoθetˈo/ (v)
delimitar

ορισμός /o.ɾiˈzmos/ (n)
definição
  σύντομη και περιεκτική περίοδος λόγου με την οποία περιγράφεται και ερμηνεύεται επακριβώς μια έννοια, σημασία λέξης ή φράσης

οριστικά /ˌoristikˈa/ (adv)
definitivamente

οριστική /o.ɾi.stiˈci/ (n)
indicativo
  (γραμματική) έγκλιση του ρήματος που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί το πραγματικό

ορκίζομαι /oɾˈci.zo.me/ (v)
jurar

ορμή /oɾˈmi/ (n)
impeto

ορμόνη /oɾˈmo.ni/ (n)
hormona

ορνιθολογία /oɾ.ni.θo.loˈʝi.a/ (n)
ornitologia

ορνιθολόγος /ˌorniθolˈoɣos/ (n)
ornitólogo, ornitóloga

ορνιθοσκαλίσματα /ˌorniθˌoskalˈismatˌa/ (n)
garrancho

ορογένεση /o.ɾoˈʝe.ne.si/ (n)
orogênese

ορογενετικός /ˌorojˌenetikˈos/ (adj)
orogénico

ορογραφία /ˌoroɣrafˈia/ (n)
orografia
  ορεογραφία

ορολογία /o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
terminologia
  (ιατρική) (από ετυμολογία 2) η επιστημονική μελέτη του ορού και άλλων σωματικών υγρών

οροσειρά /o.ɾo.siˈɾa/ (n)
cadeia de montanhas

ορτανσία /oɾ.tanˈsi.a/ (n)
hortênsia

ορτύκι /oɾˈti.ci/ (n)
codorna, codorniz

ορυκτολογία /o.ɾi.kto.loˈʝi.a/ (n)
mineralogia

ορυκτολόγος /o.ɾi.ktoˈlo.ɣos/ (n)
mineralogista

ορυκτό /o.ɾiˈkto/ (n)
mineral

ορυχείο /ˌoriçˈio/ (n)
mina

ορφάνια /orfˈaɲa/ (n)
orfandade

ορφανοτροφείο /oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o/ (n)
orfanato

ορφανός /oɾ.faˈnos/ (adj)
órfão

ορχήστρα /orçˈistra/ (n)
orquestra

ορχηστρικός /ˌorçistrikˈos/ (adj)
orquestral

ορχιδέα /oɾ.çiˈðe.a/ (n)
orquídea

ορόσημο /orˈosimˌo/ (n)
marco

οσιοποίηση /ˌosjopˈiisˌi/ (n)
beatificação

οστεογένεση /o.ste.oˈʝe.ne.si/ (n)
osteogénese

οστεοπόρωση /o.ste.oˈpo.ɾo.si/ (n)
osteoporose

οστεοφυλάκιο /ˌosteˌofilˈaco/ (n)
ossuário

οστρακόδερμο /ˌostrakˈoðermˌo/ (n)
marisco

οστό /ostˈo/ (n)
osso

οσφρητικός /ˌosfritikˈos/ (adj)
olfactório

οσφυαλγία /ˌosfialjˈia/ (n)
lumbago

ουίσκι /uˈi.sci/ (n)
uísque, whisky

ουαλικά /ˌualikˈa/ (n)
galês

ουαλικός /ˌualikˈos/ (adj)
galês

ουγγιά /uŋˈɟa/ (n)
onça

ουγγρικά /ˌuŋɡrikˈa/ (n)
húngaro

ουγγρικός /uŋ.ɡɾiˈkos/ (adj)
húngaro

ουδέν κακόν αμιγές καλού /uðˈeŋ ɡakˈon ˌamijˈes kalˈu/
não há mal que não venha por bem

ουδέτερος /uðˈeterˌos/ (adj)
neutro

ουδετερότητα /u.ðe.teˈro.ti.ta/ (n)
neutralidade

ουκ εν τω πολλώ το ευ /ˈuk ˈen dˈo polˈo to ˈev/
menos é mais

ουκρανικός /ˌukranikˈos/ (adj)
ucraniano

ουλάνος /ulˈanos/ (n)
ulano

ουλή /uˈli/ (n)
cicatriz

ουνιβερσαλισμός /ˌunivˌersalismˈos/ (n)
universalismo

ουνιταριανός /ˌunitˌarianˈos/ (adj)
unitariano

ουπς /ˈups/
opa

ουρά /uˈɾa/ (n)
rabo, cauda
  λεπτή προέκταση προς τα πίσω αρκετών ζώων ιδίως ερπετών και ψαριών

ουράνιο /uˈɾa.nio/ (n)
urânio

ουράνιο σώμα /urˈaɲo sˈoma/
corpo celeste

ουράνιο τόξο /urˈaɲo tˈokso/
arco-íris

ουράνιος /uˈɾa.ni.os/ (adj)
celeste

ουρήθρα /uˈri.θra/ (n)
uretra

ουρία /uˈɾi.a/ (n)
ureia

ουραιμικός /ˌuremikˈos/ (adj)
urémico

ουρακοτάγκος /u.ɾa.koˈtaŋ.ɡos/ (n)
orangotango

ουρανίσκος /u.ɾaˈnis.kos/ (n)
paladar

ουρανικός /ˌuranikˈos/ (adj)
palatal

ουρανοξύστης /u.ɾa.noˈksi.stis/ (n)
arranha-céu

ουρανός /u.ɾaˈnos/ (n)
céu, alturas, olimpo
  ο αέρας της ατμόσφαιρας και το διάστημα πέρα από αυτόν, όπως φαίνονται από τη γη, με σχήμα θόλου και βάση τον ορίζοντα

ουρητήρας /u.ɾiˈti.ɾas/ (n)
ureter, uréter
  (ανατομία) ένας από τους δύο σωλήνες μαλακών μυϊκών ινών που συνδέουν τον νεφρό με την ουροδόχο κύστη

ουρητήριο /u.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
urinol, mictório

ουρλιάζω /uɾˈʎa.zo/ (v)
uivar

ουροδοχείο /u.ɾo.ðoˈçi.o/ (n)
penico

ουρολογία /ˌurolojˈia/ (n)
urologia

ουσάρος /uˈsa.ɾos/ (n)
hussardo

ουσία /uˈsi.a/ (n)
essência

ουσιαστικό /u.si.a.stiˈko/ (n)
substantivo

ουσιαστικός /ˌusjastikˈos/ (adj)
substancial

ουσιοκρατία /ˌusjokratˈia/ (n)
essencialismo

ουτοπία /ˌutopˈia/ (n)
utopia

ουφ /ˈuf/
ufa

ουφολογικός /ˌufolˌojikˈos/ (adj)
ufológico

ουχρονία /ˌuxronˈia/ (n)
história alternativa

οφείλω /oˈfi.lo/ (v)
dever

οφθαλμίατρος /ˌofθalmˈiatrˌos/ (n)
ocuista

οφθαλμικός /o.fθal.miˈkos/ (adj)
ocular

οχιά /oˈça/ (n)
vibora

οχλοκρατία /o.xlo.kɾaˈti.a/ (n)
oclocracia

οχτώ /oˈxto/ (n)
oito

οχύρωμα /oçˈiromˌa/ (n)
fortificação

ούζο /ˈuzo/ (n)
ouzo

ούλο /ˈulo/ (n)
gengiva

ούρηση /ˈu.ɾi.si/ (n)
mijo
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ουρώ

ούρο /ˈu.ro/ (n)
urina

π.μ. /pˈi mˈi/
a.m.

π.χ. /pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin/ /ˈpi ˈçi/ /ˈpu ˈxu/
p. ex.

πάγκος /ˈpaŋ.ɡos/ (n)
banco
  μακρύ ξύλινο ή μεταλλικό κάθισμα χωρίς πλάτη για πολλά άτομα σε δημόσιους χώρους
balcão
  μακρόστενη ορθογώνια επιφάνεια σε ύψος κατάλληλο για διάφορες εργασίες όπως πχ. το μαγείρεμα, που γίνονται από όρθια συνήθως θέση

πάγκρεας /ˈpaŋ.ɡɾe.as/ (n)
pâncreas

πάγος /ˈpa.ɣos/ (n)
gelo
  μια μικρή ή μεγάλη μάζα πάγου

πάγουρος /pˈaɣurˌos/ (n)
caranguejo-eremita, bernardo-eremita, paguro, caranguejo-ermitão, casa-alugada

πάθος /pˈaθos/ (n)
paixão
  πολύ ισχυρό συναίσθημα που υπερισχύει της λογικής
  μεγάλη αγάπη και ενθουσιασμός για κάτι, ολοκληρωτική αφοσίωση, μεγάλη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα για την επίτευξη κάποιου στόχου
  το αντικείμενο του πάθους

πάλη /ˈpa.li/ (n)
luta

πάλη των τάξεων /pˈali ton dˈakseˌon/
luta de classes

πάλι /ˈpa.li/ (adv)
de novo

πάλσαρ /pˈalsar/ (n)
pulsar

πάνα /ˈpa.na/ (n)
fralda

πάνελ /ˈpa.nel/ (n)
painel

πάνθηρας /ˈpan.θi.ɾas/ (n)
pantera

πάντα /ˈpan.da/ (adv)
sempre

πάνω /pˈano/ (adv)
em
  (τοπικό) στην επιφάνεια ενός πράγματος
  εχθρική διάθεση, εναντίωση
  αναφορικά, σχετικά με, σε σχέση με κάτι
  κατοχή αντικειμένου ή μέσων, μαζί με κάποιον, δίπλα σε κάποιον
acima
  σε ψηλότερο σημείο
  (με άρθρο) αυτός που βρίσκεται σε ψηλότερο σημείο

πάπας /ˈpa.pas/ (n)
papa
  (χριστιανισμός) τίτλος του επισκόπου Ρώμης και προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας

πάπια /pˈapça/ (n)
pata, pato
  (πτηνό) νηκτικό πτηνό που μοιάζει με τη χήνα, αλλά μικρότερο σε μέγεθος

πάπλωμα /pˈaplomˌa/ (n)
edredão, edredom

πάπυρος /pˈapirˌos/ (n)
papiro

πάρκο /ˈpaɾ.ko/ (n)
parque
  χώρος που έχει διαμορφωθεί με κήπους και δέντρα και τον επισκέπτονται άνθρωποι για ψυχαγωγικούς ή ερευνητικούς σκοπούς

πάρτι /pˈarti/ (n)
festa

πάσσαλος /pˈassalˌos/ (n)
estaca

πάστορας /ˈpa.sto.ɾas/ (n)
pastor

πάτος /ˈpa.tos/ (n)
fundo
  ο πυθμένας, ο βυθός

πάτρονας /ˈpa.tɾo.nas/ (n)
mecenas

πάτωμα /pˈatomˌa/ (n)
assoalho

πάχνη /ˈpax.ni/ (n)
escarcha

πάχος /ˈpa.xos/ (n)
espessura, grossura

πέλμα /pˈelma/ (n)
planta do pé

πέμπτο /pˈebto/ (n)
quinto

πέμπτος /pˈebtos/
quinto

πέναλτι /ˈpe.nal.ti/ (n)
pênalti
  (αθλητισμός) βαρύ λάθος που γίνεται από έναν ποδοσφαιριστή, ενώ η μπάλα βρίσκεται στη μεγάλη περιοχή της ομάδας του
  (αθλητισμός) λάκτισμα που εκτελείται από έναν παίκτη της αντίπαλης ομάδας απέναντι στον αμυνόμενο τερματοφύλακα μετά από φάουλ στη μεγάλη περιοχή

πένθος /ˈpen.θos/ (n)
luto

πένσα /pˈensa/ (n)
alicate

πένταθλο /pˈedaθlˌo/ (n)
pentatlo

πέντε /ˈpen.de/
cinco

πέος /ˈpe.os/ (n)
pénis

πέπλο /ˈpe.plo/ (n)
véu

πέρασμα /ˈpe.ɾa.zma/ (n)
passagem
  ο τόπος, το σημείο από όπου περνάει κάποιος συνήθως ή υποχρεωτικά κατά την πορεία του προς έναν προορισμό

πέργκολα /pˈerɡolˌa/ (n)
pergolado

πέρδικα /ˈpeɾ.ði.ka/ (n)
perdiz

πέρκα /ˈpeɾ.ka/ (n)
perca

πέρμαφροστ /pˈermafrˌost/ (n)
permafrost

πέρυσι /pˈerisˌi/ (adv)
ano passado

πέσο /ˈpe.so/ (n)
peso

πέστροφα /ˈpe.stɾo.fa/ (n)
truta

πέταγμα /pˈetaɣmˌa/ (n)
vôo
  η πτήση (αεροπλάνων, πουλιών κ.λπ.)

πέταλο /ˈpe.ta.lo/ (n)
ferradura
  (μεταφορικά) κάθε τι που έχει σχήμα πετάλου (1) (ειδικότερα για ένα από τα δυο τμήματα γηπέδου και τμήμα του δρόμου)

πέτο /ˈpe.to/ (n)
lapela

πέτρα /ˈpe.tɾa/ (n)
pedra

πέφτω /ˈpe.fto/ (v)
cair

πέψη /pˈepsi/ (n)
digestão

πήχης /ˈpi.çis/ (n)
antebraço
  (ανατομία) το μέρος του άνω άκρου από τον αγκώνα έως τον καρπό

πίεση /ˈpi.e.si/ (n)
pressão

πίθηκος /pˈiθikˌos/ (n)
macaco, símio

πίκολο /ˈpi.ko.lo/ (n)
flautim

πίκρα /pˈikra/ (n)
amargura
  (κυριολεκτικά) η αίσθηση του πικρού, η πικρή γεύση

πίνακας /ˈpi.na.kas/ (n)
tabela
  κατάλογος στοιχείων ή πληροφοριών διατεταγμένων σε γραμμές και στήλες
  (βάσεις δεδομένων) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων: ειδική δομή αποθήκευσης δεδομένων στην οποία καταχωρίζονται τα δεδομένα σε γραμμές (εγγραφές) και στήλες (η κάθε μία από τις τελευταίες έχει μοναδική ονομασία και αποτελούν τα πεδία των γραμμών-εγγραφών) ούτως ώστε στην κάθε στήλη να καταχωρίζονται δεδομένα του ιδίου τύπου (data type)
lousa
  (προγραμματισμός) ειδική δομή αποθήκευσης ομοειδών στοιχείων με μία προκαθορισμένη διάταξη η οποία υπακούει σε ένα κανόνα αρίθμησης κατά τον οποίον αντιστοιχείται ένας μοναδικός συνδυασμός ακεραίων αριθμών στην κάθε θέση της δομής και αναλόγως τον αριθμό των ακεραίων που αποτελούν τον κάθε συνδυασμό μιλάμε για μονοδιάστατο, δισδιάστατο, τρισδιάστατο κλπ. πίνακα και, γενικά, για τη διάσταση του πίνακα

πίνακας αληθείας /pˈinakˌas ˌaliθˈias/
tabela-verdade

πίνακας περιεχομένων /pˈinakˌas pˌeriˌexomˈenon/
conteúdo

πίνω /ˈpi.no/ (v)
beber, tomar

πίπα /ˈpi.pa/ (n)
cachimbo

πίσσα /pˈissa/ (n)
alcatrão
  μαύρη παχύρρευστη ουσία, υποπροϊόν απόσταξης λιθανθράκων ή πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως στεγανωτικό υλικό, στην ασφαλτόστρωση δρόμων κλπ

πίστα /pˈista/ (n)
pista
  ο διάδρομος

πίστη /ˈpi.sti/ (n)
fé, crença

πίσω /pˈiso/ (adj)
detrás

πίτα /ˈpi.ta/ (n)
empadão, tarte

πίτουρο /ˈpi.tu.ɾo/ (n)
farelo

πίτσα /ˈpi.t͡sa/ (n)
pizza

παίζω /ˈpe.zo/ (v)
jogar, brincar

παίκτης /pˈektis/ (n)
jogador

παίρνω /ˈpeɾ.no/ (v)
tomar, pegar

παίρνω το βάπτισμα του πυρός /ˈpeɾ.no to‿ˈva.pti.zma tu‿piˈɾos/
dar os primeiros passos

παγάκι /paɣˈaci/ (n)
cubo de gelo

παγίδα /paˈʝi.ða/ (n)
armadilha, alçapão

παγετώνας /pˌajetˈonas/ (n)
geleira, glaciar

παγιδεύω /pa.ʝiˈðe.vo/ (v)
prender

παγκάκι /paŋɡˈaci/ (n)
banco

παγκοσμιοποίηση /paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si/ (n)
globalização

παγκράτιο /paŋˈɡɾa.ti.o/ (n)
pancrácio

παγκόσμια θέρμανση /paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si/
aquecimento global

παγκόσμιος /paŋˈɡo.zmi.os/ (adj)
mundial

παγοδρομία /pa.ɣo.ðɾoˈmi.a/ (n)
patinagem no gelo

παγοκρύσταλλος /pa.ɣoˈkɾi.sta.los/ (n)
sincelo

παγοπέδιλο /pˌaɣopˈeðilˌo/ (n)
patim de gelo

παγούρι /paɣˈuri/ (n)
cantil
  μικρής χωρητικότητας κλειστό δοχείο από σκληρό υλικό που χρησιμοποιείται για να μεταφέρει νερό

παγωμένος /pˌaɣomˈenos/
glacial

παγωτό /pa.ɣoˈto/ (n)
sorvete, gelado

παγόβουνο /paˈɣo.vu.no/ (n)
icebergue

παγώνι /paɣˈoni/ (n)
pavão

παγώνω /paˈɣo.no/ (v)
congelar

παθητική φωνή /pˌaθiticˈi fonˈi/
voz passiva

παθητικότητα /pa.θi.tiˈko.ti.ta/ (n)
passividade

παθιασμένος /pˌaθiasmˈenos/
ardente

παθολογία /pˌaθolojˈia/ (n)
patologia

παιάνας /peˈa.nas/ (n)
peã

παιδί /peˈði/ (n)
criança

παιδίατρος /peðˈiatrˌos/ (n)
pediatra

παιδαγωγικός /pˌeðaɣˌojikˈos/ (adj)
pedagógico

παιδεραστής /pe.ðe.ɾaˈstis/ (n)
pederasta

παιδεραστία /pˌeðerastˈia/ (n)
pederastia

παιδιαρίζω /pe.ðʝaˈɾi.zo/ (v)
fazer travessuras

παιδιατρική /pˌeðiˌatricˈi/ (n)
pediatria

παιδική χαρά /pˌeðicˈi xarˈa/
playground

παιδοκτονία /pe.ðo.ktoˈni.a/ (n)
infanticídio

παιδοφιλία /pˌeðofilˈia/ (n)
pedofilia

παιχνίδι /peˈxni.ði/ (n)
jogo, brinquedo

παιχνιδιάρης /pe.xniˈðʝa.ɾis/ (adj)
brincalhão

πακέτο /paˈce.to/ (n)
pacote

παλάμη /paˈla.mi/ (n)
palma, palma da mão

παλάτι /paˈla.ti/ (n)
palácio

παλέτα /paˈle.ta/ (n)
paleta

παλίρροια /paˈli.ɾi.a/ (n)
maré

παλαιοανθρωπολογία /pˌaleˌoanθrˌopolojˈia/ (n)
paleoantropologia

παλαιογραφία /pa.le.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
paleografia

παλαιολιθική /pˌaleˌoliθicˈi/ (n)
Paleolítico

παλαιοντολογία /pˌaleˌodolojˈia/ (n)
paleontologia

παλαιστινιακός /pˌalestˌiɲakˈos/ (adj)
palestiano

παλαιός /pa.leˈos/ (adj)
velho

παλαμάρι /pa.laˈma.ɾi/ (n)
boça

παλεύω /paˈle.vo/ (v)
lutar

παλιάνθρωπος /paˈʎan.θɾo.pos/ (n)
canalha

παλινόρθωση /pa.liˈnoɾ.θo.si/ (n)
restauração

παλιοκατάσταση /pˌaʎokatˈastasˌi/ (n)
apuro

παλιομοδίτικος /pa.ʎo.moˈði.ti.kos/ (adj)
antiquado

παλιός /paˈʎos/ (adj)
velho

παλλάδιο /palˈaðiˌo/ (n)
paládio

παλλακίδα /pa.laˈci.ða/ (n)
amásia

παλμογράφος /pˌalmoɣrˈafos/ (n)
osciloscópio

παλμός /palmˈos/ (n)
pulseira

παλτό /paltˈo/ (n)
casaco

παμφάγος /pamfˈaɣos/ (adj)
omnívoro

παν- /pˈan/
omni-

πανάκεια /paˈna.ci.a/ (n)
panaceia

πανί /paˈni/ (n)
tela
  (ύφασμα) κομμάτι ανθεκτικού υφάσματος, συνήθως βαμβακερού

πανίδα /panˈiða/ (n)
fauna

πανακότα /pˌanakˈota/ (n)
panacota

παναφρικανισμός /pˌanafrˌikanismˈos/ (n)
pan-africanismo

πανδαιμόνιο /pˌanðemˈoɲo/ (n)
balbúrdia

πανδημία /pan.ðiˈmi.a/ (n)
pandemia

πανδημικός /pˌanðimikˈos/ (adj)
pandémico

πανδοχείο /pˌanðoçˈio/ (n)
albergue

πανενθεϊσμός /pˌanenθˌeismˈos/ (n)
panenteísmo

πανεπιστήμιο /pa.ne.piˈsti.mi.o/ (n)
universidade

πανεπιστημιακός /pˌanepˌistimˌiakˈos/ (n)
universitário
  ο εργαζόμενος σε πανεπιστήμιο

πανετόνε /pa.neˈto.ne/ (n)
panetone

πανηγύρι /pa.niˈʝi.ɾi/ (n)
feira

πανθεϊσμός /pˌanθeismˈos/ (n)
panteísmo

πανικοβάλλομαι /pˌanikovˈalomˌe/ (v)
apavorar

πανικός /pa.niˈkos/ (n)
pânico

πανοπλία /pa.noˈpli.a/ (n)
armadura

πανσέληνος /panˈse.li.nos/ (n)
plenilúnio, lua cheia

πανσές /panˈses/ (n)
amor-perfeito

πανσλαβισμός /pˌanslavismˈos/ (n)
pan-eslavismo

παντελόνι /pan.deˈlo.ni/ (n)
calça, calças

παντεσπάνι /pˌadespˈani/ (n)
bolo esponjoso

παντεϊσμός /pˌadeismˈos/ (n)
pandeísmo

παντζάρι /padzˈari/ (n)
beterraba

παντζούρι /panˈd͡zu.ɾi/ (n)
contravento

παντογνωσία /pan.doˈɣno.si.a/ (n)
omnisciência

παντογνώστης /pan.doˈɣno.stis/ (n)
onisciente

παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (adj)
onipotente, todo-poderoso

παντοκατευθυντικός /pˌadokˌatefθˌidikˈos/ (adj)
omnidirecional

παντομίμα /pa.doˈmi.ma/ (n)
pantomima

παντού /padˈu/ (adv)
em toda parte

παντρεμένος /pan.dɾeˈme.nos/
casado

παντρεύομαι /panˈdɾe.vo.me/ (v)
casar

παντρεύω /panˈdɾe.vo/ (v)
casar

παντόγραμμα /padˈoɣramˌa/ (n)
pangrama

παντόφλα /panˈdo.fla/ (n)
chinelo, chinelas

πανωλεθρία /pˌanoleθrˈia/ (n)
debandada

πανό /panˈo/ (n)
banner

παξιμάδι /pa.ksiˈma.ði/ (n)
porca
  μεταλλικό εξάρτημα που βιδώνει γύρω από μια βίδα και συνδέει αντικείμενα μεταξύ τους

παπάγια /papˈaja/ (n)
mamão, papaia

παπάκι /paˈpa.ci/ (n)
arroba
  (προφορικό) το σύμβολο @ στις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

παπαγάλος /pa.paˈɣa.los/ (n)
papagaio, louro

παπαδάκι /pˌapaðˈaci/ (n)
coroinha

παπαρούνα /pa.paˈru.na/ (n)
papoula, papoila

παπούτσι /paˈpu.t͡si/ (n)
sapato

παππούς /papˈus/ (n)
avô

παπυρολόγος /pˌapirolˈoɣos/ (n)
papirólogo

παρ' ελπίδα /par‿elˈpiða/
contra todas as expectativas

παρά /parˈa/
a despeito de
  υποδείχνει αντίθεση
para
  (ειδικότερα) σε εκφώνηση ώρας δείχνει πόσα λεπτά υπολείπονται για να γίνει ακριβώς

παράβλημα /parˈavlimˌa/ (n)
para-lama

παράγοντας /paˈɾa.ɣon/ (n)
fator
  (μαθηματικά) αριθμός (ή παράσταση) που πολλαπλασιάζεται με άλλον

παράγραφος /paˈɾa.ɣɾa.fos/ (n)
parágrafo

παράγω /paˈɾa.ɣo/ (v)
produzir

παράγωγη μονάδα /parˈaɣojˌi monˈaða/
unidade derivada

παράγωγο /parˈaɣoɣˌo/ (n)
derivado

παράδειγμα /paˈɾa.ðiɣ.ma/ (n)
exemplo

παράδεισος /paˈɾa.ði.sos/ (n)
paraíso

παράδοξο /paˈɾa.ðo.kso/ (n)
paradoxo

παράδοξος /paˈɾa.ðo.ksos/ (adj)
paradoxal

παράδοση /paˈɾa.ðo.si/ (n)
tradição
  τα έθιμα και οι συνήθειες των ανθρώπων, που διατηρούνται από γενιά σε γενιά· οι παγιωμένες συνήθειες ή πρακτικές σε διάφορους τομείς δραστηριότητας

παράθεση /parˈaθesˌi/ (n)
aposição

παράθημα /parˈaθimˌa/ (n)
afixo

παράθυρο /paˈɾa.θi.ɾo/ (n)
janela

παράλειψη /paˈɾa.li.psi/ (n)
negligência

παράλλαξη /parˈalaksˌi/ (n)
paralaxe

παράλληλος /paˈɾa.li.los/ (n)
paralelo

παράλογος /paˈɾa.lo.ɣos/ (adj)
absurdo

παράλυση /paˈɾa.li.si/ (n)
paralisia

παράλυτος /paˈɾa.li.tos/ (n)
dormente

παράμεσος /parˈamesˌos/ (n)
anular, dedo anular
  ανθρώπινο δάχτυλο που βρίσκεται ανάμεσα από το μικρό και το μεσαίο

παράμετρος /parˈametrˌos/ (n)
parâmetro

παράνομος /paˈɾa.no.mos/ (adj)
fora-de-lei
  αντίθετος με τις κοινωνικές συμβάσεις, ακόμη κι αν δεν απαγορεύεται από τους νόμους

παράξενος /paˈɾa.kse.nos/ (adj)
esquisito, estranho

παράπλευρη απώλεια /parˈaplevrˌi apˈoʎa/
dano colateral

παράπλευρος /paˈɾa.ple.vɾi/ /paˈɾa.ple.vɾo/ /paˈɾa.ple.vɾos/ (adj)
colateral

παράπονο /pa.ˈɾa.po.no/ (n)
queixa

παράρτημα /paˈɾaɾ.ti.ma/ (n)
apêndice

παράσιτο /parˈasitˌo/ (n)
parasita
  (βιολογία) οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται σε βάρος ενός άλλου οργανισμού
  (μεταφορικά) για κάποιον που βασίζεται σε άλλους για την επιβίωση ή την ανάδειξή του, με απαξιωτική σημασία

παράσπονδος /paˈɾa.spon.ðos/ (adj)
pérfido, desleal

παράταση /parˈatasˌi/ (n)
prorrogação
  η μεταφορά ενός χρονικού ορίου σε μελλοντικό χρόνο
  (αθλητισμός) το χρονικό διάστημα κατά το οποίο επεκτείνεται η κανονική διάρκεια ενός αγώνα λόγω μη επίτευξης συγκεκριμένων στόχων

παρέα /paˈɾe.a/ (n)
companhia

παρέκκλιση /parˈeklisˌi/ (n)
aberração

παρέλαση /paˈɾe.la.si/ (n)
parada

παρένθεση /paˈɾen.θe.si/ (n)
parêntese

παρέχω /paˈɾe.xo/ (v)
prover

παρήχηση /paˈɾi.çi.si/ (n)
aliteração

παραίσθηση /paˈɾe.sθi.si/ (n)
alucinação

παραίτηση /parˈetisˌi/ (n)
demissão

παραβιάζω /pˌaraviˈazo/ (v)
violar

παραβολή /pˌaravolˈi/ (n)
parábola
  η αλληγορική διήγηση πραγματικού ή φανταστικού γεγονότος που έχει σαν σκοπό να οδηγήσει σε ηθικά διδάγματα, χρήση τέτοιας μορφής διηγήσεων έκαναν ο Αίσωπος, αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι καθώς και ο Χριστός.
  (γεωμετρία) είδος ανοιχτής καμπύλης

παραγγελία /pa.ɾaŋ.ɟeˈli.a/ (n)
encomenda

παραγκούπολη /pˌaraŋɡˈupolˌi/ (n)
bairro de lata

παραγνωρίζω /pˌaraɣnorˈizo/ (v)
julgar mal

παραγοντοποίηση /pˌaraɣˌodopˈiisˌi/ (n)
fatorização

παραγοντοποιώ /pˌaraɣˌodopiˈo/ (v)
fatorar

παραγωγή /pa.ɾa.ɣoˈʝi/ (n)
produção

παραγωγικότητα /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
produtividade

παραγωγός /pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
produtor

παραδέχομαι /pa.ɾaˈðe.xo.me/ (v)
admitir

παραδίδω /pˌaraðˈiðo/ (v)
concretizar

παραδείγματος χάρη /pˌaraðˈiɣmatˌos xˈari/
por exemplo

παραδοσιακά /pˌaraðˌosjakˈa/ (adv)
tradicionalmente

παραδοσιακός /pa.ɾa.ðo.si.aˈkos/ (adj)
tradicional

παραδουλεύτρα /pa.ɾa.ðuˈle.ftɾa/ (n)
arrumadeira

παραδόξως /pˌaraðˈoksos/ (adv)
paradoxalmente

παραθυρεοειδής αδένας /pˌaraθˌireˌoiðˈis aðˈenas/
paratireoide

παραισθησιογόνος /pˌaresθˌisjoɣˈonos/ (adj)
alucinogénico

παραιτούμαι /pˌaretˈume/ (v)
demitir-se

παρακάμπτω /pa.ɾaˈkam.pto/ (v)
contornar

παρακαλώ /pˌarakalˈo/
por favor
  χρησιμοποιείται σαν ευγενική απάντηση σε κάποιον που λέει « ευχαριστώ »

παρακείμενος /pa.raˈci.me.nos/ (adj)
presente perfeito
  που βρίσκεται δίπλα σε κάτι άλλο, ο διπλανός

παρακμή /pˌarakmˈi/ (n)
declínio

παρακοιμάμαι /pa.ɾa.ciˈma.me/ (v)
adormecer

παρακολουθώ /pa.ɾa.ko.luˈθo/ (v)
assistir

παραλήγουσα /pˌaralˈiɣusˌa/ (n)
penúltimo

παραλήρημα /pa.ɾaˈli.ɾi.ma/ (n)
delírio
  ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος, ο οποίος αποτελεί σύμπτωμα ορισμένων οργανικών ή ψυχικών παθήσεων, παραμιλητό

παραλία /pa.ɾaˈli.a/ (n)
praia

παραλείπω /pˌaralˈipo/ (v)
omitir

παραληρώ /pa.ɾa.liˈɾo/ (v)
delirar

παραλληλεπίπεδο /pˌaralˌilepˈipeðˌo/ (n)
paralelepípedo

παραλληλόγραμμο /pˌaralilˈoɣramˌo/ (n)
paralelogramo

παραλογισμός /pˌaralˌojismˈos/ (n)
absurdidade

παραλύω /pa.ɾaˈli.o/ (v)
paralisar

παραμάνα /pˌaramˈana/ (n)
alfinete
  είδος καρφίτσας

παραμένω /pˌaramˈeno/ (v)
ficar

παραμελώ /pˌaramelˈo/ (v)
negligenciar

παραμιλώ /pa.ɾa.miˈlo/ (v)
divagar

παραμυθάς /pa.ɾa.miˈθas/ (n)
narrador

παραμόρφωση /pˌaramˈorfosˌi/ (n)
distorção

παραμύθι /pa.ɾaˈmi.θi/ (n)
conto de fadas

παρανοϊκός /pa.ɾa.no.iˈkos/ (n)
paranoico

παραπατώ /pˌarapatˈo/ (v)
tropeçar

παραπλανητικός /pˌaraplˌanitikˈos/ (adj)
enganoso

παραπληγία /pa.ɾa.pliˈʝi.a/ (n)
paraplegia

παραπληροφόρηση /pa.ɾa.pli.ɾoˈfo.ɾi.si/ (n)
desinformação

παραποίηση /pa.ɾaˈpi.i.si/ (n)
contrafação

παραποιώ /pa.ɾa.piˈo/ (v)
adulterar

παραπονιέμαι /pˌarapoɲˈeme/ (v)
queixar-se

παρασιτικός /pa.ɾa.si.tiˈkos/ (adj)
parasita

παρασιτισμός /pˌarasˌitismˈos/ (n)
parasitismo

παρασκιά /pˌarascˈa/ (n)
penumbra

παραστρατιωτικός /pˌarastrˌatiˌotikˈos/ (adj)
paramilitar

παρασόλ /pˌarasˈol/ (n)
sombrinha

παρασύνθεση /pˌarasˈinθesˌi/ (n)
parassíntese

παρασύρω /pa.ɾaˈsi.ɾo/ (v)
adestrar

παρατήρηση /pˌaratˈirisˌi/ (n)
observação
  το να παρατηρείς κάτι, να το κοιτάς προσεκτικά επί αρκετή ώρα για να ανακαλύψεις ή να καταλάβεις κάτι

παρατεταμένος /pˌaratˌetamˈenos/
prolongado

παρατηρητήριο /pa.ɾa.ti.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
miradouro

παρατηρώ /pˌaratirˈo/ (v)
observar

παρατσούκλι /pˌaratsˈukli/ (n)
alcunha, apelido

παραφράζω /pˌarafrˈazo/ (v)
parafrasear

παραχαράζω /pˌaraxarˈazo/ (v)
contrafazer

παραχώρηση /pa.ɾaˈxo.ɾi.si/ (n)
concessão

παραψυχολογία /pˌarapsˌixolojˈia/ (n)
parapsicologia

παρειδωλία /pˌariðolˈia/ (n)
pareidolia

παρεκκλίνω /pa.ɾeˈkli.no/ (v)
desviar

παρελθοντικός /pˌarelθˌodikˈos/ (adj)
passado

παρελθόν /pˌarelθˈon/ (n)
passado

παρεμποδίζω /pˌareboðˈizo/ (v)
atrapalhar

παρενέργεια /pˌarenˈerja/ (n)
efeito colateral

παρενοχλώ /pa.ɾe.noˈxlo/ (v)
assediar

παρενόχληση /pa.ɾeˈno.xli.si/ (n)
assédio

παρεξήγηση /pa.ɾeˈksi.ʝi.si/ (n)
confusão

παρεξηγώ /pa.ɾe.ksiˈɣo/ (v)
entender mal

παρετυμολογία /pˌaretˌimolojˈia/ (n)
etimologia popular

παρεό /pˌareˈo/ (n)
canga

παρηγοριά /pˌariɣˌoriˈa/ (n)
conforto

παρηγορώ /pa.ɾi.ɣoˈɾo/ (v)
consolar

παρθένα /paɾˈθe.na/ (n)
virgem

παρθένος /paɾˈθe.nos/ (n)
virgem

παρθενιά /paɾ.θeˈɲa/ (n)
virgindade

παρθενικός υμένας /paɾ.θe.niˈkos iˈme.nas/ (n)
hímen

παρθενογένεση /paɾ.θe.noˈʝe.ne.si/ (n)
partenogénese

παρισινός /pˌarisinˈos/ (adj)
parisiense

παρκάρω /paɾˈka.ɾo/ (v)
estacionar

παρκούρ /parkˈur/ (n)
parcur

παρκόμετρο /parkˈometrˌo/ (n)
parcômetro

παρμπρίζ /paɾˈbɾiz/ (n)
para-brisa

παροδικότητα /pˌaroðikˈotitˌa/ (n)
impermanência

παροιμία /pa.ɾiˈmi.a/ (n)
provérbio, refrão

παροιμιακός /pˌarimˌiakˈos/ (adj)
proverbial

παροιμιώδης /pˌarimiˈoðis/ (adj)
proverbial

παρομοίωση /pˌaromˈiosˌi/ (n)
símile

παρονομάζω /pˌaronomˈazo/ (v)
alcunhar

παρονομαστής /pˌaronˌomastˈis/ (n)
denominador
  (μαθηματικά) το ένα από τα δύο μέρη του κλάσματος (το κάτω από τη γραμμή του απλού κλάσματος), ο αριθμός που εκφράζει σε πόσα μέρη διαιρείται κάτι.

παροντισμός /pˌarodismˈos/ (n)
presentismo

παροξυσμός /pˌaroksismˈos/ (n)
paroxismo

παροξύτονος /pˌaroksˈitonˌos/ (adj)
paroxítona, paroxítono

παροτρύνω /pˌarotrˈino/ (v)
impelir

παρουσία /pa.ɾuˈsi.a/ (n)
presença

παρουσιάζω /pa.ɾu.siˈa.zo/ (v)
apresentar
  δείχνω, φανερώνω κάτι

παρτέρι /partˈeri/ (n)
aréola

παρτενέρ /pˌartenˈer/ (n)
parceiro

παρτιτούρα /pˌartitˈura/ (n)
partitura

παρτούζα /partˈuza/ (n)
orgia

παρωδία /pa.ɾoˈði̯a/ (n)
paródia

παρωδώ /pˌaroðˈo/ (v)
parodiar

παρωνυχία /pa.ɾo.niˈçi.a/ (n)
panarício

παρωνυχίδα /pˌaroniçˈiða/ (n)
espiga

παρωπίδα /pˌaropˈiða/ (n)
antolho

παρωτίδα /pa.ɾoˈti.ða/ (n)
parótida

παρωχημένος /pˌaroçimˈenos/
obsoleto

παρόν /paˈɾon/ (n)
hoje

παρόραμα /parˈoramˌa/ (n)
erro de impressão

παρόρμηση /paˈɾoɾ.mi.si/ (n)
compulsão

παρών /paˈɾon/
presente

παρώνυμο /paˈɾo.ni.mo/ (n)
parónimo

πας /pas/
cada

πασαδόρος /pˌasaðˈoros/ (n)
levantador

πασαλίκι /pˌasalˈici/ (n)
paxalato

πασπατεύω /pa.spaˈte.vo/ (v)
apalpar

παστίλια /paˈsti.ʎa/ (n)
dropes

πασχαλίτσα /pˌasxalˈitsa/ (n)
joaninha

πασχαλιά /pˌasxaʎˈa/ (n)
lilás

πασχαλινός /pˌasxalinˈos/ (adj)
pascal

πατάτα /paˈta.ta/ (n)
batata, batatinha
  ο κόνδυλος του φυτού της πατατιάς
  (τρόφιμο) μαγειρεμένος ο κόνδυλος της πατατιάς

πατέντα /paˈten.da/ (n)
patente

πατέρας /paˈte.ɾas/ (n)
pai

πατίνα /patˈina/ (n)
pátina

πατίνι /paˈti.ni/ (n)
patim

πατατάκι /pˌatatˈaci/ (n)
chips, czips

πατισάχ /pˌatisˈax/ (n)
padixá

πατρίδα /paˈtɾi.ða/ (n)
pátria

πατρίκιος /patrˈicos/ (n)
nobre

πατριάρχης /pa.tɾiˈaɾ.çis/ (n)
patriarca

πατριαρχικός /pa.tɾi.aɾ.çiˈkos/ (adj)
patriarcal

πατριδωνυμικό /pˌatriðˌonimikˈo/ (n)
gentílico

πατρικός /pa.tɾiˈkos/ (adj)
paterno

πατριωτικός /pˌatriˌotikˈos/ (adj)
patriota

πατριωτισμός /pa.tɾi.o.tiˈzmos/ (n)
patriotismo

πατριώτης /pa.tɾiˈo.tis/ (n)
patriota
  αυτός που τιμά, που αγαπάει την πατρίδα του, αυτός που θυσιάζεται γι' αυτήν

πατροκτονία /pˌatroktonˈia/ (n)
parricídio

πατροκτόνος /pa.tɾoˈkto.nos/ (n)
parricida
  που είναι πατροκτόνος

πατρονία /pˌatronˈia/ (n)
patronato

πατρωνυμικός /pˌatronˌimikˈos/ (adj)
patronímico

πατρότητα /patrˈotitˌa/ (n)
paternidade

πατσαβούρα /pˌatsavˈura/ (n)
farrapo

πατσουλί /pˌatsulˈi/ (n)
patchuli

πατόκορφα /paˈto.koɾ.fa/ (adv)
dos pés à cabeça
  (οικείο) από πάνω μέχρι κάτω

παυσίπονο /pafsˈiponˌo/ (n)
analgésico

παφλάζω /paflˈazo/ (v)
bater

παχνί /paxnˈi/ (n)
cocho

παχυσαρκία /pa.çi.saɾˈci.a/ (n)
obesidade

παχύ έντερο /paˈçi ˈendeɾo/
intestino grosso

παχύδερμο /paçˈiðermˌo/ (n)
paquiderme

παχύς /paˈçis/ (adj)
gordo
  που έχει μεγάλο πάχος ή όγκο

παχύσαρκος /paˈçi.saɾ.kos/ (adj)
obeso

παϊδάκι /paɪðˈaci/ (n)
posta

παύλα /ˈpa.vla/ (n)
travessão

παύση /ˈpaf.si/ (n)
pausa

πείθω /pˈiθo/ (v)
convencer

πείνα /ˈpi.na/ (n)
fome

πείραμα /pˈiramˌa/ (n)
experimento

πείσμα /pˈisma/ (n)
birra

πεδίο /peðˈio/ (n)
campo

πεδίο μάχης /peðˈio mˈaçis/
campo de batalha

πεδίο ορισμού /peðˈio ˌorismˈu/
domínio

πεδιάδα /pe.ðiˈa.ða/ (n)
planicie

πεζικάριος /pe.ziˈka.ɾi.os/ (n)
infante

πεζικό /pe.ziˈko/ (n)
infantaria

πεζογραφία /pe.zo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
prosa

πεζοδρομώ /pe.zo.ðɾoˈmo/ (v)
peadonizar

πεζοδρόμηση /pe.zoˈðɾo.mi.si/ (n)
pedestrianização

πεζοδρόμιο /pe.zoˈðro.mi.o/ (n)
calçada, passeio

πεζοναύτης /pe.zoˈna.ftis/ (n)
fuzileiro naval

πεζοπορία /pe.zo.poˈɾi.a/ (n)
peregrinação

πεζόδρομος /peˈzo.ðɾo.mos/ (n)
zona de peões

πεζός /peˈzos/ (n)
pedestre
  που κινείται με τα πόδια, σε αντίθεση με τους εποχούμενους

πεθαίνω /peˈθe.no/ (v)
morrer, falecer

πεθερά /pe.θeˈɾa/ (n)
sogra

πεθερός /pe.θeˈɾos/ (n)
sogro

πειθαρχία /pi.θaɾˈçi.a/ (n)
disciplina
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του πειθαρχώ, η υπακοή σε κάποιες αρχές, κανόνες, νόμους ή στις διαταγές κάποιου ιεραρχικά ανώτερου

πειθώ /piθˈo/ (n)
persuasão

πεινασμένος /pˌinasmˈenos/
faminto

πεινώ /pinˈo/ (v)
ter fome

πειράζω /pirˈazo/ (v)
contrariar, importunar

πειραματίζομαι /pˌiramatˈizomˌe/ (v)
experimentar

πειραματικός /pˌiramˌatikˈos/ (adj)
experimental

πειραματόζωο /pi.ɾa.maˈto.zo.o/ (n)
cobaia

πειρασμός /pi.ɾaˈzmos/ (n)
tentação

πειρατής /pi.ɾaˈtis/ (n)
pirata, corsário

πειρατεία /pˌiratˈia/ (n)
pirataria

πειρατεύω /pˌiratˈevo/ (v)
piratear

πεισματάρης /pizmaˈtaɾis/ (adj)
teimoso

πειστικός /pi.stiˈkos/ (adj)
convincente

πεκάν /pekˈan/ (n)
nogueira-pecã

πεκινουά /pe.ci.nuˈa/ (n)
pequinês

πελάτης /pelˈatis/ (n)
freguês, cliente

πελαργός /pe.laɾˈɣos/ (n)
cegonha

πελατεία /pe.laˈti.a/ (n)
clientela

πελεκάνος /pe.leˈka.nos/ (n)
pelicano

πελματικός /pˌelmatikˈos/ (adj)
plantar

πελώριος /pelˈoriˌos/ (adj)
enorme

πεμπτουσία /pem.ptuˈsi.a/ (n)
quintessência

πενήντα /peˈnin.da/
cinquenta, cinqüenta

πενικιλίνη /pˌenicilˈini/ (n)
penicilina

πεντάγραμμο /pedˈaɣramˌo/ (n)
pauta

πεντάγωνο /penˈda.ɣo.no/ (n)
pentágono

πεντάκις εκατομμύριο /pedˈacis ˌekatomˈiriˌo/
quintilhão

πεντάνιο /pedˈaɲo/ (n)
pentano

πεντακόσια /pˌedakˈosja/
quinhentos

πενταλό /pˌedalˈo/ (n)
pedalinho

πενταρχία /pˌedarçˈia/ (n)
pentarquia

πεντζέχρι /pedzˈexri/ (n)
bezoar

πεντηκοστός /pˌedikostˈos/
quinquagésima

πεντικιούρ /pˌedicˈur/ (n)
pedicure

πεπερασμένος /pe.pe.raˈzme.nos/
finito

πεπτίδιο /peptˈiðiˌo/ (n)
peptido

πεπτικό σύστημα /pˌeptikˈo sˈistimˌa/
sistema digestivo

πεπτικός /pe.ptiˈkos/ (adj)
digestivo

πεπτόνη /peptˈoni/ (n)
peptona

πεπόνι /peˈpo.ni/ (n)
melão

περήφανος /perˈifanˌos/ (adj)
orgulhoso

περίαψη /perˈiapsˌi/ (n)
periapside

περίεργος /peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
curioso

περίθαλψη /peˈɾi.θal.psi/ (n)
tratamento

περίκεντρο /perˈicedrˌo/ (n)
circuncentro

περίμετρος /peˈɾi.me.tɾos/ (n)
perímetro

περίνεο /pɛˈɾi.nɛ.ɔ/ (n)
períneo

περίοδος /peˈɾi.o.ðos/ (n)
período

περίπλους /perˈiplus/ (n)
circum-navegação

περίπολος /peˈɾi.po.los/ (n)
patrulha

περίπου /peˈɾi.pu/ (adv)
aproximadamente

περίπτερο /peˈɾi.pte.ɾo/ (n)
quiosque

περίπτωση /perˈiptosˌi/ (n)
caso

περίστροφο /peˈɾi.stɾo.fo/ (n)
revólver

περίττωμα /peˈɾi.to.ma/ (n)
excremento

περίφραση /perˈifrasˌi/ (n)
perífrase

περβάζι /pervˈazi/ (n)
parapeito

περγαμηνή /peɾ.ɣa.miˈni/ (n)
pergaminho

περεστρόικα /pˌerestrˈoɪka/ (n)
perestroika

περιάνθιο /pˌeriˈanθiˌo/ (n)
perianto

περιέργεια /pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a/ (n)
curiosidade

περιέχω /pe.ɾiˈe.xo/ (v)
conter

περιήλιο /pe.ɾiˈi.li.o/ (n)
periélio

περιαγωγή /pˌeriˌaɣojˈi/ (n)
itinerância

περιβάλλον /pˌerivˈalon/ (n)
ambiente, meio

περιβαλλοντικός /pˌerivˌalodikˈos/ (adj)
ambiental

περιβραχιόνιο /pˌerivraçˈoɲo/ (n)
braçadeira

περιβόλι /pe.ɾiˈvo.li/ (n)
pomar

περιγράφω /pˌeriɣrˈafo/ (v)
descrever

περιγραφή /pˌeriɣrafˈi/ (n)
descrição

περιγραφικός /pˌeriɣrˌafikˈos/ (adj)
descritivo

περιδέραιο /pˌeriðˈereˌo/ (n)
colar

περιεχόμενο /pˌeriexˈomenˌo/ (n)
conteúdo

περιθωριοποίηση /pˌeriθˌoriopˈiisˌi/ (n)
marginalização

περιθώριο /pˌeriθˈoriˌo/ (n)
margem

περικάρπιο /pe.riˈkar.pi.o/ (n)
pericarpo
  (βοτανική) το περίβλημα του καρπού των φυτών, μέσα στο οποίο βρίσκεται το σπέρμα. Διακρίνεται, από μέσα προς τα έξω, σε ενδοκάρπιο, μεσοκάρπιο και εξωκάρπιο ή επικάρπιο

περικοπή /pe.ɾi.koˈpi/ (n)
encurtamento
  (γλωσσολογία) αφαίρεση τμήματος μιας μακράς λέξης ώστε να σχηματιστεί μια βραχύτερη λέξη με την ίδια σημασία → δείτε τη λέξη clipping
  είδη περικοπής: απλολογία, αποκοπή, άφεση, συγκοπή → χρειάζεται παράδειγμα

περικυκλώνω /pe.ɾi.ciˈklo.no/ (v)
cercar

περιμένω /pe.ɾiˈme.no/ (v)
esperar, aguardar

περινεοπλαστική /pˌerinˌeoplˌasticˈi/ (n)
perineoplastia

περιοδεία /pe.ɾi.oˈði.a/ (n)
passeio

περιοδικό /pe.ɾi.o.ðiˈko/ (n)
revista

περιοδικότητα /pe.ɾi.o.ðiˈko.ti.ta/ (n)
periodicidade

περιορίζω /pe.ɾi.oˈɾi.zo/ (v)
limitar, restringir

περιορισμένος /pˌeriˌorismˈenos/
limitado

περιορισμός /pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
restrição
coação
  (βάσεις δεδομένων, σχεσιακές βάσεις δεδομένων, SQL) κανόνες, ιδιότητες, που υποστηρίζονται από το ΣΔΒΔ (DBMS) και δίδονται στη στήλη (column) ενός πίνακα (tables)

περιοχή /pe.ɾi.oˈçi/ (n)
zona

περιπέτεια /pe.ɾiˈpe.ti.a/ (n)
aventura

περιπατητής /pe.ɾi.pa.tiˈtis/ (n)
passeador

περιπετειώδης /pe.ɾi.pe.tiˈo.ðis/ (adj)
aventureiro

περιπλάνηση /pe.ɾiˈpla.ni.si/ (n)
peregrinação

περιπλανώμενος /pˌeriplanˈomenˌos/
errante

περιπολικό /pe.ɾi.po.liˈko/ (n)
viatura

περιπολώ /pe.ɾi.poˈlo/ (v)
patrulhar

περισκόπιο /pe.ɾiˈsko.pi.o/ (n)
periscópio

περισσότερο /pe.ɾiˈso.te.ɾo/ (adv)
mais

περιστέρι /pe.ɾiˈste.ɾi/ (n)
pombo

περιστασιακός /pˌeristˌasjakˈos/ (adj)
casual

περιστερώνας /pe.ɾi.steˈɾo.nas/ (n)
pombal

περιστροφή /pe.ɾi.stɾoˈfi/ (n)
revolução

περιστύλιο /pˌeristˈiʎo/ (n)
claustro

περιτέμνω /pˌeritˈemno/ (v)
circuncidar

περιτομή /pe.ɾi.toˈmi/ (n)
circuncisão

περιτονίτιδα /pˌeritonˈitiðˌa/ (n)
peritonite

περιττωματικός /pˌeritˌomatikˈos/ (adj)
fecal

περιττός /pe.ɾiˈtos/ (adj)
desnecessário
  που δεν είναι απαραίτητος, ο μη αναγκαίος

περιτόναιο /pˌeritˈoneˌo/ (n)
peritônio
  (ανατομία) λεπτή και διάφανης μεμβράνη που εκτείνεται στην εσωτερική επιφάνεια της κοιλιακής κοιλότητας και περιβάλλει τα σπλάχνα

περιφέρεια /pe.ɾiˈfe.ɾi.a/ (n)
circunferência

περιφραστικός /pˌerifrˌastikˈos/ (adj)
perifrástico

περιφρονώ /pˌerifronˈo/ (v)
desprezar

περιφρόνηση /pˌerifrˈonisˌi/ (n)
menosprezo, desdém

περνάω /peɾˈna.o/ (v)
passar

περονοφόρο /pe.ɾo.noˈfo.ro/ (n)
empilhadeira

περουβιανός /pˌeruvˌianˈos/ (adj)
peruano

περούκα /peˈɾu.ka/ (n)
cabeleira

περπατάω /peɾ.paˈta.o/ (v)
andar

περσικά /peɾ.siˈka/ (n)
persa

περσικός /peɾ.siˈkos/ (adj)
persa

περσοναλισμός /pˌersonˌalismˈos/ (n)
personalismo

πεσέτα /pesˈeta/ (n)
peseta

πεσιμισμός /pˌesimismˈos/ (n)
pessimismo

πεσκαντρίτσα /pˌeskadrˈitsa/ (n)
tamboril

πεταλίδα /pˌetalˈiða/ (n)
lapa

πεταλούδα /pe.taˈlu.ða/ (n)
borboleta, mariposa
  (έντομο) είδος εντόμου, με τέσσερα μεγάλα πολύχρωμα φτερά
  στιλ κολύμβησης στο οποίο οι αθλητές κουνάνε κυκλικά από πίσω προς τα μπρος τα χέρια τους και με κυματισμούς τα πόδια τους

πεταλωτής /pˌetalotˈis/ (n)
ferrador

πεταλώνω /pˌetalˈono/ (v)
ferrar

πετούνια /peˈtu.ɲa/ (n)
petúnia

πετρέλαιο /peˈtɾe.le.o/ (n)
petróleo

πετρελαιοπηγή /pˌetrelˌeopijˈi/ (n)
poço de petróleo

πετροδολάριο /pe.tɾo.ðoˈla.ɾi.o/ (n)
petrodólar

πετσέτα /peˈt͡se.ta/ (n)
toalha, guardanapo

πεφταστέρι /pˌeftastˈeri/ (n)
estrela cadente

πεψίνη /pepsˈini/ (n)
pepsina

πεύκο /ˈpef.ko/ (n)
pinheiro

πηγάδι /piˈɣa.ði/ (n)
poço

πηγή /piˈʝi/ (n)
fonte

πηγαίνω /piˈʝe.no/ (v)
ir, andar, caminhar, viajar, rodar
  κινούμαι από ένα σημείο προς ένα άλλο σημείο, μεταβαίνω

πηγαίος κώδικας /pijˈeos kˈoðikˌas/
código fonte

πηγαινέλα /pi.ʝeˈne.la/ (n)
vai e vem

πηδάλιο /piˈða.li.o/ (n)
leme

πηδάλιο κλίσης /piˈða.li.o ˈkli.sis/
aileron

πηδαλιούχος /pi.ða.liˈu.xos/ (n)
timoneiro

πηλήκιο /pilˈico/ (n)
quepe

πηλίκο /piˈli.ko/ (n)
quociente

πηλοφόρι /pˌilofˈori/ (n)
desempenadeira

πηλός /piˈlos/ (n)
argila

πηνίο /pinˈio/ (n)
bobina

πιάνο /ˈpça.no/ (n)
piano
  (μουσικό όργανο)

πιάνω /ˈpça.no/ (v)
apanhar

πιάστης /pçˈastis/ (n)
coletor

πιάτο /ˈpça.to/ (n)
prato

πιέζω /piˈe.zo/ (v)
instar

πιανίστας /pçanˈistas/ (n)
pianista

πιασάρικος /pçasˈarikˌos/ (adj)
cativante

πιατάκι /pçatˈaci/ (n)
pires

πιγκάλ /piŋɡˈal/ (n)
piaçaba

πιγκουίνος /piŋ.ɡuˈi.nos/ (n)
pinguim, pingüim

πιεζοηλεκτρισμός /pi.e.zo.i.le.ktɾiˈzmos/ (n)
piezoelectricidade

πιεμοντέζικα /pçˌemodˈezikˌa/ (n)
piemontês

πιεστικό /pçˌestikˈo/ (n)
hidrolavadora

πιθανός /pi.θaˈnos/ (adj)
provável

πιθανότητα /pi.θaˈno.ti.ta/ (n)
probabilidade

πιθηκίζω /pˌiθicˈizo/ (v)
macaquear

πικ νικ /pˈik nˈik/ (n)
piquenique

πικάντικος /pikˈadikˌos/ (adj)
temperado

πικραλίδα /pi.kɾaˈli.ða/ (n)
dente-de-leão

πικρικό οξύ /pˌikrikˈo oksˈi/
ácido pícrico

πικρός /piˈkɾos/ (adj)
acérrimo, amargo

πιλάφι /piˈla.fi/ (n)
pilaf

πινέλο /pinˈelo/ (n)
pincel

πινγκ πονγκ /ˈpiŋ ˈpoŋ/ (n)
pingue-pongue, ténis de mesa

πινελιά /pˌineʎˈa/ (n)
pincelada

πιονιέρος /pçoɲˈeros/ (n)
pioneiro

πιπέρι /piˈpe.ɾi/ (n)
pimenta
  μπαχαρικό που παράγεται από τους καρπούς των φυτών της οικογένειας Piperaceae

πιπίλα /piˈpi.la/ (n)
chupeta

πιπεριά /pi.peɾˈʝa/ (n)
pimentão, pimenta

πιπερόριζα /pi.peˈɾo.ɾi.za/ (n)
gengibre

πιπερώνω /pˌiperˈono/ (v)
apimentar

πιράνχας /piˈɾaŋ.xas/ (n)
piranha

πιρουνιά /pi.ru.ˈɲa/ (n)
garfada

πιρούνι /pirˈuni/ (n)
garfo
  (κουζινικά) σκεύος σερβιρίσματος για λήψη στερεού φαγητού, με λαβή και αιχμές
  (τεχνολογία) τμήμα του σκελετού των οχημάτων στο οποίο εφαρμόζει συνήθως το αμορτισέρ

πισίνα /piˈsi.na/ (n)
piscina

πιστά /pistˈa/ (adv)
fielmente
  με τρόπο πιστού

πιστεύω /piˈste.vo/ (v)
crer, acreditar
  έχω πίστη

πιστοποιητικό /pˌistopˌiitikˈo/ (n)
certificado

πιστοποιώ /pi.sto.piˈo/ (v)
certificar

πιστωτική κάρτα /pˌistoticˈi kˈarta/
cartão de crédito

πιστόλι /pistˈoli/ (n)
pistola

πιστόνι /piˈsto.ni/ (n)
pistão

πιστός /piˈstos/ (n)
leal
  που πιστεύει, που ακολουθεί μια θρησκεία

πιτζάμα /piˈd͡za.ma/ (n)
pijama

πιτσαδόρος /pi.t͡saˈðo.ɾos/ (n)
pizzaiolo
  (επάγγελμα) ο παρασκευαστής πίτσας

πιτσαρία /pˌitsarˈia/ (n)
pizaria

πιτσούνι /pitsˈuni/ (n)
borracho

πιτυρίδα /pi.tiˈɾi.ða/ (n)
caspa

πιόνι /pçˈoni/ (n)
peão

πλάκα /ˈpla.ka/ (n)
zombaria

πλάνη /ˈpla.ni/ (n)
ilusão
  η λανθασμένη γνώμη, η πίστη σε κάτι ψευδές
plaina
  εργαλείο για την λείανση ξύλινων επιφανειών, το ροκάνι

πλάσμα /ˈpla.zma/ (n)
plasma

πλάστης /ˈpla.stis/ (n)
rolo da massa
  (κουζινικά) κυλινδρικό εργαλείο για πλάσιμο

πλάτανος /ˈpla.ta.nos/ (n)
plátano

πλάτη /ˈpla.ti/ (n)
costas, dorso

πλάτος /plˈatos/ (n)
largura

πλέγμα /plˈeɣma/ (n)
matriz

πλέκω /ˈple.ko/ (v)
tricotar

πλένω /ˈple.no/ (v)
banhar, lavar

πλέω /plˈeo/ (v)
velejar
  ταξιδεύω σε λίμνη, ποταμό ή θάλασσα

πλήθος /ˈpli.θos/ (n)
número

πλήκτρο /plˈiktro/ (n)
tecla

πλήκτρο βέλους /plˈiktro vˈelus/
tecla de seta

πλήκτρο συντόμευσης /plˈiktro sidˈomefsˌis/
tecla de atalho

πλήκτρο τροποποίησης /plˈiktro trˌopopˈiisˌis/
tecla modificadora

πλήμνη /plˈimni/ (n)
hub
  (δίκτυο υπολογιστών) hub: δικτυακή συσκευή που συνδέει κόμβους (ηλεκτρονικούς υπολογιστές, άλλες πλήμνες, κλπ.) για να υλοποιήσει ένα τοπικό δίκτυο (LAN)

πλήξη /ˈpli.ksi/ (n)
tédio

πλήρωμα /plˈiromˌa/ (n)
tripulação
  το προσωπικό, το σύνολο των ατόμων που χρησιμοποιείται σε ένα μεταφορικό μέσο εάν κατά τη μετακίνησή του χρειάζεται τουλάχιστον πάνω από ένα άτομο

πλίνθος /ˈplin.θos/ (n)
adobe

πλαίσιο /ˈple.si.o/ (n)
contexto

πλαγκτόν /plaŋˈkton/ (n)
plâncton

πλαισιώνω /ple.siˈo.no/ (v)
emoldurar

πλακάκι /plakˈaci/ (n)
telha

πλακομούνι /plˌakomˈuni/ (n)
tribadismo

πλακούντας /plaˈkun.das/ (n)
placenta

πλανήτης /plaˈni.tis/ (n)
planeta

πλανητάριο /plˌanitˈariˌo/ (n)
planetário

πλανητικός /plˌanitikˈos/ (adj)
planetário

πλανόδιος /planˈoðiˌos/ (adj)
itinerante

πλαστικό /plˌastikˈo/ (n)
plástico

πλαστογράφηση /plˌastoɣrˈafisˌi/ (n)
falsificação

πλαστογραφία /pla.sto.ɣɾaˈfi.a/ (n)
forjadura

πλατεία /plaˈti.a/ (n)
praça
  (πολεοδομία) επίπεδος, διαμορφωμένος χώρος μέσα σε κατοικημένη περιοχή που περιβάλλεται από κτίρια ή και δρόμους

πλατφόρμα /platfˈorma/ (n)
plataforma

πλατωνικός /plˌatonikˈos/ (adj)
platónico

πλατύποδας /plaˈti.po.ðas/ (n)
ornitorrinco

πλειάδα /pʎˈaða/ (n)
tupla
  (πληροφορική) δομή δεδομένων, που περιέχει στοιχεία σε συγκεκριμένη αμετάβλητη σειρά και δηλώνεται με τα στοιχεία της να περιέχονται σε παρενθέσεις «(...)» και χωρίζονται με κόμμα (βλ. μαθηματικό ορισμό)

πλειοψηφία /pli.o.psiˈfi.a/ (n)
maioria

πλειστηριάζω /plˌistiriˈazo/ (v)
leiloar

πλειστηριασμός /plˌistirˌiasmˈos/ (n)
leilão

πλεονέκτημα /plˌeonˈektimˌa/ (n)
vantagem

πλεονασμός /ple.o.naˈzmos/ (n)
pleonasmo
  (σχήμα λόγου) η ίδια σημασία με περισσότερες από μία εκφράσεις (για έμφαση ή για εκφραστικούς λόγους)

πλεοναστικός /plˌeonˌastikˈos/ (adj)
pleonástico

πλεονεκτικός /plˌeonˌektikˈos/ (adj)
vantajoso

πλεονεξία /plˌeoneksˈia/ (n)
avareza

πλευρά /pleˈvɾa/ (n)
banda
  (γεωμετρία) ένα ευθύγραμμο τμήμα ενός επίπεδου γεωμετρικού σχήματος
  (μεταφορικά) η αντίθετη άποψη

πλευρό /pleˈvɾo/ (n)
costela
  (ανθρώπινο σώμα) το μέρος του κορμού του σώματος μεταξύ της πλάτης και του στήθους/κοιλιακής χώρας
  κάποιο πλάγιο τμήμα επιφάνειας, πράγματας

πλεόνασμα /pleˈonasmˌa/ (n)
excedente

πληβείος /plivˈios/ (n)
plebeu

πληγή /pliˈʝi/ (n)
empola

πληγώνω /pliɣˈono/ (v)
ferir

πληθυντικός /pli.θin.diˈkos/ (n)
plural

πληθυσμός /pli.θiˈzmos/ (n)
população
  (γεωγραφία) το σύνολο των κατοίκων κάποιου τόπου

πληθωρισμός /plˌiθorismˈos/ (n)
inflação

πληθώρα /pliˈθo.ɾa/ (n)
abundância

πληκτρολογίδιο /plˌiktrolojˈiðiˌo/ (n)
teclado numérico

πληκτρολόγιο /pli.ktɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
teclado

πλημμέλημα /plimˈelimˌa/ (n)
delito

πλημμυρίδα /plˌimirˈiða/ (n)
maré alta

πλημμυρίζω /plˌimirˈizo/ (v)
alagar

πλημμυρισμένος /pli.mi.ɾiˈzme.nos/
alagado

πλημμύρα /pliˈmi.ɾa/ (n)
inundação

πληρεξούσιος /plˌireksˈusjos/ (adj)
plenipotenciário

πληροφορία /pli.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
informação

πληροφορική /pli.ɾo.fo.ɾiˈci/ (n)
informática, ciência da computação
  (επιστήμη) επιστήμη που ερευνά την κωδικοποίηση, διαχείριση και μετάδοση συμβολικών αναπαραστάσεων πληροφοριών

πληροφοριοδότης /plˌirofˌorioðˈotis/ (n)
delator

πληροφορώ /pli.ɾo.foˈɾo/ (v)
informar

πληρωμή /plˌiromˈi/ (n)
pagamento

πληρωτής /plˌirotˈis/ (n)
pagador

πληρώνω /plirˈono/ (v)
pagar

πλοίο /ˈpli.o/ (n)
navio

πλοηγός /ploɪɣˈos/ (n)
navegador

πλοκάμι /ploˈka.mi/ (n)
tentáculo

πλοκή /ploˈci/ (n)
enredo, trama

πλουτοκρατία /plu.to.kɾaˈti.a/ (n)
plutocracia

πλουτώνιο /plutˈoɲo/ (n)
plutónio

πλούσιος /ˈplu.si.os/ (adj)
opulento

πλυντήριο πιάτων /plidˈiriˌo pçˈaton/
lavador de louça/louças

πλυσταριό /pli.staɾˈʝo/ (n)
lavadouro

πλύση εγκεφάλου /ˈpli.si eŋ.ɟeˈfa.lu/
lavagem cerebral

πλώρη /ˈplo.ɾi/ (n)
proa

πνίγω /ˈpni.ɣo/ (v)
asfixiar, esganar

πνευματικά δικαιώματα /pnˌevmatikˈa ðˌiceˈomatˌa/
direitos autorais

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (adj)
mental
  που έχει σχέση με το πνεύμα και (κυρίως ως διανοητική εργασία ή ικανότητα), διανοητικός
espiritual
  που έχει σχέση με το πνεύμα (σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο)

πνευματικότητα /pnˌevmatikˈotitˌa/ (n)
espiritualidade

πνευμοθώρακας /pnˌevmoθˈorakˌas/ (n)
pneumotórax

πνευμονία /pnˌevmonˈia/ (n)
pneumonia

πνευμονολόγος /pnev.mo.noˈlo.ɣos/ (n)
pneumologista

πνεύμα /ˈpnev.ma/ (n)
espírito
  ο νους του ανθρώπου, ατομικά ή συλλογικά

πνεύμονας /ˈpnev.mo.nas/ (n)
pulmão

ποίημα /ˈpi.i.ma/ /ˈpi.ma/ (n)
poema, poesia

ποίηση /ˈpi.i.si/ (n)
poesia

ποίμνιο /pˈimɲo/ (n)
rebanho

πογκρόμ /poŋɡrˈom/ (n)
pogrom

ποδήλατο /poˈði.la.to/ (n)
bicicleta, biciclo
  (μέσο μεταφορών) όχημα, κυρίως δίτροχο, που κινεί ο αναβάτης με τα πόδια του, δίνοντας ώθηση στα πετάλια

ποδηλάτης /pˌoðilˈatis/ (n)
ciclista

ποδηλασία /po.ði.laˈsi.a/ (n)
ciclismo

ποδηλατοδρόμιο /pˌoðilˌatoðrˈomiˌo/ (n)
velódromo

ποδιά /pˌoðiˈa/ (n)
bata, avental

ποδόσφαιρο /poˈðo.sfe.ɾo/ (n)
fútebol, futebol

ποζιτρόνιο /pˌozitrˈoɲo/ (n)
pósitron

ποιήτρια /piˈitriˌa/ (n)
poetisa

ποιητής /pˌiitˈis/ (n)
poeta

ποιητικός /pˌiitikˈos/ (adj)
poético

ποικιλία /pi.ciˈli.a/ (n)
sortimento
  πολλά και, κυρίως, διαφορετικά πράγματα ή είδη ή μορφές

ποικιλότητα /pˌicilˈotitˌa/ (n)
diversidade

ποιμένας /piˈme.nas/ (n)
pastor

ποιμενίδα /pˌimenˈiða/ (n)
pastora

ποινή /piˈni/ (n)
pena

ποινικολόγος /pi.ni.koˈlo.ɣos/ (n)
criminólogo

ποινικοποιώ /pˌinikˌopiˈo/ (v)
criminalizar

ποινικός /pi.niˈkos/ (adj)
punitivo

ποιος /ˈpços/
quem

ποιότητα /piˈo.ti.ta/ (n)
qualidade

πολέμαρχος /poˈle.maɾ.xos/ (n)
polemarca

πολίτης /poˈli.tis/ (n)
cidadão

πολεμίστρα /po.leˈmi.stɾa/ (n)
ameia

πολεμικός /pˌolemikˈos/ (adj)
militar

πολεμιστής /po.le.miˈstis/ (n)
guerreiro

πολεμοκάπηλος /po.le.moˈka.pi.los/ (adj)
belicista

πολεμοχαρής /pˌolemˌoxarˈis/ (adj)
belicoso

πολική αρκούδα /pˌolicˈi arkˈuða/
urso polar

πολιορκία /po.li.oɾˈci.a/ (n)
cerco

πολιορκώ /pˌoʎorkˈo/ (v)
assediar, cercar

πολιτεία /po.liˈti.a/ (n)
estado

πολιτική /pˌoliticˈi/ (n)
política

πολιτική αεροπορία /po.li.tiˈci a.e.ɾo.poˈɾi.a/
aviação civil

πολιτική ορθότητα /po.li.tiˈci oɾˈθo.ti.ta/
politicamente correto

πολιτικοποιώ /pˌolitˌikopiˈo/ (v)
politizar

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (n)
político

πολιτικός μηχανικός /po.li.tiˈkos mi.xa.niˈkos/
engenheiro civil

πολιτισμός /pˌolitismˈos/ (n)
cultura

πολιτογραφώ /pˌolitˌoɣrafˈo/ (v)
naturalizar

πολλαπλασιάζω /po.la.pla.siˈa.zo/ (v)
multiplicar

πολλαπλασιασμός /pˌolaplˌasjasmˈos/ (n)
multiplicação

πολτός /polˈtos/ (n)
massa

πολυ- /po.li/
poli-

πολυάριθμος /poʎˈariθmˌos/ (adj)
abundante

πολυέλαιος /po.liˈe.le.os/ (n)
lustre

πολυβουία /pˌolivuˈia/ (n)
afobação

πολυβόλο /pˌolivˈolo/ (n)
metralhadora

πολυδιάστατος /pˌoliðiˈastatˌos/ (adj)
multidimensional

πολυεθνικός /po.li.eˈθni.kos/ (adj)
multinacional

πολυεστέρας /po.li.eˈste.ɾas/ (n)
poliéster

πολυετής /pˌoʎetˈis/ (adj)
perene

πολυθεϊσμός /pˌoliθˌeismˈos/ (n)
politeísmo

πολυθρόνα /po.liˈθɾo.na/ (n)
poltrona

πολυκατοικία /pˌolikˌaticˈia/ (n)
prédio

πολυλογάς /pˌoliloɣˈas/ (adj)
tagarela, fala-barato

πολυμέσο /po.liˈme.so/ (n)
multimédia

πολυμαθής /pˌolimaθˈis/ (adj)
polímata

πολυμεράση /po.li.meˈɾa.si/ (n)
polimerase

πολυμερές /po.li.meˈɾes/ (n)
polímero

πολυμορφηματικός /po.li.moɾ.fi.ma.tiˈkos/ (adj)
polimorfémico

πολυμορφισμός /pˌolimˌorfismˈos/ (n)
polimorfismo
  (βιολογία) η ικανότητα / ιδιότητα ορισμένων ειδών να εμφανίζονται σε ποικίλες μορφές ή εκδηλώσεις χωρίς να υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στη βασική τους φύση
  (χημεία, φυσική) η ικανότητα ενός στερεού υλικού να υπάρχει σε περισσότερες από μία μορφές ή κρυσταλλικές δομές
  (πληροφορική) χαρακτηριστικό του αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού που επιτρέπει σε αντικείμενα της ίδιας ιεραρχίας να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα της βασικής κλάσης, παρά τις πραγματικές τους διαφορές

πολυνευροπάθεια /pˌolinˌevropˈaθça/ (n)
polineuropatia

πολυνησιακός /pˌolinˌisjakˈos/ (adj)
polinésio

πολυουρεθάνη /pˌoʎureθˈani/ (n)
poliuretano

πολυπολιτισμικός /po.li.po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
multicultural

πολυπολιτισμικότητα /po.li.po.li.ti.zmiˈko.ti.ta/ (n)
multiculturalismo

πολυστερίνη /pˌolisterˈini/ (n)
poliestireno

πολυσυνθετικός /pˌolisˌinθetikˈos/ (adj)
polissintético

πολυσχιδής /pˌolisçiðˈis/ (adj)
multifacetado

πολυσύμπαν /po.liˈsim.ban/ (n)
multiverso

πολυτέλεια /po.liˈte.li.a/ (n)
luxo

πολυτελής /po.li.teˈlis/ (adj)
luxuoso

πολυτεχνικός /pˌolitˌexnikˈos/ (adj)
politécnico

πολυφωνία /po.li.foˈni.a/ (n)
polifonia
  (μουσική) πολλές ανεξάρτητες φωνές (μελωδίες) συνδυασμένες αρμονικά

πολυώνυμο /poʎˈonimˌo/ (n)
polinómio

πολφός /polfˈos/ (n)
polpa

πολωνέζα /pˌolonˈeza/ (n)
polonesa

πολωνικά /pˌolonikˈa/ (n)
polaco

πολωνικός /pˌolonikˈos/ (adj)
polonês, polaco

πολύ /poˈli/ (adv)
muito

πολύγλωσσος /polˈiɣlossˌos/ (adj)
poliglota

πολύγωνο /poˈli.ɣo.no/ (n)
polígono

πολύποδας /poˈli.po.ðas/ (n)
pólipo

πολύς /poˈlis/ (adj)
muito

πολύσημος /polˈisimˌos/ (adj)
polissémico

πολύσπαστο /poˈli.spa.sto/ (n)
bloco de polias

πολύτιμος /poˈli.ti.mos/ (adj)
valioso

πολύτιμος λίθος /polˈitimˌoz lˈiθos/
gema

πολύχρωμος /poˈli.xɾo.mos/ (adj)
colorido

πολώνιο /polˈoɲo/ (n)
polónio

πομεράνιαν /po.meˈɾa.ni.an/ (n)
lulu-da-pomerânia

πομερανικός /po.me.ɾa.niˈkos/ (adj)
pomerano

πονηρός /po.niˈɾos/ (adj)
astuto

ποντίκι /ponˈdi.ci/ (n)
rato, camundongo
  (θηλαστικό ζώο) μικρό τρωκτικό ζώο που ζει στις πόλεις, στους αγρούς και στα σπίτια

ποντίφικας /ponˈdi.fi.kas/ (n)
pontífice

ποντιακός /pon.di.aˈkos/ (adj)
pôntico

ποπ /ˈpop/ (n)
pop

πορδή /poɾˈði/ (n)
peido

πορεία /porˈia/ (n)
andamento

πορθμός /poɾˈθmos/ (n)
estreito

πορνεία /pornˈia/ (n)
prostituição

πορνείο /poɾˈni.o/ (n)
bordel, prostíbulo

πορνοβοσκός /pˌornovoskˈos/ (n)
proxeneta

πορνογραφία /por.no.ɣraˈfi.a/ (n)
pornografia

πορνογραφικός /pˌornoɣrˌafikˈos/ (adj)
pornográfico

πορσελάνη /pˌorselˈani/ (n)
porcelana

πορτιέρης /poɾˈtçe.ɾis/ (n)
porteiro

πορτιέρισσα /poɾˈtçe.ɾi.sa/ (n)
porteira

πορτμπαγκάζ /port.baˈgaz/ (n)
porta-malas

πορτογαλικά /pˌortoɣˌalikˈa/ (n)
português

πορτογαλικός /pˌortoɣˌalikˈos/ (adj)
português

πορτοκάλι /poɾ.toˈka.li/ (n)
laranja

πορτοκαλάδα /pˌortokalˈaða/ (n)
laranjada

πορτοκαλής /poɾ.to.kaˈlis/ (adj)
cor-de-laranja

πορτοκαλί /poɾ.to.kaˈli/ (n)
laranja, alaranjado
  (χρώμα) το χρώμα του πορτοκαλιού

πορτοκαλιά /poɾ.to.kaˈʎa/ (n)
laranjeira

πορτοφολάς /pˌortofolˈas/ (n)
carteirista
  (προφορικό) κλέφτης πορτοφολιών

πορτοφόλι /poɾ.toˈfo.li/ (n)
porta-niqueis

πορφυρό /pˌorfirˈo/ (n)
púrpura

ποσειδώνιο /pˌosiðˈoɲo/ (n)
neptúnio

ποσοδείκτης /pˌosoðˈiktis/ (n)
quantificador

ποσοστό /po.soˈsto/ (n)
percentagem

ποσοτικός /pˌosotikˈos/ (adj)
quantitativo

ποσό /posˈo/ (n)
montante

ποσότητα /poˈso.ti.ta/ (n)
quantidade

ποτέ /potˈe/ (adv)
nunca, jamais
  καμία φορά, σε κανένα χρονικό διάστημα

ποτήρι /poˈti.ɾi/ (n)
copo

ποτίζω /poˈti.zo/ (v)
regar

ποτίστρα /potˈistra/ (n)
bebedouro

ποταμάκι /pˌotamˈaci/ (n)
riacho

ποταμός /po.taˈmos/ (n)
rio
  (γεωγραφία) μεγάλη υδάτινη μάζα που ρέει σε μεγάλη απόσταση με φυσική ροή εντός μίας καθορισμένης κοίτης, ξεκινώντας από μία ή περισσότερες φυσικές πηγές ή λίμνες και καταλήγοντας στη θάλασσα ή σε λίμνη
  (μεταφορικά, στον πληθυντικό) μεγάλη ποσότητα (υγρού)

ποτιστήρι /pˌotistˈiri/ (n)
potássio

ποτό /potˈo/ (n)
bebida

που /pˈu/
que

πουθενά /pu.θeˈna/ (adv)
em nenhum lugar
  σε κανέναν τόπο (στάση)
  σε κανέναν τόπο (κατεύθυνση)
  κάπου (αόριστα, σε ερωτήσεις)

πουκάμισο /puˈka.mi.so/ (n)
camisa

πουλάδα /pulˈaða/ (n)
franga

πουλάκι /pulˈaci/ (n)
passarinho
  μικρό σε μέγεθος ή σε ηλικία πουλί.

πουλάρα /pulˈara/ (n)
potranca

πουλάρι /puˈla.ɾi/ (n)
potro

πουλάω /puˈla.o/ (v)
vender

πουλί /puˈli/ (n)
pássaro, ave

πουλερικό /pˌulerikˈo/ (n)
ave de criação/corte
  (συνήθως στον πληθυντικό: πουλερικά) οικόσιτο εκτρεφόμενο πτηνό (κότα, γαλοπούλα, πάπια, χήνα κ.λπ.)

πουλόβερ /pulˈover/ (n)
blusa

πουρές /puˈɾes/ (n)
puré

πουρνάρι /puɾˈna.ɾi/ (n)
azinheira

πουτάνα /puˈta.na/ (n)
puta

πού /pˈu/ (adv)
onde
  (τοπικό επίρρημα) σε ποιο μέρος; σε ποιον τόπο;

πούλμαν /pˈulman/ (n)
coche

πούπουλο /ˈpu.pu.lo/ (n)
penugem

πούρο /pˈuro/ (n)
charuto

πούτσα /pˈutsa/ (n)
pau

πράγμα /ˈpɾaɣ.ma/ (n)
coisa
  κάθε υλικό αντικείμενο σε αντιδιαστολή με τα ζώα

πράκτορας /ˈpɾa.kto.ɾas/ (n)
agente

πράξη /ˈpɾa.ksi/ (n)
acção
operação
  (μαθηματικά) διαδικασία που παράγει μια νέα τιμή από μία ή περισσότερες τιμές εισόδου

πράσινο /ˈpɾa.si.no/ (n)
verde

πράσινος /prˈasinˌos/ (adj)
verde
  (ουσιαστικοποιημένο) πράσινο:
  (ουσιαστικοποιημένο) πράσινοι:

πράσο /prˈaso/ (n)
alho-porro
pegar / apanhar com a boca na botija
  (συνεκδοχικά, γαστρονομία) το φαγητό που γίνεται με πράσα

πρέπει /ˈpɾe.pi/ (v)
dever

πρέσβης /ˈpɾe.zvis/ (n)
embaixador

πρήζομαι /prˈizomˌe/ (v)
inchar

πρίγκιπας /ˈpɾiŋ.ɟi.pas/ (n)
príncipe

πρίσμα /ˈpɾi.zma/ (n)
prisma

πραγματικός /prˌaɣmatikˈos/ (adj)
real

πραγματικός αριθμός /prˌaɣmatikˈos ˌariθmˈos/
número real

πραγματικότητα /prˌaɣmatikˈotitˌa/ (n)
realidade

πραγματολογία /prˌaɣmatˌolojˈia/ (n)
pragmática

πραγματοποιήσιμος /prˌaɣmatˌopiˈisimˌos/ (adj)
realizável

πραγματοποιώ /prˌaɣmatˌopiˈo/ (v)
cumprir

πρακτικός /pɾa.ktiˈkos/ (adj)
prático

πρακτορείο /pɾa.ktoˈɾi.o/ (n)
agência

πραξικοπηματίας /pɾa.ksi.ko.pi.maˈti.as/ (n)
golpista

πραξικόπημα /pɾa.ksiˈko.pi.ma/ (n)
golpe de estado

πρασεοδύμιο /prˌaseoðˈimiˌo/ (n)
praseodímio

πρασινωπός /prˌasinopˈos/ (adj)
esverdeado

πρεζάκι /prezˈaci/ (n)
junkie

πρελούδιο /prelˈuðiˌo/ (n)
prelúdio

πρεμιέρα /prˌemiˈera/ (n)
estreia

πρεσβεία /pɾeˈzvi.a/ (n)
embaixada

πρεσβευτής /pɾe.zveˈftis/ (n)
embaixador

πρεσβυτεριανισμός /prˌesvitˌeriˌanismˈos/ (pn)
presbiterianismo

πρεσβυωπία /prˌesviopˈia/ (n)
presbyopia, starczowzroczność

πρηνής /prinˈis/ (adj)
de bruços

πριαπισμός /prˌiapismˈos/ (n)
priapismo

πριγκιπάτο /pɾiŋ.ɟiˈpa.to/ (n)
principado

πριγκιπικός /pɾiŋ.ɟi.piˈkos/ (adj)
principesco

πριμαντόνα /pɾi.maˈdo.na/ (n)
prima-dona

πριν /pɾin/
antes de, há
  με δευτερεύουσα πρόταση, δείχνει ότι η πράξη που περιγράφεται ακολουθεί χρονικά την πράξη της κύριας πρότασης

πριονίζω /prˌionˈizo/ (v)
serrar

πρισματικός /prˌismatikˈos/ (adj)
prismático

πριτσίνι /pritsˈini/ (n)
rebite

πριόνι /priˈoni/ (n)
serra, serrote

προ- /pɾo/
pre-

προάστιο /pɾoˈa.sti.o/ (n)
subúrbio, periferia

προέρχομαι /proˈerxomˌe/ (v)
vir de

προίκα /ˈpɾi.ka/ (n)
dote

προαίσθημα /pɾoˈe.sθi.ma/ (n)
premonição

προαγωγή /pɾo.a.ɣoˈʝi/ (n)
avanço

προαιρετικός /prˌoerˌetikˈos/ (adj)
facultativo

προαστιακός /prˌoastˌiakˈos/ (adj)
suburbano

προβάδισμα /provˈaðismˌa/ (n)
liderança

προβάλλω /pɾoˈva.lo/ (v)
projetar
  (μεταβατικό) μετακινώ κάτι προς τα εμπρός ή προς τα έξω
  (μεταβατικό) δίνω μεγάλη δημοσιότητα (προβολή) σε κάτι

προβατίνα /prˌovatˈina/ (n)
ovelha

προβιοτικό /prˌoviˌotikˈo/ (n)
probiótico

προβιοτικός /prˌoviˌotikˈos/ (adj)
probiótico

προβλέπω /pɾoˈvle.po/ (v)
prever

προβλέψιμος /provlˈepsimˌos/ (adj)
previsível

προβοκάτσια /prˌovokˈatsiˌa/ (n)
provocação

προβολέας /prˌovolˈeas/ (n)
holofote

προβολή /pɾo.voˈli/ (n)
projeção

προβοσκίδα /prˌovoscˈiða/ (n)
tromba

προγαμιαίος /prˌoɣamiˈeos/ (adj)
premarital

προγεστερόνη /prˌojesterˈoni/ (n)
progesterona

προγιαγιά /prˌojajˈa/ (n)
bisavó

προγναθισμός /pɾo.ɣna.θiˈzmos/ (n)
prognatismo

προγονή /prˌoɣonˈi/ (n)
enteada

προγονός /prˌoɣonˈos/ (n)
enteado

προγραμματίζω /pɾo.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
planear

προγραμματισμός /prˌoɣramˌatismˈos/ (n)
programação

προγραμματισμός υπολογιστών /prˌoɣramˌatismˈos ˌipolˌojistˈon/
programação (de computadores)

προδίδω /proðˈiðo/ (v)
trair

προδιάθεση /pɾoˈðʝa.θe.si/ (n)
predisposição

προδοσία /prˌoðosˈia/ (n)
traição

προδυναστειακός /prˌoðinˌastçakˈos/ (adj)
pré-dinástico

προδότης /pɾoˈðo.tis/ (n)
traidor

προεδρικός /prˌoeðrikˈos/ (adj)
presidencial

προειδοποίηση /pɾo.i.ðoˈpi.i.si/ (n)
aviso

προειδοποιώ /pɾo.i.ðo.piˈo/ (v)
advertir

προεξέχων /prˌoeksˈexon/
proeminente

προεπεξεργαστής /prˌoepˌekserɣastˈis/ (n)
pré-processador

προεπισκόπηση /prˌoepiskˈopisˌi/ (n)
pré-visualização

προηγμένος /proɪɣmˈenos/
avançado

προηγουμένως /prˌoɪɣumˈenos/ (adv)
anteriormente

προηγούμαι /pɾo.iˈɣu.me/ (v)
adiantar-se
  περπατώ μπροστά από άλλους
anteceder
  συμβαίνω πριν από κάτι άλλο

προηγούμενο /proɪɣˈumenˌo/ (n)
precedente

προηγούμενος /pɾo.iˈɣu.me.nos/ (n)
antecedente
  αυτός που προηγείται

προθάλαμος /proθˈalamˌos/ (n)
antecâmara

προθεσμία /pɾo.θeˈzmi.a/ (n)
prazo final

προκάτοχος /prokˈatoxˌos/ (adj)
antecessor

προκαλώ /pɾo.kaˈlo/ (v)
motivar

προκαρυωτικός /prˌokarˌiotikˈos/ (adj)
procariótico

προκατάληψη /pɾo.kaˈta.li.psi/ (n)
preconceito

προκαταβολή /prˌokatˌavolˈi/ (n)
arras penitenciais

προκατειλημμένος /prˌokatˌilimˈenos/
preconceituoso

προκολομβιανός /prˌokolˌomvianˈos/ (adj)
pré-colombiano

προκυμαία /prˌocimˈea/ (n)
cais

προλετάριος /pɾo.leˈta.ɾi.os/ (n)
proletário

προλεταριάτο /pɾo.le.ta.ɾiˈa.to/ (n)
proletariado

προλεταριακός /prˌoletˌariakˈos/ (adj)
proletário

προληπτικός /pɾo.li.ptiˈkos/ (adj)
supersticioso
  που προλαμβάνει, που με τις εκ των προτέρων ενέργειες ή πράξεις του προλαβαίνει την εκδήλωση ή την εμφάνιση κάποιων πραγμάτων, τα αποτρέπει ή τα ματαιώνει
  που έχει προλήψεις ή πιστεύει σ’ αυτές

προλογίζω /prˌolojˈizo/ (v)
prefaciar

προμήθεια /promˈiθça/ (n)
provisões

προμήθειο /promˈiθço/ (n)
promécio

προμηθευτής /pɾo.mi.θeˈftis/ (n)
fornecedor

προμνησία /prˌomnisˈia/ (n)
déjà-vu

προνόμιο /pɾoˈno.mi.o/ (n)
privilégio

προνύμφη /pɾoˈniɱ.fi/ (n)
larva

προξενείο /prˌoksenˈio/ (n)
consulado

προξενικός /pro.kse.niˈkos/ (adj)
consular

προοδευτικά /prˌooðˌeftikˈa/ (adv)
progressivamente

προοδευτικός /prˌooðˌeftikˈos/ (adj)
progressista

προοδευτισμός /prˌooðˌeftismˈos/ (n)
progressismo

προορισμός /prˌoorismˈos/ (n)
destino

προπάππος /propˈapos/ (n)
bisavô

προπαίδεια /propˈeðça/ (n)
tabuada

προπαγάνδα /prˌopaɣˈanða/ (n)
propaganda

προπαροξύτονος /prˌoparoksˈitonˌos/ (adj)
esdrúxulo

προπατορικό αμάρτημα /prˌopatˌorikˈo amˈartimˌa/
pecado original

προπονητής /pɾo.po.niˈtis/ (n)
treinador

προπονώ /prˌoponˈo/ (v)
treinar

προπτυχιακός /pɾo.pti.çi.aˈkos/ (n)
estudante de graduação

προπόνηση /pɾoˈpo.ni.si/ (n)
treino

προς /ˈpɾos/
a
  (τοπικά) δηλώνει την κατεύθυνση της κίνησης, προς το μέρος
  (μεταφορικά) δηλώνει την κατεύθυνση μιας ενέργειας
  (χρονικά) πλησιάζοντας σε ένα χρονικό σημείο

προς Θεσσαλονικείς Α΄ /prˈos θˌessalˌonicˈis ˈalfa/ (pn)
1 Tessalonicenses

προς Θεσσαλονικείς Β΄ /prˈos θˌessalˌonicˈiz vˈita/ (pn)
2 Tessalonicenses

προς Κορινθίους Α' /prˈos kˌorinθˈius ˈalfa/ (pn)
1 Coríntios

προς Κορινθίους Β' /prˈos kˌorinθˈiuz vˈita/ (pn)
2 Coríntios

προς Ρωμαίους /prˈoz romˈeus/ (pn)
Romanos

προσέγγιση /prosˈeŋɡisˌi/ (n)
abordagem
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού προσεγγίζω
  (μεταφορικά) πραγμάτευση, εξέταση
aproximação
  (κατ’ επέκταση) συμφωνία, αντιστοιχία

προσέχω /pɾoˈse.xo/ (v)
cuidar
  φροντίζω, περιποιούμαι

προσήλυτος /prosˈilitˌos/ (adj)
converso

προσήνεμος /pɾoˈsi.ne.mos/ (adj)
de barlavento

προσανατολισμός /prˌosanˌatolismˈos/ (n)
orientação

προσαρμόζω /pɾo.saɾˈmo.zo/ (v)
adaptar

προσβλητικός /pɾoz.vli.tiˈkos/ (adj)
ofensivo

προσβολή /pɾo.zvoˈli/ (n)
agressão

προσγείωση /prosjˈiosˌi/ (n)
aterragem

προσγειωμένος /prˌosjomˈenos/
de pés assentes na terra, realista

προσγειώνω /prosjˈono/ (v)
aterrissar

προσδιοριστής /prˌosðiˌoristˈis/ (n)
determinante
  (γλωσσολογία, γραμματική, ιδίως για γλώσσες που διαθέτουν οριστικό και αόριστο άρθρο) λέξη (ως είδος μέρους λόγου), πρόθημα, ή φράση που τροποποιεί ένα ουσιαστικό για να προσδιορίσει το είδος της αναφοράς του

προσδοκία /prˌosðocˈia/ (n)
expectativa

προσεγγίζω /pɾo.seŋˈɟi.zo/ (v)
aproximar-se

προσεκτικός /pɾo.se.ktiˈkos/ (adj)
atento

προσεταιριστικός /prˌosetˌeristikˈos/ (adj)
associativo

προσευχή /pɾo.sefˈçi/ (n)
oração, prece
  θρησκευτική πράξη κατά την οποία απευθύνεται κάποιος προς τον Θεό

προσεύχομαι /prosˈefxomˌe/ (v)
orar

προσηλυτίζω /pɾo.si.liˈti.zo/ (v)
converter

προσηλυτισμός /prˌosilˌitismˈos/ (n)
proselitismo

προσθέτω /pɾosˈθe.to/ /pɾoˈsθe.to/ (v)
somar, adicionar

προσθήκη /pɾoˈsθi.ci/ (n)
adição

προσιτός /prˌositˈos/ (adj)
acessível

προσκαλώ /pɾo.skaˈlo/ (v)
convidar

προσκλητήριο /prˌosklitˈiriˌo/ (n)
chamada
  (στρατιωτικός όρος) η πρόσκληση σύνταξης και καταμέτρησης των στρατιωτών

προσκοπισμός /pɾo.sko.piˈzmos/ (n)
escotismo

προσκυνητής /pɾo.sci.niˈtis/ (n)
peregrino
  (θρησκεία) ο πιστός που μεταβαίνει σε έναν ιερό τόπο για ιερό προσκύνημα

προσκύνημα /pɾoˈsci.ni.ma/ (n)
peregrinagem
  επίσκεψη πιστών σε κάποιον τόπο όπου εκδηλώνουν τη λατρεία τους
  (μεταφορικά) ταξίδι σε τόπο με τον οποίο κάποιος συνδέεται συναισθηματικά

προσομοιωτής /prˌosomˌiotˈis/ (n)
simulador

προσοχή /prˌosoçˈi/ (n)
atenção

προσπάθεια /pɾoˈspa.θi.a/ (n)
tentativa

προσπέλαση /prospˈelasˌi/ (n)
acesso

προσπαθώ /pɾo.spaˈθo/ (v)
tentar

προσποιούμαι /pɾo.spiˈu.me/ (v)
fingir

προσροφώ /prˌosrofˈo/ (v)
adsorver

προσρόφηση /prosrˈofisˌi/ (n)
adsorção

προστάτης /prostˈatis/ (n)
próstata
  (βιολογία) ο αδένας που ανήκει στο ανδρικό γεννητικό σύστημα

προστασία /pɾo.staˈsi.a/ (n)
ressalva, protecção

προστατευτικός /pɾo.sta.te.ftiˈkos/ (adj)
protetor

προστατευτισμός /prˌostatˌeftismˈos/ (n)
protecionismo

προστατεύω /pɾo.staˈte.vo/ (v)
proteger

προστατικός /prˌostatikˈos/ (adj)
prostático

προσφέρω /pɾoˈsfe.ɾo/ (v)
oferecer

προσφορά /pɾo.sfoˈɾa/ (n)
oferta
  η ενέργεια του προσφέρω, το να δίνεις σε κάποιον κάτι με επισημότητα σε ένδειξη σεβασμού ή αγάπης ή θρησκευτικής λατρείας κ.λπ.
  η πρόταση που υποβάλλει ένας οίκος σε υποψήφιο αγοραστή για την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού· η επιχειρηματική πρόταση, πχ αυτή για την εξαγορά μιας επιχείρησης
  η διάθεση ενός προϊόντος σε ειδική τιμή, χαμηλότερη από εκείνη που συνηθίζεται είτε από αυτόν που το διαθέτει είτε γενικά στην αγορά

προσωδιακός /prˌosoðˌiakˈos/ (adj)
prosódico

προσωπαγνωσία /pro.so.pa.ɣnoˈsi.a/ (n)
prosopagnosia

προσωπικός /prˌosopikˈos/ (adj)
pessoal
  που αναφέρεται στο πρόσωπο δηλαδή σε κάποιο άτομο

προσωπικός υπολογιστής /prˌosopikˈos ˌipolˌojistˈis/
computador pessoal

προσωπικότητα /prˌosopikˈotitˌa/ (n)
personalidade

προσωπογραφία /prˌosopˌoɣrafˈia/ (n)
descrição

προσωποποίηση /pɾo.so.poˈpi.i.si/ (n)
personificação

προσωρινός /pɾo.so.ɾiˈnos/ (adj)
provisório

προτάσσω /pɾoˈta.so/ (v)
prefixar

προτείνω /pɾoˈti.no/ (v)
propor
  κάνω μία πρόταση, προσφορά ή υπόδειξη σε κάποιον

προτελευταίος /prˌoteleftˈeos/ (adj)
penúltimo

προτεραιοποιώ /prˌoterˌeopiˈo/ (v)
priorizar

προτεραιότητα /pɾo.te.ɾeˈo.ti.ta/ (n)
prioridade

προτεσταντισμός /prˌotestˌadismˈos/ (n)
protestantismo

προτιμητέος /prˌotimitˈeos/ (adj)
preferível

προτομή /prˌotomˈi/ (n)
busto

προτροπή /pɾo.tɾoˈpi/ (n)
prompt de comando
  (πληροφορική) στην διεπαφή γραμμής εντολής η αναμονή για πληκτρολόγηση εντολής σε λειτουργικό σύστημα ή άλλο πρόγραμμα

προφέρω /profˈero/ (v)
pronunciar
  αρθρώνω φθόγγους και λέξεις

προφήτης /pɾoˈfi.tis/ (n)
profeta, profetisa
  (θρησκεία) θρησκευτικό πρόσωπο που σύμφωνα με τις γραφές, είχε την ικανότητα της θείας έμπνευσης την οποία αποκάλυπτε στο λαό
  αυτός που προβλέπει το μέλλον

προφανής /prˌofanˈis/ (adj)
óbvio

προφανώς /prˌofanˈos/ (adv)
obviamente

προφητεία /prˌofitˈia/ (n)
profecia

προφητεύω /prˌofitˈevo/ (v)
profetizar

προφορά /prˌoforˈa/ (n)
pronúncia, pronunciação

προφορικός /prˌoforikˈos/ (adj)
oral, verbal

προφυλακτήρας /pɾo.fi.laˈkti.ɾas/ (n)
para-choque

προφυλακτικό /prˌofilˌaktikˈo/ (n)
camisinha, preservativo

προφύλαξη /profˈilaksˌi/ (n)
precaução

προχθές /proxθˈes/ (adv)
anteontem

προχοΐδα /pɾo.xoˈi.ða/ (n)
bureta

προωθώ /prˌooθˈo/ (v)
promover

προϊστάμενος /proɪstˈamenˌos/ (n)
principal

προϊστορία /pɾo.i.stoˈɾi.a/ (n)
pré-história

προϊστορικός /pɾo.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
pré-histórico

προϊόν /proɪˈon/ (n)
produto

προϋπολογισμός /pɾo.i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
orçamento

προϋπόθεση /pɾo.iˈpo.θe.si/ (n)
condição

προώθηση /pɾoˈo.θi.si/ (n)
acesso

πρυτανείο /prˌitanˈio/ (n)
reitoria

πρωί /pɾoˈi/ (n)
manhã

πρωθυπουργός /pɾo.θi.puɾˈɣos/ (n)
primeiro ministro

πρωκτολόγος /prˌoktolˈoɣos/ (n)
proctóloga

πρωκτός /proktˈos/ (n)
ânus

πρωσικός /pɾo.siˈkos/ (adj)
prussiano

πρωτάθλημα /protˈaθlimˌa/ (n)
campeonato

πρωτάρης /protˈaris/ (adj)
novato

πρωταγωνιστής /pro.ta.ɣo.niˈstis/ (n)
protagonista

πρωταθλητής /pɾo.ta.θliˈtis/ (n)
campeão

πρωτακτίνιο /prˌotaktˈiɲo/ (n)
protactínio

πρωταπριλιά /pɾo.ta.pɾiˈʎa/ (n)
Dia da Mentira

πρωτεΐνη /pɾo.teˈi.ni/ (n)
proteína

πρωτεύουσα /pɾoˈte.vu.sa/ (n)
capital

πρωτοβουλία /prˌotovulˈia/ (n)
iniciativa

πρωτογένεια /pro.toˈʝe.ni.a/ (n)
primogenitura

πρωτογλώσσα /pro.to.ˈɣlo.sa/ (n)
protolíngua

πρωτολογισμός /prˌotolˌojismˈos/ (n)
protologismo

πρωτοπορία /prˌotoporˈia/ (n)
vanguarda

πρωτοπόρος /pɾo.toˈpo.ɾos/ (n)
bandeirante

πρωτοτόκος /pɾo.toˈto.kos/ (adj)
primogénito

πρωτόγαλα /protˈoɣalˌa/ (n)
colostro

πρωτόγονος /pɾoˈto.ɣo.ni/ /pɾoˈto.ɣo.no/ /pɾoˈto.ɣo.nos/ (adj)
primitiva

πρωτόκολλο /pɾoˈto.ko.lo/ (n)
protocolo
  έντυπο όπου αναφέρεται όλο το εθιμοτυπικό για κρατικούς αξιωματούχους.
  (παλαιογραφία) σημείωση που βρισκόταν σε κυλινδρικούς παπύρους, κολλημένη στην αρχή του κειμένου, και περιείχε εξήγηση ή περίληψη του περιεχομένου
  (πληροφορική) σύνολο κοινά αποδεκτών κανόνων που περιγράφουν τον τρόπο μετάδοσης ή ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ διαφορετικού τύπου υπολογιστών, ειδικά σε ένα δίκτυο

πρωτόνιο /protˈoɲo/ (n)
próton

πρωτόπλασμα /pɾoˈto.pla.zma/ (n)
protoplasma

πρωτότυπος /pɾoˈto.ti.pos/ (adj)
original

πρόβατο /ˈpɾo.va.to/ (n)
ovelha

πρόβλημα /ˈpɾo.vli.ma/ (n)
problema

πρόγευμα /ˈpɾo.ʝev.ma/ (n)
desjejum

πρόγνωση /ˈpɾo.ɣno.si/ (n)
prognóstico

πρόγνωση καιρού /ˈpɾo.ɣno.si ceˈɾu/
previsão do tempo

πρόγονος /ˈpɾo.ɣo.nos/ (n)
antepassado

πρόγραμμα /ˈpɾo.ɣɾa.ma/ (n)
programa

πρόδρομος /ˈpɾo.ðɾo.mos/ (adj)
pródromo
  που προηγείται και προαναγγέλλει

πρόεδρος /ˈpro.e.ðros/ (n)
presidente, presidenta

πρόθεση /prˈoθesˌi/ (n)
preposição
  (εκκλησιαστικός όρος) η παρουσίαση των τίμιων δώρων στο ιερό για τη θεία ευχαριστία

πρόθημα /ˈpɾo.θi.ma/ (n)
prefixo

πρόθυμος /ˈpɾo.θi.mos/ (adj)
serviçal

πρόκληση /ˈpɾo.kli.si/ (n)
desafio

πρόναος /ˈpɾo.na.os/ (n)
pronau

πρόνοια /ˈpɾo.ni.a/ (n)
providência

πρόξενος /ˈpɾo.kse.nos/ (n)
cônsul
  (επάγγελμα, διπλωματία) επίσημος αντιπρόσωπος ξένου κράτους που αποστέλλεται για να αναπτύσσει συμφωνίες και να προστατεύει τα συμφέροντα των συμπατριωτών του σε εκείνη τη χώρα

πρόοδος /ˈpɾo.o.ðos/ (n)
avançada, progresso

πρόποση /prˈoposˌi/ (n)
brinde

πρόσβαση /prˈosvasˌi/ (n)
acesso

πρόσημο /prˈosimˌo/ (n)
sinal

πρόσθεση /ˈpɾo.sθe.si/ (n)
adição

πρόσκληση /prˈosklisˌi/ (n)
convite

πρόσκοπος /ˈpɾo.sko.pos/ (n)
batimento

πρόσκρουση /ˈpɾo.skɾu.si/ (n)
impacte

πρόσοψη /ˈpɾo.so.psi/ (n)
fachada

πρόστιμο /ˈpɾo.sti.mo/ (n)
multa

πρόστυχος /ˈpɾo.sti.xo/ /ˈpɾo.sti.xos/ /ˈpɾo.sti.çi/ (adj)
vulgar, ordinário

πρόσφατος /pɾoˈsfa.tos/ (adj)
recente

πρόσφυγας /prˈosfiɣˌas/ (n)
refugiado, refugiada

πρόσχημα /ˈpɾo.sçi.ma/ (n)
pretexto

πρόσωπο /ˈpɾo.so.po/ (n)
rosto, face, cara
  (ανθρώπινο σώμα) το μπροστινό μέρος του κεφαλιού

πρόταση /ˈpɾo.ta.si/ (n)
frase
  (γραμματική) μια νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά απο λέξεις με κεντρικό χαρακτηριστικό ένα ρήμα

πρότυπο /prˈotipˌo/ (n)
gabarito

πρόχειρο /ˈpɾo.çi.ɾo/ (n)
prancheta
  (πληροφορική) περιοχή της μνήμης του υπολογιστή η οποία χρησιμοποιείται για προσωρινή αποθήκευση

πρόωρα /prˈoorˌa/ (adv)
prematuramente

πρόωρος /prˈoorˌos/ (adj)
adiantado

πρύμνη /ˈpɾi.mni/ (n)
popa

πρύτανης /ˈpɾi.ta.nis/ (n)
reitor
  (εκπαίδευση) καθηγητής ή καθηγήτρια ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος, που εκλέγεται από το Διοικητικό Συμβούλιο για ορισμένη θητεία (ένα, δύο ή τρία χρόνια), ως προϊστάμενος της διοίκησης του ιδρύματος

πρώην /prˈoin/ (n)
anterior

πρώιμος /ˈpɾo.i.mos/ (adj)
cedo

πρώτες βοήθειες /ˈpɾo.tes voˈi.θi.es/
primeiros socorros

πρώτος /ˈpɾo.tos/
primo, primeiro

πρώτος αριθμός /prˈotos ˌariθmˈos/
número primo

πτέρυγα /ptˈeriɣˌa/ (n)
ala

πτήση /ˈpti.si/ (n)
vôo, voo

πτερύγιο /pterˈijo/ (n)
barbatana

πτηνοτρόφος /ptˌinotrˈofos/ (n)
avicultor

πτητικός /pti.tiˈkos/ (adj)
volátil
  που έχει την τάση να εξατμίζεται εύκολα

πτυελοδοχείο /pti.e.lo.ðoˈçi.o/ (n)
cuspideira

πτυχή /ptiˈçi/ (n)
dobra
  (ανατομία) αναδίπλωση του δέρματος ή εσωτερικού οργάνου

πτυχίο /ptiçˈio/ (n)
diploma

πτωμαΐνη /ptˌomaˈini/ (n)
ptomaína

πτωχεύω /ptoˈçe.vo/ (v)
falir

πτώμα /ˈpto.ma/ (n)
cadáver

πτώση /ˈpto.si/ (n)
queda
  η κίνηση προς τα κάτω λόγω βαρύτητας, η ενέργεια του πέφτω
  (ιατρική) η μετακίνηση οργάνων προς τα κάτω
caso
  η μείωση της αριθμητικής τιμής
  (γραμματική) κάθε ένας από τους τύπους που σχηματίζουν τα κλιτά μέρη του λόγου εκτός από το ρήμα

πτώχευση /ptˈoçefsˌi/ (n)
bancarrota

πυγμάχος /piɣˈma.xos/ (n)
boxeador

πυγμαίος /piɣmˈeos/ (n)
pigmeu

πυγμαχία /pˌiɣmaçˈia/ (n)
boxe

πυγμαχώ /piɣ.maˈxo/ (v)
boxear

πυγολαμπίδα /pi.ɣo.lamˈbi.ða/ (n)
vaga-lume

πυελικός /pˌielikˈos/ (adj)
pélvico

πυκνωτής /pˌiknotˈis/ (n)
condensador, capacitor

πυκνός /piˈknos/ (adj)
denso

πυκνότητα /piˈkno.ti.ta/ (n)
densidade

πυλαία φλέβα /pilˈea flˈeva/
veia porta

πυλωρός /pˌilorˈos/ (n)
piloro
  (ανατομία) το τελευταίο τμήμα του στομάχου, πριν την είσοδο της τροφής στο δωδεκαδάκτυλο

πυλώνας /piˈlo.nas/ (n)
portal
  η κυρίως (επιβλητική) πύλη
pilone
  μεταλλική ή τσιμεντένια κατασκευή με μεγάλο ύψος, στην οποία στηρίζονται αγωγοί μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης

πυξάρι /piksˈari/ (n)
buxo

πυξίδα /piˈksi.ða./ (n)
bússola
  όργανο προσανατολισμού. Αποτελείται από ένα κουτί, κατασκευασμένο από μη μαγνητικό υλικό, που στο κέντρο του είναι στερεωμένη μια μαγνητική βελόνα η οποία δείχνει πάντα το βορρά
  οτιδήποτε χρησιμοποιείται ως μέσο προσανατολισμού

πυορροώ /pˌioroˈo/ (v)
supurar

πυρ /piɾ/
fogo

πυρά /pi.ˈɾa/ (n)
fogueira
  εστία φωτιάς

πυρήνας /pi.ˈɾi.nas/ (n)
núcleo

πυρίτιο /pirˈitiˌo/ (n)
silício

πυραμίδα /pi.ɾaˈmi.ða/ (n)
pirâmide

πυραμιδικός /pˌiramˌiðikˈos/ (adj)
piramidal

πυρετός /pi.ɾeˈtos/ (n)
febre

πυρηναϊκός /pˌirinaɪkˈos/ (adj)
pirenaico

πυρηνική φυσική /pˌirinicˈi fˌisicˈi/
física nuclear

πυρηνικός /pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
nuclear

πυριγενής /pˌirijenˈis/ (adj)
ígneo

πυρκαγιά /piɾ.kaˈʝa/ (n)
incêndio

πυροβολαρχία /pˌirovˌolarçˈia/ (n)
bateria

πυροβόλο /pˌirovˈolo/ (n)
arma de fogo
  (στρατιωτικός όρος, οπλισμός) όπλο που βάλλει πυρά σε κοντινή ή μακρινή απόσταση

πυροδοτώ /pi.ɾo.ðoˈto/ (v)
apertar o gatilho

πυρομανής /pi.ɾo.maˈnis/ (n)
piromaníaco

πυρομανία /pi.ɾo.maˈni.a/ (n)
piromania

πυρομαχικά /pˌiromˌaçikˈa/ (n)
munição

πυρομετεωρολογία /pˌiromˌeteˌorolojˈia/ (n)
pirometeorologia

πυρομετεωρολογικός /pˌiromˌeteˌorolˌojikˈos/ (adj)
pirometeorológico

πυροσβέστης /pi.ɾoˈzve.stis/ (n)
bombeiro

πυροσβεστήρας /pi.ɾo.zveˈsti.ɾas/ (n)
extintor

πυροτέχνημα /pˌirotˈexnimˌa/ (n)
fogo artificial

πυρσός /pirsˈos/ (n)
tocha

πυρόλυση /pirˈolisˌi/ (n)
pirólise

πυτιά /pˌitiˈa/ (n)
coalho

πυώδης /piˈo.ðis/ (adj)
purulento

πωλήσιμος /polˈisimˌos/ (adj)
vendável

πωλήτρια /poˈli.tɾia/ (n)
vendedora

πωλητής /pˌolitˈis/ (n)
vendedor

πόδι /ˈpo.ði/ (n)
pata, pé
  (ανατομία) άκρο του σώματος ανθρώπων ή ζώων που χρησιμεύει στη στήριξη και στο βάδισμα
pé, perna
  (ανθρώπινο σώμα) το τμήμα του ανθρώπινου σώματος κάτω από τον αστράγαλο

πόθος /ˈpo.θos/ (n)
desejo

πόιντερ /pˈoɪder/ (n)
pointer

πόκερ /pˈocer/ (n)
pôquer

πόλεμος /ˈpo.le.mos/ (n)
guerra

πόλη /ˈpo.li/ (n)
cidade, município

πόλκα /pˈolka/ (n)
polca
  (χορός) χορός με καταγωγή από την Τσεχία

πόλο /pˈolo/ (n)
polo
  (αθλητισμός) είδος παιχνιδιού στο οποίο δυο έφιππες ομάδες προσπαθούν να σπρώξουν μια ξύλινη μπάλα με ένα είδος σφυριού με επίμηκες χερούλι

πόλος /ˈpo.los/ (n)
polo

πόλωση /ˈpo.lo.si/ (n)
polaridade

πόνος /ˈpo.nos/ (n)
dor, aflição

πόντος /pˈodos/ (n)
ponto
  βαθμός που αυξάνει το σκορ σε άθλημα, χαρτοπαίγνιο κλπ

πόντσο /pˈodso/ (n)
poncho

πόρνη /ˈpoɾ.ni/ (n)
prostituta

πόρος /ˈpo.ɾos/ (n)
expediente

πόρτα /ˈpoɾ.ta/ (n)
porta

πόσιμος /pˈosimˌos/ (adj)
potável

πόσο /pˈoso/ (adv)
quanto

πόσο μάλλον /pˈoso mˈalon/
muito menos

πότε /pˈote/ (adv)
quando

πότης /ˈpo.tis/ (n)
bebedor

πύθωνας /ˈpi.θo.nas/ (n)
pitão

πύλη /ˈpi.li/ (n)
portão

πύραυλος /ˈpi.ɾa.vlos/ (n)
míssil

πύργος /ˈpiɾ.ɣos/ (n)
torre
  (σκάκι) πιόνι σε σχήμα πύργου που μπορεί να κινείται οριζόντια και κάθετα προχωρώντας όσα τετράγωνα επιθυμεί ο παίκτης

πύργος ελέγχου /ˈpiɾ.ɣos eˈleŋ.xu/
torre de controle, torre de controlo

πώληση /pˈolisˌi/ (n)
venda

πώμα /ˈpo.ma/ (n)
rolha

πώς /pˈos/ (adv)
como

ράβω /rˈavo/ (v)
costurar, coser

ράγκμπι /rˈaŋɡbi/ (n)
ráguebi, râguebi

ράδιο /ˈɾa.ði.o/ (n)
rádio
  (χημεία) ραδιενεργό, μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 88 και χημικό σύμβολο το Ra, με λευκό χρώμα και μεταλλική λάμψη που, όταν οξειδώνεται σε επαφή με τον αέρα, γίνεται μαύρο. Ανακαλύφθηκε το 1898 και είναι ιδιαίτερα τοξικό

ράλι /rˈali/ (n)
rali

ράμπα /rˈaba/ (n)
rampa

ράμφος /ˈɾaɱ.fos/ (n)
bico

ράπερ /rˈaper/ (n)
rapper

ράσο /ˈɾa.so/ (n)
batina

ράστερ /rˈaster/ (n)
matricial
  (τυπογραφία) άθροισμα κουκίδων που δημιουργούν οπτική εντύπωση αυξομειούμενου ή συνεχούς γκρίζου για την παράσταση όγκου, σχημάτων κλπ // βιομηχανοποιημένα φύλλα χαρτιού ή διαφανούς επιφάνειας με έτοιμα, τυπωμένα αθροίσματα κουκίδων
  (πληροφορική, γραφικά υπολογιστή) raster, bitmap: ψηφιακή εικόνα που αποτελείται από ένα πλέγμα εικονοστοιχείων (pixels) και η οποία αποθηκεύεται σε αρχείο σαν ακολουθία των οριζόντιων γραμμών αυτού του πλέγματος

ράτσα /ˈɾa.t͡sa/ (n)
raça

ράφι /rˈafi/ (n)
prateleira, estante

ράφτης /rˈaftis/ (n)
alfaiate

ράφτρα /rˈaftra/ (n)
costureira

ρέγκα /ˈreŋ.ɟa/ (n)
arenque

ρέγκε /rˈeŋɡe/ (n)
reggae

ρέστα /rˈesta/ (n)
troco
  τα χρήματα που πρέπει να επιστρέψει ο πωλητής στον αγοραστή, όταν ο τελευταίος του δίνει κέρματα ή χαρτονομίσματα μεγαλύτερης αξίας από αυτήν του προϊόντος που αγοράζει
  (χαρτοπαίγνιο) όλα τα χρήματα που μου έχουν απομείνει

ρήμα /ˈɾi.ma/ (n)
verbo

ρήνιο /rˈiɲo/ (n)
rénio

ρήξη /ˈɾi.ksi/ (n)
ruptura

ρήτρα /ˈɾi.tɾa/ (n)
cláusula

ρίγανη /ˈɾi.ɣa.ni/ (n)
orégano
  (φυτό) είδος αρωματικού φυτού
  (γαστρονομία) τα τριμμένα φύλλα και άνθη του παραπάνω φυτού που χρησιμοποιούνται ως μυρωδικό στη μαγειρική

ρίγος /ˈɾi.ɣos/ (n)
calafrio

ρίζα /rˈiza/ (n)
raiz
  το μέρος φυτού που είναι ριζωμένο στο χώμα
  (γλωσσολογία) το αρχικό και αμετάβλητο μέρος μιας λέξης από το οποίο μπορούν να παράγονται πολλά θέματα
  η πηγή, η προέλευση, η αιτία

ρίζωμα /rˈizomˌa/ (n)
rizoma

ρίσκο /rˈisko/ (n)
risco

ρίχνω /ˈɾi.xno/ (v)
jogar
  (λαϊκό) (για ποινές, τιμωρία) επιβάλλω

ρίψη /ˈɾi.psi/ (n)
arremesso

ραβέντι /ravˈedi/ (n)
ruibarbo

ραβίνος /ravˈinos/ (n)
rabino

ραβδί /ravðˈi/ (n)
bastão

ραβδοσκόπος /ɾa.vðoˈsko.pos/ (n)
rabdomante

ραγάδα /ɾaˈɣa.ða/ (n)
estria

ραγίζω /rajˈizo/ (v)
rachar

ραδερφόρντιο /rˌaðerfˈordiˌo/ (n)
ruterfórdio

ραδιενέργεια /rˌaðienˈerja/ (n)
radioatividade

ραδιενεργός /rˌaðiˌenerɣˈos/ (adj)
radioactivo

ραδιο- /ɾa.ði.o/ /ɾa.ði̯o/
radio-

ραδιοκύμα /rˌaðiocˈima/ (n)
onda de rádio

ραδιοσταθμός /rˌaðiˌostaθmˈos/ (n)
estação de rádio

ραδιοχρονολόγηση /ɾa.ði.o.xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
datação por radiocarbono

ραδιόφωνο /ɾaˈðʝo.fo.no/ (n)
rádio

ραδόνιο /raðˈoɲo/ (n)
rádon

ραθυμία /rˌaθimˈia/ (n)
preguiça

ραιβοϊπποποδία /re.vo.i.po.po.ˈði.a/ (n)
pé torto

ρακέτα /ɾaˈce.ta/ (n)
raquete

ρακλέτα /raklˈeta/ (n)
rodo

ρακούν /rakˈun/ (n)
guaxinim

ραμαζάνι /rˌamazˈani/ (n)
Ramadão

ραντεβού /ɾan.deˈvu/ (n)
rendez-vous
  ερωτική συνάντηση

ραπάνι /ɾaˈpa.ni/ (n)
rabanete

ραπτομηχανή /ɾa.pto.mi.xaˈni/ (n)
máquina de costura

ρατσισμός /rˌatsismˈos/ (n)
racismo

ρατσιστής /rˌatsistˈis/ (n)
racista

ρατσιστικός /rˌatsistikˈos/ (adj)
racista

ραχοκοκαλιά /rˌaxokˌokaʎˈa/ (n)
base

ραψωδία /rˌapsoðˈia/ (n)
rapsódia

ρε /rˈe/ (n)
ré
  (μουσική) η δεύτερη νότα στην κλίμακα του ντο

ρεάλ /ɾeˈal/ (n)
real

ρεαλισμός /ɾe.a.liˈzmos/ (n)
realismo

ρεβέρ /revˈer/ (n)
bainha
  το εξωτερικό δίπλωμα, το γύρισμα που κάνει το ύφασμα στο κάτω μέρος από το μπατζάκι ενός παντελονιού ή στην άκρη ενός μανικιού
  (στο τένις ή το πινγκ πονγκ) η απόκρουση μιας μπαλιάς με το δεξί χέρι, ενώ η μπάλα βρίσκεται στα αριστερά του αθλητή, ή με το αριστερό, ενώ η μπάλα βρίσκεται στα δεξιά

ρεβίθι /revˈiθi/ (n)
grão-de-bico

ρεβανσισμός /rˌevansismˈos/ (n)
revanchismo

ρεβεγιόν /rˌevejˈon/ (n)
véspera

ρεζερβέ /rˌezervˈe/ (adj)
reservado

ρεκόρ /ɾeˈkoɾ/ (n)
recorde

ρεπεσάζ /rˌepesˈaz/ (n)
repescagem

ρεπορτάζ /ɾe.poɾˈtaz/ (n)
reportagem

ρεπουμπλικάνος /ɾe.pu.bliˈka.nos/ (n)
republicano

ρεπουμπλικανισμός /ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos/ (n)
republicanismo

ρεπό /repˈo/ (n)
folga

ρεσεψιονίστ /rˌesepsˌionˈist/ (n)
recepcionista

ρεσιτάλ /ɾe.siˈtal/ (n)
recital

ρετιρέ /ɾe.tiˈɾe/ (n)
cobertura

ρετροϊός /re.tro.iˈos/ (n)
retrovírus

ρετσίνι /ɾeˈt͡si.ni/ (n)
resina

ρευματολογία /rˌevmatˌolojˈia/ (n)
reumatologia

ρευστότητα /ɾefˈsto.ti.ta/ (n)
liquidez

ρεύμα /ˈɾev.ma/ (n)
corrente

ρεύομαι /rˈevomˌe/ (v)
arrotar

ρηματικός /rˌimatikˈos/ (adj)
verbal

ρητίνη /ritˈini/ (n)
resina

ρητορική /ɾi.to.ɾiˈci/ (n)
retórica

ρητορική ερώτηση /rˌitoricˈi erˈotisˌi/
pergunta retórica

ρητορικός /ɾi.to.ɾiˈci/ /ɾi.to.ɾiˈko/ /ɾi.to.ɾiˈkos/ (adj)
retórico

ρητός /ɾiˈtos/ (adj)
racional
  που έχει ειπωθεί, που έχει ορισθεί κατηγορηματικά και με σαφήνεια

ρητός αριθμός /ritˈos ˌariθmˈos/
número racional

ρηχός /ɾiˈxos/ (adj)
raso

ριβοφλαβίνη /rˌivoflavˈini/ (n)
riboflavina

ριβόζη /rivˈozi/ (n)
ribose

ριβόσωμα /rivˈosomˌa/ (n)
ribossomo

ριζικός /ɾi.ziˈkos/ (adj)
basicamente

ριζοβολώ /ɾi.zo.voˈlo/ (v)
criar raízes

ριζοσπάστης /ɾi.zoˈspa.stis/ (n)
radical

ριζοσπαστικοποίηση /rˌizospˌastikopˈiisˌi/ (n)
radicalização

ριζοσπαστικός /rˌizospˌastikˈos/ (n)
radical

ριζότο /ɾiˈzo.to/ (n)
risoto

ριμέικ /ɾiˈmei̯k/ (n)
refilmagem

ρινγκ /rˈinɡ/ (n)
ring

ρινικός /rˌinikˈos/ (adj)
nasal
  ο σχετικός με την ρίνα
  ο σχετικός με την ρίνα

ρινοδέλφινο /rˌinoðˈelfinˌo/ (n)
golfinho-nariz-de-garrafa

ρινοπλαστική /ɾi.no.pla.stiˈci/ (n)
rinoplastia

ρινόκερος /rinˈocerˌos/ (n)
rinoceronte

ριψοκίνδυνος /ɾi.psoˈcin.ði.nos/ (adj)
arriscado

ροή /ɾoˈi/ (n)
vazão

ροδάκινο /ɾoˈða.ci.no/ (n)
pêssego

ροδάνι /ɾoˈða.ni/ (n)
roda de fiar

ροδέλα /roðˈela/ (n)
rodela

ροδακινιά /rˌoðaciɲˈa/ (n)
pessegueiro

ροδιά /ɾoˈðʝa/ (n)
romãzeira

ροδόγραμμα /ɾoˈðo.ɣɾa.ma/ (n)
rosa dos ventos

ροδόνερο /ɾoˈðo.ne.ɾo/ (n)
água de rosas

ροζ /rˈoz/ (n)
rosa, cor-de-rosa
  το ροζ χρώμα

ροζάριο /ɾoˈza.ɾi.o/ (n)
rosário

ροζέ /rozˈe/ (n)
rosado

ροκ /rˈok/ (n)
rock

ροκ εντ ρολ /rˈok ˈed rˈol/ (n)
rock

ροκάς /rokˈas/ (n)
roqueira

ροκανίζω /ɾo.kaˈni.zo/ (v)
roer

ροκοκό /rˌokokˈo/ (n)
rococó

ρολογάς /ɾo.loˈɣas/ (n)
relojeiro

ρολόι /ɾoˈlo.i/ (n)
relógio

ρομάτζι /ɾo̞ːma̠ʑi/ (n)
romaji

ρομαντικός /ɾo.man.diˈkos/ (adj)
romântico

ρομποτική /ɾo.bo.tiˈci/ (n)
robótica

ρομποτικός /rˌobotikˈos/ (adj)
robótico

ρομπότ /ɾoˈbot/ (n)
robot, robô

ροοθήκευση /rˌooθˈicefsˌi/ (n)
streaming

ροπή /ropˈi/ (n)
momento
  (μηχανική) η συνέπεια εφαρμογής μιας δύναμης σε σώμα που μπορεί να περιστραφεί

ρουβίδιο /ruvˈiðiˌo/ (n)
rubídio

ρουθήνιο /ruθˈiɲo/ (n)
ruténio, rutênio

ρουθούνι /ruθˈuni/ (n)
narina

ρουλέτα /ɾuˈle.ta/ (n)
roleta

ρουμανικά /rˌumanikˈa/ (n)
romeno

ρουμπίνι /ɾuˈbi.ni/ (n)
rubi

ρουπία /rupˈia/ (n)
rupia

ρουτίνα /ɾuˈti.na/ (n)
rotina

ροφός /rofˈos/ (n)
garoupa

ροχαλίζω /rˌoxalˈizo/ (v)
roncar

ρούβλι /ˈɾu.vli/ (n)
rublo

ρούμι /ˈɾu.mi/ (n)
rum

ρούχο /ˈɾu.xo/ (n)
roupa

ρυάκι /ɾiˈa.ci/ (n)
riacho, ribeiro

ρυζόγαλο /rizˈoɣalˌo/ (n)
arroz-de-leite

ρυθμίζω /ɾiθˈmi.zo/ (v)
ajustar

ρυθμιστής /rˌiθmistˈis/ (n)
regulador

ρυθμός /ɾiˈθmos/ (n)
ritmo

ρυμουλκώ /rˌimulkˈo/ (v)
rebocar

ρυμούλκα /rimˈulka/ (n)
reboque

ρυμούλκηση /rimˈulcisˌi/ (n)
reboque

ρυτό /ritˈo/ (n)
ritão

ρωμαιοκαθολικός /rˌomeˌokaθˌolikˈos/ (adj)
católico

ρωμαλέος /ɾo.maˈle.a/ /ɾo.maˈle.o/ /ɾo.maˈle.os/ (adj)
vigoroso

ρωμαϊκός /ɾo.ma.iˈkos/ (adj)
Romano, romano

ρωσικά /ɾo.siˈka/ (n)
russo

ρωτώ /rotˈo/ (v)
perguntar

ρόδα /ˈɾo.ða/ (n)
roda

ρόδι /rˈoði/ (n)
romã

ρόδινος /ˈɾo.ði.ni/ /ˈɾo.ði.no/ /ˈɾo.ði.nos/ (adj)
cor-de-rosa

ρόδιο /rˈoðiˌo/ (n)
ródio

ρόκα /ˈɾo.ka/ (n)
roca
  ράβδος στην οποία τοποθετούταν μαλλί για γνέσιμο
rúcula
  (φυτό) ποώδες φυτό με άσπρα άνθη (επιστημονική ονομασία Eruca sativa), που τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες

ρόλος /ˈɾo.los/ (n)
papel

ρόμβος /rˈomvos/ (n)
losango

ρόμπα /ˈɾo.ba/ (n)
manto

ρόπαλο /rˈopalˌo/ (n)
bastão

ρύγχος /ˈɾiŋ.xos/ (n)
focinho

ρύζι /ˈɾi.zi/ (n)
arroz

ρύθμιση /ˈɾiθ.mi.si/ (n)
regulação

ρώγα /ˈɾo.ɣa/ (n)
teta
  η θηλή του μαστού

σάβανο /sˈavanˌo/ (n)
mortalha

σάκε /sˈace/ (n)
saqué, saquê

σάλι /ˈsa.li/ (n)
xale, xaile

σάλπιγγα /ˈsal.piŋ.ɡa/ (n)
clarim
  (μουσικό όργανο) πνευστό όργανο της οικογένειας των χάλκινων που μοιάζει με απλή τρομπέτα χωρίς βαλβίδες ή τρύπες. Παράγει μόνο ήχους μίας αρμονικής σειράς. Χρησιμοποιείται κυρίως στο στρατό για να μεταδώσει παραγγέλματα.
trompa de falópio
  (ανατομία) → δείτε τον όρο ευσταχιανή σάλπιγγα

σάλτσα /sˈaltsa/ (n)
molho

σάμπα /sˈaba/ (n)
samba

σάντουιτς /sˈaduˌits/ (n)
sanduíche, sandes

σάουνα /sˈaunˌa/ (n)
sauna

σάπιος /ˈsa.pços/ (adj)
podre

σάρκα /ˈsaɾ.ka/ (n)
carne, polpa

σάρκωμα /sˈarkomˌa/ (n)
sarcoma

σάτιρα /sˈatirˌa/ (n)
sátira

σάτυρος /sˈatirˌos/ (n)
sátiro

σάχης /ˈsa.çis/ (n)
xá

σέβομαι /sˈevomˌe/ (v)
respeitar

σέγα /sˈeɣa/ (n)
serra de recortes, serra de vaivém

σέλα /ˈse.la/ (n)
sela

σέλας /sˈelas/ (n)
aurora

σέλινο /ˈse.li.no/ (n)
aipo

σέξι /sˈeksi/ (adj)
sensual

σέρνω /ˈseɾ.no/ (v)
arrastar

σέρφερ /sˈerfer/ (n)
surfista

σέσκουλο /sˈeskulˌo/ (n)
acelga

σήμα /ˈsi.ma/ (n)
sinal

σήμα κατατεθέν /sˈima kˌatateθˈen/
logotipo
  (νομικός όρος) εμπορικό σήμα που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα

σήμερα /ˈsi.me.ɾa/ (n)
hoje, atualmente
  το παρόν

σήραγγα /ˈsi.ɾaŋ.ɡa/ (n)
túnel

σήψη /ˈsi.psi/ (n)
sepse

σίγμα /ˈsiɣ.ma/ (n)
sigma

σίγουρα /sˈiɣurˌa/ (adv)
certamente

σίδερο /sˈiðerˌo/ (n)
ferro

σίδηρος /ˈsi.ði.ɾos/ (n)
ferro

σίκαλη /sˈikalˌi/ (n)
centeio

σαΐτα /saˈi.ta/ (n)
pence
  χάρτινο αεροπλανάκι που δημιουργείται από οποιοδήποτε παραλληλόγραμμο χαρτί, διπλώνοντάς το κατάλληλα

σαβάνα /saˈva.na/ (n)
savana

σαγηνευτικός /sˌajinˌeftikˈos/ (adj)
seduzente

σαγιονάρα /sˌajonˈara/ (n)
chinelo

σαγόνι /saˈɣo.ni/ (n)
mandíbula
  οι σιαγόνες, η άνω και κάτω γνάθος

σαδισμός /sˌaðismˈos/ (n)
sadismo

σαζάνι /sazˈani/ (n)
carpa

σακάκι /sakˈaci/ (n)
blazer

σακίδιο /sacˈiðiˌo/ (n)
mochila

σακούλα /saˈku.la/ (n)
bolsa

σαλάμι /saˈla.mi/ (n)
salame

σαλάτα /saˈla.ta/ (n)
salada

σαλαμάνδρα /sˌalamˈanðra/ (n)
salamandra

σαλιάζω /saʎˈazo/ (v)
babar

σαλιάρα /saʎˈara/ (n)
babador
  μικρή πετσέτα σε σχήμα μηνίσκου που την δένουν μπροστά στο λαιμό ενός μωρού, για να μη λερώνεται το στήθος του

σαλιγκάρι /sa.liŋˈɡa.ɾi/ (n)
caracol, caramujo

σαλικυλικό οξύ /sˌalicˌilikˈo oksˈi/
ácido salicílico

σαμάνος /samˈanos/ (n)
xamã

σαμάριο /samˈariˌo/ (n)
samário

σαμανισμός /sa.ma.niˈzmos/ (n)
xamanismo

σαμιαμίδι /sˌamiamˈiði/ (n)
lagartixa

σαμοβάρι /sˌamovˈari/ (n)
samovar

σαμουράι /sˌamurˈaɪ/ (n)
samurai

σαμπάνια /samˈpa.ɲa/ (n)
champanha, champanhe

σαμπουάν /sam.puˈan/ (n)
champô

σαμπούκος /sabˈukos/ (n)
sabugueiro

σαμπρέλα /samˈbɾe.la/ (n)
câmara de ar

σαμόσα /samˈosa/ (n)
chamuça

σαν τον σκύλο με τη γάτα /sˈan don scˈilo me ti ɣˈata/
brigar que nem cão e gato

σανίδα /saˈniða/ (n)
prancha, tábua

σανσκριτικά /sˌanskritikˈa/ (n)
sânscrito

σανταλόξυλο /sˌadalˈoksilˌo/ (n)
sândalo

σανός /saˈnos/ (n)
feno

σαξόφωνο /saˈkso.fo.no/ (n)
saxofone

σαπουνίζω /sˌapunˈizo/ (v)
ensaboar

σαπουνόπερα /sˌapunˈoperˌa/ (n)
novela

σαπουνόφουσκα /sa.puˈno.fu.ska/ (n)
bolha de sabão

σαπούνι /sapˈuni/ (n)
sabão

σαπωνοποίηση /sˌaponopˈiisˌi/ (n)
saponificação

σαράντα /saˈɾan.da/
quarenta

σαρίν /sarˈin/ (n)
sarin

σαρακοστή /sˌarakostˈi/ (n)
quaresma
  (θρησκεία) περίοδος σαρανταήμερης νηστείας

σαρανταποδαρούσα /sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa/ (n)
centopeia

σαρδέλα /sarðˈela/ (n)
sardinha

σαρδόνιος /saɾˈðo.ni.os/ (adj)
sardónico

σαρκασμός /sˌarkasmˈos/ (n)
sarcasmo

σαρκικός /saɾ.ciˈci/ /saɾ.ciˈko/ /saɾ.ciˈkos/ (adj)
carnal

σαρκοβόρος /sˌarkovˈoros/ (adj)
carnívoro

σαρκοφάγος /sˌarkofˈaɣos/ (n)
sarcófago

σαρσέλα /sarsˈela/ (n)
cerceta

σαρωτής /sˌarotˈis/ (n)
digitalizador, escâner

σαρώνω /sarˈono/ (v)
digitalizar
  (τεχνολογία) ψηλαφώ έντυπο ή άλλο αντικείμενο δια φωτεινής ακτινοβολίας και το αναπαριστάνω ψηφιακά

σασί /sasˈi/ (n)
chassi

σασίμι /sasˈimi/ (n)
sashimi

σατέν /satˈen/ (n)
cetim

σατανικός /sˌatanikˈos/ (adj)
satanista

σατανισμός /sa.ta.niˈzmos/ (n)
satanismo

σατράπης /satrˈapis/ (n)
sátrapa

σατυρίαση /sˌatirˈiasˌi/ (n)
satiríase

σαφάρι /safˈari/ (n)
safári

σαφράνι /safrˈani/ (n)
açafrão

σαφώς /safˈos/ (adv)
claramente

σαχ /ˈsax/ (n)
xeque

σαϊεντολογία /sˌaɪedˌolojˈia/ (n)
cientologia

σαύρα /ˈsav.ɾa/ (n)
lagarto, lagartixa

σβάρνα /svˈarna/ (n)
grade

σβάστικα /ˈsva.sti.ka/ (n)
suástica

σβέρκος /ˈzveɾ.kos/ (n)
nuca, cerviz

σβήνω /ˈzvi.no/ (v)
apagar, desligar

σβούρα /svˈura/ (n)
pião

σγουρός /zɣuˈɾos/ (adj)
cacheado

σε /sˈe/
em
  αιτιατική του εσύ, μορφή του εσένα
  (ιδιωματικό) αντί του σου

σεΐχης /seˈi.çis/ (n)
xeque

σεβασμός /sˌevasmˈos/ (n)
respeito

σεβιλλιάνικος /se.viˈʎa.ni.kos/ (adj)
sevilhano

σεβρό /sevrˈo/ (n)
pelica

σειρά /siˈɾa/ (n)
série

σειρήνα /sirˈina/ (n)
sereia

σεισμικός /sˌismikˈos/ (adj)
sísmico

σεισμογράφος /si.zmoˈγɾa.fos/ (n)
sismógrafo

σεισμολογία /sˌismolojˈia/ (n)
sismologia

σεισμός /siˈzmos/ (n)
terramoto, terremoto

σεκάνς /sekˈans/ (n)
sequência

σελήνη /seˈli.ni/ (n)
lua

σελήνιο /selˈiɲo/ (n)
selénio

σελίδα /seˈli.ða/ (n)
página, lauda

σελίνι /seˈli.ni/ (n)
xelim

σεληνιάζομαι /sˌeliɲˈazomˌe/ (v)
ser epiléptico, ter epilepsia

σεληνιακός /se.li.ni.aˈkos/ (adj)
lunar

σεληνόφως /se.liˈno.fos/ (n)
luz da lua

σελιδοδείκτης /sˌeliðoðˈiktis/ (n)
marca-livro, marcador

σελιδοποίηση /sˌeliðopˈiisˌi/ (n)
layout

σελοφάν /se.loˈfan/ (n)
celofane

σεμινάριο /se.miˈna.ɾi.o/ (n)
seminário

σεμνός /semnˈos/ (adj)
decente

σεμνότυφος /semnˈotifˌos/ (adj)
pudico

σενάριο /senˈariˌo/ (n)
argumento

σεναριογράφος /se.na.ɾi.oˈɣɾa.fos/ (n)
roteirista

σενσέι /sensˈei/ (n)
sensei

σεντ /sˈed/ (n)
cêntimo

σεντόνι /senˈdo.ni/ (n)
lençol

σεξαπίλ /sˌeksapˈil/ (n)
apelo sexual

σεξεργασία /sˌekserɣasˈia/ (n)
prostituição

σεξισμός /sˌeksismˈos/ (n)
sexismo

σεξολογία /se.kso.loˈʝi.a/ (n)
sexologia

σεξολόγος /se.ksoˈlo.ɣos/ (n)
sexologista

σεξουαλικά /sˌeksuˌalikˈa/ (adv)
sexualmente

σεξουαλικός /sˌeksuˌalikˈos/ (adj)
sexuado

σεξουαλικότητα /se.ksu.a.liˈko.ti.ta/ (n)
sexualidade

σερίφης /seˈɾi.fis/ (n)
xerife

σερβικά /sˌervikˈa/ (n)
sérvio

σερβιτόρα /sˌervitˈora/ (n)
garçonete

σερβιτόρος /sˌervitˈoros/ (n)
garçom

σεροτονίνη /se.ɾo.toˈni.ni/ (n)
serotonina

σερπεντίνης /seɾ.penˈdi.nis/ (n)
serpentina

σεσουάρ /sˌesuˈar/ (n)
secador de cabelo

σετ /sˈet/ (n)
conjunto

σηκώνομαι /sikˈonomˌe/ (v)
levantar
  παύω να βρίσκομαι στην οριζόντια ή καθιστή στάση ώστε να σταθώ όρθιος
  (για μαθητή του σχολείου) πηγαίνω από το θρανίο μου στην έδρα ή στον πίνακα για να εξεταστώ στο μάθημα

σημάδι /siˈma.ði/ (n)
sinal

σημαία /siˈme.a/ (n)
bandeira

σημαδούρα /si.maˈðu.ɾa/ (n)
boia

σημαιοφόρος /si.me.oˈfo.ɾos/ (n)
porta-bandeira

σημαντικός /si.man.diˈkos/ (adj)
importante

σημασία /si.maˈsi.a/ (n)
valor
  η σπουδαιότητα κάποιου πράγματος, έννοιας, ιδέας, έργου, ενέργειας κλπ.

σημασιολογία /si.ma.si.o.loˈʝi.a/ (n)
semântica
  (επιστήμη υπολογιστών) semantics: το νόημα ή η σημασία των όσων εκτελεί ο κώδικας μιάς γλώσσας προγραμματισμού, ακόμη και αν είναι συντακτικά σωστός (λειτουργεί χωρίς λάθη)

σημασιολογικός /sˌimasjˌolojikˈos/ (adj)
semântico

σημείο /simˈio/ (n)
ponto

σημείο αναφοράς /simˈio ˌanaforˈas/
ponto de referência

σημείο δρόσου /siˈmi.o ˈðɾo.su/
ponto de condensação

σημείο στίξης /simˈio stˈiksis/
sinal de pontuação

σημείωμα /siˈmi.o.ma/ (n)
aviso

σημείωση /siˈmi.o.si/ (n)
nota

σημειολογία /si.mi.o.loˈʝi.a/ (n)
semiótica

σημειωματάριο /si.mi.o.maˈta.ɾi.o/ (n)
caderno

σημύδα /simˈiða/ (n)
bétula, vidoeiro

σηπτικός /sˌiptikˈos/ (adj)
séptico

σηστέρτιος /sistˈertiˌos/ (n)
sestércio

σιέστα /sjˈesta/ (n)
sesta

σιγά /siˈɣa/ (adv)
devagar
  αργά, με μικρή ταχύτητα

σιγαστήρας /si.ɣaˈsti.ɾas/ (n)
silenciador

σιγοβράζω /sˌiɣovrˈazo/ (v)
aferventar

σιδέρωμα /siðˈeromˌa/ (n)
passagem a ferro

σιδεράς /sˌiðerˈas/ (n)
ferreiro

σιδερένιος /si.ðeˈɾe.ɲos/ (adj)
ferro
  που είναι φτιαγμένος από σίδερο

σιδερώνω /sˌiðerˈono/ (v)
engomar

σιδερώστρα /sˌiðerˈostra/ (n)
tábua de passar roupa

σιδηρίτης /sˌiðirˈitis/ (n)
siderita

σιδηρογροθιά /sˌiðirˌoɣroθiˈa/ (n)
soco-inglês

σιδηροδρομικός σταθμός /si.ði.ɾo.ðɾo.miˈkos staˈθmos/
estação de trem

σιδηρουργός /si.ði.ɾuɾˈɣos/ (n)
ferreiro

σιδηρούν παραπέτασμα /si.ðiˈɾun pa.ɾaˈpe.ta.zma/
cortina de ferro

σιδηρόδρομος /si.ðiˈɾo.ðɾo.mos/ (n)
ferrovia, caminhos-de-ferro

σιλεντιάριος /si.len.diˈa.ɾi.os/ (n)
silenciário

σιλουέτα /si.luˈe.ta/ (n)
silhueta

σιλό /silˈo/ (n)
silo

σιμιγδάλι /sˌimiɣðˈali/ (n)
sêmola

σιμπόργκιο /sibˈorɡiˌo/ (n)
seabórgio

σινάπι /sinˈapi/ (n)
mostarda

σινεμά /sˌinemˈa/ (n)
cinema

σινεφιλία /sˌinefilˈia/ (n)
cinefilia

σινο- /sˈino/
sino-

σιντριβάνι /sin.dɾiˈva.ni/ (n)
fonte

σιρόπι /sirˈopi/ (n)
xarope

σιτάρ /sitˈar/ (n)
sitar

σιτάρι /sitˈari/ (n)
trigo

σιτοβολώνας /si.to.voˈlo.nas/ (n)
celeiro

σιωνισμός /sjˌonismˈos/ (n)
sionismo

σιωπή /si.oˈpi/ (n)
silêncio

σκάκι /ˈska.ci/ (n)
xadrez

σκάλα /ˈska.la/ (n)
escada
  μεταφέρσιμη κατασκευή, ξύλινη ή μεταλλική, που είναι φορητή από άνθρωπο ή τοποθετημένη σε ειδικό (συνήθως πυροσβεστικό) όχημα, για να τοποθετείται όπου μας εξυπηρετεί, για άνοδο και για κάθοδο

σκάνδαλο /ˈskan.ða.lo/ (n)
escândalo

σκάνδιο /skˈanðiˌo/ (n)
escândio

σκάφανδρο /skˈafanðrˌo/ (n)
escafandro

σκάφη /skˈafi/ (n)
cocheira

σκάω /ˈska/ (v)
estourar
  (αμετάβατο) εκρήγνυμαι

σκέιτμπορντ /scˈeitbˌord/ (n)
esqueite

σκέτος /ˈsce.tos/ (adj)
caubói

σκέφτομαι /ˈsce.fto.me/ (v)
pensar

σκέψη /ˈsce.psi/ (n)
pensamento

σκήπτρο /ˈskip.tɾo/ (n)
ceptro

σκίζω /ˈsci.zo/ (v)
romper
  κόβω στη μέση τραβώντας ή κάνοντας άνοιγμα

σκίουρος /scˈiurˌos/ (n)
esquilo

σκίτσο /ˈsci.t͡so/ (n)
esboço

σκαθάρι /skaˈθa.ɾi/ (n)
besouro, escaravelho
  (έντομο) είδος κολεόπτερου

σκακίστρια /skacˈistriˌa/ (n)
enxadrista

σκακιέρα /skaˈce.ɾa/ (n)
tabuleiro de xadrez

σκακιστής /skˌacistˈis/ (n)
enxadrista

σκαληνός /skˌalinˈos/ (adj)
escaleno

σκανδάλη /skanˈða.li/ (n)
gatilho

σκανδαλώδης /skˌanðalˈoðis/ (adj)
escandaloso

σκανδιναβικός /skˌanðinˌavikˈos/ (adj)
escandinavo

σκαντζόχοιρος /skadzˈoçirˌos/ (n)
ouriço

σκαπανέας /skˌapanˈeas/ (n)
sapador
  (στρατιωτικός όρος) ειδικότητα στο στρατό ξηράς, κυρίως στο Μηχανικό

σκαραβαίος /skˌaravˈeos/ (n)
escaravelho
  (έντομο) ονομασία διάφορων κολεόπτερων με σώμα σχεδόν στρογγυλό, σκληρό, στιλπνό και σκούρο

σκαρπέλο /skarpˈelo/ (n)
cinzel

σκαρφαλώνω /skˌarfalˈono/ (v)
trepar

σκατά /skatˈa/
merda

σκατό /skaˈto/ (n)
merda

σκελίδα /sceˈli.ða/ (n)
dente

σκελετός /sce.leˈtos/ (n)
esqueleto

σκεπάρνι /scepˈarni/ (n)
enxó

σκεπτικισμός /scˌepticismˈos/ (n)
ceticismo

σκεπτικός /scˌeptikˈos/ (adj)
cética
  (φιλοσοφία) που έχει σχέση με τον σκεπτικισμό, ανήκει ή αναφέρεται σ’ αυτόν

σκευοφυλάκιο /scˌevofilˈaco/ (n)
sacristia

σκηνή /sciˈni/ (n)
tenda, barraca
  κατασκευή από ύφασμα με εύκαμπτο ή άκαμπτο σκελετό που συναρμολογείται στην ύπαιθρο για να χρησιμεύσει ως πρόχειρο κατάλυμα

σκι /sci/ (n)
esquí

σκιά /sciˈa/ (n)
sombra

σκιάχτρο /ˈsca.xtɾo/ (n)
espantalho

σκιέρ /sciˈeɾ/ (n)
esquiador

σκλάβος /ˈskla.vos/ (n)
escravo

σκλήθρο /ˈskli.θɾo/ (n)
amieiro
  (φυτό) φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο, του γένους Alnus, με ωοειδή ή ελλειπτικά οδοντωτά φύλλα και με μικρά πράσινα άνθη που σχηματίζουν ίουλους

σκληραίνω /sklirˈeno/ (v)
endurecer

σκληρός /skliˈɾos/ (adj)
duro

σκληρός δίσκος /sklirˈoz ðˈiskos/
disco rígido

σκοινί /sciˈni/ (n)
cordel

σκονάκι /skonˈaci/ (n)
cola, cábula
  (οικείο) μικρό χαρτάκι που περιέχει πληροφορίες οι οποίες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για αντιγραφή σε εξετάσεις

σκονοδιάβολος /sko.noˈðʝa.vo.los/ (n)
redemoinho

σκοπευτής /sko.peˈftis/ (n)
atirador

σκοπεύω /skoˈpe.vo/ (v)
pretender
  έχω ως σκοπό, ως πρόθεση

σκοπός /skoˈpos/ (n)
alvo
  η αναγνωρισμένη επιθυμητή κατάσταση, ο στόχος, ο στόχος επίτευξης

σκορβούτο /skorvˈuto/ (n)
escorbuto

σκορπιός /skoɾˈpçios/ (n)
escorpião

σκοτάδι /skoˈta.ði/ (n)
escuridão

σκοταδισμός /sko.ta.ðiˈzmos/ (n)
obscurantismo

σκοτεινή ενέργεια /skˌotinˈi enˈerja/
energia escura

σκοτεινή ύλη /skˌotinˈi ˈili/ (n)
matéria escura

σκοτεινός /sko.tiˈnos/ (adj)
escuro

σκοτεινός θάλαμος /skˌotinˈos θˈalamˌos/
câmara escura
  (τεχνολογία) οπτική συσκευή, όπου υπάρχει μια οπή (ή φακός) στη μια πλευρά, μέσω της οποίας μια εικόνα - είδωλο προβάλλεται στην απέναντι πλευρά, πάνω σε μια επιφάνεια
  (φωτογραφία) δωμάτιο, με λιγοστό φως, το οποίο χρησιμοποιείται για την εμφάνιση του φωτογραφικού φιλμ και εκτυπώνονται οι φωτογραφίες

σκοτώνω /skoˈto.no/ (v)
matar

σκουλήκι /skuˈli.ci/ (n)
verme, minhoca

σκουλαρίκι /sku.laˈɾi.ci/ (n)
brinco

σκουμπρί /skubrˈi/ (n)
cavala

σκουπίδι /skuˈpi.ði/ (n)
lixo

σκουπίζω /skuˈpi.zo/ (v)
varrer

σκουπιδοτενεκές /skˌupiðˌotenecˈes/ (n)
lixeira

σκουπόξυλο /skuˈpo.ksi.lo/ (n)
cabo

σκουριά /skˌuriˈa/ (n)
corrosão, ferrugem

σκουριασμένος /skˌuriasmˈenos/
enferrujado

σκούντημα /skˈudimˌa/ (n)
cutucão

σκούπα /ˈsku.pa/ (n)
vassoura

σκούφος /ˈsku.fos/ (n)
capota

σκραπ /skrˈap/ (n)
sucata
  παλιές μεταλλικές κατασκευές, ιδίως σιδερένιες, που προορίζονται κυρίως για ανακύκλωση του μετάλλου

σκυθρωπός /sci.θɾoˈpos/ (adj)
taciturno

σκυλάκι /scilˈaci/ (n)
cachorrinho
  (θηλαστικό ζώο) σκύλος μικρός σε ηλικία ή σε σωματική διάπλαση

σκυλόσπιτο /sciˈlo.spi.to/ (n)
canil

σκυρμιόνιο /scˌirmiˈoɲo/ (n)
skyrmion

σκυρόδεμα /scirˈoðemˌa/ (n)
concreto

σκυτάλη /sciˈta.li/ (n)
bastão

σκωληκοειδίτιδα /sko.li.ko.iˈði.ti.ða/ (n)
apendicite

σκόνη /ˈsko.ni/ (n)
pó, poeira

σκόπελος /ˈsko.pe.los/ (n)
escolho

σκόρδο /ˈskoɾ.ðo/ (n)
alho

σκόρος /skˈoros/ (n)
traça

σκύλα /scˈila/ (n)
cadela

σκύλος /ˈsci.los/ (n)
cão, cadela

σλαβικός /sla.viˈkos/ (adj)
eslavo

σλοβακικός /slˌovacikˈos/ (adj)
eslovaco

σλοβενικός /slˌovenikˈos/ (adj)
esloveno

σμάρτφον /ˈzmaɾt.fon/ (n)
smartphone

σμέουρο /ˈzme.u.ɾo/ (n)
framboesa

σμέρνα /ˈzmeɾ.na/ (n)
moreia

σμήνος /ˈzmi.nos/ (n)
enxame

σμαράγδι /zmaˈɾa.ɣði/ (n)
esmeralda

σμπάρος /sbˈaros/ (n)
tiro

σμόκιν /smˈocin/ (n)
smoking

σμύριδα /ˈzmi.ɾi.ða/ (n)
esmeril

σμύρνα /ˈzmiɾ.na/ (n)
mirra

σοβαρός /so.vaˈɾos/ (adj)
sério

σοβαρότητα /so.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
gravidade

σοβατεπί /so.va.teˈpi/ (n)
rodapé

σοβιέτ /sˌoviˈet/ (n)
soviete

σοβιετικός /sˌoviˌetikˈos/ (adj)
soviético

σοβχόζ /sovxˈoz/ (n)
fazenda estatal

σοδειά /soˈðʝa/ (n)
plantação

σοδομία /so.ðoˈmi.a/ (n)
sodomia

σοδομίτης /so.ðoˈmi.tis/ (n)
sodomita

σοκάκι /sokˈaci/ (n)
ruela

σοκινιανός /sˌociɲanˈos/ (adj)
sociniano

σοκολάτα /so.koˈla.ta/ (n)
chocolate

σοκολατένιος /so.ko.laˈte.ɲos/ (adj)
chocolate

σολοικισμός /so.li.ciˈzmos/ (n)
cacologia

σολομός /so.loˈmos/ (n)
salmão

σομαλικά /sˌomalikˈa/ (n)
somali

σομπρέρο /sobrˈero/ (n)
sombreiro

σονέτο /sonˈeto/ (n)
soneto

σονατίνα /so.naˈti.na/ (n)
sonatina

σοσιαλίστρια /sˌosjalˈistriˌa/ (n)
socialista

σοσιαλδημοκράτης /sˌosjalðˌimokrˈatis/ (n)
social-democrata

σοσιαλδημοκρατία /sˌosjalðˌimokratˈia/ (n)
social-democracia

σοσιαλισμός /so.si.a.liˈzmos/ (n)
socialismo

σοσιαλιστής /so.si.a.liˈstis/ (n)
socialista
  (πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του σοσιαλισμού

σοσιαλιστικός /sˌosjalˌistikˈos/ (adj)
socialista

σουάζι /suˈazi/ (n)
suázi

σουαβικός /su.a.viˈkos/ (adj)
suábio

σουαχίλι /sˌuaçˈili/ (n)
suaíle, suaíli

σουβέρ /suvˈer/ (n)
bolacha

σουγιάς /sujˈas/ (n)
canivete

σουηδικά /sˌuiðikˈa/ (n)
sueco

σουηδικός /sˌuiðikˈos/ (adj)
sueco

σουλατσάρω /sˌulatsˈaro/ (v)
flanar

σουλτάνος /sultˈanos/ (n)
sultão

σουλτανάτο /sˌultanˈato/ (n)
sultanismo

σουμάκι /sumˈaci/ (n)
sumagre

σουπίνο /supˈino/ (n)
supino

σουπερμάρκετ /sˌupermˈarcet/ (n)
supermercado

σουπιά /suˈpça/ (n)
choco, siba

σουπιέρα /suˈpçe.ɾa/ (n)
sopeira

σουπιοκόκαλο /sˌupçokˈokalˌo/ (n)
pena

σουρικάτα /sˌurikˈata/ (n)
suricate

σουρωτήρι /sˌurotˈiri/ (n)
coador

σουσάφωνο /susˈafonˌo/ (n)
sousafone

σουσαμιά /sˌusamiˈa/ (n)
gergelim

σουτιέν /suˈtçen/ (n)
sutiã

σουφισμός /sˌufismˈos/ (n)
sufismo

σοφάς /sofˈas/ (n)
sofá

σοφία /soˈfi.a/ (n)
sabedoria, sagacidade

σοφίτα /soˈfi.ta/ (n)
desvão

σοφιστής /sˌofistˈis/ (n)
sofista

σοφός /soˈfos/ (adj)
sábio

σοφός /soˈfos/ (n)
sapiente

σούβλα /ˈsu.vla/ (n)
espeto

σούζα /sˈuza/ (n)
grau

σούμο /sˈumo/ (n)
sumô

σούπα /ˈsu.pa/ (n)
sopa

σούρουπο /sˈurupˌo/ (n)
crepúsculo

σούσι /sˈusi/ (n)
sushi

σπάνια /spˈaɲa/
raramente

σπάνιος /spˈaɲos/ (adj)
raro

σπάρινγκ /spˈarinɡ/ (n)
sparring

σπάτουλα /ˈspa.tu.la/ (n)
espátula

σπάω /spˈao/ (v)
romper

σπέρμα /spˈerma/ (n)
esperma

σπέρνω /ˈspeɾ.no/ (v)
semear

σπίθα /spˈiθa/ (n)
faísca

σπίνος /ˈspi.nos/ (n)
tentilhão

σπίρτο /spˈirto/ (n)
fósforo, palito de fósforo
  μικρό επίμηκες κομμάτι ξύλο ή χαρτόνι που στη μιά του άκρη είναι καλυμμένο με εύφλεκτη ουσία και χρησιμοποιείται για το άναμμα φωτιάς

σπίτι /ˈspi.ti/ (n)
casa

σπαγγέτι /spaŋɡˈeti/ (n)
espaguete

σπαθί /spaˈθi/ (n)
paus
  (χαρτοπαίγνιο) χαρτί της τράπουλας με μαύρο χρώμα που φέρει το σήμα του τριφυλλιού (♣)

σπανάκι /spaˈna.ci/ (n)
espinafre

σπανιότητα /spa.niˈo.ti.ta/ (n)
raridade

σπανός /spaˈnos/ (adj)
calvo

σπαράγγι /sparˈaŋɡi/ (n)
aspargo

σπασίκλας /spaˈsi.klas/ (n)
marrão

σπασμένος /spasmˈenos/
quebrado

σπασουάρ /spˌasuˈar/ (n)
coquilha

σπερματοζωάριο /speɾ.ma.to.zoˈa.ɾi.o/ (n)
espermatozoide

σπερμολογώ /spˌermoloɣˈo/ (v)
mexericar

σπηλαίωση /spilˈeosˌi/ (n)
cavitação

σπηλαιολόγος /spˌileolˈoɣos/ (n)
espeleologista

σπηλιά /spiˈʎa/ (n)
gruta
  μεγάλη κοιλότητα στο εσωτερικό βράχου που δημιουργήθηκε πιθανόν από διάβρωση ή άλλη φυσική αιτία ή από τον άνθρωπο και έχει έξοδο στην επιφάνεια της γης

σπιλώνω /spilˈono/ (v)
conspurcar

σπινθήρας /spinˈθi.ɾas/ (n)
centelha, faísca

σπιριτουαλισμός /spi.ɾi.tu.a.liˈzmos/ (n)
espiritualismo

σπιρούνι /spiˈɾu.ni/ (n)
espora

σπιρτόκουτο /spirtˈokutˌo/ (n)
caixa de fósforo/fósforos

σπιρόμετρο /spirˈometrˌo/ (n)
espirómetro

σπιτικός /spi.tiˈkos/ (adj)
caseiro
  που φτιάχνεται στο σπίτι

σπιτονοικοκύρης /spˌitonˌikocˈiris/ (n)
proprietário
  αυτός που παραχωρεί ένα σπίτι προς ενοικίαση (το νοικιάζει) σε σχέση με τον ενοικιαστή του

σπιτόγατος /spitˈoɣatˌos/ (n)
caseiro

σπλάχνο /ˈspla.xno/ (n)
entranhas

σπονδή /sponðˈi/ (n)
libação

σπονδυλική στήλη /spon.ði.liˈci ˈsti.li/
coluna vertebral

σπονδυλικός /spon.ði.liˈkos/ (adj)
vertebral

σπονδυλωτός /spˌonðilotˈos/ (adj)
vertebrado

σποραδικός /spo.ɾa.ðiˈkos/ (adj)
esporádico

σπουδάζω /spuˈða.zo/ (v)
estudar

σπουργίτι /spuɾˈʝi.ti/ (n)
pardal, pássaro

σπρίντερ /sprˈider/ (n)
sprinter

σπριντ /sprˈid/ (n)
esprinte

σπρώχνω /sprˈoxno/ (v)
empurrar

σπυρί /spiˈɾi/ (n)
grão
  σπόρος, κόκκος

σπόνδυλος /spˈonðilˌos/ (n)
vértebra
  (ανατομία) το καθένα από τα οστά που συναπαρτίζουν τη σπονδυλική στήλη

σπόριο /spˈoriˌo/ (n)
esporo

σπόρος /spˈoros/ (n)
semente

στάβλος /stˈavlos/ (n)
estrebaria

στάδιο /ˈsta.ði.o/ (n)
estádio
  (μεταφορικά) ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται μια επαγγελματική δραστηριότητα, η οποία παρέχει συνήθως τη δυνατότητα διάκρισης και ανέλιξης
  μονάδα μήκους κατά την αρχαιότητα, ίση με 184,87 μέτρα

στάζω /stˈazo/ (v)
gotejar

στάθμη /ˈstaθ.mi/ (n)
nível

στάθμη θάλασσας /ˈstaθ.mi ˈθa.la.sas/
nível do mar

στάση /ˈsta.si/ (n)
rebelião

στάτης /stˈatis/ (n)
estator

στάχτη /ˈsta.xti/ (n)
cinza

στάχυ /ˈsta.çi/ (n)
espiga

στέκομαι /ˈste.ko.me/ (v)
ficar

στέλνω /stˈelno/ (v)
enviar, mandar

στέμμα /stˈema/ (n)
coroa

στέπα /ˈste.pa/ (n)
estepe

στέρηση /ˈste.ɾi.si/ (n)
privação

στέρνα /stˈerna/ (n)
cisterna

στέψη /ˈste.psi/ (n)
coroação
  (ειδικότερα) η επίσημη τελετή ανάληψης της εξουσίας από ηγεμόνα, κατά την οποία υψηλόβαθμος κληρικός (πατριάρχης, πάπας κ.ά.) βάζουν το στέμμα στην κεφαλή του ηγεμόνα

στήθος /ˈsti.θos/ (n)
peito, seio, colo

στήλη /ˈsti.li/ (n)
coluna
  (βάσεις δεδομένων) η στήλη ενός πίνακα στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων. Τα δεδομένα της στήλης είναι του ιδίου τύπου και λαμβάνουν τιμές από συγκεκριμένο πεδίο ορισμού

στήμονας /ˈsti.mo.nas/ (n)
estame

στίγμα /ˈstiɣ.ma/ (n)
chaga
  σημάδι σε επιφάνειες (από στάλες ή φθορές)

στίξη /ˈsti.ksi/ (n)
pontuação

στίχος /ˈsti.xos/ (n)
verso

στα τέσσερα /sta tˈesserˌa/ (adv)
de quatro

σταγόνα /staɣˈona/ (n)
gota

σταζιέρ /stazjˈer/ (n)
estagiário

σταθερά /sta.θeˈɾa/ (n)
constante
  (πληροφορική) constant: μοιάζει με την μεταβλητή, αλλά η τιμή που λαμβάνει μένει αμετάβλητη κατά την εκτέλεση του προγράμματος. Συνήθως το όνομά της είναι με κεφαλαία γράμματα. Η σταθερά χρησιμεύει στο ευανάγνωστο, στην αποσφαλμάτωση και στη συντήρηση ενός μεγάλου πηγαίου κώδικα.

σταθερής υποδιαστολής /stˌaθerˈis ˌipoðˌiastolˈis/
ponto fixo

σταθεροποιητής /stˌaθerˌopiitˈis/ (n)
estabilizador
  (χημεία)) ουσία που προστίθεται σε ένα χημικό σύστημα με σκοπό τη μείωση των αλλαγών στις φυσικές ή χημικές ιδιότητές

σταθεροποιώ /stˌaθerˌopiˈo/ (v)
estabilizar

σταθερότητα /sta.θeˈɾo.ti.ta/ (n)
estabilidade

σταθμάρχης /staθˈmar.çis/ (n)
chefe de estação
  ο επικεφαλής ενός σταθμού (τρένων, λεωφορείων, χωροφυλακής κ.λπ.)

σταθμός /staθmˈos/ (n)
estação
  το μέρος όπου περιμένουμε το λεωφορείο, το τρένο ή άλλο μέσο μεταφοράς
  ειδικές εγκαταστάσεις οργανισμού ή υπηρεσίας
  σημαντικό, κομβικό γεγονός που σημαδεύει την ιστορική εξέλιξη

σταλαγμίτης /stˌalaɣmˈitis/ (n)
estalagmite

σταλακτίτης /sta.laˈkti.tis/ (n)
estalactite

στασιμοπληθωρισμός /stˌasimˌopliθˌorismˈos/ (n)
estagflação

στατιστική /stˌatisticˈi/ (n)
estatística

σταυροδρόμι /stˌavroðrˈomi/ (n)
encruzilhada

σταυροκοπιέμαι /sta.vɾo.koˈpçe.me/ (v)
persignar

σταυροφορία /stav.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
cruzada

σταυροφόρος /sta.vɾoˈfo.ɾos/ (n)
cruzado

σταυρωτός /sta.vɾoˈti/ /sta.vɾoˈto/ /sta.vɾoˈtos/ (adj)
cruzado

σταυρόλεξο /staˈvɾo.le.kso/ (n)
palavras cruzadas

σταυρόνημα /stavrˈonimˌa/ (n)
retícula

σταυρός /staˈvɾos/ (n)
cruz
  (γεωμετρία) γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο στην πιο απλή του μορφή από δύο ευθύγραμμα τμήματα τεμνόμενα σε γωνία 90 μοιρών

σταυρώνω /stavrˈono/ (v)
crucificar

σταφίδα /staˈfi.ða/ (n)
passa
  αποξηραμένο σταφύλι, ως ξηρός καρπός

σταφυλή /stˌafilˈi/ (n)
úvula

σταφύλι /staˈfi.li/ (n)
uva

σταύρωση /stˈavrosˌi/ (n)
crucificação

στεάτωση /steˈatosˌi/ (n)
esteatose

στείρος /stˈiros/ (n)
estéril

στεατίτης /stˌeatˈitis/ (n)
esteatita

στεγανός /stˌeɣanˈos/ (adj)
impermeável

στεγνώνω /steɣnˈono/ (v)
enxugar

στειρώνω /stirˈono/ (v)
esterilizar

στενά /stenˈa/ (adv)
proximamente

στενεύω /steˈne.vo/ (v)
estreitar

στενογραφία /stˌenoɣrafˈia/ (n)
estenografia

στενός /steˈnos/ (adj)
estreito

στερέωμα /steˈɾe.o.ma/ (n)
firmamento

στερεοϊσομέρεια /stˌereˌoɪsomˈerça/ (n)
estereoisomeria

στερεό /stˌereˈo/ (n)
sólido

στερεότυπο /ste.ɾeˈo.ti.po/ (n)
estereótipo

στεροειδές /stˌeroiðˈes/ (n)
esteroide

στεφάνι /steˈfa.ni/ (n)
grinalda

στεφανιαίος /stˌefaɲˈeos/ (adj)
coronário

στηθοσκόπιο /sti.θoˈsko.pi.o/ (n)
estetoscópio

στηρίζω /stiˈɾi.zo/ (v)
apoiar

στιβαδόρος /stˌivaðˈoros/ (n)
estivador

στιγμή /stiɣˈmi/ (n)
momento, instante
  μικρό χρονικό διάστημα

στιγματίζω /sti.ɣmaˈti.zo/ (v)
estigmatizar
  (κυριολεκτικά) δημιουργώ σημάδια, στίγματα

στιγμιαίος καφές /stˌiɣmiˈeos kafˈes/
café instantâneo, café solúvel

στιγμιότυπο /stiɣ.miˈo.ti.po/ (n)
captura de ecrã

στιλό /stiˈlo/ (n)
caneta tinteiro

στιχάριο /stixˈariˌo/ (n)
alva

στλεγγίδα /stleŋɡˈiða/ (n)
estrígil

στοά /stoˈa/ (n)
galeria, arcada, pórtico

στοίβα /stˈiva/ (adv)
pilha
  σε σωρό

στοίχημα /stˈiçimˌa/ (n)
aposta

στοίχιση /stˈiçisˌi/ (n)
justificação

στοιχείο /stiˈçi.o/ (n)
elemento
  το μέρος μιας σειράς, ενός συνόλου
  (χημεία) το φυσικό σώμα που δεν μπορεί να διαιρεθεί σε άλλα φυσικά σώματα με τις συνηθισμένες χημικές μεθόδους που δεν παρεμβαίνουν στον πυρήνα του ατόμου.
  (θεωρία συνόλων) οντότητα, αντικείμενο που ανήκει (είναι μέλος) σε ένα συνόλου
  (πληροφορική, HTML) αντικείμενο ή εντολή σε γλώσσα σήμανσης, που συνήθως ορίζονται με ετικέτες, όπως το στοιχείο: Μια επικεφαλίδα ... της HTML, που ορίζεται με τις ετικέτες και .

στοιχειοθέτης /stˌiçoθˈetis/ (n)
compositor

στοιχειομετρία /sti.çi.o.meˈtɾi.a/ (n)
estequiometria

στοιχειομετρικός /sti.çi.o.me.tɾiˈkos/ (adj)
estequiométrico

στοιχειωμένος /stˌiçomˈenos/
assombrada

στοιχειώδης /sti.çiˈo.ðes/ /sti.çiˈo.ðis/ (adj)
elementar

στοιχειώνω /stiˈço.no/ (v)
assombrar

στοιχηματίζω /stˌiçimatˈizo/ (v)
apostar

στολή /stoˈli/ (n)
farda

στομάχι /stoˈma.çi/ (n)
estômago, bucho
  (ανατομία) στον άνθρωπο ή στα ζώα, εσωτερικό όργανο που χρησιμεύει στην πέψη των τροφίμων

στομίδα /stomˈiða/ (n)
bocado

στοματικός /stˌomatikˈos/ (adj)
oral

στοματολογία /sto.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
estomatologia

στομαχόπονος /sto.maˈxo.po.nos/ (n)
dor de barriga

στοπ /stˈop/
calço

στοπ /stˈop/ (n)
placa de pare

στοργικός /stˌorjikˈos/ (adj)
amoroso

στουπί /stuˈpi/ (n)
estopa
  μάζα από ίνες βαμβακιού, λιναριού κλπ.·που χρησιμοποιείται κυρίως στον καθαρισμό από λιπαρές ουσίες {*}

στοχαστής /stˌoxastˈis/ (n)
pensador

στοχαστικός /stˌoxastikˈos/ (adj)
aleatório
  (μαθηματικά, στατιστική) που ακολουθεί τυχαία εξέλιξη, η οποία εκφράζεται από κατανομές πιθανοτήτων ή πιθανοκρατικά υποδείγματα (μοντέλα)·

στούντιο /stˈudiˌo/ (n)
estúdio

στρίβω /ˈstɾi.vo/ (v)
virar

στρίγκλισμα /strˈiŋɡlismˌa/ (n)
chiado

στρίφωμα /strˈifomˌa/ (n)
bainha

στραβισμός /strˌavismˈos/ (n)
estrabismo

στραγγίζω /stɾaŋˈɟi.zo/ (v)
drenar

στραγγαλίζω /stɾaŋ.ɡaˈli.zo/ (v)
estrangular
  σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο, μέχρι να θανατωθεί

στρατάρχης /stratˈarçis/ (n)
marechal de campo

στρατήγημα /stɾaˈti.ʝi.ma/ (n)
embuste

στρατηγία /stɾa.tiˈʝi.a/ (n)
estratégia

στρατηγική /stɾa.ti.ʝiˈci/ (n)
estratégia

στρατηγικός /stɾa.ti.ʝiˈkos/ (adj)
estratégico

στρατηγός /stɾa.tiˈɣos/ (n)
general

στρατιωτίνα /strˌatiotˈina/ (n)
soldada

στρατιωτικοποίηση /strˌatiˌotikopˈiisˌi/ (n)
militarização

στρατιωτικός /stɾa.ti̯o.tiˈkos/ (n)
militar

στρατιωτικός νόμος /stɾa.ti.o.tiˈkos ˈno.mos/
lei marcial

στρατιώτης /stɾa.tiˈo.tis/ /stɾaˈtço.tis/ (n)
soldado
  (στρατιωτικός βαθμός) κάποιος που υπηρετεί στο στρατό (κυρίως στο στρατό ξηράς) και έχει τον κατώτατο βαθμό στη στρατιωτική ιεραρχία

στρατοδικείο /strˌatoðicˈio/ (n)
tribunal militar

στρατολογώ /strˌatoloɣˈo/ (v)
recrutar

στρατολόγηση /strˌatolˈojisˌi/ (n)
conscrição

στρατσιατέλα /stɾa.t͡sçaˈte.la/ (n)
stracciatella

στρατόπεδο /stɾaˈto.pe.ðo/ (n)
acampados

στρατός /stɾaˈtos/ (n)
exército

στρατόσφαιρα /stratˈosferˌa/ (n)
estratosfera

στρατώνας /stratˈonas/ (n)
quartel, caserna

στρείδι /ˈstri.ði/ (n)
ostra

στρεπτόκοκκος /streptˈokokˌos/ (n)
estreptococo

στριμώχνω /strimˈoxno/ (v)
espremer

στριπτίζ /stɾipˈtiz/ (n)
strip

στριφογυρίζω /strˌifojirˈizo/ (v)
contorcer

στρογγυλός /strˌoŋɡilˈos/ (adj)
redondo

στρουθοκάμηλος /stɾu.θoˈka.mi.los/ (n)
avestruz

στρουκτουραλισμός /strˌukturˌalismˈos/ (n)
estruturalismo

στροφή /stɾoˈfi/ (n)
girada
estrofe
  η περιστροφή

στροφαλοφόρος άξονας /strˌofalofˈoros ˈaksonˌas/
cambota

στρούντελ /ˈstɾu.del/ (n)
strudel

στρωματογραφία /strˌomatˌoɣrafˈia/ (n)
estratigrafia

στρωματοποιώ /strˌomatˌopiˈo/ (v)
estratificar

στρόντιο /strˈodiˌo/ (n)
estrôncio

στρώμα /ˈstɾo.ma/ (n)
Stratus, colchão
  (μετεωρολογία) στον πληθυντικό, τα στρώματα, ειδική κατηγορία νεφών (<απόδοση του όρου stratus clouds) σε αντιδιαστολή προς τους σωρείτες

στρώνω /strˈono/ (v)
dispor
  απλώνω κάτι σε μια επιφάνεια καλύπτοντάς την

στυγνός /stiˈɣnos/ (adj)
cruel, odioso

στωικός /sto.iˈci/ /sto.iˈko/ /sto.iˈkos/ (n)
estoico

στόλος /ˈsto.los/ (n)
frota

στόμα /ˈsto.ma/ (n)
boca
  το άνοιγμα μιας κοιλότητας

στόμιο /stˈomiˌo/ (n)
boca

στόχος /stˈoxos/ (n)
mira, objetivo

στύση /stˈisi/ (n)
ereção

συγγένεια /siŋˈɟe.ni.a/ (n)
parentesco

συγγενής /siŋ.ɟeˈnis/ ή /si.ɟeˈnis/ (n)
cognato
  πρόσωπο που συνδέεται με κάποιο άλλο μέσω βιολογικής (εξ αίματος) ή θεσμικής σχέσης (συγγένειας)

συγγενικός /si.ɟe.niˈci/ ή /si.ŋɟe.niˈci/ /si.ɟe.niˈko/ ή /si.ŋɟe.niˈko/ /si.ɟe.niˈkos/ ή /si.ŋɟe.niˈkos/ (adj)
relacionado

συγγνώμη /siŋˈɣno.mi/ (n)
desculpa, perdão

συγγραφέας /siŋ.ɡɾaˈfe.as/ /siŋ.ɣɾaˈfe.as/ (n)
escritor

συγκάλυψη /siŋɡˈalipsˌi/ (n)
encobrimento

συγκάτοικος /siŋˈɡa.ti.kos/ (n)
coabitante

συγκάτοχος /siŋɡˈatoxˌos/ (n)
coproprietária

συγκέντρωση /siŋɡˈedrosˌi/ (n)
concentração
  κατάσταση στην οποία κάποιος σκέφτεται μόνο για κάτι συγκεκριμένο
  (χημεία) αναλογία της ποσότητας μιας ουσίας σχετικά με την ποσότητα μιας άλλης ουσίας σε ένα μείγμα ή διάλυμα

συγκεκριμένος /sˌiŋɡekrimˈenos/
específico

συγκεντρώνω /sˌiŋɡedrˈono/ (v)
concentrar

συγκινημένος /sˌiŋɡinimˈenos/
comovido

συγκινητικός /siŋ.ɟi.ni.tiˈkos/ (adj)
tocante

συγκινώ /si.ɟiˈno/ (v)
comover, emocionar

συγκλίνω /siŋɡlˈino/ (v)
convergir

συγκολλώ /siŋ.ɡoˈlo/ (v)
solda

συγκρίνω /siŋɡrˈino/ (v)
comparar

συγκρατούμενος /sˌiŋɡratˈumenˌos/
companheiro de cela

συγκριτικός /siŋ.ɡɾi.tiˈkos/ (adj)
comparativo

συγκρότηση /siŋɡrˈotisˌi/ (n)
constituição, composição

συγκόλληση /siŋɡˈolisˌi/ (n)
soldadura

συγχαίρω /siŋçˈero/ (v)
congratular

συγχαρητήρια /siŋ.xa.ɾiˈti.ɾi.a/ (n)
parabéns

συγχορδία /sˌiŋxorðˈia/ (n)
acorde

συγχρονίζω /siŋ.xɾoˈni.zo/ (v)
sincronizar

συγχωρώ /siŋ.xoˈɾo/ (v)
desculpar, perdoar

συζήτηση /sizˈitisˌi/ (n)
discussão

συζητήσιμος /si.ziˈti.si.mi/ /si.ziˈti.si.mo/ /si.ziˈti.si.mos/ (adj)
debatível

συζητώ /sˌizitˈo/ (v)
discutir

συζυγία /sˌizijˈia/ (n)
conjugação
  (γραμματική) ομάδα ρημάτων που κλίνονται με όμοιο τρόπο

συζυγικός /sˌizijikˈos/ (adj)
conjugal

συκιά /siˈca/ (n)
figueira

συκοφαντία /si.ko.fanˈdi.a/ (n)
calúnia

συκώτι /siˈko.ti/ (n)
fígado

συλλέκτης /siˈle.ktis/ (n)
colecionador

συλλαβή /si.laˈvi/ (n)
sílaba

συλλαβίζω /sˌilavˈizo/ (v)
compor

συλλαβισμός /si.la.viˈzmos/ (n)
silabação

συλλαμβάνω /sˌilamvˈano/ (v)
prender
  πιάνω κάποιον ύποπτο ή κατηγορούμενο για παράνομη πράξη και τον εμποδίζω να φύγει για να τον οδηγήσω στο αστυνομικό τμήμα ή στη φυλακή
  αιχμαλωτίζω
  (για μηχανήματα) αντιλαμβάνομαι σήματα
  καθίσταμαι έγκυος
  κατανοώ
  (μεταφορικά) εμφανίζεται στο νου μου μια παράσταση ή μια ιδέα

συλλογή /si.loˈʝi/ (n)
coleção
  η συγκέντρωση πραγμάτων

συμβατός /siɱ.vaˈti/ /siɱ.vaˈto/ /siɱ.vaˈtos/ (adj)
compatível

συμβιβασμός /siɱ.vi.vaˈzmos/ (n)
compromisso

συμβιωτικός /sˌimviˌotikˈos/ (adj)
simbiótico

συμβολίζω /siɱ.voˈli.zo/ (v)
simbolizar

συμβολαιογράφος /siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos/ (n)
notário, tabelião

συμβολαιογραφείο /siɱ.vo.le.o.ɣɾaˈfi.o/ (n)
cartório

συμβολική γλώσσα /sˌimvolicˈi ɣlˈossa/
assembly

συμβολικός σύνδεσμος /sˌimvolikˈos sˈinðesmˌos/
ligação simbólica

συμβολισμός /sˌimvolismˈos/ (n)
simbolismo

συμβολομεταφραστής /sˌimvolˌometˌafrastˈis/ (n)
montador

συμβολοσειρά /sˌimvolˌosirˈa/ (n)
cadeia de caracteres

συμβουλή /siɱ.vuˈli/ (n)
conselho

συμβουλεύω /sˌimvulˈevo/ (v)
aconselhar, persuadir

συμβούλιο /siɱˈvu.li.o/ (n)
conselho

συμβόλαιο /siɱˈvo.le.o/ (n)
contrato

συμμαχία /sˌimaçˈia/ (n)
aliança

συμμετέχω /sˌimetˈexo/ (v)
participar

συμμετοχή /sˌimetoçˈi/ (n)
participação

συμμετρία /si.meˈtɾi.a/ (n)
simetria

συμμετρικός /si.me.tɾiˈkos/ (adj)
simétrico

συμπάθεια /simˈba.θi.a/ (n)
compaixão

συμπέθερος /simˈbe.θe.ɾos/ (n)
consogro

συμπέρασμα /sibˈerasmˌa/ (n)
conclusão

συμπίεση /sibˈiesˌi/ (n)
compactação

συμπαθητικός /sim.ba.θi.tiˈkos/ (adj)
simpático

συμπαθώ /sim.baˈθo/ (v)
gostar

συμπατριώτης /sˌibatriˈotis/ (n)
compatriota

συμπεθέρα /sˌibeθˈera/ (n)
consogra

συμπεραίνω /sˌiberˈeno/ (v)
inferir

συμπεριλαμβάνω /sˌiberˌilamvˈano/ (v)
incluir

συμπεριφορά /sˌiberˌiforˈa/ (n)
comportamento

συμπεριφορισμός /sim.be.ɾi.fo.ɾiˈzmos/ (n)
behaviorismo

συμπλέκτης /simˈble.ktis/ (n)
embraiagem

συμπλήρωμα /simˈbli.ɾo.ma/ (n)
suplemento

συμπληρώνω /si(m).bliˈɾo.no/ (v)
completar
  προσθέτω περιεχόμενο σε κάτι ελλιπές, ώστε να ολοκληρωθεί
preencher
  προσθέτω πληροφορίες σε μια αίτηση, έντυπο ή έγγραφο

συμπόνια /sibˈoɲa/ (n)
compaixão

συμπόσιο /sibˈosjo/ (n)
simpósio

συμπύκνωση /simˈbi.kno.si/ (n)
condensação

συμφέρον /simfˈeron/ (n)
benefício, interesse

συμφυρμός /siɱ.fiɾˈmos/ (n)
palavra-valise, amálgama

συμφωνία /siɱ.foˈni.a/ (n)
sinfonia
  (μουσική) μουσικό έργο μεγάλης έκτασης
acordo
  η κοινή πεποίθηση ή δράση ασχέτως υπάρξεως ή μη κάποιας απόφασης

συμφωνικός /siɱ.fo.niˈkos/ (adj)
sinfónico, sinfônico

συμφωνώ /siɱ.foˈno/ (v)
aceitar

συν /sˈin/
mais

συνάδελφος /sinˈaðelfˌos/ (n)
colega

συνάθροιση /siˈna.θɾi.si/ (n)
assembléia

συνάνθρωπος /siˈnan.θɾo.pos/ (n)
próximo

συνάντηση /siˈnan.di.si/ (n)
encontro

συνάρτηση /siˈnaɾ.ti.si/ (n)
função

συνάχι /sinˈaçi/ (n)
constipação

συνέδριο /siˈne.ðɾi.o/ (n)
congresso

συνέντευξη /siˈnen.def.ksi/ (n)
entrevista

συνέντευξη τύπου /sinˈedefksˌi tˈipu/
coletiva de imprensa, entrevista coletiva

συνένωση /siˈne.no.si/ (n)
junção
  (προγραμματισμός) η πράξη της ένωσης σειραϊκά μίας ή περισσοτέρων σειραϊκών (sequential) δομών δεδομένων (data structures), με πιο γνωστή την ένωση συμβολοσειρών (strings)

συνέπεια /siˈne.pi.a/ (n)
decorrência
  το αποτέλεσμα

συνέταιρος /sinˈeterˌos/ (n)
sócio/a

συνέχεια /siˈne.ça/ /siˈne.çi.a/ (n)
continuidade

συνήγορος /sinˈiɣorˌos/ (n)
advogado

συνήγορος του διαβόλου /sinˈiɣorˌos tu ðˌiavˈolu/
advogado do diabo

συνήθεια /siˈni.θi.a/ (n)
hábito

συνήθως /siˈni.θos/ (adv)
geralmente

συνίζηση /sinˈizisˌi/ (n)
sinizese
  (γραμματική, φωνολογία) η συνεκφορά δύο γειτονικών φωνηέντων σε μια συλλαβή για αποφυγή της χασμωδίας

συνίσταμαι /sinˈistamˌe/ (v)
consistir

συναίνεση /siˈne.ne.si/ (n)
consentimento

συναίρεση /siˈne.ɾe.si/ (n)
sinérese

συναίσθημα /siˈne.sθi.ma/ (n)
emoção

συναγερμός /sˌinajermˈos/ (n)
rebate
  κάλεσμα και κινητοποίηση ατόμων ή ειδικών ομάδων λόγω κάποιας έκτακτης ανάγκης

συναγωγή /si.na.ɣoˈʝi/ (n)
sinagoga
  το αποτέλεσμα του συνάγω (π.χ. ένα συμπέρασμα)
  (φυσική) η θερμοσυναγωγή, τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται η θερμότητα μέσα σε ένα ρευστό

συναισθηματικά /sˌinesθˌimatikˈa/ (adv)
emocionalmente

συναισθηματικός /sˌinesθˌimatikˈos/ (adj)
sentimental

συναισθησία /sˌinesθisˈia/ (n)
sinestesia

συναλλαγή /sˌinalajˈi/ (n)
transação

συναλλαγματική /sˌinalˌaɣmaticˈi/ (n)
letra de câmbio

συναλλακτικός /sˌinalˌaktikˈos/ (adj)
transacional

συναρμολόγηση /sˌinarmolˈojisˌi/ (n)
montagem

συναρπαστικός /sˌinarpˌastikˈos/ (adj)
excitante

συνασπισμός /si.na.spiˈzmos/ (n)
coalizão, coligação

συνασφάλιση /si.naˈsfa.li.si/ (n)
koasekuracja

συναυλία /sˌinavlˈia/ (n)
concerto

συνδέω /sinˈðe.o/ (v)
ligar, conectar

συνδεσιμότητα /sˌinðesimˈotitˌa/ (n)
conectividade

συνδετήρας /sˌinðetˈiras/ (n)
clipe
  μεταλλικό ή πλαστικό εξάρτημα που χρησιμοποιείται για να κρατήσει συνδεδεμένα φύλλα χαρτιού
grampo
  μεταλλικό καρφάκι σε σχήμα Π, το οποίο με τη βοήθεια ενός συρραπτικού κάμπτεται και συγκρατεί ενωμένα φύλλα χαρτιού

συνδετικό ρήμα /sˌinðetikˈo rˈima/
cópula

συνδικαλιστής /sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
sindicalista

συνδρομή /sin.ðɾoˈmi/ (n)
assinatura

συνδρομητής /sˌinðromitˈis/ (n)
assinante, subscritor

συνδυάζω /sin.ðiˈa.zo/ (v)
combinar

συνδυασμός /sin.ði.aˈzmos/ (n)
combinação

συνείδηση /siˈni.ði.si/ (n)
consciência
  η ηθική αντίληψη, η διάκριση του καλού από το κακό

συνεδρία /sˌineðrˈia/ (n)
sessão

συνεδρίαση /si.neˈðɾi.a.si/ (n)
sessão

συνειδητός /sˌiniðitˈos/ (adj)
consciente

συνεισφέρω /si.niˈsfe.ɾo/ (v)
contribuir

συνεισφορά /sˌinisforˈa/ (n)
contribuição

συνεκδοχή /sˌinekðoçˈi/ (n)
sinédoque

συνεκτικός /si.ne.ktiˈci/ /si.ne.ktiˈko/ /si.ne.ktiˈkos/ (adj)
coerente

συνεργάζομαι /si.neɾˈɣa.zo.me/ (v)
colaborar

συνεργάσιμος /sˌinerɣˈasimˌos/ (adj)
cooperante

συνεργασία /sˌinerɣasˈia/ (n)
cooperação

συνεργός /sˌinerɣˈos/ (n)
cúmplice

συνεταιρισμός /sˌinetˌerismˈos/ (n)
cooperativa

συνεταιριστικός /sˌinetˌeristikˈos/ (adj)
cooperativo

συνεφαπτομένη /sˌinefˌaptomˈeni/ (n)
co-tangente

συνεχές /si.neˈçes/
continuum

συνεχές ρεύμα /sˌineçˈez rˈevma/
corrente contínua

συνεχίζω /si.neˈçi.zo/ (v)
continuar

συνεχόμενος /sˌinexˈomenˌos/
contíguo

συνηθίζω /si.niˈθi.zo/ (v)
habituar

συνηθισμένος /si.ni.θiˈzme.nos/
acostumado
  που έχει συνηθίσει κάτι και το αντέχει

συνημίτονο /sˌinimˈitonˌo/ (n)
co-seno

συνθέτης /sinθˈetis/ (n)
compositor
  (μουσική, επάγγελμα) αυτός που συνθέτει, ιδίως μουσική

συνθέτρια /sinθˈetriˌa/ (n)
compositora

συνθέτω /sinˈθe.to/ (v)
compor

συνθήκη /sinθˈici/ (n)
acordo

συνθετικός /sˌinθetikˈos/ (adj)
sintético

συνθηκολογώ /sˌinθikˌoloɣˈo/ (v)
capitular

συνοδεία /si.noˈði.a/ (adv)
escolta
  Η αρχαία δοτική ενικού της λέξης (συνοδείᾳ) χρησιμοποιείται και σήμερα επιρρηματικά (χωρίς να σημειώνεται η υπογεγραμμένη): με συνοδεία

συνοδεύω /si.noˈðe.vo/ (v)
acompanhar

συνοδός /si.noˈðos/ (adj)
acompanhador

συνοικία /si.niˈci.a/ (n)
bairro

συνομιλητής /sˌinomˌilitˈis/ (n)
interlocutor

συνονόματος /si.noˈno.ma.tos/ (n)
tocaio

συνουσία /si.nuˈsi.a/ (n)
coito

συνοφρυώνομαι /sˌinofriˈonomˌe/ (v)
fazer cara feia

συνοφρύωση /sˌinofrˈiosˌi/ (n)
franzimento

συνοχή /si.noˈçi/ (n)
coesão

συντάκτης /sidˈaktis/ (n)
editor

συνταγή /sin.daˈʝi/ (n)
receita
  (γαστρονομία, μαγειρική) οδηγίες παρασκευής φαγητού, γλυκού, ποτού κ.λπ.: υλικά, ποσότητα, τρόπος παρασκευής κ.ά.

συνταγματάρχης /sin.daɣ.maˈtaɾ.çis/ (n)
coronel

συνταγματικά /sˌidaɣmˌatikˈa/ (adv)
constitucionalmente

συνταγματικός /sˌidaɣmˌatikˈos/ (adj)
constitucional

συνταγματικότητα /sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
constitucionalidade

συντακτικό /sin.da.ktiˈko/ (n)
sintaxe

συντακτικός /sˌidaktikˈos/ (adj)
sintático

συνταξιούχος /sˌidaksiˈuxos/ (n)
aposentada

συντελεστής /sin.de.leˈstis/ (n)
coeficiente
  (μαθηματικά) ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται παράσταση πολυωνύμου

συντεταγμένη /sˌidetaɣmˈeni/ (n)
coordenada

συντηρητικός /sin.di.ɾi.tiˈkos/ (adj)
conservador

συντηρητισμός /sin.di.ɾi.tiˈzmos/ (n)
conservadorismo

συντομεύω /sin.doˈme.vo/ (v)
abreviar

συντομογραφία /sˌidomˌoɣrafˈia/ (n)
abreviação

συντριπτικός /sˌidriptikˈos/ (adj)
arrasador

συντροφιά /sin.dɾoˈfça/ (n)
companhia

συντόμευση /sinˈdo.mef.si/ (n)
atalho

συντόμευση πληκτρολογίου /sidˈomefsˌi plˌiktrolojˈiu/
atalho

συνυφαίνω /si.niˈfe.no/ (v)
entrançar

συνωμοσία /si.no.moˈsi.a/ (n)
conspiração

συνωμοτώ /sˌinomotˈo/ (v)
conspirar

συνύπαρξη /sinˈiparksˌi/ (n)
coexistência

συνώνυμο /siˈno.ni.mo/ (n)
sinônimo, sinónimo

συριακός /sˌiriakˈos/ (adj)
sírio

συριστικοποίηση /sˌiristˌikopˈiisˌi/ (n)
assibilação

συριστικός /sˌiristikˈos/ (adj)
sibilante

συρραπτικό /sˌiraptikˈo/ (n)
grampeador

συρτάρι /siɾˈta.ɾi/ (n)
gaveta

συρταριέρα /sˌirtariˈera/ (n)
cómoda

συσκευή /si.sceˈvi/ (n)
aparelho
aparato
  (πληροφορική) device: είναι ηλεκτρονική κατασκευή, που συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με την κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) και την κεντρική μνήμη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και παρέχει ή δέχεται δεδομένα

συσκευή αποθήκευσης /sˌiscevˈi ˌapoθˈicefsˌis/
dispositivo de armazenamento

συσκευασία /sˌiscevasˈia/ (n)
embalagem

συσσωρευτής /sˌissoreftˈis/ (n)
acumulador

συσσώρευση /siˈso.ɾef.si/ (n)
acumulação

συστήνω /sistˈino/ (v)
apresentar

συστατικό /sˌistatikˈo/ (n)
ingrediente

συστολή /sˌistolˈi/ (n)
sistole

συσχέτιση /siˈsçe.ti.si/ (n)
correlação

συχνά /sixnˈa/ (adv)
frequentemente, amiúde

συχνός /sixnˈos/ (adj)
frequente, freqüente

συχνότητα /sixnˈotitˌa/ (n)
frequência

σφάζω /ˈsfa.zo/ (v)
abater

σφάλμα /ˈsfal.ma/ (n)
erro

σφήκα /ˈsfi.ka/ (n)
vespa

σφήνα /sfˈina/ (n)
cunha

σφίγγω /ˈsfiŋ.ɡo/ (v)
apertar
  στρέφω κάτι ή το μαζεύω ώστε να μην είναι χαλαρό

σφαίρα /ˈsfe.ɾa/ (n)
esfera
  (γεωμετρία, στερεομετρία) το γεωμετρικό στερεό στο οποίο όλα τα σημεία της επιφάνειας ισαπέχουν από το κέντρο του

σφαγή /sfaˈʝi/ (n)
massacre

σφαγείο /sfaˈʝi.o/ (n)
abatedouro, matadouro

σφαγιάζω /sfa.ɣi.ˈa.zo/ (v)
massacrar

σφαδάζω /sfaðˈazo/ (v)
contorcer-se

σφαιρικός /sfe.ɾiˈkos/ (adj)
esférico

σφετερίζομαι /sfe.teˈɾi.zo.me/ (v)
usurpar

σφετερισμός /sfˌeterismˈos/ (n)
usurpação

σφετεριστής /sfe.te.ɾiˈstis/ (n)
usurpador

σφηνάκι /sfinˈaci/ (n)
dose

σφηνοειδής /sfˌinoiðˈis/ (adj)
cuneiforme

σφιγκτήρας /sfiŋˈkti.ɾas/ (n)
esfíncter

σφοδρός /sfoðrˈos/ (adj)
veemente

σφουγγάρι /sfuŋˈga.ɾi/ (n)
esponja

σφουγγαρίστρα /sfˌuŋɡarˈistra/ (n)
esfregão

σφράγισμα /ˈsfɾa.ʝi.zma/ (n)
chumbo

σφραγίδα /sfɾaˈʝi.ða/ (n)
selo, sinete

σφραγίζω /sfɾaˈʝi.zo/ (v)
selar

σφυγμός /sfiɣmˈos/ (n)
pulso

σφυρί /sfirˈi/ (n)
martelo

σφυρίζω /sfirˈizo/ (v)
assobiar

σφυρίχτρα /sfirˈixtra/ (n)
apito

σφυρηλατώ /sfˌirilatˈo/ (v)
forjar

σφυροβολία /sfˌirovolˈia/ (n)
lançamento do martelo

σφυροδρέπανο /sfi.ɾoˈðɾe.pa.no/ (n)
foice e martelo

σφύρα /ˈsfi.ɾa/ (n)
martelo

σφύριγμα /sfˈiriɣmˌa/ (n)
assobio

σχάρα /sxˈara/ (n)
grade

σχέδιο /ˈsçe.ði.o/ (n)
feitio

σχέση /sçˈesi/ (n)
relação, relacionamento

σχήμα /ˈsçi.ma/ (n)
forma

σχήμα λόγου /sçˈima lˈoɣu/
figura de linguagem

σχίζω /sçˈizo/ (v)
partir

σχίσμα /sçˈisma/ (n)
cisma

σχεδία /sçeˈði.a/ (n)
jangada, balsa

σχεδιάζω /sxe.ðiˈa.zo/ (v)
planear
  απεικονίζω κάτι με ακρίβεια

σχεδόν /sçeˈðon/ (adv)
quase

σχεσιακός /sçˌesjakˈos/ (adj)
relacional

σχετικά /sçˌetikˈa/ (adv)
relativamente

σχετικισμός /sçˌeticismˈos/ (n)
relativismo

σχετικότητα /sçe.tiˈko.ti.ta/ (n)
relatividade

σχηματίζω /sçˌimatˈizo/ (v)
formar

σχηματικός /sçˌimatikˈos/ (adj)
esquemático

σχιζοειδής /sçi.zo.iˈðis/ (adj)
esquizoide

σχιζοφρένεια /sçi.zoˈfɾe.ni.a/ (n)
esquizofrenia

σχιζοφρενής /sçi.zo.fɾeˈnis/ (n)
esquizofrénico

σχιζοφρενικός /sçi.zo.fɾe.niˈci/ /sçi.zo.fɾe.niˈko/ /sçi.zo.fɾe.niˈkos/ (adj)
esquizofrênico

σχιστόλιθος /sçistˈoliθˌos/ (n)
ardósia

σχοινάκι /sçinˈaci/ (n)
corda de pular
  παιδικό παιχνίδι, ατομικό ή ομαδικό, όπου κάποιος οι κάποιοι πηδάνε πάνω από ένα σχοινί που γυρίζει ο ίδιος ή δύο άλλα παιδιά

σχολαστικός /sxo.la.stiˈkos/ (adj)
rigoroso
  (φιλοσοφία) που έχει σχέση με το θεολογικό και φιλοσοφικό τρόπο σκέψης του Μεσαίωνα, με τον οποίο επιδιωκόταν η θεμελίωση των χριστιανικών αντιλήψεων και δογμάτων στη φιλοσοφία και τη λογική, κυρίως με βάση τις πλατωνικές, νεοπλατωνικές και αριστοτελικές αρχές

σχολείο /sxoˈli.o/ (n)
escola

σχολιάζω /sxo.liˈa.zo/ (v)
comentar

σχολιαστής /sxo.li.aˈstis/ (n)
comentarista

σχολικός τροχονόμος /sxˌolikˈos trˌoxonˈomos/
guarda de trânsito

σχόλιο /ˈsxo.li.o/ (n)
comentário
  παρατήρηση σχετική με ένα θέμα, διατύπωση μιας άποψης με τρόπο συνήθως σύντομο και όχι ολοκληρωμένο
  επικριτική παρατήρηση
  υποσημείωση σε κείμενο
  (φιλολογία) ερμηνευτική σημείωση σε αρχαίο κείμενο
  (προγραμματισμός) οι επεξηγήσεις, παρατηρήσεις, διευκρινήσεις που γράφονται σε πηγαίο κώδικα, με ειδικούς συμβολισμούς, ώστε να διευκολύνεται η κατανόηση του κώδικα. Δεν συμπεριλαμβάνονται στον εκτελέσιμο κώδικα σε αντίθεση με τα docstring.

σωλήνας /soˈli.nas/ (n)
tubo

σωματίδιο /so.maˈti.ði.o/ (n)
partícula

σωματικός /sˌomatikˈos/ (adj)
braçal

σωματοφύλακας /so.ma.toˈfi.la.kas/ (n)
guarda-costas

σωπαίνω /soˈpe.no/ (v)
calar-se

σωρειτομελανίας /so.ɾi.to.me.laˈni.as/ (n)
cúmulo-nimbo

σωρός /soˈɾos/ (n)
pilha

σωσίας /sosˈias/ (n)
sósia

σωσίβιο /soˈsi.vi.o/ (n)
boia salva-vidas

σωστός /soˈstos/ (adj)
correto, certo

σόγια /sˈoja/
soja

σόλα /sˈola/ (n)
sola

σόλιδος /ˈso.li.ðos/ (n)
soldo

σόλο /sˈolo/ (n)
solo
  το μουσικό κομμάτι για εκτέλεση από ένα μόνο άτομο

σόργο /ˈsoɾ.ɣo/ (n)
sorgo

σύγκλιση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
convergência

σύγκριση /sˈiŋɡrisˌi/ (n)
comparação

σύγκρουση /ˈsiŋ.ɡɾu.si/ (n)
colisão

σύζευξη /ˈsi.zef.ksi/ (n)
conjunção
  η ένωση διά του γάμου

σύζυγος /sˈiziɣˌos/ (n)
esposa, mulher
  (οικογένεια) ο άντρας ή η γυναίκα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι

σύκο /ˈsi.ko/ (n)
figo

σύλληψη /sˈilipsˌi/ (n)
prisão
  η, από αρμόδια όργανα, αφαίρεση της ελευθερίας και ο περιορισμός των κινήσεων ενός ατόμου που θεωρείται ύποπτο
  η συνένωση ωαρίου και σπερματοζωαρίου με αποτέλεσμα τη δημιουργία αρχικού κυττάρου οργανισμού
  (κατ’ επέκταση) (μεταφορικά) η αρχική νοητική αναπαράσταση μιας ιδέας

σύλλογος /ˈsi.lo.ɣos/ (n)
associação

σύμβαση /ˈsiɱ.va.si/ (n)
convenção
  (συνήθως στον πληθυντικό) η γραπτή ή άγραφη συμφωνία μεταξύ των μελών μιας ομάδας ή κοινωνίας ότι θα υιοθετήσουν ορισμένες συνήθειες ή πρακτικές
  γραπτό κείμενο συμφωνίας - συνθήκης με δεσμευτική ισχύ για όσους το υπέγραψαν

σύμβολο /ˈsiɱ.vo.lo/ (n)
símbolo

σύμμαχος /ˈsi.ma.xos/ (n)
aliado

σύμπαν /sˈiban/ (n)
universo

σύμπλεγμα /sˈibleɣmˌa/ (n)
complexo

σύμπτωμα /ˈsiɱ.pto.ma/ (n)
sintoma

σύμπτωση /ˈsim.pto.si/ (n)
coincidência

σύμφωνο /ˈsiɱ.fo.no/ (n)
consoante
  (γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος που παράγεται από το στένεμα ή τη φραγή του αέρα από τα φωνητικά όργανα

σύμφωνοι /ˈsiɱ.fo.ni/
tudo bem

σύναψη /sˈinapsˌi/ (n)
sinapse
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού συνάπτω
  η γραμμή ή το σημείο ένωσης
  (νευροεπιστήμη)

σύνδεση /sˈinðesˌi/ (n)
conexão
  η ένωση δυο ή περισσότερων πραγμάτων

σύνδεσμος /sˈinðesmˌos/ (n)
conjunção
  (πληροφορική) link: ο υπερσύνδεσμος σε ένα υπερκείμενο, που οδηγεί σε άλλο υπερκείμενο, όπως οι σύνδεσμοι σε μια γλώσσα σήμανσης σαν την HTML

σύνδρομο /ˈsin.ðɾo.mo/ (n)
síndrome, síndroma

σύνδρομο Down /sˈinðromˌo (en)dˈaʊn(el)/
síndrome de Down

σύνθεση /sˈinθesˌi/ (n)
síntese
composição
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) η χρήση αντικειμένων που περιέχουν άλλα αντικείμενα ως μέλη δεδομένων

σύνθετο /ˈsin.θe.to/ (n)
palavra composta
  (γραμματική) σύνθετη λέξη που δημιουργείται με τη διαδικασία της σύνθεσης

σύννεφο /ˈsi.ne.fo/ (n)
nuvem

σύνοδος /ˈsi.no.ðos/ (n)
sínodo
  περίοδος λειτουργίας ενός συλλογικού θεσμού

σύνολο /ˈsi.no.lo/ (n)
conjunto
  (μαθηματικά, θεωρία συνόλων) η συλλογή στοιχείων που είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους αλλά που αξιωματικά θεωρούμε ως μία ολότητα ή ενότητα
total
  (γραμματική) το λεκτικό σύνολο : η ενότητα λέξεων πολύ στενά συνδεδεμένων μεταξύ τους· συχνά δημιουργούν σύνθετες λέξεις
  ένα σύνολο από έπιπλα, ρούχα, διακοσμητικά στοιχεία ή καλλιτεχνήματα που ταιριάζουν αρμονικά όλα μαζί

σύνορο /ˈsi.no.ɾo/ (n)
fronteira

σύνταγμα /ˈsin.da.ɣma/ (n)
constituição
  (νομικός όρος) ο θεμελιώδης νόμος μιας δημοκρατικής πολιτείας
regimento
  (στρατιωτικός όρος) μονάδα του στρατού ξηράς, μεγαλύτερη από το τάγμα, που αριθμεί περί τους 1.000 άνδρες

σύνταξη /ˈsin.da.ksi/ (n)
pensão
  το ποσό που εισπράττει μηνιαία ένας συνταξιούχος από τον ασφαλιστικό ή συνταξιοδοτικό φορέα του ή το κράτος όταν για λόγους ηλικίας, ή ατυχήματος ή άλλους, παύει να εργάζεται και δικαιούται να συνταξιοδοτηθεί

σύντροφος /ˈsin.dɾo.fos/ (n)
acompanhante, companheiro

σύριγγα /sˈiriŋɡˌa/ (n)
seringa

σύρμα /ˈsiɾ.ma/ (n)
arame

σύρραξη /sˈiraksˌi/ (n)
conflito

σύρτης /sˈirtis/ (n)
trinco

σύσταση /sístasi/ (n)
introdução
  (πληθυντικός) η γνωστοποίηση από κάποιον του ονόματος, του επαγγέλματος ή κάθε άλλης ιδιότητας ενός προσώπου που θεωρείται απαραίτητη στην πρώτη συνάντησή του με κάποιον τρίτο
recomendação
  έγγραφο, που παρέχεται από τον εργοδότη συνήθως, το οποίο πιστοποιεί τις ικανότητες ενός ατόμου και την προηγούμενη επαγγελματική ή άλλου είδους εμπειρία του
  προτροπή ή συμβουλή σε κάποιον, για να ενεργήσει σε κάτι ή να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά
  η άσκηση κριτικής που συνοδεύεται από υποδείξεις

σύστημα /ˈsi.sti.ma/ (n)
sistema

σύστημα αρχείων /sˈistim arçˈion/
sistema de arquivos

σύφιλη /ˈsi.fi.li/ (n)
sífilis

σώζω /ˈso.zo/ (v)
salvar

σώμα /ˈso.ma/ (n)
corpo

σώος και αβλαβής /ˈso.os ce a.vlaˈvis/
são e salvo

τάβλι /tˈavli/ (n)
gamão

τάγμα /tˈaɣma/ (n)
batalhão
  μονάδα του στρατού ξηράς μικρότερη από το σύνταγμα και μεγαλύτερη από λόχο, που διοικείται από ταγματάρχη και αριθμεί περίπου 300 άνδρες
ordem
  κοινότητα μοναχών της καθολικής εκκλησίας που είχαν αυστηρούς κανόνες διαβίωσης

τάιγκα /ˈta.i.ɡa/ (n)
taiga

τάλκης /tˈalcis/ (n)
talco

τάξη /ˈta.ksi/ (n)
ordem
  (ταξινομία) υποδιαίρεση ταξινομικής βαθμίδας ανώτερη από την οικογένεια και χαμηλότερη από την ομοταξία

τάρανδος /tˈaranðˌos/ (n)
rena, rangífer

τάρτα /tˈarta/ (n)
tarte

τάση /ˈta.si/ (n)
tensão
  (ηλεκτρολογία) η ηλεκτρική τάση ή διαφορά δυναμικού

τάστο /tˈasto/ (n)
traste

τάφος /ˈta.fos/ (n)
sepultura, túmulo

τάφρος /ˈta.fɾos/ (n)
fosso

τέθριππο /tˈeθripˌo/ (n)
quadriga

τέκνο /ˈtek.no/ (n)
criança
  (μουσική) είδος ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής

τέλεια /tˈeʎa/ (adv)
perfeitamente

τέλειος /tˈeʎos/ (adj)
perfeito

τέλος /ˈte.los/ (n)
fim
  το σημείο πέραν του οποίου δε συνεχίζεται μια ενέργεια ή ένα πράγμα, το έσχατο σημείο, το πέρας
  (οικονομία) ο φόρος, ο δασμός (συνήθως στον πληθυντικό: τα τέλη)

τέλος καλό, όλα καλά /tˈelos kalˈo ˈola kalˈa/
tudo está bem quando termina bem

τέλος πάντων /tˈelos pˈadon/
de qualquer modo
  δήλωση ότι συμβιβαζόμαστε επιφανειακά με τα προηγούμενα

τέμπερα /ˈtem.pe.ɾa/ (n)
têmpera

τένοντας /ˈte.non.das/ (n)
tendão

τέντα /tˈeda/ (adv)
toldo
  ορθάνοιχτα

τέρας /tˈeras/ (n)
monstro
  φανταστικό ζώο που δεν υπάρχει και είναι μεγάλο και τρομακτικό

τέρβιο /tˈerviˌo/ (n)
térbio

τέρμα /ˈteɾ.ma/ (n)
baliza
  (αθλητισμός) χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κατακόρυφα δοκάρια (σε μερικά αθλήματα, δύο κατακόρυφα και ένα οριζόντιο), μέσα από τον οποίο πρέπει να περάσει η μπάλα για να σημειωθεί γκολ

τέσσερα /ˈte.se.ɾa/
quatro

τέτανος /tˈetanˌos/ (n)
tétano

τέταρτος /tˈetartˌos/
quarto

τέχνασμα /ˈte.xna.zma/ (n)
artifício

τέχνη /ˈte.xni/ (n)
arte

τέχνη του δρόμου /ˈte.xni tu‿ˈðɾo.mu/
arte urbana

τήξη /tˈiksi/ (n)
derretimento nuclear

τίγρη /tˈiɣri/ (n)
tigre

τίμιος /tˈimiˌos/ (adj)
fiel

τίποτα /tˈipotˌa/
nada

τίτλος /tˈitlos/ (n)
título
  φράση ή λέξη που καθορίζει κάποιο βιβλίο ή, γενικά, κάποιο έργο

ταΐζω /taˈizo/ (v)
alimentar

ταίρι /tˈeri/ (n)
cupincha

ταβάνι /taˈva.ni/ (n)
teto

ταβέρνα /tavˈerna/ (n)
taberna

ταγγός /taŋɡˈos/ (adj)
ranço

ταινία /teˈni.a/ (n)
fita
  στενή λωρίδα από ύφασμα ή άλλο υλικό που μπορεί και να τυλιχτεί σε ρολό
filme, película
  (κινηματογράφος) κινηματογραφικό έργο με μεγάλη ή μικρή διάρκεια
ténia
  (ιατρική, κτηνιατρική, παράσιτο) παρασιτικός οργανισμός που προσβάλλει τα έντερα του ανθρώπου και άλλων ζώων

ταινία μικρού μήκους /teˈni.a miˈkɾu ˈmi.kus/
curta-metragem, curta

ταιριάζω /teɾˈʝa.zo/ (v)
adequar-se a
  (απρόσωπο) ταιριάζει: αρμόζει, πρέπει

τακούνι /taˈku.ni/ (n)
tacão

τακτικά /tˌaktikˈa/ (adv)
regularmente

τακτική /ta.ktiˈci/ (n)
táctica, tática

τακτικό αριθμητικό /tˌaktikˈo ˌariθmˌitikˈo/
número ordinal

τακτικός /ta.ktiˈkos/ (adj)
tático

τακτοποιώ /tˌaktopiˈo/ (v)
dispor
  βάζω σε τάξη αντικείμενα

ταλάντωση /taˈlan.do.si/ (n)
oscilação

ταλαιπωρία /tˌaleporˈia/ (n)
desconforto

ταλαντεύομαι /tˌaladˈevomˌe/ (v)
oscilar

ταλμουδικός /tˌalmuðikˈos/ (adj)
talmúdico

ταμίας /taˈmi.as/ (n)
caixa
tesoureiro
  (επάγγελμα) ο έμμισθος υπάλληλος που ασχολείται με την οικονομική διαχείριση μιας εταιρείας, ενός οργανισμού, ενός ιδρύματος

ταμείο /taˈmi.o/ (n)
caixa

ταμειακή μηχανή /tˌamçacˈi mˌixanˈi/
caixa registradora

ταμπού /tabˈu/ (n)
tabu

ταμπούρο /tabˈuro/ (n)
caixa
  (μουσικό όργανο) τύμπανο με ειδικό έλασμα, ταμπούρλο

ταμπόν /taˈbon/ (n)
absorvente interno
  (ιατρική) ειδική γάζα για τον περιορισμό ή το σταμάτημα της ροής του αίματος
  είδος κυλινδρικής σερβιέτας

τανάλια /taˈna.ʎa/ (n)
pinça

τανάπαλιν /tanˈapalˌin/ (adv)
vice-versa

ταντάλιο /tadˈaʎo/ (n)
tântalo

ταξί /taksˈi/ (n)
táxi

ταξίαρχος /taksˈiarxˌos/ (n)
brigadeiro

ταξίδι /taˈksi.ði/ (n)
jordana, viagem

ταξίμετρο /taksˈimetrˌo/ (n)
taxímetro

ταξίμι /taksˈimi/ (n)
improvisação, improviso, introdução

ταξιαρχία /ta.ksi.arˈçi.a/ (n)
brigada

ταξιδεύω /ta.ksiˈðe.vo/ (v)
viajar

ταξιδιωτική επιταγή /tˌaksiðˌioticˈi ˌepitajˈi/
cheque de viagem

ταξιθέτης /ta.ksiˈθe.tis/ (n)
arrumador

ταξινομία /ta.ksi.noˈmi.a/ (n)
taxinomia

ταξινομικός /tˌaksinˌomikˈos/ (adj)
taxonômico

ταξινόμηση /ta.ksiˈno.mi.si/ (n)
classificação

ταπείνωση /tapˈinosˌi/ (n)
humilhação

ταπεινοφροσύνη /tˌapinˌofrosˈini/ (n)
humildade

ταπεινός /ta.piˈnos/ (adj)
humilde

ταπεινότητα /ta.piˈno.ti.ta/ (n)
humildade

ταπετσαρία /tˌapetsarˈia/ (n)
papel de parede

ταραγμένος /ta.ɾaɣˈme.nos/
perplexo

ταραντούλα /tˌaradˈula/ (n)
tarântula

ταραχή /ta.ɾaˈçi/ (n)
motim

ταριχεύω /tˌariçˈevo/ (v)
embalsamar

ταστιέρα /tˌastiˈera/ (n)
espelho

ταταρικός /tˌatarikˈos/ (adj)
tártaro

τατουάζ /ta.tuˈaz/ (n)
tatuagem

ταυ /taf/ (n)
tê
  Το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου (τ, κεφαλαίο: Τ). (Ν.Ελληνικής)

ταυρομάχος /ta.vɾoˈma.xos/ (n)
toureador

ταυρομαχία /ta.vɾo.maˈçi.a/ (n)
corrida

ταυτολογία /ta.fto.loˈɣi.a/ (n)
tautologia

ταυτότητα /taˈfto.ti.ta/ (n)
identidade

ταυτόχρονα /taˈfto.xɾo.na/ (adv)
simultaneamente

ταυτόχρονος /taˈfto.xɾo.nos/ (adj)
simultâneo

ταφή /taˈfi/ (n)
enterro

ταφόπλακα /tafˈoplakˌa/ (n)
lápide

ταχίνι /taçˈini/ (n)
tahine

ταχυδακτυλουργία /ta.çi.ða.kti.luɾˈʝi.a/ (n)
ilusionismo

ταχυδρομείο /ta.çi.ðɾoˈmi.o/ (n)
correio
  η κρατική ή δημόσια υπηρεσία που παραλαμβάνει, μεταφέρει και παραδίδει επιστολές και δέματα

ταχυδρομικός /ta.çi.ðɾo.miˈkos/ (adj)
postal
  που ανήκει ή σχετίζεται με το ταχυδρομείο ή με ταχυδρόμηση

ταχυδρομώ /ta.çi.ðɾoˈmo/ (v)
postar

ταχυδρόμος /ta.çiˈðɾo.mos/ (n)
carteiro

ταχυκαρδία /ta.çi.kaɾˈði.a/ (n)
taquicardia

ταχύτητα /taçˈititˌa/ (n)
velocidade, rapidez

ταψί /tapsˈi/ (n)
assadeira

ταϊλανδικά /tˌaɪlanðikˈa/ (n)
tailandês

ταϊλανδικός /tˌaɪlanðikˈos/ (adj)
tailandês

ταϊτιανά /tˌaɪtianˈa/ (n)
taitiano

ταύρος /tˈavros/ (n)
touro, toiro

τεΐνη /te.ˈi.ni/ (n)
teína

τείνω /tˈino/ (v)
apertar
  απλώνω, τεντώνω
  έχω την τάση· για φαινόμενα που βαθμιαία εξελίσσονται προς μία ορισμένη κατεύθυνση
  κλίνω προς κάτι, όπως μία άποψη

τείχος /ˈti.xos/ (n)
muralha, muro

τείχος προστασίας /tˈixos prˌostasˈias/
firewall

τεκμηρίωση /te.kmiˈɾi.o.si/ (n)
documentação

τεκμηριώνω /te.kmi.ɾiˈo.no/ (v)
documentar

τεκτονική /tˌektonicˈi/ (n)
tectônica

τεκτονικός /te.kto.niˈkos/ (adj)
franco-macónico

τελεία /telˈia/ (n)
ponto
  σημείο στίξης που σηματοδοτεί το τέλος μιας πρότασης

τελεία και παύλα /telˈia ke pˈavla/
ponto

τελειοποιώ /te.li.o.piˈo/ (v)
aperfeiçoar

τελειότητα /te.liˈo.ti.ta/ (n)
perfeição

τελεσίγραφο /tˌelesˈiɣrafˌo/ (n)
ultimato

τελεσίδικος /te.leˈsi.ði.ci/ /te.leˈsi.ði.ko/ /te.leˈsi.ði.kos/ (adj)
inapelável

τελεστέος /tˌelestˈeos/ (n)
operando

τελετή /te.leˈti/ (n)
cerimônia

τελετουργικό /te.le.tuɾ.ʝiˈko/ (n)
rito

τελευταίος /te.leˈfte.os/ (adj)
último, derradeiro
  που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελεφερίκ /te.le.feˈɾik/ (n)
teleférico

τελικά /tˌelikˈa/ (adv)
por fim

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (n)
final
  (σε αθλήματα) ο τελευταίος αγώνας που θα κρίνει τον πρώτο από τον δεύτερο

τελικός χρήστης /tˌelikˈos xrˈistis/
usuário final

τελλούριο /telˈuriˌo/ (n)
telúrio

τελωνείο /tˌelonˈio/ (n)
aduana

τελωνειακός /tˌeloɲakˈos/ (n)
aduaneiro
  (επάγγελμα) που εργάζεται σε τελωνείο

τεμπέλης /temˈbe.lis/ (n)
preguiçoso
  τεμπέλης
  (ιδιωματισμός, μεταφορικά) ο παίκτης παρτίδας πρέφας που διαδοχικά δεν παίζει όταν έρχεται η σειρά του να μοιράσει τα φύλλα της τράπουλας (όποτε σε παρτίδα παίζουν τέσσερις παίκτες, αντί των κανονικών τριών)
  (προφορικό) θήκη αντικειμένων ανάμεσα στο κάθισμα του οδηγού και του συνοδηγού του αυτοκινήτου, το υποβραχιόνιο

τεμπέλικος /tebˈelikˌos/ (adj)
preguiçoso

τεμπελιά /tem.beˈʎa/ (n)
preguiça

τενέσιο /tenˈesjo/ (n)
tenesso

τεντωμένος /tˌedomˈenos/
estendido

τεράστιος /teˈɾa.sti.os/ (adj)
enorme

τερατολογία /tˌeratˌolojˈia/ (n)
teratologia

τερατώδης /te.ɾaˈto.ðes/ /te.ɾaˈto.ðis/ (adj)
monstruoso

τερετίζω /tˌeretˈizo/ (v)
cricrilar

τερηδόνα /tˌeriðˈona/ (n)
cárie

τερματικό /tˌermatikˈo/ (n)
terminal

τερματοφύλακας /tˌermatofˈilakˌas/ (n)
goleiro, guarda-redes

τεσσαρακοστός /tˌessarˌakostˈos/ (adj)
quadragésimo

τεστοστερόνη /tˌestosterˈoni/ (n)
testosterona

τετελεσμένο γεγονός /teteleˈzmeno ʝegoˈnos/
fait accompli

τετμημένη /tˌetmimˈeni/ (n)
abcissa

τετράγωνο /teˈtɾa.ɣo.no/ (n)
quadrado
  (γεωμετρία) παραλληλόγραμμο που είναι ορθογώνιο και ρόμβος, έχει δηλαδή τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες
  (πολεοδομία) το τμήμα μιας περιοχής που σχηματίζεται από τέσσερις δρόμους χωρίς άλλο δρόμο να το διαπερνά

τετράγωνος /teˈtɾa.ɣo.ni/ /teˈtɾa.ɣo.no/ /teˈtɾa.ɣo.nos/ (adj)
quadrado

τετράδιο /teˈtɾa.ði.o/ (n)
caderno

τετράδυμα /tetrˈaðimˌa/
quadrigêmea

τετράεδρο /tetrˈaeðrˌo/ (n)
tetraedro

τετράπλευρο /tetrˈaplevrˌo/ (n)
quadrilátero

τετράπλευρος /tetrˈaplevrˌos/ (adj)
quadrilateral

τετραγράμματο /tˌetraɣrˈamatˌo/ (n)
tetragrama

τετραγωνικός /tˌetraɣˌonikˈos/ (adj)
quadrado

τετρακόσια /tˌetrakˈosja/
quatrocentos

τετραλογία /te.tɾa.loˈʝi.a/ (n)
tetralogia

τετραπλασιάζω /tˌetraplasjˈazo/ (v)
quadruplicar

τετραρχία /te.tɾaɾˈçi.a/ (n)
tetrarquia

τετραϋδροκανναβινόλη /tˌetraˌiðrokˌanavinˈoli/ (n)
tetraidrocanabinol

τεφροδόχος /te.fɾoˈðo.xos/ (n)
urna

τεφτέρι /teftˈeri/ (n)
canhoto

τεχνήτιο /texnˈitiˌo/ (n)
tecnécio

τεχνίτης /texnˈitis/ (n)
artesão

τεχνητή γλώσσα /tˌexnitˈi ɣlˈossa/
língua artificial
  (γλωσσολογία) γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη για συγκεκριμένη επικοινωνία, με αυστηρή διατύπωση, ώστε να αποφεύγονται οι ασάφειες της φυσικής γλώσσας της οποίας και είναι υποσύνολο

τεχνητή νοημοσύνη /te.xniˈti no.i.moˈsi.ni/
inteligência artificial

τεχνητός /tˌexnitˈos/ (adj)
artificial

τεχνική /te.çniˈci/ (n)
técnica

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (adj)
técnico

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (n)
técnico

τεχνοκρατία /te.xno.kɾaˈti.a/ (n)
tecnocracia

τεχνολογία /the.xno.loˈʝi.a/ (n)
tecnologia

τεχνολογικά /te.xno.lo.ʝiˈka/ (adv)
tecnologicamente

τεχνολογικός /the.xno.lo.ʝiˈkos/ (adj)
tecnológico

τεχνοφοβία /te.xno.foˈvi.a/ (n)
tecnofobia

τεύχος /ˈtef.xos/ (n)
fascículo

τζάμι /ˈd͡za.mi/ (n)
vidraça

τζάουλ /ˈd͡za.u.l/ (n)
joule

τζίτζικας /ˈd͡zi.d͡zi.kas/ (n)
cigarra

τζίτζιφο /ˈdzi.dzi.fo/ (n)
jujuba

τζαζ /dzˈaz/ (n)
jazz

τζαμί /d͡zaˈmi/ (n)
mesquita

τζατζίκι /d͡zaˈd͡zi.ci/ (n)
tzatziki

τζιν /dzˈin/ (n)
gin, gim

τζιτζιμπίρα /dzˌidzibˈira/ (n)
gengibirra

τζιχάντ /dzixˈad/ (n)
jihad

τζούντο /dzˈudo/ (n)
judo

τηγάνι /tiˈɣa.ni/ (n)
frigideira, sertã

τηγανίτα /tˌiɣanˈita/ (n)
panqueca

τηγανητός /ti.ɣa.niˈtos/ (adj)
frito

τηλέγραφος /tiˈle.ɣɾa.fos/ (n)
telégrafo
  (τεχνολογία) σύστημα επικοινωνίας που μεταδίδει γραπτά μηνύματα κωδικοποιημένα με το αλφάβητο Μορς και λειτουργεί με την αποστολή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ δύο σταθμών

τηλέτυπο /tilˈetipˌo/ (n)
teletipo

τηλέφωνο /tiˈle.fo.no/ (n)
telefone

τηλε- /tˈile/
tele-

τηλεγράφημα /ti.leˈɣɾa.fi.ma/ (n)
telegrama

τηλεκάρτα /ti.leˈkaɾ.ta/ (n)
cartão telefónico

τηλεμεταφορά /tˌilemˌetaforˈa/ (n)
teletransportação

τηλενουβέλα /tˌilenuvˈela/ (n)
telenovela

τηλεομοιοτυπία /ti.le.o.mi.o.tiˈpi.a/ (n)
fax

τηλεπάθεια /tileˈpaθia/ (n)
telepatia

τηλεπαθητικός /tˌilepˌaθitikˈos/ (adj)
telepata

τηλεπικοινωνία /tˌilepˌicinonˈia/ (n)
telecomunicação

τηλεπισκόπηση /ti.le.piˈsko.pi.si/ (n)
sensoriamento remoto

τηλεργασία /tˌilerɣasˈia/ (n)
teletrabalho

τηλεσκόπιο /ti.leˈsko.pi.o/ (n)
telescópio

τηλεφωνία /tˌilefonˈia/ (n)
telefonia
  οι επιστημονικές, τεχνικές, εμπορικές και εφαρμοστικές γνώσεις γύρω από την χρήση τηλεφώνου

τηλεφωνώ /ti.le.foˈno/ (v)
telefonar

τηλεφώνημα /tˌilefˈonimˌa/ (n)
telefonema, chamada telefónica

τηλεχειρίζομαι /tˌileçirˈizomˌe/ (v)
telecomandar

τηλεχειριστήριο /ti.le.çi.ɾisˈti.ɾi.o/ (n)
controle remoto, telecomando

τηλεψηφοφορία /tˌilepsˌifoforˈia/ (n)
televoto

τηλεόραση /ti.leˈo.ɾa.si/ (n)
televisão, televisor

τι /tˈi/
o quê?

τιάρα /ˈtça.ɾa/ (n)
tiara

τιμάω /tiˈma.o/ (v)
honrar, homenagear

τιμή /timˈi/ (n)
preço
  η προσωπική αντίληψη κάποιου για τη δική του αξία που απορρέει από τη φύση του ως ανθρώπου

τιμιότητα /ti.miˈo.ti.ta/ (n)
honestidade

τιμωρία /tˌimorˈia/ (n)
punição

τιμωρός /ti.moˈɾos/ (n)
castigador

τιμωρώ /tˌimorˈo/ (v)
castigar, punir

τιμόνι /tiˈmo.ni/ (n)
volante

τινάζω /tinˈazo/ (v)
arremeter

τιράντα /tirˈada/ (n)
suspensório

τιραμισού /ti.ɾa.miˈsu/ (n)
tiramisu

τιρκουάζ /tiɾ.kuˈaz/ (adj)
turquesa

τιρμπουσόν /tˌirbusˈon/ (n)
saca-rolhas

τις προάλλες /tis proˈales/
esses dias

τιτάνιο /titˈaɲo/ (n)
titânio

το /tˈo/
a
  (δεικτική αντωυνμία)

το κερασάκι στην τούρτα /to‿ceɾaˈsaci stin‿ˈduɾta/
o toque final
  κάτι που θα μπορούσε να λείπει, επιτείνει τη σημασία του περιττού, το επιπλέον, που κάνει κάτι καλό καλύτερο (ή, ειρωνικά, κάτι άσχημο χειρότερο)

τοίχος /ˈti.xos/ (n)
parede, muro

τοκετός /to.ceˈtos/ (n)
parto

τοκογλυφία /tˌokoɣlifˈia/ (n)
usura

τοκογλυφικός /tˌokoɣlˌifikˈos/ (adj)
usurário

τοκογλύφος /to.koˈɣli.fos/ (n)
agiota

τολμηρός /tol.miˈɾos/ (adj)
realizador

τομέας /toˈme.as/ (n)
setor

τομή /toˈmi/ (n)
trevo

τονίζω /toˈni.zo/ (v)
acentuar

τονισμός /tˌonismˈos/ (n)
acentuação

τοξίνη /toˈksi.ni/ (n)
toxina

τοξικολογία /tˌoksikˌolojˈia/ (n)
toxicologia

τοξικός /tˌoksikˈos/ (adj)
tóxico

τοξικότητα /tˌoksikˈotitˌa/ (n)
toxicidade

τοξοβολία /tˌoksovolˈia/ (n)
arco-e-flecha

τοξότης /toksˈotis/ (n)
arqueiro

τοπάζι /toˈpa.zi/ (n)
topázio

τοπίο /toˈpi.o/ (n)
paisagem

τοπικός /to.piˈkos/ (adj)
local
  (πληροφορική) local: μπορεί να αναφέρεται στην τοπική μεταβλητή, στο τοπικό δίκτυο ή στον τοπικό υπολογιστή που συνδέεται σε ένα δίκτυο

τοπογραφία /to.po.ɣɾaˈfi.a/ (n)
topografia

τοπογραφικός /tˌopoɣrˌafikˈos/ (adj)
topográfico

τοποθετώ /to.po.θeˈto/ (v)
posicionar

τοπολογία /tˌopolojˈia/ (n)
topologia

τοπωνύμιο /to.poˈni.mi.o/ (n)
topônimo

τορπίλη /toɾˈpi.li/ (n)
torpedo

τορπιλίζω /toɾ.piˈli.zo/ (v)
torpedear

τορτίγια /toɾˈti.ʝa/ (n)
tortilha

τοτέμ /totˈem/ (n)
totem

του χρόνου /tu xrˈonu/ (adv)
ano que vem

τουίντ /tuˈid/ (adj)
tweed

τουκάν /tukˈan/ (n)
tucano

τουλάχιστον /tuˈla.çi.ston/ (adv)
ao menos, sequer

τουλίπα /tuˈli.pa/ (n)
tulipa, túlipa

τουρίστας /tuˈɾi.stas/ (n)
turista

τουρισμός /tu.ɾiˈzmos/ (n)
turismo

τουριστικός /tˌuristikˈos/ (adj)
turístico

τουρκικά /tuɾ.ciˈka/ (n)
turco

τουρκικός /tˌurcikˈos/ (adj)
turco

τουρμπάνι /tuɾˈba.ni/ (n)
turbante

τουρνικέ /tˌurnicˈe/ (n)
borboleta

τουφέκι /tuˈfe.ci/ (n)
espingarda, fuzil

τούβλο /ˈtu.vlo/ (n)
tijolo
  (οικοδομική) αντικείμενο που χρησιμεύει ως οικοδομικό υλικό· έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, κατασκευάζεται από πηλό και ψήνεται σε υψηλή θερμοκρασία

τούνδρα /ˈtun.ðɾa/ (n)
tundra

τούρτα /tˈurta/ (n)
bolo

τράγος /ˈtɾa.ɣos/ (n)
bode

τράπεζα /ˈtɾa.pe.za/ (n)
banco
  (οικονομία) πιστωτικός οργανισμός που ασχολείται με χρηματοπιστωτικές εργασίες. Π.χ. δέχεται καταθέσεις ιδιωτών ή νομικών προσώπων, παραχωρεί δάνεια, διαχειρίζεται χαρτοφυλάκια για λογαριασμό των πελατών του κ.λπ.
  (συνεκδοχικά) το κτήριο που στεγάζει ένα υποκατάστημα μιας τράπεζας
  (γενικότερα) ένας τόπος όπου κατατίθενται προς φύλαξη υλικά ή άυλα αγαθά προκειμένου να είναι προσιτά σε μελλοντική ζήτηση

τράπουλα /ˈtɾapula/ (n)
baralho

τράτα /trˈata/ (n)
arrastão
  ένα είδος παραδοσιακού χορού

τράφικινγκ /trˈaficˌinɡ/ (n)
tráfico de pessoas

τράχηλος /trˈaçilˌos/ (n)
colo do útero

τράχωμα /ˈtɾa.xo.ma/ (n)
tracoma

τρέλα /ˈtɾe.la/ (n)
loucura, insânia
  (ιατρική) παθολογική κατάσταση κατά την οποία διαταράσσεται η πνευματική ισορροπία και η λογική του ανθρώπου

τρέμω /ˈtɾe.mo/ (v)
tremer

τρένο /ˈtɾe.no/ (n)
trem, comboio

τρέντι /trˈedi/ (adj)
da última moda

τρέφω /ˈtɾe.fo/ (v)
alimentar

τρέχα γύρευε /trˈexa jˈirevˌe/
vai entender

τρέχω /ˈtɾe.xo/ (v)
correr

τρία /ˈtɾi.a/
três

τρίαινα /ˈtɾi.e.na/ (n)
tridente

τρίβω /trˈivo/ (v)
raspar, esfregar

τρίγωνο /ˈtɾi.ɣo.no/ (n)
triângulo

τρίγωνο των Βερμούδων /ˈtɾi.ɣo.no ton‿veɾˈmu.ðon/ (pn)
Triângulo das Bermudas

τρίδυμος /trˈiðimˌos/ (adj)
trigémeo

τρίζω /ˈtɾi.zo/ (v)
ranger

τρίκυκλο /trˈiciklˌo/ (n)
triciclo

τρίλιζα /ˈtɾi.li.za/ (n)
jogo da velha

τρίπτυχο /trˈiptixˌo/ (n)
tríptico
  (τέχνη) εικόνα ή σειρά εικόνων ζωγραφισμένη σε τρία τμήματα, εκ των οποίων τα δύο εξωτερικά συνδέονται με μεντεσέδες και διπλώνουν / κλείνουν πάνω στο μεσαίο

τρίτο /trˈito/ (n)
terço

τρίτος /trˈitos/
terceiro, terço

τρίφτης /trˈiftis/ (n)
ralador

τρίχα /ˈtɾi.xa/ (n)
cabelo

τραβεστί /tɾa.veˈsti/ (adj)
travesti

τραγανιστός /trˌaɣanistˈos/ (adj)
crocante

τραγικός /tɾa.ʝiˈkos/ (adj)
trágico

τραγουδάκι /trˌaɣuðˈaci/ (n)
canção infantil

τραγουδάω /tɾa.ɣuˈða.o/ (v)
cantar
  αρθρώνω λέξεις ή ήχους με ορισμένο ρυθμό και αλλαγές στη συχνότητα του ήχου, ακολουθώ μια μελωδία
  (για πουλιά) κελαηδώ, παράγω ευχάριστους και μελωδικούς ήχους

τραγουδιστής /trˌaɣuðistˈis/ (n)
cantor

τραγούδι /tɾaˈɣu.ði/ (n)
canção

τραγωδία /tɾa.ɣoˈði.a/ (n)
tragédia

τρακτέρ /traktˈer/ (n)
trator

τραμ /tɾam/ (n)
elétrico

τραμπάλα /trabˈala/ (n)
balancé

τρανσφοβία /trˌansfovˈia/ (n)
transfobia

τραντάζω /tɾanˈda.zo/ (v)
sacudir

τραπέζι /tɾaˈpe.zi/ (n)
mesa, távola
  έπιπλο με τέσσερα, συνήθως, πόδια

τραπέζιο /trapˈezjo/ (n)
trapézio

τραπεζίτης /trˌapezˈitis/ (n)
banqueiro
  (επάγγελμα) ιδιοκτήτης τράπεζας (θηλυκό τραπεζίτρια)

τραπεζαρία /trˌapezarˈia/ (n)
refeìtório

τραπεζομάντιλο /trˌapezomˈadilˌo/ (n)
toalha de mesa

τραπουλόχαρτο /trˌapulˈoxartˌo/ (n)
carta

τραυλίζω /tɾaˈvli.zo/ (v)
gaguejar

τραυλός /tɾaˈvlos/ (adj)
gago

τραυματίας /trˌavmatˈias/ (n)
ferido

τραυματίζω /trˌavmatˈizo/ (v)
ferir

τραυματικός /trˌavmatikˈos/ (adj)
traumático

τραυματισμένος /trˌavmatismˈenos/
machucado

τραχεία /tɾaˈçi.a/ (n)
traqueia

τραύλισμα /ˈtɾa.vli.zma/ (n)
gagueira

τραύμα /ˈtɾav.ma/ (n)
ferida

τρελά /trelˈa/ (adv)
enlouquecidamente

τρελός /tɾeˈlos/ (n)
doido, maluco

τριάδα /triˈaða/ (n)
trio

τριάντα /triˈada/
trinta

τριακοστός /trˌiakostˈos/
trigésimo

τριακόσια /trˌiakˈosja/
trezentos, trezentas

τριαντάφυλλο /tɾi.a(n)ˈda.fi.lo/ (n)
rosa

τριανταφυλλιά /tɾi.an.da.fiˈʎa/ (n)
rosa

τριβή /trivˈi/ (n)
atrito

τριβόμενος /trivˈomenˌos/
fricativo

τριγωνισμός /trˌiɣonismˈos/ (n)
triangulação

τριγωνομετρία /trˌiɣonˌometrˈia/ (n)
trigonometria

τριγωνομετρικός /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈci/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈko/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈkos/ (adj)
trigonométrico

τριγύρω /trijˈiro/ (adv)
arredor

τριλογία /trˌilojˈia/ (n)
trilogia

τριμμένος /trimˈenos/
ralado

τρις /trˈis/ (adv)
três vezes

τρισδιάστατος /trˌisðiˈastatˌos/ (adj)
tridimensional

τρισεκατομμύριο /trˌisekˌatomˈiriˌo/ (n)
bilhão

τριφύλλι /tɾiˈfi.li/ (n)
trevo

τριχοτιλλομανία /trˌixotˌilomanˈia/ (n)
tricotilomania

τριχοτομώ /trˌixotomˈo/ (v)
trissecar

τριχωτός /trˌixotˈos/ (adj)
peludo

τροβαδούρος /tɾo.vaˈðu.ɾos/ (n)
trovador

τρολ /trˈol/ (n)
trol

τρολάρισμα /trolˈarismˌa/ (n)
corrico

τρολάρω /trolˈaro/ (v)
trolar, trollar

τρομάζω /tɾoˈma.zo/ (v)
ameaçar
  (μεταβατικό) προκαλώ τρόμο σε κάποιον, φοβίζω

τρομερός /tɾo.meˈɾos/ (adj)
terrível

τρομοκράτης /tɾo.moˈkɾa.tis/ (n)
terrorista

τρομοκρατία /tɾo.mo.kɾaˈti.a/ (n)
terrorismo

τρομοκρατικός /trˌomokrˌatikˈos/ (adj)
terrorista

τρομπόνι /tɾomˈbo.ni/ (n)
trombone

τροπάριο /tropˈariˌo/ (n)
tropário
  (βυζαντινή μουσική, εκκλησιαστικός όρος) σύντομος εκκλησιαστικός ύμνος που αναφέρεται σε τιμώμενο πρόσωπο ή γεγονός

τροπικός /tɾo.piˈkos/ (adj)
tropical
  (μουσική) που έχει σχέση με την τροπική μουσική ή αναφέρεται σ’ αυτή

τροπολογία /trˌopolojˈia/ (n)
emenda

τροποποιώ /tɾo.po.piˈo/ (v)
modificar

τροτσκισμός /tɾot͡s.ciˈzmos/ (n)
trotskismo

τροφή /trofˈi/ (n)
alimento

τροφοδοτικό /trˌofoðˌotikˈo/ (n)
fonte de alimentação

τροφός /trofˈos/ (n)
ama-de-leite

τροχαλία /tɾo.xaˈli.a/ (n)
polia

τροχιά /tɾoˈça/ (n)
trajetória

τροχοδρομώ /tɾo.xo.ðɾoˈmo/ (v)
taxiar

τροχός /tɾoˈxos/ (n)
torno

τροχόσπιτο /tɾoˈxo.spi.to/ (n)
roulotte

τρούλος /ˈtɾu.los/ (n)
cúpula, domo

τρούφα /ˈtru.fa/ (n)
trufa
  (βοτανική) οποιοσδήποτε από τους διάφορους βρώσιμους μύκητες / μανιτάρια, του γένους Tuber, που αναπτύσσεται σε εδάφη στη νότια Ευρώπη
  (γαστρονομία) είδος σοκολατένιου γλυκίσματος με μαλακή υφή, το οποίο παρασκευάζεται κυρίως από σοκολάτα και κρέμα γάλακτος και καλύπτεται με κακάο, τριμμένη σοκολάτα, ξηρούς καρπούς κ.ά.

τρυγόνι /triɣˈoni/ (n)
rola

τρυπητό /tɾi.piˈto/ (n)
peneira

τρυφερός /tɾi.feˈɾos/ (adj)
mimoso

τρυφερότητα /tɾi.feˈɾo.ti.ta/ (n)
ternura

τρωγλοδύτης /tɾo.ɣloˈði.tis/ (n)
troglodita
  άνθρωπος που κατοικεί μέσα σε σπηλιά, τρώγλη
  (μεταφορικά) άνθρωπος που ζει μέσα σε πρόχειρα καταλύματα

τρωκτικό /trˌoktikˈo/ (n)
roedor

τρόικα /trˈoɪka/ (n)
troika

τρόλεϊ /trˈoleˌi/ (n)
trólebus

τρόμος /ˈtɾo.mos/ (n)
terror
  πολύ ισχυρός φόβος

τρόπαιο /ˈtɾo.pe.o/ (n)
troféu

τρόπος /ˈtɾo.pos/ (n)
modo, jeito
  (αρχαία ελληνική μουσική) → δείτε τους συνώνυμους όρους τρόπος, τόνος και ἁρμονία

τρόφιμος /ˈtɾo.fi.mos/ (n)
interno

τρύγος /trˈiɣos/ (n)
vindima

τρύπα /ˈtɾi.pa/ (n)
buraco

τρώω /ˈtɾo.o/ (v)
comer
  μου αρέσει το συγκεκριμένο φαγητό

τσάι /ˈt͡sa.i/ (n)
chá

τσάντα /ˈt͡sa.da/ /ˈt͡san.da/ (n)
mala
  φορητή θήκη για πράγματα, συνήθως από δέρμα ή ύφασμα, με χερούλια ή χωρίς

τσάπα /ˈt͡sa.pa/ (n)
enxada
  εργαλείο για σκάψιμο που έχει ξύλινη λαβή και κάθετα σ’ αυτήν ένα πλατύ και ελαφρά κυρτό μεταλλικό κοφτερό εξάρτημα

τσάρεβιτς /tsˈarevˌits/ (n)
tsarevich

τσάρος /tsˈaros/ (n)
tsar, czar

τσέμπαλο /ˈt͡sem.ba.lo/ (n)
cravo

τσέπη /ˈt͡se.pi/ (n)
bolso, algibeira

τσίλι /tsˈili/ (n)
chile

τσίριγμα /tsˈiriɣmˌa/ (n)
grito

τσίρκο /tsˈirko/ (n)
circo

τσίχλα /ˈt͡si.xla/ (n)
goma
  (πτηνό) κοινή ονομασία για διάφορα είδη στρουθιόμορφων πουλιών του γένους Turdus
  προϊόν που αποτελείται από κάποια φυσική ή τεχνητή ρητίνη, περιέχει γλυκαντικές και αρωματικές ουσίες και μπορεί να μασιέται για αρκετό χρονικό διάστημα

τσαγιέρα /tsajˈera/ (n)
bule
  (κουζινικά) σκεύος που χρησιμοποιείται για το σερβίρισμα τσαγιού ή άλλου ζεστού ροφήματος

τσαγκάρης /tsaŋˈga.ɾis/ (n)
sapateiro

τσακάλι /t͡saˈka.li/ (n)
chacal

τσακώνικα /t͡saˈko.ni.ka/ (n)
tsacônica

τσαλαπετεινός /tsˌalapˌetinˈos/ (n)
poupa

τσαπίζω /tsapˈizo/ (v)
enxadar

τσαρλατάνος /tsˌarlatˈanos/ (n)
charlatão

τσεκάπ /tsekˈap/ (n)
checape

τσεκούρι /t͡seˈku.ɾi/ (n)
machado, acha

τσελεμεντές /tsˌelemedˈes/ (n)
livro de cozinha

τσετσενικά /t͡se.t͡se.niˈka/ (n)
checheno

τσεχικά /tsˌeçikˈa/ (n)
checo

τσεχικός /tsˌeçikˈos/ (adj)
checo

τσεχοσλοβακικός /tsˌexoslˌovacikˈos/ (adj)
checo-eslovaco

τσιγάρο /tsiɣˈaro/ (n)
cigarro

τσιγαρίδα /t͡si.ɣaˈɾi.ða/ (n)
chorume

τσιγκούνης /t͡siŋˈɡu.nis/ (adj)
avaro

τσιμέντο /t͡siˈmen.do/ (n)
cimento

τσιμεντάρω /t͡si.menˈda.ɾo/ (v)
cementar

τσιμούχα /tsimˈuxa/ (n)
gaxeta

τσιμπάω /t͡simˈba.o/ (v)
cair
  (για έντομα) τρυπώ με το κεντρί
  (για ψάρια) δαγκώνω το δόλωμα μιας πετονιάς με το στόμα

τσιμπούρι /t͡siˈbu.ɾi/ (n)
carrapato

τσιπούρα /tsipˈura/ (n)
dourada

τσοκ /tsˈok/ (n)
mandril

τσουγκράνα /tsuŋɡrˈana/ (n)
ancinho

τσουγκρίζω /t͡suˈɡɾi.zo/ (v)
tinir

τσουγκρανίζω /tsˌuŋɡranˈizo/ (v)
rastelar

τσουκνίδα /tsuknˈiða/ (n)
urtiga

τσουλάω /t͡suˈla.o/ (v)
rodar
  (αμετάβατο) κινούμαι σιγά πάνω σε τροχούς

τσουλήθρα /tsulˈiθra/ (n)
escorregador

τσουνάμι /tsu.ˈna.mi/ (n)
tsunami, maremoto

τυλίγω /tiˈli.ɣo/ (v)
embalar

τυμπανίζω /tˌibanˈizo/ (v)
batucar

τυπική γλώσσα /tˌipicˈi ɣlˈossa/
linguagem formal

τυπικός /ti.piˈkos/ (adj)
formal

τυπογράφος /tˌipoɣrˈafos/ (n)
gráfico

τυπογραφία /tˌipoɣrafˈia/ (n)
tipografia

τυπογραφικός /tˌipoɣrˌafikˈos/ (adj)
tipográfico

τυποποίηση /tˌipopˈiisˌi/ (n)
estandardização

τυρί /tiˈɾi/ (n)
queijo

τυραννία /ti.ɾaˈni.a/ (n)
tirania

τυραννικός /ti.ɾaˈni.kos/ (adj)
tirânico
  (για πολίτευμα) που είχε σχέση με την τυραννία, με έναν τυράννου

τυραννοκτόνος /ti.ɾa.noˈkto.nos/ (n)
Tiranicidas

τυραννώ /tˌiranˈo/ (v)
tiranizar

τυρομαντεία /tˌiromadˈia/ (n)
tiromancia

τυροσίνη /tˌirosˈini/ (n)
tirosina

τυρόπηγμα /tirˈopiɣmˌa/ (n)
coalho

τυφλίτης /tiflˈitis/ (n)
licranço

τυφλοπόντικας /tˌiflopˈodikˌas/ (n)
toupeira

τυφλόμυγα /tiˈflo.mi.ɣa/ (n)
cabra-cega

τυφλός /tiflˈos/ (adj)
cego

τυφλώνω /tiflˈono/ (v)
cegar

τυφοειδής πυρετός /tˌifoiðˈis pˌiretˈos/
febre tifoide

τυφώνας /tiˈfo.nas/ (n)
tufão, furacão

τυχαία /tiˈçe.a/ (adv)
aleatoriamente
  κατά τυχαίο τρόπο, στην τύχη
casualmente
  χωρίς να το περιμένω, κατά τύχη, αναπάντεχα

τυχαίος /tiˈçe.a/ /tiˈçe.o/ /tiˈçe.os/ (adj)
aleatório

τυχερός /ti.çeˈɾos/ (adj)
sortudo

τόκος /ˈto.kos/ (n)
juros

τόλμη /ˈtol.mi/ (n)
audácia

τόμος /tˈomos/ (n)
tomo

τόνος /ˈto.nos/ (n)
acento
  (διακριτικό σημάδι) σημείο για τον τονισμό των λέξεων
atum
  ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus)

τόξο /ˈto.kso/ (n)
arco

τόπος /ˈto.pos/ (n)
lugar

τόσο /ˈto.so/ (adv)
tanto

τότε /ˈto.te/ (adv)
então
  το χρονικό διάστημα το οποίο αναφέρθηκε προηγούμενα στην πρόταση

τύμπανο /ˈtim.ba.no/ (n)
tímpano, tambor

τύπος /ˈti.pos/ (n)
fórmula
  (θετικές επιστήμες) γραπτή αποτύπωση με σύμβολα μιας χημικής ουσίας ή μιας χημικής αντίδρασης ή μιας μαθηματικής σχέσης
  (γραμματική) κλιτικός τύπος, μορφή μιας λέξης

τύπος αρχείου /tˈipos arçˈiu/
tipo de arquivo

τύπος δεδομένων /tˈipoz ðˌeðomˈenon/
tipo de dado

τύραννος /tˈiranˌos/ (n)
tirano

τύρφη /ˈtir.fi/ (n)
turfa
  (γεωλογία) σπογγώδης ελαφριά ύλη που προέρχεται από μερική αποσύνθεση / απανθράκωση φυτικών οργανισμών και χρησιμοποιείται σαν καύσιμο

τύφλωση /tˈiflosˌi/ (n)
cegueira

τύφος /tˈifos/ (n)
tifo

τύχη /ˈti.çi/ (n)
sorte

τύψη /tˈipsi/ (n)
remorso

τώρα /ˈto.ɾa/ (n)
agora, já
  το παρόν, η συγκεκριμένη χρονική στιγμή

υάκινθος /iˈacinθˌos/ (n)
jacinto

υαλοβάμβακας /i.a.loˈvaɱ.va.kas/ (n)
fibra de vidro

υαλογράφημα /ˌialoɣrˈafimˌa/ (n)
vitral

υαλοκαθαριστήρας /ˌialˌokaθˌaristˈiras/ (n)
limpa-para-brisas

υαλοπώλης /ˌialopˈolis/ (n)
vidraceiro

υβρίδιο /iˈvɾi.ði.o/ (n)
híbrido

υγεία /iˈʝi.a/ (n)
saúde

υγιής /i.ʝiˈis/ (adj)
são

υγιεινή /i.ʝi.iˈni/ (n)
higiene

υγιεινός /i.ʝi.iˈnos/ (adj)
higiénico

υγρασία /i.ɣɾaˈsi.a/ (n)
umidade, humidade

υγροποιώ /ˌiɣropiˈo/ (v)
liquefazer

υγρό /iɣrˈo/ (n)
líquido

υγρόμετρο /iˈɣɾo.me.tɾo/ (n)
higrômetro

υγρός /iɣrˈos/ (adj)
umedecido, líquido

υγρότοπος /iɣrˈotopˌos/ (n)
brejo

υδατάνθρακας /ˌiðatˈanθrakˌas/ (n)
carboidrato

υδατογραφία /i.ða.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
aquarela

υδατοδρόμιο /ˌiðatoðrˈomiˌo/ (n)
hidrobase

υδατοφράκτης /ˌiðatofrˈaktis/ (n)
eclusa

υδράργυρος /iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
mercúrio

υδρία /iˈðri.a/ (n)
urna

υδραγωγείο /ˌiðraɣojˈio/ (n)
aqueduto

υδραυλικός /ˌiðravlikˈos/ (n)
encanador
  (επάγγελμα) τεχνίτης που ασχολείται με εργασίες υδραυλικών εγκαταστάσεων

υδρο- /i.ðɾo/
hidro-

υδροβιολογία /ˌiðrovˌiolojˈia/ (n)
hidrobiologia

υδρογονάνθρακας /ˌiðroɣonˈanθrakˌas/ (n)
hidrocarboneto

υδρογόνο /i.ðɾoˈɣo.no/ (n)
hidrogénio, hidrogênio

υδροκέφαλος /i.ðɾoˈce.fa.los/ (adj)
hidrocefálico

υδροκρίτης /ˌiðrokrˈitis/ (n)
divisor de águas

υδρολογία /ˌiðrolojˈia/ (n)
hidrologia

υδροξείδιο του ασβεστίου /ˌiðroksˈiðiˌo tu ˌasvestˈiu/
hidróxido de cálcio

υδροπλάνο /ˌiðroplˈano/ (n)
hidroavião

υδροπονία /ˌiðroponˈia/ (n)
hidroponia

υδροπτέρυγο /ˌiðroptˈeriɣˌo/ (n)
hidrofólio

υδροστρόβιλος /i.ðɾoˈstɾo.vi.los/ (n)
tromba-d'água
  (μετεωρολογία) ανεμοστρόβιλος που εκδηλώνεται πάνω σε υδάτινη επιφάνεια

υδροταμιευτήρας /ˌiðrotˌamieftˈiras/ (n)
reservatório

υδροφοβία /ˌiðrofovˈia/ (n)
hidrofobia

υδρωπικία /ˌiðropicˈia/ (n)
hidropisia

υδρόβιος /iˈðɾo.vi.os/ (adj)
aquático

υδρόγειος σφαίρα /iðrˈojos sfˈera/
globo

υδρόλυση /iðrˈolisˌi/ (n)
hidrólise

υδρόμελι /iðrˈomelˌi/ (n)
hidromel

υδρόμελο /iðrˈomelˌo/ (n)
hidromel

υδρόμετρο /iðrˈometrˌo/ (n)
contador de água

υδρόφιλος /iðrˈofilˌos/ (adj)
hidrofílico
  που «αγαπάει» ή έχει την τάση να απορροφά το νερό

υετός /i.eˈtos/ (n)
precipitação

υιοθέτηση /ˌioθˈetisˌi/ (n)
adopção

υιοθεσία /i.o.θeˈsi.a/ (n)
adoção

υιοθετώ /ˌioθetˈo/ (v)
adotar

υλικό /i.liˈko/ (n)
material

υλικός /ˌilikˈos/ (adj)
material

υλισμικό /ˌilismikˈo/ (n)
hardware

υλισμός /ˌilismˈos/ (n)
materialismo

υλιστής /i.liˈstis/ (n)
materialista

υμένας /imˈenas/ (n)
hímen

υπάκουος /iˈpa.ku.i/ /iˈpa.ku.o/ /iˈpa.ku.os/ (n)
obediente

υπάλληλος /iˈpa.li.los/ (n)
empregado

υπάρχω /iˈpaɾ.xo/ (v)
existir
  έχω υπόσταση, συνιστώ μια οντότητα
  ζω
  υφίσταμαι
  βρίσκομαι κάπου
  (στον αόριστο, με κατηγορούμενο) διατελώ, είμαι
  έχω αξία για κάποιον, είμαι κάτι σημαντικό

υπέρ /iˈpeɾ/
a favor de

υπέρβαρος /iˈpeɾ.va.ɾos/ (adj)
com excesso de peso

υπέρβαση /ipˈervasˌi/ (n)
transcendência

υπέρηχος /ipˈerixˌos/ (n)
ultrassom

υπέρθημα /ipˈerθimˌa/ (n)
circunfixo

υπέρμαχος /ipˈermaxˌos/ (n)
advogado

υπέρπυρο /iˈpeɾ.pi.ɾo/ (n)
hipérpiro

υπέρταση /ipˈertasˌi/ (n)
hipertensão
  (ιατρική) η μεγαλύτερη από το κανονικό αρτηριακή πίεση

υπέρυθρος /iˈpe.ɾi.θɾos/ (adj)
infravermelho

υπήκοος /iˈpi.ko.os/ (n)
cidadão, cidadã
  πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα / ιθαγένεια ενός κράτους· ο πολίτης ενός κράτους

υπαίθριος /iˈpe.θɾi.a/ /iˈpe.θɾi.o/ /iˈpe.θɾi.os/ (adj)
a céu aberto

υπαγόρευση /i.paˈɣo.ɾef.si/ (n)
ditado

υπαινίσσομαι /ˌipenˈissomˌe/ (v)
insinuar

υπαινιγμός /ˌipeniɣmˈos/ (n)
insinuação

υπακούω /i.paˈku.o/ (v)
obedecer

υπαξιωματικός /ˌipaksˌiomˌatikˈos/ (n)
suboficial

υπαρκτός /ˌiparktˈos/ (adj)
existente

υπαρξιακός /i.paɾ.ksi.aˈkos/ (adj)
existencial

υπαρξισμός /i.paɾ.ksiˈzmos/ (n)
existencialismo

υπασπιστής /i.pa.spiˈstis/ (n)
ajudante de campo

υπεζωκώς /i.pe.zoˈkos/ (n)
pleura

υπενθύμιση /ˌipenθˈimisˌi/ (n)
lembrete

υπεξαίρεση /i.peˈkse.ɾe.si/ (n)
desfalque

υπεξαιρώ /ˌipekserˈo/ (v)
desviar

υπεράνθρωπος /i.peˈɾan.θɾo.pos/ (n)
super-homem

υπερήρωας /i.peˈɾi.ɾo.as/ (n)
super-herói

υπεραλίευση /ˌiperalˈiefsˌi/ (n)
sobrepesca

υπερανάληψη /ˌiperanˈalipsˌi/ (n)
saque a descoberto

υπερασπιστής /ˌiperˌaspistˈis/ (n)
defensor

υπερατλαντικός /i.pe.ɾa.tlan.diˈkos/ (adj)
transatlântico

υπερβαίνω τα εσκαμμένα /ˌipervˈeno ta ˌeskamˈena/
passar dos limites

υπερβολή /i.peɾ.voˈli/ (n)
exagero

υπερβολικά /ˌipervˌolikˈa/ (adv)
demais

υπερβόσκηση /ˌipervˈoscisˌi/ (n)
sobrepastagem

υπεργλυκαιμία /i.peɾ.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hiperglicemia

υπεργολάβος /ˌiperɣolˈavos/ (n)
subempreiteiro

υπερδιάστημα /ˌiperðiˈastimˌa/ (n)
hiperespaço

υπερδιόρθωση /ˌiperðiˈorθosˌi/ (n)
hipercorreção

υπερεγώ /ˌipereɣˈo/ (n)
superego

υπερεκπροσώπηση /ˌiperˌekprosˈopisˌi/ (n)
sobrerrepresentação

υπερεκτιμώ /i.pe.ɾe.ktiˈmo/ (v)
sobre-estimar

υπερηφάνεια /i.pe.ɾiˈfa.ni.a/ (n)
orgulho

υπερηχογραφία /i.pe.ri.xo.ɣra.ˈfi.a/ (n)
ecografia

υπερθερμία /ˌiperθermˈia/ (n)
hipertermia

υπερκείμενο /i.peɾˈci.me.no/ (n)
hipertexto

υπερμετρωπία /i.peɾ.me.tɾoˈpi.a/ (n)
hipermetropia

υπερμνησία /ˌipermnisˈia/ (n)
hipermnésia

υπερνατριαιμία /ˌipernˌatriemˈia/ (n)
hipernatremia

υπεροπτικός /i.pe.ɾo.ptiˈkos/ (adj)
altivo

υπεροψία /i.pe.ɾoˈpsi.a/ (n)
soberba

υπερπληθωρισμός /ˌiperplˌiθorismˈos/ (n)
hiperinflação

υπερπροστατευτικός /ˌiperprˌostatˌeftikˈos/ (adj)
superprotetor

υπερρεαλισμός /ˌiperˌealismˈos/ (n)
surrealismo

υπερσυντέλικος /ˌipersidˈelikˌos/ (n)
pretérito mais-que-perfeito

υπερτροφία /ˌipertrofˈia/ (n)
hipertrofia

υπερφεγγάρι /ˌiperfeŋɡˈari/ (n)
superlua

υπερφυσικός /i.peɾ.fi.siˈkos/ (adj)
sobrenatural

υπερχείλιση /ˌiperçˈilisˌi/ (n)
ladrão

υπερχορδή /ˌiperxorðˈi/ (n)
supercorda

υπερωικός /ˌiperˌoikˈos/ (adj)
velar

υπερωρία /ˌiperorˈia/ (n)
hora extra

υπερώνυμο /ˌiperˈonimˌo/ (n)
hiperónimo

υπεύθυνος /iˈpe.fθi.nos/ (adj)
responsável

υπηκοότητα /ˌipikoˈotitˌa/ (n)
cidadania

υπηρέτης /i.piˈɾe.tis/ (n)
servidor, criado

υπηρέτρια /i.piˈɾe.tɾi.a/ (n)
criada

υπηρεσία /ˌipiresˈia/ (n)
serviço

υπηρετώ /ˌipiretˈo/ (v)
servir

υπνάκος /iˈpna.kos/ (n)
cochilo

υπνοβάτης /i.pnoˈva.tis/ (n)
sonâmbulo

υπνοθεραπευτής /i.pno.θe.ɾa.peˈftis/ (n)
hipnoterapeuta

υπνωτίζω /i.pnoˈti.zo/ (v)
hipnotizar

υπνόσακος /iˈpno.sa.kos/ (n)
saco de dormir

υπο- /ˈipo/
hipo-

υποβάλλω /ˌipovˈalo/ (v)
apresentar
submeter
  αναγκάζω κάποιον να υποστεί κάτι

υποβολέας /i.po.voˈle.as/ (n)
ponto

υποβρύχια /ˌipovrˈiça/ (adv)
debaixo de água, submarino

υποβρύχιο /ˌipovrˈiço/ (n)
submarino

υπογλυκαιμία /i.po.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hipoglicemia

υπογράφω /ˌipoɣrˈafo/ (v)
assinar, firmar

υπογραμμίζω /ˌipoɣramˈizo/ (v)
sublinhar

υπογραφή /ˌipoɣrafˈi/ (n)
firma, assinatura

υποδέχομαι /i.poˈðe.xo.me/ (v)
aceitar

υποδηματοποιός /i.po.ði.ma.to.piˈos/ (n)
sapateiro

υποδιαιρώ /ˌipoðˌierˈo/ (v)
dividir

υποδομή /i.po.ðoˈmi/ (n)
infraestrutura

υποδουλώνω /i.po.ðuˈlo.no/ (v)
escravizar

υποδοχή /i.po.ðoˈçi/ (n)
recepção

υποδόριος /i.poˈðo.ɾi.os/ (adj)
subcutâneo

υποείδος /ˌipoˈiðos/ (n)
subespécie

υποζύγιο /ˌipozˈijo/ (n)
animal cargueiro

υποθάλαμος /i.poˈθa.la.mos/ (n)
hipotálamo

υποθέτω /i.poˈθe.to/ (v)
supor

υποθήκη /i.poˈθi.ci/ (n)
hipoteca

υποθερμία /i.po.θeɾˈmi.a/ (n)
hipotermia

υποθετικός /ˌipoθˌetikˈos/ (adj)
condicional

υποθηκεύω /i.po.θiˈce.vo/ (v)
hipotecar

υποθυρεοειδισμός /ˌipoθˌireˌoiðismˈos/ (n)
hipotiroidismo

υποκατάστημα /i.po.kaˈta.sti.ma/ (n)
departamento

υποκείμενο /ˌipocˈimenˌo/ (n)
sujeito

υποκείμενος /ˌipocˈimenˌos/
sujeito
  που υπόκειται σε κάτι, που βρίσκεται σε θέση τέτοια ώστε να επηρεαστεί από κάτι

υποκειμενικός /ˌipocˌimenikˈos/ (adj)
subjetivo

υποκειμενικότητα /ˌipocˌimenikˈotitˌa/ (n)
subjetividade

υποκλάση /ˌipoklˈasi/ (n)
subclasse

υποκλίνομαι /i.poˈkli.no.me/ (v)
curvar-se

υποκοριστικό /ˌipokˌoristikˈo/ (n)
diminutivo

υποκοριστικός /ˌipokˌoristikˈos/ (adj)
diminutivo

υποκρισία /i.po.kɾiˈsi.a/ (n)
hipocrisia

υποκόμης /ˌipokˈomis/ (n)
visconde

υποκύπτω /ˌipocˈipto/ (v)
desistir

υπολογίζω /ˌipolojˈizo/ (v)
calcular

υπολογισμός /i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
cálculo

υπολογιστής /i.po.lo.ʝiˈstis/ (n)
calculista
  (θηλυκό υπολογίστρια) αυτός που δεν ενεργεί γνήσια και αυθόρμητα αλλά πάντοτε υπολογίζοντας αποκλειστικά το προσωπικό του συμφέρον
  (τεχνολογία) μηχανική, ηλεκτρομηχανική ή ηλεκτρονική συσκευή που επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση απλών μαθηματικών πράξεων ή σειράς αυτών
  → δείτε τη λέξη κομπιουτεράκι
  (πληροφορική) ηλεκτρονικός υπολογιστής
  (ιστορία) (επάγγελμα) άτομο που αναλάμβανε μεγάλο πλήθος υπολογισμών σε πανεπιστήμια, οργανισμούς και μεγάλες επιχειρήσεις

υπολοχαγός /i.po.lo.xaˈɣos/ (n)
tenente

υπομνηματίζω /ˌipomnˌimatˈizo/ (v)
anotar

υπομονή /i.po.moˈni/ (n)
paciência

υπομονετικά /ˌipomˌonetikˈa/ (adv)
pacientemente

υπομονετικός /ˌipomˌonetikˈos/ (adj)
paciente

υπομόχλιο /ˌipomˈoxʎo/ (n)
fulcro

υπονοώ /ˌiponoˈo/ (v)
dar a entender

υποπροϊόν /ˌipoproɪˈon/ (n)
subproduto

υποπτεύομαι /ˌipoptˈevomˌe/ (v)
suspeitar

υποπόδιο /ˌipopˈoðiˌo/ (n)
escabelo

υποσαχάριος /ˌiposaxˈariˌos/ (adj)
subsaariano

υποσημείωση /ˌiposimˈiosˌi/ (n)
nota de rodapé

υποσιτισμός /i.po.si.tiˈzmos/ (n)
desnutrição

υποσκάπτω /ˌiposkˈapto/ (v)
minar

υποστήριξη /ˌipostˈiriksˌi/ (n)
apoio

υποσύνολο /ˌiposˈinolˌo/ (n)
subconjunto

υποταγή /ˌipotajˈi/ (n)
submissão

υποτείνουσα /ˌipotˈinusˌa/ (n)
hipotenusa

υποτιμημένος /ˌipotˌimimˈenos/
subestimado

υποτιμώ /ˌipotimˈo/ (v)
subestimar

υποτιτλισμός /ˌipotˌitlismˈos/ (n)
legendagem

υποτροπιάζω /ˌipotropçˈazo/ (v)
recair

υποτροφία /ˌipotrofˈia/ (n)
bolsa

υπουργείο /i.puɾˈʝi.o/ (n)
ministério

υπουργικό συμβούλιο /ˌipurjikˈo simvˈuʎo/
gabinete

υπουργός /ˌipurɣˈos/ (n)
ministro

υποφέρω /ˌipofˈero/ (v)
sofrer

υποχονδρία /ˌipoxonðrˈia/ (n)
hipocondria

υποχονδριακός /i.po.xon.ðɾi.aˈkos/ (adj)
hipocondríaca

υποχρέωση /ˌipoxrˈeosˌi/ (n)
compromisso, obrigação

υποχρεωτικός /ˌipoxrˌeotikˈos/ (adj)
obrigatório
  που επιβάλλεται από υποχρέωση ή από ανάγκη

υποχόνδριος /ˌipoxˈonðriˌos/ (adj)
hipocondríaco

υποχώρηση /i.pɔˈxɔ.ɾi.si/ (n)
retirada

υποψήφιος /i.poˈpsi.fi.os/ (adj)
candidato

υποψία /i.poˈpsi.a/ (n)
suspeita

υποψηφιότητα /i.po.psi.fiˈo.ti.ta/ (n)
candidatura

υπωνυμία /ˌiponimˈia/ (n)
hiponímia

υπό /i.po/
debaixo

υπόβαθρο /iˈpo.va.θɾo/ (n)
antecedente
  (μεταφορικά) οι πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες που στηρίζουν ένα φαινόμενο ή, γενικότερα, την ανάπτυξη

υπόγειο /iˈpo.ʝi.o/ (n)
porão
  όροφος κτίσματος ο οποίος βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας του εδάφους

υπόγειος /iˈpo.ʝi.os/ (n)
subterrâneo
  ο υπόγειος σιδηρόδρομος

υπόδειγμα /ipˈoðiɣmˌa/ (n)
exemplo

υπόηχος /ipˈoɪxos/ (n)
infrasom

υπόθεση /ipˈoθesˌi/ (n)
hipótese, suposição
  μία πρόταση με την οποία υποθέτουμε κάτι το οποίο είτε είναι δυνατόν να συμβεί είτε αδύνατο είτε απλώς πιθανό, ώστε να εξετάσουμε ή να δηλώσουμε τα πιθανά αποτελέσματα
  (γραμματική) το πρώτο σκέλος ενός υποθετικού λόγου με δεύτερο την απόδοση· συνήθως είναι υποθετική πρόταση που εισάγεται με το αν, μπορεί όμως να είναι και ευθεία ερώτηση ή να έχει άλλες μορφές.

υπόθετο /iˈpo.θe.to/ (n)
supositório

υπόκλιση /ipˈoklisˌi/ (n)
reverência

υπόκοσμος /iˈpo.ko.zmos/ (n)
submundo

υπόλοιπο /ipˈolipˌo/ (n)
restante

υπόλοιπος /iˈpo.li.pos/ (adj)
restante

υπόνοια /iˈpo.ni.a/ (n)
suspeita

υπόσχεση /iˈpo.sçe.si/ (n)
promessa

υπόσχομαι /ipˈosxomˌe/ (v)
prometer

υπόταση /ipˈotasˌi/ (n)
hipotensão

υπότιτλος /iˈpo.ti.tlos/ (n)
legenda

υπώνυμο /ipˈonimˌo/ (n)
hipônimo

υστερία /i.steˈɾi.a/ (n)
histeria

υστερικός /i.ste.ɾiˈkos/ (adj)
histérico

υστεροβουλία /i.ste.ro.vuˈli.a/ (n)
segunda intenção

υστερόγραφο /ˌisterˈoɣrafˌo/ (n)
pós-escrito

υττέρβιο /itˈerviˌo/ (n)
itérbio

υφάντρια /ifˈadriˌa/ (n)
tecelã

υφή /iˈfi/ (n)
granularidade

υφαίνω /iˈfe.no/ (v)
tecer

υφαλοκρηπίδα /ˌifalˌokripˈiða/ (n)
plataforma continental

υφαντουργία /ˌifadurjˈia/ (n)
tecelagem

υφηγεσία /ˌifijesˈia/ (n)
habilitação

υφολογία /ˌifolojˈia/ (n)
estilística
  (φιλολογία, ψυχολογία) η μελέτη του ύφους των λέξεων, των εκφράσεων, των ενεργειών

υφομοταξία /ˌifomˌotaksˈia/ (n)
subclasse

υψίπεδο /ipsˈipeðˌo/ (n)
meseta

υψίστρωμα /iˈpsi.stɾo.ma/ (n)
alto-estrato

υψηλόβαθμος /i.psiˈlo.va.θmos/ (adj)
de alta patente

υψικάμινος /ˌipsikˈaminˌos/ (n)
alto forno

υψισωρείτης /i.psi.soˈɾi.tis/ (n)
alto-cúmulo

υψόμετρο /iˈpso.me.tɾo/ (n)
altitude

φάκελος /ˈfa.ce.los/ (n)
envelope
  θήκη από χαρτί για την αποστολή επιστολών

φάλαγγα /fˈalaŋɡˌa/ (n)
falange

φάλαινα /ˈfa.le.na/ (n)
baleia, cetáceo

φάντασμα /ˈfan.da.zma/ (n)
fantasma

φάντο /fˈado/ (n)
fado

φάουλ /fˈaul/ (n)
falta

φάρμακο /ˈfaɾ.ma.ko/ (n)
medicamento, remédio

φάρος /ˈfa.ɾos/ (n)
farol

φάρυγγας /ˈfa.ɾiŋ.ɡas/ (n)
faringe

φάση /ˈfa.si/ (n)
fase

φάσμα /ˈfa.zma/ (n)
espectro

φέρετρο /ˈfe.ɾe.tɾo/ (n)
ataúde, caixão

φέρμιο /fˈermiˌo/ (n)
férmio

φέρνω /fˈerno/ (v)
trazer

φέσι /ˈfe.si/ (n)
fez
  είδος κόκκινου σκούφου με φούντα που έφεραν παλαιότερα άνδρες και γυναίκες και που συνεχίζουν να φέρουν οι τσολιάδες.

φέτα /ˈfe.ta/ (n)
fatia
  λεπτό κομμάτι σε όλο το πλάτος από κάτι, συνήθως φαγώσιμο
feta
  (ειδικότερα, τυρί) είδος μαλακού λευκού (αλμυρού) τυριού που παρασκευάζεται αποκλειστικά από πρόβειο ή αιγοπρόβειο γάλα

φέτος /fˈetos/ (adv)
este/neste ano

φήμη /ˈfi.mi/ (n)
boato, rumor
  διάδοση, λόγια που διαδίδονται από στόμα σε στόμα χωρίς να είναι διασταυρωμένα
fama, reputação
  η εντύπωση που επικρατεί στους άλλους ανθρώπους για το χαρακτήρα και την ποιότητα κάποιου, το καλό ή κακό "όνομα" που έχει αποκτήσει κάποιος

φίδι /ˈfi.ði/ (n)
cobra, serpente
  (ερπετό) στενόμακρο ερπετό χωρίς πόδια, ωοτόκο (σπανιότερα ωοζωοτόκο)

φίλαθλος /fˈilaθlˌos/ (adj)
torcedor

φίλη /fˈili/ (n)
amiga

φίλντισι /fˈildisˌi/ (n)
marfim

φίλος /ˈfi.los/ (n)
amigo, amiga

φίλτρο /ˈfil.tɾo/ (n)
poção
  οποιοδήποτε παρασκεύασμα με συνήθως παράδοξα συστατικά με μαγικές ιδιότητες

φίμωτρο /ˈfi.mo.tɾo/ (n)
focinheira

φίσκα /fˈiska/ (adv)
lotado

φαίνομαι /ˈfe.no.me/ (v)
parecer

φαβέλα /favˈela/ (n)
favela

φαγητό /fˌajitˈo/ (n)
comida

φαγκότο /faˈɡo.to/ (n)
fagote

φαγωμάρα /fˌaɣomˈara/ (n)
conflito interno

φαγώσιμος /faɣˈosimˌos/ (adj)
comestível

φαινομενικός /fˌenomˌenikˈos/ (adj)
aparente

φαινομενολογία /fˌenomˌenolojˈia/ (n)
fenomenologia

φαινυλαλανίνη /fˌenilˌalanˈini/ (n)
fenilalanina

φαινόμενο /feˈno.me.no/ (n)
fenômeno

φαινόμενο του θερμοκηπίου /feˈno.me.no tu θeɾ.mo.ciˈpi.u/
efeito estufa

φαινότυπος /fenˈotipˌos/ (n)
fenótipo

φακή /facˈi/ (n)
lentilha

φακίρης /faˈci.ɾis/ (n)
faquir

φακός /faˈkos/ (n)
lanterna
  φορητή συσκευή φωτός
lente
  γυάλινος δίσκος με επιφάνειες είτε κοίλες είτε κυρτές, που εστιάζει ακτίνες φωτός για να δημιουργήσει είδωλο μέσω διάθλασης

φακός επαφής /faˈkos e.paˈfis/
lente de contato

φαλάκρα /faˈla,kra/ (n)
calvice

φαλαινοθήρας /fa.le.noˈθi.ɾas/ (n)
baleeiro

φαλαινοθηρικό /fˌalenˌoθirikˈo/ (n)
baleeiro

φαλαινοκαρχαρίας /fˌalenˌokarxarˈias/ (n)
tubarão-baleia

φαλακρός /fa.laˈkros/ (adj)
calvo, careca

φαλανστήριο /fˌalanstˈiriˌo/ (n)
falanstério

φαλαρίδα /fˌalarˈiða/ (n)
galeirão

φαλλός /falˈos/ (n)
falo

φαμ φατάλ /fˈam fatˈal/ (n)
femme fatale, mulher fatal
  μοιραία γυναίκα

φανάρι /faˈna.ɾi/ (n)
lanterna

φανατικός /fa.na.tiˈkos/ (adj)
fanático

φανατισμός /fa.na.tiˈzmos/ (n)
fanatismo

φανερώνω /fa.neˈɾo.no/ (v)
revelar

φανοστάτης /fa.noˈsta.tis/ (n)
poste de luz
  η κολόνα στην οποία στηρίζεται ένα φως, μια λάμπα για φωτισμό κυρίως δημόσιων χώρων

φαντάζομαι /fanˈda.zo.me/ (v)
imaginar

φαντάρος /fadˈaros/ (n)
soldado de infantaria

φαντασία /fan.daˈsi.a/ (n)
imaginação
  (μειωτικό) κάτι που δεν είναι πραγματικό αλλά έχει αναπαραχθεί στο μυαλό κάποιου

φανταστικά /fˌadastikˈa/ (adv)
fantasticamente

φανταστικός /fan.da.stiˈkos/ (adj)
fantástico
  πλάσμα της φαντασίας, μη πραγματικός
  εξαιρετικός, εντυπωσιακός, απίστευτος

φανταστικός αριθμός /fˌadastikˈos ˌariθmˈos/
número imaginário

φανφάρα /fanfˈara/ (n)
fanfarra
  σύντομο μουσικό κομμάτι που είναι γραμμένο για να εκετελεστεί από χάλκινα πνευστά όργανα (τρομπέτες κ.ά.) και προορίζεται να ακουστεί σε κάποια γιορτή ή πανηγύρι

φαράγγι /farˈaŋɡi/ (n)
barranco

φαράσι /farˈasi/ (n)
pá

φαρέτρα /farˈetra/ (n)
aljava

φαρισαίος /fa.ɾiˈse.os/ (n)
fariseu

φαρισαϊσμός /fˌarisaɪsmˈos/ (n)
farisaísmo

φαρμακείο /faɾ.maˈci.o/ (n)
farmácia, botica
  (μεταφορικά) για έμπορο ή κατάστημα που έχει πολύ υψηλές τιμές

φαρμακευτικός /faɾ.ma.ce.ftiˈkos/ (adj)
farmacêutico

φαρμακοθεραπεία /fˌarmakˌoθerapˈia/ (n)
farmacoterapia

φαρμακολογία /faɾ.ma.ko.loˈʝi.a/ (n)
farmacologia
  συνώνυμο του φαρμακευτική (επιστήμη) συνώνυμο του φαρμακευτική, η επιστήμη που ασχολείται με την αναζήτηση και εύρεση φαρμάκων

φαρμακοποιός /faɾ.ma.ko.piˈos/ (n)
farmacêutico

φαροφύλακας /fa.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
faroleira

φασαρία /fˌasarˈia/ (n)
zoeira

φασιανός /fa.sçaˈnos/ (n)
faisão

φασισμός /fˌasismˈos/ (n)
fascismo

φασιστικός /fˌasistikˈos/ (adj)
fascista

φασκιώνω /fascˈono/ (v)
enfaixar

φασκωλόμυς /fˌaskolˈomis/ (n)
vombate

φασκόμηλο /faskˈomilˌo/ (n)
salva

φασματικός /fa.zma.tiˈkos/ (adj)
espectral

φασόλι /faˈso.li/ (n)
feijāo, feijão

φατνιακός /fˌatɲakˈos/ (adj)
alveolar

φαύλος κύκλος /ˈfav.los ˈci.klos/
círculo vicioso

φελιζόλ /fˌelizˈol/ (n)
esferovite

φελλός /feˈlos/ (n)
cortiça

φελούκα /feˈlu.ka/ (n)
falua

φεμιναζί /fe.mi.naˈzi/ (n)
feminazi

φεμιναζισμός /fˌeminˌazismˈos/ (n)
feminazismo

φεμινισμός /fe.mi.niˈzmos/ (n)
feminismo

φεμινιστικός /fe.mi.ni.stiˈkos/ (adj)
feminista

φεμτόμετρο /femtˈometrˌo/ (n)
femtômetro

φεουδαρχικός /fˌeuðˌarçikˈos/ (adj)
feudal

φερέφωνο /ferˈefonˌo/ (n)
porta-voz

φερμιόνιο /fˌermiˈoɲo/ (n)
férmion

φερμουάρ /fˌermuˈar/ (n)
zíper

φερομόνη /fe.ɾoˈmo.ni/ (n)
feromona

φεστιβάλ /fe.stiˈval/ (n)
festival

φετίχ /feˈtix/ (n)
feitiço

φετιχισμός /fe.ti.çiˈzmos/ (n)
fetichismo

φεύγω /fˈevɣo/ (v)
partir

φθινοπωρινός /fθˌinopˌorinˈos/ (adj)
outonal

φθινόπωρο /fθinˈoporˌo/ (n)
outono

φθορίαση /fθorˈiasˌi/ (n)
fluorose

φθορίωση /fθoˈɾi.o.si/ (n)
fluoretação

φθορισμός /fθˌorismˈos/ (n)
fluorescência

φθόριο /fθˈoriˌo/ (n)
flúor

φι /fˈi/ (n)
fi

φιάσκο /fiˈasko/ (n)
fiasco

φιλάνθρωπος /filˈanθropˌos/ (adj)
filantropo

φιλάσθενος /fiˈla.sθe.nos/ (adj)
doentio

φιλί /fiˈli/ (n)
beijo

φιλία /fiˈli.a/ (n)
amizade

φιλανθρωπία /fˌilanθropˈia/ (n)
filantropia

φιλελευθερισμός /fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
liberalismo

φιλελεύθερος /fˌilelˈefθerˌos/ (adj)
liberal

φιλενάδα /fˌilenˈaða/ (n)
namorada

φιλικά /fˌilikˈa/ (adv)
amigavelmente

φιλικός /fˌilikˈos/ (adj)
amigável

φιλικότητα /fˌilikˈotitˌa/ (n)
amizade

φιλιππινέζικα /fˌilipinˈezikˌa/ (n)
filipino

φιλμ /ˈfilm/ (n)
filme

φιλοδοξία /fˌiloðoksˈia/ (n)
aspiração, ambição

φιλοδοξώ /fˌiloðoksˈo/ (v)
ambicionar

φιλοδώρημα /fi.loˈðo.ɾi.ma/ (n)
gorjeta

φιλονικώ /fˌilonikˈo/ (v)
aperrear

φιλοξενία /fi.lo.kseˈni.a/ (n)
hospitalidade

φιλοξενούμενος /fˌiloksenˈumenˌos/ (n)
hóspede

φιλορθόδοξος /fˌilorθˈoðoksˌos/ (adj)
antiortodoxo

φιλοσοφία /fˌilosofˈia/ (n)
filosofia

φιλοσοφική λίθος /fˌilosˌoficˈi lˈiθos/
pedra filosofal

φιλοσοφικός /fˌilosˌofikˈos/ (adj)
filosófico

φιλοφροσύνη /fˌilofrosˈini/ (n)
cortesia

φιλοφρόνηση /fi.loˈfɾo.ni.si/ (n)
elogio

φιλόδοξος /fiˈlo.ðo.ksos/ (adj)
ambicioso

φιλόξενος /fiˈlo.kse.nos/ (adj)
hospitaleiro

φιλόσοφος /fiˈlo.so.fos/ (n)
filósofo, filósofa

φιλώ /filˈo/ (v)
beijar

φινέτσα /finˈetsa/ (n)
acrimônia

φιναλίστ /fˌinalˈist/ (n)
finalista

φινλανδικά /fˌinlanðikˈa/ (n)
finlandês

φινλανδικός /fˌinlanðikˈos/ (adj)
finlandês

φινλανδοποίηση /fˌinlanðopˈiisˌi/ (n)
finlandização

φιτίλι /fiˈti.li/ (n)
mecha

φιόγκος /ˈfçoŋ.ɡos/ (n)
nó

φιόρδ /ˈfi̯oɾð/ (n)
fiorde

φλάουτο /ˈfla.u.to/ (n)
flauta

φλέβα /ˈfle.va/ (n)
veia

φλαμένκο /flamˈenko/ (n)
flamenco

φλαμανδικός /fla.man.ðiˈkos/ (adj)
flamengo

φλασκί /flaˈsci/ (n)
frasco

φλεβοτομία /flˌevotomˈia/ (n)
flebotomia

φλεγματικός /flˌeɣmatikˈos/ (adj)
fleumático

φλεγμονή /fleɣ.moˈni/ (n)
inchação, inflamação

φλερτάρω /flertˈaro/ (v)
flertar

φλερόβιο /flerˈoviˌo/ (n)
fleróvio

φλιτζάνι /fliˈd͡za.ni/ (n)
xícara, chávena

φλογέρα /floˈʝe.ɾa/ (n)
flauta de bisel

φλογοβόλο /flˌoɣovˈolo/ (n)
lança-chamas

φλοιός /fʎˈos/ (n)
casca

φλοτέρ /flotˈer/ (n)
boia

φλούδα /flˈuða/ (n)
escama

φλυαρία /fli.aˈɾi.a/ (n)
balbucio

φλόγα /flˈoɣa/ (n)
chama, flama

φλόκι /flˈoci/ (n)
grenha
  ο χαρακτηριστικός σχηματισμός από νήματα στη φλοκάτη

φλόκος /ˈflo.kos/ (n)
bujarrona

φλύαρος /ˈfli.a.ɾos/ (adj)
paroleiro

φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (n)
palma, palmeira
  (δέντρο) αειθαλές τροπικό δέντρο της οικογένειας Palmae ή Arecaceae, το οποίο έχει ψηλό και κυλινδρικό, σχεδόν ίσιο και χωρίς κλαδιά, κορμό που καταλήγει σε θύσανο

φοβάμαι /fovˈame/ (v)
recear, temer

φοβία /fovˈia/ (n)
fobia

φοινικέλαιο /fˌinicˈeleˌo/ (n)
azeite de dendê

φοινικώνας /fˌinikˈonas/ (n)
palmeiral

φοιτήτρια /fiˈti.tri.a/ (n)
estudante

φοιτητής /fi.tiˈtis/ (n)
estudante, universitário

φον ντε τεν /fˈon dˈe tˈen/ (n)
base

φονιάς /foˈɲas/ (n)
assassino

φονταμενταλισμός /fon.da.men.ta.liˈzmos/ (n)
fundamentalismo

φορά /foˈɾa/ (n)
vez
  η ξεχωριστή περίπτωση, περίσταση ή περίοδος

φοράδα /foˈɾa.ða/ (n)
égua

φορέας /forˈeas/ (n)
portador
  (επιδημιολογία) που έχει, μεταφέρει ή μεταδίδει

φορείο /forˈio/ (n)
maca

φορητός /fo.ɾiˈti/ /fo.ɾiˈto/ /fo.ɾiˈtos/ (adj)
portátil

φορμαλδεΰδη /fˌormalðeˈiði/ (n)
formaldeído

φοροαποφυγή /fˌoroˌapofijˈi/ (n)
evasão fiscal

φοροδιαφυγή /fˌoroðˌiafijˈi/ (n)
evasão fiscal

φοροεισπράκτορας /fˌoroisprˈaktorˌas/ (n)
coletor de impostos

φορολογία /fˌorolojˈia/ (n)
fiscalidade

φορολογική δήλωση /fo.ɾo.lo.ʝiˈci ˈði.lo.si/
declaração de imposto

φορολογούμενος /fˌoroloɣˈumenˌos/
contribuinte

φορολογώ /fo.ɾo.loˈɣo/ (v)
taxar

φορτίο /fortˈio/ (n)
ônus

φορτηγάκι /fˌortiɣˈaci/ (n)
furgão

φορτηγίδα /fˌortijˈiða/ (n)
barcaça

φορτηγό /foɾ.tiˈɣo/ (n)
jamanta

φορτικός /fˌortikˈos/ (adj)
maçador, incomodativo

φορτώνω /foɾˈto.no/ (v)
carregar

φουά γκρα /fuˈa ɡrˈa/ (n)
foie gras

φουαγιέ /fu.aˈʝe/ (n)
saguão

φουλ /ˈful/ (n)
full house
  (χαρτοπαίγνιο, πόκερ, πόκα) συνδυασμός φύλλων με μεγάλη αξία, τριών όμοιων και δύο όμοιων χαρτιών

φουντουκιά /fˌuducˈa/ (n)
avelaneira

φουντούκι /funˈdu.ci/ (n)
avelā, avelã

φουράνιο /furˈaɲo/ (n)
furano

φουρκέτα /furcˈeta/ (n)
gancho

φουσκάλα /fuskˈala/ (n)
empola

φουσκαλίδα /fˌuskalˈiða/ (n)
búzio

φουσκώνω /fuˈsko.no/ (v)
inchar

φουτουρισμός /fˌuturismˈos/ (n)
futurismo

φουτουριστής /fˌuturistˈis/ (n)
futurista

φούγκα /ˈfu.ɡa/ (n)
fuga

φούξια /fˈuksiˌa/ (n)
fúcsia
  (φυτό) μικρός θάμνος του γένους Fuchsia γνωστός για τα όμορφα άνθη του με μοβ πέταλα και με σέπαλα που έχουν το χαρακτηριστικό φούξια χρώμα

φούρναρης /fˈurnarˌis/ (n)
padeiro

φούρνος /ˈfuɾ.nos/ (n)
forno
  η κατασκευή ή συσκευή που περιλαμβάνει ένα χώρο, μέσα στον οποίο μπορούν να αναπτυχθούν πολύ υψηλές θερμοκρασίες για το ψήσιμο κεραμικών ή ψωμιού, φαγητού κ.λπ

φούρνος μικροκυμάτων /fˈurnoz mˌikrocimˈaton/
micro-ondas, forno de micro-ondas

φούσκα /ˈfu.ska/ (n)
bolha
  ποσότητα αέρα που περικλείεται από ένα πολύ λεπτό μεμβρανώδες υλικό, κύστη, μπαλόνι, φουσκάλα
  οικονομικό μέγεθος (πχ η τιμή μιας μετοχής) που έχει διογκωθεί τεχνητά

φούστα /ˈfu.sta/ (n)
saia

φούτερ /fˈuter/ (n)
moletom

φράγκιο /frˈaŋɡiˌo/ (n)
frâncio

φράγκο /ˈfɾaŋ.ɡo/ (n)
franco

φράγμα /frˈaɣma/ (n)
barreira

φράξια /ˈfɾa.ksi̯a/ (n)
facção

φράουλα /ˈfɾaula/ (n)
morango, morangueiro

φράπα /frˈapa/ (n)
pomelo

φράση /frˈasi/ (n)
locução, frase

φράση πρόσβασης /frˈasi prˈosvasˌis/
frase-chave

φράχτης /frˈaxtis/ (n)
sebe

φρένο /frˈeno/ (n)
travão, freio

φρέσκος /ˈfɾe.skos/ (adj)
fresco

φρίκη /ˈfɾi.ci/ (n)
revolta

φραγκοστάφυλο /frˌaŋɡostˈafilˌo/ (n)
Groselheira, groselha

φραγκόκοτα /fɾaŋˈɡo.ko.ta/ /fɾaˈɡo.ko.ta/ (n)
pintada

φραγκόσυκο /fraŋɡˈosikˌo/ (n)
figo-da-Índia

φρακτή /fraktˈi/ (n)
antepara

φρασεολογία /fɾa.se.o.loˈʝi.a/ (n)
fraseologia

φρεγάτα /fɾeˈɣa.ta/ (n)
fragata
  (ναυτικός όρος) το τρικάταρτο ιστιοφόρο πολεμικό πλοίο
  (πτηνό) το είδος πουλιού

φρενάρω /frenˈaro/ (v)
travar

φρενίτιδα /frenˈitiðˌa/ (n)
frenesi

φρικτός /friktˈos/ (adj)
horrível

φρονιμίτης /fɾo.niˈmi.tis/ (n)
siso

φρουκτόζη /fɾuˈkto.zi/ (n)
frutose

φρουρός /fɾuˈɾos/ (n)
guarda

φρουτοπολτός /fɾu.to.polˈtos/ (n)
batida

φρουτοσαλάτα /frˌutosalˈata/ (n)
salada de frutas

φροϋδικός /fɾo.i.ðiˈkos/ (adj)
freudiano

φρούριο /ˈfɾu.ɾi.o/ (n)
fortaleza

φρούτο /ˈfru.to/ (n)
fruta

φρυγανίζω /frˌiɣanˈizo/ (v)
assar

φρυγανιά /fri.ɣaˈɲa/ (n)
torrada

φρυγανιέρα /frˌiɣaɲˈera/ (n)
torradeira

φρυγικός /frˌijikˈos/ (adj)
frígio

φρόνημα /frˈonimˌa/ (n)
convicção
  πεποιθήσεις, πολιτική ιδεολογία συνήθως (μεταπολεμικά), αλλά και κάθε άποψη, τοποθέτηση, βιοθεωρία, κοσμοθεωρία
ânimo
  η αυτοπεποίθηση, το ηθικό (λαού, στρατού κ.λπ.)

φρύγανο /frˈiɣanˌo/ (n)
mato

φρύγω /ˈfri.ɣo/ (v)
assar

φρύδι /ˈfɾi.ði/ (n)
testa, sobrancelha

φρύνος /ˈfɾi.nos/ (n)
sapo

φτάνω /ˈfta.no/ (v)
chegar
  έρχομαι από στιγμή σε στιγμή, υπόσχομαι ότι φτάνω εγώ ή κάτι αμέσως
  (μεταφορικά) οδηγούμαι σε ένα σημείο συνήθως παρά τη θέλησή μου ή πάντως χωρίς να το επιδιώκω συνειδητά, καταντώ

φτάρνισμα /ftˈarnismˌa/ (n)
espirro

φτέρη /ˈfte.ɾi/ (n)
feto

φτέρνα /ˈfteɾ.na/ (n)
calcanhar

φταρνίζομαι /ftarnˈizomˌe/ (v)
espirrar

φτελιά /fteˈʎa/ (n)
ulmeiro

φτερωτός /fteˈɾo/ (adj)
axilar

φτερό /fterˈo/ (n)
asa
  (ορνιθολογία) το καθένα από τα δύο μέλη (άνω άκρα) του σώματος των πτηνών και τα αντίστοιχα αρκετών εντόμων που χρησιμεύουν στο πέταγμα
  (αθλητισμός) το χαρακτηριστικό μπαλάκι του μπάντμιντον
pena
  καθετί που μοιάζει ή που λειτουργεί ως φτερό ή πτερύγιο, ιδίως οι πτέρυγες των αεροπλάνων

φτηνός /ftiˈnos/ (adj)
barato

φτιάχνω /ftiˈaxno/ (v)
fazer
  κάνω, δημιουργώ ή κατασκευάζω κάτι

φτυάρι /ftiˈari/ (n)
pá

φτυαρίζω /ftˌiarˈizo/ (v)
padejar

φτωχός /ftoˈxos/ (adj)
pobre

φτύνω /ˈfti.no/ (v)
cuspir

φτώχια /ftˈoça/ (n)
pobreza

φυγάς /fiɣˈas/ (n)
foragido

φυγή /fiˈʝi/ (n)
fuga

φυγοκέντριση /fˌiɣocˈedrisˌi/ (n)
entrifugação

φυλάκιση /filˈacisˌi/ (n)
encarceramento

φυλή /fiˈli/ (n)
tribo

φυλακή /fi.laˈci/ (n)
cadeia
  χώρος κράτησης καταδίκων
  ποινή για αδικήματα στα ποινικά δικαστήρια

φυλακίζω /fi.laˈci.zo/ (v)
aprisionar

φυλαχτό /fˌilaxtˈo/ (n)
amuleto, talismã

φυλετικός /fˌiletikˈos/ (adj)
racial, tribal
  σχετικός με τη φυλή
  φυλετικός πόλεμος: ο εμφύλιος
  σχετικός με το φύλο

φυλλάδα /filˈaða/ (n)
pasquim
  ευτελή, μη έγκυρα έντυπα (εφημερίδες, περιοδικά), o κίτρινος τύπος, έντυπα με στόχο τον εντυπωσιασμό

φυλλάδιο /filˈaðiˌo/ (n)
folheto
  ολιγοσέλιδο έντυπο, μπροσούρα

φυλλοβόλος /fˌilovˈolos/ (adj)
caducifólio

φυλλομετρώ /fˌilometrˈo/ (v)
folhear

φυλλοξήρα /fˌiloksˈira/ (n)
filoxera

φυλλοταξία /fi.lo.taˈksi.a/ (n)
filotaxia

φυματίωση /fi.maˈti.o.si/ (n)
tuberculose

φυσίγγιο /fiˈsiŋ.ɟi.o/ (n)
cartucho
  (στρατιωτικός όρος) (πυρομαχικά) το σύνολο βλήματος και κάλυκα που περιέχει την εκρηκτική γόμωση

φυσαλίδα /fi.saˈli.ða/ (n)
bolha

φυσαρμόνικα /fi.saɾˈmo.ni.ka/ (n)
gaita

φυσητήρας /fi.si.ˈti.ɾas/ (n)
espiráculo, respiradouro
  μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσικά /fi.siˈka/ (adv)
naturalmente

φυσική /fi.siˈci/ (n)
física

φυσική επιλογή /fi.siˈci e.pi.loˈʝi/
seleção natural

φυσική συνένωση /fˌisicˈi sinˈenosˌi/
junção natural

φυσικοχημεία /fˌisikˌoçimˈia/ (n)
fisioquímica

φυσικό αέριο /fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gás natural

φυσικό πρόσωπο /fˌisikˈo prˈosopˌo/
pessoa física
  (νομικός όρος): ο κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως γένους, ηλικίας, ή άλλων χαρακτηριστικών του, ο οποίος έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις (οι ενήλικες) απέναντι στο νόμο. (Ο όρος καθιερώθηκε σε αντιδιαστολή προς τον όρο νομικό πρόσωπο που αφορά εταιρείες ή συλλόγους ή φορείς)

φυσικός /fˌisikˈos/ (adj)
originário

φυσικός /fˌisikˈos/ (n)
físico
  επιστήμονας του οποίου το αντικείμενο είναι η φυσική

φυσικός αριθμός /fˌisikˈos ˌariθmˈos/
número natural

φυσικός λογάριθμος /fˌisikˈoz loɣˈariθmˌos/
logaritmo natural

φυσιογνωμικός /fˌisjoɣnˌomikˈos/ (adj)
fisionômico

φυσιογραφία /fˌisjoɣrafˈia/ (n)
fisiografia

φυσιοθεραπεία /fˌisjoθˌerapˈia/ (n)
fisioterapia

φυσιοκράτης /fˌisjokrˈatis/ (n)
fisiocrata

φυσιοκρατία /fˌisjokratˈia/ (n)
fisiocracia

φυσιολογία /fi.si.o.loˈʝi.a/ (n)
fisiologia

φυσιολογικός /fi.si.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
normal
  που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση
fisiológico
  σχετικός με τον ιατρικό κλάδο της φυσιολογίας

φυτεία /fiˈti.a/ (n)
plantação

φυτεύω /fitˈevo/ (v)
plantar
  βάζω στη γη ή στο χώμα σπόρο ή τμήμα φυτού για να βλαστήσει (συνήθως για το σπόρο χρησιμοποιείται το ρήμα σπέρνω και όχι το φυτεύω)

φυτοζωώ /fˌitozoˈo/ (v)
vegetar

φυτοορμόνη /fi.to.oɾˈmo.ni/ (n)
fito-hormona

φυτοφάγος /fˌitofˈaɣos/ (adj)
herbívoro

φυτοφάρμακο /fˌitofˈarmakˌo/ (n)
pesticida

φυτρώνω /fitrˈono/ (v)
germinar

φυτό /fiˈto/ (n)
planta, vegetal
  (βοτανική) ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος από το οποίο απορροφά νερό ως πηγή θρεπτικών στοιχείων, και μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια σε χημική μέσω της φωτοσύνθεσης
vegetal
  (μεταφορικά) ασθενής που δεν έχει επικοινωνία με το περιβάλλον και συνείδηση

φυτώριο /fitˈoriˌo/ (n)
sementeira

φωλιά /foˈʎa/ (n)
ninho, esconderijo
  (μεταφορικά) οτιδήποτε μοιάζει με φωλιά πουλιού

φωλιάζω /foˈʎa.zo/ (v)
aninhar

φωνάζω /foˈna.zo/ (v)
gritar
  μιλώ με δυνατή φωνή για να ακουστώ καλά

φωνή /foˈni/ (n)
voz

φωνήεν /fonˈien/ (n)
vogal

φωνητικό αλφάβητο /fˌonitikˈo alfˈavitˌo/
alfabeto fonético

φωνητικός /fˌonitikˈos/ (adj)
fonético

φωνογράφος /fˌonoɣrˈafos/ (n)
fonógrafo

φωνολογία /fo.no.loˈʝi.a/ (n)
fonologia

φως /ˈfos/ (n)
luz

φωσφορίζων /fˌosforˈizon/ (adj)
fosforescente

φωσφορικό άλας /fˌosforikˈo ˈalas/
fosfato

φωσφορισμός /fˌosforismˈos/ (n)
fosforescência

φωσφόρος /fosˈfo.ɾos/ (n)
fósforo

φωτίζω /fotˈizo/ (v)
iluminar

φωταύγεια /foˈta.vʝi.a/ (n)
luminescência

φωτεινός /fo.tiˈnos/ (adj)
luminoso

φωτεινότητα /fˌotinˈotitˌa/ (n)
brilho

φωτιά /foˈtça/ (n)
fogo, lume

φωτισμός /fo.tiˈzmos/ (n)
iluminação

φωτιστικό /fˌotistikˈo/ (n)
iluminação

φωτο- /fo.to/
foto-

φωτοβιολογία /fo.to.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
fotobiologia

φωτοβολίδα /fo.to.voˈli.ða/ (n)
sinalizador

φωτογενής /fˌotojenˈis/ (adj)
fotogénico

φωτογράφος /fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
fotógrafa, fotógrafo

φωτογραμμετρία /fˌotoɣrˌametrˈia/ (n)
fotogrametria

φωτογραφία /fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fotografia, foto

φωτογραφίζω /fˌotoɣrafˈizo/ (v)
fotografar

φωτογραφική μηχανή /fˌotoɣrˌaficˈi mˌixanˈi/
câmera fotográfica

φωτογραφικός /fˌotoɣrˌafikˈos/ (adj)
fotográfico

φωτοδίοδος /fˌotoðˈioðˌos/ (n)
fotodiodo

φωτοηλεκτρικός /fˌotoɪlˌektrikˈos/ (adj)
fotoeléctrico

φωτοσύνθεση /fˌotosˈinθesˌi/ (n)
fotossíntese
  (βιολογία, βοτανική) βιοχημικές αντιδράσεις χάρη στις οποίες τα πράσινα φυτά μετατρέπουν την ενέργεια του φωτός σε χημική ενέργεια υπό τη μορφή σακχάρων (μόρια που αποθηκεύουν την ενέργεια). Αυτά συντίθενται από το διοξείδιο του άνθρακα και το οξυγόνο.

φωτοτροπισμός /fo.to.tɾo.piˈzmos/ (n)
fototropismo

φωτοφοβία /fˌotofovˈia/ (n)
fotofobia

φωτόνιο /fotˈoɲo/ (n)
fotão, fóton

φωτόσπαθο /foˈto.spa.θo/ (n)
sabre de luz

φόβος /ˈfo.vos/ (n)
medo

φόδρα /fˈoðra/ (n)
forro

φόνος /fˈonos/ (n)
assassínio

φόρεμα /ˈfo.ɾe.ma/ (n)
vestido

φόρμα /fˈorma/ (n)
formulário
  έτοιμη αίτηση ή έγγραφο με στερεότυπες εκφράσεις το οποίο πρέπει να συμπληρώνει ένας ενδιαφερόμενος με τα στοιχεία του

φόρος /ˈfo.ɾos/ (n)
taxa, imposto
  (οικονομία) έμμεσος φόρος: καταναλωτικοί φόροι, χρηματικά ποσά που ενσωματώνονται στην τιμή των εμπορευμάτων ή των παρεχομένων υπηρεσιών και που επίσης αποτελούν κρατικό έσοδο

φόρος προστιθέμενης αξίας /fˈoros prˌostiθˈemenˌis aksˈias/
imposto sobre a circulação de mercadorias

φόρουμ /fˈorum/ (n)
fórum

φόρτιση /fˈortisˌi/ (n)
carga (elétrica)

φύκι /fˈici/ (n)
alga

φύλακας /ˈfi.la.kas/ (n)
curador

φύλαρχος /ˈfi.laɾ.xos/ (n)
cacique

φύλλο /ˈfi.lo/ (n)
folha
  (βοτανική) διακριτό μέρος φυτού στο οποίο συμβαίνει η φωτοσύνθεση
  (χαρτοποιία) τυποποιημένο επίπεδο κομμάτι χαρτιού

φύλο /ˈfi.lo/ (n)
sexo
  το καθένα από τα δύο γένη (ανδρικό - γυναικείο) στα οποία διαιρούνται τα έμβια όντα, ανάλογα με τα αναπαραγωγικά τους όργανα.
  σύνολο ανθρώπων με κοινή καταγωγή και αυτόνομη κοινωνικοπολιτική συγκρότηση· φυλή

φύση /ˈfi.si/ (n)
natureza

φύσημα /fˈisimˌa/ (n)
sopro
  έξοδος αέρα και βλέννας από τη μύτη με δυνατή εκπνοή

φώκια /fˈoca/ (n)
foca

φώνημα /fˈonimˌa/ (n)
fonema

φώτιση /fˈotisˌi/ (n)
esclarecimento

χάβαρο /ˈxa.va.ɾo/ (n)
amêijoa

χάδι /ˈxa.ði/ (n)
carícia

χάκερ /xˈacer/ (n)
hacker

χάλκινος /xˈalcinˌos/ (adj)
cobreado

χάλυβας /ˈxa.li.vas/ (n)
aço

χάμπουργκερ /xˈaburɡˌer/ (n)
hamburger

χάμστερ /xˈamster/ (n)
hamster

χάνομαι /ˈxa.no.me/ (v)
perder-se

χάντμπολ /ˈxand.bol/ (n)
andebol

χάντρα /ˈxan.dɾa/ (n)
conta

χάνω /ˈxa.no/ (v)
perder
  παύω να έχω κάτι
  δεν προλαβαίνω κάτι

χάος /xˈaos/ (n)
caos
  το άπειρο διάστημα

χάπενινγκ /ˈxa.pe.niŋɡ/ (n)
happening

χάπι /ˈxa.pi/ (n)
comprimido

χάπι εντ /ˈxa.pi ˈend/ (n)
final feliz

χάρη /ˈxa.ɾi/ (n)
graça

χάρισμα /ˈxa.ɾi.zma/ (n)
carisma
  το δώρο
  μια φυσική ικανότητα που διαθέτει κάποιος

χάρτης /ˈxaɾ.tis/ (n)
mapa, carta
  η σημείωση στοιχείων και πληροφοριών πάνω σε γεωγραφικό χάρτη

χάρτινος /xˈartinˌos/ (adj)
de papel

χάσιο /xˈasjo/ (n)
hássio

χάσμα /xˈasma/ (n)
abismo

χέδρωπας /çˈeðropˌas/ (n)
vagem
  (βοτανική) το πολύσπορο φυτικό θηκάρι (συνήθως των ψυχανθών), λοβός

χέζω /ˈçe.zo/ (v)
cagar

χέλι /çˈeli/ (n)
enguia

χένα /çˈena/ (n)
henna

χέρι /ˈçe.ɾi/ (n)
mão, braço
  (ανθρώπινο σώμα) το καθένα από τα δύο άνω άκρα του ανθρώπινου σώματος, από τον ώμο μέχρι τις άκρες των δαχτύλων

χέρι χέρι /ˈçe.ɾi ˈçe.ɾi/
de mãos dadas

χήνα /ˈçi.na/ (n)
ganso, marreco, otário, pateta

χήρα /ˈçi.ɾa/ (n)
viúva

χήρος /ˈçi.ɾos/ (n)
viúvo

χίλια /ˈçi.ʎa/
mil

χίμαιρα /çˈimerˌa/ (n)
quimera

χίντι /çˈidi/ (n)
Hindi, hindi

χίπστερ /çˈipster/ (n)
hipster

χα /xˈa/
ah

χαίτη /çˈeti/ (n)
crina, juba

χαβανέζικα /xˌavanˈezikˌa/ (n)
havaiano

χαβιάρι /xaˈvʝa.ɾi/ (n)
caviar

χαζός /xazˈos/ (adj)
tolo

χαιρέκακα /çerˈekakˌa/ (adv)
malevolamente

χαιρεκακία /çˌerekacˈia/ (n)
Schadenfreude

χαιρετώ /çˌeretˈo/ (v)
cumprimentar, saudar

χαλάζι /xaˈla.zi/ (n)
granizo

χαλάζιο /xalˈazjo/ (n)
calázio

χαλάρωση /xaˈla.ɾo.si/ (n)
relaxe

χαλί /xaˈli/ (n)
tapete, carpete

χαλίκι /xaˈli.ci/ (n)
brita

χαλαζίας /xˌalazˈias/ (n)
quartzo

χαλαρός /xa.laˈɾos/ (adj)
frouxo

χαλαρώνω /xˌalarˈono/ (v)
relaxar

χαλασμένο τηλέφωνο /xˌalasmˈeno tilˈefonˌo/
telefone sem fio

χαλασμένος /xˌalasmˈenos/
quebrado
  μετοχή ()}}} παθητικού παρακειμένου του ρήματος χαλώ

χαλβάς /xalvˈas/ (n)
halvah

χαλινάρι /xa.liˈna.ɾi/ (n)
brida

χαλιφάτο /xˌalifˈato/ (n)
califado

χαλκονικέλιο /xal.ko.niˈce.li.o/ (n)
cuproníquel

χαλκός /xalˈkos/ (n)
cobre

χαμένος /xamˈenos/
extraviado

χαμαιλέοντας /xa.meˈle.on.das/ (n)
camaleão

χαμαιτυπείο /xˌametipˈio/ (n)
bordel, lupanar, prostíbulo

χαμηλά /xˌamilˈa/ (n)
baixo
  (γεωγραφία) ζώνη μικρού υψομέτρου
  (μετεωρολογία) ζώνη μικρής βαρομετρικής πίεσης

χαμηλός /xa.miˈlos/ (adj)
baixo

χαμηλώνω /xˌamilˈono/ (v)
abaixar

χαμογελάω /xa.mo.ʝeˈla.o/ (v)
sorrir

χαμόγελο /xaˈmo.ʝe.lo/ (n)
sorriso

χαντίθ /xadˈiθ/ (n)
hadiz, hádice

χαρά /xaˈɾa/ (n)
alegria

χαράκτρια /xarˈaktriˌa/ (n)
gravadora

χαράκωμα /xarˈakomˌa/ (n)
fosso

χαρέμι /xaˈɾe.mi/ (n)
harém

χαρακτήρας /xa.ɾaˈkti.ɾas/ (n)
caráter, carácter

χαρακτηρισμός /xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos/ (n)
caracterização

χαρακτηριστικό /xˌaraktˌiristikˈo/ (n)
característica

χαραμάδα /xˌaramˈaða/ (n)
fenda

χαρισματικός /xa.ɾi.zma.tiˈkos/ (adj)
carismático

χαριτωμένος /xa.ɾi.toˈme.ni/ /xa.ɾi.toˈme.no/ /xa.ɾi.toˈme.nos/
bonito
  που έχει χάρη
  που προκαλεί ευχαρίστηση με έξυπνο ή ευρηματικό τρόπο

χαροκαμένος /xˌarokamˈenos/
enlutado

χαροποιώ /xˌaropiˈo/ (v)
alegrar

χαρούμενος /xaˈɾu.me.nos/
alegre

χαρτί /xaɾˈti/ (n)
papel

χαρτί κουζίνας /xartˈi kuzˈinas/
papel-toalha

χαρτί υγείας /xartˈi ijˈias/
papel higiénico

χαρταετός /xˌartaetˈos/ (n)
pipa, papagaio

χαρτζιλίκι /xaɾ.d͡z iˈli.ci/ (n)
mesada

χαρτογραφία /xˌartoɣrafˈia/ (n)
cartografia

χαρτοκιβώτιο /xˌartocivˈotiˌo/ (n)
caixa de papelão

χαρτονόμισμα /xaɾ.toˈno.mi.zma/ (n)
cédula, nota

χαρτοφυλάκιο /xˌartofilˈaco/ (n)
carteira de investimentos

χαρτοφύλακας /xaɾ.toˈfi.la.kas/ (n)
pasta

χαρτόνι /xaɾˈto.ni/ (n)
papelão

χασάπης /xaˈsa.pis/ (n)
açougueiro

χασίς /xasˈis/ (n)
haxixe

χασμουρητό /xa.zmu.ɾiˈto/ (n)
bocejo

χασμουριέμαι /xˌasmuriˈeme/ (v)
bocejar

χασμωδία /xa.zmoˈði.a/ (n)
hiato

χαστούκι /xaˈstu.ci/ (n)
bofetada

χατζ /xˈadz/ (n)
hadj

χαυλιόδοντας /xa.vliˈo.ðon.das/ (n)
presa

χαχανίζω /xˌaxanˈizo/ (v)
dar risadinhas

χαϊδεύω /xai̯ˈðe.vo/ (v)
acariciar

χαώδης /xaˈo.ðes/ /xaˈo.ðis/ (adj)
caótico

χείλος /ˈçi.los/ (n)
lábio

χείμαρρος /çˈimarˌos/ (n)
torrente

χεδίβης /çeˈði.vis/ (n)
quediva

χειλικός /çˌilikˈos/ (adj)
labial

χειμερία νάρκη /çi.meˈɾi.a ˈnaɾ.ci/
hibernação

χειμώνας /çiˈmo.nas/ (n)
inverno

χειραγώγηση /çi.ɾaˈɣo.ʝi.si/ (n)
manipulação

χειραφέτηση /çˌirafˈetisˌi/ (n)
emancipação

χειραψία /çˌirapsˈia/ (n)
aperto de mão

χειροβομβίδα /çˌirovomvˈiða/ (n)
granada

χειροκίνητος /çi.ɾoˈci.ni.tos/ (adj)
manual

χειροκροτώ /çˌirokrotˈo/ (v)
aplaudir, bater palmas

χειροκρότημα /çˌirokrˈotimˌa/ (n)
aplauso

χειρομαντεία /çˌiromadˈia/ (n)
quiromancia

χειρονομία /çi.ɾo.noˈmi.a/ (n)
trejeito

χειροτερεύω /çˌiroterˈevo/ (v)
piorar

χειροτεχνία /çˌirotexnˈia/ (n)
artesanato

χειροτονία /çi.ɾo.toˈni.a/ (n)
ordenação

χειρουργική /çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
cirurgia

χειρουργική μάσκα /çˌirurjicˈi mˈaska/
máscara cirúrgica

χειρουργικός /çˌirurjikˈos/ (adj)
cirúrgico

χειρουργός /çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
cirurgião

χειρόγραφο /çiˈɾo.ɣɾa.fo/ (n)
manuscrito

χειρότερος /çiˈɾo.te.ɾos/ (adj)
pior
  συγκριτικός βαθμός του κακός: περισσότερο κακός, δυσάρεστος, δύσκολος κ.λπ. από κάποιον άλλο

χειρόφρενο /çiˈɾo.fɾe.no/ (n)
freio de mão

χελιδόνι /çˌeliðˈoni/ (n)
andorinha

χελώνα /çeˈlo.na/ (n)
tartaruga

χερούλι /çeˈɾu.li/ (n)
asa

χερσόνησος /çeɾˈso.ni.sos/ (n)
península

χερτζ /çˈerdz/ (n)
hertz

χημεία /çiˈmi.a/ (n)
química

χημειοθεραπεία /çi.mi.o.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
quimioterapia

χημική ένωση /çˌimicˈi ˈenosˌi/
composto químico

χημικός /çi.miˈkos/ (adj)
químico
  που αναφέρεται στην επιστήμη της χημείας και τα υλικά σώματα από τη σκοπιά που τα εξετάζει η επιστήμη αυτή

χημικός /çi.miˈkos/ (n)
químico

χημικός τύπος /çˌimikˈos tˈipos/
fórmula química

χθόνιος /xθˈoɲos/ (adj)
ctónico

χι /çi/ (n)
qui

χιαστό /çi.aˈsto/ (n)
quiasma

χιλιετία /çˌiʎetˈia/ (n)
milénio

χιλιοστό /çi.li.oˈsto/ (n)
milésimo

χιλιοστόγραμμο /çˌiʎostˈoɣramˌo/ (n)
miligrama

χιλιοστόμετρο /çˌiʎostˈometrˌo/ (n)
milímetro

χιλιοστός /çˌiʎostˈos/
milésimo

χιλιόγραμμο /çiˈʎo.ɣɾa.mo/ (n)
quilograma

χιλιόμετρο /çiˈʎo.me.tɾo/ (n)
quilómetro

χιμαιρικός /çˌimerikˈos/ (adj)
aéreo

χιμπατζής /çi.baˈd͡zis/ (n)
chimpanzé

χιονάνθρωπος /çoˈnan.θɾo.pos/ (n)
boneco de neve

χιονίζω /çonˈizo/ (v)
nevar

χιονοθύελλα /ço.noˈθi.e.la/ (n)
nevasca, nevão

χιονοπέδιλο /ço.noˈpe.ði.lo/ (n)
raquete

χιονοστιβάδα /ço.no.stiˈva.ða/ (n)
avalanche

χιονόμπαλα /çoˈno.ba.la/ (n)
bola de neve
  μπάλα από χιόνι, όπως αυτές του χιονοπόλεμου

χιονόπτωση /çoˈno.pto.si/ (n)
nevada

χιούμορ /ˈçu.moɾ/ (n)
humor

χιραγκάνα /çˌiraŋɡˈana/ (n)
hiragana

χιτζάμπ /çidzˈab/ (n)
hijabe

χιτώνας /çiˈto.nas/ (n)
quitão

χιόνι /ˈço.ni/ (n)
neve, chuvisco
  (μετεωρολογία) καιρικό φαινόμενο κατά στο οποίο οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας κρυσταλλοποιούνται από το κρύο και πέφτουν στη γη με τη μορφή νιφάδων

χλευάζω /xlevˈazo/ (v)
caçoar

χλευαστικός /xlˌevastikˈos/ (adj)
escarnecedor

χλιαρός /xʎarˈos/ (adj)
morno, tépido

χλιμίντρισμα /xlimˈidrismˌa/ (n)
relincho

χλιμιντρίζω /xlˌimidrˈizo/ (v)
relinchar

χλομός /xloˈmos/ (adj)
amarelado

χλοοτάπητας /xlˌootˈapitˌas/ (n)
torrão

χλωρίδα /xlorˈiða/ (n)
flora

χλωρεξιδίνη /xlˌoreksiðˈini/ (n)
clorexidina

χλωριούχο νάτριο /xlˌoriˈuxo nˈatriˌo/ (n)
cloreto de sódio

χλωροκίνη /xlˌorocˈini/ (n)
cloroquina

χλωροφόρμιο /xlo.ɾoˈfoɾ.mi.o/ (n)
clorofórmio

χλωροφύλλη /xlˌorofˈili/ (n)
clorofila

χλωρός /xloˈɾos/ (adj)
verde

χλώριο /ˈxlo.ɾi.o/ (n)
cloro

χμ /hm/ /hmː/
hmm

χνούδι /ˈxnu.ði/ (n)
buço

χοιρινό /çˌirinˈo/ (n)
carne de porco

χοιροστάσιο /çˌirostˈasjo/ (n)
chiqueiro

χολέρα /xoˈle.ɾa/ (n)
cólera

χολή /xoˈli/ (n)
bile

χολίνη /xolˈini/ (n)
colina

χολερυθρίνη /xˌoleriθrˈini/ (n)
bilirrubina

χοληστερίνη /xˌolisterˈini/ (n)
colesterol

χολοκυστεκτομή /xo.lo.ci.ste.ktoˈmi/ (n)
colecistectomia

χονδροειδής /xˌonðroiðˈis/ (adj)
cru

χονδροκύτταρο /xˌonðrocˈitarˌo/ (n)
condrócito

χοντραίνω /xonˈdɾe.no/ (v)
avolumar

χοντρός /xonˈdɾos/ (adj)
gordo, grosso
  (για άνθρωπο) που έχει μεγάλο βάρος σε σχέση με το ύψος του, παχύς
gordo
  (για αντικείμενα) που έχει μεγάλη διάμετρο

χορδή /xorðˈi/ (n)
corda

χορεύτρια /xoˈɾef.tɾi.a/ (n)
bailarina

χορεύω /xoˈɾe.vo/ (v)
dançar, bailar

χορηγία /xo.ɾiˈʝi.a/ (n)
patrocínio

χορηγός /xˌoriɣˈos/ (n)
patrocinador

χορογράφος /xo.ɾoˈɣɾa.fos/ (n)
coreógrafo

χορογραφία /xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
coreografia

χορογραφώ /xˌoroɣrafˈo/ (v)
coreografar

χορτάτος /xortˈatos/ (adj)
saciado

χορτοφάγος /xˌortofˈaɣos/ (n)
vegetariano
  (για άνθρωπο) που από επιλογή δεν τρώει δεν τρώει οτιδήποτε ζωικό εκτός από μύκητες (μανιτάρια) ή σπανίως μέλι, (ο αυστηρά χορτοφάγος δεν τρώει ζωικά προϊόντα)

χορτοφαγικός /xˌortofˌajikˈos/ (adj)
vegetariano

χορωδία /xo.ɾoˈði.a/ (n)
coro

χορός /xorˈos/ (n)
dança, baile

χοτ ντογκ /xˈot dˈoŋɡ/ (n)
cachorro

χουλιγκανισμός /xu.li.ɡa.niˈzmos/ (n)
holiganismo

χουρμάς /xurmˈas/ (n)
tâmara

χουρμαδιά /xˌurmaðiˈa/ (n)
tamareira

χούμος /xˈumos/ (n)
humo

χούντα /ˈxun.da/ (n)
junta

χούφτα /ˈxu.fta/ (n)
punhado

χρέος /ˈxɾe.os/ (n)
débito, dívida

χρέωση /ˈxɾe.o.si/ (n)
débito

χρήση /ˈxɾi.si/ (n)
uso, utilização

χρήσιμος /ˈxɾi.si.mos/ (adj)
útil

χρήσιμος ηλίθιος /ˈxɾi.si.mos iˈli.θi.os/
idiota útil

χρήστης /ˈxɾi.stis/ (n)
usuário

χρίω /xrˈio/ (v)
ungir

χρειάζομαι /xɾiˈa.zo.me/ (v)
precisar, necessitar

χρεωκοπία /xɾe.o.koˈpi.a/ (n)
falência

χρεωκοπημένος /xrˌeokˌopimˈenos/
bancarrota

χρηματιστήριο /xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o/ (n)
bolsa de valores

χρηματοκιβώτιο /xrˌimatˌocivˈotiˌo/ (n)
cofre

χρηματοοικονομικά /xrˌimatˌoikˌonomikˈa/ (n)
finanças

χρησικτησία /xrˌisiktisˈia/ (n)
usucapião, prescrição aquisitiva

χρησιμοποιημένος /xrˌisimˌopiimˈenos/
usado

χρησιμοποιώ /xɾi.si.mo.piˈo/ (v)
usar, utilizar

χρησιμότητα /xrˌisimˈotitˌa/ (n)
utilidade

χρησμός /xɾiˈzmos/ (n)
oráculo

χρηστομάθεια /xrˌistomˈaθça/ (n)
crestomatia

χριστιανικός /xɾi.stça.niˈkos/ (adj)
cristão

χριστιανισμός /xɾis.tça.niˈzmos/ (n)
cristianismo

χριστιανοδημοκρατία /xrˌistiˌanoðˌimokratˈia/ (n)
democracia cristã

χριστιανοσύνη /xrˌistiˌanosˈini/ (n)
cristandade

χριστόψαρο /xristˈopsarˌo/ (n)
peixe-de-são-pedro

χρονικό /xrˌonikˈo/ (n)
crónica

χρονο- /xrˈono/
crono-

χρονοβόρος /xɾo.noˈvo.ɾa/ /xɾo.noˈvo.ɾo/ /xɾo.noˈvo.ɾos/ (adj)
moroso

χρονοδιάγραμμα /xɾo.noˈðʝa.ɣɾa.ma/ (n)
horário

χρονοκρύσταλλος /xrˌonokrˈistalˌos/ (n)
cristal do tempo

χρονολογία /xɾo.no.loˈʝi.a/ (n)
cronologia

χρονολογικός /xɾo.no.lo.ʝiˈci/ /xɾo.no.lo.ʝiˈko/ /xɾo.no.lo.ʝiˈkos/ (adj)
cronológico

χρονομετρώ /xɾo.no.meˈtɾo/ (v)
cronometrar

χρονομηχανή /xɾo.no.mi.xaˈni/ (n)
máquina do tempo

χρονόμετρο /xɾoˈno.me.tɾo/ (n)
cronómetro

χρυσάνθεμο /xɾiˈsan.θe.mo/ (n)
crisântemo

χρυσαλλίδα /xɾi.saˈli.ða/ (n)
crisálida

χρυσαφής /xrˌisafˈis/ (adj)
dourado

χρυσελεφάντινος /xɾi.se.leˈfan.di.nos/ (adj)
criselefantino

χρυσοβήρυλλος /xri.soˈvi.ri.los/ (n)
crisoberilo

χρυσοχόος /xɾi.soˈxo.os/ (n)
ourives

χρυσωρυχείο /xrˌisoriçˈio/ (n)
mina de ouro

χρυσόμαλλο δέρας /xrisˈomalˌo ðˈeras/
Velo de ouro

χρυσός /xɾiˈsos/ (n)
ouro
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 79 και χημικό σύμβολο το Au
  (συνεκδοχικά) το χρήμα, ο πλούτος

χρυσόψαρο /xɾiˈso.psa.ɾo/ (n)
peixe dourado, doirada

χρωματίζω /xɾo.maˈti.zo/ (v)
colorir

χρωμόσφαιρα /xromˈosferˌa/ (n)
cromosfera

χρωμόσωμα /xɾoˈmo.so.ma/ (n)
cromossoma, cromossomo

χρόνια και ζαμάνια /xrˈoɲa ke zamˈaɲa/
há quanto tempo

χρόνος /ˈxɾo.nos/ (n)
tempo
  (με πληθυντικό, αρσενικό οι χρόνοι ή και ουδέτερο τα χρόνια)
  (με πληθυντικό μόνον αρσενικό: οι χρόνοι)
  (γραμματική) ρηματικός τύπος που φανερώνει πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα
ano
  (με γενική πληθυντικού: χρόνων και προφορικό: χρονών & χρονώ) μονάδα μέτρησης της ηλικίας

χρώμα /ˈxɾo.ma/ (n)
cor, tinta

χρώμιο /xrˈomiˌo/ (n)
crómio

χτένα /xtˈena/ (n)
pente

χτένι /xtˈeni/ (n)
vieira
  θαλάσσιο οστρακόδερμο της οικογένειας Pectinidae

χτίζω /ˈxti.zo/ (v)
construir

χτίστης /ˈxti.stis/ (n)
pedreiro

χταπόδι /xtapˈoði/ (n)
polvo
  (μαλάκιο) θαλασσινό κεφαλόποδο μαλάκιο, με μεγάλο κεφάλι απ' όπου ξεκινούν οχτώ πλοκάμια

χτενίζω /xteˈni.zo/ (v)
pentear

χτες /ˈxtes/ (n)
ontem
  το (πρόσφατο) παρελθόν

χτυπάω /xtiˈpa.o/ (v)
bater
soar
  (παθητικό) χτυπιέμαι: οδύρομαι

χυδαίος /çiˈðe.os/ (adj)
vulgar

χυλός /çiˈlos/ (n)
papa

χυμός /çimˈos/ (n)
sumo, suco

χυμώδης /çi.ˈmo.ðis/ (adj)
suculento

χυτήριο /çitˈiriˌo/ (n)
fundição

χωματερή /xˌomaterˈi/ (n)
aterro sanitário

χωνάκι /xonˈaci/ (n)
casquinha

χωνευτήριο /xˌoneftˈiriˌo/ (n)
cadinho
  (μεταλλουργία) ειδικό ανθεκτικό δοχείο για την πύρωση και το λιώσιμο / τήξη διαφόρων μετάλλων ή άλλων υλικών
  (μεταφορικά) χοάνη (που συμβάλλει στην ανάμειξη, αφομοίωση, ομογενοποίηση κ.λπ.)

χωνεύω /xonˈevo/ (v)
digerir

χωρίζω /xorˈizo/ (v)
afastar

χωρίς /xoˈɾιs/
sem

χωρητικότητα /xˌoritikˈotitˌa/ (n)
lotação

χωριάτης /xoɾˈʝa.tis/ (n)
caipira
  που κατοικεί σε χωριό

χωριουδάκι /xoɾ.ʝuˈða.ci/ (n)
aldeia

χωρισμός /xo.ɾiˈzmos/ (n)
separação

χωριστά /xˌoristˈa/ (adv)
separadamente

χωριό /xoɾˈʝo/ (n)
aldeia, povoado
  (συνεκδοχικά) το σύνολο των κατοίκων του οικισμού, οι χωρικοί

χωροφύλακας /xo.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
gendarme
  (γενικότερα, επάγγελμα) μέλος της χωροφυλακής

χόκεϊ /ˈxo.cei̯/ (n)
hóquei

χόνδρος /xˈonðros/ (n)
cartilagem

χόρτο /xˈorto/ (n)
feno

χύμα /ˈçi.ma/ (adv)
a granel
  για τρόφιμα ή ποτά που πωλούνται χωρίς να είναι συσκευασμένα ή εμφιαλωμένα

χύνω /çˈino/ (v)
despejar, entornar
  (μεταβατικό) προκαλώ τη ροή ενός υγρού από το δοχείο στο οποίο βρισκόταν προς τα κάτω.

χώμα /ˈxo.ma/ (n)
torrão, terra

χώρα /ˈxo.ɾa/ (n)
país, nação

χώρος /ˈxo.ɾos/ (n)
espaço

ψάθα /ˈpsa.θa/ (n)
verga

ψάλτης /psˈaltis/ (n)
cantor

ψάρι /ˈpsa.ɾi/ (n)
peixe

ψάχνω /psˈaxno/ (v)
procurar, pesquisar

ψέμα /psˈema/ (n)
mentira

ψήνω /ˈpsi.no/ (v)
torrar

ψήφιση /ˈpsi.fi.si/ (n)
votação

ψήφος /ˈpsi.fos/ (n)
votação

ψίθυρος /ˈpsi.θi.ɾos/ (n)
rumor

ψίχα /ˈpsi.xa/ (n)
miolo

ψαλίδα /psaˈli.ða/ (n)
cisalha
  (μεγεθυντικό) μεγάλο ψαλίδι όπως αυτό του κηπουρού

ψαλίδι /psaˈli.ði/ (n)
tesoura

ψαλμός /psalmˈos/ (n)
salmo

ψαλτήριο /psaltˈiriˌo/ (n)
saltério

ψαμμίτης /psamˈitis/ (n)
arenito

ψαράκι /psarˈaci/ (n)
peixinho

ψαράς /psarˈas/ (n)
pescador

ψαρεύω /psaˈɾe.vo/ (v)
pescar

ψαρόνι /psaˈɾo.ni/ (n)
estorninho

ψαρός /psaˈɾos/ (adj)
cinzento, pardo

ψείρα /psˈira/ (n)
piolho

ψεκάζω /psekˈazo/ (v)
pulverizar

ψεκαστήρας /psˌekastˈiras/ (n)
pulverizador

ψευδάργυρος /psevˈðaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
zinco

ψευδής /psevˈðis/ (adj)
errado

ψευδίζω /pseˈvði.zo/ (v)
cecear

ψευδαίσθηση /pseˈvðe.sθi.si/ (n)
ilusão

ψευδο- /pse.vðo/
pseudo-

ψευδοεπιστήμη /pse.vðo.e.piˈsti.mi/ (n)
pseudociência

ψευδοκύηση /psˌevðocˈiisˌi/ (n)
gravidez psicológica

ψευδορκία /psˌevðorcˈia/ (n)
perjúrio

ψευδοφάρμακο /psˌevðofˈarmakˌo/ (n)
placebo

ψευδόφιλος /psevðˈofilˌos/ (adj)
falso amigo

ψευδώνυμο /pseˈvðo.ni.mo/ (n)
pseudônimo

ψευτιά /psˌeftiˈa/ (n)
mentira

ψευτοφιλία /psˌeftofilˈia/ (n)
falsa amizade

ψεύδομαι /ˈpse.vðo.me/ (v)
mentir

ψεύτης /ˈpse.ftis/ (n)
mentiroso

ψεύτικος /ˈpse.fti.kos/ (adj)
de mentira

ψηλαφώ /psi.laˈfo/ (v)
apalpar

ψηλόλιγνος /psilˈoliɣnˌos/ (adj)
esguio

ψηλός /psiˈlos/ (adj)
alto
  (για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μεγάλο ανάστημα
  (για αντικείμενο) που έχει μεγάλο ύψος

ψητός /psitˈos/ (adj)
assado

ψηφίζω /psiˈfi.zo/ (v)
votar

ψηφίο /psiˈfi.o/ (n)
algarismo, cifra

ψηφιακός /psi.fi.aˈci/ /psi.fi.aˈko/ /psi.fi.aˈkos/ (adj)
digital

ψηφιδωτό /psˌifiðotˈo/ (n)
mosaico

ψηφιοποίηση /psi.fi.oˈpi.i.si/ (n)
digitalização

ψηφοφορία /psˌifoforˈia/ (n)
voto

ψηφοφόρος /psˌifofˈoros/ (n)
eleitor

ψι /psi/ (n)
psi

ψιθυρίζω /psi.θiˈɾi.zo/ (v)
sussurrar, cochichar

ψιλά /psiˈla/ (n)
trocado
  τα χρήματα

ψιλοκόβω /psi.loˈko.vo/ (v)
picar

ψιλομεθυσμένος /psˌilomˌeθismˈenos/
alto

ψιχαλίζει /psˌixalˈizi/ (v)
chuviscar

ψοφίμι /psoˈfi.mi/ (n)
carcaça

ψυγείο /psiˈʝi.o/ (n)
frigorífico, geladeira

ψυχή /psiˈçi/ (n)
alma, ânimo, espírito
alma
  (μουσική, εξάρτημα οργάνου) μικρό ξυλαράκι μέσα στο ηχείο εγχόρδου μουσικού οργάνου, που βοηθά στη μετάδοση των δονήσεων των χορδών και είναι κρίσιμο για την ποιότητα του ήχου

ψυχίατρος /psiˈçi.a.tɾos/ (n)
psiquiatra

ψυχαγωγία /psˌixaɣojˈia/ (n)
recreio

ψυχανάλυση /psˌixanˈalisˌi/ (n)
psicanálise

ψυχαναλυτής /psˌixanˌalitˈis/ (n)
psicanalista

ψυχιατρική /psˌiçatricˈi/ (n)
psiquiatria

ψυχοθεραπεία /psˌixoθˌerapˈia/ (n)
psicoterapia

ψυχολογία /psi.xo.loˈʝi.a/ (n)
psicologia

ψυχολογικός /psˌixolˌojikˈos/ (adj)
psicológico

ψυχολόγος /psi.xoˈlo.ɣos/ (n)
psicólogo, psicóloga

ψυχοπάθεια /psi.xoˈpa.θi.a/ (n)
psicopatia

ψυχοπαθής /psˌixopaθˈis/ (adj)
psicopata

ψυχοπομπός /psi.xo.pomˈbos/ (n)
psicopompa

ψυχοσάββατο /psi.xoˈsa.va.to/ (n)
Dia de Finados

ψυχοσωματικός /psˌixosˌomatikˈos/ (adj)
psicossomático

ψυχοφυσιολογία /psˌixofˌisjolojˈia/ (n)
psicofisiologia

ψυχρό μέτωπο /psiˈxɾo ˈme.to.po/
frente fria

ψυχρόμετρο /psixrˈometrˌo/ (n)
psicrómetro

ψυχρός /psiˈxɾos/ (adj)
frio

ψυχρός πόλεμος /psixrˈos pˈolemˌos/
Guerra Fria

ψυχρόφιλος /psixrˈofilˌos/ (n)
psicrófilo

ψυχωτικός /psˌixotikˈos/ (n)
psicótico

ψωμάκι /psomˈaci/ (n)
pãozinho

ψωμί /psoˈmi/ (n)
pão

ψωνίζω /psonˈizo/ (v)
comprar

ψωρίαση /psorˈiasˌi/ (n)
psoríase

ψύλλος /ˈpsi.los/ (n)
pulga

ψύχωση /psˈixosˌi/ (n)
psicose

ωαγωγός /o.a.ɣoˈɣos/ (n)
oviduto

ωδή /oðˈi/ (n)
ode

ωκεανογράφος /ˌoceˌanoɣrˈafos/ (n)
oceanografista

ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (n)
oceano
  (γεωγραφία) μεγάλη θαλάσσια έκταση που χωρίζει ηπείρους μεταξύ τους και καλύπτει μεγάλο μέρος της υδρογείου.

ωλένη /oˈle.ni/ (n)
cúbito

ωμ /ˈom/ (n)
ohm

ωμέγα /omˈeɣa/ (n)
ómega

ωμοπλάτη /ˌomoplˈati/ (n)
escápula

ωμόπλινθος /omˈoplinθˌos/ (n)
adobe

ωοειδής /ˌooiðˈis/ (adj)
oval

ωοθήκη /ˌooθˈici/ (n)
ovário

ωοθηκεκτομή /ˌooθˌicektomˈi/ (n)
ooforectomia

ωοθυλάκιο /ˌooθilˈaco/ (n)
folículo

ωοκύτταρο /ˌoocˈitarˌo/ (n)
ovócito

ωορρηξία /ˌooriksˈia/ (n)
ovulação

ωρίμανση /orˈimansˌi/ (n)
maturação

ωραίος /oˈɾe.os/ (adj)
bom

ωριμάζω /o.ɾiˈma.zo/ (v)
amadurecer

ωριμότητα /o.ɾiˈmo.ti.ta/ (n)
maturidade

ωροδείκτης /ˌoroðˈiktis/ (n)
ponteiro das horas

ωρολογιακή βόμβα /ˌorolˌojacˈi vˈomva/
bomba-relógio

ωροσκόπιο /o.ɾoˈsko.pi.o/ (n)
horóscopo

ωσαννά /o.saˈna/
hosana

ωσμωτικός /ˌosmotikˈos/ (adj)
osmótico

ωσμόμετρο /osmˈometrˌo/ (n)
osmómetro

ωστόσο /osˈto.so/
no entanto

ωτίτιδα /otˈitiðˌa/ (n)
otite

ωτιαίος /ˌotiˈeos/ (adj)
auricular

ωτικός /ˌotikˈos/ (adj)
auricular

ωτορινολαρυγγολογία /ˌotorˌinolˌariŋɡˌolojˈia/ (n)
otorrinolaringologia

ωτορινολαρυγγολόγος /ˌotorˌinolˌariŋɡolˈoɣos/ (n)
otorrinolaringologista

ωφελιμισμός /o.fe.li.miˈzmos/ (n)
utilitarismo

ωχρινοτροπίνη /ˌoxrinˌotropˈini/ (n)
hormona luteinizante

ωχρότητα /oxrˈotitˌa/ (n)
palidez

ωόν /oˈon/ (n)
ovo

ό,τι /ˈo.ti/
qualquer coisa

ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός /ˌomikrontˈonos tˈi lˈabi ðˈen ˌine xrisˈos/
nem tudo que reluz é ouro

όαση /ˈo.a.si/ (n)
oásis

όγδοος /ˈoɣðoˌos/
oitavo

όγκος /ˈoŋ.ɡos/ (n)
volume

όζον /ˈozon/ (n)
ozônio

όλε /ˈo.le/
ole

όλισβος /ˈo.li.zvos/ (n)
dildo, consolador

όλκιμος /ˈolcimˌos/ (adj)
dúctil

όλμιο /ˈolmiˌo/ (n)
hólmio

όλμος /ˈol.mos/ (n)
morteiro

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη /ˈo.li i ˈðɾo.mi o.ðiˈɣun sti ˈɾo.mi/
todos os caminhos levam a Roma

όλυρα /ˈolirˌa/ (n)
espelta

όμηρος /ˈo.mi.ɾos/ (n)
refém

όμικρον /ˈomikrˌon/ (n)
ómicron

όμοιος /ˈo.mi.os/ (adj)
similar, igual

όμορφος /ˈo.moɾ.fos/ (adj)
bonito, belo, atraente, formoso

όμποε /ˈo.bo.e/ (n)
oboé

όμως /ˈo.mos/
entretanto

όναγρος /ˈonaɣrˌos/ (n)
onagro

όνειρα γλυκά /ˈo.ni.ɾa ˈɣli.ka/
bons sonhos

όνειρο /ˈo.ni.ɾo/ (n)
sonho

όνομα /ˈo.no.ma/ (n)
nome, reputação

όνομα αρχείου /ˈonom arçˈiu/
nome de arquivo

όξινος /ˈoksinˌos/ (adj)
ácido

όπερ έδει δείξαι /ˈo.peɾ ˈe.ði ˈði.kse/
como queríamos demonstrar

όπερα /ˈoperˌa/ (n)
ópera

όπιο /ˈo.pi.o/ (n)
ópio

όπλο /ˈo.plo/ (n)
fuzil, arma

όποιος /ˈo.pços/
quem

όπως /ˈopos/
como
  (χρονικός) ενώ
  για παράδειγμα

όραμα /ˈo.ɾa.ma/ (n)
visão

όραση /ˈo.ɾa.si/ (n)
vista, visão

όργανο /ˈorɣanˌo/ (n)
órgão

όργιο /ˈorjo/ (n)
orgia

όργωμα /ˈor.ɣo.ma/ (n)
aragem

όρεξη /ˈo.ɾe.ksi/ (n)
apetite

όρθιος /ˈoɾ.θi.os/ (adj)
ereto

όρθρος /ˈorθros/ (n)
matina

όριο /ˈo.ɾi.o/ (n)
limite

όρισμα /ˈorismˌa/ (n)
argumento

όρκα /ˈoɾ.ka/ (n)
orca

όρκος /ˈoɾ.kos/ (n)
jura, juramento

όρμος /ˈormos/ (n)
enseada

όρνιο /ˈoɾ.ɲo/ (n)
abutre-fouveiro

όρος /ˈo.ɾos/ (n)
termo
  μια διάταξη, ένα μέρος μιας συμφωνίας
  (πληροφορική) προαιρετικός όρος σε εντολή που την εξειδικεύει

όροφος /ˈo.ɾo.fos/ (n)
andar
  χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιώροφο)

όσμιο /ˈosmiˌo/ (n)
ósmio

όσο /ˈo.so/ (adv)
asse
  για δήλωση ποσότητας ή έκτασης, ενίοτε σε ίδιο επίπεδο με μια άλλη

όσπριο /ˈospriˌo/ (n)
legume, leguminosa

όστια /ˈostiˌa/ (n)
hóstia

όστρακο /ˈostrakˌo/ (n)
concha

όσφρηση /ˈo.sfɾi.si/ (n)
olfato

όσχεο /ˈo.sçe.o/ (n)
escroto

όταν /ˈo.tan/
quando
  εισάγει δευτερεύουσες χρονικές προτάσεις

όφελος /ˈofelˌos/ (n)
lucro

όχημα /ˈo.çi.ma/ (n)
veículo

όχθη /ˈo.xθi/ (n)
margem

όχι /ˈo.çi/ (adv)
não

ύαινα /ˈi.e.na/ (n)
hiena

ύβος /ˈivos/ (n)
corcova

ύλη /ˈi.li/ (n)
matéria

ύμνος /ˈimnos/ (n)
hino

ύπαρξη /ˈiparksˌi/ (n)
existência

ύπαρχος /ˈi.paɾ.xos/ (n)
imediato
  (στρατιωτικός βαθμός, ναυτικός όρος) ο αμέσως επόμενος στην ιεραρχία κάτω από τον κυβερνήτη ενός πολεμικού πλοίου ή τον καπετάνιο ενός εμπορικού
  (ιστορία) αυτός που είχε την ευθύνη της τροφοδοσίας και γενικότερα της επιμελητείας ενός στρατού (ιδίως όταν βρισκόταν σε εκστρατεία)

ύπνος /ˈi.pnos/ (n)
sono

ύπνωση /ˈipnosˌi/ (n)
hipnose

ύποπτος /ˈi.po.ptos/ (n)
suspeito

ύπτιος /ˈi.pti.os/ (adj)
supino

ύσσωπος /ˈissopˌos/ (n)
hissopo

ύστερο /ˈisterˌo/ (n)
secundinas

ύττριο /ˈitriˌo/ (n)
ítrio

ύφαλος /ˈi.fa.los/ (n)
recife, arrecife

ύφανση /ˈi.fan.si/ (n)
costura

ύφασμα /ˈifasmˌa/ (n)
pano

ύφεση /ˈi.fe.si/ (n)
recessão
  (οικονομία) η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας

ύψιλον /ˈipsilˌon/ (n)
hipsilo

ύψος /ˈi.psos/ (n)
apogeu, altura

ώμος /ˈo.mos/ (n)
ombro, espádua

ώρα /ˈo.ɾa/ (n)
hora

ώριμος /ˈorimˌos/ (adj)
maduro

ώσμωση /ˈosmosˌi/ (n)
osmose

ώχρα /ˈo.xɾa/ (n)
ocre
  ονομασία χρώματος της ζωγραφικής αλλά και γενικά της βαφής, σε τόνους του κίτρινου, του καφέ και του κόκκινου.