ελληνικά-italiano FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: el; it
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

άρχης (suffix)
arca

έτα /ˈe.ta/ (suffix)
etta

έτο (suffix)
etto

ίστας /ˈi.stas/ (suffix)
ista

α (suffix)
mente
  κατάληξη επιρρημάτων

γένεση (suffix)
genesi

γραφία /ɣɾaˈfi.a/ (suffix)
grafia

ιάνος (suffix)
iano

ικός /iˈkos/ (suffix)
ico

ισμός /iˈzmos/ (suffix)
ismo

κράτης /ˈkɾa.tis/ (suffix)
cratica

κρατία /kɾaˈti.a/ (suffix)
crazia

λογία /loˈʝi.a/ (suffix)
logia
  επιστήμη

μανία /maˈni.a/ (suffix)
mania

μετρία /meˈtɾi.a/ (suffix)
metria

ρροια (suffix)
rragia

σκόπιο (suffix)
scopio

φιλος (suffix)
filo

φοβία /foˈvi.a/ (suffix)
fobia

Άαχεν (pn)
Aquisgrana

Άβελ (pn)
Abele

Άβολα
Avola

Άγγλος (pn)
inglese

Άγιο Πνεύμα (pn)
Spirito Santo

Άγιοι Τόποι (pn)
Terra santa

Άγιος Ανδρέας /ˈa.ʝi.os anˈðɾe.as/ (pn)
San Andrea
  εκκλησία

Άγιος Βαρθολομαίος (pn)
San Bartolomeo

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες (pn)
Saint Vincent e Grenadine

Άγιος Γεώργιος (pn)
San Giorgio

Άγιος Θωμάς (pn)
San Tommaso

Άγιος Ιωάννης (pn)
San Giovanni

Άγιος Μάρκος (pn)
San Marco

Άγιος Μαρίνος (pn)
San Marino

Άγιος Μαρτίνος (pn)
San Martino

Άγιος Νικόλαος (pn)
San Nicolò

Άγιος Πέτρος (pn)
San Pietro

Άγιος Παύλος (pn)
San Paolo

Άγιος Στέφανος /ˈa.ʝi.os ˈste.fa.nos/ (pn)
San Stefano

Άγιος Χριστόφορος και Νέβις (pn)
Saint Kitts e Nevis

Άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (pn)
Ankara

Άδης (pn)
Ade
  θεός του κάτω κόσμου

Άθως /ˈa.θos/ (pn)
Athos

Άκαμπα /ˈa.ka.ba/ (pn)
Acaba

Άκκρα /ˈa.kɾa/ (pn)
Accra

Άλδος (pn)
Aldo

Άλπεις /ˈal.pis/ (pn)
Alpi

Άλσφελντ
Alsfeld

Άμστερνταμ /ˈam.steɾ.dam/ (pn)
Amsterdam

Άνδεις /ˈan.ðis/ (pn)
Ande

Άνδρος /ˈan.ðɾos/ (pn)
Andro

Άννα /ˈa.na/ (pn)
Anna

Άνουβις (pn)
Anubi

Άντσιο /ˈan.t͡si.o/
Anzio

Άνω Βόλτα /ˈa.no ˈvol.ta/ (pn)
Alto Volta

Άνω Λιόσια /ˈa.no ˈʎo.sça/ (pn)
Ano Liosia

Άουγκσμπουργκ /ˈa.ugs.buɾg/ (pn)
Augusta

Άπω Ανατολή (pn)
Estremo Oriente

Άραβας /ˈa.ɾa.vas/ (pn)
arabo

Άργος /ˈaɾ.ɣos/ (pn)
Argo

Άρειος Πάγος /ˈa.ɾi.os ˈpa.ɣos/ (pn)
areopago

Άρης (pn)
Marte
  πλανήτης

Άρνεμ /ˈaɾ.nem/ (pn)
Arnhem

Άρνος /ˈaɾ.nos/ (pn)
Arno

Άσμα Ασμάτων (pn)
Cantico dei Cantici

Άστι /ˈa.sti/
Asti

Άτλας /ˈa.tlas/ (pn)
Atlante

Έκο /ˈe.ko/ (pn)
Eco

Έκτορας (pn)
Ettore

Έκτωρ (pn)
Ettore

Έλληνας /ˈe.li.nas/ (pn)
greco

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (pn)
Unione delle Repubbliche Socialiste Sovietiche

Έξοδος (n)
Esodo

Έρις (pn)
Eride

Έρμος /ˈeɾ.mos/ (pn)
Ermo

Έρως /ˈe.ɾos/ (pn)
Cupido, Eros

Έσδρας (pn)
Esdra

Έχιδνα /ˈe.çi.ðna/ (pn)
echidna
  μυθολογία

Ήλιος (pn)
Sole

Ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (pn)
Epiro

Ήρα /ˈi.ɾa/ (pn)
Era
  θεά

Ήφαιστος /ˈi.fe.stos/ (pn)
Efesto

Ίαιρος (pn)
Giairo

Ίκαρος (n)
Icaro

Ίλιον /ˈi.li.on/ (pn)
Ilion

Ίμολα
Imola

Όλιβερ (pn)
Oliviero

Όλυμπος (pn)
Olimpo

Όμηρος (pn)
Omero

Όρεγκον (pn)
Oregon

Όσλο (pn)
Oslo

Όφις (pn)
Serpente

Ύδρα /ˈi.ðɾa/ (pn)
Idra femmina, Idra
  αστερισμός
Idra
  νησί

Ύδρος (pn)
Idro

Ώρχους /ˈoɾ.xus/
Aarhus

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Prima guerra mondiale

ΑΕΠ
PIL
  ακαθάριστο εγχώριο προϊόν

ΑΟΖ
ZEE

ΑΤΙΑ /aˈti.a/
OVNI

ΑΤΜ /ˈei ti ˈem/
bancomat

Αίγινα /ˈe.ʝi.na/ (pn)
Egina

Αίγυπτος /ˈe.ʝi.ptos/ (pn)
Egitto

Αίολος /ˈe.o.los/ (pn)
Eolo

Αίσωπος /ˈe.so.pos/ (pn)
Esopo

Αίτνα (pn)
Etna

Ααρών /a.aˈɾon/ (pn)
Aronne

Αβάνα /aˈva.na/ (pn)
Avana

Αββακούμ (pn)
Abacuc, Abacucco

Αβελλίνο /a.veˈli.no/
Avellino

Αβινιόν /a.viˈɲon/ (pn)
Avignone

Αβραάμ (pn)
Abramo

Αγάθη (pn)
Agata

Αγάθων (pn)
Agatone

Αγία Άννα (pn)
Santa Anna

Αγία Γραφή
Sacra Scrittura

Αγία Λουκία (pn)
Santa Lucia

Αγία Μαύρα (pn)
Santa Maura

Αγία Πετρούπολη (pn)
San Pietroburgo

Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (pn)
Sacro Romano Impero

Αγία Τριάδα (pn)
Trinità, Santissima Trinità

Αγγαίος (pn)
Ageo

Αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (pn)
Angelica

Αγγλία /aŋˈɡli.a/ (pn)
Inghilterra

Αγγλίδα (pn)
inglese

Αγγλικανική Εκκλησία
Chiesa anglicana

Αγκριτζέντο
Agrigento

Αγνή /aˈɣni/ (pn)
Agnese

Αγρίνιο /aˈɣɾi.ni.o/ (pn)
Agrinio

Αγχίσης (pn)
Anchise

Αδάμ /aˈðam/ (pn)
Adamo

Αδριατική /a.ðɾi.a.tiˈci/ (pn)
Adriatico

Αδόλφος (pn)
Adolfo

Αετός /a.eˈtos/ (pn)
Aquila

Αζερμπαϊτζάν (pn)
Azerbaigian, Azerbaijan

Αζόρες /aˈzo.ɾes/ (pn)
Azzorre

Αηδόνι
Aidoni

Αθήνα /aˈθi.na/ (pn)
Atene

Αθανάσιος (pn)
Atanasio

Αθηνά /a.θiˈna/ (pn)
Atena

Αθηναίος /a.θiˈne.os/ (pn)
ateniese
  Αθηναίος (πατριδωνυμικό)

Αθμονία /a.θmoˈni.a/ (pn)
Athmonía

Αιγέας /eˈʝe.as/ (pn)
Egeo

Αιγαίο Πέλαγος (pn)
Mar Egeo

Αιγιλία /e.ʝiˈli.a/ (pn)
Egilia

Αιγωλιός ο πένθιμος (pn)
Civetta capogrosso

Αιγόκερως (pn)
Capricorno

Αιγύπτιος (pn)
egiziano

Αιθαλίδες /e.θaˈli.ðes/ (pn)
Etalide

Αιθιοπία (pn)
Etiopia

Αικατερίνη /e.ka.teˈɾi.ni/ (pn)
Caterina

Αιμίλιος /eˈmi.li.os/ (pn)
Emilio

Αιμιλία /e.miˈli.a/ (pn)
Emilia

Αινείας (pn)
Enea

Αιξωνή /e.ksoˈni/ (pn)
Essone

Αισχύλος /eˈsçi.los/ (pn)
Eschilo

Ακίνδυνος (pn)
Acindino

Ακουιτανία /a.ku.i.taˈni.a/ (pn)
Aquitania

Ακρόπολη (pn)
Acropoli

Ακτή Ελεφαντοστού (pn)
Costa d'Avorio

Αλάσκα (pn)
Alaska, Alasca

Αλέξανδρος /aˈle.ksan.ðɾos/ (pn)
Alessandro, Sandro

Αλή (pn)
Alì

Αλίκη /aˈli.ci/ (pn)
Alice

Αλαμπάμα (pn)
Alabama

Αλβέρτος /alˈveɾ.tos/ (pn)
Alberto

Αλβανία /al.vaˈni.a/ (pn)
Albania

Αλβανός /al.vaˈnos/ (pn)
albanese

Αλβιώνα /al.viˈo.nα/ (pn)
Albione

Αλγέρι /alˈʝe.ɾi/ (pn)
Algeri

Αλγερία /al.ʝeˈɾi.a/ (pn)
Algeria, Algeri

Αλγερινή /al.ʝe.ɾiˈni/ (pn)
algerina

Αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (pn)
algerino

Αλεξάνδρα /a.leˈksan.ðɾa/ (pn)
Alessandra

Αλεξάνδρεια /a.leˈksan.ðɾi.a/ (pn)
Alessandria

Αλεξία (pn)
Alessia

Αλεξανδρούπολη /a.le.ksanˈðɾu.po.li/ (pn)
Alessandropoli

Αλιάκμονας /a.liˈak.mo.nas/ (pn)
Aliacmone

Αλικαρνασσός /a.li.kaɾ.naˈsos/ (pn)
Alicarnasso

Αλιμούς /a.liˈmus/ (pn)
Alimunte

Αλλάχ (pn)
Allah

Αλσατή /al.saˈti/ (pn)
alsaziana

Αλσατία /al.saˈti.a/ (pn)
Alsazia

Αλσατός /al.saˈtos/ (pn)
alsaziano

Αλταμούρα /al.taˈmu.ɾa/
Altamura

Αλωπεκή /a.lo.peˈci/ (pn)
Alopece

Αλώπηξ (pn)
Volpetta

Αμάλθεια (pn)
Amaltea

Αμάλφι /aˈmal.fi/
Amalfi

Αμάν /aˈman/ (pn)
Amman

Αμαζόνα (pn)
amazzone

Αμαζόνιος /a.maˈzo.ni.os/ (pn)
Amazzoni, Rio delle Amazzoni

Αμβέρσα /aɱˈveɾ.sa/ (pn)
Anversa

Αμβούργο (pn)
Amburgo

Αμβρόσιος (pn)
Ambrogio

Αμερική /a.me.ɾiˈci/ (pn)
America, Americhe

Αμερικανίδα /a.me.ɾi.kaˈni.ða/ (pn)
americana

Αμερικανική Σαμόα /a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a/ (pn)
Samoa americane, Samoa Americane

Αμερικανός /a.me.ɾi.kaˈnos/ (pn)
americano

Αμμόχωστος (pn)
Famagosta

Αμοργός (pn)
Amorgo

Αμπιτζάν /a.biˈd͡zan/ (pn)
Abidjan

Αμπχαζία (pn)
Abcasia, Abkhazia

Αμφιτρίτη (pn)
Anfitrite

Αμφιτροπή /aɱ.fi.tɾoˈpi/ (pn)
Anfitrope

Αμώς (pn)
Amos

Ανάσταση (pn)
resurressi
  χριστιανική Ανάσταση

Αναγέννηση (n)
Rinascimento

Αναξίμανδρος (pn)
Anassimandro

Αναξιμένης (pn)
Anassimene

Αναστασία /a.na.staˈsi.a/ (pn)
Anastasia

Ανατολία /a.na.toˈli.a/ (pn)
Anatolia

Ανγκολέζα /aŋ.goˈle.za/ (pn)
angolana

Ανγκολέζος /aŋ.goˈle.zos/ (pn)
angolano

Ανγκουίλα /aŋ.guˈi.la/ (pn)
Anguilla

Ανγκουλέμ (pn)
Angoulême

Ανγκόλα /aŋˈɡo.la/ (pn)
Angola

Ανδαλουσία /an.ða.luˈsi.a/ (pn)
Andalusia

Ανδαλουσιανή /an.ða.lu.si.aˈni/ (pn)
andalusa

Ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (pn)
andaluso

Ανδορανή /an.ðo.ɾaˈni/ (pn)
andorrana

Ανδορανός /an.ðo.ɾaˈnos/ (pn)
andorrano

Ανδρέας /anˈðɾe.as/ (pn)
Andrea

Ανδρομάχη (pn)
Andromaca

Ανδρομέδα (pn)
Andromeda

Ανδρόνικος /anˈðɾo.ni.kos/ (pn)
Andronico

Ανδόρα /anˈðo.ɾa/ (pn)
Andorra

Ανδόρα λα Βέλια /anˈðo.ɾa ˈla ˈve.ʎa/ (pn)
Andorra la Vella

Ανθεστηριώνας /an.θe.sti.ɾiˈo.nas/ (pn)
Antesterione

Ανκόνα /anˈko.na/ (pn)
Ancona

Αννίβας /aˈni.vas/ (pn)
Annibale

Αντήνορας (pn)
Antenore

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα /anˈdi.gu.a ˈce baɾˈbu.da/ (pn)
Antigua e Barbuda

Αντίλλες /anˈdi.les/ (pn)
Antille

Αντίς Αμπέμπα /aˈdis aˈbe.ba/ (pn)
Addis Abeba

Ανταναναρίβο /an.da.na.naˈɾi.vo/ (pn)
Antananarivo

Ανταρκτική /an.daɾ.ktiˈci/ (pn)
Antartide

Αντικύθηρα /an.diˈci.θi.ɾa/ (pn)
Cerigotto

Αντιόχεια /an.diˈo.çi.a/ (pn)
Antiochia

Αντλία (pn)
Macchina Pneumatica

Αντχριμνίρ (pn)
Andhrímnir

Αντωνία (pn)
Antonia

Αντώνιος /anˈdo.ni.os/ (pn)
Antonio, Antonia

Ανόι (pn)
Hanoi

Απέννινα /aˈpe.ni.na/ (pn)
Appennini

Αποκάλυψη (pn)
Apocalisse

Απουλήιος (pn)
Apuleio

Απουλία /a.puˈli.a/ (pn)
Puglia

Απρίλιος /aˈpɾi.li.os/ (pn)
Aprile, aprile
  Απρίλιος

Απόλλων (pn)
Apollo

Αράβισσα /aˈɾa.vi.sa/ (pn)
araba

Αράλη /aˈɾa.li/ (pn)
Aral

Αρέτσο
Arezzo

Αραβία /a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Arabia

Αραγονέζος /a.ɾa.ɣoˈne.zos/ (pn)
aragonese

Αραγονία /a.ɾa.ɣoˈni.a/ (pn)
Aragona

Αργεντινή /aɾ.ʝen.diˈni/ (pn)
Argentina
argentina

Αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (pn)
argentino

Αργυρούπολη /aɾ.ʝiˈɾu.po.li/ (pn)
Argiroupoli

Αρθούρος /aɾˈθu.ɾos/ (pn)
Arturo

Αριάδνη (pn)
Arianna

Αριζόνα /a.ɾiˈzo.na/ (pn)
Arizona

Αριθμοί (n)
Numeri

Αριστοτέλης (pn)
Aristotele

Αριστοφάνης (pn)
Aristofane

Αρκτική /aɾ.ktiˈci/ (pn)
Artide

Αρλ /ˈaɾl/ (pn)
Arles

Αρμένια /aɾˈme.ni.a/ (pn)
armena

Αρμένιος /aɾˈme.ni.os/ (pn)
armeno

Αρμενία /aɾ.meˈni.a/ (pn)
Armenia

Αρούμπα /aˈɾu.ba/ (pn)
Aruba

Αρχάγγελος Μιχαήλ (pn)
San Michele

Αρχάγγελσκ /aɾˈxaŋ.ɟelsk/ (pn)
Arcangelo

Αρχιμήδης (pn)
Archimede

Ασία /aˈsi.a/ (pn)
Asia

Ασιάτης /a.siˈa.tis/ (pn)
asiatico

Ασιάτισσα /a.siˈa.ti.sa/ (pn)
asiatica

Ασκληπιός (pn)
Asclepio

Ασμάρα /aˈzma.ɾa/ (pn)
Asmara

Ασουάν /a.suˈan/ (pn)
Assuan

Ασπίς (pn)
Scudo

Ασσυρία /a.siˈri.a/ (pn)
Assiria

Αστούρια /aˈstu.ɾi.a/ (pn)
Asturie

Αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (pn)
Astrachan'

Ατλάντα /atˈlan.da/ (pn)
Atlanta

Ατλαντικός Ωκεανός /at.lan.diˈkos o.ce.aˈnos/ (pn)
Oceano Atlantico

Αττίλας (pn)
Attila

Αττική /a.tiˈci/ (pn)
Attica

Αυγουστίνος /a.vɣuˈsti.nos/ (pn)
Agostino

Αυλώνας /aˈvlo.nas/ (pn)
Valona

Αυστρία /afˈstɾi.a/ (pn)
Austria

Αυστραλία /af.stɾaˈli.a/ (pn)
Australia
  χώρα της Ωκεανίας

Αυστραλασία /af.stɾa.laˈsi.a/ (pn)
Australasia

Αυστραλός /af.stɾaˈlos/ (pn)
australiano

Αυστριακή /af.stɾi.aˈci/ (pn)
austriaca

Αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (pn)
austriaco

Αυστροουγγαρία (pn)
Austria-Ungheria

Αφγανή /af.ɣaˈni/ (pn)
afghana

Αφγανιστάν /af.ɣa.niˈstan/ (pn)
Afghanistan, Afganistan

Αφγανός /af.ɣaˈnos/ (pn)
afghano, afgano

Αφρική /a.fɾiˈci/ (pn)
Africa

Αφροδίτη (pn)
Afrodite
  θεά του έρωτα στην αρχαία ελληνική μυθολογία
  θεά του έρωτα
Venere
  πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχαΐα /a.xaˈi.a/ (pn)
Acaia
  νομός της Ελλάδος
  περιοχή της αρχαίας Ελλάδας

Αχαιός (pn)
Acheo

Αχιλλέας (pn)
Achille

Αϊνστάιν (pn)
Einstein

Αϊτή (pn)
Haiti

Αϊόβα (pn)
Iowa

Αύγουστος /ˈa.vɣu.stos/ (pn)
agosto
  Αύγουστος - μήνας

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Seconda guerra mondiale

Βάαλ (pn)
Baal

Βάδη-Βυρτεμβέργη (pn)
Baden-Vurtemberga

Βάνδαλος (pn)
vandalo

Βάσκος /ˈva.skos/ (pn)
basco

Βέλγιο /ˈvel.ʝi.o/ (pn)
Belgio

Βέλγος /ˈvel.ɣos/ (pn)
belga

Βέλος (pn)
Freccia

Βέρβερος /ˈveɾ.ve.ɾos/ (pn)
berbero

Βέρνη /ˈveɾ.ni/ (pn)
Berna

Βέρνον (pn)
Vernon

Βίβλος (pn)
Bibbia

Βίκινγκ /ˈvi.ciŋɡ/ (pn)
vichingo

Βίλνιους (pn)
Vilna

Βίνταρ (pn)
Víðarr

Βαβέλ (pn)
Babele

Βαβυλωνία /va.vi.loˈni.a/ (pn)
Babilonia
  αρχαία χώρα

Βαβυλώνα (pn)
Babilonia

Βαβυλώνιος /va.viˈlo.ni.os/ (pn)
babilonese

Βαγδάτη /vaˈɣða.ti/ (pn)
Bagdad

Βακτριανή /vak.tɾi.aˈni/ (pn)
Battria

Βαλένθια (pn)
Valencia, Valenzia

Βαλέτα (pn)
La Valletta

Βαλεαρίδες /va.le.aˈɾi.ðes/ (pn)
Baleari

Βαλεντίνος (pn)
Valentino

Βαλκάνια /valˈka.ni.a/ (pn)
Balcani

Βαλντεμάρ (pn)
Valdimaro, Waldemaro

Βαλτική Θάλασσα /val.tiˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar Baltico

Βαλτιμόρη /val.tiˈmo.ɾi/ (pn)
Baltimora

Βανέσσα /vaˈne.sa/ (pn)
Vanessa

Βανουάτου (pn)
Vanuatu

Βαντούζ (pn)
Vaduz

Βαρβάρα /vaɾˈva.ɾa/ (pn)
Barbara

Βαρθολομαίος (pn)
Bartolomeo

Βαρκελώνη /vaɾ.ceˈlo.ni/ (pn)
Barcellona

Βαρνάβας /vaɾˈna.vas/ (pn)
Varnava
  οικισμός της Αττικής

Βαρσοβία (pn)
Varsavia

Βασίλειος /vaˈsi.li.os/ (pn)
Basilio

Βασιλεία /va.siˈli.a/ (pn)
Basilea

Βασιλειών Α' (pn)
I Re

Βασιλειών Β' (pn)
II Re

Βατικανό (pn)
Vaticano

Βαυαρή /va.vaˈɾi/ (pn)
bavarese

Βαυαρία /va.vaˈɾi.a/ (pn)
Baviera

Βαυαρός /va.vaˈɾos/ (pn)
bavarese

Βαϊκάλη /va.iˈka.li/ (pn)
Bajkal, lago Bajkal

Βεατρίκη (pn)
Beatrice

Βεγγάζη /veŋˈga.zi/ (pn)
Bengasi

Βεγγάλη /veŋˈga.li/ (pn)
Bengala

Βεζούβιος (pn)
Vesuvio

Βελγίδα /velˈʝi.ða/ (pn)
belga

Βελιγράδι /ve.liˈɣɾa.ði/ (pn)
Belgrado

Βενέδικτος /veˈne.ði.ktos/ (pn)
Benedetto, Benito

Βενεζουέλα (pn)
Venezuela

Βενετία /ve.neˈti.a/ (pn)
Venezia
  πόλη

Βενιαμίν (pn)
Beniamino

Βερίγγειος Πορθμός /veˈɾiŋ.ɟi.os poɾˈθmos/ (pn)
stretto di Bering

Βερμούδες /veɾˈmu.ðes/ (pn)
Bermude, Bermuda

Βερμόντ (pn)
Vermont

Βερολίνο /ve.roˈli.no/ (pn)
Berlino

Βερολινέζος /ve.ɾo.liˈne.zos/ (pn)
berlinese

Βερτσέλλι
Vercelli

Βερόνα (pn)
Verona

Βερόνικα (pn)
Veronica

Βεσσαραβία /ve.sa.ɾaˈvi.a/ (pn)
Bessarabia

Βεστφαλία /vest.faˈli.a/ (pn)
Westfalia

Βηθεσδά /vi.θeˈsða/ (pn)
Betzaeta
  δεξαμενή στην Ιερουσαλήμ

Βηθλεέμ /vi.θleˈem/ (pn)
Betlemme

Βηρυτός /vi.ɾiˈtos/ (pn)
Beirut

Βησιγότθος (pn)
visigoto

Βιέννη (pn)
Vienna

Βιβιάνα (pn)
Viviana, Vivianna

Βιεντιάν (pn)
Vientiane

Βιετνάμ /vi̯etˈnam/ (pn)
Vietnam

Βιθυνία /vi.θiˈni.a/ (pn)
Bitinia

Βικιλεξικό /vi.ci.le.ksiˈko/ (pn)
Wikizionario

Βικιπαίδεια /vi.ciˈpe.ði.a/ (pn)
Wikipedia

Βικτωρία /vi.ktoˈɾi.a/ (pn)
Vittoria

Βιργινία (pn)
Virginia, Virna

Βιρτζίνια (pn)
Virginia

Βισκαϊκός κόλπος /vi.ska.iˈkos ˈkol.pos/ (pn)
golfo di Biscaglia

Βιστούλας (pn)
Vistola

Βιτρέ (pn)
Vitré

Βλάσιος /ˈvla.si.os/ (pn)
Biagio

Βλαντίμιρ
Vladimiro

Βλαχία (pn)
Valacchia

Βοημία /vo.iˈmi.a/ (pn)
Boemia

Βοημός /vo.iˈmos/ (pn)
boemo

Βοιωτία (pn)
Aonia

Βολίνη (pn)
Boline

Βολιβία /vo.liˈvi.a/ (pn)
Bolivia

Βολιβιανή /vo.li.vi.aˈni/ (pn)
boliviana

Βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (pn)
boliviano

Βονιφάτιος /vo.niˈfa.ti.os/ (pn)
Bonifacio

Βοσνία /vozˈni.a/ (pn)
Bosnia

Βοσνία και Ερζεγοβίνη /voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Bosnia-Erzegovina, Bosnia ed Erzegovina

Βοστώνη /voˈsto.ni/ (pn)
Boston

Βουδαπέστη /vu.ðaˈpe.sti/ (pn)
Budapest

Βουκουρέστι /vu.kuˈɾe.sti/ (pn)
Bucarest

Βουλγάρα /vulˈɣa.ɾa/ (pn)
bulgara

Βουλγάτα (pn)
Vulgata

Βουλγαρία /vul.ɣaˈɾi.a/ (pn)
Bulgaria

Βουργουνδία /vuɾ.ɣunˈði.a/ (pn)
Borgogna

Βουτάδες /vuˈta.ðes/ (pn)
Butade

Βοϊβοντίνα (pn)
Voivodina

Βούδας /ˈvu.ðas/ (pn)
Budda

Βούλγαρος /ˈvul.ɣa.ɾos/ (pn)
bulgaro

Βοώτης (pn)
Boote

Βρέμη /ˈvɾe.mi/ (pn)
Brema

Βραβάντη /vɾaˈvan.di/ (pn)
Brabante

Βραζιλία /vɾa.ziˈli.a/ (pn)
Brasile

Βραζιλιάνα /vɾa.ziˈʎa.na/ (pn)
brasiliana

Βραζιλιάνος /vɾa.ziˈʎa.nos/ (pn)
brasiliano

Βρανδεμβούργο /vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo/ (pn)
Brandeburgo

Βραυρώνα /vɾaˈvɾo.na/ (pn)
Braurone

Βρετάνη /vɾeˈta.ni/ (pn)
Bretagna

Βρετανία /vɾe.taˈni.a/ (pn)
Gran Bretagna

Βρετανική Αυτοκρατορία /vɾe.ta.niˈci a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Impero Britannico

Βρετανική Κολομβία /vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a/ (pn)
Colombia Britannica

Βρυξέλλες /vɾiˈkse.les/ (pn)
Bruxelles

Βυζάντιο /viˈzan.di.o/ (pn)
Bisanzio
  πόλη

Βυζαντινή Αυτοκρατορία /vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Impero bizantino

Βυτίνα (pn)
Vitina

Βωμός (pn)
Altare

Βόλγας (pn)
Volga

Βόλφανγκο (pn)
Volfango, Wolfgang, Wolfgango

Βόλφγκανγκ /ˈvolf.ɡanɡ/
Wolfgang
  ανδρικό όνομα

Βόννη /ˈvo.ni/ (pn)
Bonn

Βόρεια Αμερική (pn)
America del Nord

Βόρεια Θάλασσα /ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa/ (pn)
mare del Nord

Βόρεια Ιρλανδία (pn)
Irlanda del Nord

Βόρεια Κορέα (pn)
Corea del Nord

Βόρεια Μακεδονία (pn)
Macedonia del Nord

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (pn)
Renania Settentrionale-Vestfalia

Βόρειος Πόλος (pn)
Polo nord

Βόρνεο /ˈvoɾ.ne.o/ (pn)
Borneo

Βόσνια /ˈvoz.ni.a/ (pn)
bosniaca

Βόσνιος /ˈvoz.ni.os/ (pn)
bosniaco

Βόσπορος /ˈvo.spo.ɾos/ (pn)
Bosforo

Βύβλος /ˈvi.vlos/ (pn)
Biblo

Γάζα /ˈɣa.za/ (pn)
Gaza

Γάλλος /ˈɣa.los/ (pn)
francese

Γάνδη (pn)
Gand

Γάσπαρης (pn)
Gaspare

Γένεση (n)
Genesi

Γένοβα (pn)
Genova

Γαία /ˈʝe.a/ (pn)
Gaia

Γαβριήλ (pn)
Gabriele

Γαλάτες (pn)
Galati
  Γαλάτες & βιβλίο Παλαιάς Διαθήκης

Γαλάτσι /ɣaˈla.t͡si/ (pn)
Galatsi
  προάστιο της Αθήνας
Galați
  πόλη της Ρουμανίας

Γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
Via Lattea

Γαλατία /ɣa.laˈti.a/ (pn)
Gallia

Γαλικία (pn)
Galizia

Γαλλία /ɣaˈli.a/ (pn)
Francia

Γαλλίδα (pn)
francese

Γαλλικά νότια και ανταρκτικά εδάφη (pn)
Territori francesi meridionali

Γαλλική Πολυνησία (pn)
Polinesia francese

Γαργηττός /ɣaɾ.ʝiˈtos/ (pn)
Gargetto

Γενεύη /ʝeˈne.vi/ (pn)
Ginevra

Γενοβέφα /ʝe.noˈve.fa/ (pn)
Genoveffa

Γερανός (pn)
Gru

Γερμανία /ʝeɾ.maˈni.a/ (pn)
Germania

Γερμανίδα (pn)
tedesca

Γερμανός (pn)
tedesco

Γεσθημανή (pn)
Getsemani
  τοπωνύμιο στην Καινή Διαθήκη

Γεωργία (pn)
Georgia
  Χώρα

Γεώργιος /ʝeˈoɾ.ʝi.os/ (pn)
Giorgio

Γη /ˈʝi/ (pn)
Terra

Γιακουμής (pn)
Giacomo

Γιαπωνέζα (pn)
giapponese

Γιαχβέ (pn)
Yahweh

Γιβραλτάρ (pn)
Gibralterra, Gibilterra

Γιερεβάν (pn)
Yerevan

Γιουγκοσλάβα (pn)
jugoslava

Γιουγκοσλάβος (pn)
jugoslavo

Γιουγκοσλαβία (pn)
Jugoslavia, Iugoslavia

Γιουτλάνδη /ʝutˈlan.ði/ (pn)
Jutland

Γκάμπια (pn)
Gambia

Γκάνα (pn)
Ghana

Γκίζα /ˈɟi.za/ (pn)
Giza

Γκαμπόν (pn)
Gabon

Γκντανσκ (pn)
Danzica

Γκούρα
Gura
  Γκούρα (τοπωνύμιο)

Γκρατς (pn)
Graz

Γκρενόμπλ (pn)
Grenoble

Γλυφείον (pn)
Bulino

Γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (pn)
Scultore

Γνώμων (pn)
Regolo

Γοδεφρείδος (pn)
Goffredo

Γολγοθάς /γol.γoˈθas/ (pn)
Golgota, Calvario

Γοργώ (pn)
Gorgone
  Γοργώ το τέρας

Γουαδελούπη (pn)
Guadalupa

Γουατεμάλα (pn)
Guatemala

Γουιάνα (pn)
Guyana

Γουινέα (pn)
Guinea

Γουλιέλμος /ɣu.liˈel.mos/ (pn)
Guglielmo

Γρανάδα (pn)
Granada

Γρενάδα (pn)
Grenada

Γρηγόριος /ɣɾiˈɣo.ɾi.os/ (pn)
Gregorio

Γροιλανδία /ɣɾi.lanˈði.a/ (pn)
Groenlandia

Γότθος /ˈɣot.θos/ (pn)
goto

ΔΚΟ /ˈði.ko/
DCI

ΔΝΤ
FMI

ΔΦΑ /ðu fu a/
AFI

Δάρδανος (pn)
Dardano

Δάφνη /ˈðaf.ni/ (pn)
Dafne

Δέσποινα /ˈðe.spi.na/ (pn)
Despina

Δήλος (pn)
Delo

Δήμητρα (pn)
Cerere, Demetra

Δίας /ˈði.as/ (pn)
Zeus
  θεός του Ολύμπου
Giove
  πλανήτης

Δίδυμοι (pn)
Gemelli

Δίκτυον (pn)
Reticolo

Δαιδαλίδες /ðe.ðaˈli.ðes/ (pn)
Dedalide

Δαμασκός (pn)
Damasco

Δανία /ðaˈni.a/ (pn)
Danimarca

Δανιήλ /ða.niˈil/ (pn)
Daniele
  Βιβλίο Παλαιάς Διαθήκης
  όνομα Δανιήλ

Δανός (pn)
danese

Δαρδανέλλια (pn)
Dardanelli

Δαρείος /ðaˈri.os/ (pn)
Dario

Δεκέλεια /ðeˈce.li.a/ (pn)
Decelea

Δεκέμβριος /ðeˈceɱ.vɾi.os/ (pn)
dicembre

Δελφίν (pn)
Delfino

Δελφοί /ðelˈfi/ (pn)
Delfi

Δευκαλίων (pn)
Deucalione

Δευτέρα /ðeˈfte.ɾa/ (pn)
lunedì
  μέρα της εβδομάδας

Δευτερονόμιο (n)
Deuteronomio

Δημιουργός /ði.mi.uɾˈɣos/ (pn)
Creatore

Δημοκρατία της Ιρλανδίας (pn)
Repubblica d'Irlanda

Δημοκρατία της Κίνας (pn)
Repubblica di Cina

Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
Repubblica del Congo

Δημόκριτος (pn)
Democrito

Διαβήτης (pn)
Compasso

Διαφωτισμός (n)
illuminismo

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (pn)
Fondo monetario internazionale

Διεθνές Σύστημα Μονάδων
Sistema internazionale di unità di misura

Διεθνής (n)
Internazionale

Διομήδης /ði.oˈmi.ðis/ (pn)
Diomede

Διόνυσος /ˈðʝo.ni.sos/ (pn)
Dioniso

Δνείπερος (pn)
Dnepr, Nipro

Δνείστερος (pn)
Dnestr

Δομινικανή Δημοκρατία (pn)
Repubblica Dominicana

Δον Κιχώτης (pn)
Don Chisciotte

Δοράς (pn)
Dorado

Δουβλίνο (pn)
Dublino

Δούμα /ˈðu.ma/ (pn)
duma

Δούναβης /ˈðu.na.vis/ (pn)
Danubio

Δράκων (pn)
Dragone
  αστερισμός

Δρέσδη (pn)
Dresda

Δρακουμέλ (pn)
Gargamella
  το όνομα του μάγου στα «Στρουμφάκια»

Δραπετσώνα /ðɾa.peˈt͡so.na/ (pn)
Drapetsona

Δυρράχιο (pn)
Durazzo

Δυτική Βιρτζίνια (pn)
Virginia Occidentale

Δυτική Σαχάρα (pn)
Sahara Occidentale

Δωδεκάνησα (pn)
Dodecaneso

Δωροθέα /ðo.ɾoˈθe.a/ (pn)
Dorotea

Δόρα Ριπάρια (pn)
Dora Riparia

ΕΖΕΣ /eˈzes/
AELS

ΕΚΤ
BCE

ΕΟΚ /eˈok/
CEE
  Ευρωπαϊκή Κοινότητα

ΕΠΕ /eˈpe/
Srl

ΕΣΣΔ /e su su ˈðu/
URSS

ΕΤΠΑ /ˈet.pa/
FESR

Εβραίος /eˈvɾe.os/ (pn)
ebreo

Εβραίους (pn)
Ebrei

Εγγύς Ανατολή (pn)
Vicino Oriente

Εγκέλαδος (pn)
Encelado

Εδέμ (pn)
Eden

Εδιμβούργο (pn)
Edimburgo

Εδουάρδος /e.ðuˈaɾ.ðos/ (pn)
Edoardo, Eduardo

Ειρήνη (pn)
Irene

Ειρεσίδες /i.ɾeˈsi.ðes/ (pn)
Ireside

Ειρηνικός (pn)
Pacifico

Ειρηνικός Ωκεανός (pn)
Oceano Pacifico

Εκάβη (pn)
Ecuba

Εκκλησιαστής (pn)
Ecclesiaste

Ελ Σαλβαδόρ (pn)
El Salvador

Ελάμ (pn)
Elam

Ελένη /eˈle.ni/ (pn)
Elena

Ελαιούς /e.leˈus/ (pn)
Eleunte

Ελασσόνα /e.laˈso.na/ (pn)
Elassona

Ελαφηβολιών /e.la.fi.vo.liˈon/ (pn)
Elafebolione

Ελβετία (pn)
Svizzera

Ελβετίδα (pn)
elvetica

Ελεονώρα /e.le.oˈno.ɾa/ (pn)
Eleonora

Ελευθερές /e.le.fθeˈɾes/ (pn)
Eleutere

Ελευσίνα /e.lefˈsi.na/ (pn)
Eleusi

Ελευσίνια Μυστήρια /e.lefˈsi.ni.a miˈsti.ɾi.a/ (n)
Misteri eleusini

Ελισάβετ /e.liˈsa.vet/ (pn)
Elisabetta

Ελλάδα /eˈla.ða/ (pn)
Grecia

Ελλήσποντος (pn)
Ellesponto, Dardanelli

Ελληνίδα (pn)
greca

Ελσίνκι (pn)
Helsinki

Εμμανουήλ (pn)
Emanuele

Εμπεδοκλής (pn)
Empedocle

Εξάς (pn)
Sestante

Εξκάλιμπερ /eks.ˈka.li.beɾ/ (pn)
Excalibur

Επίδαυρος /eˈpi.ða.vɾos/ (pn)
Epidauro

Επίκουρος /eˈpi.ku.ɾos/ (pn)
Epicuro

Επικηφισιά /e.pi.ci.fiˈsça/ (pn)
Epicefisia

Εποχή του Λίθου (pn)
età della pietra

Εποχή του Χαλκού
Età del bronzo, età del bronzo

Ερέχθειο /eˈɾe.xθi.o/ (pn)
Eretteo

Εργατική Πρωτομαγιά
Festa dei lavoratori

Ερζεγοβίνη /eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Erzegovina

Ερινύες
Erinni

Ερμής (pn)
Mercurio, Ermes
  θεός
Mercurio
  πλανήτης

Ερρίκος /eˈɾi.kos/ (pn)
Enrico

Ερυθραία /e.ɾiˈθɾe.a/ (pn)
Eritrea
eritrea

Ερυθραίος /e.ɾiˈθɾe.os/ (pn)
eritreo

Ερυθρός Σταυρός /e.ɾiˈθɾos staˈvɾos/ (pn)
Croce Rossa

Εσθήρ /eˈsθiɾ/ (pn)
Ester

Εσθονία (pn)
Estonia

Εσθονός (pn)
estone

Εσουατίνι (pn)
eSwatini

Εσπερία /e.speˈɾi.a/ (pn)
Esperia

Εστιαία /e.stiˈe.a/ (pn)
Estiea

Ετρούσκοι
etrusca

Ετρούσκος (pn)
Etrusco

Ευάγγελος /eˈvaŋ.ɟe.los/ (pn)
Evangelio, Evangelo

Ευαγγελία (pn)
Evangela, Evangelia

Ευαγγελίνα (pn)
Evangelina

Ευαγγελισμός (n)
annunciazione

Ευαγόρας (pn)
Evagora

Ευγένιος /eˈvʝe.ni.os/ (pn)
Eugenio

Ευγενία /e.vʝeˈni.a/ (pn)
Eugenia

Ευλαλία /e.vlaˈli.a/ (pn)
Eulalia

Ευπυρίδες /ef.piˈɾi.ðes/ (pn)
Eupiride

Ευρασία (pn)
Eurasia

Ευριπίδης /e.vɾiˈpi.ðis/ (pn)
Euripide

Ευρυδίκη /e.vɾiˈði.ci/ (pn)
Euridice

Ευρωζώνη (pn)
zona euro, eurozona

Ευρωομάδα (pn)
eurogruppo

Ευρωπαίος /e.vɾoˈpe.os/ (pn)
europeo

Ευρωπαϊκή Ένωση (pn)
Unione Europea, Unione europea

Ευρωπαϊκή Επιτροπή /e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi/ (pn)
Commissione europea

Ευρώπη /eˈvɾo.pi/ (pn)
Europa
  η ήπειρος

Ευσέβιος /efˈse.vi.os/ (pn)
Eusebio

Ευστάθιος /efˈsta.θi.os/ (pn)
Eustachio

Ευτύχιος /eˈfti.çi.os/ (pn)
Eutichio

Ευφράτης (pn)
Eufrate

Εφεσίους
Efesini
  προς Εφεσίους

Εφιάλτης (pn)
Efialte

Εφραίμ (pn)
Efraimo

Εωσφόρος (pn)
Lucifero
  Εωσφόρος (σατανάς)

Εύα /ˈe.va/ (pn)
Eva

Εύβοια /ˈe.vi.a/ (pn)
Eubea

Εύμηλος (pn)
Eumelo

Εύξεινος Πόντος /ˈef.ksi.nos ˈpon.dos/ (pn)
Mar Nero

Εύφημος /ˈe.fi.mos/ (pn)
Eufemo
  ανδρικό όνομα

Ζάγκρεμπ (pn)
Zagabria

Ζάκυνθος /ˈza.cin.θos/ (pn)
Zante

Ζάλογγο /ˈza.loŋ.ɡo/ (pn)
Zalongo

Ζάμπια (pn)
Zambia

Ζάρκο (pn)
Žarko

Ζήσης /ˈzi.sis/ (pn)
Zísis
  για το μικρό όνομα

Ζαΐρα (pn)
Zaira

Ζακχαίος (pn)
Zaccheo

Ζαχαρίας (pn)
Zaccaria

Ζεβεδαίος /ze.veˈðe.os/ (pn)
Zebedeo

Ζελένσκι
Zelens'kyj

Ζιμπάμπουε (pn)
Zimbabwe

Ζλάτα (pn)
Zlata

Ζλάταν (pn)
Zlatan

Ζλάτκο (pn)
Zlatko

Ζουλού (pn)
zulù

Ζυγός (pn)
Bilancia

Ζυρίχη (pn)
Zurigo

Ζωγράφου /zoˈɣɾa.fu/ (pn)
Zografo

Ζωροάστρης (pn)
Zoroastro

Ζόλταν (pn)
Zoltán

Η/Υ
PC

ΗΒ
RU

ΗΠΑ /ˈi.pa/
USA, U.S.A.

Ηγεμόνη (pn)
Egemone

Ηγερία (pn)
Egeria

Ηλέκτρα (pn)
Elettra

Ηλίας /iˈli.as/ (pn)
Elia

Ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (pn)
Cocchiere, Auriga

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (pn)
Emirati Arabi Uniti

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (pn)
Stati Uniti d’America

Ηνωμένο Βασίλειο (pn)
Regno Unito

Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (pn)
Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord

Ηπειρώτης /i.piˈɾo.tis/ (pn)
epirota

Ηράκλειο /iˈɾa.kli.o/ (pn)
Candia

Ηρακλής (pn)
Ercole

Ηριδανός /i.ɾi.ðaˈnos/ (pn)
Eridano

Ηρόδοτος (pn)
Erodoto

Ησίοδος /iˈsi.o.ðos/ (pn)
Esiodo

Ησαΐας (pn)
Isaia

Ηωήλ (pn)
Gioele

Ηώς (pn)
Eos

Θάλασσα Μπάρεντς /ˈθa.la.sa ˈba.ɾent͡s/ (pn)
mare di Barents

Θέτις (pn)
Teti

Θήβα /ˈθi.va/ (pn)
Tebe

Θαβώρ /θaˈvoɾ/ (pn)
Tabor

Θεέ μου /θeˈe mu/
Dio mio, mio Dio

Θεοβάλδος /θe.oˈval.ðos/ (pn)
Teobaldo

Θεοδόσιος /θe.oˈðo.si.os/ (pn)
Teodosio

Θεοδώρα (pn)
Teodora

Θεοδώριχος /θe.oˈðo.ɾi.xos/ (pn)
Teodorico

Θεοτόκος /θe.oˈto.kos/ (pn)
Teotoca

Θεού θέλοντος
a Dio piacendo

Θεσσαλία (pn)
Tessaglia

Θεσσαλονίκη /θe.sa.loˈni.ci/ (pn)
Salonicco

Θεόδωρος (pn)
Teodoro

Θεόκριτος (pn)
Teocrito

Θεός /θeˈos/ (n)
Dio

Θεόφιλος (pn)
Teofilo

Θηρεσία /θi.ɾeˈsi.a/ (pn)
Teresa
  γυναικείο όνομα

Θησέας /θiˈse.as/ (pn)
Teseo

Θιβέτ (pn)
Tibet

Θορ (pn)
Thor

Θορικός /θo.ɾiˈkos/ (pn)
Torico

Θουριγγία (pn)
Turingia

Θράκη /ˈθɾa.ci/ (pn)
Tracia

Θρήνοι (pn)
Lamentazioni

Θρία /ˈθɾi.a/ (pn)
Tria

Θριάσιο Πεδίο /θɾiˈa.si.o peˈði.o/ (pn)
pianura Triasia

Θυμαιτάδες /θi.meˈta.ðes/ (pn)
Timetade

Θωμάς /θoˈmas/ (pn)
Tommaso

Ιάκωβος (pn)
Giacomo

Ιάμβλιχος (pn)
Iamblico

Ιάπωνας (pn)
giapponese

Ιένα (pn)
Jena

Ιακώβ (pn)
Giacobbe

Ιανουάριος /i.a.nuˈa.ɾi.os/ (pn)
gennaio
  Ιανουάριος

Ιανός (pn)
Giano
  ρωμαϊκή θεότητα
  στην αστρονομία

Ιαπωνία /i.a.poˈni.a/ (pn)
Giappone

Ιβάν (pn)
Ivano

Ιβοριανή (pn)
ivoriana

Ιγνάτιος /iˈɣna.ti.os/ (pn)
Ignazio

Ιεζεκιήλ (pn)
Ezechiele

Ιεράπολη /i.eˈɾa.po.li/ (pn)
Hierapolis

Ιερεμίας (pn)
Geremia

Ιερουσαλήμ /i.e.ɾu.saˈlim/ (pn)
Gerusalemme

Ιερώνυμος /i.eˈɾo.ni.mos/ (pn)
Girolamo, Geronimo

Ιησούς (pn)
Gesù

Ιησούς Χριστός (pn)
Gesù Cristo

Ικάριο /iˈka.ɾi.o/ (pn)
Icario
  δήμος της Αθήνας

Ιλιάδα (pn)
Iliade

Ιμαλάια /i.maˈla.i.a/ (pn)
Himalaja

Ινδία /inˈði.a/ (pn)
India

Ινδιάνος (pn)
indiano

Ινδονησία (pn)
Indonesia

Ινδός /inˈðos/ (pn)
indiano
  Ινδός (εθνικό όνομα)
Indiano
  αστερισμός
Indo
  ποταμός

Ιντιάνα (pn)
Indiana

Ιξίων (pn)
Issione

Ιοκάστη (pn)
Giocasta

Ιορδάνης /i.orˈða.nis/ (pn)
Giordano

Ιορδανία (pn)
Giordania

Ιουδαίος /i.uˈðe.os/ (pn)
ebreo

Ιουστινιανός (pn)
Giustiniano

Ιούδας (pn)
Giuda

Ιούλιος /iˈu.li.os/ (pn)
luglio

Ιούνιος /iˈu.ni.os/ (pn)
giugno
  Ιούνιος

Ιππάριον (pn)
Cavallino

Ιπποκράτης /i.poˈkɾa.tis/ (pn)
Ippocrate

Ιράκ (pn)
Iraq

Ιράν (pn)
Iran

Ιρακινός (pn)
iracheno

Ιρανός (pn)
iraniano

Ιρλανδία (pn)
Irlanda

Ισίδωρος /iˈsi.ðo.ɾos/ (pn)
Isidoro

Ισημερινή Γουινέα (pn)
Guinea Equatoriale

Ισημερινός /i.si.me.ɾiˈnos/ (pn)
Ecuador

Ισλάμ /iˈslam/ (n)
islam

Ισλανδία /i.slanˈði.a/ (pn)
Islanda

Ισπανία (pn)
Spagna

Ισπανίδα (pn)
spagnola

Ισπανός /i.spaˈnos/ (pn)
spagnolo

Ισραήλ /i.zɾaˈil/ (pn)
Israele

Ισραηλινός (pn)
israeliano

Ιστία (pn)
Vele

Ισφαχάν /i.sfaˈxan/
Esfahan

Ιταλία (pn)
Italia

Ιταλίδα (pn)
italiana

Ιταλός (pn)
italiano

Ιφιστιάδες /i.fi.stiˈa.ðes/ (pn)
Ifistiade

Ιχθύες (pn)
Pesci

Ιχθύς Ιπτάμενος (pn)
Pesce Volante

Ιχθύς Νότιος (pn)
Pesce Australe

Ιωάννα /i.oˈa.na/ (pn)
Giovanna

Ιωάννης /i.oˈa.nis/ (pn)
Giovanni, Gianni, Giano

Ιωήλ (pn)
Gioele

Ιωακείμ (pn)
Gioacchino

Ιωνάθαν /i.oˈna.θan/ (pn)
Gionathan

Ιωνάς /i.oˈnas/ (pn)
Giona

Ιωσήφ (pn)
Giuseppe

Ιόνιο πέλαγος /iˈo.ni.o ˈpe.la.ɣos/ (pn)
Mar Ionio

Ιώ (pn)
Io

Ιώβ (pn)
Giobbe

ΚΚΣΕ /ku.kuˈse/
PCUS

ΚΜΕ
processore

Κάδιθ /ˈka.ðiθ/
Cadice

Κάιρο /ˈka.i.ɾo/ (pn)
Il Cairo

Κάλιαρι /ˈka.ʎa.ɾi/ (pn)
Cagliari

Κάμινος (pn)
Fornace

Κάννες (pn)
Cannes

Κάνσας (pn)
Kansas

Κάρολος /ˈka.ɾo.los/ (pn)
Carlo

Κάτω Σαξονία (pn)
Bassa Sassonia

Κάτω Χώρες (pn)
Paesi Bassi
  Κάτω Χώρες (Ολλανδία)

Κέιπ Τάουν (pn)
Città del Capo

Κένταυρος (pn)
Centauro

Κένυα (pn)
Kenia

Κέρβερος /ˈceɾ.ve.ɾos/ (pn)
Cerbero

Κέρκυρα /ˈceɾ.ci.ɾa/ (pn)
Corfù

Κήτος /ˈci.tos/ (pn)
Balena

Κίεβο /ˈci.e.vo/ (pn)
Kijev, Kiev

Κίνα /ˈci.na/ (pn)
Cina

Καβυλία /ka.viˈli.a/ (pn)
Cabilia

Καβύλος /kaˈvi.los/ (pn)
cabilla

Καζακστάν (pn)
Kazakistan

Καζαμπλάνκα /ka.zaˈblan.ka/ (pn)
Casablanca

Καικιλία (pn)
Cecilia

Καινή Διαθήκη (pn)
Nuovo Testamento

Καισάρεια (pn)
Cesarea

Καισαριανή /ce.saɾ.ʝaˈni/ (pn)
Kesariani

Καλάβρυτα (pn)
Kalavryta

Καλαί (pn)
Calais

Καλαβρία /ka.laˈvɾi.a/ (pn)
Calabria

Καλιφόρνια (pn)
California

Καλλίπολη /kaˈli.po.li/ (pn)
Gallipoli
  ειδικά για το τοπωνύμιο της Τουρκίας

Καλλιόπη /kaˈʎo.pi/ (pn)
Calliope

Καμερούν /ka.meˈrun/ (pn)
Camerun

Καμηλοπάρδαλις (pn)
Giraffa

Καμπανία (pn)
Campania
  πόλη Ιταλίας

Καμπούλ (pn)
Kabul

Καμπότζη (pn)
Cambogia

Καμόρα /kaˈmo.ɾa/ (n)
Camorra

Καναδάς (pn)
Canada

Καπιτώλιο (pn)
Campidoglio
  κτήριο στην Ουάσινγκτον

Καρακάλλας (pn)
Caracalla

Καρκίνος /kaɾˈci.nos/ (pn)
Cancro

Καρλσρούη (pn)
Karlsruhe

Καρολίνα (pn)
Carolina

Καρπάθια (pn)
Carpazi

Καρχηδόνα (pn)
Cartagine

Κασπία (pn)
Caspio

Κασσάνδρα (pn)
Cassandra

Κασσιανή (pn)
Kassiane

Κασσιόπη (pn)
Cassiopea

Κατάνια (pn)
Catania

Κατάρ /kaˈtar/ (pn)
Qatar

Καταλονία /ka.ta.loˈni.a/ (pn)
Catalogna

Κατμαντού (pn)
Katmandu

Καύκασος (pn)
Caucaso

Κειριάδες /ci.ɾiˈa.ðes/ (pn)
Ciriade

Κεμπέκ (pn)
Quebec

Κεντάκι (pn)
Kentucky

Κεντρική Αμερική (pn)
America centrale

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (pn)
Repubblica Centrafricana

Κερατσίνι /ce.ɾaˈt͡si.ni/ (pn)
Keratsini

Κερύνεια (pn)
Kyrenia

Κεφαλή /ce.faˈli/ (pn)
Cefale

Κεφαλονιά (pn)
Cefalonia

Κεϋλάνη (pn)
Ceylon

Κηπουρός /ci.puˈɾos/ (pn)
Giardinaro, Giardinieri, Iardino
  αντίστοιχα επώνυμα

Κηφεύς (pn)
Cefeo

Κηφισιά /ci.fiˈsça/ (pn)
Kifisià

Κηφισός /ci.fiˈsos/ (pn)
Cefiso

Κικέρων (pn)
Cicerone

Κινέζος /ciˈne.zos/ (pn)
cinese

Κινσάσα (pn)
Kinshasa

Κιργιζία (pn)
Kirghizistan

Κιότο (pn)
Kyoto

Κλαύδιος /ˈklav.ði.os/ (pn)
Claudio

Κλεοπάτρα /kle.oˈpa.tɾa/ (pn)
Cleopatra

Κοίλη /ˈci.li/ (pn)
Cele

Κοζάκος (pn)
cosacco

Κοινωνία των Εθνών (pn)
Società delle Nazioni

Κοκκινοσκουφίτσα /ko.ci.no.skuˈfi.t͡sa/ (pn)
Cappuccetto Rosso

Κολλυτός /ko.liˈtos/ (pn)
Collito

Κολομβία (pn)
Colombia

Κολοράντο (pn)
Colorado
  πολιτεία
  ποταμός

Κολοσσαίο /ko.loˈse.o/ (pn)
Colosseo

Κολοσσαείς (pn)
Colossesi
  προς Κολοσσαείς

Κολωνία (pn)
Colonia

Κολωνός /ko.loˈnos/ (pn)
Colono

Κομόρες (pn)
Comore

Κονέκτικατ (pn)
Connecticut

Κονθύλη /konˈθi.li/ (pn)
Contile

Κοπεγχάγη /ko.peŋˈxa.ʝi/ (pn)
Copenaghen

Κοράνιο (pn)
Corano

Κορσική /koɾ.siˈci/ (pn)
Corsica

Κορυτσά (pn)
Coriza

Κοσμάς (pn)
Cosma

Κουάλα Λουμπούρ (pn)
Kuala Lumpur

Κουβέιτ (pn)
Kuwait

Κουβεϊτιανός (pn)
kuwaitiano

Κουρασάο (pn)
Curaçao

Κοϊντίνος (pn)
Quintino

Κούβα /ˈku.va/ (pn)
Cuba

Κρήτη (pn)
Creta

Κρακοβία (pn)
Cracovia

Κρατήρ (pn)
Cratere

Κρεμλίνο /kɾemˈli.no/ (pn)
Cremlino

Κριμαία /kɾiˈme.a/ (pn)
Crimea

Κριτές (pn)
Giudici

Κριός (pn)
Ariete

Κροάτης (pn)
croato

Κροάτισσα (pn)
croata

Κροίσος /ˈkɾi.sos/ (pn)
Creso

Κροατία (pn)
Croazia

Κρωπίδες /kɾoˈpi.ðes/ (pn)
Cropide

Κρόνος /ˈkɾo.nos/ (pn)
Crono
  αρχαίος θεός
Saturno
  πλανήτης

Κυδαθήναιο /ciˈðaˈθi.ne.o/ (pn)
Cidateneo

Κυδαντίδες /ci.ðanˈdi.ðes/ (pn)
Cidantide

Κυθέρεια /ciˈθe.ɾi.a/ (pn)
Citerea

Κυκλάδες /ciˈkla.ðes/ (pn)
Cicladi

Κυριάκος /ciɾˈʝa.kos/ (pn)
Ciriaco

Κυριακή /ciɾ.ʝaˈci/ (pn)
domenica
  ημέρα της εβδομάδας

Κυριακή προσευχή
Padre nostro

Κυριακή των Βαΐων (pn)
Domenica delle Palme

Κωνσταντίνος /kon.stanˈdi.nos/ (pn)
Costantino

Κωνσταντινούπολη /kon.stan.diˈnu.po.li/ (pn)
Costantinopoli

Κως (pn)
Coo

Κόιντος (pn)
Quinto, Quintino

Κόμη Βερενίκης (pn)
Chioma di Berenice

Κόπρος /ˈko.pɾos/ (pn)
Copro

Κόρδοβα (pn)
Cordova

Κόρινθος /ˈko.ɾin.θos/ (pn)
Corinto

Κόστα Ρίκα /ˈko.sta ˈɾi.ka/ (pn)
Costa Rica

Κύθηρα /ˈci.θi.ɾa/ (pn)
Cerigo

Κύκνος (pn)
Cigno

Κύνες Θηρευτικοί (pn)
Cani da Caccia

Κύπριος /ˈci.pɾi.os/ (pn)
cipriota
  Κύπριος

Κύπρος /ˈci.pɾos/ (pn)
Cipro

Κύριε ελέησον /ci.ɾi̯eˈle.i.son/ /ˈci.ɾi.e eˈle.i.son/
Signore, pietà
  φράση που επαναλαμβάνεται σε προσευχές και λειτουργικά κείμενα

Κύριλλος (pn)
Cirillo

Κύριος /ˈci.ɾi.os/ (pn)
Signore

Κύρος (pn)
Ciro

ΛΟΑΤ
LGBT

Λάζαρος (pn)
Lazzaro

Λάιος /ˈla.i.os/ (pn)
Laio
  για το όνομα

Λάνσελοτ /ˈlan.se.lot/ (pn)
Lancillotto

Λάντογκα (pn)
lago Ladoga

Λάος (pn)
Laos

Λένινγκραντ (pn)
Leningrad

Λέσβος (pn)
Lesbo

Λέτα
Letta

Λέων (pn)
Leone

Λέων Μικρός (pn)
Leone Minore

Λίβανος (pn)
Libano

Λίβυος (pn)
libico

Λίγηρας (pn)
Loira

Λίμα /ˈli.ma/ (pn)
Lima

Λίμπεκ (pn)
Lubecca

Λίχτενσταϊν /ˈlix.ten.stai̯n/ /ˈlɪçtn̩ˌʃtaɪ̯n/ (pn)
Liechtenstein

Λα Σπέτσια (pn)
La Spezia

Λαγκαδάς /laŋ.ɡaˈdas/ (pn)
Langagdas

Λαγωός (pn)
Lepre

Λακεδαιμόνιος (n)
Lacedemone, Spartano

Λακιάδες /la.ciˈa.ðes/ (pn)
Laciade

Λαμπτρές /lampˈtɾes/ (pn)
Lamptra

Λαπωνία (pn)
Lapponia

Λαυρέντιος /laˈvɾen.di.os/ (pn)
Lorenzo

Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (pn)
Repubblica Popolare Cinese

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
Repubblica Democratica del Congo

Λβιβ (pn)
Leopoli

Λεία (pn)
Lia

Λείθας (pn)
Leita

Λειψία /liˈpsi.a/ (pn)
Lipsia

Λεμεσός (pn)
Limassol

Λετονία (pn)
Lettonia

Λετονός (pn)
lettone

Λευκάδα (pn)
Leuca, Leucade

Λευκορωσία /lef.ko.ɾoˈsi.a/ (pn)
Bielorussia

Λευκορωσίδα /lef.ko.ɾoˈsi.ða/ (pn)
bielorussa

Λευκορώσος /lef.koˈɾo.sos/ (pn)
bielorusso

Λευκωσία (pn)
Nicosia

Λευϊτικό (n)
Levitico

Λητώ (pn)
Latona

Λιβερία (pn)
Liberia

Λιβύη (pn)
Libia

Λιθουανία /li.θu.aˈni.a/ (pn)
Lituania

Λιθουανός (pn)
lituano

Λιμνούπολη (pn)
Paperopoli

Λιμόζ (pn)
Limoges

Λιντς
Linz

Λιουμπλιάνα (pn)
Lubiana

Λισαβόνα (pn)
Lisbona

Λοκρίδα /loˈkɾi.ða/ (pn)
Locride

Λονδίνο /lonˈði.no/ (pn)
Londra

Λονδρέζα (pn)
londinese

Λονδρέζος (pn)
londinese

Λουίζα (pn)
Luisa

Λουγκάνσκ (pn)
Lugansk

Λουιζιάνα (pn)
Louisiana

Λουκάς /luˈkas/ (pn)
Luca

Λουκία /luˈci.a/ (pn)
Lucia

Λουξεμβούργο (pn)
Lussemburgo

Λουχάνσκ (pn)
Luhans'k

Λυγξ (pn)
Lince

Λυδία (pn)
Lidia
  χώρα

Λυκία /liˈci.a/ (pn)
Licia

Λυκαβηττός /li.ka.viˈtos/ (pn)
Licabetto

Λυκόβρυση /liˈko.vɾi.si/ (pn)
Likovrissi

Λυτρωτής /li.tɾoˈtis/ (pn)
Redentore

Λυχνάφτια (pn)
Lychnaftia

Λυών (pn)
Lione

Λωζάνη (pn)
Losanna

Λόκι /ˈlo.ci/ (pn)
Loki

Λύκος (pn)
Lupo

Λύρα (pn)
Lira

Μάγχη /ˈmaŋ.çi/ (pn)
La Manica

Μάιντς (pn)
Magonza

Μάιος /ˈma.i.os/ (pn)
maggio
  Μάιος

Μάλι (pn)
Mali

Μάλτα /ˈmal.ta/ (pn)
Malta

Μάνη /ˈma.ni/ (n)
Maina

Μάντσεστερ (pn)
Manchester

Μάξιμος /ˈma.ksi.mos/ (pn)
Maxiums

Μάρκος /ˈmaɾ.kos/ (pn)
Marco

Μάρτιος /ˈmaɾ.ti.os/ (pn)
marzo
  Μάρτιος

Μάρτυρας του Ιεχωβά
Testimone di Geova

Μέγαρα /ˈme.ɣa.ɾa/ (pn)
メガラ

Μέγας Κύων (pn)
Cane Maggiore

Μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (pn)
Medusa

Μέιν (pn)
Maine

Μέλας Δρυμός /ˈme.las ðɾiˈmos/ (pn)
Foresta Nera

Μέλισσα (pn)
Melissa

Μέριλαντ (pn)
Maryland

Μέση Ανατολή (pn)
Medio Oriente

Μήδεια /ˈmi.ði.a/ (pn)
Medea

Μίσιγκαν (pn)
Michigan

Μαγδεβούργο (pn)
Magdeburgo

Μαγιοράνα (pn)
Majorana

Μαγιότ (pn)
Mayotte

Μαδαγασκάρη (pn)
Madagascar

Μαδρίτη /maˈðɾi.ti/ (pn)
Madrid

Μαδριλένα /ma.ðɾiˈle.na/ (pn)
madrilena

Μαδριλένος /ma.ðɾiˈle.nos/ (pn)
madrileno

Μαθουσάλας /ma.θuˈsa.las/ (n)
Matusalemme

Μακεδονία /ma.ce.ðoˈni.a/ (pn)
Macedonia

Μακρινίτσα (pn)
Makrinitsa

Μαλάουι (pn)
Malawi

Μαλαισία (pn)
Malaysia, Malesia

Μαλαχίας (pn)
Malachia

Μαλδίβες (pn)
Maldive

Μανάμα (pn)
Manama

Μανίλα (pn)
Manila

Μανασσής (pn)
Manasse
  Μανασσής (όνομα βιβλικού και ιστοριών προσώπων)

Μαρία /maˈɾi.a/ (pn)
Maria

Μαραθώνας /ma.ɾaˈθo.nas/ (pn)
Maratona

Μαργαρίτα (pn)
Margherita

Μαριάννα (pn)
Marianna

Μαριούπολη /ma.ɾiˈu.po.li/ (pn)
Marijupil'

Μαροκινός (pn)
marocchino

Μαρούσι /maˈɾu.si/ (pn)
Maroussi

Μαρτινίκα (pn)
Martinica

Μαρόκο (pn)
Marocco

Μασαχουσέτη (pn)
Massachusetts

Μασσαλία /ma.saˈli.a/ (pn)
Marsiglia

Ματθίλδη /matˈθil.ði/ (pn)
Matilde

Ματθαίος /matˈθe.os/ (pn)
Matteo

Μαυρέτα (pn)
Mauretta

Μαυρίκιος /maˈvɾi.ci.os/ (pn)
Maurizio, Mauritius

Μαυριτανία (pn)
Mauritania

Μαυροβούνιο /mav.ɾoˈvu.ni.o/ (pn)
Montenegro

Μαυροβούνιος (pn)
montenegrino

Μαυρογένης /ma.vɾoˈʝe.nis/ (pn)
Barbanera

Μαύρα (pn)
Maura

Μεγάλη Άρκτος (pn)
Orsa Maggiore

Μεγάλη Έκρηξη (pn)
Big Bang

Μεγάλη Βρετανία (pn)
Gran Bretagna

Μεγάλη Εβδομάδα /meˈɣa.li e.vðoˈma.ða/ (pn)
Settimana Santa

Μεγάλη Παρασκευή (pn)
Venerdì Santo

Μεγαλειότατε /me.ɣa.liˈo.ta.te/
Sua Maestà
  μεγαλειότατος ως προσφώνηση

Μεθόδιος (pn)
Metodio

Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία (pn)
Meclemburgo-Pomerania Anteriore, Meclemburgo-Pomerania Occidentale

Μελανία (pn)
Melania

Μελισσάνθη (pn)
Melisanda

Μελόνι /meˈlo.ni/
Meloni

Μενέλαος (pn)
Menelao

Μεξικανός (pn)
messicano

Μεξικό /me.ksiˈko/ (pn)
Città del Messico
  πόλη
Messico
  χώρα

Μεσολόγγι /me.soˈloŋ.ɟi/ (pn)
Missolungi

Μεσοποταμία /me.so.po.taˈmi.a/ (pn)
Mesopotamia

Μεσόγειος Θάλασσα /meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar Mediterraneo, Mediterraneo

Μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
riforma protestante

Μεφιστοφελής (n)
Mefistofele

Μιζούρι (pn)
Missouri

Μιθριδάτης (pn)
Mitridate

Μικρά Ασία (pn)
Asia Minore

Μικρή Άρκτος (pn)
Orsa Minore

Μικρονησία (pn)
Micronesia

Μικροσκόπιον (pn)
Microscopio

Μικρός Κύων (pn)
Cane Minore

Μιλάνο (pn)
Milano

Μιλτιάδης (pn)
Milziade

Μινσκ (pn)
Minsk

Μιρέλλα /miˈɾe.la/ (pn)
Mirella

Μισισίπι (pn)
Mississippi

Μισσισσιπής (pn)
Mississippi

Μιχαέλα (pn)
Michaela

Μιχαήλ (pn)
Michele

Μιχαήλ Άγγελος (pn)
Michelangelo

Μιχαίας (pn)
Michea

Μνημοσύνη (pn)
Mnemosine

Μογγολία (pn)
Mongolia

Μογκαντίσου (pn)
Mogadiscio

Μοζαμβίκη /mo.zaɱˈvi.ci/ (pn)
Mozambico

Μονακό (pn)
Monaco, Principato di Monaco

Μονπελιέ (pn)
Montpellier

Μοντάνα (pn)
Montana

Μοντρεαλίτης /mɔn.tɾɛ.aˈli.tis/ (pn)
montrealesi

Μοντσερράτ (pn)
Monserrat

Μονόκερως (pn)
Unicorno

Μοσούλη (pn)
Mossul

Μπάρι /ˈba.ɾi/ (pn)
Bari

Μπάφαλο /ˈba.fa.lo/
Buffalo

Μπέλγκοροντ /ˈbel.go.ɾod/
Belgorod

Μπέλλα
Bella

Μπέλφαστ /ˈbel.fast/ (pn)
Belfast

Μπέργκαμο /ˈbeɾ.ga.mo/ (pn)
Bergamo

Μπέργκεν /ˈbeɾ.gen/ (pn)
Bergen

Μπέστλα (pn)
Bestla

Μπακού /baˈku/ (pn)
Baku

Μπαλντρ (pn)
Baldr

Μπαμπ ελ Μαντέμπ /ˈbab el‿manˈdeb/
Bab el-Mandeb

Μπανγκλαντές /ban.glaˈdes/ (pn)
Bangladesh

Μπανγκόκ /banˈgok/ (pn)
Bangkok

Μπαρλέτα /baɾˈle.ta/
Barletta

Μπαρμπάντος /baɾˈba.dos/ (pn)
Barbados

Μπας Τερ /ˈbas ˈteɾ/ (pn)
Basse-Terre

Μπασιλικάτα /ba.si.liˈka.ta/
Basilicata

Μπασκορτοστάν /ba.skoɾ.toˈstan/ (pn)
Baschiria

Μπαστιά /baˈstʝa/
Bastia

Μπαχάμες /baˈxa.mes/ (pn)
Bahama, Bahamas

Μπαχρέιν /baˈxɾe.in/ (pn)
Bahrain, Bahrein

Μπεζανσόν /be.zanˈson/
Besançon

Μπελίζ /beˈliz/ (pn)
Belize

Μπελούνο /beˈlu.no/
Belluno

Μπενίν /beˈnin/ (pn)
Benin

Μπενεβέντο /be.neˈven.to/
Benevento

Μπενελούξ /be.neˈluks/ (pn)
Benelux

Μπενιζέλος (pn)
Mpenizelos

Μπετζάγια /beˈd͡za.ʝa/
Bugia

Μπετσουαναλάνδη /be.t͡su.a.naˈlan.ði/ (pn)
Protettorato del Bechuanaland

Μπετόβεν (pn)
Beethoven

Μπιαρίτς /bʝaˈɾits/
Biarritz

Μπιζέρτα /biˈzeɾ.ta/ (pn)
Biserta

Μπιλμπάο /bilˈba.o/ (pn)
Bilbao

Μπισκέκ /biˈscek/ (pn)
Biškek

Μπογκοτά /bo.goˈta/ (pn)
Bogotà

Μπολτσάνο /bolˈt͡sa.no/
Bolzano

Μπολόνια (pn)
Bologna

Μποναίρ /boˈneɾ/ (pn)
Bonaire

Μπορντό (pn)
Bordeaux

Μποτσουάνα /bo.t͡suˈa.na/ (pn)
Botswana

Μποτσουανή /bo.t͡su.aˈni/ (pn)
botswaniana

Μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (pn)
botswaniano

Μπουένος Άιρες /buˈe.nos ˈa.i.ɾes/ (pn)
Buenos Aires

Μπουργκάς /buɾˈgas/ (pn)
Burgas

Μπουρκίνα Φάσο /buɾˈci.na ˈfa.so/ (pn)
Burkina Faso

Μπουρουντιανή /bu.ɾun.di.aˈni/ (pn)
burundese

Μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (pn)
burundese

Μπουρούντι /buˈɾun.di/ (pn)
Burundi

Μπουτάν /buˈtan/ (pn)
Bhutan

Μπουτανέζα /bu.taˈne.za/ (pn)
bhutanese

Μπουτανέζος /bu.taˈne.zos/ (pn)
bhutanese

Μπουχάρα /buˈxa.ɾa/ (pn)
Bukhara

Μπούντβα /ˈbud.va/
Budua

Μπούργκενλαντ /ˈbuɾ.gen.land/
Burgenland

Μπρέγκεντς /ˈbɾe.gent͡s/
Bregenz

Μπρέντα /ˈbɾe.nda/
Breda

Μπρέσια /ˈbɾe.si.a/ (pn)
Brescia

Μπρίντιζι /ˈbɾin.di.zi/ (pn)
Brindisi

Μπραγκάνσα /bɾaˈgan.sa/
Braganza

Μπραζίλια /bɾaˈzi.li.a/ (pn)
Brasilia

Μπρατισλάβα /bɾa.tiˈsla.va/ (pn)
Bratislava

Μπρεσανόνε /bɾe.saˈno.ne/
Bressanone

Μπρεστ /ˈbɾest/ (pn)
Brest

Μπρνο /ˈbɾno/
Brno

Μπρουνέι /bɾuˈne.i/ (pn)
Brunei

Μπρυζ /ˈbɾiz/ (pn)
Bruges

Μπόλιγουντ /ˈbo.li.ɣud/ (pn)
Bollywood

Μπόχουμ /ˈbo.xum/
Bochum

Μυία (pn)
Mosca

Μυκήνες /miˈci.nes/ (pn)
Micene

Μυρρινούς /mi.ɾiˈnus/ (pn)
Mirrinunte

Μωάμεθ /moˈa.meθ/ (pn)
Maometto

Μωυσής /mo.iˈsis/ (pn)
Mosè

Μόναχο (pn)
Monaco, Monaco di Baviera

Μόντρεαλ /ˈmon.tɾe.al/ (pn)
Montréal

Μόρφου (pn)
Morphou

Μόσχα (pn)
Mosca

Νάξος (pn)
Nasso

Νάπολη (pn)
Napoli

Νέα Ερυθραία /ˈne.a e.ɾiˈθɾe.a/ (pn)
Nea Eritrea

Νέα Ζηλανδία (pn)
Nuova Zelanda

Νέα Καληδονία (pn)
Nuova Caledonia

Νέα Υόρκη /ˈne.a iˈoɾ.ci/ (pn)
Nuova York, New York

Νέα Φιλαδέλφεια /ˈne.a fi.laˈðel.fi.a/ (pn)
Nea Filadelfia

Νέα Χαλκηδόνα /ˈne.a xal.ciˈðo.na/ (pn)
Nea Chalchidona

Νέο Δελχί (pn)
Nuova Delhi

Νέο Μεξικό (pn)
Nuovo Messico

Νέο Ψυχικό /ˈne.o psi.çiˈko/ (pn)
Neo Psichikò

Νέος Κόσμος /ˈne.os ˈko.zmos/ (pn)
Nuovo Mondo
  γεωγραφικός προσδιορισμός

Νέρτους (pn)
Nerthus

Νήσοι Κουκ (pn)
Isole Cook

Νήσοι Μάρσαλ (pn)
Isole Marshall

Νήσοι Φώκλαντ (n)
isole Falkland, isole Malvine

Νίγηρας (pn)
Niger

Νίκαια /ˈni.ce.a/ (pn)
Nizza
  πόλη της Γαλλίας

Νίκη /ˈni.ci/ (pn)
Nike

Νίσαια /ˈni.se.a/ (pn)
Nisea

Ναμίμπια (pn)
Namibia

Ναούμ (pn)
Naum

Ναούρου (pn)
Nauru

Ναταλία (pn)
Natalia

Ναυσικά (pn)
Nausicaa

Ναϊρόμπι (pn)
Nairobi

Νεβάδα (pn)
Nevada

Νεεμίας (pn)
Neemia

Νεκρά Θάλασσα (pn)
Mar Morto

Νεοϋορκέζος /ne.o.i.oɾˈce.zos/ (n)
Newyorkese

Νεπάλ (pn)
Nepal

Νεφελοκοκκυγία (pn)
paese dei sogni

Νησιά του Σολομώντα (pn)
Isole Salomone

Νιγηρία (pn)
Nigeria

Νικαράγουα (pn)
Nicaragua

Νικολέττα (pn)
Nicoletta

Νικόδημος (pn)
Nicodemo

Νικόλαος (pn)
Nicola

Νοέμβριος /noˈeɱ.vɾi.os/ (pn)
novembre
  Νοέμβριος

Νορβηγία /noɾ.viˈʝi.a/ (pn)
Norvegia

Νορβηγίδα (pn)
norvegese

Νορβηγός (pn)
norvegese

Νορμανδία /noɾ.manˈði.a/ (pn)
Normandia

Ντάκα (pn)
Dacca

Ντέλαγουερ (pn)
Delaware

Ντίνσλακεν
Dinslaken

Ντουμπάι (pn)
Dubai

Ντόχα (pn)
Doha

Νυρεμβέργη (pn)
Norimberga

Νότια Αμερική (pn)
America meridionale

Νότια Αφρική /ˈno.ti.a a.fɾiˈci/ (pn)
Sudafrica

Νότια Κορέα (pn)
Corea del Sud

Νότιο Σουδάν (pn)
Sud Sudan

Νότιος Πόλος (pn)
polo sud

Νώε /ˈno.e/ (pn)
Noè

Ξάνθη (pn)
Xanthi

Ξέρξης /ˈkser.ksis/ (pn)
Serse

ΟΥΕΦΑ /uˈe.fa/
UEFA

Οίον /ˈi.on/ (pn)
Eo

Οίτη /ˈi.ti/ (pn)
Eta

Οβδιού (pn)
Obadia

Οδησσός (pn)
Odessa

Οδυσσέας /o.ðiˈse.as/ (pn)
Ulisse

Οδύσσεια (pn)
Odissea

Οθωμανική Αυτοκρατορία (pn)
Impero ottomano

Οιδίποδας /iˈði.po.ðas/ (pn)
Edipo

Οκλαχόμα (pn)
Oklahoma

Οκρίβας (pn)
Pittore

Οκτάς (pn)
Ottante

Οκτώβριος /oˈkto.vɾi.os/ (pn)
Ottobre, ottobre
  Οκτώβριος

Ολλανδία /o.lanˈði.a/ (pn)
Olanda
  Η περιοχή Ολλανδία

Ολλανδικές Αντίλλες (pn)
Antille olandesi

Ολλανδός (pn)
olandese

Ολυμπιακοί Αγώνες /o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes/
Giochi olimpici

Ομάν (pn)
Oman

Ονδούρα (pn)
Honduras

Οντίν (pn)
Odino

Οξφόρδη (pn)
Oxford

Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (pn)
Organizzazione del Trattato Nord Atlantico

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (pn)
Organizzazione delle Nazioni Unite

Ορθόδοξη Εκκλησία
Chiesa ortodossa

Ορλεάνη (pn)
Orléans

Οσάκα (pn)
Osaka

Οτρύνη /oˈtɾi.ni/ (pn)
Otrine

Οττάβα (pn)
Ottawa

Ουαλία /u.aˈli.a/ (pn)
Galles

Ουαλός (pn)
gallese

Ουαϊόμινγκ (pn)
Wyoming

Ουγγαρία (pn)
Ungheria

Ουγκάντα (pn)
Uganda

Ουζμπεκιστάν (pn)
Uzbekistan

Ουισκόνσιν (pn)
Wisconsin

Ουκρανή (pn)
ucraina

Ουκρανία /u.kɾaˈni.a/ (pn)
Ucraina

Ουκρανός (pn)
ucraino

Ουλμ (pn)
Ulma

Ουλουρού /u.luˈɾu/ (pn)
Uluru

Ουλρ (pn)
Ullr

Ουρανία /u.ɾaˈni.a/ (pn)
Urania

Ουρανός /u.ɾaˈnos/ (pn)
Urano
  ο πλανήτης Ουρανός
  ο θεός Ουρανός

Ουρουγουάη (pn)
Uruguay

Ουτρέχτη (pn)
Utrecht

Ουψάλα (pn)
Uppsala

Οφηλία /o.fiˈli.a/ (pn)
Ofelia

Οφιούχος (pn)
Ofiuco

Οχάιο (pn)
Ohio

Ούγγρος (pn)
Ungherese

Ούννος (pn)
Unno

ΠΟΠ
DOP

ΠΟΥ /ˈpo.i/
OMS

Πάνας (pn)
Pan

Πάντειο /ˈpan.di.o/ (pn)
Pantio

Πάντοβα (pn)
Padova

Πάρνηθα /ˈpaɾ.ni.θa/ (pn)
Parnete

Πάρος (pn)
Paro

Πάσχα /ˈpa.sxa/ (pn)
Pasqua

Πάτερ ημών /ˈpa.teɾ iˈmon/ (n)
Padre Nostro

Πάτρα (pn)
Patrasso, Pàtra

Πάτροκλος /ˈpa.tɾo.klos/ (pn)
Patroclo

Πάτσι
Pazzi

Πάφος (pn)
Pafo

Πέμπτη /ˈpem.pti/ /ˈpem.ti/ (pn)
giovedì
  μέρα της εβδομάδας

Πέργαμος /ˈpeɾ.ɣa.mos/ (pn)
Pergamo

Πέρσης /ˈpeɾ.sis/ (pn)
persiano

Πέρσιβαλ (pn)
Parsifal

Πέτρος (pn)
Pietro, Piero

Πήγασος (pn)
Pegaso

Πήληκες /ˈpi.li.ces/ (pn)
Pelece

Πίνδος (pn)
Pindo

Πίος (pn)
Pio

Παΐσιος /paˈi.si.os/ (pn)
Paisios

Παγές /paˈɣes/ (pn)
Paghe

Παγγαία /paŋˈʝe.a/ (pn)
Pangea

Παιονίδες /pe.oˈni.ðes/ (pn)
Peonide

Πακιστάν (pn)
Pakistan

Πακιστανός (pn)
pachistano

Παλάου (pn)
Palau

Παλέρμο (pn)
Palermo

Παλαιά Διαθήκη (pn)
Antico Testamento

Παλαιστίνη (pn)
Palestina

Παλαιός Κόσμος /pa.leˈos ˈkoz.mos/ (pn)
Vecchio mondo

Παμβωτάδες /pam.voˈta.ðes/ (pn)
Pambotade

Παναγία /pa.naˈʝi.a/ (pn)
Vergine Maria

Παναγιώτης /pa.naˈʝo.tis/ (pn)
Panait

Παναμάς /pa.naˈmas/ (pn)
Panamá, Panama

Πανδώρα /panˈðo.ɾa/ (pn)
Pandora

Παννονία (pn)
Pannonia

Παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (pn)
Onnipotente

Παπουτσωμένος Γάτος (pn)
Il gatto con gli stivali

Παρίσι /paˈɾi.si/ (pn)
Parigi

Παραγουάη (pn)
Paraguay

Παραλειπομένων Α΄ (pn)
I Croniche

Παραλειπομένων Β' (pn)
II Croniche

Παρασκευή (pn)
venerdì
  Παρασκευή (ημέρα)

Παρθένος (pn)
Vergine

Παρθία (pn)
Partia

Παρθενώνας /paɾ.θeˈno.nas/ (pn)
Partenone

Παριζιάνα /pa.ɾiˈzi̯a.na/ (pn)
parigina

Παριζιάνος /pa.ɾiˈzi̯a.nos/ (n)
parigino

Παροιμίες (pn)
Proverbi

Πατρικία (pn)
Patrizia

Παύλος /ˈpa.vlos/ (pn)
Paolo

Πεδεμόντιο /pe.ðeˈmon.di.o/ (pn)
Piemonte

Πειραιάς /pi.ɾeˈas/ (pn)
Pireo, Il Pireo

Πεκίνο /peˈci.no/ (pn)
Pechino

Πεκς
Pécs

Πελάγιος (pn)
Pelagio

Πελαγία (pn)
Pelagia

Πελασγός (pn)
Pelasgi, pelasgo
  οι Πελασγοί και ο Πελασγός

Πελοπόννησος /pe.loˈpo.ni.sos/ (pn)
Peloponneso

Πενσυλβάνια (pn)
Pennsylvania

Πεντάτευχος (pn)
Pentateuco

Πεντελικό /pen.de.liˈko/ (pn)
Pentelico

Πεντηκοστή (pn)
Pentecoste

Περγασή /peɾ.ɣaˈsi/ (pn)
Pergase

Περικλής (pn)
Pericle

Περιστερά (pn)
Colomba

Περού /peˈɾu/ (pn)
Perù

Περσέας (pn)
Perseo

Περσία /peɾˈsi.a/ (pn)
Persia

Περσεύς (pn)
Perseo

Πηλέας (pn)
Peleo

Πηνειός /pi.niˈos/ (pn)
Peneo

Πηνελόπη /pi.neˈlo.pi/ (pn)
Penelope

Πιονγιάνγκ (pn)
Pyongyang

Πλάτων (pn)
Platone

Πλήθων (pn)
Pletone

Πλειάδες /pliˈa.ðes/ (pn)
Pleiadi

Πλούταρχος (pn)
Plutarco

Πλούτωνας (pn)
Plutone
  ο πλανήτης
  ο θεός

Πλωτίνος (pn)
Plotino

Πλώθεια /ˈplo.θi.a/ (pn)
Plotia

Πνύκα /ˈpni.ka/ (pn)
Pnice

Πολιτεία (pn)
La Repubblica

Πολυνησία (pn)
Polinesia

Πολυξένη /po.liˈkse.ni/ (pn)
Polissena

Πολωνία (pn)
Polonia

Πολωνός (pn)
polacco

Πολύμνια /poˈli.mni.a/ (pn)
Polinnia

Πομερανή /po.me.ɾaˈni/ (pn)
pomerana

Πομερανία /po.me.ɾaˈni.a/ (pn)
Pomerania

Πομερανός /po.me.ɾaˈnos/ (pn)
pomerano

Πομπηία /pom.biˈi.a/ (pn)
Pompei

Ποντγκόριτσα (pn)
Podgorica

Πορτογάλος (pn)
portoghese

Πορτογαλία /poɾ.to.ɣaˈli.a/ (pn)
Portogallo

Ποσειδώνας /po.siˈðo.nas/ (pn)
Poseidone
  θεός της ελληνικής μυθολογίας
Nettuno
  όγδοος πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Ποταμός /po.taˈmos/ (pn)
Potamo

Πουέρτο Ρίκο (pn)
Porto Rico

Πουσάν /puˈsan/
Busan

Πράγα (pn)
Praga

Πράξεις των Αποστόλων (pn)
Atti degli Apostoli

Πράσινο Ακρωτήριο /ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o/ (pn)
Capo Verde

Προμηθέας (pn)
Prometeo

Προποντίδα (pn)
Propontide
  αρχαία ονομασία: Προποντίς

Πρωσία /pɾoˈsi.a/ (pn)
Prussia

Πρωσίδα /pɾoˈsi.ða/ (pn)
prussiana

Πρωτομαγιά /pro.to.maˈʝa/ (pn)
calendimaggio

Πρωτοχρονιά /pɾo.to.xɾoˈɲa/ (pn)
capodanno, Capodanno

Πρύμνη (pn)
Poppa

Πρώσος /ˈpɾo.sos/ (pn)
prussiano

Πτηνόν Παραδείσιον (pn)
Uccello del Paradiso

Πτολεμαία (pn)
Tolomea

Πτολεμαίος (pn)
Tolomeo

Πυθία (pn)
Pizia

Πυξίς (pn)
Bussola

Πυρηναία (pn)
Pirenei

Πύργος του Άιφελ (pn)
Torre Eiffel, torre Eiffel

Ρέα (pn)
Rea
  η θεά

Ρέγκενσμπουργκ
Ratisbona

Ρέικιαβικ (pn)
Reykjavík

Ρήνος /ˈɾi.nos/ (pn)
Reno

Ρίγα (pn)
Riga

Ρίο ντε Τζανέιρο (pn)
Rio de Janeiro

Ραβέννα (pn)
Ravenna

Ραμπάτ (pn)
Rabat

Ραφαέλα (pn)
Raffaella

Ραφαήλ (pn)
Raffaele, Raffaello

Ρεβέκκα /ɾeˈve.ka/ (pn)
Rebecca

Ρεν (pn)
Rennes

Ρεϋνιόν (pn)
Riunione

Ρηνανία-Παλατινάτο (pn)
Renania-Palatinato

Ριάντ (pn)
Riad

Ριέτι
Rieti

Ριχάρδος (pn)
Riccardo

Ρογήρος (pn)
Ruggero

Ροδανός /ɾo.ðaˈnos/ (pn)
Rodano

Ρομ (pn)
zingara

Ρομπέν των Δασών /ɾoˈben ton ðaˈson/ (pn)
Robin Hood

Ρουάντα (pn)
Ruanda

Ρουβίκωνας (pn)
Rubicone

Ρουθ (pn)
Rut

Ρουμάνος /ɾuˈma.nos/ (pn)
romeno

Ρουμανία /ɾu.maˈni.a/ (pn)
Romania

Ρωμαίος /ɾoˈme.os/ (pn)
romana, romano
  πολίτης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Romeo
  αντρικό όνομα

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (pn)
Impero Romano, Impero romano

Ρωμύλος /ɾoˈmi.los/ (pn)
Romolo, Romulus

Ρωξάνη /ɾoˈksa.ni/ (pn)
Rossane, Rossana

Ρωσία /ɾoˈsi.a/ (pn)
Russia

Ρωσίδα (pn)
russa

Ρωσική Ομοσπονδία (pn)
Federazione Russa

Ρόδος /ˈɾo.ðos/ (pn)
Rodi

Ρώμη /ˈɾo.mi/ (pn)
Roma

Ρώσος (pn)
russo

Σάββατο (pn)
sabato

Σάλτσμπουργκ (pn)
Salisburgo

Σάμος /ˈsa.mos/ (pn)
Samo

Σάρα (pn)
Sara

Σέρβος /ˈseɾ.vos/ (pn)
serbo

Σέργιος (pn)
Sergio

Σίολ (n)
Sheol

Σαβά (pn)
Saba

Σαββατοκύριακο (n)
fine settimana, week-end

Σακραμέντο (pn)
Sacramento

Σαλαμίνα /sa.laˈmi.na/ (pn)
Salamina

Σαμουήλ (pn)
Samuele

Σαμπρίνα (pn)
Sabrina

Σαμψών (pn)
Sansone

Σαμόα (pn)
Samoa

Σαξονία (pn)
Sassonia

Σαουδάραβας (pn)
saudita

Σαουδική Αραβία /sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Arabia Saudita

Σαπφώ (pn)
Saffo

Σαραγόσα (pn)
Saragozza

Σαρδηνία (pn)
Sardegna

Σαρωνικός /sa.ɾo.niˈkos/ (pn)
Saronico

Σαχάρα /saˈxa.ɾa/ (pn)
Sahara

Σαύρα (pn)
Lucertola

Σείριος (pn)
Sirio

Σεβίλλη /seˈvi.li/ (pn)
Siviglia

Σεβαστούπολη (pn)
Sebastopoli

Σεβιλλιάνα /se.viˈʎa.na/ (pn)
sivigliana

Σεβιλλιανός /se.vi.li.aˈnos/ (pn)
sivigliano

Σενεγάλη (pn)
Senegal

Σεούλ (pn)
Seoul

Σεπτέμβριος /seˈpteɱ.vɾi.os/ (pn)
settembre
  Σεπτέμβριος

Σεραφίνα (pn)
Serafina

Σερβία (pn)
Serbia

Σερβία και Μαυροβούνιο (pn)
Serbia e Montenegro

Σεχόλ (n)
Sheol

Σεϋχέλλες (pn)
Seychelles

Σηκουάνας (pn)
Senna

Σημαχίδες /si.maˈçi.ðes/ (pn)
Semachide

Σιέρα Λεόνε (pn)
Sierra Leone

Σιβηρία (pn)
Siberia

Σιγκαπούρη (pn)
Singapore

Σικάγο (pn)
Chicago

Σικελία (pn)
Sicilia

Σιφ (pn)
Sif

Σκάλα (pn)
la Scala
  αίθουσα για όπερες

Σκαμβωνίδες /skam.voˈni.ðes/ (pn)
Scambonide

Σκανδιναβία /skan.ði.naˈvi.a/ (pn)
Scandinavia

Σκανδιναβός (pn)
scandinava

Σκιάθος /ˈsca.θos/ (pn)
Sciato

Σκορπιός /skoɾˈpçios/ (pn)
Scorpione

Σκωτία /skoˈti.a/ (pn)
Scozia

Σκωτσέζος (pn)
scozzese

Σκόπια (pn)
Skopje

Σκύλλα (pn)
Scilla

Σλάβος (pn)
slavo

Σλοβάκος (pn)
slovacca

Σλοβακία (pn)
Slovacchia

Σλοβενία (pn)
Slovenia

Σμύρνη /ˈzmiɾ.ni/ (pn)
Smirne

Σοβιετική Ένωση (pn)
Unione Sovietica

Σολομών /so.loˈmon/ (pn)
Salomone

Σομαλία (pn)
Somalia

Σουαβία /su.aˈvi.a/ (pn)
Svevia

Σουαζιλάνδη (pn)
Swaziland

Σουδάν /suˈðan/ (pn)
Sudan

Σουηδή (pn)
svedese

Σουηδία /su.iˈði.a/ (pn)
Svezia

Σουηδός (pn)
svedese

Σουμάτρα (pn)
Sumatra

Σουρινάμ (pn)
Suriname

Σοφία (pn)
Sofia
  γυναικείο όνομα

Σοφοκλής (pn)
Sofocle

Σοφονίας (pn)
Sofonia

Σούζα
Susa

Σπάιντερμαν /ˈspai̯.deɾ.man/ (pn)
Uomo Ragno

Σπάρτη (pn)
Sparta

Σπυρίδων (pn)
Spiridione

Σρι Λάνκα (pn)
Sri Lanka

Στέφανι
Stefani

Στέφανος (pn)
Stefano

Στέφανος Βόρειος (pn)
Corona Boreale

Στέφανος Νότιος (pn)
Corona Australe

Σταυρός του Νότου (pn)
Croce del Sud

Σταχτοπούτα /sta.xtoˈpu.ta/ (pn)
Cenerentola

Στεφάνι
Stefani

Στεφανία (pn)
Stefania

Στοκχόλμη (pn)
Stoccolma

Στράουσμπεργκ
Strausberg

Στρασβούργο (pn)
Strasburgo

Στόουνχεντζ /ˈsto.un.çend͡z/ (pn)
Stonehenge

Συλβέστρος (pn)
Silvestro

Συρία /siˈɾi.a/ (pn)
Siria

Συρακούσες (pn)
Siracusa

Σφίγγα (pn)
Sfinge

Σφηττός /sfiˈtos/ (pn)
Sfetto

Σωκράτης (pn)
Socrate

Σωσθένης (pn)
Sostene, Sosteno, Sostine

Σωτήριος (pn)
Salvatore

Σόνια (pn)
Sonia

Σόφια /ˈso.fça/ (pn)
Sofia

ΤΚ /tafˈka.pa/
CAP

Τάγος /ˈta.ɣos/ (pn)
Tago

Τάκιτος (pn)
Tacito

Τάμεσης /ˈta.me.sis/ (pn)
Tamigi

Τάραντας /ˈta.ɾan.das/ (pn)
Taranto

Τέξας (pn)
Texas

Τήλος (pn)
Píscopi

Τήνος (pn)
Tino

Τίβολι
Tivoli

Τίμων /ˈti.mon/ (pn)
Timone

Τίρανα (pn)
Tirana

Τίτος (pn)
Tito

Ταλμούδ (pn)
Talmud

Τανζανία (pn)
Tanzania

Τασκένδη (pn)
Tashkent

Τασμανία (pn)
Tasmania

Τατζικιστάν /ta.d͡zi.ciˈstan/ (pn)
Tagikistan

Τατιάνα (pn)
Tatiana

Ταϊβάν (pn)
Taiwan

Ταϊλάνδη (pn)
Tailandia

Ταϊλανδός (pn)
thailandese

Ταϊπέι (pn)
Taipei

Ταύρος /ˈta.vɾos/ (pn)
Toro
  αστερισμός και οροσειρά

Ταώς (pn)
Pavone

Τερψιχόρη /teɾ.psiˈxo.ɾi/ (pn)
Tersicore

Τετάρτη /teˈtaɾ.ti/ (pn)
mercoledì

Τεχεράνη (pn)
Teheran

Τζακάρτα (pn)
Giacarta

Τζαμάικα (pn)
Giamaica

Τζιμπουτί (pn)
Djibouti, Gibuti

Τζοκόντα (pn)
Gioconda

Τηθύς (pn)
Teti, Tetide

Τηλεσκόπιον (pn)
Telescopio

Τιρ (pn)
Týr

Τιτάνας (pn)
Titano

Τιφλίδα (pn)
Tbilisi

Τοξότης (pn)
Sagittario

Τορίνο (pn)
Torino

Τορόντο (pn)
Toronto

Τοσοδούλα (pn)
Mignolina

Τοτός (pn)
Toto

Τουβαλού (pn)
Tuvalu

Τουκάνα (pn)
Tucano

Τουλούζη (pn)
Tolosa

Τουλόν (pn)
Tolone

Τουρκία /tuɾˈci.a/ (pn)
Turchia

Τουρκμενιστάν (pn)
Turkmenistan

Τούλα (pn)
Tula
  Τούλα (ρωσική πόλη)

Τούρκος (pn)
turco

Τράπεζα (pn)
Mensa

Τρίβερο
Trivero

Τρίγωνον (pn)
Triangolo

Τρίγωνον Νότιον (pn)
Triangolo Australe

Τρίπολη (pn)
Tripoli

Τρίτη (pn)
martedì
  η μέρα της εβδομάδας

Τρίτος Κόσμος /ˈtɾi.tos ˈko.zmos/ (pn)
terzo mondo

Τραϊανός (pn)
Traiano

Τρινέμεια /tɾiˈne.mi.a/ (pn)
Trinemea

Τρινιντάντ και Τομπάγκο (pn)
Trinidad e Tobago

Τροία (pn)
Troia

Τροιζήνα /tɾiˈzi.na/ (pn)
Trezene

Τροντσάνο Βερτσελλέζε
Tronzano Vercellese

Τρωάδα (n)
Troade

Τρόπις (pn)
Carina

Τρύφων (pn)
Trifone

Τσέχος (pn)
ceco

Τσίτι
Citti

Τσαντ (pn)
Ciad

Τσερνόμπιλ /t͡seɾˈno.bil/ (pn)
Černobyl'

Τσεχία (pn)
Repubblica Ceca, Cechia

Τσεχοσλοβακία (pn)
Cecoslovacchia

Τσικνοπέμπτη /t͡si.knoˈpem.pti/ (pn)
Giovedì Grasso

Τσουκαλάς /t͡su.kaˈlas/ (pn)
Vasaio
  αντίστοιχα επώνυμα

Τυνησία (pn)
Tunisia

Τωβίας (pn)
Tobia

Τόγκο (pn)
Togo

Τόκιο (pn)
Tokyo

Τόνγκα (pn)
Tonga

Τόνυ (pn)
Tony

Τύνιδα (pn)
Tunisi

Τύρος (pn)
Tiro

Υάκινθος (pn)
Giacinto

Υδροχόος (pn)
Aquario, Acquario

Υεμένη (pn)
Yemen

Υμηττός /i.miˈtos/ (pn)
Imetto

Υπαπαντή (pn)
Candelora

Υπερδνειστερία /i.peɾ.ðni.steˈɾi.a/ (pn)
Transnistria

Υόρκη /iˈoɾ.ci/ (pn)
York

ΦΠΑ /fi.piˈa/
IVA

Φήλιξ /ˈfi.liks/ (pn)
Felice

Φίτζι (pn)
Figi

Φαύστα (pn)
Fausta

Φεβρουάριος /fe.vɾuˈa.ɾi.os/ (pn)
febbraio

Φεζ /ˈfez/
Fes, Fez

Φιλίσκος (pn)
Filico, Philiscus

Φιλαΐδες /fi.laˈi.ðes/ (pn)
Filaide

Φιλαδέλφεια (pn)
Filadelfia

Φιλιατρά (pn)
Filiatra

Φιλιππίνες /fi.liˈpi.nes/ (pn)
Filippine

Φιλιππησίους
Filippesi
  προς Φιλιππησίους

Φινλανδία (pn)
Finlandia

Φινλανδός (pn)
finlandese

Φλάνδρα /ˈflan.ðɾa/ (pn)
Fiandre

Φλωρεντία (pn)
Firenze

Φλόριντα (pn)
Florida

Φλύα /ˈfli.a/ (pn)
Flia

Φοίβη /ˈfi.vi/ (pn)
Febe

Φοίνιξ (pn)
Fenice

Φοίνισσες (pn)
Le Fenicie

Φοινίκη /fiˈni.ci/ (pn)
Fenicia

Φράγκος /ˈfɾaŋ.ɡos/ (pn)
franco

Φράιμπουργκ (pn)
Friburgo

Φρίξος (pn)
Frisso.

Φραγκίσκος /fɾaŋˈɟi.skos/ (pn)
Francesco

Φρανκφούρτη (pn)
Francoforte

Φρειδερίκη (pn)
Federica

Φρειδερίκος (pn)
Federico

Φριγκ (pn)
Frigg

Φυλή /fiˈli/ (pn)
File

Φόρμια (pn)
Formia

Φώκαια /ˈfo.ce.a/ (pn)
Focea

Χάγη (pn)
L'Aia, L’Aia

Χάροντας (pn)
Caronte

Χάρυβδη (pn)
Cariddi

Χέιμνταλ (pn)
Heimdallr

Χίμαιρα (pn)
Chimera
  μυθικό τέρας

Χίος /ˈçi.os/ (pn)
Chio

Χαβάη (pn)
Hawaii

Χαλάνδρι /xaˈlan.ðɾi/ (pn)
Chalandri

Χαλέπι /xaˈle.pi/ (pn)
Aleppo

Χαλκίδα /xalˈci.ða/ (pn)
Calcide

Χαλκηδόνα /xal.ciˈðo.na/ (pn)
Calcedonia
  αρχαία πόλη

Χαλκιδική (pn)
penisola Calcidica

Χαμαιλέων (pn)
Camaleonte

Χαναάν (pn)
Cananea

Χαουμέα (pn)
Haumea

Χαρά (pn)
Gioia

Χαράλαμπος (pn)
Charalampos

Χαρτούμ (pn)
Khartum

Χερσώνα /çeɾˈso.na/ (pn)
Cherson

Χιλή /çiˈli/ (pn)
Cile

Χιονάτη /çoˈna.ti/ (pn)
Biancaneve

Χιροσίμα (pn)
Hiroshima

Χονγκ Κονγκ (pn)
Hong Kong

Χονδριχθύες (pn)
Chondrichthyes

Χοντ (pn)
Höðr

Χριστάδελφος (pn)
cristadelfiano, Cristadelfiano

Χριστίνα (pn)
Cristina

Χριστιανός /xɾi.stʝaˈnos/ (pn)
Cristiano

Χριστούγεννα /xɾiˈstu.ʝe.na/ (pn)
Natale

Χριστός /xɾiˈstos/ (pn)
Cristo

Χριστόφορος /xɾiˈsto.fo.ɾos/ (pn)
Cristoforo

Χριψιμέ (pn)
Ripsima

Χρυσόστομος (pn)
Crisostomo

Χύτροι /ˈçi.tri/ (pn)
Pentole

Χώρα των Βάσκων /ˈxo.ɾa ton‿ˈva.skon/ (pn)
Paese basco

Ψαλμοί (pn)
Salmi

Ψυττάλεια /psiˈta.li.a/ (n)
Psittalia

Ψυχικό /psi.çiˈko/ (pn)
Psichiko

Ωβέρνη /oˈveɾ.ni/ (pn)
Alvernia

Ωκεανία /o.ce.aˈni.a/ (pn)
Oceania

Ωρίων /oˈɾi.on/ (pn)
Orione

Ωραία Κοιμωμένη (pn)
La bella addormentata

Ωριγένης (pn)
Origene di Alessandria

Ωρολόγιον (pn)
Orologio

Ωσηέ (pn)
Osea

άβακας /ˈa.va.kas/ (n)
abaco

άβυσσος /ˈa.vi.sos/ (n)
abisso

άγαλμα /ˈa.ɣal.ma/ (n)
statua

άγαμος (adj)
celibe

άγγελος /ˈaŋ.ɟe.los/ (n)
angelo
  ουράνιο ον

άγγιγμα /ˈaŋ.ɟiɣ.ma/ (n)
toccare

άγιος /ˈa.ʝi.os/ /ˈa.ʝos/ (adj)
santo

άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (n)
ancora, àncora

άγνοια /ˈa.ɣni.a/ (n)
ignoranza

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (adj)
ignoto, sconosciuto
  μη γνωστός

άγονος /ˈa.ɣo.nos/ (adj)
infertile

άγριος /ˈa.ɣɾi.os/ (adj)
selvaggio

άγχος /ˈaŋ.xos/ (n)
ansia, angoscia

άδεια /ˈa.ði.a/ /ˈa.ðʝa/ (n)
permesso

άδεια οδήγησης /ˈa.ði.a oˈði.ʝi.sis/
patente di guida

άδενδρος (adj)
brullo

άδικος (adj)
ingiusto

άεθνος (adj)
non-razziale

άζυμος (adj)
azzimo

άζωτο /ˈa.zo.to/ (n)
azoto
  άζωτο

άηχος /ˈa.i.xos/ (adj)
atono
  όρος της φωνητικής

άθεος (n)
ateo, ateista

άθλημα (n)
sport

άθλιος (adj)
misero, gretto, meschino, miserevole

άθλος (n)
ardimento

άθραυστος (adj)
infragibile

άθροιση (n)
sommatoria

άθροισμα (n)
importo

άθυμος (adj)
abbattuto

άκανθα (n)
acanto
  γλυπτή διακόσμηση κιονόκρανου

άκαρι /ˈa.ka.ɾi/ (n)
acaro

άκατος /ˈa.ka.tos/ (n)
capsula

άκλιτος /ˈa.kli.tos/ (adj)
invariabile

άκρη /ˈa.kɾi/ (n)
orlo

άκρο /ˈa.kɾo/ (n)
estremità
  μέλη του σώματος

άκρως (adv)
estremamente

άκυρος (adj)
invalido

άλβεδο (n)
albedo

άλγεβρα /ˈal.ʝe.ѵɾa/ (n)
algebra

άλικος (adj)
scarlatto, fiammato

άλκη /ˈal.ci/ (n)
alce

άλλεν (n)
brugola

άλλοθι /ˈa.lo.θi/ (n)
alibi

άλλος /ˈa.los/
altro

άλμα (n)
salto

άλμα επί κοντώ
salto con l'asta

άλμη /ˈal.mi/ (n)
salamoia

άλμπατρος /ˈal.ba.tɾos/ (n)
albatro

άλογο /ˈa.lo.ɣo/ (n)
cavallo
  ζώο

άλσος (n)
bosco

άλτο /ˈal.to/ (adj)
alto
  ως επίθετο

άλτο /ˈal.to/ (n)
alto
  ως ουσιαστικό

άλφα (n)
alfa

άλως /ˈa.los/ (n)
areola

άμαξα /ˈa.ma.ksa/ (n)
carrozza

άμβικας (n)
alambicco

άμβρα /ˈam.vɾa/ (n)
ambra grigia

άμβωνας /ˈaɱ.vo.nas/ (n)
pulpito

άμεσα (adv)
direttamente

άμεσος (adj)
immediato

άμισχος (adj)
sessile

άμμος /ˈa.mos/ (n)
sabbia, rena

άμοιρος (adj)
disgraziato
  άτυχος

άμορφος (adj)
amorfo

άμπωτη (n)
bassa marea

άμυλο (n)
amido

άμυνα (n)
difesa

άνδρας /ˈan.ðɾas/ (n)
uomo
  κάθε ενήλικος άνθρωπος αρσενικού φύλου
  ο σύζυγος

άνεμος /ˈa.ne.mos/ (n)
vento

άνεργος (adj)
disoccupato

άνεση (n)
agio

άνετος (adj)
comodo
  για χώρους και για αντικείμενα

άνηθος /ˈa.ni.θos/ (n)
aneto

άνθηση (n)
fioritura

άνθος /ˈan.θos/ (n)
fiore
  μέρος του φυτού

άνθρακας /ˈan.θɾa.kas/ (n)
carbone, carbonio

άνθρωπος /ˈan.θɾo.pos/ (n)
uomo, umano

άνοδος (n)
anodo

άνοια (n)
demenza

άνοιξη /ˈa.ni.ksi/ (n)
primavera

άνω κάτω (adv)
a soqquadro

άνω και κάτω τελεία
due punti

άνωση (n)
portanza

άξεστος /ˈa.kse.stos/ (adj)
grezzo

άξιος /ˈa.ksi.a/ /ˈa.ksi.o/ /ˈa.ksi.os/ (adj)
valido, degno

άξονας (n)
asse

άουτο ντα φε (n)
autodafé

άπαξ /ˈa.paks/
una volta

άπατος (adj)
senza fondo

άπατρις (adj)
apolide
  που είναι χωρίς πατρίδα

άπειρο /ˈa.pi.ɾo/ (n)
infinito
  μαθηματική έννοια

άπειρος /ˈa.pi.ɾos/ (adj)
infinito
  απεριόριστος
imperito
  χωρίς εμπειρία

άπηξ (n)
apice

άπιστος /ˈa.pi.stos/ (adj)
infedele

άπιστος Θωμάς /ˈa.pi.stos θoˈmas/
San Tommaso, che non ci crede se non ci mette il naso

άπληστος (adj)
avido, vorace

άπλυτα (n)
bucato

άποικος /ˈa.pi.kos/ (n)
colonizzatore

άποιος διαβήτης
diabete insipido

άπορος /ˈa.po.ɾi/ /ˈa.po.ɾo/ /ˈa.po.ɾos/ (adj)
indigente

άπτομαι (v)
toccare, commuovere

άραγε
chissà, forse, mi chiedo, mi domando

άργιλος (n)
argilla

άργυρος /ˈaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
argento

άρθρο /ˈaɾ.θɾo/ (n)
articolo

άρθρωση (n)
articolazione
  σύνδεση μελών του σώματος
  τρόπος προφοράς

άρια (n)
aria

άριστος /ˈa.ɾi.stos/ (adj)
eccellente

άρκευθος (n)
ginepro

άρμα /ˈaɾ.ma/ (n)
biga

άρμα μάχης (n)
carro armato

άρμεγμα (n)
mungitura

άρνηση (n)
negazione

άρπα /ˈaɾ.pa/ (n)
arpa

άρπισμα (n)
arpeggio

άρρητος (adj)
irrazionale
  αριθμός που δεν ανήκει στο Q αλλά είναι πραγματικός

άρρητος αριθμός /ˈaɾitos ariˈθmos/
numero irrazionale

άρρωστος (adj)
malato

άρση βαρών
sollevamento pesi

άρτος (n)
pane

άρωμα /ˈa.ɾo.ma/ (n)
profumo, aroma

άσθμα /ˈa.zma/ /ˈas.θma/ (n)
asma

άσκαυλος /ˈa.ska.vlos/ (n)
cornamusa

άσκηση (n)
esercizio

άσμα /ˈa.zma/ (n)
canto

άσος (n)
asso

άσπιλος /ˈa.spi.los/ (adj)
immacolato

άσπρο /ˈa.spɾo/ (n)
bianco
  λευκό χρώμα

άσπρος /ˈa.spɾos/ (adj)
bianco

άστατο (n)
astato
  Χημικό στοιχείο

άστεγος (adj)
senza fissa dimora

άστοχος /ˈa.sto.xos/ (adj)
inopportuno
  που δεν βρίσκει το στόχο

άστριος (n)
feldspato

άσυλο /ˈa.si.lo/ (n)
asilo

άσφαλτος /ˈa.sfal.tos/ (n)
asfalto, bitume

άσχετος (adj)
irrilevante
  που δεν έχει σχέση

άσχημος /ˈa.sçi.mos/ (adj)
brutto

άσωτος υιός
figliol prodigo

άτακτος (adj)
birichino

άτιμος /ˈa.ti.mos/ (adj)
disonesto

άτολμα (adv)
timidamente

άτομο /ˈa.to.mo/ (n)
atomo
  άτομο (φυσικές επιστήμες), λογική

άτρακτος (n)
fusoliera
  άτρακτος αεροπλάνου

άυπνος (adj)
insonne

άφθα (n)
afta

άφιξη (n)
arrivo

άφνιο (n)
afnio

άφυλλος (adj)
afillo

άφωνος (adj)
afono

άχρηστος /ˈa.xɾi.sti/ /ˈa.xɾi.sto/ /ˈa.xɾi.stos/ (adj)
inutile, fannullone

άχρωμος /ˈa.xɾo.mos/ (adj)
incolore

άχυρο /ˈa.çi.ɾo/ (n)
paglia

άψογος /ˈa.pso.ɣos/ (adj)
impeccabile

έβδομος
settimo

έβενος /ˈe.ve.nos/ (n)
ebano

έγγραφο /ˈeŋ.ɣɾa.fo/ (n)
atto, documento

έγια μόλα
oh issa

έγκαυμα /ˈeŋ.ɡav.ma/ (n)
bruciatura

έγκλημα /ˈeŋ.ɡli.ma/ (n)
crimine, delitto

έγκλημα καθοσιώσεως
lesa maestà
  στο ρωμαϊκό δίκαιο

έγκλημα πολέμου
crimine di guerra

έγκλιση /ˈeŋ.ɡli.si/ (n)
modo
  ρηματική μορφή

έγκριση /ˈeŋ.ɡɾi.si/ (n)
omologazione

έγκυος /ˈeŋ.ɟi.os/ (n)
incinta, gravida
  γυναίκα έγκυος

έγνοια /ˈe.ɣɲa/ (n)
attenzione

έγχορδο (n)
strumento a corda

έγχορδος (adj)
a corda

έδαφος /ˈe.ða.fos/ (n)
suolo

έδικτο (n)
editto

έδρα /ˈe.ðɾa/ (n)
abitazione
  κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού

έθιμο (n)
usanza

έθνος /ˈe.θnos/ (n)
nazione

έθος (n)
abitudine

έκβαση (n)
conclusione

έκδοση /ˈek.ðo.si/ (n)
estradizione
versione
  πληροφορική
edizione
  το σύνολο των αντιτύπων ενός βιβλίου
periodico
  το σύνολο των ενεργειών που απαιτούνται για την εκτύπωση και τη διάθεση στη κυκλοφορία

έκδυση (n)
serpento

έκζεμα /ˈek.ze.ma/ (n)
eczema

έκθεση /ˈek.θe.si/ (n)
esposizione, mostra
  δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

έκκληση /ˈe.kli.si/ (n)
appello

έκκριση /ˈe.kɾi.si/ (n)
escrezione

έκλειψη /ˈe.kli.psi/ (n)
eclisse, eclissi

έκπληκτος /ˈek.pli.ktos/ (adj)
sorpreso

έκπτωση (n)
sconto

έκρηξη /ˈe.kɾi.ksi/ (n)
esplosione, scoppio

έκσταση (n)
estasi
  ψυχική κατάσταση

έκτακτος (adj)
eccezionale

έκταση (n)
estensione

έκτη αίσθηση
sesto senso

έκτος /ˈe.ktos/
sesto

έκτρωση (n)
aborto provocato, aborto

έκφραση /ˈek.fɾa.si/ (n)
espressione

έλατο /ˈe.la.to/ (n)
abete

έλεγχος /ˈe.leŋ.xos/ (n)
autorità

έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας /ˈe.leŋ.xos e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
controllo del traffico aereo

έλεος
misericordia

έλκηθρο /ˈel.ci.θɾo/ (n)
slitta

έλκος /ˈel.kos/ (n)
ulcera

έλλειμμα /ˈe.li.ma/ (n)
deficit

έλλειψη /ˈe.li.psi/ (n)
ellisse
  γεωμετρία
  γραμματική

έλλογος /ˈe.lo.ɣos/ (adj)
ragionato

έλξη /ˈel.ksi/ (n)
attrazione

έλος /ˈe.los/ (n)
palude

έμβασμα /ˈeɱ.va.zma/ (n)
rimessa

έμβλημα /ˈeɱ.vli.ma/ (n)
emblema

έμβρυο /ˈeɱ.vɾi.o/ (n)
embrione, feto

έμμεσος (adj)
indiretto

έμμονη ιδέα (n)
idea fissa

έμπνευση /ˈem.bnef.si/ (n)
ispirazione

έμπορος /ˈem.bo.ɾos/ (n)
negoziante, commerciante

έμφαση /ˈeɱ.fa.si/ (n)
enfasi

έμφραγμα του μυοκαρδίου
infarto miocardico

έμφυτος /ˈeɱ.fi.ti/ /ˈeɱ.fi.to/ /ˈeɱ.fi.tos/ (adj)
innato

ένα /ˈe.na/
uno, una
  το αριθμητικό 1

έναρξη /ˈe.naɾ.ksi/ (n)
inizio

ένας
un
  αόριστο άρθρο

έναστρος /ˈe.na.stɾos/ (adj)
stellato

ένατος
nono

ένδεια (n)
indigenza

ένδειξη (n)
indicazione

ένδοξος (adj)
glorioso

ένεση (n)
puntura, iniezione

ένζυμο /ˈen.zi.mo/ (n)
enzima

έννοια /ˈe.ni.a/ /ˈe.ɲa/ (n)
concetto
  μονάδα γνώσης

έννομη συνέπεια
effetto giuridico

ένοικος (n)
abitante

ένοπλες δυνάμεις /ˈe.no.ples ðiˈna.mis/
forze armate

ένοπλος (n)
armato

ένορκος /ˈe.noɾ.kos/ (n)
giuria

ένοχος /ˈe.no.xos/ (adj)
colpevole

ένσταση (n)
obiezione

ένστικτο /ˈen.sti(ŋ).kto/ (n)
istinto

ένταση /ˈen.da.si/ (n)
tensione

έντεκα
undici

έντερο /ˈen.de.ɾo/ (n)
intestino

έντιμος /ˈen.di.mi/ /ˈen.di.mo/ /ˈen.di.mos/ (adj)
onesto, onorato, probo

έντομο /ˈen.do.mo/ (n)
insetto

έντονα (adv)
acutamente

έντονος /ˈen.do.nos/ (adj)
intenso

ένωση /ˈe.no.si/ (n)
unione
  (γενικά, σύμπραξη)

έξαλλα /ˈe.ksa.la/ (adv)
furiosamente

έξαλλος /ˈe.ksa.los/ (adj)
furioso, sfrenato

έξαψη (n)
eccitazione, caldana, vampata

έξεργο (n)
altorilievo

έξι /ˈe.ksi/ (n)
sei

έξοδο (n)
spesa

έξοδος /ˈe.kso.ðos/ (n)
uscita, esodo

έξοδος κινδύνου /ˈe.kso.ðos cinˈði.nu/
uscita di emergenza

έξυπνος /ˈe.ksi.pnos/ (adj)
astuto

έξω /ˈe.kso/ (adv)
fuori
  στο εξωτερικό μέρος

έξω /ˈe.kso/ (n)
fuori
  έξοδος για διασκέδαση
  εξωτερική πλευρά

έξωση /ˈe.kso.si/ (n)
espulsione

έπαινος /ˈe.pe.nos/ (n)
elogio

έπαυλη /ˈe.pa.vli/ (n)
maniero

έπειτα (adv)
prossimo

έπιπλο (n)
mobile

έρβιο (n)
erbio

έργο /ˈeɾ.ɣo/ (n)
lavoro

έργο τέχνης
opera d'arte

έρευνα /ˈe.ɾev.na/ (n)
ricerca

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (adj)
deserto, abbandonato
  μοναχικός, απομονωμένος

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (n)
deserto
  άνυδρη ή ακατοίκητη περιοχή

έριδα /ˈe.ɾi.ða/ (n)
conflitto, contesa, disputa

έρμα /ˈeɾ.ma/ (n)
zavorra

έρπω /ˈeɾ.po/ (v)
strisciare

έρρινος (adj)
nasale

έρχομαι (v)
venire

έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (n)
amore

έσο έτοιμος /ˈe.so ˈe.ti.mos/
sii preparato

έσχατος /ˈe.sxa.tos/ (adj)
estremo, pessimo, ultimo

έσω ους
orecchio interno

έτοιμος /ˈe.ti.mos/ (adj)
pronto

έτος φωτός
anno luce

έτσι /ˈe.t͡si/ (adv)
così
  τροπικό επίρρημα, με αυτόν τον τρόπο

έτσι κι έτσι /ˈe.t͡si ˈce.t͡si/
così così

έφεση /ˈe.fe.si/ (n)
appello

έφηβη (n)
adolescente

έφηβος /ˈe.fi.vos/ (n)
adolescente

έφιππος (adj)
a cavallo

έχω /ˈe.xo/ (v)
avere
avere, essere
  βοηθητικό ρήμα

έψιλον (n)
epsilon

ή /ˈi/
o

ήδη (adv)
già

ήλθον, είδον, ενίκησα /ˈil.θon ˈi.ðon eˈni.ci.sa/
venni, vidi, vinsi

ήλιο /ˈi.li.o/ /ˈi.ʎo/ (n)
elio

ήλιος /ˈi.ʎos/ (n)
sole
  άστρο

ήμαρτον /ˈi.maɾ.ton/
colpa mia

ήπαρ (n)
fegato

ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (n)
continente
  διαμέρισμα της γήινης επιφάνειας

ήπιος /ˈi.pi.os/ (adj)
mite

ήρα (n)
loglio

ήρεμος /ˈi.ɾe.mi/ /ˈi.ɾe.mo/ /ˈi.ɾe.mos/ (adj)
calmo

ήρωας (n)
eroe

ήσυχα (adv)
dolcemente

ήσυχος (adj)
calmo

ήττα /ˈi.ta/ (n)
disfatta, sconfitta

ήχος /ˈi.xos/ (n)
suono
  ήχος (για την ακοή)

ίασπις (n)
diaspro

ίβις (n)
ibis

ίδιος /ˈi.ðʝos/ (adj)
medesimo, stesso
  όμοιος
proprio
  προσωπικός

ίδρυμα /ˈi.ðɾi.ma/ (n)
istituzione

ίδρυση /ˈi.ðɾi.si/ (n)
fondazione

ίκτερος (n)
itterizia, ittero

ίλη /ˈi.li/ (n)
squadrone
  λόχος αρμάτων
  λόχος ιππικού

ίλιγγος /ˈi.liŋ.ɡos/ (n)
vertigine

ίνα (n)
fibra

ίνδιο (n)
indio

ίντσα (n)
pollice

ίουλος (n)
gattino
  βοτανική

ίππος /ˈi.pos/ (n)
cavallo
  όργανο γυμναστικής με λαβές

ίριδα (n)
iride
  του ματιού

ίσος /ˈi.si/ /ˈi.so/ /ˈi.sos/ (adj)
uguale

ίσως (adv)
forse, può darsi

ίταμος /ˈi.ta.mos/ (n)
tasso

ίχνος /ˈi.xnos/ (n)
impronta, orma

α καπέλα (adv)
a cappella

α τέμπο /a ˈtem.po/ (adv)
a tempo

α-
in-
  στερητικό πρόθημα

αέναος (adj)
perenne

αέρας /aˈe.ɾas/ (n)
aria
  ο αέρας που αναπνέουμε

αέριο (n)
gas

αέριος (adj)
frizzante

αέτωμα (n)
frontone

αήθης /aˈi.θis/ (adj)
amorale

αίγαγρος /ˈe.ɣa.ɣɾos/ (n)
stambecco
  άγρια γίδα

αίθουσα /ˈe.θu.sa/ (n)
sala

αίθριο (n)
atrio

αίμα /ˈe.ma/ (n)
sangue
  αίμα

αίνιγμα /ˈe.niɣ.ma/ (n)
enigma

αίρεση /ˈe.ɾe.si/ (n)
eresia

αίσθημα /ˈe.sθi.ma/ (n)
sentimento
  ψυχολογία

αίσθηση /ˈe.sθi.si/ (n)
sensazione
senso
  γνώση και ευαισθησία σχετικά με κάτι
  λειτουργία του οργανισμού

αίτηση /ˈe.ti.si/ (n)
candidatura

αβάθεια (n)
poco profonditü

αβάς /aˈvas/ (n)
abate
  καθολικός ιερέας

αβέβαιος /aˈve.ve.os/ (adj)
incerto

αβαείο /a.vaˈi.o/ (n)
abbazia, badia

αβαθής /a.vaˈθis/ (adj)
basso, poco profondo

αβγοτάραχο /a.vɣoˈta.ɾa.xo/ (n)
bottarga

αβγό /aˈvɣo/ (n)
uovo

αβγότσουφλο (n)
guscio d'uovo

αβεβαιότητα /a.ve.veˈo.ti.ta/ (n)
incertezza

αβελιανή ομάδα
gruppo abeliano

αβιογένεση (n)
abiogenesi

αβλαβής /a.vlaˈvis/ (adj)
innocuo

αβοκάντο /a.voˈka.do/ (n)
avocado

αβουλησία (n)
abulia

αβρότητα (n)
cortesia

αβύθιστος (adj)
inaffondabile

αγάπη /aˈɣa.pi/ (n)
amore, passione
  συναίσθημα ένδειξης στοργής

αγέλη /aˈʝe.li/ (n)
muta

αγέρωχος /aˈʝe.ɾo.xos/ (adj)
fiero

αγίασμα /aˈʝi.a.zma/ (n)
acqua benedetta

αγαθά (n)
bene

αγαθοεργία /a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a/ (n)
carità

αγαθός /a.ɣaˈθos/ (adj)
gentile

αγαλματίδιο /a.ɣal.maˈti.ði.o/ (n)
statuetta

αγαμία (n)
celibato

αγανακτισμένος
indignato

αγαπάω /a.ɣaˈpa.o/ (v)
amare

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/
favorito
  για τη μετοχή

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/ (n)
amoroso
  εραστής

αγαπητός (adj)
caro

αγαποβότανο /a.ɣa.poˈvo.ta.no/ (n)
camedrio polio

αγαύη (n)
agave

αγγίζω /aŋˈɟi.zo/ (v)
toccare

αγγαρεία /aŋ.ɡaˈɾi.a/ (n)
corvè

αγγείο /aŋˈɟi.o/ (n)
vaso

αγγείωμα /aŋˈɟi.o.ma/ (n)
angioma

αγγειεκτομή (n)
vasectomia

αγγειογένεση (n)
angiogenesi

αγγειογενετικός (adj)
angiogenico

αγγειογραφία (n)
angiografia

αγγειοδιασταλτικό (n)
vasodilatatore

αγγειοδιαστολή (n)
vasodilatazione

αγγειοδραστικός (adj)
vasoattivo

αγγειοπλάστης /aŋ.ɟi.oˈpla.stis/ (n)
vasaio

αγγειόσπασμος /an.ɟiˈo.spa.zmos/ (n)
vasospasmo

αγγελία /aŋ.ɟeˈli.a/ (n)
avviso

αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (n)
angelica
  το φυτό

αγγελικός /aŋ.ɟe.liˈkos/ (adj)
angelico

αγγελιοφόρος /aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos/ (n)
messaggero

αγγελολογία (n)
angelologia

αγγλικά /aŋ.ɡliˈka/ (n)
inglese

αγγλικανισμός /aŋ.gli.ka.niˈzmos/ (n)
anglicanesimo

αγγλικό κόρνο
corno inglese

αγγλικός /aŋ.ɡliˈkos/ (adj)
inglese

αγγλισμός (n)
anglicismo, anglismo

αγγλόφωνος (adj)
anglofono

αγγουράκι (n)
cetriolino

αγγουριά (n)
cetriolo

αγγούρι /aŋˈɡu.ɾi/ (n)
cetriolo

αγελάδα /a.ʝeˈla.ða/ (n)
vacca, mucca
  ζώο

αγελαδάρης (n)
vaccaio

αγενής /a.ʝeˈnis/ (adj)
scortese

αγιάζω /a.ʝiˈa.zo/ (v)
consacrare
  ευλογώ, καθαγιάζω

αγιατολάχ (n)
ayatollah

αγιόκλημα /aˈʝo.kli.ma/ (n)
caprifoglio

αγιόφιδο (n)
telescopus fallax

αγκάθι /aŋˈɡa.θi/ (n)
spina

αγκαζέ (adv)
a braccetto

αγκαλιάζω /aŋ.ɡaˈʎa.zo/ (v)
abbracciare

αγκινάρα /aŋ.ɟiˈna.ɾa/ (n)
carciofo

αγκράφα (n)
fibbia

αγκυροβολώ /aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo/ (v)
ancorare

αγκωναψία (n)
saluto col gomito

αγκύλη /aŋˈɟi.li/ (n)
parentesi quadra

αγκώνας /aŋˈɡo.nas/ (n)
gomito

αγνοώ /a.γnoˈo/ (v)
ignorare

αγνωστικισμός (n)
agnosticismo

αγνός /aˈɣnos/ (adj)
puro

αγνότητα /aˈɣno.ti.ta/ (n)
castità, purezza
  ιδιότητα του «αγνός»

αγνώμων /aˈɣno.mon/ (adj)
ingrato

αγνώριστος (adj)
irriconoscibile

αγορά /a.ɣoˈɾa/ (n)
agorà, piazza
  στην αρχαία ιστορία
mercato
  το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα
  κτήριο που στεγάζει πολλά εμπορικά καταστήματα
  το σύνολο των ανθρώπων που ασχολούνται με τις αγορές και τις πωλήσεις

αγορά εργασίας
mercato del lavoro

αγοράζω /a.ɣoˈɾa.zo/ (v)
comprare, acquistare

αγορήτρια (n)
oratrice

αγοραστής /a.ɣo.ɾaˈstis/ (n)
compratore

αγοραστική δύναμη
potere d’acquisto

αγοραφοβία (n)
agorafobia

αγοροκόριτσο (n)
maschiaccio

αγράμματος (adj)
analfabeta

αγρανάπαυση (n)
maggese

αγρινό /a.ɣɾiˈno/ (n)
muflone

αγριοκύμινο (n)
carvi

αγριόγατα (n)
gatto selvatico

αγριόπαπια (n)
anatra selvatica

αγριόχοιρος (n)
cinghiale

αγροίκος /aˈɣɾi.kos/ (adj)
cafone

αγροικία (n)
casa colonica

αγρονομία (n)
agronomia

αγροτεμάχιο (n)
appezzamento

αγροτεχνολογία (n)
ingegneria agraria

αγροτικός (adj)
agrario
  που αναφέρεται, χαρακτηρίζει ή ανήκει στους αγρότες και τη γεωργία
  που βρίσκεται στην ύπαιθρο

αγροτοβιομηχανικός (adj)
agroindustria

αγροχημεία (n)
agrochimica

αγρυπνία /a.ɣɾiˈpni.a/ (n)
veglia

αγρόκτημα (n)
fattoria, podere

αγρός /aˈɣɾos/ (n)
campo

αγρότης /aˈɣɾo.tis/ (n)
agricoltore

αγρότισσα (n)
contadina

αγχιστεία (n)
parentela acquisita per matrimonio

αγχώδης /aŋˈxo.ðis/ (adj)
ansioso

αγωγή /aɣoˈʝi/ (n)
trattamento

αγωγιμότητα /aɣo.ʝiˈmo.ti.ta/ (n)
conduttività

αγωνιώδης (adj)
agonizzante

αγόρι /aˈɣo.ɾi/ (n)
ragazzo, cameriere

αγύρτης /aˈʝiɾ.tis/ (n)
ciarlatano

αγώγιμος /aˈɣo.ʝi.mos/ (adj)
conduttivo

αγώνας /aˈɣo.nas/ (n)
battaglia
  προσπάθεια
lotta
  σε πόλεμος

αδέλφι (n)
congiunto

αδένας /aˈðe.nas/ (n)
ghiandola

αδένωμα (n)
adenoma

αδέξιος (adj)
impacciato, goffo

αδέσποτος (adj)
randagio

αδαής /a.ðaˈis/ (adj)
ignorante

αδαμαντίνη (n)
smalto

αδαμαντοπωλείο (n)
oreficeria

αδειάζω /aˈðʝa.zo/ (v)
vuotare

αδελφή /a.ðelˈfi/ (n)
sorella, suora

αδελφικός (adj)
fraterno

αδελφοκτονία (n)
fratricidio

αδελφοκτόνος (adj)
fratricida
  ουσιαστικό
  επίθετο

αδελφοσύνη (n)
fratellanza

αδελφός /a.ðelˈfos/ (n)
fratello, confratello

αδενίνη (n)
adenina

αδενίτιδα /a.ðeˈni.ti.ða/ (n)
adenite

αδενοσίνη (n)
adenosina

αδεξιότητα (n)
goffaggine

αδημονώ /a.ði.moˈno/ (v)
preoccupare

αδιάβροχο (n)
impermeabile

αδιάβροχος (adj)
impermeabile

αδιάθετος /aˈði̯a.θe.tos/ (adj)
malsano
  που είναι λίγο άρρωστος

αδιάκριτος /aˈði̯a.kɾi.tos/ (adj)
indiscreto
  που δεν έχει διακριτικότητα

αδιάλλακτος (adj)
intransigente

αδιάφθορος (n)
incorruttibile

αδιάφορος /aˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
indifferente

αδιάψευστος (adj)
inconfutabile

αδιέξοδο (n)
vicolo cieco, impasse

αδιαβατικός (adj)
adiabatico

αδιαντροπιά (n)
inverecondia

αδιαπέραστος (adj)
impenetrabile

αδιαφανής (adj)
opaca

αδιαφορία /a.ði̯a.foˈɾi.a/ (n)
indifferenza

αδιαφοροποίητος (adj)
indifferenziato

αδιαφύλακτος (adj)
non custodito

αδιευκρίνιστος /a.ði.efˈkɾi.ni.stos/, /a.ði̯efˈkɾi.ni.stos/ (adj)
non chiarito

αδικία /a.ðiˈci.a/ (n)
ingiustizia

αδικαιολόγητος (adj)
ingiustificabile

αδιόρθωτος /a.ðiˈoɾ.θo.tos/ (adj)
incorreggibile
  που δεν εννοεί να απαρνηθεί κάποια ιδιότητα

αδουλαίος (n)
adularia

αδράνεια /aˈðɾa.ni.a/ (n)
inerzia
  όρος της φυσικής

αδράχτι (n)
fuso

αδρανής /a.ðɾaˈnis/ (adj)
scioperato

αδρεναλίνη (n)
adrenalina

αδρόνιο (n)
adrone

αδυνάτισμα /a.ðiˈna.ti.zma/ (n)
perdita di peso

αδυναμία /a.ði.naˈmi.a/ (n)
debolezza
  έλλειψη δύναμης

αδύναμος (adj)
debole

αδύνατος (adj)
debole
  δεν έχει δύναμη
impossibile
  δεν μπορεί να γίνει

αειθαλής /a.i.θaˈlis/ (adj)
sempreverde

αειφορία /a.i.foˈɾi.a/ (n)
sostenibilità

αεράκι /a.eˈɾa.ci/ (n)
brezza

αερίζω /a.eˈɾi.zo/ (v)
aerare

αεριοποιώ /a.e.ɾi.o.piˈo/ (v)
gassificare

αεριοστροβιλωθητήρας (n)
motore a reazione

αερισμός /a.e.ɾiˈzmos/ (n)
aerazione

αεριόμετρο (n)
aerometro

αερογραμμή /a.e.ɾo.ɣɾaˈmi/ (n)
aerolinea

αεροδρόμιο /a.e.ɾoˈðɾo.mi.o/ (n)
aeroporto

αεροδυναμική /a.e.ɾo.ði.na.miˈci/ (n)
aerodinamica

αεροδυναμικός (adj)
aerodinamico

αεροζόλ (n)
aerosol

αερομεταφερόμενος /a.e.ɾo.me.ta.feˈɾo.me.nos/
aviotrasportato
  που διαδίδεται μέσω του αέρα
  που μεταφέρεται με εναέρια μέσα

αερομοντελισμός (n)
aeromodellismo

αεροναυτική /a.e.ɾo.na.ftiˈci/ (n)
aeronautica

αεροναυτικός /a.e.ɾo.na.ftiˈkos/ (adj)
aeronautico

αεροπλάνο /a.e.ɾoˈpla.no/ (n)
aereo, aeroplano
  πτητική συσκευή

αεροπλανοφόρο /a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo/ (n)
portaerei

αεροπονία (n)
aeroponica

αεροπορία (n)
aviazione
  αεροπορία
aeronautica militare, fuerza aerea
  πολεμική αεροπορία

αεροπορική βάση /a.e.ɾo.po.ɾiˈci ˈva.si/
base aerea

αεροσκάφος /a.e.ɾoˈska.fos/ (n)
aeromobile

αεροστεγής (adj)
ermetico

αεροσυμπιεστής (n)
compressore

αεροσυνοδός (n)
assistente di volo, hostess

αεροτομή (n)
profilo alare

αεροφαγία (n)
aerofagia

αερόβιος (adj)
aerobico

αερόλιθος (n)
aerolite

αερόσακος /a.eˈɾo.sa.kos/ (n)
airbag, cuscino salvavita

αερόστατο /a.eˈɾo.sta.to/ (n)
mongolfiera

αερόφωνο (n)
aerofono

αετίσιος /a.eˈti.sços/ (adj)
aquilino

αετός /a.eˈtos/ (n)
aquila
  αρπακτικό πουλί

αζαλέα (n)
azalea

αζεριανά /a.ze.ɾi.aˈna/ (n)
azerbaigiano

αζερικός /a.ze.ɾiˈkos/ (adj)
azerbaigiano

αζιμούθιο /a.ziˈmu.θi.o/ (n)
azimut

αζουρίτης (n)
azzurrite

αζωικός (adj)
azoico

αζωτοδέσμευση (n)
azotofissazione

αηδία /a.iˈði.a/ (n)
schifo

αηδιάζω (v)
disgustare

αηδιαστικός /a.i.ði.a.stiˈkos/ (adj)
disgustoso

αηδόνι /ai̯ˈðo.ni/ (n)
usignolo

αθάνατος (adj)
immortale

αθάρρευτος (adj)
scoraggiato

αθήρωμα (n)
ateroma

αθανασία /a.θa.naˈsi.a/ (n)
immortalità

αθεϊσμός /a.θe.iˈzmos/ (n)
ateismo

αθηναϊκός /a.θi.na.iˈkos/ (adj)
ateniese

αθλήτρια /aˈθli.tɾi.a/ (n)
sportiva

αθλητής /a.θliˈtis/ (n)
atleta

αθλητικός /a.θli.tiˈkos/ (adj)
atletico

αθλητισμός (n)
atletica leggera

αθορύβητος (adj)
imperturbabile

αθροίζω (v)
sommare

αθροίσιμος /aˈθɾi.si.mos/ (adj)
sommabile

αθρυμμάτιστος (adj)
intero

αθυμία (n)
abbattimento

αθυρόστομος /a.θiˈɾo.sto.mos/ (adj)
sboccato

αθωότητα (n)
innocenza

αθωώνω (v)
prosciogliere

αθόρυβος (adj)
silenzioso

αθώα /aˈθo.a/ (adv)
innocentemente

αθώος (adj)
innocente
  που δεν έχει κάνει κακό

αιγίδα /eˈʝi.ða/ (n)
egida

αιγυπτιακός /e.ʝi.pti.aˈkos/ (adj)
egiziano

αιγυπτιολογία /e.ʝi.pti.o.loˈʝi.a/ (n)
egittologia

αιδοίο /eˈði.o/ (n)
vulva

αιδοιολειξία /e.ði.o.liˈksi.a/ (n)
cunnilinguo

αιθάλη (n)
fuliggine

αιθάνιο /eˈθa.ni.o/ (n)
etano

αιθένιο (n)
etene

αιθέρας /eˈθe.ɾas/ (n)
etere

αιθανόλη (n)
etanolo

αιθύλιο (n)
etile

αιλουροειδής /e.lu.ɾo.iˈðis/ (adj)
felino

αιμάτωμα /eˈma.to.ma/ (n)
ematoma

αιματίτης (n)
ematite

αιματηρός /e.ma.tiˈɾos/ (adj)
cruento

αιματικός (adj)
ematico

αιματοκύλισμα (n)
carneficina

αιματοχυσία /e.ma.to.çiˈsi.a/ (n)
spargimento di sangue

αιμοβόρος (adj)
sanguinario

αιμοδιάλυση (n)
emodialisi

αιμοδοσία /e.mo.ðoˈsi.a/ (n)
donazione del sangue

αιμοδότης (n)
datore di sangue

αιμομικτικός (adj)
incestuoso

αιμομιξία /e.mo.miˈksi.a/ (n)
incesto

αιμοπετάλιο /e.mo.peˈta.li.o/ (n)
piastrina

αιμορραγία /e.mo.ɾaˈʝi.a/ (n)
emorragia

αιμορραγικός (adj)
emorragico

αιμοσφαιρίνη /e.mo.sfeˈɾi.ni/ (n)
emoglobina

αιμοσφαιρινουρία (n)
emoglobinuria

αιμοφιλία /e.mo.fiˈli.a/ (n)
emofilia

αινιγματικός /e.niɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
enigmatico

αιρετικός /e.ɾe.tiˈkos/ (adj)
eretico
  επίθετο

αισθάνομαι /eˈsθa.no.me/ (v)
sentire
  αντιλαμβάνομαι με τις αισθήσεις μου

αισθησιακός (adj)
sensuale
  ερωτικός

αισθησιοκρατία /e.sθi.si.o.kɾaˈti.a/ (n)
sensismo

αισθησιοκρατικός (adj)
sensisto

αισθητήριος /e.sθiˈti.ɾi.os/ (adj)
sensoriale
  σωματική αίσθηση

αισθητική /e.sθi.tiˈci/ (n)
estetica

αισιοδοξία (n)
ottimismo

αισιόδοξος (adj)
ottimista, ottimistico

αισχροκέρδεια (n)
affarismo

αισχρός (adj)
osceno

αισχύνη /eˈsçi.ni/ (n)
vergogna, disdoro

αιτιατική /e.ti.a.tiˈci/ (n)
accusativo

αιτιολογία /e.ti.o.loˈʝi.a/ (n)
eziologia

αιτιοπαθογενετικός (adj)
eziopatogenetico

αιτιότητα (n)
causalità

αιτώ /eˈto/ (v)
chiedere

αιφνιδιασμός (n)
colpo di mano

αιχμή (n)
punta

αιχμαλωτίζω (v)
prendere

αιωνιότητα /e.o.niˈo.ti.ta/ (n)
eternità

αιωροπτεριστής (n)
deltaplanista

αιωρούμαι /e.oˈɾu.me/ (v)
esitare

αιωρόπτερο (n)
deltaplano

αιώνας /eˈo.nas/ (n)
secolo
  όρος που χρησιμοποιείται στις χρονολογίες

αιώνιο (n)
aeonium

αιώνιος (adj)
eterno

αιώρα /eˈo.ɾa/ (n)
amaca, branda

ακάθαρτος (adj)
sporco

ακαής /a.kaˈis/ (adj)
incombusto

ακαδημία /a.ka.ðiˈmi.a/ (n)
accademia

ακαδημαϊκός (n)
accademico

ακαδημαϊσμός (n)
accademismo

ακακία /a.kaˈci.a/ (n)
acacia

ακανθόχοιρος (n)
istrice, porcospino

ακανόνιστος /a.kaˈno.ni.stos/ (adj)
irregolare

ακαρύκευτος (adj)
al naturale

ακατάλληλος (adj)
inadatto

ακατάστατος /a.kaˈta.sta.tos/ (adj)
disordinato

ακατέργαστος /a.kaˈteɾ.ɣa.stos/ (adj)
greggio

ακατανόητος /a.ka.taˈno.i.tos/ (adj)
incomprensibile

ακατοίκητος /a.kaˈti.ci.tos/ (adj)
disabitato

ακετυλοσαλικυλικό οξύ
acido acetilsalicilico

ακετυλοσαλικυλικός (adj)
acetilsalicilico

ακετόνη /a.ceˈto.ni/ (n)
acetone

ακινησία /a.ci.niˈsi.a/ (n)
immobilità

ακινητοποιώ (v)
immobilitare

ακμή /akˈmi/ (n)
acne
  η πάθηση
fioritura
  κορυφή της ανάπτυξης

ακοή /a.koˈi/ (n)
udito

ακολασία /a.ko.laˈsi.a/ (n)
lussuria

ακολουθία (n)
successione
  η λογική σειρά-συνέχεια
  μαθηματικά - πληροφορική

ακολουθώ (v)
seguire

ακομπανιάρω (v)
accompagnare

ακονίζω /a.koˈni.zo/ (v)
affilare

ακοομετρία (n)
audiometria

ακορντεόν /a.koɾ.deˈon/ (n)
fisarmonica

ακοστάρω (v)
accostare

ακουαμαρίνα (n)
Acquamarina

ακουστική (n)
acustica
  επιστημονικός κλάδος

ακουστικό (n)
cuffia

ακουστικός /a.ku.stiˈkos/ (adj)
acustico

ακοόγραμμα /a.koˈo.ɣɾa.ma/ (n)
audiogramma

ακοόμετρο /a.koˈo.me.tɾo/ (n)
audiometro

ακούραστα (adv)
infaticabilmente

ακούραστος (adj)
infaticabile, instancabile

ακούρευτος (adj)
non tosato

ακούσια (adv)
involontariamente

ακούω (v)
sentire, udire
  αίσθηση ακοής
ascoltare
  παρακολούθηση λεγόμενων άλλων

ακράτεια /aˈkɾa.ti.a/ (n)
incontinenza
  πάθηση ασθενούς

ακρίβεια /aˈkɾi.vi.a/ /aˈkɾi.vʝa/ (n)
esattezza
  χωρίς ατέλειες

ακρίδα /aˈkɾi.ða/ (n)
cavalletta

ακρεμόνας (n)
grazia

ακριβά (adv)
caro

ακριβής (adj)
accurato, esatto

ακριβός /a.kɾiˈvos/ (adj)
costoso, caro

ακριβώς /a.kɾiˈvos/ (adv)
esattamente

ακριτομυθία (n)
indiscrezione

ακροατήριο /a.kɾo.aˈti.ɾi.o/ (n)
uditorio

ακροβάτης /a.kɾoˈva.tis/ (n)
acrobata

ακροβυστία (n)
prepuzio

ακρογωνιαίος λίθος
pietra angolare

ακροκεντρικός /a.cɾo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
acrocentrico

ακροποδητί /a.kɾo.po.ðiˈti/ (adv)
in punta di piedi

ακροστιχίδα (n)
acrostico

ακροφύσιο (n)
ugello

ακρυλικό (n)
acrilico

ακρυλικός /a.kri.liˈkos/ (adj)
acrilato

ακρυλονιτρίλιο (n)
acrilonitrile

ακρωτήριο /a.kɾoˈti.ɾi.o/ (n)
capo
  ακρωτήριο (γεωγραφία)

ακρωτηριάζω (v)
amputare

ακρωτηριασμός (n)
amputazione

ακρόαση /aˈkɾo.a.si/ (n)
audizione

ακρόπρωρο (n)
polena

ακρότατο (n)
estremo

ακτή (n)
costa

ακτίνα /aˈkti.na/ (n)
raggio
  γεωμετρία
  ακτίνα φωτός

ακτίνη /aˈkti.ni/ (n)
actina

ακτίνιο (n)
radiante
attinio

ακταιωρός /a.kte.oˈɾos/ (n)
pattugliatore
  σκάφος

ακτιβισμός /a.kti.viˈzmos/ (n)
attivismo

ακτιβιστής (n)
attivista

ακτινίδιο (n)
actinidia

ακτινοβολία /a.kti.no.voˈli.a/ (n)
radiazione

ακτινογραφία /a.kti.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
radiografia

ακτοπλοΐα (n)
cabotaggio

ακυριολεξία (n)
denominazione impropria

ακυρώνω /a.ciˈɾo.no/ (v)
annullare

ακόλαστος /aˈko.la.stos/ (adj)
libertino
  που ζει μια ζωή γεμάτη ακολασίες

ακόλουθος /aˈko.lu.θos/ (adj)
addetto
  που συνοδεύει κάποιον

ακόμη /aˈko.mi/ (adv)
ancora

ακόμη και αν /aˈko.mi ceˈan/
anche se

ακόνη (n)
cote

ακόνι /aˈko.ni/ (n)
cote
  πέτρα που χρησιμοποιείται για ακόνισμα

ακόντιο /aˈkon.dio/ (n)
giavellotto, lancia

ακόρεστος /aˈko.ɾe.stos/ (adj)
insaturo

ακύρωση /aˈci.ɾo.si/ (n)
abrogazione

αλάβαστρο /aˈla.va.stɾo/ (n)
alabastro

αλάνης /aˈla.nis/ (n)
vagabondo

αλάνι (n)
guaglione, scugnizzo

αλάτι /aˈla.ti/ (n)
sale

αλέθω (v)
macinare

αλέτρι (n)
aratro

αλήθεια /aˈli.θça/ (n)
verità

αλίευση (n)
pesca

αλίμονο
purtroppo

αλαζονεία /a.la.zoˈni.a/ (n)
orgoglio

αλαμπρατσέτα (adv)
a braccetto

αλανίνη (n)
alanina

αλατίζω /a.laˈti.zo/ (v)
salare

αλατιέρα /a.laˈtçe.ɾa/ (n)
saliera

αλατωρυχείο (n)
salina

αλβανικά (n)
albanese

αλβανικός /al.va.niˈkos/ (adj)
albanese

αλγεβρική τοπολογία
topologia algebrica

αλγεβρικός (adj)
algebrico

αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (adj)
algerino

αλγολαγνεία (n)
algolagnia

αλγόριθμος (n)
algoritmo

αλεξίπτωτο (n)
paracadute

αλεξίσφαιρος (adj)
antiproiettile

αλεξιθυμία (n)
alessitimia

αλεξικέραυνο (n)
parafulmine

αλεξιπτωτιστής (n)
paracadutista

αλεπού /a.leˈpu/ (n)
volpe
  μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα

αλεύρι /aˈle.vɾi/ (n)
farina

αληγείς άνεμοι /a.liˈʝis ˈa.ne.mi/
aliseo

αληθινός /a.li.θiˈnos/ (adj)
vero

αληθοφανής (adj)
verosimile, verosimigliante

αλιγάτορας (n)
alligatore

αλιεία (n)
pesca

αλιζαρίνη (n)
alizarina

αλισίβα (n)
cenerata

αλκαλικός (adj)
alcalino

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (n)
alcolizzato
  που είναι εθισμένος στο αλκοόλ

αλκοολισμός (n)
alcolismo

αλκοτέστ (n)
controllo alcolemico

αλκοόλ (n)
alcool

αλλά /aˈla/
ma

αλλάζω /aˈla.zo/ (v)
cambiare

αλλήθωρος (adj)
strabico

αλλήλων
a vicenda

αλλαγή /a.laˈʝi/ (n)
cambiamento, cambio

αλλαισθησία (n)
alestesia

αλλαντίαση (n)
allantiasi

αλλαντικό /a.lan.di.ˈko/ (n)
salume

αλλαντοπώλης (n)
salumiere

αλλαξιέρα /a.laˈksçe.ɾa/ (n)
fasciatoio

αλλεπάλληλος (adj)
ripetuto, continuo

αλλεργία /a.leɾˈʝi.a/ (n)
allergia

αλλεργικός (n)
allergico

αλληγορία /a.li.ɣoˈɾi.a/ (n)
allegoria

αλληγορικός (adj)
allegorico

αλληλεγγύη /a.li.leŋˈɟi.i/ (n)
solidarietà

αλληλεπίδραση /al.li.leˈpi.ðɾa.si/ (n)
interazione
  ως καθαρή έννοια

αλληλογραφία (n)
corrispondenza

αλληλογραφώ (v)
corrispondere

αλληλοεξοντωτικός (adj)
intestino

αλληλοπάθεια /a.li.loˈpa.θi.a/ (n)
allelopatia
  βοτανική

αλληλοπαθητικός (adj)
allelopatico
  βοτανική

αλληλούια /a.liˈlu.i.a/
alleluia

αλλιώς (adv)
altrimenti

αλλογαμία (n)
allogamia

αλλοδαπός /a.lo.ðaˈpos/ (n)
straniero

αλλοκεντρισμός (n)
allocentrismo

αλλοτροπικός (adj)
allotropico

αλλού (adv)
altrove, da un'altra parte

αλλόγλωσσος /aˈlo.ɣlo.sos/ (adj)
alloglotto

αλλόδοξος (adj)
eterodosso

αλλόκοτος (adj)
angosciante

αλμπίνος (n)
albino

αλμυρός (adj)
salato

αλογάκι της Παναγίας
mantide religiosa

αλογοουρά (n)
coda di cavallo

αλογόμυγα (n)
tafano
  μύγα

αλογόνο (n)
alogeno

αλοιφή /a.liˈfi/ (n)
pomata, unguento

αλουμίνιο /a.luˈmi.ni.o/ (n)
alluminio

αλπινιστής (n)
alpinista

αλσατικά (n)
alsaziano

αλσατικός /al.sa.tiˈkos/ (adj)
alsaziano

αλτήρας (n)
manubrio

αλτρουίστρια /al.tɾuˈi.stɾi.a/ (n)
altruista

αλτρουισμός (n)
altruismo

αλτρουιστής (n)
altruista

αλτρουιστικός (adj)
altruista

αλυκή (n)
salina

αλυσίδα (n)
catena

αλυσοπρίονο /a.li.soˈpɾi.o.no/ (n)
motosega

αλυτρωτισμός /a.li.tɾo.tiˈzmos/ (n)
irredentismo

αλφάβητο /alˈfa.vi.to/ (n)
alfabeto

αλφάδι (adv)
livella

αλφαβητίζω (v)
alfabetizzare

αλφαβητικός (adj)
alfabetico

αλφαβητισμός (n)
alfabetizzazione

αλφισμός (n)
albinismo

αλχημεία /al.çiˈmia/ (n)
alchimia

αλχημιστής (n)
alchimista

αλωνίζω /a.loˈni.zo/ (v)
trebbiare

αλόη (n)
aloe

αλύπητος /aˈli.pi.tos/ (adj)
crudele

αλώνι (n)
aia

αλώνισμα (n)
trebbiatura

αμάθεια (n)
ignoranza, ciucaggine, insipienza

αμάλγαμα /a.ˈmal.ɣa.ma/ (n)
amalgama

αμάν /aˈman/ /ˈaˈman/
accidenti

αμάξι (n)
auto, macchina, automobile

αμάξωμα /aˈma.kso.ma/ (n)
carrozzeria

αμάρα (n)
cloaca

αμάραντος (n)
amaranto
  ουσιαστικό

αμέθυστος (n)
ametista

αμέλεια (n)
negligenza

αμέσως /aˈme.sos/ (adv)
subito, immediatamente

αμήν /aˈmin/
amen, così sia

αμίαντος (n)
amianto, asbesto
  ορυκτό

αμίλητος (adj)
sillenzioso

αμίμητος /aˈmi.mi.tos/ (adj)
inimitabile

αμαγείρευτος /a.maˈʝi.ɾe.ftos/ (adj)
crudo

αμαζόνα (n)
amazzone

αμανίτης /a.maˈni.tis/ (n)
amanita

αμαρκάριστος (adj)
smarcato

αμαρτάνω (v)
peccare

αμαρτία /a.maɾˈti.a/ (n)
peccato

αμαρτωλός (n)
peccatore

αμαστία (n)
amastia

αμβλυωπία (n)
ambliopia

αμβλύνω /aɱˈvli.no/ (v)
smussare, indebolire

αμβλύς /aɱˈvlis/ (adj)
ottuso, smussato
  πλατύς

αμβροσία (n)
ambrosia

αμείβω (v)
ricompensare

αμείλικτος (adj)
implacabile

αμειψισπορά /a.mi.psi.spoˈɾa/ (n)
rotazione agraria

αμελής (adj)
negligente, incurante

αμελώ (v)
tralasciare

αμερίκιο /a.meˈɾi.ci.o/ (n)
americio

αμερικανικός /a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
americano, statunitense

αμερικανιστής /a.me.ɾi.ka.niˈstis/ (n)
americanista

αμερικανοποίηση /a.me.ɾi.ka.noˈpi.i.si/ (n)
americanizzazione

αμερικανοποιώ /a.me.ɾi.ka.no.piˈo/ (v)
americanizzare

αμερόληπτος (adj)
imparziale

αμετάβατος (adj)
intransitivo

αμετάβλητος (adj)
inalterato

αμετάκλητος /a.meˈta.kli.tos/ (adj)
irrevocabile

αμετρωπία (n)
ametropia

αμηνόρροια (n)
amenorrea

αμηχανία (n)
imbarazzo

αμιγής (adj)
non tutti i mali vengono per nuocere
  ουδέν κακόν αμιγές καλού

αμινογλυκοσίδη (n)
amminoglicoside

αμινοξύ /a.mi.noˈksi/ (n)
amminoacido

αμμοθύελλα /a.moˈθi.e.la/ (n)
tempesta di sabbia

αμμουδιά /a.muˈðʝa/ (n)
spiaggia di sabbia

αμμωνία (n)
ammoniaca

αμνησία (n)
amnesia

αμνηστία (n)
amnistia

αμνός /aˈmnos/ (n)
abbacchio

αμοιβάδα /a.miˈva.ða/ (n)
amoeba, ameba

αμοιβή (n)
onorari

αμοιβαίος (adj)
mutuo

αμοιβαιότητα (n)
mutualità

αμορτισέρ /a.moɾ.tiˈseɾ/ (n)
ammortizzatore

αμπάρι (n)
stiva

αμπέλι /amˈbe.li/ (n)
vite

αμπέρ /amˈbeɾ/ (n)
ampere

αμπέχονο (n)
tunica

αμπαζούρ (n)
paralume

αμπαλάρισμα (n)
imballaggio

αμπαλάρω /am.baˈla.ɾo/ (v)
abballare
  δείτε και πακετάρω

αμπαρώνω (v)
sbarrare, sprangare

αμπελουργός /am.be.luɾˈɣos/ (n)
viticoltore

αμπελόφυλλο (n)
pampino

αμπερόμετρο (n)
amperometro

αμπερώριο (n)
amperora

αμπούλα /amˈbu.la/ (n)
ampolla

αμπχαζικά (n)
abcaso

αμυγδαλή (n)
tonsilla
  αδένας

αμυγδαλεκτομή (n)
tonsillectomia

αμυγδαλιά /a.mi.ɣðaˈʎa/ (n)
mandorlo

αμυλάση (n)
amilasi

αμυντικός (n)
difensivo

αμφίβιος /aɱˈfi.vi.os/ (adj)
anfibio

αμφίβολος (adj)
dubbio

αμφίδρομος (adj)
bidezionale

αμφίεση (n)
abbigliamento

αμφίκοιλος (adj)
biconcavo

αμφεταμίνη (n)
anfetamina

αμφιβάλλω /aɱ.fiˈva.lo/ (v)
dubitare

αμφιβληστροειδίτιδα (n)
retinite

αμφιβολία (n)
dubbio

αμφιδέξιος (adj)
ambidestro

αμφιθέατρο /aɱ.fiˈθe.a.tɾo/ (n)
anfiteatro

αμφικτυονία (n)
anfizionia

αμφιλεγόμενος /aɱ.fi.leˈɣo.me.nos/
controverso

αμφισβητώ /aɱ.fi.zviˈto/ (v)
chiedere

αμφιφυλοφιλία (n)
bisessualità

αμφιφυλόφιλος (n)
bisessuale

αμφορέας /aɱ.foˈɾe.as/ (n)
anfora

αμφότεροι /aɱˈfo.te.ɾi/
ambedue

αμχαρικά (n)
amarico

αμόλυβδος (adj)
senza piombo

αμόνι /aˈmo.ni/ (n)
incudine

αμόρφωτος (adj)
incolto

αμύγδαλο (n)
mandorla

αμύριστος (adj)
inodore
  που δεν μυρίζει

αν /ˈan/
se

αν και
benché, sebbene

αν και μόνο αν
se e solo se

ανάβω /aˈna.vo/ (v)
accendere

ανάγκη /aˈnaŋ.ɟi/ (n)
necessità, bisogno

ανάγλυφο (n)
bassorilievo

ανάγραμμα (n)
anagramma

ανάδραση /aˈna.ðɾa.si/ (n)
riscontro

ανάκλαση /aˈna.kla.si/ (n)
riflessione

ανάκλιντρο (n)
agrippina

ανάκριση (n)
istruttoria, interrogatorio

ανάκτηση (n)
recupero

ανάληψη (n)
assunzione
  θρησκευτκός όρος

ανάλυση /aˈna.li.si/ (n)
analisi
  η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος

ανάμεσα (adv)
dentro

ανάμνηση (n)
memoria

ανάξιος (adj)
immeritevole

ανάπαυση /aˈna.paf.si/ (n)
riposo
  ξεκούραση

ανάπηρος (adj)
disabile

ανάποδα /aˈna.po.ða/ (adv)
retromarcia
  προς τα πίσω

ανάπτυξη /aˈna.pti.ksi/ (n)
crescita

ανάρρωση /aˈna.ɾo.si/ (n)
recupero

ανάρτηση /aˈnaɾ.ti.si/ (n)
sospensione
  σύστημα απόσβεσης κραδασμών

ανάσα (n)
fiato

ανάφλεξη (n)
accensione

ανάχωμα (n)
argine

ανέκδοτο /aˈnek.ðo.to/ (n)
aneddoto

ανέκδοτος (adj)
inedito

ανέλο (n)
anello

ανέλπιδος (adj)
disperato

ανέλπιστα (adv)
inopinatamente

ανέμη /aˈne.mi/ (n)
arcolaio

ανέπαφος (adj)
intatto
  που δεν έχει υποστεί βλάβη ή φθορές

ανέφικτος /aˈne.fi.ktos/ (adj)
inattingibile

ανέχομαι (v)
sopportare

ανήθικος /aˈni.θi.kos/ (adj)
immorale

ανήκω /aˈni.ko/ (v)
a

ανήλικος (adj)
minorenne

ανήξερος (adj)
fare lo gnorri

ανήσυχος (adj)
preoccupato

ανίατος (adj)
incurabile

ανίκανος /aˈni.ka.nos/ (adj)
incapace

ανίκητος /aˈni.ci.tos/ (adj)
invincibile

ανίχνευση (n)
identificazione

αναίδεια (n)
sfrontatezza, svergognatezza

αναίρεση (n)
bequadro
  αναίρεση στη μουσική

αναίσθητος /aˈne.sθi.ti/ /aˈne.sθi.to/ /aˈne.sθi.tos/ (adj)
inconscio
  που έχασε τις αισθήσεις του
insensibile
  που δεν έχει αισθήματα

αναβάτης /a.naˈva.tis/ (n)
cavaliere
  καβαλάρης

αναβλύζω (v)
stillare
  κυριολεκτικά

αναβολέας (n)
staffa

αναβολικός (adj)
anabolico

αναβολισμός /a.na.vo.liˈzmos/ (n)
anabolismo

αναβοσβήνω /a.na.voˈzvi.no/ (v)
lampeggiare

αναβοσβήσιμο (n)
lampeggio

αναβράζω (v)
ribollire
  κοχλάζω
  ταράζομαι

αναγέννηση /a.naˈʝe.ni.si/ (n)
rinascimento

αναγεννησιακός (adj)
rinascimentale

αναγνωρίζω (v)
ammettere

αναγνωριστικό (n)
identificatore
  πληροφορική

αναγνωστήριο (n)
sala di lettura

αναγνώριση /a.naˈɣno.ɾi.si/ (n)
ricognizione
  η εξερεύνηση μιας περιοχής

αναγνώστης (n)
lettore

αναγραμματισμός (n)
anagrammatismo

αναγωγή /a.na.ɣoˈʝi/ (n)
riduzione
  μαθηματικά
  χημεία

αναδημιουργημένη οικογένεια
famiglia ricomposta

αναδιάρθρωση /a.naˈði̯aɾ.θɾo.si/ (n)
ristrutturazione aziendale

αναδιοργάνωση (n)
riorganizzazione

αναδρομή (n)
retrospettiva

αναδρομικά (adv)
ricorsivamente
  πληροφορική

αναδρομικός σχηματισμός /anaðɾomiˈkos sçimatiˈzmos/
retroformazione

αναδύομαι /a.naˈði.o.me/ (v)
emergere

αναζήτηση (n)
ricerca

αναζητησιμότητα (n)
ricercabilità

αναζωογονώ (v)
resuscitare

αναθεματίζω (v)
maledire

αναθεωρήσιμος (adj)
ammendabile

αναθεώρηση (n)
revisione
  πληροφορική

αναθυμίαση /a.na.θiˈmi.a.si/ (n)
effluvio

αναιδής (adj)
strafottente

αναιμία (n)
anemia

αναιμικός /a.ne.miˈkos/ (adj)
anemico

αναισθησιολόγος (n)
anestesista

ανακάλυψη (n)
scoperta

ανακαίνιση (n)
rinnovamento

ανακαινίζω /a.na.ceˈni.zo/ (v)
rinnovare

ανακαλύπτω (v)
scoprire

ανακαλώ (v)
annullare

ανακατεύομαι /a.na.kaˈte.vo.me/ (v)
immischiarsi

ανακεφαλαιοποίηση /a.na.ce.fa.le.oˈpi.i.si/ (n)
ricapitalizzazione

ανακεφαλαιώνω /a.na.ce.fa.leˈo.no/ (v)
resume

ανακοίνωση (n)
annuncio

ανακοινώνω (v)
annunciare

ανακούφιση /a.naˈku.fi.si/ (n)
sollievo

ανακρίνω (v)
interrogare

ανακτοβούλιο /a.na.ktoˈvu.li.o/ (n)
consiglio privato

ανακτώ (v)
ritrovare

ανακυκλώνω (v)
riciclare

ανακυκλώσιμος (adj)
riciclabile

ανακωχή /a.na.koˈçi/ (n)
armistizio

ανακόντα /a.naˈkon.da/ (n)
anaconda

ανακύκλωση (n)
riciclaggio dei rifiuti
  επαναχρησιμοποίηση

ανακύπτω (v)
apparire
  εμφανίζομαι (ξαφνικά)

αναλγησίνη (n)
analgesina

αναλγητικό (n)
analgesico

αναλγητικός (adj)
analgesico

αναληπτικός (adj)
analettico

αναλογία /a.na.loˈʝi.a/ (n)
analogia

αναλογικό σήμα
segnale analogico

αναλογικός (adj)
analogico

αναλογιστής (n)
attuario

αναλυτικός (adj)
analitico

αναλόγιο (n)
leggio

αναλύω (v)
analizzare
  τεχνολογώ

αναμένω /a.naˈme.no/ (v)
aspettarsi

αναμέτρηση (n)
competizione

αναμενόμενος /a.na.meˈno.me.nos/
atteso

αναμνηστικός /a.na.mni.stiˈkos/ (adj)
commemorativo

αναμοχλεύω (v)
rastrellare

αναμφίσημα (adv)
univocamente

ανανάς (n)
ananas, ananasso

αναντίρρητα (adv)
innegabilmente

αναξιόπιστος (adj)
inaffidabile

αναπαράσταση /a.na.paˈɾa.sta.si/ (n)
raffigurazione

αναπαραγωγή (n)
riproduzione

αναπαύσου εν ειρήνη /a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni/
riposi in pace

αναπηρικό καροτσάκι
sedia a rotelle

αναπνέω /a.naˈpne.o/ (v)
respirare

αναπνευστήρας (n)
aeratore

αναπνοή /a.na.pnoˈi/ (n)
respirare, respiro

αναπολώ (v)
rammentare

αναποτελεσματικός (adj)
inefficace

αναποτελεσματικότητα /a.na.po.te.le.zma.tiˈko.ti.ta/ (n)
inefficacia

αναπροσανατολισμός (n)
riorientamento

αναπτήρας (n)
accedino, accendino

αναπτύσσω /a.naˈpti.so/ (v)
sviluppare

αναπόφευκτος /a.naˈpo.fef.ktos/ (adj)
inevitabile

αναρρίχηση /a.naˈɾi.çi.si/ (n)
arrampicata

αναρχία /a.naɾˈçia/ (n)
anarchia

αναρχικός (adj)
anarchica

αναρχισμός (n)
anarchismo

αναρωτιέμαι /a.na.ɾoˈtçe.me/ (v)
chiedersi, domandarsi

ανασκαφή /a.na.skaˈfi/ (n)
scavo

ανασκολοπίζω /a.na.sko.loˈpi.zo/ (v)
impalare

ανασκολοπισμός /a.na.sko.lo.piˈzmos/ (n)
impalamento

ανασταίνομαι (v)
risorgere

αναστενάζω /a.na.steˈna.zo/ (v)
bramare

αναστενάρια (n)
nestinarstvo

αναστεναγμός (n)
sospiro

αναστολέας (n)
inibitore

αναστολή (n)
inibizione

ανασυγκρότηση (n)
ricostruzione

ανασφαλής /a.na.sfaˈlis/ (adj)
insicuro

ανασχηματισμός (n)
rimpasto

ανατέλλων
levante

ανατέμνω (v)
dissecare

ανατινάζω (v)
esplodere

ανατοκισμός (n)
anatocismo

ανατολή /a.na.toˈli/ (n)
est, oriente
est, oriente, levante
  σημείο του ορίζοντα

ανατολίτικος /a.na.toˈli.ti.kos/ (adj)
anatolico

ανατολικός /a.na.to.liˈkos/ (adj)
orientale

ανατομή (n)
dissezione

ανατομία (n)
anatomia

ανατομικά /a.na.to.miˈka/ (adv)
anatomicamente

ανατρεπτικός /a.na.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
sovversivo

ανατριχίλα (n)
pelle d'oca

ανατροπή /a.na.tɾoˈpi/ (n)
inversione

ανατροφή (n)
educazione

αναφαίρετος (adj)
inalienabile

αναφιλητό /a.na.fi.liˈto/ (n)
singhiozzo

αναφορά (n)
menzione

αναφορικός (adj)
anaforico

αναφυλαξία (n)
anafilassi

αναφωνώ /a.na.foˈno/ (v)
esclamare

αναχαιτίζω (v)
arrestare, intercettare

αναχρονισμός /a.na.xɾo.niˈzmos/ (n)
anacronismo

αναχρονιστικός (adj)
anacronistico

αναχωρητής (n)
anacoreta

αναχωρώ (v)
allontanarsi

αναχώρηση /a.naˈzo.ɾi.si/ (n)
partenza

αναψυκτικό (n)
bevanda gassata

ανγκολέζικος /aŋ.goˈle.zi.kos/ (adj)
angolano

ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (adj)
andaluso

ανδεσίτης /an.ðeˈsi.tis/ (n)
andesite

ανδρεία (adv)
prodezza
  επίθετο

ανδρείκελο /anˈðɾi.ce.lo/ (n)
burattino

ανδρικός /an.ðɾiˈkos/ (adj)
maschile

ανδρισμός (n)
mascolinità
  η γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνών
  τα ανδρικά όργανα αναπαραγωγής
  το ανδρικό φέρσιμο

ανδροειδές /an.ðɾo.iˈðes/ (n)
androide

ανδρολογία (n)
andrologia

ανδροπρέπεια (n)
mascolinità

ανεβαίνω (v)
salire

ανεκδιήγητος /a.nek.ðiˈi.ʝi.tos/ (adj)
inenarrabile

ανεκδοτικός (adj)
aneddotico

ανελέητος (adj)
spietato, crudele

ανελαστικός /a.ne.la.stiˈkos/ (adj)
anelastico

ανεμιστήρας /a.ne.miˈsti.ɾas/ (n)
ventilatore

ανεμο- /a.ne.mo/
anemo-

ανεμοβλογιά (n)
varicella

ανεμογεννήτρια /a.ne.mo.ʝeˈni.tɾi.a/ (n)
ventoturbino

ανεμογράφος /a.ne.moˈɣɾa.fos/ (n)
anemografo

ανεμοδείκτης /a.ne.moˈði.ktis/ (n)
banderuola

ανεμόμετρο /a.neˈmo.me.tɾo/ (n)
anemómetro

ανεμόμυλος /a.neˈmo.mi.los/ (n)
mulino a vento

ανεμόπτερο /a.neˈmo.pte.ɾo/ (n)
aliante

ανεμόσκαλα /a.neˈmo.ska.la/ (n)
biscaglina

ανεμώδης /a.neˈmo.ðis/ (adj)
ventoso

ανεμώνη (n)
anemone
  φυτό

ανενδοίαστος (adj)
privo di scrupoli

ανεξάντλητος (adj)
inesauribile

ανεξάρτητος /a.neˈksaɾ.ti.ti/ /a.neˈksaɾ.ti.to/ /a.neˈksaɾ.ti.tos/ (adj)
indipendente

ανεξήγητος (adj)
inesplicabile

ανεξίτηλος (adj)
indelebile

ανεξαρτησία /a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a/ (n)
indipendenza

ανεξερεύνητος /a.ne.kseˈɾev.ni.tos/ (adj)
inesplorato

ανεξιθρησκία (n)
libertà, tolleranza

ανεπάρκεια /a.neˈpaɾ.ci.a/ (n)
deficienza

ανεπίσημος (adj)
ufficioso

ανεπαρκής (adj)
insufficiente

ανεπαρκώς (adv)
insufficientemente

ανεπιθύμητος /a.ne.piˈθi.mi.tos/ (adj)
indesiderabile

ανεργία /a.neɾˈʝi.a/ (n)
disoccupazione

ανευθυνότητα (n)
irresponsabilità

ανεύθυνα (adv)
irresponsabilmente

ανεύθυνος (adj)
irresponsabile

ανεύρυσμα (n)
aneurisma

ανηδονία /a.ni.ðoˈni.a/ (n)
anedonia

ανησυχία (n)
preoccupazione

ανησυχώ /a.ni.siˈxo/ (v)
preoccupare
  προκαλώ ανησυχία σε κάοιον

ανθεκτικός (adj)
resistente

ανθεκτικότητα /an.θe.ktiˈko.ti.ta/ (n)
capacità

ανθελονοσιακός /an.θe.lo.no.si.aˈkos/ (adj)
antimalarico

ανθηρός /an.θiˈɾos/ (adj)
fiorente

ανθοδέσμη /an.θoˈðe.zmi/ (n)
mazzo

ανθοδοχείο /an.θο.ðoˈçi.o/ (n)
vaso da fiori

ανθοκεφαλή (n)
calatide

ανθοκομία /an.θo.koˈmi.a/ (n)
floricoltura

ανθολογία (n)
antologia

ανθοπωλείο /an.θo.poˈli.o/ (n)
fioreria

ανθοπώλης /an.θoˈpo.lis/ (n)
fioraia

ανθρακικό οξύ
acido carbonico

ανθρακικός (adj)
carbonico

ανθρακούχος (adj)
effervescente
  που περιέχει άνθρακα

ανθρωπάκι /an.θɾoˈpa.ci/ (n)
ometto

ανθρωπισμός /an.θɾo.piˈzmos/ (n)
umanesimo

ανθρωπιστής (n)
umanista

ανθρωπιστικός (adj)
umanitario
  που σχετίζεται με την προσφορά στο συνάνθρωπο

ανθρωποκεντρικός /an.θɾo.po.cen.dɾiˈkos/ (adj)
antropocentrico

ανθρωποκεντρισμός (n)
antropocentrismo

ανθρωποκτονία (n)
assassinio

ανθρωποκυνηγητό (n)
caccia all'uomo

ανθρωπολογία (n)
antropologia

ανθρωπολόγος (n)
antropologo

ανθρωπομετρία (n)
antropometria

ανθρωπομετρικός (adj)
antropometrico

ανθρωπομορφισμός (n)
antropomorfismo

ανθρωπωνυμία (n)
antroponimia

ανθρωπότητα (n)
umanità, genere umano

ανθρώπινος /anˈθɾo.pi.nos/ (adj)
umano

ανθυγιεινός /an.θi.ʝi.iˈnos/ (adj)
insalubre

ανθυπασπιστής (n)
capomandamento

ανθυποβρυχιακός (adj)
antisommergibile

ανθυποβρύχιο (n)
cacciasommergibile

ανθυπολοχαγός (n)
sottotenente

ανθός /anˈθos/ (n)
bocciolo

ανθότυρο (n)
ricotta

ανθύπατος (n)
proconsole

ανιδιοτέλεια (n)
disinteresse, senza secondi fini

ανικανότητα (n)
incapacità

ανιλίνη /a.niˈli.ni/ (n)
anilina

ανιμισμός (n)
animismo

ανιμιστικός (adj)
animistico

ανισοτροπία /a.ni.so.tɾoˈpi.a/ (n)
anisotropia

ανισότητα (n)
disequazione

ανιψιά (n)
nipote

ανιψιός (n)
nipote

ανιόν (n)
anione

ανοίγω /aˈni.ɣo/ (v)
aprire

ανοικτότητα (n)
apertura

ανοιχτήρι (n)
apribottiglie

ανοιχτόμυαλος /a.niˈxto.mɲa.los/ (adj)
aperto

ανοιχτός (adj)
aperto

ανοργασμικός (adj)
anorgasmico

ανορεξία (n)
anoressia

ανορθόδοξος (adj)
eccentrico

ανοσία αγέλης
immunità di gregge

ανοσμία /a.noˈzmi.a/ (n)
anosmia

ανοσοαπόκριση (n)
risposta immunitaria

ανοσοθεραπεία (n)
immunoterapia

ανοσοκατασταλτικός (adj)
immunosoppressore

ανοσοκαταστολή (n)
immunosoppressione

ανοσολογία (n)
immunologia

ανοσολογικός (adj)
immunologico

ανουρία (n)
anuria

ανοχή /a.noˈçi/ (n)
tolleranza

αντάρτης /anˈdaɾ.tis/ /aˈdaɾ.tis/ (n)
partigiano
  ένοπλος αντιστασιακός

αντάτζιο (adv)
adagio

αντένδειξη (n)
controindicazione

αντέχω /anˈde.xo/ (v)
sopportare

αντί
invece
  αντικατάσταση
al posto di
  προτίμηση έναντι άλλου

αντίβαρο /anˈdi.va.ɾo/ (n)
contrappeso

αντίγραφο /anˈdi.ɣɾa.fo/ (n)
copia

αντίδι (n)
indivia

αντίδοτο /anˈdi.ðo.to/ (n)
antidoto

αντίδραση /anˈdi.ðɾa.si/ (n)
reazione

αντίθεση (n)
opposizione

αντίθετα /anˈdi.θe.ta/ (adv)
al contrario

αντίθετος (adj)
opposto

αντίκλινο /anˈdi.kli.no/ (n)
anticlinale

αντίληψη /anˈdi.li.psi/ (n)
percezione

αντίμετρο /anˈdi.me.tɾo/ (n)
contromisura

αντίο /aˈdi.o/ (n)
addio, ciao

αντίπαλος (n)
avversario, avversaria

αντίπαπας (n)
antipapa

αντίρρηση /anˈdi.ɾi.si/ (n)
obiezione

αντίσταση /anˈdi.sta.si/ (n)
resistenza

αντίστιξη /anˈdi.sti.ksi/ (n)
contrappunto

αντίστροφη μέτρηση
conto alla rovescia

αντίσωμα (n)
anticorpo

αντίτιμο /anˈdi.ti.mo/ (n)
controvalore

αντίτυπο /anˈdi.ti.po/ (n)
copia

αντίφαση /anˈdi.fa.si/ (n)
contraddizione

αντίφραση (n)
antifrasi

αντίφωνο (n)
antifona

αντίχειρας (n)
pollice

αντίχριστος (n)
anticristo

ανταγωγή (n)
riconvenzione

ανταγωνίζομαι (v)
competere

ανταγωνισμός (n)
antagonismo

ανταγωνιστής /an.da.ɣo.niˈstis/ (n)
competitore

ανταλλάσσω (v)
scambiare

ανταλλαγή (n)
scambio

ανταλλακτικό (n)
pezzo di ricambio

ανταμοιβή (n)
ricompensa

αντανάκλαση /an.daˈna.kla.si/ (n)
riflessione

αντανακλαστικό (n)
riflesso

ανταποδεικνύω (v)
confutare

ανταποκρίνομαι (v)
dare riscontro

ανταρκτικός /an.daɾ.ktiˈkos/ (adj)
antartico

ανταύγεια (n)
ardore

αντεγγύηση (n)
controgaranzia

αντεπίθεση /an.deˈpi.θe.si/ (n)
contrattacco

αντεπεξέρχομαι /an.de.peˈkseɾ.xo.me/ (v)
affrontare

αντεπιτίθεμαι (v)
contrattaccare

αντηρίδα /an.diˈɾi.ða/ (n)
contrafforte
  γεωλογία
  αρχιτεκτονική

αντι-
anti-

αντιήρωας /an.diˈi.ɾo.as/ (n)
antieroe

αντιαεροπορικός (adj)
antiaereo

αντιαμερικανισμός /an.di.a.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
antiamericanismo

αντιβαίνω /an.diˈve.no/ (v)
conflitto, contrastare

αντιβασιλεία (n)
reggenza

αντιβιοτικό /an.di.vi.o.tiˈko/ (n)
antibiotico

αντιβιόγραμμα (n)
antibiogramma

αντιγράφω /an.diˈɣɾa.fo/ (v)
copiare, imitare
  γράφω παρόμοιο κείμενο

αντιγραμματικός (adj)
sgrammaticato

αντιγραφέας (n)
copista

αντιγόνο /an.diˈɣo.no/ (n)
antigene

αντιδραστήρας /an.di.ðɾaˈsti.ɾas/ (n)
reattore

αντιδραστικός (adj)
codina

αντιδρώ /an.diˈðɾo/ (v)
reagire
  συμπεριφέρομαι θετικά ή αρνητικά

αντιεμετικός (adj)
antiemetico

αντιιικός (adj)
antivirus

αντικαθιστώ (v)
sostituire, rimpiazzare

αντικαπνιστικός (adj)
antifumo

αντικαταθλιπτικό /an.di.ka.ta.θli.ptiˈko/ (n)
antidepressivo

αντικατασκοπία (n)
controspionaggio

αντικείμενο /an.diˈci.me.no/ (n)
oggetto
  αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός
  όρος της γραμματικής
argomento, oggetto
  πράγμα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις

αντικειμενικά (adv)
oggettivamente

αντικειμενικός (adj)
obiettivo

αντικειμενικότητα (n)
obiettività

αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός
programmazione orientata agli oggetti

αντικληρικός (adj)
anticlericale

αντικοινοβουλευτισμός (n)
antiparlamentarismo

αντικοινωνικός /an.di.ci.no.niˈkos/ (adj)
asociale

αντικυκλώνας /an.di.ciˈklo.nas/ (n)
anticiclone

αντιλαλώ (v)
risuonare

αντιλαμβάνομαι (v)
comprendere, accorgersi, avvertire

αντιλογάριθμος (n)
antilogaritmo

αντιλόπη (n)
antilope

αντιμάμαλο (n)
risacca

αντιμεταβολίτης (n)
antimetabolita

αντιμεταθέτω (v)
trasferire

αντιμεταρρύθμιση (n)
controriforma

αντιμετωπίζω /an.di.me.toˈpi.zo/ (v)
affrontare
  βρίσκομαι σε μια δύσκολη κατάσταση
  είμαι αντιμέτωπος με κάποιον ή κάτι

αντιμικροβιακός (adj)
antimicrobico

αντιμνημονιακός (adj)
anti-memorandum

αντιμόνιο /an.diˈmo.ni.o/ (n)
antimonio

αντινομία (n)
contraddizione

αντινομικός (adj)
antinomico

αντιξοότητα /an.di.ksoˈo.ti.ta/ (n)
avversità

αντιοφικός (adj)
antiofidico

αντιπάθεια /an.diˈpa.θi.a/ (n)
antipatia, avversione

αντιπαθώ /an.di.paˈθo/ (v)
non piacersi

αντιπαράδειγμα (n)
controesempio

αντιπαραγωγικός (adj)
controproducente

αντιπερισπασμός (n)
diversivo

αντιπολίτευση (n)
opposizione

αντιπροσωπεία /an.di.pɾo.soˈpi.a/ (n)
delegazione
  ομάδα αντιπροσώπων

αντιπροσωπευτικός (adj)
rappresentativo

αντιπρόεδρος (n)
vicepresidente

αντιπτέριση (n)
badminton

αντιπυρίνη (n)
antipirina

αντιπυρετικό (n)
antipiretico

αντιπυρετικός (adj)
antipiretico

αντιρετροϊκός (adj)
retrovirale

αντιρρησίας συνείδησης
obiettore di coscienza

αντισεισμικός /an.di.si.zmiˈkos/ (adj)
asismico

αντισημίτης (n)
antisemita

αντισημιτισμός (n)
antisemitismo

αντισηπτικά (adv)
antisetticamente

αντισηπτικό (n)
antisettico

αντισηπτικός (adj)
antisettico

αντισταθμίζω /an.di.staˈθmi.zo/ (v)
controbilanciare
  κυριολεκτικά/μεταφορικά

αντιστικτικός (adj)
contrappuntistico

αντιστοιχώ /an.di.stiˈxo/ (v)
corrispondere

αντισυνταγματάρχης (n)
tenente colonnello

αντισυνταγματικά /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈka/ (adv)
anticostituzionalmente

αντισυνταγματικότητα /anti.sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
incostituzionalità

αντισύλληψη (n)
contraccezione

αντιτετανικός (adj)
antitetanico

αντιτοξικός (adj)
antitossico

αντιτορπιλικό /an.di.toɾ.pi.liˈko/ (n)
cacciatorpediniere

αντιτράστ (adj)
antimonopolio

αντιτρομοκρατικός (adj)
antiterroristica, antiterroristico

αντιφεμινιστικός (adj)
antifemminista

αντιφλογιστικός (adj)
antinfiammatorio

αντιφυματικός (adj)
antitubercolare

αντιύλη (n)
antimateria

αντλώ (v)
pompare

αντονομασία /an.do.no.maˈsi.a/ (n)
antonomasia

αντοχή /an.doˈçi/ (n)
resistenza, sopportazione, tolleranza

αντωνυμία /an.do.niˈmi.a/ (n)
pronome

αντώνυμο /anˈdo.ni.mo/ (n)
antonimo

ανυδρίτης (pn)
anidride

ανυπάκουος /a.niˈpa.ku.os/ (adj)
disubbidiente

ανυπέρβλητος (adj)
insormontabile

ανυπακοή (n)
disobbedienza

ανυπαρξία (n)
inesistenza

ανυποληψία /a.ni.po.liˈpsi.a/ (n)
discredito

ανυπολόγιστος (adj)
incalcolabile

ανυπομονησία (n)
impazienza

ανυπόμονα (adv)
impazientemente

ανυπόμονος (adj)
impaziente

ανυπότακτος (n)
ribelle
  ουσιαστικό

ανυπόφορος (adj)
insopportabile

ανυσματικός (adj)
vettoriale

ανωμαλία (n)
anomalia

ανωνυμία (n)
anonimato

ανωριμότητα (n)
immaturità

ανόδιο /aˈno.ði.o/ (n)
anodo

ανόητος /aˈno.i.tos/ (adj)
sciocco

ανύπαντρος (adj)
scapolone

ανύπαρκτος (adj)
inesistente

ανώδυνος /aˈno.ði.nos/ (adj)
indolore

ανώμαλος (adj)
anomalo
  επίθετο

ανώνυμα /aˈno.ni.ma/ (adv)
anonimamente

ανώνυμη εταιρεία /aˈno.ni.mi e.teˈɾi.a/
società per azioni, società anonima

ανώνυμος /aˈno.ni.mos/ (adj)
anonimo

ανώριμος (adj)
immaturo

ανώτατος /aˈno.ta.tos/ (adj)
suprema

ανώφελος (adj)
inutile, vano

ανώφλι (n)
architrave

αξέχαστος (adj)
indimenticabile

αξία /aˈksi.a/ (n)
valore

αξίζω (v)
meritare

αξίνα (n)
piccone

αξίωμα /aˈksi.o.ma/ (n)
assioma
  λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

αξιαγάπητος (adj)
adorabile

αξιοζήλευτος (adj)
invidiabile

αξιοθέατο (n)
spettacolo

αξιολογία (n)
assiologia

αξιολογώ /a.ksi.o.loˈɣo/ (v)
valutare

αξιολόγηση (n)
valutazione

αξιομνημόνευτος (adj)
memorabile

αξιοπιστία (n)
affidabilità

αξιοπρέπεια (n)
dignità

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (n)
alfiere
  στο σκάκι
ufficiale
  στρατιωτικός

αξιωματικότητα (n)
assiomaticità

αξιωματούχος /a.ksi.o.maˈtu.xos/ (n)
funzionario

αξιόπιστος (adj)
affidabile

αξονομετρικός (adj)
assonometrico

αορτή /a.oɾˈti/ (n)
aorta

αορτήρας (n)
tracolla

αορτικός (adj)
aortico

αορτοστεφανιαίος (adj)
aortocoronarico

απάγω (v)
rapire

απάθεια (n)
apatia

απάνεμος /aˈpa.ne.mos/ (adj)
calma

απάνθρωπα (adv)
inumanamente

απάνθρωπος /aˈpan.θɾo.pos/ (adj)
inumano

απάντηση /aˈpan.di.si/ (n)
risposta

απάρνηση (n)
abbandono

απάτη /aˈpa.ti/ (n)
truffa

απέλαση /aˈpe.la.si/ (n)
espulsione

απέναντι /aˈpe.nan.di/ (adv)
di fronte a

απένταρος (adj)
scannato

απέραντος /aˈpe.ɾan.dos/ (adj)
immenso

απήγανος /aˈpi.ɣa.nos/ (n)
ruta

απήχηση (n)
risonanza

απίεστος (adj)
incomprimibile

απίθανος /aˈpi.θa.ni/ /aˈpi.θa.no/ /aˈpi.θa.nos/ (adj)
improbabile
  μη πιθανός

απίστευτα (adv)
incredibilmente

απίστευτος /aˈpis.te.ftos/ (adj)
incredibile

απαίδευτος (adj)
ineducato

απαίσιος /aˈpe.si.os/ (adj)
infausto

απαίτηση (n)
esigenza

απαγγελία /a.paŋ.ɟeˈli.a/ (n)
recitazione, pronuncia

απαγορεύω /a.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
proibire, vietare

απαγχονισμός (n)
impiccagione

απαγωγέας /a.pa.ɣoˈʝe.as/ (n)
rapitore

απαγωγή (n)
rapimento
  αρπαγή και αιχμαλωσία

απαγόρευση (n)
divieto

απαισιοδοξία (n)
pessimismo

απαισιόδοξος /a.pe.siˈo.ðo.ksos/ (adj)
pessimista

απαιτώ (v)
esigere
  ζητώ επιτακτικά

απαλλαγή (n)
esenzione

απαλλοτριώνω (v)
espropriare

απαξιώνω /a.pa.skiˈo.no/ (v)
disdegnare

απαράδεκτος (adj)
inammissibile

απαράδοτος (adj)
giacente

απαράτσικ (n)
apparatcik

απαρέμφατο /a.paˈɾeɱ.fa.to/ (n)
infinito

απαρίθμηση (n)
enumerazione

απαραίτητος (adj)
necessario

απαραβίαστος (adj)
impenetrato

απαρατήρητος (adj)
inosservato

απαρηγόρητος (adj)
inconsolabile

απαρτχάιντ (n)
apartheid

απαρχαιωμένος
obsoleto

απασχολησιμότητα (n)
assumibilità

απασχολώ (v)
impiegare

απασχόληση (n)
occupazione

απατίτης (n)
apatite

απατεώνας /a.pa.teˈo.nas/ (n)
truffatore

απατηλός (adj)
ingannevole

απεγκαθιστώ /a.peŋ.ɡa.θiˈsto/ (v)
disinstallare

απεγκατάσταση (n)
disinstallazione

απεικόνιση (n)
descrizione

απειλή (n)
minaccia

απειλώ /a.piˈlo/ (v)
minacciare

απειροελάχιστα (adv)
infinitesimamente

απειροελάχιστος (adj)
infinitesimale

απελατίκι (n)
mazza

απελευθέρωση (n)
liberazione

απελπισία /a.pel.piˈsi.a/ (n)
disperazione

απελπισμένος
disperato

απενεργοποιώ (v)
disattivare

απερίγραπτα (adv)
indescrivibilmente

απεργία /a.peɾˈʝi.a/ (n)
sciopero

απεργιακός (adj)
scioperistico

απεργοσπάστης (n)
crumiro

απεργώ /a.peɾˈɣo/ (v)
scioperare

απεριποίητος (adj)
scompigliato

απερισκεψία /a.pe.ɾi.skeˈpsi.a/ (n)
imprudenza

απεριόριστος (adj)
illimitato

απεχθάνομαι /a.peˈxθa.no.me/ (v)
detestare, aborrire

απινιδωτής (n)
defibrillatore

απλά (adv)
semplicemente

απλήρωτος (adj)
impagato

απληστία (n)
avidità, insalizabilità, voracità

απλολογία /a.plo.loˈʝi.a/ (n)
aplologia

απλοομάδα (n)
halpogruppo

απλός (adj)
semplice

απλότητα (n)
semplicità

αποανάπτυξη /a.po.aˈna.pti.ksi/ (n)
decrescita

αποαποικιοποίηση /a.po.a.pi.ci.oˈpi.i.si/ (n)
decolonizzazione

αποβάθρα (n)
banchina

αποβάλλω /a.poˈva.lo/ (v)
abortire
  διώχνω
  ιατρική, για έγκυο

αποβίβαση (n)
sbarco

αποβιομηχάνιση (n)
deindustrializzazione

αποβλακώνω /a.po.vlaˈko.no/ (v)
abbrutire

αποβολή (n)
aborto
  ακούσια διακοπή εγκυμοσύνης

απογέμισμα (n)
riempimento

απογαλακτίζω (v)
svezzare

απογείωση (n)
decollo
  ανύψωση αεροπλάνου, ελικοπτέρου

απογειώνομαι
decollare

απογοήτευση /a.po.ɣoˈi.tef.si/ (n)
delusione

απογοητευμένος
deluso

απογοητευτικός (adj)
deludente

απογοητεύω /a.po.ɣo.iˈte.vo/ (v)
deludere

απογραφή /a.po.ɣɾaˈfi/ (n)
censimento

απογραφειοκρατικοποίηση (n)
sburocratizzazione

απογραφειοκρατικοποιώ (v)
sburocratizzare

αποδέκτης (n)
ricettacolo

αποδίδω (v)
renderizzare
  ερμηνεύω

αποδεικνύω (v)
dimostrare

αποδεκατίζω (v)
decimare

αποδημία (n)
emigrazione
  φυγή από χώρα

αποδιδράσκω (v)
sfuggire, scampare

αποδιοπομπαίος τράγος /a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos/
capro espiatorio

αποδοκιμάζω (v)
disapprovare

αποδοκιμασία /a.po.ðo.ci.maˈsi.a/ (n)
disapprovazione

αποδοχή /a.po.ðoˈçi/ (n)
accettazione

αποδραματοποιώ /a.po.ðɾa.ma.to.piˈo/ (v)
sdrammatizzare

αποδρώ (v)
sfuggire, scampare

αποδυτήριο /a.po.ðiˈti.ɾi.o/ (n)
spogliatoio

αποεπένδυση /a.po.eˈpen.ði.si/ (n)
disinvestimento

αποζημίωση (n)
compensazione
  χρήματα για κάποιον που υπέστη ζημία

αποθέωση (n)
apoteosi

αποθήκη /a.poˈθi.ci/ (n)
magazzino
  χώρος όπου τοποθετούνται αντικείμενα

αποθαρρυντικός (adj)
scoraggiante

αποθαρρύνω /a.po.θaˈɾi.no/ (v)
scoraggiare

αποθεματικό (n)
fonto di riserva

αποθηκεύω (v)
immagazzinare
  πληροφορική

αποικία (n)
colonia

αποικίζω (v)
colonizzare

αποικιακός (adj)
coloniale

αποικιοκρατία /a.pi.ci.o.kɾaˈti.a/ (n)
colonialismo

αποικισμός (n)
colonizzazione

αποκάλυψη /a.poˈka.li.psi/ (n)
rivelazione

αποκέντρωση (n)
decentralizzazione

αποκήρυξη (n)
abiura

αποκαλύπτω (v)
svelare

αποκαλώ /a.po.kaˈlo/ (v)
soprannominare

αποκεφαλίζω (v)
decapitare

αποκεφαλισμός (n)
decapitazione

αποκεφαλιστής (n)
carnefice

αποκλίνων (adj)
anormale, matto

αποκλείω /a.poˈkli.o/ (v)
escludere

αποκλεισμός (n)
blocco

αποκλειστικός (adj)
esclusivo

αποκλειστικότητα /a.po.kli.stiˈko.ti.ta/ (n)
esclusività

αποκληρώνω /a.po.kliˈɾo.no/ (v)
diseredare

αποκοπή (n)
apocope
  όρος της γραμματικής

αποκρουστικός /a.po.kɾu.stiˈkos/ (adj)
orrendo

αποκρούω (v)
respingere, rifiutare, confutare

αποκρυπτογράφηση (n)
decifrazione

αποκρυφισμός (n)
occultismo

αποκρύπτω /a.poˈkɾi.pto/ (v)
celare

απολίθωμα (n)
fossile

απολαμβάνω /a.po.laɱˈva.no/ (v)
godere

απολιθώνω (v)
pietrificare

απολογία /a.po.loˈʝi.a/ (n)
apologia

απολογητικός /a.po.lo.ʝi.tiˈkos/ (adj)
apologetico

απολυμαντικό (n)
disinfettante

απολυτήριο (n)
maturità

απολυταρχία (n)
assolutismo

απολυταρχικός (adj)
assolutista

απολυτρωτικός (adj)
liberatore

απολύμανση (n)
disinfezione

απολύω (v)
licenziare

απομαγνητοφώνηση (n)
trascrizione

απομνημονεύω (v)
memorizzare

απομόνωση (n)
isolamento

απονέμω /a.poˈne.mo/ (v)
premiare

αποναρκοθέτηση (n)
sminamento

αποξένωση (n)
alienazione

αποξενώνω /a.po.kseˈno.no/ (v)
allontanarsi

αποπειρώμαι (v)
tentare, tentativo

αποπληθυσμός (n)
spopolamento

αποπληθωρισμός (n)
deflazione

αποπληθωριστικός (adj)
deflazionista

αποπληκτικός /a.po.pli.ktiˈkos/ (adj)
apoplettico

αποπληξία (n)
apoplessia

αποπροσανατολισμός (n)
disorientamento

αποπροσωποποιώ (v)
spersonalizzare

αποπυρηνικοποίηση (n)
denuclearizzazione

αποπυρηνικοποιώ (v)
denuclearizzare

απορία (n)
stupore
  ερώτημα, αδυναμία απάντησης

απορροφητήρας (n)
cappa aspirante

απορρυπαντικό (n)
detersivo

απορρυπαντικός (adj)
detersivo

αποσαφήνιση (n)
chiarificazione

αποσαφηνίζω (v)
disambiguare

αποσιωπητικά (n)
puntini puntini puntini

αποσκευές /a.po.sceˈves/ (n)
bagagli
  σύνολο αποσκευών

αποσκευή /a.po.sceˈvi/ (n)
bagaglio

αποσκληρυντής (n)
addolcitore

αποσμητικό /a.po.zmi.tiˈko/ (n)
deodorante

αποσμητικός (adj)
deodorante

αποστάξιμος (adj)
distillabile

αποστέλλω (v)
inviare

αποσταγματοποιός (n)
distillatore

αποσταθεροποίηση (n)
destabilizzazione

αποστακτήρας (n)
distillatore

αποστακτήριο (n)
distilleria

αποστασία (n)
apostasia

αποστηθίζω (v)
memorizzare

αποστολέας (n)
mittente

αποστολή /a.po.stoˈli/ (n)
missione

αποστρέφω /a.poˈstɾe.fo/ (v)
distogliere

αποστρακισμός (n)
rimbalzo

αποστρατιωτικοποιώ (v)
smilitarizzare

αποσυμπιέζω (v)
decomprimere

αποσυναρμολογώ (v)
smontare

αποσφαλματωτής (n)
debugger

αποσφαλματώνω (v)
correggere

αποσύνδεση /a.poˈsin.ðe.si/ (n)
disinserzione
  διαχωρισμός συνδεδεμένων στοιχείων

αποσύνθεση (n)
decomposizione

αποσύρω (v)
ritirare

αποτέλεσμα /a.poˈte.le.zma/ (n)
risultato

αποτέφρωση /a.poˈte.fɾo.si/ (n)
cremazione

αποτίμηση (n)
valutazione

αποτίνω φόρο τιμής
rendere onore a

αποταμιεύω /a.po.ta.miˈe.vo/ (v)
risparmiare

αποτελεσματικός /a.po.te.le.zma.tiˈkos/ (adj)
efficace

αποτεφρωτήρας (n)
incineratore

αποτιτάνωση (n)
calcificazione

αποτοξίνωση (n)
disintossicazione

αποτρέπω (v)
prevenire

αποτρίχωση (n)
depilazione

αποτραβώ /a.po.tɾaˈvo/ (v)
allontanare, scostare
  μεταφέρω ή απομακρύνω κάτι ή κάποιον από κάπου

αποτρεπτικός /a.po.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
dissuasivo

αποτριχώνω /a.po.tɾiˈxo.no/ (v)
depilare

αποτσίγαρο (n)
mozzicone

αποτυχία /a.po.tiˈçi.a/ (n)
fallimento, insuccesso

απουσία /a.puˈsi.a/ (n)
assenza

αποφαντικός (adj)
apofantico

αποφασίζω /a.po.faˈsi.zo/ (v)
decidere

αποφασιστικός /a.po.fa.si.stiˈkos/ (adj)
decisivo

αποφατικός (adj)
apofatico

αποφεύγω /a.poˈfe.vɣo/ (v)
evitare

αποφυγή (n)
elusione

αποχή /a.poˈçi/ (n)
astinenza

αποχαιρετισμός (n)
addio

αποχαλινώνομαι (v)
essere sfrenati, scatenarsi

αποχαυνώνω /a.po.xavˈno.no/ (v)
intorpidire, inebitire, rimbabire

αποχωρώ /a.po.xoˈɾo/ (v)
abbandonare, ritirarsi

αποχώρηση /a.poˈxo.ɾi.si/ (n)
ritiro

αποψίλωση (n)
deforestazione

απούλητος (adj)
invenduto

απρέπεια /aˈpɾe.pi.a/ (n)
indecenza

απριορισμός (n)
apriorismo

απροκάλυπτος /a.pɾoˈka.li.ptos/ (adj)
aperto, franco, non riparato

απροσάρμοστος /a.pɾoˈsaɾ.mo.stos/ (adj)
disadattato

απροσπέραστος (adj)
insuperato

απρόθυμος (adj)
reticente

απρόσβλητος (adj)
inattaccabile

απρόσωπος /aˈpɾo.so.pos/ (adj)
impersonale

απτέρυξ (n)
kiwi

απωθώ (v)
reprimere

από /apo/
di

από μηχανής θεός /a.po‿mi.xaˈnis θeˈos/
deus ex machina

απόβαρο (n)
tara

απόγειο /aˈpo.ʝi.o/ (n)
apogeo

απόγευμα /aˈpo.ʝev.ma/ (adv)
pomeriggio

απόγνωση (n)
disperazione

απόγονος /aˈpo.ɣo.nos/ (n)
discendente

απόδειξη /aˈpo.ði.ksi/ (n)
prova
quietanza
  αποδεικτικό χαρτάκι

απόδειπνο (n)
compieta

απόδοση /aˈpo.ðo.si/ (n)
rendimento

απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ /aˈpo.ðo.te ta‿ˈce.sa.ɾos ˈce.sa.ɾi ce ta‿tu‿θeˈu to‿θeˈo/
Date a Cesare quel che è di Cesare e a Dio quel che è di Dio

απόδραση /aˈpo.ðɾa.si/ (n)
evasione

απόκλιση (n)
declinazione
  αστρονομικός όρος

απόκριση (n)
risposta

απόκτημα (n)
acquisto

απόλαυση /aˈpo.laf.si/ (n)
delizia

απόλυση (n)
licenziamento

απόλυτα (adv)
assolutamente
  απόλυτα, τελείως

απόλυτος (adj)
assoluto

απόπατος /aˈpo.pa.tos/ (n)
cesso alla turca

απόπειρα /aˈpo.pi.ɾa/ (n)
attentato

απόπτωση (n)
apoptosi
  ιατρική

απόρθητος (adj)
inespugnabile

απόρρητο (n)
segreto

απόρριψη (n)
rigetto

απόσβεση (n)
ammortamento

απόσπασμα (n)
estratto

απόσταξη /aˈpo.sta.ksi/ (n)
distillazione

απόσταση /aˈpo.sta.si/ (n)
distanza

απόστημα (n)
ascesso

απόστολος /aˈpo.sto.los/ (n)
apostolo

απόστροφος /aˈpo.stɾo.fos/ (n)
apostrofo

απότομα (adv)
bruscamente

απότομος /aˈpo.to.mos/ (adj)
ripido

απόφαση /aˈpo.fa.si/ (n)
decisione

απόφυση /aˈpo.fi.si/ (n)
apofisi

απόχρωση /aˈpo.xɾo.si/ (n)
sfumatura

απόψε /aˈpo.pse/ (adv)
stasera

απύρηνος (adj)
anucleato
  χωρίς πυρήνα (βιολογία)

απώλεια (n)
scomparsa
  o θάνατος ενός προσφιλούς προσώπου
perdite
  οι νεκροί από μία σύγκρουση
perdita
  το χάσιμο

απών /aˈpon/
assente

αράχνη /aˈɾa.xni/ (n)
ragno
  αράχνη

αρένα (n)
arena

αρέσω (v)
piacere

αραίωση (n)
diluizione

αραβικά /a.ɾa.viˈka/ (n)
arabo

αραβικός /a.ɾa.viˈkos/ (adj)
arabo

αραβούργημα /a.ɾaˈvuɾ.ʝi.ma/ (n)
arabesco

αραγονέζικος /a.ɾa.ɣoˈne.zi.kos/ (adj)
aragonese

αραγονικά /a.ɾa.ɣo.niˈka/ (n)
aragonese

αραιώνω /a.ɾeˈo.no/ (v)
diluire, diradare, distanziarsi
  μειώνω την πυκνότητα κάποιου διαλύματος

αρακάς (n)
piselli

αραουκάρια (n)
araucaria

αραχιδέλαιο /a.ɾa.çiˈðe.le.o/ (n)
olio di arachide

αργά (adv)
tardi
  σε προχωρημένη ώρα/καθυστερημένα

αργίλιο /aɾˈʝi.li.o/ (n)
alluminio

αργαλειός (n)
telaio

αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (adj)
argentino

αργινίνη (n)
arginina

αργκό /aɾˈɡo/ (n)
gergo

αργυροχόος (n)
fabbra d'argento

αργυρωρυχείο (n)
argentiera

αργό πετρέλαιο
greggio

αργόν /aɾˈɣon/ (n)
argon

αργός /aɾˈɣo/ /aɾˈɣos/ /aɾˈʝi/ (adj)
lento

αργότερα (adv)
più tardi

αρειανός (adj)
ariano
  επίθετο
  ουσιαστικό

αρετή (n)
virtù

αρθρίτιδα (n)
artrite

αρθραλγία /aɾ.θɾalˈʝi.a/ (n)
artrite, artritide

αρθρικός (adj)
articolare

αρθρογραφικός (adj)
redazionale

αρθρωτά (adv)
articolatamente

αρθρόποδο (n)
artropode

αριά /aɾˈʝa/ (n)
leccio

αριθμητική /a.ɾi.θmi.tiˈci/ (n)
aritmetica

αριθμητική πράξη
operazione aritmetica

αριθμητικό (n)
numerale

αριθμολογία (n)
numerologia

αριθμομηχανή (n)
calcolatrice

αριθμός (n)
numero

αριθμώ /a.ɾiˈθmo/ (v)
numerare

αριστερά /a.ɾi.steˈɾa/ (adv)
a sinistra

αριστερός /a.ɾi.steˈɾos/ (adj)
sinistro

αριστερόστροφος (adj)
sinistrorso

αριστερόχειρας /a.ɾi.steˈɾo.çi.ɾas/ (n)
mancino

αριστοκρατία /a.ɾi.sto.kɾaˈti.a/ (n)
aristocrazia

αριστοκρατικός (adj)
aristocratico

αριστοτελισμός (n)
aristotelismo

αριστούργημα /a.ɾiˈstuɾ.ʝi.ma/ (n)
capolavoro

αρκετά /aɾ.ceˈta/ (adv)
abbastanza

αρκετός (adj)
sufficiente

αρκουδάκι (n)
orsetto

αρκούδα /aɾˈku.ða/ (n)
orso

αρκτικόλεξο /aɾ.ktiˈko.le.kso/ (n)
abbreviatura

αρκτικός (adj)
artica
  βόρειος

αρκώ /aɾˈko/ (v)
bastare

αρλεκίνος (n)
arlecchino

αρμέγω /aɾˈme.ɣo/ (v)
mungere

αρμένικος /aɾˈme.ni.kos/ (adj)
armeno

αρμαδίλλος (n)
armadillo

αρμαδόρος (n)
armatore

αρματιστής (n)
carrista

αρματολός (n)
armatolo

αρμενίζω /aɾ.meˈni.zo/ (v)
veleggiare

αρμενικά /aɾ.me.niˈka/ (n)
armeno

αρμοδιότητα (n)
competenza

αρμονία /aɾ.moˈni.a/ (n)
armonia

αρνί /aɾˈni/ (n)
agnello, abbacchio

αρνητικό (n)
negativo
  φωτογραφικός όρος

αρνητικός (adj)
negativo

αρνητισμός (n)
negativismo

αρνούμαι /aɾˈnu.me/ (v)
rifiutare

αρουραίος /a.ɾuˈɾe.os/ (n)
ratto, topo

αρπάζω (v)
agguantare

αρπέτζιο (n)
arpeggio

αρπαγή /aɾ.paˈʝi/ (n)
ratto, ruberia

αρπακτικό (n)
predatore

αρπακτικός (adj)
predatorio

αρπαχτή (n)
guadagno

αρραβωνιαστικιά /a.ɾa.vo.ɲa.stiˈca/ (n)
fidanzata

αρραβωνιαστικός (n)
fidanzata

αρραβώνας (n)
fidanzamento

αρρενωπός (adj)
virile

αρρώστια /aˈɾo.stça/ (n)
malattia

αρσενικό (n)
arsenico
  αρσενικό (χημεία)

αρσενικός /aɾ.se.niˈkos/ (adj)
maschile, mascolino

αρσιβαρίστας /aɾ.si.vaˈɾi.stas/ (n)
pesista

αρτηρία /aɾ.tiˈɾi.a/ (n)
arteria
  αγγείο

αρτοπωλείο (n)
panetteria

αρτοφόριο (n)
pisside

αρχάγγελος /aɾˈxaŋ.ɟe.los/ (n)
arcangelo

αρχέγονος (adj)
primordiale

αρχέτυπο /aɾˈçe.ti.po/ (n)
archetipo

αρχή /aɾˈçi/ (n)
principio
  κανόνας

αρχίδι /aɾˈçi.ði/ (n)
coglione
sbattersene i coglioni
  γράφω κάτι/κάποιον στ’ αρχίδια μου|

αρχίζω (v)
cominciare, iniziare

αρχαία ελληνικά
greco antico

αρχαίος (adj)
antico

αρχαιολογία /aɾ.çe.o.loˈʝi.a/ (n)
archeologia

αρχαιολόγος /aɾ.çe.oˈlo.ɣos/ (n)
archeologo, archeologa

αρχαιότητα /aɾ.çeˈo.ti.ta/ (n)
antichità
  αρχαία χρόνια

αρχαϊσμός (n)
arcaismo

αρχείο /aɾˈçi.o/ (n)
archivio, file

αρχειοθήκη (n)
casellario

αρχειοθετώ (v)
archiviare

αρχειοφύλακας (n)
archivista

αρχηγός /aɾ.çiˈɣos/ (n)
capo

αρχιδούκας (n)
arciduca

αρχιδούκισσα (n)
arciduchessa

αρχιεπίσκοπος (n)
arcivescovo

αρχιληστής (n)
capobanda

αρχιμανδρίτης (n)
archimandrita

αρχιναύαρχος (n)
Grande Ammiraglio

αρχινοσοκόμα (n)
capoinfermiera

αρχινοσοκόμος (n)
capoinfermiera

αρχιπέλαγος /aɾ.çiˈpe.la.ɣos/ (n)
arcipelago

αρχιστράτηγος (n)
generalissimo

αρχιτέκτονας /aɾ.çiˈte.kto.nas/ (n)
architetto

αρχιτεκτονική (n)
architettura

αρχιτεκτονικός /aɾ.çi.te.kto.niˈkos/ (adj)
architetturale

αρχολίπαρος (adj)
cortigianesco

αρχονταρίκι (n)
foresteria

αρχοντικό (n)
palazzo

αρωματίζω (v)
aromatizzare

αρωμουνικά (n)
aromuno, arumeno

αρόσιμος (adj)
arabile

αρύβαλλος /aˈɾi.va.los/ (n)
ariballo

ασέβεια /aˈse.vi.a/ (n)
irriverenza

ασέληνος (adj)
illune

ασήμαντος (adj)
insignificante

ασήμι (n)
argento

ασαμικά (n)
Assamese

ασανσέρ /a.sanˈseɾ/ (n)
ascensore

ασβέστιο /aˈzve.sti.o/ (n)
calcio

ασβεστοκάμινος (n)
calcara

ασβεστόλιθος /a.zveˈsto.li.θos/ (n)
calcare

ασβός (n)
tasso

ασεβής /a.seˈvis/ (adj)
empio

ασεξουαλικότητα (n)
asessualità

ασθένεια /aˈsθe.ni.a/ (n)
malattia

ασθενής /a.sθeˈnes/ /a.sθeˈnis/ (n)
paziente
  ουσιαστικό

ασθενικός (adj)
astenico

ασθενοφόρο /a.sθe.noˈfo.ɾo/ (n)
ambulanza

ασθματικός (adj)
asmatico

ασιατικός /a.si.a.tiˈkos/ (adj)
asiatico

ασκαλώνιο (n)
scalogno

ασπάζομαι (v)
abbracciare

ασπάλακας /aˈspa.la.kas/ (n)
talpa

ασπίδα /aˈspi.ða/ (n)
scudo

ασπαρτάμη /a.spaɾˈta.mi/ (n)
aspartame

ασπιρίνη /a.spiˈɾi.ni/ (n)
aspirina

ασπροπάρης (n)
capovaccaio

ασσασίνος (n)
assassino

ασσυριακός /a.si.ɾi.aˈkos/ (adj)
assiro

ασσυριολογία /a.si.ɾi.o.loˈʝi.a/ (n)
assiriologia

ασσυριολόγος /a.si.ɾi.oˈlo.ɣos/ (n)
assiriologo

αστάθεια /aˈsta.θi.a/ (n)
instabilità

αστέρας (n)
diva

αστέρας νετρονίων
stella neutronica

αστέρι /aˈste.ɾi/ (n)
stella

αστακός /a.staˈkos/ (n)
aragosta, astice

αστείο (n)
scherzo

αστείος /aˈsti.os/ (adj)
divertente

αστερίας (n)
stella marina, stella di mare

αστερίσκος /a.steˈɾi.skos/ (n)
asterisco

αστερισμός /a.ste.ɾiˈzmos/ (n)
costellazione

αστεροειδής (n)
asteroide

αστεροσκοπείο /a.ste.ɾo.skoˈpi.o/ (n)
osservatorio

αστιγματικός (adj)
astigmatico

αστιγματισμός (n)
astigmatismo

αστικοποίηση (n)
urbanizzazione

αστικός /a.stiˈkos/ (adj)
urbano

αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (adj)
asturiano

αστράγαλος /aˈstɾa.ɣa.los/ (n)
caviglia
  οστό του ποδιού

αστράφτω /aˈstɾa.fto/ (v)
lampeggiare

αστρίτης /aˈstɾi.tis/ (n)
marasso

αστραπή /a.stɾaˈpi/ (adv)
baleno, lampo

αστραπιαία /a.stɾa.piˈe.a/ (adv)
in un lampo

αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (n)
astracan

αστρικός (adj)
stellare

αστροβιολογία (n)
astrobiologia

αστρολάβος (n)
astrolabio

αστρολογία (n)
astrologia

αστρολόγος /a.stɾoˈlo.ɣos/ (n)
astrologo, astrologa

αστροναύτης /a.stɾoˈna.ftis/ (n)
astronauta

αστρονομία /a.stɾo.noˈmi.a/ (n)
astronomia

αστρονομικός (adj)
astronomico

αστρονόμος (n)
astronomo, astronoma

αστροφυσική /a.stɾo.fi.siˈci/ (n)
astrofisica

αστροφωτογράφος /a.stɾo.fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
astrofotografo

αστροφωτογραφία /a.stɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
astrofotografia

αστυνομία (n)
polizia

αστυνομικό τμήμα
commissariato

αστυνομικός (adj)
poliziesco

αστυνομικός (n)
poliziotto

αστυνόμευση (n)
pattugliamento

αστυνόμος /a.stiˈno.mos/ (n)
sovrintendente

ασυγχώρητος /a.siŋˈxo.ɾi.tos/ (adj)
imperdonabile

ασυμβατότητα (n)
incompatibilità

ασυμπλήρωτος (adj)
completo, incompleto

ασυμφωνία /a.siɱ.foˈni.a/ (n)
disaccordo

ασυνάρτητος (adj)
incoerente

ασυνείδητα (adv)
inconsciamente

ασυνειδησία (n)
incoscienza

ασφάλεια /aˈsfa.li.a/ (n)
sicurezza

ασφάλιση (n)
assicurazione

ασφαλής (adj)
salvo, sicuro

ασφαλίζω /a.sfaˈli.zo/ (v)
assicurare

ασφυξία (n)
asfissia

ασφόδελος (n)
asfodelo

ασχήμια /aˈsçi.mɲa/ (n)
bruttezza

ασχημόπαπο (n)
brutto anatroccolo

ασχολούμαι (v)
occuparsi

ασύγκριτος (adv)
incomparabile

ασύμμετρος /aˈsi.me.tros/ (adj)
asimmetrico

ασύμφορος (adj)
svantaggioso

ατέλειωτα (adv)
infinitamente

αταβιστικός (adj)
atavico

αταξία (n)
disordine

ατελέσφορος /a.teˈle.sfo.ɾos/ (adj)
ineffettivo

ατελείωτος (adj)
interminabile

ατιμάζω /a.tiˈma.zo/ (v)
disonorare
  στερώ από κάποιον την τιμή του

ατιμία (n)
disonore, infamia, azione infame

ατιμωρησία (n)
impunità

ατμίζω (v)
svapare

ατμιστής (n)
svapatore

ατμομηχανή /a.tmo.mi.xaˈni/ (n)
motore a vapore

ατμοσφαιρική πίεση /a.tmo.sfe.ɾiˈci ˈpi.e.si/
pressione atmosferica

ατμοσφαιρικός (adj)
atmosferico

ατμόπλοιο (n)
battello a vapore

ατμός /aˈtmos/ (n)
vapore

ατμόσφαιρα /aˈtmo.sfe.ɾa/ (n)
atmosfera
  η ατμόσφαιρα της γης

ατομική βόμβα
bomba A
  ατομική βόμβα

ατομικός (adj)
individuale

ατομικός αριθμός
numero atomico

ατοπικός (n)
atopico

ατού /aˈtu/ (n)
asso nella manica
  (χαρτοπαίγνια)

ατροφία (n)
atrofia

ατρόμητος (adj)
intrepido

ατσάλι (n)
acciaio

ατσελεράντο (n)
accelerando

ατυχία (n)
iella

ατύχημα (n)
accidente

αυγή /aˈvʝi/ (n)
alba

αυθάδεια /aˈfθa.ði.a/ (n)
insolenza

αυθάδης /aˈfθa.ðis/ (adj)
petulante

αυθαίρετος /aˈfθe.ɾe.tos/ (adj)
arbitrario

αυθεντικός /a.fθen.diˈkos/ (adj)
originale, autentico

αυθεντικότητα (n)
autenticità

αυθυποβολή /a.fθi.po.voˈli/ (n)
autosuggestione

αυθόρμητος /aˈfθoɾ.mi.tos/ (adj)
spontaneo

αυλάκι /aˈvla.ci/ (n)
solco
  ίχνος τροχών
  όρυγμα για σπορά

αυλή /aˈvli/ (n)
cortile
  ο υπαίθριος χώρος ενός σπιτιού
  η αυλή ενός ηγεμόνα

αυλαία (n)
sipario

αυλητής (n)
pifferaio

αυλικός (n)
cortigiano
  ουσιαστικό

αυλός /aˈvlos/ (n)
aulo

αυνανίζομαι (v)
masturbare

αυνανισμός /av.na.niˈzmos/ (n)
masturbazione, onanismo

αυξάνω /afˈksa.no/ (v)
aumentare

αυστηρός /af.stiˈɾos/ (adj)
severo

αυστηρότητα /af.stiˈɾo.ti.ta/ (n)
severità

αυστραλιανός /af.stɾa.li.aˈnos/ (adj)
australiano

αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (adj)
austriaco

αυστροφασισμός (n)
austrofascismo

αυτάρεσκος (adj)
autocompiaciuto

αυτάρκεια (n)
autarchia

αυτάρκης /aˈftaɾ.cis/ (adj)
autosufficiente

αυτή /aˈfti/
questa
  δεικτική
lei, ella
  προσωπική

αυταρχία (n)
autocrazia

αυταρχικός /a.ftaɾ.çiˈkos/ (adj)
monocratico

αυταρχικότητα (n)
imperiosità

αυτεπαγωγή (n)
induttanza

αυτισμός /a.ftiˈsmos/ (n)
autismo

αυτιστικός (n)
autistico

αυτο- /a.fto/
auto-

αυτοέλεγχος /a.ftoˈe.leŋ.xos/ (n)
autocontrollo

αυτοαναφορικός (adj)
autoreferenziale

αυτοαντίσωμα /a.fto.an.ˈdi.so.ma/ (n)
autoanticorpo

αυτοαπασχολούμενος
autonomo

αυτοαπομόνωση (n)
autoisolamento

αυτοβιογραφία (n)
autobiografia

αυτοβοήθεια (n)
autoaiuto

αυτογένεση (n)
autogenesi

αυτοδημιούργητος (adj)
fatto da sé

αυτοδιάθεση (n)
autodeterminazione

αυτοεκτίμηση (n)
autostima

αυτοθυσία /af.to.θiˈsi.a/ (n)
sacrificio

αυτοκέφαλος /a.ftoˈce.fa.los/ (adj)
autocefalo
  αυτοκέφαλες εκκλησίες, υποδιαιρέσεις

αυτοκίνητο /af.toˈci.ni.to/ (n)
automobile, macchina, auto

αυτοκαταδίκη (n)
autocondanna

αυτοκαταστροφή /a.fto.ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
autodistruzione

αυτοκεφαλία (n)
autocefalia

αυτοκινητιστής /af.to.ci.ni.tiˈstis/ (n)
automobilista

αυτοκινητοπομπή (n)
corteo di auto

αυτοκινητόδρομος /a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos/ (n)
autostrada

αυτοκράτειρα (n)
imperatrice

αυτοκράτορας (n)
imperatore

αυτοκρατορία /a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (n)
impero

αυτοκρατορικός /a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos/ (adj)
imperiale

αυτοκτονία /a.fto.ktoˈni.a/ (n)
suicidio

αυτοκτονώ /a.fto.ktoˈno/ (v)
suicidarsi

αυτοκόλλητο /a.ftoˈko.li.to/ (n)
adesivo

αυτολεξεί (adv)
parola per parola

αυτομετάγγιση (n)
autotrasfusione

αυτονομία (n)
autonomia

αυτονομιστής (n)
autonomista

αυτοοικολογία (n)
autoecologia

αυτοπαθής (adj)
riflessivo

αυτοπειθαρχία (n)
autodisciplina

αυτοπεποίθηση (n)
fiducia in se stesso

αυτοπροσωπογραφία (n)
autoritratto
  αυτοπορτρέτο

αυτοσεβασμός (n)
autostima

αυτοσκοπός (n)
fine a se stesso

αυτοσυμπλήρωση (n)
completare automaticamente

αυτοσυσχέτιση (n)
autocorrelazione

αυτοσχεδιάζω (v)
improvvisare

αυτοφαγία /a.fto.faˈʝi.a/ (n)
autofagia

αυτοφυλόφιλος /a.fto.fiˈlo.fi.los/ (adj)
autosessuale

αυτοχρηματοδοτούμαι /a.fto.xɾi.ma.to.ðoˈtu.me/ (v)
autofinanziarsi

αυτοϊκανοποίηση /a.fto.i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
autosoddisfazione

αυτόγραφο /aˈfto.ɣɾa.fo/ (n)
autografo

αυτόματος /aˈfto.ma.tos/ (adj)
automatico

αυτόνομος /aˈfto.no.mpra/ (adj)
autonomo

αυτός /aˈftos/
questo
  δεικτική
lui, egli
  προσωπική

αυτόχειρας (n)
suicida

αυχένας (n)
nuca

αφάνταστος (adj)
inimmaginabile

αφέντης /aˈfen.dis/ (n)
padrone

αφέψηση (n)
decotto

αφή /aˈfi/ (n)
contatto
  άναμμα φλόγας
tatto
  η αίσθηση της αφής

αφήγημα /aˈfi.ʝi.ma/ (n)
descrizione

αφήγηση /aˈfi.ʝi.si/ (n)
narrazione

αφήλιο /aˈfi.li.o/ (n)
afelio

αφήνω /aˈfi.no/ (v)
lasciare

αφίσα /aˈfi.sa/ (n)
poster, manifesto

αφαίμαξη (n)
salasso
  ιατρική πρακτική

αφαίρεση /aˈfe.ɾe.si/ (n)
sottrazione
  αριθμητική πράξη

αφαιρετική (n)
ablativo

αφαιρώ /a.feˈɾo/ (v)
levare, sottrarre
  μαθηματική έννοια

αφαλάτωση /a.faˈla.to.si/ (n)
dissalazione

αφασία (n)
afasia

αφγάνι /afˈɣa.ni/ (n)
afghani

αφγανικός /af.ɣa.niˈkos/ (adj)
afghano, afgano

αφελής /a.feˈles/ /a.feˈlis/ (adj)
ingenuo, semplice

αφεντικό (n)
capo

αφηγητής /a.fi.ʝiˈtis/ (n)
narratore

αφηρημάδα (n)
distrazione

αφηρημένος
astratto

αφηρημένος εξπρεσιονισμός
espressionismo astratto

αφθιταλίτης (pn)
aftitalite

αφθονία /a.fθoˈni.a/ (n)
abbondanza

αφθώδης (adj)
aftoso

αφθώδης πυρετός
afta epizootica

αφιέρωση (n)
dedica

αφικνούμαι /a.fiˈknu.me/ (v)
accadere

αφοί
F.lli

αφοδεύω /a.foˈðe.vo/ (v)
defecare

αφομοιώνω /a.fo.miˈo.no/ (v)
assimilare

αφοπλίζω (v)
disarmare

αφοπλισμός /a.fo.pliˈzmos/ (n)
disarmo

αφορίζω (v)
abolire

αφορισμός /a.fo.ɾiˈzmos/ (n)
aforisma
  σύντομη δήλωση που περιέχει μια αποδεκτή αλήθεια

αφορμή /a.foɾˈmi/ (n)
ragione

αφορώ /a.foˈɾo/ (v)
concernere

αφοσίωση /a.foˈsi.o.si/ (n)
devozione

αφρίζω (v)
spumeggiare

αφρικάανς (n)
afrikaans

αφρικανικός (adj)
africano

αφροδίσιος (adj)
venereo, sessuale

αφροδισία (n)
sessualità

αφροδισιάζω (v)
avere rapporti sessuali, fare l'amore, fare sesso

αφροδισιακό (n)
afrodisiaco

αφροδισιακός (adj)
afrodisiaco

αφροδισιασμός (n)
concupiscenza, carnalità, senso

αφροδισιολόγος (n)
venereologa

αφρός /aˈfɾos/ (n)
spuma, schiuma

αφτί /aˈfti/ (n)
orecchio

αφυγραντήρας (n)
deumidificatore

αφυδάτωση (n)
disidratazione

αφυλαξία (n)
allergia

αφυλετικός (adj)
non-razziale

αφυπνίζω (v)
svegliare

αφωνία (n)
afonia

αχ
ah

αχάτης (n)
agata

αχίλλεια /aˈçi.li.a/ (n)
achillea millefoglie

αχίλλειος πτέρνα
tallone d'Achille, tallone di Achille

αχίλλειος τένοντας
tendine di Achille

αχθοφόρος /a.xθoˈfo.ɾos/ (n)
facchino, portabagagli

αχινός (n)
riccio di mare

αχλάδι /aˈxla.ði/ (n)
pera

αχλαδιά /a.xlaˈðʝa/ (n)
pero

αχλαδόσχημος /a.xlaˈðo.sçi.mos/ (adj)
piriforme

αχρησιμοποίητος (adj)
inutilizzato, inutilizzabile

αχυράνθρωπος /a.çiˈɾan.θɾo.pos/ (n)
uomo di paglia
  πολιτικό ή οικονομικό υποχείριο

αχυρώνας (n)
fienile

αχόρταγος /aˈxoɾ.ta.ɣos/ (adj)
insaziabile

αψέντι /aˈpsen.di/ (n)
assenzio

αψίδα (n)
arco

αψύς /aˈpsis/ (adj)
acre

αϊ-Βασίλης /ai̯.vaˈsi.lis/ (pn)
Babbo Natale
  ο άγιος της Πρωτοχρονιάς

αϊνσταΐνιο (n)
einstenio

αϊράνι (n)
ayran

αϋπνία /a.iˈpni.a/ (n)
insonnia

αόρατος (adj)
invisibile

αόριστος /aˈo.ɾi.stos/ (n)
aoristo
  ουσιαστικό

αύξηση /ˈaf.ksi.si/ (n)
aumento

αύρα /ˈa.vɾa/ (n)
brezza

αύριο /ˈa.vɾi.o/ (n)
domani
  επίρρημα

βάζο /ˈva.zo/ (n)
barattolo, vaso
  διακοσμητικό δοχείο

βάθος /ˈva.θos/ (n)
profontidà, profondità

βάλανος (n)
glande

βάλσαμο (n)
balsamo

βάλτος /ˈval.tos/ (n)
palude

βάμμα (n)
alcolato

βάρβαρος /ˈvaɾ.va.ɾos/ (n)
barbara

βάρδια /ˈvaɾ.ði.a/ (n)
cambio

βάρδος /ˈvaɾ.ðos/ (n)
aedo
  ποιητής και τραγουδιστής στους αρχαίους Κέλτες

βάριο /ˈva.ɾi.o/ (n)
bario

βάρος /ˈva.ɾos/ (n)
peso

βάση /ˈva.si/ (n)
base

βάση δεδομένων
banca dati

βάτος /ˈva.tos/ (n)
rovo
  γενικά: αγκαθωτός θάμνος

βάτραχος (n)
rana

βάφλα /ˈva.fla/ (n)
cialda

βάφω /ˈva.fo/ (v)
dipingere

βέβαιος /ˈve.ve.os/ (adj)
sicuro

βέλασμα (n)
belato

βέλος (n)
freccia

βένδα (n)
venda

βέρα (n)
fede, vera

βέργα (n)
verga

βέσπα /ˈve.spa/ (n)
vespa

βήμα /ˈvi.ma/ (n)
passo
  κίνηση

βήμα-βήμα
passo a passo

βήρυλλος (n)
berillo

βήτα (n)
beta

βήχας /ˈvi.xas/ (n)
tosse

βήχω (v)
tossire

βία /ˈvi.a/ (n)
violenza

βίαια (adv)
violentemente

βίαιος /ˈvi.e.os/ (adj)
violento

βίδα /ˈvi.ða/ (n)
vite
  μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα

βίζα /ˈvi.za/ (n)
visto

βίκι /ˈvi.ci/ (n)
wiki

βίλα /ˈvi.la/ (n)
villa

βίντεο /ˈvi.de.o/ (n)
video

βίντσι (n)
derrick

βίσονας /ˈvi.so.nas/ (n)
bisonte

βαβυλωνιακός /va.vi.lo.ni.aˈkos/ (adj)
babilonico

βαγονέτο (n)
vagonetto

βαδίζω /vaˈði.zo/ (v)
camminare

βαθιά (adv)
profondamente

βαθιά μάθηση /vaˈθça ˈma.θi.si/
apprendimento profondo

βαθμός /vaˈθmos/ (n)
punto

βαθουλώνω (v)
ammaccare

βαθυμετρία (n)
batimetria

βαθυσκάφος (n)
batiscafo

βαθύμετρο (n)
batimetro

βαθύσφαιρα (n)
batisfera

βακελίτης (n)
bachelite

βακτήριο (n)
batterio

βαλές /vaˈles/ (n)
fante
  τραπουλόχαρτο

βαλίνη (n)
valina

βαλίτσα /vaˈli.t͡sa/ (n)
valigia

βαλβίδα /valˈvi.ða/ (n)
valvola
  μηχανική ή ανατομική

βαλβιδοπάθεια (n)
valvulopatia

βαλκανικός /val.ka.niˈkos/ (adj)
balcanico

βαλκανοποίηση /val.ka.noˈpi.i.si/ (n)
balcanizzazione

βαλκανοποιώ /val.ka.no.piˈo/ (v)
balcanizzare

βαλλίστρα /vaˈli.stɾa/ (n)
balestra
  φορητό όπλο

βαλλιστικός (adj)
balistico

βαλπούργεια νύχτα
Notte di Valpurga

βαλτικός /val.tiˈkos/ (adj)
baltico

βαλτοποταμίδα (n)
cannaiola verdognola

βαλτόμπουφος (n)
gufo di palude

βαμβάκι /vaɱˈva.ci/ (n)
cotone, ovatta

βαμβακουργείο (n)
cotonificio

βαμμένος
tinto

βανάδιο (n)
vanadio

βανίλια (n)
vaniglia

βανδαλισμός /van.ða.liˈzmos/ (n)
vandalismo

βαρέλι /vaˈɾe.li/ (n)
fusto, barile

βαρήκοος (adj)
debole di udito

βαρίδι (n)
pendolo, peso
  βαρίδι νήματος στάθμης, αλφαδιού
affondatore
  βαρίδι πετονιάς, βυθοσκόπησης
piombino, piombo
  μικρό βάρος

βαρίτης (n)
barite

βαρβαρότητα /vaɾ.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
barbarie

βαριά (n)
mazza

βαριατρική (n)
bariatrico

βαρκαρόλα (n)
barcarola

βαρομετρικός (adj)
barometrico

βαρονέτος /va.ɾoˈne.tos/ (n)
baronetto

βαρονία /va.ɾoˈni.a/ (n)
baronia

βαρυόνιο (n)
barione

βαρόμετρο /vaˈɾo.me.tɾo/ (n)
barometro

βαρόνη (n)
baronessa

βαρόνος (n)
barone

βαρύς /vaˈɾis/ (adj)
pesante

βαρύτητα /vaˈɾi.ti.ta/ (n)
gravitazione, gravità
  ελκτική δύναμη

βασίζω (v)
basare

βασίλειο /vaˈsi.li.o/ (n)
regno, reame
  χώρα με βασιλιά

βασίλισσα /vaˈsi.li.sa/ (n)
regina
  που βασιλεύει ή είναι γυναίκα του βασιλιά

βασανίζω /va.saˈni.zo/ (v)
tormentare

βασανιστήριο /va.sa.niˈsti.ɾi.o/ (n)
tortura

βασικός (adj)
fondamentale
  θεμέλιος

βασιλίσκος (n)
basilisco
  υποτιμητικός χαρακτηρισμός βασιλιά
  μυθικό τέρας

βασιλεύω /va.siˈle.vo/ (v)
dominare
  είμαι βασιλιάς

βασιλιάς /va.siˈʎas/ (n)
re

βασιλιάς των ζώων /va.siˈʎas ton ˈzo.on/
re degli animali

βασιλιάς των πουλιών /va.siˈʎas ton puˈʎon/
re degli uccelli

βασιλική (n)
basilica

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (adj)
reale, regale

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (n)
basilico
  φυτό

βασιλοκτονία (n)
regicidio

βασιλομήτωρ (n)
regina madre

βασιλοπούλα (n)
principessa

βασιλόπουλο /va.siˈlo.pu.lo/ (n)
principe

βασιλόφρων (n)
realista

βασκικά /va.sciˈka/ (n)
basco

βασκικός /va.sciˈkos/ (adj)
basco

βατ /ˈvat/ (n)
watt

βατίστα (n)
batista

βατραχάνθρωπος /va.tɾaˈxan.θɾo.pos/ (n)
sommozzatore

βατόμετρο /vaˈto.me.tɾo/ (n)
wattmetro

βατόμουρο (n)
mora, mora di rovo

βαυαρικός /va.va.ɾiˈkos/ (adj)
bavarese

βαφέας (n)
tintore

βαφή (n)
tinta

βαφτίζω (v)
battezare, battezzare

βγάζω (v)
togliere

βγαίνω /ˈvʝe.no/ (v)
uscire

βδέλλα /ˈvðe.la/ (n)
sanguisuga, mignatta

βδομάδα (n)
settimana

βεβαιότητα /ve.veˈo.ti.ta/ (n)
certezza

βεβηλώνω (v)
profanare

βεγγαλέζικος /veŋ.gaˈle.zi.kos/ (adj)
Bengalese

βεζίρης (n)
visir

βελάζω (v)
belare

βελανίδι (n)
ghianda

βελανιδιά /ve.la.niˈðʝa/ (n)
quercia

βελγικός /vel.ʝiˈkos/ (adj)
belga

βελζεβούλ /vel.zeˈvul/ (n)
Belzebù

βελονιά (n)
punto

βελονισμός (n)
agopuntura

βελούδο /veˈlu.ðo/ (n)
velluto

βελτιστοποίηση (n)
ottimizzazione

βελτιώνομαι (v)
migliorare

βελτιώνω (v)
migliorare

βελόνα /veˈlo.na/ (n)
ago, agulla

βενετικά (n)
veneto

βενζίνη /venˈzi.ni/ (n)
benzina

βενζαλδεΰδη (n)
benzaldeide

βενζινάδικο (n)
stazione di rifornimento

βενζοδιαζεπίνη (n)
benzodiazepina

βενζόη (n)
benzoe

βεντάλια (n)
ventaglio

βεντέτα /venˈde.ta/ /veˈde.ta/ (n)
vendetta
  εκδικητική συμπεριφορά

βεντούζα (n)
ventosa

βεράντα (n)
veranda

βερίκοκο /veˈɾi.ko.ko/ (n)
albicocca

βερικοκιά /ve.ɾi.koˈca/ (n)
albicocco

βερμικουλίτης (n)
vermiculite

βερμούτ /veɾˈmut/ (n)
vermut

βερνίκι /verˈni.ci/ (n)
vernice

βερονίκη (n)
veronica

βετεράνος /ve.teˈɾa.nos/ (n)
veterano

βηρύλλιο /viˈɾi.li.o/ (n)
berillio
  βηρύλλιο

βιάζω /viˈa.zo/ /ˈvʝa.zo/ (v)
stuprare, violentare

βιασμός /vi.aˈzmos/ (n)
stupro

βιαστής /vi.aˈstis/ (n)
stupratore

βιαστικός /vʝa.stiˈkos/ (adj)
frettoloso

βιασύνη /vʝaˈsi.ni/ (n)
fretta

βιβλίο /viˈvli.o/ (n)
libro

βιβλιογραφία /vi.vli.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
bibliografia

βιβλιοδέτης (n)
legatore

βιβλιοθήκη /vi.vli.oˈθi.ci/ (n)
libreria, biblioteca
  έπιπλο
biblioteca, libreria
  κτήριο-χώρος

βιβλιοθηκάριος (n)
bibliotecario

βιβλιομανής (adj)
bibliomane

βιβλιοπωλείο /vi.vli.o.poˈli.o/ (n)
libreria

βιβλιοπώλης (n)
libraio

βιβλιοφάγος (n)
bibliofago

βιβλιστής (n)
biblista

βιδολόγος (n)
filiera

βιεννέζικος /vi̯eˈne.zi.kos/ (adj)
viennese

βιζόν /viˈzon/ (n)
visone

βιμπράτο /viˈbɾa.to/ (n)
vibrato

βινεγκρέτ (n)
vinaigrette

βιντεοκασέτα (n)
videocassetta

βιντεοπαιχνίδι /vi.de.o.peˈxni.ði/ (n)
videogioco

βινύλιο (n)
vinile

βιο-
bio-

βιογένεση (n)
biogenesi

βιογενετική (n)
biogenetica

βιογεωγραφία (n)
biogeografia

βιογραφία (n)
biografia

βιογραφικός (adj)
biografico

βιοδείκτης /vi.oˈði.ktis/ (n)
biomarcatore

βιοδιασπασιμότητα (n)
biodegradabilità

βιοκλιματολογία (n)
bioclimatologia

βιολί /vʝoˈli/ (n)
violino

βιολετής /vi̯o.leˈtis/ (adj)
viola

βιολογία /vi.o.loˈʝi.a/ (n)
biologia

βιολογικός /vi.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
biologico
  σχετικός με τη βιολογία
  καλλιεργούμενος χωρίς χημικά

βιολοντσέλο /vʝo.lonˈt͡se.lo/ (n)
violoncello

βιολοντσελίστας /vʝo.lon.t͡seˈli.stas/ (n)
violoncellista

βιολόγος /vi.oˈlo.ɣos/ (n)
biologo, biologa

βιομήχανος (n)
industriale

βιομηχανία /vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
industria

βιομηχανικός (adj)
industriale

βιομηχανοποιώ /vi.o.mi.xa.no.piˈo/ (v)
industrializzare

βιομοριακός (adj)
biomolecolare

βιομόριο (n)
biomolecola

βιοπάλη (n)
lotta per la vita

βιοπειρατεία (n)
biopirateria

βιοποικιλότητα (n)
biodiversità

βιορυθμός /vi.o.ɾiˈθmos/ (n)
bioritmo

βιοσπηλαιολογία (n)
biospeleologia

βιοτεχνία (n)
artigianato

βιοτεχνολογία /vi.o.te.xno.loˈʝi.a/ (n)
biotecnologia

βιοτεχνολόγος (n)
biotecnologa, biotecnologo

βιοτυπολογία (n)
biotipologia

βιοφυσική (n)
biofisica

βιοχημεία (n)
biochimica

βιοψία /vi.oˈpsi.a/ (n)
biopsia

βιοϊατρική /vi.o.i.a.tɾiˈci/ (n)
biomedicina

βιοϊατρικός /vi.o.i.a.tɾiˈkos/ (adj)
biomedico

βιοϋλικό (n)
biomateriale

βιρτουόζος (n)
virtuoso

βισμούθιο (n)
bismuto

βιταλισμός /vi.ta.liˈzmos/ (n)
vitalismo

βιταμίνη (n)
vitamina

βιτρίνα (n)
vetrina

βιτριόλι (n)
vetriolo

βιόκοσμος (n)
biota

βιόλα /ˈvʝo.la/ (n)
viola
  μουσικό όργανο

βιόσφαιρα (n)
biosfera

βιώσιμος (adj)
vivibile

βλάκας (n)
stupido, sciocco, ignorante

βλάπτω (v)
danneggiare

βλέμμα /ˈvle.ma/ (n)
sguardo
  η στροφή των ματιών σε κάποιον ή κάτι

βλέννα /ˈvle.na/ (n)
muco

βλέπω /ˈvle.po/ (v)
vedere

βλέφαρο /ˈvle.fa.ɾo/ (n)
palpebra

βλήμα /ˈvli.ma/ (n)
proiettile

βλαβερός /vla.veˈɾos/ (adj)
dannoso

βλαστοκύτταρο (n)
cellula staminale

βλασφημία /vla.sfiˈmi.a/ (n)
bestemmia

βλασφημώ /vla.sfiˈmo/ (v)
bestemmiare

βλεννόρροια (n)
gonorrea

βλεφαρίδα (n)
ciglia, ciglio

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/
aiuto
  Βοήθεια!!!

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/ (n)
aiuto

βοεβοδάτο (n)
voivodato

βοηθάω /voi̯ˈθa.o/ (v)
aiutare

βοηθός /voi̯ˈθos/ (n)
aiutante, assistente

βοημικός /vo.i.miˈkos/ (adj)
boemo

βοιωτικός (adj)
aonio

βολέ (n)
volée

βολή (n)
tiro

βολβός /volˈvos/ (n)
bulbo

βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (adj)
boliviano

βολικός (adj)
comodo

βολτ /ˈvolt/ (n)
volt

βολταϊκός (adj)
voltaico

βολτόμετρο (n)
voltmetro

βολφράμιο (n)
tungsteno, wolframio

βομβαρδίζω /voɱ.vaɾˈði.zo/ (v)
bombardare

βομβαρδισμός (n)
bombardamento

βομβιστής (n)
attentatore

βορά /voˈɾa/ (n)
preda

βορράς (n)
nord

βοσκός /voˈskos/ (n)
pastore, mandriano

βοσνιακά /voz.ni.aˈka/ (n)
bosniaco

βοσνιακός /voz.ni.aˈkos/ (adj)
bosniaco

βοτανικός /vo.ta.niˈkos/ (adj)
botanico

βοτανολόγος (n)
botanico

βοτανομαντεία (n)
botanomanzia

βοτουλινικός (adj)
botulinico

βουβάλι /vuˈva.li/ (n)
bufalo

βουβουζέλα (n)
vuvuzela

βουβωνικός /vu.vo.niˈkos/ (adj)
inguinale, bubbonico
peste bubbonica
  βουβωνική πανώλη

βουβός /vuˈvos/ (adj)
muto

βουβώνας /vuˈvo.nas/ (n)
inguine

βουδισμός /vu.ðiˈzmos/ (n)
buddismo

βουλγαρικά /vul.ɣa.ɾiˈka/ (n)
bulgaro

βουλγαρικός /vul.ɣa.ɾiˈkos/ (adj)
bulgaro

βουλεβάρτο (n)
viale

βουλευτής (n)
deputato

βουλιμία (n)
voracità

βουλκανισμός (n)
vulcanizzazione

βουλοκέρι /vu.loˈce.ɾi/ (n)
ceralacca

βουλώνω (v)
tappare

βουνίσιος /vuˈni.sços/ (adj)
montagnoso

βουνό /vuˈno/ (n)
montagna, monte, montagne

βουργράβος (n)
burgravio

βουτάνιο /vuˈta.ni.o/ (n)
butano

βουτηχτάρα (n)
svasso

βουτιά /vuˈtça/ (n)
tuffo

βουτυρόγαλα (n)
latticello

βούρκος (n)
fango

βούρλο (n)
giunco
  βοτανική

βούρτσα (n)
spazzola

βούτυρο /ˈvu.ti.ɾo/ (n)
burro
  βούτυρο

βράγχιο /ˈvɾaŋ.çi.o/ (n)
branchia

βράδυ /ˈvɾa.ði/ (n)
sera, notte

βράζω (v)
bollire

βράκτιο (n)
brattea

βράχος /ˈvɾa.xos/ (n)
masso, roccia

βρέχει /ˈvɾe.çi/ (v)
piovere

βρέχει καρεκλοπόδαρα
piove a dirotto

βρέχω /ˈvɾe.xo/ (v)
piovere

βρίζω /ˈvɾi.zo/ (v)
insultare

βρίσκομαι (v)
trovarsi

βρίσκω (v)
trovare, rinvenire

βραβείο (n)
premio

βραβείο Νόμπελ
premio Nobel

βραβευμένος
premiato

βραδινός (adj)
serale

βραδυκαρδία (n)
bradicardia

βραδύτητα /vɾaˈði.ti.ta/ (n)
lentezza

βραζιλιάνικος /vɾa.ziˈʎa.ni.kos/ (adj)
brasiliano

βραστήρας (n)
bollitore

βραχιόλι /vɾaˈço.li/ (n)
braccialetto

βραχνός (adj)
rauco

βραχυπρόθεσμος (adj)
a breve termine

βρετανικός (adj)
britannico

βρετονικά /vɾe.to.niˈka/ (n)
bretone

βρικόλακας /vɾiˈko.la.kas/ (n)
vampiro

βρισιά /vɾiˈsça/ (n)
bestemmia

βρογχεκτασία /vɾoŋ.çe.ktaˈsi.a/ (n)
bronchiectasia

βρογχικός (adj)
bronchiale

βρογχιολίτιδα /vɾoŋ.çi.oˈli.ti.ða/ (n)
bronchiolite

βρογχοκήλη /vɾoŋ.xoˈci.li/ (n)
gozzo

βρογχοκηλικός /vɾoŋ.xo.ci.liˈkos/ (adj)
gozzuto

βρογχοσκόπηση (n)
broncoscopia

βρογχοτομία (n)
broncotomia

βρομάω /vɾoˈma.o/ (v)
puzzare
  μυρίζω άσχημα

βρομιά (n)
porcheria

βροντή /vɾonˈdi/ (n)
tuono

βροχή /vɾoˈçi/ (n)
pioggia
  καιρικό φαινόμενο

βροχερός /vɾo.çeˈɾos/ (adj)
piovoso

βροχόμετρο (n)
pluviometro

βρυχηθμός /vɾi.çiˈθmos/ (n)
ruggito

βρόγχος /ˈvɾoŋ.xos/ (n)
bronco

βρόμη (n)
avena

βρόμικος /ˈvɾo.mi.kos/ (adj)
sporco, sudicio

βρόμιο (n)
bromo

βρόχινος /ˈvɾo.çi.nos/ (adj)
pluviale

βρόχος (n)
blocco iterativo
  προγραμματισμός

βρύση /ˈvɾi.si/ (n)
rubinetto

βυζί /viˈzi/ (n)
mammella

βυζαντινός /vi.zan.diˈnos/ (adj)
bizantino

βυζαρού (n)
popputa, tettona

βυθίζω /viˈθi.zo/ (v)
immergere

βυθοκόρος (n)
cavafango

βυθός /viˈθos/ (n)
fondo

βυρσοδέψης (n)
conciatore, pellaio

βυρωνισμός (n)
byronismo

βυσσινής /vi.siˈnis/ (adj)
cremisi

βωμολόχος (n)
boccaccia
  αθυρόστομος

βωμός /voˈmos/ (n)
altare

βωξίτης (n)
bauxite, baussite

βόας (n)
boa

βόδι /ˈvo.ði/ (n)
bove, bue

βόλι (n)
palla

βόμβα /ˈvoɱ.va/ (n)
bomba‎, bomba
  βόμβα

βόμβος (n)
ronzio

βόρεια σότο (n)
sotho del nord, sesotho del nord

βόρειο ημισφαίριο
emisfero boreale

βόρειο σέλας
aurora boreale

βόρειος (adj)
nordico, settentrionale

βόριο /ˈvo.ɾi.o/ (n)
boro
  βόριο

βόστρυχος /ˈvo.stɾi.xos/ (n)
riccio

βότανο /ˈvo.ta.no/ (n)
erba

βότκα (n)
vodka

βύνη (n)
malto

βύσσινο (n)
amarena

γάββρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
gabbro

γάβγισμα (n)
latrato

γάβρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
carpino

γάγγραινα /ˈɣaŋ.ɡɾe.na/ (n)
cancrena

γάζα /ˈɣa.za/ (n)
garza

γάιδαρος /ˈɣai̯.ða.ɾos/ (n)
asino
  οικόσιτο ζώο

γάλα /ˈɣa.la/ (n)
latte

γάλλιο (n)
gallio

γάμος /ˈɣa.mos/ (n)
matrimonio, nozze
  νόμιμη συμβίωση
nozze, matrimonio
  τελετή

γάμπα (n)
gamba

γάντι /ˈɣan.di/ (n)
guanto

γάτα /ˈɣa.ta/ (n)
gatto, gatta
  κατοικίδιο ζώο

γάτος /ˈɣa.tos/ (n)
gatto
  αρσενικός γάτος

γέεννα /ˈʝe.e.na/ (n)
Geenna

γέλιο /ˈʝe.ʎo/ (n)
riso, risata

γέμιση /ˈʝe.mi.si/ (n)
impasto

γένι /ˈʝe.ni/ (n)
barba

γέννα /ˈʝe.na/ (n)
parto

γέννηση /ˈʝe.ni.si/ (n)
nascita, parto

γένος /ˈʝe.nos/ (n)
genere, sesso

γέρικος (adj)
vecchio, antico

γέροντας /ˈʝe.ɾon.das/ (n)
vecchio

γέφυρα /ˈʝe.fi.ɾa/ (n)
ponte

γήπεδο /ˈʝi.pe.ðo/ (n)
campo

γίγαντας /ˈʝi.ɣan.das/ (n)
gigante

γίνομαι /ˈʝi.no.me/ (v)
diventare, accadere, succedere

γίντις (adj)
yiddish

γαβ
bau

γαβγίζω (v)
abbaiare

γαδολίνιο (n)
gadolinio

γαζέλα /ɣaˈze.la/ (n)
gazzella

γαλάζιος /ɣaˈla.zʝos/ (adj)
azzurro

γαλάκτωμα /ɣaˈla.kto.ma/ (n)
emulsione

γαλέρα (n)
galera

γαλήνη /ɣaˈli.ni/ (n)
serenità

γαλαζοαίματος /ɣa.la.zoˈe.ma.tos/ (adj)
sangue blu

γαλακτοκομείο (n)
caseificio

γαλακτοκομικά (n)
latticini

γαλακτοκομικός (adj)
caseario

γαλακτοπωλείο /ɣa.la.kto.poˈli.o/ (n)
latteria

γαλαντόμος (adj)
generoso, magnanimo

γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
galassia

γαλαξιακός /ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
galattico

γαλατάς /ɣa.laˈtas/ (n)
lattaio

γαλατικός /ɣa.la.tiˈkos/ (adj)
gallico

γαλβανισμός (n)
galvanizzazione

γαλλικά (n)
francese

γαλλικό κλειδί
chiave a rullino

γαλλικό κόρνο
corno

γαλλικό φιλί (n)
bacio alla francese

γαλλικός /ɣa.liˈkos/ (adj)
francese

γαλλοφιλία (n)
francofilia

γαλλοφωνία /ɣa.lo.foˈni.a/ (n)
francofonia

γαλλόφιλος /ɣaˈlo.fi.los/ (adj)
francofilo

γαλοπούλα (n)
tacchino

γαλόνι /ɣaˈlo.ni/ (n)
gallone
  μονάδα όγκου ίση με περίπου 4 λίτρα
  διακριτικό βαθμού

γαλότσα /ɣaˈlo.t͡sa/ (n)
caloscia

γαμάω (v)
scopare

γαμέτης (n)
gamete

γαμήσι /ɣaˈmi.si/ (n)
scopata

γαμπρός /ɣamˈbɾos/ (n)
sposo
  ο άντρας που παντρεύεται
cognato
  ο σύζυγος της αδελφής μου ή του αδελφού μου
genero
  ο σύζυγος της κόρης μου ή του γιου μου

γαρίδα /ɣaˈɾi.ða/ (n)
gamberetto

γαργαλώ (v)
solleticare

γαρδένια /ɣaɾˈðe.ɲa/ (n)
gardenia

γαστρίτιδα (n)
gastrite

γαστρεντερίτιδα (n)
gastroenterite

γαστρικός (adj)
gastrico

γαστρονομία (n)
gastronomia

γαστρονομικός (adj)
gastronomico

γαστροσκόπηση (n)
gastroscopia

γαστροστομία (n)
gastrostomia

γατάκι /ɣaˈta.ci/ (n)
gattino, gattina

γατόπαρδος /ɣaˈto.paɾ.ðos/ (n)
ghepardo, gattopardo

γατόπορτα (n)
gattaiòla

γαϊδουράγκαθο /ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo/ (n)
cardo

γαϊδουράκι (n)
asinello

γαϊδούρα (n)
asina

γαύρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
acciuga

γδέρνω /ˈɣðeɾ.no/ (v)
spellare

γείτονας /ˈʝi.to.nas/ (n)
vicino
  άτομο που κατοικεί κοντά

γείωση /ˈʝi.o.si/ (n)
terra, massa

γεγονός /ʝe.ɣoˈnos/ (n)
avvenimento, evento

γεια /ˈʝa/
ciao

γειτνίαση (n)
vicinanza

γελάω /ʝeˈla.o/ (v)
ridere

γελοία (adv)
ridicolmente

γελοίος /ʝeˈli.os/ (adj)
ridicolo

γελοιοποιώ (v)
ridicolizzare

γεμίζω /ʝeˈmi.zo/ (v)
riempire

γεμιστός /ʝe.miˈstos/ (adj)
farcito

γενέθλια /ʝeˈne.θli.a/ (n)
compleanno, genetliaco

γενέτειρα (n)
luogo di nascita

γενίκευση (n)
generalizzazione

γενίτσαρος /ʝeˈni.t͡sa.ɾos/ (n)
giannizzero

γενεαλογία /ʝe.ne.a.loˈʝi.a/ (n)
genealogia

γενετική (n)
genetica

γενετιστής (n)
genetista

γενιά (n)
generazione

γενικά /ʝe.niˈka/ (adv)
a grandi linee

γενική /ʝe.niˈci/ (n)
genitivo

γενικεύσιμος (adj)
generalizzabile

γενικός /ʝe.niˈkos/ (n)
generale

γεννάω /ʝeˈna.o/ (v)
generare, mettere al mondo, partorire

γεννήτρια (n)
generatore

γενναιοδωρία (n)
generositá

γενναιόδωρος (adj)
generoso

γεννητικά όργανα /ʝe.ni.tiˈka ˈoɾ.ɣa.na/
genitali

γεννητικός /ʝe.ni.tiˈkos/ (adj)
genitale

γεννιέμαι (v)
nascere

γενοκτονία (n)
genocidio

γενοκτόνος (n)
genocidiale

γεράκι /ʝeˈɾa.ci/ (n)
astore, falco

γερακάρης (n)
falconiere

γερακίνα (n)
poiana

γερανός /ʝe.ɾaˈnos/ (n)
gru
  μηχάνημα
  πτηνό

γερμάνιο (n)
germanio

γερμανικά (n)
tedesco

γερμανικός (adj)
tedesco

γεροντοκρατία /ʝe.ɾon.do.kɾaˈti.a/ (n)
gerontocrazia

γεροντοκόρη (n)
zitella

γεροντολογία (n)
gerontologia

γεροντοπαλίκαρο (n)
scapolo

γερουσία (n)
senato

γερουσιαστής /ʝe.ɾu.si.aˈstis/ (n)
senatore

γερούνδιο (n)
gerundio

γευματίζω (v)
pranzare

γεφυροπλάστιγγα (n)
bascula

γεφυροποιία (n)
construzione di ponti

γεωβιολογία (n)
geobiologia

γεωγράφος (n)
geografo

γεωγραφία /ʝe.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
geografia

γεωγραφικό πλάτος
latitudine

γεωδαισία (n)
geodesia

γεωεντοπισμός (n)
geolocalizzazione

γεωκεντρικός /ʝe.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
geocentrico

γεωλογία /ʝe.o.loˈʝi.a/ (n)
geologia

γεωλογικός (adj)
geologico

γεωλόγος (n)
geologo

γεωμαγνητικός (adj)
geomagnetico

γεωμετρία /ʝe.o.meˈtɾi.a/ (n)
geometria

γεωμορφολογία (n)
geomorfologia

γεωπολιτική /ʝe.o.po.li.tiˈci/ (n)
geopolitica

γεωργία (n)
agricoltura

γεωργιανά (n)
georgiano

γεωργικός (adj)
agricolo

γεωτεχνικός /ʝe.o.te.xniˈkos/ (adj)
geotecnica

γεωτροπισμός (n)
geotropismo

γεύμα /ˈʝev.ma/ (n)
pasto

γεύση /ˈʝef.si/ (n)
gusto, sapore

γεώσφαιρα (n)
geosfera

γη /ˈʝi/ (n)
Terra
  ο πλανήτης Γη

γηρατειά /ʝi.ɾaˈtça/ (n)
età

γιάντες /ˈʝa(n).des/ (n)
forcella

γιάπης (n)
yuppie

γιάρδα /ˈʝaɾ.ða/ (n)
iarda
  μονάδα μήκους

γιάφκα /ˈʝa.fka/ (n)
covo

για /ʝa/ /ˈʝa/
per

για να
affinché
  τελικός σύνδεσμος

γιαίνω /ˈʝe.no/ (v)
guarire; guarire, sanarsi

γιαγιά /ʝaˈʝa/ (n)
nonna

γιακ /ˈʝak/ (n)
yak

γιακάς /ʝaˈkas/ (n)
bavero

γιακουτικά (n)
iacuto

γιαούρτι /ʝaˈuɾ.ti/ (n)
yogurt, iogurt

γιασεμί (n)
gelsomino

γιατί
perché
  ερωτηματικό μόριο
  αιτιολογικός σύνδεσμος, διότι, επειδή

γιατρικό (n)
medicamento

γιατρός /ʝaˈtɾos/ (n)
medico, dottore

γιατρόφιδο (n)
colubro di esculapio

γιγαντιαίος /ʝi.ɣan.diˈe.os/ (adj)
colosso

γιγαντισμός (n)
gigantismo

γιεν (n)
yen

γιλέκο /ʝiˈle.ko/ (n)
corpetto

γινόμενο (n)
prodotto

γιογιό /ʝoˈʝo/ (n)
yo-yo
  παιχνίδι

γιορτάζω /ʝoɾˈta.zo/ (v)
celebrare

γιορτή /ʝoɾˈti/ (n)
festa, festività

γιος /ˈʝos/ (n)
figlio, figliolo

γιρλάντα (n)
festone

γιόγκα (n)
yoga

γιώτα (n)
iota

γκάζι (n)
acceleratore
  πετάλι
gas
  φωταέριο

γκάιντα /ˈɡai̯.da/ (n)
zampogna

γκάφα /ˈɡa.fa/ (n)
gaffe

γκέισα /ˈɟei̯.sa/ (n)
geisha

γκέτα (n)
ghette
  ιππασίας

γκέτο /ˈɟe.to/ (n)
ghetto

γκίμπαλ (n)
sospensione cardanica

γκαζόν (n)
prato

γκαλερί (n)
galleria

γκαλερίστας (n)
gallerista

γκαμπί (n)
gambetto

γκαράζ /ɡaˈɾaz/ (n)
garage

γκαρίζω (v)
ragliare
  για γάιδαρο
  για άνθρωπο

γκασπάτσο (n)
gazpacho

γκιλοτίνα /ɟi.loˈti.na/ (n)
ghigliottina

γκιόνης /ˈɟo.nis/ (n)
assiolo, assiuolo

γκλάσνοστ /ˈɡlas.nost/ (n)
glasnost

γκλίτσα /ˈɡli.t͡sa/ (n)
pastorale

γκλισάντο (n)
glissando

γκλομπ (n)
manganello

γκλουβάιν (n)
vin brulé

γκνου (n)
gnu

γκολφ (n)
golf

γκοργκοντζόλα /goɾ.gonˈd͡zo.la/ (n)
gorgonzola

γκουανό (n)
guano

γκουρού (n)
santone

γκοφρέτα /ɡoˈfɾe.ta/ (n)
wafer

γκούντα /ˈɡu.da/ (n)
gouda

γκράπα /ˈɡɾa.pa/ (n)
grappa

γκράφιτι (n)
graffitismo, graffito

γκρέιπφρουτ (n)
pompelmo

γκρίζος /ˈɡɾi.za/ /ˈɡɾi.zo/ /ˈɡɾi.zos/ (adj)
grigio

γκρανκάσα /ɡɾaŋˈka.sa/ (n)
grancassa

γκρεμός (n)
precipizio

γκριζάρω (v)
ingrigire

γκρο πλαν (n)
primo piano

γκρουμ /ˈgɾum/ (n)
boy

γκρουπούσκουλο (n)
gruppuscolo

γκρόσσα (n)
grossa

γκόμενα /ˈɡo.me.na/ (n)
gnocca

γλάρος /ˈɣla.ɾos/ (n)
gabbiano

γλάσο (n)
brillantatura

γλάστρα (n)
vaso da fiori
  δοχείο για φυτά

γλαγολιτικός (adj)
glagolitico

γλαδιόλα /ɣlaˈðʝo.la/ (n)
gladiolo

γλαρώνω /ɣlaˈɾo.no/ (v)
essere assonnato, far l'occhio di triglia

γλαφυρός /ɣla.fiˈɾos/ (adj)
vivace, elegante, raffinato

γλείφω /ˈɣli.fo/ (v)
leccare

γλειφιτζούρι (n)
lecca-lecca

γλεντοκόπι (n)
baldoria

γλιστράω /ɣliˈstɾa.o/ (v)
scivolare

γλοιοβλάστωμα (n)
glioblastoma

γλουτένη (n)
glutine

γλουταμίνη (n)
glutammina

γλουτός /ɣluˈtos/ (n)
natica
  λόγια λέξη για το κώλος

γλυκάδι (n)
animelle

γλυκάνισο /ɣliˈka.ni.so/ (n)
anice

γλυκαίνω (v)
ammorbidire

γλυκαιμικός /ɣli.ce.miˈkos/ (adj)
glicemico

γλυκανάλατος (adj)
mieloso, sdolcinato

γλυκερίνη (n)
glicerina

γλυκογόνο /ɣli.koˈɣo.no/ (n)
glicogeno

γλυκοπατάτα /ɣli.ko.paˈta.ta/ (n)
patata dolce, batata

γλυκοπρωτεΐνη (n)
glicoproteina

γλυκόζη (n)
glucosio

γλυκόξινος (adj)
agrodolce

γλυκόπικρος (adj)
dolceamaro, agrodolce

γλυκόριζα (n)
liquirìzia, liquirizia

γλυκός /ɣliˈkos/ (adj)
dolce, zuccheroso

γλυπτική /ɣli.ptiˈci/ (n)
scultura

γλυπτοθήκη (n)
gliptoteca

γλυπτό (n)
scultura

γλυφοσάτη (n)
glifosato

γλωσσάριο (n)
glossario

γλωσσικός (adj)
linguale

γλωσσοδέτης /ɣlo.soˈðe.tis/ (n)
scioglilingua

γλωσσολογία /ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
linguistica

γλωσσολογικός (adj)
linguistico

γλωσσολόγος (n)
linguista

γλωσσοπίεστρο (n)
abbassalingua

γλόμπος /ˈɣlom.bos/ (n)
lampadina

γλύκισμα /ˈɣli.ci.zma/ (n)
dolce

γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (n)
scultore

γλώσσα /ˈɣlo.sa/ (n)
lingua, linguaggio
  αισθητήριο όργανο
linguaggio, lingua
  κώδικας επικοινωνίας
sogliola
  ψάρι

γλώσσα προγραμματισμού
linguaggio di programmazione

γλώσσα σήμανσης
linguaggio di markup

γνέφω /ˈɣne.fo/ (v)
accennare

γνήσιος /ˈɣni.si.os/ (adj)
genuino

γνεύσιος (n)
gneiss

γνωρίζω /ɣnoˈɾi.zo/ (v)
conoscere
  ξέρω πληροφορία

γνωριμία (n)
conoscenza

γνωστικισμός (n)
gnosticismo

γνωστικός /ɣno.stiˈkos/ (adj)
gnostico

γνωστός /ɣnoˈstos/ (n)
conosciuto, noto
  επίθετο

γνώθι σαυτόν /ˈɣno.θi saˈfton/
conosci te stesso

γνώμη /ˈɣno.mi/ (n)
opinione
  γνώμη

γνώμονας /ˈɣno.mo.nas/ (n)
squadra

γνώρισμα /ˈɣno.ɾi.zma/ (n)
caratteristica, tratto

γνώση /ˈɣno.si/ (n)
conoscenza, consapevolezza, coscienza

γοητεία /ɣo.iˈti.a/ (n)
seduzione

γομαλάκα (n)
gommalacca

γομολάστιχα /ɣo.moˈla.sti.xa/ (n)
gomma

γονίδιο /ɣoˈni.ði.o/ (n)
gene

γονατίζω (v)
inginocchiarsi

γονατιά (n)
ginocchiata

γονδολιέρης /ɣon.ðoˈʎe.ɾis/ (n)
gondoliera

γονείς /ɣoˈnis/
genitori

γονιδίωμα (n)
genoma

γονικός (adj)
parentale

γονιμότητα /ɣo.niˈmo.ti.ta/ (n)
fertilità
  ιδιότητα του γόνιμου

γονυκλισία /γo.ni.kliˈsi.a/ (n)
genuflessione

γονότυπος (n)
genotipo

γορίλλας (n)
gorilla

γουέστερν /ˈwu&#x032F;esteɾn/ (n)
western

γουδί /ɣuˈði/ (n)
mortaio

γουδοχέρι /ɣu.ðoˈçe.ɾi/ (n)
pestello

γουλί /ɣuˈli/ (adv)
rapa

γουλιά /ɣuˈʎa/ (n)
sorso

γουργουρίζω /ɣuɾ.ɣuˈɾi.zo/ (v)
far le fusa

γουρλώνω (v)
strabuzzare

γουρουνόπουλο (n)
maialino

γουρούνα (n)
quad

γουρούνι /ɣuˈɾu.ni/ (n)
porco, maiale

γοφός (n)
anca

γούνα /ˈɣu.na/ (n)
pelliccia

γούρι /ˈɣu.ɾi/ (n)
portafortuna

γούστο (n)
gusto

γούφερ (n)
woofer

γράμμα /ˈɣɾa.ma/ (n)
lettera, carattere
  χαρακτήρας του αλφαβήτου

γράσο (n)
grasso

γράφημα /ˈɣɾa.fi.ma/ (n)
grafema

γράφω /ˈɣɾa.fo/ (v)
scrivere
  απεικονίζω λέξεις ή σύμβολα μιας γλώσσας

γράψιμο /ˈɣɾa.psi.mo/ (n)
scrittura

γρήγορα /ˈɣɾi.ɣo.ɾa/ (adv)
rapidamente, velocemente

γρήγορος /ˈɣɾi.ɣo.ɾos/ (adj)
svelto, rapido

γρίπη /ˈɣɾi.pi/ (n)
influenza

γρίπη των πτηνών
influenza aviaria

γρίφος /ˈɣɾi.fos/ (n)
indovinello

γραβάτα /ɣɾaˈva.ta/ (n)
cravatta

γραβιέρα /ɣɾaˈvʝe.ɾa/ (n)
groviera, gruviera
  ελβετική γραβιέρα
graviera
  ελληνική γραβιέρα

γραμμάριο (n)
grammo

γραμμή /ɣɾaˈmi/ (n)
linea

γραμμή εργαλείων (n)
barra degli strumenti

γραμματέας /ɣɾa.maˈte.as/ (n)
segretario

γραμματική /ɣɾa.ma.tiˈci/ (n)
grammatica
  σύνολο κανόνων

γραμματικός (n)
grammatico
  ονομασία των αλεξανδρινών φιλολόγων

γραμματοκιβώτιο (n)
buca delle lettere

γραμματοσειρά /ɣɾa.ma.to.siˈɾa/ (n)
font
  πληροφορική

γραμματόσημο /ɣɾa.maˈto.si.mo/ (n)
francobollo, bollo

γραμμικός (adj)
lineare

γραμμόφωνο (n)
giradischi

γρανίτα (n)
granita

γρανίτης /ɣɾaˈni.tis/ (n)
granito

γραπτός (adj)
scritto

γραπώνω (v)
grappare

γρασίδι /ɣɾaˈsi.ði/ (n)
erba

γραφέας /ɣɾaˈfe.as/ (n)
amanuense

γραφένιο (n)
grafene

γραφή /ɣɾaˈfi/ (n)
scrittura
  η αναπαράσταση λόγου με γράμματα ή σύμβολα
  ο ιδιαίτερος τρόπος που γράφει κάποιος

γραφίτης /ɣɾaˈfi.tis/ (n)
grafite

γραφείο /ɣɾaˈfi.o/ (n)
ufficio, scrivania

γραφειοκράτης /ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis/ (n)
burocrate

γραφειοκρατία /ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a/ (n)
burocrazia

γραφικά /ɣɾa.fiˈka/ (n)
grafica
  ουσιαστικό

γραφική διεπαφή χρήστη
interfaccia grafica

γραφικός /ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
pittoresco
  γοητευτικός, χαριτωμένος
  ελκυστικά ασυνήθιστός ή/και παλιομοδίτικος
  περίεργος, παράξενος, εκκεντρικός

γραφολογία /ɣɾa.fo.loˈʝi.a/ (n)
grafologia

γραφομηχανή /ɣɾa.fo.mi.xaˈni/ (n)
macchina da scrivere, macchina per scrivere

γραφόμετρο (n)
grafometro

γριά /ɣɾiˈa/ (n)
vecchia

γριμόριο (n)
grimorio

γροθιά /ɣɾoˈθça/ (n)
pugno

γροιλανδικά (n)
groenlandese

γρουσουζιά /ɣɾu.suˈzi̯a/ (n)
iella

γρουσούζης /ɣɾuˈsu.zis/ (adj)
iettatore

γρύλος (n)
cric
  ανυψωτικό μηχάνημα

γρύπας /ˈɣɾi.pas/ (n)
grifone

γυαλί /ʝaˈli/ (n)
vetro

γυαλιά /ʝaˈʎa/ (n)
occhiali

γυαλιστερός /ʝa.li.steˈɾos/ (adj)
lucido

γυαλόχαρτο (n)
carta vetrata

γυμνάσιο /ʝiˈmna.si.o/ (n)
college
  η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

γυμνίστρια (n)
nudista

γυμναστήριο /ʝi.mnaˈsti.ɾi.o/ (n)
palestra

γυμναστής /ʝi.mnaˈstis/ (n)
allenatore, istruttore

γυμναστική /ʝi.mna.stiˈci/ (n)
ginnastica

γυμνισμός /ʝi.mniˈzmos/ (n)
naturismo

γυμνός /ʝiˈmnos/ (adj)
nudo

γυμνότητα /ʝiˈmno.ti.ta/ (n)
nudità

γυναίκα /ʝiˈne.ka/ (n)
donna, femmina
  κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου

γυναικάς /ʝi.neˈkas/ (n)
donnaiolo

γυναικείος /ʝi.neˈci.os/ (adj)
donnesco

γυναικοκτονία /ʝi.ne.ko.ktoˈni.a/ (n)
femminicidio

γυναικολογία /ʝi.ne.ko.loˈʝi.a/ (n)
ginecologia

γυναικολόγος /ʝi.ne.koˈlo.ɣos/ (n)
ginecologo, ginecologa

γυναικομαστία (n)
ginecomastia

γυπαετός (n)
gipeto

γυρίζω (v)
tornare

γυρίνος (n)
girino

γυρολόγος (n)
padellaio

γυροσκόπιο (n)
giroscopio

γυψοσανίδα (n)
cartongesso

γωνία /ɣoˈni.a/ (n)
angolo
  σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων
  στη γεωμετρία

γωνιώδης αγκύλη
parentesi angolare

γόνατο /ˈɣo.na.to/ (n)
ginocchio

γόνδολα (n)
gondola

γόνιμος (adj)
fecondo, fertile

γόπα (n)
cicca
  αποτσίγαρο

γόρδιος δεσμός /ˈɣoɾ.ði.os ðeˈzmos/
nodo gordiano

γύμνια /ˈʝi.mɲa/ (n)
nudezza

γύπας /ˈʝi.pas/ (n)
avvoltoio

γύρη (n)
polline

γύρω γύρω όλοι
giro giro tondo

γύφτος (n)
zingaro, gitano

γύψος (n)
gesso, intonaco

δάγκωμα (n)
morso, morsicatura

δάδα (n)
fiaccola

δάκρυ (n)
lacrima

δάνειο /ˈða.ni.o/ (n)
prestito

δάπεδο (n)
pavimento

δάσκαλος /ˈða.ska.los/ (n)
maestro, insegnante

δάσος /ˈða.sos/ (n)
foresta, bosco

δάφνη /ˈðaf.ni/ (n)
alloro, lauro

δάχτυλο /ˈða.xti.lo/ (n)
dito, dita
  δάχτυλο (χεριού)

δέκα (n)
dieci

δέκατος
decimo

δέκατος τρίτος
tredicesimo

δέκατος όγδοος
diciottesima

δέκτης /ˈðe.ktis/ (n)
cornetta

δέμα /ˈðe.ma/ (n)
pacchetto

δέντρο /ˈðen.dɾo/ (n)
albero

δένω /ˈðe.no/ (v)
legare
ammagliare
  περιορίζω τις κινήσεις ανθρώπου ή ζώου
  συνδέω κάτι με κάτι άλλο

δέος (n)
timore
  συναίσθημα φόβου ή σεβασμού

δέρμα /ˈðeɾ.ma/ (n)
pelle

δέσμη (n)
fascio

δέστρα (n)
bitta

δέχομαι (v)
accettare

δήλωση (n)
dichiarazione

δήμαρχος /ˈði.maɾ.xos/ (n)
sindaco
  εκλεγμένος άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος /ˈði.mi.os/ (n)
boia

δήμος /ˈði.mos/ (n)
municipalità
  δήμος (αυτοδιοίκηση)

δίαιτα (n)
dieta

δίαυλος /ˈði.a.vlos/ (n)
bus

δίγαμος /ˈði.ɣa.mos/ (adj)
bigamo

δίγλωσσος /ˈði.ɣlo.si/ /ˈði.ɣlo.so/ /ˈði.ɣlo.sos/ (adj)
bilingue

δίδυμος /ˈði.ði.mos/ (n)
gemello

δίεση (n)
diesis
  δίεση στη μουσική

δίκαιος (adj)
giusto

δίκαννο /ˈði.ka.no/ (n)
doppietta

δίκη (n)
causa

δίκτυο (n)
rete

δίλημμα /ˈði.li.ma/ (n)
dilemma

δίμηνο /ˈði.mi.no/ (n)
bimestre

δίνη /ˈði.ni/ (n)
vortice

δίνω /ðiˈno/ (v)
dare

δίνω γη και ύδωρ
dare terra e acqua

δίοδος (n)
diodo
  εξάρτημα

δίπλα /ˈði.pla/ (n)
vicino a, prossimo
  στο πλάι

δίπλωμα /ˈði.plo.ma/ (n)
diploma

δίποδος /ˈði.po.ðos/ (adj)
bipede

δίπτερος (adj)
dittero

δίσκος /ˈði.skos/ (n)
disco

δίστιχο /ˈði.sti.xo/ (n)
distico

δίφθογγος /ˈði.fθoŋ.ɡos/ (n)
dittongo

δίχτυ /ˈði.xti/ (n)
rete

δίψα /ˈði.psa/ (n)
sete

δαίμονας /ˈðe.mo.nas/ (n)
demone

δαγκώνω /ðaŋˈɡo.no/ (v)
mordere

δαδί /ðaˈði/ (n)
esca, torcia

δαιμονικός (adj)
demoniaco

δαιμονιοπληξία /ðe.mo.ni.p.pliˈksi.a/ (n)
possessione

δαιμονολογία (n)
demonologia

δακρυϊκός /ða.kɾi.iˈkos/ (adj)
lacrimale

δακτυλογραφία (n)
dattilografia

δακτυλογραφώ (v)
dattilografare

δακτύλιος (n)
anello

δαμάλα (n)
giovenca

δαμάσκηνο (n)
susina, prugna

δανδής (n)
bellimbusto

δανείζω (v)
prestare

δανειστής /ða.niˈstis/ (n)
creditore

δανικά (n)
danese

δανικός (adj)
danese

δαντέλα /ðanˈde.la/ (n)
merletto

δαπάνη (n)
spesa

δαπανηρός /ða.pa.niˈɾos/ (adj)
costoso

δασεία (n)
spirito aspro

δασκάλα (n)
insegnante

δασμός /ðaˈzmos/ (n)
dazio

δασομυωξός (n)
ghiro

δασότοπος (n)
bosco

δασώδης (adj)
boscato

δαχτυλίδι /ða.xtiˈli.ði/ (n)
anello

δείγμα /ˈðiɣ.ma/ (n)
campione

δείκτης /ˈði.ktis/ (n)
indice
puntatore
  (γενικά) κάτι που δείχνει
  πληροφορική (GUI) ο κέρσορας, ο δρομέας
  προγραμματισμός, είδος μεταβλητής
pedice
  (στα μαθημαικά)

δείκτης νοημοσύνης (n)
quoziente d'intelligenza

δείπνο /ˈði.pno/ (n)
cena

δείχνω (v)
mostrare, indicare
  κατευθύνω κάποιον προς κάπου με χαρακτηριστική κίνηση

δεδικασμένο /ðe.ði.kaˈzme.no/ (n)
pregiudiziale

δεδομένα (n)
dato

δεδομένο /ðe.ðoˈme.no/ (n)
dato

δειγματοληψία (n)
campionamento

δειλία /ðiˈli.a/ (n)
viltà

δειλός (adj)
codardo
  δειλός

δεινόσαυρος /ðiˈno.sa.vɾos/ (n)
dinosauro

δειπνώ (v)
cenare

δεισιδαιμονία /ði.si.ðe.moˈni.a/ (n)
superstizione

δεκάγωνο (n)
decagono

δεκάλογος /ðeˈka.lo.ɣos/ (n)
decalogo

δεκάρα (n)
decino

δεκάτη (n)
decima

δεκαέξι (n)
sedici

δεκαδικός (adj)
decimale

δεκαεννιά (n)
diciannove

δεκαεξαδικός (adj)
esadecimale

δεκαετία /ðe.ka.eˈti.a/ (n)
decade, decennio

δεκαεφτά (n)
diciassette

δεκαμηνιαίος (adj)
decamestrale

δεκανέας (n)
caporale

δεκαοχτούρα (n)
tortora dal collare orientale

δεκαοχτώ (n)
diciotto

δεκαπέντε (n)
quindici

δεκαπενθήμερο /ðe.ka.penˈθi.me.ɾo/ (n)
quindicina

δεκατέσσερα (n)
quattordici

δεκατρία (n)
tredici

δεκατριάγωνο (n)
tridecagono

δεκατόμετρο (n)
decimetro

δελεαστικός /ðe.le.a.stiˈkos/ (adj)
tentatore

δελτίο (n)
certificato

δελταπτέρυγο (n)
ala a delta

δελφίνι (n)
delfino

δελφικός /ðel.fiˈkos/ (adj)
delfico

δελφινάριο (n)
delfinario

δεμάτι /ðeˈma.ti/ (n)
balla

δεν /ðen/
non

δενδρίτης (n)
dendrite

δενδρογαλιά (n)
couleuvre

δενδροκαλλιέργεια /ðen.ðɾo.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
arboricoltura

δενδρολογία (n)
dendrologia

δενδροχρονολόγηση /ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si/ (n)
dendrocronologia

δεντρολίβανο /ðen.dro.ˈli.va.no/ (n)
rosmarino

δεξίωση (n)
ricevimento

δεξαμενή (n)
serbatoio

δεξαμενή σκέψης
centro di ricerca

δεξαμενόπλοιο (n)
nave cisterna

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (adv)
a destra, destra
  από τη δεξιά πλευρά

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (n)
destra
  πολιτική

δεξιοτεχνία /ðe.ksi.o.teˈxni.a/ (n)
abilità

δεξιός /ðe.ksiˈos/ /ðeˈksços/ (adj)
destro

δεοντοκρατία (n)
deontocrazia

δεοντολογία (n)
etica

δερμάτινος (adj)
di pelle

δερματίνη (n)
dermoide

δερματίτιδα (n)
dermatite

δερματικός (adj)
cutaneo

δερματολογία (n)
dermatologia

δερματολόγος (n)
dermatologo, dermatologa

δερμογραφία (n)
dermografia, dermografismo

δεσμοφύλακας (n)
aguzzina

δεσποινίς /ðe.spiˈnis/ (n)
signorina

δεσποτισμός /ðe.spo.tiˈzmos/ (n)
dispotismo

δεσπόζουσα (n)
dominante

δεσπόζω /ðeˈspo.zo/ (v)
dominare

δεσπότης /ðeˈspo.tis/ (n)
despota

δευτερεύων /ðe.fteˈɾe.von/
secondario
  που βρίσκεται σε δεύτερη θέση

δευτερόλεπτο /ðe.fteˈɾo.le.pto/ (n)
secondo

δεόντως (adv)
propriamente

δεύτερος /ˈðe.fte.ɾos/
secondo

δηλαδή
cioè

δηλητήριο /ði.liˈti.ɾi.o/ (n)
veleno

δηλητηριάζω (v)
avvelenare

δηλητηριάστρια (n)
avvelenatrice

δηλητηριασμένος
avvelenato

δηλητηριαστής (n)
avvelenatore

δηλητηριώδης (adj)
velenoso

δηλώνω /ðiˈlo.no/ (v)
dichiarare

δημήτριο (n)
cerio

δημαγωγός /ði.ma.ɣoˈɣos/ (n)
demagogo

δημαρχείο (n)
comune, municipio

δημεύω (v)
confiscare

δημητριακά (n)
cereale

δημιουργία /ði.mi.uɾˈʝi.a/ (n)
creazione

δημιουργικός /ði.mi.uɾ.ʝiˈkos/ (adj)
creativo

δημιουργικότητα /ði.mi.uɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
creatività

δημιουργισμός (n)
creazionismo

δημιουργιστής (n)
creazionista

δημιουργός (n)
creatore

δημιουργώ /ði.mi.uɾˈɣo/ (v)
creare

δημογράφος (n)
demografa, demografo

δημογραφία (n)
demografia

δημογραφικός (adj)
demografico

δημοκράτης (n)
democratico

δημοκρατία /ði.mo.kɾaˈti.a/ (n)
repubblica
  κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα
democrazia
  πολιτικό σύστημα

δημοκρατικός (adj)
democratico

δημοσίευμα (n)
pubblicazione

δημοσιογράφος /ði.mo.si.oˈɣɾa.fos/ (n)
giornalista

δημοσιογραφία /ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
giornalismo

δημοσιογραφικός (adj)
giornalistico

δημοσιονομικός (adj)
fiscale

δημοσιότητα /ði.mo.siˈo.ti.ta/ (n)
pubblico

δημοσκόπηση (n)
sondaggio

δημοτικό (n)
scuola
  βαθμίδα σχολικής εκπαίδευσης

δημοτικός /ði.mo.tiˈkos/ (adj)
civico

δημοτικότητα /ði.mo.tiˈko.ti.ta/ (n)
popolarità

δημοφιλής (adj)
popolare

δημοψήφισμα /ði.moˈpsi.fi.zma/ (n)
referendum, plebiscito

δημόσια υγεία /ðiˈmo.si.a iˈʝi.a/
sanità pubblica

δημόσιος /ðiˈmo.si.os/ (adj)
pubblico

δημόσιος υπάλληλος
funzionario

δημώδης /ðiˈmo.ðis/ (adj)
linguaggio

δηνάριο /ðiˈna.ɾi.o/ (n)
dinaro

διάβαση πεζών
attraversamento pedonale, passaggio pedonale

διάβολος /ˈðʝa.vo.los/ (n)
diavolo

διάγνωση /ˈði̯a.ɣno.si/ (n)
diagnosi

διάγραμμα (n)
diagramma

διάδημα /ˈði̯a.ði.ma/ (n)
diadema

διάδοση /ˈðʝa.ðo.si/ (n)
divulgazione

διάδοχος /ˈði̯a.ðo.xos/ (n)
erede
  ουσιαστικό

διάδρομος /ˈðʝa.ðɾo.mos/ (n)
corridoio, pista

διάθεση (n)
disposizione

διάθλαση (n)
rifrazione

διάκονος /ˈði̯a.ko.nos/ (n)
diacono

διάκριση (n)
distinzione, discriminazione, discernimento, discrezione

διάλειμμα /ˈðʝa.li.ma/ (n)
ricreazione

διάλεκτος /ˈði̯a.le.ktos/ (n)
dialetto

διάλεξη (n)
lezione

διάλυμα /ˈði̯a.li.ma/ (n)
soluzione

διάμεσος (adj)
mediano
  γεωμετρία, ευθύγραμμο τμήμα

διάμετρος /ˈði̯a.me.tɾos/ (n)
diametro

διάνυσμα (n)
vettore

διάπραξη /ˈði̯a.pɾa.ksi/ (n)
commissione

διάρκεια /ˈði̯aɾ.ci.a/ (n)
durata

διάρρηξη (n)
effrazione

διάρροια (n)
diarrea

διάσειση /ˈði̯a.si.si/ (n)
commozione cerebrale

διάσκεψη /ˈði̯a.sce.psi/ (n)
conferenza

διάσταση (n)
dimensione

διάστημα /ˈði̯a.sti.ma/ (n)
spazio
  αόριστη τοπική ή χρονική απόσταση
  ο χώρος του σύμπαντος εκτός της Γης

διάστιχο /ˈði̯a.sti.xo/ (n)
interlinea

διάστρεμμα /ˈði̯a.stɾe.ma/ (n)
slogatura

διάσωση /ˈði̯a.so.si/ (n)
salvataggio

διάφορος (adj)
vario

διάφραγμα /ˈði̯a.fɾaɣ.ma/ (n)
diaframma

διήγημα /ðiˈi.ʝi.ma/ (n)
favola

διήθηση /ðiˈi.θi.si/ (n)
filtraggio

διαίρει και βασίλευε
dividi e domina

διαίρεση /ðiˈe.ɾe.si/ (n)
divisione
  αριθμητική πράξη
  χωρισμός

διαίσθηση /ðiˈe.sθi.si/ (n)
intuizione

διαβάζω /ðʝaˈva.zo/ (v)
leggere

διαβάτης (n)
passante

διαβήτης /ðʝaˈvi.tis/ (n)
compasso
  γεωμετρικό όργανο
diabete
  πάθηση

διαβατήριο /ði̯a.vaˈti.ɾi.o/ (n)
passaporto

διαβολάκος (n)
diavoletto

διαβούλευση (n)
consultazione

διαβρωμένος
corroso

διαβρώνω (v)
corrodere

διαβόητος (adj)
famigerato

διαγαλαξιακός /ði̯a.ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
intergalattico

διαγνωσιολόγος (n)
diagnosta

διαγνωστικός /ði̯a.ɣno.stiˈkos/ (adj)
diagnòstico, diagnostico

διαγράφω /ði̯aˈɣɾa.fo/ (v)
cancellare
  σβήνω

διαγωνίζομαι /ði̯a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
concorrere

διαγωνισμός /ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos/ (n)
competizione

διαγώνισμα (n)
esame

διαδήλωση /ði̯aˈði.lo.si/ (n)
dimostrazione

διαδίκτυο /ði̯aˈði.kti.o/ (n)
internet

διαδίκτυο των πραγμάτων
Internet delle cose, IdC

διαδηλωτής (n)
manifestante

διαδηλώνω /ði̯a.ðiˈlo.no/ (v)
manifestare
  κάνω γνωστή τη στάση μου

διαδικασία (n)
procedimento

διαδοχή /ði̯a.ðoˈçi/ (n)
successione
  μεταβίβαση βασιλικής εξουσίας

διαδοχικός /ði̯a.ðo.çiˈkos/ (adj)
successivo

διαδραστικός (adj)
interattivo

διαδρομή (n)
itinerario

διαζύγιο /ðʝaˈzi.ʝi.o/ (n)
divorzio

διαθέσιμος (adj)
disponibile

διαθήκη /ði̯aˈθi.ci/ (n)
testamento

διαθεματικός /ði.a.θe.ma.tiˈkos/ (adj)
intersoggettivo

διαθεσιμότητα (n)
disponibilità

διαιρέτης (n)
divisore

διαιρετέος /ði.e.ɾeˈte.os/ (n)
dividendo

διαιρετότητα (n)
divisibilità

διαιρώ /ði.eˈɾo/ (v)
dividere

διαισθάνομαι /ði.eˈsθa.no.me/ (v)
intuire

διαιτητής /ði̯e.tiˈtis/ (n)
arbitro
  διαιτητής στον αθλητισμό
  κριτής, μεσολαβητής

διαιτολόγος (n)
dietista

διαιωνίζω (v)
perpetuare
  κάνω να διαρκεί πολύ, όπως ένας αιώνας

διαιώνιση /ði.eˈo.ni.si/ (n)
perpetuazione

διακοίνωση (n)
dichiarazione, nota

διακοπές (n)
vacanze, ferie

διακοπτόμενη συνουσία
coito interrotto

διακορεύω /ði̯a.koˈɾe.vo/ (v)
deflorare

διακοσιοστός /ði̯a.ko.si.oˈstos/ (adj)
duecentesimo

διακοσμητικός (adj)
decorativo

διακοσμώ /ði̯a.koˈzmo/ (v)
adornare

διακρίβωση /ði.aˈkɾi.vo.si/ (n)
accertamento

διακρίνουσα (n)
discriminante

διακρίνω /ði̯aˈkɾi.no/ (v)
discernere, distinguere

διακριτικός /ði̯a.kɾi.tiˈkos/ (adj)
discreto

διακριτικότητα /ði̯a.kɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
discrezione

διακυβερνητικός (adj)
intergovernamentale

διακόπτης (n)
interruttore

διακόπτω /ði̯aˈko.pto/ (v)
interrompere

διακόσια /ðʝaˈko.sça/
duecento

διακόσμηση (n)
decorazione

διακύμανση /ði̯aˈci.man.si/ (n)
oscillazione

διαλέγω (v)
scegliere

διαλειτουργικότητα (n)
interoperabilità

διαλεκτολογία (n)
dialettologia

διαλογίζομαι (v)
meditare

διαλογισμός (n)
meditazione

διαλυμένος /ði̯a.liˈme.nos/
dissolta

διαλυτικά (n)
dieresi

διαλυτός (adj)
solubile

διαλυτότητα /ði̯a.liˈto.ti.ta/ (n)
solubilità

διαλύτης (n)
solvente

διαμάντι /ðʝaˈman.di/ (n)
diamante

διαμάχη (n)
conflitto

διαμέρισμα /ði̯aˈme.ɾi.zma/ (n)
appartamento
  κατοικία

διαμαρτυρία /ðʝa.maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
protesta

διαμαρτύρομαι /ðʝa.maɾˈti.ɾo.me/ (v)
protestare

διαμονή /ði̯a.moˈni/ (n)
luogo di residenza

διανέμω /ði.aˈne.mo/ (v)
distribuire

διανεμητής (n)
distributore

διανομή /ði̯a.noˈmi/ (n)
distribuzione

διαπίστωση (n)
constatazione, accertamento

διαπασών (n)
diapason

διαπληκτισμός (n)
alterco

διαπραγματεύομαι /ði̯a.pɾaɣ.maˈte.vo.me/ (v)
negoziare

διαπραγματεύσιμος (adj)
negoziabile

διαπρεπής /ði̯a.pɾeˈpis/ (adj)
distinto, eminente

διαρκώ /ði̯aɾˈko/ /ðʝaɾˈko/ (v)
durare

διαρρέω /ði̯aˈɾe.o/ (v)
far trapelare

διαρρήκτης /ðʝaˈɾi.ktis/ (n)
scassinatore

διαρρηγνύω /ði̯a.ɾiˈɣni.o/ (v)
rapinare

διαρροή (n)
falla

διασημότητα (n)
celebrità

διασκέδαση /ðʝaˈsce.ða.si/ (n)
divertimento

διαστημικός (adj)
spaziale

διαστημόπλοιο /ðʝa.stiˈmo.pli.o/ (n)
nave spaziale, astronave

διαστολή (n)
dilatazione

διαστρεβλώνω /ði̯a.stɾeˈvlo.no/ (v)
distorcere, stravolgere

διασυνδετισμός (n)
connessionismo, conexionismo

διασχίζω /ði̯aˈsçi.zo/ (v)
attraversare

διαταγή /ði̯a.taˈʝi/ (n)
ordine

διαταραχή (n)
disordine

διατηρώ /ði̯a.tiˈɾo/ (v)
conservare

διατλαντικός /ði.a.tlan.diˈkos/ (adj)
transatlantico

διατονικός /ði̯a.to.niˈkos/ (adj)
diatonico

διατροπικός (adj)
intermodale

διατροφή /ði̯a.tɾoˈfi/ (n)
alimentazione
  η ενέργεια του να διατρέφεις κάποιο άνθρωπο ή ζώο

διαυγής (adj)
chiaro

διαφάνεια /ði̯aˈfa.ni.a/ (n)
trasparenza

διαφέρω /ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
differire

διαφήμιση /ði̯aˈfi.mi.si/ (n)
pubblicità, reclame

διαφανής (adj)
trasparente

διαφημίζω (v)
pubblicizzare

διαφθείρω /ði̯aˈfθi.ɾo/ (v)
corrompere

διαφθορά /ði̯a.fθoˈɾa/ (n)
corruzione

διαφορά /ði̯a.foˈɾa/ (n)
differenza

διαφορετικά (adv)
differentemente

διαφορετικός (adj)
differente

διαφοροποίηση (n)
differenziazione

διαφραγματικός (adj)
diaframmatico

διαφραγματοκήλη /ði̯a.fɾaɣ.ma.toˈci.li/ (n)
ernia iatale

διαφωνία (n)
discussione

διαφωνώ (v)
disconvenire

διαχείριση /ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
amministrazione

διαχειρίζομαι /ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
dirigere

διαχειρίστρια (n)
amministratrice

διαχρονικός (adj)
diacronico

διαχυτικότητα /ði̯a.çi.tiˈko.ti.ta/ (n)
espansività

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι
separare il buono dal cattivo

διαψεύδω (v)
smentire

διγαμία (n)
bigamia

διγλωσσία /ði.ɣloˈsi.a/ (n)
diglossia

διδάκτορας (n)
dottore

διδάσκω /ðiˈða.sko/ (v)
insegnare

διείσδυση /ðiˈiz.ði.si/ (n)
infiltrazione, penetrazione

διεθνής /ði̯eˈθnis/ (adj)
internazionale

διεθνής κοινή ονομασία
denominazione comune internazionale

διεθνισμός /ði.e.θniˈzmos/ (n)
internazionalismo

διεθνοποίηση (n)
internazionalizzazione

διεθνοποιώ (v)
internazionalizzare

διεθνώς (adv)
internazionalmente

διεισδύω (v)
penetrare, infiltrarsi

διεμφυλικός (n)
transgender

διεπαφή χρήστη
interfaccia utente

διεπιφάνεια (n)
interfaccia

διεργασία (n)
processo

διερμηνέας /ði̯eɾ.miˈne.as/ (n)
interprete

διερμηνεύω /ði.eɾ.miˈne.vo/ /ði̯eɾ.miˈne.vo/ (v)
interpretare

διευθυντής (n)
direttore

διευθύντρια (n)
direttrice

διευθύνων σύμβουλος /ði.eˈfθi.non ˈsiɱ.vu.los/
amministratore delegato

διευκρίνιση /ði.efˈkɾi.ni.si/ (n)
chiarificazione

διευρύνω /ði.eˈvɾi.no/ (v)
allargare

διεφθαρμένος
corrotto

διεύθυνση (n)
indirizzo
  στοιχεία που προσδιορίζουν τον τόπο

διηγούμαι (v)
raccontare

διηνεκής (adj)
continuo

διηπειρωτικός (adj)
intercontinentale

διθυραμβικός /ði.θi.ɾaɱ.viˈkos/ (adj)
elogiativo

δικάζω (v)
giudicare

δικέφαλος /ðiˈce.fa.los/ (adj)
bicefalo

δικαίωμα /ðiˈce.o.ma/ (n)
diritto

δικαιοδοσία (n)
giurisdizione

δικαιολογία (n)
scusa

δικαιολογημένα (adv)
legittimamente

δικαιολογώ (v)
giustificare

δικαιοπραξία (n)
negozio giuridico

δικαιοσύνη /ði.ce.oˈsi.ni/ (n)
giustizia

δικαστήριο (n)
tribunale

δικαστής /ði.kaˈstis/ (n)
giudice

δικαστικός (n)
giudiziario
  επίθετο

δικηγορία /ði.ci.ɣoˈɾi.a/ (n)
avvocatura

δικηγόρος /ði.ciˈɣo.ɾos/ (n)
avvocato, legale

δικομματισμός (n)
bipartismo

δικράνι /ðiˈkɾa.ni/ (n)
forcone

δικτάτορας (n)
dittatore

δικτατορία /ði.kta.toˈɾi.a/ (n)
dittatura

διοίκηση /ðiˈi.ci.si/ (n)
amministrazione

διοικητής (n)
amministratore

διοικητικό συμβούλιο
consiglio d'amministrazione

διοικητικός /ði.i.ci.tiˈkos/ (adj)
amministrativo

διοικώ /ði.iˈko/ (v)
amministrare

διοξείδιο (n)
biossido, diossido

διοξείδιο του άνθρακα
anidride carbonica

διορατικότητα (n)
perspicacia

διορθώνω /ði̯oɾˈθo.no/ (v)
correggere

διοχετεύω /ði.o.çeˈte.vo/ (v)
convogliare

διπλά (adv)
doppiamente

διπλάσιος (adj)
doppio

διπλανός /ði.plaˈnos/ (n)
vicino

διπλασιάζω /ði.pla.siˈa.zo/ (v)
doppiare

διπλοσάγονο (n)
doppio mento

διπλωμάτης /ði.ploˈma.tis/ (n)
diplomatico

διπλωματία /ði.plo.maˈti.a/ (n)
diplomazia

διπλωματικός /ði.plo.ma.tiˈkos/ (adj)
diplomatico

διπλωπία (n)
diplopia

διπλός (adj)
doppia

διπλώνω /ðiˈplo.no/ (v)
piegare

διπολικός (adj)
bipolare

διπροσωπία (n)
doppiezza

δις /ˈðis/
due volte
  δύο φορές

δισεκατομμυριοστός /ði.se.ka.to.mi.ɾi.oˈstos/ (adj)
miliardesimo

δισεκατομμυριούχος /ði.se.ka.to.mi.ɾiˈu.xos/ (n)
miliardaria

δισεκατομμύριο /ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
miliardo

δισκέτα (n)
dischetto

δισκοβολία /ði.sko.voˈli.a/ (n)
lancio del disco

δισκοβόλος /ði.skoˈvo.los/ (n)
discobolo, discobola

δισκογραφία (n)
discografia

δισκοθήκη /ði.skoˈθi.ci/ (n)
discoteca

δισκοπρίονο (n)
sega circolare

δισκοπότηρο (n)
calice

διστάζω /ðiˈsta.zo/ (v)
esitare

δισταγμός (n)
esitazione

διστακτικός (adj)
esitante

δισύλλαβος /ðiˈsi.la.vos/ (adj)
bisillabo

διττανθρακικό νάτριο
bicarbonato di sodio

διυλιστήριο (n)
raffineria

διφθερίτιδα /ði.fθeˈɾi.ti.ða/ (n)
difterite

διφορούμενος
ambiguo

διχειλικός /ði.çi.liˈkos/ (adj)
bilabiale

διχοτόμηση (n)
dicotomia

διχοτόμος (n)
bisettrice

διχρωμία /ði.xɾoˈmi.a/ (n)
bicromia

διχρωμικός (adj)
dicromico

διχόνοια (n)
discordia

διψάω /ðiˈpsa.o/ (v)
avere sete
  μεταφορικά

διψασμένος
assetato

διωγμός /ði̯oɣˈmos/ (n)
persecuzione

διόδιο /ðiˈo.ði.o/ (n)
pedaggio

διόρθωση (n)
correzione

διότι
perché

διώνυμο /ðiˈo.ni.mo/ (n)
binomio

δογματικός (adj)
dogmatico

δοθιήνας (n)
foruncolo

δοκάρι /ðoˈka.ɾi/ (n)
trave
  λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκίμιο /ðoˈci.mi.o/ (n)
saggio
  θεωρητικό κείμενο

δοκησισοφία (n)
pedanteria

δοκιμάζω (v)
provare

δοκιμή /ðo.ciˈmi/ (n)
assagio

δοκιμαστικός σωλήνας
provetta

δοκιμιογράφος (n)
saggista

δολιοφθορά (n)
sabotaggio

δολομίτης /ðo.loˈmi.tis/ (n)
dolomite

δολοφονία (n)
assassinio

δολοφονώ (v)
uccidere, assassinare

δολοφόνος /ðo.loˈfo.nos/ (n)
assassino

δομή /ðoˈmi/ (n)
struttura

δομικός (adj)
strutturale

δον (n)
don

δοξάζω /ðoˈksa.zo/ (v)
glorificare

δοξάρι /ðoˈksa.ɾi/ (n)
archetto

δοξολογία /ðo.kso.loˈʝi.a/ (n)
dossologia

δορυφόρος /ðo.ɾiˈfo.ɾos/ (n)
satellite
  αστρονομικός όρος

δοσολογία /ðo.so.loˈʝi.a/ (n)
dosaggio

δοτική /ðo.tiˈci/ (n)
dativo

δουβλόνι /ðuˈvlo.ni/ (n)
doblone

δουκάτο (n)
ducato
  χώρα ή περιοχή

δουλεία /ðuˈli.a/ (n)
schiavitù

δουλεύω (v)
lavorare

δουλικός /ðu.liˈkos/ (adj)
adulatore

δουλοπάροικος (n)
servo

δουλοπρέπεια /ðu.loˈpɾe.pi.a/ (n)
ossequiosità

δουλοπρεπής /ðu.lo.pɾeˈpis/ (adj)
ossequioso

δοχείο (n)
recipiente, contenitore

δούκας /ˈðu.kas/ (n)
duca

δούκισσα (n)
duchessa

δούλος /ˈðu.los/ (n)
schiavo

δούρειος ίππος
cavallo di Troia

δράκαινα /ˈðɾa.ce.na/ (n)
dragonessa
  θηλυκό του δράκος

δράκος (n)
drago

δράμα /ˈðɾa.ma/ (n)
dramma

δράπανο (n)
trapano

δράση (n)
azione

δραγουμάνος /ðɾa.ɣuˈma.nos/ (n)
dragomanno

δραγόνος (n)
dragone

δρακόντειος (adj)
draconiano

δραματοποιώ (v)
drammatizzare

δραματουργία (n)
drammaturgia

δραματουργός (n)
drammaturga, drammaturgo

δραπετεύω (v)
darsela a gambe

δραπετομανία (n)
drapetomania

δραστηριότητα /ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
operositá

δραχμή (n)
dracma

δρεπάνι /ðɾeˈpa.ni/ (n)
falcetto, falce

δρομάδα (n)
dromedario

δρομέας /ðɾoˈme.as/ (n)
rotore
  μέρος ηλεκτροκινητήρα

δρομολογητής (n)
router

δρομόμετρο (n)
solcometro

δροσερός /ðɾo.seˈɾos/ (adj)
fresco

δρυΐδης /ðɾiˈi.ðis/ (n)
druido

δρυοκολάπτης (n)
picchio

δρόμος /ˈðɾo.mos/ (n)
strada, via

δυαδικό δέντρο
albero binario

δυαδικός /ði.a.ðiˈkos/ (adj)
binario

δυναμίτης (n)
dinamite

δυναμική /ði.na.miˈci/ (n)
dinamica

δυναμικό (n)
potenziale

δυναμό /ði.naˈmo/ (n)
dinamo

δυναμόμετρο /ði.naˈmo.me.tɾo/ (n)
dinamometro

δυναστεία (n)
dinastia

δυνατά (adv)
a voce alta
  για ήχο

δυνατός /ði.naˈtos/ (adj)
possible, possibile
  εφικτός, πιθανός
forte, potente
  με μεγάλη σωματική δύναμη

δυνατότητα (n)
possibilità

δυσάρεστος /ðiˈsa.ɾe.stos/ (adj)
sgradevole

δυσαρέσκεια (n)
scontentezza

δυσαρεστημένος
insoddisfatto

δυσαρθρία /ði.saɾˈθɾi.a/ (n)
disartria

δυσεντερία (n)
dissenteria

δυσκοιλιότητα (n)
stipsi, stitichezza

δυσκολία /ði.skoˈli.a/ (n)
difficoltà

δυσλειτουργία /ðiz.li.tuɾˈʝi.a/ (n)
disfunzione

δυσλειτουργικός (adj)
disfunzionale

δυσλεξία /ðiz.leˈksi.a/ (n)
dislessia

δυσπαρευνία /ðis.pa.ɾevˈni.a/ (n)
dispareunia

δυσπιστία (n)
diffidenza

δυσπρόσιο (n)
disprosio

δυστοκία (n)
irresoluzione
  μεταφορικά

δυστοπία (n)
distopia

δυστοπικός (adj)
distopico

δυστυχία /ði.stiˈçi.a/ (n)
disastro

δυστυχισμένος
infelice

δυστυχώς /ði.stiˈxos/ (adv)
purtroppo, sfortunatamente

δυσφορία (n)
disforia

δυσφωνία (n)
disfonia

δυσφωτικός (adj)
disfotico

δυτικοποίηση /ði.ti.koˈpi.i.si/ (n)
occidentalizzazione

δυτικός (adj)
occidentale

δυόσμος (n)
menta crispa

δωδέκατος
dodicesimo

δωδεκάγωνο (n)
dodecagono

δωδεκάδα /ðo.ðeˈka.ða/ (n)
dozzina

δωδεκάεδρο (n)
dodecaedro

δωδεκαδάκτυλο (n)
duodeno

δωδεκαδακτυλίτιδα (n)
duodenite

δωμάτιο /ðoˈma.ti.o/ (n)
camera, stanza

δωρεάν (adv)
gratis

δωρικός /ðo.ɾiˈkos/ (adj)
dorico

δωροδοκία (n)
corruzione

δωροδοκώ /ðo.ɾo.ðoˈko/ (v)
corrompere

δωροληψία (n)
corrompere, corruzione

δόγα (n)
doga

δόγης (n)
doge

δόγμα (n)
dogma

δόλωμα /ˈðo.lo.ma/ (n)
esca
  δόλωμα για το ψάρεμα

δόντι /ˈðon.di/ (n)
dente

δόξα /ˈðo.ksa/ (n)
gloria

δόξα τω Θεώ /ˈðo.ksa to‿θeˈo/
grazie a Dio

δόρυ /ˈðo.ɾi/ (n)
picca

δόση /ˈðo.si/ (n)
rata

δύναμη /ˈði.na.mi/ (n)
forza
  φυσικό μέγεθος (\ F)

δύο /ˈði.o/
due

δύση (n)
ovest, occidente

δύσκολος /ˈði.sko.los/ (adj)
difficile
discolo
  ιδιότροπος

δύσπνοια (n)
dispnea

δύστροπος (adj)
intrattable, scontroso

δύτης /ˈði.tis/ (n)
tuffatore

δύω /ˈði.o/ (v)
coricarsi

δώδεκα
dodici

δώρο /ˈðo.ɾo/ (n)
dono, regalo, presente

είδος /ˈi.ðos/ (n)
specie
  διάφορα αντικείμενα

είδωλο (n)
idolo

είκοσι /ˈi.ko.si/ (n)
venti

είκοσι ένα /i.ko.siˈe.na/
ventuno

είκοσι δύο
ventidue

είκοσι τρία
ventitre

είμαι /ˈi.me/ (v)
essere, stare
  είμαι

είναι
essere
  ως ουσιατστικό

είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα
il bue che dice cornuto all'asino

είσοδος (n)
entrata, ingresso

είσπραξη /ˈi.spɾa.ksi/ (n)
incasso

είτε /ˈi.te/
alcuno

εαρινοποίηση (n)
jarovizzazione

εβδομάδα /e.vðoˈma.ða/ (n)
settimana

εβδομήντα /e.vðoˈmin.da/ (n)
settanta

εβδομαδιαίος (adj)
settimanale

εβδομηκοστός
settantesimo

εβονίτης (n)
ebanite

εβραϊκά (n)
ebraico

εβραϊκή άρπα
scacciapensieri

εβραϊκός (adj)
ebraico

εγγαστρίμυθος (adj)
ventriloquo

εγγενής (adj)
intrinseco

εγγενώς /en.ʝeˈnos/ (adv)
intrinsecamente

εγγλυφή /eŋ.ɣliˈfi/ (n)
intaglio

εγγονή (n)
nipote

εγγονός /eŋ.ɡoˈnos/ (n)
nipote

εγγράφω (v)
iscriversi
  συγκαταλέγω κάποιον ή κάτι

εγγραφέας (n)
registratore

εγγόνι (n)
nipote

εγγύηση /eŋˈɟi.i.si/ (n)
garanzia

εγείρω /eˈʝi.ɾo/ (v)
alzare
  εγείρω πρόποσιν
  εγείρω αξιώσεις

εγερτήριο (n)
sveglia

εγκάρδιος /eŋˈɡaɾ.ði.os/ (adj)
cordiale

εγκέφαλος /eŋˈɟe.fa.los/ (n)
cervello

εγκαινιάζω /eŋ.ɟe.niˈa.zo/ (v)
inaugurare

εγκατάλειψη /eŋ.ɡaˈta.li.psi/ (n)
abbandono

εγκατάσταση /eŋ.gaˈta.sta.si/ (n)
impianto

εγκαταλείπω (v)
abbandonare

εγκαταλελειμμένος /eŋ.ɡa.ta.le.liˈme.nos/
abbandonato

εγκεφαλίτιδα (n)
encefalite

εγκεφαλικό /eŋ.ɟe.fa.liˈko/ (n)
accidente cerebrovascolare

εγκεφαλονωτιαίος (adj)
cerebrospinale

εγκληματίας /eŋ.ɡli.maˈti.as/ (n)
criminale

εγκληματίας πολέμου
criminale di guerra

εγκληματικός (adj)
criminale

εγκληματικότητα (n)
criminalità

εγκληματολογία (n)
criminologia

εγκληματολόγος (n)
criminologa

εγκλιματισμός (n)
acclimatazione

εγκλιτικό (n)
enclitico

εγκλωβισμένος
intrappolato

εγκράτεια /eŋˈɡɾa.ti.a/ (n)
astemìa

εγκρίνω /eŋˈɡɾi.no/ (v)
approvare

εγκρατής (adj)
astemio

εγκυκλοπαίδεια /eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a/ (n)
enciclopedia

εγκυκλοπαιδιστής (n)
enciclopedista

εγκυμοσύνη /eŋ.ɟi.moˈsi.ni/ (n)
gravidanza

εγκυρότητα (n)
validità

εγχειρίδιο /eŋ.çiˈɾi.ði.o/ (n)
manuale
  βιβλίο

εγωίστρια (n)
egoista

εγωισμός /e.ɣo.iˈzmos/ (n)
egoismo

εγωιστής (n)
egoista

εγωκεντρικός /e.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
egocentrico

εγωκεντρισμός (n)
egocentrismo

εγώ /eˈɣo/
io
  προσωπική αντωνυμία

εγώ να δεις
a chi lo dici

εδάφιο /eˈða.fi.o/ (n)
versetto
  μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού

εδαφικότητα (n)
territorialità

εδαφολογικός /e.ða.fo.lo.ʝiˈci/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈko/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
pedologico

εδρεύω /eˈðɾe.vo/ (v)
risiedere

εδώ /eˈðo/ (adv)
qui, qua
  (τοπικό επίρρημα)

εδώδιμος /eˈðo.ði.mos/ (adj)
commestibile, mangiabile

εθελοντής (n)
volontario

εθελοντισμός /e.θe.lon.diˈzmos/ (n)
volontarismo

εθιμοτυπία (n)
galateo

εθνικισμός /e.θni.ciˈzmos/ (n)
nazionalismo
  εθνικισμός

εθνικιστικός (adj)
nazionalista

εθνικοποίηση (n)
nazionalizzazione

εθνικοσοσιαλισμός (n)
nazionalsocialismo

εθνικός /e.θniˈkos/ (adj)
nazionale

εθνικός ύμνος (n)
inno nazionale

εθνικότητα /e.θniˈko.ti.ta/ (n)
nazionalità

εθνογράφος (n)
etnografa

εθνογραφία /e.θno.ɣɾaˈfi.a/ (n)
etnografia

εθνογραφικός (adj)
etnografico

εθνοκάθαρση (n)
pulizia etnica

εθνοκεντρισμός (n)
etnocentrismo

εθνολογία (n)
etnologia

εθνομουσικολογία (n)
etnomusicologia

εθνομουσικολόγος (n)
etnomusicologo

εθνοψυχολογία (n)
etnopsicologia

εθνόσημο /eˈθno.si.mo/ (n)
stemma

ειδάλλως (adv)
altrimenti

ειδεχθής /i.ðeˈxθis/ (adj)
atroce

ειδικά (adv)
specialmente

ειδικός /i.ðiˈkos/ (adj)
specialista

ειδωλολάτρης (n)
idolatra

ειδωλολατρία /i.ðo.lo.laˈtɾi.a/ (n)
idolatria

ειδύλλιο /iˈði.li.o/ (n)
idillio

εικασία (n)
congettura

εικονική πραγματικότητα /i.ko.niˈci pɾaɣ.ma.tiˈko.ti.ta/
realtà virtuale

εικονικός /i.ko.niˈkos/ (adj)
virtuale

εικονογράφηση /i.ko.noˈɣɾa.fi.si/ (n)
illustrazione, vignetta, vignettatura

εικονοκλάστης (n)
iconoclasta

εικονομετρία (n)
iconometria

εικονοστάσιο /i.ko.noˈsta.si.o/ (n)
iconostasi
  σε ορθόδοξο ναό

εικοστός
ventesimo

εικοστός πρώτος
ventunesimo

εικοτολογικός /i.ko.to.lo.ʝiˈkos/ (adj)
congetturale

εικόνα /iˈko.na/ (n)
immagine, icona
  γενικά: εικόνα, αναπαράσταση

ειλικρίνεια /i.liˈkɾi.ni.a/ (n)
sincerità

ειλικρινά (adv)
francamente

ειλικρινής /i.li.kɾiˈnis/ (adj)
sincero

ειρήνη /iˈɾi.ni/ (n)
pace

ειρηνικός /i.ɾi.niˈkos/ (adj)
pacifista

ειρηνιστής (n)
pacifista

ειρωνεία /i.ɾoˈni.a/ (n)
ironia

ειρωνικά (adv)
ironicamente

ειρωνικός /i.ɾo.niˈci/ /i.ɾo.niˈko/ /i.ɾo.niˈkos/ (adj)
ironico

εις το επανιδείν
arrivederci

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος /is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos/
nel nome del Padre, del Figlio e dello Spirito Santo
  εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος

εισάγω (v)
importare
  οικονομία

εισαγγελέας (n)
procuratore

εισαγωγή /i.sa.ɣoˈʝi/ (n)
importazione, introduzione

εισαγωγικά (n)
virgolette

εισαγωγικός /i.sa.ɣoˈʝi.ci/ /i.sa.ɣoˈʝi.ko/ /i.sa.ɣoˈʝi.kos/ (adj)
introduttivo

εισαγόμενος
importato

εισβάλλω /iˈzva.lo/ (v)
invadere

εισβολέας /i.zvoˈle.as/ (n)
invasore

εισβολή (n)
invasione

εισερχόμενα (n)
posta in arrivo

εισιτήριο /i.siˈti.ɾi.o/ (n)
biglietto

εισπνέω /isˈpne.o/ (v)
inalare

εισπνοή (n)
inspirazione

εισπρακτέος (adj)
ricavabile

εισφορά (n)
contributo

εκ μέρους
a nome di

εκατομμυριούχος (n)
milionario

εκατομμύριο /e.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
milione

εκατοντάδα /e.ka.tonˈda.ða/ (n)
centinaio

εκατονταετηρίδα (n)
centenario

εκατονταρχία (n)
centuria

εκατοστός
centesimo

εκατό (n)
cento
  απόλυτο αριθμητικό

εκατόλιτρο (n)
ettolitro

εκατόμβη (n)
ecatombe

εκατόνταρχος /e.kaˈton.daɾ.xos/ (n)
centurione

εκβιάζω /ek.viˈa.zo/ (v)
ricattare

εκβιασμός /ek.vi.aˈzmos/ (n)
ricatto

εκβιαστής /ek.vi.aˈstis/ (n)
ricattatore

εκβιομηχάνιση (n)
industrializzazione

εκβολή /ek.voˈli/ (n)
estuario

εκδήλωση (n)
manifestazione

εκδίδω (v)
pubblicare

εκδίκηση /ekˈði.ci.si/ (n)
vendetta, rivalsa

εκδημοκρατισμός (n)
democratizzazione

εκδικήτρια (n)
vendicatrice

εκδικητής /ek.ði.ciˈtis/ (n)
vendicatore
  αυτός που εκδικείται

εκδικητική πορνογραφία (n)
pornovendetta

εκδικητικός /ek.ði.ci.tiˈkos/ (adj)
vendicativo

εκδικούμαι /ek.ðiˈku.me/ (v)
vendicare

εκδοχή /ek.ðoˈçi/ (n)
versione

εκδρομή /ek.ðɾoˈmi/ (n)
escursione, gita

εκδότης (n)
editore

εκδότρια (n)
editrice

εκεί (adv)
là, lì

εκεχειρία (n)
armistizio

εκθέτω /ekˈθe.to/ (v)
esporre

εκθετικός (adj)
esponenziale

εκκένωση /eˈce.no.si/ (n)
evacuazione
  η διαδικασία του εκκενώνω

εκκίνηση (n)
partenza, inizio

εκκαθάριση (n)
epurazione

εκκεντρικός /e.cen.dɾiˈkos/ (adj)
eccentrico

εκκεντρικότητα /e.cen.dɾiˈko.ti.ta/ (n)
eccentricità

εκκενώνω /e.ceˈno.no/ (v)
evacuare

εκκινώ /e.ciˈno/ (v)
avviare
  (πληροφορική) φορτώνω το λειτουργικό σύστημα ...

εκκλησία /e.kliˈsi.a/ (n)
chiesa, Chiesa

εκκλησίασμα (n)
assemblea

εκκλησιαστικά λατινικά
latino ecclesiastico

εκκλησιαστικός (n)
ecclesiastico

εκκοσμίκευση (n)
secolarizzazione

εκκρεμές /e.kɾeˈmes/ (n)
pendolo

εκλέγω /eˈkle.ɣo/ (v)
eleggere

εκλαμψία /ek.lamˈpsi.a/ (n)
eclampsia

εκλειπτική (n)
eclittica

εκλεκτικός /e.kle.ktiˈkos/ (adj)
eclettico

εκλογή /e.kloˈʝi/ (n)
elezione

εκλογικό σώμα
elettorato

εκλογικός (adj)
elettorale

εκμετάλλευση /ek.meˈta.lef.si/ (n)
sfruttamento

εκμηδενίζω /ek.mi.ðeˈni.zo/ (v)
annichilire

εκμηχάνιση (n)
meccanizzazione

εκνευρίζω /e.kneˈvɾi.zo/ (v)
irritare

εκνευρισμός (n)
irritazione

εκούσια (adv)
volontariamente

εκπίπτω /ekˈpi.pto/ (v)
decadere
  ξεπέφτω, δείτε και παρακμάζω

εκπαίδευση /ekˈpe.ðef.si/ (n)
educazione

εκπαιδευτής /ek.pe.ðeˈftis/ (n)
formatore

εκπαιδευτικός /ek.pe.ðe.ftiˈkos/ (n)
educativo

εκπαιδεύω (v)
istruire

εκπαραθυρώνω /ek.pa.ɾa.θiˈɾo.no/ (v)
defenestrare

εκπαραθύρωση /ek.pa.ɾaˈθi.ɾo.si/ (n)
defenestrazione

εκπλήσσω /ekˈpli.so/ (v)
sorprendere

εκπληκτικός (adj)
sorprendente
  εντυπωσιακός

εκπνέω (v)
espirare

εκπνοή /ek.pnoˈi/ (n)
respirazione

εκπονώ (v)
elaborare, realizzare

εκπρόσωπος /ekˈpɾo.so.pos/ (n)
rappresentante

εκρηκτικό (n)
esplosivo

εκρηκτικός /e.kɾi.ktiˈci/ /e.kɾi.ktiˈko/ /e.kɾi.ktiˈkos/ (adj)
esplosivo

εκρηκτικότητα (n)
esplosività

εκρόφηση (n)
desorbimento

εκσκαφέας /ek.skaˈfe.as/ (n)
badilante

εκσκαφή /ek.skaˈfi/ (n)
scavo

εκσπερμάτιση (n)
eiaculazione

εκτάριο /eˈkta.ɾi.o/ (n)
ettaro

εκτέλεση /eˈkte.le.si/ (n)
esecuzione
  πληροφορική

εκταφή (n)
esumazione

εκτελωνισμός (n)
sdoganamento

εκτελώ (v)
eseguire

εκτιμώ /e.ktiˈmo/ (v)
apprezzare
  υπολήπτομαι

εκτρέπω (v)
deviare

εκτροχιάζομαι (v)
deragliare

εκτυπωτής (n)
stampante

εκτυφλώνω (v)
abbacinare

εκτόπλασμα (n)
ectoplasma

εκτός /eˈktos/
tranne
  εκτός από

εκφοβίζω /ek.foˈvi.zo/ (v)
intimidire

εκφράζω (v)
esprimere

εκφωνητής (n)
presentatore

εκχιονιστήρας (n)
spartineve

εκχριστιανίζω (v)
cristianizzare

εκχριστιανισμός (n)
cristianizzazione

εκχύλισμα (n)
estratto

ελάττωμα /eˈla.to.ma/ (n)
difetto

ελάφι /eˈla.fi/ (n)
cervo

ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο
minimo comune multiplo

ελέγχω /eˈleŋ.xo/ (v)
controllare

ελέφαντας (n)
elefante

ελαιο- /e.le.o/
eleo-

ελαιόλαδο (n)
olio d'oliva

ελαστίνη /e.laˈsti.ni/ (n)
elastina

ελαστομερές (n)
elastomero

ελατήριο /e.laˈti.ɾi.o/ (n)
molla
  μεταλλικό εξάρτημα

ελαφάκι /e.laˈfa.ci/ (n)
cerbiatto

ελαφίνα /e.laˈfi.na/ (n)
cerva

ελαφρόπετρα (n)
pomice

ελαφρότητα /e.laˈfɾo.ti.ta/ (n)
leggerezza

ελαχιστοποιώ /e.la.çi.sto.piˈo/ (v)
minimizzare

ελβετικός (adj)
elvetico, svizzero

ελεήμων (adj)
misericordioso

ελεγειακός (adj)
elegiaco

ελεγκτής /e.leŋˈktis/ (n)
controllo

ελεημοσύνη /e.le.i.moˈsi.ni/ (n)
elemosina

ελευθερία (n)
libertà

ελευθεροτέκτονας /e.le.fθe.ɾoˈte.kto.nas/ (n)
franco muratore

ελευθεροτεκτονισμός /e.le.fθe.ɾo.te.kto.niˈzmos/ (n)
massoneria
  ελευθεροτεκτονισμός

ελευθερώνω /e.le.fθeˈɾo.no/ (v)
liberare

ελεύθερη αγορά
libero mercato

ελεύθερο /eˈle.fθe.ɾo/ (n)
bracciata libera

ελεύθερο λογισμικό
software libero

ελεύθερος /eˈle.fθe.ɾos/ (adj)
gratuito
  δωρεάν
libero
  ελεύθερος από περιορισμούς ή ξενική κατοχή ή τυραννικό καθεστώς

ελεύθερος σκοπευτής (n)
cecchino

ελεύθερος χρόνος
tempo libero

ελεώ (v)
fare l'elemosina

ελιά /eˈʎa/ (n)
olivo
  δέντρο
oliva, uliva
  καρπός
nevo
  κηλίδα δέρματος

ελικοστροβιλοκινητήρας (n)
turbopropulsore

ελικόπτερο (n)
elicottero

ελισαβετιανός (adj)
elisabettiano

ελιτισμός (n)
elitismo

ελκυστικός (adj)
attrattivo
  που ελκύει

ελλέβορος (n)
elleboro

ελλειπτικός /e.li.ptiˈkos/ (adj)
ellittico
  για τη γεωμετρία

ελληνικά /e.li.niˈka/ (n)
greco
  η ελληνική γλώσσα

ελληνικός /e.li.niˈkos/ (n)
greco

ελληνιστής /e.li.niˈstis/ (n)
ellenista

ελληνιστικός (adj)
ellenistico

ελληνορθόδοξος (adj)
greco-ortodosso

ελληνορωμαϊκός (adj)
greco-romano

ελλιπής /e.liˈpis/ (adj)
imperfetto

ελονοσία /e.lo.noˈsi.a/ (n)
malaria

ελπίδα /elˈpi.ða/ (n)
speranza

ελπίζω /elˈpi.zo/ (v)
sperare

εμένα
me

εμίρης (n)
emiro

εμβατήριο /eɱ.vaˈti.ɾi.o/ (n)
marcia

εμβληματικός /eɱ.vli.ma.tiˈkos/ (adj)
emblematico

εμβολίζω (v)
speronare

εμβολιάζω /eɱ.vo.liˈa.zo/ (v)
innestare
  (στην ιατρική) εισάγω εμβόλιο

εμβολιασμός (n)
vaccinazione

εμβρυοκτόνος /eɱ.vɾi.oˈkto.nos/ (adj)
feticidio

εμβρυολογία (n)
embriologia

εμβρυϊκός (adj)
embrionale

εμβόλιο /eɱˈvo.li.o/ (n)
vaccino

εμείς /eˈmis/
noi

εμετικός (adj)
emetico

εμετός (n)
vomito

εμιράτο (n)
emirato

εμμηνορροϊκός (adj)
mestruale

εμμηνόπαυση /e.miˈno.paf.si/ (n)
menopausa

εμμηνόρροια /e.miˈno.ɾi.a/ (n)
ciclo mestruale

εμμονή /e.moˈni/ (n)
fissazione, insistenza

εμού /eˈmu/ (n)
emù

εμπάθεια /emˈba.θi.a/ (n)
animosità

εμπάργκο (n)
embargo

εμπειρία (n)
esperienza

εμπειρικός (adj)
empirico

εμπιστευτικά (adv)
confidenzialmente

εμπιστεύομαι /em.biˈste.vo.me/ (v)
fidarsi

εμπιστοσύνη (n)
fiducia

εμπνέω /emˈbne.o/ (v)
ispirare

εμποδίζω /em.boˈði.zo/ (v)
impedire

εμπορευματοκιβώτιο (n)
container

εμπορευματολογία (n)
merceologia

εμπορευματοποίηση (n)
commercializzazione

εμπορεύομαι (v)
commerciare

εμπορικό κέντρο
centro commerciale

εμπορικός (adj)
commerciale

εμπορικότητα /em.bo.ɾiˈko.ti.ta/ (n)
commerciabilità

εμποροπανήγυρη (n)
fiera, mercato

εμπρησμός (n)
incendio doloso

εμπρηστής (n)
incendiario

εμπροσθοφυλακή (n)
avanguardia

εμπόλεμος (adj)
belligerante

εμπόρευμα /emˈbo.ɾev.ma/ (n)
merce

εμπόριο /emˈbo.ɾi.o/ (n)
commercio

εμπύημα (n)
empiema

εμφάνιση /eɱˈfa.ni.si/ (n)
apparenza

εμφανίζομαι (v)
apparire, sembrare

εμφιάλωση /eɱ.fiˈa.lo.si/ (n)
imbottigliamento

εμφιαλώνω /eɱ.fi.aˈlo.no/ (v)
imbottigliare

εμφύλιος πόλεμος
guerra civile

εμφύσημα /eɱˈfi.si.ma/ (n)
enfisema

εμότζι /eˈmo.d͡zi/ (n)
emoji

εν ανάγκη
all'occorrenza, se è necessario

εν θερμώ
a caldo

εν ψυχρώ
a sangue freddo

ενέδρα /eˈne.ðɾa/ (n)
imboscata

ενέργεια /eˈneɾ.ʝi.a/ (n)
azione
  πράξη
energia
  φυσικό μέγεθος

ενέχυρο (n)
pegno

ενήλικος (n)
adulto

ενίσχυση (n)
rinforzo

εναλλακτικός /e.na.la.ktiˈkos/ (adj)
alternativo

ενδέκατος
undicesimo

ενδαγγειακός (adj)
endovascolare

ενδεής /en.ðeˈis/ (adj)
indigente

ενδεχομένως (adv)
potenzialmente

ενδεχόμενο (n)
eventualità

ενδημικός (adj)
endemico

ενδιάμεσος (adj)
intermedio

ενδιαφέρον /en.ði̯aˈfe.ɾon/ (n)
interesse

ενδιαφέρω /en.ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
interessare

ενδιαφέρων /en.ði̯aˈfe.ɾon/
interessante

ενδογαμία /en.ðo.ɣaˈmi.a/ (n)
endogamia

ενδογενής /en.ðo.ʝeˈnes/ /en.ðo.ʝeˈnis/ (adj)
endogeno

ενδοδερμικός (adj)
endodermico

ενδοδιαδικαστικός (adj)
endoprocedimentale

ενδοιασμός (n)
esitazione

ενδοκάρπιο (n)
endocarpo

ενδοκρινής (adj)
endocrino

ενδοκρινολογία (n)
endocrinologia

ενδοκρινολόγος (n)
endocrinologo

ενδοκυβερνητικός (adj)
intergovernativo

ενδομήτριος /en.ðoˈmi.tɾi.os/ (adj)
intrauterino

ενδομητρίωση (n)
endometriosi

ενδομυϊκός (adj)
intramuscolare

ενδοοικογενειακός (adj)
intrafamiliare

ενδοπαράσιτο (n)
endoparassita

ενδοσκόπηση (n)
endoscopia
  ιατρική

ενδοσκόπιο (n)
endoscopio

ενδοσπέρμιο (n)
endosperma

ενδοτοξίνη (n)
endotossina

ενδοφλέβιος /en.ðoˈfle.vi.os/ (adj)
intravenoso

ενδυμασία (n)
costume

ενδυματολόγος (n)
costumista

ενδόμυχος /enˈðo.mi.xos/ (adj)
intimo

ενεδρεύω (v)
agguatare

ενενήντα
novanta

ενεργητική φωνή
attivo

ενεργοποίηση (n)
attivazione

ενεργούμενο /e.neɾˈɣu.me.no/ (n)
energumeno
  πρόσωπο που δεν ενεργεί με δική του πρωτοβουλία

ενεργός /e.neɾˈɣos/ (adj)
attivo

ενεστώτας (n)
indicativo presente

ενεχυροδανειστήριο (n)
monte di pietà

ενζυμολογία (n)
enzimologia

ενημέρωση /e.niˈme.ɾo.si/ (n)
aggiornamento

ενημερώνω /e.ni.meˈɾo.no/ (v)
aggiornare
  καταγράφω το νεότερο επίπεδο μιας αξίας

ενθάρρυνση (n)
incoraggiamento

ενθαρρύνω (v)
incoraggiare

ενθουσιασμός /en.θu.si.aˈzmos/ (n)
entusiasmo

ενθύμιο /enˈθi.mi.o/ (n)
ricordo

ενιαχού /e.ni.aˈxu/ (adv)
qua e là

ενικός /e.niˈkos/ (n)
singolare

ενισχυτής (n)
amplificatore

ενισχύω (v)
rinforzare

εννεάγωνο (n)
ennagono

εννιά /eˈɲa/
nove

εννιακόσια
novecento

εννοώ /e.noˈo/ (v)
intendere

ενοίκιο /eˈni.ci.o/ (n)
pigione
  χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς

ενοθεϊσμός (n)
enoteismo, monolatria

ενοποίηση (n)
unificazione

ενορία (n)
parrocchia

ενορχήστρωση (n)
orchestrazione

ενοφθαλμία (n)
enoftalmo

ενοχή /e.noˈçi/ (n)
colpa
  η κατάσταση

ενοχλημένος
irritato

ενοχλώ /e.noˈxlo/ (v)
disturbare

ενοχοποιώ /e.no.xo.piˈo/ (v)
incriminare

ενούρηση (n)
enuresi

ενσάρκωση (n)
incarnazione

ενσταλάζω (v)
instillare

ενστερνίζομαι (v)
abbracciare

ενστικτωδώς (adv)
istintivamente

ενστικτώδης (adj)
istintivo

ενσυναίσθηση (n)
empatia

ενσωμάτωση /en.soˈma.to.si/ (n)
incorporazione

ενσωματωμένος
incassato

ενσωματώνω (v)
incorporare

εντατικοποίηση (n)
intensificazione

εντατικός /en.da.tiˈkos/ (adj)
acceleratoa, intenso

εντελβάις (n)
stella alpina

εντελώς (adv)
completamente, totalmente, assolutamente

εντολέας (n)
mandante

εντολή /e.ndoˈli/ (n)
istruzione
  πληροφορική - εντολή σε γλώσσα μηχανής
comando
  πληροφορική - εντολή σε λειτουργικό σύστημα

εντομοκτόνο (n)
insetticida

εντομοφάγος (n)
insettivoro

εντοπίζω (v)
rintracciare

εντοπισμός (n)
localizzazione

εντροπία (n)
entropia

εντυπωσιάζω /en.di.po.siˈa.zo/ (v)
impressionare

εντυπωσιακός (adj)
impressionante

εντωμεταξύ (adv)
frattanto

εντόσθια (n)
interiora

εντύπωση /enˈdi.po.si/ (n)
impressione

ενυδατώνω /e.ni.ðaˈto.no/ (v)
idratare

ενυδρίδα /e.niˈðɾi.ða/ (n)
lontra

ενυδρείο /e.niˈðɾi.o/ (n)
acquario

ενωτικό /e.no.tiˈko/ (n)
trattino

ενότητα /eˈno.ti.ta/ (n)
unità

ενόχληση (n)
fastidio

ενώνω /eˈno.no/ (v)
unire

εξ ορισμού
per definizione

εξάγωνο /eˈksa.ɣo.no/ (n)
esagono

εξάεδρο (n)
esaedro

εξάμηνο /eˈksa.mi.no/ (n)
semestre

εξάνθημα /eˈksan.θi.ma/ (n)
eruzione cutanea

εξάρθρωση (n)
lussazione
  βγάλσιμο

εξάρτημα /eˈksaɾ.ti.ma/ (n)
accessorio

εξάρτηση /eˈksaɾ.ti.si/ (n)
dipendenza
  γενική σημασία

εξάσκηση (n)
pratica

εξάτμιση (n)
evaporazione
  μορφή εξαέρωσης

εξάχνωση (n)
sublimazione

εξέγερση /eˈkse.ʝeɾ.si/ (n)
insurrezione, rivolta

εξέδρα (n)
tribuna

εξέλιξη /eˈkse.li.ksi/ (n)
evoluzione

εξέταση /eˈkse.ta.si/ (n)
esame

εξήγηση /eˈksi.ʝi.si/ (n)
spiegazione, esegesi

εξήντα
sessanta

εξίσωση /eˈksi.so.si/ (n)
equazione
  μαθηματική έκφραση

εξαίρεση /eˈkse.ɾe.si/ (n)
eccezione

εξαγιάζω (v)
santificare

εξαγνίζω (v)
pulire

εξαγωγή (n)
esportazione

εξαγόμενος
exportato

εξαερισμός /e.ksa.e.ɾiˈzmos/ (n)
ventilazione

εξαιρετικά (adv)
eccezionalmente

εξαιρετικός (adj)
eccellente

εξαιρώ /e.skeˈɾo/ (v)
eccettuare, escludere

εξακόσια
seicento

εξαντλητικός /e.ksand.li.tiˈkos/ (adj)
esaustivo

εξαπάτηση /e.ksaˈpa.ti.si/ (n)
soperchieria

εξαπατώ /e.ksa.paˈto/ (v)
truffare, frodare

εξαραβίζω /e.ksa.ɾaˈvi.zo/ (v)
arabizzare

εξαργυρώνω (v)
incassare, riscattare

εξαρτημένος (n)
dipendente

εξαρχάτο (n)
esarcato

εξατμίζω (v)
evaporare

εξαφάνιση (n)
scomparsa

εξαφανίζομαι (v)
scomparire

εξελίσσομαι (v)
svilupparsi

εξελληνίζω (v)
grecizzare

εξελληνισμός (n)
ellenizzazione

εξερευνητής (n)
scopritore

εξερευνώ /e.kse.ɾevˈno/ (v)
esplorare

εξετάζω /e.kseˈta.zo/ (v)
esaminare

εξευγενίζω (v)
nobilitare

εξευρωπαϊσμός /e.kse.vɾo.pa.iˈzmos/ (n)
europeizzazione

εξευτελίζω /e.kse.fteˈli.zo/ (v)
abbassare

εξευτελιστικός /e.kse.fte.li.stiˈkos/ (adj)
umiliante

εξηγώ /e.ksiˈɣo/ (v)
spiegare

εξηκοστός
60º

εξιδρώνω /e.ksiˈðɾo.no/ (v)
trasudare

εξισλαμίζω (v)
islamizzare

εξοικονομώ /e.ksi.ko.noˈmo/ (v)
economizzare

εξομολογητήριο /e.kso.mo.lo.ʝiˈti.ɾi.o/ (n)
confessionale

εξομολογητής /e.kso.mo.lo.ʝiˈtis/ (n)
confessore

εξομολογώ /e.kso.mo.loˈɣo/ (v)
confessare

εξομολόγηση /e.kso.moˈlo.ʝi.si/ (n)
confessione

εξοπλισμός (n)
attrezzatura

εξορία /e.ksoˈɾi.a/ (n)
esilio

εξορίζω /e.ksoˈɾi.zo/ (v)
esiliare

εξοργιστικός /e.ksoɾ.ʝi.stiˈkos/ (adj)
irritante

εξορκίζω (v)
esorcizzare

εξορκισμός (n)
esorcismo

εξορκιστής (n)
esorcista

εξοστρακισμός (n)
ostracismo

εξουδετερώνω /e.ksu.ðe.teˈɾo.no/ (v)
neutralizzare

εξουθενώνω (v)
estenuare

εξουσία /e.ksuˈsi.a/ (n)
potere

εξουσιοδοτώ /e.ksu.si.o.ðoˈto/ (v)
autorizzare

εξουσιοδότηση /e.ksu.si.oˈðo.ti.si/ (n)
autorizzazione

εξοφλώ /e.ksoˈflo/ (v)
pagare a rate

εξοχή (n)
campagna
  τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξοχικό /e.kso.çiˈko/ (n)
appartamento per vacanze
  σπίτι

εξοχότητα /e.ksoˈxo.ti.ta/ (n)
eccellenza

εξπρεσιονισμός (n)
espressionismo

εξτρεμιστικός (adj)
estremista

εξυπνάκιας (n)
furbacchione

εξυφαίνω (v)
tessere, tramare

εξωγήινος (n)
extraterrestre, alieno

εξωγαμία /e.kso.ɣaˈmi.a/ (n)
esogamia

εξωεδαφικότητα (n)
extraterritorialità

εξωκοινοβουλευτικός (adj)
extraparlamentare

εξωπλανήτης (n)
pianeta extrasolare

εξωραΐζω (v)
abbellire

εξωραϊσμός (n)
abbellimento

εξωσυζυγικός (adj)
extraconiugale

εξωσωματική γονιμοποίηση
fecondazione in vitro

εξωτερική πολιτική
politica estera

εξωτερικεύω (v)
esteriorizzare

εξωτερικό (n)
esteriore

εξωτερικός /e.kso.te.ɾiˈkos/ (adj)
esterno

εξόφληση (n)
adempimento, estinzione, saldo

εξώνυμο (n)
esonimo

εξώπορτα /eˈkso.poɾ.ta/ (n)
portone, uscio

εξώφυλλο (n)
copertina
  το εξωτερικό φύλλο συγγράμματος ή ό,τι εμφανίζεται σ' αυτό

εορταστικός (adj)
festivo

επ' αόριστον
alle calende greche

επάγγελμα /eˈpaŋ.ɟel.ma/ (n)
professione, mestiere

επένδυση (n)
investimento
  οικονομία

επέτειος /eˈpe.ti.os/ (n)
anniversario

επί /e.pi/ /eˈpi/
per
  που δείχνει πολλαπλασιασμό

επί πιστώσει
a credito

επί ποδός πολέμου /e.pi‿poˈðos poˈle.mu/
sul piede di guerra

επί τούτω
ad hoc

επίγειος /eˈpi.ʝi.os/ (adj)
terrestre

επίγευση (n)
retrogusto

επίδειξη /eˈpi.ði.ksi/ (n)
dimostrazione

επίδεσμος (n)
benda

επίδομα (n)
sussidio, indennità

επίδοση (n)
prestazione, attitudine

επίδραση /eˈpi.ðɾa.si/ (n)
influenza

επίθεση /eˈpi.θe.si/ (n)
attacco

επίθετο /eˈpi.θe.to/ (n)
aggettivo
  μέρος τους λόγου (γραμματική)

επίθημα /eˈpi.θi.ma/ (n)
suffisso

επίκαιρος /eˈpi.ce.ɾos/ (adj)
attuale
  χρονικός

επίκεντρο /eˈpi.cen.dɾo/ (n)
epicentro

επίκουρος (n)
assistente

επίκριση (n)
biasimo, critica

επίλογος /eˈpi.lo.ɣos/ (n)
epilogo

επίμονος (adj)
durevole

επίπεδο /eˈpi.pe.ðo/ (n)
livello, piano

επίπεδος /eˈpi.pe.ðos/ (adj)
piano

επίπληξη /eˈpi.pli.ksi/ (n)
biasimo, ammonimento

επίρρημα /eˈpi.ɾi.ma/ (n)
avverbio

επίσημος /eˈpi.si.mos/ (adj)
ufficiale

επίσης (adv)
anche, pure

επίσκεψη /eˈpi.sce.psi/ (n)
visita

επίσκοπος /eˈpi.sko.pos/ (n)
vescovo

επίσταξη (n)
epistassi

επίσχεση (n)
ritenzione
  ιατρικός όρος
contenzione
  νομικός όρος

επίτοκος (adj)
partoriente

επαγγελματίας /e.paŋ.ɟel.maˈti.as/ (n)
professionista

επαγρύπνηση /e.paˈɣɾi.pni.si/ (n)
vigilanza

επαγωγή /e.pa.ɣoˈʝi/ (n)
induzione

επαλήθευση (n)
verificazione

επανάληψη (n)
ripetizione

επανάσταση /e.paˈna.sta.si/ (n)
rivoluzione

επανένωση (n)
riunificazione

επαναεριοποίηση (n)
rigassificazione

επαναλαμβάνω /e.pa.na.laɱˈva.no/ (v)
ripetere

επαναληπτικός /e.pa.na.li.ptiˈkos/ (adj)
ripetitivo

επαναστάτης /e.pa.naˈsta.tis/ (n)
ribelle

επαναστατικός (adj)
rivoluzionario
  που αντιδρά στο κατεστημένο
  πρωτοποριακός

επαναφέρω (v)
rimettere

επανεκκίνηση /e.pa.neˈci.ni.si/ (n)
riavvio
  πληροφορική

επανεκλογή (n)
rielezione

επανεξέταση (n)
riesame

επαρκώς (adv)
sufficientemente

επαρχία /e.paɾˈçi.a/ (n)
provincia

επαυξάνω (v)
accrescere

επαφή /e.paˈfi/ (n)
contatto

επαφίεμαι /e.paˈfi.e.me/ (v)
fidarsi di

επείγον (n)
urgenza

επείγων /eˈpi.ɣon/
urgente

επειδή
perché

επεισοδιακός /e.pi.so.ði.aˈkos/ (adj)
episodico

επεισόδιο /e.piˈso.ði.o/ (n)
episodio

επεκτατισμός (n)
espansionismo

επεκτείνω /e.peˈkti.no/ (v)
stendere

επενδυτής /e.pen.ðiˈtis/ (n)
investitore

επεξεργάζομαι /e.pe.kseɾˈɣa.zo.me/ (v)
elaborare

επεξεργαστής κειμένου
elaboratore testi

επεξηγητικός (adj)
esplicativo

επερώτηση (n)
interrogazione

επηρεάζω /e.pi.ɾeˈa.zo/ (v)
influenzare

επιβάλλω /e.piˈva.lo/ (v)
infliggere

επιβάτης /e.piˈva.tis/ (n)
passeggero

επιβίβαση (n)
imbarco

επιβίωση /e.piˈvi.o.si/ (n)
sopravvivenza

επιβεβαίωση (n)
conferma

επιβιώνω (v)
sopravvivere

επιβουλεύομαι /e.pi.vuˈle.vo.me/ (v)
insidiare, tramare

επιγονατίδα /e.pi.ɣo.naˈti.ða/ (n)
rotula
  ανατομία
ginocchiera
  κάλυμμα

επιγραμματικός (adj)
epigrammatico, lapidario

επιδέξιος /e.piˈðe.ksi.os/ (adj)
abile, destro

επιδείνωση (n)
peggioramento

επιδεικνύω /e.pi.ðiˈkni.o/ (v)
esibire

επιδεικτικός (adj)
ostentato

επιδειξιομανία /e.pi.ði.ksi.o.maˈni.a/ (n)
esibizionismo

επιδερμίδα (n)
cute, epidermide

επιδημία /e.pi.ðiˈmi.a/ (n)
epidemia

επιδημικός (adj)
epidemico

επιδημιολογία (n)
epidemiologia

επιδημιολόγος (n)
epidemiologo

επιδιδυμίδα (n)
epididimo

επιδιωκόμενος
disciplinato

επιδοκιμάζω /e.pi.ðo.ciˈma.zo/ (v)
approvare

επιδοκιμασία (n)
approvazione

επιδόρπιο /e.piˈðoɾ.pi.o/ (n)
dessert

επιδότηση (n)
concessione

επιείκεια /e.piˈi.ci.a/ (n)
clemenza

επιεικής /e.pi.iˈcis/ (adj)
indulgente

επιζώ /e.piˈzo/ (v)
sopravvivere

επιζών /e.piˈzon/
superstite

επιθήλιο (n)
epitelio

επιθετικός /e.pi.θe.tiˈkos/ (adj)
offensivo
  σχετικός με την επίθεση
aggettivale
  σχετικός με το επίθετο

επιθετικότητα (n)
aggressione

επιθεωρήτρια (n)
ispettora

επιθεωρητής /e.pi.θe.o.ɾiˈtis/ (n)
ispettore

επιθεώρηση (n)
ispezione

επιθυμία /e.pi.θiˈmi.a/ (n)
desiderio

επιθυμητός (adj)
desiderabile

επιθυμώ (v)
desiderare

επικίνδυνος /e.piˈcin.ði.nos/ (adj)
pericoloso

επικαιρότητα /e.pi.ceˈɾo.ti.ta/ (n)
tempestività

επικαλούμαι /e.pi.kaˈlu.me/ (v)
invocare

επικαρπία /e.pi.kaɾˈpi.a/ (n)
usufrutto

επικείμενος /e.piˈci.me.nos/
imminente

επικοινωνία /e.pi.ci.noˈni.a/ (n)
comunicazione

επικοινωνώ (v)
comunicare

επικολλώ (v)
incollare
  πληροφορική

επικονίαση (n)
impollinazione

επικονιάζω (v)
impollinare

επικονιαστής (n)
impollinatore

επικοντισμός (n)
salto con l'asta

επικοντιστής (n)
astista

επικουρισμός /e.pi.ku.ɾiˈzmos/ (n)
epicureismo

επικροτώ (v)
applaudire

επικός /e.piˈkos/ (adj)
epico

επιλέγω /e.piˈle.ɣo/ (v)
scegliere

επιλαχών (n)
finalista

επιληπτικός (n)
epilettica

επιληψία /e.pi.liˈpsi.a/ (n)
epilessia

επιλογή /e.pi.loˈʝi/ (n)
scelta

επιλοχαγός (n)
primo capitano

επιλόχειος /e.piˈlo.çi.os/ (adj)
puerperale

επιμέλεια /e.piˈme.li.a/ (n)
cura
  φροντίδα

επιμένω /e.piˈme.no/ (v)
insistere

επιμελής /e.pi.meˈlis/ (adj)
diligente

επιμελώς /e.pi.meˈlos/ (adv)
assiduamente

επιμονή /e.pi.moˈni/ (n)
perseveranza

επινοητικότητα (n)
ingegnosità

επινόηση (n)
invenzione

επιπεδομετρικός (adj)
planimetrico

επιπεφυκίτιδα (n)
congiuntivite

επιπλέον (adv)
inoltre

επιπλοποιός /e.pi.plo.piˈos/ (n)
ebanista

επιρρηματικός (adj)
avverbiale

επιρροή /e.pi.ɾoˈi/ (n)
influenza

επισκέπτης (n)
visitatore

επισκέπτομαι /e.piˈsce.pto.me/ (v)
visitare

επισκέψιμος /e.piˈsce.psi.mos/ (adj)
visitabile

επισκοπή (n)
diocesi
  επισκοπική περιφέρεια

επισκοπείο (n)
vescovato

επισκόπηση (n)
panoramica

επιστάτης /e.piˈsta.tis/ (n)
caposcala
  υπάλληλος

επιστήμη /e.piˈsti.mi/ (n)
scienza

επιστήμονας /e.piˈsti.mo.nas/ (n)
scienziato

επιστημολογία /e.pi.sti.mo.loˈʝi.a/ (n)
epistemologia

επιστημονική μέθοδος
metodo scientifico

επιστημονική φαντασία
fantascienza

επιστημονικός /e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
scientifico

επιστημονισμός /e.pi.sti.mo.niˈzmos/ (n)
scientismo

επιστολή /e.pi.stoˈli/ (n)
lettera
  γραπτό μήνυμα

επιστολικός /e.pi.sto.liˈkos/ (adj)
epistolare

επιστρέφω /e.piˈstɾe.fo/ (v)
rendere
  δίνω κάτι σ'αυτόν που μου το έδωσε

επιστροφή /e.pi.stɾoˈfi/ (n)
resa

επιστόμιο (n)
imboccatura

επιστύλιο (n)
architrave

επισυμβαίνω /e.pi.siɱˈve.no/ (v)
sopravvivere

επισυνάπτω /e.pi.siˈna.pto/ (v)
legare

επισφαλής (adj)
precario

επισφαλώς (adv)
precariamente

επιτάχυνση (n)
accelerazione

επιτέλους /e.piˈte.lus/
finalmente
  επίρρημα

επιτήδεια (adv)
ingegnosamente

επιτίθεμαι (v)
attaccare

επιταγή /e.pi.taˈʝi/ (n)
assegno

επιτακτικός (adj)
imperativo

επιταχύνω /e.pi.taˈçi.no/ (v)
accelerare

επιτετραμμένος
incaricato d'affari

επιτιθέμενος
aggressore

επιτομή /e.pi.toˈmi/ (n)
epitome

επιτρέπω (v)
permettere

επιτραπέζιο παιχνίδι
gioco da tavolo

επιτροπή (n)
commissione

επιτροπεία (n)
commissariato

επιτυχία /e.pi.tiˈçi.a/ (n)
successo, riuscita

επιτυχώς (adv)
con successo

επιτόκιο (n)
tasso ď interesse

επιφάνεια /e.piˈfa.ni.a/ (n)
superficie

επιφυλακτικός (adj)
cauto

επιφύλαξη /e.piˈfi.la.ksi/ (n)
riserva

επιφώνημα (n)
interiezione

επιχείρημα /e.piˈçi.ɾi.ma/ (n)
argomento

επιχείρηση /e.piˈçi.ɾi.si/ (n)
ditta, impresa

επιχειρηματίας /e.pi.çi.ɾi.maˈti.as/ (n)
uomo d'affari

επιχρωμιώνω (v)
cromare

επομένως
dunque

εποξείδιο (n)
epossido

εποξικός /e.po.ksiˈkos/ (adj)
epossidico

εποπτεία /e.poˈpti.a/ (n)
percezione, sorveglianza

εποφθαλμιώ (v)
bramare

εποχή /e.poˈçi/ (n)
stagione
  υποδιαίρεση του έτους

επτά θανάσιμα αμαρτήματα /eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta/
sette peccati capitali

επτακόσια
settecento

επωδός /e.poˈðos/ (n)
ritornello

επωμίδα /e.poˈmi.ða/ (n)
spallina

επόμενος /eˈpo.me.nos/
seguente, prossimo

επόπτης (n)
supervisore

επώαση (n)
incubazione

επώδυνα (adv)
dolorosamente

επώδυνος /eˈpo.ði.ni/ /eˈpo.ði.no/ /eˈpo.ði.nos/ (adj)
doloroso

επώνυμο /eˈpo.ni.mo/ (n)
cognome

επώνυμος /eˈpo.ni.mos/ (adj)
eponimo

εραλδική /e.ɾal.ðiˈci/ (n)
araldica

εραλδικός /e.ɾal.ðiˈci/ /e.ɾal.ðiˈko/ /e.ɾal.ðiˈkos/ (adj)
araldico

ερασιτέχνης /e.ɾa.siˈte.xnis/ (n)
amatore

ερασμιακός (adj)
erasmiano

εραστής /e.ɾaˈstis/ (n)
amante

εργάζομαι /eɾˈɣa.zo.me/ (v)
lavorare

εργάτης /eɾˈɣa.tis/ (n)
operaio, lavorante

εργάτρια (n)
lavoratrice
  θηλυκό του εργάτης

εργένης /eɾˈʝe.nis/ (n)
scapolo

εργαλείο /eɾ.ɣaˈli.o/ (n)
utensile, strumento

εργαλειοθήκη (n)
cassetta degli attrezzi

εργαλειοποιώ /eɾ.ɣa.li.o.piˈo/ (v)
strumentalizzare

εργασία (n)
compito
  πληροφορική

εργασιομανής (adj)
stacanovista

εργαστήριο /eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o/ (n)
bottega, laboratorio

εργοδηγός /eɾ.ɣo.ðiˈɣos/ (n)
capoccia

εργοδικός (adj)
ergodico

εργοδότης (n)
datore di lavoro

εργολάβος /eɾ.ɣoˈla.vos/ (n)
appaltatore
  1,2

εργονομία (n)
ergonomia

εργονομικός (adj)
ergonomico

εργοστάσιο /eɾ.ɣoˈsta.si.o/ (n)
fabbrica

ερείπιο /eˈɾi.pi.o/ (n)
rovina

ερεθισμός (n)
irritazione

ερευνητής /e.ɾev.niˈtis/ (n)
investigatore

ερευνώ /e.ɾevˈno/ (v)
indagare

ερημίτης /e.ɾiˈmi.tis/ (n)
eremita

ερημιά /e.ɾiˈmɲa/ (n)
natura

ερημοποίηση (n)
desertificazione

ερμίνα /eɾˈmi.na/ (n)
ermellino
  ζώο ερμίνα

ερμηνευτική (n)
ermeneutica

ερμηνευτικός κύκλος
circolo ermeneutico

ερμηνεύω (v)
interpretare

ερμητικός /eɾ.mi.tiˈci/ /eɾ.mi.tiˈko/ /eɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
ermetico

ερπετολογία (n)
erpetologia

ερπετό /eɾ.pe'to/ (n)
rettile, reptilia

ερυθρά (n)
rosolia

ερυθραιμία (n)
eritremia

ερυθραϊκός /e.ɾi.θɾa.iˈkos/ (adj)
eritreo

ερυθροκύτταρο (n)
eritrocito, eritrocita

ερυθροποίηση (n)
eritropoiesi

ερυθροποιητίνη (n)
eritropoietina

ερυσίπελας (n)
risipola

ερωδιός /e.ɾo.ðiˈos/ (n)
airone

ερωμένη (n)
amante

ερωτευμένος /e.ɾo.tevˈme.nos/
innamorato

ερωτεύομαι /e.ɾoˈte.vo.me/ (v)
innamorarsi

ερωτηματικό (n)
punto interrogativo

ερωτηματικός /e.ɾo.ti.ma.tiˈkos/ (adj)
interrogativo

ερωτηματολόγιο (n)
questionario

ερωτικά /e.ɾo.tiˈka/ (adv)
amantemente

ερωτικός (adj)
erotico

ερωτισμός (n)
erotismo

ερωτοδουλειά (n)
affare di cuore

ερωτομανία (n)
erotomania

ερύθημα /eˈɾi.θi.ma/ (n)
eritema

ερώτηση (n)
domanda

εσάρπα /eˈsaɾ.pa/ (n)
sciarpa

εσείς
voi, Lei

εσθονικά (n)
estone

εσθονικός (adj)
estone

εσκεμμένος /e.sceˈme.nos/
intenzionale

εσπεράντο /e.speˈɾan.do/ (n)
esperanto

εσπρέσο (n)
espresso

εστέρας (n)
estere

εστέτ /eˈstet/ (n)
esteta

εστιάζω /e.stiˈa.zo/ (v)
focalizzare

εστιάτορας /e.stiˈa.to.ɾas/ (n)
ristoratore

εστιατόριο (n)
ristorante

εσχατολογία (n)
escatologia

εσχατολογικός (adj)
escatologico

εσωτερικό (n)
interno

εσωτερικός /e.so.te.ɾiˈkos/ (adj)
interno

εσωτερισμός (n)
esterismo

εσύ /eˈsi/
tu

εσώρουχο (n)
biancheria intima

ετήσιος (adj)
annuale

εταίρα /eˈte.ɾa/ (n)
bagascia

εταζέρα (n)
asse

εταιρεία /e.teˈɾi.a/ (n)
ditta

εταιρεία περιορισμένης ευθύνης
società a responsabilità limitata

ετερο-
etero-

ετερογονία (n)
eterogenesi

ετεροδικία /e.te.ɾo.ðiˈci.a/ (n)
extraterritorialità

ετερονομία (n)
eteronomia

ετεροφυλοφιλία (n)
eterosessualità

ετεροφυλόφιλος (n)
eterosessuale

ετερόρρυθμη εταιρεία /e.teˈɾo.ɾi.θmi e.teˈɾi.a/ (n)
società in accomandita

ετικέτα /e.tiˈce.ta/ (n)
etichetta
  πληροφορική για γλώσσα σήμανσης

ετοιμασία /e.ti.maˈsi.a/ (n)
preparazione, preparativo

ετοιμοθάνατος (adj)
morente

ετοιμοπόλεμος (adj)
bellicoso

ετυμηγορία /e.ti.mi.ɣoˈɾi.a/ (n)
verdetto

ετυμολογία /e.ti.mo.loˈʝi.a/ (n)
etimologia

ετυμολόγος (n)
etimologa

ευάλωτος /eˈva.lo.ti/ /eˈva.lo.to/ /eˈva.lo.tos/ (adj)
vulnerabile

ευέλικτος /eˈve.li.ktow/ (adj)
flessibile

ευαίσθητος /eˈve.sθi.tos/ (adj)
sensibile

ευαγγέλιο /e.vaŋˈɟe.li.o/ (n)
vangelo

ευαγγελιστής (n)
evangelista

ευαισθησία /e.ve.sθiˈsi.a/ (n)
sensibilità
  ικανότητα κάποιου να αισθάνεται εξωτερικά ερεθίσματα

ευανάγνωστος /e.vaˈna.ɣno.stos/ (adj)
leggibile

ευγένεια /eˈvʝe.ni.a/ (n)
cortesia
  η ιδιότητα του ευγενούς
  η ιδιότητα του ευγενικού

ευγενές αέριο
gas nobile

ευγενικός /e.vʝe.niˈkos/ (adj)
cortese

ευγνωμοσύνη /ev.ɣno.moˈsi.ni/ (n)
gratitudine

ευγονική /e.vɣo.niˈci/ (n)
eugenetica

ευδαιμονία /e.vðe.moˈni.a/ (n)
felicità
  έντονη ευτυχία

ευδαιμονιστής (n)
eudemonista

ευδιάκριτος (adj)
discernibile

ευελπιστώ /e.vel.piˈsto/ (v)
essere speranzoso, sperare

ευεργετικός (adj)
benefico

ευημερία /e.vi.meˈɾi.a/ (n)
prosperità

ευθανασία /e.fθa.naˈsi.a/ (n)
eutanasia

ευθεία (n)
retta
  η ευθεία γραμμή

ευθυμογράφος (n)
umorista

ευθύνη /eˈfθi.ni/ (n)
responsabilità

ευκάλυπτος /efˈka.li.ptos/ (n)
eucalipto

ευκαιρία (n)
occasione, opportunità

ευκινησία (n)
agilità

ευκολία /ef.koˈli.a/ (n)
facilità

ευκτική (n)
ottativo

ευλογία (n)
benedizione

ευλογημένος
beato

ευλογιά /e.vloˈʝa/ (n)
vaiolo

ευλογώ (v)
benedire

ευμάρεια (n)
abbondanza

ευμεταβλητότητα (n)
levità

ευνήκτης (n)
eunectes

ευνοούμενος /ev.noˈu.me.nos/ (n)
ΧΧΧ

ευνουχίζω /e.vnuˈçi.zo/ (v)
castrare
  αποκόπτω ή καταστρέφω τους γεννητικούς αδένες

ευνουχισμός (n)
castrazione

ευνοϊκός /ev.no.iˈkos/ (adj)
favorevole

ευνούχος /evˈnu.xos/ (n)
eunuco

ευνοώ /ev.noˈo/ (v)
preferire
  δείχνω εύνοια

ευπατρίδης /ef.paˈtɾi.ðis/ (n)
eupatride
  αρχαία Αθήνα

ευπρεπής /ef.pɾeˈpis/ (adj)
presentabile

ευπρόσδεκτος (adj)
benvenuto

ευρέως /eˈvɾe.os/ (adv)
popolarmente

ευρετική (n)
euristica

ευρετικός (adj)
euristico
  μαθηματικά

ευρω- /e.vɾo/
euro-

ευρωβουλευτής (n)
eurodeputato, europarlamentare

ευρωπαϊκός /e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
europeo

ευρωσκεπτικισμός (n)
euroscetticismo

ευρωσκεπτικιστής (n)
euroscettica

ευρύχωρος (adj)
spazioso

ευρώ /eˈvɾo/ (n)
euro

ευρώπιο (n)
europio

ευσέβεια /efˈse.vi.a/ (n)
pietà

ευσεβής /ef.seˈvis/ (adj)
devoto

ευστοχία /ef.stoˈçi.a/ (n)
precisione nel colpire

ευσυνείδητα (adv)
coscienziosamente

ευσυνείδητος /ef.siˈni.ði.tos/ (adj)
coscienzioso
  που φέρεται σωστά και έντιμα

ευτράπελος /efˈtɾa.pe.los/ (adj)
faceto

ευτροφισμός /ef.tɾo.fiˈzmos/ (n)
eutrofizzazione

ευτυχία (n)
felicità

ευτυχισμένος
felice

ευτυχώς /e.ftiˈxos/ (adv)
fortunatamente

ευφάνταστος (adj)
immaginoso

ευφημισμός /e.fi.miˈzmos/ (n)
eufemismo

ευφορία /e.foˈɾi.a/ (n)
euforia
  κατάσταση χαράς

ευφορβία (n)
euphorbia

ευφυής /e.fiˈis/ (adj)
intelligente

ευφωνία /e.foˈni.a/ (n)
eufonia

ευφωνικός (adj)
eufonico

ευφωτικός (adj)
eufotico

ευφώνιο /eˈfo.ni.o/ (n)
eufonio, euphonium, flicorno basso

ευχάριστος /eˈfxa.ɾi.stos/ (adj)
gradevole, piacevole

ευχή /efˈçi/ (n)
desiderio

ευχαριστώ /ef.xa.ɾiˈsto/ (v)
ringraziare
  δείχνω ευγνωμοσύνη
grazie
  ουσιαστικό και επιφώνημα: ευχαριστώ!

ευχαριστώ πολύ /ef.xa.ɾiˈsto poˈli/
grazie mille

ευωδιαστός (adj)
profumato

εφήβαιο (n)
pube

εφήμερος /eˈfi.me.ɾos/ (adj)
effimero

εφίδρωση (n)
sudore

εφαπτομένη (n)
tangente

εφαρμογή /e.faɾ.moˈʝi/ (n)
impiego

εφεδρεία /e.feˈðɾi.a/ (n)
riserva

εφεξής /e.feˈksis/ (adv)
d’ora in avanti, d’ora in poi
  από εδώ και πέρα

εφευρέτης (n)
inventore

εφευρέτρια (n)
inventrice

εφευρίσκω /e.feˈvɾi.sko/ (v)
inventare

εφευρετικός (adj)
inventivo

εφευρετικότητα (n)
inventività

εφεύρεση (n)
invenzione

εφεύρημα (n)
invenzione

εφηβεία /e.fiˈvi.a/ (n)
adolescenza

εφηβικός (adj)
adolescente

εφημερίδα /e.fi.meˈɾi.ða/ (n)
giornale, quotidiano

εφημεριδοπώλης /e.fi.me.ɾi.ðoˈpo.lis/ (n)
giornalaio

εφιάλτης /e.fiˈal.tis/ (n)
incubo, brutto sogno

εφιαλτικός /e.fi.al.tiˈkos/ (adj)
da incubo

εφοπλιστής /e.fo.pliˈstis/ (n)
armatore

εφτά /eˈfta/
sette

εφόσον
a condizione che

εχθρά /exˈθɾa/ (n)
nemica

εχθρικός /ex.θɾiˈkos/ (adj)
ostile

εχθρός /exˈθɾos/ (n)
nemico

εχθρότητα /eˈxθɾo.ti.ta/ (n)
inimicizia

εύγευστος (adj)
delizioso

εύγλωττος (adj)
eloquente

εύζωνος /ˈev.zo.nos/ (n)
euzone

εύθραυστος /ˈef.θɾaf.stos/ (adj)
fragile

εύκαμπτος (adj)
flessibile

εύκολα /ˈef.ko.la/ (adv)
facilmente

εύκολος /ˈef.ko.los/ (adj)
facile

εύνοια /ˈev.ni.a/ (n)
favore

εύπεπτος (adj)
assimilabile

εύπορος /ˈef.po.ɾos/ (adj)
agiato, benestante

εύρηκα /ˈe.vɾi.ka/
eureka

εύρος ζώνης
larghezza di banda

εύφλεκτος /ˈe.fle.ktos/ (adj)
accensibile

εύχομαι (v)
augurare

εἰσπρακτορεῖον (n)
esattoria

ζάλη /ˈza.li/ (n)
agitazione, vertigine

ζάρα (n)
grinza
  τσαλάκωμα

ζάρι /ˈza.ɾi/ (n)
dado

ζάχαρη /ˈza.xa.ɾi/ (n)
zucchero

ζέβρα /ˈze.vɾa/ (n)
zebra

ζέπελιν (n)
zeppelin

ζέστη /ˈze.sti/ (n)
caldo

ζήλια /ˈzi.ʎa/ (n)
gelosia, invidia

ζήλος /ˈzi.los/ (n)
zelo

ζήτα (n)
zeta

ζήτηση /ˈzi.ti.si/ (n)
domanda
  (οικονομικός όρος)

ζήτω
evviva

ζαγκέτα (n)
zanchétta

ζακέτα /zaˈce.ta/ (n)
golf

ζαλάδα (n)
giramento di testa

ζαμπαγιόνε (n)
zabaglione, zabaione, zabajone

ζαμπόν /zamˈbon/ (n)
prosciutto

ζαρκάδι /zaɾˈka.ði/ (n)
capriolo

ζαρντινιέρα /zaɾ.diˈɲe.ɾa/ (n)
fioriera

ζαφείρι (n)
zaffiro

ζαχαρίνη /za.xaˈɾi.ni/ (n)
saccarina

ζαχαριέρα (n)
zuccheriera

ζαχαροκάλαμο /za.xa.ɾoˈka.la.mo/ (n)
canna da zucchero

ζαχαροπλάστης (n)
pasticcere

ζαχαροπλαστείο (n)
pasticceria

ζαχαρωτό /za.xa.ɾoˈto/ (n)
caramella

ζαχαρότευτλο /za.xaˈɾo.tef.tlo/ (n)
barbabietola da zucchero

ζαχαρώνω /za.xaˈɾo.no/ (v)
zuccherare
  ρίχνω ζάχαρη

ζεία /ˈzi.a/ (n)
farro

ζελεδάκι (n)
gelatina

ζεματίζω /ze.maˈti.zo/ (v)
scottare

ζενίθ /zeˈniθ/ (n)
zenit

ζεσεοσκοπία /ze.se.o.skoˈpi.a/ (n)
ebullioscopia

ζεσεοσκόπιο /ze.se.oˈsko.pi.o/ (n)
ebullioscopio

ζεστή σοκολάτα /zeˈsti so.koˈla.ta/
cioccolata calda

ζεσταίνομαι /zeˈste.no.me/ (v)
riscaldarsi

ζεστός /zeˈsti/ /zeˈsto/ /zeˈstos/ (adj)
caldo

ζευγάρι /zeˈvɣa.ɾi/ (n)
coppia
  δύο άνθρωποι που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου ή συνδέονται ερωτικά
paio
  συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο

ζευγάρωμα /zeˈvɣa.ɾo.ma/ (n)
accoppiamento
  σεξουαλική συνεύρεση

ζεύγμα (n)
zeugma

ζεύγος (n)
coppia

ζηλεύω /ziˈle.vo/ (v)
invidiare
  αισθάνομαι ζήλια

ζηλιάρης /ziˈʎa.ɾis/ (n)
geloso

ζημιά /ziˈmɲa/ (n)
danni

ζητιάνα /ziˈtça.na/ (n)
mendicante

ζητιάνος /ziˈtça.nos/ (n)
mendicante

ζητιανεύω /zi.tçaˈne.vo/ (v)
mendicare, elemosinare

ζητιανιά /zi.tçaˈɲa/ (n)
mendicità

ζιβάγκο /ziˈva.ɡo/ (n)
dolcevita

ζιζάνιο (n)
zizzania

ζιζανιοκτόνο (n)
diserbante

ζιρκόνιο /ziɾˈko.ni.o/ (n)
zirconio
  χημικό στοιχείο

ζιφιός (n)
zifio

ζλότι (n)
zloty

ζογκλάρω (v)
destreggiarsi

ζουλού (n)
zulu

ζουρλομανδύας (n)
camicia di forza

ζοφερός /zo.feˈɾos/ (adj)
sinistro

ζούγκλα /ˈzuŋ.ɡla/ (n)
giungla

ζυγίζω /ziˈʝi.zo/ (v)
pesare

ζυγαριά /zi.ɣaɾˈʝa/ (n)
bilancia

ζυγωματικό (n)
zigomo

ζυγός /ziˈɣos/ (n)
giogo

ζυγώτης /ziˈɣo.tis/ (n)
zigote

ζυθοποιείο (n)
birrificio

ζυμαρικό (n)
pasta

ζυμώνω (v)
impastare

ζω /ˈzo/ (v)
vivere

ζωή /zoˈi/ (n)
vita

ζωγράφος /zoˈɣɾa.fos/ (n)
pittore, pittrice

ζωγραφιά (n)
dipinto, pittura

ζωγραφική (n)
pittura, verniciatura

ζωηρός /zo.iˈɾos/ (adj)
vivace

ζωμός /zoˈmos/ (n)
brodo

ζωντάνια /zonˈda.ɲa/ (n)
brio

ζωντανός /zon.daˈni/ /zon.daˈno/ /zon.daˈnos/ (adj)
vivo
  όχι νεκρός

ζωολατρία (n)
zoolatria

ζωολογία /zo.o.loˈʝi.a/ (n)
zoologia

ζωολογικός /zo.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
zoologico

ζωολογικός κήπος
zoo

ζωολόγος (n)
zoologo

ζωοπλαγκτόν /zo.o.plaŋˈkton/ (n)
zooplancton

ζωοτόκος (adj)
viviparo

ζωοφόρος /zo.oˈfo.ɾos/ (n)
freggio

ζωροαστρισμός (n)
zoroastrismo

ζωτικός /zo.tiˈkos/ (adj)
vitale

ζωόφυτο /zoˈo.fi.to/ (n)
zoofito

ζόμπι /ˈzom.bi/ (n)
zombi

ζύμη /ˈzi.mi/ (n)
lievito, pasta

ζύμωση (n)
fermentazione

ζώδιο (n)
segno

ζώνη /ˈzo.ni/ (n)
cintura
  η ζώνη του ρούχου

ζώνη ασφαλείας
cintura di sicurezza

ζώνη ώρας /ˈzo.ni ˈo.ɾas/
fuso orario

ζώο /ˈzo.o/ (n)
bestia, animale

η ισχύς εν τη ενώσει /i iˈsçis. en‿ti‿eˈno.si/
l’unione fa la forza

ηγεμονία /i.ʝe.moˈni.a/ (n)
egemonia

ηγεμονικός (adj)
egemonico

ηγεμόνας /i.ʝeˈmo.nas/ (n)
sovrano

ηγουμένη (n)
badessa

ηγουμενία (n)
abbazia, priorato, prioria

ηδονικός (adj)
edonico

ηδονοβλεψία (n)
voyeurismo

ηδονοβλεψίας /i.ðo.no.vleˈpsi.as/ (n)
guardone

ηθική /i.θiˈci/ (n)
etica
  (στη φιλοσοφία)

ηθικολόγος (n)
moralista

ηθικός /i.θiˈkos/ (adj)
morale

ηθολογία (n)
etologia

ηθολόγος (n)
etologo

ηθοποιός /i.θo.pi.ˈos/ (n)
attore

ηλέκτριση (n)
elettrificazione

ηλίανθος /iˈli.an.θos/ (n)
girasole

ηλίαση /iˈli.as.i/ (n)
insolazione

ηλίθιος /iˈli.θi.a/ /iˈli.θi.o/ /iˈli.θi.os/ (adj)
imbecille

ηλεκτρίζω (v)
elettrificare

ηλεκτρικά (adv)
elettricamente

ηλεκτρική καρέκλα
sedia elettrica

ηλεκτρική σκούπα
aspirapolvere

ηλεκτρικό ρεύμα
corrente elettrica

ηλεκτρικό φορτίο
carica elettrica

ηλεκτρικός /i.le.ktɾiˈkos/ (adj)
elettrico

ηλεκτρισμός /i.lek.tɾiˈzmos/ (n)
elettricità

ηλεκτρο-
elettro-

ηλεκτροαπόθεση /i.lek.tɾo.aˈpo.θe.si/ (n)
elettrodeposizione

ηλεκτροδυναμική (n)
elettrodinamica

ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (n)
elettroencefalogramma

ηλεκτροεγκεφαλογράφος (n)
elettroencefalografo

ηλεκτροεγκεφαλογραφία (n)
elettroencefalografia

ηλεκτροκαρδιογράφημα (n)
elettrocardiogramma

ηλεκτροκαυτηρίαση /i.lek.tɾo.kaf.tiˈɾi.a.si/ (n)
elettrocauterizzazione

ηλεκτρολόγος /i.le.ktɾoˈlo.ɣos/ (n)
elettricista

ηλεκτρολύτης (n)
elettrolita

ηλεκτρομαγνητικός (adj)
elettromagnetico

ηλεκτρομαγνητισμός (n)
elettromagnetismo

ηλεκτρομηχανικός (n)
elettromeccanico
  σχετικός με τον χειρισμό...

ηλεκτρομυογράφος /i.lek.tɾo.mi.oˈɣɾa.fos/ (n)
elettromiografo

ηλεκτρονιακός (adj)
elettronico

ηλεκτρονική (n)
elettronica

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο /i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o/
posta elettronica

ηλεκτρονικός (adj)
elettronico

ηλεκτρονικός υπολογιστής
ordinatore

ηλεκτροφορητικός (adj)
elettroforetico

ηλεκτροφόρηση (n)
elettroforesi

ηλεκτροχημεία (n)
elettrochimica

ηλεκτρόδιο (n)
elettrodo

ηλεκτρόλυση /i.leˈktɾo.li.si/ (n)
elettrolisi

ηλεκτρόνιο /i.leˈktɾo.ni.o/ (n)
elettrone

ηλιέλαιο (n)
olio di girasole

ηλιακό ρολόι
eliotropio

ηλιακό σύστημα
sistema solare

ηλιακός /i.li.aˈkos/ (n)
solare

ηλιαχτίδα (n)
raggio di sole

ηλικία /i.liˈci.a/ (n)
età

ηλικιωμένος
anziano

ηλιο- /i.ʎo/
elio-

ηλιοθεραπεία /i.ʎo.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
elioterapia

ηλιοκεντρικός /i.li.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
eliocentrico

ηλιοστάσιο /i.li.oˈsta.si.o/ (n)
solstizio

ηλιοφάνεια /i.li.oˈfa.ni.a/ (n)
eliofania

ηλιόλουστος /iˈʎo.lu.stos/ (adj)
soleggiato

ηλιόφιλος (adj)
eliofilo

ημέιλ (n)
e-mail

ημίγυμνος /iˈmi.ʝi.mni/ /iˈmi.ʝi.mno/ /iˈmi.ʝi.mnos/ (adj)
seminudo, semivestito

ημίθεος /iˈmi.θe.os/ (n)
semidio

ημίτονο /iˈmi.to.no/ (n)
seno

ημίφωνο /iˈmi.fo.no/ (n)
semiconsonante

ημίψηλο (n)
cilindro

ημεράδα (n)
placidezza

ημερήσιος (adj)
diurno

ημερολόγιο /i.me.ɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
calendario

ημερομηνία /i.me.ɾo.miˈni.a/ (n)
data

ημι-
mezzo-

ημιαγωγός /i.mi.a.ɣoˈɣos/ (n)
semiconduttore

ημιειδικευμένος
specializzato

ημιεπίσημος (adj)
semiufficiale

ημικίονας (n)
semicolonna

ημικρανία (n)
emicrania

ημικυκλικός (adj)
emiciclico

ημικύκλιο (n)
semicerchio

ημιπερατός /i.mi.pe.ɾaˈtos/ (adj)
semipermeabile

ημιπεριφέρεια (n)
semicirconferenza

ημιπληγία (n)
emiplegia

ημιπροεδρικός (adj)
semipresidenziale

ημισέληνος /i.miˈse.li.nos/ (n)
mezzaluna

ημιστίχιο /i.miˈsti.çi.o/ (n)
emistichio

ημισφαίριο /i.miˈsfe.ɾi.o/ (n)
emisfero

ημισφαιρικός (adj)
emisferico

ημιτόνιο (n)
semitono

ημιόλιο (n)
emiolia

ηνίο /iˈni.o/ (n)
briglia

ηπατίτιδα (n)
epatite

ηπατεκτομή (n)
epatectomia

ηπατικός (adj)
epatico

ηπειρογένεση (n)
epirogenesi

ηπειρωτικός (adj)
continentale

ηράκλειος /iˈɾa.kli.os/ (adj)
erculeo

ηρεμιστικός (adj)
sedativo

ηρωίδα (n)
eroina

ηρωίνη (n)
eroina

ηρωικός /i.ɾo.iˈkos/ (adj)
eroico

ηρωισμός (n)
eroismo

ησυχία (n)
calma

ησυχαστής /i.si.xaˈstis/ (n)
quietista

ησυχαστικός (adj)
quietista
  που έχει σχέση με τον ησυχασμό ή τον ησυχαστή

ηττοπάθεια /i.toˈpa.θi.a/ (n)
disfattismo

ηφαίστειο /iˈfe.sti.o/ (n)
vulcano
  ηφαίστειο

ηφαιστειολογία (n)
vulcanologia

ηφαιστειολογικός (adj)
vulcanologico

ηφαιστειολόγος (n)
vulcanologo

ηχήεις (adj)
risonante, reboante, sonoro

ηχηρός (adj)
sonoro

ηχολαλία (n)
ecolalia

ηχομιμητικός /i.xo.mi.mi.tiˈkos/ (adj)
fonosimbolico

ηχορύπανση /i.xoˈɾi.pan.si/ (n)
inquinamento acustico

ηχόχρωμα /iˈxo.xɾo.ma/ (n)
timbro

ηχώ (n)
eco
  ουσιαστικό

ηωζωικός (adj)
eocene

θάλαμος /ˈθa.la.mos/ (n)
camera

θάλαμος αερίων
camera a gas

θάλασσα /ˈθa.la.sa/ (n)
mare

θάλλιο (n)
tallio

θάμνος /ˈθa.mnos/ (n)
cespuglio, arbusto

θάνατος /ˈθa.na.tos/ (n)
morte, decesso

θάρρος /ˈθa.ɾos/ (n)
coraggio, sostegno

θέα /ˈθe.a/ (n)
vista

θέαμα /ˈθe.a.ma/ (n)
spettacolo

θέατρο /ˈθe.a.tɾo/ (n)
teatro

θέλγητρο /ˈθel.ʝi.tɾo/ (n)
malia

θέληση (n)
volontà

θέλω (v)
volere

θέμα /ˈθe.ma/ (n)
tema, soggetto

θέρμανση /ˈθeɾ.man.si/ (n)
riscaldamento

θέση (n)
posizione

θήκη /ˈθi.ci/ (n)
fodero

θαλάσσιο θηλαστικό
mammifero marino

θαλασσινά (n)
frutti di mare

θαλασσοθεραπεία (n)
talassoterapia

θαλασσόλυκος /θa.laˈso.li.kos/ (n)
lupo di mare

θαλλός (n)
germoglio, tallo

θαλπωρή /θal.poˈɾi/ (n)
benessere

θαμμένος
sepolto

θαμπός /θamˈbos/ (adj)
opaco

θαμπώνω /θamˈbo.no/ (v)
abbacinare
  είμαι εντυπωσιακός

θαμώνας (n)
cliente

θανατικός (adj)
funerario

θαυμάζω /θavˈma.zo/ (v)
ammirare

θαυμάσια (adv)
meravigliosamente

θαυμάσιος (adj)
meraviglioso

θαυμασμός /θav.maˈzmos/ (n)
meraviglia

θαυμαστικό (n)
punto esclamativo

θαύμα (n)
miracolo, meraviglia

θεά /θeˈa/ (n)
dea
  θηλυκή θεότητα

θεία /ˈθi.a/ (n)
zia

θείο (n)
zolfo

θείος /ˈθi.os/ (n)
zio
  ο θείος (οικογένεια)

θείτσα (n)
zietta
  υποκοριστικό του θεία

θεατής /θe.aˈtis/ (n)
spettatore

θειάφι /θiˈa.fi/ (n)
zolfo

θειικός (adj)
solfato

θεμέλιο /θeˈme.li.o/ (n)
fondamenta, fondazione

θεμελιώδης /θe.me.liˈo.ðis/ (adj)
fondamentale

θεμελιώνω /θe.me.liˈo.no/ (v)
fondare

θεογεννήτρια (n)
Madre di Dio

θεογονία (n)
teogonia

θεοκρατία (n)
teocrazia

θεοκρατικός (adj)
teocratico

θεολογία /θe.o.loˈʝi.a/ (n)
teologia

θεολογικός (adj)
teologico

θεολόγος (n)
teologo

θεοποιώ (v)
deificare

θεοσοφικός /θe.o.so.fiˈkos/ (adj)
teosofico

θεοφάνεια (n)
teofania

θεοφαγία (n)
teofagia

θερίστρια (n)
falciatrice

θεραπεία /θe.ɾaˈpi.a/ (n)
terapia

θεραπευτής /θe.ɾa.peˈftis/ (n)
terapeuta

θεραπευτικός (adj)
terapeutico

θεραπεύω (v)
guarire

θεριζοαλωνιστική μηχανή
mietitrebbiatrice

θερινή ώρα /θe.ɾiˈni ˈo.ɾa/
ora legale

θερινό ηλιοστάσιο
solstizio d'estate

θερινός /θe.ɾiˈnos/ (adj)
estivo

θεριστής (n)
mietitore

θερμίδα (n)
caloria

θερμαίνω (v)
scaldare

θερμαλισμός (n)
termalismo

θερμαστής (n)
fuochista

θερμικός (adj)
termico

θερμοβαρικός /θer.mo.va.riˈkos/ (adj)
termobarico

θερμοδυναμική /θeɾ.mo.ði.na.miˈci/ (n)
termodinamica

θερμοζεύγος /θeɾ.moˈzev.ɣos/ (n)
termocoppia

θερμοκήπιο /θeɾ.moˈci.pi.o/ (n)
serra

θερμοκρασία (n)
temperatura

θερμοκρασιακή αναστροφή /θeɾ.mo.kɾa.si.aˈci a.na.stɾoˈfi/
inversione termica

θερμομετρία (n)
termometria

θερμοπίδακας /θeɾ.moˈpi.ða.kas/ (n)
geyser

θερμοπυρηνικός /θeɾ.mo.pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
termonucleare

θερμοσίφωνας /θeɾ.moˈsi.fo.nas/ (n)
scaldabagno

θερμοστάτης /θeɾ.moˈsta.tis/ (n)
termostato

θερμοτροπισμός (n)
termotropismo

θερμοχημεία (n)
termochimica

θερμοχωρητικότητα /θeɾ.mo.xo.ɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
capacità termica

θερμό μέτωπο /θeɾˈmo ˈme.to.po/
fronte caldo

θερμόμετρο /θeɾˈmo.me.tɾo/ (n)
termometro

θερμός /θeɾˈmos/ (adj)
caloroso

θερμός /θeɾˈmos/ (n)
termos

θερμότητα /θeɾˈmo.ti.ta/ (n)
calore

θερμόφιλος /θeɾˈmo.fi.los/ (n)
termofilo
  ουσιαστικό
  επίθετο

θεσπίζω (v)
approvare

θετικές επιστήμες
scienze astratte, scienze formali

θετικισμός (n)
positivismo

θετικός (adj)
positivo

θετός /θeˈtos/ (adj)
adottivo

θεωρία /θe.oˈɾi.a/ (n)
teoria

θεωρία γράφων
teoria dei grafi

θεωρητικά (adv)
teoricamente

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (adj)
teorico

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (n)
teorico

θεωρώ /θe.oˈɾo/ (v)
considerare

θεϊκός /θe.iˈkos/ (adj)
divino

θεϊσμός (n)
teismo

θεός /θeˈos/ (n)
dio

θεότητα /θeˈo.ti.ta/ (n)
divinità

θεώρημα /θeˈo.ɾi.ma/ (n)
teorema

θηλάζω (v)
allattare
  δίνω σε παιδί γάλα από το στήθος

θηλή (n)
tettarella

θηλαστικά
mammifero

θηλαστικό (n)
mammifero

θηλαστικός (adj)
mammifero

θηλιά (n)
laccio

θηλυκός (adj)
femminile

θηλυκότητα (n)
femminilità

θηλυπρεπής (adj)
effemminato

θημωνιά /θi.moˈɲa/ (n)
pagliaio

θηρίο /θiˈɾi.o/ (n)
mostro

θηριοτροφείο /θi.ɾi.o.tɾoˈfi.o/ (n)
recinto, serraglio

θηριωδία /θi.ɾi.oˈði.a/ (n)
mostruosità

θηριώδης (adj)
mostruoso

θησαυροφυλάκιο (n)
tesoreria

θησαυροφύλακας /θi.sa.vɾoˈfi.la.kas/ (n)
tesoriere

θησαυρός /θi.saˈvɾos/ (n)
tesoro

θητεία /θiˈti.a/ (n)
servizio

θιβετιανά (n)
tibetano

θλάση (n)
contusione

θλίβω (v)
infestare

θλίψη /ˈθli.psi/ (n)
tristezza

θλιβερός (adj)
triste

θνησιμότητα (n)
mortalità

θνητότητα (n)
mortalità

θολός /θoˈlos/ (adj)
brumoso

θορυβώδης /θo.ɾiˈvo.ðis/ (adj)
rumoroso, chiassoso

θούλιο (n)
tulio

θράκα (n)
brace

θρήσκευμα (n)
confessione

θρήσκος /ˈθɾi.skos/ (adj)
religioso

θρίαμβος /ˈθɾi.aɱ.vos/ (n)
trionfo

θρίλερ /ˈθɾi.leɾ/ (n)
thriller

θρανίο (n)
banco di scuola

θραύσμα (n)
frammento

θρεονίνη (n)
treonina

θρησκεία /θɾiˈsci.a/ (n)
religione

θρησκόληπτος /θɾiˈsko.li.pti/ /θɾiˈsko.li.pto/ /θɾiˈsko.li.ptos/ (adj)
divoto

θριαμβευτικός /θɾi.aɱ.ve.ftiˈkos/ (adj)
trionfale

θριαμβεύω /θɾi.aɱˈve.vo/ (v)
trionfare

θρούμπι /ˈθɾum.bi/ (n)
santoreggia

θρυλικός /θɾi.liˈci/ /θɾi.liˈko/ /θɾi.liˈkos/ (adj)
leggendario

θρόμβος /ˈθɾoɱ.vos/ (n)
coagulo

θρόνος /ˈθɾo.nos/ (n)
trono

θρύλος /ˈθɾi.los/ (n)
leggenda

θυμάμαι (v)
memorizzare

θυμάρι /θiˈma.ɾi/ (n)
timo

θυμίζω (v)
ricordare

θυμιατό /θi.mɲaˈto/ (n)
incensiere

θυμωμένος
arrabbiato

θυμός /θiˈmos/ (n)
collera, ira, rabbia

θυροτηλέφωνο (n)
citofono

θυσία (n)
sacrificio

θυσανοσωρείτης /θi.sa.no.soˈɾi.tis/ (n)
cirrocumulo

θυσανόστρωμα /θi.saˈno.stɾo.ma/ (n)
cirrostrato

θυσιάζω /θi.siˈa.zo/ (v)
sacrificare

θωμισμός /θo.miˈzmos/ (n)
tomismo

θωρακικός /θo.ɾa.ciˈkos/ (adj)
toracico

θωρηκτό (n)
corazzata

θόλωμα (n)
appannamento

θόριο (n)
torio

θόρυβος /ˈθo.ɾi.vos/ (n)
rumore

θύελλα /ˈθi.e.la/ (n)
bufera

θύμα /ˈθi.ma/ (n)
vittima

θύμος /ˈθi.mos/ (n)
timo
  θύμος αδένας

θύρσος /ˈθiɾ.sos/ (n)
tirso

θύσανος (n)
cirro
  είδος νεφών

θώρακας /ˈθo.ɾa.kas/ (n)
torace
  μέρος του σώματος

ιέρεια /iˈe.ɾi.a/ (n)
sacerdotessa

ιαγουάρος (n)
giaguaro

ιαμβικός /i.aɱ.viˈkos/ (adj)
giambico

ιαπωνικά (n)
giapponese

ιαπωνικός (adj)
giapponese

ιατρική (n)
medicina

ιατρικός (adj)
medicale

ιατρογενής (adj)
iatrogeno

ιατροχειρουργικός /i.a.tɾo.çi.ɾuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
medicochirurgico

ιβίσκος (n)
ibisco

ιβηρικός /i.vi.ɾiˈkos/ (adj)
iberico

ιβουάρ /i.vuˈaɾ/ (n)
avorio

ιγκλού (n)
iglù

ιγμορίτιδα (n)
sinusite

ιγνυακός (adj)
popliteo

ιγνωστικισμός (n)
ignosticismo

ιγνύα /iˈɣni.a/ (n)
poplite

ιδέα /iˈðe.a/ (n)
idea, nozione

ιδίωμα /iˈði.o.ma/ (n)
espressione idiomatica
  γλωσσική ποικιλία

ιδανικός /i.ða.niˈkos/ (adj)
ideale

ιδεαλίστρια (n)
idealista

ιδεαλισμός /i.ðe.a.liˈzmos/ (n)
idealismo

ιδεαλιστής /i.ðe.a.liˈstis/ (n)
idealista

ιδεαλιστικός (adj)
idealistico

ιδεογραφία (n)
ideografia

ιδεοκινητικός (adj)
ideomotorio

ιδεοληπτικά (adv)
ossessivamente

ιδεοληψία (n)
ossessione

ιδεολογία /i.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
ideologia

ιδεολογικός /i.ðe.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
ideologico

ιδεολόγος /i.ðe.oˈlo.ɣos/ (n)
ideologo

ιδεόγραμμα (n)
ideogramma

ιδιοδιάνυσμα (n)
autovettore

ιδιοκτήτης (n)
proprietario

ιδιοκτησία /i.ði.o.ktiˈsi.a/ (n)
proprietà

ιδιορρυθμία (n)
bislaccheria
  ιδιοτροπία

ιδιοσυγκρασία /i.ði.o.siŋ.ɡɾaˈsi.a/ (n)
idiosincrasia

ιδιοτελής (adj)
egoista

ιδιοτιμή /i.ði.o.tiˈmi/ (n)
autovalore

ιδιοτροπία (n)
bizzarria

ιδιοφυΐα /i.ði.o.fiˈi.a/ (n)
genio

ιδιοφυής /i.ði.o.fiˈis/ (adj)
geniale

ιδιωματικός (adj)
idiomatico

ιδιωτεία (n)
idiozia

ιδιωτική ετικέτα /i.ði.o.tiˈci e.tiˈce.ta/
marca commerciale

ιδιωτικοποίηση /i.ði.o.ti.koˈpi.i.si/ (n)
privatizzazione

ιδιωτικός (adj)
privato

ιδιότητα /i.ðiˈo.ti.ta/ (n)
qualità, proprietà
  χαρακτηριστικό, γνώρισμα

ιδού
ecco

ιδρυτής /i.ðɾiˈtis/ (n)
fondatore

ιδρωμένος
sudato

ιδρύτρια (n)
fondatrice

ιδρύω (v)
fondare

ιδρώνω /iˈðɾo.no/ (v)
sudare

ιδρώτας /iˈðɾo.tas/ (n)
sudore

ιερέας /i.eˈɾe.as/ (n)
prete

ιεραπόστολος (n)
missionaria, missionario

ιεραρχία (n)
gerarchia

ιεραρχικός (adj)
gerarchico

ιεροκήρυκας /i.e.ɾoˈci.ɾi.kas/ (n)
predicatore

ιερομόναχος (n)
ieromonaco

ιεροσυλία /i.e.ɾo.siˈli.a/ (n)
sacrilegio

ιερό οστό (n)
osso sacro

ιερόδουλη /i.eˈro.ðu.li/ (n)
prostituta

ιερός /i.eˈɾos/ (adj)
sacro

ιζηματογένεση /i.zi.ma.toˈʝe.ne.si/ (n)
sedimentazione

ιζηματολογία (n)
sedimentologia

ιθαγενής (n)
indigeno

ιθυφαλλικός (adj)
itifallico

ικανοποίηση /i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
soddisfazione

ικανοποιημένος
contento

ικανοποιώ /i.ka.no.piˈo/ (v)
accontentare

ικανός /i.kaˈni/ /i.kaˈno/ /i.kaˈnos/ (adj)
abile, capace

ικανότητα (n)
abilità, capacità

ικεμπάνα (n)
ikebana

ικετεύω (v)
supplicare

ικρίωμα (n)
patibolo

ιλαρά (n)
morbillo

ιλαροτραγωδία (n)
tragicommedia

ιλιγγιώδης /i.liŋ.ɟiˈo.ðis/ (adj)
vertiginoso

ιλμενίτης (pn)
ilmenite

ιμάμης (n)
imam

ιμάντας /iˈman.das/ (n)
cinghia

ιμπάλα /imˈpa.la/ (n)
impala

ιμπεριαλισμός /im.be.ɾi.a.liˈzmos/ (n)
imperialismo

ιμπεριαλιστής /im.be.ɾi.a.liˈstis/ (n)
imperialista

ιμπρεσιονιστής /im.pɾe.si̯o.niˈstis/ (n)
impressionista

ινίο /iˈni.o/ (n)
occipite

ινδιάνικος (adj)
indiano

ινδικός (adj)
indiano

ινδοευρωπαϊκός /in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
indoeuropeo

ινδονησιακός /in.ðo.ni.si.aˈkos/ (adj)
indonesiano

ινδουιστής /in.ðu.iˈstis/ (n)
induista

ινδουιστικός (adj)
induistico

ινοβλάστη (n)
fibroblasto

ινσουλίνη /in.suˈli.ni/ (n)
insulina

ινσουλίνωμα (n)
insulinoma

ινστιτούτο /in.stiˈtu.to/ (n)
istituto

ιντελιγκέντσια (n)
intellighenzia

ιντερλούδιο (n)
interludio

ιντερμέτζο /in.teɾˈme.d͡zo/ (n)
intermezzo

ιντερνούντσιος /in.teɾˈnun.t͡si.os/ (n)
internuncio

ινφλουέντσα (n)
influenza

ινωδολυτικός (adj)
fibrinolitico

ινωδόλυση (n)
fibrinolisi

ιξώδης /iˈkso.ðis/ (adj)
vischioso

ιολογία (n)
virologia

ιονίζω /i.oˈni.zo/ (v)
ionizzare

ιονιστής (n)
ionizzatore

ιονόσφαιρα (n)
ionosfera

ιουδαϊκός (adj)
ebreo

ιουδαϊσμός /i.u.ða.iˈzmos/ (n)
ebraismo

ιππέας (n)
cavaliere

ιππασία /i.paˈsi.a/ (n)
equitazione

ιππεύω (v)
cavalcare

ιππικό (n)
cavalleria

ιππικός /i.piˈkos/ (adj)
equestre

ιπποκόμος /i.poˈko.mos/ (n)
palafreniere

ιπποπόταμος /i.poˈpo.ta.mos/ (n)
ippopotamo

ιπποσύνη /i.poˈsi.ni/ (n)
cavalleria

ιπποφαές (n)
olivello spinoso

ιππόκαμπος (n)
cavallucio marino

ιππότης /iˈpo.tis/ (n)
cavaliere

ιπτάμενος δίσκος
disco volante

ιρίδιο /iˈɾi.ði.o/ (n)
iridio

ιρανικός (adj)
iraniano

ιριδίζων
iridescente

ιρλανδικά (n)
gaelico

ιρρεδεντισμός (n)
irredentismo

ισημερία (n)
equinozio

ισημερινός (n)
equatore

ισθμός (n)
istmo

ισιωτικό μαλλιών
piastra

ισιώνω /iˈsço.no/ (v)
drizzare

ισλαμικός /i.sla.miˈkos/ (adj)
islamico

ισλαμισμός (n)
islamismo

ισλαμοφοβία /i.sla.mo.foˈvi.a/ (n)
islamofobia

ισοβαρής καμπύλη /i.so.vaˈɾis kamˈbi.li/
isobara

ισογώνιος (adj)
equiangolo

ισοδυναμία (n)
equivalenza

ισοδύναμος /i.soˈði.na.mos/ (adj)
equivalente

ισοζύγιο /i.soˈzi.ʝi.o/ (n)
bilancio

ισοθερμία /i.so.θeɾˈmi.a/ (n)
isotermia

ισομερές /i.so.meˈɾes/ (n)
isomero

ισομερής /i.so.meˈɾis/ (adj)
isomero

ισομετρία /i.so.meˈtɾi.a/ (n)
isometria

ισοπαλία (n)
pareggio

ισοπρένιο /i.soˈpɾe.ni.o/ (n)
isoprene

ισορροπία /i.so.ɾoˈpi.a/ (n)
equilibrio

ισορροπώ (v)
bilanciare

ισοσκελής /i.so.sceˈles/ /i.so.sceˈlis/ (adj)
isoscele

ισοσύλλαβος (adj)
parisillabo

ισοτονικός (adj)
isotonico

ισοτροπία (n)
isotropia

ισοφαρίζω (v)
equalizzare

ισοϋψής (n)
curva altimetrica
  γραμμή σχεδίου

ισπανικά /i.spa.niˈka/ (n)
spagnolo

ισπανικός (adj)
spagnolo

ισραηλινός (adj)
israeliano, israeliana

ισταμίνη (n)
istamina

ιστιοπλοΐα /i.sti.o.ploˈi.a/ (n)
navigazione

ιστιοφόρο (n)
nave a vela

ιστολογικός /i.sto.lo.ʝiˈkos/ (adj)
istologico

ιστολογώ (v)
bloggare

ιστολόγιο /i.sto.ˈlo.ɣi.o/ (n)
blog

ιστορία /i.stoˈɾi.a/ (n)
storia

ιστορικό (n)
cronologia

ιστορικός (adj)
storico

ιστορικός (n)
storico, storica

ιστοσελίδα /i.sto.seˈli.ða/ (n)
pagina web

ιστοχώρος /i.stoˈxo.ɾos/ (n)
sito

ιστόγραμμα (n)
mappa del sito
  ενός ιστοχώρου

ιστός (n)
tessuto

ιστότοπος (n)
sito

ισχαιμία (n)
ischemia

ισχαιμικός (adj)
ischemico

ισχνός /isˈxni/ /isˈxno/ /isˈxnos/ (adj)
magro

ισχυρίζομαι /i.sçiˈɾi.zo.me/ (v)
asserire

ισχυρός (adj)
efficace

ισχυρότατα /i.sçiˈɾo.ta.ta/ (adv)
fortissimamente

ισχύς (n)
potenza, potere
  μέγεθος της φυσικής

ισόβια (n)
ergastolo
  ισόβια κάθειρξη

ισόβιος (adj)
a vita

ισόγειο (n)
piano terra, pianterreno

ισόπλευρος (adj)
equilatero

ισότητα (n)
uguaglianza

ισότοπο /iˈso.to.po/ (n)
isotopo

ιταλικά (n)
italiano

ιταλικός (adj)
italiano

ιταμός /i.taˈmos/ (adj)
sfrontato

ιταμότητα (n)
sfrontatezza

ιταμώς (adv)
sfacciatamente

ιτιά (n)
salice, salcio

ιχθυογεννητικός (adj)
ittiogenico

ιχθυολογία (n)
ittiologia

ιχθυοπωλείο /i.xθi.o.poˈli.o/ (n)
pescheria

ιχθυοπώλης /i.χθi.oˈpo.lis/ (n)
pescivendolo

ιχθυοτρόφος (n)
pescicoltore

ιχθυοφάγος (n)
ittiofaga

ιχθυόλη (n)
ittiolo

ιχθυόσαυρος /i.xθiˈo.sa.vɾos/ (n)
ittiosauro

ιχώρ (n)
icore

ιωβηλαίο /i.o.viˈle.o/ (n)
giubileo

ιόν (n)
ione

ιός /iˈos/ (n)
virus

ιώδιο /iˈo.ði.o/ (n)
iodio

κ.ά.
ed altri

κ.λπ.
ecc.

κάβουρας /ˈka.vu.ɾas/ (n)
granchio
  μαλακόστρακο

κάδμιο (n)
cadmio

κάθαρση /ˈka.θaɾ.si/ (n)
catarsi

κάθε
ogni

κάθετος /ˈka.θe.tos/ (adj)
perpendicolare
  που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

κάθισμα (n)
sedile

κάθομαι /ˈka.θo.me/ (v)
sedere

κάκτος /ˈka.ktos/ (n)
cactus

κάλαντα /ˈka.lan.da/ (n)
pastorale

κάλιο /ˈka.li.o/ (n)
potassio

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει /ˈka.ʎo ˈpen.de ce sto ˈçe.ɾi paˈɾa ˈðe.ka ce kaɾˈte.ɾi/
meglio l’uovo oggi che la gallina domani

κάλος /ˈka.los/ (n)
callo

κάλπη /ˈkal.pi/ (n)
urna elettorale

κάλτσα /ˈkal.t͡sa/ (n)
calza, calzino

κάλυκας /ˈka.li.kas/ (n)
calice
  μέρος άνθους

κάματος (n)
spossatezza, stanchezza

κάμερα /ˈka.me.ɾa/ (n)
telecamera
  κινηματογραφική κάμερα

κάμπια /ˈkam.bʝa/ (n)
bruco

κάμψη (n)
flessione

κάντζι (n)
kanji

κάνω /ˈka.no/ (v)
fare

κάπα (n)
kappa

κάπαρη /ˈka.pa.ɾi/ (n)
cappero

κάπελας /ˈka.pe.las/ (n)
taverniere

κάπνισμα /ˈka.pni.zma/ (n)
fumare

κάποιος
qualcuno

κάποτε /ˈka.po.te/ (adv)
un tempo

κάπου (adv)
da qualche parte
  τοπικό

κάππαρη (n)
cappero

κάπως (adv)
in qualche modo

κάρβουνο /ˈkaɾ.vu.no/ (n)
carbone

κάργια /ˈkaɾ.ʝa/ (n)
taccola
  για το πτηνό

κάρδαμο (n)
crescione
  κάρδαμο (σαλατικό)

κάρτα (n)
biglietto

κάρφωμα (n)
schiacciata
  αθλητικό κάρφωμα

κάσα (n)
cassa

κάστα (n)
casta

κάστανο /ˈka.sta.no/ (n)
castagna

κάστορας /ˈka.sto.ras/ (n)
castoro

κάστρο /ˈka.stɾo/ (n)
castello

κάτι /ˈka.ti/ (n)
qualcosa

κάτοικος /ˈka.ti.kos/ (n)
abitante

κάτοπτρο /ˈka.to.ptɾo/ (n)
specchio

κάτοχος (n)
possessore

κάτω /ˈka.to/
sotto

κέδρος /ˈce.ðɾos/ (n)
cedro

κέικ (n)
torta margherita

κέλυφος (n)
guscio

κέντρο /ˈcen.dɾo/ (n)
centro

κέρατο /ˈce.ɾa.to/ (n)
corno

κέρδος /ˈceɾ.ðos/ (n)
beneficio, profitto

κέρινος (adj)
cera

κέρμα /ˈceɾ.ma/ (n)
moneta
  νόμισμα
  μικρό κομμάτι

κέτσαπ /ˈce.t͡sap/ /ˈce.t͡ʃap/ (n)
ketchup

κέφαλος (n)
cefalo

κέφι /ˈce.fi/ (n)
vena

κήλη /ˈci.li/ (n)
ernia

κήπος /ˈci.pos/ (n)
giardino

κήρυγμα /ˈci.ɾiɣ.ma/ (n)
sermone

κήρυκας /ˈci.ɾi.kas/ (n)
araldo

κήτος /ˈci.tos/ (n)
cetaceo

κίνδυνος /ˈcin.ði.nos/ (n)
pericolo

κίνηση /ˈci.ni.si/ (n)
movimento

κίρρωση (n)
cirrosi

κίσσα /ˈki.sa/ (n)
ghiandaia

κίτρινη κάρτα
cartellino giallo

κίτρινο /ˈci.tɾi.no/ (n)
giallo, gialla

κίτρινος /ˈci.tɾi.nos/ (adj)
giallo

κίτρο /ˈci.tɾo/ (n)
cedro

καίσιο (n)
cesio

καίω (v)
bruciare

καβάλος (n)
cavallo

καβαλάρης (n)
fantino

καβαλέτο (n)
cavalletto
  τρίποδο ζωγράφου

καβαλίνα /ka.vaˈli.na/ (n)
letame

καβαλιέρος /ka.vaˈʎe.ɾos/ (n)
cavaliere

καβαλιστής /ka.va.liˈstis/ (n)
cabalista

καβαλιστικός (adj)
cabbalistico

καβγάς /kaˈvɣas/ (n)
lite

καβουράκι (n)
borsalino
  είδος αντρικού καπέλου

καβουρντιστήρι (n)
tostino

καβούκι (n)
guscio

καγκελάριος /kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os/ (n)
cancelliere
  τίτλος

καγκελαρία /kaŋ.ɟe.laˈɾi.a/ (n)
cancellierato

καγκουρό /kaŋ.ɡuˈɾo/ (n)
canguro

καζάρμα (n)
caserma

καζίνο /kaˈzi.no/ (n)
casino

καθήκον /kaˈθi.kon/ (n)
dovere

καθαρίζω (v)
pulire

καθαρεύουσα /ka.θaˈɾe.vu.sa/ (n)
katharevousa

καθαρισμός /ka.θa.ɾiˈzmos/ (n)
nettatura

καθαριότητα /ka.θa.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
pulizia

καθαρτήριο (n)
purgatorio

καθαρτικό /ka.θaɾ.tiˈko/ (n)
purgante

καθαρός /ka.θaˈɾos/ (adj)
pulito

καθεδρικός /ka.θe.ðɾiˈkos/ (adj)
cattedrale

καθεστώς /ka.θeˈstos/ (n)
regime

καθετήρας (n)
catetere

καθετί
tutto, ogni cosa

καθηγήτρια (n)
professoressa

καθηγητής /ka.θi.ʝiˈtis/ (n)
professore
  καθηγητής πανεπιστημίου

καθηγητικός (adj)
professorale

καθημερινός /ka.θi.me.ɾiˈnos/ (adj)
quotidiano, giornaliero

καθημερινότητα /ka.θi.me.ɾiˈno.ti.ta/ (n)
quotidianità

καθιερώνω (v)
stabilire

καθιστώ (v)
rendere, porre

καθολικισμός /ka.θo.li.ciˈzmos/ (n)
cattolicesimo

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (adj)
cattolico, universale

καθολικότητα (n)
universalità

καθομιλουμένη (n)
lingua colloquiale

καθορίζω (v)
determinare

καθρέφτης /kaˈθɾe.ftis/ (n)
specchio

καθυστέρηση (n)
ritardo

καθυστερώ /ka.θi.steˈɾo/ (v)
ritardare, essere in ritardo, far tardare

καθόλου /kaˈθo.lu/ (adv)
ad ogni modo

καθώς /kaˈθos/
a mano a mano che
  εισάγει χρονικές προτάσεις που δηλώνουν το ταυτόχρονο

και /ce/ /ˈce/
e, ed

καινοζωικός /ce.no.zo.iˈkos/ (adj)
cenozoico

καινοτομία /ce.no.toˈmi.a/ (n)
innovazione

καινοτόμος /ce.noˈto.mos/ (n)
innovante

καινοφανής (adj)
d'avanguardia

καινούριος /ceˈnuɾ.ʝos/ (adj)
nuovo

καινός /ceˈnos/ (adj)
nuovo

καιρός /ceˈɾos/ (n)
tempo
  μετεωρολογικές συνθήκες
  χρόνος, κατάλληλη στιγμή

καισαρική τομή
cesareo

καισαροβασιλικός (adj)
Imperial Regio

κακά (n)
cacca

κακάο /kaˈka.o/ (n)
cacao

κακία /kaˈci.a/ (n)
cattiveria

κακο-
caco-

κακοήθης /ka.koˈi.θis/ (adj)
maligno

κακοκαιρία (n)
maltempo

κακομαθημένος
viziato

κακοποίηση (n)
maltrattamento

κακοσμία (n)
lezzo

κακουχία (n)
stento

κακοφωνία /ka.ko.foˈni.a/ (n)
cacofonia

κακούργημα (n)
delitto

κακό (n)
male

κακόβουλος /kaˈko.vu.los/ (adj)
malevolo

κακός /kaˈkos/ (adj)
cattivo, malefico

κακότροπος (adj)
bisbetico

κακώς /kaˈkos/ (adv)
male

καλά /kaˈla/ (adv)
bene

καλά Χριστούγεννα /kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na/
buon Natale

καλάθι /kaˈla.θi/ (n)
canestro, cesta

καλάμι /kaˈla.mi/ (n)
canna
  φυτό

καλέντουλα (n)
calendola

καλές τέχνες
belle arti

καλή όρεξη
buon appetito

καλαμάκι /ka.laˈma.ci/ (n)
cannuccia
  για υγρά

καλαμάρι /ka.laˈma.ɾi/ (n)
calamaro
  κεφαλόποδο μαλάκιο

καλαμίθρα (n)
nepitèlla
  φυτό

καλαμιά /ka.laˈmɲa/ (n)
stoppia
  φυτό

καλαμπόκι /ka.lamˈbo.ci/ (n)
mais, granturco

καλαπόδι /ka.laˈpo.ði/ (n)
forma

καλαφάτης /ka.laˈfa.tis/ (n)
calafato

καλαφάτισμα (n)
calafataggio

καλαφατίζω (v)
calafatare

καλειδοσκόπιο /ka.li.ðoˈsko.pi.o/ (n)
caleidoscopio

καλημέρα /ka.liˈme.ɾa/ (n)
buongiorno, buon giorno

καληνύχτα /ka.liˈni.xta/ (n)
buonanotte, buona notte

καλησπέρα /ka.liˈspe.ɾa/ (n)
buona sera

καλιφόρνιο (n)
Xcalifornio, californio

καλκάνι /kalˈka.ni/ (n)
rombo
  είδος ψαριού

καλλίπυγος /kaˈli.pi.ɣos/ (adj)
callipige

καλλι-
calli-

καλλιέργεια /ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
coltivazione

καλλιγράφος /ka.liˈγɾa.fos/ (n)
calligrafo

καλλιγραφία (n)
calligrafia

καλλιτέχνης /ka.liˈte.xnis/ (n)
artista

καλλιτέχνιδα (n)
artista

καλλιτεχνικός (adj)
artistico

καλλυντικό /ka.lin.diˈko/ (n)
cosmetico

καλντέρα /kalˈde.ɾa/ (n)
caldera

καλοήθης /ka.loˈi.θis/ (adj)
benigno

καλογρίτσα /ka.loˈɣɾi.t͡sa/ (n)
castagnola
  είδος ψαριού

καλοθρεμμένος
ben pasciuta

καλοκαίρι /ka.loˈce.ɾi/ (n)
estate

καλοκαγαθία (n)
kalokagathia

καλοντυμένος
agghindato, azzimato

καλοπιάνω /ka.loˈpça.no/ (v)
lusingare, buone

καλοριφέρ /ka.lo.ɾiˈfeɾ/ (n)
calorifero, radiatore

καλουπιτζής (n)
carpentiere

καλοφαγάς /ka.lo.faˈɣas/ (n)
buongustaio

καλούπι /kaˈlu.pi/ (n)
calco

καλπονοθεία (n)
frode elettorale

καλτσοδέτα /kal.t͡soˈðe.ta/ (n)
giarrettella

καλτσόν (n)
collant

καλτσόνε (n)
calzone

καλωσορίσατε /ka.lo.soˈɾi.sa.te/
benvenuto
  καλωσορίσατε!

καλωσόρισμα (n)
benvenuto

καλό ταξίδι
buon viaggio

καλόγερος /kaˈlo.ʝe.ɾos/ (n)
frate, monaco
  μοναχός

καλόκαρδος /kaˈlo.kaɾ.ðos/ (adj)
generoso

καλός /kaˈlos/ (adj)
buono

καλύβα /kaˈli.va/ (n)
capanna

καλύπτω (v)
coprire

καλύτερα /kaˈli.te.ɾa/ (adv)
piuttosto

καλύτερος /kaˈli.te.ɾos/ (adj)
meglio

καλώ /kaˈlo/ (v)
chiamare

καλώδιο /kaˈlo.ði.o/ (n)
cavo

καμάκι /kaˈma.ci/ (n)
arpione
  εργαλείο ψαρέματος

καμέλια /kaˈme.li.a/ (n)
camelia

καμένος /kaˈme.nos/
bruciato

καμήλα (n)
cammello

καμαρίλα (n)
camarilla

καμαριέρα /ka.maɾˈʝe.ɾa/ (n)
cameriera

καμεραλισμός (n)
cameralismo

καμηλιέρης /ka.miˈʎe.ɾis/ (n)
cammelliere

καμηλοπάρδαλη /ka.mi.loˈpaɾ.ða.li/ (n)
giraffa
  ζώο της Αφρικής

καμινάδα /ka.miˈna.ða/ (n)
camino

καμινέτο /ka.miˈne.to/ (n)
lampada per saldare

καμουφλάζ /ka.muˈflaz/ (n)
mimetizzazione

καμπάνα /kamˈba.na/ /kaˈba.na/ (n)
campana
  όργανο

καμπάνια (n)
campagna

καμπίνα (n)
cabina

καμπαναριό /kam.ba.naɾˈʝo/ (n)
campanile

καμπούρα (n)
gobba

καμπούρης (n)
gobbo

καμπύλη /kamˈbi.li/ (n)
curva

καμπύλος /kamˈbi.los/ (adj)
curvato

καμφορά (n)
canfora

κανάγιας (n)
canaglia

κανάλι /kaˈna.li/ (n)
canale
  περιοχή συχνοτήτων
  διαδικτυακός τόπος
  τηλεοπτικός σταθμός

κανάτα /kaˈna.ta/ (n)
brocca

κανέλα (n)
cannella

κανένας
nessuno
  ούτε ένας

κανίβαλος /kaˈni.va.los/ (n)
cannibale

καναπές /ka.naˈpes/ (n)
divano, sofà

καναρίνι (n)
canarino

καναρινί /ka.na.ɾiˈni/ (n)
giallo canarino

κανελής /ka.neˈlis/ (adj)
cannella

κανιβαλικός (adj)
cannibalesco

κανιβαλισμός /ka.ni.va.liˈzmos/ (n)
cannibalismo

κανοκιάλι (n)
cannocchiale

κανονίζω (v)
organizzare
  προγραμματίζω μια μελλοντική ενέργεια

κανονική έκφραση
espressione regolare

κανονικοποίηση (n)
normalizzazione

κανονικός /ka.no.niˈkos/ (adj)
esatto
  κανονικό πολύγωνο

κανονικότητα (n)
normalità

κανονισμός /ka.no.niˈzmos/ (n)
regolamento

καντάτα /kanˈta.ta/ (n)
cantata

καντίνα (n)
mensa

καντρίλια (n)
quadriglia

καντσονέτα (n)
canzonetta

καντόνι (n)
cantone

κανό (n)
canoa

κανόνας /kaˈno.nas/ (n)
regola
  γενική αρχή

κανόνι (n)
cannone

καουτσούκ (n)
gomma

καούρα (n)
bruciore di stomaco

καπάκι /kaˈpa.ci/ (adv)
coperchio
  κάλυμμα δοχείου

καπάρο (n)
caparra

καπέλο /kaˈpe.lo/ (n)
cappello
far tanto di cappello
  βγάζω σε κάποιον το καπέλο|

καπίκι (n)
copeco

καπίστρι (n)
capestro

καπελάνος (n)
cappellano

καπελιέρα /ka.peˈʎe.ɾa/ (n)
cappelliera

καπιταλισμός (n)
capitalismo

καπιτουλάριο (n)
capitulario

καπνίζω /kaˈpni.zo/ (v)
fumare
  κάνω χρήση τσιγάρου
  προκαλώ καπνό

καπνιστής (n)
fumatore

καπνοδοχοκαθαριστής /ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
spazzacamino

καπνομαντεία (n)
capnomanzia

καπνός /kaˈpnos/ (n)
fumo
  μείγμα αερίων και σωματιδίων
tabacco
  φυτό

καπό (n)
cofano

καπόνι (n)
cappone
  ευνουχισμένος κόκορας
capone
  ψάρι

καράτε (n)
karate

καράτι /kaˈɾa.ti/ (n)
carato

καράφα (n)
caraffa
  γυάλινο δοχείο

καρέκλα /kaˈɾe.kla/ (n)
sedia, seggiola

καρίνα /kaˈɾi.na/ (n)
chiglia

καραβάνι (n)
carovana

καραβέλα /ka.ɾaˈve.la/ (n)
caravella

καραβίδα /ka.ɾaˈvi.ða/ (n)
gambero
  θαλάσσια καραβίδα

καρακάξα /ka.ɾaˈka.ksa/ (n)
gazza

καραμέλα /ka.ɾaˈme.la/ (n)
caramella
  είδος γλυκίσματος

καραμούζα /ka.ɾaˈmu.za/ (n)
cornamusa

καραμπίνα (n)
carabina

καραμπινιέρος /ka.ɾa.biˈɲe.ɾos/ (n)
carabiniere

καραμπόλα /ka.ɾamˈbo.la/ /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
carambola
  κίνηση στο μπιλιάρδο
tamponamento
  σύγκρουση οχημάτων

καραμπόλα /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
carambola
  φρούτο

καρατερίστας /ka.ɾa.teˈɾi.stas/ (n)
caratterista

καραόκε /ka.ɾaˈo.ke/ (n)
karaoke

καρβουναριό /kaɾ.vu.naɾˈʝo/ (n)
fummachio
  ανεπίσημος όρος για την καρβουναποθήκη

καρβουνιάρης /kaɾ.vuˈɲa.ɾis/ (n)
codirosso spazzacamino
  το πουλί Phoenicurus ochruros

καρδερίνα /kaɾ.ðeˈɾi.na/ (n)
cardellino

καρδιά /kaɾˈðʝa/ (n)
cuore
  όργανο

καρδιακός /kaɾ.ði.aˈkos/ (adj)
cardiaco
  σχετικός με την καρδιά, το όργανο του σώματος

καρδινάλιος (n)
cardinale
  κληρικός
  πουλί

καρδιοαναπνευστικός (adj)
cardiorespiratorio

καρδιογράφος /kaɾ.ði.oˈɣɾa.fos/ (n)
cardiografo

καρδιολογία /kaɾ.ði.o.loˈʝi.a/ (n)
cardiologia

καρδιολογικός (adj)
cardiologico

καρδιολόγος (n)
cardiologa, cardiologo

καρδιομεγαλία (n)
cardiomegalia

καρδιοπαλμός /kaɾ.ði.o.palˈmos/ (n)
battito

καρδιοπνευμονικός (adj)
cardiopolmonare

καρδιοτονωτικός /kaɾ.ði.o.to.no.tiˈkos/ (adj)
cardiotonico

καριέρα /kaɾˈʝe.ɾa/ (n)
carriera

καριερίστας (n)
carrierista

καριερισμός /ka.rʝe.ri.ˈzmos/ (n)
carrierismo

καρικατουρίστας (n)
caricaturista

καρικατούρα (n)
caricatura

καριόλα /kaɾˈʝo.la/ (n)
carriola

καρκίνος (n)
cancro
  ασθένεια

καρκίνωμα (n)
carcinoma

καρκινογένεση (n)
carcinogenesi

καρκινογόνος (adj)
cancerogeno

καρμίνη (n)
amaranto

καρμπονάρα /kaɾ.boˈna.ɾa/ (n)
carbonara

καρναβάλι (n)
carnevale

καροτσάκι /ka.ɾoˈt͡sa.ci/ (n)
carrozzella

καρουζέλ (n)
carosello

καρούλι (n)
montaggio su ruote
  μικρός τροχός σε συρόμενες συσκευές

καρπουζιά (n)
anguria, cocomero

καρποφάγος (adj)
frugivoro

καρποφορώ /kaɾ.po.foˈɾo/ (v)
fruttificare

καρποφόρος (adj)
fruttuoso

καρπούζι /kaɾˈpu.zi/ (n)
cocomero, anguria

καρπός /kaɾˈpos/ (n)
polso
  μέρος του σώματος

καρπόφυλλο (n)
carpello

καρτ ποστάλ (n)
cartolina postale

καρτεσιανισμός (n)
cartesianesimo

καρτεσιανό γινόμενο
prodotto cartesiano

καρυάτιδα /ka.ɾiˈa.ti.ða/ (n)
cariatide

καρυδιά (n)
noce

καρυδόψιχα (n)
copra
  η ψίχα της καρύδας

καρυοθραύστης (n)
schiaccianoci

καρυοτυπικός /ka.ɾi.o.ti.piˈkos/ (adj)
cariotipico

καρυότυπος /kaˈɾiˈo.ti.pos/ (n)
cariotipo

καρφί /kaɾˈfi/ (n)
chiodo
  αιχμηρό κομμάτι μετάλλου

καρφίτσα (n)
spillo

καρφώνω (v)
fissare, inchiodare
  μπήγω αιχμηρό αντικείμενο

καρχαρίας /kaɾ.xaˈɾi.as/ (n)
squalo, pescecane

καρωτίδα (n)
carotide

καρότο /kaˈɾo.to/ (n)
carota

καρύδα /kaˈɾi.ða/ (n)
noce di cocco

καρύδι (n)
noce

καρύκευμα (n)
condimento

κασέλα (n)
cassa, scatola

κασέτα /kaˈse.ta/ (n)
cassetta

κασίδα /kaˈsi.ða/ (n)
tigna favosa

κασετίνα /ka.seˈti.na/ (n)
astuccio

κασετόφωνο (n)
magnianastri

κασκαντέρ (n)
cascatore

κασκόλ (n)
sciarpa

κασουάριο (n)
casuario

κασσίτερος /kaˈsi.te.ɾos/ (n)
stagno

καστανέρυθρο (n)
bordeaux

καστανέρυθρος (adj)
fulvo

καστανιά /ka.staˈɲa/ (n)
castagno

καστανιέτα /ka.staˈɲe.ta/ (n)
nacchere

καστανός /ka.staˈnos/ (adj)
castano

καστελάνος (n)
castellano

κατά κόσμον
nato

κατάδυση /kaˈta.ði.si/ (n)
immersione, immersione subacquea

κατάθεση (n)
testimonianza
  νομικός όρος
deposito
  οικονομία

κατάθλιψη /kaˈta.θli.psi/ (n)
depressione

κατάκτηση /kaˈta.kt.isi/ (n)
conquista

κατάληξη (n)
terminazione
  γλωσσολογικός όρος
  τελείωμα, τέλος μιας κατάστασης

κατάληψη (n)
occupazione

κατάλληλος /kaˈta.li.li/ /kaˈta.li.lo/ /kaˈta.li.los/ (adj)
appropriato

κατάλογος /kaˈta.lo.ɣos/ (n)
catalogo

κατάλυμα /kaˈta.li.ma/ (n)
alloggio

κατάλυση (n)
catalisi

κατάμεστος /kaˈta.me.stos/ (adj)
del tutto pieno, gremito

κατάπλασμα (n)
cataplasma

κατάπληξη /kaˈta.pli.ksi/ (n)
sorpresa

κατάρα /kaˈta.ɾa/ (n)
maledizione

κατάργηση /kaˈtaɾ.ʝi.si/ (n)
abolizione

κατάρτι /kaˈtaɾ.ti/ (n)
albero (della nave), albero

κατάσκοπος (n)
spia

κατάσταση /kaˈta.sta.si/ (n)
stato
  ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο

κατάστημα /kaˈta.sti.ma/ (n)
negozio, magazzino

κατάστιξη (n)
tatuaggio, punteggiatura

κατάσχεση /kaˈta.sçe.si/ (n)
confisca

κατάσχω (v)
confiscare

κατάταξη /kaˈta.ta.ksi/ (n)
classifica

κατάφρακτος (adj)
catafratta

κατάφωρος (adj)
manifesto, palese

κατάχρηση (n)
abuso

κατάψυξη /kaˈta.psi.ksi/ (n)
congelatore
  ο χώρος ψυγείου όπου γίνεται η κατάψυξη

κατέχω /kaˈte.xo/ (v)
possedere
  έχω στην κατοχή μου

κατήγορος /kaˈti.ɣo.ɾos/ (n)
accusatore

κατήφορος /kaˈti.fo.ɾos/ (n)
discesa

κατήχηση /kaˈti.çi.si/ (n)
addottrinamento

καταβεβλημένος
abbattuto, prostrato, sfinito

καταβολάδα (n)
margotta

καταβροχθίζω /ka.ta.vɾoˈxθi.zo/ (v)
ingurgitare

καταγγελία /ka.taŋ.ɟeˈli.a/ (n)
denuncia
  το αποτέλεσμα του καταγγέλλω

καταγώγιο (n)
bettola

καταδέχομαι (v)
accondiscendere

καταδίκη (n)
condanna

καταδρομικό (n)
incrociatore

καταδότης /ka.taˈðo.tis/ (n)
informatore

καταθέτης (n)
depositante, impositore
  οικονομικός όρος

καταιγίδα /ka.teˈʝi.ða/ (n)
tempesta, bufera

κατακάνα (n)
katakana

κατακλυσμός /ka.ta.kliˈzmos/ (n)
diluvio

κατακραυγή /ka.ta.kɾaˈvʝi/ (n)
protesta

κατακτώ /ka.taˈkto/ (v)
conquistare

κατακόμβη /ka.taˈkom.vi/ (n)
catacomba

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (adj)
verticale
  κατεύθυνση, στη γεωμετρία

καταλήγω /ka.taˈli.ɣo/ (v)
andare a finire, finire

καταλαβαίνω (v)
capire

καταλαμβάνω /ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
occupare

καταληπτικός (n)
catalettico

καταληψία (n)
catalessi

καταλυτικός (adj)
catalitico

καταλύτης (n)
catalizzatore

καταλύω /ka.taˈli.o/ (v)
rompere il digiuno
  σταματώ τη νηστεία

καταμαράν /ka.ta.maˈɾan/ (n)
catamarano

κατανάλωση /ka.taˈna.lo.si/ (n)
consumo

καταναλωτής (n)
consumatore

κατανομή /ka.ta.noˈmi/ (n)
distribuzione

κατανοώ /ka.ta.noˈo/ (v)
capire

κατανόηση /ka.taˈno.i.si/ (n)
comprensione

καταπέλτης /ka.taˈpel.tis/ (n)
catapulta

καταπίεση /ka.taˈpi.e.si/ (n)
oppressione

καταπίνω /ka.taˈpi.no/ (v)
deglutire

καταπίστευση (n)
fedecommesso

καταπακτή (n)
botola

καταπατώ /ka.ta.paˈto/ (v)
calpestare, fede, usurpare, violare

καταπόδας (adv)
a ridosso

καταραμένος /ka.ta.ɾaˈme.nos/
maledetto

καταριέμαι /ka.taɾˈʝe.me/ (v)
maledire

καταρράκτης /ka.taˈɾa.ktis/ (n)
cascata, cataratta
  ορμητική πτώση νερού
  ασθένεια του ματιού

καταρρέω /ka.taˈɾe.o/ (v)
arrestarsi

καταρρακτώδης (adj)
torrenziale

καταρτισμένος
preparato

κατασκήνωση (n)
campeggio
  η ενέργεια

κατασκευάζω (v)
fabbricare

κατασκευή (n)
fabbricazione

κατασκευαστής (n)
produttore
costruttore
  αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός

κατασκηνώνω (v)
campeggiare

κατασκοπεύω /ka.ta.skoˈpe.vo/ (v)
spiare

καταστολή /ka.ta.stoˈli/ (n)
repressione

καταστρέφω (v)
distruggere

καταστροφέας (n)
distruttore

καταστροφή /ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
catastrofe, disastro

καταστροφικός /ka.ta.stɾo.fiˈci/ /ka.ta.stɾo.fiˈko/ /ka.ta.stɾo.fiˈkos/ (adj)
disastroso

κατατονία (n)
catatonia

καταφέρνω /ka.taˈfeɾ.no/ (v)
concludere

καταφύγιο /ka.taˈfi.ʝi.o/ (n)
riparo

καταχρηστικά /ka.ta.xɾi.stiˈka/ (adv)
eccessivamente

καταχρηστικός (adj)
abusivo

κατεβάζω /ka.teˈva.zo/ (v)
scaricare

κατεβαίνω /ka.teˈve.no/ (v)
scendere

κατεδάφιση /ka.teˈða.fi.si/ (n)
demolizione

κατειλημμένος /ka.ti.limˈme.nos/
occupato

κατεστημένο (n)
establishment

κατευθείαν /ka.teˈfθi.an/ (adv)
direttamente

κατευνάζω (v)
pacificare

κατευνασμός (n)
acquietamento

κατεψυγμένος
congelato

κατεύθυνση (n)
direzione

κατηγορία (n)
accusa

κατηγορηματικός (adj)
perentorio

κατηγορητικός (adj)
accusatorio

κατηγορώ (v)
accusare

κατηγόρημα /ka.tiˈɣo.ri.ma/ (n)
predicato
  συντακτικό

κατηχούμενη (n)
catecumena

κατηχούμενος
catecumeno

κατηχώ /ka.tiˈxo/ (v)
catechizzare

κατιόν (n)
catione

κατοικήσιμος /ka.tiˈci.si.mos/ (adj)
abitabile

κατοικία /ka.tiˈci.a/ (n)
residenza

κατοικώ /ka.tiˈko/ (v)
abitare

κατολίσθηση /ka.toˈli.sθ.si/ (n)
frana
  γεωλογία

κατονομάζω /ka.to.noˈma.zo/ (v)
identificare

κατορθώνω /ka.toɾˈθo.no/ (v)
realizzare

κατοχή (n)
possesso

κατσίκα (n)
capra

κατσαβίδι /ka.t͡saˈvi.ði/ (n)
cacciavite, giravite

κατσαρίδα (n)
scarafaggio, blatta

κατσαρόλα (n)
pentola

κατσαρός /kat͡saˈɾos/ (adj)
persona dai capelli ricci, riccio

κατσουλιέρης (n)
cappellaccia

κατώτερος /kaˈto.te.ɾos/ (n)
inferiore

κατώφλι /kaˈto.fli/ (n)
soglia

καυκαλήθρα /kaf.kaˈli.θɾa/ (n)
silermontano

καυλωμένος
arrapato

καυστικός /kaf.stiˈkos/ (adj)
caustico

καυστικότητα (n)
causticità

καυτερός /ka.fteˈɾos/ (adj)
piccante
  θερμικά
  γευστικά

καυχησιάρης /kaf.çiˈsça.ɾis/ (n)
rodomontesco

καυχησιολογία (n)
fanfaronata

καφέ (n)
marrone, bruno
  χρώμα

καφέ-ω-λαι (n)
caffè e latte

καφές (n)
caffè

καφεΐνη /ka.fe.ˈi.ni/ (n)
caffeina

καφενείο /ka.feˈni.o/ (n)
caffè

καφετέρια (n)
caffetteria

καφετζής /ka.feˈd͡zis/ (n)
caffettiere

καφετιέρα /ka.feˈtçe.ɾa/ (n)
caffettiera

καφκικός (adj)
kafkiano

καχεκτικός /ka.çe.ktiˈkos/ (adj)
cachettica

καψαϊκίνη /ka.psa.iˈci.ni/ (n)
capsaicina

καύσιμο (n)
carburante, combustibile

καύσιμος (adj)
combustibile

καύσωνας /ˈkaf.so.nas/ (n)
canicola

κβάζαρ (n)
quasar

κβάντωση /ˈkvan.do.si/ (n)
quantizzazione

κβαντομηχανική (n)
meccanica quantistica

κβαντοφυσική (n)
fisica quantistica

κείμαι /ˈci.me/ (v)
giacere

κείμενο /ˈci.me.no/ (n)
testo

κειμήλιο (n)
bagaglio

κειμενικός (adj)
testuale

κεκλεισμένων των θυρών /ce.kliˈzme.non ton θiˈɾon/
a porte chiuse
  κεκλεισμένων των θυρών

κελί (n)
cella

κελτικός /cel.tiˈkos/ (adj)
celtico

κεμπάπ (n)
kebab

κενοτάφιο /ce.noˈta.fi.o/ (n)
cenotafio

κεντρικός /cen.dɾiˈkos/ (adj)
centrale

κεντρομερές (n)
centromero

κενό (n)
apertura
  ένα χάσμα που διακόπτει τη συνέχεια μιας επιφάνειας
  το άδειο κομμάτι ενός χώρου
  θέση εργασίας
vuoto
  φυσική

κεράσι /ceˈɾa.si/ (n)
ciliegia
molto fumo e poco arrosto, tanto fumo e poco arrosto
  όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι

κερί /ceˈɾi/ (n)
candela
  μέσο φωτισμού
cera
  υλικό

κεραία /ceˈɾe.a/ (n)
antenna
  όργανο εντόμων

κεραμίδι /ce.ɾaˈmi.ði/ (n)
tegola

κεραμική (n)
ceramica

κερασιά /ce.ɾaˈsça/ (n)
ciliegio

κερασφόρος /ce.ɾaˈsfo.ɾos/ (adj)
cornuto

κερατάς /ce.ɾaˈtas/ (n)
cornuto

κερατίνη (n)
cheratina

κερατοειδής χιτώνας
cornea

κερατώνω /ce.ɾaˈto.no/ (v)
fare le corna

κεραυνοβόλος έρωτας /ce.ɾav.noˈvo.los ˈe.ɾo.tas/
amore a prima vista, colpo di fulmine

κεραυνός /ce.ɾavˈnos/ (n)
fulmine, baleno

κερδίζω (v)
guadagnare

κερδοφόρος /ceɾ.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
lucrativo

κερκίδα /ceɾˈci.ða/ (n)
radio

κετσές /ceˈt͡ses/ (n)
feltro

κετόνη /ceˈto.ni/ (n)
chetone

κεφάλαιο /ceˈfa.le.o/ (n)
capitolo
  ενότητα βιβλίου
capitale
  περιουσιακό στοιχείο

κεφάλι (n)
být paličatý, dělat (si) všechno po svém, fare di testa propria
  κάνω του κεφαλιού μου
testa, capo
  τμήμα ζώντος οργανισμού

κεφίρ (n)
kefir

κεφαλίδα /ce.faˈli.ða/ (n)
header

κεφαλαιοποιώ /ke.fa.le.o.piˈo/ (v)
capitalizzare

κεφαλιά (n)
colpo di testa

κεφαλικός (adj)
cefalico
  ιατρική

κεφτές /ceˈftes/ (n)
polpetta

κεχρί (n)
miglio

κεχριμπάρι /ce.xɾiˈba.ɾi/ (n)
ambra

κεχριμπαρένιος (adj)
ambrato

κηδεία /ciˈði.a/ (n)
funerale

κηδεμόνας /ci.ðeˈmo.nas/ (n)
tutore, curatore

κηλίδα (n)
macchia

κηπευτικός /ci.pe.ftiˈkos/ (adj)
orticolo

κηπουρική /ci.pu.ɾiˈci/ (adj)
giardinaggio

κηπουρός /ci.puˈɾos/ (n)
giardiniere

κηρήθρα /ciˈɾi.θɾa/ (n)
cella

κηρομαντεία (n)
ceromanzia

κηρομπογιά (n)
pastello

κηροπήγιο /ci.ɾoˈpi.ʝi.o/ (n)
candelabro

κηροσβέστης (n)
spegnitoio

κηρύκειο (n)
caduceo

κηρύσσω /ciˈɾi.so/ (v)
predicare
  κάνω κήρυγμα

κηφήνας /ciˈfi.nas/ (n)
fuco

κιάλια (n)
binocolo

κιβωτός /ci.voˈtos/ (n)
arca

κιβώτιο /ciˈvo.ti.o/ (n)
cassa

κιγκλίδωμα /ciŋˈɡli.ðo.ma/ (n)
balaustra

κιζερίτης (n)
kieserite

κιθάρα /ciˈθa.ɾa/ (n)
chitarra

κιθαρίστας (n)
chitarrista

κιθαριστής (n)
chitarrista

κικιρίκου
chicchirichì

κιλοβατώρα (n)
chilowattora

κιλό /ciˈlo/ (n)
chilo

κιλότα /ciˈlo.ta/ (n)
mutande
  γυναικείο εσώρουχο
  παντελόνι ιππασίας

κιμάς /ciˈmas/ (n)
macinato

κιμονό (n)
chimono

κιμπούτς (n)
kibbutz

κιμωλία (n)
gessetto, gesso

κινάση (n)
chinasi

κινέζικος (adj)
cinese

κινίνο /ciˈni.no/ (n)
chinino

κινεζικά (n)
cinese
  η κινεζική γλώσσα

κινηματογράφος /ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/ (n)
cinematografo
  η εφεύρεση
cinematografia
  η τέχνη
  το κτίριο

κινηματογραφώ /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfo/ (v)
filmare

κινησιολογία /ci.ni.si.o.loˈʝi.a/ (n)
chinesiologia

κινητήρας (n)
motore

κινητικός (adj)
cinetica

κινητικότητα (n)
mobilità

κινητοποίηση /ci.ni.toˈpi.i.si/ (n)
mobilitazione

κινητός /ci.niˈtos/ (adj)
mobile

κινούμενη άμμος
sabbie mobili

κινόνη /ciˈno.ni/ (n)
chinone

κινώ /ciˈno/ (v)
muoversi

κιονόκρανο /ci.oˈno.kɾa.no/ (n)
capitello

κιούριο (n)
curio

κιρκινέζι (n)
grillaio

κιρρωτικός (adj)
cirrotico

κιρσός (n)
vena varicosa

κισσός /ciˈsos/ (n)
edera

κιτρικό οξύ
acido citrico

κιτρικός /ˈci.tɾiˈkos/ (adj)
citrico

κιτς (adj)
kitsch

κιόλας /ˈco.las/ (adv)
già
  ήδη

κλάβικορντ /kla.viˈkoɾ.d/ (n)
clavicordo, clavicordio, manicordo, monacordo, monocordo

κλάδος /ˈkla.ðos/ (n)
ramo

κλάμα /ˈkla.ma/ (n)
pianto

κλάξον (n)
clacson

κλάση /ˈkla.si/ (n)
classe

κλάσμα /ˈkla.zma/ (n)
frazione

κλέβω /ˈkle.vo/ (v)
rubare

κλέφτης /ˈkle.ftis/ (n)
ladro, ladra
  όποιος κλέβει

κλήρος /ˈkli.ɾos/ (n)
clero

κλήρωση (n)
riffa

κλίκα (n)
camarilla, cosca

κλίμα /ˈkli.ma/ (n)
clima

κλίμακα /ˈkli.ma.ka/ (n)
scala
  κλίμακα στη μουσική (σκάλα)

κλίμακα Μποφόρ
Scala di Beaufort

κλίμακα Ρίχτερ /ˈkli.ma.ka ˈɾi.xteɾ/
scala Richter

κλίνη /ˈkli.ni/ (n)
letto

κλίνω /ˈkli.no/ (v)
coniugare
  σχηματίζω τους τύπους ενός κλιτού μέρους του λόγου

κλίση /ˈkli.si/ (n)
declinazione
  γραμματική - σχηματισμός πτώσεων
coniugazione
  γραμματική - σχηματισμός ρηματικών τύπων

κλαίω /ˈkle.o/ (v)
piangere

κλαδί /klaˈði/ (n)
ramo

κλαδευτήρι (n)
cesoia
  εργαλείο

κλαδεύω (v)
potare

κλαρινέτο /kla.ɾiˈne.to/ (n)
clarinetto

κλαρινετίστας (n)
clarinettista

κλασέρ (n)
faldone

κλασικισμός /kla.si.ciˈzmos/ (n)
classicismo

κλασικιστής (n)
classicista

κλείδα (n)
clavicola
  οστό

κλείνω /ˈkli.no/ (v)
chiudere

κλείστρο (n)
otturatore

κλειδί (n)
chiave

κλειδαράς /kli.ðaˈɾas/ (n)
serraturiere
  τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά

κλειδαριά /kli.ðaɾˈʝa/ (n)
serratura

κλειδαρότρυπα /kli.ðaˈɾo.tɾi.pa/ (n)
buco della serratura

κλειδώνω /kliˈðo.no/ (v)
chiudere

κλειστοφοβία (n)
claustrofobia

κλειστό σύστημα
sistema chiuso

κλειστός (adj)
occlusivo
  κλειστός στη γλωσσολογία

κλειτορίδα /kli.toˈɾi.ða/ (n)
clitoride

κλειτοριδεκτομή (n)
clitoridectomia

κλειτοριδικός /kli.to.ɾi.ðiˈkos/ (adj)
clitorico

κλεμμένος
rubato

κλεπτοκρατία (n)
cleptocrazia

κλεπτομανία (n)
cleptomania

κλεψύδρα /kleˈpsi.ðɾa/ (n)
clessidra

κληρικός (n)
chierico

κληροδότης (n)
testatore

κληρονομιά /kli.ɾo.noˈmɲa/ (n)
eredità
  περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κατοχή μου

κληρονομικός /kli.ɾo.no.miˈkos/ (adj)
ereditario

κληρονομικότητα /kli.ɾo.no.miˈko.ti.ta/ (n)
eredità

κληρονομώ (v)
ereditare

κληρονόμος /kli.ɾoˈno.mos/ (n)
erede

κληρουχία /kli.ɾuˈçi.a/ (n)
cleruchia

κλητική (n)
vocativo

κλιματική αλλαγή /kli.ma.tiˈci a.laˈʝi/
cambiamento climatico

κλιματικός (adj)
climatico

κλιματιστικό (n)
condizionatore

κλιματολογικός (adj)
climatologico

κλινική (n)
clinica

κλινικός /kli.niˈci/ /kli.niˈko/ /kli.niˈkos/ (adj)
clinica

κλισέ (n)
cliché

κλοάκη (n)
cloaca

κλοπή /kloˈpi/ (n)
furto

κλοπιμαία /klo.piˈme.a/ (n)
refurtiva

κλοτσιά /kloˈt͡sça/ (n)
calcio

κλουβί /kluˈvi/ (n)
gabbia

κλπ.
ecc.

κλωνοποίηση (n)
clonaggio

κλωστή /kloˈsti/ (n)
filo
  λεπτό νήμα τυλισμένο

κλόουν /ˈkloun/ (n)
pagliaccio

κνήμη /ˈkni.mi/ (n)
stinco

κνησμός (n)
prurito

κοάζω /koˈa.zo/ (v)
gracidare

κοάλα /koˈa.la/ (n)
koala

κοίλος /ciˈlos/ (adj)
concavo

κοίτη /ˈci.ti/ (n)
alveo

κοβάλτιο (n)
cobalto

κογιότ (n)
coyote

κογκρέσο (n)
congresso

κογχοειδής (adj)
concoide

κοιλάδα /ciˈla.ða/ (n)
valle, vallata

κοιλιά /ciˈʎa/ (n)
pancia, addome

κοιλιοκάκη (n)
celiachia

κοιλιοπλαστική (n)
addominoplastica

κοιλότητα /ciˈlo.ti.ta/ (n)
cavità
  η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι /ciˈma.me/ (v)
dormire

κοιμισμένος
addormentato

κοινή λογική
buonsenso

κοινοβουλευτικός /ci.no.vu.lef.tiˈci/ /ci.no.vu.lef.tiˈko/ /ci.no.vu.lef.tiˈkos/ (adj)
parlamentare

κοινοβούλιο /ci.noˈvu.li.o/ (n)
parlamento

κοινοτικοποίηση (n)
comunitarizzazione

κοινοτοπία (n)
luogo comune

κοινωνία (n)
società
  σύνολο ανθρώπων

κοινωνική απομάκρυνση
distanziamento sociale

κοινωνικοποίηση (n)
socializzazione

κοινωνικοπολιτιστικός (adj)
socioculturale

κοινωνικό δίκτυο /ci.no.niˈko ˈði.kti.o/
rete sociale

κοινωνικός /ci.no.niˈkos/ (adj)
sociale
  που αναφέρεται στην κοινωνία

κοινωνικός δαρβινισμός
darwinismo sociale

κοινωνιογλωσσολογία /ci.no.ni.o.ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
sociolinguistica

κοινωνιολογία /ci.no.ni.o.loˈʝi.a/ (n)
sociologia

κοινωνιολογικός (adj)
sociologico

κοινωνιολόγος (n)
sociologa

κοινωνιόγραμμα /ci.no.niˈo.ɣɾa.ma/ (n)
sociogramma

κοινωνιόλεκτος (n)
socioletto

κοινωφελής (adj)
caritatevole

κοινό /ciˈno/ (n)
pubblico

κοινό κτήμα /ciˈno ˈkti.ma/
pubblico dominio

κοινός /ciˈnos/ (adj)
comune

κοινότητα /ciˈno.ti.ta/ (n)
comunità
  ομάδα

κοινώς /ciˈnos/ (adv)
comunemente, generalmente

κοιτάζω /ciˈta.zo/ (v)
guardare

κοκ (n)
coke
  στερεό καύσιμο

κοκαΐνη (n)
cocaina

κοκκίνισμα (n)
arrossamento

κοκκινίζω (v)
arrossire

κοκκινολαίμης (n)
pettirosso

κοκκινομάλλης /ko.ci.noˈma.lis/ (adj)
rosso

κοκκινωπός (adj)
rossastro

κοκκομετρία (n)
granulometria

κοκκομετρικός (adj)
granulometrico

κοκοφοίνικας (n)
palma da cocco

κοκτέιλ (n)
cocktail

κολάζ /koˈlaz/ (n)
collage

κολάζω (v)
tentare, mitigare, punire

κολακεία (n)
adulazione

κολακεύω /ko.laˈce.vo/ (v)
adulare

κολατσιό /ko.laˈt͡sço/ (n)
spuntino

κολεκτιβοποίηση (n)
collettivizzazione

κολεόπτερα (n)
coleotteri

κολιμπρί /ko.liˈbɾi/ (n)
colibrì

κολλαγόνο (n)
collagene

κολλητήρι (n)
saldatore

κολλοειδής (adj)
colloide

κολλύριο /koˈli.ɾi.o/ (n)
collirio

κολλώδης (adj)
glutinoso

κολοκάσι (n)
colocasia

κολοκυθάκι (n)
zucchina, zucchino

κολοκυθόπιτα /ko.lo.ciˈθo.pi.ta/ (n)
torta di zucca

κολοκύθα /ko.loˈci.θa/ (n)
zucca

κολονοσκόπηση (n)
colonscopia

κολονοσκόπιο (n)
colonscopio

κολοσσιαίος (adj)
colossale

κολοσσός (n)
colosso

κολοφώνιο /ko.loˈfo.ni.o/ (n)
colofonia

κολπικός (adj)
vaginale
  που αναφέρεται στον γυναικείο κόλπο

κολποσκόπηση (n)
colposcopia

κολυμβητής (n)
nuotatore

κολυμπώ /ko.limˈbo/ (v)
nuotare

κολχικίνη /kol.çiˈci.ni/ (n)
colchicina

κολχόζ (n)
kolchoz

κολόνα (n)
colonna

κολόνια /koˈlo.ɲa/ (n)
acqua di Colonia

κομήτης (n)
cometa

κομητεία (n)
contea, contado

κομμάτι /koˈma.ti/ (n)
parte

κομματιάζω (v)
tagliuzzare

κομμεορρητίνη (n)
gommoresina

κομμουνίστρια (n)
comunista

κομμουνισμός (n)
comunismo

κομμουνιστής (n)
comunista
  αρσενικό

κομμουνιστικός (adj)
comunista

κομμωτής (n)
parrucchiere

κομμώτρια (n)
parrucchiera

κομοδίνο (n)
comodino

κομπάρσα (n)
comparsa

κομπάρσος (n)
comparsa

κομπανία /kom.paˈni.a/ (n)
compagnia

κομπιουτεράς /ko(m).bʝu.teˈɾas/ (n)
geek

κομπλιμεντόζος /kom.pli.menˈto.zos/ (adj)
complimentoso

κομπρέσα (n)
compressa

κομπρεσέρ (n)
martello pneumatico

κομπόστα /komˈbo.sta/ (n)
composta

κομψός /komˈpsos/ (adj)
elegante

κομψότητα /komˈpso.ti.ta/ (n)
eleganza

κονβόι (n)
convoglio

κονιάκ /koˈɲak/ (n)
cognac

κονκορδάτο (n)
concordato

κονσέρβα (n)
scatoletta

κονσερβοποιώ (v)
inscatolare

κονσερτίνα /kon.seɾˈti.na/ (n)
fisarmonica

κονστρουκτιβισμός (n)
costruttivismo

κοντά /konˈda/ (adv)
vicino, vicino a

κοντάρι (n)
asta

κοντεύω /konˈde.vo/ (v)
avvicinarsi

κοντινός (adj)
accanto

κοντοτιέρος /kon.doˈtçe.ɾos/ (n)
condottiere

κοντράλτο /konˈtɾal.to/ (n)
contralto

κοντράτο (n)
contratto

κοντραμπάσο /kon.tɾaˈba.so/ (n)
contrabbasso

κοντραπάσο /kon.tɾaˈpa.so/ (n)
contrapasso, contrappasso

κοντσέρτο (n)
concerto

κοντός (adj)
piccolo
  άνθρωπος με μικρό ανάστημα
corto
  αντικείμενο με μικρό μήκος
basso
  αντικείμενο με μικρό ύψος

κοντόσταβλος (n)
conestabile

κοοπτάτσια /ko.oˈpta.t͡si.a/ (n)
cooptazione

κοπάδι (n)
gregge

κοπερνίκιο (n)
copernicio

κοπρίζω /koˈpɾi.zo/ (v)
letamare

κοπτικός (adj)
copto
  που αναφέρεται στους Κόπτες

κοράκι /koˈɾa.ci/ (n)
corvo imperiale

κοράλλι /koˈɾa.li/ (n)
corallo

κορίστας (n)
corista

κορίτσι /koˈɾi.t͡si/ (n)
ragazza, bambina

κορβέτα (n)
corvetta

κορδέλα /koɾˈðe.la/ (n)
nastro

κορδόνι (n)
cordone

κορεατικά (n)
coreano

κορεατικός /koɾeatiˈkos/ (adj)
coreano

κοριτσάκι (n)
ragazzina

κοριός (n)
cimice

κορμί /koɾˈmi/ (n)
corpo

κορμοράνος /koɾ.moˈɾa.nos/ (n)
cormorano

κορμός (n)
busto
  το μεσαίο τμήμα του ανθρώπινου σώματος
tronco
  το τμήμα του φυτού

κορνάρω (v)
clacsonare

κορνέτα /koɾˈne.ta/ (n)
cornetta

κορνίζα (n)
cornice

κορονοϊός /ko.ɾo.no.iˈos/ (n)
coronavirus

κοροϊδία (n)
presa in giro

κοροϊδεύω /ko.ɾoi̯ˈðe.vo/ (v)
deridere
  χλευάζω ή ειρωνεύομαι

κορούνδιο (n)
corindone

κορσές /koɾˈses/ (n)
corsetto

κορσικανικός /koɾ.si.ka.niˈkos/ (adj)
corso

κορυδαλλός /ko.ɾi.ðaˈlos/ (n)
allodola

κορυφή /ko.ɾiˈfi/ (n)
vetta
  υψηλότερο σημείο

κορυφή του παγόβουνου
punta dell'iceberg

κορυφαίος (n)
maggiore

κορωνίδα /ko.ɾoˈni.ða/ (n)
cornice

κορόιδο /koˈɾoi̯.ðo/ (n)
allocco

κορόμηλο (n)
amolo

κορόνα /koˈɾo.na/ (n)
corona
  στέμμα

κορύνη (n)
birillo, clava

κοσκινίζω /ko.sciˈni.zo/ (v)
setacciare

κοσμήτορας /koˈzmi.to.ɾas/ (n)
preposto

κοσμικός /ko.zmiˈkos/ (adj)
mondano
  κοινωνικός
laico
  μη θρησκευτικός
cosmico
  συμπαντικός

κοσμογονία (n)
cosmogonia

κοσμογονικός (adj)
cosmogonico

κοσμοδρόμιο (n)
cosmodromo

κοσμοθεωρία /ko.zmo.θe.oˈɾi.a/ (n)
modo di vedere

κοσμολογία /ko.zmo.loˈʝi.a/ (n)
cosmologia

κοσμοναύτης (n)
cosmonauta

κοσμοπολίτης /ko.zmo.poˈli.tis/ (n)
cosmopolita

κοστούμι (n)
abito

κοτάβα (n)
kotava

κοτέτσι (n)
pollaio

κοτλέ (n)
velluto a coste

κοτολέτα /ko.toˈle.ta/ (n)
costoletta

κοτοπουλάκι (n)
pulcino

κοτσάνι (n)
peduncolo

κοτσίδα (n)
treccia

κοτυληδόνα (n)
cotiledone

κοτόπουλο /koˈto.pu.lo/ (n)
pollo

κοτύλη (n)
cottile

κουάρκ (n)
quark

κουίζ /ˈkui̯z/ (n)
quiz

κουίντα (n)
quinta

κουαρτέτο (n)
quartetto

κουβάρι (n)
matassa

κουβάς /kuˈvas/ (n)
secchio

κουβέντα /kuˈve.da/ /kuˈven.da/ (n)
discorso

κουβέρτα /kuˈveɾ.ta/ (n)
coperta
  ύφασμα

κουδουνίστρα /ku.ðuˈni.stɾa/ (n)
sonaglio

κουδούνι /kuˈðu.ni/ (n)
campanello

κουζίνα /kuˈzi.na/ (n)
cucina
  το δωμάτιο

κουκί (n)
fava

κουκιά (n)
baccello

κουκουβάγια /ku.kuˈva.ʝa/ (n)
gufo, civetta

κουκούλα (n)
cappuccio
  κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο

κουκούλι (n)
bozzolo

κουκούτσι (n)
nocciolo

κουλούρι /kuˈlu.ɾi/ (n)
ciambella

κουλτούρα (n)
cultura

κουμαριά (n)
corbezzolo

κουμκουάτ (n)
kumquat

κουμπάρος /kumˈba.ɾos/ (n)
testimone

κουμπί /kumˈbi/ (n)
bottone, pulsante, tasto

κουμπαράς /kum.baˈɾas/ (n)
salvadanaio

κουμπότρυπα (n)
occhiello

κουνάβι /kuˈna.vi/ (n)
furetto

κουνέλα /kuˈne.la/ (n)
coniglia

κουνέλι (n)
coniglio

κουνελάκι (n)
coniglietto

κουνιάδα (n)
cugnata

κουνιάδος (n)
cognato

κουνουπίδι /ku.nuˈpi.ði/ (n)
cavolfiore

κουνουπιέρα (n)
zanzariera

κουνούπι /kuˈnu.pi/ (n)
zanzara

κουνώ (v)
scodinzolare

κουπί /kuˈpi/ (n)
remo

κουράζω /kuˈɾa.zo/ (v)
affaticare

κουρέας (n)
barbiere

κουρέλι /kuˈɾe.li/ (n)
straccio

κουρασμένος /ku.ɾaˈzme.nos/
stanco, affaticato

κουραφέξαλα /ku.ɾaˈfe.ksa.la/ (n)
cazzata

κουρδίζω (v)
accordare
  μουσική

κουρδικά (n)
curdo

κουρείο (n)
barbieria

κουρεύω /kuˈɾe.vo/ (v)
tosare

κουρκούτι /kuɾˈku.ti/ (n)
impasto

κουρούνα (n)
cornacchia

κουρσεύω (v)
pirateggiare

κουρτίνα /kuɾˈti.na/ (n)
cortina, tenda

κουσκούς (n)
cuscus
  φαγητό

κουτάβι (n)
cucciolo

κουτάλα (n)
mestolo, ramaiolo

κουτάλι /kuˈta.li/ (n)
cucchiaio

κουτορνίθι (n)
babbeo

κουτσαίνω /kuˈt͡se.no/ (v)
zoppicare

κουτσομπολεύω /ku.t͡so.boˈle.vo/ (v)
chiacchierare

κουτσομπολιό /ku.t͡so.boˈʎo/ (n)
pettegolezzo

κουτσό /kuˈt͡so/ (n)
campana

κουφέτο (n)
confetto

κουφός /kuˈfos/ (adj)
sordo

κοφτερός /ko.fteˈɾos/ (adj)
tagliente

κοχλίας (n)
chiocciola

κοχλιακός (adj)
cocleare

κούκλα /ˈku.kla/ (n)
bambola

κούκος /ˈku.kos/ (n)
cuculo, cucù

κούμαρο (n)
corbezzola

κούνια /ˈku.ɲa/ (n)
altalena
culla
  το κρεβατάκι ενός μωρού

κούπα /ˈku.pa/ (n)
cuori
  κούπα στα χαρτιά της τράπουλας

κούραση (n)
stanchezza

κούρεμα /ˈku.ɾe.ma/ (n)
taglio
  το κόψιμο των μαλλιών

κούρμπα (n)
incurvatura

κούρνια (n)
pertica

κούτσουρο /ˈku.t͡su.ɾo/ (n)
ciocco

κούφιος (adj)
vacuo

κράμα /ˈkɾa.ma/ (n)
lega

κράμπα (n)
crampo

κράνο /ˈkɾa.no/ (n)
corniola

κράνος (n)
elmetto, casco

κράση /ˈkɾa.si/ (n)
crasi
  (γραμματικό φαινόμενο)

κράσπεδο /ˈkɾa.spe.ðo/ (n)
margine del marciapiede

κράτηση /ˈkɾa.ti.si/ (n)
prenotazione
  η εξασφάλιση ή η αναγνώριση κατοχής μιας θέσης σε μεταφορικό μέσο, θέατρο κ.λπ., ή ενός δωματίου σε ξενοδοχείο

κράτος /ˈkɾa.tos/ (n)
stato

κρέας (n)
carne

κρέμα /ˈkɾe.ma/ (n)
crema

κρέμομαι /ˈkɾe.mo.me/ (v)
pendere

κρίκετ /ˈkɾi.ket/ (n)
cricket

κρίμα (adv)
peccato

κρίνο /ˈkɾi.no/ (n)
giglio

κρίση /ˈkɾi.si/ (n)
crisi
  επιδείνωση μιας κατάστασης

κρίση πανικού /ˈkɾi.si pa.niˈku/
attacco di panico

κρίσιμος /ˈkɾi.si.mi/ /ˈkɾi.si.mo/ /ˈkɾi.si.mos/ (adj)
critico

κραγιόν /kraˈʝon/ (n)
rossetto

κραδασμός /kɾa.ðaˈzmos/ (n)
vibrazione

κραιπάλη (n)
grande bevuta

κρακόβιακ (n)
cracoviana

κρανίο (n)
cranio, teschio

κρανιοτομή /kɾa.ni.o.toˈmi/ (n)
craniotomia

κρασί /kɾaˈsi/ (n)
vino

κρατήρας /kɾaˈti.ɾas/ (n)
cratere

κρατώ (v)
tenere

κραυγή /kɾaˈvʝi/ (n)
urlo

κρεατίνη (n)
creatina

κρεατοελιά (n)
verruca

κρεατομηχανή /kɾe.a.to.mi.xaˈni/ (n)
tritacarne

κρεβάτι /kɾeˈva.ti/ (n)
letto, alveo
  έπιπλο

κρεμ /ˈkɾem/ (n)
crema

κρεμάλα /kɾeˈma.la/ (n)
patibolo
  το κρέμασμα σε αγχόνη

κρεμάστρα /kɾeˈma.stɾa/ (n)
attaccapanni, gruccia

κρεμάω /kɾeˈma.o/ (v)
agganciare
  αναρτώ

κρεμανταλάς /kɾe.man.daˈlas/ (n)
allampanato

κρεμμύδι /kɾeˈmi.ði/ (n)
cipolla

κρεοπωλείο /kɾe.o.poˈli.o/ (n)
macelleria

κρεοσκοπία (n)
carni

κρεπερί /kɾe.peˈɾi/ (n)
creperia

κρεσέντο /kɾeˈsen.do/ (adv)
crescendo

κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
cretese

κριάρι (n)
ariete

κριθάρι /kɾiˈθa.ɾi/ (n)
orzo

κριθαράκι (n)
risoni
  ζυμαρικό

κριμαϊκός /kɾi.maiˈkos/ (adj)
crimeano

κρινολίνο /kɾi.noˈli.no/ (n)
crinolina

κριτήριο /kɾiˈti.ɾi.o/ (n)
criterio

κριτικισμός /kri.ti.ciˈzmos/ (n)
criticismo

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (n)
critico

κροατικά (n)
croato

κροατικός (adj)
croato

κροκέτα (n)
crocchetta

κροκοδείλια δάκρυα
lacrime di coccodrillo

κροκοδειλάκι (n)
stellione
  σαύρα

κροκόδειλος /kɾoˈko.ði.los/ (n)
coccodrillo

κροταλίας /kɾo.taˈli.as/ (n)
crotalo

κροταφικό οστό
osso temporale

κρουαζιέρα /kɾu.aˈzʝe.ɾa/ (n)
crociera

κρουασάν /kɾu.aˈsan/ (n)
brioche, cornetto

κρούστα (n)
crosta

κρυμμένος
nascosto

κρυοσκοπία (n)
crioscopia

κρυοσκοπικός (adj)
crioscopico

κρυοσκόπιο (n)
crioscopio

κρυοστατικός (adj)
criostatico

κρυπτογραφία (n)
crittografia

κρυπτονόμισμα /kɾi.ptoˈno.mi.zma/ (n)
criptovaluta

κρυπτό (n)
cripto

κρυστάλλωση /kɾiˈsta.lo.si/ (n)
cristallizzazione

κρυσταλλικός /kɾis.ta.liˈci/ /kɾis.ta.liˈko/ /kɾis.ta.liˈkos/ (adj)
cristallino

κρυσταλλογραφία /kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cristallografia

κρυφά (adv)
di nascosto

κρυφακούω /kɾi.faˈku.o/ (v)
origliare

κρυφτό (n)
nascondino

κρυψορχία /kɾi.psoɾˈçi.a/ (n)
criptorchidismo

κρωγμός (n)
gracchio

κρόκος /ˈkɾo.kos/ (n)
croco
  για έλεγχο
  το φυτό

κρόταφος /ˈkɾo.ta.fos/ (n)
tempia

κρότος /ˈkɾo.tos/ (n)
schiocco

κρύβω /ˈkɾivo/ (v)
nascondere

κρύο /ˈkɾi.o/ (n)
freddo

κρύο ανέκδοτο /ˈkɾi.o aˈnek.ðo.to/
battuta stupida

κρύος /ˈkɾi.os/ (adj)
freddo

κρύπτη /ˈkɾi.pti/ (n)
cripta

κρύσταλλο /ˈkɾi.sta.lo/ (n)
cristallo

κρύσταλλος /ˈkɾi.sta.los/ (n)
cristallo

κτήμα /ˈkti.ma/ (n)
fondo

κτίριο /ˈkti.ɾi.o/ (n)
edificio

κτηματολογικός (adj)
catastale

κτηματολόγιο (n)
catasto

κτηνίατρος (n)
veterinario, veterinaria
  κτηνίατρος (επιστήμονας)

κτηνιατρική (n)
veterinaria

κτηνοτροφία (n)
agricoltura

κτητικός (adj)
possessivo

κτλ.
ecc., eccetera

κυάμωση (n)
favismo

κυάνιο (n)
cianuro

κυανίδιο /ci.aˈni.ði.o/ (n)
cianuro

κυανοβακτήριο (n)
cianobatterio

κυανός /ci.aˈnos/ (adj)
azzurro
  μπλε

κυβέρνηση /ciˈveɾ.ni.si/ (n)
governo

κυβερνάω /ci.veɾˈna.o/ (v)
governare, dominare

κυβερνήσιμος (adj)
governabile

κυβερνήτης (n)
governatore

κυβερνησιμότητα (n)
governabilità

κυβερνητική (n)
cibernetica

κυβερνητικός /ci.veɾ.ni.tiˈkos/ (adj)
governativo

κυβερνο-
ciber-

κυβερνοασφάλεια /ci.veɾ.no.a.ˈsfa.li.a/ (n)
cybersicurezza

κυβερνοεπίθεση /ci.veɾ.no.eˈpi.θe.si/ (n)
attacco informatico

κυβερνοχώρος (n)
ciberspazio

κυβικός (adj)
cubico

κυβισμός (n)
cubismo

κυβόφιδο (n)
biscia tassellata

κυδωνιά /ci.ðoˈɲa/ (n)
cotogno

κυδώνι /ci.ˈðo.ni/ (n)
cotogna, mela cotogna
  το φρούτο

κυκλάμινο (n)
ciclamino

κυκλικός /ci.kliˈkos/ (adj)
circolare

κυκλοθυμία (n)
ciclotimia

κυκλοθυμικός /ci.klo.θi.miˈci/ /ci.klo.θi.miˈko/ /ci.klo.θi.miˈkos/ (adj)
ciclotimico

κυκλοφορικός /ci.klo.fo.ɾiˈci/ /ci.klo.fo.ɾiˈko/ /ci.klo.fo.ɾiˈkos/ (adj)
circolatorio

κυκλώνας /ciˈklo.nas/ (n)
ciclone

κυλινδρώνω (v)
ruolo

κυματίζω /ci.maˈti.zo/ (v)
ondeggiare

κυματοθραύστης (n)
frangiflutti

κυνήγι (n)
caccia

κυνήγι μαγισσών
caccia alle streghe

κυνηγητό (n)
caccia

κυνηγός (n)
cacciatore

κυνικά (adv)
cinicamente

κυνικός (n)
cinico
  επίθετο
  ουσιαστικό

κυνισμός (n)
cinismo

κυνόδοντας /ciˈno.ðon.das/ (n)
canino

κυοφορία /ci.o.foˈɾi.a/ (n)
gestazione

κυπαρίσσι /ci.paˈɾi.si/ (n)
cipresso

κυπαρισσώνας (n)
cipressaia, cipresseto

κυπρίνος (n)
carpa

κυπριακός /ci.pɾi.aˈkos/ (adj)
cipriota

κυρία /ciˈɾi.a/ (n)
signora

κυριακάτικος (adj)
domenicale

κυριαρχία /ci.ɾi.aɾˈçi.a/ (n)
sovranità

κυριλέ (adj)
alla moda

κυριλλικός /ci.ɾi.liˈkos/ (adj)
cirillico

κυριολεκτικά (adv)
letteralmente

κυριολεκτικός (adj)
letterale, proprio

κυρτός /ciɾˈtos/ (adj)
convesso

κυστεΐνη (n)
cisteina

κυστεογραφία (n)
cistografia

κυστεοσκόπηση (n)
cistoscopia

κυστικός (adj)
cistico

κυτοφυσιολογία (n)
citofisiologia

κυτταρίνη (n)
cellulosa

κυτταρίτιδα (n)
cellulite

κυτταρικός /ci.ta.riˈkos/ (adj)
cellulare

κυτταρολογία (n)
citologia

κυτταροπλασματικός (adj)
citoplasmatico

κυτταροστατικός (adj)
citostatico

κυτταρόπλασμα (n)
citoplasma

κυψέλη /ciˈpse.li/ (n)
alveare, arnia

κωδεΐνη (n)
codeina

κωδικός (n)
prefisso

κωδωνοκρούστης (n)
campanaro

κωλοβαράω (v)
cazzeggiare

κωλοτούμπα (n)
capriola

κωλοφαρδία (n)
colpo di culo

κωλοχανείο (n)
manicomio

κωλυσιεργώ (v)
obstruire
  παρακωλύω

κωματώδης /ko.maˈto.ðis/ (adj)
comatoso

κωμικότητα (n)
comicità

κωμωδία (n)
commedia

κωνικός (adj)
conico

κωπηλάτης /ko.piˈla.tis/ (n)
rematore

κωπηλάτισσα (n)
rematrice

κωπηλατώ (v)
remare

κωφάλαλος /koˈfa.la.los/ (adj)
sordomuto

κωφός (adj)
i non udenti

κόβω /ˈko.vo/ (v)
smettere, tagliare

κόκαλο (n)
calzascarpe
  εργαλείο για τα παπούτσια
osso
  μέρος σκελετού

κόκκινη κάρτα (n)
cartellino rosso

κόκκινο /ˈko.ci.no/ (n)
rosso

κόκκινος /ˈko.ci.nos/ (adj)
rosso
  που έχει κόκκινο χρώμα
  ο κομουνιστής

κόκκος /ˈko.kos/ (n)
grano, granello

κόκορας /ˈko.ko.ɾas/ (n)
gallo
  το αρσενικό της κότας

κόκπιτ (n)
abitacolo

κόλακας (n)
lusingatore

κόλαση /ˈko.la.si/ (n)
inferno

κόλιαντρος (n)
coriandolo

κόλλα /ˈko.la/ (n)
colla
  συγκολλητικό υλικό

κόλπο /ˈkol.po/ (n)
trucco

κόλπος /ˈkol.pos/ (n)
baia, golfo
  γεωγραφικός όρος
vagina
  γυναικολογία: τμήμα των γεννητικών οργάνων

κόμβος /ˈkoɱ.vos/ (n)
nodo
  μονάδα ταχύτητας
  σημείο

κόμης /ˈko.mis/ (n)
conte

κόμισσα (n)
contessa

κόμμα /ˈko.ma/ (n)
partito
  πολιτική οργάνωση
virgola
  σημείο στίξης

κόμμωση /ˈko.mo.si/ (n)
acconciatura

κόμπος /ˈkom.bos/ (n)
nodo

κόμπρα /ˈco.bɾa/ (n)
cobra

κόνδυλος (n)
tubero
  υπόγειος βλαστός

κόντες (n)
conte

κόντρα (adv)
contrario

κόπανος (n)
correggiato, mestola
  εργαλείο

κόρα (n)
crosta

κόρακας /ˈko.ɾa.kas/ (n)
corvo

κόρη /ˈko.ɾi/ (n)
figlia
  η θυγατέρα

κόρνο /ˈkoɾ.no/ (n)
corno

κόρυζα /ˈko.ɾi.za/ (n)
pipita

κόσα (n)
xhosa
  γλώσσα
falce
  εργαλείο

κόσκινο (n)
setaccio

κόσμημα (n)
gioiello

κόσμος /ˈko.zmos/ (n)
mondo
  η Γη

κόστος /ˈko.stos/ (n)
costo

κότα /ˈko.ta/ (n)
gallina, pollo

κότερο /ˈko.te.ɾo/ (n)
cutter

κότσος /ˈko.t͡sos/ (n)
chignon

κότσυφας /ˈko.t͡si.fas/ (n)
merlo

κόφτης /ˈko.ftis/ (n)
tronchese

κόψη /ˈko.psi/ (n)
filo

κόψιμο (n)
alzata

κύβος /ˈci.vos/ (n)
cubo

κύηση /ˈci.i.si/ (n)
gravidanza

κύκλος /ˈci.klos/ (n)
ciclo
  που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα
cerchio, circolo
  όρος στη γεωμετρία

κύκνειο άσμα
canto del cigno

κύκνος /ˈci.knos/ (n)
cigno

κύλινδρος /ˈci.lin.ðɾos/ (n)
cilindro

κύμα /ˈci.ma/ (n)
onda

κύμβαλο /ˈciɱ.va.lo/ (n)
piatto

κύμινο (n)
cumino

κύπελλο (n)
coppa

κύριο όνομα
nome proprio

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (adj)
principale

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (n)
signore
  συνοδευτικό του ονόματος

κύρος (n)
prestigio

κύρωση (n)
sanzione
  τιμωρία

κύστη (n)
vescica

κύτος /ˈci.tos/ (n)
scafo, stiva

κύτταρο /ˈci.ta.ɾo/ (n)
cellula

κύψελος /ˈci.pse.los/ (n)
rondone

κώδικας /ˈko.ði.kas/ (n)
codice

κώλος /ˈko.los/ (n)
culo

κώμα /ˈko.ma/ (n)
coma

κώνος (n)
cono

κώφωση (n)
sordità

λάβα (n)
lava

λάβαρο (n)
striscione

λάδι /ˈla.ði/ (n)
olio
dare esca al fuoco
  ρίχνω λάδι στη φωτιά, χύνω λάδι στη φωτιά

λάθος /ˈla.θos/ (n)
errore, sbaglio
  λάθος

λάκα /ˈla.ka/ (n)
lacca

λάκκος /ˈla.kos/ (n)
fossa

λάμα (n)
lama

λάμπα /ˈlam.ba/ (n)
lampada

λάμψη (n)
splendore

λάρυγγας (n)
laringe

λάσπη /ˈla.spi/ (n)
fango

λάστιχο /ˈla.sti.xo/ (n)
gomma

λάτε (adj)
caffellatte, caffè latte

λάχανο /ˈla.xa.no/ (n)
cavolo

λέβητας /ˈle.vi.tas/ (n)
caldaia

λέιζερ /ˈlei̯.zeɾ/ (n)
laser

λέκτορας (n)
conferenziere

λέμφωμα /ˈlem.o.a/ (n)
linfoma

λέξη /ˈle.ksi/ (n)
parola, termine

λέξημα /ˈle.ksi.ma/ (n)
lessema

λέπι (n)
scaglia, squama

λέπρα (n)
lebbra

λέσχη (n)
circolo, club

λέω /ˈle.o/ (v)
dire

λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
dire pane al pane e vino al vino

λήγω /ˈli.ɣo/ (v)
arrivare

λήθαργος /ˈli.θaɾ.ɣos/ (n)
letargo

λήθη /ˈli.θi/ (n)
oblio

λήμμα /ˈli.ma/ (n)
lemma
  λήμμα λεξικού

λήξη (n)
scadenza

λίβρα (n)
libbra

λίγο (adv)
poco

λίγος /ˈli.ɣos/ (adj)
poco

λίθιο /ˈli.θi.o/ (n)
litio

λίμα /ˈli.ma/ (n)
lima

λίμνη /ˈli.mni/ (n)
lago

λίμπερο (adj)
libero

λίπος (n)
grasso

λίπωμα (n)
lipoma

λίρα (n)
lira

λίστα /ˈli.sta/ (n)
lista
  κατάλογος

λίτρο (n)
litro

λα (n)
la

λαίδη /ˈle.ði/ (n)
lady

λαβή /laˈvi/ (n)
coccia

λαβίδα (n)
forcipe

λαβράκι (n)
branzino, spigola

λαβυρινθίτιδα /la.vi.ɾinˈθi.ti.ða/ (n)
labirintite

λαβύρινθος /laˈvi.ɾin.θos/ (n)
labirinto

λαγνεία (n)
libidine

λαγουμιτζής (n)
minatore

λαγός /laˈɣos/ (n)
lepre

λαδινικά (n)
Ladino

λαδόκολλα (n)
cartaforno

λαζάνια /laˈza.ɲa/ (n)
lasagna

λαζαριστής (n)
lazzarista

λαθρέμπορος /laˈθɾem.bo.ɾos/ (n)
contrabbandiere

λαθρεμπόριο /la.θɾemˈbo.ɾi.o/ (n)
contrabbando

λαθρεπιβάτης (n)
clandestino

λαθροθήρας (n)
bracconiere

λαθροθηρία (n)
bracconaggio

λαθρομετανάστης /la.θɾo.me.taˈna.stis/ (n)
clandestino

λαιμαργία (n)
ghiottoneria

λαιμητόμος /le.miˈto.mos/ (n)
patibolo

λαιμός /leˈmos/ (n)
gola
  μπροστινό εσωτερικό τμήμα του λαιμού
gola, collo
  τμήμα του σώματος

λακές /laˈces/ (n)
valletto

λακκάκι /laˈka.ci/ (n)
fossetta
  βαθούλωμα στο μάγουλο

λακκούβα (n)
buca

λακτόζη (n)
lattosio

λακωνικός (adj)
laconico

λαμέ /laˈme/ (n)
lamé

λαμαρίνα (n)
lamiera

λαμαϊσμός (n)
lamaismo

λαμδακισμός (n)
lamdacismo

λαμιακός /la.mi.aˈkos/ (adj)
lamiaco

λαμπερός /lam.beˈɾos/ (adj)
brillante

λαμπρυντικό /lam.bɾin.diˈko/ (n)
brillantante

λανδγράβος (n)
langravio

λανθάνιο (n)
lantanio
  λανθάνιο

λανθάνων
latente
  που παραμένει κρυμμένος και δεν γίνεται αντιληπτός

λανθασμένα (adv)
erroneamente

λανολίνη /la.noˈli.ni/ (n)
lanolina

λαογράφος (n)
folclorista

λαοθάλασσα (n)
marea di persone, marea umana

λαουτίστας (n)
liutista

λαούτο /laˈu.to/ (n)
liuto

λαπαροσκοπικός /la.pa.ɾo.sko.piˈkos/ (adj)
laparoscopico

λαπαροσκόπηση /la.pa.ɾoˈsko.pi.si/ (n)
laparoscopia

λαρδί /laɾˈði/ (n)
lardo

λαρυγγίτιδα /la.ɾiŋˈɟi.ti.ða/ (n)
laringite

λαρυγγικός /la.ɾiŋ.ɟiˈkos/ (adj)
laringico

λαρυγγολογία (n)
laringologia

λασπωτήρας (n)
parafango

λατέρνα (n)
organo a rullo

λατίνι (n)
vela latina

λατινικά /la.ti.niˈka/ (adv)
latino
  ουσιαστικό

λατινικό αλφάβητο
Alfabeto latino

λατινικός (adj)
latino

λατινισμός /la.ti.niˈzmos/ (n)
latinismo

λατινιστής (n)
latinista

λατομείο /la.toˈmi.o/ (n)
cava di pietra, cava

λατρεία /laˈtɾi.a/ (n)
adorazione

λαχαίνω /laˈçe.no/ (v)
sorteggiare
  τυχαίνω σε κλήρωση

λαχανιάζω (v)
ansare

λαχανικό (n)
verdura

λαχείο /laˈçi.o/ (n)
biglietto

λαχταρώ (v)
bramare

λαϊκή αγορά /la.iˈci a.ɣoˈɾa/
mercato delle pulci

λαϊκή δημοκρατία /la.iˈci ði.mo.kɾaˈti.a/
repubblica popolare

λαϊκισμός (n)
populismo

λαϊκός /la.iˈkos/ (adj)
popolare
  που προέρχεται από το λαό και απευθύνεται στον μέσο άνθρωπο

λαός /laˈos/ (n)
popolo

λεία /ˈli.a/ (n)
preda

λείος (adj)
liscio

λείπω /ˈli.po/ (v)
mancare

λείψανο /ˈli.psa.no/ (n)
salma

λεβάντα (n)
lavanda

λεγεωνάριος (n)
legionario

λεγεώνα (n)
legione

λειτουργία /li.tuɾˈʝi.a/ (n)
liturgia, messa
  θρησκευτική ιεροτελεστία
funzione
  ο ιδιαίτερος ρόλος που παίζει ένα μέρος ενός συστήματος
  ο τρόπος εργασίας ενός συστήματος ή ενός μέρους του

λειτουργικό σύστημα
sistema operativo

λειτουργικός /li.tuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
funzionale

λειτουργικότητα /li.tuɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
funzionalità

λειτουργισμός (n)
funzionalismo

λειτουργός (n)
funzionario

λειτουργώ (v)
funzionare

λειχήνα /liˈçi.na/ (n)
lichene
  βιολογικό σύμπλεγμα

λειψανοθήκη (n)
lipsanoteca

λεκάνη (n)
bacino
  ανατομία
bacinella
  γεωγραφία

λεκάνη απορροής
bacino idrografico

λεκές /leˈces/ (n)
chiazza

λεκιθίνη (n)
lecitina

λεμονί /le.moˈni/ (n)
al limone

λεμονιά (n)
limone

λεμφαγγείο /leɱ.faŋˈɟi.o/ (n)
linfocita

λεμφατισμός (n)
linfatismo

λεμφοκυτταρικός (adj)
linfocitare

λεμφοκύτταρο (n)
linfocita
  λεμφοκύτταρο

λεμόνι /leˈmo.ni/ (n)
limone

λενινισμός (n)
leninismo

λεξικογράφος (n)
lessicografa

λεξικογραφία /le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a/ (n)
lessicografia

λεξικό /le.ksiˈko/ (n)
dizionario, vocabolario

λεξιλόγιο /le.ksiˈlo.ʝi.o/ (n)
vocabolario

λεξιπλασία /le.ksi.plaˈsi.a/ (n)
occasionalismo

λεοπάρδαλη (n)
leopardo

λεπίδα (n)
lama

λεπρός (adj)
lebbroso

λεπτομέρεια (n)
dettaglio

λεπτομερής /le.pto.meˈɾis/ (adj)
dettagliato

λεπτό (n)
minuto
  1/60 της μοίρας
  1/60 της ώρας

λεπτό έντερο
intestino tenue

λεπτόνιο (n)
leptone

λεπτός (adj)
sottile

λεσβία /leˈzvi.a/ (n)
lesbical, lesbica

λεσβιασμός (n)
lesbismo

λετονικός (adj)
lettone

λευκή απεργία
sciopero bianco

λευκαίνω (v)
imbiancare

λευκοκυτόλυση (n)
leucocitolisi

λευκορωσικά /lef.ko.ɾo.siˈka/ (n)
bielorusso

λευκορωσικός /lef.ko.ɾo.siˈkos/ (adj)
bielorusso

λευκό (n)
bianco

λευκό αιμοσφαίριο
leucocito

λευχαιμία (n)
leucemia

λευχαιμικός (adj)
leucemico

λεφτά /leˈfta/ (n)
soldi

λεχώνα (n)
puerpera

λεωφορείο /le.o.foˈɾi.o/ (n)
autobus

λεωφορειακός (adj)
dello autobus

λεωφόρος (n)
viale

λεύκα /ˈlef.ka/ (n)
pioppo

λεύκη /ˈlef.ci/ (n)
vitiligine
  δερματική πάθηση

ληγμένος
scaduto

λησμοσύνη (n)
dimenticanza

ληστής /liˈstis/ (n)
brigante

ληστεύω (v)
rapinare

λιάζομαι (v)
crogiolarsi

λιάνα /ˈʎana/ (n)
liana

λιανεμπόριο /ʎa.nemˈbo.ɾi.o/ (n)
commercio al dettaglio

λιανικός /ʎa.niˈkos/ (adj)
al dettaglio

λιβάδι /liˈva.ði/ (n)
prato

λιβάνι /liˈva.ni/ (n)
incenso

λιβελογράφος /li.ve.loˈɣɾa.fos/ (n)
libellista

λιβελούλα /li.veˈlu.la/ (n)
libellula

λιγκατούρα (n)
legatura

λιγνίτης (n)
lignite

λιγνιτωρυχείο /li.ɣni.to.ɾiˈçi.o/ (n)
miniera di carbone

λιγοστεύω (v)
diminuire

λιγούστρο (n)
ligustro

λιγότερο /liˈɣo.te.ɾo/ (adv)
meno

λιθάνθρακας (n)
carbone fossile

λιθάργυρος (n)
litargirio

λιθοβολισμός /liθovoliˈzmos/ (n)
lapidazione

λιθογραφία /li.θo.ɣraˈfi.a/ (n)
litografia
  η τέχνη

λιθοτομία (n)
litotomia
  ιατρική

λιθουανικός (adj)
lituano

λιθόσφαιρα /liˈθo.sfe.ɾa/ (n)
litosfera

λιθώνας /liˈθo.nas/ (n)
morena

λικέρ /liˈceɾ/ (n)
liquore

λιμάνι /liˈma.ni/ (n)
porto

λιμασμένος
affamato

λιμεναρχείο /li.me.naɾˈçi.o/ (n)
capitaneria di porto

λιμενοβραχίονας (n)
frangiflutti

λιμνάζω (v)
ristagnare

λιμνοθάλασσα (n)
laguna

λιμνόβιος (adj)
lacustre

λιμνόμετρο (n)
idrometro

λιμουζίνα (n)
limousine

λιμπρέτο (n)
libretto

λιμός /liˈmos/ (n)
carestia
  μεγάλη πείνα

λινάρι /liˈna.ɾi/ (n)
lino

λιναρόσπορος /li.naˈɾo.spo.ɾos/ (n)
seme di lino

λινόλεουμ (n)
linoleum

λιοντάρι /ʎonˈda.ɾi/ (n)
leone

λιονταράκι /ʎon.daˈɾa.ci/ (n)
leonessa, leoncino

λιονταρίνα /ʎon.daˈɾi.na/ (n)
leonessa

λιπαίνω /liˈpe.no/ (v)
lubrificare

λιπαντικό (n)
lubrificante

λιπαρός /li.paˈɾos/ (adj)
grasso

λιποαναρρόφηση (n)
liposuzione

λιπογλυπτική (n)
liposcultura

λιποδιαλυτός (adj)
liposolubile

λιποθυμία /li.po.θiˈmi.a/ (n)
svenimento

λιποθυμώ (v)
svenire

λιποπρωτεΐνη /li.po.pro.teˈi.ni/ (n)
lipoproteina

λιποτάκτης (n)
disertore

λιποτακτώ (v)
disertare

λιποταξία (n)
diserzione

λιπόψυχος (adj)
pusillanime

λιπώδης /liˈpo.ðis/ (adj)
adiposo

λιρέτα /liˈɾe.ta/ (n)
liretta

λιτότητα /liˈto.ti.ta/ (n)
austerità

λιώνω /ˈʎo.no/ (v)
sciogliere

λοίμωξη /ˈli.mo.ksi/ (n)
infezione

λοβοτομή (n)
lobotomia

λοβός (n)
lobo

λογάριθμος /loˈɣa.ɾi.θmos/ (n)
logaritmo

λογαριασμός (n)
bolletta

λογικά (adv)
a rigor di logica

λογική (n)
logica

λογισμικό (n)
software, programma

λογισμός /lo.ʝiˈzmos/ (n)
calcolo

λογιστική (n)
contabilità

λογογράφος (n)
logografo

λογοκλοπή /lo.ɣo.klo.ˈpi/ (n)
plagio

λογοκλοπώ (v)
plagiare

λογοκλόπος (n)
plagiatore

λογοκρισία /lo.ɣo.kɾiˈsi.a/ (n)
censura

λογοτεχνία /lo.ɣo.teˈxni.a/ (n)
letteratura

λογοτεχνικός (adj)
letterario

λογχοφόρος (adj)
lanciere

λογόρροια (n)
logorrea

λοιδορία (n)
ingiuria, oltraggio

λοιδορώ /li.ðoˈɾo/ (v)
oltraggiare, ingiurare

λοιπόν
allora, dunque

λοκάντα (n)
locanda

λοκντάουν (n)
lockdown, misure di confinamento

λονδρέζικος (adj)
di Londra

λοξοδρομία (n)
lossodromica
  ναυτικός όρος

λοξός /loˈksos/ (adj)
storto
  ο μη ευθύς

λοσιόν /loˈsi̯on/ (n)
lozione

λοστρόμος (n)
nostromo

λοταρία /lo.taˈɾi.a/ (n)
lotteria

λουθηρανισμός (n)
luteranesimo

λουθηρανός (adj)
luterana

λουκάνικο /luˈka/ (n)
salsiccia
  λουκάνικο (φαγώσιμο)

λουκέτο /luˈce.to/ (n)
lucchetto

λουκούμι /luˈku.mi/ (n)
lokum

λουλούδι /luˈlu.ði/ (n)
fiore

λουξ /ˈluks/ (n)
lux
  ηλεκτρολογία, φυσική

λουρί /luˈɾi/ (n)
cinghia
  για το δέσιμο ή τη στερέωση αντικειμένων
guinzaglio
  την οδήγηση ζώων

λουσέρνα (n)
lucerna

λουτήτιο (n)
lutezio

λουτζ /ˈlud͡z/ (n)
slittino

λουτρό /luˈtɾo/ (n)
stanza da bagno

λουφάζω (v)
imbacuccare, tacere

λοφάκι (n)
collinetta

λοχίας /loˈçi.as/ (n)
sergente

λοχαγός /lo.xaˈɣos/ (n)
capitano

λούγαρο (n)
lucherino

λούνα παρκ (n)
luna park

λούπινο /ˈlu.pi.no/ (n)
lupino

λούστρος /ˈlu.stɾos/ (n)
lustrascarpe

λυγίζω /liˈʝi.zo/ (v)
piegare

λυγαριά (n)
vimini

λυγιστός /li.ʝiˈsti/ /li.ʝiˈsto/ /li.ʝiˈstos/ (adj)
curvato

λυγμός (n)
singhiozzo

λυθρίνι (n)
pagello

λυκάκι /liˈka.ci/ (n)
lupacchiotto

λυκάνθρωπος /liˈkan.θɾo.pos/ (n)
licantropo, lupo mannaro

λυκίσκος /liˈci.skos/ (n)
luppolo

λυκόφως /liˈko.fos/ (n)
crepuscolo

λυμαίνομαι /liˈme.no.me/ (v)
infestare

λυπάμαι /liˈpa.me/ (v)
avere compassione di

λυπημένος
triste

λυσίνη (n)
lisina

λυσιτελής /li.si.teˈlis/ (adj)
conveniente

λυσσασμένος /lisaˈzmenos/
arrabbiato

λυτρωτής /li.tɾoˈtis/ (n)
redentore

λυχνάρι (n)
lucerna

λωρένσιο (n)
laurenzio

λωτός /loˈtos/ (n)
loto, cachi

λόγιο δάνειο
voce colta

λόγιος /ˈlo.ʝi.os/ (n)
accademico

λόγος /ˈlo.ɣos/ (n)
motivo

λόγχη /ˈloŋ.çi/ (n)
lancia

λόξιγκας /ˈlo.ksiŋ.ɡas/ (n)
singhiozzo

λόφος /ˈlo.fos/ (n)
collina, colle

λόχμη (n)
bosco, cespo

λόχος (n)
compagnia

λύγκας /ˈliŋ.ɡas/ (n)
lince

λύκαινα (n)
lupa

λύκειο (n)
liceo, scuola superiore

λύκος /ˈli.kos/ (n)
lupus
  αυτοάνοσο νόσημα
lupo
  θηλαστικό

λύπη /ˈli.pi/ (n)
tristezza

λύρα /ˈli.ɾa/ (n)
lira

λύση /ˈli.si/ (n)
soluzione
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω

λύσσα /ˈli.sa/ (n)
accanimento, rabbia

λύτρα (n)
riscatto

λύτρωση (n)
riscatto

μάγειρας /ˈma.ʝi.ɾas/ (n)
cuoco, cuciniere

μάγευση (n)
incantimento, incanto

μάγια /ˈma.ʝa/ (n)
fattura
  κάνω μαγικά

μάγισσα /ˈma.ʝi.sa/ (n)
strega

μάγμα (n)
magma

μάγος (n)
mago

μάγουλο /ˈma.ɣu.lo/ (n)
guancia, gota

μάζα /ˈma.za/ (n)
massa

μάθημα (n)
lezione

μάθηση (n)
apprendimento

μάλλινος (adj)
di lana

μάλλον /ˈma.lon/ (adv)
abbastanza

μάμπο (n)
mambo

μάνγκο /ˈmaŋ.ɡo/ (n)
mango

μάννα (n)
manna

μάντης /ˈman.dis/ (n)
indovino

μάντισσα (n)
indovina

μάντρα /ˈman.dɾa/ (n)
mantra
  (στον ινδουισμό)

μάντρα /ˈman.dɾa/ /ˈman.tɾa/ (n)
recinto
  η μάντρα

μάραθο (n)
finocchio

μάργα (n)
marna

μάρκα (n)
chip
  αντικείμενο που αντιπροσωπεύει νόμισμα

μάρκο /ˈmaɾ.ko/ (n)
marco

μάρμαρο /ˈmaɾ.ma.ɾo/ (n)
marmo

μάρτυρας /ˈmaɾ.ti.ɾas/ (n)
martire
  αυτός που βασανίστηκε ή θανατώθηκε
teste, testimone
  αυτός που βλέπει ή ακούει κάτι, αυτός που δίνει πληροφορίες στο δικαστήριο

μάσα (n)
sbobba

μάσκα /ˈma.ska/ (n)
maschera

μάσκαρα (n)
mascara

μάστιγα (n)
flagello
  για έλεγχο

μάταια (adv)
invano

μάταιος (adj)
vano

μάτην /ˈma.tin/ (adv)
invano

μάτι /ˈma.ti/ (n)
fare la politica dello struzzo
  κάνω τα στραβά μάτια
occhio
  όργανο όρασης

μάχη /ˈma.çi/ (n)
battaglia

μέγγενη /ˈmeŋ.ɟe.ni/ (n)
morsa

μέγεθος /ˈme.ʝe.θos/ (n)
dimensione

μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (n)
medusa

μέθη /ˈme.θi/ (n)
sbronza

μέθοδος /ˈme.θo.ðos/ (n)
metodo

μέθυσος (n)
ubriaca

μέλι /ˈme.li/ (n)
miele

μέλισσα (n)
ape, ape domestica
  έντομο

μέλλον /ˈme.lon/ (n)
futuro, avvenire

μέλλοντας /ˈme.lon.das/ (n)
futuro
  χρόνος ρημάτων

μέλος /ˈme.los/ (n)
membro
  τμήμα του σώματος

μέντα (n)
menta

μέντορας /ˈmen.do.ɾas/ (n)
mentore

μένω /ˈme.no/ (v)
restare
  δεν μετακινούμαι
abitare
  κατοικώ

μέρα /ˈme.ɾa/ (n)
giorno, giornata
  24 ώρες

μέρισμα (n)
dividendo

μέρος /ˈme.ɾos/ (n)
parte
  τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου

μέρος του λόγου
parte del discorso
  γραμματικό μέρος του λόγου

μέσα /ˈme.sa/ (adv)
dentro
  εσωτερικό χώρου ή αντικειμένου

μέση /ˈme.si/ (n)
metà
  το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου

μέση γαλλική
francese medio

μέσο (n)
mezzo
  κάτι που χρησιμοποιεί κάποιος για να πετύχει τον σκοπό του
  κάτι που απέχει εξίσου από δύο άλλα πράγματα
  μεταφορικά: κάτι που βρίσκεται ανάμεσα σε άλλα πράγματα

μέσο μαζικής μεταφοράς /ˈme.so ma.ziˈcis me.ta.foˈɾas/
servizio pubblico

μέσος /ˈme.sos/ (adj)
medio

μέσος /ˈme.sos/ (n)
medio
  μεσαίο δάκτυλο

μέταλλο /ˈme.ta.lo/ (n)
metallo

μέτζο σοπράνο /ˈme.d͡zo soˈpɾa.no/ (n)
mezzosoprano

μέτοικος (n)
meteco

μέτοχος /ˈme.to.xos/ (n)
azionista
  που έχει μετοχές

μέτριος (n)
medio
  μεσαίος
mediocre
  όχι άξιος

μέτρο /ˈme.tɾo/ (n)
metro

μέτωπο /ˈme.to.po/ (n)
fronte

μήκος (n)
lunghezza

μήλο /ˈmi.lo/ (n)
mela, pomo

μήνας /ˈmi.nas/ (n)
mese

μήνας του μέλιτος
luna di miele

μήνιγγα (n)
meninge

μήνυμα /ˈmi.ni.ma/ (n)
messagio

μήνυση /ˈmi.ni.si/ (n)
denuncia, querela

μήτρα (n)
utero
  (ανατομία)

μίασμα (n)
miasma

μίλι (n)
miglio

μίσος /ˈmi.sos/ (n)
odio

μίσχος (n)
gambo

μίτρα /ˈmi.tɾa/ (n)
mitra

μίτωση /ˈmi.to.si/ (n)
mitosi

μα
per
  Μόριο

μαΐστρος (n)
maestrale

μαέστρος /maˈe.stros/ (n)
direttore d'orchestra
  διευθυντής ορχήστρας

μαίανδρος /ˈme.an.ðɾos/ (n)
meandro

μαγαζί (n)
negozio

μαγγάνιο (n)
manganese

μαγδαλήνιος /ma.ɣðaˈli.ni.os/ (adj)
magdaleniano

μαγεία /maˈʝi.a/ (n)
magia

μαγείρισσα (n)
cuoca

μαγειρική /ma.ʝi.ɾiˈci/ (n)
cucina

μαγιά /maˈʝa/ (n)
lievito

μαγικός (adj)
magico

μαγιονέζα /ma.ʝoˈne.za/ (n)
maionese

μαγιό /maˈʝo/ (n)
costume da bagno, costume

μαγκάλι /ma(ŋ)ˈɡa.li/ (n)
braciere

μαγκούρα /maŋˈɡu.ɾa/ /maˈɡu.ɾa/ (n)
bastone con manico curvo

μαγκούστα /maŋˈkus.ta/ (n)
mangusta

μαγματικός (adj)
magmatico

μαγνήσιο (n)
magnesio

μαγνήτης (n)
calamita, magnete

μαγνησία (n)
magnesia

μαγνητικό πεδίο (n)
campo magnetico

μαγνητικός /ma.ɣni.tiˈkos/ (adj)
magnetico

μαγνητισμός (n)
magnetismo

μαγνητόσφαιρα (n)
magnetosfera

μαγνητόφωνο (n)
magnetofono

μαδαροκέφαλος (adj)
calvo

μαδριλένικος /ma.ðɾiˈle.ni.kos/ (adj)
madrileno

μαζί (adv)
insieme, assieme

μαζικά (adv)
massicciamente

μαζικός αριθμός
numero di massa

μαζοχίστρια (n)
masochista

μαζοχισμός (n)
masochismo

μαθήτρια /maˈθi.tɾi.a/ (n)
scolara

μαθαίνω /maˈθe.no/ (v)
imparare, apprendere

μαθηματικά /ma.θi.ma.tiˈka/ (n)
matematica

μαθηματικοποιώ (v)
matematizzare

μαθηματικός (n)
matematico
  αρσενικό ή κοινό

μαθητευόμενος
apprendista

μαιευτική (n)
maieutica
  διαλεκτική μέθοδος

μακάβριος (adj)
macabro

μακέλεμα (n)
mandragora

μακαρίτης (n)
fu

μακαρόν /ma.kaˈɾon/ (n)
macaron

μακαρόνια /ma.kaˈɾo.ɲa/ (n)
spaghetti

μακεδονικός (adj)
macedone

μακιάτο (n)
macchiato

μακιαβελικός /ma.cia.ve.liˈkos/ (adj)
machiavellico

μακιαβελισμός /ma.ca.ve.liˈzmos/ (n)
machiavellismo

μακιγιάζ (n)
trucco

μακριά (adv)
lontano

μακρινός (adj)
distante

μακροβιοτική (n)
macrobiotica

μακροζωία /ma.kɾo.zoˈi.a/ (n)
longevitá

μακρομόριο (n)
macromolecola

μακροοικονομία (n)
macroeconomia

μακροοικονομικός (adj)
macroeconomico

μακροπρόθεσμος (adj)
a lungo termine

μακρόκλιμα (n)
macroclima

μακρόκοσμος (n)
macrocosmo

μακρόστενος (adj)
oblungo

μακρύς /maˈkɾis/ (adj)
lungo

μαλάκας /maˈla.kas/ (n)
coglione, segaiolo

μαλάκιο /maˈla.ci.o/ (n)
mollusco

μαλακτικό (n)
balsamo

μαλαχίτης (n)
malachite

μαλαϊκά (n)
malese

μαλλί (n)
lana
  το τρίχωμα ορισμένων ζώων

μαλλιά /maˈʎa/ (n)
fronte

μαλτέζικα (n)
maltese

μαλτέζικος (adj)
maltese

μαμά /maˈma/ (n)
mamma

μαμή (n)
ostetrica

μαμμωνάς (n)
vitello d'oro

μαμούθ (n)
mammut

μανάβικο (n)
verduraio

μανάτος (n)
lamantino
  ουσιαστικό

μανέστρα (n)
minestra, orzo, risi, risoni

μανία /maˈni.a/ (n)
mania

μανίκι (n)
manica

μανδαρίνος (n)
mandarino

μανδαρινισμός (n)
mandarinism

μανδραγόρας (n)
mandragora

μανδύας (n)
mantello

μανιέρα (n)
maniera

μανιακός (n)
maniaco

μανιασμένος
furibondo

μανιβέλα /ma.niˈve.la/ (n)
manivella

μανιερισμός /ma.ɲe.ɾiˈzmos/ (n)
manierismo

μανιοκατάθλιψη (n)
sindrome maniaco-depressiva

μανιτάρι (n)
fungo
  μύκητας

μανιφέστο /ma.niˈfe.sto/ (n)
manifesto

μανιχαϊσμός (n)
manicheismo

μανιώδης /ma.niˈo.ðis/ (adj)
maniaco
  με τον υπολογιστή

μανούλα (n)
mamà

μανσέτα /manˈse.ta/ (n)
polsino

μαντάρω (v)
rammendare

μαντίλι /manˈdi.li/ (n)
fazzoletto

μανταλάκι (n)
molletta

μανταρίνι /ma(n).daˈɾi.ni/ (n)
mandarino

μανταρινιά (n)
mandarino

μαντείο /manˈdi.o/ (n)
oracolo

μαντεύω (v)
azzeccare

μαντζουράνα /man.d͡zuˈɾa.na/ (n)
maggiorana

μαντινάδα /man.diˈna.ða/ (n)
mantinada

μαντολάτο /man.doˈla.to/ (n)
mandorlato, torrone

μαντολίνο /man.doˈli.no/ (n)
mandolino

μαντρώνω (v)
recintare

μαντόλα /manˈdo.la/ (n)
mandola

μανόμετρο (n)
manometro

μαξιλάρι /ma.ksiˈla.ɾi/ (n)
guanciale, cuscino

μαξιμαλισμός (n)
massimalismo

μαοϊσμός (n)
maoismo

μαρέγκα (n)
meringa

μαρίδα (n)
pesce minuto
  το ψάρι

μαραθώνιος /ma.ɾaˈθo.ni.os/ (adj)
maratona

μαργαρίνη (n)
margarina

μαργαρίτα (n)
margherita

μαργράβος (n)
margravio

μαργραβάτο (n)
marca, margraviato

μαριχουάνα (n)
erba

μαρκήσιος /maɾˈci.si.os/ (n)
marchese

μαρκίζα (n)
pensilina

μαρκαδόρος (n)
marcatore

μαρκασίτης (n)
marcasite

μαρκησία (n)
marchesa

μαρμαρυγή (n)
fibrillazione

μαρμαρυγίας (n)
mica
  οι μαρμαρυγίες

μαρμελάδα /maɾ.meˈla.ða/ (n)
marmellata

μαρμότα (n)
marmotta

μαρξισμός (n)
marxismo

μαροκινός (adj)
marocchino

μαρούλι /maˈɾu.li/ (n)
lattuga

μασητήρας (n)
massetere

μασσαλιώτιδα (n)
marsigliese

μαστάρι (n)
mammella

μαστίγιο (n)
frusta

μασταμπάς (n)
mastaba

μαστιγώνω (v)
frustare

μαστογραφία (n)
mammografia

μαστόδοντας (n)
mastodonte

μασχάλη (n)
ascella

ματ (n)
scacco matto
  σκάκι

ματαιοδοξία (n)
vanità

ματαιόδοξος (adj)
vanitoso

ματαιώνω /ma.teˈo.no/ (v)
annullare

ματζόρε (adj)
maggiore

ματσόλα (n)
mazzuolo
  δικέφαλο σφυρί

ματωμένος
insanguinato

μαυρίζω (v)
abbronzarsi
  μαυρίζω στον ήλιο

μαυροπίνακας /ma.vɾoˈpi.na.kas/ (n)
lavagna

μαυροτσιρώνι (n)
leuciscus rutilus

μαυσωλείο /maf.soˈli.o/ (n)
mausoleo

μαφία (n)
mafia

μαχαίρι /maˈçe.ɾi/ (n)
coltello

μαχαιρώνω /ma.çeˈɾo.no/ (v)
pugnalare

μαχαραγιάς (n)
maragià

μαϊμού (n)
scimmia

μαϊντανός /mai̯.daˈnos/ (n)
prezzemolo

μαϊστράλι (n)
maestrale

μαϊτνέριο (n)
meitnerio

μαόνι /maˈo.ni/ (n)
mogano

μαύρη αγορά
mercato nero

μαύρο (n)
nero

μαύρος /ˈma.vɾos/ (n)
nero

μαύρος πάγος /ˈma.vɾos ˈpa.ɣos/
vetrone

μαύρος χρυσός
oro nero

με /me/
con
  (για όλες τις σημασίες)

με τα πόδια
a piedi

μείγμα /ˈmiɣ.ma/ (n)
miscela

μείον (n)
meno
  επίρρημα
segno meno
  ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

μείωση (n)
diminuzione

μεγάλος /meˈɣa.los/ (adj)
grande, grosso

μεγάφωνο (n)
megafono
  εξάρτημα

μεγέθυνση (n)
ingrandimento

μεγα- /me.ɣα/
mega-

μεγαβατώρα /me.ɣa.vaˈto.ra/ (n)
megawattora

μεγαηλεκτρονιοβόλτ (n)
megaelettronvolt

μεγαλείο /me.ɣaˈli.o/ (n)
grandezza

μεγαλειότατος /me.ɣa.liˈo.ta.tos/ (n)
maestoso

μεγαλειότητα /me.ɣa.liˈo.ti.ta/ (n)
maestà

μεγαλιθικός (adj)
megalitico

μεγαλομανία (n)
megalomania

μεγαλοπρέπεια (n)
splendore

μεγαλοπρεπής (adj)
magnifico

μεγαλοφυΐα (n)
genio

μεγαλοψυχία (n)
magnanimità

μεγαλούπολη (n)
megalopoli

μεγαλόδοντας /me.ɣaˈlo.ðon.das/ (n)
megalodonte

μεγαλόκερος (n)
megacero
  ουσιαστικό

μεγαλώνω /me.ɣaˈlo.no/ (v)
crescere
  μεγαλώνω ως προς την ηλικία

μεγαπυρκαγιά (n)
mega incendio

μεγεθύνω (v)
amplificare

μεγιστάνας /me.ʝiˈsta.nas/ (n)
magnate

μεγιστοποίηση (n)
massimizzazione

μεδούλι (n)
midollo

μεζές (n)
antipasto

μεθάνιο (n)
metano

μεθαμφεταμίνη (n)
metanfetamina

μεθανόλη (n)
metanolo

μεθαύριο (adv)
dopodomani, posdomani

μεθοδικά (adv)
metodicamente

μεθοδικός (adj)
metodico

μεθοδισμός /me.θo.ðiˈzmos/ (n)
metodismo

μεθοδιστικός /me.θo.ði.stiˈkos/ (n)
metodista

μεθοδολογία (n)
metodologia

μεθυλένιο (n)
metilene

μεθυσμένος /me.θiˈzme.nos/
ubriaco

μεθύλιο (n)
metile

μεθώ (v)
ubriacarsi

μεικτή μάθηση
apprendimento misto

μειονέκτημα /mi.oˈne.kti.ma/ (n)
svantaggio

μειονότητα (n)
minoranza

μελάνι /meˈla.ni/ (n)
inchiostro

μελάνωμα (n)
melanoma
  όγκος

μελάσα /meˈla.sa/ (n)
melassa

μελάτος (adj)
uovo alla coque

μελένιος /meˈle.ɲos/ (adj)
melato

μελέτη /meˈle.ti/ (n)
studio

μελαγχολία /me.laŋ.xoˈli.a/ (n)
malinconia

μελαγχολικός /me.laŋ.xo.liˈkos/ (adj)
malinconico

μελαμίνη /me.laˈmi.ni/ (n)
melamina

μελανίνη (n)
melanina

μελανοδοχείο /me.la.no.ðoˈçi.o/ (n)
calamaio

μελανοχίτωνας (n)
camicia nera

μελανοψίνη (n)
melanopsina

μελανούρι /me.laˈnu.ɾi/ (n)
occhiata

μελανόστρωμα /me.laˈno.stɾo.ma/ (n)
nembostrato

μελαχρινός (adj)
bruno

μελετάω /me.leˈta.o/ (v)
studiare

μελισσοκομείο /me.li.so.koˈmi.o/ (n)
apiario

μελισσοκόμος /me.li.soˈko.mos/ (n)
apicoltore

μελισσοφάγος (n)
merops

μελισσώνας (n)
apiario

μελιτζάνα /me.liˈd͡za.na/ (n)
melanzana

μελλοθάνατος /me.loˈθa.na.tos/ (adj)
morituro

μελλοντικός /me.lon.diˈkos/ (adj)
avvenire

μελλοντολογία (n)
futurologia

μελοδραματικός /me.lo.ðɾa.ma.tiˈkos/ (adj)
melodrammatico

μελομακάρονο /me.lo.maˈka.ɾo.no/ (n)
melomakarono

μελτέμι /melˈte.mi/ (n)
meltemi

μελωδία /me.loˈði.a/ (n)
melodia

μελωδικός /me.lo.ðiˈkos/ (adj)
melodico

μελόδραμα /meˈlo.ðɾa.ma/ (n)
melodramma

μεμβράνη /meɱˈvɾa.ni/ (n)
membrana

μεμβρανώδης (adj)
membranoso

μεμψίμοιρος /memˈpsi.mi.ros/ (adj)
lamentoso

μενίρ (n)
menhir

μενδελισμός (n)
mendelismo

μενεστρέλος /me.neˈstɾe.los/ (n)
menestrello

μενουέτο /me.nuˈe.to/ (n)
minuetto

μενταγιόν /me.daˈʝon/ (n)
ciondolo

μεντελέβιο (n)
mendelevio

μεντεσές (n)
cerniera

μεντρεσές (n)
madrasa

μερίδιο /meˈɾi.ði.o/ (n)
parte

μερίστωμα (n)
meristema

μεραρχία /me.ɾaɾˈçi.a/ (n)
divisione

μερεολογία (n)
mereologia

μερικοί /me.ɾiˈci/
qualche

μερικός /me.ɾiˈkos/ (adj)
parziale

μεριμνώ (v)
prendersi cura, provvedere

μερσεριζέ /meɾ.se.ɾiˈze/ (adj)
mercerizzato

μεσάνυχτα (n)
mezzanotte

μεσαίωνας /meˈse.o.nas/ (n)
medioevo

μεσαιωνικός (adj)
medievale

μεσημέρι /me.siˈme.ɾi/ (n)
mezzogiorno

μεσημβρινός (n)
meridiano
  γεωγραφικός όρος

μεσιτεύω (v)
mediare

μεσκίνης (n)
meschino

μεσο-
meso-

μεσοβασιλεία (n)
interregno

μεσοβδομαδιάτικος (adj)
infrasettimanale

μεσογειακός /me.so.ʝi.aˈkos/ (adj)
mediterraneo

μεσοδρομίς (adv)
a mezza via

μεσοκοιλιακός (adj)
interventricolare

μεσοκολπικός (adj)
interatriale

μεσοκυττάριος (adj)
intercellulare

μεσολάβηση (n)
mediazione

μεσολαβώ (v)
mediare

μεσολιθική (n)
Mesolitico

μεσονυχτίς (adv)
a notte alta

μεσοπολεμικός (adj)
periodo interbellico

μεσοτοιχία (n)
muro promiscuo

μεσοφόρι /me.soˈfo.ɾi/ (n)
sottoveste

μεσσιανικός (adj)
messianico

μεσσιανισμός (n)
messianismo

μεσόνιο (n)
mesone

μετά
seguente

μετά χαράς /me.ta‿xaˈɾas/
con piacere

μετάβαση /meˈta.va.si/ (n)
transizione

μετάγγιση (n)
trasfusione

μετάλλευμα /meˈta.lev.ma/ (n)
minerale

μετάλλιο (n)
medaglia

μετάξι /meˈta.ksi/ (n)
seta

μετάπτωση /meˈta.pto.si/ (n)
apofonia
  (γλωσσολογία)

μετάφραση /meˈta.fɾa.si/ (n)
traduzione

μετέρχομαι /meˈteɾ.xo.me/ (v)
esercitare, impiegare, ricorrere a

μετέωρο (n)
meteora

μεταβίβαση /me.taˈvi.va.si/ (n)
trasferimento

μεταβατικός /me.ta.va.tiˈkos/ (adj)
transitivo
  (γραμματικη) που εκφράζει μεταβατικότητα

μεταβιβάζω (v)
trasmettere, comunicare

μεταβλητή (n)
parametro

μεταβλητός (adj)
variabile

μεταβολίζω (v)
metabolizzare

μεταβολικός (adj)
metabolico

μεταβολισμός /me.ta.vo.liˈzmos/ (n)
metabolismo

μεταγλωττίζω (v)
compilare

μεταγλώσσα (n)
metalinguaggio

μεταγλώττιση /me.taˈɣlo.ti.si/ (n)
doppiaggio
  (κινηματογράφος, τηλεόραση)
compilazione
  (πληροφορική)

μεταγραμματισμός /me.ta.ɣɾa.ma.tiˈzmos/ (n)
traslitterazione

μεταγραφή /me.ta.ɣɾaˈfi/ (n)
trascrizione

μεταδοτικός /me.ta.ðo.tiˈci/ /me.ta.ðo.tiˈko/ /me.ta.ðo.tiˈkos/ (adj)
contagioso

μεταδοτικότητα (n)
contagiosità

μεταθανάτιος (adj)
postumo
  μετά το θάνατο

μετακάρπιο (n)
metacarpo

μετακανόνας (n)
meta-regola, metanorma

μετακλασικός (adj)
postclassico

μετακομίζω (v)
traslocare

μετακόμιση (n)
trasloco

μεταλλάσσομαι (v)
mutare

μεταλλάσσω (v)
transmutare

μεταλλειολογία (n)
mineralogia

μεταλλικός (adj)
metallico

μεταλλογραφία (n)
metallografia

μεταλλογραφικός (adj)
metallografico

μεταλλουργία /me.ta.luɾˈʝi.a/ (n)
metallurgia

μεταλλουργικός (adj)
metallurgico

μεταλλουργός /me.ta.luɾˈɣos/ (n)
metallurgista

μεταλλωρύχος (n)
minatore, mineraio

μεταμέλεια /me.taˈme.li.a/ (n)
pentimento

μεταμορφώνω /me.ta.moɾˈfo.no/ (v)
modificare

μεταμφιέζω /me.taɱ.fiˈe.zo/ (v)
mascherare, camuffare, travestire

μεταμόρφωση /me.taˈmoɾ.fo.si/ (n)
metamorfosi

μετανάστευση (n)
emigrazione

μετανάστης /me.taˈna.stis/ (n)
immigrato

μεταξοσκώληκας /me.ta.ksoˈsko.li.kas/ (n)
baco da seta

μεταξοτυπία /me.ta.kso.tiˈpi.a/ (n)
serigrafia
  σύστημα εκτύπωσης

μεταξοτύπης /me.ta.kso.ˈti.pis/ (n)
serigrafo

μεταξόνιο (n)
interasse

μεταξύ /me.taˈksi/ (adv)
fra, tra

μεταξύ σφύρας και άκμονος
tra l'incudine e il martello

μεταρρυθμίζω /me.ta.ɾiˈθmi.zo/ (v)
riformare

μετασταθής (adj)
metastabile

μεταστοιχείωση /me.ta.stiˈçi.o.si/ (n)
trasmutazione

μεταστροφή (n)
conversione

μετασχηματίζω (v)
trasformare

μετασχηματισμός /me.ta.sçi.ma.tiˈzmos/ (n)
trasformazione

μετασχηματιστής (n)
trasformatore

μετασύμπαν (n)
metaverso

μετατάρσιο (n)
metatarso

μετατρέπω /me.taˈtɾe.po/ (v)
convertire

μετατραυματικός (adj)
postraumatico

μετατρόχιο (n)
passo

μετατόπιση (n)
spostamento

μεταφέρω /me.taˈfe.ɾo/ (v)
trasportare

μεταφορά /me.ta.foˈɾa/ (n)
metafora
  σχήμα του λόγου

μεταφορικός (adj)
figurativo
  γραμματική
metaforico
  κυριολεκτικά

μεταφράζω (v)
tradurre

μεταφράστρια (n)
traduttrice

μεταφραστής /me.ta.fɾaˈstis/ (n)
interprete

μεταφραστικό δάνειο /me.ta.fɾa.stiˈko ˈða.ni.o/
calco

μεταχειρισμένος /me.ta.çi.ɾiˈzme.nos/
di seconda mano

μετεγχειρητικός /me.teŋ.çi.ɾi.tiˈkos/ (n)
postoperatorio

μετεμψύχωση (n)
metempsicosi

μετενσάρκωση (n)
reincarnazione

μετεωρίτης (n)
meteorite

μετεωρικός (adj)
meteorico

μετεωρολογία /me.te.o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
meteorologia

μετεωρολόγος (n)
meteorologo

μετονοματικός /me.to.no.ma.tiˈkos/ (adj)
denominativo

μετουσίωση /me.tuˈsi.o.si/ (n)
transustanziazione
  (θρηστκευτικός όρος)
denaturazione
  (στη χημεία)
  (κυριολετκική σημασία)

μετοχή /me.toˈçi/ (n)
participio
  όρος της γραμματικής
azione
  όρος της οικονομίας

μετράω /meˈtɾa.o/ (v)
contare

μετρητής (n)
contatore

μετρικός (adj)
metrico

μετριοφροσύνη (n)
modestia

μετριότητα (n)
mediocrità

μετρονόμος (n)
metronomo

μετροταινία (n)
flessometro, rotella metrica

μετροφωτογραφία /me.tɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
metrofotografia

μετρό /meˈtɾo/ (n)
metrò, metropolitana

μετωνυμία (n)
metonimia

μετωνυμικός (adj)
metonimico

μεφίτιδα (n)
moffetta
  αγριοκούναβο

μηδέν /miˈðen/ (n)
zero

μηδαμινός (adj)
insignificante, da nulla

μηδενισμός /mi.ðe.niˈzmos/ (n)
nichilismo
  πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

μηλίτης (adj)
sidro

μηλιά /miˈʎa/ (n)
melo

μηλολόνθη (n)
melolontha melolontha, maggiolino

μηλόπιτα (n)
torta di mele

μην
non

μηνιαίος /mi.niˈe.os/ (adj)
mensilmente

μηνιγγίτιδα (n)
meningite

μηνιγγιτικός (adj)
meningitico

μηνύω /miˈni.o/ (v)
citare in giudizio

μηρυκάζω (v)
ruminare

μηρυκαστικός (adj)
ruminante

μηρός /miˈɾos/ (n)
coscia

μητέρα /miˈte.ɾa/ (n)
madre, mamma

μητριά /mi.tɾiˈa/ (n)
matrigna

μητριαρχία /mi.tɾi.aɾ.çi.aˈ/ (n)
matriarcato

μητρική κάρτα
scheda madre

μητρικός /mi.tɾiˈkos/ (adj)
materno, materna

μητρομηχανική (n)
meccanica delle matrici

μητρόπολη /miˈtɾo.po.li/ (n)
metropoli, cattedrale

μητρότητα /miˈtɾo.ti.ta/ (n)
maternità

μητρώο /miˈtɾo.o/ (n)
matricola

μηχανή /mi.xaˈni/ (n)
macchina
  μηχάνημα

μηχανή αναζήτησης
motore di ricerca

μηχανικά /mi.xa.niˈka/ (adv)
meccanicamente

μηχανική /mi.xa.niˈci/ (n)
meccanica

μηχανική μάθηση /mi.xa.niˈci ˈma.θi.si/
apprendimento automatico

μηχανικός (adj)
meccanico

μηχανικός (n)
ingegnere
  επαγγελματίας σχεδιασμού έργων
  τεχνίτης μηχανών

μηχανισμός (n)
meccanismo

μηχανορραφία (n)
macchinazione

μι (n)
mi

μια φορά κι έναν καιρό /ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo/
c’era una volta

μιαρός (adj)
empio, infame

μιγάς /miˈɣas/ (n)
meticcio

μιγαδικός (adj)
complesso
  αριθμός

μικρή κουκουβάγια
civetta

μικρή οθόνη
piccolo schermo

μικρο-
micro-

μικροβιακός (adj)
microbico

μικροβιοκτόνος (adj)
microbicida

μικροβιολογία /mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
microbiologia

μικροβιολόγος (n)
microbiologa, microbiologo

μικροβισμός (n)
microbismo

μικρογραμμάριο (n)
microgrammo

μικροδακτυλία (n)
microdattilia

μικροδευτερόλεπτο (n)
microsecondo

μικροδορυφόρος (n)
microsatellite

μικροεπεξεργαστής (n)
microprocessore

μικροηλεκτρονική (n)
microelettronica

μικροκινητικότητα /mi.kro.ci.ni.tiˈko.ti.ta/ (n)
micromobilità

μικροκοινωνιολογία (n)
microsociologia

μικροκυτταραιμία (n)
microcitosi

μικρομελία (n)
micromelia

μικροοικονομικός (adj)
microeconomico

μικροπαλαιοντολογία (n)
micropaleontologia

μικροπεριμετρία (n)
microperimetria

μικροσκοπικός (adj)
microscopico

μικροσκόπιο (n)
microscopio

μικροσυστοιχία (n)
matrice ad alta densità

μικροσφυγμία (n)
microsfigmia

μικροφίλμ (n)
microfilm

μικρόβιο /miˈkɾo.vi.o/ (n)
microbo

μικρόκοκκος (n)
micrococco

μικρόμετρο (n)
micron
  όργανο

μικρός (adj)
piccolo

μικρόφωνο (n)
microfono

μιλάω /miˈla.o/ (v)
parlare

μιλιμετρέ (n)
carta millimetrata

μιλιταρισμός (n)
militarismo

μιλφέιγ /milˈfei̯ʝ/ (n)
millefoglie

μιλόρδος /miˈloɾ.ðos/ (n)
milordo

μιμόζα (n)
mimosa

μιναρές /mi.naˈɾes/ (n)
minareto

μινωικός (adj)
minoico

μινόρε (n)
minore

μισάνθρωπος /miˈsan.θɾo.pos/ (n)
misantropo

μισακάρης /mi.saˈka.ɾis/ (n)
mezzadro

μισανθρωπία /mi.san.θɾoˈpi.a/ (n)
misantropia

μισθοδοσία /mi.sθo.ðoˈsi.a/ (n)
ruolino paga
  κατάσταση με μισθούς

μισθοφόρος (n)
mercenario

μισθωτήριο (n)
contratto d'affitto

μισθός /miˈsθos/ (n)
stipendio, salario

μισθώνω /miˈsθo.no/ (v)
affittare

μισογυνία (n)
misoginia

μισογύνης /mi.soˈʝi.nis/ (n)
misogino

μισονεϊσμός (n)
misoneismo

μισός /miˈsi/ /miˈso/ /miˈsos/ (adj)
mezzo

μισώ (v)
odiare

μνήμη /ˈmni.mi/ (n)
memoria

μνήμη μόνο ανάγνωσης
memoria ROM

μνήμη φλας
memoria flash

μνημείο /mniˈmi.o/ (n)
monumento

μνημειώδης /mni.miˈo.ðes/ /mni.miˈo.ðis/ (adj)
monumentale

μνημονικός (adj)
mnemonico

μνημόνιο (n)
memorandum

μνημόσυνο /mni.ˈmo.si.no/ (n)
requiem

μνησικακία /mni.si.kaˈci.a/ (n)
rancore

μνηστήρας (n)
pretendente

μνηστεύομαι (v)
promessa matrimoniale

μνηστεύω (v)
fidanzare

μοίρα /ˈmi.ɾa/ (n)
grado
  μονάδα μέτρησης
destino,fato; destino
  πεπρωμένο

μογγολικός (adj)
mongolo
  σχετικός με τη Μογγολία

μοιάζω /ˈmɲa.zo/ (v)
assomiglia, sembra

μοιασίδι (n)
rassomiglianza

μοιράζω /miˈɾa.zo/ (v)
condividere
  διαιρώ και διανέμω

μοιραίος /miˈɾe.os/ (adj)
fatale
  κρίσιμος για την έκβαση υπόθεσης
  προκαθορισμένος

μοιρογνωμόνιο (n)
protrattore

μοιχεία (n)
adulterio

μολδαβικά (n)
moldavo

μολδαβικός (adj)
moldavo

μολονότι
benché, malgrado, nonostante, quantunque, sebbene

μολυβδίαση /mo.liˈvði.a.si/ (n)
saturnismo

μολυβδαίνιο (n)
molibdeno

μολυβδούχος (adj)
piombifero

μολόχα (n)
malva

μολύβι /moˈli.vi/ (n)
matita, lapis
  αντικείμενο γραφής

μομφή (n)
rimprovero, biasimo

μονάδα /moˈna.ða/ (n)
unità

μονάρχης /moˈnaɾ.çis/ (n)
monarca

μοναδικός /mo.na.ðiˈkos/ (adj)
unico

μοναδισμός (n)
monadismo

μοναδολογία (n)
monadologia

μοναξιά (n)
solitudine

μοναρχία (n)
monarchia

μοναστήρι /mo.nasˈti.ɾi/ (n)
monastero

μοναστικός (adj)
monastico

μοναχή (n)
monaca

μοναχισμός /mo.na.xiˈzmos/ (n)
monachesimo

μοναχοπαίδι (n)
figlia unica

μοναχός (adj)
frate, monaco
  που μένει σε μια μονή

μονεγασκικός (adj)
monegasco

μονογαμία (n)
monogamia

μονογραφία /mo.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
monografia

μονοδοσικός (adj)
unidose

μονοθεϊσμός (n)
monoteismo

μονοκαλλιέργεια (n)
monocoltura

μονοκύτταρος (adj)
unicellulare

μονολατρεία (n)
monolatria

μονολιθικός (adj)
monolitico

μονομάχος /mo.noˈma.xos/ (n)
gladiatore
  στην αρχαία Ρώμη

μονομανία (n)
monomania

μονομαχία /mo.no.maˈçi.a/ (n)
duello

μονομερής (adj)
unilaterale

μονομεταλλισμός (n)
monometallismo

μονομορφηματικός /mo.no.moɾ.fi.ma.tiˈkos/ (adj)
monomorfemico

μονοξείδιο (n)
monossido

μονοπάτι (n)
sentiero, cammino

μονοπέταλος (adj)
monopetalo

μονοπωλιακός (adj)
monopolistico

μονοπώλιο (n)
monopolio

μονοτονία /mo.no.toˈni.a/ (n)
monotonia

μονοτροχιόδρομος (n)
monorotaia

μονοφυσιτισμός (n)
monofisismo

μονοφωνικός /mo.no.fo.niˈkos/ (adj)
monofonico

μονοψώνιο /mo.noˈpso.ni.o/ (n)
monopsonio

μοντέλο (n)
modella

μοντέρνος /moˈdeɾ.na/ /moˈdeɾ.no/ /moˈdeɾ.nos/ (adj)
moderno

μοντεράτο (n)
moderato

μονωτής (n)
isolante

μονόγραμμα (n)
monogramma

μονόδρομος /moˈno.ðɾo.mos/ (n)
senso unico

μονόκερως (n)
unicorno

μονόκλ (n)
monocolo

μονόκλινο (n)
singolo

μονόλιθος /moˈno.li.θos/ (n)
monolito

μονόλογος /moˈno.lo.ɣos/ (n)
monologo

μονότονος /moˈno.to.ni/ /moˈno.to.no/ /moˈno.to.nos/ (adj)
monocorde

μονόφθαλμος /moˈno.fθal.mos/ (adj)
orbo da un occhio

μονόχρωμος /moˈno.xro.mos/ (adj)
unicolore

μονώνυμο (n)
monomio

μορέντο (adv)
morendo

μοριακή γενετική
genetica molecolare

μοριακό βάρος
massa molecolare

μοριακός /mo.ɾi.aˈkos/ (adj)
molecolare

μορταδέλα /moɾ.taˈðe.la/ (n)
mortadella

μορφή (n)
volto

μορφασμός (n)
smorfia

μορφηματικός /moɾ.fi.ma.tiˈkos/ (adj)
morfematico

μορφινομανία (n)
morfinomania

μορφοκλασματικός /moɾ.fo.kla.zma.tiˈkos/ (adj)
frattale

μορφολογία /moɾ.fo.loˈʝi.a/ (n)
morfologia

μορφομετρικός (adj)
morfometrico

μορφοποίηση (n)
messa in forma
  η ενέργεια του μορφοποιώ

μορφοσύνταξη (n)
morfosintassi

μορφωτικός /moɾ.fo.tiˈci/ /moɾ.fo.tiˈko/ /moɾ.fo.tiˈkos/ (adj)
culturale, instruttivo

μοσκόβιο (n)
moscovio

μοσχάρι /moˈsxa.ɾi/ (n)
vitello
  ζώο
  κρέας

μοσχοβίτικος (adj)
moscovita

μοσχοκάρυδο (n)
moscata

μοσχολέμονο (n)
lime

μοτέλ (n)
motel

μοτέτο (n)
mottetto

μοτοποδήλατο (n)
ciclomotore

μοτοσικλέτα /mo.to.siˈkle.ta/ (n)
moto

μου
mu
mio
  κτητική

μουγκρίζω /muŋˈɡɾi.zo/ (v)
mugghiare

μουζίκος (n)
mužik

μουζικάντης (n)
musicante

μουλάρι /muˈla.ɾi/ (n)
mulo
  ζώο

μουλιάζω (v)
ammolare

μουνί /muˈni/ (n)
figa, fica

μουριά /muɾˈʝa/ (n)
gelso

μουρμουρίζω /muɾ.muˈɾi.zo/ (v)
mormorare

μουρουνέλαιο (n)
olio di pesce

μουσακάς (n)
moussaka

μουσαμάς /mu.saˈmas/ (n)
telone

μουσείο /muˈsi.o/ (n)
museo

μουσελίνα (n)
mussola

μουσική /mu.siˈci/ (n)
musica

μουσική δωματίου /mu.siˈci ðo.maˈti.u/
musica da camera

μουσικολογία (n)
musicologia

μουσικομανία (n)
musicomania

μουσικό όργανο
strumento musicale

μουσικός /mu.siˈkos/ (adj)
musicale

μουσικός /mu.siˈkos/ (n)
musicista

μουσκέτο (n)
moschetto

μουσκεμένος
fradicio

μουσκεύω /muˈsce.vo/ (v)
annaffiare

μουσουλμάνος /mu.sulˈma.nos/ (n)
musulmano

μουσουλμανικός (adj)
musulmano

μουστάκι /muˈsta.ci/ (n)
baffo, baffi

μουστάρδα (n)
mostarda, senape

μουσώνας /muˈso.nas/ (n)
monsone

μουτζούρα (n)
sbavatura

μουφτής /muˈftis/ (n)
muftì

μουχλιάζω /muˈxʎa.zo/ (v)
ammuffire

μουχλιασμένος
ammuffito

μοχίτο (n)
mojito

μοχθηρός /mo.xθiˈros/ (adj)
malintenzionato

μοχλός /moˈxlos/ (n)
leva

μούμια /ˈmu.mɲa/ (n)
mummia

μούργα (n)
murga

μούρο (n)
mora

μούσα /ˈmu.sa/ (n)
Muse

μούσι /ˈmu.si/ (n)
pizzetto
  γένι στο πηγούνι

μούσμουλο /ˈmu.zmu.lo/ (n)
nespola

μούστος /ˈmu.stos/ (n)
mosto

μούχλα (n)
muffa

μπάλα /ˈba.la/ (n)
pallone, palla

μπάλωμα /ˈba.lo.ma/ (n)
pezza

μπάμια /ˈba.mɲa/ (n)
gombo

μπάνιο /ˈba.ɲo/ (n)
bagno
  πλύσιμο του σώματος

μπάντζο /ˈban.d͡zο/ (n)
banjo

μπάσο /ˈba.so/ (n)
basso

μπάσταρδος (n)
bastardo

μπάτσελορ (n)
addio al celibato

μπέιζμπολ (n)
baseball

μπέικον /ˈbei̯.kon/ (n)
pancetta

μπέρτα (n)
berta

μπίρα /ˈbi.ɾa/ (n)
birra

μπαίνω /ˈbe.no/ (v)
entrare

μπαγιάτικος /baˈʝa.ti.kos/ (adj)
stantio
  μπαγιάτικος (για τρόφιμα)

μπαγκέτα (n)
bacchetta
  βέργα μαέστρου
  βέργα για κρουστά
  μορφή ψωμιού

μπακαλιάρος /ba.kaˈʎa.ros/ (n)
merluzzo

μπακαράς /ba.kaˈɾas/ (n)
baccarà

μπακλαβάς /ba.klaˈvas/ (n)
baklava

μπαλ μασκέ (n)
ballo in maschera
  χορός μεταμφιεσμένων

μπαλάντα /baˈla.da/ (n)
ballata

μπαλένα (n)
fanone

μπαλέτο (n)
balletto

μπαλαλάικα /ba.laˈla.i.ka/ (n)
balalaika

μπαλαντέρ (n)
jolly

μπαλαρίνα (n)
ballerina

μπαλκονόπορτα /bal.koˈno.poɾ.ta/ (n)
portafinestra

μπαλκόνι /balˈko.ni/ (n)
balcone

μπαλσάμικο /balˈsa.mi.ko/ (n)
aceto balsamico

μπαλτάς /balˈtas/ (n)
mannarino

μπαλόνι /baˈlo.ni/ (n)
palloncino
  διακοσμητικό μπαλόνι

μπαμπάρα (n)
bambara

μπαμπάς /baˈbas/ (n)
papà, babbo

μπαμπουίνος /ba.buˈi.nos/ (n)
babbuino

μπαμπού (n)
bambù

μπαμπούλας /baˈbu.las/ (n)
babau

μπαμπούλης (n)
papà

μπανάνα /baˈna.na/ (n)
banana
  φρούτο

μπανανία /ba.naˈni.a/ (n)
repubblica delle banane

μπανανόφλουδα (n)
buccia di banana

μπανανόψαρο (n)
pescebanana

μπανιέρα (n)
vasca da bagno

μπαρ (n)
bar
  κατάστημα που σερβίρει οινοπνευματώδη

μπαρόκ /baˈɾok/ (n)
barocco

μπαστούνι (n)
stecca
  ραβδί
picche
  χρώμα της τράπουλας

μπαταρία (n)
pila, batteria

μπατζάκι (n)
calzone

μπατσελορέτ (n)
addio al nubilato

μπαχάρι /baˈxa.ɾi/ (n)
pepe della Giamaica
  ινδικό πιπέρι

μπεζ (adj)
beige
  ουσιαστικό
  επίθετο

μπεκάτσα (n)
beccaccia

μπεκρής (n)
ubriacone

μπελάς /beˈlas/ (n)
difficoltà

μπενγκάλι /beŋˈga.li/ (n)
bengali

μπερές /beˈɾes/ (n)
basco

μπερέτα (n)
beretta
  μπερέτα (σκούφος)
Βeretta
  μπερέτα (όπλο)

μπερκέλιο /beɾˈce.li.o/ (n)
berkelio

μπερμπάντης (n)
birbante

μπεσαμέλ (n)
besciamella

μπιέλα (n)
biella

μπιγκόνια /biˈɡo.ni.a/ /biˈɡo.ɲa/ (n)
begonia

μπιενάλε (n)
biennale

μπιζέλι (n)
pisello

μπικίνι /biˈci.ni/ (n)
bikini

μπιλιάρδο /biˈʎaɾ.ðo/ (n)
biliardi

μπιμπερό (n)
biberon, poppatoio

μπινελίκι (n)
bignè

μπιντές /biˈdes/ (n)
bidet, bidè

μπισκότο /biˈsko.to/ (n)
biscotto

μπιτόνι /biˈto.ni/ (n)
bidone

μπιφτέκι /biˈfte.ci/ (n)
polpetta

μπιχλιμπίδι (n)
chincaglieria
  φτηνό οικιακό διακοσμητικό

μπλέντερ /ˈblen.der/ (n)
frullatore

μπλε (adj)
blu, azzurro

μπλοκ /ˈblok/ (n)
blocchetto

μπλοκάρω /bloˈka.ɾo/ (v)
bloccare

μπλουζ /ˈbluz/ (n)
blues

μπογάζι (n)
braccio di mare, traghetto

μπογιά /boˈʝa/ (n)
matita
  χρωματιστό μολύβι

μπογιατζής (n)
imbianchino

μποζόνιο (n)
bosone

μπολ (n)
scodella, ciotola

μπολονέζ /bo.loˈnez/ (n)
bolognese

μπολσεβίκος /bol.seˈvi.kos/ (n)
bolscevico

μπολσεβικισμός /bol.se.vi.ciˈzmos/ (n)
bolscevismo

μπονάτσα (n)
bonaccia

μπονσάι (n)
bonsai

μπορς (n)
boršč

μπορώ /boˈɾo/ (v)
potere

μποτιλιάρισμα (n)
congestione stradale
  συσσώρευση οχημάτων

μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (adj)
botswaniano

μπουγάζι /buˈɣa.zi/ (n)
braccio di mare, traghetto

μπουγάτσα /buˈɣa.t͡sa/ (n)
bougatsa

μπουγέλωμα (n)
battaglia d'acqua

μπουκάλι /buˈka.li/ (n)
bottiglia
  δοχείο

μπουκαμβίλια /bu.kaɱˈvi.ʎa/ (n)
buganvillea

μπουκιά (n)
boccata

μπουλντόγκ (n)
bulldog

μπουλντόζα (n)
apripista, bulldozer

μπουνιά /buˈɲa/ (n)
pugno

μπουντρούμι /buˈdɾu.mi/ (n)
segreta

μπουρζουαζία (n)
borghesia

μπουρκίνι (n)
burkini

μπουρνούζι /buɾˈnu.zi/ (n)
accappatoio

μπουφάν /buˈfan/ (n)
giubbotto

μπουφετζής (n)
barista

μποϊκοτάζ /bo.i.koˈtaz/ (n)
boicottaggio

μποϊκοτάρω (v)
boikottare

μπούκλα /ˈbu.kla/ (n)
boccolo

μπούμερανγκ (n)
boomerang, bumerang

μπούστο (n)
busto
  άγαλμα
  κορμός

μπούτι (n)
coscia

μπούφος /ˈbu.fos/ (n)
gufo reale

μπράβο /ˈbɾa.vo/
bravo

μπράτσο /ˈbɾa.t͡so/ (n)
braccio
  μέλος του σώματος

μπρέικ ντάνσινγκ /ˈbrei̯k ˈdansɪŋ/ (n)
break dance

μπρέξιτ (n)
Brexit

μπρίκι /ˈbɾi.ci/ (n)
brigantino

μπριτζ (n)
bridge

μπροστά /bɾoˈsta/ (adv)
andare avanti
  πηγαίνω μπροστά (μτφ.)
davanti, innanzi
  τοπικό

μπρούντζος /ˈbɾun.d͡zos/ (n)
bronzo

μπρόκολο /ˈbɾo.ko.lo/ (n)
broccolo

μπόγιας (n)
boia
  που μαζεύει τα αδέσποτα

μπόλι (n)
innesto

μπόρα /ˈbo.ɾa/ (n)
bora

μπόριο (n)
bohrio

μπότα (n)
botta, stivale
  παπούτσι

μπότοξ (n)
botox

μπόχα (n)
puzza

μυατροφία (n)
miatrofia

μυγοσκοτώστρα (n)
cacciamosche

μυδρίαση (n)
midriasi

μυθιστοριογράφος (n)
romanziere, romanziera

μυθιστόρημα /mi.θiˈsto.ɾi.ma/ (n)
romanzo

μυθολογία (n)
mitologia

μυθολογικός (adj)
mitologico

μυθομανής (adj)
mitomane

μυθομανία (n)
mitomania

μυθοποιώ /mi.θo.piˈo/ (v)
miticizzare

μυλοκόπι (n)
ombrina
  Umbrina cirrosa

μυλωνάς /mi.loˈnas/ (n)
mugnaio, mulinaro

μυλόπετρα (n)
mola, macina

μυξωμάτωση (n)
mixomatosi

μυοκάρδιο /mi.oˈkaɾ.ði.o/ (n)
miocardio

μυομήτριο (n)
miometrio

μυρίζω /miˈɾi.zo/ (v)
sentire

μυρμήγκι /miɾˈmiŋ.ɟi/ (n)
formica

μυρμηγκοφάγος /miɾ.miŋ.ɡoˈfa.ɣos/ (n)
formichiere

μυρωδιά /mi.ɾoˈðʝa/ (n)
odore

μυρωδικό (n)
erba aromatica

μυς (n)
muscolo
  μυώνας

μυστήριο /miˈsti.ɾi.o/ (n)
mistero, sacramento

μυστήριος /miˈsti.ɾi.os/ (adj)
ignoto

μυστηριώδης /mi.sti.ɾiˈo.ðis/ (adj)
misterioso

μυστικισμός /mi.sti.ciˈzmos/ (n)
mistica

μυστικοσύμβουλος (n)
confidente

μυστικό (n)
segreto

μυστικός /mi.stiˈkos/ (adj)
segreto

μυστρί (n)
cazzuola

μυτοτσίμπιδο (n)
pinza a becchi lunghi

μυωπία /mi.oˈpi.a/ (n)
miopia

μυϊκός (adj)
muscolare

μυώδης (adj)
muscoloso

μωρό /moˈɾo/ (n)
bebè

μόδα /ˈmo.ða/ (n)
moda

μόλις (adv)
appena
  (επίρρημα χρονικό)
  (επίρρημα τροπικό)
adesso
  για έλεγχο

μόλυβδος (n)
piombo

μόλυνση /ˈmo.lin.si/ (n)
infezione

μόνο /ˈmo.no/ (adv)
solamente

μόνος (adj)
solo
  μόνος (επίθετο)

μόντεμ /ˈmo.dem/ (n)
modem

μόνωση /ˈmo.no.si/ (n)
isolamento

μόριο /ˈmo.ɾi.o/ (n)
particella
  (στη γραμματική)
molecola
  (φυσική)

μόρφημα /ˈmoɾ.fi.ma/ (n)
morfema

μόρφωση (n)
formazione

μόσχος (n)
muschio
  αρωματική ουσία

μόχλευση (n)
leva

μύγα /ˈmi.ɣa/ (n)
mosca

μύδι /ˈmi.ði/ (n)
cozza, mitilo

μύθος /ˈmi.θos/ (n)
mito

μύκητας (n)
fungo

μύλος /ˈmi.los/ (n)
mulino
  εργαστήριο

μύξα (n)
caccola

μύξωμα (n)
mixoma

μύρτιλο (n)
mirtillo

μύτη (n)
naso

μύωμα (n)
mioma

μύωση (n)
miosi

μώλωπας /ˈmo.lo.pas/ (n)
livido

νάιλον (n)
nailon

νάνι /ˈna.ni/ (n)
nanna
  ο ύπνος

νάνος /ˈna.nos/ (n)
nano

νάρδος /ˈnaɾ.ðos/ (n)
nardo

νάρθηκας /ˈnaɾ.θi.kas/ (n)
nartece
  νάρθηκας (αρχιτεκτονική)

νάρκη /ˈnaɾ.ci/ (n)
torpore

νάρκισσος (n)
narciso
  λουλούδι
  γένος φυτών

νάρκωση /ˈnaɾ.ko.si/ (n)
narcosi

νάτριο /ˈna.tɾi.o/ (n)
sodio

νέκρωση (n)
necrosi

νέκταρ (n)
nettare

νέον (n)
neon

νέφος /ˈne.fos/ (n)
nebbia

νέφος ηλεκτρονίων
nuvola elettronica

νέφωση (n)
nebulosità

νήμα /ˈni.ma/ (n)
filo

νήπιο /ˈni.pi.o/ (n)
bambina

νίκη /ˈni.ci/ (n)
vittoria, vincita

νίπτω τας χείρας μου
lavarsene le mani

ναβάχο (adj)
navajo

ναδίρ /naˈðiɾ/ (n)
nadir

ναζισμός (n)
nazismo

ναζιστικός (adj)
nazista

ναι /ˈne/ (adv)
sì

νανοβιοτεχνολογία (n)
nanobiotecnologia

νανοηλεκτρονική /na.no.i.lek.tɾo.niˈci/ (n)
nanoelettronica

νανοσωματίδιο /na.no.so.maˈti.ði.o/ (n)
nanoparticella

νανοτεχνολογία (n)
nanotecnologia

νανούρισμα /naˈnu.ɾi.zma/ (n)
ninnananna

νανόκοσμος /naˈno.ko.zmos/ (n)
nanomondo

νανόχεντρα (n)
vipera dell'Orsini

ναπολεόντειος (adj)
napoleonico

ναργιλές (n)
narghilè

ναρκισσισμός /naɾ.ci.siˈzmos/ (n)
narcisismo

ναρκοθετώ /naɾ.ko.θeˈto/ (v)
minare

ναρκοληψία (n)
narcolessia

ναρκοπέδιο /naɾ.koˈpe.ði.o/ (n)
campo minato

ναρκωτικά
droga, narcotici

ναρκωτικό (n)
droga, narcotico

νατιβισμός /na.ti.viˈzmos/ (n)
nativismo

νατράσβεστος (n)
calce sodata

νατριαιμία (n)
natriemia

ναυάγιο /naˈva.ʝi.o/ (n)
naufragio

ναυαρχίδα (n)
ammiraglia

ναυαρχείο (n)
ammiragliato

ναυμαχία (n)
battaglia navale
  παιχνίδι

ναυτία (n)
nausea

ναυτικό (n)
marina, flotta

ναυτικό μίλι
miglio nautico

ναυτικός /na.ftiˈkos/ (adj)
nautico

ναφθαλίνη (n)
naftalene

ναϊάδα (n)
naiade

ναός /naˈos/ (n)
tempio

ναύαρχος /ˈna.vaɾ.xos/ (n)
ammiraglio

ναύλα (n)
prezzo

ναύτης /ˈna.ftis/ (n)
marinaio

νγκόνι (n)
ngoni

νεάργυρος (n)
argentone

νεκροθάφτης /ne.kɾoˈθa.ftis/ (n)
becchino

νεκρομαντεία /ne.kɾo.manˈdi.a/ (n)
negromanzia

νεκροφάγος (adj)
necrofago

νεκροφοβικός (adj)
necrofobico

νεκροφόρα (n)
carro funebre

νεκροψία (n)
autopsia

νεκρόπολη (n)
necropoli

νεκρός /neˈkɾos/ (adj)
morto

νεκρόφοβος (n)
necrofobo

νεκταρίνι /ne.ktaˈɾi.ni/ (n)
nettarina

νεο-
neo-

νεοαττικός /ne.o.a.tiˈkos/ (adj)
neoattico

νεογέννητος /ne.oˈʝe.ni.tos/ (adj)
neonato

νεογοτθικός (adj)
neogotico

νεοδαρβινισμός (n)
neodarvinismo

νεοδύμιο (n)
neodimio

νεοθετικισμός (n)
neopositivismo

νεοθετικιστικός (adj)
neopositivistico

νεολαία /ne.oˈle.a/ (n)
gioventù

νεολιθική (n)
Neolitico

νεολιθικός (adj)
neolitico

νεολογισμός (n)
neologisimo, neologismo

νεομαρξισμός (n)
neomarxismo

νεομπαρόκ /ne.o.baˈɾok/ (n)
neobarocco

νεοναζισμός (n)
neonazismo

νεοπλατωνισμός (n)
neoplatonismo

νεοσσός /ne.oˈsos/ (n)
uccellino

νεοφασίστας (n)
neofascista

νεοφασισμός /ne.o.fa.siˈzmos/ (n)
neofascismo

νεοφιλελευθερισμός /ne.o.fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
neoliberismo

νεοφιλελεύθερος (adj)
neoliberale

νεοφλοιός /ne.o.fliˈos/ (n)
neocorteccia

νεοφώτιστος (adj)
debuttante

νεποτισμός (n)
nepotismo

νεράιδα /neˈɾai̯.ða/ (n)
fata

νεράντζι /neˈɾan.d͡zi/ (n)
arancia amara

νεραγκούλα /ne.ɾaŋˈɡu.la/ (n)
ranuncolo

νεραντζιά /ne.ɾanˈd͡zʝa/ (n)
arancio amaro

νεροκάρδαμο (n)
crescione

νεροποντή /ne.ɾo.ponˈdi/ (n)
acquazzone

νεροχύτης /ne.ɾoˈçi.tis/ (n)
lavandino

νερό /neˈɾo/ (n)
acqua

νερόκοτα /neˈɾo.ko.ta/ (n)
gallinella d'acqua

νερόμπομπα (n)
gavettone

νερόμυλος (n)
mulino ad acqua

νερόφιδο (n)
biscia dal collare

νερώνειος (adj)
neroniano

νερώνω /neˈɾo.no/ (v)
annacquare

νετρίνο (n)
neutrino

νετρόνιο (n)
neutrone

νευρασθένεια /ne.vɾaˈsθe.ni.a/ (n)
nevrastenia

νευρικός /ne.vɾiˈkos/ (n)
nervoso
  που δεν είναι ψύχραιμος
  που σχετίζεται με το νεύρο

νευροανάδραση (n)
EEG Biofeedback, EEG biofeedback, neurofeedback

νευροανάπτυξη (n)
neurosviluppo

νευροβιολογία (n)
neurobiologia

νευροβλάστη (n)
neuroblasto

νευροβλάστωμα (n)
neuroblastoma

νευρογλοία (n)
nevroglia

νευροδιεγέρτης (n)
neurostimolatore

νευροεκφυλιστικός (adj)
neurodegenerativo

νευροεπιστήμη (n)
neuroscienza

νευροοφθαλμολογία (n)
neuroftalmologia

νευροπαθολογία (n)
neuropatologia

νευρορραφή (n)
neurorrafia

νευροτοξίνη /ne.vro.toˈksi.ni/ (n)
neurotossina

νευροτοξικός /ne.vro.to.ksiˈkos/ (adj)
neurotossico

νευροτοξικότητα /ne.vro.to.ksiˈko.ti.ta/ (n)
neurotossicità

νευροχημικός /ne.vɾo.çi.miˈkos/ (n)
neurochimica

νευροψυχιατρική (n)
neuropsichiatria

νευρωτικός /ne.vɾo.tiˈci/ /ne.vɾo.tiˈkos/ (adj)
isterico

νευρώνας /neˈvɾo.nas/ (n)
neurone

νεφέλωμα (n)
nebulosa

νεφελομετρία (n)
nefelometria

νεφελώδης /ne.feˈlo.ðis/ (adj)
nuvoloso

νεφολογία (n)
nefologia

νεφρίδιο (n)
nefridio

νεφρίτης /neˈfɾi.tis/ (n)
giada

νεφρολογία (n)
nefrologia

νεφρολογικός (adj)
nefrologico

νεφρολόγος (n)
nefrologo

νεφρό (n)
rene

νεφρώνας (n)
nefrone

νεόπλουτος (n)
parvenu

νεότητα /neˈo.ti.ta/ (n)
gioventù

νεύρο (n)
nervo

νεύρωμα (n)
neuroma

νεύρωση (n)
nevrosi
  ψυχολογία

νεώριο /neˈo.ɾi.o/ (n)
arsenale

νηοπομπή (n)
convoglio

νηπιαγωγείο /ni.pi.a.ɣoˈʝi.o/ (n)
asilo

νησί /niˈsi/ (n)
isola
  νησί

νηστεία /niˈsti.a/ (n)
digiuno

νηστεύω (v)
digiunare

νηστικός (adj)
digiuno

νηφάλιος (adj)
sobrio

νιάου (n)
miao

νιάτα /ˈɲa.ta/ (n)
giovinezza

νιανιά (n)
pappa

νιαουρίζω (v)
miagolare

νικέλιο /niˈke.li.o/ (n)
nichel, nickelio

νικελίνης (n)
niccolite

νικητής (n)
vincitore

νικηφόρος (adj)
vittorioso

νικοτίνη (n)
nicotina

νικώ (v)
vincere

νιοστός /ni.oˈsti/ /ni.oˈsto/ /ni.oˈstos/ (adj)
ennesimo, n-esimo

νιπτήρας (n)
lavandino

νιτρικός (adj)
nitrico

νιτροβενζόλιο (n)
nitrobenzene

νιτροποίηση (n)
nitrificazione

νιτσεϊκός (adj)
nietzschiano

νιφάδα /niˈfa.ða/ (n)
fiocco

νιχόνιο (n)
nihonio

νιόβιο (n)
niobio

νοεμβριανός (adj)
di novembre

νοηματική γλώσσα
lingua dei segni

νοημοσύνη /no.i.moˈsi.ni/ (n)
intelligenza

νοικιάζω /niˈca.zo/ (v)
affittare, noleggiare

νοικοκυριό /ni.ko.ciɾˈʝo/ (n)
famiglia

νοικοκύρης /ni.koˈci.ɾis/ (n)
casalingo
  αυτός που φροντίζει για τις εργασίες και την καθημερινή επιμέλεια του οίκου

νομίζω /noˈmi.zo/ (v)
pensare

νομαδικός /no.ma.ðiˈkos/ (adj)
nomade

νομενκλατούρα (n)
nomenclatura

νομικό πρόσωπο
persona giuridica

νομικός /no.miˈki/ /no.miˈko/ /no.miˈkos/ (adj)
giuridico
  που αναφέρεται στους νόμους

νομιμοποίηση (n)
legalizzazione

νομιμοποιώ (v)
legalizzare

νομιμότητα (n)
legalità

νομισματοκοπείο (n)
zecca

νομισματοποίηση (n)
monetazione

νομοθέτης (n)
legislatore

νομοθεσία (n)
legislazione

νομοθετώ (v)
legiferare

νομολογία (n)
giurisprudenza

νομολογικός (adj)
giurisprudenziale

νομοσχέδιο (n)
disegno di legge, proposta di legge

νομοταγής (adj)
rispettoso della legge

νομπέλιο (n)
nobelio

νονά (n)
comare

νονός /noˈnos/ (n)
padrino, compare

νοοτροπία /no.o.tɾoˈpi.a/ (n)
mentalità

νορβηγικά (n)
norvegese

νορβηγικός (adj)
norvegese

νοσηρός (adj)
morbido

νοσοκομείο /no.so.koˈmi.o/ (n)
ospedale, nosocomio

νοσοκομειακός (adj)
ospedaliero

νοσοκόμα (n)
infermiera

νοσοκόμος /no.soˈko.mos/ (n)
infermiere

νοσομανία (n)
nosomania

νοσταλγία (n)
nostalgia

νοσταλγικός (adj)
nostalgico

νοσταλγός /no.stalˈɣos/ (n)
nostalgico

νοσταλγώ (v)
mancare, provare nostalgia

νοτιοανατολικά /no.ti.o.a.na.to.liˈka/ (adv)
sud-est

νοτιοδυτικά (adv)
sudovest

νοτιοδυτικός (adj)
sudoccidentale
  που βρίσκεται μεταξύ Νότου και Δύσης

νουβέλα (n)
novella

νουθετώ (v)
ammonire

νουκλεόνιο (n)
nucleone

νουνεχής (adj)
prudente, assennato

νούμερο (n)
numero, taglia

νούντσιος /ˈnun.t͡si.os/ (n)
nunzio

νούφαρο /ˈnu.fa.ɾo/ (n)
giglio d'acqua, ninfea

ντάλια (n)
dalia

ντάμα /ˈda.ma/ (n)
donna
  τραπουλόχαρτο

ντέφι /ˈde.fi/ (n)
tamburello

ντίζελ (n)
diesel

νταής (n)
arrogante
  νταής (παλικαράς)

νταμιτζάνα (n)
damigiana

ντανταϊσμός (n)
dadaismo

νταρμστάντιο (n)
darmstadtio

ντε
arri

ντερβίσης /deɾˈvi.sis/ (n)
derviscio

ντεσιμπέλ (n)
decibel

ντεϊσμός (n)
deismo

ντιβάνι /diˈva.ni/ (n)
divano, sofà

ντιβανοκασέλα (n)
letto ad armadio

ντιβιζιονισμός (n)
divisionismo

ντισκοτέκ /di.skoˈtek/ (n)
discoteca

ντοκιμαντέρ (n)
documentario

ντολμέν (n)
dolmen

ντομάτα /doˈma.ta/ (n)
pomodoro

ντοπαμίνη /do.paˈmi.ni/ (n)
dopamina

ντοπιολαλιά /do.pi.o.laˈʎa/ (n)
patois

ντοτόρος (n)
dottore

ντουέτο /duˈe.to/ (n)
duetto

ντουλάπα /duˈla.pa/ (n)
armadio

ντουλάπι /duˈla.pi/ (n)
armadio

ντους /ˈdus/ (n)
doccia

ντούμπνιο (n)
dubnio

ντούτσε /ˈdu.t͡se/ (n)
duce

ντρέπομαι (v)
vergognarsi

ντρεζίνα (n)
dresina

ντρεσάζ (n)
dressage

ντροπή /dɾoˈpi/ (n)
vergogna

ντροπαλός /dɾo.paˈlos/ (adj)
timido

ντροπιαστικός (adj)
imbarazzante

ντόμπερμαν (n)
dobermann

ντύνω /ˈdi.no/ (v)
vestire

ντύσιμο (n)
abbigliamento

νυμφομανής (adj)
ninfomane

νυμφομανία (n)
ninfomania

νυφίτσα /niˈfi.t͡sa/ (n)
donnola

νυφικό (n)
abito da sposa

νυχοκόπτης (n)
tagliaunghie

νυχτερίδα /ni.xteˈɾi.ða/ (n)
pipistrello

νυχτερινός /ni.xte.ɾiˈni/ /ni.xte.ɾiˈno/ /ni.xte.ɾiˈnos/ (adj)
notturno

νυχτωδία (n)
serenata

νωρίς (adv)
presto

νωτιαίος μυελός /no.tiˈe.os mi.eˈlos/
midollo spinale

νόημα /ˈno.i.ma/ (n)
cenno, significato

νόθος (adj)
bastardo

νόμισμα (n)
moneta

νόμος /ˈno.mos/ (n)
legge

νόσος /ˈno.sos/ (n)
malattia

νότα /ˈno.ta/ (n)
nota
  μουσικό σημάδι

νότια σότο (n)
sesotho, sotho, sotho del sud

νότιο ημισφαίριο
emisfero australe

νότιος /ˈno.ti.os/ (adj)
meridionale

νότος /ˈno.tos/ (n)
mezzogiorno, sud, meridione

νύμφη /ˈniɱ.fi/ (n)
ninfa

νύστα /ˈni.sta/ (n)
sonnolenza

νύφη /ˈni.fi/ (n)
sposa
  αυτη που πρόκειται να παντρευτεί
cognata
  γυναίκα του αδελφού μου
nuora
  γυναίκα του γιού μου

νύχι /ˈni.çi/ (n)
unghia
  νύχι

νύχτα /ˈni.xta/ (n)
notte

ξάδερφος (n)
cugino

ξένοιαστος (adj)
spensierato

ξένον (n)
xeno

ξένος /ˈkse.nos/ (adj)
straniero, estraneo

ξένος /ˈkse.nos/ (n)
sconosciuto

ξέρω (v)
sapere

ξέφωτο /ˈkse.fo.to/ (n)
radura

ξίγκι /ˈksiŋ.ɟi/ (n)
sego

ξίδι /ˈksi.ði/ (n)
aceto

ξίφος /ˈksi.fos/ (n)
spada

ξαίνω (v)
cardare

ξαδέρφη /ksaˈðeɾ.fi/ (n)
cugina

ξανά /ksaˈna/ (adv)
ancora

ξανάρχομαι (v)
tornare

ξανακάνω (v)
rifare

ξανανιώνω (v)
ringiovanire

ξαναρχίζω (v)
ricominciare

ξανθός /ksanˈθos/ (adj)
biondo

ξαπλωμένος
disteso

ξαπλώνω (v)
coricarsi
  ξαπλώνω ο ίδιος

ξαστοχώ (v)
fallire il bersaglio

ξαφνικά /ksa.fniˈka/ (adv)
improvvisamente, all'improvviso

ξαφνικός (adj)
improvviso

ξεβλασταρώνω (v)
tallire

ξεβράζω (v)
rigettare

ξεθαμπώνω (v)
pulire

ξεθεωμένος
esaurito

ξεθολώνω (v)
pulire

ξεκαρδιστικός /kse.kaɾ.ðis.tiˈkos/ (adj)
esilarante

ξεκινώ (v)
cominciare
  θέτω σε κίνηση ή σε λειτουργία κάτι

ξεκοκαλίζω (v)
disossare

ξεκολλώ /kse.koˈlo/ (v)
scollare

ξεμαθαίνω (v)
disapprendere

ξεμωραμένος
barbogio

ξενιστής (n)
ospite

ξενιτεύομαι (v)
espatriare

ξενοδοχείο /kse.no.ðoˈçi.o/ (n)
albergo, hotel

ξενοδοχειακός (adj)
alberghiero

ξενομανία (n)
esterofilia

ξενοφιλία /kse.no.fiˈli.a/ (n)
esterofilia

ξενοφοβία (n)
xenofobia

ξενοφοβικός (adj)
xenofobo

ξενόφοβος (n)
xenofobo

ξενώνας /kseˈno.nas/ (n)
camera degli ospiti

ξενώνας νεότητας
ostello della gioventù

ξεπλένω (v)
sciacquare

ξεπουλάω /kse.puˈla.o/ (v)
svendere

ξερίζωμα (n)
sradicamento

ξεραίνω (v)
seccare

ξερόλας /kseˈɾo.las/ (n)
tuttologo

ξερός /kseˈɾos/ (adj)
secco

ξεσκονίζω /kse.skoˈni.zo/ (v)
spolverare

ξεφεύγω /kseˈfe.vɣo/ (v)
fuggire
  γλιτώνω

ξεφουσκώνω (v)
sgonfiare

ξεφυλλίζω /kse.fiˈli.zo/ (v)
sfogliare
  γυρίζω τις σελίδες βιβλίου ή τετραδίου

ξεφωνητό (n)
grido

ξεχασμένος
dimenticato

ξεχειλίζω /kse.çiˈli.zo/ (v)
ridondare

ξεχειμωνιάζω /kse.çi.moˈɲa.zo/ (v)
svernare, inverno

ξεχνάω /kseˈxna.o/ (v)
dimenticare

ξεϋφαίνω /kse.iˈfe.no/ (v)
disfare

ξηρά (n)
terra

ξηρασία (n)
siccità

ξηροκαλλιέργεια (n)
aridocoltura

ξηροφθαλμία (n)
occhio secco

ξι (n)
csi

ξινός /ksiˈnos/ (adj)
acido

ξιφίας (n)
pesce spada

ξιφασκία /ksi.faˈsci.a/ (n)
scherma

ξιφολόγχη /ksi.foˈloŋ.çi/ (n)
baionetta

ξιφομάχος (n)
spadaccino

ξοδεύω /ksoˈðe.vo/ (v)
spendere
  πληρώνω...για κάτι

ξυλεία (n)
legname

ξυλιά /ksiˈʎa/ (n)
sculacciata

ξυλογραφία (n)
xilografia

ξυλοδαρμός /ksi.lo.ðaɾˈmos/ (n)
bastonata

ξυλοκόπος (n)
boscaiolo, taglialegna

ξυλοπολτός /ksi.lo.polˈtos/ (n)
pasta di legno

ξυλοπόδαρο /ksi.loˈpo.ða.ɾo/ (n)
trampolo
  ξύλινη κατασκευή

ξυλοπόδαρος /ksi.loˈpo.ða.ɾos/ (adj)
trampoliere

ξυλουργείο (n)
falegnameria

ξυλουργική (n)
carpenteria

ξυλουργός (n)
falegname

ξυλοφάγος /ksi.loˈfa.ɣos/ (adj)
tarlo
  που τρώει ξύλο

ξυλόφωνο /ksiˈlo.fo.no/ (n)
xilofono

ξυπνάω /ksiˈpna.o/ (v)
svegliarsi
  ξυπνώ εγώ ο ίδιος

ξυπνητήρι (n)
sveglia

ξυπόλυτος /ksiˈpo.li.tos/ /ksiˈpo.ltos/ (adj)
scalzo

ξυράφι /ksiˈɾa.fi/ (n)
rasoio

ξυρίζω /ksiˈɾi.zo/ (v)
radere

ξωτικό (n)
elfo

ξόρκι (n)
formula magica

ξύλινος /ˈksi.li.ni/ /ˈksi.li.no/ /ˈksi.li.nos/ (adj)
di legno, ligneo

ξύλο /ˈksi.lo/ (n)
legno
  υλικό

ξύλωμα /ˈksi.lo.ma/ (n)
xilema

ξύνω /ˈksi.no/ (v)
raschiare

ξύπνημα (n)
risveglio

ξύρισμα (n)
rasatura

ξύστρα (n)
temperamatite
  για το ξύσιμο μολυβιών

ο
il, lo
  οριστικό άρθρο

ο κύβος ερρίφθη /o‿ˈci.vos eˈɾi.fθi/
il dado è tratto

ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
il fine giustifica i mezzi

ο χρόνος είναι χρήμα /o ˈxɾo.nos ˈi.ne ˈxɾi.ma/
il tempo è denaro

οίδημα /ˈi.ði.ma/ (n)
edema

οίκος /ˈi.kos/ (n)
casa

οίκος ανοχής /ˈi.kos a.noˈçis/
casa di tolleranza, bordell

οίκος ευγηρίας /ˈi.kos e.vʝiˈɾi.as/
casa di riposo

οίκτος /ˈi.ktos/ (n)
pietà

οίμοι /ˈi.mi/
ahimè

οίστρος /ˈi.stɾos/ (n)
estro
  σύνολο των φαινομένων που σχετίζονται με την ωορρηξία των θηλαστικών

οβίδα /oˈvi.ða/ (n)
granata

οβελίσκος (n)
obelisco

οβιδοβόλο (n)
obice

οβολός (n)
obolo

ογδοηκοστός
ottantesimo

ογδοντάχρονος (adj)
ottantenne

ογδόντα
ottanta

ογκανέσσιο (n)
oganesson

ογκολογία (n)
oncologia

ογκόλιθος /oŋˈɡo.li.θos/ (n)
macigno

ογκώδης (adj)
voluminoso

οδαλίσκη /o.ðaˈli.sci/ (n)
odalisca

οδηγός /o.ðiˈɣos/ (n)
autista, guidatore

οδηγώ /o.ðiˈɣo/ (v)
condurre

οδικός χάρτης
carta turìstica
  σχέδιο
mappa stradale
  χάρτης

οδογέφυρα /o.ðoˈʝe.fi.ɾa/ (n)
viadotto

οδοδείκτης /o.ðoˈði.ktis/ (n)
cartello

οδοιπορικό (n)
descrizione del viaggio

οδοντίατρος /o.ðonˈdi.a.tɾos/ (n)
dentista

οδοντικός /o.ðon.diˈkos/ (adj)
dentale, dentario
  αναφερόμενος στα δόντια
  γλωσσολογία

οδοντογλυφίδα /o.ðon.do.ɣliˈfi.ða/ (n)
stuzzicadenti

οδοντοστοιχία (n)
dentizione

οδοντόβουρτσα (n)
spazzolino da denti

οδοστρωτήρας (n)
rullo compressore

οδόμετρο (n)
contachilometri

οδός /oˈðos/ (n)
strada, via

οδόφραγμα (n)
barricata

οζονομετρικός /o.zo.no.me.tɾiˈkos/ (adj)
ozonometrico

οζοντομετρία /o.zon.do.meˈtɾi.a/ (n)
ozonometria

οζοντομετρικός /o.zon.do.me.tɾiˈkos/ (adj)
ozonometrico

οζοντόμετρο /o.zoˈdo.me.tɾo/ (n)
ozonometro

οζονόσφαιρα (n)
ozonosfera

οθωμανική οχιά (n)
vipera ottomana

οθωμανικός (adj)
osmanico

οθόνη /oˈθo.ni/ (n)
schermo

οιδηματώδης /i.ði.maˈto.ðis/ (adj)
edematoso

οικειοποιούμαι /i.ci.o.piˈu.me/ (v)
appropriarsi

οικειότητα /i.ciˈo.ti.ta/ (n)
familiarità

οικιακά /i.ci.a.ˈka/ (n)
faccende

οικιακός /i.ci.a.ˈkos/ (adj)
casalinghi

οικισμός (n)
insediamento

οικο- /i.ko/
eco-

οικογένεια /i.koˈʝe.ni.a/ (n)
famiglia

οικογενειακός /i.ko.ʝe.ni.aˈci/ /i.ko.ʝe.ni.aˈko/ /i.ko.ʝe.ni.aˈkos/ (adj)
familiare

οικογενειοκρατία /i.ko.ʝe.ni.o.kɾaˈti.a/ (n)
nepotismo

οικολογία /i.ko.loˈʝi.a/ (n)
ecologia
  κλάδος της βιολογίας

οικολογικός /i.ko.lo.ʝiˈkos/ (adj)
ecologico

οικολόγος /i.koˈlo.ɣos/ (n)
ecologo

οικονομία (n)
economia

οικονομετρία (n)
econometrica

οικονομικά (n)
economia

οικονομικός (adj)
economico

οικονομολόγος (n)
economista

οικονομώ (v)
risparmiare

οικονόμος (n)
governante
  υπηρέτης-υπηρέτρια

οικοσυστημικός (adj)
ecosistemico

οικοσύστημα (n)
ecosistema

οικοτουρισμός (n)
ecoturismo

οικοτροφείο (n)
collegio

οικουμενικός /i.ku.me.niˈkos/ (adj)
ecumenico

οικουμενισμός /i.ku.me.niˈzmos/ (n)
ecumenismo

οικόπεδο /iˈko.pe.ðo/ (n)
terreno

οικόσημο /iˈko.si.mo/ (n)
stemma

οικότυπος (n)
ecotipo

οινικός (adj)
viticolo, vitivinicolo

οινο- /i.no/
eno-

οινολογία (n)
enologia

οινοχόος (n)
coppiera

οινόφιλος (n)
enofilo
  ουσιαστικό
  επίθετο

οισοφάγος /i.soˈfa.ɣos/ (n)
esofago

οισοφαγίτιδα (n)
esofagite

οισοφαγοσκόπηση (n)
esofagoscopia

οιστρογόνο (n)
estrogeno

οιωνοσκοπία (n)
augurio

οιωνός /i.oˈnos/ (n)
presagio

οκά (n)
occa

οκαρίνα /o.kaˈɾi.na/ (n)
ocarina

οκνηρία (n)
accidia, oziosità

οκτάβα (n)
octave

οκτάγωνο (n)
ottagono

οκτάγωνος (adj)
ottogonale

οκτάνιο /oˈkta.ni.o/ (n)
ottano

οκταδικός (adj)
ottale

οκτακόσια
ottocento

ολέθριος /oˈle.θɾi.os/ (adj)
distruttivo, deleterio, funesto

ολιγαρχία (n)
oligarchia

ολιγαρχικός (adj)
oligarchico

ολιγοδενδρίτης (n)
oligodendrocita

ολιγοπώλιο (n)
oligopolio

ολιγωρία (n)
incuria, negligenza

ολιγόλογος /o.liˈɣo.lo.ɣos/ (adj)
taciturno

ολισθηρός /o.li.sθiˈɾi/ /o.li.sθiˈɾo/ /o.li.sθiˈɾos/ (adj)
scivoloso

ολισμός /o.liˈzmos/ (n)
olismo

ολλανδικά (n)
olandese

ολλανδικός (adj)
olandese, nederlandese

ολογραφία /o.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
olografia

ολογραφικός (adj)
olografico

ολοκαίνουριος /o.loˈce.nuɾ.ʝos/ (adj)
nuovo di zecca

ολοκαύτωμα /o.loˈka.fto.ma/ (n)
olocausto

ολοκλήρωμα (n)
integrale

ολοκλήρωση (n)
integrazione
  στα μαθηματικά

ολοκληρωμένο κύκλωμα
circuito integrato

ολοκληρωμένος
completo

ολοκληρωτικός /o.lo.kli.ɾo.tiˈkos/ (adj)
totalitario
  απόλυτος, στο σύνολό του

ολοκληρωτισμός /o.lo.kli.ɾo.tiˈzmos/ (n)
totalitarismo

ολοκληρώνω /o.lo.kliˈɾo.no/ (v)
completare

ολομελής (adj)
plenario

ολυμπιάδα (n)
olimpiade

ολόγλυκος (adj)
dolce

ολόιδιος (adj)
identico

ολόκληρος /oˈlo.kli.ɾos/ (adj)
intero

ολότητα /oˈlo.ti.ta/ (n)
pienezza

ολόψυχα (adv)
con entusiasmo

ολύμπιος (adj)
olimpiaco

ομάδα /oˈma.ða/ (n)
gruppo, squadra
squadra
  αθλητικός όρος

ομάδα αίματος
gruppo sanguigno

ομίχλη /oˈmi.xli/ (n)
foschia, nebbia

ομαλά (adv)
agevolmente

ομαλός (adj)
dolce

ομελέτα /o.meˈle.ta/ (n)
omelette, frittata

ομερτά (n)
omertà

ομηρικός /o.miˈɾi.kos/ (adj)
omerico

ομιλητής /o.mi.liˈtis/ (n)
parlante
  αυτός που εκφωνεί μια ομιλία

ομιχλώδης (adj)
fosco

ομοαξονικός (adj)
coassiale

ομοβροντία (n)
salva

ομογένεια /o.moˈʝe.ni.a/ (n)
omogeneità

ομογενοποίηση (n)
omogeneizzazione

ομοεθνικισμός (n)
omonazionalismo

ομοιογένεια (n)
omogeneità

ομοιοκαταληκτώ (v)
fare rima

ομοιοκαταληξία /o.mi.o.ka.ta.liˈksi.a/ (n)
rima

ομοιομορφία (n)
uniformità

ομοιομορφισμός (n)
omeomorfismo
  στα μαθηματικά

ομοιοπαθητική (n)
omeopatia

ομοιοπολικός δεσμός
legame covalente

ομοιόμορφος (adj)
uniforme

ομοιότητα /o.miˈo.ti.ta/ (n)
similarità

ομολογουμένως (adv)
dichiaratamente

ομολογώ (v)
confessare

ομορφιά /o.moɾˈfça/ (n)
bellezza

ομοσκεδαστικός (adj)
omoschedastico

ομοσκεδαστικότητα (n)
omoschedasticità

ομοσπονδία /o.mo.sponˈði.a/ (n)
federazione

ομοσπονδιακός /o.mo.spon.ði.aˈkos/ (adj)
federale

ομοταξία /o.mo.taˈksi.a/ (n)
classe

ομοφυλοφιλία /o.mo.fi.lo.fiˈli.a/ (n)
omosessualità

ομοφυλόφιλος /o.mo.fiˈlo.fi.los/ (n)
omosessuale

ομπρέλα /omˈbɾe.la/ (n)
ombrello, parapioggia

ομπρελίνο (n)
ombrellino

ομπρελοθήκη (n)
portaombrelli

ομπρελοποιός (n)
ombrellaio

ομφάλιος λώρος /oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos/
funicolo ombelicale, cordone ombelicale

ομφαλομαντεία (n)
omfalomanzia

ομφαλός (n)
ombelico

ομόθυμος /oˈmo.θi.mos/ (adj)
concorde, unanime

ομόλογο (n)
obbligazione

ομόφωνος /oˈmo.fo.nos/ (adj)
omofono
  ομόηχος, με συνθετικό -φωνος

ονείρωξη (n)
polluzione

ονειρεμένα (adv)
idillicamente

ονειρεύομαι /o.niˈɾe.vo.me/ (v)
sognare

ονειρολογία /o.ni.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
oneirologia

ονειρομαντεία (n)
oniromanzia

ονειροπαγίδα /o.ni.ɾo.paˈʝi.ða/ (n)
acchiappasogni

ονειροπολώ /o.ni.ɾo.poˈlo/ (v)
fantasticare

ονειροπόλημα /o.ni.ɾoˈpo.li.ma/ (n)
fantasticaggine

ονειροπόλος (n)
sognatore

ονομάζω (v)
chiamare

ονομασία /o.no.maˈsi.a/ (n)
denominazione

ονομαστική /o.no.ma.stiˈci/ (n)
nominativo
  γραμματική πτώση

ονομαστική αξία
valore nominale

ονομαστικός /o.no.ma.stiˈkos/ (adj)
nominale

ονοματική φράση
locuzione nominale

ονοματοποιία /o.no.ma.to.piˈi.a/ (n)
onomatopea

οντολογία (n)
ontologia

οντότητα /onˈdo.ti.ta/ (n)
elemento

ονυχοδρόμιο /o.ni.xoˈðɾo.mi.o/ (n)
grattatoio

οξέωση (n)
acidosi

οξαλικός /o.ksa.liˈkos/ (adj)
ossalico

οξείδιο (n)
ossido

οξειδοαναγωγή (n)
ossidoriduzione

οξιά /oˈksça/ (n)
faggio

οξυγονοθεραπεία (n)
ossigenoterapia

οξυγονοκολλώ (v)
saldare

οξυγονώνω /o.ksi.ɣoˈno.no/ (v)
ossigenare

οξυγόνο /o.ksiˈɣo.no/ (n)
ossigeno
  οξυγόνο

οξυδέρκεια (n)
acutezza

οξυδερκής /o.ksi.ðeɾˈcis/ (adj)
acuto

οξυκωδόνη (n)
ossicodone

οξύ (n)
acido

οξύθυμος /oˈksi.θi.mos/ (adj)
collerico

οξύρρυγχος /oˈksi.ɾiŋ.xos/ (adj)
storione

οξύτονος (adj)
ossitona

οπαδός /o.paˈðos/ (n)
tifo

οπερέτα /o.peˈɾe.ta/ (n)
operetta
  μουσικό είδος θεάτρου

οπισθοφυλακή (n)
retroguardia

οπισθοχώρηση /o.pi.sθoˈxo.ɾi.si/ (n)
ritirata

οπισθότονος /o.piˈsθo.to.nos/ (n)
opistotono

οπλή /oˈpli/ (n)
zoccolo

οπληφόρο (n)
ungulato

οπληφόρος (n)
ungulato

οπλισμός /o.pliˈzmos/ (n)
armi
  σύνολο όπλων

οποιοσδήποτε /o.pçozˈði.po.te/
chiunque

οπουδήποτε /o.puˈði.po.te/ (adv)
ovunque, in qualsiasi luogo

οπτική (n)
ottica

οπτική ίνα
fibra ottica

οπτικός /op.tiˈkos/ (adj)
ottico

οπτομέτρης (n)
optometrista

ορίζοντας /oˈɾi.zon.das/ (n)
orizzonte

ορίζουσα (n)
determinante

ορατόριο /o.ɾaˈto.ɾi.o/ (n)
oratorio

ορατότητα /o.ɾaˈto.ti.ta/ (n)
visibilità

οργή /oɾˈʝi/ (n)
collera, rabbia, ira

οργανικισμός (n)
organicismo

οργανικός /oɾ.ɣa.niˈkos/ (adj)
organico

οργανισμός /oɾ.ɣa.niˈzmos/ (n)
organismo

οργανοληπτικός (adj)
organolettico

οργαντίνα (n)
organdis

οργανόγραμμα (n)
organigramma

οργανώνομαι (v)
organizzarsi

οργανώνω /oɾ.ɣaˈno.no/ (v)
organizzare

οργασμικός (adj)
orgasmico

οργασμός /oɾ.ɣaˈzmos/ (n)
orgasmo

οργιά (n)
braccio

οργουελικός (adj)
orwelliano

οργώνω /oɾˈɣo.no/ (v)
arare

ορδή (n)
orda

ορείχαλκος (n)
ottone

ορειβάτης (n)
alpinista

ορεκτικό /o.ɾe.ktiˈko/ (n)
antipasto
  που τρώγεται πριν από το κανονικό φαγητό

ορθή γωνία
angolo retto

ορθογραφία /oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ortografia

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
rettangolo

ορθογώνιος (adj)
rettangolare

ορθοδοντική (n)
ortodonzia

ορθοδοξία /o.ɾθo.ðoˈksi.a/ (n)
ortodossia

ορθολογισμός /oɾ.θo.lo.ʝiˈzmos/ (n)
razionalismo

ορθόδοξος /oɾˈθo.ðo.ksos/ (n)
ortodosso

ορθός /oɾˈθos/ (adj)
retto
  σωστός

οριγκάμι (n)
origami

οριζόντια (adv)
orizzontalmente

οριζόντιος /o.ɾiˈzon.di.os/ (adj)
orizzontale

οριοθετώ (v)
delimitare

ορισμός /o.ɾiˈzmos/ (n)
definizione
  σημασία

οριστικά (adv)
definitivamente

οριστική /o.ɾi.stiˈci/ (n)
indicativo
  ρηματική έγκλιση

ορκίζομαι /oɾˈci.zo.me/ (v)
giurare

ορμή /oɾˈmi/ (n)
foga

ορμονικός (adj)
ormonale

ορμόνη /oɾˈmo.ni/ (n)
ormone

ορνιθολογία /oɾ.ni.θo.loˈʝi.a/ (n)
ornitologia

ορνιθολόγος (n)
ornitologo, ornitologa

ορντινάντσα (n)
ordinanza

ορογένεση /o.ɾoˈʝe.ne.si/ (n)
orogenia

ορογενετικός (adj)
orogenetico

ορογραφία (n)
orografia
  ορεογραφία

ορολογία /o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
terminologia
  σχετική με τους όρους

οροσειρά /o.ɾo.siˈɾa/ (n)
catena montuosa

ορτανσία /oɾ.tanˈsi.a/ (n)
Hydrangea

ορτύκι /oɾˈti.ci/ (n)
quaglia

ορυκτολογία /o.ɾi.kto.loˈʝi.a/ (n)
mineralogia

ορυκτολόγος /o.ɾi.ktoˈlo.ɣos/ (n)
mineralogista

ορυκτό /o.ɾiˈkto/ (n)
minerale

ορφανοτροφείο /oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o/ (n)
orfanotrofio

ορφανός /oɾ.faˈnos/ (adj)
orfano

ορχήστρα (n)
orchestra

ορχηστρικός (adj)
orchestrale

ορχιδέα /oɾ.çiˈðe.a/ (n)
orchidea

ορόσημο (n)
pietra miliare

οστεοπόρωση /o.ste.oˈpo.ɾo.si/ (n)
osteoporosi

οστεοφυλάκιο (n)
ossario

οστρακόδερμο (n)
crostaceo

οστό (n)
osso

οσφρητικός (adj)
olfattivo

οσφυαλγία (n)
lombaggine

οσφυϊκός (adj)
lombare

ουίσκι /uˈi.sci/ (n)
whisky

ουαλικά (n)
gallese

ουαλικός (adj)
gallese

ουασάμπι (n)
wasabi

ουγγιά /uŋˈɟa/ (n)
oncia

ουγγρικά (n)
ungherese

ουγγρικός /uŋ.ɡɾiˈkos/ (adj)
ungherese

ουδέν κακόν αμιγές καλού
non tutti i mali vengono per nuocere

ουδέτερος (adj)
neutro, neutrale

ουδετερότητα /u.ðe.teˈro.ti.ta/ (n)
neutralità

ουκρανικός (adj)
ucraina

ουλάνος (n)
ulano

ουλή /uˈli/ (n)
cicatrice

ουμάμι (n)
umami

ουπς
ops

ουρά /uˈɾa/ (n)
coda
  προέκταση(ουρά) σε ζώα
  σειρά σε αναμονή

ουράνιο /uˈɾa.nio/ (n)
uranio

ουράνιο σώμα
oggetto celeste

ουράνιο τόξο
arcobaleno, iride

ουράνιος /uˈɾa.ni.os/ (adj)
celeste

ουρήθρα /uˈri.θra/ (n)
uretra

ουρία /uˈɾi.a/ (n)
urea

ουρακοτάγκος (n)
orango

ουρανίσκος /u.ɾaˈnis.kos/ (n)
palato

ουρανικός (adj)
palatale

ουρανοξύστης /u.ɾa.noˈksi.stis/ (n)
grattacielo

ουρανός /u.ɾaˈnos/ (n)
cielo
  ουράνιος θόλος

ουρητήρας /u.ɾiˈti.ɾas/ (n)
uretere
  στενός αγωγός/σωλήνας που μεταφέρει ουρά από το νεφρό στην ουροδόχο κύστη

ουρητήριο /u.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
orinatoio

ουρλιάζω /uɾˈʎa.zo/ (v)
urlare

ουρμπανισμός (n)
urbanistica

ουροδοχείο /u.ɾo.ðoˈçi.o/ (n)
vaso da notte

ουρολογία (n)
urologia

ουρώ /uˈɾo/ (v)
urinare

ουσάρος /uˈsa.ɾos/ (n)
ussaro

ουσία /uˈsi.a/ (n)
sostanza

ουσιαστικοποίηση (n)
sostantivazione

ουσιαστικό /u.si.a.stiˈko/ (n)
sostantivo, nome

ουσιαστικός (adj)
notevole

ουτοπία (n)
utopia

ουτοπικός (adj)
utopistico

ουφολογικός (adj)
ufologico

ουχρονία (n)
ucronia

ουψαλίτης (n)
upsalite

οφείλω (v)
dovere

οφθαλμίατρος (n)
oculista

οφθαλμικός /o.fθal.miˈkos/ (adj)
oculare

οφιόλιθος (n)
ofiolite

οχιά /oˈça/ (n)
vipera dal corno

οχλοκρατία /o.xlo.kɾaˈti.a/ (n)
oclocrazia

οχτώ (n)
otto

οχυρό /o.çiˈɾo/ (n)
baluardo

οχυρώνω (v)
fortificare

οχύρωμα (n)
fortificazione

οψίνη /oˈpsi.ni/ (n)
opsina

ούζο (n)
ouzo

ούλο (n)
gengiva

ούνα φάτσα, ούνα ράτσα /ˈu.na ˈfa.t͡sa ˈu.na ˈɾa.t͡sa/
una faccia, una razza

ούρηση /ˈu.ɾi.si/ (n)
minzione
  ενέργεια και αποτέλεσμα του ουρώ

ούρο (n)
urina, orina

ούτε /ˈu.te/
neppure

π.μ.
mattina

π.χ. /pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin/ /ˈpi ˈçi/ /ˈpu ˈxu/
ad es.

πάγκος /ˈpaŋ.ɡos/ (n)
pachina
  κάθισμα σε δημόσιους χώρους
bancone
  μακρόστενη επιφάνεια για διάφορες εργασίες

πάγκρεας /ˈpaŋ.ɡɾe.as/ (n)
pancreas

πάγος /ˈpa.ɣos/ (n)
ghiaccio
  πάγος

πάγουρος (n)
bernardo l'eremita, paguro

πάθος (n)
passione
  αντικείμενο πάθους
  μεγάλη αγάπη
  πολύ ισχυρό συναίσθημα

πάλη /ˈpa.li/ (n)
lotta

πάλη των τάξεων
lotta di classe

πάλι /ˈpa.li/ (adv)
ancora

πάνα /ˈpa.na/ (n)
pannolini, pannolino

πάνελ /ˈpa.nel/ (n)
anta

πάνθηρας /ˈpan.θi.ɾas/ (n)
pantera

πάντα /ˈpan.da/ (adv)
sempre

πάντως /ˈpan.dos/ (adv)
in ogni caso

πάνω (adv)
su, sopra

πάπας (n)
papa, pontefice
  επίσκοπος Ρώμης

πάπια (n)
anatra
  πτηνό

πάπλωμα (n)
piumino, piumone

πάπρικα /ˈpa.pɾi.ka/ (n)
paprica

πάπυρος (n)
papiro

πάρκο /ˈpaɾ.ko/ (n)
box
  παιδικό έπιπλο
parco
  χώρος αναψυχής

πάρτι (n)
festa

πάσσαλος (n)
palo

πάσχω /ˈpa.sxo/ (v)
soffrire

πάτερο (n)
puntone, traversa

πάτος /ˈpa.tos/ (n)
fondo
  ο πυθμένας
  πάτος παπουτσιού
  χαμηλότατη, κατώτατη ή χείριστη θέση

πάτρονας /ˈpa.tɾo.nas/ (n)
mecenate

πάτωμα (n)
pavimento

πάχνη /ˈpax.ni/ (n)
brina

πάχος /ˈpa.xos/ (n)
spessore

πέδικλο (n)
ceppi

πέλμα (n)
pianta

πέμπτος
quinto

πέμφιξ (n)
pemfigo

πέναλτι /ˈpe.nal.ti/ (n)
calcio di rigore, rigore
  ποινή

πένθος /ˈpen.θos/ (n)
lutto

πένσα (n)
pinza

πέντε /ˈpen.de/
cinque

πέντολο /ˈpen.do.lo/ (n)
pendolo

πέος /ˈpe.os/ (n)
pene

πέπλο /ˈpe.plo/ (n)
velo

πέρα (adv)
in lontananza

πέρασμα /ˈpe.ɾa.zma/ (n)
passaggio

πέργκολα (n)
pergola

πέρδικα /ˈpeɾ.ði.ka/ (n)
pernice

πέρκα /ˈpeɾ.ka/ (n)
pesce persico, perca

πέρλα (n)
perla

πέρμαφροστ (n)
permafrost

πέρυσι (adv)
l'anno scorso

πέστο (n)
pesto

πέστροφα /ˈpe.stɾo.fa/ (n)
trota

πέταγμα (n)
volo
  πτήση

πέταλο /ˈpe.ta.lo/ (n)
ferro di cavallo
  μεταλλικό υλικό

πέτρα /ˈpe.tɾa/ (n)
sasso, pietra

πέτρωμα /ˈpe.tɾo.ma/ (n)
roccia

πέφτω /ˈpe.fto/ (v)
cadere

πέφτω απ' τα σύννεφα
cadere dalle nuvole

πέψη (n)
digestione

πήχης /ˈpi.çis/ (n)
avambraccio
  μέρος του άνω άκρου

πίεση /ˈpi.e.si/ (n)
pressione

πίθηκος (n)
scimmia

πίκολο /ˈpi.ko.lo/ (n)
ottavino

πίκρα (n)
amarezza
  κυριολεκτικά

πίλαστρο (n)
pilastro

πίνακας /ˈpi.na.kas/ (n)
quadro, dipinto
  έργο ζωγραφικής
tabella
  κατάλογος στοιχείων
lavagna
  πίνακας του σχολείου

πίνακας περιεχομένων
indice della materia

πίνω /ˈpi.no/ (v)
bere

πίπα /ˈpi.pa/ (n)
pipa

πίσσα (n)
catrame
  μαύρη παχύρρευστη ουσία

πίστη /ˈpi.sti/ (n)
fiducia

πίσω (adj)
indietro

πίτα /ˈpi.ta/ (n)
torta, crostata

πίτουρο (n)
crusca

πίτσα /ˈpi.t͡sa/ (n)
pizza

πίφερο /ˈpi.fe.ɾo/ (n)
fiffaro, piffero

παέγια (n)
paella

παίζω /ˈpe.zo/ (v)
giocare

παίκτης (n)
giocatore

παίκτρια (n)
giocatora

παίρνω /ˈpeɾ.no/ (v)
prendere

παβάνα (n)
pavana

παγάκι (n)
cubetto di ghiaccio

παγίδα /paˈʝi.ða/ (n)
trappola, tranello

παγετώνας (n)
ghiacciaio

παγιδεύω /pa.ʝiˈðe.vo/ (v)
intrappolare

παγκάκι (n)
banco

παγκοσμιοποίηση /paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si/ (n)
globalizzazione

παγκράτιο /paŋˈɡɾa.ti.o/ (n)
pancrazio

παγκόσμια θέρμανση /paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si/
riscaldamento globale

παγκόσμιος /paŋˈɡo.zmi.os/ (adj)
mondiale

παγοθήκη (n)
secchiello del ghiaccio

παγοπέδιλο (n)
pattino da ghiaccio

παγούρι (n)
borraccia
  δοχείο

παγωμένος
gelato

παγωτομηχανή (n)
sorbettiera

παγωτό /pa.ɣoˈto/ (n)
gelato

παγόβουνο /paˈɣo.vu.no/ (n)
iceberg

παγώνι (n)
pavone

παγώνω /paˈɣo.no/ (v)
congelare

παθητική ανοσοποίηση
immunizzazione passiva

παθητική φωνή
forma passiva, passivo

παθητικός (adj)
passivo

παθητικότητα /pa.θi.tiˈko.ti.ta/ (n)
passività

παθιασμένος
appassionato

παθολογία (n)
patologia

παιάνας /peˈa.nas/ (n)
peana

παιδί /peˈði/ (n)
figlio, figlia, bambino

παιδίατρος (n)
pediatra

παιδαγωγικός (adj)
pedagogico

παιδαγωγός (n)
pedagogo
  επιστήμονας παιδαγωγικής

παιδεραστής /pe.ðe.ɾaˈstis/ (n)
pederasta

παιδεραστία (n)
pederastia

παιδιατρική (n)
pediatria

παιδιατρικός (adj)
pediatrico

παιδικός /pe.ðiˈkos/ (adj)
infantile

παιδογένεση /pe.ðoˈʝe.ne.si/ (n)
pedogenesi

παιδοκτονία /pe.ðo.ktoˈni.a/ (n)
infanticidio

παιδοφιλία (n)
pedofilia

παιχνίδι /peˈxni.ði/ (n)
giocattolo, giuoco, gioco

παιχνιδιάρης /pe.xniˈðʝa.ɾis/ (adj)
giocherellone

παιώνια (n)
peonia

πακέτο /paˈce.to/ (n)
pacco

παλάμη /paˈla.mi/ (n)
palma

παλάτι /paˈla.ti/ (n)
palazzo

παλέτα /paˈle.ta/ (n)
tavolozza

παλίρροια /paˈli.ɾi.a/ (n)
marea

παλαιοανθρωπολογία (n)
paleoantropologia

παλαιογραφία /pa.le.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
paleografia

παλαιολιθική (n)
Paleolitico

παλαιολιθικός (adj)
paleolitico

παλαιοντολογία (n)
paleontologia

παλαιοντολογικός (adj)
paleontologico

παλαιοντολόγος (n)
paleontologa

παλαιοπαθολογία (n)
paleopatologia

παλαιοϊστολογία (n)
paleistologia

παλαιστινιακός (adj)
palestinese

παλαιός /pa.leˈos/ (adj)
vecchio

παλαμάρι /pa.laˈma.ɾi/ (n)
cavo

παλαμίδα /pa.laˈmi.ða/ (n)
palamita

παλαμικός (adj)
Palamite, palamita
  παλαμικός (για Παλαμά)

παλιάνθρωπος /paˈʎan.θɾo.pos/ (n)
canaglia

παλινόρθωση /pa.liˈnoɾ.θo.si/ (n)
restaurazione

παλιοκατάσταση (n)
situazione difficile

παλιομοδίτικος /pa.ʎo.moˈði.ti.kos/ (adj)
antiquato

παλιός /paˈʎos/ (adj)
vecchio

παλλάδιο (n)
palladio

παλλακίδα /pa.laˈci.ða/ (n)
concubina

παλλακεία /pa.laˈci.a/ (n)
concubinato

παλμογράφος (n)
oscilloscopio

παλμός (n)
battito

παλτό (n)
cappotto

παμφάγος (adj)
onnivoro

παν-
omni-

πανάκεια /paˈna.ci.a/ (n)
panacea

πανίδα (n)
fauna

πανακότα (n)
panna cotta

παναμάς (n)
panama

παναμερικανισμός /pa.na.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
panamericanismo

πανδαισία /pan.ðeˈsi.a/ (n)
imbandigione

πανδημία /pan.ðiˈmi.a/ (n)
pandemia

πανδημικός (adj)
pandemico

πανδοχείο (n)
osteria

πανελλήνιος (adj)
panellenico

πανεπιστήμιο /pa.ne.piˈsti.mi.o/ (n)
università, ateneo

πανεπιστημιακός (n)
universitario
  σχετικός με πανεπιστήμιο

πανετόνε /pa.neˈto.ne/ (n)
panettone

πανηγύρι /pa.niˈʝi.ɾi/ (n)
sagra

πανθεϊσμός (n)
panteismo

πανικοβάλλομαι (v)
gettare nel panico

πανικός /pa.niˈkos/ (n)
panico

πανοπλία /pa.noˈpli.a/ (n)
armatura, corazza

πανοραμικός (adj)
panoramico

πανσέληνος (n)
luna piena, plenilunio

πανσές /panˈses/ (n)
pansé

πανσπερμία /pan.speɾˈmi.a/ (n)
panspermia
  στη βιολογία

παντελόνι /pan.deˈlo.ni/ (n)
calzoni, pantaloni

παντεσπάνι (n)
pandispagna

παντεϊσμός (n)
pandeismo

παντζάρι (n)
barbabietola

παντζούρι /panˈd͡zu.ɾi/ (n)
scuro

παντογνωσία /pan.doˈɣno.si.a/ (n)
onniscienza

παντογνώστης /pan.doˈɣno.stis/ (n)
onnisciente

παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (adj)
onnipotente

παντοκατευθυντικός (adj)
omnidirezionale

παντοκράτορας (n)
pantocratore
  η παράσταση του Χριστού στον τρούλο

παντοτινός (adj)
eterno, perenne, perpetuo

παντού (adv)
dappertutto

παντρεμένος /pan.dɾeˈme.nos/
sposato

παντρεύομαι /panˈdɾe.vo.me/ (v)
sposarsi, sposare

παντρεύω /panˈdɾe.vo/ (v)
sposare

παντόγραμμα (n)
pangramma

παντόφλα /panˈdo.fla/ (n)
pantofola, ciabatta

πανό (n)
striscione

πανόραμα (n)
panorama

παξιμάδι /pa.ksiˈma.ði/ (n)
dado
  παξιμάδι βίδας

παξιμαδιάζω (v)
biscottare

παπάγια (n)
papaia

παπάκι /paˈpa.ci/ (n)
chiocciola
  το σύμβολο @

παπάχα /paˈpa.xa/ (n)
colbacco

παπαγάλος /pa.paˈɣa.los/ (n)
pappagallo

παπαγαλάκι (n)
cocorita
  είδος πουλιού

παπαδάκι (n)
abatino

παπαδόσπιτο (n)
canonica

παπαρούνα (n)
papavero

παπαφίγκος (n)
papafico

παπιγιόν (n)
cravatta a farfalla

παπισμός /pa.piˈzmos/ (n)
papismo

παπουτσάκι (n)
scarpetta

παπουτσωμένος
il gato con gli stivali
  ο παπουτσωμένος γάτος

παπούτσι /paˈpu.t͡si/ (n)
scarpa

παππούς (n)
nonno

παπυρολόγος (n)
papirologa

παρ' ελπίδα /par‿elˈpiða/
contro ogni previsione

παρά
malgrado, nonostante

παράγραφος /paˈɾa.ɣɾa.fos/ (n)
paragrafo

παράγω /paˈɾa.ɣo/ (v)
produrre

παράδειγμα /paˈɾa.ðiɣ.ma/ (n)
esempio

παράδεισος /paˈɾa.ði.sos/ (n)
paradiso

παράδοξος /paˈɾa.ðo.ksos/ (adj)
paradossale

παράδοση /paˈɾa.ðo.si/ (n)
tradizione
  μακροχρόνια συνήθεια, έθιμο

παράθεμα /paˈɾa.θe.ma/ (n)
citazione

παράθεση (n)
apposizione

παράθημα (n)
confisso

παράθυρο /paˈɾa.θi.ɾo/ (n)
finestra

παράκαιρος (adj)
intempestivo

παράλλαξη (n)
parallasse

παράλληλα (adv)
parallelamente

παράλληλος /paˈɾa.li.los/ (n)
parallelo

παράλογος /paˈɾa.lo.ɣos/ (adj)
assurdo

παράλυση (n)
paralisi

παράλυτος /paˈɾa.li.tos/ (n)
paralizzato

παράμεσος (n)
anulare
  δάχτυλο

παράμετρος (n)
parametro

παράνοια (n)
paranoia

παράνομος (adj)
fuorilegge

παράξενος /paˈɾa.kse.nos/ (adj)
strano

παράπονο /pa.ˈɾa.po.no/ (n)
reclamo, lamentela, lamento

παράρτημα /paˈɾaɾ.ti.ma/ (n)
appendice

παράσιτο (n)
parassita
  οργανισμός
  μεταφορικά για άνθρωπο

παράσπονδος /paˈɾa.spon.ðos/ (adj)
perfido

παράσταση (n)
rappresentazione

παράταση (n)
tempo supplementare
  παράταση αγώνα

παρέα /paˈɾe.a/ (n)
compagnia

παρέκβαση (n)
digressione

παρέλαση /paˈɾe.la.si/ (n)
parata

παρένθεση /paˈɾen.θe.si/ (n)
parentesi

παρέχω /paˈɾe.xo/ (v)
soddisfare

παρήχηση /paˈɾi.çi.si/ (n)
allitterazione

παραίσθηση /paˈɾe.sθi.si/ (n)
allucinazione

παραίτηση (n)
abdicazione

παραβάν (n)
paravento

παραβολή (n)
parabola
  αλληγορική διήγηση
  είδος καμπύλης

παραγγέλλω (v)
ordinare

παραγκούπολη (n)
baraccopoli

παραγοντοποιήσιμος (adj)
fattorizzabile

παραγοντοποιώ (v)
fattorizzare

παραγωγή /pa.ɾa.ɣoˈʝi/ (n)
produzione

παραγωγικός (adj)
produttivo

παραγωγικότητα /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
produttività

παραγωγός /pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
produttore

παραδέχομαι /pa.ɾaˈðe.xo.me/ (v)
ammettere, riconoscere

παραδοσιακά (adv)
tradizionalmente

παραδοσιακός /pa.ɾa.ðo.si.aˈkos/ (adj)
tradizionale

παραδόξως (adv)
paradossalmente

παραισθησιογόνος (adj)
allucinogeno

παραιτούμαι (v)
dimettersi

παρακαλώ
per favore
  σε ευγενική παράκληση

παρακείμενος /pa.raˈci.me.nos/ (adj)
passato prossimo
  ουσιαστικό

παρακμή (n)
declino

παρακμιακός (adj)
decadente

παρακολουθώ /pa.ɾa.ko.luˈθo/ (v)
guardare

παραλήγουσα (n)
penultimo

παραλήρημα /pa.ɾaˈli.ɾi.ma/ (n)
delirio
  ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος

παραλία /pa.ɾaˈli.a/ (n)
spiaggia, arenile

παραλείπω (v)
omettere

παραληρώ /pa.ɾa.liˈɾo/ (v)
delirare

παραλλακτικός (adj)
parallattico

παραλληλεπίπεδο (n)
parallelepipedo

παραλληλισμός (n)
parallelismo

παραλληλόγραμμο (n)
parallelogramma

παραλογισμός (n)
assurdità

παραλύω /pa.ɾaˈli.o/ (v)
paralizzare

παραμάνα (n)
spilla di sicurezza
  καρφίτσα

παραμένω (v)
restare

παραμελώ (v)
trascurare

παραμονή (n)
permanenza, soggiorno
  διαμονή
vigilia
  η προηγούμενη ημέρα

παραμονεύω /pa.ɾa.moˈne.vo/ (v)
nascondersi

παραμυθάς /pa.ɾa.miˈθas/ (n)
cantastorie

παραμύθι /pa.ɾaˈmi.θi/ (n)
favola, fiaba

παρανοϊκός /pa.ɾa.no.iˈkos/ (n)
paranoico

παραπέμπω /pa.ɾaˈpem.bo/ (v)
fare capo
  παραπέμπω βιβλιογραφικά

παραπαίω (v)
barcollare, traballare

παραπατώ (v)
barcollare

παραπλανητικός (adj)
fuorviante

παραπληγία /pa.ɾa.pliˈʝi.a/ (n)
paraplegia

παραπληγικός /pa.ɾa.pli.ʝiˈkos/ (n)
paraplegica

παραπληροφορώ (v)
disinformare

παραπληροφόρηση /pa.ɾa.pli.ɾoˈfo.ɾi.si/ (n)
disinformazione

παραποίηση /pa.ɾaˈpi.i.si/ (n)
contraffazione

παραποιώ /pa.ɾa.piˈo/ (v)
falsificare

παραπονιέμαι (v)
lamentarsi

παρασιτικός /pa.ɾa.si.tiˈkos/ (adj)
parassitico

παρασιτισμός (n)
parassitismo

παρασκιά (n)
penombra

παραστατικός /pa.ɾa.sta.tiˈkos/ (adj)
espressivo

παραστιά (n)
camino

παραστρατιωτικός (adj)
paramilitare

παρασυμπαθητικός (adj)
parasimpatico

παρασόλ (n)
parasole

παρατήρηση (n)
osservazione
  το επί ώρα προσεκτικό κοίταγμα

παρατατικός (n)
imperfetto

παρατεταμένος
prolungato

παρατημένος
abbandonato

παρατηρητήριο /pa.ɾa.ti.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
vedetta

παρατηρώ (v)
osservare

παρατσούκλι (n)
soprannome

παραφίνη (n)
paraffina

παραφορά (n)
foga, impeto, veemenza

παραφράζω (v)
parafrasare

παραχαράζω (v)
contraffare

παραψυχολογία (n)
parapsicologia

παρδαλός (adj)
variopinto

παρεγκεφαλίδα (n)
cervelletto

παρειδωλία (n)
pareidolia

παρεκτόπιση (n)
dislocamento

παρελθοντικός (adj)
passato

παρελθόν (n)
passato

παρεμβάλλω (v)
intercalare, interporre

παρεμβαίνω /pa.ɾeɱˈve.no/ (v)
intervenire, frapporsi

παρεμποδίζω (v)
intralciare

παρενέργεια (n)
effetto collaterale

παρενόχληση /pa.ɾeˈno.xli.si/ (n)
molestia

παρεξήγηση /pa.ɾeˈksi.ʝi.si/ (n)
fraintendimento

παρεξηγώ (v)
fraintendere, equivocare

παρετυμολογία (n)
paretimologia

παρηγοριά (n)
consolazione

παρηγορώ /pa.ɾi.ɣoˈɾo/ (v)
consolare

παρηκμασμένος
decadente

παρθενιά /paɾ.θeˈɲa/ (n)
verginità

παρθενικός υμένας /paɾ.θe.niˈkos iˈme.nas/ (n)
imene

παρισινός (adj)
parigino

παρκάρω /paɾˈka.ɾo/ (v)
parcheggiare

παρκόμετρο (n)
parchimetro

παρμπρίζ /paɾˈbɾiz/ (n)
parabrezza

παροιμία /pa.ɾiˈmi.a/ (n)
proverbio

παροιμιακός (adj)
proverbiale

παροιμιώδης (adj)
proverbiale

παρομοίωση (n)
similitudine

παρονομαστής (n)
denominatore
  τμήμα κλάσματος

παροξυσμός (n)
parossismo

παροξύτονος (adj)
parossitono

παρορμητικός (n)
impulsivo

παροτρύνω (v)
esortare

παρουσία /pa.ɾuˈsi.a/ (n)
presenza

παρουσιάζω /pa.ɾu.siˈa.zo/ (v)
presentare
  δείχνω

παρουσιαστικό (n)
aspetto

παροχή (n)
fornitura, sovvenzione

παρτέρι (n)
aiuola

παρτίδα /paɾˈti.ða/ (n)
partita
  παιχνίδι

παρτιζάνος (n)
partigiano

παρτιτούρα (n)
partitura

παρωδία /pa.ɾoˈði̯a/ (n)
parodia

παρωδώ (v)
parodiare

παρωνυχία /pa.ɾo.niˈçi.a/ (n)
giradito

παρωνυχίδα (n)
pipita

παρωπίδα (n)
paraocchi

παρωτίδα /pa.ɾoˈti.ða/ (n)
parotide

παρόν /paˈɾon/ (n)
presente

παρόραμα (n)
refuso

παρών /paˈɾon/
presente

παρώνυμο /paˈɾo.ni.mo/ (n)
paronimo

πας /pas/
ciascun

πασάς /paˈsas/ (n)
pascià

πασέτα (n)
bassetta

πασαλίκι (n)
pascialico

πασατέμπος (n)
passotempo

πασιέντσα (n)
solitario

πασπατεύω /pa.spaˈte.vo/ (v)
palpare

παστίλια /paˈsti.ʎa/ (n)
pastiglia

παστίς /paˈstis/ (n)
pasticcio

παστίτσιο /paˈsti.t͡sço/ (n)
pasticcio
  γαστρονομία

παστεριώνω /pa.ste.ɾiˈo.no/ (v)
pastorizzare

πασχαλίτσα (n)
coccinella

πασχαλιά (n)
lillà

πασχαλινός (adj)
pasquale

πατάκι /paˈta.ci/ (n)
zerbino

πατάτα /paˈta.ta/ (n)
patata
  κόνδυλος

πατέντα /paˈten.da/ (n)
brevetto

πατέρας /paˈte.ɾas/ (n)
padre, babbo, papà

πατατάκι (n)
patatina

πατρίδα /paˈtɾi.ða/ (n)
patria

πατρίκιος (n)
patrizio

πατριάρχης /pa.tɾiˈaɾ.çis/ (n)
patriarca

πατριαρχικός /pa.tɾi.aɾ.çiˈkos/ (adj)
patriarcale

πατριδωνυμικό (n)
demonimo

πατρικός /pa.tɾiˈkos/ (adj)
paterno

πατριωτικός (adj)
patriottico

πατριωτισμός /pa.tɾi.o.tiˈzmos/ (n)
patriottismo

πατριός (n)
patrigno

πατρωνυμικός (adj)
patronimico

πατρότητα (n)
paternità

πατσάς /paˈt͡sas/ (n)
trippa

πατσαβούρα (n)
cencio

πατσουλί (n)
pasciulì

παυσίπονο (n)
analgesico

παχνί (n)
greppia

παχυσαρκία /pa.çi.saɾˈci.a/ (n)
obesità

παχύ έντερο
intestino crasso

παχύσαρκος /paˈçi.saɾ.kos/ (adj)
obeso, corpulento

παϊδάκι (n)
costoletta

παύλα /ˈpa.vla/ (n)
lineetta

παύση /ˈpaf.si/ (n)
pausa

πείθω (v)
convincere

πείνα /ˈpi.na/ (n)
fame

πείραμα (n)
esperimento

πείσμα (n)
ripicca

πεδίο (n)
campo

πεδίο μάχης
campo di battaglia

πεδίο ορισμού
dominio

πεδιάδα /pe.ðiˈa.ða/ (n)
pianura

πεζικάριος (n)
fante

πεζικό /pe.ziˈko/ (n)
fanteria

πεζογράφος /pe.zoˈɣɾa.fos/ (n)
prosatore

πεζογραφία /pe.zo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
prosa

πεζοδρομώ /pe.zo.ðɾoˈmo/ (v)
pedonalizzare

πεζοδρόμηση /pe.zoˈðɾo.mi.si/ (n)
pedonalizzazione

πεζοδρόμιο /pe.zoˈðro.mi.o/ (n)
marciapiede

πεζοπορία (n)
scarpinata

πεζοπόρος /pe.zoˈpo.ɾos/ (n)
escursionista

πεζούρα (n)
fanteria

πεζόδρομος /peˈzo.ðɾo.mos/ (n)
isola pedonale

πεζός /peˈzos/ (n)
pedone
  ως ουσιαστικό, που δεν είναι εποχούμενος

πεθαίνω /peˈθe.no/ (v)
morire

πεθερά /pe.θeˈɾa/ (n)
suocera

πεθερός /pe.θeˈɾos/ (n)
suocero

πειθήνια (adv)
docilmente, ubbidienza

πειθήνιος /piˈθi.ni.a/ /piˈθi.ni.o/ /piˈθi.ni.os/ (adj)
docile, ubbidiente

πειθαρχία /pi.θaɾˈçi.a/ (n)
disciplina
  υπακοή

πειθώ (n)
persuasione

πεινώ (v)
avere fame

πειράζω (v)
irritare

πειραματικός (adj)
sperimentale

πειραματόζωο /pi.ɾa.maˈto.zo.o/ (n)
cavia

πειρασμός /pi.ɾaˈzmos/ (n)
tentazione

πειρατής /pi.ɾaˈtis/ (n)
pirata, corsaro

πειρατεία (n)
pirateria

πεισματάρης /pizmaˈtaɾis/ (adj)
ostinato

πειστικός /pi.stiˈkos/ (adj)
credibile

πεκινουά /pe.ci.nuˈa/ (n)
pechinese

πελάγρα /peˈla.ɣɾa/ (n)
pellagra

πελάτης (n)
cliente, compratore

πελαργός /pe.laɾˈɣos/ (n)
cicogna

πελατεία /pe.laˈti.a/ (n)
clientela

πελατειακός (adj)
clientelismo
  πελατειακές σχέσεις (πολιτική)

πελεκάνος /pe.leˈka.nos/ (n)
pellicano

πελότα (n)
pelota
  παιχνίδι

πελώριος (adj)
enorme

πεμπτουσία /pem.ptuˈsi.a/ (n)
quintessenza

πενήντα /peˈnin.da/
cinquanta

πενικιλίνη (n)
penicillina

πεντάγραμμο (n)
pentagramma

πεντάγωνο /penˈda.ɣo.no/ (n)
pentagono

πεντάγωνος /penˈda.ɣo.nos/ (adj)
pentagonale

πεντάκις εκατομμύριο
trilione

πεντάλ /peˈdal/ (n)
pedale

πεντακόσια
cinquecento

πενταλό (n)
pedalò

πεντζέχρι (n)
bezoario

πεντηκοστός
cinquantesima

πεολειχία (n)
fellatio

πεπερασμένος
finito

πεπτίδιο (n)
peptide

πεπτικό σύστημα
apparato digerente

πεπόνι /peˈpo.ni/ (n)
melone

περήφανος (adj)
fiero, orgoglioso

περίεργος /peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
curioso, strano

περίθαλψη /peˈɾi.θal.psi/ (n)
trattamento

περίκεντρο (n)
circocentro

περίληψη (n)
sommario

περίμετρος /peˈɾi.me.tɾos/ (n)
perimetro

περίνεο /pɛˈɾi.nɛ.ɔ/ (n)
perineo

περίοδος /peˈɾi.o.ðos/ (n)
periodo

περίπλοκος (adj)
intricato

περίπλους (n)
circumnavigazione

περίπολος /peˈɾi.po.los/ (n)
pattuglia

περίπου /peˈɾi.pu/ (adv)
circa

περίπτερο /peˈɾi.pte.ɾo/ (n)
chiosco

περίπτωση (n)
caso

περίστροφο /peˈɾi.stɾo.fo/ (n)
revolver

περίττωμα /peˈɾi.to.ma/ (n)
escremento

περίφραση (n)
circonlocuzione

περβάζι (n)
davanzale

περγαμηνή /peɾ.ɣa.miˈni/ (n)
pergamena

περεστρόικα (n)
perestroika

περιέργεια /pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a/ (n)
curiosità

περιέχω /pe.ɾiˈe.xo/ (v)
comprendere

περιήλιο /pe.ɾiˈi.li.o/ (n)
perielio

περιβάλλον (n)
ambiente

περιβαλλοντικός (adj)
ambientale

περιβόλι /pe.ɾiˈvo.li/ (n)
orto

περιγράφω (v)
descrivere

περιγραφή (n)
descrizione

περιδέραιο (n)
collana

περιεργάζομαι (v)
scrutare
  κοιτάζω με προσοχή και περιέργεια

περιεχόμενο (n)
contenuto

περιηγητής /pe.ɾi.i.ʝiˈtis/ (n)
escursionista, viaggiatore, visitatore

περιηγούμαι (v)
girare, viaggiare

περιθωριοποιώ (v)
emarginare

περιθώριο (n)
margine

περικάρπιο (n)
pericarpo
  στα φυτά

περικοπή /pe.ɾi.koˈpi/ (n)
accorciamento
  (γλωσσολογία)

περικυκλώνω /pe.ɾi.ciˈklo.no/ (v)
accerchiare

περιμένω /pe.ɾiˈme.no/ (v)
aspettare, attendere

περιοδεία /pe.ɾi.oˈði.a/ (n)
tournée

περιοδικό /pe.ɾi.o.ðiˈko/ (n)
rivista, periodico

περιοδικός πίνακας
tavola periodica

περιοδικότητα /pe.ɾi.o.ðiˈko.ti.ta/ (n)
periodicità

περιοδολόγηση /pe.ɾi.o.ðoˈlo.ʝi.si/ (n)
periodizzazione

περιορίζω /pe.ɾi.oˈɾi.zo/ (v)
limitare

περιορισμένος
limitato

περιορισμός /pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
restrizione
costrizione
  βάσεις δεδομένων, κανόνες, ιδιότητες, ...

περιοχή /pe.ɾi.oˈçi/ (n)
zona

περιπέτεια /pe.ɾiˈpe.ti.a/ (n)
avventura

περιπλάνηση /pe.ɾiˈpla.ni.si/ (n)
peregrinazione

περιπλανώμενος
errante

περιπολώ /pe.ɾi.poˈlo/ (v)
pattugliare

περιπτωσιολογία (n)
casistica

περισκόπιο /pe.ɾiˈsko.pi.o/ (n)
periscopio

περισσότερο /pe.ɾiˈso.te.ɾo/ (adv)
vieppiù

περιστέρι /pe.ɾiˈste.ɾi/ (n)
piccione, colombo

περιστεροτροφείο (n)
piccionaia

περιστερώνας /pe.ɾi.steˈɾo.nas/ (n)
colombaia, piccionaia

περιστρέφω /pe.ɾiˈstɾe fo/ (v)
ricorrere

περιστροφή /pe.ɾi.stɾoˈfi/ (n)
rotazione, rivoluzione

περιστύλιο (n)
chiostro

περιτομή /pe.ɾi.toˈmi/ (n)
circoncisione

περιτονίτιδα (n)
peritonite

περιττός (adj)
inutile
  που περισσεύει, που δεν χρειάζεται

περιτόναιο (n)
peritoneo
  μεμβράνη

περιφέρεια /pe.ɾiˈfe.ɾi.a/ (n)
circonferenza

περιφρονώ (v)
disprezzare

περιφρόνηση (n)
disprezzo

περμανάντ (n)
permanente

περνάω /peɾˈna.o/ (v)
passare

περονοφόρο /pe.ɾo.noˈfo.ro/ (n)
carrello elevatore

περουβιανός (adj)
peruviano

περούκα /peˈɾu.ka/ (n)
parrucca

περπατάω /peɾ.paˈta.o/ (v)
andare a piedi

περσικά /peɾ.siˈka/ (n)
persiano

περσικός /peɾ.siˈkos/ (adj)
persiano

περσινός (adj)
dello anno scorso

περσοναλισμός (n)
personalismo

περόνη /peˈɾo.ni/ (n)
perone

πεσέτα (n)
peseta

πεσιμισμός (n)
pessimismo

πεσκαντρίτσα (n)
coda di rospo

πετέχια /peˈte.çi.a/ (n)
petecchia

πεταλίδα (n)
patella

πεταλούδα /pe.taˈlu.ða/ (n)
farfalla
  έντομο
  στιλ κολύμβησης

πεταλωτής (n)
maniscalco

πεταλώνω (v)
ferrare

πετούνια /peˈtu.ɲa/ (n)
petunia

πετρέλαιο /peˈtɾe.le.o/ (n)
petrolio

πετρογραφία (n)
petrografia

πετροδολάριο /pe.tɾo.ðoˈla.ɾi.o/ (n)
petrodollaro

πετροπέρδικα (n)
alectoris graeca

πετσέτα /peˈt͡se.ta/ (n)
asciugamano, tovagliolo

πεφταστέρι (n)
stella cadente

πεψίνη (n)
pepsina

πεύκο /ˈpef.ko/ (n)
pino

πηγάδι /piˈɣa.ði/ (n)
pozzo

πηγάζω /piˈɣa.zo/ (v)
nascere, origine

πηγή /piˈʝi/ (n)
fonte, sorgente

πηγαίνω /piˈʝe.no/ (v)
andare, camminare
  πηγαίνω

πηγαίος κώδικας
codice sorgente

πηγαινέλα /pi.ʝeˈne.la/ (n)
viavai

πηδάλιο /piˈða.li.o/ (n)
timone

πηδάλιο κλίσης /piˈða.li.o ˈkli.sis/
alettone

πηδάω /piˈða.o/ (v)
saltare

πηλήκιο (n)
chepì

πηλίκο /piˈli.ko/ (n)
quoziente

πηλοφόρι (n)
nettatoia

πηνίο (n)
bobina

πι (n)
pi

πιάνο /ˈpça.no/ (n)
pianoforte
  μουσικό όργανο

πιάνω /ˈpça.no/ (v)
afferrare

πιάστης (n)
collettore

πιάτο /ˈpça.to/ (n)
piatto

πιέζω /piˈe.zo/ (v)
premere

πιανίσιμο (adv)
pianissimo

πιανίστας (n)
pianista

πιανιστικός (adj)
pianistico

πιασάρικος (adj)
accattivante

πιατάκι (n)
piattino

πιγκουίνος /piŋ.ɡuˈi.nos/ (n)
pinguino

πιγούνι (n)
mento

πιεζοηλεκτρισμός /pi.e.zo.i.le.ktɾiˈzmos/ (n)
piezoelettricità

πιεμοντέζικα (n)
Piemontese

πιεστήριο (n)
stampa

πιεσόμετρο (n)
sfigmomanometro

πιθανοφάνεια (n)
verosimiglianza

πιθανός /pi.θaˈnos/ (adj)
probabile

πιθανότητα /pi.θaˈno.ti.ta/ (n)
probabilità

πικ νικ (n)
colazione al sacco

πικάντικος (adj)
piccante

πικάπ (n)
giradischi

πικραλίδα (n)
dente di leone

πικρός /piˈkɾos/ (adj)
amaro

πιλάφι /piˈla.fi/ (n)
pilaf

πιλότος /piˈlo.tos/ (n)
pilota

πινέλο (n)
pennello

πινακοθήκη /pi.na.koˈθi.ci/ (n)
pinacoteca

πινγκ πονγκ /ˈpiŋ ˈpoŋ/ (n)
tennis da tavolo

πινελιά (n)
pennellata

πιπέρι /piˈpe.ɾi/ (n)
pepe
  μπαχαρικό

πιπίλα /piˈpi.la/ (n)
ciuccio, succhiotto

πιπεράτος /pi.peˈɾa.ti/ /pi.peˈɾa.to/ /pi.peˈɾa.tos/ (adj)
pepato

πιπεριά /pi.peɾˈʝa/ (n)
peperone

πιπερόριζα /pi.peˈɾo.ɾi.za/ (n)
zenzero

πιπερώνω (v)
pepare

πιρούνι (n)
forchetta
  σκεύος
  αμορτισέρ

πιρόγα (n)
piroga

πισίνα (n)
piscina

πισινός (adj)
sedere

πιστεύω /piˈste.vo/ (v)
credere
  έχω πίστη

πιστοποιητικό (n)
certificato

πιστοποιώ /pi.sto.piˈo/ (v)
certificare

πιστωτική κάρτα
carta di credito

πιστόλι (n)
pistola

πιστόνι /piˈsto.ni/ (n)
pistone

πιστός /piˈstos/ (adj)
credente, fedele
  που είναι αφοσιωμένος

πιστός /piˈstos/ (n)
fedele
  κατάταξη

πισωκολλητό /pi.so.ko.liˈto/ (n)
pecorina

πιτζάμα /piˈd͡za.ma/ (n)
pigiama

πιτσαδόρος /pi.t͡saˈðo.ɾos/ (n)
pizzaiolo
  παρασκευαστής πίτσας

πιτσαρία (n)
pizzeria

πιτυρίδα /pi.tiˈɾi.ða/ (n)
forfora

πιόνι (n)
pedone, pedina

πλάθω (v)
formare

πλάκα /ˈpla.ka/ (n)
lastra

πλάνη /ˈpla.ni/ (n)
pialla
  εργαλείο

πλάσμα /ˈpla.zma/ (n)
plasma

πλάστης /ˈpla.stis/ (n)
matterello
  εργαλείο

πλάτανος /ˈpla.ta.nos/ (n)
platano

πλάτη /ˈpla.ti/ (n)
dorso, schiena

πλάτος (n)
larghezza

πλέγμα (n)
grata

πλέκω /ˈple.ko/ (v)
intrecciare

πλένω /ˈple.no/ (v)
lavare

πλέξιμο /ˈple.ksi.mo/ (n)
lavorazione a maglia

πλέω (v)
condurre
  ταξιδεύω σε νερό

πλήθος /ˈpli.θos/ (n)
numero
folla, torma
  μεγάλη ομάδα ατόμων

πλήκτρο (n)
tasto

πλήκτρο βέλους
tasto freccia

πλήμνη (n)
concentratore
  πλήμνη δικτύου
  πλήμνη τροχού

πλήξη /ˈpli.ksi/ (n)
noia

πλήρωμα (n)
equipaggio
  σύνολο προσωπικού

πλίνθος /ˈplin.θos/ (n)
plinto, laterizio

πλαίσιο (n)
impalcatura

πλαγκτόν /plaŋˈkton/ (n)
plancton

πλαισιώνω /ple.siˈo.no/ (v)
incorniciare

πλακάκι (n)
mattonella

πλακάς (n)
piastrellista

πλακομούνι (n)
tribadismo

πλακούντας /plaˈkun.das/ (n)
placenta

πλανήτης /plaˈni.tis/ (n)
pianeta

πλανητάριο (n)
planetario

πλανητικός (adj)
planetario

πλανόδιος (adj)
itinerante

πλασματικός (adj)
fittizio

πλαστικό (n)
plastica

πλαστικός (adj)
plastico

πλαστογραφία /pla.sto.ɣɾaˈfi.a/ (n)
falsificazione

πλατεία /plaˈti.a/ (n)
piazza
  χώρος σε κατοικημένη περιοχή

πλατυποδία (n)
piede piatto

πλατωνικός (adj)
platonico

πλατύποδας /plaˈti.po.ðas/ (n)
ornitorinchide

πλατύφυλλος (adj)
latifoglio

πλειάδα (n)
tupla
  μαθηματικά και πληροφορική

πλειοψηφία /pli.o.psiˈfi.a/ (n)
maggioranza

πλειοψηφικός (adj)
maggioritario

πλειστηριάζω (v)
mettere all'asta

πλεκτό (n)
maglieria

πλεξιγκλάς (n)
plexiglas, polimetilmetacrilato

πλεονέκτημα (n)
vantaggio, beneficio

πλεονασμός /ple.o.naˈzmos/ (n)
pleonasmo
  σχήμα λόγου

πλεοναστικός (adj)
pleonastico

πλεονεξία (n)
avidità

πλευρά /pleˈvɾa/ (n)
fianco
  η πλευρά μεταφορικά
  η πλευρά στη γεωμετρία

πλευρό /pleˈvɾo/ (n)
costola
  το πλάγιο μέρος του σώματος

πλευστότητα (n)
navigabilità

πλεόνασμα (n)
surplus

πληγή /pliˈʝi/ (n)
ferita

πληγώνω (v)
offendere

πληθυντικός /pli.θin.diˈkos/ (n)
plurale

πληθυσμός /pli.θiˈzmos/ (n)
populazione, popolazione
  γεωγραφικός όρος

πληθωρικός /pli.θo.ɾiˈkos/ (adj)
pletorico

πληθωρισμός (n)
inflazione

πληθωριστικός (adj)
inflazionista

πληθύνω (v)
incrementare

πληθώρα /pliˈθo.ɾa/ (n)
pletora

πληκτρολογίδιο (n)
tastierina

πληκτρολογώ (v)
digitare

πληκτρολόγιο /pli.ktɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
tastiera

πλημμυρίδα (n)
acqua alta

πλημμυρίζω (v)
allagare

πλημμυρισμένος /pli.mi.ɾiˈzme.nos/
inondato

πλημμύρα /pliˈmi.ɾa/ (n)
inondazione, alluvione

πλην Λακεδαιμονίων
Eccetto gli Spartani

πληρεξούσιος (adj)
plenipotenziario

πληροφορία /pli.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
informazione

πληροφορική /pli.ɾo.fo.ɾiˈci/ (n)
informatica
  επιστήμη

πληροφοριοδότης (n)
informatore

πληροφορώ /pli.ɾo.foˈɾo/ (v)
informare

πληρωμένος
corrotto, pagato

πληρωμή (n)
pagamento

πληρώνω (v)
pagare

πλησίον /pliˈsi.on/ (n)
prossimo

πλησιάζω /pli.siˈa.zo/ (v)
avvicinarsi

πλιάτσικο /ˈpʎa.t͡si.ko/ (n)
saccheggio, bottino

πλοηγίδα (n)
pilotina

πλοηγός (n)
marinaio

πλοκάμι /ploˈka.mi/ (n)
tentacolo

πλοκή /ploˈci/ (n)
trama

πλουσιοπάροχα (adv)
lautamente

πλουτισμός (n)
arricchimento

πλουτοκρατία /plu.to.kɾaˈti.a/ (n)
plutocrazia

πλουτώνιο (n)
plutonio

πλούσιος /ˈplu.si.os/ (adj)
ricco

πλούτος /ˈplu.tos/ (n)
ricchezza

πλυντήριο πιάτων
lavastoviglie

πλύση (n)
lavaggio

πλύση εγκεφάλου /ˈpli.si eŋ.ɟeˈfa.lu/
lavaggio del cervello

πλώρη /ˈplo.ɾi/ (n)
prua, prora

πνίγω /ˈpni.ɣo/ (v)
affogare

πνευματικά δικαιώματα
diritto d'autore

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (adj)
spiritoso, spiritosa
  σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο
mentale
  σε σχέση με το πνεύμα ως διανοητική εργασία ή ικανότητα

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (n)
confessore

πνευματικότητα (n)
spiritualità

πνευμοθώρακας (n)
pneumotorace

πνευμονία (n)
polmonite

πνευμονικός (adj)
polmonare

πνευμονο- /pev.mo.no/
neumo-

πνευμονολόγος /pnev.mo.noˈlo.ɣos/ (n)
pneumologo

πνευμονόκοκκος /pev.moˈno.ko.kos/ (n)
pneumococco

πνεύμα /ˈpnev.ma/ (n)
spirito
  νους

πνεύμονας /ˈpnev.mo.nas/ (n)
polmone

ποίημα /ˈpi.i.ma/ /ˈpi.ma/ (n)
poesia, poema

ποίηση /ˈpi.i.si/ (n)
poesia

ποίμνιο (n)
gregge

πογκρόμ (n)
pogrom

ποδήλατο /poˈði.la.to/ (n)
bicicletta, bici
  δίτροχο όχημα

ποδηλασία /po.ði.laˈsi.a/ (n)
ciclismo

ποδηλατοδρόμιο (n)
velodromo

ποδιά (n)
grembiule

ποδοστάτης (n)
poggiapiedi

ποδοσφαιρίστρια (n)
calciatrice

ποδοσφαιρικός /po.ðo.sfe.ɾiˈci/ /po.ðo.sfe.ɾiˈko/ /po.ðo.sfe.ɾiˈkos/ (adj)
calcistico

ποδοσφαιριστής /po.ðo.sfe.ɾiˈstis/ (n)
calciatore, calciatrice

ποδόσφαιρο /poˈðo.sfe.ɾo/ (n)
calcio

ποζιτρόνιο (n)
positrone

ποιήτρια (n)
poetessa

ποιητής (n)
poeta

ποιητικός (adj)
poetico

ποικιλία /pi.ciˈli.a/ (n)
varietá
  διαφορετικά πράγματα

ποιμένας /piˈme.nas/ (n)
pastore

ποινή /piˈni/ (n)
pena

ποινικολόγος /pi.ni.koˈlo.ɣos/ (n)
criminologa

ποινικοποιώ (v)
criminalizzare

ποιος /ˈpços/
chi

ποιότητα /piˈo.ti.ta/ (n)
qualità

πολίτης /poˈli.tis/ (n)
cittadino, civile

πολεμίστρια (n)
guerriera

πολεμιστής /po.le.miˈstis/ (n)
guerriero, combattente

πολεμοκάπηλος /po.le.moˈka.pi.los/ (adj)
bellicista

πολεμοχαρής (adj)
bellicoso

πολική αρκούδα
orso polare

πολιορκία /po.li.oɾˈci.a/ (n)
assedio

πολιορκώ (v)
assediare

πολιτεία (n)
stato

πολιτική (n)
politica

πολιτικοποιώ (v)
politicizzare

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (n)
politico

πολιτισμός (n)
cultura

πολιτοφυλακή (n)
milizia

πολλαπλασιάζω /po.la.pla.siˈa.zo/ (v)
moltiplicare

πολλαπλασιασμός (n)
moltiplicazione

πολλαπλασιαστικός (adj)
moltiplicativo

πολτός /polˈtos/ (n)
poltiglia

πολυ- /po.li/
poli-

πολυάνθρωπος (adj)
popoloso

πολυάριθμος (adj)
numeroso

πολυέλαιος /po.liˈe.le.os/ (n)
candelabro, lampadario

πολυβόλο (n)
mitragliatrice

πολυγαμία (n)
poligamia

πολυγωνικός (adj)
poligonale

πολυεθνικός (adj)
multinazionale

πολυετής (adj)
perenne

πολυθεϊσμός (n)
politeismo

πολυθεϊστής (n)
politeista

πολυθρόνα /po.liˈθɾo.na/ (n)
poltrona

πολυκατοικία (n)
condominio

πολυλογάς (adj)
chiacchierone

πολυμαθής (adj)
erudito

πολυμεράση /po.li.meˈɾa.si/ (n)
polimerasi

πολυμερές /po.li.meˈɾes/ (n)
polimero

πολυμορφηματικός /po.li.moɾ.fi.ma.tiˈkos/ (adj)
polimorfemico

πολυνευροπάθεια (n)
polineuropatia

πολυουρεθάνη (n)
poliuretano

πολυπολιτισμικός /po.li.po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
multiculturale

πολυπροπυλένιο (n)
polipropilene

πολυσεξουαλικότητα (n)
polisessualità

πολυσύμπαν /po.liˈsim.ban/ (n)
multiverso

πολυτέλεια /po.liˈte.li.a/ (n)
lusso

πολυτελής /po.li.teˈlis/ (adj)
lussuoso

πολυτεχνικός (adj)
politecnico

πολυτιμότητα (n)
pregevolezza, preziosismo

πολυτονικός (adj)
politonico

πολυτροπικός (adj)
multimodale

πολυυπνογραφία (n)
polisonnografia

πολυφωνικός /po.li.fo.niˈkos/ (adj)
polifonico

πολυώνυμο (n)
polinomio

πολφός (n)
polpa

πολωνέζα (n)
polacca

πολωνικά (n)
polacco

πολωνικός (adj)
polacco

πολύ /poˈli/ (adv)
molto

πολύγλωσσος (adj)
multilingue

πολύγωνο /poˈli.ɣo.no/ (n)
poligono

πολύεδρο (n)
poliedro

πολύμορφος (adj)
polimorfico
  χημικός όρος

πολύπλευρος /poˈli.ple.vɾos/ (adj)
cambiabile

πολύπλοκος /poˈli.plo.kos/ (adj)
complicato

πολύποδας /poˈli.po.ðas/ (n)
polipo, poliep

πολύς /poˈlis/ (adj)
molto

πολύσπαστο (n)
paranco

πολύτιμος /poˈli.ti.mos/ (adj)
prezioso

πολύτιμος λίθος
pietra preziosa

πολύχρωμος /poˈli.xɾo.mos/ (adj)
multicolore

πολώνιο (n)
polonio

πομεράνιαν /po.meˈɾa.ni.an/ (n)
volpino

πομερανικός /po.me.ɾa.niˈkos/ (adj)
pomerano

πομποδέκτης (n)
ricetrasmettitore

πομπώδης /pomˈbo.ðis/ (adj)
pomposo

πονηριά /po.niɾˈʝa/ (n)
trucco, furbizia
  ωφελιμιστικά δόλια δράση

πονηρός /po.niˈɾos/ (adj)
furbo

πονοκέφαλος (n)
mal di testa

ποντίκι /ponˈdi.ci/ (n)
topo, sorcio, mouse
  είδος τρωκτικού

ποντίφικας /ponˈdi.fi.kas/ (n)
pontefice

ποντικοπαγίδα /pon.di.ko.paˈʝi.δa/ (n)
trappola per topi

πονώ (v)
dolere, far male

πορδή /poɾˈði/ (n)
peto

πορεία (n)
corso

πορθμός /poɾˈθmos/ (n)
stretto

πορνεία (n)
prostituzione

πορνογραφία (n)
pornografia

πορνογραφικός (adj)
pornografico

πορσελάνη (n)
porcellana

πορτιέρισσα /poɾˈtçe.ɾi.sa/ (n)
portiera

πορτμπαγκάζ (n)
bagagliaio, baule

πορτογαλικά (n)
portoghese

πορτογαλικός (adj)
portoghese

πορτοκάλι /poɾ.toˈka.li/ (n)
arancia, arancio

πορτοκαλάδα (n)
aranciata

πορτοκαλής /poɾ.to.kaˈlis/ (adj)
arancio, arancione

πορτοκαλί /poɾ.to.kaˈli/ (n)
arancione, arancio
  το πορτοκαλί χρώμα

πορτοκαλιά /poɾ.to.kaˈʎa/ (n)
arancio

πορτοφολάς (n)
borsaiolo, borseggiatore
  κλέφτης πορτοφολιών

πορτοφόλι /poɾ.toˈfo.li/ (n)
portafoglio

πορτρέτο (n)
ritratto

ποσειδώνιο (n)
nettunio

ποσοδείκτης (n)
quantificatore

ποσοστό /po.soˈsto/ (n)
percento

ποσοτικοποιώ (v)
quantificare

ποσοτικός (adj)
quantitativo

ποστίς (n)
posticcio

ποσόστωση (n)
quota

ποσότητα /poˈso.ti.ta/ (n)
quantità

ποτάσα /poˈta.sa/ (n)
potassa

ποτέ (adv)
mai, giammai
  καμία φορά

ποτήρι /poˈti.ɾi/ (n)
bicchiere

ποτίζω /poˈti.zo/ (v)
annaffiare

ποτίστρα (n)
beverino

ποταμάκι (n)
ruscello, rigagnolo

ποταμός /po.taˈmos/ (n)
fiume
  ποταμός

ποταπός (adj)
vile

ποτιστήρι (n)
annaffiatoio

ποτό (n)
bevanda, bibita

ποτό του Μάη (n)
maitrank

που
che

πουθενά /pu.θeˈna/ (adv)
da nessuna parte
  αρνητικό τοπικό επίρρημα

πουκάμισο /puˈka.mi.so/ (n)
camicia, maglia

πουλάδα (n)
pollastra

πουλάκι (n)
uccellino
  μικρό πουλί

πουλάρα (n)
puledra

πουλάρι /puˈla.ɾi/ (n)
puledro

πουλάω /puˈla.o/ (v)
vendere

πουλί /puˈli/ (n)
uccello

πουλερικό (n)
pollame
  οικόσιτο εκτρεφόμενο πτηνό

πουλόβερ (n)
maglione

πουρές /puˈɾes/ (n)
purè

πουρνάρι /puɾˈna.ɾi/ (n)
leccio

πουτάνα /puˈta.na/ (n)
puttana

πουτίγκα /puˈtiŋ.ɡa/ (n)
pudding

πουτσαράς /pu.t͡saˈɾas/ (n)
tipo superdotato

πού (adv)
dove
  τοπικό επίρρημα

πούλμαν (n)
carrozza

πούπουλο /ˈpu.pu.lo/ (n)
piumino

πούρο (n)
sigaro

πούστης /ˈpu.stis/ (n)
frocio

πούτσα (n)
cazzo

πράγμα /ˈpɾaɣ.ma/ (n)
cosa
  αντικείμενο γενικά

πράκτορας /ˈpɾa.kto.ɾas/ (n)
agente

πράξη /ˈpɾa.ksi/ (n)
atto
operazione
  μαθηματικά

πράσινο /ˈpɾa.si.no/
verde

πράσινος (adj)
verde
  οικολόγος

πράσο (n)
porro
cogliere / prendere qlcu. con le mani nel sacco
  πιάνω κάποιον στα πράσα

πρέπει /ˈpɾe.pi/ (v)
dovere

πρέσβης /ˈpɾe.zvis/ (n)
ambasciatore

πρήζομαι (v)
gonfiarsi

πρήζω τ' αρχίδια
rompere i coglioni

πρίγκιπας /ˈpɾiŋ.ɟi.pas/ (n)
principe

πρίμουλα (n)
primula

πρίσμα /ˈpɾi.zma/ (n)
prisma

πραγματικά (adv)
infatti

πραγματικός (adj)
reale

πραγματικός αριθμός
numero reale

πραγματικότητα (n)
realità, realtà

πραγματιστικός (adj)
pragmatico

πραγματοποιήσιμος (adj)
realizzabile

πραγματοποιώ (v)
compiere

πρακτικός /pɾa.ktiˈkos/ (adj)
pratico

πρακτορείο /pɾa.ktoˈɾi.o/ (n)
agenzia

πραξικοπηματίας (n)
golpista

πραξικόπημα /pɾa.ksiˈko.pi.ma/ (n)
colpo di stato

πρασεοδύμιο (n)
praseodimio

πρασινωπός (adj)
verdastro

πρεβαντόριο /pre.vaˈnto.ri.o/ (n)
preventorio

πρελούδιο (n)
preludio

πρεμιέρα (n)
prima

πρεσβεία /pɾeˈzvi.a/ (n)
ambasciata

πρεσβευτής (n)
ambasciatore

πρεσβυωπία (n)
presbiopia

πρηνής (adj)
inchinato

πριαπισμός (n)
priapismo

πριγκιπάτο /pɾiŋ.ɟiˈpa.to/ (n)
principato

πριγκιπικός (adj)
principesco

πριμαντόνα /pɾi.maˈdo.na/ (n)
prima donna, primadonna

πριν /pɾin/
prima
  πρόθεση

πριονίζω (v)
segare

πριονιστήριο (n)
segheria

πρισματικός (adj)
prismatico

πριτσίνι (n)
ribattino

πριόνι (n)
sega

προ- /pɾo/
pre-

προάλλες (n)
altro, recente

προάστιο /pɾoˈa.sti.o/ (n)
sobborgo

προέρχομαι (v)
discendere

προίκα /ˈpɾi.ka/ (n)
dote

προαίσθημα /pɾoˈe.sθi.ma/ (n)
presentimento, intuizione

προαγωγή /pɾo.a.ɣoˈʝi/ (n)
promozione

προαιρετικά (adv)
opzionalmente

προαιρετικός (adj)
volontario

προανάφλεξη /pɾo.aˈna.fle.ksi/ (n)
preaccensione

προαστιακός (adj)
suburbano

προβάλλω /pɾoˈva.lo/ (v)
progettare, affacciarsi, opporre
  κάνω προβολή

προβατίνα (n)
pecora

προβιοτικός (adj)
probiotico

προβλέπω /pɾoˈvle.po/ (v)
predire

προβλέψιμος (adj)
prevedibile

προβληματικός (adj)
problematico

προβοκάτσια (n)
provocazione

προβολέας (n)
riflettore

προβολή /pɾo.voˈli/ (n)
proiezione

προβοσκίδα (n)
proboscide

προγαμιαίος (adj)
prematrimoniale

προγεννητικός (adj)
prenatale

προγιαγιά (n)
bisnonna

προγναθισμός /pɾo.ɣna.θiˈzmos/ (n)
prognatismo

προγονή (n)
figliastra

προγονός (n)
figliastro

προγραμματίζω /pɾo.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
programmare

προγραμματισμός (n)
programmazione

προγραμματιστής (n)
codificatore

προδίδω (v)
tradire

προδιάθεση /pɾoˈðʝa.θe.si/ (n)
predisposizione

προδοσία (n)
tradimento

προδότης /pɾoˈðo.tis/ (n)
traditore

προεδρικός (adj)
presidenziale

προειδοποίηση /pɾo.i.ðoˈpi.i.si/ (n)
avvertimento

προειδοποιώ /pɾo.i.ðo.piˈo/ (v)
avvertire

προεκλαμψία (n)
preeclampsia

προεκλογικός (adj)
preelettorale

προελαύνω /pɾo.eˈlav.no/ (v)
avanzare

προελληνικός /pɾo.e.li.niˈkos/ (adj)
preellenico

προεπισκόπηση (n)
assaggio

προετοιμάζω (v)
preparare

προετοιμασία (n)
preparativo, preparazione

προηγμένος
avanzato

προηγουμένως (adv)
anteriormente

προηγούμαι /pɾo.iˈɣu.me/ (v)
precedere
  συμβαίνω πριν από κάτι άλλο

προηγούμενο (n)
precedente

προηγούμενος /pɾo.iˈɣu.me.nos/ (n)
precedente
  που προηγήθηκε χρονικά

προθάλαμος (n)
anticamera

προθεσμία /pɾo.θeˈzmi.a/ (n)
scadenza

προκάρδιο (n)
precordio

προκάτοχος (adj)
predecessore

προκαλώ /pɾo.kaˈlo/ (v)
stuzzicare

προκαρυωτικός (adj)
procariotico

προκατάληψη /pɾo.kaˈta.li.psi/ (n)
pregiudizio

προκαταβολή (n)
acconto

προκλινικός (adj)
preclinico

προκοπή /pɾo.koˈpi/ (n)
operosità, progresso

προκυμαία (n)
banchina

προκύπτω (v)
emergere

προλίνη (n)
prolina

προλαβαίνω /pɾo.laˈve.no/ (v)
evitare

προλετάριος /pɾo.leˈta.ɾi.os/ (n)
proletario

προλεταριάτο /pɾo.le.ta.ɾiˈa.to/ (n)
proletariato

προλεταριακός (adj)
proletario

προληπτικός (adj)
superstizioso
  δεισιδαίμων

προμήθεια (n)
approvvigionamento

προμήθειο (n)
promezio

προμηθευτής /pɾo.mi.θeˈftis/ (n)
fornitore

προνοώ /pɾo.noˈo/ (v)
provvedere

προνόμιο /pɾoˈno.mi.o/ (n)
privilegio

προνύμφη /pɾoˈniɱ.fi/ (n)
larva

προξενείο (n)
consolato

προξενητής /pɾo.kse.niˈtis/ (n)
paraninfo

προοδευτικά (adv)
progressivamente

προοδευτικός (adj)
progressivo

προοδευτισμός (n)
progressismo

προορισμός (n)
destinazione

προπάππος (n)
bisnonno

προπαγάνδα (n)
propaganda

προπαιδευτικός (adj)
propedeutico

προπαραλήγουσα (n)
terzultima

προπαροξύτονος (adj)
proparossitono

προπατορικό αμάρτημα
peccato originale

προπατορικός /pɾo.pa.to.ɾiˈkos/ (adj)
ancestrale

προπηλακίζω (v)
coprire di insulti, schernire, vituperare

προπληρωμένη κάρτα
carte prepagate

προπληρωμή (n)
prepagamento

προπονήτρια (n)
allenatrice

προπονώ (v)
allenare

προπόνηση /pɾoˈpo.ni.si/ (n)
allenamento

προπύργιο (n)
baluardo

προς /ˈpɾos/
verso

προς Θεσσαλονικείς Α΄ (pn)
I Tessalonicesi

προς Θεσσαλονικείς Β΄ (pn)
II Tessalonicesi

προς Κορινθίους Α' (pn)
I Corinzi

προς Κορινθίους Β' (pn)
II Corinzi

προς Ρωμαίους (pn)
Romani

προσάπτω (v)
imputare, muovere un'accusa

προσέγγιση (n)
avvicinamento
  προσέγγιση

προσέχω /pɾoˈse.xo/ (v)
fare attenzione
  συγκεντρώνομαι
  προφυλάσσω, προφυλάσσομαι
  φροντίζω, περιποιούμαι

προσήλυτος (adj)
neofita

προσανατολισμός (n)
orientamento

προσαράζω (v)
incagliarsi

προσαρμόζω /pɾo.saɾˈmo.zo/ (v)
adattare

προσβλητικός /pɾoz.vli.tiˈkos/ (adj)
offensivo

προσβολή /pɾo.zvoˈli/ (n)
aggressione

προσγείωση (n)
atterraggio

προσδιοριστής (n)
determinante
  προσδιοριστής (για τη γραμματική)

προσδοκία (n)
aspettativa

προσεγγίζω /pɾo.seŋˈɟi.zo/ (v)
accostare

προσεκτικός /pɾo.se.ktiˈkos/ (adj)
prudente, attento

προσελκύω /pɾo.selˈci.o/ (v)
attirare

προσεταιριστικός (adj)
associativo

προσευχή /pɾo.sefˈçi/ (n)
preghiera, orazione
  η πράξη

προσεύχομαι (v)
pregare

προσηλυτισμός (n)
proselitismo, conversione

προσθέτω /pɾosˈθe.to/ /pɾoˈsθe.to/ (v)
aggiungere

προσθήκη /pɾoˈsθi.ci/ (n)
aggiunta

προσιτός (adj)
accessibile

προσκαλώ /pɾo.skaˈlo/ (v)
invitare

προσκοπισμός /pɾo.sko.piˈzmos/ (n)
scautismo

προσκυνητής (n)
pellegrino

προσκύνημα /pɾoˈsci.ni.ma/ (n)
pellegrinaggio
  επίσκεψη στον τόπο λατρείας
  ταξίδι σε συναισθηματικά συνδεδεμένο τόπο

προσκύνηση (n)
Adorazione, Inginocchiamento, Venerazione

προσομοιωτής (n)
simulatore

προσοχή (n)
attenzione

προσπαθώ /pɾo.spaˈθo/ (v)
adoperarsi

προσροφώ (v)
adsorbire

προσρόφηση (n)
adsorbimento

προστάτης (n)
prostata
  αδένας των αρσενικών

προστασία /pɾo.staˈsi.a/ (n)
tutela, protezione

προστατευτικός /pɾo.sta.te.ftiˈkos/ (adj)
protettore

προστατευτισμός (n)
protezionismo

προστατεύω /pɾo.staˈte.vo/ (v)
proteggere

προστατικός (adj)
prostatico

προσφέρω /pɾoˈsfe.ɾo/ (v)
offrire

προσφορά /pɾo.sfoˈɾa/ (n)
offerta
  εμπορική ή επιχειρηματική πρόταση
transazione
  η ενέργεια του προσφέρω, όσα προσφέρει κάποιος
  πώληση σε ειδική τιμή

προσωδιακός (adj)
prosodico

προσωπαγνωσία /pro.so.pa.ɣnoˈsi.a/ (n)
prosopoagnosia

προσωπικότητα (n)
personalità

προσωπογραφία (n)
ritratto

προσωποποίηση /pɾo.so.poˈpi.i.si/ (n)
personificazione

προσωρινός /pɾo.so.ɾiˈnos/ (adj)
provvisorio

προσόν /pɾoˈson/ (n)
qualità

προτάσσω /pɾoˈta.so/ (v)
prefissare

προτίθεμαι (v)
intenzione, intendere

προτείνω /pɾoˈti.no/ (v)
proporre
  κάνω μία πρόταση

προτελευταίος (adj)
penultimo

προτεραιότητα /pɾo.te.ɾeˈo.ti.ta/ (n)
priorità

προτεσταντισμός (n)
protestantesimo

προτιμητέος (adj)
preferibile

προτιμώ (v)
preferire

προτομή (n)
busto

προτροπή /pɾo.tɾoˈpi/ (n)
avvio di comando
  πληροφορική

προφέρω (v)
pronunciare

προφήτης /pɾoˈfi.tis/ (n)
profeta, aedo
  θρησκευτικό πρόσωπο
  προβλέπει το μέλλον

προφίλ (n)
profilo

προφανής (adj)
evidente

προφανώς (adv)
ovviamente

προφητεία (n)
profezia

προφορά (n)
pronuncia

προφορικός (adj)
orale

προφυλακτήρας /pɾo.fi.laˈkti.ɾas/ (n)
paraurti

προφυλακτικό (n)
preservativo, profilattico

προφύλαξη (n)
precauzione

προχθές (adv)
ieri l’altro, avantieri

προχοΐδα /pɾo.xoˈi.ða/ (n)
buretta

προωθώ (v)
promuovere

προϊστάμενος (n)
capo

προϊστορία /pɾo.i.stoˈɾi.a/ (n)
preistoria

προϊστορικός /pɾo.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
preistorico

προϊόν (n)
prodotto

προϋπολογισμός /pɾo.i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
bilancio

προϋπόθεση /pɾo.iˈpo.θe.si/ (n)
condizione

προώθηση /pɾoˈo.θi.si/ (n)
promozione

πρωί /pɾoˈi/ (n)
mattina, mattino

πρωθυπολοχαγός (n)
primo tenente

πρωθυπουργός /pɾo.θi.puɾˈɣos/ (n)
primo ministro

πρωκτός (n)
ano

πρωσικός /pɾo.siˈkos/ (adj)
prussiano

πρωτάθλημα (n)
campionato

πρωτέα (n)
protea

πρωταγωνιστής /pɾo.ta.ɣo.niˈstis/ (n)
protagonista

πρωταθλήτρια (n)
campionessa

πρωταθλητής /pɾo.ta.θliˈtis/ (n)
campione

πρωτακτίνιο (n)
protoattinio

πρωταπριλιά /pɾo.ta.pɾiˈʎa/ (n)
pesce d'aprile

πρωτεΐνη /pɾo.teˈi.ni/ (n)
proteina

πρωτεύουσα /pɾoˈte.vu.sa/ (n)
capitale

πρωτοβουλία (n)
iniziativa

πρωτογένεια (n)
primogenitura

πρωτογλώσσα /pro.to.ˈɣlo.sa/ (n)
protolingua

πρωτοκαθεδρία (n)
posto d'onore, primato

πρωτοπορία (n)
avanguardia

πρωτοποριακός (adj)
avanguardista

πρωτοπρόσωπος (adj)
prima persona

πρωτοπόρος /pɾo.toˈpo.ɾos/ (n)
pioniere

πρωτοτόκος /pɾo.toˈto.kos/ (adj)
primogenito

πρωτοϊστορία /pɾo.to.i.stoˈɾi.a/ (n)
protostoria

πρωτοϊστορικός /pɾo.to.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
protostorico

πρωτόγαλα (n)
colostro

πρωτόγονος /pɾoˈto.ɣo.ni/ /pɾoˈto.ɣo.no/ /pɾoˈto.ɣo.nos/ (adj)
primitivo

πρωτόκολλο (n)
protocollo
  έντυπο εισερχ.- εξερχ.

πρωτόνιο (n)
protone

πρωτόπλασμα /pɾoˈto.pla.zma/ (n)
protoplasma

πρωτότυπος /pɾoˈto.ti.pos/ (adj)
originale

πρόβα (n)
prova

πρόβατο /ˈpɾo.va.to/ (n)
pecora

πρόβλεψη /ˈpɾo.vle.psi/ (n)
predizione, previsione

πρόβλημα /ˈpɾo.vli.ma/ (n)
problema

πρόγευμα /ˈpɾo.ʝev.ma/ (n)
colazione

πρόγνωση /ˈpɾo.ɣno.si/ (n)
prognosi

πρόγνωση καιρού /ˈpɾo.ɣno.si ceˈɾu/
previsioni del tempo

πρόγονος /ˈpɾo.ɣo.nos/ (n)
antenato

πρόγραμμα /ˈpɾo.ɣɾa.ma/ (n)
programma

πρόδρομος /ˈpɾo.ðɾo.mos/ (adj)
prodromo
  επίθετο

πρόεδρος /ˈpro.e.ðros/ (n)
presidente

πρόζα (n)
prosa

πρόθεση (n)
preposizione
  γραμματικός όρος
protesi
  ιατρικός όρος
intenzione
  ψυχική κίνηση

πρόθημα (n)
prefisso

πρόθυμος /ˈpɾo.θi.mos/ (adj)
pronto

πρόκληση /ˈpɾo.kli.si/ (n)
sfida

πρόληψη /ˈpɾo.li.psi/ (n)
prevenzione
  Αποσόβηση, αποτροπή
prolessi
  Γραμματική
  Ρητορική
superstizione
  Δεισιδαιμονία

πρόναος /ˈpɾo.na.os/ (n)
prodromo, pronao

πρόνοια /ˈpɾo.ni.a/ (n)
previdenza, prudenza

πρόξενος /ˈpɾo.kse.nos/ (n)
console
  στις διεθνείς σχέσεις

πρόοδος /ˈpɾo.o.ðos/ (n)
progresso

πρόσβαση (n)
accesso

πρόσημο (n)
segno

πρόσθεση /ˈpɾo.sθe.si/ (n)
addizione

πρόσκαιρος (adj)
temporaneo

πρόσκληση (n)
invito

πρόσκοπος /ˈpɾo.sko.pos/ (n)
scout

πρόσοψη /ˈpɾo.so.psi/ (n)
facciata

πρόστιμο /ˈpɾo.sti.mo/ (n)
multa

πρόστυχος /ˈpɾo.sti.xo/ /ˈpɾo.sti.xos/ /ˈpɾo.sti.çi/ (adj)
volgare

πρόσφατος /pɾoˈsfa.tos/ (adj)
recente

πρόσφυγας (n)
rifugiato

πρόσωπο /ˈpɾo.so.po/ (n)
viso, faccia
  μέρος του σώματος έμβιου οργανισμού

πρόταση (n)
frase
  νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά λέξεων

πρότυπο (n)
modello

πρόχειρο /ˈpɾo.çi.ɾo/ (n)
appunti
  όρος της πληροφορικής

πρόχειρος /ˈpɾo.çi.ɾos/ (adj)
a portata di mano, improvvisato, sottomano
  που δεν έχει γίνει προπαρασκευή ή μελέτη για αυτόν

πρόωρα (adv)
prematuramente

πρόωρος (adj)
precoce

πρύμνη (n)
poppa

πρύτανης /ˈpɾi.ta.nis/ (n)
rettore
  Προϊστάμενος εκπαιδευτικού ιδρύματος

πρώην (n)
anteriore

πρώιμος /ˈpɾo.i.mos/ (adj)
anticipata

πρώτες βοήθειες /ˈpɾo.tes voˈi.θi.es/
primo soccorso

πρώτος /ˈpɾo.tos/
primo

πρώτος αριθμός
numero primo

πτέρυγα (n)
ala

πτήση /ˈpti.si/ (n)
volo

πτερύγιο (n)
pinna

πτητικός /pti.tiˈkos/ (adj)
volatile
  που εξατμίζεται εύκολα

πτοώ (v)
intimidire

πτυελοδοχείο /pti.e.lo.ðoˈçi.o/ (n)
sputacchiera

πτυχή /ptiˈçi/ (n)
piega

πτυχίο (n)
laurea

πτώμα /ˈpto.ma/ (n)
cadavere

πτώση /ˈpto.si/ (n)
caso
  γραμματική
caduta
  κίνηση

πτώχευση (n)
bancarotta

πυγμή (n)
polso
  το κλειστό χέρι

πυγμαχώ /piɣ.maˈxo/ (v)
boxare

πυγολαμπίδα /pi.ɣo.lamˈbi.ða/ (n)
lucciola

πυκνογραμμένος
scritto fittamente

πυκνωτής (n)
condensatore

πυκνός /piˈknos/ (adj)
denso

πυκνότητα /piˈkno.ti.ta/ (n)
densità

πυλωρός (n)
piloro
  ιατρικός όρος

πυλώνας /piˈlo.nas/ (n)
pilone
  κατασκευή μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος
portale
  πύλη

πυξάρι (n)
busso

πυξίδα /piˈksi.ða./ (n)
bussola, compasso
  όργανο προσανατολισμού

πυρ /piɾ/
fuoco

πυρά /pi.ˈɾa/ (n)
rogo
  φωτιά

πυρέτιο (n)
febbricola

πυρήνας /pi.ˈɾi.nas/ (n)
nucleo

πυρίμαχος (adj)
refrattario

πυρίτιο (n)
silicio

πυραμίδα /pi.ɾaˈmi.ða/ (n)
piramide

πυραμιδικός (adj)
piramidale

πυρετός /pi.ɾeˈtos/ (n)
febbre

πυρηναϊκός (adj)
pirenaico

πυρηνική φυσική
fisica nucleare, fisica nucleare e subnucleare

πυρηνικός /pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
nucleare

πυριγενής (adj)
igneo

πυρκαγιά /piɾ.kaˈʝa/ (n)
incendio

πυροβολαρχία (n)
batteria

πυροβολικό
artiglieria

πυροβολισμός (n)
schioppo

πυροβολώ /pi.ɾo.voˈo/ (v)
tirare

πυροβόλο (n)
arma da fuoco
  πυροβόλο όπλο

πυρογραφία (n)
pirografia

πυροδοτώ /pi.ɾo.ðoˈto/ (v)
accendere la miccia

πυρομανής /pi.ɾo.maˈnis/ (n)
piromane

πυρομανία /pi.ɾo.maˈni.a/ (n)
piromania

πυροσβέστης /pi.ɾoˈzve.stis/ (n)
pompiere, vigile del fuoco

πυροσβεστήρας /pi.ɾo.zveˈsti.ɾas/ (n)
estintore

πυροσβεστική /pi.ɾo.zve.stiˈci/ (n)
vigili del fuoco
  πυροσβεστική υπηρεσία

πυροτέχνημα (n)
fuochi artificiali

πυροτεχνικός (adj)
pirotecnico

πυρσός (n)
fiaccola

πυρόλυση (n)
pirolisi

πυρόμετρο (n)
pirometro

πυτιά (n)
caglio, presame

πυώδης /piˈo.ðis/ (adj)
purulento

πωλήτρια /poˈli.tɾia/ (n)
venditora

πωλητής (n)
venditore

πως
che

πόδι /ˈpo.ði/ (n)
piede, gamba
  ανθρώπινο πόδι
zampa, piede
  πόδι των ζώων

πόθος /ˈpo.θos/ (n)
desiderio

πόκερ (n)
poker

πόλεμος /ˈpo.le.mos/ (n)
guerra

πόλη /ˈpo.li/ (n)
città

πόλκα (n)
polca

πόλο (n)
polo
  άθλημα με έφιππους παίκτες

πόλος /ˈpo.los/ (n)
polo

πόλωση /ˈpo.lo.si/ (n)
polarizzazione

πόνος /ˈpo.nos/ (n)
dolore

πόντος (n)
punto
  βαθμός

πόρισμα /ˈpo.ɾi.zma/ (n)
conclusione

πόρνη /ˈpoɾ.ni/ (n)
prostituta

πόρος /ˈpo.ɾos/ (n)
poro

πόρτα /ˈpoɾ.ta/ (n)
porta, portiera, sportello

πόσιμος (adj)
potabile

πόσο (adv)
quanto

πόσο μάλλον
figuriamoci

πόστο (n)
posto

πότε (adv)
quando

πύθωνας /ˈpi.θo.nas/ (n)
pitone

πύλη /ˈpi.li/ (n)
portale

πύξος (n)
bosso comune, bossolo, mortella

πύραυλος /ˈpi.ɾa.vlos/ (n)
missile

πύργος /ˈpiɾ.ɣos/ (n)
torre
  πύργος (στο σκάκι)

πύργος ελέγχου /ˈpiɾ.ɣos eˈleŋ.xu/
torre di controllo

πώληση (n)
vendita

πώμα /ˈpo.ma/ (n)
tappo

πώς (adv)
come

ράβδος (n)
barra

ράβω (v)
cucire

ράγκμπι (n)
rugby

ράδιο /ˈɾa.ði.o/ (n)
radio
  χημικό στοιχείο

ράμπα (n)
rampa

ράμφος /ˈɾaɱ.fos/ (n)
becco

ράντα /ˈɾan.da/ (n)
ranta

ράσο /ˈɾa.so/ (n)
gonnellino

ράσπα (n)
raspa

ράφι (n)
ripiano, scaffale

ράφτης (n)
sarto

ράφτρα (n)
sarta

ρέβω /ˈɾe.vo/ (v)
illanguidirsi

ρέγκα /ˈreŋ.ɟa/ (n)
aringa

ρέγκε (n)
reggae

ρέστα (n)
resto
  χρηματική διαφορά σε συναλλαγή

ρέψιμο (n)
rutto
  απελευθέρωση αέρα

ρήμα /ˈɾi.ma/ (n)
verbo

ρήνιο (n)
renio

ρήξη /ˈɾi.ksi/ (n)
rottura

ρήτρα /ˈɾi.tɾa/ (n)
clausola

ρίγανη /ˈɾi.ɣa.ni/ (n)
origano
  μυρωδικό
  φυτό

ρίγος /ˈɾi.ɣos/ (n)
fremito

ρίζα (n)
radice
  τμήμα φυτού
  μαθηματικός όρος
  προέλευση λέξης

ρίζωμα (n)
rizoma

ρίσκο (n)
rischio

ρίχνω /ˈɾi.xno/ (v)
gettare
  ρίχνω, πετώ, βάλλω

ραίνω (v)
aspergere, spargere, spruzzare

ραβέντι (n)
rabarbaro

ραβίνος (n)
rabbino

ραβδί (n)
bastone

ραβδομάντης /ɾa.vðoˈman.dis/ (n)
rabdomante

ραβδομύωμα (n)
rabdomioma

ραβδοσκόπος /ɾa.vðoˈsko.pos/ (n)
rabdomante

ραβινικός (adj)
rabbinico

ραγάδα /ɾaˈɣa.ða/ (n)
smagliatura

ραγίζω (v)
spezzare

ραδερφόρντιο (n)
rutherfordio

ραδιαισθησία (n)
radioestesia

ραδιενεργός (adj)
radioattivo

ραδιοβόλιση /ɾa.ði.oˈvo.li.si/ (n)
radiosondaggio

ραδιογραφία (n)
radiografia

ραδιογωνιομετρία /ɾa.ði.o.ɣo.ni.o.meˈtɾi.a/ (n)
radiogoniometria

ραδιογωνιόμετρο /ɾa.ði.o.ɣo.niˈo.me.tɾo/ (n)
radiogoniometro

ραδιοδέκτης (n)
radioricevente

ραδιοευαισθησία (n)
radiosensibilità

ραδιοκύμα (n)
radioonda

ραδιομετεωρολογία (n)
radiometeorologia

ραδιοσήμα (n)
radiosegnale

ραδιοσταθμός (n)
stazione radiofonica

ραδιοτηλεσκόπιο (n)
radiotelescopio

ραδιοτηλεόραση (n)
radiotelevisione

ραδιοχρονολόγηση /ɾa.ði.o.xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
datazione radiometrica

ραδιόφωνο /ɾaˈðʝo.fo.no/ (n)
radio

ραδόνιο (n)
radon, rado

ραθυμία (n)
ignavia, indolenza, pigrizia

ρακέτα /ɾaˈce.ta/ (n)
racchetta

ρακλέτα (n)
lavavetri

ρακοσυλλέκτης /ɾa.ko.siˈle.ktis/ (n)
straccivendolo

ρακούν (n)
procione

ραμί /ɾaˈmi/ (n)
ramino

ραντάρ (n)
radar

ραντεβού /ɾan.deˈvu/ (n)
appuntamento
  συνάντηση

ραπάνι /ɾaˈpa.ni/ (n)
ravanello

ραπτομηχανή /ɾa.pto.mi.xaˈni/ (n)
macchina da cucire, macchina per cucire

ρασκέτα (n)
raschietta

ρατσίστρια (n)
razzista

ρατσισμός (n)
razzismo

ρατσιστής (n)
razzista

ρατσιστικός (adj)
razzista

ραχοκοκαλιά (n)
base

ραψωδία (n)
rapsodia

ραψωδός (n)
rapsodo

ρε (n)
re
  νότα του ευρωπαϊκού [σχεδόν πάντα συγκερασμένου] μουσικού συστήματος

ρεαλισμός (n)
realismo

ρεβέρ (n)
orlo
  σε ρούχο

ρεβίθι (n)
cece

ρεβανί /ɾe.vaˈni/ (n)
basbousa

ρεβανσισμός (n)
revanscismo

ρεκόρ /ɾeˈkoɾ/ (n)
record

ρεμέντιο (n)
rimedio

ρεπερτόριο (n)
repertorio

ρεπεσάζ (n)
ripescaggio

ρεπορτάζ /ɾe.poɾˈtaz/ (n)
reportage

ρεπουμπλικάνος /ɾe.pu.bliˈka.nos/ (n)
repubblicano

ρεπουμπλικανισμός /ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos/ (n)
repubblicanesimo

ρεσβερατρόλη (n)
resveratrolo

ρετάλι (n)
ritaglio
  υπόλοιπο από ύφασμα

ρετινόλη (n)
retinolo

ρετιρέ /ɾe.tiˈɾe/ (n)
attico

ρετροσπεκτίβα (n)
retrospettiva

ρετσίνα /ɾeˈt͡si.na/ (n)
retsina
  είδος κρασιού

ρετσίνι /ɾeˈt͡si.ni/ (n)
resina

ρετσιτατίβο (n)
recitativo

ρευματολογία (n)
reumatologia

ρευστό (n)
liquido
  φυσικό σώμα σε υγρή ή αέρια μορφή

ρευστότητα /ɾefˈsto.ti.ta/ (n)
liquidità

ρεύμα /ˈɾev.ma/ (n)
corrente

ρεύομαι (v)
ruttare

ρημάζω (v)
rovinare, rovinarsi

ρητίνη (n)
resina

ρητορική /ɾi.to.ɾiˈci/ (n)
retorica

ρητορική ερώτηση
domanda retorica

ρητός αριθμός
numero razionale

ρηχός /ɾiˈxos/ (adj)
basso

ριβόσωμα (n)
ribosoma

ριζικός /ɾi.ziˈkos/ (adj)
radice

ριζοσπάστης /ɾi.zoˈspa.stis/ (n)
radicale

ριζοσπαστικοποίηση (n)
radicalizzazione

ριζοσπαστικοποιώ (v)
radicalizzare

ριζοσπαστικός (n)
radicale

ριζότο /ɾiˈzo.to/ (n)
risotto

ριμέικ /ɾiˈmei̯k/ (n)
remake

ρινικός (adj)
nasale
  σχετικός με τη μύτη

ρινοδέλφινο (n)
tursiope

ρινολογία /ɾi.no.loˈʝi.a/ (n)
rinoiatria, rinologia

ρινοπλαστική /ɾi.no.pla.stiˈci/ (n)
rinoplastica

ρινορραγία /ɾi.no.ɾaˈʝi.a/ (n)
rinorragia

ρινοσκόπηση /ɾi.noˈsko.pi.si/ (n)
rinoscopia

ρινόκερος (n)
rinoceronte

ριπή /ɾiˈpi/ (n)
raffica

ριψοκίνδυνος /ɾi.psoˈcin.ði.nos/ (adj)
spericolato

ροή /ɾoˈi/ (n)
flusso

ροδάκινο /ɾoˈða.ci.no/ (n)
pesca

ροδάνι /ɾoˈða.ni/ (n)
filatoio

ροδέλα (n)
rotella

ροδακινιά (n)
pesco

ροδιά /ɾoˈðʝa/ (n)
melograno

ροδόγραμμα /ɾoˈðo.ɣɾa.ma/ (n)
rosa dei venti

ροδόνερο /ɾoˈðo.ne.ɾo/ (n)
acqua di rose

ροζ (n)
rosa
  που είναι ροζ (επίθετο)
  το ροζ χρώμα

ροζάριο /ɾoˈza.ɾi.o/ (n)
rosario

ροζέ (n)
rosato

ροκ (n)
rock

ροκέ (n)
arrocco

ροκανίζω /ɾo.kaˈni.zo/ (v)
rodere

ροκοκό (n)
rococò

ροκφόρ (n)
roquefort

ρολογάς (n)
orologiaio

ρολόι /ɾoˈlo.i/ (n)
orologio

ρομάτζι /ɾo̞ːma̠ʑi/ (n)
romaji

ρομαντικός /ɾo.man.diˈkos/ (adj)
romantico

ρομποτική /ɾo.bo.tiˈci/ (n)
robotica

ρομποτικός (adj)
robotico

ρομπότ /ɾoˈbot/ (n)
robot

ροντέλο (n)
rondello

ροοστάτης (n)
potenziometro

ροτόντα (n)
rotonda

ρουβίδιο (n)
rubidio

ρουθήνιο (n)
rutenio

ρουθούνι (n)
narice

ρουλέτα /ɾuˈle.ta/ (n)
roulette

ρουλεμάν (n)
cuscinetto a sfere

ρουμανικά (n)
romeno

ρουμπίνι /ɾuˈbi.ni/ (n)
rubino

ρουνικός /ɾu.niˈkos/ (adj)
runico

ρουπία (n)
rupia

ροφός (n)
cernia

ροχαλίζω (v)
russare, ronfare

ροχαλητό (n)
il russare

ρούβλι /ˈɾu.vli/ (n)
rublo

ρούμι /ˈɾu.mi/ (n)
rum

ρούχο (n)
abito

ρυάκι (n)
ruscello

ρυθμίζω /ɾiθˈmi.zo/ (v)
adattare

ρυθμιστής (n)
regolatore

ρυθμός /ɾiˈθmos/ (n)
ritmo

ρυμουλκώ (v)
rimorchiare

ρυπαίνω (v)
inquinare

ρυτό (n)
rhyton

ρωμαιοκαθολικός (adj)
cattolico romano

ρωμαλέος /ɾo.maˈle.a/ /ɾo.maˈle.o/ /ɾo.maˈle.os/ (adj)
vigoroso

ρωμαϊκός /ɾo.ma.iˈkos/ (adj)
romano

ρωσικά /ɾo.siˈka/ (n)
russo

ρωσικός (adj)
russo

ρωτακισμός (n)
rotacismo

ρωτώ (v)
chiedere, domandare

ρόδα /ˈɾo.ða/ (n)
ruota

ρόδι (n)
melagrana

ρόδινος /ˈɾo.ði.ni/ /ˈɾo.ði.no/ /ˈɾo.ði.nos/ (adj)
rosa

ρόδιο (n)
rodio

ρόκα /ˈɾo.ka/ (n)
conocchia, rocca
  ράβδος για γνέσιμο
ruchetta, rucola
  φυτό

ρόλος /ˈɾo.los/ (n)
ruolo

ρόμβος (n)
rombo

ρόμπα /ˈɾo.ba/ (n)
vestaglia

ρόπαλο (n)
clava

ρύγχος /ˈɾiŋ.xos/ (n)
muso

ρύζι /ˈɾi.zi/ (n)
riso

ρύθμιση /ˈɾiθ.mi.si/ (n)
regolazione

ρύπανση /ˈɾi.pan.si/ (n)
inquinante

ρώγα /ˈɾo.ɣa/ (n)
capezzolo
  θηλή μαστού

σάβανο (n)
sindone

σάκε (n)
sakè

σάλι /ˈsa.li/ (n)
scialle

σάλπη (n)
salpa

σάλπιγγα /ˈsal.piŋ.ɡa/ (n)
tuba di Falloppio
  ανατομία

σάλτσα (n)
salsa

σάντουιτς (n)
panino, tramezzino

σάουνα (n)
sauna

σάπιος /ˈsa.pços/ (adj)
marcio

σάρκα /ˈsaɾ.ka/ (n)
carne

σάρκωμα (n)
sarcoma

σάτιρα (n)
satira

σάτυρος (n)
satiro

σάχης /ˈsa.çis/ (n)
scià

σέβομαι (v)
rispettare

σέγα (n)
seghetto alternativo

σέλα (n)
sella, sellino

σέλας (n)
aurora polare

σέλινο /ˈse.li.no/ (n)
sedano

σέντια (n)
lettiga

σέξι (adj)
sexy

σέρνω /ˈseɾ.no/ (v)
trascinare

σέρφερ (n)
surfista

σέσκουλο (n)
bietola

σήμα /ˈsi.ma/ (n)
segnale

σήμα κατατεθέν
logo

σήμερα /ˈsi.me.ɾa/ (n)
oggi
  αυτή τη μέρα, τη μέρα που βρίσκεται αυτός που μιλάει

σήραγγα /ˈsi.ɾaŋ.ɡa/ (n)
galleria, tunnel

σίγουρα (adv)
sicuramente

σίγουρος /ˈsi.ɣu.ɾi/ /ˈsi.ɣu.ɾo/ /ˈsi.ɣu.ɾos/ (adj)
sicuro, certo

σίδερο (n)
ferro

σίδηρος /ˈsi.ði.ɾos/ (n)
ferro

σίκαλη (n)
segale

σαΐτα /saˈi.ta/ (n)
saetta
  το χάρτινο αεροπλανάκι

σαβάνα /saˈva.na/ (n)
savana

σαγηνευτικός (adj)
attraente

σαγιονάρα (n)
infradito

σαγόνι /saˈɣo.ni/ (n)
mascella
  σιαγόνες

σαδισμός (n)
sadismo

σαδιστικός (adj)
sadico

σακάκι (n)
giacca

σακίδιο (n)
zaino

σακούλα /saˈku.la/ (n)
sacchetto

σαλάμι /saˈla.mi/ (n)
salame

σαλάτα /saˈla.ta/ (n)
insalata

σαλαμάνδρα (n)
salamandra

σαλιάζω (v)
salivare

σαλιάρα (n)
bavaglino
  πετσέτα για μωρά

σαλιγκάρι /sa.liŋˈɡa.ɾi/ (n)
chiocciola, lumaca

σαλμονέλα /sal.moˈne.la/ (n)
salmonella

σαλοπέτα (n)
salopette

σαλταδόρος (n)
ladro

σαλτσιέρα /salˈt͡sçe.ɾa/ (n)
salsiera

σαλότο (n)
salotto

σαμάνος (n)
sciamano

σαμάρι (n)
basto

σαμάριο (n)
samario

σαμανισμός /sa.ma.niˈzmos/ (n)
sciamanesimo

σαμαράς (n)
sellaio

σαμιαμίδι (n)
geco

σαμοβάρι (n)
samovar

σαμουράι (n)
samurai

σαμπάνια /samˈpa.ɲa/ (n)
champagne

σαμπί /samˈbi/ (n)
sampi

σαμπουάν /sam.puˈan/ (n)
sciampo

σαμπούκος (n)
sambuco

σαμπρέλα /samˈbɾe.la/ (n)
camera d'aria

σανίδα /saˈniða/ (n)
asse, tavola

σανσκριτικά (n)
sanscrito

σαντιγί /san.diˈʝi/ (n)
crema chantilly

σανός /saˈnos/ (n)
fieno

σαξοφωνίστρια (n)
sassofonista

σαξόφωνο /saˈkso.fo.no/ (n)
sassofono

σαπίτης (n)
colubro lacertino

σαπουνίζω (v)
insaponare

σαπουνόπερα (n)
telenovela

σαπούνι (n)
sapone

σαπφικός (adj)
saffico

σαράντα /saˈɾan.da/
quaranta

σαρακοστή (n)
quaresima
  σαρανταήμερη νηστεία

σαρανταποδαρούσα /sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa/ (n)
millepiedi

σαρδέλα (n)
sardella, sardina

σαρδόνιος /saɾˈðo.ni.os/ (adj)
sardonico

σαρδόνυχας /saɾˈðo.ni.xas/ (n)
sardonice

σαρκασμός (n)
sarcasmo

σαρκαστικός (adj)
sarcastico

σαρκικός /saɾ.ciˈci/ /saɾ.ciˈko/ /saɾ.ciˈkos/ (adj)
carnale

σαρκοβόρος (adj)
carnivoro

σαρκοφάγος (n)
sarcofago

σαρσέλα (n)
marzaiola

σαρωτής (n)
scanner, lettore ottico

σασί (n)
châssis

σασίμι (n)
sashimi

σατέν (n)
raso

σατανικός (adj)
satanico

σατανισμός /sa.ta.niˈzmos/ (n)
satanismo

σατράπης (n)
satrapo

σαφάρι (n)
safari

σαφής (adj)
coerente

σαφράνι (n)
zafferano

σαχ /ˈsax/ (n)
scacco

σαχλός (adj)
sdolcinato

σαύρα /ˈsav.ɾa/ (n)
lucertola

σβάρνα (n)
erpice

σβάστικα /ˈsva.sti.ka/ (n)
svastica

σβέρκος /ˈzveɾ.kos/ (n)
nuca

σβήνω /ˈzvi.no/ (v)
estinguere, spegnere

σβούρα (n)
trottola

σγουρός /zɣuˈɾos/ (adj)
ricci

σε
a, in
  πρόθεση

σεΐχης /seˈi.çis/ (n)
sceicco

σεβασμός (n)
rispetto

σεβιλλιάνικος /se.viˈʎa.ni.kos/ (adj)
sivigliano

σεβρό (n)
pelle di capretto

σεζόν /seˈzon/ (n)
stagione

σειρά /siˈɾa/ (n)
serie

σεισμικός (adj)
sismico

σεισμικότητα /si.zmiˈko.ti.ta/ (n)
sismicità

σεισμογράφος /si.zmoˈγɾa.fos/ (n)
sismografo

σεισμολογία (n)
sismologia

σεισμός /siˈzmos/ (n)
terremoto, sisma

σεκάνς (n)
sequenza

σελήνη /seˈli.ni/ (n)
luna

σελήνιο (n)
selenio

σελίδα /seˈli.ða/ (n)
pagina

σελίνι /seˈli.ni/ (n)
scellino

σελαγίζω (v)
irradiare, rilucere, splendere

σεληνιακός /se.li.ni.aˈkos/ (adj)
lunare

σεληνόφως /se.liˈno.fos/ (n)
chiaro di luna

σελιδοδείκτης (n)
segnalibro

σελιδοποίηση (n)
paginazione
  πληροφορική

σελοφάν /se.loˈfan/ (n)
cellofan

σελώνω (v)
sellare

σεμινάριο /se.miˈna.ɾi.o/ (n)
seminario

σεμνότυφος (adj)
pudico

σενάριο (n)
sceneggiatura

σεναριογράφος /se.na.ɾi.oˈɣɾa.fos/ (n)
scenarista

σεντ (n)
centesimo

σεντίνα (n)
sentina

σεντινόνερο (n)
acqua di sentina

σεντόνι /senˈdo.ni/ (n)
lenzuolo

σεξισμός (n)
sessismo

σεξολογία /se.kso.loˈʝi.a/ (n)
sessuologia

σεξολόγος /se.ksoˈlo.ɣos/ (n)
sessuologa

σεξουαλικά (adv)
sessualmente

σεξουαλικός (adj)
sessuale

σεξουαλικότητα /se.ksu.a.liˈko.ti.ta/ (n)
sessualità

σερίνη (n)
serina

σερίφης /seˈɾi.fis/ (n)
sceriffo

σερβικά (n)
serbo

σερβιτόρα (n)
cameriera

σερβιτόρος (n)
cameriere

σερενάτα (n)
serenata

σερζ (n)
sargia

σεροτονίνη /se.ɾo.toˈni.ni/ (n)
serotonina

σερπεντίνης /seɾ.penˈdi.nis/ (n)
serpentino

σερφάρω (v)
surfare

σεσουάρ (n)
asciugacapelli

σηκώνομαι (v)
alzarsi in piedi
  έρχομαι στην όρθια στάση
alzarsi
  σηκώνομαι από το κρεβάτι, ξυπνώ

σημάδι /siˈma.ði/ (n)
segno, indicazione

σημαία /siˈme.a/ (n)
bandiera

σημαίνω (v)
significare

σημαδούρα /si.maˈðu.ɾa/ (n)
boa

σημαιοφόρος /si.me.oˈfo.ɾos/ (n)
portabandiera

σημαντικός /si.man.diˈkos/ (adj)
importante

σημασία /si.maˈsi.a/ (n)
rilievo
  που έχει σημασία, που είναι σημαντικό

σημασιολογικός (adj)
semantico

σημείο (n)
punto

σημείο αναφοράς
punto di riferimento

σημείο δρόσου /siˈmi.o ˈðɾo.su/
punto di rugiada

σημείο στίξης
segno d'interpunzione

σημείωμα /siˈmi.o.ma/ (n)
memoria

σημείωση /siˈmi.o.si/ (n)
memoria

σημειολογία /si.mi.o.loˈʝi.a/ (n)
semiotica

σημειωματάριο /si.mi.o.maˈta.ɾi.o/ (n)
quaderno

σημερινός (adj)
odierno

σημιτικός (adj)
semitico

σημύδα (n)
betulla

σηπτικός (adj)
settico

σηψαιμικός (adj)
setticemico

σθεναρότητα (n)
forza, ostinazione, tenacia

σιέστα (n)
siesta, pennichella

σιγαστήρας /si.ɣaˈsti.ɾas/ (n)
silenziatore

σιγοβράζω (v)
scaldare

σιγοκαίω (v)
covare

σιγοκλαίω (v)
piagnucolare

σιγοτραγουδώ (v)
canticchiare

σιδέρωμα (n)
stirare

σιδεράς (n)
fabbro

σιδερένιος /si.ðeˈɾe.ɲos/ (adj)
ferreo
  φτιαγμένος από σίδερο

σιδερωτήριο /si.ðe.ɾoˈti.ɾi.o/ (n)
stireria

σιδερώνω (v)
stirare

σιδηροδρομικός (adj)
ferroviario

σιδηροδρομικός σταθμός /si.ði.ɾo.ðɾo.miˈkos staˈθmos/
stazione

σιδηρουργός /si.ði.ɾuɾˈɣos/ (n)
fabbro

σιδηρούν παραπέτασμα /si.ðiˈɾun pa.ɾaˈpe.ta.zma/
cortina di ferro

σιδηρόδρομος /si.ðiˈɾo.ðɾo.mos/ (n)
ferrovia

σικελικός (adj)
siciliano

σιλεντιάριος /si.len.diˈa.ɾi.os/ (n)
silenziario

σιλουέτα /si.luˈe.ta/ (n)
sagoma

σιλό (n)
silo

σιμιγδάλι (n)
semola

σιμπόργκιο (n)
seaborgio

σινάπι (n)
senape

σιναλεζικά (n)
singalese

σινεμά (n)
cinema

σινο-
sino-

σινολογία (n)
sinologia

σιντριβάνι /sin.dɾiˈva.ni/ (n)
fontana a getto

σιρόκος (n)
scirocco

σιρόπι (n)
sciroppo

σιτάρι (n)
grano, frumento

σιτοβολώνας /si.to.voˈlo.nas/ (n)
granaio

σιωνισμός (n)
sionismo

σκάκι /ˈska.ci/ (n)
scacchi

σκάλα /ˈska.la/ (n)
scala
  μόνιμη κατασκευή που συνδέει δύο ορόφους
  μεταφέρσιμη κατασκευή

σκάνδαλο /ˈskan.ða.lo/ (n)
scandalo

σκάνδιο (n)
scandio

σκάφη (n)
madia

σκάω /ˈska/ (v)
separare
  εκρήγνυμαι

σκέιτμπορντ (n)
skateboard

σκέτος /ˈsce.tos/ (adj)
liscio

σκέφτομαι /ˈsce.fto.me/ (v)
pensare

σκέψη /ˈsce.psi/ (n)
pensiero

σκήπτρο /ˈskip.tɾo/ (n)
scettro

σκίζω /ˈsci.zo/ (v)
lacerare
  κόβω

σκίουρος (n)
scoiattolo

σκίτσο /ˈsci.t͡so/ (n)
schizzo

σκαθάρι /skaˈθa.ɾi/ (n)
scarabeo, coleottero
  κολεόπτερο

σκακιέρα /skaˈce.ɾa/ (n)
scacchiera

σκαλέτα (n)
scaletta

σκαληνός (adj)
scaleno

σκαλιέρα /skaˈʎe.ɾa/ (n)
grisella, sartia

σκαλωσιά /ska.loˈsça/ (n)
impalcatura

σκαμπαβία (n)
scappavia

σκανδάλη /skanˈða.li/ (n)
grilletto

σκανδαλώδης (adj)
scandaloso

σκανδιναβικός (adj)
scandinavo

σκαντζόχοιρος (n)
riccio

σκαπανέας (n)
geniere
  στρατιωτική ειδικότητα

σκαραβαίος (n)
scarabeo
  έντομο

σκαρπέλο (n)
cesello

σκαρφαλώνω (v)
arrampicarsi

σκατά
merda

σκατό /skaˈto/ (n)
merda

σκελίδα /sceˈli.ða/ (n)
spicchio

σκελετός /sce.leˈtos/ (n)
scheletro

σκεπτικισμός (n)
scetticismo

σκεπτικός (adj)
scettica
  που σχετίζεται με τον σκεπτικισμό

σκερτσάντο (adv)
scherzando

σκερτσόζα (adj)
scherzosa

σκευοφυλάκιο (n)
sagrestia

σκευοφόρος (n)
bagagliaio

σκευωρία (n)
intrigo, macchinazione

σκεύος /ˈsce.vos/ (n)
utensile

σκηνή (n)
tenda
  κατασκευή που χρησιμεύει ως πρόχειρο κατάλυμα
scena
  τμήμα θεατρικού έργου
  τμήμα σύγχρονου θεάτρου

σκηνικός (adj)
scenico

σκηνογράφος /sci.noˈɣɾa.fos/ (n)
scenografa, cenografo

σκηνογραφία /sci.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
scenografia

σκηνογραφικός (adj)
scenografico

σκηνοθέτης (n)
regista

σκηνοθεσία (n)
messa in scena

σκι /sci/ (n)
sci

σκιά /sciˈa/ (n)
ombra

σκιάχτρο /ˈsca.xtɾo/ (n)
spaventapasseri, spauracchio

σκιέρ /sciˈeɾ/ (n)
sciatore

σκλήθρο /ˈskli.θɾo/ (n)
ontano
  φυτό

σκληραίνω (v)
indurire

σκληρόμετρο (n)
sclerometro

σκληρός /skliˈɾos/ (adj)
duro

σκληρός δίσκος
disco fisso, disco rigido

σκονάκι (n)
bigliettino
  χαρτάκι με πληροφορίες για κρυφοκοίταγμα

σκοντάφτω (v)
incespicare, bloccarsi

σκοπευτής /sko.peˈftis/ (n)
tiratore

σκοπός (n)
scopo
  επιθυμητός στόχος

σκορ (n)
punteggio

σκορβούτο (n)
scorbuto

σκορπιός /skoɾˈpçios/ (n)
scorpione

σκοτάδι /skoˈta.ði/ (n)
oscurità

σκοταδισμός /sko.ta.ðiˈzmos/ (n)
oscurantismo

σκοτεινή ενέργεια
energia oscura

σκοτεινή ύλη (n)
materia oscura

σκοτεινός /sko.tiˈni/ /sko.tiˈno/ /sko.tiˈnos/ (adj)
oscuro

σκοτώνω (v)
amazzare, ammazzare

σκουλήκι /skuˈli.ci/ (n)
verme, baco

σκουλαρίκι /sku.laˈɾi.ci/ (n)
orecchino

σκουμπρί (n)
sgombro

σκουπίδι /skuˈpi.ði/ (n)
spazzatura

σκουπίζω /skuˈpi.zo/ (v)
scopare, spazzare

σκουπιδοτενεκές (n)
bidone

σκουπόξυλο /skuˈpo.ksi.lo/ (n)
manico di scopa

σκουριά (n)
ruggine

σκουριάζω /skuˈɾʝa.zo/ (v)
arrugginire
  οξειδώνω

σκουριασμένος
arrugginito

σκουρόχρωμος /skuˈɾo.xɾo.mos/ (adj)
fosco

σκούντημα (n)
spintarella

σκούπα /ˈsku.pa/ (n)
scopa, granata

σκούφος /ˈsku.fos/ (n)
berretto

σκρίνιο /ˈskɾi.ɲo/ (n)
scrivania

σκραπ (n)
ferraglia
  παλιοσίδερα

σκριπτ (n)
script

σκυθικός (adj)
scitico

σκυλάκι (n)
bocca di leone
  είδος καλλωπιστικού φυτού
cagnolino
  μικρός σκύλος

σκυλίσιος (adj)
canino

σκυρμιόνιο (n)
skyrmione

σκυρόδεμα (n)
beton, calcestruzzo

σκυτάλη /sciˈta.li/ (n)
bastone della staffetta, scitale

σκωληκοειδίτιδα /sko.li.ko.iˈði.ti.ða/ (n)
appendicite

σκόνη /ˈsko.ni/ (n)
polvere

σκόπελος /ˈsko.pe.los/ (n)
scoglio

σκόπευτρο (n)
mirino

σκόρδο /ˈskoɾ.ðo/ (n)
aglio

σκόρος (n)
tarma

σκύβαλο (n)
lolla, pattume

σκύβω /ˈsci.vo/ (v)
chinarsi

σκύλα (n)
cagna

σκύλος /ˈsci.los/ (n)
cane

σλαβικός /sla.viˈkos/ (adj)
slavo

σλιπ (n)
slip

σλοβακικός (adj)
slovacco

σλοβενικά (n)
sloveno

σλοβενικός (adj)
sloveno

σλόγκαν (n)
slogan

σμάρτφον /ˈzmaɾt.fon/ (n)
smartphone

σμέουρο /ˈzme.u.ɾo/ (n)
lampone

σμέρνα /ˈzmeɾ.na/ (n)
murena

σμήνος /ˈzmi.nos/ (n)
sciame

σμαράγδι /zmaˈɾa.ɣði/ (n)
smeraldo

σμπάρος (n)
sparo

σμύριδα /ˈzmi.ɾi.ða/ (n)
smeriglio

σμύρνα /ˈzmiɾ.na/ (n)
mirra

σοβαρός (adj)
serio

σοβαρότητα /so.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
gravità

σοβατεπί /so.va.teˈpi/ (n)
listello di base, battiscopa

σοβατζής /so.vaˈd͡zis/ (n)
intonacatore

σοβιέτ (n)
soviet

σοβιετικός (adj)
sovietico

σοβινισμός (n)
sciovinismo

σοβχόζ (n)
sovchoz

σοδειά /soˈðʝa/ (n)
raccolto

σοδομία /so.ðoˈmi.a/ (n)
sodomia

σοδομίτης /so.ðoˈmi.tis/ (n)
sodomita

σοκ (n)
accovonatura, scossa, shoc

σοκινιανός (adj)
sociniano

σοκολάτα /so.koˈla.ta/ (n)
cioccolata, cioccolato

σοκολατένιος /so.ko.laˈte.ɲos/ (adj)
cioccolato

σολίστας (n)
solista

σολιψισμός (n)
solipsismo

σολοικισμός /so.li.ciˈzmos/ (n)
solecismo

σολομωνική /so.lo.mo.niˈci/ (n)
cabala

σολομός /so.loˈmos/ (n)
salmone

σολομώντειος (adj)
salomonico

σολφέζ (n)
solfeggio

σονέτο (n)
sonetto

σονατίνα /so.naˈti.na/ (n)
sonatina

σοσιαλδημοκρατία (n)
socialdemocrazia

σοσιαλδημοκρατικός (adj)
socialdemocratico

σοσιαλισμός /so.si.a.liˈzmos/ (n)
socialismo

σοσιαλιστικός (adj)
socialista

σουάζι (n)
swati

σουαβικός /su.a.viˈkos/ (adj)
svevo

σουβέρ (n)
sottobicchiere

σουβλάκι (n)
souvlaki

σουγιάς (n)
temperino

σουηδικά (n)
svedese

σουηδικός (adj)
svedese

σουλατσάρω (v)
andare a zonzo

σουλτάνος (n)
sultano

σουλτανάτο (n)
sultanato

σουλτανίνα /sul.taˈni.na/ (n)
uvetta

σουπίνο (n)
supino

σουπερμάρκετ (n)
supermercato

σουπιά /suˈpça/ (n)
seppia

σουπιέρα /suˈpçe.ɾa/ (n)
zuppiera

σουρβιά (n)
sorbo

σουρικάτα (n)
suricato

σουρωτήρι (n)
colino

σουρώνω (v)
colare

σουσάμι /suˈsa.mi/ (n)
sesamo

σουσαμιά (n)
sesamo

σουτιέν /suˈtçen/ (n)
reggipetto, reggiseno

σουφισμός (n)
sufismo

σουφλέ (n)
soufflé

σοφάς (n)
sofà

σοφία /soˈfi.a/ (n)
sapienza, saggezza

σοφίτα /soˈfi.ta/ (n)
soffitta,attico

σοφιστής (n)
sofista

σοφός /soˈfos/ (adj)
saggio

σούβλα /ˈsu.vla/ (n)
spiedo

σούμο (n)
sumo

σούπα /ˈsu.pa/ (n)
zuppa, minestra

σούρουπο (n)
crepuscolo

σούσι (n)
sushi

σπάνια
raramente

σπάνιος (adj)
raro

σπάρος (n)
sparaglione

σπάταλος /ˈspa.ta.los/ (adj)
spendereccio

σπάτουλα /ˈspa.tu.la/ (n)
paletta

σπάω (v)
spezzarsi

σπέρμα (n)
sperma

σπέρνω /ˈspeɾ.no/ (v)
seminare

σπίθα (n)
scintilla

σπίνος /ˈspi.nos/ (n)
fringuello

σπίρτο (n)
fiammifero
  κομμάτι ξύλο για το άναμμα φωτιάς

σπίτι /ˈspi.ti/ (n)
casa
casa dolce casa; lar, doce lar
  σπίτι μου, σπιτάκι μου

σπαγγέτι (n)
spaghetti

σπαγκάτο /spaɲˈga.to/ (n)
spaccata

σπαθί /spaˈθi/ (n)
fiori
  χαρτί της τράπουλας

σπαλέτα (n)
spallina

σπανάκι /spaˈna.ci/ (n)
spinacio

σπανιότητα /spa.niˈo.ti.ta/ (n)
scarsità

σπαράγγι (n)
asparago

σπαραξικάρδιος (adj)
straziante

σπασίκλας /spaˈsi.klas/ (n)
secchione

σπασαρχίδας (n)
rompicazzo, rompipalle, spaccamaroni

σπασμένος
rotto

σπασμωδικός /spa.zmo.ðiˈkos/ (adj)
spasmodico

σπασουάρ (n)
sospensorio

σπερματοζωάριο /speɾ.ma.to.zoˈa.ɾi.o/ (n)
spermatozoo

σπηλαιολογία /spi.le.o.loˈʝi.a/ (n)
speleologia

σπηλαιολογικός /spi.le.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
speleologico

σπηλιά /spiˈʎa/ (n)
spelonga, grotta
  μεγάλη κοιλότητα

σπιλώνω (v)
denigrare

σπινθήρας /spinˈθi.ɾas/ (n)
scintilla

σπιριτουαλισμός /spi.ɾi.tu.a.liˈzmos/ (n)
spiritualismo

σπιρούνι /spiˈɾu.ni/ (n)
sperone

σπιρτόκουτο (n)
scatola di fiammiferi

σπιρόμετρο (n)
spirometro

σπισισμός (n)
specismo

σπιτονοικοκύρης (n)
proprietario
  αυτός που παραχωρεί ένα σπίτι προς ενοικίαση

σπιτόγατος (n)
pantofolaio

σπιτόφιδο (n)
colubro leopardino

σπονδή (n)
libagione

σπονδυλική στήλη /spon.ði.liˈci ˈsti.li/
colonna vertebrale, spina dorsale

σπονδυλικός /spon.ði.liˈkos/ (adj)
vertebrale

σπονδυλωτός (adj)
vertebrato

σπουδάζω /spuˈða.zo/ (v)
studiare

σπουδαίος (adj)
importante

σπουργίτι /spuɾˈʝi.ti/ (n)
passero

σπρώχνω (v)
spingere

σπυρί /spiˈɾi/ (n)
pustola
  εξόγκωμα του δέρματος

σπόνδυλος (n)
vertebra
  στην ανατομία

σπόριο (n)
spora

σπόρος (n)
seme

στάβλος (n)
stalla

στάδιο /ˈsta.ði.o/ (n)
stadio
  χώρος
  χρονικό διάστημα

στάζω (v)
gocciolare

στάθμη /ˈstaθ.mi/ (n)
livello

στάθμη θάλασσας /ˈstaθ.mi ˈθa.la.sas/
livello del mare

στάση /ˈsta.si/ (n)
fermata

στάχτη /ˈsta.xti/ (n)
cenere

στάχυ /ˈsta.çi/ (n)
spiga

στέκι /ˈste.ci/ (n)
ritrovo
  σημείο συνάντησης

στέκομαι /ˈste.ko.me/ (v)
stare in piedi

στέλνω (v)
inviare, mandare

στέμμα (n)
corona

στέπα /ˈste.pa/ (n)
steppa

στέρηση /ˈste.ɾi.si/ (n)
stento

στέρνα (n)
cisterna

στέρνο (n)
sterno

στέψη /ˈste.psi/ (n)
coronazione, incoronazione
  ανάληψη εξουσίας από ηγεμόνα

στήθος /ˈsti.θos/ (n)
petto, seno

στήλη /ˈsti.li/ (n)
colonna
  βάσεις δεδομένων

στήμονας /ˈsti.mo.nas/ (n)
stame

στίβος (n)
pista

στίγμα /ˈstiɣ.ma/ (n)
stigma
  σημάδι

στίξη /ˈsti.ksi/ (n)
interpunzione, punteggiatura

στίχος /ˈsti.xos/ (n)
verso

στα τέσσερα (adv)
a quattro piedi

σταγονόμετρο (n)
contagocce

σταγόνα (n)
goccia

σταθερά /sta.θeˈɾa/ (n)
costante

σταθεροποίηση (n)
stabilizzazione

σταθεροποιητής (n)
stabilizzatore

σταθερότητα /sta.θeˈɾo.ti.ta/ (n)
stabilità

σταθμάρχης /staθˈmar.çis/ (n)
capostazione
  επικεφαλής σταθμού

σταθμός (n)
stazione
  σταθμός οχημάτων

στακάτο /staˈka.to/ (n)
staccato

σταλία (n)
stallia
  (ναυτικός όρος')

σταλαγμίτης (n)
stalagmite

σταλακτίτης /sta.laˈkti.tis/ (n)
stalattite

στασιμοπληθωρισμός (n)
stagflazione

στατήρας (n)
statere

στατιστική (n)
statistica

σταυραδερφός (n)
fratello di sangue

σταυροδρόμι (n)
incrocio

σταυροθόλιο (n)
volta a crociera

σταυροφορία /stav.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
crociata

σταυροφόρος /sta.vɾoˈfo.ɾos/ (n)
crociato

σταυρόλεξο /staˈvɾo.le.kso/ (n)
cruciverba

σταυρός /staˈvɾos/ (n)
croce
  γεωμετρικό σχήμα

σταυρώνω (v)
crocifiggere

σταφίδα /staˈfi.ða/ (n)
uva passa
  αποξηραμένο σταφύλι

σταφυλή (n)
ugola

σταφυλικός /sta.fi.liˈkos/ (adj)
uvulare
  (όρος φωνητικής) που προφέρεται με τη σταφυλή

σταφύλι /staˈfi.li/ (n)
uva

σταύρωση (n)
crocefissione

στεάτωση (n)
steatosi

στείρος (n)
infertile, sterile

στεατοπυγία /ste.a.to.piˈʝi.a/ (n)
steatopigia

στεγανός (adj)
a tenuta stagna

στεγνοκαθαριστήριο /ste.ɣno.ka.θa.ɾiˈsti.ɾi.o/ (n)
tintoria

στεγνώνω (v)
asciugare

στειρώνω (v)
sterilizzare

στενογραφία (n)
stenografia

στεντόρειος (adj)
stentoreo

στενός /steˈnos/ (adj)
stretto

στερέωμα /steˈɾe.o.ma/ (n)
firmamento

στερεοϊσομέρεια (n)
stereoisomeria

στερεό (n)
solido

στερεός (adj)
solido

στερεότυπο /ste.ɾeˈo.ti.po/ (n)
stereotipo

στεροειδές (n)
steroide

στεφάνι /steˈfa.ni/ (n)
corona

στεφανιογραφία (n)
coronarografia

στεφανοφόρος (n)
colubro liscio

στηθοσκόπιο /sti.θoˈsko.pi.o/ (n)
stetoscopio

στηρίζω /stiˈɾi.zo/ (v)
sostenere

στιβάλι /stiˈva.li/ (n)
stivale

στιβαδόρος (n)
stivatore

στιγμή /stiɣˈmi/ (n)
istante, attimo
  ελάχιστο χρονικό διάστημα

στιγματίζω /sti.ɣmaˈti.zo/ (v)
stigmatizzare
  (μεταφορική σημασία, με λέξη που σημείναι στίγμα)

στιγμιαίος (adj)
istantaneo

στιγμιαίος καφές
caffè solubile

στιγμιότυπο /stiɣ.miˈo.ti.po/ (n)
istantanea

στιλ (n)
stile

στιλβαδάμας (n)
brillante, adamante, diamante

στιλό /stiˈlo/ (n)
penna

στιμάρω (v)
stimare

στιπλ /ˈstipl/ (adj)
siepi

στιχάριο (n)
camice

στλεγγίδα (n)
strigile

στο πι και φι
in men che non si dica

στοά /stoˈa/ (n)
portico

στοίβα (adv)
bica
  πληροφορική

στοίχημα (n)
scommessa

στοίχιση (n)
giustificazione

στοιχείο /stiˈçi.o/ (n)
elemento
  τμήμα, μέρος
  χημικός όρος

στοιχειοθέτης (n)
compositore

στοιχειοθεσία (n)
composizione

στοιχειοθετώ (v)
composizione

στοιχειομετρία /sti.çi.o.meˈtɾi.a/ (n)
stechiometria

στοιχειωδώς /sti.çi.oˈðos/ (adv)
essenzialmente

στοιχειωμένος
stregata

στοιχειώδης /sti.çiˈo.ðes/ /sti.çiˈo.ðis/ (adj)
elementare

στοιχειώνω /stiˈço.no/ (v)
infestare

στολή /stoˈli/ (n)
divisa

στομάχι /stoˈma.çi/ (n)
stomaco
  εσωτερικό όργανο

στομίδα (n)
freno

στομαχόπονος /sto.maˈxo.po.nos/ (n)
mal di pancia

στοπ
pulsante di arresto

στοργή /stoɾˈʝi/ (n)
attenzione

στοργικός (adj)
amorevole

στουπί (n)
capecchio
  μάζα από ίνες

στοχαστής (n)
pensatore

στοχαστικά (adv)
stocasticamente

στοχαστικός (adj)
stocastico
  στοχαστικός (στατιστική)

στούντιο (n)
studio

στράτα /ˈstɾa.ta/ (n)
girello
  βοήθημα για τα νήπια που κάνουν τα πρώτα τους βήματα

στρέμμα (n)
strema

στρίβω /ˈstɾi.vo/ (v)
girare

στρίφωμα (n)
orlo

στραβισμός (n)
strabismo

στραβολαίμης (adj)
torcicollo

στραγγίζω /stɾaŋˈɟi.zo/ (v)
scolare

στραγγαλίζω /stɾaŋ.ɡaˈli.zo/ (v)
strangolare
  σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο

στρατάρχης (n)
feldmaresciallo

στρατήγημα /stɾaˈti.ʝi.ma/ (n)
stratagemma

στρατηγία (n)
strategia

στρατηγική /stɾa.ti.ʝiˈci/ (n)
strategia

στρατηγικός (adj)
strategico

στρατηγός /stɾa.tiˈɣos/ (n)
generale

στρατιωτάκι /stɾa.tçoˈta.ci/ (n)
soldatino
  (παιχνίδι)

στρατιωτίνα (n)
soldata

στρατιωτικοποίηση (n)
militarizzazione

στρατιωτικοποιώ (v)
militarizzare

στρατιώτης /stɾa.tiˈo.tis/ /stɾaˈtço.tis/ (n)
soldato
  οποιοσδήποτε στρατιωτικός

στρατοδικείο (n)
tribunale militare

στρατολόγηση (n)
arruolamento

στρατσιατέλα /stɾa.t͡sçaˈte.la/ (n)
stracciatella

στρατόπεδο (n)
accampamento

στρατός /stɾaˈtos/ (n)
esercito, armata

στρατόσφαιρα (n)
stratosfera

στρατώνας (n)
caserma

στρείδι (n)
ostrica

στρεπτόκοκκος (n)
streptococco

στριπτίζ (n)
spogliarello

στριφογυρίζω (v)
contorcersi

στρογγυλός (adj)
rotondo, tondo

στρουθοκάμηλος /stɾu.θoˈka.mi.los/ (n)
struzzo

στρουκτουραλισμός (n)
strutturalismo

στροφή /stɾoˈfi/ (n)
svolta
strofa
  στροφή ποιήματος

στρούντελ /ˈstɾu.del/ (n)
strudel

στρωματοσωρείτης /stɾo.ma.to.soˈɾi.tis/ (n)
stratocumulo

στρόντιο (n)
stronzio

στρόφαλος (n)
manovella

στρώμα /ˈstɾo.ma/ (n)
materasso
  αντικείμενο στο οποίο κοιμόμαστε
strato, stratus
  είδος νεφών

στρώνω (v)
apparecchiare
  απλώνω κάτι σε μια επιφάνεια καλύπτοντάς την

στυλίτης (n)
stilita, stilite

στυπτηρία (n)
allume

στυφός (adj)
acerbo, brusco

στωικός /sto.iˈci/ /sto.iˈko/ /sto.iˈkos/ (n)
stoica

στόκος (n)
stucco

στόλος /ˈsto.los/ (n)
flotta

στόμα /ˈsto.ma/ (n)
bocca
  το στόμα

στόμιο (n)
bocca

στόφα /ˈsto.fa/ (n)
stoffa
  είδος υφάσματος
  χαρακτήρας ατόμου

στόχαστρο (n)
collimatore

στόχος (n)
meta

στύση (n)
erezione

συγγένεια /siŋˈɟe.ni.a/ (n)
parentela

συγγενής /siŋ.ɟeˈnis/ ή /si.ɟeˈnis/ (n)
affine
  παρόμοιος, σχετικός ή συσχετισμένος
  που έχει κοινά γονίδια ή και κοινούς προγόνους
congenito
  που υπάρχει εκ γενετής

συγγενικός /si.ɟe.niˈci/ ή /si.ŋɟe.niˈci/ /si.ɟe.niˈko/ ή /si.ŋɟe.niˈko/ /si.ɟe.niˈkos/ ή /si.ŋɟe.niˈkos/ (adj)
associato

συγγνώμη /siŋˈɣno.mi/ (n)
mi scusi

συγγράφω (v)
creare

συγγραφέας /siŋ.ɣɾaˈfe.as/ (n)
scrittore, scrittrice

συγκάτοικος /siŋˈɡa.ti.kos/ (n)
coinquilino

συγκέντρωση (n)
concentrazione
  πνευματική κατάσταση
  όρος της χημείας

συγκατατίθεμαι /siŋ.ɡa.taˈti.θe.me/ (v)
acconsentire

συγκατοίκηση (n)
coabitazione

συγκεκριμένος
specifico

συγκεντρωσιμότητα /siŋ.ɟen.dɾo.siˈmo.ti.ta/ (n)
concentrabilità

συγκινημένος
eccitato

συγκινητικός /siŋ.ɟi.ni.tiˈkos/ (adj)
commovente

συγκινώ /si.ɟiˈno/ (v)
emozionare

συγκλίνω (v)
convergere

συγκολλώ /siŋ.ɡoˈlo/ (v)
saldare

συγκομιδή /siŋ.ɡo.miˈði/ (n)
messe

συγκρίνω (v)
confrontare

συγκρατούμενος
compagno di cella

συγκρητισμός /siŋ.ɡɾi.tiˈzmos/ (n)
sincretismo

συγκριτικός /siŋ.ɡɾi.tiˈkos/ (adj)
comparativo

συγκρότηση (n)
costituzione

συγχέω /siŋˈçe.o/ (v)
confondere

συγχαίρω (v)
felicitarsi, congratularsi con qc.

συγχαρητήρια /siŋ.xa.ɾiˈti.ɾi.a/ (n)
complimenti

συγχορδία (n)
accordo

συγχρονίζω /siŋ.xɾoˈni.zo/ (v)
sincronizzare

συγχωνεύομαι (v)
mergere

συγχωνεύω /siŋ.xoˈne.vo/ (v)
fondersi

συγχωροχάρτι /siŋ.xo.ɾoˈxaɾ.ti/ (n)
lettera d'indulgenza

συγχωρώ /siŋ.xoˈɾo/ (v)
perdonare, scusare

συγχώνευση (n)
fusione

συζήτηση (n)
discussione

συζητήσιμος /si.ziˈti.si.mi/ /si.ziˈti.si.mo/ /si.ziˈti.si.mos/ (adj)
discutibile

συζητητής (n)
disputatore

συζητώ (v)
dibattere

συζυγία (n)
coniugazione
  ρηματική συζυγία

συζυγικός (adj)
coniugale

συκιά /siˈca/ (n)
fico

συκοφαντία /si.ko.fanˈdi.a/ (n)
calunnia

συκώτι /siˈko.ti/ (n)
fegato

συλλέκτης /siˈle.ktis/ (n)
collezionista

συλλέκτρια (n)
collezionista

συλλαβή /si.laˈvi/ (n)
sillaba

συλλαβίζω (v)
compitare

συλλαβικός (adj)
sillabico

συλλαβοποιώ (v)
sillabare

συλλαμβάνω (v)
concepire
  μένω έγκυος
  συλλαμβάνω μια ιδέα
arrestare
  στερώ την ελευθερία

συλλογή /si.loˈʝi/ (n)
collezione
  συγκέντρωση πραγμάτων

συλλογικός (adj)
collettivo

συλλογικότητα /si.lo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
collettività

συλλυπητήρια /si.li.piˈti.ri.a/ (n)
condoglianze

συμβατικός (adj)
convenzionale

συμβατός /siɱ.vaˈti/ /siɱ.vaˈto/ /siɱ.vaˈtos/ (adj)
compatibile

συμβιβασμός /siɱ.vi.vaˈzmos/ (n)
compromesso

συμβιωτής (n)
simbionte

συμβολαιογράφος /siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos/ (n)
notaio

συμβολαιογραφικός (adj)
notarile

συμβολική γλώσσα
linguaggio assembly

συμβολικός /siɱ.vo.liˈkos/ (adj)
simbolico

συμβολισμός (n)
simbolismo

συμβολοσειρά (n)
sequenza di caratteri

συμβουλή /siɱ.vuˈli/ (n)
consiglio, suggerimento

συμβουλεύω (v)
consigliare, raccomandare

συμβούλιο /siɱˈvu.li.o/ (n)
consiglio

συμβόλαιο /siɱˈvo.le.o/ (n)
contratto

συμμαχία (n)
alleanza

συμμερίζομαι /si.meˈɾi.zo.me/ (v)
condividere

συμμετέχω (v)
partecipare

συμμετοχή (n)
partecipazione

συμμετρία /si.meˈtɾi.a/ (n)
simmetria

συμμετρικός /si.me.tɾiˈkos/ (adj)
simmetrico

συμπάθεια /simˈba.θi.a/ (n)
compassione

συμπέθερος /simˈbe.θe.ɾos/ (n)
consuocero

συμπέρασμα (n)
conclusione

συμπίεση (n)
compressione

συμπαθής /sim.baˈθis/ (adj)
simpatico

συμπαθητική μελάνη
inchiostro simpatico

συμπαθητικός /sim.ba.θi.tiˈkos/ (adj)
simpatico

συμπαραστέκομαι (v)
assistere, confortare

συμπατριώτης (n)
compatriota

συμπεθέρα (n)
consuocera

συμπεραίνω (v)
concludere

συμπεριλαμβάνω (v)
comprendere

συμπεριφορά (n)
comportamento

συμπεριφορισμός /sim.be.ɾi.fo.ɾiˈzmos/ (n)
comportamentismo

συμπηγνύω (v)
coagulare

συμπλέκτης /simˈble.ktis/ (n)
frizione

συμπληρώνω /si(m).bliˈɾo.no/ (v)
riempire, completare
  ολοκληρώνω κάτι ελλιπές

συμπολίτης /sim.boˈli.tis/ (n)
concive

συμπολεμιστής (n)
commilitone

συμπράττω /simˈbɾa.to/ (v)
collaborare, cooperare

συμπυκνώνω (v)
condensare

συμπόνια (n)
compassione

συμπόσιο (n)
simposio

συμπύκνωση /simˈbi.kno.si/ (n)
condensazione

συμφέρον (n)
tornaconto

συμφιλίωση /siɱ.fiˈli.o.si/ (n)
riconciliazione

συμφυρμός /siɱ.fiɾˈmos/ (n)
parola macedonia

συμφωνία /siɱ.foˈni.a/ (n)
accordo
  κοινή απόφαση, κοινή πεποίθηση
sinfonia
  μουσική

συμφωνικός /siɱ.fo.niˈkos/ (adj)
sinfonico

συμφωνώ /siɱ.foˈno/ (v)
concordare

συμψηφισμός (n)
corrispettivo

συν
più

συνάδελφος (n)
collega

συνάθροιση /siˈna.θɾi.si/ (n)
assembramento

συνάνθρωπος /siˈnan.θɾo.pos/ (n)
prossimo

συνάντηση /siˈnan.di.si/ (n)
incontro

συνάρτηση (n)
funzione

συνάφεια (n)
correlazione, relazione

συνάχι (n)
raffreddore

συνέδριο /siˈne.ðɾi.o/ (n)
congresso

συνέλευση /siˈne.lef.si/ (n)
assemblea

συνέντευξη /siˈnen.def.ksi/ (n)
intervista

συνέντευξη τύπου
conferenza stampa

συνέπεια /siˈne.pi.a/ (n)
conseguenza
  αποτέλεσμα

συνέταιρος (n)
socio

συνήγορος (n)
avvocata

συνήγορος του διαβόλου
avvocato del diavolo

συνήθεια /siˈni.θi.a/ (n)
abitudine, consuetudine

συνήθης /siˈni.θis/ (adj)
abituale

συνήθως /siˈni.θos/ (adv)
di solito

συνίζηση (n)
sinizesi
  για τη φωνητική και τη μετρική

συνίσταμαι (v)
consistere

συναίνεση /siˈne.ne.si/ (n)
consenso

συναίσθημα /siˈne.sθi.ma/ (n)
emozione

συναγερμός (n)
allarme
  κάλεσμα και κινητοποίηση

συναγωγή /si.na.ɣoˈʝi/ (n)
sinagoga
  εβραϊκή συναγωγή

συναινετικός (adj)
consensuale

συναισθηματικός (adj)
sentimentale

συναισθηματισμός (n)
sentimentalismo

συναισθησία (n)
sinestesia

συναλλαγματική (n)
cambiale

συναντιέμαι /si.nanˈdʝe.me/ (v)
incontrarsi

συναντώ /si.nanˈdo/ (v)
incontrare

συναρμολόγηση (n)
assemblaggio

συναρπαστικός (adj)
accattivante

συναρτησιακός (adj)
funzionale

συναρτώ (v)
associare, collegare

συνασπισμός /si.na.spiˈzmos/ (n)
coalizione

συνασφάλιση /si.naˈsfa.li.si/ (n)
coassicurazione

συναυλία (n)
concerto

συνδέσμωση (n)
sindesmosi

συνδέω /sinˈðe.o/ (v)
legare, connettere

συνδαιτυμόνας /sin.ðe.tiˈmo.nas/ (n)
ospite

συνδετήρας (n)
fermaglio
  συνδετήρας για χαρτιά

συνδετικό ρήμα
copula

συνδικάτο (n)
sindacato

συνδικαλιστής /sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
operaistico

συνδρομή /sin.ðɾoˈmi/ (n)
abbonamento

συνδρομητής (n)
abbonato

συνδυάζω /sin.ðiˈa.zo/ (v)
abbinare

συνδυασμός /sin.ði.aˈzmos/ (n)
combinazione

συνείδηση /siˈni.ði.si/ (n)
coscienza

συνεδρίαση /si.neˈðɾi.a.si/ (n)
seduta

συνειδητός (adj)
conscio

συνεισφέρω /si.niˈsfe.ɾo/ (v)
contribuire

συνεισφορά (n)
contribuzione

συνεκδοχή (n)
sineddoche

συνεκτικός /si.ne.ktiˈci/ /si.ne.ktiˈko/ /si.ne.ktiˈkos/ (adj)
coerente

συνεπίπεδος (adj)
complanare

συνεπικουρούμενος
aiutato, coadiuvato

συνεργάζομαι /si.neɾˈɣa.zo.me/ (v)
collaborare

συνεργάσιμος (adj)
cooperativo

συνεργάτης /si.neɾˈɣa.tis/ (n)
collaboratore
  που εργάζεται μαζί με άλλους

συνεργασία (n)
cooperazione

συνεργείο (n)
officina

συνεργικός (adj)
sinergico

συνεργός (n)
complice

συνεσταλμένα (adv)
timidamente

συνεσφιγμένο μέτωπο /si.ne.sfiɣˈme.no ˈme.to.po/
fronte occluso

συνεταιρισμός (n)
cooperativa

συνεφαπτομένη (n)
cotangente

συνεχές /si.neˈçes/
continuo

συνεχίζω /si.neˈçi.zo/ (v)
continuare

συνεχόμενος
contiguo

συνηθισμένος /si.ni.θiˈzme.nos/
abituato
  που έχει συνηθίσει

συνημίτονο (n)
coseno

συνθέτης (n)
compositore, compositrice
  που συνθέτει μουσική

συνθέτρια (n)
compositrice

συνθέτω /sinˈθe.to/ (v)
comporre

συνθήκη (n)
trattato

συνθηκολογώ (v)
capitolare

συνθηκολόγηση (n)
capitolazione

συνοδεία /si.noˈði.a/ (adv)
scorta
  ουσιαστικό

συνοδεύω /si.noˈðe.vo/ (v)
accompagnare

συνοδός /si.noˈðos/ (adj)
accompagnatore

συνοικία /si.niˈci.a/ (n)
quartiere

συνομήλικος (adj)
coetaneo

συνομιλητής (n)
interlocutore

συνομοσπονδία (n)
confederazione

συνουσία /si.nuˈsi.a/ (n)
coito

συνοφρυώνομαι (v)
accigliarsi

συνοφρύωση (n)
accigliamento

συνοψίζω (v)
riassumere

συντάκτης (n)
redattore

συντάκτρια (n)
redattrice

συνταγή /sin.daˈʝi/ (n)
ricetta
  συνταγή φαγητού

συνταγματάρχης /sin.taɣ.maˈtaɾ.çis/ (n)
colonello, colonnello

συνταγματικά (adv)
costituzionalmente

συνταγματικός (adj)
costituzionale

συνταγματικότητα /sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
costituzionalità

συνταγματολόγος (n)
costituzionalista
  αρσενικό
  θηλυκό

συνταγογράφηση (n)
prescrizione

συντακτικό /sin.da.ktiˈko/ (n)
sintassi

συντακτικός (adj)
sintattico

συνταξιδιώτης (n)
compagno di viaggio

συνταξιούχος (n)
pensionato

συντελεσμένος μέλλοντας
futuro anteriore

συντελεστής /sin.de.leˈstis/ (n)
coefficiente
  μαθηματικά

συντεταγμένη (n)
coordinata

συντηρητικός /sin.di.ɾi.tiˈkos/ (adj)
conservatore

συντηρητισμός /sin.di.ɾi.tiˈzmos/ (n)
conservatorismo

συντομεύω /sin.doˈme.vo/ (v)
abbreviare

συντομογραφία (n)
abbreviazione, abbreviatura

συντρίβω /sinˈdɾi.ѵo/ (v)
frantumare, annientare

συντριπτικός (adj)
schiacciante

συντόμευση /sinˈdo.mef.si/ (n)
collegamento

συντόμευση πληκτρολογίου
scorciatoia da tastiera

συνωμοσία /si.no.moˈsi.a/ (n)
cospirazione

συνωμοσιολογία (n)
cospirazionismo

συνωμοτικός (adj)
cospirativo

συνωμοτώ (v)
congiurare

συνωμότης (n)
cospiratore

συνωνυμία (n)
sinonimia

συνωστισμός (n)
calca

συνύπαρξη (n)
coesistenza

συνώνυμο /siˈno.ni.mo/ (n)
sinonimo

συριακός (adj)
siriano

συριστικοποίηση (n)
assibilazione

συρραπτικό (n)
cucitrice

συρτάκι (n)
sirtaki

συρτάρι /siɾˈta.ɾi/ (n)
tiretto, cassetto

συρταριέρα (n)
canterano

συσκευή /si.sceˈvi/ (n)
apparecchio

συσκευασία (n)
confezione

συσσωρεύω (v)
accumulare

συσσώρευση /siˈso.ɾef.si/ (n)
accumulazione

συστήνω (v)
presentare

συστατικό (n)
ingrediente

συστημικός /si.sti.miˈkos/ (adj)
sistemico

συσχέτιση /siˈsçe.ti.si/ (n)
correlazione

συφιλιδικός /si.fi.li.ðiˈkos/ (adj)
sifilitico

συχνά (adv)
spesso, frequentemente

συχνός (adj)
frequente, assiduo

συχνότητα (n)
frequenza

σφάζω /ˈsfa.zo/ (v)
macellare

σφάλμα /ˈsfal.ma/ (n)
errore

σφένδαμος (n)
acero

σφήκα /ˈsfi.ka/ (n)
vespa

σφήνα (n)
cuneo

σφίγγω /ˈsfiŋ.ɡo/ (v)
stringere
  στρέφω κάτι ώστε να μην είναι χαλαρό

σφαίρα /ˈsfe.ɾa/ (n)
sfera
  σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

σφαγή /sfaˈʝi/ (n)
massacro

σφαγείο /sfaˈʝi.o/ (n)
macello, mattatoio

σφαγιάζω (v)
massacrare

σφαδάζω (v)
contorcersi

σφαιρικός /sfe.ɾiˈkos/ (adj)
sferico

σφεντόνα /sfenˈdo.na/ (n)
fionda
  πρωτόγονο όπλο

σφετερίζομαι /sfe.teˈɾi.zo.me/ (v)
usurpare

σφετερισμός (n)
usurpazione

σφετεριστής /sfe.te.ɾiˈstis/ (n)
usurpatore

σφηνοειδής (adj)
cuneiforme

σφιγκτήρας /sfiŋˈkti.ɾas/ (n)
sfintere

σφοντύλι (n)
fusaiola

σφουγγάρι /sfuŋˈga.ɾi/ (n)
spugna

σφουγγαρίζω (v)
dare lo spazzolone

σφουγγαρίστρα (n)
lavapavimenti

σφράγισμα /ˈsfɾa.ʝi.zma/ (n)
impiombatura

σφραγίδα /sfɾaˈʝi.ða/ (n)
sigillo

σφραγίζω /sfɾaˈʝi.zo/ (v)
sigillo, sigillare

σφυγμός (n)
polso

σφυρί (n)
martello

σφυρίζω (v)
fischiare

σφυρίχτρα (n)
fischietto

σφυρηλατώ (v)
forgiare

σφυροδρέπανο /sfi.ɾoˈðɾe.pa.no/ (n)
falce e martello

σφύρα /ˈsfi.ɾa/ (n)
martello

σχάρα (n)
graticola

σχέδιο /ˈsçe.ði.o/ (n)
progetto

σχέση (n)
relazione, rapporto

σχήμα /ˈsçi.ma/ (n)
forma

σχήμα λόγου
figura retorica

σχίζω (v)
dividere

σχίσμα (n)
scisma

σχεδία /sçeˈði.a/ (n)
zattera

σχεδιάζω /sxe.ðiˈa.zo/ (v)
pianificare
  απεικονίζω

σχεδιαστήριο (n)
tavolo da disegno

σχεδόν /sçeˈðon/ (adv)
quasi

σχετικά (adv)
relativamente

σχετικισμός (n)
relativismo

σχηματίζω (v)
formare

σχηματικός (adj)
schematico

σχιζοειδής /sçi.zo.iˈðis/ (adj)
schizoide

σχιζοφρένεια /sçi.zoˈfɾe.ni.a/ (n)
schizofrenia

σχιζοφρενής /sçi.zo.fɾeˈnis/ (n)
schizofrenico

σχιζοφρενικός /sçi.zo.fɾe.niˈci/ /sçi.zo.fɾe.niˈko/ /sçi.zo.fɾe.niˈkos/ (adj)
schizofrenico

σχισματικός (adj)
scismatico

σχιστόλιθος (n)
ardesia

σχοινί /sçiˈni/ (n)
fune

σχολείο /sxoˈli.o/ (n)
scuola

σχολιάζω /sxo.liˈa.zo/ (v)
commentare

σχολιάστρια (n)
commentatrice

σχολιαστής /sxo.li.aˈstis/ (n)
commentatore

σχολικός /sxo.liˈkos/ (adj)
di scuola

σχολικός τροχονόμος
vigile per l'attraversamento

σχόλιο /ˈsxo.li.o/ (n)
commento
  (γενικά)

σωμάτιο /soˈma.ti.o/ (n)
codice

σωματίδιο /so.maˈti.ði.o/ (n)
particella

σωματοφύλακας /so.ma.toˈfi.la.kas/ (n)
guardia del corpo

σωπαίνω /soˈpe.no/ (v)
tacere

σωρειτομελανίας /so.ɾi.to.me.laˈni.as/ (n)
cumulonembo

σωρός /soˈɾos/ (n)
mucchio

σωσίας (n)
sosia

σωσίβιο /soˈsi.vi.o/ (n)
ciambella di salvataggio

σωστά /soˈsta/ (adv)
correttamente

σωστός (adj)
corretto, esatto

σόγια
soia

σόλα (n)
suola

σόλιδος /ˈso.li.ðos/ (n)
solido

σόλο (n)
solo
  μουσικό κομμάτι

σόμπα (n)
stufa

σόργο /ˈsoɾ.ɣo/ (n)
sorgo

σόφισμα /ˈso.fi.zma/ (n)
sofisma

σύγκλιση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
convergenza

σύγκριση (n)
comparazione

σύγκρουση /ˈsiŋ.ɡɾu.si/ (n)
collisione

σύγχρονος /ˈsiŋ.xɾo.nos/ (adj)
contemporaneo
  της εποχής μας

σύζευξη /ˈsi.zef.ksi/ (n)
congiunzione
  ένωση

σύζυγος (n)
moglie, sposa, mujer
  η σύζυγος

σύκο /ˈsi.ko/ (n)
fico

σύλληψη (n)
arresto
  για έναν κακοποιό

σύλλογος /ˈsi.lo.ɣos/ (n)
associazione

σύμβαση /ˈsiɱ.va.si/ (n)
convenzione

σύμβολο /ˈsiɱ.vo.lo/ (n)
simbolo

σύμμαχος /ˈsi.ma.xos/ (n)
alleato

σύμπαν (n)
universo

σύμπλεγμα (n)
complesso

σύμπτωση /ˈsim.pto.si/ (n)
coincidenza

σύμφωνο /ˈsiɱ.fo.no/ (n)
consonante
  γλωσσολογία

σύναψη (n)
sinapsi
  βιολογία

σύνδεση (n)
connessione
  συνένωση

σύνδεσμος (n)
associazione
  κάθε τι που συνδέει πρόσωπα ή πράγματα
  οργανωμένη ομάδα ανθρώπων
legamento
  σύνδεσμος (ανατομία)
congiunzione
  σύνδεσμος (γραμματική)

σύνδρομο /ˈsin.ðɾo.mo/ (n)
sindrome

σύνδρομο Down
sindrome del Down

σύνεση (n)
prudenza

σύνθεση (n)
composizione
componimento
  αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός

σύνθετο /ˈsin.θe.to/ (n)
composto
  σύνθετη λέξη

σύνθημα (n)
motto

σύννεφο /ˈsi.ne.fo/ (n)
nuvola, nube

σύνοδος /ˈsi.no.ðos/ (n)
sinodo
  εκκλησιαστική σύνοδος

σύνολο /ˈsi.no.lo/ (n)
complesso
  (γενικός όρος)
insieme
  (μαθηματικά)

σύνορο /ˈsi.no.ɾo/ (n)
confine, frontiera

σύνταγμα /ˈsin.da.ɣma/ (n)
costituzione
  θεμελιώδης νόμος δημοκρατικής πολιτείας
regimento, reggimento
  μονάδα του στρατού ξηράς

σύνταξη /ˈsin.da.ksi/ (n)
sintassi
  γλωσσολογική έννοια
  μαθηματικά, λογική
redazione
  κλάδος της δημοσιογραφίας
assegno
  το ποσό που λαμβάνει ένας συνταξιούχος

σύντηξη (n)
fusione

σύντομα (adv)
subito

σύριγγα (n)
siringa

σύρμα /ˈsiɾ.ma/ (n)
filo

σύρραξη (n)
conflitto

σύρτης (n)
chiavistello

σύσταση /sístasi/ (n)
referenza
  έγγραφο το οποίο πιστοποιεί τις ικανότητες
ammonimento
  η άσκηση κριτικής
presentazione
  η γνωστοποίηση από κάποιον
istituzione
  η οργάνωση ανθρώπων σε ένα σύνολο
raccomandazione
  προτροπή ή συμβουλή σε κάποιον
composizione
  τα μέλη από τα οποία αποτελείται ένα σύνθετο σύνολο
  οι ουσίες από τις οποίες αποτελείται κάτι

σύστημα /ˈsi.sti.ma/ (n)
sistema

σύφιλη /ˈsi.fi.li/ (n)
sifilide, lue

σώζω /ˈso.zo/ (v)
salvare

σώμα /ˈso.ma/ (n)
corpo

σώος και αβλαβής /ˈso.os ce a.vlaˈvis/
sano e salvo

τάβλι (n)
backgammon

τάγμα (n)
ordine
  κοινότητα μοναχών
battaglione
  μονάδα του στρατού ξηράς

τάιγκα /ˈta.i.ɡa/ (n)
taiga

τάλια /ˈta.ʎa/ (n)
taglia

τάλκης (n)
talco

τάξη /ˈta.ksi/ (n)
ordine
  γενικά: βαθμίδα
  ταξινομία

τάρανδος (n)
renna

τάρτα (n)
crostata

τάση /ˈta.si/ (n)
voltaggio
  διαφορά δυναμικού

τάστο (n)
tasto

τάφος /ˈta.fos/ (n)
tomba

τάφρος /ˈta.fɾos/ (n)
fossato

τέθριππο (n)
quadriga

τέκνο /ˈtek.no/ (n)
techno
  μουσική

τέλειος (adj)
perfetto

τέλεξ /ˈte.leks/ (n)
telex

τέλος /ˈte.los/ (n)
fine
  χρονικό ή τοπικό όριο

τέλος καλό, όλα καλά
tutto è bene quel che finisce bene

τέλος πάντων
ad ogni modo
  δήλωση συμβιβασμού

τέμενος (n)
temenos
  αρχαίο ιερό

τέμπερα /ˈtem.pe.ɾa/ (n)
tempera

τέμπο /ˈtem.po/ (n)
tempo

τένοντας (n)
tendine

τέρας (n)
mostro
  ανύπαρκτο, μεγάλο και τρομακτικό ζώο

τέρβιο (n)
terbio

τέσσερα /ˈte.se.ɾa/
quattro

τέτανος (n)
tetano

τέταρτος
quarto

τέχνασμα /ˈte.xna.zma/ (n)
artificio

τέχνη /ˈte.xni/ (n)
arte

τέχνη του δρόμου /ˈte.xni tu‿ˈðɾo.mu/
arte di strada

τήξη (n)
fusione del nocciolo

τίγρη (n)
tigre

τίμιος (adj)
onesto

τίποτα
niente, nulla

τίτλος (n)
titolo

τα λέμε /ta‿ˈle.me/
a presto

ταΐζω (v)
alimentare

ταίρι (n)
compagno

ταβάνι /taˈva.ni/ (n)
soffitto

ταινία /teˈni.a/ (n)
film
  κινηματογραφικό έργο
tenia, verme solitario
  παρασιτικός οργανισμός
film, pellicola, nastro
  στενή λωρίδα υφάσματος ή άλλου υλικού

ταινία μικρού μήκους /teˈni.a miˈkɾu ˈmi.kus/
cortometraggio

ταιριάζω /teɾˈʝa.zo/ (v)
aggiustarsi a
  αρμόζει

τακούνι /taˈku.ni/ (n)
tacco

τακτική /ta.ktiˈci/ (n)
tattica

τακτικισμός (n)
tatticismo

τακτικός /ta.ktiˈkos/ (adj)
tattico

τακτοποιώ (v)
aggiustare
  βάζω σε τάξη αντικείμενα

ταλάντωση /taˈlan.do.si/ (n)
oscillazione

ταλαιπωρία (n)
pena

ταλαντεύομαι (v)
oscillare

ταλαντούχος (adj)
talentuoso

ταλιατέλα /ta.ʎaˈte.la/ (n)
tagliatella

ταλμουδικός (adj)
talmudico

ταμίας /taˈmi.as/ (n)
cassiere
tesoriere
  που ασχολείται με την οικονομική διαχείριση

ταμείο /taˈmi.o/ (n)
cassa

ταμειακή μηχανή
registratore di cassa

ταμιευτήριο (n)
cassa di risparmio

ταμπάκο /taˈba.kos/ (n)
tabacco

ταμπλόιντ (n)
tabloid

ταμπού (n)
tabù

τανάλια /taˈna.ʎa/ (n)
tenaglie

ταντάλιο (n)
tantalio

ταξί (n)
tassì, taxi

ταξίαρχος (n)
brigadiere

ταξίδι /taˈksi.ði/ (n)
viaggio

ταξίμετρο (n)
tassametro

ταξιανθία (n)
infiorescenza

ταξιαρχία /ta.ksi.arˈçi.a/ (n)
brigata

ταξιδεύω /ta.ksiˈðe.vo/ (v)
viaggiare

ταξιθέτης /ta.ksiˈθe.tis/ (n)
maschera

ταξινομία /ta.ksi.noˈmi.a/ (n)
tassonomia

ταξινομικός (adj)
tassonomico

ταξινόμηση /ta.ksiˈno.mi.si/ (n)
classificazione

ταπείνωση (n)
umiliazione

ταπεινά (adv)
umilmente

ταπεινοφροσύνη (n)
umilità

ταπεινός /ta.piˈnos/ (adj)
umile

ταπεινότητα (n)
umiltà

ταπετσαρία (n)
carta da parati

ταράτσα (n)
altana

ταραγμένος /ta.ɾaɣˈme.nos/
agitato

ταραμοσαλάτα (n)
taramosalata

ταραντέλα (n)
tarantella

ταραντισμός (n)
tarantismo

ταραντουλισμός (n)
tarantolismo

ταραντούλα (n)
tarantola

ταραχή /ta.ɾaˈçi/ (n)
agitazione

ταριχεύω (v)
imbalsamare

ταρσός (n)
tarso

ταρτάρ (adj)
tartar

ταστιέρα (n)
tastiera

ταταρικός (adj)
tartaro

τατουάζ /ta.tuˈaz/ (n)
tatuaggio

ταυ /taf/ (n)
ti, tau
  το γράμμα

ταυροκαθάψια /ta.vɾo.kaˈθa.psi.a/ (n)
taurocatapsia

ταυρομάχος /ta.vɾoˈma.xos/ (n)
matador

ταυτολογία /ta.fto.loˈɣi.a/ (n)
tautologia

ταυτοφωνία (n)
unisono

ταυτότητα /taˈfto.ti.ta/ (n)
identità

ταυτόχρονα /taˈfto.xɾo.na/ (adv)
simultaneamente

ταυτόχρονος /taˈfto.xɾo.nos/ (adj)
simultaneo

ταφή /taˈfi/ (n)
inumazione

ταφόπλακα (n)
lapide

ταχίνι (n)
tahina

ταχυδακτυλουργία /ta.çi.ða.kti.luɾˈʝi.a/ (n)
prestidigitazione

ταχυδρομείο (n)
posta
  η υπηρεσία
  το κτήριο

ταχυδρομικός /ta.çi.ðɾo.miˈkos/ (adj)
postale
  που έχει σχέση με ταχυδρομείο

ταχυδρομώ /ta.çi.ðɾoˈmo/ (v)
impostare

ταχυδρόμος /ta.çiˈðɾo.mos/ (n)
postino

ταχυκαρδία /ta.çi.kaɾˈði.a/ (n)
tachicardia

ταχυμεταφορά (n)
corriere

ταχύτητα (n)
velocità

ταψί (n)
placca da forno

ταϊλανδικά (n)
tailandese

ταϊλανδικός (adj)
tailandese

ταϊτιανά (n)
tahitiano

ταύρος (n)
toro

τεΐνη /te.ˈi.ni/ (n)
teina

τείνω (v)
caricare
  έχω την τάση
  απλώνω, τεντώνω
  κλίνω προς κάτι, όπως μία άποψη

τείχος /ˈti.xos/ (n)
muro

τείχος προστασίας
firewall

τεγίδα (n)
terzera

τεινεσμός (n)
tenesmo

τεκμηρίωση /te.kmiˈɾi.o.si/ (n)
documentazione

τεκτονική (n)
tettonica

τεκτονισμός /te.kto.ni.zmos/ (n)
massoneria

τελεία (n)
punto
  γραμματική - σημείο στίξης

τελειομανής /te.li.o.maˈnis/ (n)
perfezionista

τελειομανία (n)
perfezionismo

τελειοποίηση (n)
perfezionamento

τελειοποιώ /te.li.o.piˈo/ (v)
perfezionare

τελειότητα /te.liˈo.ti.ta/ (n)
perfezione

τελειώνω /teˈʎo.no/ (v)
finire
  μεταβατικό

τελεσίγραφο (n)
ultimatum

τελεσιγραφικός (adj)
ultimativo

τελεστέος (n)
operando

τελεστής (n)
operatore

τελετή /te.leˈti/ (n)
cerimonia

τελετουργικό /te.le.tuɾ.ʝiˈko/ (n)
rituale

τελευταίος /te.leˈfte.os/ (adj)
ultimo
  στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελεφερίκ /te.le.feˈɾik/ (n)
funivia aerea

τελικά (adv)
infine

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (adj)
ultimo
  τελευταίος

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (n)
finale
  ο τελευταίος αγώνας ενός πρωταθλήματος

τελλούριο (n)
tellurio

τελωνείο (n)
dogana

τελωνειακός (n)
doganiere
  ουσιαστικό

τεμπέλης /temˈbe.lis/ (n)
pigro
  επίθετο

τεμπέλικος (adj)
pigro, pigra

τεμπελιά /tem.beˈʎa/ (n)
pigrizia

τεμπελιάζω (v)
impigrire

τενέσιο (n)
tennessinio, tennesso

τενίστρια (n)
tennista

τεντούρα (n)
tentura

τεράστιος /teˈɾa.sti.os/ (adj)
enorme

τερατολογία (n)
teratologia

τερατώδης /te.ɾaˈto.ðes/ /te.ɾaˈto.ðis/ (adj)
mostruoso, bestiale

τεριγιάκι (n)
teriyaki

τερματοφύλακας (n)
portiere

τερμιτοφιλία (n)
termitofilia

τερτσέτο (n)
terzetto
  μουσικό κομμάτι

τεσσαρακοστός (adj)
quarantesimo, quarantesima

τετανία (n)
tetania

τεταρτιασμός (n)
squartamento

τετμημένη (n)
ascissa

τετράγωνο /teˈtɾa.ɣo.no/ (n)
casella
  γεωμετρικό σχήμα

τετράγωνος /teˈtɾa.ɣo.ni/ /teˈtɾa.ɣo.no/ /teˈtɾa.ɣo.nos/ (adj)
quadrato

τετράδιο /teˈtɾa.ði.o/ (n)
quaderno

τετράδυμα
gemello quadrigemino

τετράεδρο (n)
tetraedro

τετράπλευρος (adj)
quadrilatero

τετράφυλλος (adj)
quadrifogliato

τετραγράμματο (n)
tetragramma

τετραγωνισμένο χαρτί
carta a griglia, carta a quadretticarta

τετραγωνισμός του κύκλου
quadratura del cerchio

τετρακόσια
quattrocento

τετραλογία /te.tɾa.loˈʝi.a/ (n)
tetralogia

τετραρχία /te.tɾaɾˈçi.a/ (n)
tetrarchia

τετραχλωράνθρακας (n)
tetracloruro di carbonio

τεφτέρι (n)
registro contabile

τεχνήτιο (n)
tecnezio

τεχνίτης (n)
artefice, tecnico

τεχνητή γλώσσα
lingua artificiale
  γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη

τεχνητή νοημοσύνη /te.xniˈti no.i.moˈsi.ni/
intelligenza artificiale

τεχνητός (adj)
artificiale

τεχνική /te.çniˈci/ (n)
tecnica

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (adj)
tecnico

τεχνοκρατία /te.xno.kɾaˈti.a/ (n)
tecnocrazia

τεχνολογία /the.xno.loˈʝi.a/ (n)
tecnologia

τεχνολογικά /te.xno.lo.ʝiˈka/ (adv)
tecnologicamente

τεχνούργημα (n)
artificiale

τεϊλορισμός (n)
taylorismo

τεύχος /ˈtef.xos/ (n)
fascicolo

τζάμι /ˈd͡za.mi/ (n)
vetro

τζάουλ /ˈd͡za.u.l/ (n)
joule

τζίτζικας /ˈd͡zi.d͡zi.kas/ (n)
cicala

τζίτζιφο /ˈdzi.dzi.fo/ (n)
giuggiola

τζαζ (n)
jazz

τζαμί /d͡zaˈmi/ (n)
moschea

τζαμαρία /d͡zamaˈɾia/ (n)
vetrata

τζατζίκι /d͡zaˈd͡zi.ci/ (n)
tzatziki

τζετ σετ /ˈd͡zet ˈset/ (n)
jet-set

τζιαντούγια /d͡zʝanˈdu.ʝa/ (n)
gianduia

τζιν (n)
gin

τζιτζιφιά /dzi.dzi.ˈfça/ (n)
giuggiolo

τζιχάντ (n)
jihad

τζογάρω (v)
giocare

τζούντο (n)
judo

τηγάνι /tiˈɣa.ni/ (n)
padella

τηγανίτα (n)
frittella, tortello

τηγανητός /ti.ɣa.niˈtos/ (adj)
fritto

τηλέγραφος /tiˈle.ɣɾa.fos/ (n)
telegrafo
  σύστημα επικοινωνίας

τηλέτυπο (n)
telescrivente

τηλέφωνο /tiˈle.fo.no/ (n)
telefono

τηλε-
tele-

τηλεγράφημα (n)
telegramma

τηλεδιοίκηση (n)
telegestione

τηλεδιόδιο (n)
telepass

τηλεθεάτρια (n)
telespettatrice

τηλεθεατής /ti.le.θe.aˈtis/ (n)
telespettatore

τηλεμεταφορά (n)
teletrasporto

τηλεμετρία (n)
telemetria
  η μέτρηση (μεγάλων) αποστάσεων με ειδικό όργανο (τηλέμετρο)

τηλενουβέλα (n)
telenovela

τηλεομοιοτυπία /ti.le.o.mi.o.tiˈpi.a/ (n)
fax

τηλεπάθεια /tileˈpaθia/ (n)
telepatia

τηλεπαθητικός (adj)
telepatico

τηλεπικοινωνία (n)
telecomunicazione

τηλεργασία (n)
telelavoro

τηλεσκόπιο /ti.leˈsko.pi.o/ (n)
telescopio

τηλεφωνώ /ti.le.foˈno/ (v)
telefonare

τηλεφώνημα (n)
telefonata

τηλεχειριστήριο /ti.le.çi.ɾisˈti.ɾi.o/ (n)
telecomando

τηλεψηφοφορία (n)
televoto

τηλεόραση /ti.leˈo.ɾa.si/ (n)
televisione, televisore

τηρώ /tiˈɾo/ (v)
osservare

τι
che

τιάρα /ˈtça.ɾa/ (n)
tiara

τιμή (n)
prezzo
  χρηματική αξία

τιμιότητα (n)
onestà

τιμοκρατία (n)
timocrazia

τιμωρία (n)
castigo, punizione

τιμωρός /ti.moˈɾos/ (n)
castigatore

τιμωρώ (v)
castigare, punire

τιμόνι /tiˈmo.ni/ (n)
sterzo, volante

τινάζω (v)
scuotere

τιράντα (n)
bretella

τιραμισού /ti.ɾa.miˈsu/ (n)
tiramisù

τιρκουάζ /tiɾ.kuˈaz/ (adj)
turchese

τιρμπουσόν (n)
cavatappi

τιτάνιο (n)
titanio

τμηματάρχης /tmi.maˈtaɾ.çis/ (n)
capodipartimento

το κερασάκι στην τούρτα /to‿ceɾaˈsaci stin‿ˈduɾta/
la ciliegina sulla torta
  κάτι που θα μπορούσε να λείπει με έκφραση 'πάνω από' ένα γλυκό

τοίχος /ˈti.xos/ (n)
muro, parete

τοίχωμα /ˈti.xo.ma/ (n)
parete

τοιχογραφία (n)
murales

τοκετός /to.ceˈtos/ (n)
parto

τοκογλυφία (n)
usura, strozzinaggio

τοκογλύφος /to.koˈɣli.fos/ (n)
strozzino

τολμηρός /tol.miˈɾos/ (adj)
audace

τομέας /toˈme.as/ (n)
settore

τομή /toˈmi/ (n)
sezione

τονίζω /toˈni.zo/ (v)
accentuare

τονισμός (n)
accentuazione

τονώνω (v)
amplificare

τοξίνη /toˈksi.ni/ (n)
tossina

τοξικολογία (n)
tossicologia

τοξικός (adj)
tossico

τοξοβολία (n)
tiro con l'arco

τοξότης (n)
arciere

τοπάζι /toˈpa.zi/ (n)
topazio

τοπίο /toˈpi.o/ (n)
paesaggio

τοπικός /to.piˈkos/ (adj)
locale, nostrano

τοπογραφία /to.po.ɣɾaˈfi.a/ (n)
topografia

τοπογραφικός (adj)
topografico

τοποθετώ /to.po.θeˈto/ (v)
piazzare

τοπολογία (n)
topologia

τοπωνύμιο /to.poˈni.mi.o/ (n)
toponimo

τορπίλη /toɾˈpi.li/ (n)
siluro

τορπιλίζω /toɾ.piˈli.zo/ (v)
silurare

τορπιλοπλάνο (n)
aerosilurante

τοτέμ (n)
totem

του χρόνου (adv)
l'anno prossimo

τουίντ /tuˈid/ (adj)
tweed

τουίτερ (n)
Twitter, tweeter

τουκάν (n)
tucano

τουλάχιστον /tuˈla.çi.ston/ (adv)
almeno

τουλίπα /tuˈli.pa/ (n)
tulipano

τουλιπομανία /tu.li.po.maˈni.a/ (n)
tulipomania

τουρίστας /tuˈɾi.stas/ (n)
turista

τουρισμός /tu.ɾiˈzmos/ (n)
turismo

τουριστικός (adj)
turistico

τουρκικά /tuɾ.ciˈka/ (n)
turco

τουρκικός (adj)
turco

τουρμπάνι /tuɾˈba.ni/ (n)
turbante

τουρνουά (n)
torneo

τουφέκι /tuˈfe.ci/ (n)
fucile

τούβλο /ˈtu.vlo/ (n)
mattone
  (για την οικοδομική)

τούλι (n)
tulle

τούνδρα /ˈtun.ðɾa/ (n)
tundra

τούνελ /ˈtu.nel/ (n)
galleria

τούρτα (n)
torta

τράγος /ˈtɾa.ɣos/ (n)
becco, capro

τράπεζα /ˈtɾa.pe.za/ (n)
banca
  πιστωτικός οργανισμός
  κτίριο με υποκατάστημα
  τόπος για φύλαξη υλικών

τράτα (n)
battello
  είδος βάρκας

τράφικινγκ (n)
traffico di esseri umani

τράχηλος (n)
cervice

τράχωμα /ˈtɾa.xo.ma/ (n)
tracoma

τρέλα /ˈtɾe.la/ (n)
follia, insanità
  πνευματική διαταραχή

τρέμω /ˈtɾe.mo/ (v)
tremare

τρένο /ˈtɾe.no/ (n)
treno

τρέντι (adj)
alla moda

τρέφω /ˈtɾe.fo/ (v)
alimentare

τρέχα γύρευε
vai a capire

τρέχω /ˈtɾe.xo/ (v)
correre

τρία /ˈtɾi.a/
tre

τρίαινα /ˈtɾi.e.na/ (n)
tridente

τρίβω (v)
fregare, strofinare

τρίγωνο /ˈtɾi.ɣo.no/ (n)
triangolo

τρίγωνο των Βερμούδων /ˈtɾi.ɣo.no ton‿veɾˈmu.ðon/ (pn)
Triangolo delle Bermuda

τρίζω /ˈtɾi.zo/ (v)
scricchiolare, cigolare, stridere

τρίκυκλο (n)
tricicletto

τρίλιζα /ˈtɾi.li.za/ (n)
tris

τρίτος
terzo

τρίφτης (n)
grattugia

τρίχα /ˈtɾi.xa/ (n)
capello, pelo

τρίχρωμος (adj)
tricolore

τρίψιμο (n)
abrasione

τραβεστί /tɾa.veˈsti/ (adj)
travestito

τραγανιστός (adj)
croccante

τραγικός /tɾa.ʝiˈkos/ (adj)
tragico

τραγουδάκι (n)
filastrocca

τραγουδιστής (n)
cantante

τραγούδι /tɾaˈɣu.ði/ (n)
canzone

τραγωδία /tɾa.ɣoˈði.a/ (n)
tragedia

τραγωδός /tɾa.ɣoˈðos/ (n)
tragediografo

τρακτέρ (n)
trattore

τραμ /tɾam/ (n)
tram

τραμουντάνα (n)
tramontana

τραμπάκουλο (n)
trabaccolo

τραμπάλα (n)
altalena

τρανσεξουαλικός (n)
transessuale
  επίθετο

τρανσφοβία (n)
transfobia

τρανταχτός /tɾan.daˈxti/ /tɾan.daˈxto/ /tɾan.daˈxtos/ (adj)
rumoroso

τραπέζι /tɾaˈpe.zi/ (n)
tavolo, tavola, desco
  έπιπλο

τραπέζιο (n)
trapezio

τραπεζίτης (n)
molare
  δόντι
banchiere
  ιδιοκτήτης τράπεζας

τραπεζαρία (n)
sala da pranzo

τραπεζογραμμάτιο (n)
banconota

τραπεζομάντιλο (n)
tovaglia

τραπουλόχαρτο (n)
carta da gioco

τραυλίζω /tɾaˈvli.zo/ (v)
balbettare

τραυλός /tɾaˈvlos/ (adj)
balbuziente

τραυματίζω (v)
ferire

τραυματικός (adj)
traumatico

τραυματισμένος
ferito

τραχεία /tɾaˈçi.a/ (n)
trachea

τραύλισμα /ˈtɾa.vli.zma/ (n)
balbuzie

τραύμα /ˈtɾav.ma/ (n)
ferita

τρελά (adv)
follemente

τρελός /tɾeˈlos/ (n)
pazzo, matto

τριάδα (n)
trinità

τριάζ (n)
priorità

τριάντα
trenta

τριακοστός
trentesimo

τριακόσια
trecento

τριανδρία /tɾi.anˈðɾi.a/ (n)
triumvirato

τριαντάφυλλο /tɾi.a(n)ˈda.fi.lo/ (n)
rosa

τριβέλι (n)
trivelli

τριβή (n)
attrito

τριβόμενος
fricativo

τριγωνικός (adj)
triangolare

τριγωνισμός (n)
triangulazione, triangolazione

τριγωνομετρία (n)
trigonometria

τριλογία (n)
trilogia

τριμερής (adj)
tripartito

τριπόλιον (n)
tripoli

τρις (adv)
tre volte

τρισδιάστατος (adj)
tridimensionale

τρισεκατομμύριο (n)
bilione

τριταίος (adj)
terzo

τριφύλλι /tɾiˈfi.li/ (n)
trifoglio

τριχοτιλλομανία (n)
tricotillomania

τριχοτομώ (v)
trisecare

τροβαδούρος /tɾo.vaˈðu.ɾos/ (n)
trovatore

τρολ (n)
troll

τρομάζω /tɾoˈma.zo/ (v)
spaurire
  μεταβατικό

τρομερός /tɾo.meˈɾos/ (adj)
terribile

τρομοκράτης /tɾo.moˈkɾa.tis/ (n)
terrorista

τρομοκράτισσα (n)
terrorista

τρομοκρατία /tɾo.mo.kɾaˈti.a/ (n)
terrorismo

τρομοκρατικός (adj)
terrorista

τρομπόνι /tɾomˈbo.ni/ (n)
trombone

τροπική νύχτα
notte tropicale

τροπικός /tɾo.piˈkos/ (adj)
tropicale
  σχετικός με τη γεωγραφική θέση

τροπολογία (n)
emendamento

τροπονίνη /tro.poˈni.ni/ (n)
troponina

τροποποίηση /tɾo.poˈpi.i.si/ (n)
modifica

τροποποιώ /tɾo.po.piˈo/ (v)
modificare

τροτσκισμός /tɾot͡s.ciˈzmos/ (n)
trotskismo

τροφή (n)
alimento, cibo

τροφοδοτικό (n)
alimentazione elettrica

τροφός (n)
balia

τροχαλία /tɾo.xaˈli.a/ (n)
carrucola

τροχιά /tɾoˈça/ (n)
orbita

τροχός /tɾoˈxos/ (n)
ruota

τροχόσπιτο /tɾoˈxo.spi.to/ (n)
roulotte

τρούλος /ˈtɾu.los/ (n)
cupola

τρούφα (n)
tartufo

τρυγόνι (n)
tortora

τρυπητό /tɾi.piˈto/ (n)
colabrodo

τρυποφοβία (n)
tripofobia

τρυπώ (v)
perforare

τρυπώνω (v)
intrufolarsi

τρυφερός /tɾi.feˈɾos/ (adj)
tenero

τρυφερότητα (n)
tenerezza

τρωγλοδυτικός (adj)
trogloditico

τρωκτικό (n)
roditore

τρωτός (adj)
vulnerabile

τρόλεϊ (n)
filobus

τρόμος /ˈtɾo.mos/ (n)
spavento
  ισχυρός φόβος

τρόπαιο /ˈtɾo.pe.o/ (n)
trofeo

τρόπος /ˈtɾo.pos/ (n)
fazione
  τρόπος (γενικά)

τρόφιμος /ˈtɾo.fi.mos/ (n)
detenuto

τρύπα /ˈtɾi.pa/ (n)
foro

τρώω /ˈtɾo.o/ (v)
mangiare
  τρώω -φαγητό-

τσάι /ˈt͡sa.i/ (n)
tè, té

τσάντα /ˈt͡sa.da/ /ˈt͡san.da/ (n)
borsetta
  φορητή θήκη

τσάπα /ˈt͡sa.pa/ (n)
zappa
  χειρωνακτικό εργαλείο

τσάρος (n)
zar

τσέμπαλο /ˈt͡sem.ba.lo/ (n)
cembalo

τσέπη /ˈt͡se.pi/ (n)
tasca

τσέρι (n)
cerasella

τσέτουλα /ˈt͡se.tu.la/ (adv)
bastone da conteggio, taglia

τσίλι (n)
peperoncino

τσίμπλα (n)
cispa

τσίριγμα (n)
grido

τσίρκο (n)
circo

τσίχλα /ˈt͡si.xla/ (n)
gomma da masticare, chewing-gum
  τσίχλα (για μάσημα)
tordo
  τσίχλα (πτηνό)

τσαγιέρα (n)
teiera
  κομμάτι από σερβίτσιο

τσαγκάρης /tsaŋˈga.ɾis/ (n)
calzolaio

τσακάλι /t͡saˈka.li/ (n)
sciacallo

τσαλαπετεινός (n)
upupa

τσαπί /t͡saˈpi/ (n)
zappa

τσαπίζω (v)
zappare

τσαρλατάνος (n)
ciarlatano

τσεκίνι (n)
zecchino

τσεκούρι /t͡seˈku.ɾi/ (n)
ascia, scure

τσελεμπής (n)
celebre

τσερβέλο (n)
cervello

τσεχικός (adj)
ceco

τσιγάρο (n)
sigaretta

τσιγγάνος /t͡siŋˈɡa.nos/ (n)
zingaro

τσιγκουνιά /t͡siŋ.ɡuˈɲa/ (n)
avarizia

τσιγκούνης /t͡siŋˈɡu.nis/ (adj)
avaro

τσιμέντο /t͡siˈmen.do/ (n)
cemento

τσιμεντάρω /t͡si.menˈda.ɾo/ (v)
cementare

τσιμούχα (n)
guarnizione

τσιμπάω /t͡simˈba.o/ (v)
abboccare
  για έντομα
  τσιμπώ δόλωμα

τσιμπούρι /t͡siˈbu.ɾi/ (n)
zecca

τσιπ /t͡sip/ (n)
chip
  τσιπ υπολογιστή

τσιρότο (n)
cerotto

τσοκ (n)
mandrino

τσουάνα (n)
tswana

τσουβάλι (n)
sacco

τσουγκράνα (n)
rastrello

τσουκνίδα (n)
ortica

τσουλάω /t͡suˈla.o/ (v)
girare
  κινώ τροχοφόρο-κινούμαι σε τροχούς

τσουλήθρα (n)
scivolo

τσουνάμι /tsu.ˈna.mi/ (n)
tsunami, maremoto

τσουρέκι /tsuˈre.ci/ (n)
tsoureki

τσούρμο (n)
ciurma
  πλήρωμα

τσόνγκα (n)
tsonga

τυλίγω /tiˈli.ɣo/ (v)
avviluppare

τυλικτήρας (n)
naspo

τυπικός (adj)
tipico

τυπογράφος (n)
tipografo

τυπογραφία (n)
tipografia

τυπογραφικός (adj)
tipografico

τυποποίηση (n)
standardizzazione

τυρί /tiˈɾi/ (n)
formaggio, cacio

τυραννία /ti.ɾaˈni.a/ (n)
tirannide

τυραννοκτόνος /ti.ɾa.noˈkto.nos/ (n)
tirannicida

τυρομαντεία (n)
tiromanzia

τυροσίνη (n)
tirosina

τυρόγαλα (n)
cagliata

τυρόπηγμα (n)
cagliata

τυφλίτης (n)
orbettino

τυφλοπόντικας (n)
talpa

τυφλόμυγα /tiˈflo.mi.ɣa/ (n)
mosca cieca

τυφλός (adj)
cieco

τυφλώνω (v)
accecare

τυφοειδής πυρετός
febbre tifoide

τυφώνας /tiˈfo.nas/ (n)
tifone

τυχαία /tiˈçe.a/ (adv)
per caso
  κατά τύχη

τυχαίνω /tiˈçe.no/ (v)
accadere, succedere

τυχαίος /tiˈçe.a/ /tiˈçe.o/ /tiˈçe.os/ (adj)
casuale

τυχαιότητα (n)
serendipità

τυχερός /ti.çeˈɾos/ (adj)
fortunato

τωρινός (adj)
attuale

τόκος /ˈto.kos/ (n)
interesse

τόμος (n)
volume

τόμπολα
tombola
  επιτραπέζιο παιχνίδι

τόνος /ˈto.nos/ (n)
tonno
  το ψάρι

τόξο /ˈto.kso/ (n)
arco

τόπι (n)
pezza

τόπος /ˈto.pos/ (n)
luogo

τόρνος /ˈtoɾ.nos/ (n)
tornio

τόσο /ˈto.so/ (adv)
tanto

τότε /ˈto.te/ (adv)
allora
  χρονικό

τύμπανο /ˈtim.ba.no/ (n)
timpano, batteria

τύπος /ˈti.pos/ (n)
tipo
  είδος, κατηγορία
formula
  χημικός τύπος

τύραννος (n)
tiranno

τύρφη (n)
torba
  ποάνθρακας· μερικώς αποσυντεθειμένη οργανική ύλη

τύφλωση (n)
cecità

τύφος (n)
tifo

τύχη /ˈti.çi/ (n)
fortuna

τύψη (n)
rimorso

τώρα /ˈto.ɾa/ (n)
ora, adesso
  επίρρημα

υαλοβάμβακας /i.a.loˈvaɱ.va.kas/ (n)
lana di vetro

υαλογράφημα (n)
vetrata

υαλοκαθαριστήρας (n)
tergicristallo

υαλότουβλο /i.aˈlo.tu.vlo/ (n)
vetrocemento

υβρίδιο /iˈvɾi.ði.o/ (n)
ibrido

υβριδική διδασκαλία
apprendimento ibrido

υγεία /iˈʝi.a/ (n)
salute

υγιής /i.ʝiˈis/ (adj)
sano

υγιεινή /i.ʝi.iˈni/ (n)
igiene

υγιεινός /i.ʝi.iˈnos/ (adj)
igienico

υγρασία /i.ɣɾaˈsi.a/ (n)
umidità

υγροποιήσιμος (adj)
liquefacibile

υγροποιημένο φυσικό αέριο /i.ɣɾo.pi.iˈme.no fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gas naturale liquefatto

υγροποιώ (v)
liquefare

υγροσκοπία (n)
igroscopia

υγροσκοπικός (adj)
igroscopico

υγρό (n)
liquido

υγρόμετρο /iˈɣɾo.me.tɾo/ (n)
igrometro

υγρός (adj)
umido, liquido

υγρόφιλος /iˈɣɾo.fi.los/ (adj)
igrofilo

υδατάνθρακας (n)
carboidrato

υδατογραφία /i.ða.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
acquerello

υδατοδρόμιο (n)
idroscalo

υδατοσφαίριση (n)
pallanuoto

υδατοφράκτης (n)
chiusa

υδράργυρος /iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
mercurio, argento vivo

υδρία /iˈðri.a/ (n)
urna

υδραγωγείο (n)
acquedotto

υδρατμός /i.ðɾatˈmcs/ (n)
vapore acqueo

υδραυλικός (n)
idraulico
  τεχνίτης

υδρο- /i.ðɾo/
idro-

υδροβιολογία (n)
idrobiologia

υδρογονάνθρακας (n)
idrocarburo

υδρογόνο /i.ðɾoˈɣo.no/ (n)
idrogeno

υδροδυναμική (n)
idrodinamica

υδροδυναμικός (adj)
idrodinamico

υδροκέφαλος /i.ðɾoˈce.fa.los/ (adj)
idrocefalo

υδροκρίτης (n)
spartiacque

υδρολογία (n)
idrologia

υδρομετέωρο (n)
idrometeora

υδρομετεωρολογία (n)
idrometeorologia

υδροπλάνο (n)
idrovolante

υδροπονία (n)
idroponica

υδροπτέρυγο (n)
aliscafo

υδροταμιευτήρας (n)
invaso

υδροφοβία (n)
idrofobia

υδρωπικία (n)
idropisia

υδρόβιος /iˈðɾo.vi.os/ (adj)
acquatico

υδρόγειος σφαίρα
globo

υδρόλυση (n)
idrolisi

υδρόμελι (n)
idromele

υδρόμελο (n)
idromele

υδρόμετρο (n)
contatore dell’acqua

υδρόφιλος (adj)
idrofilo
  που απορροφά το νερό

υετός /i.eˈtos/ (n)
precipitazione

υιοθέτηση (n)
adozione

υιοθεσία /i.o.θeˈsi.a/ (n)
adozione

υιοθετώ (v)
adottare

υλικό /i.liˈko/ (n)
materiale

υλικός (adj)
materiale

υλισμικό (n)
hardware

υλισμός (n)
materialismo

υλιστής /i.liˈstis/ (n)
materialista

υλοτομία (n)
taglio (e trasporto) di alberi

υλοτόμος (n)
boscaiolo

υμένας (n)
imene

υπάκουος /iˈpa.ku.i/ /iˈpa.ku.o/ /iˈpa.ku.os/ (n)
ubbidiente

υπάλληλος /iˈpa.li.los/ (n)
dipendente

υπάρχω /iˈpaɾ.xo/ (v)
esistere
  υπάρχω

υπέρ /iˈpeɾ/
pro

υπέρβαρος /iˈpeɾ.va.ɾos/ (adj)
sovrappeso

υπέρβαση (n)
superamento

υπέρηχος (n)
ultrasuono

υπέρθημα (n)
circonfisso

υπέρμαχος (n)
difensore

υπέροχος /iˈpe.ɾo.xos/ (adj)
formidabile

υπέρταση (n)
ipertensione
  ιατρικός όρος

υπέρυθρος /iˈpe.ɾi.θɾos/ (adj)
infrarosso

υπήκοος (n)
cittadino
  που έχει υπηκοότητα (αρσενικό)
cittadina
  που έχει υπηκοότητα (θηλυκό)

υπαίτιος (adj)
colpevole, responsabile

υπαγόρευση /i.paˈɣo.ɾef.si/ (n)
dettato

υπαινίσσομαι (v)
alludere

υπαινιγμός (n)
allusione, insinuazione

υπακοή /i.pa.koˈi/ (n)
obbedienza

υπακούω /i.paˈku.o/ (v)
obbedire, ubbidire

υπαξιωματικός (n)
sottufficiale

υπαρκτός (adj)
esistente

υπαρξιακός /i.paɾ.ksi.aˈkos/ (adj)
esistenziale

υπαρξισμός /i.paɾ.ksiˈzmos/ (n)
esistenzialismo

υπεζωκώς (n)
pleura

υπεκφυγή (n)
scappatoia

υπεξαίρεση /i.peˈkse.ɾe.si/ (n)
appropriazione indebita

υπεράνθρωπος /i.peˈɾan.θɾo.pos/ (n)
superuomo

υπερήρωας /i.peˈɾi.ɾo.as/ (n)
supereroe

υπερήφανος /i.peˈɾi.fa.nos/ (adj)
fiero

υπερανάληψη (n)
scoperto

υπερασπιστής (n)
difenditrice

υπεραστικός /i.pe.ɾa.stiˈci/ /i.pe.ɾa.stiˈko/ /i.pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
interurbano

υπερβατικός (adj)
trascendentale

υπερβολή /i.peɾ.voˈli/ (n)
esagerazione
iperbole
  υπερβολή (μαθηματικά)
  υπερβολή (σχήμα λόγου)

υπερβολικά (adv)
troppo

υπερβολικός (adj)
esagerato
  που ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια

υπεργλυκαιμία /i.peɾ.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
iperglicemia

υπεργλυκαιμικός /i.peɾ.ɣli.ce.miˈkos/ (n)
iperglicemico

υπερδιάστημα (n)
iperspazio

υπερδιήθηση /i.peɾ.ðiˈi.θi.si/ (n)
ultrafiltrazione

υπερδιόρθωση (n)
ipercorrettismo

υπερδραστήριος (adj)
iperattivo

υπερεκπροσώπηση (n)
sovrarappresentazione

υπερεκτιμώ /i.pe.ɾe.ktiˈmo/ (v)
sopravvalutare

υπερευαίσθητος (adj)
ipersensibile

υπερηφάνεια /i.pe.ɾiˈfa.ni.a/ (n)
fierezza

υπερηχητικός (adj)
supersonico

υπερηχογραφία /i.pe.ri.xo.ɣra.ˈfi.a/ (n)
ecografia

υπερθερμία (n)
ipertermia

υπερθετικός (adj)
superlativo
  παραθετικό

υπερκείμενο (n)
ipertesto

υπερμετρωπία /i.peɾ.me.tɾoˈpi.a/ (n)
ipermetropia

υπερνατριαιμία (n)
ipernatriemia

υπεροπτικός /i.pe.ɾo.ptiˈkos/ (adj)
arrogante

υπεροψία /i.pe.ɾoˈpsi.a/ (n)
arroganza

υπερπλασία /i.peɾ.plaˈsi.a/ (n)
iperplasia

υπερπληθωρισμός (n)
iperinflazione

υπερρεαλισμός (n)
surrealismo

υπερσυντέλικος (n)
trapassato prossimo

υπερσύντροφος (n)
sparticella

υπερτροφία (n)
ipertrofia

υπερτροφικός (adj)
ipertrofico

υπερυπνία /i.pe.ɾiˈpni.a/ (n)
ipersonnia

υπερφεγγάρι (n)
superluna

υπερφυσικός /i.peɾ.fi.siˈkos/ (adj)
soprannaturale

υπερχείλιση (n)
overflow

υπερχορδή (n)
superstringa

υπερωικός (adj)
velare

υπερωρία (n)
straordinario

υπερώνυμο (n)
iperonimo

υπεύθυνος /iˈpe.fθi.nos/ (adj)
responsabile

υπηκοότητα (n)
cittadinanza

υπηρέτης /i.piˈɾe.tis/ (n)
servitore, servo

υπηρέτρια /i.piˈɾe.tɾi.a/ (n)
servitrice

υπηρεσία (n)
servizio

υπηρετώ (v)
essere in forza

υπνάκος /iˈpna.kos/ (n)
pennichella

υπνοβάτης (n)
sonnambulo

υπνωτίζω /i.pnoˈti.zo/ (v)
ipnotizzare

υπνωτιστής (n)
ipnotizzatore

υπνόσακος /iˈpno.sa.kos/ (n)
sacco a pelo

υπο-
ipo-

υποβάλλω (v)
sottomettere
assoggettare
  αναγκάζω κάποιον να υποστεί κάτι

υποβέλτιστος (adj)
subottimale

υποβολέας /i.po.voˈle.as/ (n)
suggeritore

υποβρύχιο (n)
sottomarino, sommergibile

υπογλυκαιμία /i.po.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
ipoglicemia

υπογλώσσιος (adj)
sottolinguale

υπογούφερ (n)
subwoofer

υπογράφω (v)
firmare

υπογραμμίζω (v)
enfatizzare

υπογραφή (n)
firma

υποδέχομαι /i.poˈðe.xo.me/ (v)
accettare

υποδηματοποιός /i.po.ði.ma.to.piˈos/ (n)
calzolaio

υποδιαιρώ (v)
suddividere

υποδιαστολή /i.po.ði̯a.stoˈli/ (n)
virgola
  μαθηματικός όρος

υποδιευθυντής /i.po.ði̯e.fθinˈdis/ (n)
sottodirettore, vicedirettore

υποδιευθύντρια /i.po.ði̯eˈfθin.dɾi.a/ (n)
sottodirettrice

υποδομή (n)
infrastruttura

υποδουλώνω /i.po.ðuˈlo.no/ (v)
asservire

υποδοχή /i.po.ðoˈçi/ (n)
accoglienza

υποδόριος /i.poˈðo.ɾi.os/ (adj)
sottocutaneo

υποείδος (n)
sottospecie

υποζύγιο (n)
animale da soma

υποθάλαμος /i.poˈθa.la.mos/ (n)
ipotalamo

υποθέτω /i.poˈθe.to/ (v)
supporre

υποθήκη /i.poˈθi.ci/ (n)
guide, ipoteca

υποθερμία /i.po.θeɾˈmi.a/ (n)
ipotermia

υποθερμικός (adj)
ipotermico

υποθετικός (adj)
ipotetico

υποθηκεύω /i.po.θiˈce.vo/ (v)
ipotecare

υποκίτρινος (adj)
pallido

υποκατάστημα /i.po.kaˈta.sti.ma/ (n)
succursale

υποκατηγορία (n)
sottocategoria

υποκείμενο (n)
soggetto

υποκείμενος
sottostante
  που βρίσκεται από κάτω
soggetto
  που υπόκειται σε κάτι

υποκειμενικός (adj)
subiettivo

υποκειμενικότητα (n)
soggettività

υποκινησία (n)
ipocinesia

υποκλίνομαι /i.poˈkli.no.me/ (v)
fare la riverenza

υποκοριστικό (n)
diminutivo

υποκρισία /i.po.kɾiˈsi.a/ (n)
finta, ipocrisia

υποκόμης (n)
visconte

υποκύπτω (v)
soccombere

υπολειμματικός (adj)
residuato

υπολογίζω (v)
calcolare

υπολογισμός /i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
calcolo

υπολογιστής /i.po.lo.ʝiˈstis/ (n)
calcolatore
  ο χαρακτήρας

υπομνηματίζω (v)
annotare

υπομονή /i.po.moˈni/ (n)
pazienza

υπομονετικά (adv)
pazientemente

υπομονετικός (adj)
paziente

υπομόχλιο (n)
fulcro

υποναύαρχος (n)
contrammiraglio

υπονοώ (v)
sottintendere

υποξία (n)
ipossia

υποπολλαπλάσιο (n)
sottomultiplo

υποπολλαπλάσιος (adj)
sottomultiplo

υποπροϊόν (n)
sottoprodotto

υποπτεύομαι (v)
sospettare

υποπόδιο (n)
poggiapiedi

υποσαχάριος (adj)
subsahariano

υποσιτισμός /i.po.si.tiˈzmos/ (n)
denutrizione

υποστέλλω /i.poˈste.lo/ (v)
arrendersi
  κατεβάζω

υποστήριξη (n)
sostegno

υποσχετική /i.po.sçe.tiˈci/ (n)
riconoscimento di debito

υποσύνολο (n)
sottoinsieme

υποτάσσω (v)
sottomettere

υποτασικός (adj)
ipotensivo

υποτείνουσα (n)
ipotenusa

υποτελής (adj)
vassallo

υποτιμημένος
sottovalutato

υποτιμώ (v)
sottostimare

υποτιτλισμός (n)
sottotitolazione

υποτροπιάζω (v)
recidivare

υποτροφία (n)
borsa di studio

υπουργείο /i.puɾˈʝi.o/ (n)
ministero

υπουργικό συμβούλιο
consiglio

υπουργικός /i.puɾ.ʝiˈkos/ (adj)
ministeriale

υπουργός (n)
ministro

υποφέρω (v)
aggravarsi

υποχονδρία (n)
ipocondria

υποχονδριακός /i.po.xon.ðɾi.aˈkos/ (adj)
ipocondriaca

υποχρέωση (n)
obbligo

υποχρεωτικά (adv)
obbligatoriamente

υποχρεωτικός (adj)
obbligatorio
  που επιβάλλεται

υποχρεώνω /i.po.xɾeˈo.no/ (v)
costringere, forzare

υποχόνδριος (adj)
ipocondriaco

υποχώρηση /i.pɔˈxɔ.ɾi.si/ (n)
ripiegamento

υποψήφιος /i.poˈpsi.fi.a/ /i.poˈpsi.fi.o/ /i.poˈpsi.fi.os/ (adj)
candidato

υποψία /i.poˈpsi.a/ (n)
sospetto

υποψηφιότητα /i.po.psi.fiˈo.ti.ta/ (n)
candidatura

υπωνυμία (n)
iponimia

υπό /i.po/
sotto

υπόβαθρο /iˈpo.va.θɾo/ (n)
antecedente
  μεταφορικά

υπόγειο /iˈpo.ʝi.o/ (n)
scantinato
  όροφος κτίσματος ο οποίος

υπόγειος /iˈpo.ʝi.os/ (n)
sotterraneo
  επίθετο

υπόδειγμα (n)
esempio

υπόδικος (adj)
imputato in attesa di giudizio

υπόθεση (n)
ipotesi
  πρόταση

υπόθετο (n)
supposta

υπόκλιση (n)
inchino

υπόκοσμος /iˈpo.ko.zmos/ (n)
malavita

υπόλοιπο (n)
resto

υπόλοιπος /iˈpo.li.pos/ (adj)
restante

υπόνοια /iˈpo.ni.a/ (n)
sospetto

υπόνομος /iˈpo.no.mos/ (n)
fogna

υπόστεγο (n)
capannone

υπόστυλος (adj)
ipostilo

υπόσχεση /iˈpo.sçe.si/ (n)
promessa

υπόσχομαι (v)
promettere

υπόταση (n)
ipotensione

υπότιτλος /iˈpo.ti.tlos/ (n)
sottotitolo

υπώνυμο (n)
iponimo

υστερία /i.steˈɾi.a/ (n)
isteria

υστερικός (adj)
isterico

υστερόγραφο (n)
post scriptum

υττέρβιο (n)
itterbio

υφάντρια (n)
tessitrice

υφίσταμαι /iˈfi.sta.me/ (v)
esistere, subire, esserci

υφαίνω /iˈfe.no/ (v)
tessere

υφαλοκρηπίδα (n)
piattaforma continentale

υφαντής /i.fanˈdis/ (n)
tessitore

υφαντουργία (n)
tessitura

υφολογία (n)
stilistica
  (φιλολογία)

υφομοταξία (n)
sottoclasse

υψίστρωμα /iˈpsi.stɾo.ma/ (n)
altostrato

υψηλόβαθμος /i.psiˈlo.va.θmos/ (adj)
di alto grado

υψικάμινος (n)
altoforno

υψισωρείτης /i.psi.soˈɾi.tis/ (n)
altocumulo

υψόμετρο /iˈpso.me.tɾo/ (n)
altitudine

φάκελος /ˈfa.ce.los/ (n)
busta
  για επιστολές
cartella
  πληροφορική

φάλαγγα (n)
falange

φάλαινα /ˈfa.le.na/ (n)
balena

φάντασμα /ˈfan.da.zma/ (n)
fantasma, spettro

φάουλ (n)
fallo

φάρμακο (n)
medicina, medicamento

φάρος /ˈfa.ɾos/ (n)
faro

φάρσα /ˈfaɾ.sa/ (n)
facezia

φάρυγγας /ˈfa.ɾiŋ.ɡas/ (n)
faringe

φάσα (n)
banda

φάση /ˈfa.si/ (n)
fase

φάσμα /ˈfa.zma/ (n)
spettro

φέλπα /ˈfel.pa/ (n)
felpa

φέρετρο /ˈfe.ɾe.tɾo/ (n)
bara, cassa da morto

φέρμιο (n)
fermio

φέρνω (v)
portare

φέσι /ˈfe.si/ (n)
fez
  σκούφος

φέτα /ˈfe.ta/ (n)
fetta, feta
  είδος τυριού
fetta
  λεπτό κομμάτι από κάτι

φέτος (adv)
quest'anno

φήμη /ˈfi.mi/ (n)
voce
  διάδοση
reputazione
  η εντύπωση που υπάρχει για κάποιον

φίδι /ˈfi.ði/ (n)
serpente, biscia
  ερπετό

φίλαθλος (adj)
tifoso

φίλη (n)
amica

φίλντισι (n)
avorio

φίλος /ˈfi.los/ (n)
amico, amica

φίλτρο /ˈfil.tɾo/ (n)
pozione
  μαγικό φίλτρο

φίμωτρο /ˈfi.mo.tɾo/ (n)
museruola

φαίνομαι /ˈfe.no.me/ (v)
parere, apparire

φαβορίτα (n)
basette

φαγγρί /faˈgri/ (n)
dentice

φαγητό (n)
cibo, alimento

φαγκότο /faˈɡo.to/ (n)
fagotto

φαγώσιμος (adj)
mangiabile, commestibile

φαινομενοκρατία (n)
fenomenismo

φαινομενολογία (n)
fenomenologia

φαινόμενο /feˈno.me.no/ (n)
fenomeno

φαινόμενο του θερμοκηπίου /feˈno.me.no tu θeɾ.mo.ciˈpi.u/
effetto serra

φαινότυπος (n)
fenotipo

φαιοχίτων (adj)
camicie nere, squadristi

φακή (n)
lenticchia

φακίδα /faˈci.ða/ (n)
lentiggine

φακίρης /faˈci.ɾis/ (n)
fachiro

φακελάκι /fa.ceˈla.ci/ (n)
bustarella, mazzetta
  υποκοριστικό για το φάκελος

φακός /faˈkos/ (n)
lente, lentille
  γυάλινος δίσκος
torcia elettrica, pila
  φορητή συσκευή που παράγει κατευθυνόμενη δέσμη φωτός

φακός επαφής /faˈkos e.paˈfis/
lente a contatto

φαλάκρα (n)
calvizie

φαλάφελ (n)
falafel

φαλαινοθήρας /fa.le.noˈθi.ɾas/ (n)
baleniere

φαλαινοθηρικό (n)
baleniera

φαλαινοκαρχαρίας (n)
squalo balena

φαλακρός (adj)
calvo

φαλανστήριο (n)
falansterio

φαλαρίδα (n)
folaga

φαλλός (n)
fallo

φαμ φατάλ (n)
femme fatale
  μοιραία γυναίκα

φαμπρικάντης (n)
fabbricante

φανάρι /faˈna.ɾi/ (n)
lanterna

φανατικός /fa.na.tiˈkos/ (adj)
fanatico

φανατισμός /fa.na.tiˈzmos/ (n)
fanatismo

φανερόγαμος (adj)
fanerogamo

φανοστάτης /fa.noˈsta.tis/ (n)
lampione
  η κολόνα στην οποία στηρίζεται ένα φως

φαντάζομαι /fanˈda.zo.me/ (v)
figurarsi

φαντάρος (n)
fantaccino

φαντασία /fan.daˈsi.a/ (n)
immaginazione
  που φαντάζομαι

φανταστικά (adv)
fantasticamente

φανταστικός /fan.da.stiˈkos/ (adj)
fantastico
  εξαιρετικός πολύ ωραίος
immaginario
  πλάσμα της φαντασίας

φαράγγι (n)
gola

φαράσι (n)
paletta

φαρέτρα (n)
faretra

φαρισαίος /fa.ɾiˈse.os/ (n)
fariseo

φαρισαϊσμός (n)
farisaismo

φαρμακείο /faɾ.maˈci.o/ (n)
farmacia
  κατάστημα

φαρμακευτική /faɾ.ma.ce.ftiˈci/ (n)
farmacia

φαρμακευτικός /faɾ.ma.ce.ftiˈkos/ (adj)
farmaceutico

φαρμακοθεραπεία (n)
farmacoterapia

φαρμακολογία /faɾ.ma.ko.loˈʝi.a/ (n)
farmacologia
  όρος όπως η φαρμακευτική

φαρμακοποιός /faɾ.ma.ko.piˈos/ (n)
farmacista

φαροφύλακας /fa.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
farista

φαρυγγωδυνία (n)
faringodinia

φασίστας (n)
fascista

φασαρία (n)
chiasso

φασιανός /fa.sçaˈnos/ (n)
fagiano

φασισμός (n)
fascismo

φασιστικός (adj)
fascista

φασκιώνω (v)
fasciare

φασκομηλιά (n)
salvia

φασκωλόμυς (n)
vombato

φασκόμηλο (n)
salvia

φασματικός /fa.zma.tiˈkos/ (adj)
spettrale

φασματομετρία (n)
spettrometria

φασματόμετρο (n)
spettrometro

φαστίδιο (n)
fastidio

φασόλι /faˈso.li/ (n)
fagiolo

φασώνομαι
limonare

φατνιακός (adj)
alveolare

φατσικά (adv)
di faccia, di vista

φαυλότητα /faˈvlo.ti.ta/ (n)
corruzione, immoralità

φαύλος /ˈfa.vli/ /ˈfa.vlo/ /ˈfa.vlos/ (adj)
corrotto, immorale, perverso

φαύλος κύκλος /ˈfav.los ˈci.klos/
circolo vizioso

φελλός /feˈlos/ (n)
sughero

φελούκα /feˈlu.ka/ (n)
feluca

φεμιναζί /fe.mi.naˈzi/ (n)
nazifemminista

φεμιναζισμός (n)
nazifemminismo

φεμινισμός /fe.mi.niˈzmos/ (n)
femminismo

φεμινιστικός /fe.mi.ni.stiˈkos/ (adj)
femminista

φεμτόμετρο (n)
femtometro

φεν /ˈfen/ (n)
föhn

φεουδαρχικός (adj)
feudale

φερέφωνο (n)
portavoce

φερμιόνιο (n)
fermione

φερμουάρ (n)
cerniera lampo

φερομόνη /fe.ɾoˈmo.ni/ (n)
feromone

φεστιβάλ /fe.stiˈval/ (n)
festival

φετιχισμός /fe.ti.çiˈzmos/ (n)
feticismo

φευγαλέος /fe.vɣaˈle.os/ (adj)
evanescente

φεύγω (v)
andarsene

φθίση (n)
consunzione

φθινοπωρινός (adj)
autunnale

φθινόπωρο (n)
autunno

φθισικός (adj)
tisico

φθονερός (adj)
invidioso

φθονώ (v)
invidiare

φθορά (n)
deterioramento

φθόριο (n)
fluoro

φιάσκο (n)
fiasco

φιανκέτο (n)
fianchetto

φιγουρατζής (n)
pretenzioso

φιδές (n)
capellini

φιλάνθρωπος (adj)
filantropo

φιλέ (n)
retina
  φιλέ (μαλλιών)

φιλί /fiˈli/ (n)
bacio

φιλία /fiˈli.a/ (n)
amicizia

φιλανθρωπία (n)
filantropia

φιλανθρωπικός (adj)
filantropico

φιλαρέσκεια /fi.laˈɾe.sci.a/ (n)
civetteria

φιλελευθερισμός /fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
liberalismo

φιλενάδα (n)
fidanzata

φιλιέρα (n)
filiera

φιλιγκράν (n)
filigrana

φιλικά (adv)
amichevolmente

φιλικός (adj)
amichevole

φιλμ /ˈfilm/ (n)
film

φιλμογραφία /ˈfil.mo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
filmografia

φιλοδοξία (n)
ambizione

φιλοδώρημα /fi.loˈðo.ɾi.ma/ (n)
mancia

φιλοκυβερνητικός (adj)
filogovernativo

φιλολογία (n)
filologia

φιλονικία (n)
disputa

φιλονικώ (v)
cavillare

φιλοξενία /fi.lo.kseˈni.a/ (n)
ospitalità

φιλοξενούμενος (n)
ospite

φιλοσοφία (n)
filosofia

φιλοσοφική λίθος
pietra filosofale

φιλοσοφικός (adj)
filosofico

φιλοφοβία (n)
philofobia

φιλοφροσύνη (n)
cortesia

φιλοφρόνηση /fi.loˈfɾo.ni.si/ (n)
complimento

φιλτράρω (v)
filtrare

φιλόδοξος /fiˈlo.ðo.ksos/ (adj)
ambizioso

φιλόλογος (n)
filologo

φιλόξενος /fiˈlo.kse.nos/ (adj)
ospitale

φιλόσοφος /fiˈlo.so.fos/ (n)
filosofo, filosofa

φιλύποπτος (adj)
sospettoso

φιλύρα (n)
tiglio

φιλώ (v)
baciare

φιναλίστ (n)
finalista

φινλανδικά (n)
finlandese

φινλανδικός (adj)
finlandese

φινλανδοποίηση (n)
finlandizzazione

φινόκιο (n)
finocchio

φιορίνι /fçoˈɾi.ni/ (n)
fiorino

φις /fis/ (n)
spina

φιστίκι (n)
pistacchio

φιστικιά /fi.stiˈca/ (n)
pistacchio

φιτίλι (n)
lucignolo

φιόγκος /ˈfçoŋ.ɡos/ (n)
fiocco

φιόρδ /ˈfi̯oɾð/ (n)
fiordo

φλάουτο /ˈfla.u.to/ (n)
flauto

φλάουτο με ράμφος /ˈfla.u.to me ˈɾaɱ.fos/
flauto dolce

φλέβα /ˈfle.va/ (n)
vena

φλέγμα /ˈfleɣ.ma/ (n)
flemma
  φυσιολογία

φλαμένκο (n)
flamenco

φλαμανδικός /fla.man.ðiˈkos/ (adj)
fiammingo

φλεβοτομία (n)
flebotomia

φλεγματικός (adj)
flemmatico

φλεγμονή /fleɣ.moˈni/ (n)
infiammazione

φλερέ (n)
fioretto

φλερτάρω (v)
filare

φλιτζάνι /fliˈd͡za.ni/ (n)
tazza

φλογέρα /floˈʝe.ɾa/ (n)
flauto

φλογερός /flo.ʝeˈɾos/ (adj)
fervente

φλογοβόλο (n)
lanciafiamme

φλοιός (n)
corteccia

φλοτέρ (n)
galleggiante

φλούδα (n)
scorza

φλυαρία /fli.aˈɾi.a/ (n)
chiacchiera

φλυαρώ /fli.aˈɾo/ (v)
chiacchierare

φλόγα (n)
fiamma

φλόκι (n)
intreccio
  στη φλοκάτη

φλόκος /ˈflo.kos/ (n)
fiocco

φλύαρος /ˈfli.a.ɾos/ (adj)
chiacchierone

φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (n)
fenice
  μυθικό πουλί
palma
  τροπικό δέντρο

φοβάμαι (v)
temere, avere paura di, paventare

φοβία (n)
fobia

φοβίζω (v)
impaurire, spaventare

φοινικέλαιο (n)
olio di palma

φοιτήτρια /fiˈti.tri.a/ (n)
studentessa

φοιτητής /fi.tiˈtis/ (n)
studente

φολκλόρ (n)
folklore

φονιάς /foˈɲas/ (n)
assassino, omicida

φονταμενταλισμός /fon.da.men.ta.liˈzmos/ (n)
fondamentalismo

φορά /foˈɾa/ (n)
volta
  περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

φοράδα /foˈɾa.ða/ (n)
cavalla, giumenta

φορείο (n)
barella

φορετός /fo.ɾeˈti/ /fo.ɾeˈto/ /fo.ɾeˈtos/ (adj)
portabile

φορητός /fo.ɾiˈti/ /fo.ɾiˈto/ /fo.ɾiˈtos/ (adj)
portatile

φορμαλδεΰδη (n)
formaldeide

φοροαπαλλαγή (n)
esonero fiscale

φοροδιαφυγή (n)
evasione fiscale

φοροεισπράκτορας (n)
esattore

φορολογία (n)
fiscalità

φορολογούμενος
contribuente

φορολογώ /fo.ɾo.loˈɣo/ (v)
tassare

φορτίο (n)
carico

φορτηγάκι (n)
furgone

φορτηγίδα (n)
bettolina

φορτηγό /foɾ.tiˈɣo/ (n)
furgone

φορτώνω /foɾˈto.no/ (v)
caricare

φουά γκρα (n)
fegato d'oca

φουλ /ˈful/ (n)
full
  (για τα χαρτοπαίγνια

φουντουκιά (n)
nocciolo

φουντούκι /funˈdu.ci/ (n)
nocciola

φουράνιο (n)
furano

φουρκέτα (n)
forcina

φουρνάρισσα /fuɾˈna.ɾi.sa/ (n)
panettiera

φουρνιά (n)
infornata

φουσκάλα (n)
bolla

φουσκώνω /fuˈsko.no/ (v)
enfiare

φουτουρισμός (n)
futurismo

φουτουριστής (n)
futurista

φούγκα /ˈfu.ɡa/ (n)
fuga

φούξια (n)
fucsia
  χρώμα

φούρναρης (n)
fornaio

φούρνος /ˈfuɾ.nos/ (n)
forno
  κατασκευή ή συσκευή για ψήσιμο
  κατάστημα

φούρνος μικροκυμάτων
forno a microonde

φούσκα (n)
bolla

φούστα /ˈfu.sta/ (n)
gonna
fusta

φούτερ (n)
felpa

φράγκιο (n)
francio

φράγκο /ˈfɾaŋ.ɡo/ (n)
franco

φράγμα (n)
barriera

φράντζα /ˈfɾa.nd͡za/ (n)
frangia

φράξια /ˈfɾa.ksi̯a/ (n)
fazione

φράξο /ˈfra.kso/ (n)
frassino

φράουλα /ˈfɾaula/ (n)
fragola

φράπα (n)
pomelo

φράση (n)
frase, locuzione

φράχτης (n)
palizzata

φρέζα /ˈfɾe.za/ (n)
fresatrice

φρένο (n)
freno

φρέσκο /ˈfɾe.sko/ (n)
fresco

φρέσκος /ˈfɾe.skos/ (adj)
recente

φρίκη /ˈfɾi.ci/ (n)
orrore

φρίσσω (v)
rabbrividire

φραγκοστάφυλο (n)
Uva spina

φραγκόκοτα /fɾaŋˈɡo.ko.ta/ /fɾaˈɡo.ko.ta/ (n)
faraona

φραγκόσυκο (n)
fico d'India

φρακτή (n)
paratia

φραντζόλα /fɾanˈd͡zo.la/ (n)
filone

φρασεολογία /fɾa.se.o.loˈʝi.a/ (n)
fraseologia

φρεγάτα /fɾeˈɣa.ta/ (n)
fregata
  πλοίο
  πουλί

φρενάρω (v)
frenare

φρενίτιδα (n)
frenesia

φρικιώ /fɾi.ciˈo/ (v)
rabbrividire

φρικτός (adj)
orribile

φρονιμίτης /fɾo.niˈmi.tis/ (n)
dente del giudizio

φρουκτόζη /fɾuˈkto.zi/ (n)
fruttosio

φρουμάζω /fɾuˈma.zo/ (v)
sbuffare

φρουρώ /fɾuˈɾo/ (v)
custodire

φρουτοπολτός /fɾu.to.polˈtos/ (n)
frullato

φρουτοσαλάτα (n)
macedonia

φροϋδικός /fɾo.i.ðiˈkos/ (adj)
freudiano

φροϋδιστής (n)
freudiano

φρούριο /ˈfɾu.ɾi.o/ (n)
fortezza

φρούτο /ˈfru.to/ (n)
frutto

φρυγανίζω (v)
arrostire

φρυγανιά /fri.ɣaˈɲa/ (n)
crostino

φρυγανιέρα (n)
tostapane

φρυγικός (adj)
frigio

φρόνιμος /ˈfɾo.ni.mos/ (adj)
saggio
  που έχει λογική σκέψη

φρύγανο (n)
gariga, phrygana

φρύγω /ˈfri.ɣo/ (v)
arrostire

φρύδι /ˈfɾi.ði/ (n)
sopracciglio

φρύνος (n)
rospo

φτάνω /ˈfta.no/ (v)
arrivare
  πηγαίνω ή έρχομαι ή καταλήγω στον προορισμό μου

φτάρνισμα (n)
starnuto

φτέρη /ˈfte.ɾi/ (n)
felce

φτέρνα /ˈfteɾ.na/ (n)
tallone, calcagno

φτήνια /ˈfti.ɲa/ (n)
a buon mercato, l'avere un prezzo basso, meschinità, miseria

φταίω /ˈfte.o/ (v)
avere torto, avere la colpa, essere colpevole

φταρνίζομαι (v)
starnutire

φτελιά /fteˈʎa/ (n)
olmo

φτερούγα (n)
ala

φτερό (n)
ala
  το μέλος ζώου

φτηνός /ftiˈnos/ (adj)
a buon mercato, economico

φτιάχνω (v)
preparare
  επιδιορθώνω, μεταποιώ

φτυάρι (n)
pala, badile

φτυαρίζω (v)
spalare

φτωχοφαμελίτης (n)
povera

φτωχός /ftoˈxos/ (adj)
povero, indigente

φτύνω /ˈfti.no/ (v)
sputare

φτώχια (n)
povertà

φυγάς (n)
latitante

φυγή /fiˈʝi/ (n)
fuga

φυλάγομαι (v)
cura, guardarsi, riguardarsi

φυλάκιση (n)
imprigionamento

φυλή /fiˈli/ (n)
tribù

φυλακή /fi.laˈci/ (n)
prigione
  χώρος κράτησης καταδίκων

φυλακίζω /fi.laˈci.zo/ (v)
imprigionare, incarcerare

φυλαχτό (n)
amuleto

φυλετικός (adj)
razziale
  εθνολογικός

φυλλοβόλος (adj)
caduco

φυλλομετρώ (v)
sfogliare

φυλλοξήρα (n)
daktulosphaira vitifoliae, fillossera della vite

φυλλοταξία /fi.lo.taˈksi.a/ (n)
fillotassi

φυματίνη (n)
tubercolina

φυματίωση /fi.maˈti.o.si/ (n)
tubercolosi

φυσάω /fiˈsa.o/ (v)
soffiare

φυσίγγιο /fiˈsiŋ.ɟi.o/ (n)
cartuccia
  στρατιωτικός όρος

φυσαλίδα /fi.saˈli.ða/ (n)
bolla

φυσαρμόνικα /fi.saɾˈmo.ni.ka/ (n)
armonica, armonica a bocca

φυσητήρας /fi.siˈti.ɾas/ (n)
spiraglio
  μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσικά /fi.siˈka/ (adv)
naturalmente

φυσική /fi.siˈci/ (n)
fisica

φυσική επιλογή /fi.siˈci e.pi.loˈʝi/
selezione naturale

φυσικό αέριο /fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gas naturale

φυσικό πρόσωπο
persona fisica
  νομικός όρος

φυσικός (adj)
naturale, fisico

φυσικός (n)
fisico
  αρσενικός επιστήμονας

φυσικός αριθμός
numero naturale

φυσικός λογάριθμος
logaritmo naturale

φυσιογνωμικός (adj)
fisionomico

φυσιολογία /fi.si.o.loˈʝi.a/ (n)
fisiologia

φυσιολογικός /fi.si.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
normale, naturale
  που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση
fisiologico
  σχετικός με την φυσιολογία

φυτεία /fiˈti.a/ (n)
piantagione

φυτεύω (v)
piantare
  φυτεύω φυτό ή στοιχεία

φυτικός (adj)
vegetativa, vegetativo

φυτογεωγραφία (n)
fitogeografia

φυτογεωγραφικός (adj)
corologico

φυτοζωώ (v)
vegetare

φυτολογικός (adj)
fitologico

φυτοφάγος (adj)
erbivoro

φυτό /fiˈto/ (n)
pianta
  ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος

φυτώριο (n)
vivaio

φωλιά /foˈʎa/ (n)
nido
  φωλιά πουλιού

φωλιάζω /foˈʎa.zo/ (v)
annidarsi

φωνάζω /foˈna.zo/ (v)
gridare
  βγάζω φωνή

φωνή /foˈni/ (n)
voce

φωνήεν (n)
vocale

φωναγγειογραφία /fo.naŋ.ɟi.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fonoangiografia

φωνητική χορδή
corde vocali

φωνητικός (adj)
fonetico

φωνογράφος (n)
fonografo

φωνολογία /fo.no.loˈʝi.a/ (n)
fonologia

φως /ˈfos/ (n)
luce

φωσφίνη (n)
fosfina

φωσφορίζων (adj)
fosforescente

φωσφορικό άλας
fosfato

φωσφορικός (adj)
fosforico

φωσφορισμός (n)
fosforescenza

φωσφορομολυβδαινικός (adj)
fosfomolibdico

φωσφόρος /fosˈfo.ɾos/ (n)
fosforo

φωτίζω (v)
illuminare

φωταύγεια /foˈta.vʝi.a/ (n)
luminescenza

φωτεινός /fo.tiˈnos/ (adj)
luminoso

φωτεινότητα (n)
luminosità

φωτιά /foˈtça/ (n)
fuoco, incendio, fiamma

φωτιστικό (n)
lampadario

φωτο- /fo.to/
foto-

φωτοβιολογία /fo.to.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
fotobiologia

φωτοβολίδα /fo.to.voˈli.ða/ (n)
bagliore

φωτοβολταϊκός (adj)
fotovoltaico

φωτογενής (adj)
fotogenico

φωτογράφος /fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
fotografa, fotografo

φωτογραμμετρία (n)
fotogrammetria

φωτογραφία /fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fotografia, foto

φωτογραφίζω (v)
fotografare

φωτογραφική μηχανή
fotocamera, macchina fotografica

φωτοδίοδος (n)
fotodiodo

φωτοηλεκτρικός (adj)
fotoelettrico

φωτοστέφανο (n)
aureola

φωτοσύνθεση (n)
fotosintesi
  φυτική διαδικασία

φωτοτροπισμός /fo.to.tɾo.piˈzmos/ (n)
fototropismo

φωτοφίνις (n)
fotofinish

φωτοφοβία (n)
fotofobia

φωτόνιο (n)
fotone

φωτόσπαθο /foˈto.spa.θo/ (n)
spada laser

φόβητρο (n)
spauracchio, terrore

φόβος /ˈfo.vos/ (n)
paura

φόδρα (n)
fodera

φόνος (n)
assassinio

φόρεμα /ˈfo.ɾe.ma/ (n)
abito da donna, vestito, abito

φόρμα (n)
tuta
  αθλητικό ρούχο

φόρος /ˈfo.ɾos/ (n)
tassa, imposta
  (οικονομία) φόρος που πληρώνεται

φόρος προστιθέμενης αξίας
imposta sul valore aggiunto

φόρουμ (n)
forum

φόρτιση (n)
carica

φύκι (n)
alghe

φύλακας /ˈfi.la.kas/ (n)
custode

φύλλο /ˈfi.lo/ (n)
foglia, foglio
  φύλλο φυτού

φύλλωμα (n)
fogliame

φύλο /ˈfi.lo/ (n)
sesso
  αρσενικό/θηλυκό

φύση /ˈfi.si/ (n)
natura

φώκια (n)
foca

φώνημα (n)
fonema

φώτιση (n)
illuminismo

χάδι /ˈxa.ði/ (n)
carezza

χάκερ (n)
pirata informatica

χάμπουργκερ (n)
hamburger

χάμστερ (n)
criceto

χάνομαι /ˈxa.no.me/ (v)
perdersi

χάντμπολ /ˈxand.bol/ (n)
pallamano

χάντρα /ˈxan.dɾa/ (n)
grano

χάνω /ˈxa.no/ (v)
perdere
  παύω να έχω κάτι
  δεν προλαβαίνω κάτι

χάος (n)
caos
  άπειρο διάστημα

χάουζ (n)
house

χάπενινγκ /ˈxa.pe.niŋɡ/ (n)
happening

χάπι /ˈxa.pi/ (n)
pillola

χάπι εντ /ˈxa.pi ˈend/ (n)
lieto fine

χάρακας /ˈxa.ɾa.kas/ (n)
righello

χάρη /ˈxa.ɾi/ (n)
grazia

χάρισμα /ˈxa.ɾi.zma/ (n)
carisma
  δώρο
  φυσική ικανότητα

χάρτης /ˈxaɾ.tis/ (n)
mappa, carta
  γεωγραφικός χάρτης

χάσιο (n)
hassio

χάσμα (n)
abisso, baratro

χέδρωπας (n)
baccello
  χέδρωπας (βοτανική)

χέζω /ˈçe.zo/ (v)
cagare

χέλι (n)
anguilla

χένα (n)
henné

χέρι /ˈçe.ɾi/ (n)
mano
  το άνω άκρο του σώματος

χήνα /ˈçi.na/ (n)
oca

χήρα /ˈçi.ɾa/ (n)
vedova

χήρος /ˈçi.ɾos/ (n)
vedovo

χίλια /ˈçi.ʎa/
mille

χίλια ευχαριστώ /ˈçi.ʎa ef.xa.ɾiˈsto/
grazie mille

χίμαιρα (n)
chimera

χίντι (n)
Hindi

χα
ah

χαίρομαι /ˈçe.ɾo.me/ (v)
gioire
  νιώθω χαρά

χαίτη (n)
criniera

χαβανέζικα (n)
hawaiano

χαβιάρι /xaˈvʝa.ɾi/ (n)
caviale

χαζεύω /xaˈze.vo/ (v)
bighellonare, istupidirsi, vagabondare

χαζός (adj)
scemo

χαιρεκακία (n)
gioia maligna

χαιρετώ (v)
salutare

χαλάζι /xaˈla.zi/ (n)
grandine

χαλάζιο (n)
calazio

χαλάρωση /xaˈla.ɾo.si/ (n)
rilassamento

χαλί /xaˈli/ (n)
tappeto

χαλίκι /xaˈli.ci/ (n)
ghiaia

χαλίκωση (n)
calicosi

χαλαζίας (n)
quarzo

χαλαζόπτωση /xa.laˈzo.pto.si/ (n)
grandinata

χαλαρός /xa.laˈɾos/ (adj)
disteso, rilassato
  που δεν χαρακτηρίζεται από ένταση ή γρήγορους ρυθμούς ή εκνευρισμό

χαλαρώνω (v)
rilassarsi

χαλασμένο τηλέφωνο
telefono senza fili

χαλασμένος
rotto
  για μηχανήματα

χαλβάς (n)
halva

χαλινάρι /xa.liˈna.ɾi/ (n)
briglia

χαλιφάτο (n)
califfato

χαλκογραφία (n)
calcografia

χαλκομανία /xal.ko.maˈni.a/ (n)
decalcomania, calcomania

χαλκός /xalˈkos/ (n)
rame

χαλυβουργείο (n)
acciaieria

χαμένος
perso

χαμίνι (n)
monello, scugnizzo

χαμαιλέοντας /xa.meˈle.on.das/ (n)
chamaeleo, camaleonte

χαμηλοτάβανος /xa.mi.loˈta.va.nos/ (adj)
basso

χαμηλός /xa.miˈlos/ (adj)
basso

χαμηλώνω (v)
abbassare

χαμογελάω /xa.mo.ʝeˈla.o/ (v)
sorridere

χαμόγελο /xaˈmo.ʝe.lo/ (n)
sorriso

χαντίθ (n)
ḥadīth

χαρά /xaˈɾa/ (n)
gioia, allegria

χαράκτρια (n)
inciditrice

χαράκωμα (n)
trincea

χαρέμι /xaˈɾe.mi/ (n)
harem

χαρίζω (v)
condonare

χαρακτήρας /xa.ɾaˈkti.ɾas/ (n)
carattere, caratteristica

χαρακτηρισμός /xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos/ (n)
caratterizzazione

χαρακτηριστικό (n)
attributo

χαραμάδα (n)
fessura

χαρισματικός /xa.ɾi.zma.tiˈkos/ (adj)
carismatico

χαριτωμένος /xa.ɾi.toˈme.ni/ /xa.ɾi.toˈme.no/ /xa.ɾi.toˈme.nos/
grazioso
  που έχει χάρη
affascinante
  που προκαλεί ευχαρίστηση

χαρλεάς (n)
harleysta

χαρούμενος /xaˈɾu.me.nos/
allegro

χαρτί /xaɾˈti/ (n)
carta

χαρτί κουζίνας
carta assorbente

χαρτί υγείας
carta igienica

χαρταετός (n)
aquilone

χαρτζιλίκι /xaɾ.d͡z iˈli.ci/ (n)
paghetta

χαρτοκιβώτιο (n)
scatola di cartone

χαρτοκλέφτης (n)
baro

χαρτοκόπτης (n)
tagliacarte

χαρτονόμισμα /xaɾ.toˈno.mi.zma/ (n)
banconota

χαρτοπαίγνιο /xaɾ.toˈpe.ɣni.a/ (n)
gioco di carte

χαρτοφυλάκιο (n)
portafoglio

χαρτοφύλακας /xaɾ.toˈfi.la.kas/ (n)
cartella

χαρτόνι /xaɾˈto.ni/ (n)
cartone

χασάπης /xaˈsa.pis/ (n)
macellaio

χασίς (n)
hashish

χασμουρητό /xa.zmu.ɾiˈto/ (n)
sbadiglio

χασμουριέμαι (v)
sbadigliare

χασμωδία /xa.zmoˈði.a/ (n)
iato

χαστούκι /xaˈstu.ci/ (n)
sberla

χατζ (n)
hajj

χαυλιόδοντας /xa.vliˈo.ðon.das/ (n)
zanna

χαϊδεύω /xai̯ˈðe.vo/ (v)
accarezzare

χαϊκού (n)
haiku

χαϊντούκος (n)
aiducco

χαώδης /xaˈo.ðes/ /xaˈo.ðis/ (adj)
caotico

χείλος /ˈçi.los/ (n)
labbro

χείμαρρος (n)
torrente

χεδίβης /çeˈði.vis/ (n)
kedivè

χειλικός (adj)
labiale

χειλοδοντικός (adj)
labiodentale

χειμαρρώδης (adj)
impetuoso

χειμερία νάρκη /çi.meˈɾi.a ˈnaɾ.ci/
ibernazione

χειμώνας /çiˈmo.nas/ (n)
inverno

χειραγώγηση /çi.ɾaˈɣo.ʝi.si/ (n)
manipolazione

χειραφέτηση (n)
emancipazione

χειραψία (n)
stretta di mano

χειροβομβίδα (n)
bomba a mano, granata

χειροκίνητος /çi.ɾoˈci.ni.tos/ (adj)
manuale

χειροκροτώ (v)
applaudire

χειροκρότημα (n)
applauso

χειρομαντεία (n)
chiromanzia

χειρονομία /çi.ɾo.noˈmi.a/ (n)
gesto

χειροπέδα (n)
manette

χειροτερεύω (v)
peggiorare

χειροτεχνία (n)
artigianato

χειρουργική /çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
chirurgia

χειρουργική μάσκα
maschera chirurgica

χειρουργικός (adj)
chirurgico

χειρουργός /çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
chirurgo

χειροφίλημα /çi.ɾoˈfi.li.ma/ (n)
baciamano

χειρόγραφο /çiˈɾo.ɣɾa.fo/ (n)
manoscritto

χειρότερος /çiˈɾo.te.ɾos/ (adj)
peggiore
  χειρότερος (συγκριτικός βαθμός)

χειρόφρενο /çiˈɾo.fɾe.no/ (n)
freno a mano

χελιδόνι (n)
rondine

χελώνα /çeˈlo.na/ (n)
tartaruga, testuggine

χερούλι (n)
maniglia

χερσόνησος (n)
penisola

χερτζ (n)
hertz

χημεία /çiˈmi.a/ (n)
chimica

χημειοθεραπεία /çi.mi.o.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
chemioterapia

χημική ένωση
composto chimico

χημικός /çi.miˈkos/ (adj)
chimico
  σχετικός με τη χημεία

χημικός /çi.miˈkos/ (n)
chimico

χηρεία /çiˈɾi.a/ (n)
vedovanza

χιαστό /çi.aˈsto/ (n)
chiasmo

χιλιετία (n)
millennio

χιλιετηρίδα (n)
millennio

χιλιομετρικός (adj)
chilometrico

χιλιοστομετρημένο χαρτί
carta millimetrata

χιλιοστό /çi.li.oˈsto/ (n)
millesimo

χιλιοστόγραμμο (n)
milligrammo

χιλιοστόμετρο (n)
millimetro

χιλιοστός
millesimo

χιλιόγραμμο /çiˈʎo.ɣɾa.mo/ (n)
chilogrammo

χιλιόμετρο /çiˈʎo.me.tɾo/ (n)
chilometro

χιμαιρικός (adj)
chimerico

χιμπατζής /çi.baˈd͡zis/ (n)
scimpanzé

χιονάνθρωπος /çoˈnan.θɾo.pos/ (n)
pupazzo di neve

χιονίζει /çoˈni.zi/ (v)
nevicare

χιονίζω (v)
nevicare

χιονίστρα (n)
gelone

χιονοθύελλα /ço.noˈθi.e.la/ (n)
bufera di neve, tormenta

χιονοπέδιλο /ço.noˈpe.ði.lo/ (n)
ciaspola

χιονοπόλεμος /ço.noˈpo.le.mos/ (n)
battaglia di palle di neve

χιονοστιβάδα /ço.no.stiˈva.ða/ (n)
valanga

χιονόμπαλα /çoˈno.ba.la/ (n)
palla di neve
  μπάλα χιονιού

χιονόνερο /çoˈno.ne.ɾo/ (n)
nevischio

χιονόπτωση /çoˈno.pto.si/ (n)
nevicata

χιονώδης /çoˈno.ðis/ (adj)
nevoso

χιούμορ /ˈçu.moɾ/ (n)
umorismo

χιτώνας /çiˈto.nas/ (n)
tunica, chitone

χιόνι /ˈço.ni/ (n)
neve, effetto neve
  το μετεωρολογικό φαινόμενο

χλαμύδα /xlaˈmi.ða/ (n)
clamide

χλευάζω (v)
deridere

χλιαρός (adj)
tiepido, tiepida

χλιμίντρισμα (n)
nitrito

χλιμιντρίζω (v)
nitrire

χλομός /xloˈmos/ (adj)
pallido

χλοοτάπητας (n)
zolla d'erba

χλωρίδα (n)
flora

χλωροκίνη (n)
clorochina

χλωροφόρμιο /xlo.ɾoˈfoɾ.mi.o/ (n)
cloroformio

χλωροφύλλη (n)
clorofilla

χλώριο /ˈxlo.ɾi.o/ (n)
cloro

χμ /hm/ /hmː/
hmm

χνούδι /ˈxnu.ði/ (n)
peluria

χοιρινό (n)
maiale

χοιροστάσιο (n)
porcile

χολέρα /xoˈle.ɾa/ (n)
colera

χολή /xoˈli/ (n)
fiele

χοληστερίνη (n)
colesterolo, colesterina

χολοκυστεκτομή /xo.lo.ci.ste.ktoˈmi/ (n)
colecistectomia

χονδροειδής (adj)
crudo

χοντραίνω /xonˈdɾe.no/ (v)
crescere

χοντροφτιαγμένος
di rozza fattura, rozzo

χοντρός /xonˈdɾos/ (adj)
grasso, grosso
  παχύς (άνθρωπος)

χορδή (n)
corda

χορευτής /xo.ɾeˈftis/ (n)
ballerino, danzatore

χορεύτρια /xoˈɾef.tɾi.a/ (n)
ballerina

χορεύω /xoˈɾe.vo/ (v)
ballare

χορηγός (n)
sponsor

χορογράφος /xo.ɾoˈɣɾa.fos/ (n)
coreografo

χορογραφία /xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
coreografia

χορτάτος (adj)
pasciuto

χορταστικός /xoɾ.ta.stiˈci/ /xoɾ.ta.stiˈko/ /xoɾ.ta.stiˈkos/ (adj)
dolciastro

χορτοφάγος (n)
vegetariano
  επίθετο
  ουσιαστικό

χορωδία /xo.ɾoˈði.a/ (n)
coro

χορωδός (n)
corista

χορός (n)
danza, ballo

χοτ ντογκ (n)
hot dog

χουλιγκανισμός /xu.li.ɡa.niˈzmos/ (n)
hooliganismo

χουρμάς (n)
dattero

χουχουριστής (n)
allocco

χούντα /ˈxun.da/ (n)
giunta

χούφτα /ˈxu.fta/ (n)
manciata, pugno

χρέος /ˈxɾe.os/ (n)
debito, dovere

χρέωση /ˈxɾe.o.si/ (n)
addebito

χρήση /ˈxɾi.si/ (n)
uso

χρήσιμος /ˈxɾi.si.mos/ (adj)
utile

χρήσιμος ηλίθιος /ˈxɾi.si.mos iˈli.θi.os/
utile idiota

χρήστης /ˈxɾi.stis/ (n)
utente

χρίω (v)
oleare

χρειάζομαι /xɾiˈa.zo.me/ (v)
necessitare, avere bisogno di

χρεωκοπία /xɾe.o.koˈpi.a/ (n)
bancarotta

χρεωκοπημένος
fallito

χρεώνω /xɾeˈo.no/ (v)
contabilizzare

χρηματιστήριο /xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o/ (n)
borsa

χρηματοκιβώτιο (n)
cassaforte

χρηματοοικονομικά (n)
finanza

χρησικτησία (n)
usucapione

χρησιμοποιώ /xɾi.si.mo.piˈo/ (v)
usare, impiegare

χρησμός /xɾiˈzmos/ (n)
oracolo, profezia

χρηστομάθεια (n)
crestomazia

χριστιανικός (adj)
cristiano

χριστιανισμός /xɾis.tça.niˈzmos/ (n)
Cristianesimo, cristianesimo

χριστιανοδημοκρατία (n)
Democrazia Cristiana

χριστιανοσύνη (n)
cristianità

χριστόψαρο (n)
sampietro

χριστόψωμο (n)
pandoro

χρονικό (n)
cronaca

χρονοβόρος /xɾo.noˈvo.ɾa/ /xɾo.noˈvo.ɾo/ /xɾo.noˈvo.ɾos/ (adj)
che richiede molto tempo

χρονογράφος (n)
cronista
  στη λογοτεχνία

χρονοδιάγραμμα /xɾo.noˈðʝa.ɣɾa.ma/ (n)
orario

χρονολογία /xɾo.no.loˈʝi.a/ (n)
cronologia

χρονολογικός /xɾo.no.lo.ʝiˈci/ /xɾo.no.lo.ʝiˈko/ /xɾo.no.lo.ʝiˈkos/ (adj)
cronologico

χρονομέτρης /xɾo.noˈme.tɾis/ (n)
cronometrista

χρονομετρώ /xɾo.no.meˈtɾo/ (v)
cronometrare

χρονόμετρο /xɾoˈno.me.tɾo/ (n)
cronometro

χρυσάνθεμο /xɾiˈsan.θe.mo/ (n)
crisantemo

χρυσαλλίδα /xɾi.saˈli.ða/ (n)
crisalide

χρυσαφής (adj)
dorato

χρυσελεφάντινος /xɾi.se.leˈfan.di.nos/ (adj)
criselefantino

χρυσοθήρας /xɾi.soˈθi.ɾas/ (n)
cercatore d'oro

χρυσοχόος /xɾi.soˈxo.os/ (n)
orefice, orafo

χρυσωρυχείο (n)
miniera d'oro

χρυσόμαλλο δέρας
Vello d'oro

χρυσός /xɾiˈsos/ (n)
oro
  ο χρυσός ουσιαστικό

χρυσόψαρο /xɾiˈso.psa.ɾo/ (n)
pesce rosso

χρωματίζω /xɾo.maˈti.zo/ (v)
colorare

χρωμολιθογραφία (n)
cromolitografia

χρωμόσφαιρα (n)
cromosfera

χρωμόσωμα /xɾoˈmo.so.ma/ (n)
cromosoma

χρόνια και ζαμάνια
da quanto tempo!

χρόνια πολλά
molti anni

χρόνος /ˈxɾo.nos/ (n)
tempo
  θεμελιώδης έννοια
  γραμματική: ρηματικός χρόνος
anno
  χρονική μονάδα

χρώμα /ˈxɾo.ma/ (n)
colore

χρώμιο (n)
cromo

χτένα (n)
pettine

χτένι (n)
capasanta
  οστρακόδερμο

χτίζω /ˈxti.zo/ (v)
costruire

χτίστης /ˈxti.stis/ (n)
muratore

χταπόδι (n)
polpo, piovra, polipo
  μαλάκιο

χτενίζω /xteˈni.zo/ (v)
pettinare

χτες /ˈxtes/ (n)
ieri
  επίρρημα

χτικιάρης (adj)
tisico

χτυπάω /xtiˈpa.o/ (v)
battere
scampanellare
  χτυπώ (κουδουνίζω)

χυδαιολογία /çi.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
parolaccia

χυλός /çiˈlos/ (n)
pastetta

χυμός (n)
suco, succo

χυμώδης /çi.ˈmo.ðis/ (adj)
sugoso

χυτήριο (n)
fonderia

χυτοσίδηρος (n)
ghisa

χωματερή (n)
discarica

χωνεύω (v)
digerire

χωρίζω (v)
separare

χωρίς /xoˈɾιs/
senza

χωρητικότητα (n)
capacità

χωριάτης /xoɾˈʝa.tis/ (n)
campagnolo
  που ζει σε χωριό
buzzurro
  που φέρεται σαν χωριάτης

χωριάτικος (adj)
agreste

χωρικά ύδατα
acque territoriali

χωριουδάκι /xoɾ.ʝuˈða.ci/ (n)
borgata

χωρισμός /xo.ɾiˈzmos/ (n)
separazione

χωριστά (adv)
distintamente

χωριό /xoɾˈʝo/ (n)
villaggio, paese
  χωριό

χωροφύλακας /xo.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
gendarme
  μέλος της χωροφυλακής

χωρόχρονος (n)
spaziotempo

χόκεϊ /ˈxo.cei̯/ (n)
hockey

χόμπι (n)
passatempo

χόνδρος (n)
cartilagine

χόρτα (n)
erbaggio

χόρτο (n)
erba

χύμα /ˈçi.ma/ (adv)
sottosopra, alla rinfusa
  για αντικείμενα που τοποθετούνται κάπου χωρίς τάξη
alla rinfusa
  για τρόφιμα ή ποτά που πωλούνται χωρίς να είναι συσκευασμένα ή εμφιαλωμένα

χύνω (v)
versare
  χύνω υγρό

χώμα /ˈxo.ma/ (n)
suolo, terra

χώρα /ˈxo.ɾa/ (n)
paese, stato, terra

χώρος (n)
spazio

ψάθα /ˈpsa.θa/ (n)
vimini

ψάλτης (n)
cantante

ψάρι /ˈpsa.ɾi/ (n)
pesce

ψάχνω (v)
cercare

ψέμα (n)
menzogna, bugia

ψήνω /ˈpsi.no/ (v)
arrostire

ψήφος /ˈpsi.fos/ (n)
voto

ψίθυρος /ˈpsi.θi.ɾos/ (n)
bisbiglio

ψίχα /ˈpsi.xa/ (n)
mollica

ψαλίδα /psaˈli.ða/ (n)
cesoia
  μεγάλο ψαλίδι

ψαλίδι /psaˈli.ði/ (n)
forbici

ψαλμωδώ (v)
salmodiare

ψαλμός (n)
salmo

ψαλτήριο (n)
salterio

ψαμμίτης (n)
arenaria

ψαράς (n)
pescatore

ψαρεύω /psaˈɾe.vo/ (v)
pescare

ψαροκόκαλο (n)
a spina di pesce
  κόκαλο ψαριού

ψαρόνι /psaˈɾo.ni/ (n)
storno

ψείρα (n)
pidocchio

ψεκάζω (v)
spruzzare

ψεκαστήρας (n)
atomizzatore

ψευδάργυρος /psevˈðaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
zinco

ψευδής /psevˈðis/ (adj)
bugiardo

ψευδίζω /pseˈvði.zo/ (v)
blesità

ψευδαίσθηση /pseˈvðe.sθi.si/ (n)
illusione

ψευδο- /pse.vðo/
pseudo-

ψευδοεπιστήμη /pse.vðo.e.piˈsti.mi/ (n)
pseudoscienza

ψευδοπάτωμα /pse.vðoˈpa.to.ma/ (n)
pavimentazione

ψευδορκία (n)
falsa testimonianza

ψευδοροφή (n)
controsoffitto

ψευδοφάρμακο (n)
placebo

ψευδόφιλος (adj)
falso amico

ψευδώνυμο /pseˈvðo.ni.mo/ (n)
pseudonimo

ψευτιά (n)
frottola

ψεύδομαι /ˈpse.vðo.me/ (v)
mentire

ψεύτης /ˈpse.ftis/ (n)
bugiardo

ψεύτικος /ˈpse.fti.kos/ (adj)
falso

ψεύτρα /ˈpse.ftɾa/ (n)
bugiarda

ψηλαφώ /psi.laˈfo/ (v)
palpate

ψηλόλιγνος (adj)
allampanato

ψηλός /psiˈlos/ (adj)
alto
  άνθρωπος ή ζώο με μεγάλο ανάστημα
alto, elevato
  αντικείμενο με μεγάλο ύψος

ψημένος
al forno

ψητό (n)
venir / arrivare al punto
  φτάνω/πηγαίνω/μπαίνω στο ψητό|

ψητός (adj)
al forno

ψηφίζω /psiˈfi.zo/ (v)
votare

ψηφίο /psiˈfi.o/ (n)
cifra

ψηφιακός /psi.fi.aˈci/ /psi.fi.aˈko/ /psi.fi.aˈkos/ (adj)
digitale

ψηφιοποίηση /psi.fi.oˈpi.i.si/ (n)
digitalizzazione

ψηφιοποιώ (v)
digitalizzare

ψηφοδέλτιο (n)
scheda elettorale

ψηφοφορία (n)
voto

ψηφοφόρος (n)
elettore

ψι /psi/ (n)
psi

ψιθυρίζω /psi.θiˈɾi.zo/ (v)
sussurrare, bisbigliare

ψιλά /psiˈla/ (n)
spiccioli
  ψιλά (χρήματα)

ψιλή κυριότητα
nuda proprietà

ψιλόβροχο /psiˈlo.vɾo.xo/ (n)
acquerella

ψιχαλίζει (v)
piovigginare

ψοφόκρυο (n)
freddo cane

ψυγείο /psiˈʝi.o/ (n)
frigorifero, frigo

ψυκτικό (n)
liquido refrigerante, refrigerante

ψυχή /psiˈçi/ (n)
anima, alma
anima
  για έγχορδο όργανο

ψυχίατρος /psiˈçi.a.tɾos/ (n)
psichiatra

ψυχαγωγία (n)
svago

ψυχανάλυση (n)
psicoanalisi

ψυχαναλυτής (n)
psicoanalista

ψυχιατρική (n)
psichiatria

ψυχιατρικός (adj)
psichiatrico

ψυχοδυναμικός (adj)
psicodinamico

ψυχολογία /psi.xo.loˈʝi.a/ (n)
psicologia

ψυχολογικός (adj)
psicologico

ψυχολογισμός (n)
psicologismo

ψυχολόγος /psi.xoˈlo.ɣos/ (n)
psicologa, psicologo

ψυχονεύρωση /psi.xoˈne.vɾo.si/ (n)
psiconevrosi

ψυχοπάθεια /psi.xoˈpa.θi.a/ (n)
psicopatia

ψυχοπαθής (adj)
psicopatica, psicopatico

ψυχοσάββατο (n)
Commemorazione dei defunti

ψυχοσωματικός (adj)
psicosomatico

ψυχοτρόπος (adj)
psychotropa

ψυχοφαρμακολογία (n)
psicofarmacologia

ψυχοφυσιολογία (n)
psicofisiologia

ψυχραιμία /psi.xɾeˈmi.a/ (n)
sangue freddo

ψυχρό μέτωπο /psiˈxɾo ˈme.to.po/
fronte freddo

ψυχρόμετρο (n)
psicrometro

ψυχρός /psiˈxɾos/ (adj)
freddo

ψυχρός πόλεμος
Guerra fredda

ψυχρότητα /psiˈxɾo.ti.ta/ (n)
freddo

ψυχωτικός (n)
psicotico

ψωμάκι (n)
panino

ψωμί /psoˈmi/ (n)
pane

ψωνίζω (v)
comprare

ψωρίαση (n)
psoriasi

ψύλλος /ˈpsi.los/ (n)
pulce

ψύχραιμος /ˈpsi.xɾe.mi/ /ˈpsi.xɾe.mo/ /ˈpsi.xɾe.mos/ (adj)
composto

ψύχωση (n)
psicosi

ψώνια /ˈpso.ɲa/ (n)
acquisti, compere

ωάριο /oˈa.ɾi.o/ (n)
ovulo

ωαγωγός /o.a.ɣoˈɣos/ (n)
ovidotto

ωδή (n)
ode

ωδείο /oˈði.o/ (n)
odeo
  κτίριο στην αρχαιότητα

ωκεανογράφος (n)
oceanografo

ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (n)
oceano
  θαλάσσια έκταση

ωλένη /oˈle.ni/ (n)
ulna

ωμ /ˈom/ (n)
ohm

ωμέγα (n)
omega

ωμοπλάτη (n)
schiena, scapola

ωμόμετρο (n)
ohmetro

ωμός /oˈmos/ (adj)
crudo, bruto, crudele

ωογένεση /o.oˈʝe.ne.si/ (n)
oogenesi

ωοειδής (adj)
ovoide

ωοθήκη (n)
ovaia

ωοθηκεκτομή (n)
ooforectomia

ωοκύτταρο (n)
oocito

ωορρηξία (n)
ovulazione

ωοτόκος (adj)
oviparo

ωράριο /oˈɾa.ɾi.o/ (n)
orario

ωραίος /oˈɾe.os/ (adj)
bello

ωραιότητα (n)
bellezza

ωριμάζω /o.ɾiˈma.zo/ (v)
maturare

ωριμότητα /o.ɾiˈmo.ti.ta/ (n)
maturità

ωρολογιακή βόμβα
bomba a orologeria

ωροσκόπιο /o.ɾoˈsko.pi.o/ (n)
oroscopo

ωσαννά /o.saˈna/
osanna

ωσμωτικός (adj)
osmotico

ωτίτης (n)
mignolo

ωτίτιδα (n)
otite

ωτακουστής /o.ta.kuˈstis/ (n)
ascoltatore

ωταλγία (n)
otalgia

ωτοθεραπεία (n)
auricoloterapia

ωτορινολαρυγγολογία (n)
otorinolaringoiatria

ωφέλιμο φορτίο
carico utile

ωφελιμισμός /o.fe.li.miˈzmos/ (n)
utilitarismo

ωχρινοτροπίνη (n)
ormone luteinizzante

ωχρότητα (n)
pallore

ωόν (n)
uovo

ό,τι /ˈo.ti/
qualsiasi cosa

ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός
non è tutt'oro ciò che luccica

όαση /ˈo.a.si/ (n)
oasi

όγδοος
ottavo

όγκος /ˈoŋ.ɡos/ (n)
volume

όζον (n)
ozono

όλεθρος (n)
distruzione

όλισβος /ˈo.li.zvos/ (n)
dildo

όλκιμος (adj)
duttile

όλμιο (n)
olmio

όλμος (n)
mortaio

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη /ˈo.li i ˈðɾo.mi o.ðiˈɣun sti ˈɾo.mi/
tutte le strade portano a Roma

όλυρα (n)
spelta

όμηρος /ˈo.mi.ɾos/ (n)
ostaggio

όμικρον (n)
omicron

όμοιος /ˈo.mi.os/ (adj)
simile

όμποε /ˈo.bo.e/ (n)
oboe

όμως /ˈo.mos/
tuttavia

όνειρα γλυκά /ˈo.ni.ɾa ˈɣli.ka/
sogni d'oro

όνειρο /ˈo.ni.ɾo/ (n)
sogno

όνομα /ˈo.no.ma/ (n)
nome

όξινος (adj)
acido

όπερ έδει δείξαι /ˈo.peɾ ˈe.ði ˈði.kse/
come volevasi dimostrare

όπερα (n)
opera

όπιο /ˈo.pi.o/ (n)
oppio

όπλο /ˈo.plo/ (n)
arma

όποιος
chiunque

όπως
come
  επίρρημα
  για παράδειγμα

όραμα /ˈo.ɾa.ma/ (n)
visione

όραση /ˈo.ɾa.si/ (n)
vista

όργανο (n)
organo

όργωμα /ˈor.ɣo.ma/ (n)
aratura

όρεξη /ˈo.ɾe.ksi/ (n)
gusto, appetito

όρθιος /ˈoɾ.θi.os/ (adj)
ritto

όρθρος (n)
mattutino

όριο /ˈo.ɾi.o/ (n)
limite

όρκα /ˈpoɾ.ta/ (n)
orca

όρκος /ˈoɾ.kos/ (n)
giuramento

όρμος (n)
calanca

όρνιο /ˈoɾ.ɲo/ (n)
avvoltoio grifone

όρος /ˈo.ɾos/ (n)
termine
  διάταξη
  όρος (στην Oρολογία)

όροφος /ˈo.ɾo.fos/ (n)
piano
  χώρος οικοδομής

όρχις (n)
testicolo

όσμιο (n)
osmio

όσο /ˈo.so/ (adv)
come
  για δήλωση ποσότητας ή έκτασης

όσπριο (n)
legume

όστια (n)
ostia

όστρακο (n)
conchiglia

όστρια /ˈo.stɾi.a/ (n)
ostro

όσφρηση /ˈo.sfɾi.si/ (n)
olfatto, odorato

όσχεο /ˈo.sçe.o/ (n)
scroto

όταν /ˈo.tan/
quando
  χρονικός σύνδεσμος

ότι /oti/ /ˈo.ti/
che

όφελος (n)
beneficio

όχημα /ˈo.çi.ma/ (n)
veicolo

όχθη /ˈo.xθi/ (n)
riva, sponda

όχι /ˈo.çi/ (adv)
no

όχλος (n)
branco

ύαινα /ˈi.e.na/ (n)
iena

ύβος (n)
gobba

ύλη /ˈi.li/ (n)
materia

ύμνος (n)
inno

ύπαρξη (n)
esistenza

ύπαρχος /ˈi.paɾ.xos/ (n)
seconda di bordo
  σε πλοίο

ύπνος /ˈi.pnos/ (n)
sonno, dormita

ύπνωση (n)
ipnosi

ύποπτος /ˈi.po.ptos/ (n)
sospetto

ύπτιος /ˈi.pti.os/ (adj)
supino

ύττριο (n)
ittrio

ύφαλος /ˈi.fa.los/ (n)
scogliera

ύφανση /ˈi.fan.si/ (n)
tessuto

ύφασμα (n)
tessuto, stoffa

ύφεση /ˈi.fe.si/ (n)
recessione
  ύφεση στην οικονομία

ύφος (n)
stile, espressione, aria, registro

ύψος /ˈi.psos/ (n)
altezza

ώμος /ˈo.mos/ (n)
spalla

ώρα /ˈo.ɾa/ (n)
ora

ώριμος (adj)
maturo

ώσμωση (n)
osmosi

ώχρα /ˈo.xɾa/ (n)
ocra
  βαφή