ελληνικά-Gaeilge FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2024-10-10
language: el; ga
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

έσα /ˈe.sa/ (suffix)
an-
  επίθημα για το σχηματισμό θηλυκών ουσιαστικών από αρσενικά που δηλώνουν

ίτιδα /ˈi.ti.ða/ (suffix)
íteas

γραφία /ɣɾaˈfi.a/ (suffix)
grafaíocht

κράτης /ˈkɾa.tis/ (suffix)
laithí

κρατία /kɾaˈti.a/ (suffix)
lathas

λογία /loˈʝi.a/ (suffix)
olaíocht
  η επιστήμη ή η δραστηριότητα η σχετική με αυτό που δηλώνει το πρώτο συνθετικό

μετρία /meˈtɾi.a/ (suffix)
méadracht

ο- (suffix)
a-

ουλός /uˈlos/ (suffix)
coth-

ουργός /uɾˈɣos/ (suffix)
éir

σκοπία /skoˈpi.a/ (suffix)
scópacht

τής /ˈtis/ (suffix)
éir

φέρνω /ˈfeɾ.no/ (suffix)
coth-
  που σημαίνουν πως κάτι μοιάζει ή θυμίζει συμπεριφορά που δηλώνεται από το πρώτο συνθετικό (συνήθως στο ενεστωτικό θέμα, χωρίς παθητική φωνή)

φοβία /foˈvi.a/ (suffix)
fóibe

Άαχεν (pn)
Aachen

Άβαρος (pn)
Aváiris

Άβε Μαρία (pn)
is é do Bheatha, a Mhuire

Άγγλος (pn)
Sasanach

Άγιο Πνεύμα (pn)
an Spiorad Naomh

Άγιος /ˈa.ʝi.os/ (adj)
Naomh

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες (pn)
San Uinseann agus na Greanáidíní

Άγιος Γεώργιος (pn)
Naomh Seoirse

Άγιος Μαρίνος (pn)
San Mairíne

Άγιος Νικόλαος (pn)
Naomh Nioclás

Άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (pn)
Ancara

Άδης (pn)
Háidéas
  (ελληνική μυθολογία) ο θεός του κάτω κόσμου, ο Πλούτωνας

Άδωνης (pn)
staic

Άκκρα /ˈa.kɾa/ (pn)
Accra

Άλπεις /ˈal.pis/ (pn)
Alpa

Άμστερνταμ /ˈam.steɾ.dam/ (pn)
Amstardam

Άνδεις /ˈan.ðis/ (pn)
Na hAindéis

Άννα /ˈa.na/ (pn)
Áine, Ánna

Άνω Βόλτα /ˈa.no ˈvol.ta/ (pn)
Volta Uachtarach

Άπω Ανατολή (pn)
Cianoirthear

Άραβας /ˈa.ɾa.vas/ (pn)
Arabach

Άρειος Πάγος /ˈa.ɾi.os ˈpa.ɣos/ (pn)
Cnoc Airéis

Άρης /ˈa.ɾis/ (pn)
Airéas, Airéis
  (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) ο θεός του πολέμου στην αρχαία ελληνική μυθολογία
Mars
  πλανήτης (αστρονομία) ο τέταρτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Άρτεμις (pn)
Artaimís

Άσμα Ασμάτων (pn)
Laoi na Laoithe

Άτλας /ˈa.tlas/ (pn)
Atlás

Έκτορας (pn)
Eachtar

Έκτωρ (pn)
Eachtar

Έλληνας /ˈe.li.nas/ (pn)
Gréagach

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (pn)
Aontas na bPoblachtaí Sóivéadacha Sóisialacha

Έξοδος (n)
Eaxodus

Έρις (pn)
Earas

Έρως /ˈe.ɾos/ (pn)
Earós

Έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (pn)
Earós

Έσδρας (pn)
Easdras

Έσσεν (pn)
bia

Ήλιος (pn)
Helios

Ήρα /ˈi.ɾa/ (pn)
Héire
  (ελληνική μυθολογία) θεά του γάμου και προστάτιδα των γυναικών, αδερφή και σύζυγος του Δία

Ήφαιστος /ˈi.fe.stos/ (pn)
Héafaestas

Ίαιρος (pn)
Iáir

Ίβηρας (n)
Ibéarach

Ίνκας (pn)
Inceach

Όλιβερ (pn)
Oilibhéar

Όλυμπος (pn)
Oilimpeas

Όμηρος (pn)
Hóiméar

Όσλο (pn)
Osló

Όστιν /ˈos.tin/ (pn)
Cathair Aibhistín
  ανδρικό όνομα
  πόλεων των ΗΠΑ όνομα πόλεων των ΗΠΑ, με γνωστότερη την πρωτεύουσα του Τέξας

Όφις (pn)
an Phéist

Ύδρα /ˈi.ðɾa/ (pn)
Phéist Uisce
  όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση

Ύδρος (pn)
an Phéist Bheag

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
An Chéad Chogadh Domhanda

ΑΕΠ
OTI
  ουδέτερο άκλιτο ακρωνύμιο, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

ΑΤΙΑ /aˈti.a/
úfó

Αίγυπτος /ˈe.ʝi.ptos/ (pn)
Éigipt, An Éigipt

Ααρών /a.aˈɾon/ (pn)
Aaron

Αββακούμ (pn)
Habacúc

Αβησσυνία (pn)
Aibisín

Αβραάμ (pn)
Abrahám

Αγία Γραφή
Scrioptúir Naofa

Αγία Λουκία (pn)
San Lucia

Αγία Πετρούπολη (pn)
Cathair Pheadair

Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (pn)
Impireacht Naofa na Róimhe

Αγία Τράπεζα
altóir

Αγία Τριάδα (pn)
Tríonóid

Αγγαίος (pn)
Hagaí

Αγγλία /aŋˈɡli.a/ (pn)
Sasana

Αγγλοσάξονας /aŋ.ɡloˈsa.kso.nas/ (pn)
Angla-Shacsanach

Αγιοταφίτης /a.ʝo.taˈfi.tis/ (n)
ball
  (χριστιανισμός) μέλος της μοναστικής αδελφότητας του Πανάγιος Τάφος

Αγνή /aˈɣni/ (pn)
Aignéis

Αδάμ /aˈðam/ /aˈðam/ (pn)
Ádhamh

Αδριατική /a.ðɾi.a.tiˈci/ (pn)
Muir Aidriad

Αετός /a.eˈtos/ (pn)
An tIolar

Αζέρος /aˈze.ɾos/ (pn)
Asarbaiseánach

Αζερμπαϊτζάν (pn)
Asarbaiseáin, An Asarbaiseáin

Αζοφική /a.zo.fiˈci/ (pn)
Muir Mheoid

Αζτέκος /azˈte.kos/ (pn)
Astaicis

Αζόρες /aˈzo.ɾes/ (pn)
na hAsóir

Αθήνα /aˈθi.na/ (pn)
An Aithin, Aithin

Αθηνά /a.θiˈna/ (pn)
Aitéiné

Αθηναία /a.θiˈne.a/ (pn)
Aithneach

Αθηναίος /a.θiˈne.os/ (pn)
Aithneach
  (πατριδωνυμικό) που κατάγεται ή είναι δημότης ή κάτοικος της Αθήνας (θηλυκό Αθηναία)

Αιγαίο Πέλαγος (pn)
Muir Aeigéach

Αιγαιοπελαγίτης (pn)
Aeigéach

Αιγόκερως (pn)
an Gabhar

Αιγύπτια (pn)
Éigipteach

Αιγύπτιος (pn)
Éigipteach

Αιθίοπας (pn)
Aetópach

Αιθιοπία (pn)
Aetóip

Αικατερίνη /e.ka.teˈɾi.ni/ (pn)
Caitríona, Caitlín

Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν
olltáirgeacht náisiúnta

Ακρόπολη (pn)
Acrapoil

Ακτή Ελεφαντοστού (pn)
An Cósta Eabhair, Cósta Eabhair

Ακύλας (pn)
Iolar

Αλάσκα (pn)
Alasca

Αλέξανδρος /aˈle.ksan.ðɾos/ (pn)
Alastar

Αλανός (pn)
Ailín

Αλβέρτος /alˈveɾ.tos/ (pn)
Ailbhe

Αλβανία /al.vaˈni.a/ (pn)
an Albáin, Albáin

Αλβανός /al.vaˈnos/ (pn)
Albánach

Αλγέρι /alˈʝe.ɾi/ (pn)
Cathair na hAilgéire

Αλγερία /al.ʝeˈɾi.a/ (pn)
Ailgéir, An Ailgéir

Αλεξάνδρεια /a.leˈksan.ðɾi.a/ (pn)
Cathair Alastair

Αλλάχ (pn)
Allah

Αλσατία /al.saˈti.a/ (pn)
An Alsáis

Αλσατός /al.saˈtos/ (pn)
Alsáiseach

Αλωνάρης (pn)
Iúil

Αλώπηξ (pn)
an Sionnach

Αμαζόνα (pn)
Amasóin

Αμαζόνιος /a.maˈzo.ni.os/ (pn)
An Amasóin

Αμβέρσα /aɱˈveɾ.sa/ (pn)
Antwerpen

Αμβούργο (pn)
Hamburg

Αμβρόσιος /aɱˈvɾo.si.os/ (pn)
Ambrós

Αμερική /a.me.ɾiˈci/ (pn)
Meiriceá

Αμερικανική Σαμόα /a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a/ (pn)
Samó Mheiriceá

Αμερικανοεβραίος /a.me.ɾi.ka.no.eˈvɾe.os/ (pn)
Giúdach

Αμερικανός /a.me.ɾi.kaˈnos/ (pn)
Meiriceánach

Αμπερντίν /a.beɾˈdin/ (pn)
Obar Dheathain

Αμπιτζάν /a.biˈd͡zan/ (pn)
Abidjan

Αμπού Ντάμπι (pn)
Abú Daibí

Αμπούζα (pn)
Abúise

Αμπχαζία (pn)
Abcáis

Αμώς (pn)
Ámós, Leabhar Ámós

Ανάσταση (pn)
aiséirí
  η χριστιανική γιορτή για την ανάσταση του Ιησού Χριστού

Αναγέννηση (n)
Athbheochan

Ανατολία /a.na.toˈli.a/ (pn)
An Anatóil

Ανγκολέζος /aŋ.goˈle.zos/ (pn)
Angólach

Ανγκουίλα /aŋ.guˈi.la/ (pn)
Angaíle

Ανγκόλα /aŋˈɡo.la/ (pn)
Angola, Angóla

Ανδαλουσία /an.ða.luˈsi.a/ (pn)
An Andalúis

Ανδορανός /an.ðo.ɾaˈnos/ (pn)
Andórach

Ανδρέας /anˈðɾe.as/ (pn)
Aindriú, Aindrias

Ανδρομέδα (pn)
Andraiméide

Ανδόρα /anˈðo.ɾa/ (pn)
Andóra

Ανδόρα λα Βέλια /anˈðo.ɾa ˈla ˈve.ʎa/ (pn)
Andorra la Vella

Ανθρωπίδης (pn)
homainid

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα /anˈdi.gu.a ˈce baɾˈbu.da/ (pn)
Antigua agus Barbúda

Αντίς Αμπέμπα /aˈdis aˈbe.ba/ (pn)
Adas Ababa

Ανταναναρίβο /an.da.na.naˈɾi.vo/ (pn)
Antananairíveo

Ανταρκτική /an.daɾ.ktiˈci/ (pn)
Antartaice

Αντλία (pn)
an tAerchaidéal

Αντώνιος /anˈdo.ni.os/ (pn)
Antaine

Ανόι (pn)
Hanáí

Απάτσι (pn)
Apáitseach

Αποκάλυψη (pn)
Apacailipsis

Αποκριά (pn)
máirt na hInide

Απρίλιος /aˈpɾi.li.os/ (pn)
Aibreán
  ο τέταρτος μήνας του ημερολογίου. Διαρκεί 30 μέρες
  (στον πληθυντικό) χρησιμοποιείται με αριθμό, αντί της λέξης έτη / ετών ή χρόνια / χρόνων για να δηλωθεί η νεαρή ηλικία

Απόλλων /aˈpo.lon/ (pn)
Apalló

Απόστολος /aˈpo.sto.los/ (pn)
aspal

Αράλη /aˈɾa.li/ (pn)
Muir Aral

Αραβία /a.ɾaˈvi.a/ (pn)
An Araib

Αραγονέζος /a.ɾa.ɣoˈne.zos/ (pn)
Aragóinis

Αραράτ /a.ɾaˈɾat/ (pn)
Ararat

Αργεντινή /aɾ.ʝen.diˈni/ (pn)
An Airgintín, Airgintín

Αρθούρος /aɾˈθu.ɾos/ (pn)
Artúr

Αριάνα
Ariane
  πόλη της Τυνησίας πόλη της Τυνησίας

Αριθμοί (n)
Uimhreacha

Αριστοτέλης (pn)
Arastotail

Αρκάνσας /aɾˈkan.sas/ (pn)
Arkansas

Αρκτική /aɾ.ktiˈci/ (pn)
Artach

Αρμένιος /aɾˈme.ni.os/ (pn)
Airméanach

Αρμενία /aɾ.meˈni.a/ (pn)
An Airméin, Airméin

Αρουμάνα (pn)
Arómáinis

Αρουμάνος (pn)
Arómáinis

Αρούμπα /aˈɾu.ba/ (pn)
Arúba

Αρχάγγελος Μιχαήλ (pn)
Naoimh Mícheál

Αρχιμήδης (pn)
Airciméidéas

Αρωμάνα /aɾoˈma.na/ (pn)
Arómáinis

Αρωμάνος (pn)
Arómáinis

Αρωμούνα /aɾoˈmu.na/ (pn)
Arómáinis

Αρωμούνος (pn)
Arómáinis

Ασία /aˈsi.a/ (pn)
An Áise, Áise

Ασγκαμπάτ /as.gaˈbat/ (pn)
Ashgabat

Ασιάτης /a.siˈa.tis/ (pn)
Áiseach

Ασπίς (pn)
an Sciath

Ασσυρία /a.siˈri.a/ (pn)
An Aisiria

Ασσύριος /aˈsi.ɾi.os/ (pn)
Aisiriach

Αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (n)
Astúiris

Αστούρια /aˈstu.ɾi.a/ (pn)
Asturias

Ατλαντικός Ωκεανός /a.tlan.diˈkos o.ce.aˈnos/ (pn)
An tAigéan Atlantach

Αττική /a.tiˈci/ (pn)
Ataic

Αυγερινός /a.vʝe.ɾiˈnos/ (pn)
réalta na maidine

Αυγουστίνος /a.vɣuˈsti.nos/ (pn)
Agaistín

Αυστρία /afˈstɾi.a/ (pn)
an Ostair, Ostair

Αυστραλία /af.stɾaˈli.a/ (pn)
An Astráil, Astráil
  κράτος της Ωκεανίας κράτος της Ωκεανίας που βρίσκεται στο ομώνυμο νησί με πρωτεύουσα την Καμπέρα, επίσημη γλώσσα τα αγγλικά και νόμισμα το δολάριο Αυστραλίας

Αυστραλασία /af.stɾa.laˈsi.a/ (pn)
an Astraláise

Αυστραλός /af.stɾaˈlos/ (pn)
Astrálach

Αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (pn)
Ostarach

Αυστροουγγαρία (pn)
An Ostair-Ungáir

Αφίνα (pn)
Aitéiné

Αφγανιστάν /af.ɣa.niˈstan/ (pn)
An Afganastáin, Afganastáin

Αφγανός /af.ɣaˈnos/ (pn)
Afganastánach

Αφρική /a.fɾiˈci/ (pn)
Afraic, an Afraic

Αφρικανός (pn)
Afracach

Αφροδίτη /a.fɾoˈði.ti/ (pn)
Afradaíté
  (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεά του έρωτα και της ομορφιάς στην αρχαία ελληνική μυθολογία
Véineas
  πλανήτης (αστρονομία) ο δεύτερος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχαΐα /a.xaˈi.a/ (pn)
an Acháia
  νομός της Ελλάδας νομός της Ελλάδας
  περιοχή της αρχαίας Ελλάδας περιοχή της αρχαίας Ελλάδας

Αχιλλέας /a.çiˈle.as/ (pn)
Aichill

Αϊτή (pn)
Háítí

Αύγουστος /ˈa.vɣu.stos/ (pn)
Lúnasa
  ο όγδοος μήνας του ημερολογίου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Dara Cogadh Domhanda

Βάνδαλος (pn)
Vandal

Βάσκος /ˈva.skos/ (pn)
Bascach

Βέλγιο /ˈvel.ʝi.o/ (pn)
An Bheilg, Beilg

Βέλγος /ˈvel.ɣos/ (pn)
Beilgeach

Βέλος /ˈve.los/ (pn)
an tSaighead

Βέρβερος /ˈveɾ.ve.ɾos/ (pn)
Beirbeireach

Βέρνη /ˈveɾ.ni/ (pn)
Beirn

Βίβλος (pn)
An Bíobla, Bíobla

Βίκινγκ /ˈvi.ciŋɡ/ (pn)
Lochlannach

Βίλνιους (pn)
Vilnias

Βαβυλωνία /va.vi.loˈni.a/ (pn)
An Bhablóinia
  αρχαία χώρα αρχαία χώρα της Μέσης Ανατολής, με πρωτεύουσα τη Βαβυλώνα

Βαβυλώνα (pn)
An Bhablóin

Βαβυλώνιος /va.viˈlo.ni.os/ (pn)
Bablónach

Βαγδάτη /vaˈɣða.ti/ (pn)
Bagdad

Βακτριανή /vak.tɾi.aˈni/ (pn)
an Bhaictria

Βαλένθια (pn)
València

Βαλέτα (pn)
Vaileite

Βαλεαρίδες /va.le.aˈɾi.ðes/ (pn)
Oileáin Bhailéaracha

Βαλεντίνος (pn)
Vailintín

Βαλκάνια /valˈka.ni.a/ (pn)
na Balcáin

Βαλλονία (pn)
an Vallúin

Βαλλόνος (pn)
Vallúnais

Βαλτική Θάλασσα /val.tiˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
Muir Bhailt

Βαλτιμόρη /val.tiˈmo.ɾi/ (pn)
Dún na Séad

Βανκούβερ (pn)
Vancúbhar

Βανουάτου (pn)
Poblacht Vanuatú

Βαντούζ (pn)
Vadús

Βαρβάρα /vaɾˈva.ɾa/ (pn)
Bairbre

Βαρθολομαίος (pn)
Beartlaidh

Βαρκελώνη /vaɾ.ceˈlo.ni/ (pn)
An Bharsalóin, Barcelona

Βαρσοβία (pn)
Vársá

Βασιλειών Α' (pn)
1 Ríthe

Βασιλειών Β' (pn)
2 Ríthe

Βατικανό (pn)
Vatacáin

Βαυαρία /va.vaˈɾi.a/ (pn)
An Bhaváir

Βαυαρός /va.vaˈɾos/ (pn)
Bavárach

Βαϊκάλη /va.iˈka.li/ (pn)
Loch Baikal

Βεγγάζη /veŋˈga.zi/ (pn)
Benghazi

Βεγγάλη /veŋˈga.li/ (pn)
Beangál

Βεγγαλέζος /veŋ.gaˈle.zos/ (pn)
Beangálach

Βεζούβιος /veˈzu.vi.os/ (pn)
Veasúiv

Βελιγράδι /ve.liˈɣɾa.ði/ (pn)
Béalgrád

Βενέδικτος /veˈne.ði.ktos/ (pn)
Beinidict

Βενεδικτίνη (pn)
Beinidicteach

Βενεζουέλα (pn)
Veiniséala

Βενετία /ve.neˈti.a/ (pn)
Veinéis
  πόλη ιστορική πόλη της βόρειας Ιταλίας, στο μυχό της Αδριατικής

Βενετός (pn)
Veinéiseach

Βενιαμίν (pn)
Biniáimin

Βερίγγειος Πορθμός /veˈɾiŋ.ɟi.os poɾˈθmos/ (pn)
Caolas Bheiring

Βερενίκη /ve.ɾeˈni.ci/ (pn)
Beirnicé

Βερμούδες /veɾˈmu.ðes/ (pn)
Beirmiúda

Βερνάρδος /verˈnar.ðos/ (pn)
Bearnárd

Βερολίνο /ve.roˈli.no/ (pn)
Beirlín

Βερσαλλίες (pn)
Versailles

Βηθλεέμ /vi.θleˈem/ (pn)
An Bheithil

Βηρυτός /vi.ɾiˈtos/ (pn)
Béiriút

Βησιγότθος (pn)
Viseagotach

Βιέννη (pn)
Vín

Βιετνάμ /vi̯etˈnam/ (pn)
Vítneam

Βιθυνία /vi.θiˈni.a/ (pn)
an Bhitín

Βικιλεξικό /vi.ci.le.ksiˈko/ (pn)
Vicífhoclóir

Βικιπαίδεια /vi.ciˈpe.ði.a/ (pn)
Vicipéid

Βικτωρία /vi.ktoˈɾi.a/ (pn)
Victeoiria

Βισκαϊκός κόλπος /vi.ska.iˈkos ˈkol.pos/ (pn)
Bá na Bioscáine

Βιστούλας (pn)
An Viostúile

Βλάσιος /ˈvla.si.os/ (pn)
Blaise

Βοημός /vo.iˈmos/ (pn)
Boihéamach

Βολιβία /vo.liˈvi.a/ (pn)
An Bholaiv, an Bholaiv

Βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (pn)
Bolavach

Βομβάη /vomˈva.i/ (pn)
Mumbai

Βοοειδή (pn)
beithígh

Βοσνία /vozˈni.a/ (pn)
An Bhoisnia

Βοσνία και Ερζεγοβίνη /voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Bhoisnia-Heirseagaivéin

Βοστώνη /voˈsto.ni/ (pn)
Bostún

Βουδαπέστη /vu.ðaˈpe.sti/ (pn)
Búdaipeist

Βουκουρέστι /vu.kuˈɾe.sti/ (pn)
Búcairist

Βουλγάρα /vulˈɣa.ɾa/ (pn)
Bulgáiris

Βουλγάτα (pn)
Vulgáid

Βουλγαρία /vul.ɣaˈɾi.a/ (pn)
An Bhulgáir, Bhulgáir

Βουργουνδία /vuɾ.ɣunˈði.a/ (pn)
An Bhurgúin

Βούδας /ˈvu.ðas/ (pn)
Búda

Βούλγαρος /ˈvul.ɣa.ɾos/ (pn)
Bulgárach

Βοώτης (pn)
an tAoire

Βράχμα (n)
Bráma

Βραζιλία /vɾa.ziˈli.a/ (pn)
An Bhrasaíl, Bhrasaíl

Βραζιλιάνος /vɾa.ziˈʎa.nos/ (pn)
Brasaíleach

Βρανδεμβούργο /vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo/ (pn)
Brandenburg

Βρετάνη /vɾeˈta.ni/ (pn)
Briotáin

Βρετανία /vɾe.taˈni.a/ (pn)
an Bhreatain

Βρετανική Αυτοκρατορία /vɾe.ta.niˈci a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Impireacht na Breataine

Βρετανική Κολομβία /vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a/ (pn)
An Cholóim Bhriotanach

Βρετανός /vɾe.taˈnos/ (pn)
Briotanach

Βρετόνος /vɾeˈto.nos/ (pn)
Briotánach

Βρυξέλλες /vɾiˈkse.les/ (pn)
Bruiséil

Βυζάντιο /viˈzan.di.o/ (pn)
Biosáintiam
  αρχαία πόλη αρχαία πόλη που ιδρύθηκε από τους Μεγαρείς στο Βόσπορο, δίπλα στον Κεράτιο κόλπο, και αργότερα ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους

Βυζαντινή Αυτοκρατορία /vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Impireacht Bhiosántach

Βωμός (pn)
an Altóir

Βόλγας (pn)
An Volga

Βόλφγκανγκ /ˈvolf.ɡanɡ/
Wolfgang
  ανδρικό όνομα

Βόρεια Αμερική (pn)
Meiriceá Thuaidh

Βόρεια Θάλασσα /ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa/ (pn)
an Mhuir Thuaidh

Βόρεια Ιρλανδία (pn)
Tuaisceart Éireann

Βόρεια Κορέα (pn)
Chorea Twoaie

Βόρεια Μακεδονία (pn)
Macadóin Thuaidh

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (pn)
Tuaisceart na Réine agus an Viostfáil

Βόρειος Πόλος (pn)
Mol Thuaidh

Βόρνεο /ˈvoɾ.ne.o/ (pn)
Boirneo

Βόσνιος /ˈvoz.ni.os/ (pn)
Boisniach

Βόσπορος /ˈvo.spo.ɾos/ (pn)
an Bhosparais

Βύβλος /ˈvi.vlos/ (pn)
ბიბლოსი

Γάλλος /ˈɣa.los/ (pn)
Francach

Γένεση (n)
Geineasas

Γένοβα (pn)
Genova

Γαία /ˈʝe.a/ (pn)
Gaia

Γαβριήλ (pn)
Gaibriéil

Γαλάτες (pn)
Galátaigh
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Γαλάτας ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, αποτελούμενο από έξι κεφάλαια

Γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
Bealach na Bó Finne

Γαλατία /ɣa.laˈti.a/ (pn)
Gaill

Γαλικία (pn)
Gailís

Γαλλία /ɣaˈli.a/ (pn)
Frainc, an Fhrainc

Γαλλίδα (pn)
Francach

Γαλλική Γουϊάνα (pn)
Guáin na Fraince

Γαλλική Πολυνησία (pn)
Polainéis na Fraince

Γενεύη /ʝeˈne.vi/ (pn)
Ginéiv

Γερανός (pn)
an Chorr

Γερμανία /ʝeɾ.maˈni.a/ (pn)
Ghearmáin, An Ghearmáin, Gearmáin

Γερμανός (pn)
Gearmánach

Γεωργία (pn)
Seoirsia
  χώρα της Ασίας, κοντά στον Καύκασο, με πρωτεύουσα την Τιφλίδα
  γυναικείο όνομα

Γεώργιος /ʝeˈoɾ.ʝi.os/ (pn)
Seoirse

Γη /ˈʝi/ (pn)
Domhan

Γιάννης /ˈʝa.nis/ (pn)
Seán

Γιακουμής /ʝa.kuˈmis/ (pn)
Séamas
  ανδρικό όνομα
  ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γιακουμή)

Γιαπωνέζα (pn)
Seapáinis

Γιαχβέ (pn)
Iáimhé

Γιβραλτάρ (pn)
Giobráltar

Γιερεβάν (pn)
Eireaván

Γιουγκοσλαβία (pn)
Iúgslaiv

Γιουτλάνδη /ʝutˈlan.ði/ (pn)
Iútlainn

Γιώργος /ˈʝoɾ.ɣos/ (pn)
Seoirse

Γκάμπια (pn)
Gaimbia

Γκάνα (pn)
Gána

Γκαμπόν (pn)
Gabúin

Γκντανσκ (pn)
Gdańsk

Γλυφείον (pn)
an Siséal

Γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (pn)
an Dealbhóir

Γνώμων (pn)
an Riail

Γοδεφρείδος (pn)
Gofraidh

Γολγοθάς /γol.γoˈθas/ (pn)
Calvaire

Γουατεμάλα (pn)
Guatamala

Γουιάνα (pn)
Ghuáin

Γουινέα (pn)
Guine

Γουινέα Μπισάου (pn)
Guine-Bissau

Γουλιέλμος /ɣu.liˈel.mos/ (pn)
Uilliam, Liam
  ανδρικό όνομα
  ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γουλιέλμου)

Γρανάδα (pn)
Greanáda

Γρενάδα (pn)
Greanáda

Γρηγόριος /ɣɾiˈɣo.ɾi.os/ (pn)
Gréagóir

Γροιλανδία /ɣɾi.lanˈði.a/ (pn)
Ghraonlainn

Γότθος /ˈɣot.θos/ (pn)
Gotach

ΔΦΑ /ðu fu a/
AIF

Δάφνη /ˈðaf.ni/ (pn)
Dafnae

Δήμητρα /ˈði.mi.tɾa/ (pn)
Déiméitéir

Δίας /ˈði.as/ (pn)
Iúpatar
  πλανήτης (αστρονομία) ο πέμπτος κατά σειρά από τον Ήλιο και πρώτος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Δίδυμοι (pn)
an Cúpla

Δίκτυον (pn)
an Líontán

Δαλάι Λάμα (n)
Dalaí Láma

Δαλμάτης (pn)
Dalmátach

Δαμασκός (pn)
An Damaisc

Δανία /ðaˈni.a/ (pn)
an Danmhairg

Δανιήλ /ða.niˈil/ (pn)
Dónall
  ανδρικό όνομα
  (θρησκεία) Ιουδαίος προφήτης που έζησε πιθανόν κατά τον 6-7ο αιώνα π.Χ. και στον οποίο αποδίδεται ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης

Δανός (pn)
Danar

Δαρδανέλλια (pn)
an Dardainéil

Δαρείος /ðaˈri.os/ (pn)
Dáirias

Δεβόρα (pn)
Gobnait

Δεκέμβριος /ðeˈceɱ.vɾi.os/ (pn)
Nollaig, Mí na Nollag

Δελφίν (pn)
an Deilf

Δελφοί /ðelˈfi/ (pn)
Deilfe

Δευτέρα /ðeˈfte.ɾa/ (pn)
Luan, Dé Luain
  η δεύτερη ημέρα της εβδομάδας, μετά την Κυριακή και πριν την Τρίτη

Δευτερονόμιο (n)
Dheotranaimí

Δημήτριος (pn)
Naomh Séamas

Δημοκρατία της Ιρλανδίας (pn)
Poblacht na hÉireann

Δημοκρατία της Κίνας (pn)
Poblacht na Síne

Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
Poblacht an Chongó

Διαβήτης (pn)
an Compás

Διαφωτισμός (n)
Eagnaíocht

Διόνυσος /ˈðʝo.ni.sos/ (pn)
Diníseas

Δνείστερος (pn)
Dnístir

Δομινίκα (pn)
Doiminice

Δομινικανή Δημοκρατία (pn)
An Phoblacht Dhoiminiceach

Δοράς (pn)
an Colgán

Δουβλίνο (pn)
Baile Átha Cliath

Δούναβης /ˈðu.na.vis/ (pn)
Danóib

Δράκων (pn)
an Dragan
  όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου

Δωδεκάνησα (pn)
Oileáin Dhóideacanacha

Δωδεκάνησος (pn)
Oileáin Dhóideacanacha

Δωροθέα /ðo.ɾoˈθe.a/ (pn)
Doreen

ΕΖΕΣ /eˈzes/
CSTE

ΕΚΤ
BCE

ΕΟΚ /eˈok/
CEE
  θηλυκό άκλιτο ακρωνύμιο: Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η μεγαλύτερη από τις τρεις κοινότητες (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) που είχαν ιδρυθεί με απώτερο σκοπό την οικονομική ολοκλήρωση της Ευρώπης

ΕΠΕ /eˈpe/
Teo.

ΕΣΣΔ /e su su ˈðu/
APSS

Εβραίος /eˈvɾe.os/ (pn)
Eabhrach

Εβραίους (pn)
Eabhraigh

Εγγύς Ανατολή (pn)
Neasoirthear

Εδέμ (pn)
Éidin

Εδιμβούργο (pn)
Dún Éideann

Εδουάρδος /e.ðuˈaɾ.ðos/ (pn)
Éadbhard

Ειρηνικός Ωκεανός (pn)
Aigéan Ciúin

Εκκλησιαστής (pn)
Ecclesiastes

Ελ Σαλβαδόρ (pn)
Salvadóir

Ελένη /eˈle.ni/ (pn)
Léan

Ελβετία (pn)
an Eilvéis, An Eilvéis

Ελβετίδα (pn)
Eilvéis

Ελβετός (pn)
Eilvéis

Ελευσίνα /e.lefˈsi.na/ (pn)
Eileoisis

Ελισάβετ /e.liˈsa.vet/ (pn)
Eilís

Ελλάδα /eˈla.ða/ (pn)
Gréig, An Ghréig

Ελλήσποντος (pn)
Heilléaspontas

Ελσίνκι (pn)
Heilsincí

Εμπεδοκλής (pn)
Eimpeidicléas

Εξάς (pn)
an Seisamhán

Επίδαυρος /eˈpi.ða.vɾos/ (pn)
Eipeadáras

Εποχή του Λίθου (pn)
Clochaois

Εποχή του Χαλκού
Cré-umhaois

Ερζεγοβίνη /eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
An Heirseagaivéin

Ερινύες
na Fúire

Ερμής /eɾˈmis/ (pn)
Mearcair
  (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεός της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας
  πλανήτης (αστρονομία) ο πρώτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Ερρίκος /eˈɾi.kos/ (pn)
Anraí

Ερυθραία /e.ɾiˈθɾe.a/ (pn)
An Eiritré, Eiritré

Ερυθραίος /e.ɾiˈθɾe.os/ (pn)
Eiritréach

Ερυθρός Σταυρός /e.ɾiˈθɾos staˈvɾos/ (pn)
Cros Dhearg

Εσθήρ /eˈsθiɾ/ (pn)
Eistir

Εσθονία (pn)
Eastóin

Εσθονός (pn)
Eastónach

Ετρούσκος (pn)
Éatrúscach

Ευγένιος /eˈvʝe.ni.os/ (pn)
Eoghan

Ευρασία (pn)
Eoráise

Ευρυδίκη /e.vɾiˈði.ci/ (pn)
Eoraidícé

Ευρωζώνη (pn)
limistéar euro

Ευρωομάδα (pn)
Grúpa Euro

Ευρωπαίος /e.vɾoˈpe.os/ (pn)
Eorpach

Ευρωπαϊκή Ένωση (pn)
Aontas Eorpach, an tAontas Eorpach

Ευρωπαϊκή Επιτροπή /e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi/ (pn)
Coimisiún Eorpach

Ευρώπη /eˈvɾo.pi/ (pn)
Eoraip, An Eoraip
  (ελληνική μυθολογία) η κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας

Ευσέβιος /efˈse.vi.os/ (pn)
Eusbius

Ευφράτης (pn)
Eofrait

Εφεσίους
Eifeasaigh
  αιτιατική πληθυντικού} του Εφέσιος

Εφραίμ (pn)
Eafráím

Εωσφόρος (pn)
réalta na maidine
  (αστρονομία) ο Αυγερινός, ο πλανήτης Αφροδίτη ως άστρο της αυγής

Εύα /ˈe.va/ (pn)
Éabha

Εύξεινος Πόντος /ˈef.ksi.nos ˈpon.dos/ (pn)
an Mhuir Dhubh

Ζάγκρεμπ (pn)
Ságrab

Ζάμπια (pn)
Saimbia

Ζαΐρ (pn)
Sáír

Ζαχαρίας /za.xaˈɾi.as/ (pn)
Zacairiá

Ζιμπάμπουε (pn)
Siombáib

Ζυγός (pn)
an Mheá

Η/Υ
ríomhaire

ΗΕΔ /iˈeð/
fórsa leictreaghluaisneach

ΗΠΑ /ˈi.pa/
SAM

Ηλέκτρα (pn)
Éileictre

Ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (pn)
An tAra

Ηνωμένα Έθνη (pn)
Náisiúin Aontaithe

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (pn)
Aontas na nÉimíríochtaí Arabacha

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (pn)
Stáit Aontaithe Mheiriceá

Ηνωμένο Βασίλειο (pn)
Ríocht Aontaithe

Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (pn)
Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann

Ηρακλής (pn)
Earcail

Ηριδανός /i.ɾi.ðaˈnos/ (pn)
an Abhainn

Ησαΐας (pn)
Íseáia, Leabhar Íseáia

Ηωήλ (pn)
Ióéil

Θάλασσα Μπάρεντς /ˈθa.la.sa ˈba.ɾent͡s/ (pn)
Muir Barents

Θάλασσα του Μαρμαρά
Muir Mharmara

Θίμφου (pn)
Thimphu

Θαβώρ /θaˈvoɾ/ (pn)
Thábór

Θεέ μου /θeˈe mu/
a Thiarna

Θεία Ευχαριστία
Comaoineach

Θεοφάνια /θe.oˈfa.ni.a/ (pn)
Eipeafáine

Θεού θέλοντος
le cúnamh Dé

Θερμοπύλες /θeɾ.moˈpi.les/ (pn)
Tearmápalae

Θεσσαλία (pn)
an Teasáil

Θεσσαλονίκη /θe.sa.loˈni.ci/ (pn)
Teasaloinicé

Θεσσαλονικιός (pn)
Teasalónach

Θεόδωρος /θeˈo.ðo.ɾos/ (pn)
Téodóir

Θεός /θeˈos/ (n)
Dia

Θηρεσία /θi.ɾe.ˈsi.a/ (pn)
Treasa
  γυναικείο όνομα

Θιβέτ (pn)
Tibéid

Θορ (pn)
Túr

Θράκη /ˈθɾa.ci/ (pn)
an Tráicia

Θρήνοι (pn)
Olagóin

Θρακιώτης (pn)
Tráicis

Θωμάκος /θoˈma.kos/ (pn)
Tomáisín

Θωμάς /θoˈmas/ /θoˈmas/ (pn)
Tomás

Ιάβα (pn)
Iáva

Ιάκωβος (pn)
Séamas, Séamus

Ιάπωνας (pn)
Seapánach

Ιάσονας /iˈa.so.nas/ (pn)
Iasón

Ιακώβ (pn)
Iacób

Ιανουάριος /i.a.nuˈa.ɾi.os/ (pn)
Eanair, Eanáir
  ο πρώτος μήνας του Γρηγοριανού ημερολόγιου

Ιανός /i.aˈnos/ (pn)
Ianus
  (ρωμαϊκή μυθολογία) θεός του πολέμου με τα δύο πρόσωπα, όλων των ενάρξεων και των διαβάσεων, όπως είναι οι θύρες, οι πύλες και οι γέφυρες
  δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Πλούτωνα (ανακαλύφθηκε το 1966)

Ιαπωνία /i.a.poˈni.a/ (pn)
Seapáin, an-tSeapáin

Ιαχβέ (pn)
Iáimhé
  μια από τις αποδόσεις του προσωπικού ονόματος του Θεού, όπως παρουσιάζεται στην Αγία Γραφή

Ιγνάτιος /iˈɣna.ti.os/ (pn)
Ignáit

Ιεζεκιήλ (pn)
Eizicéil

Ιερεμίας (pn)
Irimia

Ιερουσαλήμ /i.e.ɾu.saˈlim/ (pn)
Iarúsailéim

Ιερώνυμος /i.eˈɾo.ni.mos/ (pn)
Diarmaid

Ιησούς (pn)
Íosa

Ιησούς Χριστός (pn)
Íosa Críost

Ιλλυρία (pn)
Eilíria

Ιλλυριός (pn)
Eilíriach

Ινδία /inˈði.a/ (pn)
India, An India

Ινδιάνος (pn)
Indiach

Ινδικός Ωκεανός (pn)
Aigéan Indiach

Ινδοευρωπαίος (pn)
Ind-Eorpach

Ινδονησία (pn)
Indinéis

Ινδός /inˈðos/ (pn)
Indiach
  όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 12 αστερισμούς που δημιούργησαν οι Pieter Dirkszoon Keyser και Frederick de Houtman από το 1595 ως το 1597 (πρωτοεμφανίσθηκε στην Ουρανομετρία του Johann Bayer το 1603) και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση

Ιξίων (pn)
astaróideach

Ιορδάνης /i.orˈða.nis/ (pn)
Abhainn na hIordáine

Ιορδανία (pn)
Iordáin

Ιουδαίος /i.uˈðe.os/ (pn)
Giúdach

Ιουρασική (pn)
Iúrasach

Ιούδας (pn)
Iúdás

Ιούλιος /iˈu.li.os/ (pn)
Iúil

Ιούνιος /iˈu.ni.os/ (pn)
Meitheamh
  ο έκτος μήνας του ημερολογίου

Ιππάριον (pn)
an Capall Beag

Ιράκ (pn)
Iaráic

Ιράν (pn)
Iaráin

Ιρακινός (pn)
Iarácach

Ιρλανδία (pn)
Éire, Banba

Ιρλανδός (pn)
Gael

Ισημερινή Γουινέα (pn)
Guine Mheánchiorclach

Ισημερινός /i.si.me.ɾiˈnos/ (pn)
Eacuadór

Ισλάμ /iˈslam/ (n)
Ioslam

Ισλαμαμπάντ (pn)
Islamabad

Ισλανδή /i.slanˈði/ (pn)
Íoslannach

Ισλανδία /i.slanˈði.a/ (pn)
Íoslainn, An Íoslainn

Ισλανδός (pn)
Íoslannach

Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών /i.soˈzi.ʝi.o tɾe.xuˈson si.na.laˈɣon/
cuntas reatha

Ισπανία (pn)
An Spáinn, an Spáinn

Ισραήλ /i.zɾaˈil/ (pn)
Iosrael

Ισραηλίτης (pn)
Iosraeilíteach

Ισραηλινός (pn)
Iosraelach

Ιστία (pn)
aa Seolta

Ισφαχάν /i.sfaˈxan/
Isfahan

Ιταλία (pn)
An Iodáil, Iodáil

Ιταλός (pn)
Iodáilis

Ιχθύες (pn)
na hÉisc

Ιχθύς Ιπτάμενος (pn)
an tIasc Eitilte

Ιχθύς Νότιος (pn)
Iasc an Deiscirt

Ιωάννα /i.oˈa.na/ (pn)
Siobhán

Ιωάννης /i.oˈa.nis/ (pn)
Eóin, Séan

Ιωήλ (pn)
Ióéil

Ιωνάς /i.oˈnas/ (pn)
Ióna

Ιωσήφ (pn)
Seosamh

Ιωσούας (pn)
Iósua

Ιόνιο πέλαγος /iˈo.ni.o ˈpe.la.ɣos/ (pn)
Muir Iónach

Ιώβ (pn)
Iób

ΚΜΕ
aonad lárnach próiseála

ΚΟΚ
bóthar

Κάιρο /ˈka.i.ɾo/ (pn)
Caireo

Κάμινος (pn)
an Fhoirnéis

Κάρλαϊλ /ˈkaɾ.lail/
Cathair Luail

Κάρντιφ /ˈkaɾ.dif/ (pn)
Caerdydd

Κάρολος /ˈka.ɾo.los/ (pn)
Séarlas

Κάτω Σαξονία (pn)
Sacsain Íochtarach

Κάτω Χώρες (pn)
Ísiltír
  άλλη μορφή του Ολλανδία (ειδικότερα) ( χώρα) άλλη μορφή του Ολλανδία

Κέιπ Τάουν /ˈce.ip ˈta.un/ (pn)
Baile na Rinne

Κέλτης (n)
Ceilteach

Κέμνιτς /ˈce.mnit͡s/ (pn)
Chemnitz

Κένταυρος (pn)
an Ceinteár

Κένυα (pn)
An Chéinia

Κέρβερος /ˈceɾ.ve.ɾos/ (pn)
Ceirbearas

Κέρκυρα /ˈceɾ.ci.ɾa/ (pn)
Corfú

Κήτος /ˈci.tos/ (pn)
an Míol Mór

Κίεβο /ˈci.e.vo/ (pn)
Cív

Κίνα /ˈci.na/ (pn)
Sín

Καίσαρ (pn)
Caesar

Καβύλος /kaˈvi.los/ (pn)
Caibílis

Καζακστάν (pn)
An Chasacstáin

Καθαρά Δευτέρα /ka.θaˈɾa ðeˈfte.ɾa/ (pn)
Céadaoin an Luathraigh

Καινή Διαθήκη (pn)
Tiomna Nua

Καλιφόρνια /ka.liˈfoɾ.ni.a/ (pn)
an Chalafóirn

Καλκούτα /kalˈku.ta/ (pn)
Calcúta

Καμερούν /ka.meˈrun/ (pn)
Camarún

Καμηλοπάρδαλις (pn)
an Sioráf

Καμποτζιανός /kam.bo.d͡zi.aˈnos/ (pn)
Cambódach

Καμπούλ (pn)
Cabúl

Καμπότζη /kamˈbo.d͡zi/ (pn)
An Chambóid, Cambóid

Κανάριοι Νήσοι /kaˈna.ɾi.i ˈni.si/ (pn)
Oileáin Chanáracha

Καναδάς /ka.naˈðas/ (pn)
Ceanada

Καναδός /ka.naˈðos/ (pn)
Ceanadach

Κανταβρία /kan.taˈvɾi.a/ (pn)
Cantabria

Καπιτώλιο (pn)
an Caipeatól
  κτήριο στην Ουάσιγκτον, στο οποίο συνέρχεται το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών

Καππαδοκία /ka.pa.ðoˈci.a/ (pn)
an Chapadóic

Καράκας /kaˈɾa.kas/ (pn)
Caracas

Καρία /kaˈɾi.a/ (pn)
Cairia

Καραϊβική Θάλασσα /ka.ɾai.viˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
Muir Chairib

Καρκίνος /kaɾˈci.nos/ (pn)
an Portán

Καρολομάγνος (pn)
Séarlas Mór

Καρπάθια /kaɾˈpa.θi.a/ (pn)
Sléibhte Cairp

Καρχηδόνα /kaɾ.çiˈðo.na/ (pn)
An Chartaig, Cartaig

Καρχηδόνιος /kaɾ.çiˈðo.ni.os/ (pn)
Cartagach

Κασπία /kaˈspi.a/ (pn)
Muir Chaisp

Κασσιόπη (pn)
Caiseoipé

Καστιλλιάνος /ka.stiˈʎa.nos/ (pn)
Caistíleach

Κατάρ /kaˈtar/ (pn)
Catar

Καταλανός /ka.ta.laˈnos/ (pn)
Catalónach

Καταλονία /ka.ta.loˈni.a/ (pn)
an Chatalóin

Κατμαντού (pn)
Kathmandu

Καυκάσιος /kafˈka.si.os/ (pn)
Cugasach

Καύκασος /ˈkaf.ka.sos/ (pn)
réigiún Cugais

Κεμπέκ (pn)
Québec

Κεντρική Αμερική /cen.dɾiˈci a.me.ɾiˈci/ (pn)
Meiriceá Láir

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία /cen.dɾo.a.fɾi.ka.niˈci ði.mo.kɾaˈti.a/ (pn)
Poblacht na hAfraice Láir

Κεϋλάνη (pn)
Siolóin

Κηφεύς (pn)
Ceiféas

Κιλικία /ci.liˈci.a/ (pn)
Cilic

Κινέζος /ciˈne.zos/ (pn)
Síneach

Κιρίμπατι (pn)
Cireabaití

Κιργιζία (pn)
Cirgeastáin

Κιότο (pn)
Ciótó

Κλίνγκον (pn)
Tliongáinis

Κοινωνία των Εθνών (pn)
Conradh na Náisiún

Κολομβία (pn)
Cholóim

Κολοράντο (pn)
Colaradó
  πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ουδέτερο) πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Κολοσσαίο /ko.loˈse.o/ (pn)
Colasaem

Κολοσσαείς (pn)
Colasaeigh
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Κολοσσαείς, δώδεκα βιβλία της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Κολχίδα (pn)
Colcas

Κολωνία (pn)
Köln

Κομόρες (pn)
Oileáin Chomóra

Κονγκό (pn)
Congó

Κοπεγχάγη /ko.peŋˈxa.ʝi/ (pn)
Cóbanhávan

Κοράνιο (pn)
Córan

Κορσική /koɾ.siˈci/ (pn)
Chorsaic

Κορσικανή /koɾ.si.kaˈni/ (pn)
Chorsaic

Κορσικανός /koɾ.si.kaˈnos/ (pn)
Corsacach

Κοσσυφοπέδιο (pn)
Cosaiv

Κουάκερος (pn)
Caecar

Κουάλα Λουμπούρ (pn)
Cuala-Lumpair

Κουβέιτ (pn)
Cuáit

Κούβα /ˈku.va/ (pn)
Cúba

Κούρδος (pn)
Coirdíneach

Κρήτη (pn)
Créit

Κρακοβία (pn)
Kraków

Κρατήρ (pn)
an Cupán

Κρεμλίνο /kɾemˈli.no/ (pn)
Creimil

Κρητιδική (pn)
cailc

Κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (pn)
Créatach

Κριμαία /kɾiˈme.a/ (pn)
an Chrimé

Κριτές (pn)
Breithiúna

Κριός (pn)
an Reithe

Κροάτης (pn)
Crótach

Κροατία (pn)
Chróit, Cróit

Κρόνος /ˈkɾo.nos/ (pn)
Satarn
  πλανήτης (αστρονομία) ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και δεύτερος μεγαλύτερος με χαρακτηριστικούς δακτύλιους

Κυκλάδες /ciˈkla.ðes/ (pn)
Ciocláidí

Κυπρία (pn)
Cipireach
  η υπήκοος της Κύπρου ή η γυναίκα που κατάγεται από αυτό το νησί
  (ως επίθετο)

Κυριακή /ciɾ.ʝaˈci/ (pn)
Domhnach, An Domhnach
  η πρώτη (ή, κατ' άλλους, η τελευταία) ημέρα της εβδομάδας, μετά το Σάββατο και πριν την Δευτέρα

Κυριακή προσευχή
Paidir

Κυριακή των Βαΐων (pn)
Domhnach na Pailme

Κωνσταντίνος /kon.stanˈdi.nos/ (pn)
Constaintín

Κωνσταντινούπολη /kon.stan.diˈnu.po.li/ (pn)
Cathair Chonstaintín

Κόμη Βερενίκης (pn)
Folt Bheirnicé

Κόναν
Conán

Κόπτης (pn)
Coptach

Κόρινθος /ˈko.ɾin.θos/ (pn)
Coraint

Κόστα Ρίκα /ˈko.sta ˈɾi.ka/ (pn)
Cósta Ríce

Κύκνος (pn)
Cros an Tuaiscirt

Κύνες Θηρευτικοί (pn)
na Madraí Fiaigh

Κύπρια (pn)
Cipireach
  τα Κύπρια (έπη) : αρχαίο επικό ποίημα

Κύπριος /ˈci.pɾi.os/ (pn)
Cipireach
  (εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από την Κύπρο ή έχει κυπριακή υπηκοότητα

Κύπρος /ˈci.pɾos/ (pn)
An Chipir, an Chipir

Κύριε ελέησον /ci.ɾi̯eˈle.i.son/ /ˈci.ɾi.e eˈle.i.son/
A Thiarna, déan trócaire orainn
  (θρησκεία) φράση που επαναλαμβάνεται σε προσευχές και λειτουργικά κείμενα: Κύριε, σπλαχνίσου μας

Κύριος /ˈci.ɾi.os/ (pn)
Tiarna

Κώμη (pn)
Coimis

ΛΟΑΤ
LADT

Λάντογκα (pn)
Loch Ladoga

Λάος (pn)
Laos

Λάπωνας (pn)
Laplainnis

Λάσα (pn)
Lása

Λένινγκραντ (pn)
Leningrad

Λέων (pn)
an Leon

Λέων Μικρός (pn)
an Leon Beag

Λίβανος /ˈli.va.nos/ (pn)
Liobáin

Λίμα /ˈli.ma/ (pn)
Líoma

Λίχτενσταϊν /ˈlix.ten.stai̯n/ /ˈlɪçtn̩ˌʃtaɪ̯n/ (pn)
Lichtinstéin

Λαγωός (pn)
an Giorria

Λαπωνία /la.poˈni.a/ (pn)
Laplainn

Λαυρέντιος /laˈvɾen.di.os/ (pn)
Labhrás

Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (pn)
Daon-Phoblacht na Síne

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
Poblacht Dhaonlathach an Chongó

Λεσόθο (pn)
Leosóta

Λετονία (pn)
An Laitbhe

Λετονός (pn)
Laitviach

Λευκορωσία /lef.ko.ɾoˈsi.a/ (pn)
Bealarúis, An Bhealarúis

Λευκορώσος /lef.koˈɾo.sos/ (pn)
Bealarúisis

Λευκωσία (pn)
Leafcóis

Λευϊτικό (n)
Léivític

Λιβανέζος (pn)
Liobánach

Λιβερία (pn)
Libéir

Λιβύη (pn)
Libia, An Libia

Λιθουανία /li.θu.aˈni.a/ (pn)
An Liotuáin, Liotuáin

Λιθουανός (pn)
Liotuánach

Λιουμπλιάνα (pn)
Liúibleána

Λισαβόνα (pn)
Liospóin

Λονδίνο /lonˈði.no/ (pn)
Londain

Λονδρέζα (pn)
Londaineach

Λονδρέζος (pn)
Londaineach

Λος Άντζελες (pn)
Cathair na nAingeal

Λουκάς /luˈkas/ (pn)
Lúcás

Λουξεμβουργιανή (pn)
Lucsamburgach

Λουξεμβουργιανός (pn)
Lucsamburgach

Λουξεμβούργο (pn)
Lucsamburg

Λυγξ (pn)
Lincse

Λυδία (pn)
Lidia
  γυναικείο όνομα
  αρχαία χώρα (ιστορία) αρχαία χώρα στη Μικρά Ασία, η κατά τον Όμηρο Μαιονία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Λυδοί.
  χωριό της Ελλάδας χωριό της Ελλάδας, στο νομό (περιφερειακή ενότητα) Καβάλας, κοντά στους αρχαίους Φιλίππους

Λυδός (pn)
Lidiach

Λυκία /liˈci.a/ (pn)
Licia

Λυών (pn)
Lyon

Λωζάνη (pn)
Lausanne

Λύκος (pn)
an Faolchú

Λύρα (pn)
an Lir

Μάγχη /ˈmaŋ.çi/ (pn)
Muir nIocht

Μάιος /ˈma.i.os/ (pn)
Bealtaine
  ο πέμπτος μήνας του ημερολογίου

Μάλι (pn)
Mailí

Μάλτα /ˈmal.ta/ (pn)
Málta

Μάντσεστερ (pn)
Manchain

Μάορι (pn)
Maorach

Μάρκος /ˈmaɾ.kos/ (pn)
Marcas

Μάρτιος /ˈmaɾ.ti.os/ (pn)
Márta
  ο τρίτος μήνας του έτους και ο πρώτος της άνοιξης

Μάρτυρας του Ιεχωβά
Finné Iáivé

Μέγας Κύων (pn)
an Madra Mór

Μέιν (pn)
An Mhaing

Μέλας Δρυμός /ˈme.las ðɾiˈmos/ (pn)
An Fhoraois Dhubh

Μέλισσα (pn)
Maolíosa

Μέση Ανατολή (pn)
Meánoirthear

Μήδεια /ˈmi.ði.a/ (pn)
Méidé

Μήδος (pn)
Méideach

Μαίρη (pn)
Máire

Μαδαγασκάρη (pn)
Madagascar

Μαδρίτη /maˈðɾi.ti/ (pn)
Maidrid

Μακεδονία /ma.ce.ðoˈni.a/ (pn)
Macadóin

Μακεδόνας (pn)
Macadónach

Μαλάουι (pn)
Maláiv

Μαλαισία (pn)
An Mhalaeisia

Μαλαχίας (pn)
Malaicí

Μαλτέζος (pn)
Máltach
  (εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από τη Μάλτα ή έχει μαλτέζικη υπηκοότητα, (στο θηλυκό: Μαλτέζα)

Μανίλα (pn)
Mainile

Μανασσής (pn)
Manaise
  ανδρικό επώνυμο (θηλυκό: Μανασσή)

Μαρία /maˈɾi.a/ (pn)
Máire

Μαργαρίτα (pn)
Máiréad, Mairéad

Μαρόκο (pn)
Maracó

Ματθαίος /matˈθe.os/ (pn)
Maitiú, Mathúin

Μαυρίκιος /maˈvɾi.ci.os/ (pn)
Oileán Mhuirís

Μαυριτανία (pn)
Máratáin

Μαυροβούνιο /mav.ɾoˈvu.ni.o/ (pn)
Montainéagró

Μαυροβούνιος (pn)
Montainéagróch

Μεγάλη Άρκτος (pn)
an Béar Mór

Μεγάλη Βρετανία (pn)
Breatain Mhór

Μεγάλη Εβδομάδα /meˈɣa.li e.vðoˈma.ða/ (pn)
Seachtain Mhór

Μεγάλη Παρασκευή (pn)
Aoine an Chéasta

Μεγάλη Τεσσαρακοστή (pn)
Carghas

Μεγάλη Τετάρτη (pn)
Céadaoin an Bhraith

Μεγάλο Σάββατο (pn)
naoibh

Μεγαλειότατε /me.ɣa.liˈo.ta.te/
do mhaorga
  (προσφώνηση) προσφώνηση αυτοκράτορα (αυτοκράτειρας) ή βασιλιά (βασίλισσας)

Μεξικανός (pn)
Meicsiceach

Μεξικό /me.ksiˈko/ (pn)
Meicsiceo
  χώρα χώρα της Βόρειας Αμερικής, με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη και επίσημη γλώσσα τα ισπανικά

Μεσοποταμία /me.so.po.taˈmi.a/ (pn)
an Mheaspatáim

Μεσόγειος (pn)
An Mhéanmhuir

Μεσόγειος Θάλασσα /meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa/ (pn)
an Mheánmhuir, An Mheánmhuir

Μικρά Ασία (pn)
Áise Bheag

Μικρή Άρκτος (pn)
an Béar Beag

Μικρονησία (pn)
Micrinéis

Μικροσκόπιον (pn)
an Micreascóp

Μικρός Κύων (pn)
an Madra Beag

Μιλάνο (pn)
Milano

Μινσκ (pn)
Minsc

Μισέλ /miˈsel/ (pn)
Mícheál

Μιχάλης /miˈxa.lis/ (pn)
Micheál

Μιχαήλ (pn)
Micheál

Μιχαίας (pn)
Míocá

Μογγολία (pn)
An Mhongóil

Μογγόλα (pn)
Mongólach

Μογγόλος (pn)
Mongóilis

Μογκαντίσου (pn)
Mogaidisiú

Μογκούλ (pn)
Mógail

Μοζαμβίκη /mo.zaɱˈvi.ci/ (pn)
Mósaimbíc

Μολδαβία (pn)
An Mholdóiv

Μονακό (pn)
Monacó

Μοντσερράτ (pn)
Montsarat

Μονόκερως (pn)
an tAonbheannach

Μπέλφαστ /ˈbel.fast/ (pn)
Béal Feirste

Μπακού /baˈku/ (pn)
Bakı

Μπαλινέζος (pn)
pobal Bali

Μπανγκλαντές /ban.glaˈdes/ (pn)
An Bhanglaidéis

Μπανγκλαντεσιανός /ban.gla.de.si.aˈnos/ (pn)
Banglaidéiseach

Μπανγκόκ /banˈgok/ (pn)
Bancác

Μπαρμπάντος /baɾˈba.dos/ (pn)
Barbadós

Μπαρμπαριά /baɾ.baɾˈʝa/ (pn)
An Bharbair

Μπαρμπούντα /baɾˈbu.da/ (pn)
Barbúda

Μπαχάμες /baˈxa.mes/ (pn)
na Bahámaí, Bahámaí

Μπαχρέιν /baˈxɾe.in/ (pn)
Bairéin

Μπελίζ /beˈliz/ (pn)
An Bheilís

Μπελμοπάν /bel.moˈpan/ (pn)
Belmopan

Μπενίν /beˈnin/ (pn)
Beinin

Μπενελούξ /be.neˈluks/ (pn)
Benelux

Μπισκέκ /biˈscek/ (pn)
Bíscéic

Μπιχάρ /biˈxaɾ/
Biohár

Μπογκοτά /bo.goˈta/ (pn)
Bogotá

Μποναίρ /boˈneɾ/ (pn)
Bonaire

Μποτσουάνα /bo.t͡suˈa.na/ (pn)
An Bhotsuáin, Botsuáin

Μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (pn)
Botsuánach

Μπουένος Άιρες /buˈe.nos ˈa.i.ɾes/ (pn)
Buenos Aires

Μπουργιατία /buɾ.ʝaˈti.a/ (pn)
an Bhuiriáit

Μπουργκάς /buɾˈgas/ (pn)
Burgas

Μπουρκίνα Φάσο /buɾˈci.na ˈfa.so/ (pn)
Buircíne Fasó

Μπουρουντιανή /bu.ɾun.di.aˈni/ (pn)
Burúnach

Μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (pn)
Burúnach

Μπουρούντι /buˈɾun.di/ (pn)
An Bhurúin, Burúin

Μπουτάν /buˈtan/ (pn)
An Bhútáin, Bhútáin

Μπουτανέζος /bu.taˈne.zos/ (pn)
Bútánach

Μπρίστολ /ˈbɾi.stol/ (pn)
Briostó

Μπραζίλια /bɾaˈzi.li.a/ (pn)
Brasilia

Μπραζαβίλ /bɾa.zaˈvil/ (pn)
Brazzaville

Μπρατισλάβα /bɾa.tiˈsla.va/ (pn)
an Bhratasláiv

Μπριτζτάουν /bɾid͡zˈta.un/ (pn)
Bridgetown

Μπρουνέι /bɾuˈne.i/ (pn)
Brúiné

Μυία (pn)
an Chuileog

Μυσία (pn)
Misia

Μωυσής /mo.iˈsis/ (pn)
Maois

Μόναχο (pn)
München

Μόντρεαλ /ˈmon.tɾe.al/ (pn)
Montréal

Μόσχα (pn)
Moscó

Μύλλερ (pn)
muilleoir

ΝΑΤΟ /ˈna.to/
ECAT

Νάπολη (pn)
Napoli

Νέα Ζηλανδία (pn)
an Nua-Shéalainn, Nua-Shéalainn

Νέα Καληδονία (pn)
Nua-Chaladóin

Νέα Υόρκη /ˈne.a iˈoɾ.ci/ (pn)
Nua-Eabhrac

Νέο Δελχί (pn)
Deilí Nua

Νέο Μεξικό (pn)
Nua-Mheicsiceo

Νέος Κόσμος /ˈne.os ˈko.zmos/ (pn)
An tOileán Úr
  (ιστορία) προσδιορισμός που περιγράφει το Δυτικό Ημισφαίριο (Αμερική) ή την Αυστραλία

Νήσοι Κουκ (pn)
Oileáin Cook

Νίγηρας /ˈni.ʝi.ras/ (pn)
Nígir

Ναμίμπια (pn)
Namaib

Ναούμ (pn)
Nahúm

Ναούρου (pn)
Nárú

Νεεμίας (pn)
Nihimiá

Νεκρά Θάλασσα (pn)
Muir Mharbh

Νεπάλ (pn)
Neipeal

Νησιά Κέιμαν /niˈsça ˈce.i.man/ (pn)
Oileáin Cayman

Νησιά του Σολομώντα (pn)
Oileáin Sholomón

Νιγήριος (pn)
Nígireach

Νιγηρία (pn)
Nigéir, An Nigéir

Νικαράγουα (pn)
Nicearagua

Νικόλαος (pn)
Níoclas, Nioclás

Νιου Τζέρσεϊ (pn)
New Jersey

Νιούκασλ (pn)
An Caisleán Nua

Νοέμβριος /noˈeɱ.vɾi.os/ (pn)
Samhain
  ο ενδέκατος μήνας του ημερολογίου

Νορβηγία /noɾ.viˈʝi.a/ (pn)
Iorua, An Iorua

Νορβηγίδα (pn)
Ioruach

Νορβηγός (pn)
Ioruach

Νορμανδία /noɾ.manˈði.a/ (pn)
Normainn

Ντόχα (pn)
Doha

Νότια Αμερική (pn)
Meiriceá Theas

Νότια Αφρική /ˈno.ti.a a.fɾiˈci/ (pn)
An Afraic Theas, Afraic Theas

Νότια Κορέα (pn)
Chóiré Theas, Cóiré Theas

Νότιο Σουδάν (pn)
Súdáin Theas

Νότιος Πόλος (pn)
Mol Theas

Νότιος Ωκεανός (pn)
Aigéan Antartach

Νώε /ˈno.e/ (pn)
Naoi

Ξενοφώντας (pn)
Seineafón

Οβδιού (pn)
Óbaidiá

Οθωμανική Αυτοκρατορία (pn)
Impireacht Otamánach

Οθωμανός /o.θo.maˈnos/ (pn)
Otamánach

Οιδίποδας /iˈði.po.ðas/ (pn)
Éideapús

Οκρίβας (pn)
an Péintéir

Οκτάς (pn)
an tOchtamhán

Οκτώβριος /oˈkto.vɾi.os/ (pn)
Deireadh Fómhair
  o δέκατος μήνας του ημερολογίου και ο δεύτερος του φθινοπώρου που έχει 31 ημέρες

Ολλανδία /o.lanˈði.a/ (pn)
Ollainn
  περιοχή των Κάτω Χωρών, όνομα δυο επαρχιών των Κάτω Χωρών, η Βόρεια Ολλανδία και η Νότια Ολλανδία.

Ολλανδικές Αντίλλες (pn)
Aintillí na hÍsiltíre

Ολλανδός (pn)
Ollainnis

Ολυμπιακοί Αγώνες /o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes/
Cluichí Oilimpeacha

Ομάν (pn)
Óman

Ονδουριανός (pn)
Hondúrach

Ονδούρα (pn)
Hondúras

Οντίν (pn)
Óidin

Οξφόρδη (pn)
Áth na nDamh

Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (pn)
Eagraíocht Chonradh an Atlantaigh Thuaidh

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (pn)
Náisiúin Aontaithe

Ορθόδοξη Εκκλησία
Eaglais Cheartchreidmheach

Οσάκα (pn)
Ósaca

Οττάβα (pn)
Ottawa

Ουαλή (pn)
Breatnach

Ουαλία /u.aˈli.a/ (pn)
an Bhreatain Bheag, Breatain Bheag

Ουαλόνος (pn)
Vallúnais

Ουαλός (pn)
Breatnach

Ουγγαρία (pn)
Ungáir, An Ungáir

Ουγενότος (pn)
Úgónach

Ουγκάντα (pn)
Poblacht Uganda

Ουζμπεκιστάν (pn)
Úisbéiceastáin

Ουκρανή (pn)
Úcránach

Ουκρανία /u.kɾaˈni.a/ (pn)
Úcráin, An Úcráin

Ουκρανός (pn)
Úcránach

Ουράλης /uˈra.lis/ (pn)
Úraile

Ουράλια /uˈra.li.a/ (pn)
Úraile

Ουρανία /u.ɾaˈni.a/ (pn)
Urania

Ουρανός /u.ɾaˈnos/ (pn)
Úránas
  πλανήτης (αστρονομία) ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος που ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Βρετανό αστρονόμο William Herschel

Ουρουγουάη (pn)
Uragua

Ουρουγουανός (pn)
Uraguach

Οφιούχος /o.fiˈu.xos/ (pn)
Fear na bPéisteanna

Ούγγρος (pn)
Ungárach

Πάρης (pn)
Páras

Πάρθος (pn)
Pairtiach

Πάσχα /ˈpa.sxa/ (pn)
An Cháisc, Cáisc

Πάτερ ημών /ˈpa.teɾ iˈmon/ (n)
Ár nAthair

Πέμπτη /ˈpem.pti/ /ˈpem.ti/ (pn)
Déardaoin
  ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Τετάρτη και ακολουθεί η Παρασκευή

Πέρσης /ˈpeɾ.sis/ (pn)
Fairsis

Πέτρος (pn)
Peadar

Πήγασος (pn)
Peigeasas

Πίκτος (pn)
Cruithean

Παγγαία /paŋˈʝe.a/ (pn)
Pangaea

Παγκράτι /paŋˈɡɾa.ti/ (pn)
Paigraití

Παγκόσμιος Ιστός (pn)
Gréasán Domhanda

Πακιστάν (pn)
An Phacastáin

Παλάου (pn)
Oileáin Palau

Παλαιά Διαθήκη (pn)
Sean-Tiomna

Παλαιστίνη (pn)
An Phalaistín

Παλλάδα (n)
Pallas

Παμφυλία /paɱ.fiˈli.a/ (pn)
Paimfilia

Παναγία /pa.naˈʝi.a/ (pn)
Maighdean Bheannaithe

Παναμάς /pa.naˈmas/ (pn)
Panama

Παρίσι /paˈɾi.si/ (pn)
Páras

Παραγουάη (pn)
Paragua

Παραλειπομένων Α΄ (pn)
1 Leabhair na gCroinicí

Παραλειπομένων Β' (pn)
2 Leabhair na gCroinicí

Παρασκευή /pa.ɾa.sceˈvi/ (pn)
Aoine
  η έκτη ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Πέμπτη και ακολουθεί το Σάββατο
  (σπάνιο) γυναικείο επώνυμο, θηλυκό του Παρασκευής

Παρθένος (pn)
an Mhaighdean

Παρθία (pn)
an Phairtia

Παριζιάνα /pa.ɾiˈzi̯a.na/ (pn)
Párasach

Παριζιάνος /pa.ɾiˈzi̯a.nos/ (n)
Párasach

Παροιμίες (pn)
Seanfhocail, Leabhar na Seanfhocal

Παύλος /ˈpa.vlos/ (pn)
Póil, Pól

Πεδεμόντιο /pe.ðeˈmon.di.o/ (pn)
Píodmant

Πεκίνο /peˈci.no/ (pn)
Béising

Πενσυλβάνια (pn)
Peinnsiolváin

Πεντάγωνο (pn)
Peinteagán

Πεντάτευχος (pn)
Peintiteoch

Περικλής (pn)
Peiricléas

Περιστερά (pn)
an Colm

Περού /peˈɾu/ (pn)
Peiriú

Περσέας (pn)
Peirséas

Περσία /peɾˈsi.a/ (pn)
an Pheirs

Περσεύς (pn)
Peirséas

Πικέα (pn)
breabhsánta

Πιονγιάνγκ (pn)
Pyongyang

Πλάτων (pn)
Platón

Πλούτωνας (pn)
Plútón
  πλανήτης (αστρονομία) ο (τέως) ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος που δεν θεωρείται πλέον πλανήτης

Πολυνησία (pn)
An Pholainéis

Πολωνία (pn)
An Pholainn, Poblacht na Polainne

Πολωνός (pn)
Polannach

Πομερανός /po.me.ɾaˈnos/ (pn)
Pomaerach

Πορτογάλος (pn)
Portaingéalach

Πορτογαλία /poɾ.to.ɣaˈli.a/ (pn)
Portaingéil, an Phortaingéil

Ποσειδώνας /po.siˈðo.nas/ (pn)
Neiptiún
  πλανήτης (αστρονομία, πάντα τον ενικό) ο όγδοος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Πράγα (pn)
Prág

Πράξεις των Αποστόλων (pn)
Gníomhartha na nAspal

Πράσινο Ακρωτήριο /ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o/ (pn)
Rinn Verde

Προμηθέας (pn)
Proiméitéas

Πρωσία /pɾoˈsi.a/ (pn)
Prúis

Πρωσίδα /pɾoˈsi.ða/ (pn)
Prúiseach

Πρωτομαγιά /pro.to.maˈʝa/ (pn)
Lá Bealtaine

Πρωτοχρονιά /pɾo.to.xɾoˈɲa/ (pn)
Lá Caille

Πρύμνη (pn)
Deireadh na Loinge

Πρώσος /ˈpɾo.sos/ (pn)
Prúiseach

Πρώτιστα (pn)
prótaisteach

Πτηνόν Παραδείσιον (pn)
Éan Parthais

Πυξίς (pn)
Compás an Mhairnéalaigh

Πύργος του Άιφελ (pn)
Túr Eiffel

Ρέα (pn)
Rhea
  (ελληνική μυθολογία) κόρη του Ουρανού και της Γης, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία
  γυναικείο όνομα
  δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Κρόνου

Ρέικιαβικ (pn)
Réicivíc

Ρήνος /ˈɾi.nos/ (pn)
Réin

Ρίγα (pn)
Ríge

Ρίχτερ /ˈɾi.xteɾ/ (pn)
Breithiúna

Ραμπάτ (pn)
Rabat

Ραφαήλ (pn)
Raiféal

Ριάντ (pn)
Riad

Ριχάρδος /riˈxar.ðos/ (pn)
Risteárd

Ροβέρτος /ɾoˈveɾ.tos/ (pn)
Riobard

Ροδεσία (pn)
an Róidéis

Ρουθ (pn)
Rút

Ρουμάνος /ɾuˈma.nos/ (pn)
Rómáinis

Ρουμανία /ɾu.maˈni.a/ (pn)
an Rómáin, Rómáin

Ρωμαίος /ɾoˈme.os/ (pn)
Rómhánach
  (εθνικό όνομα, ιστορία) πολίτης ή κάτοικος της Ρώμης ή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (pn)
Impireacht na Róimhe

Ρωσία /ɾoˈsi.a/ (pn)
Rúis, An Rúis

Ρωσίδα (pn)
Rúiseach

Ρωσική Ομοσπονδία (pn)
Cónaidhm na Rúise

Ρόδος /ˈɾo.ðos/ (pn)
Ródas

Ρώμη /ˈɾo.mi/ (pn)
Róimh

Ρώσος (pn)
Rúiseach

Σάββατο (pn)
Satharn, Dé Sathairn

Σάξονας /ˈsa.kso.nas/ (pn)
Sacsanach

Σάρα (pn)
Sorcha

Σέρβος /ˈseɾ.vos/ (pn)
Seirbiach

Σίμων (pn)
Síomón

Σαββατοκύριακο (n)
deireadh seachtaine

Σαγκάη (pn)
Shang-hai

Σαμάρεια (pn)
an tSamáir

Σαμουήλ (pn)
Samúéil

Σαμόα (pn)
Samó

Σαξονία (pn)
Sacsain

Σαουδική Αραβία /sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Araib Shádach, An Araib Shádach

Σαπφώ (pn)
Safó

Σαράγεβο (pn)
Sairéavó

Σαραγόσα (pn)
Zaragoza

Σαρδηνία (pn)
Sairdín

Σατουρνάλια (pn)
Féile Satairn

Σαχάρα /saˈxa.ɾa/ (pn)
An Sahára

Σαύρα (pn)
Laghairt

Σείριος /ˈsi.ɾi.os/ (pn)
Réalta an Mhadra

Σεβίλλη /seˈvi.li/ (pn)
Sevilla

Σειρήνα (n)
Síréana

Σελήνη (pn)
Gealach

Σενεγάλη (pn)
Seineagáil

Σενεγαλέζος (pn)
Seineagálach

Σεούλ (pn)
Súl

Σεπτέμβριος /seˈpteɱ.vɾi.os/ (pn)
meán fómhair
  ο ένατος μήνας του ημερολογίου

Σερβία (pn)
Seirbia

Σεϋχέλλες (pn)
Poblacht na Séiséal

Σηκουάνας (pn)
An tSéin

Σιέρα Λεόνε (pn)
Siarra Leon

Σιβηρία (pn)
Sibéir

Σιγκαπουριανή (pn)
Singeapórach

Σιγκαπούρη (pn)
Singeapór

Σικάγο (pn)
Chicago

Σικελία (pn)
An tSicil

Σινά /siˈna/ (pn)
Leithinis Shíonáí

Σιών /siˈon/ (pn)
Sliabh Shíón

Σκανδιναβία /skan.ði.naˈvi.a/ (pn)
Críoch Lochlann

Σκανδιναβός (pn)
Lochlannach

Σκορπιός /skoɾˈpçios/ (pn)
an Scairp

Σκωτία /skoˈti.a/ (pn)
Albain, Alba

Σκωτσέζος (pn)
Albanach

Σκόπια (pn)
Scóipé

Σλάβος (pn)
Slavacha

Σλοβακία (pn)
Slóvaic

Σλοβενία (pn)
An tSlóvéin

Σοβιετική Ένωση (pn)
an tAontas Sóivéadach

Σομαλία (pn)
Somáil

Σουαβία /su.aˈvi.a/ (pn)
an Suáib

Σουαζιλάνδη (pn)
Suasalainn

Σουδάν /suˈðan/ (pn)
An tSúdáin

Σουζάνα /suˈza.na/ (pn)
Súsanna

Σουηδή (pn)
Sualannach

Σουηδία /su.iˈði.a/ (pn)
An tSualainn, Sualainn

Σουηδός (pn)
Sualannach

Σουλαουέζι /su.la.uˈe.zi/ (pn)
An tSulaivéis

Σουρινάμ (pn)
Suranam

Σοφονίας (pn)
Leabhar Zafainiá

Σπάρτα /ˈspaɾ.ta/ (pn)
Sparta

Σπάρτη (pn)
Sparta

Σρι Λάνκα /sri ˈlan.ka/ (pn)
Srí Lanca

Στάλιν (pn)
Iósaf Stailín

Στέφανος (pn)
Steafán

Στέφανος Βόρειος (pn)
Coróin an Tuaiscirt

Στέφανος Νότιος (pn)
Coróin an Deiscirt

Σταυρός του Νότου (pn)
an Chros

Σταχτοπούτα /sta.xtoˈpu.ta/ (pn)
Luaithríona

Στοκχόλμη (pn)
Stócólm

Στόουνχεντζ /ˈsto.un.çend͡z/ (pn)
Cór an Curadhí

Συρία /siˈɾi.a/ (pn)
An tSiria, an tSiria

Συρακούσες (pn)
Syracuse

Σωκράτης (pn)
Sócraitéas

Σόφια /ˈso.fça/ (pn)
Sóifia

Τάλιν /ˈta.lin/ (pn)
Tallinn

Τάμεσης /ˈta.me.sis/ (pn)
Tamais

Τέξας (pn)
Téacsas

Τίρανα (pn)
Tiorána

Τίτος (pn)
Títeas

Τανζανία (pn)
Tansáin

Τανζανός (pn)
Tansánach

Τασκένδη (pn)
Taiscint

Τασμανία (pn)
Tasmáin

Τατζικιστάν /ta.d͡zi.ciˈstan/ (pn)
Táidsíceastaín

Ταϊβάν (pn)
Téaváin

Ταϊβανέζος (pn)
Téavánach

Ταϊλάνδη (pn)
Téalainn

Ταϊλανδός (pn)
Téalainnis

Ταύρος /ˈta.vɾos/ (pn)
an Tarbh
  όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
  οροσειρά της Τουρκίας οροσειρά της Τουρκίας

Ταώς (pn)
an Phéacóg

Τετάρτη /teˈtaɾ.ti/ (pn)
Céadaoin, An Chéadaoin

Τεχεράνη (pn)
Teheran

Τζακάρτα (pn)
Iacárta

Τζαμάικα /d͡zaˈmai̯.ka/ (pn)
Iamáice

Τζαμαϊκανός (n)
Iamácach

Τζιμπουτί (pn)
Djibouti

Τζόρτζια (pn)
Georgia

Τηθύς (pn)
Téitis

Τηλεσκόπιον (pn)
an Teileascóp

Τιτάνας (pn)
Tíotán

Τοξότης (pn)
Saighdeoir, an Saighdeoir

Τορά (pn)
Tórá

Τορόντο (pn)
Torontó

Τουκάνα (pn)
an Túcán

Τουρκία /tuɾˈci.a/ (pn)
An Tuirc, Tuirc

Τουρκμενιστάν (pn)
Tuircméanastáin

Τούρκος (pn)
Turcach

Τράπεζα (pn)
an Tábla

Τρίγωνον (pn)
an Triantán

Τρίγωνον Νότιον (pn)
Triantán an Deiscirt

Τρίπολη (pn)
Tripilí

Τρίτη (pn)
Máirt
  η τρίτη μέρα της εβδομάδας· προηγείται η Δευτέρα και ακολουθεί η Τετάρτη

Τροία (pn)
an Traí

Τρωάδα (n)
Tróás

Τρόπις (pn)
an Chíle

Τσέχα (pn)
Seiceach

Τσέχος (pn)
Seiceach

Τσαντ /ˈt͡sad/ (pn)
Sead

Τσελιάμπινσκ /t͡seˈʎa.binsk/
Chelyabinsk

Τσετσενία /t͡se.t͡seˈni.a/ (pn)
An tSeisnia

Τσεχία (pn)
Poblacht na Seice

Τσεχοσλοβάκος (pn)
Seicslóvacach

Τσεχοσλοβακία (pn)
an tSeicslóvaic

Τυνησία (pn)
An Túinéis

Τωβίας (pn)
Tóibias

Τόγκο (pn)
Tóga

Τόκιο (pn)
Tóiceo

Τύνιδα (pn)
Túinis

Τύρος (pn)
Tuír

Υδροχόος (pn)
an tUisceadóir

Υεμένη (pn)
Poblacht Éimin

Υπαπαντή (pn)
Lá Fhéile Muire na gCoinneal

Υπερδνειστερία /i.peɾ.ðni.steˈɾi.a/ (pn)
an Tras-dnístiria

Υόρκη /iˈoɾ.ci/ (pn)
Eabhrac

ΦΔΘ /ˈfo.ɾos ði.moˈsi.on θe.aˈma.ton/
cáin

Φίτζι (pn)
Fidsí

Φεβρουάριος /fe.vɾuˈa.ɾi.os/ (pn)
Feabhra

Φιλιππίνες /fi.liˈpi.nes/ (pn)
Na hOileáin Fhilipíneacha

Φιλιππησίους
Filipigh
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Φιλιππησίους ενδέκατο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Φιλιππινέζος (pn)
Filipíneach

Φινλανδία (pn)
an Fhionlainn, Fionlainn

Φινλανδός (pn)
Fionlannach

Φλάνδρα /ˈflan.ðɾa/ (pn)
Flóndras

Φλωρεντία (pn)
Flórans

Φοίβη /ˈfi.vi/ (pn)
Phoebe

Φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (pn)
Féinícis

Φοίνιξ (pn)
an Féinics

Φοινίκη /fiˈni.ci/ (pn)
an Fhéiníc

Φράγκος /ˈfɾaŋ.ɡos/ (pn)
Franc

Φραγκίσκος /fɾaŋˈɟi.skos/ (pn)
Proinsias

Φρειδερίκος (pn)
Feardorcha

Χάγη (pn)
An Háig

Χαβάη (pn)
Haváí

Χαβανέζα (pn)
Haváíoch

Χαβανέζος (pn)
Haváíoch

Χαμαιλέων (pn)
an Caimileon

Χαουμέα (pn)
Haumea

Χαρτούμ (pn)
Cartúm

Χιλή /çiˈli/ (pn)
Sile

Χιλιανός (pn)
Sileach

Χιονάτη /çoˈna.ti/ (pn)
Sneachta Bán

Χονγκ Κονγκ (pn)
Hong Cong

Χριστάδελφος (pn)
Críostadélfiach

Χριστιανός /xɾi.stʝaˈnos/ (pn)
Críostaí

Χριστούγεννα /xɾiˈstu.ʝe.na/ (pn)
An Nollaig, Nollaig

Χριστός /xɾiˈstos/ (pn)
Críost

Χριστόφορος /xɾiˈsto.fo.ɾos/ (pn)
Críostóir

Χόνσου (pn)
Hoinsiú

Χώρα των Βάσκων /ˈxo.ɾa ton‿ˈva.skon/ (pn)
an Tír Bhascach

Ψαλμοί (pn)
Sailm, Leabhar na Salm

Ωκεανία /o.ce.aˈni.a/ (pn)
Aigéine, an Aigéine

Ωρίων /oˈɾi.on/ (pn)
Bodach

Ωρολόγιον (pn)
An Clog

Ωσηέ (pn)
Hóisé

άβακας /ˈa.va.kas/ (n)
abacas

άβατο (n)
banrach

άβολος (adj)
aineascair

άβυσσος /ˈa.vi.sos/ (n)
aibhéis

άγαλμα /ˈa.ɣal.ma/ (n)
dealbh, íomhá

άγαμος (adj)
aontumhach

άγαν /ˈa.ɣan/ (adv)
an iomarca

άγανο (n)
colg

άγαρμπος (adj)
amscaí

άγγελος /ˈaŋ.ɟe.los/ (n)
aingeal
  (θρησκεία) ουράνιο ον, αγγελιαφόρος του θεού

άγγιγμα /ˈaŋ.ɟiɣ.ma/ (n)
mothaigh

άγευστος (adj)
leamh

άγιος /ˈa.ʝi.os/ /ˈa.ʝos/ (adj)
beannaithe

άγκιστρο /ˈaŋ.ɟi.stɾo/ (n)
crúca
lúibín slabhrach
  (τυπογραφία, μαθηματικά, προγραμματισμός) καθένα από τα σύμβολα { και }

άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (n)
ancaire

άγνοια /ˈa.ɣni.a/ (n)
ainbhios

άγνωρος (adj)
aduain

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (n)
strainséir
  κάποιος άνθρωπος που δεν τον γνωρίζουμε· ένας ξένος

άγονος /ˈa.ɣo.nos/ (adj)
aimrid

άγος (n)
aindiagacht

άγουρος (n)
glas

άγουστος (adj)
leamh

άγριος /ˈa.ɣɾi.os/ (adj)
amhsach

άγρυπνος /ˈa.ɣɾi.pnos/ (adj)
airdeallach
  (μεταφορικά) που επαγρυπνεί, που συνεχώς επιτηρεί,, προσέχει, φρουρεί κάτι υλικό ή άυλο

άγχος /ˈaŋ.xos/ (n)
béim

άγω /ˈa.ɣo/ (v)
treoraigh
béasa
  (φυσική) μετακινώ, επιτρέπω τη δίοδο της θερμότητας ή του ηλεκτρικού ρεύματος, λειτουργώ ως αγωγός,

άδεια /ˈa.ði.a/ /ˈa.ðʝa/ (n)
ceadúnas

άδεια οδήγησης /ˈa.ði.a oˈði.ʝi.sis/
ceadúnas tiomána

άδειος /ˈa.ðʝos/ (adj)
folamh

άδετος (adj)
scaoil

άδηλος /ˈa.ði.los/ (adj)
ceilte

άδικος (adj)
aincheart

άδολος (adj)
frainc

άδωρος
gan mhaith

άεργος /ˈa.eɾ.ɣos/ (adj)
dífhostaithe

άζυμος (adj)
slim

άζωτο /ˈa.zo.to/ (n)
nítrigin
  (χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 7 και χημικό σύμβολο το N
  άχρωμο, άοσμο και άγευστο αέριο, το μόριο του οποίου αποτελείται από δύο άτομα αζώτου (N2) και αποτελεί το 78% του ατμοσφαιρικού αέρα

άηχο σύμφωνο /ˈa.i.xo ˈsiɱ.fo.no/
consan

άηχος /ˈa.i.xos/ (adj)
bodhar
  που δε βγάζει ήχο
neamhghlórach
  (γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος κατά την εκφώνηση του οποίου οι φωνητικές χορδές δεν πάλλονται

άθεος (n)
aindiachaí

άθλημα (n)
spórt

άθληση (n)
aclaigh

άθλιος /ˈa.θli.os/ (adj)
aimléiseach

άθλος (n)
aicsean

άθολος (adj)
follas

άθροιση (n)
agús

άι /ˈai̯/
téigh

άι στο διάλο /ˈai̯ sto‿ˈðʝa.lo/
téigh go h-ifreann

άκαιρος (adj)
antráthach

άκακος (adj)
neamhdhíobhálach

άκανθα (n)
dealg
  (λόγιο) αγκάθι
cnámh droma
  (ανατομία) μυτερή, λεπτή και σκληρή προεξοχή (π.χ. οστού)
acantas
  (αρχιτεκτονική) (αρχαιολογία) η γλυπτή διακόσμηση του κιονόκρανου κορινθιακού ρυθμού, ο άκανθος

άκανθος (n)
duille acantais

άκαρι /ˈa.ka.ɾi/ (n)
acairíneach

άκατος /ˈa.ka.tos/ (n)
lainse

άκεντρος (adj)
aiceintreach

άκεφος /ˈa.ce.fos/ (adj)
gan

άκλιτος /ˈa.kli.tos/ (adj)
do-athraitheach

άκμονας /ˈak.mo.nas/ (n)
inneoin

άκοσμος (adj)
ainrialta
  που δεν έχει τάξη ή δεν είναι σε τάξη
aindílis
  που δεν είναι κόσμιος

άκουσμα (n)
fuaim

άκρη /ˈa.kɾi/ (n)
bruach

άκρο /ˈa.kɾo/ (n)
colbha
  το τελευταίο σημείο, το έσχατο σημείο

άκρος (adj)
absalóid

άκρως (adv)
cumasach

άκων (adj)
ainneonach

άλας (n)
cuir salann ar
  (χημεία) χημική ένωση που προκύπτει από αντίδραση οξέος με βάση

άλγεβρα /ˈal.ʝe.ѵɾa/ (n)
ailgéabar

άλγος /ˈal.ɣos/ (n)
pian

άλειμμα /ˈa.li.ma/ (n)
leath

άλικος (adj)
scarlóid

άλκα (n)
crosán

άλκη /ˈal.ci/ (n)
mús

άλλος /ˈa.los/
eile

άλλοτε (adv)
am

άλμα (n)
airleog

άλμη /ˈal.mi/ (n)
sáile

άλμπατρος /ˈal.ba.tɾos/ (n)
albatras

άλμπουμ (n)
albam

άλογο /ˈa.lo.ɣo/ (n)
each, capall
  (θηλαστικό ζώο) (Equus caballus) τετράποδο χορτοφάγο θηλαστικό με δυνατές οπλές, πλούσια χαίτη και μακριά ουρά, που διαθέτει μεγάλη ταχύτητα στο τρέξιμο. Χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε την μοναδική κινητήρια δύναμη των ιππήλατων αμαξών

άλσος (n)
adharc

άλτης /ˈal.tis/ (n)
léimneoir

άλφα (n)
alfa

άλως /ˈa.los/ (n)
bogha

άλωση (n)
gabháil

άμαξα /ˈa.ma.ksa/ (n)
bus

άμβικας (n)
ailimic

άμβωνας /ˈaɱ.vo.nas/ (n)
crannóg

άμεμπτος /ˈa.mem.ptos/ (adj)
eiseamláir

άμεσα (adv)
go díreach

άμεσος (adj)
deachtaigh

άμμος /ˈa.mos/ (n)
gaineamh

άμοιαστος (adj)
difriúil
  (λαϊκότροπο) που δεν μοιάζει με κάποιον άλλον ή με κάτι άλλο
  (λαϊκότροπο) που δεν ταιριάζει με κάποιον άλλον ή με κάτι άλλο

άμπωτη (n)
tráigh

άμυαλος (adj)
uaill

άμυλο (n)
ardnós

άμυνα (n)
gosaint

άμωμος (adj)
cianaosta

άναμμα /ˈa.na.ma/ (n)
adhaint

άναρχος /ˈa.naɾxos/ (adj)
síoraí
  για τη σημασία «που δεν άρχισε» → δείτε τη λέξη ανάρχιστος

άναυδος (adj)
baba

άνδηρο (n)
ardán

άνδρας /ˈan.ðɾas/ (n)
fear
  κάθε άνθρωπος αρσενικού φύλου που ηλικιακά έχει ξεπεράσει την εφηβεία

άνεμος /ˈa.ne.mos/ (n)
gaoth

άνεργος (adj)
dífhostaithe

άνεση (n)
compord

άνετος (adj)
compordach
  (για ανθρώπινους χαρακτήρες) που συναναστρέφεται με ευκολία και άνεση με τους γύρω του, που δεν είναι τυπικός

άνηθος /ˈa.ni.θos/ (n)
lus mín

άνθος /ˈan.θos/ (n)
bláth
  το μέρος του φυτού που περιλαμβάνει τα όργανα αναπαραγωγής του, τα πέταλα και σέπαλα και στο οποίο αναπτύσσεται ο καρπός μετά τη γονιμοποίηση

άνθρακας /ˈan.θɾa.kas/ (n)
carbón

άνθρωπος /ˈan.θɾo.pos/ (n)
duine

άνισος (adj)
míchothrom

άνοδος (n)
anóid

άνοια (n)
néaltrú

άνοιγμα (n)
oscailt

άνοιξη /ˈa.ni.ksi/ (n)
earrach

άνομος (adj)
aindleathach

άνοστος (adj)
leamh

άντε /ˈa.de/
téigh

άντερα (n)
abach

άντρο /ˈan.dɾo/ (n)
brocais

άντωση (n)
buacacht

άνυδρος (adj)
spalptha

άνω /ˈa.no/ (adv)
arís

άνω κάτω (adv)
trí chéile

άνω και κάτω τελεία
idirstad

άνω σορβικά (n)
Soirbis Uachtarach

άνω τελεία
leathstad
  το σημείο στίξης που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει δύο προτάσεις μέσα σε μία πρόταση, δηλώνει μικρότερη διακοπή από ό,τι η τελεία και συμβολίζεται με · (U+0387 στο Unicode)

άνωση (n)
buacacht

άξεστος /ˈa.kse.stos/ (adj)
aibéiseach

άξιος /ˈa.ksi.a/ /ˈa.ksi.o/ /ˈa.ksi.os/ (adj)
diongbháilte

άξονας (n)
ais

άουτ (n)
as

άπαξ /ˈa.paks/
uair amháin

άπας (adj)
gach aon duine

άπατρις (adj)
gan stát
  που δεν αγαπά την πατρίδα του, που δρα ενάντια στην ίδια του την πατρίδα

άπειρο /ˈa.pi.ɾo/ (n)
éigríoch
  (μαθηματικά) μαθηματική έννοια που έχει την υπόσταση αριθμού και συμβολίζεται με \infty

άπειρος /ˈa.pi.ɾos/ (adj)
éigríochta
  που δεν έχει τέλος, όρια
anársa
  που δεν έχει πείρα

άπιστος /ˈa.pi.stos/ (adj)
ainchreidmheach

άπλανος (adj)
gránna

άπληστος (adj)
alpach

άπλυτα /ˈa.pli.ta/ (n)
níochán

άπορος /ˈa.po.ɾi/ /ˈa.po.ɾo/ /ˈa.po.ɾos/ (adj)
daibhir

άπους (adj)
cos

άποψη /ˈa.po.psi/ (n)
barúil

άπραγος (adj)
anársa

άπρακτος (adj)
díomhaoin

άπτομαι (v)
mothaigh

άπωση (n)
éaradh
  (φυσική) η (αμοιβαία) δύναμη απώθησης δύο σωμάτων μεταξύ τους
antoil
  (ψυχολογία) η απώθηση

άρα /ˈa.ɾa/ (n)
dá bhrí sin
  (ιδιωματικό, παρωχημένο) αρά, κατάρα

άργιλος (n)
cré

άργυρος /ˈaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
airgead

άρες μάρες /ˈa.ɾes ˈma.ɾes/
amaidí

άρθρο /ˈaɾ.θɾo/ (n)
airteagal

άρθρωση (n)
urlabhairt
  η σύνδεση μελών του σώματος
  ο τρόπος προφοράς των φθόγγων, των συλλαβών

άρια (n)
aer

άριστος /ˈa.ɾi.stos/ (adj)
dícheall

άρκευθος /ˈaɾ.ce.fθos/ (n)
aiteal

άρμα /ˈaɾ.ma/ (n)
carbad

άρμενα (n)
rigín

άρνηση (n)
éaradh

άροτρο (n)
céachta

άρπα /ˈaɾ.pa/ (n)
cláirseach

άρπαγμα /ˈaɾ.paɣ.ma/ (n)
bruíon
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του αρπάζω
  (μεταφορικά) η διαδικασία και το αποτέλεσμα του αρπάζομαι

άρρητος (adj)
aingiallta
  (μαθηματικά) για πραγματικό αριθμό που δεν είναι ρητός (→ δείτε τον όρο άρρητος αριθμός)

άρρητος αριθμός /ˈaɾitos ariˈθmos/
uimhir éagóimheasta

άρρυθμος (adj)
aimhréidh

άρρωστος (adj)
tinn

άρτζι μπούρτζι και λουλάς
trína chéile

άρτιος (adj)
fiú

άρτος (n)
arán

άρτυμα (n)
anlann

άρχοντας /ˈaɾ.xon.das/ (n)
máistir

άρωμα /ˈa.ɾo.ma/ (n)
boladh
cumhrán
  παρασκεύασμα με ευχάριστη μυρωδιά, που χρησιμοποιείται από άνδρες και γυναίκες ως καλλυντικό

άσβεστος /ˈa.zve.stos/ (n)
aol

άσεμνος /ˈa.se.mnos/ (adj)
graosta

άσθμα /ˈa.zma/ /ˈas.θma/ (n)
asma, plúchadh

άσκαυλος /ˈa.ska.vlos/ (n)
píb

άσκηση (n)
aclaigh

άσκοπα (adv)
gan

άσκοπος (adj)
fánach

άσμα /ˈa.zma/ (n)
canadh

άσμιχτος (adj)
deighil

άσος /ˈa.sos/ (n)
cíoná

άσπιλος /ˈa.spi.los/ (adj)
cianaosta

άσπρο /ˈa.spɾo/ (n)
bán
  το λευκό χρώμα, που είναι σύνθεση όλων των χρωμάτων

άσπρος /ˈa.spɾos/ (adj)
bán

άστατο (n)
astaitín
  (χημεία) αμέταλλο, ραδιενεργό χημικό στοιχείο, που ανήκει στα αλογόνα, με ατομικό αριθμό 85, ατομικό βάρος 210 και χημικό σύμβολο το At

άστεγος (adj)
gan dídean

άστριος (n)
iathchloch

άσυλο /ˈa.si.lo/ (n)
tearmann

άσφαιρος /ˈa.sfe.ɾos/ (adj)
neamhdhíobhálach
  (μεταφορικά) που δεν πέτυχε το στόχο του

άσφαλτος /ˈa.sfal.tos/ (adj)
gan on

άσφαλτος /ˈa.sfal.tos/ (n)
asfalt

άσχετος (adj)
aineolach
  ο αδαής, που έχει πλήρη άγνοια

άσχημα /ˈa.sçi.ma/ (adv)
dona

άσχημος /ˈa.sçi.mos/ (adj)
gránna

άσωτος (adj)
anaisteach
  που δεν τελειώνει, δεν εξαντλείται
  που σπαταλά χωρίς μέτρο, κάνοντας υπερβολές
  που σπαταλά την (πατρική) περιουσία σε ασωτίες, που οδηγείται στην (οικονομική ή ηθική) καταστροφή
  διεφθαρμένος

άσωτος υιός
mac díobhlásach

άτακτος (adj)
dalba

άτεκνος (adj)
gan chlann

άτι /ˈa.ti/ (n)
capall

άτιμος /ˈa.ti.mos/ (adj)
ainionraic

άτλαντας (n)
atlas

άτμητος (adj)
doroinnte

άτοκος (adj)
gan
  (οικονομία) που γίνεται χωρίς την επιβολή τόκων· που δεν πληρώνονται ή καταβάλλονται τόκοι για αυτόν

άτολμος /ˈa.tol.mos/ (adj)
faiteach

άτομο /ˈa.to.mo/ (n)
adamh
  ένας μεμονωμένος άνθρωπος, ένα πρόσωπο
  (ειρωνικά)
  (χημεία) η ελάχιστη μονάδα ενός χημικού στοιχείου

άτονος (adj)
caol
  χωρίς ένταση, αδύναμος

άτρακτος (n)
slí
  (αεροπορικός όρος) ο κορμός ενός αεροπλάνου, χωρίς τα φτερά
  (υλικό υπολογιστή) ομόκεντροι κύκλοι στην επιφάνεια ενός μαγνητικού δίσκου σε ένα σκληρό δίσκο, όπου εφάπτονται οι κεφαλές και γράφουν ή διαβάζουν πληροφορίες. Όλες μαζί σχηματίζουν νοητούς ομοαξονικούς κυλίνδρους στις συστοιχίες των μαγνητικών δίσκων

άτσαλος (adj)
amscaí

άτυπος (adj)
neamhnósúil

άτυχος /ˈa.ti.xos/ (adj)
aimseach

άφεγγος (adj)
anfhollas

άφευκτα (adv)
amach is amach

άφθα (n)
salachar béil

άφθονος (adj)
fairsing

άφλεκτος (adj)
dolasta

άφνιο (n)
haifniam

άφορος (adj)
aimrid

άφρων (adj)
meargánta

άφωνος (adj)
gan

άχαρος (adj)
acaointeach

άχθος /ˈa.xθos/ (n)
muirear

άχνισμα (n)
galach

άχρηστος /ˈa.xɾi.sti/ /ˈa.xɾi.sto/ /ˈa.xɾi.stos/ (adj)
gan mhaith

άχτι /ˈa.xti/ (n)
fala

άχυρο /ˈa.çi.ɾo/ (n)
tuí

άψυχος (adj)
gan

έβδομη τέχνη
ealaín

έβδομο (n)
seachtú

έβδομος
seachtú

έβενος /ˈe.ve.nos/ (n)
éabann

έγγραφο /ˈeŋ.ɣɾa.fo/ (n)
doiciméad

έγγραφος (adj)
scríofa

έγκαιρος (adj)
tráthúil

έγκατα (n)
abach

έγκαυμα /ˈeŋ.ɡav.ma/ (n)
dóigh

έγκλεισμα /ˈeŋ.ɡli.zma/ (n)
comhaireamh

έγκλημα /ˈeŋ.ɡli.ma/ (n)
coir

έγκλημα πολέμου
coir chogaidh

έγκλιση /ˈeŋ.ɡli.si/ (n)
tiúin
  (γραμματική) ρηματική μορφή που δηλώνει μια ιδιαίτερη απόχρωση για την ενέργεια του ρήματος, πχ το πραγματικό, το πιθανό, το ευκταίο, κ.λπ

έγκυος /ˈeŋ.ɟi.os/ (n)
ag iompar clainne
  γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης

έγκυρος (adj)
bailí

έγνοια /ˈe.ɣɲa/ (n)
aire

έγχορδος (adj)
sreangach

έδαφος /ˈe.ða.fos/ (n)
talamh
páirc
  (συνεκδοχικά) το μέρος οποιασδήποτε επιφάνειας που πατούμε

έδρα /ˈe.ðɾa/ (n)
cathaoir
ardoifig
  (οργανισμοί) η πόλη στην οποία στεγάζονται οι κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού, μιας εταιρείας κλπ
foireann
  (γεωμετρία) κάθε μια από τις επίπεδες επιφάνειες ενός στερεού σώματος
An Suí Naofa
  (μηχανολογία) το σημείο στήριξης μηχανικών μερών

έδρανο (n)
deasc
  το κάθισμα με πάγκο από πάνω για να ακουμπά αυτός που κάθεται
méin
  μηχανολογία, στατική) η βάση στήριξης

έθιμο (n)
custam

έθνος /ˈe.θnos/ (n)
náisiún

έθος (n)
gnáth

έιτζ (n)
SEIF

έκαστος
gach

έκδοση /ˈek.ðo.si/ (n)
foilsitheoireacht
foilseachán
  το σύνολο των ενεργειών που απαιτούνται για την εκτύπωση και τη διάθεση στη κυκλοφορία ενός εντύπου, βιβλίου, περιοδικού ή εφημερίδας.
atheagrú
  το σύνολο των αντιτύπων ενός βιβλίου που προέρχονται από την ίδια στοιχειοθεσία.
deacracht
  η σύνταξη, εκτύπωση και παράδοση στον δικαιούχο προσωπικών εγγράφων, π.χ. ταυτότητας, διαβατηρίου
  (οικονομία) η εκτύπωση και διάθεση στην κυκλοφορία χαρτονομισμάτων
  Η σύνταξη και ανακοίνωση μιας απόφασης.

έκθεση /ˈek.θe.si/ (n)
taispeántas
  η δημόσια παρουσίαση προϊόντων ή έργων τέχνης σε ειδικό χώρο

έκκληση /ˈe.kli.si/ (n)
achomharc

έκλαμψη (n)
spré

έκλειψη /ˈe.kli.psi/ (n)
éiclips

έκλυτος /ˈe.kli.tos/ (adj)
scaoilteach

έκπληκτος /ˈek.pli.ktos/ (adj)
ionadh a bheith ort

έκπληξη (n)
ionadh

έκπτωση (n)
lacáiste

έκρηξη /ˈe.kɾi.ksi/ (n)
pléasc

έκταση (n)
folíne

έκτο (n)
séú

έκτος /ˈe.ktos/
séú

έκτρωμα /ˈek.tɾo.ma/ (n)
abhaicín

έκτρωση /ˈek.tɾo.si/ (n)
ginmhilleadh

έκφραση /ˈek.fɾa.si/ (n)
nath cainte

έλαιο (n)
ola

έλασμα /ˈe.la.zma/ (n)
leathanach
  (ειδικότερα) τμήμα μετάλλου με πεπλατυσμένη μορφή που του έχουν εφαρμόσει έλαση

έλατο /ˈe.la.to/ (n)
giúis

έλεγχος /ˈe.leŋ.xos/ (n)
smacht

έλεος
trócaire

έλικας /ˈe.li.kas/ (n)
aerscriú
  (ναυτικός όρος, αεροπορικός όρος) όργανο αεροπλάνου ή πλεούμενου, με ειδικά πτερύγια, που συμβάλλει στην προώθηση του μέσου

έλκος /ˈel.kos/ (n)
othras

έλλειψη /ˈe.li.psi/ (n)
uireasa
  η ύπαρξη μειωμένης ποσότητας ενός αγαθού
éilips
  (γεωμετρία) κλειστή ωοειδής καμπύλη με δύο εστίες· το άθροισμα των αποστάσεων από τις δύο εστίες είναι σταθερό για όλα τα σημεία της καμπύλης αυτής
focalbhá
  (γραμματική) η παράλειψη, στο λόγο, ορισμένων συστατικών στοιχείων μιας πρότασης, τα οποία εννοούνται εύκολα από τα συμφραζόμενα

έλξη /ˈel.ksi/ (n)
imtharraingt

έλος /ˈe.los/ (n)
corcach

έμβιος (adj)
beo

έμβρυο /ˈeɱ.vɾi.o/ (n)
féatas

έμεσμα (n)
aiseag

έμμηνος (adj)
míosta

έμπεδο (n)
reisimint

έμπεδος (adj)
reisimint

έμπειρος /ˈem.bi.ɾos/ (adj)
sciliúil

έμπιστος /ˈem.bi.stos/ (adj)
anamchara

έμπορος /ˈem.bo.ɾos/ (n)
ceannaí

έμφαση /ˈeɱ.fa.si/ (n)
béim

έμφορτος (adj)
luchtaithe

έμφραγμα /ˈeɱ.fɾaɣ.ma/ (n)
taom croí
  (καρδιολογία, ιατρική) νέκρωση ιστού εξαιτίας απόφραξης αρτηρίας από θρόμβωση ή εμβολή

έμφρων (adj)
ciallmhar

έμψυχος /ˈem.psi.xos/ (adj)
beocht a chur i

ένα /ˈe.na/
aon
  το απόλυτο αριθμητικό (1) που ακολουθεί το μηδέν και προηγείται του δύο

έναντι (adv)
ar aghaidh

έναρξη /ˈe.naɾ.ksi/ (n)
geit

ένας
aon
  αντί ουσιαστικού, κάποιος, αλλά αγενές, συχνά -όχι πάντα- με υποτιμητική χροιά, δηλώνοντας ενίοτε κάποιο ιδιαίτερα ασήμαντο ή και πιθανόν τιποτένιο άτομο
  για να εκφραστεί αλληλοπάθεια

έναστρος /ˈe.na.stɾos/ (adj)
réaltach

ένατος
naoú

ένδεια (n)
díothacht

ένδειξη (n)
treotháscaire
  χαρακτηριστική σήμανση σε όργανο, συσκευή κ.λπ. που ρυθμίζει τη λειτουργία του, μας πληροφορεί γι’ αυτή ή μας δίνει διάφορες πληροφορίες

ένδικος /ˈen.ði.kos/ (adj)
breithiúnach

ένεση (n)
buille

ένζυμο /ˈen.zi.mo/ (n)
einsím

ένθερμος (adj)
aithinne

έννοια /ˈe.ni.a/ /ˈe.ɲa/ (n)
ciall
  αφηρημένη ιδέα, νοητό κατασκεύασμα ή σύνθεση, μονάδα γνώσης που αντιπροσωπεύει στον νου ένα αντικείμενο ή ένα σύνολο αντικειμένων που έχουν κοινές ιδιότητες

ένοπλες δυνάμεις /ˈe.no.ples ðiˈna.mis/
arm

ένοχος /ˈe.no.xos/ (adj)
ciontach

ένσταση (n)
agóid

ένστικτο /ˈen.sti(ŋ).kto/ (n)
dúchas

ένταλμα /ˈen.dal.ma/ (n)
bail
  επίσημη εντολή, με την οποία διατάζεται η εκτέλεση κάποιας πράξης

ένταση /ˈen.da.si/ (n)
sruth
  (φυσική) η ενέργεια του ηλεκτρικού ρεύματος που περνάει μέσα από έναν αγωγό σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα
imleabhar
  (ακουστική) η ενέργεια που μεταφέρει ο ήχος μέσα από ένα υλικό σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα

έντεκα
aon déag

έντερο /ˈen.de.ɾo/ (n)
putóg

έντεχνος /ˈen.de.xnos/ (adj)
ealaín
  που γίνεται με τέχνη ή με καλλιτεχνία

έντομο /ˈen.do.mo/ (n)
feithid

έντονος /ˈen.do.nos/ (adj)
an-

έντρομος /ˈen.dɾo.mos/ (adj)
faiteach

έντυπο (n)
asphrionta

έντυπος (adj)
clóbhuail

ένωση /ˈe.no.si/ (n)
aontas
  η σύμπραξη διαφόρων προσώπων ή πολυπρόσωπων συνόλων και η υπαγωγή τους σε μια ενιαία διοίκηση
  (θεωρία συνόλων) δυαδικός τελεστής που δέχεται ως τελεστέους δύο σύνολα και παράγει ως αποτέλεσμα ένα νέο σύνολο με τα στοιχεία και των δύο συνόλων

έξαρση (n)
ardú

έξαψη (n)
ardú

έξεργο (n)
rilíf ard

έξεργος (adj)
rilíf ard

έξη /ˈe.ksi/ (n)
gnáth

έξι /ˈe.ksi/ (n)
sé

έξις (n)
béas

έξοδο (n)
costas

έξοδος /ˈe.kso.ðos/ (n)
bealach amach

έξυπνος /ˈe.ksi.pnos/ (adj)
éirimiúil

έξω /ˈe.kso/ (adj)
eachtrannach
  που μένει στο εξωτερικό
amach
  που αναφέρεται ή σχετίζεται με την κοινωνική ζωή

έξω /ˈe.kso/ (adv)
amach
  στο εξωτερικό μέρος, εκτός ενός κλειστού χώρου, συνήθως ενός κτηρίου

έξω /ˈe.kso/ (n)
eachtrannach
  ο εξωτερικός χώρος γενικά (δηλαδή έξω από το σπίτι)
amach
  η διασκέδαση (εκτός σπιτιού)
ach amháin go
  η εξωτερική πλευρά ενός αντικειμένου

έουε (n)
Éabhais

έπαινος /ˈe.pe.nos/ (n)
adhmholadh

έπαλξη /ˈe.pal.ksi/ (n)
meiril

έπαρμα (n)
starr

έπαρση /ˈe.paɾ.si/ (n)
bratach
  η ανύψωση
  η αλαζονεία

έπαυλη /ˈe.pa.vli/ (n)
mainéar

έπειτα (adv)
tar éis

έπιπλο (n)
troscán

έρανος /ˈe.ɾa.nos/ (n)
tiomsú

έρβιο (n)
eirbiam

έργο /ˈeɾ.ɣo/ (n)
tionscadal

έρεβος (n)
dorchadas

έρευνα /ˈe.ɾev.na/ (n)
taighde

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (adj)
fásach
  που είναι απομακρυσμένος από τους άλλους

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (n)
fásach, gaineamhlach
  (γεωγραφία) περιοχή στην οποία υπάρχει ξηρασία και σχεδόν καθόλου βλάστηση, λόγω των σπανιότατων βροχοπτώσεων που σημειώνονται εκεί

έριδα /ˈe.ɾi.ða/ (n)
achrann

έρπω /ˈeɾ.po/ (v)
lámhacán

έρρινος (adj)
srónach

έρχομαι (v)
tar

έρχομαι στα χέρια
bruíon

έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (n)
grá

έσο
bí

έσοδο /ˈe.so.ðo/ (n)
ioncam

έστω /ˈe.sto/
abair
  ο παραχωρητικός σύνδεσμος, που εισάγει δευτερεύουσα παραχωρητική πρόταση

έτοιμος /ˈe.ti.mos/ (adj)
réidh

έτος /ˈe.tos/ (n)
bliain

έτος φωτός
solasbhliain

έτσι /ˈe.t͡si/
ar nós go
  (συμπερασματικός) → δείτε τη λέξη έτσι ώστε

έτσι /ˈe.t͡si/ (adv)
amhlaidh
  (τροπικό επίρρημα) με αυτόν τον τρόπο

έφεση /ˈe.fe.si/ (n)
achomharc

έφηβη (n)
déagóir

έφηβος /ˈe.fi.vos/ (n)
déagóir

έφορος /ˈe.fo.ɾos/ (n)
coimeádaí

έχιδνα (n)
nathair
  (φίδι) είδος δηλητηριώδους φιδιού
  (μεταφορικά) επικίνδυνη γυναίκα, ύπουλη, πονηρή, φαρμακόγλωσση
  (ταξινομία) μέλος του γένους Έχιδνα (Echidna), ωοτόκο θηλαστικό της οικογένειας των Tαχυγλωσσιδών, που μοιάζει με τον σκαντζόχοιρο

έχω /ˈe.xo/ (v)
bí
ag
  (γραμματική) βοηθητικό ρήμα στους σύνθετους χρόνους

ή /ˈi/
nó

ήδη /ˈi.ði/ (adv)
cheana

ήλθον, είδον, ενίκησα /ˈil.θon ˈi.ðon eˈni.ci.sa/
tháinag, chonac, bhuas

ήλιο /ˈi.li.o/ /ˈi.ʎo/ (n)
héiliam

ήλιος /ˈi.ʎos/ (n)
grian
  (αστρονομία) κάθε άστρο, δηλαδή κάθε αυτόφωτο ουράνιο σώμα

ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (n)
mór-roinn
  (γεωγραφία) μεγάλη επιφάνεια ξηράς σε αντιπαραβολή με νησιωτική ή παραθαλάσσια περιοχή

ήρα (n)
donán

ήρεμος /ˈi.ɾe.mi/ /ˈi.ɾe.mo/ /ˈi.ɾe.mos/ (adj)
socair

ήρωας (n)
laoch

ήσυχος (adj)
ciúin

ήττα /ˈi.ta/ (n)
briseadh

ήχος /ˈi.xos/ (n)
fuaim
  ό,τι αντιλαμβάνονται οι ζωντανοί οργανισμοί με την αίσθηση της ακοής

ίαμβος /ˈi.aɱ.vos/ (n)
iambus

ίαση (n)
leasaigh

ίασπις (n)
seaspar

ίδια /ˈi.ðʝa/ (adv)
céanna

ίδια κεφάλαια
cothromas

ίδιος /ˈi.ðʝos/ (adj)
ionann
  όμοιος με κάτι/κάποιον άλλο
féin
  (λόγιο) που χαρακτηρίζει με ιδιαίτερο τρόπο ένα άτομο, ανήκει σε αυτό ή προέρχεται από αυτό, δικός, προσωπικός

ίδρυση /ˈi.ðɾi.si/ (n)
bunaíocht

ίζημα (n)
dríodar

ίκτερος (n)
buíochán

ίλιγγος /ˈi.liŋ.ɡos/ (n)
aerthacht

ίνδιο (n)
indiam

ίντερνετ καφέ /ˈin.deɾ.net kaˈfe/
caifé Idirlín

ίντερσεξ (n)
idirghnéasach

ίντσα (n)
orlach

ίουλος (n)
suas
  (λόγιο) το πρώτο χνούδι, οι πρώτες τρίχες στα νεανικά μάγουλα
caitín
  (βοτανική) ταξιανθία σε μορφή βότρυος
agaill
  (ζωολογία) είδος μυριάποδου (σαρανταποδαρούσας) της οικογένειας των ιουλιδών, της τάξης των ιουλοειδών

ίππος /ˈi.pos/ (n)
capall
  το όργανο γυμναστικής με λαβές, για την εκτέλεση περιστροφών και άλλων γυμνασμάτων

ίπταμαι (v)
bréagchuil

ίριδα (n)
imreasc
  το χρωματιστό κυκλικό τμήμα του ματιού που περιβάλλει την κόρη

ίσα
díreach
  (οικείο) (μεταφορικά) άντε από 'δώ, φύγε (πιθανόν "τράβα ίσα από 'δω και χάσου" ή "πρόσεχε, έλα

ίσαμε /ˈi.sa.me/
go dtí

ίσια /ˈi.sça/ (adv)
díreach

ίσιος /ˈi.sços/ (adj)
díreach

ίσκα /ˈi.ska/ (n)
sponc

ίσος /ˈi.si/ /ˈi.so/ /ˈi.sos/ (adj)
diongbháil

ίσως /ˈi.sos/ (adv)
b'fhéidir

ίταμος /ˈi.ta.mos/ (n)
iúr

ίχνος /ˈi.xnos/ (n)
teanga chomharthaíochta

ίωση (n)
víreas

α
á
  επιφώνημα που δηλώνει έντονο συναίσθημα: θαυμασμό, απορία, έκπληξη, χαρά, αγανάκτηση κτλ.

α προπό (adv)
dála an scéil

αΐδιος /aˈi.ði.os/ (adj)
síoraí

αέναα (adv)
de ghréas

αέναος (adj)
síoraí

αέρας /aˈe.ɾas/ (n)
aer
  ο αέρας που παρέχεται σε μια συσκευή

αέριο (n)
gás

αέριος (adj)
aer

αέρισμα (n)
aeráil

αήθης /aˈi.θis/ (adj)
salach

αήττητος (adj)
gan chloí

αίθουσα /ˈe.θu.sa/ (n)
halla

αίθριο (n)
paitió

αίθριος /ˈe.θɾi.os/ (adj)
follas

αίμα /ˈe.ma/ (n)
fuil
  (πληθυντικός) αίματα: μεγάλη ποσότητα αίματος >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

αίνιγμα /ˈe.niɣ.ma/ (n)
tomhas

αίνος /ˈe.nos/ (n)
clú

αίρεση /ˈe.ɾe.si/ (n)
eiriceacht

αίρομαι (v)
éirigh

αίρω (v)
aisghair

αίσθημα /ˈe.sθi.ma/ (n)
airigh
  η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας

αίσθηση /ˈe.sθi.si/ (n)
ciall
  λειτουργία του οργανισμού με την οποία προσλαμβάνονται τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος (όραση, ακοή, αφή, γεύση, όσφρηση)
  γνώση και ευαισθησία σχετικά με κάτι, η ικανότητα αντίληψης και αξιολόγησης

αίσχος /ˈe.sxos/ (n)
adhnáire

αίτημα /ˈe.ti.ma/ (n)
foshuíomh

αίτηση /ˈe.ti.si/ (n)
iarratas

αίτιο /ˈe.ti.o/ (n)
réasún

αίτιος (n)
údar

αβάντζα /aˈvan.d͡za/ (n)
airleacan
  προκαταβολή μισθού, προπληρωμή έναντι οφειλής μισθού, χρέους ή οικονομικής υποχρέωσης εν γένει

αβάς /aˈvas/ (n)
ab
  (εκκλησιαστικός όρος) καθολικός ιερέας, πνευματικός πατέρας, ηγούμενος, ανώτερος μοναχός σε αβαείο

αβάφτιστος (adj)
págán

αβέβαιος /aˈve.ve.os/ (adj)
éiginnte

αβέβηλος (adj)
beannaithe

αβέρτα (adv)
os ard

αβαείο /a.vaˈi.o/ (n)
mainistir

αβαθής /a.vaˈθis/ (adj)
tanaí

αβαντάζ /a.vanˈtaz/ (n)
brabús

αβαρής (adj)
bán-

αβαρία (n)
damáistigh
  οποιαδήποτε οικονομική ζημιά ή βλάβη, ιδίως σε επιχείρηση, που επέρχεται κατά τη μεταφορά πραγμάτων

αβγό /aˈvɣo/ (n)
ubh

αβγότσουφλο (n)
blaosc uibhe

αβδελλιάζω /a.vðeˈʎa.zo/ (v)
iasc
  (σπάνιο, μεταβατικό συγκολλώ δύο ξύλα (συνήθως σανίδες) ή μέταλλα χρησιμοποιώντας μικρά σιδερένια στοιχεία (ελάσματα) που έχουν το σχήμα βδέλλας

αβεβήλωτος (adj)
dosháraithe

αβεβαιότητα /a.ve.veˈo.ti.ta/ (n)
indeterminación

αβερτοσύνη (n)
oscailteacht

αβιογένεση (n)
aibithghineas

αβιοτικός (adj)
aibitheach

αβοήθητα (adv)
fágtha

αβοκάντο /a.voˈka.do/ (n)
abhacád

αβροδίαιτος (adj)
leice

αβρόφρων (adj)
lách

αβύθιστος (adj)
dobháite

αγάντα
iompair
  (ναυτικός όρος): ναυτικό παράγγελμα για ακινητοποίηση ολόκληρου του σκάφους (από ρυμουλκά), ή και διακινουμένων φορτίων με ανάλογους χειρισμούς των μέσων φορτοεκφορτώσεων (γερανών), ή και με σωματική προσπάθεια για αντιστήριξη αντικειμένου
  γενικότερο επαγγελματικό εργατικό παράγγελμα κατά τις μεταφορές αντικειμένων, οικοσκευών κ.λπ.
  προτροπή για να βάλει κάποιος τα δυνατά του, να αντέξει σε κάποια κατάσταση, ή να κάνει κουράγιο.

αγάπη /aˈɣa.pi/ (n)
grá
  συναίσθημα συμπάθειας, φιλίας ή στοργής καθώς και η έκφρασή του με λόγια ή πράξεις

αγέλη /aˈʝe.li/ (n)
deic

αγένεια /aˈʝe.ni.a/ (n)
boirbe

αγένειος (adj)
amhulchach

αγέρωχος /aˈʝe.ɾo.xos/ (adj)
bródúil

αγίασμα /aˈʝi.a.zma/ (n)
uisce coisricthe

αγίνωτος (adj)
anfhoirfe

αγαθά (n)
earraí

αγαθοεργία /a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a/ (n)
carthanacht

αγαθό /a.ɣaˈθo/ (n)
breá

αγαθός /a.ɣaˈθos/ (adj)
cineálta

αγαθότητα (n)
aerthacht

αγαλμάτιο (n)
deilbhín

αγαλματάκι /a.ɣal.maˈta.ci/ (n)
deilbhín

αγαλματίδιο /a.ɣal.maˈti.ði.o/ (n)
deilbhín

αγαλματοποιός (n)
dealbhóir

αγαμία (n)
aontumha

αγανακτώ /a.ɣa.naˈkto/ (v)
tuirsigh

αγαπάω /a.ɣaˈpa.o/ (v)
ansacht

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/
dil
  που τον αγαπά ένα πρόσωπο
  ο προτιμώμενος, ο εκλεκτός, ο ξεχωριστός
  το ερωτικά προτιμώμενο άτομο

αγαπησιάρικος (adj)
caithiseach

αγαπητικός (n)
muirneach

αγαπητός (adj)
dil

αγαπούλα (n)
a chairde

αγαύη (n)
agáibhe

αγγίζω /aŋˈɟi.zo/ (v)
bain do

αγγαρεία /aŋ.ɡaˈɾi.a/ (n)
crácamas

αγγαρεύω /aŋ.ɡaˈɾe.vo/ (v)
daor

αγγείο /aŋˈɟi.o/ (n)
galún

αγγείωμα /aŋˈɟi.o.ma/ (n)
angóma

αγγειεκτομή (n)
vaiseachtóime

αγγειογραφία (n)
angagrafaíocht

αγγειοδιασταλτικό (n)
soitheachleathóir

αγγειοδιασταλτικός (adj)
soitheachleathóir

αγγειοπλάστης /aŋ.ɟi.oˈpla.stis/ (n)
criadóir

αγγειοπλαστική (n)
criadóireacht

αγγειοχειρουργική /aŋ.ɟi.o.çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
feadánach

αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (n)
ainglice
  (βοτανική, λουλούδι) το κοινό όνομα του φυτού Πιττόσπορον το τομπίρα (Pittosporum tobira)

αγγελικός /aŋ.ɟe.liˈkos/ (adj)
ainglí

αγγελιοφόρος /aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos/ (n)
eachlach

αγγελο- /aŋ.ɟe.lo/
aingeal

αγγελοκρούω /aŋ.ɟe.loˈkɾu.o/ (v)
bás

αγγλικά /aŋ.ɡliˈka/ (n)
Béarla

αγγλικανισμός /aŋ.gli.ka.niˈzmos/ (n)
Anglacánachas

αγγλικανός /aŋ.gli.kaˈnos/ (adj)
Anglacánach

αγγλικό κόρνο
corn Sasanach

αγγλικός /aŋ.ɡliˈkos/ (adj)
Sasanach

αγγλισμός (n)
Béarlachas

αγγλονορμανδικά (n)
Gall

αγγλοσαξονικά (n)
Angla-Shacsainis

αγγλοσαξονικός /aŋ.ɡlo.sa.kso.niˈkos/ (adj)
Angla-Shacsanach

αγγλόφωνος (adj)
Béarlóir
Béarla
  (ουσιαστικοποιημένο) οι αγγλόφωνοι του Καναδά

αγγουριά (n)
cúcamar

αγγουρόσουπα (n)
anraith

αγγούρι /aŋˈɡu.ɾi/ (n)
cúcamar

αγειτόνευτος (adj)
aonarach

αγελάδα /a.ʝeˈla.ða/ (n)
bó, bo
  (θηλαστικό ζώο) μεγαλόσωμο μηρυκαστικό, θηλαστικό, το οποίο που εκτρέφεται κυρίως για το κρέας και το γάλα του, το θηλυκό του βοδιού

αγελαδάρης (n)
buachaill bó

αγελαδινός (adj)
bó

αγενής /a.ʝeˈnis/ (adj)
borb

αγερωχία (n)
airdiúlacht

αγεώργητος (adj)
fódbhán

αγιάζι /aˈʝa.zi/ (n)
cuisne
  διαπεραστικός κρύος αέρας και υγρασία
  πάχνη

αγιασμένος
beannaithe

αγιατολάχ (n)
Ayatollah

αγιοκέρι /a.ʝoˈce.ɾi/ (n)
coinneal

αγιόκλημα /aˈʝo.kli.ma/ (n)
féithleann

αγκάθα (n)
cnámh droma

αγκάθι /aŋˈɡa.θi/ (n)
dealg

αγκίδα (n)
scealp

αγκαζάρω /aŋ.ɡaˈza.ɾo/ (v)
fostaigh

αγκαζέ (adv)
in uillinn a chéile

αγκαλά /aŋ.ɡaˈla/
cé go

αγκαλιά /aŋ.ɡaˈʎa/ (n)
uchtán
  (συνεκδοχικά) οτιδήποτε χωράει στην αγκαλιά
cuach
  (μεταφορικά) η στοργή, η τρυφερότητα

αγκαλιάζω /aŋ.ɡaˈʎa.zo/ (v)
cuach

αγκινάρα /aŋ.ɟiˈna.ɾa/ (n)
bliosán

αγκιστρώνω /aŋ.ɟiˈstɾo.no/ (v)
dorn

αγκιτάτορας (n)
gríosóir

αγκουρέτο (n)
ancaire

αγκράφα (n)
búcla

αγκυροβολώ /aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo/ (v)
ancaire

αγκυροβόλι (n)
taca

αγκωνή (n)
deireadh

αγκύλη /aŋˈɟi.li/ (n)
lúibín cearnach

αγκώνας /aŋˈɡo.nas/ (n)
uillinn

αγλαΐζω /a.ɣlaˈi.zo/ (v)
barr maise a chur ar

αγνισμός (n)
glantach

αγνοούμενος (n)
duine ar iarraidh

αγνοώ /a.γnoˈo/ (v)
aibéiseach

αγνωστικισμός (n)
agnóisí

αγνωστικιστής (n)
agnóisíoch

αγνωστοποίητος (adj)
gan admháil

αγνόηση /aˈɣno.i.si/ (n)
ainbhios

αγνότητα /aˈɣno.ti.ta/ (n)
gile
  η ιδιότητα του αγνού

αγορά /a.ɣoˈɾa/ (n)
margadh
  (χώρος) το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα
  (χώρος) κτήριο που στεγάζει πολλά εμπορικά καταστήματα
  (έννοια) το σύνολο των ανθρώπων που ασχολούνται με τις αγορές και τις πωλήσεις

αγορά εργασίας
margadh an tsaothair

αγοράζω /a.ɣoˈɾa.zo/ (v)
ceannaigh

αγοράκι /a.ɣoˈɾa.ci/ (n)
leanbh

αγορίστικος (adj)
garsún

αγορανομία (n)
acaire

αγοραστής /a.ɣo.ɾaˈstis/ (n)
copar

αγοραφοβία (n)
agrafóibe, uamhan sráide

αγοροκόριτσο (n)
cailín báire

αγουροξυπνημένος
a chlog

αγράμματος (adj)
neamhliteartha

αγρίεμα (n)
ainscian

αγραμματοσύνη (n)
neamhlitearthacht

αγριαχλαδιά /a.ɣɾi.a.xlaˈðʝa/ (n)
piorra

αγριεμός (n)
ainscian

αγριεύομαι (v)
bí

αγρινό /a.ɣɾiˈno/ (n)
caora mouflon

αγριοκαστανιά (n)
crann castán

αγριοκοίταγμα (n)
dallrú

αγριοκοιτάζω (v)
dallrú

αγριοκούναβο /a.ɣɾi.oˈku.na.vo/ (n)
scúnc

αγριοκύμινο (n)
cearbhas

αγριομιλώ (v)
labhair

αγριοπερίστερο /a.ɣɾi.o.peˈɾi.ste.ɾo/ (n)
colm aille

αγριόγατα (n)
fia-chat

αγριόγατος (n)
fia-chat

αγριόκρινος /a.ɣɾiˈo.kɾi.nos/ (n)
glóiriam

αγριόπαπια (n)
lacha

αγριόπευκο (n)
Ostarach

αγριότητα (n)
fiántas

αγριότοπος (n)
iargúltacht

αγριόχηνα /a.ɣɾiˈo.çi.na/ (n)
gé fhiáin

αγριόχοιρος (n)
torc

αγριόχορτο (n)
donán

αγροίκος /aˈɣɾi.kos/ (adj)
abhlóir

αγροικία (n)
aicíocht

αγροκαλλιέργεια /a.ɣɾo.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
talmhaíocht

αγροληψία (n)
tionónta

αγρονομία (n)
geilleagar talmhaíochta

αγροπόντικας (n)
vól

αγροτεμάχιο (n)
ceapach

αγροτικός (adj)
talmhaíoch
  που αναφέρεται, χαρακτηρίζει ή ανήκει στους αγρότες και τη γεωργία

αγρυπνία /a.ɣɾiˈpni.a/ (n)
cathais

αγρόκτημα (n)
feirm

αγρός /aˈɣɾos/ (n)
páirc

αγρότης /aˈɣɾo.tis/ (n)
feirmeoir

αγχίνοια /aŋˈçi.ni.a/ (n)
seanchríonnacht

αγχίνους /aŋˈçi.nus/ (adj)
críonna

αγχιστεία (n)
cleamhnas

αγχωμένος /aŋ.xoˈme.nos/
aiceanta

αγχόνη (n)
croch

αγχώδης /aŋˈxo.ðis/ (adj)
aiceanta

αγχώνω /aŋˈxo.no/ (v)
béim

αγωγή /aɣoˈʝi/ (n)
léann

αγωγιμότητα /aɣo.ʝiˈmo.ti.ta/ (n)
inchonduchtacht

αγωγός /a.ɣoˈɣos/ (n)
píopa
conduchtaire
  ο σωλήνας για τη μεταφορά υγρών ή αερίων

αγωνίζομαι /a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
bí ag coimhlint

αγωνιώδης (adj)
coscrach

αγόρι /aˈɣo.ɾi/ (n)
garsún, buachaill

αγύριστο κεφάλι
ceanndána

αγώι /aˈɣo.i/ (n)
costas

αγώνας /aˈɣo.nas/ (n)
sníomh
  (συνεκδοχικά, συνήθως με κεφαλαίο) το σύνολο των μαχών, ο πόλεμος
  η προσπάθεια
  (στον πληθυντικό) οι αγώνες: οι αθλητικές αναμετρήσεις μεταξύ ομάδων, συλλόγων ή και κρατών, οι οποίες έχουν οργανωθεί μετά από επίσημη ανάθεση σε κάποια πόλη ή κράτος
  η οργανωμένη αναμέτρηση αθλητών ή ομάδων σε ένα συγκεκριμένο άθλημα
cluiche
  (αθλητισμός)

αδάμαστος (adj)
dochloíte

αδάσυντος (adj)
neamh-análaithe

αδέλφι /aˈðel.fi/ (n)
deartháir

αδένας /aˈðe.nas/ (n)
faireog

αδένωμα (n)
adanóma

αδέξιος (adj)
ciotach

αδέσμευτος (adj)
díomhaoin

αδήριτος /aˈði.ɾi.tos/ (adj)
dobhuailte

αδίαντο (n)
cos dhubh

αδίκημα /aˈði.ci.ma/ (n)
aithisiú

αδίστακτα (adv)
gan

αδίστακτος /aˈði.sta.ktos/ (adj)
gan scrupall

αδαημοσύνη (n)
ainbhios

αδαμάντινος (adj)
diamaint

αδαμαντίνη (n)
amáille

αδαμαντωρυχείο (n)
mianach

αδαμαντωρύχος (n)
mianadóir

αδειάζω /aˈðʝa.zo/ (v)
bánaigh

αδελφή /a.ðelˈfi/ (n)
deirfiúr, siúr

αδελφή ψυχή
anamchara

αδελφικός (adj)
bráithriúil

αδελφοσύνη (n)
bráithreachas

αδελφούλης (n)
deartháir

αδελφός /a.ðelˈfos/ (n)
deartháir, bráthair

αδελφότητα /a.ðelˈfo.ti.ta/ (n)
bráithreachas

αδενίνη (n)
adainín

αδενοκαρκίνωμα (n)
adanacarcanóma

αδεξιότητα (n)
amscaíocht

αδερφή /a.ðeɾˈfi/ (n)
aiteach
  (μειωτικό) ομοφυλόφιλος

αδημονία /a.ði.moˈni.a/ (n)
imní

αδημονώ /a.ði.moˈno/ (v)
bí

αδηφάγος (adj)
airceach

αδιάβλητος /aˈði̯a.vli.tos/ (adj)
álainn

αδιάβροχο (n)
cóta báistí

αδιάβροχος (adj)
uiscedhíonach

αδιάκοπα /aˈði̯a.ko.pa/ (adv)
as éadan a chéile

αδιάκοπος /aˈðʝa.ko.pos/ (adj)
síoraí

αδιάκριτος /aˈði̯a.kɾi.tos/ (adj)
béalsceiteach
  που επεμβαίνει στην προσωπική ζωή των άλλων, που δεν έχει διακριτικότητα

αδιάλειπτος (adj)
síor-

αδιάλλακτος (adj)
adhmaint

αδιάντροπος (adj)
dínáireach

αδιάσειστος (adj)
dobhréagnaithe

αδιάφθορος (n)
duine seachanta

αδιάφορα (adv)
ar nós cuma liom

αδιάφορος /aˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
fuarchúiseach

αδιαίρετος (adj)
doroinnte

αδιαβατικός (adj)
aidiabatach

αδιαθεσία /a.ði.a.θeˈsi.a/ (n)
meath-thinneas
  ελαφριά ασθένεια μικρής διάρκειας

αδιαθετώ (v)
míostraigh

αδιακρίτως /a.ði̯aˈkɾi.tos/ (adv)
gan

αδιακρισία (n)
gan

αδιαντροπιά (n)
ainfhéile

αδιαπαιδαγώγητος (adj)
gan oideachas

αδιατάρακτος (adj)
fuarchúiseach

αδιαφορία /a.ði̯a.foˈɾi.a/ (n)
fuarchúis

αδιαφορώ (v)
bí

αδιαφόρετος (adj)
gan mhaith
  που δεν αποφέρει κάτι σε κάποιον, που γίνεται χωρίς όφελος

αδιαχώριστος (adj)
níl dul idir

αδιευθέτητος (adj)
aistreach

αδιευκρίνιστος /a.ði.efˈkɾi.ni.stos/, /a.ði̯efˈkɾi.ni.stos/ (adj)
anfhollas

αδικητής (n)
ciontóir

αδικώ (v)
contráilte

αδιόρατος /a.ðiˈo.ɾa.tos/ (adj)
dofheicthe

αδολεσχία (n)
aighneas

αδράνεια /aˈðɾa.ni.a/ (n)
neamhghníomhaíocht
  το να έχει παραμείνει κάποιος (ή κάτι) αδρανής επί ένα ορισμένο διάστημα
  η ακινησία, η έλλειψη διάθεσης για ενέργεια, δράση
spadántacht
  (φυσική) η ιδιότητα των σωμάτων να αντιστέκονται σε οποιαδήποτε μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης

αδράχτι (n)
eiteán, fearsaid

αδρανώ (v)
fan

αδρεναλίνη (n)
aidréanailín

αδρομερής (adj)
achomair

αδρομερώς (adv)
de ghnáth

αδρόσιστος (adj)
dúchroíoch

αδρότητα /aˈðɾo.ti.ta/ (n)
flúirse

αδυναμία /a.ði.naˈmi.a/ (n)
aimhneart
  έλλειψη δύναμης, δυνατότητας ή δεξιότητας

αδυνατώ /a.ði.naˈto/ (v)
caol

αδύναμος (adj)
aimhneartach

αδύνατος (adj)
lag
  που δεν έχει μεγάλη δύναμη ή δεν είναι ανθεκτικός ή έχει μεγάλη ικανότητα σε κάτι

αειθαλής /a.i.θaˈlis/ (adj)
síorghlas

αεικίνητος /a.iˈci.ni.tos/ (adj)
luaileach

αεικινησία (n)
anbhuain

αεράμυνα (n)
gosaint

αερίζω /a.eˈɾi.zo/ (v)
aeráil

αεραντλία (n)
aerchaidéal

αεργία (n)
sácráilteacht

αερικό (n)
abarthacht

αερικός (adj)
aerach

αερισμός /a.e.ɾiˈzmos/ (n)
aerú

αεριστήρας /a.e.ɾiˈsti.ɾas/ (n)
aerthóir

αεριωθούμενο (adj)
scaird

αεριόφως /a.e.ɾiˈo.fos/ (n)
gás guail

αεριώδης (adj)
gásach

αεροβατώ (v)
eitil

αεροβόλο /a.e.ɾoˈvo.lo/ (n)
aer

αερογραμμή /a.e.ɾo.ɣɾaˈmi/ (n)
aerlíne

αεροδιάδρομος /a.e.ɾoˈði̯a.ðɾo.mos/ (n)
aerchonair

αεροδιαστημικός (adj)
aeraspás

αεροδρόμιο /a.e.ɾoˈðɾo.mi.o/ (n)
aerfort

αεροδυναμική /a.e.ɾo.ði.na.miˈci/ (n)
aeraidinimic

αεροδυναμικός (adj)
aeraidinimiciúil

αεροζόλ (n)
aerasól

αεροθερμόμετρο (n)
teirmiméadar

αερολογία (n)
aereolaíocht

αερολογώ /a.e.ɾo.loˈɣo/ (v)
aer

αερομεταφερόμενος /a.e.ɾo.me.ta.feˈɾo.me.nos/
aerbheirthe
  που μεταφέρεται με εναέριο μεταφορικό μέσο (όπως με αεροπλάνο, ελικόπτερο)
  που διαδίδεται μέσω του αέρα (όπως ο ήχος, ιοί, ουσίες)

αερομεταφορά (n)
aer

αεροναυπηγική /a.e.ɾo.naf.pi.ʝiˈci/ (n)
aerloingseoireacht

αεροναυτική /a.e.ɾo.na.ftiˈci/ (n)
aerloingseoireacht

αεροναυτικός /a.e.ɾo.na.ftiˈkos/ (adj)
aerloingseoireacht

αεροπλάνο /a.e.ɾoˈpla.no/ (n)
eitleán
  (μέσο μεταφορών, αεροπορικός όρος) πτητική συσκευή, βαρύτερη από τον αέρα, που πετά χάρη στην εμφάνιση δυναμικής άνωσης στις επιφάνειες των φτερών του

αεροπλανοφόρο /a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo/ (n)
iompróir aerárthaí

αεροπλοΐα (n)
eitlíocht

αεροπλοϊμότητα /a.e.ɾo.ploiˈmo.ti.ta/ (n)
acmhainn eitleoireachta

αεροπορία (n)
eitlíocht
  (ειδικότερα) η Πολεμική Αεροπορία

αεροπορική βάση /a.e.ɾo.po.ɾiˈci ˈva.si/
aerionad

αεροπορικώς /a.e.ɾo.po.ɾiˈkos/ (adv)
aerárthach

αεροπόρος (n)
eitleoir

αεροσκάφος /a.e.ɾoˈska.fos/ (n)
aerárthach

αεροστατική (n)
aerastataic

αεροστατικός (adj)
aerastataic

αεροστεγής (adj)
aerdhíonach

αεροστρόβιλος (n)
gástuirbín

αεροσυνοδός (n)
aeróstach

αεροτομή (n)
aereiteog

αεροφωτογραφία (n)
aer-ghrianghrafadóireacht

αεροφόρος (adj)
aer

αεροχείμαρρος (n)
scairdsruth

αερόβιος (adj)
aeróbach

αερόλιθος (n)
aerailít

αερόσακος /a.eˈɾo.sa.kos/ (n)
mála aeir

αερόστατο /a.eˈɾo.sta.to/ (n)
balún

αερόφρενο /a.eˈɾo.fɾe.no/ (n)
aerchoscán

αερόφωνο (n)
aerafón

αερόψυκτος (adj)
aerfhuaraithe

αερώδης (adj)
aerga

αετίνα (n)
iolar

αετονύχης (n)
cúigleáil

αετοφωλιά (n)
crannóg

αετός /a.eˈtos/ (n)
iolar, fiolar
  (πτηνό) αρπακτικό πουλί

αζήμιος (adj)
neamhdhíobhálach

αζαλέα (n)
asáilia

αζεριανά /a.ze.ɾi.aˈna/ (n)
Asarbaiseáinis

αζερικός /a.ze.ɾiˈkos/ (adj)
Asarbaiseánach

αζευγάρωτος (adj)
aonarach
  (λαϊκότροπο) που δεν έχει (ή δεν μπορεί να) ζευγαρώσει
  που δεν (μπορεί να) αποτελεί ζευγάρι με κάποιο(ν) άλλο(ν)
  που δεν έχει (ή δεν μπορεί) να οργωθεί

αζιμουθιακός (adj)
asamatach

αζιμούθιο /a.ziˈmu.θi.o/ (n)
asamat

αζυγοστάθμιστος (adj)
míchothrom

αζωικός (adj)
asóch

αζωτούχος /a.zoˈtu.xos/ (adj)
nítrigineach

αηδία /a.iˈði.a/ (n)
déistin

αηδιάζω (v)
bí

αηδιαστικός /a.i.ði.a.stiˈkos/ (adj)
déistineach

αηδόνι /ai̯ˈðo.ni/ (n)
filiméala

αθάνατος (adj)
bithbheo

αθερίνα /a.θeˈɾi.na/ (n)
cualarach

αθεϊσμός /a.θe.iˈzmos/ (n)
aindiachas

αθεϊστής (n)
aindiachaí

αθεϊστικός (adj)
aindiach

αθηναιοβυζαντινός /a.θi.ne.o.vi.zan.diˈnos/ (adj)
Biosántach

αθηναϊκός /a.θi.na.iˈkos/ (adj)
Aithneach

αθλητής /a.θliˈtis/ (n)
lúthchleasaí

αθλητισμός (n)
lúthchleasaíocht

αθλιότητα /a.θliˈo.ti.ta/ (n)
aimléis
  σε απαίσια κατάσταση

αθλοπαιδιά /a.θlo.pe.ðiˈa/ (n)
imirt

αθορύβητος (adj)
fuarchúiseach

αθροίζω (v)
suimigh

αθρυμμάτιστος (adj)
neamhcheansaithe

αθρόος (adj)
sliabhraon

αθυμία (n)
anaoibh

αθόλωτος (adj)
glé

αθόρυβα (adv)
gan

αθόρυβος (adj)
i do thost

αθώος (adj)
neamhchiontach
  αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία

αθώρητος (adj)
gan fheiceáil

αιγαιακός (adj)
Aeigéach

αιγιαλός (n)
trá

αιγυπτιακός /e.ʝi.pti.aˈkos/ (adj)
Éigipteach

αιδήμων (adj)
stuama

αιδεσιμότατος /e.ðe.siˈmo.ta.tos/ (n)
urramach

αιδημοσύνη (n)
cotadh

αιδοίο /eˈði.o/ (n)
pit

αιθάλη (n)
súiche

αιθάνιο /eˈθa.ni.o/ (n)
eatán

αιθέριος /eˈθe.ɾi.os/ (adj)
aerga

αιθίνιο (n)
eitín

αιθαλομίχλη /e.θa.loˈmi.xli/ (n)
toitcheo

αιθεροβάμων (n)
útóipeach

αιθριάζω (v)
fuascail

αιθυλένιο (n)
eitiléin

αιθύλιο (n)
eitil

αιλουροειδές /e.lu.ɾo.iˈðes/ (n)
catúil

αιλουροειδής /e.lu.ɾo.iˈðis/ (adj)
catúil

αιματηρός /e.ma.tiˈɾos/ (adj)
crólinnteach

αιματοκύλισμα (n)
sreangshúil

αιματολογικός (adj)
cuir fuil

αιματοσκοπία (n)
tástáil fola

αιματουρία (n)
fual fola

αιματοχυσία /e.ma.to.çiˈsi.a/ (n)
doirteadh fola

αιμο-
haema-

αιμοβορία (n)
ainiocht

αιμοδιψής (adj)
fuilteach

αιμοδιψία (n)
cíocras fola

αιμομιξία /e.mo.miˈksi.a/ (n)
ciorrú coil

αιμοπετάλιο /e.mo.peˈta.li.o/ (n)
pláitín

αιμορραγία /e.mo.ɾaˈʝi.a/ (n)
cuir fuil

αιμορραγώ (v)
cuir fuil

αιμορροΐδα (n)
fíocas

αιμοσφαιρίνη /e.mo.sfeˈɾi.ni/ (n)
haemaglóibin

αιμοφόρο αγγείο
fuileadán

αιμοχαρής (adj)
fuilteach

αιμωδία /e.moˈði.a/ (n)
eanglach

αιμόφυρτος /eˈmo.fiɾ.tos/ (adj)
corcraigh

αιολικό πάρκο
feirm ghaoithe

αιολικός /e.o.liˈkos/ (adj)
gaoth

αιρετικός /e.ɾe.tiˈkos/ (adj)
eiriceach
  (θρησκεία) που έχει σχέση με αίρεση ή την υποστηρίζει
  (μεταφορικά) που έχει διαφορετικές απόψεις από τις συνηθισμένες
  (ουσιαστικοποιημένο) ο αιρετικός

αιρετός (adj)
togh

αισθάνομαι /eˈsθa.no.me/ (v)
airigh
  αντιλαμβάνομαι κάτι με τις αισθήσεις, κυρίως με την αίσθηση της αφής ή της όσφρησης

αισθηματικός (adj)
ansacht

αισθησιοκρατία /e.sθi.si.o.kɾaˈti.a/ (n)
céadfaíochas

αισθητήρας (n)
braiteoir

αισθητήριος /e.sθiˈti.ɾi.os/ (adj)
braistint
  ο σχετικός με τις αισθήσεις
céadfach
  (ουσιαστικοποιημένο) → δείτε τη λέξη αισθητήριο (ουδέτερο)

αισθητηριακός (adj)
céadfach

αισθητική /e.sθi.tiˈci/ (n)
aeistéitic

αισθητικός (adj)
aeistéitic
  που αναφέρεται στην ομορφιά και την αισθητική ως κλάδο της φιλοσοφίας
  σχετικός με την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος
  (ιατρική) σχετικός με τις αισθήσεις

αισθητικός (n)
sciamhlann
  (επάγγελμα) που ασχολείται επαγγελματικά με την ομορφιά και την περιποίηση του ανθρώπινου σώματος, π.χ. των μαλλιών, των νυχιών, του προσώπου

αισθητικότητα (n)
íogaireacht

αισθητότητα (n)
céadfacht

αισιοδοξώ (v)
bí

αισχροκέρδεια (n)
brabúsaíocht

αισχροκερδής (adj)
amhas

αισχρολόγος (adj)
diamhaslach

αισχρός (adj)
graosta

αισχύνη /eˈsçi.ni/ (n)
adhnáire

αισχύνομαι /eˈsçi.no.me/ (v)
adhnáire

αιτία (n)
réasún

αιτιατική /e.ti.a.tiˈci/ (n)
áinsíoch

αιτιατό (n)
airnéis
  το αποτέλεσμα που συνδέεται με μια αιτία

αιτιολογία /e.ti.o.loˈʝi.a/ (n)
réasún

αιτιολόγηση /e.ti.oˈlo.ʝi.si/ (n)
réasún

αιτούμαι (v)
iarr

αιτώ /eˈto/ (v)
iarr

αιφνιδιάζομαι (v)
bí

αιφνιδιάζω (v)
cuir ionadh ar

αιφνιδιασμός (n)
breith amuigh ar

αιχμάλωτος /exˈma.lo.tos/ (n)
braighdeanach

αιχμή (n)
bior

αιχμαλωσία (n)
broid

αιχμαλωτίζω (v)
gabháil

αιχμηρότητα (n)
aichre

αιωρούμαι /e.oˈɾu.me/ (v)
ainligh
seol
  (για κάτι κακό) είμαι αντιληπτή απειλή

αιωρώ (v)
luascán

αιώνας /eˈo.nas/ (n)
aois
  χρονική περίοδος εκατό (100) ετών (με σύστημα χρονολόγησης που χρησιμοποιεί την περίοδο 100 ετών)
  περίοδος της ιστορίας που χαρακτηρίζεται από την παρουσία και το έργο μιας προσωπικότητας ή την επίδραση μιας κοινωνικής, τεχνολογικής κλπ εξέλιξης
  (γεωλογία) γεωλογική περίοδος (και με κεφαλαίο: Αιώνας)

αιώνιος (adj)
síoraí

αιώρα /eˈo.ɾa/ (n)
leaba luascáin, ámóg

ακάθαρτος (adj)
cáidheach

ακάθεκτος /aˈka.θe.ktos/ (adj)
tobann

ακάλυπτος (adj)
conradh

ακένωτος (adj)
do-ídithe

ακέραιος (adj)
slánuimhir
  (μαθηματικά) καθένας από τους αριθμούς του συνόλου \mathbb{Z}, το μηδέν ή φυσικός αριθμός με αρνητικό ή θετικό πρόσημο

ακίδα /aˈci.ða/ (n)
biorán

ακίνδυνος (adj)
neamhdhíobhálach

ακίνητος /aˈci.ni.tos/ (adj)
ar fad

ακαβάλητος /a.kaˈva.li.tos/ (adj)
neamhcheansaithe

ακαδημία /a.ka.ðiˈmi.a/ (n)
acadamh

ακαδημαϊκός (n)
acadúil

ακαζού (n)
mahagaine

ακαθάριστος (adj)
comhlán
  (οικονομία) (για μισθό, προϊόν, κ.α.) που περιέχει διάφορα ποσά τα οποία πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν προτού καταβληθεί

ακαθισιά /a.ka.θiˈsça/ (n)
anbhuain

ακαθόριστος (adj)
neamhchinntithe

ακακία /a.kaˈci.a/ (n)
acaicia

ακαλαίσθητος (adj)
gairéadach

ακαλλιέργητος (adj)
fódbhán

ακανθοκυτταρικός (adj)
cill

ακανθόχοιρος (n)
torcán

ακανθώδης /a.kanˈθo.ðis/ (adj)
deilgneach

ακανόνιστος /a.kaˈno.ni.stos/ (adj)
neamhrialta

ακαριαίος /a.ka.ɾiˈe.os/ (adj)
láithreach

ακαρνανικός /a.kaɾ.na.niˈkos/ (adj)
Acarnánach

ακαρπία (n)
neamhthorthúlacht

ακατάλληλος (adj)
mí-oiriúnach

ακατάπαυστα (adv)
gan

ακατάπαυστος (adj)
síor-

ακατάρτιστος (adj)
aibéiseach

ακατάσβεστος (adj)
dochloíte
  (μεταφορικά) (για έντονο συναίσθημα) που δεν χαλιναγωγείται, που δεν κατασιγάζει, δεν καταλαγιάζει, δεν καταπραϋνεται

ακατάστατος /a.kaˈta.sta.tos/ (adj)
míshlachtmhar

ακατέργαστος /a.kaˈteɾ.ɣa.stos/ (adj)
amh

ακαταβύθιστος (adj)
dobháite

ακαταγώνιστος (adj)
dochloíte

ακαταδίωκτος (adj)
imdhíonach

ακαταδεξιά (n)
ardnós

ακαταλόγιστο (n)
neamhfhreagracht

ακαταλόγιστος (adj)
neamhfhreagrach

ακατανίκητος /a.ka.taˈni.ci.tos/ (adj)
dochloíte

ακαταπάτητος (adj)
dosháraithe

ακατασκεύαστος (adj)
anullamh

ακαταστάλαχτος (adj)
aistreach

ακαταστασία (n)
praiseach

ακαταστασικός (adj)
gan stát

ακατονόμαστος (adj)
salach

ακεραιότητα (n)
ionracas

ακερδής (adj)
neamhbhrabúsach

ακετυλοσαλικυλικό οξύ
aigéad aicéitiolsalaicileach

ακετόνη /a.ceˈto.ni/ (n)
aicéatón

ακηδία /a.ciˈði.a/ (n)
leibideacht

ακκαδικά /a.ka.ðiˈka/ (n)
Acáidis

ακκαδικός /a.ka.ðiˈkos/ (adj)
Acáidis

ακλόνητος (adj)
buanseasmhach

ακμή /akˈmi/ (n)
colbha
  (γεωμετρία, στερεομετρία) το ευθύγραμμο τμήμα που αποτελεί την τομή δύο γειτονικών εδρών ενός στερεού, δηλ. το σημείο στο οποίο τα άκρα της μιας έδρας ενώνονται με τα άκρα της επόμενης
aicne
  η άκρη, η κόψη

ακμαίος /akˈme.os/ (adj)
faoi bhláth

ακοή /a.koˈi/ (n)
éisteacht

ακοίμητος /aˈci.mi.tos/ (adj)
aireach
  (μεταφορικά, λογοτεχνικό) που είναι πάντα σε εγρήγορση

ακολουθία (n)
seicheamh
  η λογική σειρά σκέψης, λόγου και πράξης, η συνεχής και συνεκτική διαδοχή τους
  (μαθηματικά) κάθε συνάρτηση που έχει σαν πεδίο ορισμού το σύνολο των φυσικών αριθμών
  (πληροφορική) κατηγορία δομών δεδομένων (data structures) που έχουν χαρακτηριστικά ακολουθίας, όπως ο πίνακας (array), η λίστα (list), η πλειάδα (tuple), η συμβολοσειρά (string), κλπ
feidhmeannas
  (θρησκεία) η ιεροτελεστία με λατρευτικό χαρακτήρα, τακτική ή έκτακτη, που καθορίζεται από το τυπικό της Εκκλησίας και σχετίζεται με τη Θεία Λειτουργία

ακολούθημα (n)
iarmhairt

ακολούθως (adv)
ina dhiaidh sin

ακομπανιάρισμα /a.kom.paˈɲa.ɾi.zma/ (n)
tionlacan

ακομπανιάρω (v)
comóir

ακομπανιαμέντο /a.kom.pa.ɲaˈmen.to/ (n)
tionlacan

ακονίζω /a.koˈni.zo/ (v)
faobhraigh

ακοομέτρηση (n)
closmhéadracht

ακοομετρία (n)
closmhéadracht

ακορντεονίστας (n)
cairdíneoir

ακορντεόν /a.koɾ.deˈon/ (n)
cairdín

ακοστάρω (v)
cósta

ακουμπάω /a.kumˈba.o/ (v)
bain do

ακουολόγος (n)
cluaslia

ακουστική (n)
acústaic
  κλάδος της επιστήμης της φυσικής που μελετά τον ήχο
  η μετάδοση του ήχου σε κάποιο χώρο

ακουστική κιθάρα
giotár acústach

ακουστικό (n)
cluasán
gabhdán
  (ειδικότερα) το μέρος ενός τηλεφώνου που ακουμπάμε στο αφτί μας για να ακούσουμε

ακουστικός /a.ku.stiˈkos/ (adj)
acústach

ακουστικότητα (n)
acústaic

ακοόγραμμα /a.koˈo.ɣɾa.ma/ (n)
closghram

ακοόμετρο /a.koˈo.me.tɾo/ (n)
closmhéadar

ακούραστος (adj)
dochloíte

ακούω /aˈku.o/ (v)
cluin, clois
  (αμετάβατο) έχω την αίσθηση της ακοής

ακράτεια /aˈkɾa.ti.a/ (n)
ainriantacht
  (ιατρική) η πάθηση ασθενούς ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατήσει τις απεκκρίσεις

ακρίβεια /aˈkɾi.vi.a/ /aˈkɾi.vʝa/ (n)
saol
  η ιδιότητα του «ακριβός»: το να πουλιούνται προϊόντα ή να παρέχονται υπηρεσίες πολύ ακριβά, με μεγάλο κόστος
cruinneas
  που είναι χωρίς [ατέλεια|ατέλειες]], χωρίς σφάλμα

ακρίδα /aˈkɾi.ða/ (n)
dreoilín teaspaigh

ακρίτας /aˈkɾi.tas/ (n)
urphost

ακραία (adv)
cumasach

ακρασία (n)
ainriantacht

ακρατής (adj)
neamhchoinneálach

ακρεμόνας (n)
seiríf

ακριβά (adv)
a chara

ακριβής /a.kɾiˈvis/ (adj)
baileach

ακριβαίνω /a.kɾiˈve.no/ (v)
cuir suas
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο ακριβό, του ανεβάζω την τιμή

ακριβολογία (n)
beadaíocht

ακριβός /a.kɾiˈvos/ (adj)
costasach, daor

ακριβώς /a.kɾiˈvos/ (adv)
go díreach

ακροαματικότητα /a.kɾo.a.ma.tiˈko.ti.ta/ (n)
grád

ακροαστικά (n)
cliabhéisteacht

ακροβάτης /a.kɾoˈva.tis/ (n)
cleasaí

ακροβυστία (n)
forchraiceann

ακρογιαλιά /a.kɾo.ʝaˈʎa/ (n)
easna

ακροδάχτυλο /a.kɾoˈða.xti.lo/ (n)
síneadh láimhe

ακροκεντρικός /a.cɾo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
acraiceintreach

ακροκιβώτιο (n)
pacáil

ακρολοφία (n)
buaic capaill
  (ανατομία) προεξέχων σχηματισμός σε οστό, νεύρο κ.λπ.

ακρομεγαλία /a.kɾo.me.ɣaˈli.a/ (n)
acraimeigileacht

ακροποδητί /a.kɾo.po.ðiˈti/ (adv)
ar na barraicíní

ακροποσθία (n)
forchraiceann

ακροστασία (n)
barraicín

ακροστιχίδα (n)
acrastaic

ακροφοβία (n)
acrafóibe

ακρυλικό (n)
aicrileach

ακρυλικός /a.kri.liˈkos/ (adj)
aicrileach

ακρυλονιτρίλιο (n)
aicrilinítríl

ακρωνύμιο (n)
acrainm

ακρωτήριο /a.kɾoˈti.ɾi.o/ (n)
barr
  (γεωγραφία) τμήμα της ξηράς που εισέρχεται βαθιά στη θάλασσα (και ακρωτήρι)

ακρωτηριασμός (n)
teascadh

ακρόαση /aˈkɾo.a.si/ (n)
éisteacht

ακρόπρωρο (n)
dealbh tosaigh

ακρόσωμα /aˈkɾo.so.ma/ (n)
acrasóm

ακρώρεια (n)
iomaire

ακτή (n)
cósta

ακτήμονας (n)
gan
  που είναι ακτήμονας, δεν έχει χτήματα

ακτίνα /aˈkti.na/ (n)
ga
  γραμμή φωτός (ή παρόμοιας ακτινοβολίας)
  (γεωμετρία)

ακτίνες Χ
X-ghathach

ακτίνιο (n)
achtainiam

ακταιωρός /a.kte.oˈɾos/ (n)
galún
  (ναυτικός όρος) σκάφος του λιμενικού σώματος ή του πολεμικού ναυτικού που περιπολώντας επιβλέπει και φυλάσσει τις ακτές

ακτινίδιο (n)
cíobhaí

ακτινοβολία /a.kti.no.voˈli.a/ (n)
radaíocht

ακτινοβόλος /a.kti.noˈvo.los/ (adj)
lonrach

ακτινογραφικός /a.kti.no.ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
radagrafach

ακτινογραφώ /a.kti.no.ɣɾaˈfo/ (v)
X-ghathach

ακτινολογία (n)
raideolaíocht

ακτινολόγος (n)
raideolaí

ακτοφυλακή (n)
corp

ακυρίευτος /a.ciˈɾi.e.ftos/ (adj)
dochloíte

ακυρωσία (n)
an

ακυρώνω /a.ciˈɾo.no/ (v)
cealaigh

ακόλαστος /aˈko.la.stos/ (adj)
ainrianta
  που ζει μια ζωή γεμάτη ακολασίες, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ηθικού φραγμού και παράδοση στις ηδονές, ιδιαίτερα τις γενετήσιες

ακόμη /aˈko.mi/ (adv)
i dtólamh

ακόμη και
fiú

ακόμιστος (adj)
gan seachadadh

ακόντιο /aˈkon.dio/ (n)
sleá

ακόρδωτος (adj)
airdiúil

ακόρεστος /aˈko.ɾe.stos/ (adj)
neamhsháithithe

ακύμαντος (adj)
calma

αλάβαστρο /aˈla.va.stɾo/ (n)
albastar

αλάργα (adv)
ar fad

αλάτι /aˈla.ti/ (n)
salann

αλέθω (v)
meil

αλέτρι (n)
céachta

αλήθεια /aˈli.θi.a/ (n)
fírinne

αλήστου μνήμης
dodhearmadta

αλί
abhó

αλίευση (n)
iascaireacht

αλίμονο
abhó

αλαβάρδα /a.laˈvaɾ.ða/ (n)
halbard

αλαζονεία /a.la.zoˈni.a/ (n)
anuaill

αλαζονικός /a.la.zo.niˈkos/ (adj)
ainteann

αλαζόνας (n)
ainteann

αλαλάζω (v)
allagar

αλαλαγή (n)
allagar

αλαμπής (adj)
múisiamach

αλαμπουρνέζικα /a.la.buɾˈne.zi.ka/ /a.lam.buɾˈne.zi.ka/ (n)
gibiris

αλανίνη (n)
alainín

αλανιάρης (n)
liairne

αλατωρυχείο (n)
salann

αλατόνερο /a.laˈto.ne.ɾo/ (n)
sáile

αλβανικά (n)
Albáinis

αλβανικός /al.va.niˈkos/ (adj)
Albánach

αλγεβρικός (adj)
ailgéabrach

αλγεινός (adj)
léanmhar

αλγώ (v)
buair

αλδεΰδη (n)
aildéad

αλείφομαι (v)
leath

αλείφω (v)
smearadh

αλειφατικός (adj)
alafatach

αλεξήλιο (n)
sciath

αλεξίπτωτο /a.leˈksi.pto.to/ (n)
paraisiút

αλεξίπυρος (adj)
dódhíonach

αλεξικέραυνο (n)
conduchtaire tintrí

αλεποπορδή /a.le.po.poɾˈði/ (n)
bolg béice

αλεπουδίσιος (adj)
mealltach

αλεπού /a.leˈpu/ (n)
sionnach, madra rua
  (θηλαστικό ζώο) μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα, που ανήκει στην οικογένεια των Κυνοειδών

αλεπότρυπα (n)
uachais

αλετρίζω (v)
treabh

αλετροπόδι (n)
iarnach

αλευροειδής (adj)
plúrach

αλευροποιώ (v)
meil

αλευρώδης (adj)
plúrach

αλεύρι /aˈle.vɾi/ (n)
plúr

αληγείς άνεμοι /a.liˈʝis ˈa.ne.mi/
trádghaoth

αληθής /a.liˈθis/ (adj)
fíor

αληθεύω /a.liˈθe.vo/ (v)
ceart
fíor
  (συνήθως στο γ' πρόσωπο, απρόσωπο) → δείτε τη λέξη αληθεύει

αληθινά /a.li.θiˈna/ (adv)
dáiríre

αληθινός /a.li.θiˈnos/ (adj)
fíor

αληθοφανέστερος (adj)
sochreidte

αληθοφανής (adj)
sochreidte

αλησμόνητος (adj)
dodhearmadta

αλιγάτορας (n)
ailigéadar

αλιεία (n)
iascaireacht

αλιευτικό (n)
bád

αλιευτικός (adj)
iascaireacht

αλιεύω /a.liˈe.vo/ (v)
iasc

αλιζαρίνη (n)
alasairin

αλισίβα (n)
buac

αλιτήριος (adj)
bithiúnach

αλκάλιο (n)
alcaile

αλκάνιο (n)
alcán

αλκαλική γαία
miotal cré-alcaileach

αλκαλικός (adj)
alcaileach

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (adj)
alcólach
  (χημεία) ο αναφερόμενος στις αλκοόλες

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (n)
alcólach
  (ουσιαστικοποιημένο) που είναι αλκοολικός

αλκοολούχος (adj)
alcólach

αλκοόλ (n)
alcól

αλκυόνα (n)
ailcín

αλκύλιο (n)
ailcil

αλλά /aˈla/
ach

αλλάζω /aˈla.zo/ (v)
athraigh

αλλήθωρος (adj)
claonsúileach

αλλήλιο (n)
ailléil

αλλήλων
a chéile

αλλίο (n)
ailléil

αλλαγή /a.laˈʝi/ (n)
athrú

αλλαντίαση (n)
botalas

αλλεργία /a.leɾˈʝi.a/ (n)
ailléirge

αλλεργικός (n)
ailléirgeach

αλλεργιολόγος (n)
ailléirgeoir

αλληγορία /a.li.ɣoˈɾi.a/ (n)
fáthchiall

αλληθωρίζω (v)
fiarshúil a bheith ionat

αλληθώρισμα (n)
fiarshúil

αλληλασφάλεια (n)
táille árachais

αλληλεγγύη /a.li.leŋˈɟi.i/ (n)
dlúthpháirtíocht

αλληλεπίδραση /al.li.leˈpi.ðɾa.si/ (n)
caidreamh
  η αμοιβαία επίδραση μεταξύ δύο προσώπων ή συστημάτων

αλληλοβοήθεια (n)
cabhair

αλληλοβοηθητικός (adj)
cabhair

αλληλοδιάδοχος (adj)
ailtéarnaigh

αλληλοεξοντωτικός (adj)
arganach

αλληλοπαθής /a.li.lo.paˈθis/ (adj)
aisfhillteach
  άλλη μορφή του αλληλοπαθητικός (γραμματική) άλλη μορφή του αλληλοπαθητικός

αλληλοπαθητικός (adj)
ailléileapatach
  (βοτανική) που έχει σχέση με την αλληλοπάθεια ή αναφέρεται σ’ αυτή

αλληλοσυγκρουόμενος /a.li.lo.siŋ.ɡɾuˈo.me.nos/
bréagnaitheach

αλληλουχία /a.li.luˈçi.a/ (n)
seicheamh

αλληλουχώ (v)
seicheamh

αλληλοϋποστήριξη (n)
cabhair

αλληλούια /a.liˈlu.i.a/
aililiú

αλλοίωση (n)
aimseach
  (μουσική) σύμβολο που αλλοιώνει το ύψος ενός φθόγγου

αλλοδαπός /a.lo.ðaˈpos/ (n)
eachtrannach

αλλοεθνής (adj)
allúrach

αλλοιώνω (v)
loit

αλλοκοτιά (n)
aduaine

αλλομετρία (n)
allaiméadracht

αλλομετρικός (adj)
allaiméadrach

αλλοτινός (adj)
fadó

αλλοτροπικός (adj)
allatrópach

αλλοφροσύνη (n)
buile

αλλούβιο /aˈlu.vi.o/ (n)
glár

αλλούβιος /aˈlu.vi.os/ (adj)
glárach

αλλόδοξος (adj)
heitreadocsach

αλλόκοτος (adj)
aerachtúil

αλλόφωνο /aˈlo.fo.no/ (n)
allafón

αλμανάκ (n)
almanag

αλμπίνος (n)
ailbíneach

αλμυρότητα (n)
salandacht

αλμύρα (n)
salandacht

αλογοουρά (n)
pónaí

αλογόμυγα (n)
creabhar
  (έντομο) χοντρή μύγα της οποίας το θηλυκό τρέφεται από το αίμα των ζώων

αλοιφή /a.liˈfi/ (n)
ungadh

αλουμίνα (n)
alúmana

αλουμίνιο /a.luˈmi.ni.o/ (n)
alúmanam

αλουμινένιος /a.lu.miˈne.ɲos/ (adj)
alúmanam

αλουμινόχαρτο (n)
scragall alúmanaim

αλπακά (n)
alpaca

αλπακάς (n)
olann alpaca

αλπικός (adj)
Alpach

αλσατικά (n)
Alsáisis

αλσατικός /al.sa.tiˈkos/ (adj)
Alsáiseach

αλτ
tarraing suas

αλτάνα (n)
ceapach bláthanna

αλτήρας (n)
tromán lúith

αλτερνατίβα (n)
rogha

αλτρουισμός (n)
altrúchas

αλυκή (n)
abar

αλυσίδα /a.liˈsi.ða/ (n)
slabhra

αλυσιδωτός (adj)
deilbh

αλυσμός (n)
crá

αλυσοδένω (v)
iarnach

αλυσοειδής /a.li.so.iˈðis/ (adj)
cuar

αλυτάρχης /a.liˈtaɾ.çis/ (n)
maor

αλφάβητο /alˈfa.vi.to/ (n)
aibítir

αλφάδι (adv)
leibhéal

αλφαβητάριο /al.fa.viˈta.ɾi.o/ (n)
bunleabhar

αλφαβητικός (adj)
aibítre

αλφαβητισμός (n)
litearthacht

αλφαδιά (n)
céim

αλφαδιάζω (v)
céim

αλφαδιασμένος
sruthlaigh

αλφισμός (n)
ailbíneachas

αλχημεία /al.çiˈmia/ (n)
ailceimic

αλχημικός (adj)
rúnda
  μυστηριώδης

αλχημιστής (n)
ailceimiceoir

αλωπεκή /a.lo.peˈci/ (n)
meang
  (μεταφορικά) τέχνασμα, δόλος, πονηριά

αλόη /aˈlo.i/ (n)
aló

αλύπητος /aˈli.pi.tos/ (adj)
neamhthrócaireach

αλύχτημα (n)
sceamh

αλώνι (n)
urlár buailte

αμάθεια (n)
neamhlitearthacht

αμάλαγος (adj)
aindiúideach
  που δεν υποχωρεί, δεν μεταπείθεται

αμάλγαμα /a.ˈmal.ɣa.ma/ (n)
cumasc

αμάν /aˈman/ /ˈaˈman/
feann

αμάνικος (adj)
gan mhuinchillí

αμάξι (n)
carr

αμάξωμα /aˈma.kso.ma/ (n)
bus

αμάρα (n)
clóáca

αμάραντος (n)
amarantas
  (φυτό) αγριολούλουδο με την επιστημονική ονομασία Λειμώνιο το Κολπωτό, που μαραίνεται δύσκολα. Ο ελίχρυσος.
  Αμάραντος: τοπωνύμιο πολλών ελληνικών τόπων

αμάρτημα /aˈmaɾ.ti.ma/ (n)
peaca

αμέθυστος (n)
aimitis

αμέριμνα (adv)
réidh

αμέριμνος (adj)
neamhbhuartha

αμέρωτος (adj)
dochloíte

αμήν /aˈmin/
áiméan

αμίαντος (n)
aispeist
  (ορυκτολογία) ομάδα διαφορετικών πυριτικών ορυκτών που αποτελούνται από ίνες, που παλιότερα χρησιμοποιούνταν συχνά, σήμερα όμως η χρήση τους έχει απαγορευθεί, επειδή η εισπνοή τους προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων

αμίδιο /aˈmi.ði.o/ (n)
aimíd

αμίνη /aˈmi.ni/ (n)
aimín

αμαζόνα (n)
banghaiscíoch

αμαθής (adj)
aibéiseach

αμακατζής (n)
failpéir

αμαλγαμάτωση (n)
cumasc

αμανίκωτος (adj)
gan mhuinchillí
  (αφορά ρούχα) χωρίς μανίκια
  (αφορά ανθρώπους) χωρίς μανίκια

αμαξάδα /a.maˈksa.ða/ (n)
bagair

αμαξάς (n)
maide mór

αμαξοστοιχία (n)
traein

αμαρτάνω (v)
peacaigh

αμαρτία /a.maɾˈti.a/ (n)
peaca

αμαρτωλός (n)
peacach

αμαρυλλίδα (n)
amairillídí

αμαυρότητα (n)
laige

αμαυρώνω /a.maˈvɾo.no/ (v)
salaigh

αμαχητί (adv)
cath

αμβλύς /aɱˈvlis/ (adj)
múisiamach
  που στην άκρη του είναι κάπως πλατύς κι όχι οξύς ή μυτερός
  που η έντασή του δεν είναι μεγάλη

αμβροσία (n)
ambróise

αμείλικτος (adj)
gan staonadh

αμείωτος /aˈmi.o.tos/ (adj)
dochloíte

αμεθόδευτος (adj)
neamhrialta

αμελλητί (adv)
faillí

αμελώ (v)
faillí

αμελώς (adv)
ar nós cuma liom

αμερίκιο /a.meˈɾi.ci.o/ (n)
aimeiriciam

αμερικανικός /a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
Meiriceánach

αμεροληψία (n)
neamhchlaontacht

αμεσότητα (n)
neamh-mheánacht
  το να γίνεται κάτι άμεσα, χωρίς την μεσολάβηση ή την παρεμβολή κάποιου

αμετάβατος (adj)
neamhaistreach

αμετακίνητος (adj)
diongbháilte

αμετροέπεια (n)
foclachas

αμινοξύ /a.mi.noˈksi/ (n)
aimínaigéad

αμιράς (n)
éimír

αμμοδοχείο (n)
bosca gainimh

αμμοθύελλα /a.moˈθi.e.la/ (n)
doineann

αμμουδερός (adj)
gaineamh

αμμουδιά /a.muˈðʝa/ (n)
trá

αμμοχάλικο (n)
gairbhéal

αμμούδα (n)
trá

αμμωνία (n)
amóinia

αμμόλιθος (n)
cloch ghainimh

αμμώδης (adj)
gaineamh

αμνήμων (adj)
dearmadach

αμνήστευση (n)
maithiúnas

αμνήστευτος (adj)
díomhaoin
  (κυριολεκτικά) που δεν έχει αρραβωνιαστεί

αμνησία (n)
aimnéise

αμνηστία (n)
maithiúnas

αμνιακός (adj)
aimníneach

αμνός /aˈmnos/ (n)
uan

αμοίραστος (adj)
doroinnte

αμοιβάδα /a.miˈva.ða/ (n)
aiméibe

αμοιβή (n)
díol

αμοιβαίος (adj)
frithpháirteach

αμοιβαιότητα (n)
cómhalartacht

αμολάω /a.moˈla.o/ (v)
ligean

αμορφωσιά (n)
neamhlitearthacht

αμπάρα (n)
barr

αμπάρι (n)
coimeád

αμπέλι /amˈbe.li/ (n)
fíonghort

αμπέρ /amˈbeɾ/ (n)
aimpéar

αμπέχονο (n)
ionar

αμπαζούρ (n)
scáthlán lampa

αμπαλάρω /am.baˈla.ɾo/ (v)
deic
  τοποθετώ με τάξη αντικείμενα μέσα σε κιβώτιο, κουτί, φάκελο κλπ ή τα τυλίγω με χαρτί ή άλλο παρόμοιο υλικό και στη συνέχεια ασφαλίζω το δέμα πριν το μεταφέρω ή το στείλω ταχυδρομικώς κάπου

αμπελουργία /am.be.luɾˈʝi.a/ (n)
fíonsaothrú

αμπελόκλημα (pn)
fíniúin

αμπελώνας /am.beˈlo.nas/ (n)
fíonghort

αμπερόμετρο (n)
aimpmhéadar

αμπερώριο (n)
aimpéaruair

αμπιγιέζ (n)
drisiúr

αμπιγιέρ (n)
drisiúr

αμπρί (n)
araoid

αμπραγιάζ (n)
crág

αμπχαζικά (n)
Abcáisis

αμυγδαλεκτομή (n)
céislíneachtóime

αμυγδαλιά /a.mi.ɣðaˈʎa/ (n)
crann almóinní

αμυγδαλοτομία (n)
céislíneachtóime

αμυγδαλόψιχα (n)
eithne

αμυδρός /a.miˈðɾos/ (adj)
trína chéile
  που δεν φαίνεται καθαρά
laige
  (κατ’ επέκταση) που έχει λίγη δύναμη ή ένταση
  πολύ λίγος, πολύ μικρός

αμυδρότητα (n)
laige

αμυλάση (n)
amaláis

αμυλούχος (adj)
plúrach

αμυντικός (n)
cosantóir
  ο παίκτης που σε μια ομάδα έχει μια καθορισμένη θέση στον σχηματισμό της άμυνάς της

αμυχή /a.miˈçi/ (n)
scinn

αμφίβιος /aɱˈfi.vi.os/ (adj)
amfaibiach

αμφίβολος (adj)
amhrasach

αμφίεση (n)
cóirigh

αμφίπλευρος (adj)
déshleasach

αμφίστομος (adj)
défhaobhrach

αμφι- /aɱ.fi/
dé-

αμφιβάλλω /aɱ.fiˈva.lo/ (v)
aincheas

αμφιβληστροειδής χιτώνας
reitine

αμφιβολία (n)
aincheas

αμφιδέξιος (adj)
comhdheas

αμφιλεγόμενος /aɱ.fi.leˈɣo.me.nos/
aighneasach

αμφιλογία (n)
imreas

αμφιλύκη (n)
coineascar
  το θαμπό φως την ώρα που ξημερώνει
amhscarthanach
  το θαμπό φως την ώρα που νυχτώνει

αμφιμονοσήμαντος (adj)
détheilgeach

αμφιρρεπής (adj)
luaineach

αμφισβήτηση (n)
imreas

αμφισβητούμαι /aɱ.fi.zviˈtu.me/ (v)
bí

αμφισβητώ /aɱ.fi.zviˈto/ (v)
ceistigh

αμφιταλάντευση (n)
luaineacht

αμφιταλαντευόμενος /aɱ.fi.ta.lan.deˈvo.me.nos/
luaineach

αμφιτρύωνας (n)
abhlann

αμφιφυλόφιλος (n)
déghnéasach

αμφοτέρωθεν (adv)
dhá

αμφοτεροβαρής (adj)
déshleasach

αμφότεροι /aɱˈfo.te.ɾi/
araon

αμχαρικά (n)
Ámáiris

αμόκ (n)
buile

αμόλυβδος (adj)
gan

αμόνι /aˈmo.ni/ (n)
inneoin

αμόρφωτος (adj)
gan oideachas

αμύγδαλο (n)
almóinn

αμύνομαι (v)
cosain

αν /ˈan/
má

αν και
cé go

αν και μόνο αν
is gá agus is leor

αν μη τι άλλο
ar aon nós

ανά
ailm

ανάβαθα (n)
tanaí
  τα νερά δεν είναι βαθιά

ανάβαθος (adj)
tanaí

ανάβαση (n)
ardaigh

ανάβρα (n)
earrach

ανάβρυσμα (n)
scaird

ανάβω /aˈna.vo/ (v)
las

ανάγκη /aˈnaŋ.ɟi/ (n)
riachtanas

ανάγλυφο (n)
rilíf

ανάγνωση /aˈna.ɣno.si/ (n)
léitheoireacht

ανάγραμμα (n)
anagram

ανάγω (v)
laghdaigh

ανάδομα (n)
drithle

ανάδοση (n)
taisleach

ανάδοχος (n)
altramaigh
  (για γονέα, συνήθως στον πληθυντικό) το άτομο στο οποίο έχει δοθεί προσωρινά ή μέχρι την ενηλικίωσή του η αναδοχή ενός παιδιού

ανάδραση /aˈna.ðɾa.si/ (n)
aiseolas

ανάερα (adv)
aerga

ανάθεμα (n)
coinnealbhá

ανάθρεμμα (n)
oiliúint

ανάκατος /aˈna.ka.tos/ (adj)
ilchultúrtha

ανάκλαση /aˈna.kla.si/ (n)
athmhachnamh

ανάκλιντρο (n)
tolg

ανάκουστος (adj)
dochloiste

ανάκριση (n)
ceistiú

ανάκτηση (n)
aisghabháil

ανάκτορο (n)
pálás

ανάλατα (adv)
salann

ανάλατος /aˈna.la.tos/ (adj)
salann
  που δεν έχει καθόλου αλάτι

ανάλαφρος (adj)
bán-

ανάλγητος (adj)
cranrach

ανάλημμα (n)
binse

ανάληψη (n)
aistarraingt
  η απόσυρση κάποιου χρηματικού ποσού από κατάθεση σε λογαριασμό
  η αποδοχή της υποχρέωσης
  η αποδοχή και έναρξη μιας εργασίας η οποία έχει ανατεθεί σε κάποιον
Deastógáil
  (θρησκεία) η άνοδος στον ουρανό

ανάλογα (adv)
dar le

ανάλογος /aˈna.lo.ɣos/ (adj)
ar cóimhéid

ανάλυση /aˈna.li.si/ (n)
anailís
  η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό του σε επιμέρους τμήματα
gléine
  ο ποσοτικός και ποιοτικός ακριβής προσδιορισμός των συστατικών ενός αντικειμένου

ανάμειξη (n)
éaradh

ανάμεσα (adv)
idir

ανάμικτος (adj)
ilchultúrtha

ανάμιξη (n)
éaradh

ανάμνηση (n)
cuimhne

ανάμπαιγμα (n)
airí an mhagaidh

ανάπαυλα (n)
clúid

ανάπαυση /aˈna.paf.si/ (n)
scíth
  η ξεκούραση, ο ύπνος ή το διάλειμμα στις υποχρεώσεις

ανάπηρος (adj)
faoi mhíchumas

ανάπλαση (n)
athdhéanamh

ανάποδα /aˈna.po.ða/ (adv)
ar gcúl
  με κατεύθυνση κίνησης προς τα πίσω
bunoscionn
  με τρόπο αντίθετο από τον συνηθισμένο

ανάπτυγμα (n)
breisiú

ανάπτυξη /aˈna.pti.ksi/ (n)
forás

ανάρια (adv)
abairt

ανάρρους (n)
cúlaigh

ανάρρωση /aˈna.ɾo.si/ (n)
biseach

ανάσα (n)
anáil

ανάσκητος (adj)
anársa

ανάστροφος (adj)
aisiompaigh

ανάσχεση (n)
coisc

ανάσχω /aˈna.sxo/ (v)
coisc

ανάφλεξη (n)
adhaint

ανέβασμα (n)
uaslódáil

ανέγερση (n)
adharc

ανέλεγκτος (adj)
neamhcheansaithe

ανέλπιδος (adj)
éadóchasach

ανέμη /aˈne.mi/ (n)
gabhlán gaoithe

ανέξοδος (adj)
poc saor

ανέπαφα (adv)
gan

ανέπαφος (adj)
neamhcheansaithe
  που δεν έχει υποστεί βλάβη ή φθορές

ανέρχομαι (v)
ardaigh

ανέστιος (adj)
gan dídean

ανέτοιμος (adj)
anullamh

ανέχεια (n)
bochtaineacht

ανέχομαι (v)
cuir suas le

ανήθικος /aˈni.θi.kos/ (adj)
mímhorálta

ανήκουστος (adj)
dochloiste

ανήλιαστος (adj)
grian

ανήλικος (adj)
faoi aois

ανήμερα (adv)
céanna

ανήσυχος (adj)
néarógach

ανήφορος (n)
easna

ανίερος (adj)
aindiaga

ανίκητος /aˈni.ci.tos/ (adj)
gan chloí

ανίχνευση (n)
brathadóireacht

ανα- /a.na/
a-

αναίδεια (n)
ainfhéile

αναίρεση (n)
cúlghairm
duiniúil
  διπλή αναίρεση (\natural\natural), αναίρεση δίεση (\natural\sharp), αναίρεση ύφεση (\natural\natural): αλλοιώσεις που δεν χρησιμοποιούνται πλέον σήμερα

αναίσθητος /aˈne.sθi.tos/ (adj)
fo-chomhfhios
  που χάνει τις αισθήσεις του από χτύπημα ή ασθένεια ή λήψη φαρμάκων που προκαλούν καταστολή ή νάρκωση
  (μεταφορικά) που δεν τρέφει αισθήματα, που δε συγκινείται, που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες άλλων ατόμων ή και σε τυχόν συναισθηματική προσβολή του ίδιου

αναίσχυντος (adj)
dínáireach

αναβάθμιση /a.naˈva.θmi.si/ (n)
achtáil
uasghrádaigh
  (πληροφορική) upgrade: η σημαντική βελτίωση, υλικού (hardware) και λογισμικού (software)

αναβάθρα (n)
dréimire

αναβάτης /a.naˈva.tis/ (n)
marcach
  αυτός που καβαλικεύει άλογο, που ιππεύει

αναβαθμίδα (n)
ardán

αναβαθμίζω /a.na.vaˈθmi.zo/ (v)
uasghrádaigh

αναβαπτισμός (n)
athnuachan

αναβαστώ (v)
branra

αναβατόριο (n)
ardaitheoir

αναβλητικότητα (n)
leadrán

αναβλύζω (v)
scaird
  (κυριολεκτικά) (για υγρά) ξεχύνομαι ορμητικά

αναβολέας (n)
stíoróip

αναβολικό (n)
stéaróideach anabalach

αναβολικός (adj)
anabalach

αναβολισμός /a.na.vo.liˈzmos/ (n)
anabalacht

αναβράζω (v)
boilgeog
  βράζω, κοχλάζω, αφρίζω
cúr
  (για τρικυμισμένη θάλασσα) αφρίζω, φουσκώνω
coip
  (για μούστο / κρασί) υφίσταμαι ζύμωση

αναβρυτήριο (n)
earrach

αναγεννησιακός (adj)
Athbheochan

αναγεννώ (v)
athghin

αναγκάζω /a.naŋˈɡa.zo/ (v)
éifeacht

αναγκαίος /a.naŋˈɟe.os/ (adj)
riachtanach

αναγκαιότητα /a.naŋ.ɟeˈo.ti.ta/ (n)
riachtanas

αναγνωρίζω (v)
aithin

αναγνωρισμένος
aithnidiúil

αναγνωστήριο (n)
déan staidéar

αναγνωστικό (n)
bunleabhar

αναγνωστικός (adj)
léitheoireacht

αναγνώριση /a.naˈɣno.ɾi.si/ (n)
aitheantas
  (λογιστική) η διαδικασία ενσωμάτωσης ενός στοιχείου στο λογιστικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι έχει πιθανή μελλοντική οικονομική ωφέλεια και μετρήσιμη χρηματική αξία (επιμέτρηση)

αναγνώσιμος (adj)
inléite

αναγνώστης (n)
léitheoir

αναγορεύω (v)
ainm

αναγουλιάζω (v)
déistin

αναγουλιαστικός (adj)
múisciúil

αναγούλα /a.naˈɣu.la/ (n)
déistin

αναγράφομαι (v)
bí

αναγραφέας (n)
taifeadán

αναγωγή /a.na.ɣoˈʝi/ (n)
laghdú
  (μαθηματικά) η απλοποίηση ενός κλάσματος και η μετατροπή του σε κάτι άλλο ισοδύναμο
  (χημεία) η διαδικασία ή χημική αντίδραση κατά την οποία ένα στοιχείο ή μία χημική ένωση προσλαμβάνει ηλεκτρόνια (στις οργανικές ενώσεις του άνθρακα, όταν προστίθεται υδρογόνο ή αφαιρείται οξυγόνο)

αναγόρευση (n)
fógra

αναγύρισμα (n)
fill

αναδένω (v)
cuibhrigh

αναδέχομαι /a.naˈðe.xo.me/ (v)
athair baistí
  (λόγιο) βαφτίζω, γίνομαι ανάδοχος κάποιου

αναδίδω (v)
astaigh

αναδεύω /a.naˈðe.vo/ (v)
corraigh

αναδιάταξη (n)
atheagar

αναδιατάσσω (v)
athordaigh

αναδιοργάνωση (n)
atheagar

αναδιοργανώνω /a.na.ði.oɾ.ɣaˈno.no/ (v)
atheagraigh

αναδιπλώνω (v)
athfhill

αναδουλειά /a.na.ðuˈʎa/ (n)
gnó

αναδοχή (n)
gabháil

αναδρομή (n)
aisbhreathnaitheach

αναδρομικά (adv)
go aisghníomhach

αναδρομικός /a.na.ðɾo.miˈkos/ (adj)
aisghníomhach

αναερόβιος (adj)
anaeróbach

αναζήτηση (n)
cuardach

αναζητώ (v)
cuardach

αναθέτω (v)
cuir in iontaoibh

αναθεματίζω (v)
feann

αναθεματισμένος /a.na.θe.ma.tiˈzme.nos/
corcraigh

αναθεώρηση (n)
athmhachnamh
athdhéanamh
  (πληροφορική) revision: προσθήκη βελτίωσης σε μεμονωμένο πρόγραμμα ή ολόκληρο λογισμικό, η οποία όταν είναι σε μικρή έκταση πρόκειται για επίθεμα (patch), ενώ σε μεγάλη για νέα έκδοση (version)

αναθυμάμαι (v)
cuimhne a bheith agat ar

αναθυμίαση /a.na.θiˈmi.a.si/ (n)
eisilteach

αναθυμίζω (v)
cuir i gcuimhne

αναθυμούμαι (v)
cuimhne a bheith agat ar

αναθυμώ (v)
cuir i gcuimhne

αναθύμημα (n)
cuimhne

αναθύμηση (n)
cuimhne

αναιδής (adj)
aisfhreagrach

αναιμία (n)
ainéime

αναιμικός /a.ne.miˈkos/ (adj)
anaemach

αναισθησία (n)
ainéistéise

αναισθητικός (adj)
ainéistéiseach

ανακάλυψη (n)
aimsigh

ανακάτωμα (n)
adhascaid

ανακήρυξη (n)
fógra

ανακαίνιση (n)
athnuachan

ανακαινίζω /a.na.ceˈni.zo/ (v)
athnuaigh

ανακαινίστρια (n)
leasaitheoir

ανακαινιστής (n)
leasaitheoir

ανακαλώ (v)
aisghair

ανακαταλαμβάνω (v)
aisghabh

ανακατασκευάζω (v)
atóg

ανακατασκευή (n)
atógáil

ανακατατάσσω (v)
athordaigh

ανακατεύω /a.na.kaˈte.vo/ (v)
measc

ανακατωσούρα (n)
anfais

ανακατωτά /a.na.ka.toˈta/ (adv)
trína chéile

ανακεφαλαιώνω /a.na.ce.fa.leˈo.no/ (v)
achoimrigh

ανακλαδίζομαι (v)
réimse

ανακλαδίζω (v)
réimse

ανακλαστήρας (n)
frithchaiteoir

ανακλαστικός /a.na.kla.stiˈkos/ (adj)
frithchaiteach

ανακλώ (v)
athfhill

ανακολουθία (n)
neamh-chomhsheasmhacht

ανακουφίζομαι (v)
bí

ανακουφίζω (v)
fuascail

ανακούρκουδα (adv)
suigh ar do ghogaide

ανακούφιση /a.naˈku.fi.si/ (n)
faoiseamh

ανακρίνω (v)
ceistigh

ανακριβής (adj)
míchruinn

ανακριτής (n)
breitheamh

ανακόντα /a.naˈkon.da/ (n)
anacanda

ανακόπτω (v)
coisc

ανακύκληση (n)
athchúrsáil

ανακύκλωση (n)
athchúrsáil
  η διαδικασία επαναχρησιμοποίησης διάφορων υλικών αγαθών
ciogal
  η ανακύκληση

ανακύπτω (v)
taibhsigh
  παρουσιάζομαι, εμφανίζομαι, προκύπτω (ξαφνικά)

αναλάμπων (adj)
splanc

αναλήθεια (n)
ainbhfíor

αναλίσκω (v)
caith

αναλαμβάνω /a.na.laɱˈva.no/ (v)
bain
tabhair aire do
  παίρνω επάνω μου την ευθύνη για άνθρωπο ως κηδεμόνας, τον παίρνω υπό την προστασία μου με τις ανάλογες ευθύνες
  τακτοποιώ ένα ενοχλητικό πρόβλημα
  τακτοποιώ έναν ενοχλητικό άνθρωπο

αναλαμπή (n)
léaró

αναλγητικό (n)
anailgéiseach

αναλγητικός (adj)
anailgéiseach

αναληθής (adj)
ainfhíor

αναληπτικός (adj)
anaileipteach

αναλογία /a.na.loˈʝi.a/ (n)
analach

αναλογικός (adj)
analógach

αναλογισμός (n)
suim

αναλογιστής (n)
achtúire

αναλογώ /a.na.loˈɣo/ (v)
bí

αναλυτής /a.na.liˈtis/ (n)
anailísí

αναλυτικός (adj)
caolchúiseach

αναλφαβητισμός (n)
neamhlitearthacht

αναλόγιο (n)
léachtán

αναλύω (v)
anailísigh

αναλώνω (v)
caith

αναλώσιμος (adj)
inite
  όρος της βιομηχανίας τροφίμου για το χρονικό όριο ασφαλούς κατανάλωσης των προϊόντων

αναμάσημα (n)
athabláil

αναμένω /a.naˈme.no/ (v)
coinne a bheith agat ar

αναμαλλιάρης (adj)
gliobach

αναμαλλιασμένος
aimhréidh

αναμασώ (v)
athabláil

αναμειγνύω /a.na.miˈɣni.o/ (v)
measc

αναμνηστικό (n)
cuimhneachán

αναμονή (n)
fanacht

αναμορφωτήριο (n)
teach

αναμορφώνω (v)
leasaigh

αναμφίσημος (adj)
gan athbhrí

αναμφισβήτητος /a.naɱ.fiˈzvi.ti.tos/ (adj)
dobhréagnaithe

αναμόρφωση (n)
leasú

ανανάς (n)
anann

ανανέωση (n)
athnuachan

ανανεώνομαι (v)
athnuaigh

ανανεώνω /a.na.neˈo.no/ (v)
athnuaigh

αναντίστρεπτος (adj)
dochúlaithe

αναντικατάστατος (adj)
riachtanach

αναξιοπαθής (adj)
aimseach

αναξιοπρέπεια /a.na.ksi.oˈpre.pi.a/ (n)
tarcaisne

αναξιόπιστος (adj)
abhógach

αναξύω (v)
scríob

αναπάντητος (adj)
freaga

αναπήδημα (n)
athléim

αναπήδηση (n)
athléim

αναπαλαιώνω (v)
athnuaigh

αναπαμός (n)
fuílleach

αναπαράγω (v)
síolaigh

αναπαράσταση /a.na.paˈɾa.sta.si/ (n)
athdhéanamh

αναπαραγωγή (n)
atáirgeadh

αναπαραγωγικός (adj)
atáirgeach

αναπασχόλητος (adj)
díomhaoin

αναπαυτικός /a.na.pa.ftiˈkos/ (adj)
compordach

αναπαύομαι /a.naˈpa.vo.me/ (v)
bruth
  ξεκουράζομαι ή κοιμάμαι για μεσημέρι, την ώρα της μεσημεριανής ανάπαυσης ή τη νύχτα

αναπαύσου εν ειρήνη /a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni/
ar dheis Dé go raibh a anam

αναπαύω /a.naˈpa.vo/ (v)
fuílleach

αναπηδώ /a.na.piˈðo/ (v)
athléim

αναπηρικό αμαξίδιο /a.na.pi.ɾiˈko a.maˈksi.ði.o/
cathaoir rothaí

αναπλέκω (v)
cleacht
  σχηματίζω πλεξούδες

αναπλήρωση (n)
malartaíocht

αναπληροφόρηση (n)
aiseolas

αναπληρωματικός /a.na.pli.ɾo.ma.tiˈkos/ (adj)
aisteoireacht

αναπληρωτής (n)
bean ionaid

αναπληρώνω (v)
bean ionaid

αναπνέω /a.naˈpne.o/ (v)
análaigh

αναπνευστήρας (n)
análaitheoir

αναπνευστικός (adj)
análach

αναπνοή /a.na.pnoˈi/ (n)
anáil

αναποδιάζω /a.na.poˈðʝa.zo/ (v)
drisíneach

αναποδογυρίζω (v)
iompaigh béal faoi

αναπολητικός (adj)
allabhrach

αναποτελεσματικός (adj)
ainéifeachtach

αναποχώριστος (adj)
níl dul idir

αναπτήρας (n)
lastóir

αναριεύω (v)
leath

αναρρίχηση /a.naˈɾi.çi.si/ (n)
dreapadóireacht

αναρριχητικός (adj)
dreapadóireacht

αναρριχώμαι (v)
ardaigh

αναρροφητήρας (n)
súmaire

αναρρούσα (n)
aife

αναρρυθμίζω (v)
athordaigh

αναρρωτήριο (n)
teach

αναρχία /a.naɾˈçia/ (n)
anlathas

αναρχικός (adj)
ainrialaí

αναρχισμός (n)
ainrialachas

αναρχούμενο (n)
anord

αναρχούμενος
ainrialta

αναρωτιέμαι /a.na.ɾoˈtçe.me/ (v)
ceistigh

ανασάλεμα (n)
ardréim

ανασασμός (n)
fuascailt

ανασκίρτημα (n)
athléim
  ελαφρύ τίναγμα, ελαφριά αναπήδηση, σκίρτημα

ανασκίρτηση (n)
athléim

ανασκαλεύω (v)
tiomsaigh

ανασκευάζω (v)
bréagnaigh
  αντικρούω τα επιχειρήματα υπέρ αντίθετης άποψης, αποδεικνύω ότι δεν ευσταθούν
ceartaigh
  αλλάζω προηγούμενες δηλώσεις μου

ανασκευή (n)
bréagnú
  το αποτέλεσμα του ρήματος ανασκευάζω, η αλλαγή μιας επίσημης δήλωσης (π.χ. μαρτυρικής κατάθεσης) από τον ίδιο το μάρτυρα ή η απόδειξη από άλλους ότι η συγκεκριμένη δήλωση ή επιχείρημα δεν ευσταθούσε

ανασκιρτώ (v)
geit

ανασκοπώ (v)
achoimrigh
  ανακεφαλαιώνω, συγκεφαλαιώνω

ανασκουμπώνομαι (v)
cuach

ανασκουμπώνω (v)
cuach

αναστέλλω (v)
urchoill

αναστέναγμα (n)
cuach

ανασταίνομαι (v)
éirigh

ανασταίνω (v)
ardaigh
  μεγαλώνω ένα παιδί

αναστατωμένος
meath-thinneas

αναστατώνομαι (v)
bí

αναστατώνω (v)
ardaigh

αναστενάζω /a.na.steˈna.zo/ (v)
osna a ligean

αναστεναγμός (n)
cuach

αναστιγματικός (adj)
anaistiogmatach

αναστολέας (n)
stoipéad

αναστολή (n)
urchoilleadh

αναστοχαστικός /a.na.sto.xa.stiˈkos/ (adj)
cuimhneach

αναστρέφω /a.naˈstɾe.fo/ (v)
aisiompaigh

αναστροφή (n)
aisiompú

αναστόμωση (n)
anastamóis
  (ανατομία) πλευρική σύνδεση δύο αγγείων ή νεύρων

ανασυγκροτώ (v)
athghrúpáil

ανασυγκρότηση (n)
atógáil

ανασυνδυασμός (n)
ath-chomhcheangal

ανασυντάσσω (v)
atheagraigh

ανασφάλεια (n)
neamhdhiongbháilteacht

ανασύνθεση /a.naˈsin.θe.si/ (n)
athdhéanamh

ανατέλλω (v)
éirigh

ανατέμνω /a.naˈte.mno/ (v)
anailísigh

αναταράζω (v)
croith

αναταραχή (n)
anfais

ανατείνω (v)
ardaigh

ανατιμώ (v)
ardaigh

ανατινάζομαι (v)
pléasc

ανατινάζω (v)
pléasc

ανατοκισμός (n)
ús iolraithe

ανατολή /a.na.toˈli/ (n)
oirthear
  (συνεκδοχικά) ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την πλευρά που ανατέλλει ο ήλιος

ανατολικά (adv)
soir

ανατομία (n)
anatamaíocht

ανατοποθετώ /a.na.to.po.θeˈto/ (v)
atheagraigh

ανατρέπομαι (v)
iompaigh béal faoi

ανατρέφω (v)
ardaigh

ανατριχίλα (n)
craiceann circe

ανατριχιαστικός (adj)
aisteach

ανατροπή /a.na.tɾoˈpi/ (n)
meath-thinneas
  απρόσμενη εξέλιξη

ανατροφή (n)
oiliúint

ανατροφοδότηση /a.na.tɾo.foˈðo.ti.si/ (n)
aiseolas

ανατόμος /a.naˈto.mos/ (n)
anatamaí

αναφέρω (v)
trácht ar
  μιλώ για κάτι χωρίς να δίνω πολλές λεπτομέρειες

αναφανδόν /a.na.fanˈðon/ (adv)
os ard

αναφιλητό /a.na.fi.liˈto/ (n)
cuach

αναφλέγομαι (v)
faigh

αναφλέγω (v)
adhain

αναφλεκτήρας (n)
spréachphlocóid

αναφορά (n)
Páipéar Bán

αναφύομαι (v)
éirigh

αναχαίτιση /a.naˈçe.ti.si/ (n)
srianadh

αναχαιτίζω (v)
urchoill

αναχρονισμός /a.na.xɾo.niˈzmos/ (n)
anacrónachas

αναχρονιστικός (adj)
mí-aimseartha

αναψηλάφηση (n)
achaine

αναψυχή (n)
caitheamh aimsire

ανγκολέζικος /aŋ.goˈle.zi.kos/ (adj)
Angólach

ανγκορά (n)
gabhar angóra

ανδραποδίζω (v)
daor

ανδρεία /anˈðɾi.a/ (n)
calmacht
  η ιδιότητα και η συμπεριφορά του ανδρείου

ανδρειωμένος
tabhair dúshlán

ανδρειότητα (n)
crógacht

ανδριάντας /an.ðɾiˈan.das/ (n)
dealbh

ανδρικός /an.ðɾiˈkos/ (adj)
fearúil

ανδρισμός (n)
ball fearga
  κυρίως το ανδρικό φέρσιμο, το γενναίο φρόνημα, η υπερηφάνεια, η ικανότητα του άνδρα να προστατεύει όσα κοινωνικά θεωρούνται δική του ευθύνη, η βασική ιδιότητα του άνδρα όπως αυτός νοείται ως οντότητα ανατομικά, ορμονικά και ψυχικά, συμπεριφερικά
  τα ανδρικά όργανα αναπαραγωγής
  η γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνών

ανδρόγυνο /anˈðɾo.ʝi.no/ (n)
cúpla

ανδρόγυνος (adj)
andraigíneach

ανεβάζω (v)
lódáil suas

ανεβαίνω (v)
ardaigh

ανεγείρω (v)
ardcheannach

ανεγκρατής (adj)
ainrianta

ανεικονικός /a.ni.ko.niˈkos/ (adj)
achomaireacht

ανεκτικός /a.ne.ktiˈkos/ (adj)
fulangach

ανεκτικότητα /a.ne.ktiˈko.ti.ta/ (n)
fulaingt

ανεκτός (adj)
réasúnta

ανελέητος (adj)
neamhthrócaireach

ανελευθερία (n)
uirísle

ανελεύθερος (adj)
moghach

ανελκυστήρας /a.nel.ciˈsti.ɾas/ (n)
ardaitheoir

ανελκύω /a.nelˈci.o/ (v)
ardaigh

ανεμίζω /a.neˈmi.zo/ (v)
casadh

ανεμελιά (n)
caith amach

ανεμο- /a.ne.mo/
ainéimi-

ανεμοβλογιά (n)
deilgneach

ανεμογεννήτρια /a.ne.mo.ʝeˈni.tɾi.a/ (n)
tuirbín gaoithe

ανεμοθύελλα /a.ne.moˈθi.e.la/ (n)
gála

ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα
an rud a fhaightear go bog caitear go bog é

ανεμόκουνια /a.neˈmo.ku.ɲa/ (n)
luascán

ανεμόμετρο /a.neˈmo.me.tɾo/ (n)
ainéimiméadar

ανεμόμυλος /a.neˈmo.mi.los/ (n)
muileann gaoithe

ανεμόπτερο /a.neˈmo.pte.ɾo/ (n)
faoileoir

ανεμόσκαλα /a.neˈmo.ska.la/ (n)
dréimire rópa

ανεμώδης /a.neˈmo.ðis/ (adj)
gaofar

ανεμώνη (n)
anamóine
  (λουλούδι) αγγειόσπερμο δικοτυλήδονο ποώδες φυτό με όμορφα άνθη, της οικογένειας των Bατραχιοειδών της τάξης των Bατραχιωδών
bundún leice
  (ζώο) θαλάσσια ανεμώνη: θαλάσσιο είδος πολύποδα με κυλινδρικό σώμα, που το σχήμα του μοιάζει με λουλούδι

ανενδοίαστος /a.nenˈði.a.stos/ (adj)
gan scrupall

ανενόχλητος (adj)
bí

ανεξάντλητος (adj)
do-ídithe

ανεξάρτητος /a.neˈksaɾ.ti.ti/ /a.neˈksaɾ.ti.to/ /a.neˈksaɾ.ti.tos/ (adj)
neamhspleách

ανεξέλεγκτος (adj)
neamhcheansaithe

ανεξαρτησία /a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a/ (n)
neamhspleáchas

ανεξιθρησκία (n)
fulaingt

ανεξικακία (n)
fulaingt

ανεξοικείωτος (adj)
ainchleachta

ανεπάρκεια /a.neˈpaɾ.ci.a/ (n)
easnamh

ανεπίγνωστα (adv)
gan fhios

ανεπίγνωστος (adj)
fo-chomhfhios

ανεπίδοτος (adj)
gan seachadadh

ανεπίληπτος (adj)
foirfe

ανεπεξέργαστος (adj)
amh

ανεπιείκεια (n)
gairge

ανεπικερδής (adj)
neamhbhrabúsach

ανεπιστημοσύνη (n)
ainbhios

ανεπιτήδειος (adj)
anásta

ανεπιτήδευτος (adj)
duiniúil

ανεπιτηδειότητα (n)
ainnise

ανεπιτυχής (adj)
acaointeach

ανεπούλωτος (adj)
oscailteach

ανεργία /a.neɾˈʝi.a/ (n)
dífhostaíocht

ανευθυνότητα (n)
neamhfhreagracht

ανευλάβεια (n)
anurraim

ανεφοδιάζω (v)
lón

ανεύθυνος (adj)
neamhfhreagrach

ανεύρεση (n)
aisghabháil

ανεύρυσμα (n)
aineoras

ανεύφραντος (adj)
dúchroíoch

ανηλεής (adj)
neamhthrócaireach

ανηλικότητα (n)
anabaíocht

ανημέρευτος (adj)
ainriata

ανημπόρια (n)
fágáil

ανησυχία (n)
imní

ανησυχώ /a.ni.siˈxo/ (v)
déan imní
  (μεταβατικό) προκαλώ ανησυχία, αγωνία σε κάποιον

ανηφορίζω (v)
ardaigh

ανηφορικά (adv)
in éadan an chnoic

ανηφορικός (adj)
in éadan an chnoic

ανθήρας (n)
antar

ανθί (n)
bláth

ανθεκτικός (adj)
buanfasach

ανθεκτικότητα /an.θe.ktiˈko.ti.ta/ (n)
acmhainn

ανθελονοσιακός /an.θe.lo.no.si.aˈkos/ (adj)
frithmhaláireach

ανθιβόλιο (n)
bheith ag mainicíneacht

ανθο- /an.θo/
antó-

ανθοδέσμη /an.θoˈðe.zmi/ (n)
cumhracht

ανθοδετική (n)
bláthadóireacht

ανθοδοχείο /an.θο.ðoˈçi.o/ (n)
bláthchuach

ανθοδόχη (n)
coimeádán

ανθοκεφαλή (n)
bhláthcheann

ανθοκηπουρική (n)
bláthadóireacht

ανθοκλάδι (n)
géagaigh

ανθοκομία /an.θo.koˈmi.a/ (n)
bláthadóireacht

ανθοπαραγωγή (n)
bláth

ανθοπαραγωγός /an.θo.pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
bláth

ανθοπωλείο /an.θo.poˈli.o/ (n)
bláth

ανθρακίτης (n)
clochghual

ανθρακεύω (v)
aibhleog

ανθρακικό (n)
carbónáit

ανθρακικό νάτριο
carbónáit sóidiam

ανθρακικό οξύ
aigéad carbónach

ανθρακικός (adj)
carbónach

ανθρακοφόρο (n)
bád guail

ανθρακούχος (adj)
carbónach
  που περιέχει άνθρακα

ανθρακωρυχείο (n)
gualcha

ανθρακωρύχος (n)
mianadóir

ανθρωπιά (n)
sibhialtacht

ανθρωπικός (adj)
daonna

ανθρωπιστικός (adj)
daonchairdiúil
  που σχετίζεται με την προσφορά στο συνάνθρωπο

ανθρωπογεωγραφία (n)
antrapaigeografaíocht

ανθρωπογνωσία (n)
fios

ανθρωποδύναμη (n)
fearchumhacht

ανθρωποειδές (n)
antrapóideach

ανθρωποειδής (adj)
antrapóideach

ανθρωποθεριστής (n)
Bás

ανθρωποκεντρικός /an.θɾo.po.cen.dɾiˈkos/ (adj)
antrapalárnach

ανθρωποκεντρισμός (n)
antrapalárnachas

ανθρωποκυνηγητό (n)
duine

ανθρωπολογία (n)
antraipeolaíocht

ανθρωπολογικός (adj)
antraipeolaíoch

ανθρωπολόγος (n)
antraipeolaí

ανθρωπομετρία (n)
antrapaiméadracht

ανθρωπομορφισμός (n)
antrapamorfachas

ανθρωποσύναξη (n)
dream

ανθρωποφάγος (adj)
canablach

ανθρωπότητα (n)
cine daonna

ανθρώπινα (adv)
duiniúil

ανθρώπινος /anˈθɾo.pi.nos/ (adj)
daonna

ανθυγιεινός /an.θi.ʝi.iˈnos/ (adj)
anfholláin

ανθυπασπιστής (n)
oifigeach barántais

ανθόκηπος (n)
gairdín bláthanna

ανθώνας (n)
gairdín bláthanna

ανιαρός (adj)
leadránach

ανιλίνη /a.niˈli.ni/ (n)
anailín

ανιμισμός (n)
anamachas

ανισοκατανομή (n)
leatacht

ανισομέρεια (n)
neamhchothroime

ανισομερής (adj)
míchothrom

ανισορροπία (n)
éagothromaíocht

ανισοτροπία /a.ni.so.tɾoˈpi.a/ (n)
ainiseatrópacht

ανιστόρητος /a.niˈsto.ɾi.tos/ (adj)
fírinne

ανισόμετρος (adj)
míchruthach

ανισόρροπος (adj)
éagothromaigh

ανιχνευτής (n)
brathadóir
  συσκευή που ανιχνεύει

ανιχνεύω (v)
slí

ανιψιά (n)
neacht

ανιψιός (n)
nia

ανιόν (n)
ainian

ανιών /a.niˈon/
ardaitheach

ανοίγομαι /aˈni.ɣo.me/ (v)
bain
  απομακρύνομαι από τη στεριά

ανοίγω /aˈni.ɣo/ (v)
oscail

ανοδικός /a.no.ðiˈkos/ (adj)
anóideach
  (φυσική) που έχει σχέση με την άνοδο ή αναφέρεται σ’ αυτή

ανοησία /a.no.iˈsi.a/ (n)
amadántacht

ανοικοδομώ (v)
atóg

ανοικοδόμηση (n)
atógáil

ανοικοκύρευτος (adj)
leibideach

ανοικτή πώληση
díol folamh

ανοικτίρμων (adj)
cruachroíoch

ανοικτότητα (n)
oscailteacht

ανοιξιάτικα (adv)
earrach

ανοιξιάτικος (adj)
earrach

ανοιχτά (adv)
as
  (ναυτικός όρος) στο πέλαγος

ανοιχτομάτης (adj)
airdeallach

ανοιχτόμυαλος /a.niˈxto.mɲa.los/ (adj)
abarthacht

ανοιχτός (adj)
ar oscailt

ανοιχτός κώδικας
foinse oscailte

ανολοκλήρωτος (adj)
neamhchríochnaithe

ανομβρία /a.noɱˈvɾi.a/ (n)
triomach

ανομιμοποίητος (adj)
aindílis

ανομοιογενής (adj)
ilchineálach

ανομοιομορφία (n)
éagsúlacht

ανομοιόμορφος (adj)
difriúil

ανομοιότητα (n)
éagsúlacht

ανοξία /a.noˈksi.a/ (n)
anocsacht

ανοξείδωτος (adj)
inoxidábel

ανοργάνωτος (adj)
neamhrialta

ανορθολογικός (adj)
aingiallta

ανορθωτής (n)
aiseagthóir

ανορθόδοξος (adj)
anchúinseach

ανορθώνω (v)
cuir ar bun

ανοσία /a.noˈsi.a/ (n)
acmhainn

ανοσία αγέλης
imdhíonacht tréada

ανοσιούργημα (n)
mallachtach

ανοσιότητα (n)
aindiagacht

ανοσοανεπάρκεια (n)
sochtadh imdhíonachta

ανοσοκαταστολή (n)
sochtadh imdhíonachta

ανοσοποιητικό σύστημα
córas imdhíonachta

ανοσοσφαιρίνη (n)
glóbailin imdhíonachta

ανοχή /a.noˈçi/ (n)
fulaingt

ανούσιος (adj)
fánach

αντάλλαγμα (n)
malairt

αντάξιος (adj)
diongbháilte
  που έχει ανάλογη αξία

αντάρα (n)
ceo

αντάρτης /anˈdaɾ.tis/ /aˈdaɾ.tis/ (n)
guairille
  αυτός που εξεγείρεται ένοπλα εναντίον κάποιου καθεστώτος

αντάρτικο (n)
guairille

αντάρτικος (adj)
easumhal

αντένα /anˈde.na/ /anˈte.na/ (n)
adharcán

αντέχω /anˈde.xo/ (v)
iompair

αντήχηση (n)
aisfhuaimniú

αντί
in ionad
  αντικατάσταση
ina ionad
  προτίμηση έναντι άλλου
ag triall ar
  αντίτιμο, αξία

αντίβαρο /anˈdi.va.ɾo/ (n)
frithmheáchan

αντίγραφο /anˈdi.ɣɾa.fo/ (n)
cóip

αντίδι (n)
biatas bán

αντίδοτο /anˈdi.ðo.to/ (n)
frithnimh

αντίδραση /anˈdi.ðɾa.si/ (n)
frithghníomhaíocht

αντίζηλη (n)
iomaitheoir

αντίθεση /anˈdi.θe.si/ (n)
urchomhaireacht

αντίθετο (n)
aisiompaigh

αντίθετος (adj)
ar aghaidh
bréagnaitheach
  που είναι ενάντιος σε κάποια κατάσταση, που διαφωνεί

αντίκλινο /anˈdi.kli.no/ (n)
dronnchlaonas

αντίλαλος (n)
aisfhuaimniú

αντίληψη /anˈdi.li.psi/ (n)
braistint

αντίο /aˈdi.o/ (n)
beannacht Dé leat

αντίπαπας (n)
frithphápa

αντίποινα (n)
díoltas

αντίρρηση /anˈdi.ɾi.si/ (n)
agóid

αντίρροπος (adj)
ciotrúnta

αντίσκηνο (n)
puball

αντίσταση /anˈdi.sta.si/ (n)
friotóir

αντίστοιχα /anˈdi.sti.xa/ (adv)
faoi seach

αντίστοιχο (n)
athghin

αντίστροφος (adj)
aisiompaigh

αντίσωμα (n)
antashubstaint

αντίτιμο /anˈdi.ti.mo/ (n)
costas

αντίτυπο /anˈdi.ti.po/ (n)
cóip

αντίφαση /anˈdi.fa.si/ (n)
bréagnú

αντίφωνο (n)
ainteafan

αντίχειρας (n)
ordóg

αντίχρονου /anˈdi.xɾo.nu/ (adv)
bliain

ανταγαπώ (v)
ansacht

ανταγωνισμός (n)
coimhlint

ανταγωνιστής /an.da.ɣo.niˈstis/ (n)
iomaitheoir

ανταλλάσσομαι
bí

ανταλλάσσω (v)
malairt

ανταλλαγή (n)
malairt

ανταλλακτικός (adj)
dúbail
  που έχει σχέση με την ανταλλαγή, ανήκει σ’ αυτήν ή αναφέρεται σ’ αυτήν

ανταμοιβή (n)
aisíoc

αντανάκλαση /an.daˈna.kla.si/ (n)
frithchaitheamh

αντανακλαστικός (adj)
ainneonach
  (ψυχολογία) που συμβαίνει ή ενεργείται ακούσια και ασύνειδα

αντανακλώ (v)
frithchaith

ανταπαίτηση /an.daˈpe.ti.si/ (n)
frithéileamh

ανταπαιτώ /an.da.peˈto/ (v)
frithéileamh

ανταποκρίνομαι (v)
freagair

ανταπόδοση /an.daˈpo.ðo.si/ (n)
díoltas
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ανταποδίδω, η ευεργεσία

ανταπόκριση /an.daˈpo.kɾi.si/ (n)
freaga

ανταύγεια (n)
drithle

αντεκδίκηση (n)
díoltas

αντενέργεια (n)
frithbheart

αντενεργώ (v)
imoibrigh

αντεξετάζω (v)
croscheist

αντεπίθεση /an.deˈpi.θe.si/ (n)
frithionsaí

αντεπεξέρχομαι /an.de.peˈkseɾ.xo.me/ (v)
cóip

αντεπιτίθεμαι (v)
frithionsaigh

αντεργκράουντ (adj)
gluaiseacht faoi choim

αντζουγόπαστα (n)
paist

αντζούγια /anˈd͡zu.ʝa/ (n)
ainseabhaí

αντηλάρισμα (n)
athmhachnamh

αντηλαρίζω (v)
frithchaith

αντηλιά /an.diˈʎa/ (n)
dallrú

αντηρίδα /an.diˈɾi.ða/ (n)
prapa
  (αρχιτεκτονική) τοίχος που κτίζεται κάθετα προς κάποιον άλλο τοίχο, τον οποίο και στηρίζει

αντηχητικός /an.di.çi.tiˈkos/ (adj)
athshondach

αντηχώ (v)
aisfhuaimnigh

αντι-
anta-

αντιήρωας /an.diˈi.ɾo.as/ (n)
ana-laoch

αντιβακτηριακός (adj)
frithbhaictéarach

αντιβασίλισσα (n)
leasbhanríon

αντιβασιλεία (n)
leasríocht

αντιβασιλιάς (n)
fear ionaid an rí

αντιβιοτικό /an.di.vi.o.tiˈko/ (n)
antaibheathach, frithbheathach

αντιβιοτικός /an.di.vi.o.tiˈkos/ (adj)
antaibheathach

αντιβουίζω (v)
allabhair

αντιβούισμα (n)
athshondach

αντιγράφω /an.diˈɣɾa.fo/ (v)
aithriseoir
  (ειδικότερα) (για γραπτές εξετάσεις) γράφω κοιτάζοντας παράνομα το κείμενο κάποιου άλλου ή κάποιο βιβλίο ή κάποιο σκονάκι

αντιγραφικός (adj)
aithriseach

αντιγόνο /an.diˈɣo.no/ (n)
antaigin

αντιδραστήρας /an.di.ðɾaˈsti.ɾas/ (n)
imoibreoir

αντιδραστικότητα (n)
imoibríocht

αντιδρώ /an.diˈðɾo/ (v)
imoibrigh
  συμπεριφέρομαι θετικά ή αρνητικά σε κάποιο ερέθισμα

αντιζηλία (n)
coimhlint

αντιηλεκτρόνιο (n)
posatrón

αντιθετικός (adj)
ar aghaidh

αντιθρομβωτικό (n)
antaithéachtach

αντιθρομβωτικός (adj)
antaithéachtach

αντικέρ (n)
ceannaí seandachtaí

αντικανονικότητα (n)
mírialtacht

αντικαταθλιπτικό /an.di.ka.ta.θli.ptiˈko/ (n)
frithdhúlagrán

αντικαταθλιπτικός (adj)
frithdhúlagair

αντικατοπτρίζω /an.di.ka.topˈtɾi.zo/ (v)
frithchaith

αντικατοπτρικός (adj)
frithchaiteach

αντικατοπτρισμός (n)
athmhachnamh

αντικείμενο /an.diˈci.me.no/ (n)
cuspóir
  (γραμματική) μέρος του λόγου που λειτουργεί ως αποδέκτης της ενέργειας του ρήματος
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) τύπος δεδομένων που περιέχει ταυτόχρονα δεδομένα (ιδιότητες) και υποπρογράμματα (μέθοδοι) και δημιουργείται από το πρότυπο μιας κλάσης με την εκτέλεση του κώδικα της μεθόδου κατασκευής
  (Ορολογία) καθετί αντιληπτό με τις αισθήσεις ή συλληπτό με τον νου κάποια στιγμή

αντικειμενικός (adj)
cuspóireach

αντικειμενικότητα (n)
oibiachtúlacht

αντικνήμιο (n)
lorga

αντικρίζω /an.diˈkɾi.zo/ (v)
aghaidh

αντικρινά (adv)
sall

αντικρινός /an.di.kɾiˈnos/ (adj)
ar aghaidh

αντικριστά (adv)
aghaidh ar aghaidh

αντικριστός (adj)
ar aghaidh

αντιλαλώ (v)
allabhair

αντιλαμβάνομαι /an.di.laɱˈva.no.me/ (v)
airigh

αντιληπτικότητα (n)
braistint

αντιλογάριθμος (n)
frithlogartam

αντιλόπη (n)
antalóp

αντιμέτωπος /an.diˈme.to.pos/ (adj)
ar aghaidh

αντιμαχία (n)
urchomhaireacht

αντιμετωπίζω /an.di.me.toˈpi.zo/ (v)
aghaidh
  είμαι αντιμέτωπος με κάποιον ή κάτι (που με αμφισβητεί, με κρίνει, με ανταγωνίζεται, με κριτικάρει κ.λπ.)
lámhaigh
  βρίσκομαι σε μια δύσκολη κατάσταση και αγωνίζομαι να την ξεπεράσω
cóireáil
  συμπεριφέρομαι σε κάποιον ή σε κάτι σύμφωνα με ορισμένη ιδιότητά του

αντιμετώπιση /an.di.meˈto.pi.si/ (n)
glacadh

αντιμικροβιακός (adj)
frithmhiocróbach

αντιμιλία (n)
aibéil chainte

αντιμιλώ (v)
aibéil chainte

αντιμόνιο /an.diˈmo.ni.o/ (n)
antamón

αντινομία (n)
bréagnú

αντιολισθητικός /an.di.o.li.sθi.tiˈkos/ (adj)
frithsciorrach

αντιπάθεια /an.diˈpa.θi.a/ (n)
antoil

αντιπαθέστερος (adj)
domlasta

αντιπαθής (adj)
domlasta

αντιπαθητικός /an.di.pa.θi.tiˈkos/ (adj)
aimhréireach

αντιπαθώ /an.di.paˈθo/ (v)
an ghráin a bheith agat ar

αντιπαλότητα /an.di.paˈlo.ti.ta/ (n)
coimhlint

αντιπαραβολή (n)
neas-suíomh

αντιπαροχή /an.di.pa.ɾoˈçi/ (n)
fill

αντιπειθαρχικός (adj)
ainrialta

αντιπερισπασμός (n)
cur isteach

αντιπηκτικό (n)
antaithéachtach

αντιπηκτικός (adj)
antaithéachtach

αντιπλάγια (n)
cúlslais

αντιπλοίαρχος /an.diˈpli.aɾ.xos/ (n)
ceannasaí

αντιπολίτευση (n)
urchomhaireacht

αντιπραγματισμός (n)
malairt

αντιπροοδευτικός (adj)
aischéimnitheach

αντιπροσωπεία /an.di.pɾo.soˈpi.a/ (n)
tiomnú
  μια ομάδα ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν ένα μεγαλύτερο σύνολο στο οποίο είναι ενταγμένοι ή μιλούν και διαπραγματεύονται ως εκπρόσωποί τους
gníomhaireacht
  (οικονομία) η εμπορική εκπροσώπηση μιας εταιρείας, μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού σε περιοχή διαφορετική από την έδρα τους

αντιπροσωπευτικός (adj)
uiríollaí

αντιπρόσωπος /an.diˈpɾo.so.pos/ (n)
uiríollaí
  που παρευρίσκεται και ενεργεί (με σχετική εξουσιοδότηση) για λογαριασμό κάποιου άλλου
ball
  που είναι το χαρακτηριστικό είδος από μια ομάδα ομοειδών

αντιπρόταση (n)
fritairiscint

αντιρρησίας /an.di.ɾiˈsi.as/ (n)
agóideoir

αντιρωτώ (v)
cúil

αντισηπτικό (n)
antaiseipteán

αντισηπτικός (adj)
antaiseipteach

αντιστάθμισμα (n)
fuílleach
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού αντισταθμίζω
  (μεταφορικά) ανταμοιβή, αντάλλαγμα

αντιστέκομαι (v)
an fód a sheasamh

αντιστήριγμα (n)
prapa

αντιστηρίζω (v)
branra

αντιστοίχιση /an.diˈsti.çi.si/ (n)
comhionannas

αντιστοιχίζω (v)
diongbháil

αντιστρέφω (v)
aisiompaigh

αντισυνταγματικός /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
míbhunreachtúil

αντιτάσσομαι (v)
tabhair dúshlán

αντιτίθεμαι (v)
agóid

αντιτείνω (v)
agóid

αντιτετανικός (adj)
teiteanas

αντιτοξίνη (n)
antatocsain

αντιτορπιλικό /an.di.toɾ.pi.liˈko/ (n)
argthóir

αντιφέγγισμα (n)
glioscarnach

αντιφατικότητα (n)
bréagnú

αντιφεγγίζω (v)
taitin

αντιχριστιανικός (adj)
ainchríostúil

αντιύλη (n)
frithdhamhna

αντλία /andˈli.a/ (n)
pumpa

αντλιωρός (n)
bandoirseoir

αντλώ (v)
taosc

αντοχή /an.doˈçi/ (n)
buaine

αντρέ (n)
iontráil

αντρίκεια (adv)
fearúil

αντρίκειος /anˈdɾi.cos/ (adj)
fearúil

αντρειωμένα (adv)
fearúil

αντωνυμία /an.do.niˈmi.a/ (n)
forainm

αντωνυμικός (adj)
forainmneach

ανυδρία (n)
triomach

ανυδρίτης (pn)
ainhidríd

ανυπάκουος /a.niˈpa.ku.os/ (adj)
aimhriarach

ανυπέρβλητος (adj)
dochloíte

ανυπεράσπιστος (adj)
gosaint

ανυπομονώ /a.ni.po.moˈno/ (v)
bí

ανυποταγή (n)
aimhriar

ανυποψίαστος (adj)
neamh-amhrasach

ανυπόμονος (adj)
cíocrach

ανυπόστατο (n)
diomaibhse

ανυπότακτος (n)
easumhal
  (στρατιωτικός όρος) αυτός που δεν παρουσιάστηκε να καταταχτεί στο στρατό ως νεοσύλλεκτος, ενώ τον είχαν καλέσει

ανυσματικός (adj)
veicteoireach

ανυστερόβουλος (adj)
neamhleasmhar

ανυψωτήρας /a.ni.psoˈti.ɾas/ (n)
ardaitheoir

ανυψώνομαι (v)
éirigh

ανυψώνω (v)
tóg

ανωμαλία (n)
aimhrialtacht

ανωνυμία (n)
díth ainm

ανωριμότητα (n)
anabaíocht

ανωτέρω (adv)
os cionn

ανωτερότητα (n)
ardchéimíocht

ανωφέλεια (n)
neamhúsáid

ανόδιο /aˈno.ði.o/ (n)
anóid

ανόητος /aˈno.i.tos/ (adj)
aimhghlic

ανόμοιος (adj)
difriúil

ανόργανη ένωση
comhdhúil neamhorgánach

ανόργανος (adj)
neamhorgánach

ανόργωτος /aˈnoɾ.ɣo.tos/ (adj)
arúil

ανόρεχτος (adj)
díbheo

ανύπαντρος (adj)
singil

ανύπνωτος (adj)
dúisigh

ανύψωση (n)
ardú

ανώμαλος (adj)
aimhrialta
  που δεν ακολουθεί τον κανόνα, που παρεκκλίνει από αυτό που θεωρείται κανονικό ή φυσιολογικό
  (γραμματική) για λέξεις που κλίνονται με ιδιαίτερο τρόπο και δεν ακολουθούν τα συνήθη πρότυπα σχηματισμού κλιτών τύπων
  χωρίς σταθερό ρυθμό, με απρόβλεπτες διακυμάνσεις
  που παρουσιάζει εμπόδια
  που διεξάγεται με πολλές δυσκολίες και χωρίς να υπάρχουν οι συνήθεις συνθήκες
  (για ανθρώπους) σεξουαλικά διεστραμμένος, ο διαστροφικός

ανώριμος (adj)
sóisearach

ανώτατος /aˈno.ta.tos/ (adj)
ardcheannasach

ανώφελος (adj)
gan mhaith

ανώφλι (n)
fardoras

αξέχαστος (adj)
dodhearmadta

αξία /aˈksi.a/ (n)
fiúntas

αξίζω (v)
diongbháilte

αξίνα (n)
piocóid

αξίωμα /aˈksi.o.ma/ (n)
feidhmeannas
  θέση σε ιεραρχία, συνήθως όχι η κατώτερη
aicsím
  (φιλοσοφία, λογική, μαθηματικά) πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται αλλά τη δεχόμαστε σαν αληθινή (έχει αληθοτιμή 'Αληθές')

αξίωση /aˈksi.o.si/ (n)
móiréis

αξεκαθάριστος (adj)
anfhollas

αξενία (n)
ainfhéile

αξεπέραστος /a.kseˈpe.ɾa.sti/ /a.kseˈpe.ɾa.sto/ /a.kseˈpe.ɾa.stos/ (adj)
dochloíte

αξεσκόλιστος (adj)
anársa

αξεχώριστος (adj)
níl dul idir

αξημέρωτα (adv)
breacadh an lae

αξιάδα (n)
cumas

αξιαγάπητος (adj)
grámhar

αξινάρι (n)
matóg

αξιοθαύμαστος (adj)
iontach

αξιοκαταφρόνητος (adj)
drochmheasúil

αξιοκρατία (n)
tuilleamhlathas

αξιοκρατικός (adj)
tuilleamhlathach

αξιολογώ /a.ksi.o.loˈɣo/ (v)
luacháil

αξιομνημόνευτος (adj)
mórluachach

αξιοπερίεργος /a.ksi.o.peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
saoithiúil

αξιοπιστία (n)
creidiúnacht

αξιοποιώ (v)
cumas luamháin

αξιοπρέπεια (n)
ardchéim

αξιοπρεπής /a.ksi.o.pɾeˈpis/ (adj)
ardcheannach

αξιοπρόσεκτος (adj)
ar leith

αξιοσέβαστος /a.ksi.oˈse.va.stos/ (adj)
oiriúnach

αξιοσημείωτο (n)
ar leith

αξιοσύνη (n)
suáilce

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (adj)
aicsímeach
  (μαθηματικά) που είναι σχετικός ή απορρέει από ένα αξίωμα, που χαρακτηρίζεται από αξιωματικότητα

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (n)
easpag
  (στρατιωτικός βαθμός) στρατιωτικός με βαθμό ίσο ή ανώτερο του ανθυπολοχαγού στο στρατό ξηράς ή του αντίστοιχού του στα άλλα σώματα

αξιόγραφο (n)
lucht slándála

αξιόλογος /a.ksiˈo.lo.γos/ (adj)
ar leith

αξιόπιστος (adj)
barántúil

αξιόπλοος (adj)
aeracmhainneach
  (ναυτικός όρος, αεροπορικός όρος, για σκάφος) που καλύπτει τις απαραίτητες προδιαγραφές για να πετάει ή να πλέει

αξιόπρεπος (adj)
oiriúnach

αξολότλ (n)
acsalatal

αξονικός (adj)
aiseach

αοριστολογικός (adj)
neamhchinntithe

αορτή /a.oɾˈti/ (n)
aorta

αορτικός (adj)
aortach

αουτσάιντερ (n)
coimhthíoch

απάγκιο /aˈpaŋ.ɟo/ (n)
dídean

απάγω (v)
fuadach

απάθεια (n)
dímhothú

απάλειψη (n)
múchadh

απάνθρωπος /aˈpan.θɾo.pos/ (adj)
mídhaonnachtúil

απάντηση /aˈpan.di.si/ (n)
freaga

απάρνηση (n)
dearadh

απάτη /aˈpa.ti/ (n)
calaois

απέναντι /aˈpe.nan.di/ (adv)
ar aghaidh

απέραντος /aˈpe.ɾan.dos/ (adj)
uafásach

απέριττος (adj)
achomair

απέχθεια (n)
fuath

απέχω /aˈpe.xo/ (v)
ar shiúl
  βρίσκομαι σε συγκεκριμένη απόσταση από κάπου

απέχω παρασάγγας
bí
  απέχω πάρα πολύ, βρίσκομαι πολύ μακριά, διαφέρω εντελώς

απήχηση (n)
athshondas

απίθανος /aˈpi.θa.ni/ /aˈpi.θa.no/ /aˈpi.θa.nos/ (adj)
ní móide
  που έχει μικρή πιθανότητα να συμβεί· μη πιθανός, μη ενδεχόμενος

απίστευτος /aˈpis.te.ftos/ (adj)
dochreidte

απαέρωση (n)
sceitheadh gáis

απαίδευτος (adj)
gan oideachas

απαίσιος /aˈpe.si.os/ (adj)
uafásach

απαίτηση (n)
gá

απαγορεύεται (v)
coisc

απαγορεύω /a.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
coisc

απαγωγή (n)
fuadach
  (ειδικότερα), (κοινά), (νομικός όρος) η αρπαγή και αιχμαλωσία ενός προσώπου προκειμένου, συνήθως, να ζητηθούν λύτρα ή κάποιο άλλο αντάλλαγμα
  (γυμναστική) η απομάκρυνση των άκρων από τον κορμό

απαγωγός /a.pa.ɣo.ˈɣos/ (adj)
matán abduchtach
  (ανατομία) για κάθε μυ που κινεί ένα μέλος μακριά από το σώμα, κάνει κίνηση απαγωγής

απαγόρευση (n)
crosadh

απαθής (adj)
fuarchúiseach

απαισιόδοξος /a.pe.siˈo.ðo.ksos/ (adj)
duarcán

απαιτούμενος /a.peˈtu.me.nos/
riachtanach

απαιτώ (v)
baileach
  ζητώ κάτι επιτακτικά, επειδή έχω την εξουσία προς τούτο ή επειδή το θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμά μου
  χρειάζομαι οπωσδήποτε κάτι για να λειτουργήσω καλά

απαλλάσσω /a.paˈla.so/ (v)
ligean
  εξαιρώ από υποχρέωση

απαλλαγή (n)
díolmhú

απαλλαγμένος
follas

απαλός (adj)
bog

απαλύνω (v)
réasúnta

απανθρακώνομαι (v)
bí

απανινός (adj)
uachtar

απαντάω /a.panˈda.o/ (v)
freagair
  δίνω απάντηση σε ερώτημα, αποκρίνομαι

απανταχού (adv)
ardcheannasach

απαντοχή (n)
bí ag súil

απανωτά (adv)
seicheamh

απαξάπας (adj)
go léir

απαξιώνω /a.pa.skiˈo.no/ (v)
dímheas

απαράβαλτος (adj)
dosháraithe

απαράβατος (adj)
dosháraithe

απαράδοτος (adj)
gan seachadadh

απαράμιλλος (adj)
uathúil

απαρέμφατο /a.paˈɾeɱ.fa.to/ (n)
infinideach

απαρέσκεια (n)
míphléisiúr

απαρίθμηση (n)
comhair

απαραίτητος (adj)
riachtanach

απαραβίαστος (adj)
ógh

απαραλλαξία (n)
cosúlacht

απαρασκεύαστος (adj)
anullamh

απαριθμώ (v)
uimheartha

απαρνιέμαι (v)
caith amach

απαρτία (n)
córam

απαρχαιωμένος
seanchaite

απασπάτευτος (adj)
maighdean
  (μεταφορικά) παρθένος

απαστράπτω /a.paˈstɾa.pto/ (v)
drithle

απασχολήσιμος (adj)
infhostaithe

απασχολημένος
broidiúil

απασχολησιμότητα (n)
infhostaitheacht

απασχολώ (v)
fostaigh

απασχόληση (n)
fostaíocht

απατίτης (n)
apaitít

απατεώνας /a.pa.teˈo.nas/ (n)
bithiúnach

απατηλός (adj)
fabhtach

απατώ /a.paˈto/ (v)
cúigleáil
  ξεγελώ

απείθαρχος (adj)
aimhleasta

απείκασμα (n)
íomhá

απείραχτος (adj)
duine seachanta

απειθαρχία (n)
aimhriar

απεικονιστικός (adj)
uiríollaí

απεικόνιση (n)
dreachadh

απειλώ /a.piˈlo/ (v)
bagair

απειρία (n)
ainchleachtadh
  η έλλειψη πείρας

απειροστικός λογισμός
calcalas

απελατίκι (n)
más

απελαύνω /a.peˈlav.no/ (v)
eiseachaid

απελευθέρωση (n)
fuascailt

απελευθερώνω /a.pe.le.fθeˈɾo.no/ (v)
ligean

απελπισία /a.pel.piˈsi.a/ (n)
éadóchas

απελπισμένος
éadóchasach

απενεργοποιώ (v)
druid

απεντομωτικό
feithidicíd

απερίσκεπτος (adj)
aimhghlic

απερίφραστος (adj)
aonchiallach

απεραντολογία /a.pe.ɾan.do.loˈʝi.a/ (n)
foclachas

απεραντοσύνη (n)
ollmhéid

απεργάζομαι (v)
réasún

απεργία /a.peɾˈʝi.a/ (n)
stailc

απεργιακός (adj)
treo

απεργοσπάστης (n)
bristeoir stailce

απεργώ /a.peɾˈɣo/ (v)
treo

απεριόριστος (adj)
neamhtheoranta

απευθείας (adv)
ceart

απευθύνω /a.peˈfθi.no/ (v)
fuascail

απεχθάνομαι /a.peˈxθa.no.me/ (v)
an ghráin a bheith agat ar

απεχθής (adj)
anchúinseach

απεύθυνση (n)
seoladh

απηνής (adj)
gan staonadh

απηχώ (v)
tionchar

απιθανότητα (n)
andóigh

απινίδωση (n)
dífhibriliú

απινιδωτής (n)
dífhibrileoir

απιστία /a.pisˈti.a/ (n)
ainchreideamh

απιστώ (v)
aincheas

απλησίαστος (adj)
doshroichte

απλικατέρ (n)
riarthóir

απλογράφηση /a.ploˈɣɾa.fi.si/ (n)
litriú

απλοποιημένος
leabhairchruthach

απλωτή (n)
béim

απλωτός (adj)
leath

απλός (adj)
simplí

απλόχωρος (adj)
fairsing

απλώνω (v)
leath

απλώς (adv)
go díreach

απλώστρα (n)
líne éadaigh

αποβάθρα (n)
leaba nasctha

αποβάλλω /a.poˈva.lo/ (v)
beir go hanabaí
  (για μαθητή) του δίνω αποβολή, τον διώχνω (επίσημα) για κάποιο σοβαρό παράπτωμα από το σχολείο για σύντομο χρονικό διάστημα (ή -σπάνια- μόνιμα)
  (αμετάβατο) (για έγκυο) γεννώ πρόωρα νεκρό παιδί
ruaig
  (μεταβατικό) διώχνω, δεν έχω πλέον

αποβατικός (adj)
ceann an staighre

αποβδόμαδα (adv)
seachtain

αποβιβάζω /a.po.viˈva.zo/ (v)
faigh

αποβιώσας (adj)
ar shlí na fírinne

αποβολή (n)
ginmhilleadh
  φυσιολογική ή και εκούσια απώλεια
anabaíocht
  ακούσια διακοπή της εγκυμοσύνης

αποβουτυρώνω (v)
scinn

αποβραδίς (adv)
dorchadas
  το περασμένο βράδυ

απογαλακτίζω (v)
scoith

απογειώνομαι
bain de

απογειώνω (v)
bain de

απογευματινός (adj)
iarnóin

απογοήτευση /a.po.ɣoˈi.tef.si/ (n)
díomá

απογοητευμένος
díomá a bheith ort

απογοητεύω /a.po.ɣo.iˈte.vo/ (v)
cuir díomá ar

απογραμμικός (adj)
as líne

απογραφή /a.po.ɣɾaˈfi/ (n)
daonáireamh

απογυμνωτής /a.po.ʝi.mnoˈtis/ (n)
gamhnach

απογυμνώνω (v)
bánaigh

αποδέκτης (n)
doirteal
  (τηλεπικοινωνίες, πληροφορική) sink: συσκευή ή πρόγραμμα που δέχεται και επεξεργάζεται σήμα, μήνυμα, πληροφορία, ροή δεδομένων (data stream), κλπ.

αποδέσμευση (n)
ligean

αποδίδω (v)
aitreabúid
  (μεταβατικό) εξηγώ ένα γεγονός συνδέοντάς το με κάποιο άλλο που το θεωρώ αιτία του
  (αμετάβατο) επιτυγχάνω, φέρνω καρπούς, παράγω ένα αποτέλεσμα θετικό ή βελτιωμένο σε σχέση με το παρελθόν (και ως έκφραση: αποδίδω καρπούς)
leáigh
  (μεταβατικό) εκφράζω, ερμηνεύω
géill slí
  (μεταβατικό) παράγω έναν όγκο έργου ή εισοδήματος

αποδεδειγμένος
dearfa

αποδεικτικό (n)
teastas

αποδεικτικός (adj)
fianaiseach

αποδεσμεύω (v)
ligean

αποδημία (n)
imirce
  η φυγή από μια χώρα

αποδημητικός /a.po.ði.mi.tiˈkos/ (adj)
aistreánach
  που μετακινείται από τον τόπο του, που μεταναστεύει
  (ουσιαστικοποιημένο) αποδημητικά: πουλιά (ή ψάρια) που μεταναστεύουν σε θερμότερους τόπους, για να περάσουν το χειμώνα

αποδιαλύω (v)
díscaoil

αποδιοπομπαίος τράγος /a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos/
sceilpín gabhair

αποδιοργάνωση /a.po.ði.oɾˈɣa.no.si/ (n)
ainriantacht

αποδομητικός /a.po.ðo.mi.tiˈkos/ (adj)
arganach

αποδοτικός (adj)
airgeadúil

αποδοτικότητα (n)
bisiúlacht

αποδοχές (n)
tuarastal

αποδοχή /a.po.ðoˈçi/ (n)
glacadh

αποδυνάμωση (n)
lagú

αποδύομαι (v)
tóg suas

αποζημίωση (n)
damáistigh
  το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε αυτόν που έπαθε κάποια ζημιά από τον υπαίτιο ή το κράτος
  το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε κάποιον για την εκτέλεση ενός ορισμένου έργου, αμοιβή

αποζημιώνομαι
bí

αποθήκευση (n)
costas
ainic
  (πληροφορική) η εγγραφή ενός αρχείου στο δίσκο
  (πληροφορική) η εγγραφή δεδομένων σε μνήμη

αποθεματικό (n)
cuir in áirithe

αποθεραπεία (n)
aisghabháil

αποθερμαίνω (v)
fuaraigh

αποθετικό ρήμα
briathar

αποθηκευτικός (adj)
costas

αποθηκεύω (v)
coinnigh
sábháil
  (πληροφορική) καταγράφω ένα αρχείο ή γενικότερα δεδομένα στον σκληρό δίσκο

αποθράσυνση /a.poˈθɾa.sin.si/ (n)
andóchas

αποικιοκρατία /a.pi.ci.o.kɾaˈti.a/ (n)
coilíneachas

αποικοδομώ (v)
díscaoil

αποκάθαρση (n)
glantach

αποκάλυψη /a.poˈka.li.psi/ (n)
nochtadh

αποκάτω (adj)
ar íochtar

αποκήρυξη (n)
dearadh

αποκαΐδι (n)
aibhleog dhóite

αποκαθαίρω (v)
folmhaigh

αποκαλύπτω (v)
foilsigh

αποκαλώ /a.po.kaˈlo/ (v)
glao

αποκαρδιωμένος
atuirseach

αποκατάσταση (n)
aisghabháil

αποκατεστημένος
go maith as

αποκατινός (adj)
ar íochtar

αποκεντρώνω (v)
cuir in iontaoibh

αποκεράτωση (n)
dí-adharc

αποκερατώνω (v)
dí-adharc

αποκηρύσσω (v)
tabhair suas

αποκλίνων (adj)
anchúinseach

αποκλείω /a.poˈkli.o/ (v)
coisc
  εμποδίζω την είσοδο σε κάποιο μέρος ή την έξοδο απ’ αυτό

αποκλεισμένος /a.po.kliˈzme.nos/
faoi

αποκλεισμός (n)
imshuí

αποκοιμίζω /a.po.ciˈmi.zo/ (v)
snag

αποκοιμιέμαι /a.po.ciˈmɲe.me/ (v)
codladh

αποκοπή (n)
teascadh
coimriú deiridh
  (γραμματική) η αποβολή του τελικού φωνήεντος μιας λέξης μπροστά από το αρχικό φωνήεν της επόμενης λέξης

αποκορύφωμα (n)
buaic

αποκορύφωση (n)
píce

αποκοτάω (v)
amhantar

αποκούμπι (n)
branra

αποκριά (n)
carnabhal

αποκριάτικα (adv)
carnabhal

αποκρουστικός /a.po.kɾu.stiˈkos/ (adj)
gráiniúil

αποκρούω (v)
ruaig

αποκρυστάλλωση (n)
criostalú

αποκρυφισμός (n)
asarlaíocht

αποκρύπτω /a.poˈkɾi.pto/ (v)
ceil

αποκόβω (v)
scoith

αποκύημα (n)
iolrach

απολίθωμα (n)
iontaise

απολίνωση /a.poˈli.no.si/ (n)
ceangal

απολαβή (n)
sroich

απολαμβάνω /a.po.laɱˈva.no/ (v)
bain spórt as

απολαυστικός /a.po.laf.stiˈkos/ (adj)
caithiseach

απολαύω /a.poˈla.vo/ (v)
bain spórt as

απολειφάδι (n)
fuílleach

απολιτικός (n)
neamhpholaitiúil

απολιχνίδι (n)
cáith

απολογία /a.po.loˈʝi.a/ (n)
apalacht

απολογούμαι (v)
cosain

απολυτήριο (n)
teastas

απολυταρχία (n)
absalóideachas

απολυταρχικός (adj)
absalóideach

απολυτρώνω (v)
slánaigh

απολυτός (adj)
díomhaoin

απολυτότητα (n)
absalóid

απολύτρωση (n)
anacal

απολύω (v)
lámhach

απομένω (v)
fan

απομακρυσμένος
aonarach

απομακρύνομαι (v)
aife

απομακρύνω (v)
scaoil

απομείωση /a.poˈmi.o.si/ (n)
aife
lagú
  (λογιστική) η μείωση της αξίας περιουσιακού στοιχείου, στην τρέχουσα αγοραία αξία του

απομεινάρι (n)
fuílleach

απομεσήμερο (n)
tráthnóna

απομονωμένος
aonarach

απομονώνω (v)
aonraigh

απομυελίνωση (n)
dímhiailinitheach

απομυελινωτικός (adj)
dímhiailinitheach

απομόνωση (n)
iargúltacht

απομύζηση (n)
bleán

απονέκρωση (n)
argain

απονέμω /a.poˈne.mo/ (v)
gradam

απονήρευτος (adj)
gan

απονεκρώνω (v)
bodhraigh

απονιά (n)
cruachroíocht

απονομή (n)
gradam

απονοψυχιά (n)
cruachroíocht

αποξήρανση (n)
triomú

αποξηραίνω (v)
triomaigh

αποπέμπω /a.poˈpem.bo/ (v)
scaoil

αποπαίρνω (v)
sceamh ar

αποπειρώμαι (v)
ionsaigh

αποπερατώνω /a.po.pe.ɾaˈto.no/ (v)
críochnaigh

αποπλάνηση (n)
bréag

αποπλανώ /a.po.plaˈno/ (v)
maslaigh

αποπληθυσμός (n)
bánú

αποπληθωρισμένος
boilscithe

αποπληξία (n)
apaipléis

αποπληρώνω (v)
díol

αποπνίγω /a.poˈpni.ɣo/ (v)
tachtadh

αποπνιγμός /a.po.pniɣˈmos/ (n)
múchadh

αποποιούμαι (v)
aife

αποπροσγείωση (n)
ardán taispeána

αποπτύω (v)
seile

απορία (n)
ceist
  η κατάσταση κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο ερώτημα που τον απασχολεί
díothacht
  η έλλειψη οικονομικών πόρων, φτώχια

απορημένος
ionadh a bheith ort

απορρέω /a.poˈɾe.o/ (v)
earrach

απορρίμματα
bruscar

απορρίπτω /a.poˈɾi.pto/ (v)
eitigh

απορριμματοφόρο (n)
leoraí bruscair

απορροφώ /a.po.ɾoˈfo/ (v)
súigh

απορρυπαντικό (n)
glantach

απορρυπαντικός (adj)
glantach

απορρόφηση /a.poˈɾo.fi.si/ (n)
caithis

απορρύθμιση (n)
anbhuain

απορφανίζω (v)
aindílleachta

απορώ /a.poˈɾo/ (v)
ionadh

αποσαφηνίζω (v)
ionga

αποσβήνω (v)
múch

αποσβολώνω (v)
bain siar as

αποσιωπητικά (n)
comhartha focalbhá

αποσιωπώ (v)
coinnigh siar

αποσκίρτηση (n)
tréigean

αποσκεπάζω (v)
cumhdaigh

αποσκευές /a.po.sceˈves/ (n)
bagáiste
  (περιληπτικό) ό,τι μεταφέρει μαζί του ένας ταξιδιώτης, π.χ. βαλίτσες

αποσκευή /a.po.sceˈvi/ (n)
bagáiste

αποσκληραίνω (v)
cruaigh
  κάνω κάτι πιο σκληρό ή ολοκληρώνω τη διαδικασία της σκλήρυνσης (όπως στη γεωλογία, ορυκτολογία)
  κάνω πιο σκληρό

αποσκορακίζω (v)
feann

αποσμήχω (v)
ceirt

αποσοβώ (v)
coisc

αποσπόντα (adv)
urchar

αποσπώ (v)
scar

αποστάζω (v)
driog

αποστέλλω (v)
cuir

αποστέωση (n)
cnámhú

αποστακτήρας (n)
aisfhreagra

αποστασία (n)
athchreideamh

αποστασιοποιούμαι (v)
bain

αποστείρωση (n)
aimridiú

αποστεγνώνω (v)
triomaigh

αποστειρωμένος
ar fad

αποστειρώνω (v)
steiriligh

αποστερεύω (v)
triomaigh

αποστολή /a.po.stoˈli/ (n)
tiomnú
  η αντιπροσωπεία αυτή καθαυτή "Η αποστολή του ΟΗΕ για τις διαπραγματεύσεις έφτασε όταν πια δεν είχε νόημα".

αποστολικός (adj)
aspalach

αποστομωτικός (adj)
dofhreagartha

αποστομώνω (v)
ciúnaigh

αποστράγγι (n)
dríodar

αποστράτευση (n)
scor

αποστραγγίζω (v)
draein

αποστραγγιστήρας (n)
síothlán

αποστρατεύω (v)
urscaoil

αποστροφή /a.po.stɾoˈfi/ (n)
drogall
  έντονο αρνητικό συναίσθημα για κάτι ή κάποιον που σε κάνει να στρέφεσαι προς την άλλη μεριά, αντιπάθεια ή απέχθεια ή αηδία
aitheasc
  (ρητορικό σχήμα) το να απευθύνεται ρητορικά ο ομιλητής σε κάποιο πρόσωπο

αποσυνάγωγος (adj)
díbeartach

αποσυνδεδεμένος
as líne

αποσυντίθεμαι (v)
aife

αποσυσχέτιση (n)
díchaidreamh

αποσχίζομαι (v)
dealaigh

αποσχισμένος
scealp

αποσύρομαι (v)
cúlaigh

αποσύρω (v)
aistarraing

αποτάσσω /a.poˈta.so/ (v)
tabhair suas
  αποκηρύσσω, απαρνούμαι
folmhaigh
  απομακρύνω οριστικά (και ενίοτε ατιμωτικά) αξιωματικό από το στρατό, γιατί έχει διαπράξει βαρύ παράπτωμα

αποτέλεσμα /a.poˈte.le.zma/ (n)
iarmhairt
ioncam
  (λογιστική) το κέρδος μιας οικονομικής μονάδας κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης χρονικής περιόδου
  (λογιστική) η κατάσταση που παρουσιάζει τα παραπάνω

αποτέφρωση /a.poˈte.fɾo.si/ (n)
créamadh

αποτίμηση (n)
measúnacht

αποταμίευμα (n)
stoc
  (μεταφορικά) ό,τι σε πνευματικό, ψυχικό ή ηθικό επίπεδο έχει «αποταμιεύσει» κάποιος

αποταμίευση /a.po.taˈmi.ef.si/ (n)
rabhán
  (οικονομία) η ενέργεια τού αποταμιεύω

αποταμιεύω /a.po.ta.miˈe.vo/ (v)
cuir in áirithe

αποτείνω /a.poˈti.no/ (v)
seoladh

αποτελείωμα (n)
slánú

αποτελειωμένος
slachtmhar

αποτελεσματικός /a.po.te.le.zma.tiˈkos/ (adj)
feidhmiúil

αποτελματώνω /a.po.tel.maˈto.no/ (v)
bogach

αποτελώ /a.po.teˈlo/ (v)
dreach
  είμαι μέρος ή μέλος ενός συνόλου
  είμαι

αποτιμώ (v)
measúnaigh

αποτολμώ (v)
amhantar

αποτρέπω (v)
coisc

αποτραβηγμένα (adv)
iargúltacht

αποτραβώ /a.po.tɾaˈvo/ (v)
aistarraing
  μεταφέρω ή απομακρύνω κάτι ή κάποιον από κάπου

αποτροπαϊκός (adj)
apatrópaech

αποτροπιάζομαι (v)
adhfhuathaigh

αποτροπιάζω /a.po.tɾo.piˈa.zo/ (v)
déistin

αποτροπιαστικός (adj)
gráiniúil

αποτρόπαιος /a.poˈtɾo.pe.os/ (adj)
gráiniúil

αποτσίγαρο (n)
bun

αποτυγχάνω /a.po.tiŋˈxa.no/ (v)
meath

αποτυπώνω (v)
gread
  σχηματίζω το περίγραμμα ενός αντικειμένου πάνω σε μία επιφάνεια
gabháil
  (μεταφορικά) εκφράζω κάποια πράγματα με ακρίβεια και παραστατικότητα

αποτυχία /a.po.tiˈçi.a/ (n)
meath

αποτύπωμα (n)
clóbhuail
  το ίχνος ενός σώματος σε μια επιφάνεια, όταν το πιέσουμε πάνω σ’ αυτή

αποτύπωση (n)
gabháil
  (μεταφορικά) η έκφραση κάποιων πραγμάτων με ακρίβεια και παραστατικότητα

απουσία /a.puˈsi.a/ (n)
asláithreacht

απουσιασμός (n)
neamhláithreacht

αποφάγι /a.poˈfa.ʝi/ (n)
milseog

αποφέρω (v)
géill slí

αποφαίνομαι (v)
fuascail

αποφασίζω /a.po.faˈsi.zo/ (v)
cinn

αποφασιστικός /a.po.fa.si.stiˈkos/ (adj)
cinniúnach

αποφασιστικότητα (n)
diongbháilteacht

αποφατικός (adj)
diúltach

αποφεύγω /a.poˈfe.vɣo/ (v)
seachain

αποφοιτώ /a.po.fiˈto/ (v)
céimí

αποφορά (n)
bréantas

αποφορτίζω (v)
folmhaigh

αποφράδα (n)
ainiarmhartach

αποφράζω (v)
díphlugáil
  φράζω τελείως
  ανοίγω κάτι που είναι φραγμένο

αποφρακτικός (adj)
toirmeascach

αποφυλάκιση (n)
ligean

αποφυλακίζω /a.po.fi.laˈci.zo/ (v)
ligean

αποφώλι /a.poˈfo.li/ (n)
cillín

αποφώνηση (n)
dlúth

αποχέτευση (n)
draein

αποχαιρετάω /a.po.çe.ɾeˈta.o/ (v)
abair

αποχωρίζω /a.po.xoˈɾi.zo/ (v)
cuid

αποχωρητήριο /a.po.xo.ɾiˈti.ɾio/ (n)
ionlann
  χώρος που προορίζεται για την αφόδευση και την ούρηση

αποχωρισμός /a.po.xo.ɾiˈzmos/ (n)
deighilt

αποχωρώ /a.po.xoˈɾo/ (v)
aistarraing

αποχώρηση /a.poˈxo.ɾi.si/ (n)
aistarraingt

αποψεσινά (adv)
tráthnóna

αποψιλώνω (v)
follas

απρεπής (adj)
aindílis

απροειδοποίητα (adv)
fógra

απροετοίμαστος (adj)
anullamh

απροκάλυπτα (adv)
os ard

απροπαρασκεύαστος (adj)
anullamh

απροσάρμοστος /a.pɾoˈsaɾ.mo.stos/ (adj)
mí-oiriúnach

απροσέγγιστος (adj)
doshroichte

απροσδιόριστος (adj)
neamhchinntithe

απροσμέτρητα (adv)
as cuimse

απροσμέτρητος (adj)
as cuimse

απροσπέλαστος (adj)
doshroichte

απρόθυμα (adv)
croí

απρόθυμος (adj)
drogallach

απρόσβατος (adj)
doshroichte

απρόσβλητος (adj)
do-ionsaithe

απρόσεκτα /aˈpɾo.se.kta/ (adv)
ar nós cuma liom

απρόσεκτος /aˈpɾo.se.ktos/ (adj)
anaireach

απρόσιτος (adj)
doshroichte

απρόσκοπτος /aˈpɾo.sko.ptos/ (adj)
gan

απρόσοδος (adj)
neamhbhrabúsach

απτέρυξ (n)
cíobhaí

απωθητικός (adj)
aimhréireach

απωθώ (v)
ruaig

από /apo/
ná

από τα βάθη της καρδιάς
ó mo chroí amach

απόαψη (n)
apaipsis

απόβαρο (n)
meáchan glan

απόβαση (n)
ceann an staighre

απόβλητο /aˈpo.vli.to/ (n)
meath

απόβλητος (adj)
díbeartach

απόβλιττο /aˈpo.vli.to/ (n)
smiot

απόβρασμα (n)
gramaisc

απόγειο /aˈpo.ʝi.o/ /aˈpo.ʝo/ (n)
apaigí

απόγευμα /aˈpo.ʝev.ma/ (adv)
tráthnóna

απόγνωση (n)
éadóchas

απόγονος /aˈpo.ɣo.nos/ (n)
sliochtach

απόδειξη /aˈpo.ði.ksi/ (n)
fianaise
admháil
  (οικονομία) χαρτάκι που δίνεται στον πελάτη με πληροφορίες για κάτι που αγόρασε, συμπεριλαμβανομένων της τιμής, του φόρου, της ημερομηνίας κ.α.

απόδειπνο (n)
coimpléid

απόδοση /aˈpo.ðo.si/ (n)
aitreabúideacht
príomhchlásal
  (γραμματική) το δεύτερο μέρος, σε σύνθετη πρόταση, που προϋποθέτει την ύπαρξη ενός, προαναφερθέντος, πρώτου μέρους

απόζω /aˈpo.zo/ (v)
boladh

απόθεμα (n)
stoc

απόκληρος (n)
díbeartach

απόκλιση (n)
eisréimneacht

απόκομμα (n)
bearradh

απόκοτος (adj)
dána

απόκρημνος /aˈpo.kɾi.mnos/ (adj)
alltrach

απόκριση (n)
freaga

απόκρουση /aˈpo.kɾu.si/ (n)
ruaig

απόκρυφα /aˈpo.kɾi.fa/ (adv)
gan fhios
  μυστικά, κρυφά

απόκρυφα /aˈpo.kɾi.fa/ (n)
Apacrafa
  (θρησκεία) τα Απόκρυφα Ευαγγέλια/βιβλία, ψευδεπίγραφα αρχαία κείμενα αποκλεισμένα από τον Κανόνα

απόκρυφος /aˈpo.kɾi.fos/ (adj)
apacrafúil
  (θρησκεία) που έχει σχέση με τα Απόκρυφα (βιβλία) της Αγίας Γραφής

απόκτημα (n)
aicseam

απόκτηση /aˈpo.kti.si/ (n)
aicseam

απόλαυση /aˈpo.laf.si/ (n)
aer

απόλυση (n)
ligean

απόλυτα (adv)
amach is amach
  (και απολύτως) σε απόλυτο βαθμό, εντελώς, τελείως

απόλυτο αριθμητικό
bunuimhir

απόλυτος (adj)
absalóid

απόμερος (adj)
aistreánach

απόνερα /aˈpo.ne.ɾa/ (n)
dúisigh

απόξενος (adj)
aduain
  που είναι τελείως ξένος

απόπασχα /aˈpo.pa.sxa/ (adv)
Cáisc

απόπατος /aˈpo.pa.tos/ (n)
ionlann

απόπειρα /aˈpo.pi.ɾa/ (n)
iarracht

απόπνοια (n)
asanálú

απόπτωση (n)
apaptóis
  (ιατρική) διεργασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου

απόρθητος (adj)
dochloíte

απόρρητο (n)
rún

απόρρητος (adj)
baill ghiniúna

απόρριψη (n)
dearadh

απόρροια /aˈpo.ɾi.a/ (n)
comhthoradh

απόσβεση (n)
dímheas

απόσπασμα /aˈpo.spa.zma/ (n)
achoimre

απόσταγμα (n)
driogáit

απόσταξη /aˈpo.sta.ksi/ (n)
driogadh

απόσταση /aˈpo.sta.si/ (n)
aga

απόστημα (n)
easpa

απόστολος /aˈpo.sto.los/ (n)
aspal

απόστροφος /aˈpo.stɾo.fos/ (n)
apastróf

απόσυρση (n)
aistarraingt

απότιση /aˈpo.ti.si/ (n)
íocaíocht

απότμημα (n)
boim

απότολμος (adj)
dána

απότομος /aˈpo.to.mos/ (adj)
crochta

απόφαση /aˈpo.fa.si/ (n)
cinneadh

απόφθεγμα /aˈpo.fθeɣ.ma/ (n)
nath

απόφοιτος /aˈpo.fi.tos/ (n)
céimí

απόφυση /aˈpo.fi.si/ (n)
próiseáil

απόχη /aˈpo.çi/ (n)
cochall

απόψε /aˈpo.pse/ (adv)
anocht

απύρετος (adj)
gan

απώθηση /aˈpo.θi.si/ (n)
éaradh
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του απωθώ

απώλεια (n)
anachain
  το να χάσει κάποιος κάτι, το χάσιμο
  ο θάνατος ενός συγγενούς ή γενικότερα ενός σημαντικού ανθρώπου, ο χαμός

απώτατος (adj)
ardcheannasach

αράδιασμα (n)
ceartú

αράζω (v)
caorán

αράπης (n)
dubh

αράχνη /aˈɾa.xni/ (n)
damhán alla, fíodóir
  (συνεκδοχικά) ιστός αράχνης

αρένα (n)
airéine

αρέσκεια (n)
aiteas

αρέσω /aˈɾe.so/ (v)
ar nós

αρίθμηση (n)
ríomh

αραβικά /a.ɾa.viˈka/ (n)
Araibis

αραβικός /a.ɾa.viˈkos/ (adj)
Arabach

αραγονέζικος /a.ɾa.ɣoˈne.zi.kos/ (adj)
Aragóinis

αραγονικά /a.ɾa.ɣo.niˈka/ (n)
Aragóinis

αραιά και πού
anois agus arís

αραιώνω /a.ɾeˈo.no/ (v)
caol
  μειώνω την πυκνότητα κάποιου διαλύματος, προσθέτοντας μια άλλη ουσία
spásáil
  μεγαλώνω την απόσταση μεταξύ πραγμάτων ή αντικειμένων

αρακάς (n)
peasair

αραμαϊκά (n)
Aramais

αραμαϊκός (adj)
Aramais

αραμπάς (n)
carr

αρασέ (n)
binsín ceoil

αραχίδα /a.ɾaˈçi.ða/ (n)
pis talún

αραχνοειδής /a.ɾa.xno.iˈðis/ (adj)
téada an phúca

αργία (n)
lá saoire
  ο χρόνος κατά τον οποίο διακόπτεται η εργασία κυρίως εξαιτίας κάποιας γιορτής ή ενός σημαντικού γεγονότος
díomhaointeas
  η έλλειψη εργασίας ή απασχόλησης

αργίλιο /aɾˈʝi.li.o/ (n)
alúmanam

αργαλειός (n)
seol

αργινίνη (n)
argainín

αργοπορώ /aɾ.ɣo.poˈɾo/ (v)
faillí

αργοσβήνω (v)
as

αργοσχολία (n)
díomhaointeas

αργυραμοιβός /aɾ.ʝi.ɾa.miˈvos/ (n)
malartóir airgid

αργυρός /aɾ.ʝiˈɾos/ (adj)
airgead

αργό πετρέλαιο
amhola

αργόμισθος /aɾˈɣo.mi.sθos/ (adj)
daoine

αργόν /aɾˈɣon/ (n)
argón

αργός /aɾˈɣo/ /aɾˈɣos/ /aɾˈʝi/ (adj)
mall

αργόσχολα (adv)
réidh

αργόσχολος (adj)
bruachaire

αργότερα (adv)
i ndiaidh

αργώ /aɾˈɣo/ (v)
leasc

αρδεύω (v)
uiscigh

αρειανός (adj)
Marsa
  (θρησκεία) που έχει σχέση ή αναφέρεται στην αίρεση του Αρείου, στις απόψεις του ή στους οπαδούς της
  που έχει σχέση με τον πλανήτη Άρη, ανήκει σ’ αυτόν ή (φανταστικά) κατάγεται απ’ αυτόν

αρεστός (adj)
taitneamhach

αρετολογικός (adj)
suáilce

αρθρίτιδα (n)
airtríteas

αρθραλγία /aɾ.θɾalˈʝi.a/ (n)
artrailge

αρθρογράφος (n)
colúnaí

αρθρογραφώ (v)
graf

αρθροπάθεια (n)
artrapaite

αρθρωτός (adj)
altach

αρθρώνω (v)
fuaimnigh

αριά /aɾˈʝa/ (n)
dair thoilm

αριθμητήριο /a.ɾi.θmiˈti.ɾi.o/ (n)
abacas

αριθμητική /a.ɾi.θmi.tiˈci/ (n)
figiúr

αριθμητική λογική μονάδα
aonad loighce agus uimhríochta

αριθμητικός (adj)
uimhríocht

αριθμογνωσία (n)
uimhearthacht

αριθμοδείκτης (n)
innéacs

αριθμομηχανή (n)
áireamhán

αριθμός (n)
uimhir

αριθμός π
pí

αριθμώ /a.ɾiˈθmo/ (v)
uimhrigh

αριστερά /a.ɾi.steˈɾa/ (adv)
clé

αριστερός /a.ɾi.steˈɾos/ (adj)
clé

αριστερόχειρας /a.ɾi.steˈɾo.çi.ɾas/ (n)
ciotach

αριστοκρατικός (adj)
galánta

αρκετά /aɾ.ceˈta/ (adv)
dóthain

αρκετός (adj)
dóthain

αρκουδίζω (v)
lámhacán

αρκουδοπούρναρο (n)
crann cuilinn

αρκούδα /aɾˈku.ða/ (n)
béar donn, béar

αρκούμαι (v)
sásta

αρκτικός (adj)
ceannlitir

αρλεκίνος (n)
airleacán

αρλεκινισμός (n)
abhlóireacht

αρλουμπολόγημα (n)
fuisce baile

αρμάδα (n)
armáid

αρμέγω /aɾˈme.ɣo/ (v)
crúigh

αρμένικος /aɾˈme.ni.kos/ (adj)
Airméanach

αρμαδίλλος (n)
armadailín

αρμαθιά /aɾ.maˈθça/ (n)
sreang

αρματηλάτης (n)
tiománaí

αρματωσιά /aɾ.ma.toˈsça/ (n)
arm

αρματώνω (v)
armas

αρμενίζω /aɾ.meˈni.zo/ (v)
seol

αρμενικά /aɾ.me.niˈka/ (n)
Airméinis

αρμενοβυζαντινός /aɾ.me.no.vi.zan.diˈnos/ (adj)
Biosántach

αρμοδιότητα (n)
cúige

αρμοκάλυπτο (n)
boilgeog

αρμονία /aɾ.moˈni.a/ (n)
armóin

αρμονικός /aɾ.mo.niˈkos/ (adj)
armónach

αρμοστής (n)
gobharnóir

αρμόδιος /aɾˈmo.ði.os/ (adj)
cáilithe

αρμόζω (v)
dathúil

αρμόνιο /aɾˈmo.ni.o/ (n)
armóin

αρμός /aɾˈmos/ (n)
inse

αρνάκι (n)
uaineoil

αρνί /aɾˈni/ (n)
uan

αρνησιθρησκία (n)
athchreideamh

αρνησικυρία (n)
cros

αρνητικό (n)
claonchló
  (φωτογραφία) εμφανισμένο φιλμ που περιέχει τη φωτογράφιση με χρώματα αντίθετα από τα φυσικά και χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή φωτογραφιών

αρνητικός (adj)
diúltach

αρνούμαι /aɾˈnu.me/ (v)
eitigh

αρουμάνικος (adj)
Arómáinis

αρουραίος /a.ɾuˈɾe.os/ (n)
francach

αρπάζω (v)
sciob

αρπακτικό (n)
creachadóir

αρπιστής (n)
cláirseoir

αρραβωνιασμένος /a.ɾa.vo.ɲaˈzme.nos/
dálta

αρραβώνας /a.ɾaˈvo.nas/ (n)
cleamhnas

αρραβώνιασμα /a.ɾaˈvo.ɲa.zma/ (n)
cleamhnas
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του αρραβωνιάζω: τέλεση αρραβώνα

αρραγής (adj)
neamhcheansaithe

αρρεναγωγείο (n)
scoil

αρρενοπρέπεια (n)
fearúlacht

αρρωστημένος
galrach

αρρώστια /aˈɾo.stça/ (n)
galar

αρσενικό (n)
arsanaic, airsnic
  (χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στα μεταλλοειδή, με ατομιθό αριθμό 33 και χημικό σύμβολο το As, με σταχτί χρώμα και μεταλλική λάμψη, το οποίο σχηματίζει τοξικές ενώσεις

αρσενικός /aɾ.se.niˈkos/ (adj)
firinscneach

αρτίστας (n)
ealaíontóir

αρτζουχάλι (n)
achairt

αρτηρία /aɾ.tiˈɾi.a/ (n)
artaire
  (ανατομία) μυώδες ελαστικό σωληνοειδές αγγείο μέσω του οποίου το αίμα μεταφέρεται από την καρδιά προς όλα τα όργανα

αρτηριακός (adj)
artaireach

αρτιμέλεια (n)
oiriúint

αρτισύστατος (adj)
go díreach

αρτοκλασία /aɾ.to.klaˈsi.a/ (n)
arán

αρτοποιείο (n)
bácús

αρτοπώλης /aɾ.toˈpo.lis/ (n)
báicéir

αρτοσκεύασμα (n)
pastae

αρτοφαγία (n)
arán

αρτοφόριο (n)
bosca abhlainne

αρτόδεντρο (n)
crann toraidh aráin

αρχάγγελος /aɾˈxaŋ.ɟe.los/ (n)
ardaingeal

αρχέγονος (adj)
cianaosta

αρχή /aɾˈçi/ (n)
tosach
  το τοπικό ή χρονικό σημείο από όπου αρχίζει κάτι, η αφετηρία ή η αρχική φάση, το ξεκίνημα
bunús
  η προέλευση, το αρχικό σημείο της δημιουργίας
aibítir
  θεμελιακός κανόνας στη φύση, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική κ.λπ.
  βασικός κανόνας που ρυθμίζει την προσωπική ή την κοινωνική συμπεριφορά
údarás
  η δημόσια εξουσία και τα πρόσωπα που την ασκούν ή την εκπροσωπούν

αρχίδι /aɾˈçi.ði/ (n)
ceirtlín
  (χυδαίο) ο ένας από τους δύο αδένες που παράγουν το σπέρμα, ο όρχις

αρχίζω (v)
tosaigh

αρχαΐζουσα (n)
ársaíocht

αρχαία ελληνικά
Sean-Ghréigis

αρχαίος (adj)
ársa

αρχαιο-
aircéi-

αρχαιοαστρονομία (n)
aircéiréalteolaíocht

αρχαιογνώστης (n)
ceannaí seandachtaí

αρχαιοδίφης (n)
ceannaí seandachtaí

αρχαιοδιφικός (adj)
ceannaí seandachtaí

αρχαιολογία /aɾ.çe.o.loˈʝi.a/ (n)
seandálaíocht

αρχαιολόγος /aɾ.çe.oˈlo.ɣos/ (n)
seandálaí

αρχαιρεσίες (n)
toghchán

αρχαϊκός (adj)
ársa

αρχαϊστικός (n)
ársa

αρχείο /aɾˈçi.o/ (n)
aircív

αρχείο συσκευής
maide mór

αρχειοθετώ (v)
aircív

αρχειοφυλάκιο (n)
aircív

αρχειοφύλακας (n)
cartlannaí

αρχηγείο (n)
ceanncheathrú

αρχηγός /aɾ.çiˈɣos/ (n)
captaen

αρχιγραμματέας /aɾ.çi.ɣɾa.maˈte.as/ (n)
seansailéir

αρχιγραμματεία (n)
seansailéireacht

αρχιδούκας (n)
ard-diúc

αρχιεπίσκοπος (n)
ardeaspag

αρχιεπισκοπή (n)
ard-deoise

αρχιεργάτης (n)
maor

αρχικατάσκοπος (n)
brathadóir

αρχιμηνιά /aɾ.çi.miˈɲa/ (n)
calláin

αρχινοσοκόμα (n)
banaltra

αρχινοσοκόμος (n)
banaltra

αρχιπέλαγος /aɾ.çiˈpe.la.ɣos/ (n)
oileánra

αρχισμηνίας /ar.xi.zmiˈni.as/ (n)
oifigeach barántais

αρχιστράτηγος /aɾ.çiˈstra.ti.ɣos/ (n)
ardghinearál

αρχιτέκτονας /aɾ.çiˈte.kto.nas/ (n)
ailtire

αρχιτεκτονική (n)
ailtireacht

αρχιτεχνίτης (n)
máistir

αρχοντάνθρωπος /aɾ.xonˈdan.θɾo.pos/ (n)
duine

αρχοντικό (n)
máistir

αρωγός (n)
cúntóir

αρωματικός /a.ɾo.ma.tiˈkos/ (adj)
cumhra

αρωματοποιός (n)
ungadóir

αρωμουνικά (n)
Arómáinis

αρόσιμος (adj)
arúil

αρόω (v)
seol

αρύταινα (n)
gabha dubh

ασέβεια /aˈse.vi.a/ (n)
aindiagacht

ασέληνος (adj)
gealach

ασήκωτος /aˈsi.ko.tos/ (adj)
róthrom

ασήμαντος (adj)
réadán

ασήμι /aˈsi.mi/ (n)
airgead

ασίκικος (adj)
Leiveantach

ασαμικά (n)
Asaimis

ασανσέρ /a.sanˈseɾ/ (n)
ardaitheoir

ασαφής (adj)
anfhollas

ασβέστης /aˈzve.stis/ (n)
aol

ασβέστι (n)
aol

ασβέστιο /aˈzve.sti.o/ (n)
cailciam

ασβεστοκάμινος (n)
tiníl

ασβεστωμένος
aol

ασβεστόλιθος /a.zveˈsto.li.θos/ (n)
aolchloch

ασβεστώνω (v)
aol

ασβός (n)
broc

ασεβής /a.seˈvis/ (adj)
mí-urramach

ασεβώ /a.seˈvo/ (v)
anurraim

ασελγής (adj)
ainmhianach

ασετιλίνη (n)
aicéitiléin

ασημένιος /a.siˈme.ɲos/ (adj)
airgead

ασημαντότητα (n)
diomaibhse

ασημότητα (n)
diomaibhse

ασημώνω (v)
airgead

ασηπτικός (adj)
aiseipteach

ασθένεια /aˈsθe.ni.a/ (n)
galar

ασθενής /a.sθeˈnes/ /a.sθeˈnis/ (n)
othar
  ο άρρωστος, που πάσχει από μία ασθένεια

ασθενοφόρο /a.sθe.noˈfo.ɾo/ (n)
otharcharr

ασθμαίνω (v)
cársán

ασθματικός (adj)
asmach

ασιατικός /a.si.a.tiˈkos/ (adj)
Áiseach

ασιτία (n)
gorta

ασκάλιστος (adj)
fódbhán

ασκήτρια (n)
aiséiteach

ασκαλώνιο (n)
seallóid

ασκανδάλιστος /a.skanˈða.li.stos/ (adj)
fuarchúiseach

ασκητής (n)
aiséiteach

ασκητικός (adj)
aiséitiúil

ασκοτείνιαστος (adj)
cha

ασκούμενος
imtheorannaigh

ασκός /aˈskos/ (n)
lamhnán

ασκώ (v)
aclaigh

ασμένως (adv)
sámhas

ασπάζομαι (v)
cuach

ασπάλαθος (n)
giolcach shléibhe

ασπάλακας /aˈspa.la.kas/ (n)
caochán

ασπέδιστος (adj)
gan chosc

ασπίδα /aˈspi.ða/ (n)
sciath

ασπούδαστος (adj)
gan oideachas

ασπράδι (n)
albaimín
  το άσπρο μέρος του αυγού
bán
  το άσπρο μέρος του ματιού

ασπρομάλλης /a.spɾoˈma.lis/ (adj)
bán

ασπρουλιάρης (adj)
fobhán

ασπρόμαυρος (adj)
bán

ασπρόρουχο (n)
línéadach
  ≈ συνώνυμα: ασπρικά, λευκά είδη

ασπόνδυλος (adj)
inveirteabrach

ασσασίνος (n)
feallmharfóir

ασσυριακά /a.si.ɾi.aˈka/ (n)
Aisiriach
  (ιστορία) η γλώσσα των Ασσυρίων

ασσυριακός /a.si.ɾi.aˈkos/ (adj)
Aisiriach

αστάθεια /aˈsta.θi.a/ (n)
éagobhsaíocht

αστάρωμα (n)
bunleabhar

αστέρας (n)
réalta

αστέρας νετρονίων
neodrónréalta

αστέρι /aˈste.ɾi/ (n)
réalta

αστακογαρίδα (n)
diúilicín

αστακός /a.staˈkos/ (n)
gliomach

αστακόσουπα (n)
gliomach

αστείο (n)
cleas

αστείος /aˈsti.os/ (adj)
greannmhar

αστείρευτος (adj)
do-ídithe

αστειεύομαι /a.stiˈe.vo.me/ (v)
cleas

αστερίας (n)
crosóg, crosóg mhara

αστερίσκος /a.steˈɾi.skos/ (n)
réalta

αστερισμός /a.ste.ɾiˈzmos/ (n)
réaltbhuíon

αστεροειδής (n)
astaróideach, mionphláinéad

αστεροσκοπείο /a.ste.ɾo.skoˈpi.o/ (n)
réadlann

αστεφάνωτος (adj)
neamhphósta
  που δεν φορά στέφανο / στεφάνι
  (οικείο) που δεν έχει στεφανωθεί, που δεν έχει παντρευτεί επίσημα (σε εκκλησία)

αστιγματικός (adj)
aistiogmatach

αστιγματισμός (n)
aistiogmatacht

αστική τάξη
meánaicme

αστικοποίηση (n)
cathrú

αστικός /a.stiˈkos/ (adj)
uirbeach

αστουριανά /a.stu.ɾi.aˈna/ (n)
Astúiris

αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (adj)
Astúiris

αστοχία /a.stoˈçi.a/ (n)
airigh ó
meathlú
  αποτυχία κάποιου να πετύχει έναν στόχο

αστοχώ (v)
cuspóir

αστράβη (n)
bata croise

αστράγαλος /aˈstɾa.ɣa.los/ (n)
alt na coise
  (ανθρώπινο σώμα) το αντίστοιχο τμήμα του ποδιού

αστραπή /a.stɾaˈpi/ (adv)
tintreach

αστραπιαία /a.stɾa.piˈe.a/ (adv)
tintreach

αστραφτερός /a.stɾa.fteˈɾos/ (adj)
glé

αστρικός (adj)
réaltach

αστροβιολογία (n)
eisibhitheolaíocht

αστρολογία (n)
astralaíocht

αστρολογικός (adj)
astralaíoch

αστρολόγος /a.stɾoˈlo.ɣos/ (n)
astralaí

αστρομαντεία (n)
astralaíocht

αστροναύτης /a.stɾoˈna.ftis/ (n)
spásaire

αστρονομία /a.stɾo.noˈmi.a/ (n)
réalteolaíocht

αστρονόμος (n)
réalteolaí

αστροστολισμένος /a.stɾo.sto.liˈzme.nos/
réaltach

αστροστόλιστος /a.stɾoˈsto.li.stos/ (adj)
réaltach

αστροφυσική /a.stɾo.fi.siˈci/ (n)
réaltfhisic

αστρόσπαρτος /aˈstɾo.spaɾ.tos/ (adj)
réaltach

αστυνομία (n)
garda, póilíní

αστυνομεύω (v)
Gardaí

αστυνομικό τμήμα
stáisiún na bpéas

αστυνόμος /a.stiˈno.mos/ (n)
garda

αστυφύλακας (n)
constábla
  (ειδικότερα, βαθμός αστυνομίας) κατώτερο όργανο της αστυνομίας, κατώτερος από υπαρχιφύλακα

αστός (n)
buirgéiseach

αστόχαστος (adj)
antuisceanach

ασυγκίνητος (adj)
fuarchúiseach

ασυγκράτητος (adj)
dochloíte

ασυγχώρητος /a.siŋˈxo.ɾi.tos/ (adj)
doleithscéil

ασυδοσία /a.si.ðoˈsi.a/ (n)
ceadúnas
  (λόγιο) η ανεξέλεγκτη ελευθερία λόγου ή πράξεων ενός ατόμου ή οργανισμού, το να μην περιορίζεται κάποιος από κάποιον ηθικό ή νομικό φραγμό

ασυλία (n)
acmhainn

ασυμβίβαστο (n)
neamh-chomhoiriúnacht

ασυμβίβαστος (adj)
contrártha

ασυμβατότητα (n)
neamh-chomhoiriúnacht

ασυμμάζευτα (adv)
ainriail

ασυμμετρία /a.si.meˈtɾi.a/ (n)
aisiméadracht

ασυμπάθεια (n)
antoil

ασυμπλήρωτος (adj)
anfhoirfe

ασυνέπεια /a.siˈne.pi.a/ (n)
neamh-chomhsheasmhacht

ασυνήθιστος (adj)
ainchleachta
  που δεν έχει συνηθίσει κάτι
urghnách
  που δεν συμβαίνει συχνά, όχι συνήθης

ασυναίσθητα /a.siˈne.sθi.ta/ (adv)
ainbhiosach

ασυναίσθητος /a.siˈne.sθi.tos/ (adj)
fo-chomhfhios

ασυναγώνιστος (adj)
dosháraithe

ασυναρτησία /a.si.naɾ.tiˈsi.a/ (n)
amaidí

ασυνδικάλιστος /a.sin.ðiˈka.li.stos/ (adj)
cha

ασυνείδητα (adv)
gan fhios

ασυνείδητο (n)
fo-chomhfhios

ασυνειδησία (n)
neamhscrupall

ασυνειδητοποίητα (adv)
gan fhios

ασυνειδητοποίητος (adj)
fo-chomhfhios

ασυνεχής (adj)
bearnach

ασυντέλεστος (adj)
neamhchríochnaithe

ασυνταξία (n)
déan earráid

ασυσχέτιστος (adj)
coimhthíoch

ασφάλεια /aˈsfa.li.a/ (n)
lucht slándála

ασφάλιση (n)
árachas

ασφάλιστρο (n)
cúlstop

ασφαλής (adj)
ach

ασφαλίζω /a.sfaˈli.zo/ (v)
cuir árachas ar

ασφυκτικός (adj)
plúch

ασφυκτιώ (v)
plúch

ασφυξία (n)
plúchadh

ασφυξιογόνος (adj)
plúch
  που οδηγεί στην ασφυξία, που την προκαλεί
  (ουσιαστικοποιημένο) ασφυξιογόνο: αέριο που προκαλεί ασφυξία

ασφόδελος (n)
lus caisil

ασχετοσύνη (n)
ainbhios

ασχολία (n)
bain do

ασύγκριτος (adv)
dosháraithe

ασύμμετρος /aˈsi.me.tros/ (adj)
míchruthach

ασύμφορος (adj)
neamhbhrabúsach

ασύνειδα (adv)
gan fhios

ασύνετος (adj)
aimhghlic

ασύρματος /aˈsiɾ.ma.tos/ (n)
abhras
  συσκευή ηχητικής επικοινωνίας μεταξύ δύο σταθμών που δεν συνδέονται μεταξύ τους με καλώδιο

ασύστολος (adj)
dínáireach

ασύχαστος (adj)
i dtólamh

ασύχναστος (adj)
iargúlta

ατάκα (n)
luaigh

ατάρακτος (adj)
calma

ατέλεια /aˈte.li.a/ (n)
neamhfhoirfeacht
  η έλλειψη υποχρέωσης για πληρωμή δασμών ή φόρων, η απαλλαγή από αυτούς.

ατέλειωτα (adv)
as éadan a chéile

ατίθασος (adj)
ainriata

αταίριαστος (adj)
corr

αταξία (n)
anord

ατασθαλία (n)
mírialtacht

ατελέσφορος /a.teˈle.sfo.ɾos/ (adj)
ainéifeachtach

ατελής (adj)
díothach

ατελείωτος (adj)
neamhchríochnaithe

ατεχνία (n)
ionracas

ατημέλητος /a.tiˈme.li.tos/ (adj)
leibideach

ατημελησία /a.ti.me.liˈsi.a/ (n)
amscaíocht

ατιμάζω /a.tiˈma.zo/ (v)
adhnáirigh
  ενεργώ με τέτοιο τρόπο, ώστε να στερήσω από κάποιον την τιμή και υπόληψή του

ατιμία (n)
ainionracas

ατλάζι (n)
atlas

ατμάκατος (n)
stíméar

ατμοσφαιρική πίεση /a.tmo.sfe.ɾiˈci ˈpi.e.si/
brú an atmaisféir

ατμοσφαιρικός (adj)
atmaisféarach

ατμοτουρμπίνα /a.tmo.tuɾˈbi.na/ (n)
tuirbín gaile

ατμόιππος (n)
each-chumhacht

ατμός /aˈtmos/ (n)
gal uisce

ατμόσφαιρα /aˈtmo.sfe.ɾa/ (n)
atmaisféar, aerbhrat
  (φυσική) μονάδα μέτρησης της πίεσης που ασκούν ατμοί ή αέρια

ατομική βόμβα
buama adamhach
  βόμβα τρομακτικής εκρηκτικής ισχύος, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στη διάσπαση του ατόμου του ουρανίου και του πλουτωνίου}}

ατομικό βάρος
mais adamhach

ατομικός (adj)
aonarach
adamhach
  (φυσική)
  (πληροφορική) σύνολο λειτουργιών που αντιμετωπίζονται σαν μία και αδιαίρετη (βλ. ατομικότητα)

ατομικός αριθμός
uimhir adamhach

ατομικότητα (n)
indibhidiúlachas
adamhacht
  (πληροφορική, βάσεις δεδομένων) η τεχνική της ομαδοποίησης πολλών διαφορετικών λειτουργιών έτσι ώστε αν κάποια αποτύχει, να αποτύχουν όλες, και το σύστημα να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση

ατομισμός (n)
indibhidiúlachas

ατονία (n)
laige

ατονικός (adj)
atonúil

ατονικότητα (n)
atonúlacht

ατονώ (v)
aife

ατού /aˈtu/ (n)
mámh
  (χαρτοπαίγνιο) οποιοδήποτε χαρτί χρώματος που έχει οριστεί ως ατού

ατραπός (n)
slí

ατροφώ (v)
beagaigh

ατρωσία (n)
acmhainn

ατσάλι (n)
cruach

ατσάλινος (adj)
cruach

ατσίγγανος (n)
bóithreoir

ατσαλιά (n)
amscaíocht

ατσούμπαλος (adj)
útamáil

αττικίζουσα (n)
teanga

αττικός (adj)
Atacach

ατυχία (n)
amaróid

ατυχώ (v)
ádh

ατόλη (n)
atall

ατόνηση (n)
lagú

ατόφιος (adj)
sliabhraon

ατύχημα /aˈti.çi.ma/ (n)
timpiste

αυγή /aˈvʝi/ (n)
camhaoir

αυθάδεια /aˈfθa.ði.a/ (n)
borrachas

αυθαίρετο (n)
ceadúnas

αυθαίρετος /aˈfθe.ɾe.tos/ (adj)
aondeonach

αυθεντικός /a.fθen.diˈkos/ (adj)
barántúil

αυθεντικότητα (n)
barántúlacht

αυθημερόν (adv)
lá

αυλάκι /aˈvla.ci/ (n)
díog
  τεχνητό ή φυσικό βαθούλωμα στο έδαφος, που εκτείνεται σε μήκος και μέσα στο οποίο ρέει νερό (ή άλλο υγρό)
clais
  το ίχνος που αφήνουν στο έδαφος οι τροχοί ενός τροχοφόρου
dúisigh
  η υδάτινη γραμμή πίσω από ένα πλεούμενο που κινείται

αυλή /aˈvli/ (n)
clós
  υπαίθριος περιφραγμένος χώρος που ανήκει σε ένα σπίτι-κτήριο
  (μεταφορικά) (λόγιο) το σύνολο των αυλικών, των αξιωματούχων και συμβούλων που πλαισιώνουν έναν ηγεμόνα

αυλαία (n)
brat

αυλακιάζω (v)
clais

αυλακώνω (v)
clais

αυλητής (n)
píobaire

αυλικός (n)
cúirteoir
  μέλος της ηγεμονικής αυλής

αυλωθητήρας (n)
rop-scairdinneall

αυλόγυρος /aˈvlo.ʝi.ɾos/ (n)
lann

αυλόδουλος (adj)
gíománach

αυλόπορτα (n)
geata

αυλός /aˈvlos/ (n)
píb

αυλότοιχος /aˈvlo.ti.xos/ (n)
banrach

αυνανισμός /av.na.niˈzmos/ (n)
glacaireacht

αυξάνομαι (v)
ardaigh

αυξάνω /afˈksa.no/ (v)
ardaigh

αυξητικός (adj)
ardaigh

αυξομείωση /af.ksoˈmi.o.si/ (n)
luaineacht

αυστηρός /af.stiˈɾos/ (adj)
aithrinneach

αυστηρότητα /af.stiˈɾo.ti.ta/ (n)
déine

αυστραλιανός /af.stɾa.li.aˈnos/ (adj)
Astrálach

αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (adj)
Ostarach

αυτάρκεια (n)
neamhthuilleamaíocht

αυτάρκης /aˈftaɾ.cis/ (adj)
neamhthuilleamaíoch

αυταγάπη (n)
féinghrá

αυταρέσκεια (n)
bogás

αυταρχία (n)
uathlathas

αυταρχικός /a.ftaɾ.çiˈkos/ (adj)
uathlathach

αυτεξουσιότητα (n)
féinriail

αυτισμός /a.ftiˈsmos/ (n)
uathachas

αυτιστικός (n)
uathach

αυτοάνοσος (adj)
uath-imdhíonachta

αυτοαπασχολούμενος
féinfhostaithe

αυτοβιογραφία (n)
dírbheathaisnéis

αυτοβιογραφικός (adj)
dírbheathaisnéiseach

αυτοβοήθεια (n)
féinchabhair

αυτογνωσία (n)
féinaithne

αυτογνώστης /a.ftoˈɣno.stis/ (n)
féin-chomhfhiosach

αυτοδιάθεση (n)
féinchinneadh

αυτοδραστικότητα (n)
gníomhaireacht

αυτοδυναμία (n)
neamhthuilleamaíocht

αυτοεικόνα (n)
féiníomhá

αυτοεκπληρούμενος
féin-chomhlíontach

αυτοεκτίμηση (n)
féinmheas

αυτοεξυπηρέτηση (n)
féinfhreastal

αυτοεπίγνωση (n)
féinfheasacht

αυτοερωτισμός (n)
féinghrá

αυτοευθυγράμμιση (n)
ailíniú

αυτοθυσία /af.to.θiˈsi.a/ (n)
féiníobairt

αυτοκίνητο /af.toˈci.ni.to/ (n)
caranna, carr, gluaisteán

αυτοκαθορισμός (n)
féinchinneadh

αυτοκινητιστής /af.to.ci.ni.tiˈstis/ (n)
maide mór

αυτοκινητοτράπεζα (n)
banc

αυτοκινητόδρομος /a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos/ (n)
motárbhealach

αυτοκράτειρα (n)
banimpire

αυτοκράτορας (n)
impire

αυτοκρατορία /a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (n)
impireacht

αυτοκρατορικός /a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos/ (adj)
impiriúil

αυτοκτονία /a.fto.ktoˈni.a/ (n)
féinmharú

αυτοκτονώ /a.fto.ktoˈno/ (v)
giorrú leat féin

αυτοκυβέρνηση (n)
féinriail

αυτοκόλλητο /a.ftoˈko.li.to/ (n)
greamachán

αυτολεξεί (adv)
focal ar fhocal

αυτομόληση (n)
tréigean

αυτονομία (n)
féinriail

αυτονόητος /a.ftoˈno.i.tos/ (adj)
ní gá é sin a rá

αυτοπαθής (adj)
aisfhillteach

αυτοπειθαρχία (n)
féin-araíonacht

αυτοπεποίθηση (n)
féinmhuinín

αυτοπεριορισμός /a.fto.pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
urchoilleadh

αυτοπροσωπογραφία (n)
féinphortráid
  προσωπογραφία / πορτρέτο που παριστάνει κάποιον ζωγράφο κι έχει ζωγραφιστεί απ’ τον ίδιο

αυτοπροσώπως (adv)
daoine

αυτοπροωθούμενος
féinghluaiste

αυτοπυρπολούμαι (v)
tine

αυτοσεβασμός (n)
féinmheas

αυτοσυγκράτηση (n)
urchoilleadh

αυτοσυντήρηση (n)
féinchaomhnú

αυτοσχεδιάζω (v)
seiftigh

αυτοσχεδιασμός (n)
seiftiú

αυτοτιμωρία (n)
aithrí

αυτουργός (n)
údar

αυτοφροντίδα (n)
féinchúram

αυτοχειριαστικός (adj)
féinmharfach

αυτοχθονικός (adj)
díleasach

αυτοϊκανοποίηση /a.fto.i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
bogás

αυτόνομος /aˈfto.no.mpra/ (adj)
féinrialaitheach

αυτός /aˈftos/
sé, é
  (προσωπική αντωνυμία) τρίτο ενικό πρόσωπο, → δείτε τη λέξη εγώ

αυτότροφος (adj)
uatrófach

αυτόχειρας (n)
féinmharfóir

αυχένας (n)
baic

αυχενικός (adj)
ceirbheacsach

αφέντης /aˈfen.dis/ (n)
bos

αφέψηση (n)
urbhruith

αφή /aˈfi/ (n)
bain do
  μία από τις πέντε αισθήσεις
  (λόγιο, επίσημο) το άναμμα στις φράσεις

αφήγηση /aˈfi.ʝi.si/ (n)
reacaireacht

αφήλιο /aˈfi.li.o/ (n)
aiféilean

αφήνω /aˈfi.no/ (v)
fág

αφήνω στα κρύα του λουτρού /aˈfi.no sta‿ˈkɾi.a tu‿luˈtɾu/
fág Baile Átha Cliath ar an mbóthar ag duine

αφίδα /aˈfi.ða/ (n)
aifid

αφίσα /aˈfi.sa/ (n)
póstaer

αφαίμαξη (n)
cuisleoireacht
  (ιατρική) παραδοσιακή πρακτική κατά την οποία γίνεται τομή σε μία φλέβα του αρρώστου και αφήνεται να αιμορραγήσει για λίγο, με σκοπό να φύγει το "κακό" αίμα

αφαλός (n)
imleacán

αφανής /a.faˈnis/ (adj)
gan fheiceáil

αφανισμός (n)
díothú

αφανιστής (n)
argthóir

αφανιστικός (adj)
arganach

αφαρπάζω (v)
urghabh

αφασία (n)
afáise

αφγανικός /af.ɣa.niˈkos/ (adj)
Afganastánach

αφειδής (adj)
raidhsiúil

αφελής /a.feˈles/ /a.feˈlis/ (adj)
soineanta

αφεντικό (n)
bas

αφετέρου /a.feˈte.ɾu/
ar an lámh eile

αφετηριακός /a.fe.ti.ɾi.aˈkos/ (adj)
ceannlitir
  που έχει σχέση με την αφετηρία ή αναφέρεται σ’ αυτή

αφηγούμαι /a.fiˈɣu.me/ (v)
inis

αφηνίαση (n)
ainriantacht

αφηνιασμένος
ar a ingne deiridh

αφηρημένος
dearmadach

αφθονία /a.fθoˈni.a/ (n)
flúirse

αφθώδης πυρετός
galar crúibe is béil

αφιέρωση (n)
tíolacadh

αφιερώνω /a.fi.eˈɾo.no/ (v)
tabhair

αφιλάνθρωπος (adj)
mícharthanach

αφιλοκερδής (adj)
neamhleasmhar

αφιλόξενος (adj)
ainfhial

αφιππεύω (v)
tuirling

αφιόνι (n)
óipiam

αφλογιστία (n)
loiceadh

αφοβία (n)
crógacht

αφοδεύω /a.foˈðe.vo/ (v)
cac

αφομοίωση /a.foˈmi.o.si/ (n)
comhshamhlú

αφορισμός /a.fo.ɾiˈzmos/ (n)
coinnealbhá
  (θρησκεία) εκκλησιαστική ποινή με την οποία μέλος ενός χριστιανικού δόγματος αποκλείεται εντελώς από τη χριστιανική κοινότητα, ως τιμωρία για πολύ σοβαρά αμαρτήματα στα οποία περιέπεσε
nathán
  σύντομη, περιεκτική δήλωση

αφορώ /a.foˈɾo/ (v)
bain do

αφοσίωση /a.foˈsi.o.si/ (n)
crábhadh

αφού /aˈfu/
i ndiaidh
  (χρονικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν το προτερόχρονο
ó
  (αιτιολογικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν την αιτία λόγω της οποίας ό,τι εκφέρει η κύρια πρόταση συμβαίνει ή ισχύει

αφούγκρασμα (n)
éist

αφρικάανς (n)
Afracáinis

αφρικανικός (adj)
Afracach

αφριστός (adj)
sobalach

αφροδίσιος (adj)
drúisiúil

αφροδισία (n)
collaíocht

αφροδισιακό (n)
drúisiúil

αφροδισιασμός (n)
adhall

αφρόκρεμα /aˈfɾo.kɾe.ma/ (n)
bánbhuí
  η αφρώδης λιπαρή κρέμα που τοποθετείται στην κορυφή κάποιων γλυκών ή γλυκισμάτων
  (οικείο, μεταφορικά) το πιο εκλεκτό υποσύνολο ενός συνόλου

αφρός /aˈfɾos/ (n)
cúr

αφτί /aˈfti/ (n)
cluas

αφυδάτωση (n)
díhiodráitiú

αφυλαξία (n)
ailléirge

αφυπηρέτηση (n)
scor

αφυπηρετώ (v)
bí
  (στρατιωτικός όρος, λόγιο) μετά από την περάτωση της στρατιωτικής μου θητείας παίρνω απολυτήριο από το στρατό
cúlaigh
  (λόγιο) περατώνεται η υπηρεσία που έχω σε κάποιον τομέα και αποσύρομαι απ’ αυτή

αφυπνίζω (v)
spreag

αφόρμηση (n)
tús

αφότου
ó

αχ
á

αχάτης (n)
agáit

αχαλίνωτος (adj)
ainrianta

αχαμνά (n)
bléin
  (λαϊκότροπο) τα αντρικά γεννητικά όργανα

αχαμνός (adj)
uiríseal

αχανής /a.xaˈnis/ (adj)
ábhal

αχηβάδα /a.çiˈva.ða/ (n)
breallach

αχθοφόρος /a.xθoˈfo.ɾos/ (n)
aistire

αχινός (n)
cuán mara

αχλάδι /aˈxla.ði/ (n)
péire

αχλαδόμηλο (n)
piorra Seapánach

αχνάρι (n)
múnla

αχνίζω (v)
bruith

αχνοφέγγω (v)
léaró

αχνός (adj)
laige

αχνός (n)
gal uisce

αχολογώ (v)
sámh

αχορτάριαστος (adj)
féarúil

αχρεώστητος (adj)
cha

αχρηστία (n)
neamhúsáid

αχτίδα (n)
ga

αχταρμάς /a.xtaɾˈmas/ (n)
meascán

αχυρένιος /a.çiˈɾe.ɲos/ (adj)
cochán

αχυρώνας (n)
scioból

αχόρταγος /aˈxoɾ.ta.ɣos/ (adj)
airceach

αχός /aˈxos/ (n)
drantán

αχώριστος (adj)
níl dul idir

αψέντι /aˈpsen.di/ (n)
apsaint

αψήφιση (n)
dúshlán

αψήφιστα (adv)
bain
  χρησιμοποιείται κυρίως με το ρήμα παίρνω, στη φράση π.χ. το πήρε αψήφιστα, υποδηλώνοντας ότι κάτι έγινε χωρίς περίσκεψη, με τους ενεργούντες να θεωρούν ένα θέμα πιο ασήμαντο από όσο ήταν ή και να μην αντιδρούν διόλου σε ένα δεδομένο ζήτημα, υποτιμώντας τις συνέπειές του και θεωρώντας το άξιο να αγνοηθεί ή πάντως όχι άξιο ιδιαίτερης προσοχής

αψίδα (n)
trácht

αψίθυμος (adj)
drisíneach

αψεγάδιαστος /a.pseˈɣa.ðʝa.sti/ /a.pseˈɣa.ðʝa.sto/ /a.pseˈɣa.ðʝa.stos/ (adj)
bheith ag mainicíneacht

αψηλός (adj)
ard

αψηφισιά (n)
dúshlán

αψηφώ (v)
tabhair dúshlán

αψύς /aˈpsis/ (adj)
géar

αϊ-Βασίλης /ai̯.vaˈsi.lis/ (pn)
Daidaín na Nollaig
  ο Άγιος Βασίλειος

αϊμάρα (n)
Aidhmiris

αϊνσταΐνιο (n)
éinstéiniam

αϋπνία /a.iˈpni.a/ (n)
neamhchodladh, díth codlata

αόριστος /aˈo.ɾi.stos/ (n)
éigríocht
  (γραμματική) χρόνος ρήματος ο οποίος δηλώνει συνοπτικά κάτι που έγινε στο παρελθόν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

αύλακας (n)
trach
  (γεωλογία) βύθισμα σε σχήμα αυλακιού

αύξηση /ˈaf.ksi.si/ (n)
ardú

αύριο /ˈa.vɾi.o/ (n)
amárach
  το άμεσο μέλλον, η επόμενη μέρα

βάζο /ˈva.zo/ (n)
bláthchuach
  πήλινο, γυάλινο, μεταλλικό ή πλαστικό ανοικτό δοχείο, που το χρησιμοποιούμε συνήθως ως διακοσμητικό
gloine
  πήλινο, γυάλινο, μεταλλικό ή πλαστικό δοχείο με καπάκι, που το χρησιμοποιούμε συνήθως για φύλαξη τροφίμων ή ποτών

βάζω /ˈva.zo/ (v)
cuir

βάθος /ˈva.θos/ (n)
doimhneacht

βάθρο (n)
póidiam
  (αθλητισμός) βάση με διαφορετικά επίπεδα στα οποία στέκονται οι αθλητές που κέρδισαν μετάλλια για να τους απονεμηθούν.

βάιλος /ˈva.i.los/ (n)
báille

βάιραλ (adj)
víreasach

βάλανος (n)
breall

βάλσαμο (n)
balsam

βάλτος /ˈval.tos/ (n)
bogach
riasc goirt
  (γεωγραφία) η έκταση γης πλημμυρισμένη από γλυκό νερό με χαρακτηριστική βλάστηση από καλαμιώνες και βούρλα
  (μεταφορικά) η ακινησία, η στασιμότητα, η έλλειψη εξέλιξης και δημιουργικής πνοής

βάνα /ˈva.na/ (n)
comhla

βάνδαλος (adj)
creachadóir

βάπτισμα (n)
baisteadh

βάρβαρος /ˈvaɾ.va.ɾos/ (n)
barbarach

βάρδια /ˈvaɾ.ði.a/ (n)
cathais

βάρδος /ˈvaɾ.ðos/ (n)
bard
  (επάγγελμα) ποιητής και τραγουδιστής στους αρχαίους Κέλτες που εξυμνούσε ηγεμόνες και ήρωες, κρατώντας έτσι ζωντανή την προφορική ιστορική παράδοση αυτών των λαών

βάριο /ˈva.ɾi.o/ (n)
bairiam

βάρκα /ˈvaɾ.ka/ (n)
bád

βάρος /ˈva.ɾos/ (n)
lasta
ualach
  κάτι που το αντιμετωπίζω ως δυσκολία, ως επίπονο έργο που με κάνει να δυσανασχετώ

βάσανο (n)
angar

βάσανος /ˈva.sa.nos/ (n)
díonmhar

βάση /ˈva.si/ (n)
uiríseal

βάση δεδομένων
bunachar sonraí

βάσιμος (adj)
bailí

βάτραχος (n)
frog, loscán

βάφλα /ˈva.fla/ (n)
vaiféal

βάφτιση (n)
baisteadh

βάφω /ˈva.fo/ (v)
péinteáil

βέβαια
ar ndóigh

βέβαιος /ˈve.ve.os/ (adj)
cinnte

βέβηλος /ˈve.vi.li/ /ˈve.vi.lo/ /ˈve.vi.los/ (adj)
diamhaslach

βέλος (n)
saighead

βέλτιστος /ˈvel.ti.stos/ (adj)
dícheall

βένθος (n)
beantós

βέργα (n)
liúr

βέτο /ˈve.to/ (n)
cros

βήμα /ˈvi.ma/ (n)
ardán
  υπερυψωμένη κατασκευή στην οποία ανεβαίνει κάποιος που μιλάει σε δημόσια συνάθροιση

βήξιμο (n)
bí ag casacht

βήτα (n)
béite

βήχας /ˈvi.xas/ (n)
casacht

βήχιο (n)
adhann

βήχω (v)
bí ag casacht

βία /ˈvi.a/ (n)
foréigean

βίαιος /ˈvi.e.os/ (adj)
borb

βίβλος (n)
Bíobla

βίγκαν (adj)
veigeánach

βίδα /ˈvi.ða/ (n)
scriú
  (τεχνολογία, μηχανολογία) μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα, που χρησιμεύει στη σύνδεση τμημάτων ενός μηχανισμού ή στερέωση αντικειμένων σε σταθερή επιφάνεια

βίζα /ˈvi.za/ (n)
víosa

βίκι /ˈvi.ci/ (n)
vicí

βίκος (n)
meáchan glan

βίλα /ˈvi.la/ (n)
teach

βίντεο /ˈvi.de.o/ (n)
físeán

βίντσι (n)
tóg

βίσονας /ˈvi.so.nas/ (n)
bíosún

βίτσιο /ˈvi.t͡si̯o/ (n)
duáilce

βίωμα (n)
eispéireas

βαβούρα (n)
callán

βαβυλωνιακός /va.vi.lo.ni.aˈkos/ (adj)
Bablónach

βαγένι /vaˈʝe.ni/ (n)
bairille

βαγόνι /vaˈɣo.ni/ (n)
féan

βαδίζω /vaˈði.zo/ (v)
siúl

βαδιστικός /va.ði.stiˈkos/ (adj)
grádán

βαζεκτομή /va.ze.ktoˈmi/ (n)
vaiseachtóime

βαθμιαίος (adj)
dréimreach

βαθμολογώ (v)
aimsigh

βαθμός /vaˈθmos/ (n)
ráta
nárthacht
  (λογική, μαθηματικά, επιστήμη υπολογιστών) βλ. τάξη
céim
  (βάσεις δεδομένων) το πλήθος των γνωρισμάτων (attributes) μιάς σχέσης στο σχεσιακό μοντέλο ή το πλήθος των στηλών ενός πίνακα (table) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων

βαθουλώνω (v)
cuas

βαθυκόκκινος /va.θiˈko.ci.nos/ (adj)
corcairdhearg

βαθυμετρία (n)
bataiméadracht

βαθυσκάφος (n)
batascaife

βαθυστόχαστος (adj)
abarthacht

βαθύμετρο (n)
bataiméadar

βακτήριο (n)
baictéar

βακτηρία (n)
bata

βακτηριακός (adj)
baictéarach

βακτηριοκτόνος (adj)
baictéiricídeach

βακτηριολογία (n)
baictéareolaíocht

βακτηριοφάγος (adj)
baictéarafagach

βαλές /vaˈles/ (n)
giolla páirceála
  (επάγγελμα) υπηρέτης

βαλίτσα /vaˈli.t͡sa/ (n)
cás

βαλίτσες
bagáiste

βαλαντώνω (v)
bí

βαλεριάνα /va.le.ɾiˈa.na/ (n)
caorthann corraigh

βαλκανικός /val.ka.niˈkos/ (adj)
Balcánach

βαλλίστρα /vaˈli.stɾa/ (n)
crosbhogha
  (οπλισμός) φορητό όπλο, είδος τόξου με στέλεχος για στήριξη και σκόπευση και μηχανισμό σκανδάλης

βαλλιστικός (adj)
balaistíoch

βαλς (n)
válsa

βαλσάρω (v)
válsáil

βαλσαμώνω (v)
balsamaigh

βαλτικός /val.tiˈkos/ (adj)
Baltach

βαλτώνω (v)
bogach

βαμβάκι /vaɱˈva.ci/ (n)
cadás

βαμβακερός (adj)
cadáis

βαμβακουργείο (n)
meil

βαμμένος
daite

βανάδιο (n)
vanaidiam

βανίλια (n)
fanaile

βανδαλισμός /van.ða.liˈzmos/ (n)
loitiméireacht

βαρέλα /vaˈɾe.la/ (n)
bairille

βαρέλι /vaˈɾe.li/ (n)
bairille

βαρήκοος (adj)
nach bhfuil an éisteacht go maith agat

βαρίδι (n)
aigeach
  στο νήμα της στάθμης του αλφαδιού των οικοδόμων
meáchan
  μικρό μεταλλικό αντικείμενο που προσθέτει βάρος
treoraigh
  σε αλιευτικά εργαλεία (πετονιά, καλάμι, δίχτυα), για να τα κρατά βυθισμένα στο νερό

βαραίνω /vaˈɾe.no/ (v)
muirear

βαρβαρικός (adj)
ainchríostúil

βαρβαρότητα /vaɾ.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
ainchríostúlacht

βαρεία (n)
aiceannaigh

βαρετός (adj)
leadránach

βαρηκοΐα (n)
a bhfuil éisteacht agat

βαριά (n)
ord

βαριέμαι /vaɾˈʝe.me/ (v)
bréan (de)

βαρκάδα (n)
bád

βαρκαρόλα (n)
barcarola

βαρονέτος /va.ɾoˈne.tos/ (n)
bairnéad

βαρονία /va.ɾoˈni.a/ (n)
barúntacht

βαρυστομαχιά (n)
mí-dhíleá

βαρυστομαχιάζω (v)
bolg

βαρυτικός (adj)
imtharraingteach

βαρόμετρο /vaˈɾo.me.tɾo/ (n)
baraiméadar

βαρόνη (n)
banbharún

βαρόνος (n)
barúin

βαρύνομαι (v)
bí

βαρύς /vaˈɾis/ (adj)
trom

βαρύτητα /vaˈɾi.ti.ta/ (n)
imtharraingt
  (φυσική) η παγκόσμια ελκτική δύναμη πάνω στην ύλη
  (μεταφορικά) το ιδιαίτερο βάρος, η ιδιαίτερη σημασία που έχει κάτι

βασάλτης (n)
basalt

βασίδιο (n)
baisidiam

βασίζομαι (v)
dóchas a bheith agat as
  στηρίζομαι πάνω σε κάποιον, υπολογίζοντας στις ενέργειές του, τη συμβολή του, τη βοήθειά του κλπ

βασίζω (v)
bí ag brath ar

βασίλειο /vaˈsi.li.o/ (n)
ríocht
  χώρα που διοικείται από έναν βασιλιά

βασίλισσα /vaˈsi.li.sa/ (n)
banríon
  γυναίκα που ασκεί τη βασιλική εξουσία

βασανίζω /va.saˈni.zo/ (v)
ciap

βασανιστήριο /va.sa.niˈsti.ɾi.o/ (n)
pianadh

βασιδιομύκητας (n)
baisidimícéit

βασική μονάδα
bonnaonad

βασιλίσκος (n)
baisileasc
  υποτιμητικός χαρακτηρισμός για έναν ασήμαντο βασιλιά

βασιλεία /va.siˈli.a/ (n)
ríocht

βασιλευόμενος
monarcacht bhunreachtúil

βασιλεύω /va.siˈle.vo/ (v)
réim
  είμαι ο βασιλιάς μιας χώρας και την κυβερνώ

βασιλιάς /va.siˈʎas/ (n)
rí

βασιλική /va.si.liˈci/ (n)
baisleac

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (adj)
ríoga

βασιλοκτονία (n)
rímharfóir

βασιλομήτωρ (n)
ríonmháthair

βασιλοπούλα (n)
flaith

βασιλόπουλο /va.siˈlo.pu.lo/ (n)
flaith

βασιλόφρων (n)
ríogaí

βασκανία (n)
drochshúil

βασκικά /va.sciˈka/ (n)
Bascais

βασκικός /va.sciˈkos/ (adj)
Bascach

βαστάω /vaˈsta.o/ (v)
coimeád

βασταγή (n)
allatán

βατήρας (n)
lingchlár

βατραχοπέδιλο /va.tɾa.xoˈpe.ði.lo/ (n)
eite

βατόμουρο (n)
sméar dhubh

βατώδης (adj)
driseach

βατώρα /vaˈto.ɾa/ (n)
vatuair

βαυαρικός /va.va.ɾiˈkos/ (adj)
Bavárach

βαφτίζω /vaˈfti.zo/ (v)
baist

βαφτίσια /vaˈfti.sça/ (n)
baisteadh

βαφτισιμιός (n)
mac baistí

βαφτιστικό
ainm baiste

βγάζω (v)
bain de

βγαίνω /ˈvʝe.no/ (v)
amach

βδέλλα /ˈvðe.la/ (n)
diúgaire

βδέλυγμα (n)
adhfhuafaireacht

βδομάδα (n)
seachtain

βεβαίωση (n)
cinntiú

βεβαιωτικός (adj)
dearfach

βεβαιότατος (adj)
cinnte

βεβαιότητα /ve.veˈo.ti.ta/ (n)
cinnteacht

βεβαιώνω (v)
daingnigh

βεβαρυμένος
múisiamach

βεβιασμένα (adv)
ábaltacht

βεγγαλέζικος /veŋ.gaˈle.zi.kos/ (adj)
Beangálach

βεγγαλικό /veŋ.ga.liˈko/ (n)
lámhach

βεδουίνος (n)
Beidiúnach

βεζίρης (n)
visír

βελανίδι (n)
dearcán

βελανιδιά /ve.la.niˈðʝa/ (n)
dair

βελγικός /vel.ʝiˈkos/ (adj)
Beilgeach

βεληνεκές /ve.li.neˈces/ (n)
sorn

βελονιά (n)
greim

βελονιάζω /ve.loˈɲa.zo/ (v)
luid

βελονισμός (n)
snáthaidpholladh

βελούδινος /veˈlu.ði.ni/ /veˈlu.ði.no/ /veˈlu.ði.nos/ (adj)
veilbhit

βελούδο /veˈlu.ðo/ (n)
veilbhit

βελτίωση (n)
biseach

βελτιώνω /vel.tiˈo.no/ (v)
cuir feabhas ar

βελόνα /veˈlo.na/ (n)
snáthaid

βενετικά (n)
Veinéiseach

βενετικός (adj)
Veinéiseach

βενζίνη /venˈzi.ni/ (n)
peitreal

βενζινάδικο (n)
stáisiún breosla

βενζινάκατος (n)
bád

βενζοϊκός (adj)
beansóch

βενζόλιο (n)
beinséin

βενθικός (adj)
beantach

βεντέτα /venˈde.ta/ /veˈde.ta/ (n)
réalta
  πρόσωπο (κυρίως του θεάματος: ηθοποιός, τραγουδιστής) που έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη και (ενδεχομένως) έχει εκκεντρική, υπεροπτική ή αλαζονική συμπεριφορά

βεντούζα (n)
cupa súcháin

βεράντα /veˈɾan.da/ (n)
vearanda

βερίκοκο /veˈɾi.ko.ko/ (n)
aibreog

βερβερικός /veɾ.ve.ɾiˈkos/ (adj)
Beirbeireach

βερεσέδια (n)
slinn

βερεσές /ve.ɾeˈses/ (n)
slinn

βερικοκιά /ve.ɾi.koˈca/ (n)
crann aibreoige

βερμούτ /veɾˈmut/ (n)
fíon mormónta

βερνίκι /verˈni.ci/ (n)
vearnais

βερνικώνω (v)
vearnais

βερονίκη (n)
seamair chré

βεστιάριο /ve.stiˈa.ɾi.o/ (n)
seomra cótaí

βετεράνος /ve.teˈɾa.nos/ (n)
ársa

βηματικός (adj)
dréimreach

βηματοδότης (n)
séadaire

βηρύλλιο /viˈɾi.li.o/ (n)
beirilliam
  (χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 4 και χημικό σύμβολο το Be
  (μεταλλουργία) δισθενές, εύθραυστο, ελαφρύ και τοξικό μέταλλο, με γκρίζο χρώμα κι αντιμαγνητικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία και την πυρηνική τεχνολογία

βιάζω /viˈa.zo/ (v)
feag
deifir a bheith ort
  πιέζω κάποιον να κάνει κάτι ή να επισπεύσει κάτι, να κάνει πιο γρήγορα, να βιαστεί
  (στο γ' πρόσωπο) για κάτι που είναι επείγον

βιάζω /viˈa.zo/ /ˈvʝa.zo/ (v)
éignigh

βιάρισμα (n)
mín

βιαιοπραγία /vi.e.o.pɾaˈʝi.a/ (n)
cumhacht

βιαιότητα /vi.eˈo.ti.ta/ (n)
cumhacht

βιασμός /vi.aˈzmos/ (n)
éigniú

βιαστικά /vʝa.stiˈka/ (adv)
deifir a bheith ort

βιαστικός /vʝa.stiˈkos/ (adj)
araiciseach

βιασύνη /vʝaˈsi.ni/ (n)
deabhadh

βιβλίο /viˈvli.o/ (n)
leabhar

βιβλιάριο (n)
cárta

βιβλιαράκι (n)
leabhrán

βιβλιογραφία /vi.vli.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
leabharliosta

βιβλιοθήκη /vi.vli.oˈθi.ci/ (n)
leabharlann
  δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος, κτήριο ή αίθουσα, που περιέχει βιβλία, κατάλληλα τοποθετημένα και ταξινομημένα. Στην περίπτωση της δημόσιας βιβλιοθήκης τα βιβλία ή όποιο άλλο πληροφοριακό υλικό βρίσκονται στη διάθεση του κοινού ή ειδικών επιστημόνων, τους οποίους αναλαμβάνουν να εξυπηρετήσουν οι υπάλληλοι της βιβλιοθήκης.
  ο οργανισμός που διευθύνει αυτό το χώρο
  έπιπλο με ράφια, κατάλληλο για την τοποθέτηση βιβλίων

βιβλιοθηκάριος (n)
leabharlannaí

βιβλιοφάγος (n)
léitheoir craosach

βιδώνω (v)
scriú

βιζόν /viˈzon/ (n)
minc

βιμπράφωνο (n)
creathafón

βιντεογράφος (n)
físghrafadóir

βιντεοδίσκος (n)
físdiosca

βιντεοκασέτα (n)
físchaiséad

βιντεοκλάμπ /vi.de.oˈklab/ (n)
cleith

βιντεοπαιχνίδι /vi.de.o.peˈxni.ði/ (n)
cluiche físe

βιντεοσκοπώ (v)
fístéip

βιντεοταινία (n)
fístéip

βινύλιο (n)
vinil

βιο-
bith-

βιοασφάλεια /vi.o.aˈsfa.li.a/ (n)
bithshábháilteacht

βιογένεση (n)
bithghineas

βιογενετική (n)
innealtóireacht ghéiniteach

βιογεωγραφία (n)
bithgheografaíocht

βιογραφία (n)
beathaisnéis

βιογραφικός (adj)
beathaisnéiseach

βιοδιαθεσιμότητα (n)
bith-infhaighteacht

βιοενέργεια /vi.o.eˈneɾ.ʝi.a/ (n)
bithfhuinneamh

βιοηθική /vi.o.i.θiˈci/ (n)
bitheitic

βιοκίνδυνος (n)
bithghuais

βιοκαύσιμο (n)
bithbhreosla

βιοκλιματολογία (n)
bithchlíomeolaíocht

βιοκοινότητα /vi.o.ciˈno.ti.ta/ (n)
bithchéanóis

βιολέτα /vi̯oˈle.ta/ (n)
corcairghorm

βιολί /vʝoˈli/ (n)
veidhlín, fidil

βιολίστρια (n)
veidhleadóir

βιολετής /vi̯o.leˈtis/ (adj)
corcairghorm

βιολιστής (n)
veidhleadóir

βιολιτζής (n)
fidléir

βιολογία /vi.o.loˈʝi.a/ (n)
bitheolaíocht

βιολογικός /vi.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
bitheolaíoch
  σχετικός με τη βιολογία
orgánach
  που καλλιεργείται χωρίς τη χρήση συνθετικών χημικών (εντομοκτόνων, ζιζανιοκτόνων, κλπ.), την προσθήκη ορμονών, και τη γενετική τροποποίηση

βιολοντσέλο /vʝo.lonˈt͡se.lo/ (n)
dordveidhil

βιολοντσελίστας /vʝo.lon.t͡seˈli.stas/ (n)
dordveidhleadóir

βιολόγος /vi.oˈlo.ɣos/ (n)
bitheolaí

βιομάζα (n)
bithmhais

βιομετρία (n)
bithmhéadracht

βιομετρικός (adj)
bithmhéadrach

βιομηχανία /vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
tionscal

βιονική (n)
bitheonaic

βιοπάλη (n)
saol

βιοπληροφορική (n)
bithfhaisnéisíocht

βιοποικιλότητα (n)
bithéagsúlacht

βιοπορίζομαι (v)
saol

βιοπορισμός (n)
cothabháil

βιοστρωματογραφία (n)
bithstratagrafaíocht

βιοσύνθεση (n)
bithshintéis

βιοτέχνης /vi.oˈte.xnis/ (n)
fear ceirde

βιοτεχνία (n)
lámhcheird

βιοτεχνολογία /vi.o.te.xno.loˈʝi.a/ (n)
biteicneolaíocht

βιοτικός (adj)
saol

βιοτράπεζα (n)
bithbhanc

βιοφυσική (n)
bithfhisic

βιοφωταύγεια (n)
bithlonracht

βιοχημεία (n)
bithcheimic

βιοψία /vi.oˈpsi.a/ (n)
bithóipse

βιοϊατρική /vi.o.i.a.tɾiˈci/ (n)
bithleigheas

βιοϋλικό (n)
bithábhar

βιρμανικά (n)
Burmais

βισμούθιο (n)
biosmat

βιταμίνη (n)
vitimín

βιταμινούχος /vi.ta.miˈnu.xos/ (adj)
vitimín

βιτρίνα (n)
fuinneog
almóir
  έπιπλο της τραπεζαρίας με τζάμι για τη φύλαξη των πιατικών, σερβίτσιων, γυαλικών κ.ά.

βιτριόλι (n)
vitrial

βιόλα /ˈvʝo.la/ (n)
vióla
  (μουσικό όργανο) έγχορδο μουσικό όργανο παρόμοιο με το βιολί λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος και με βαθύτερο ήχο

βιόσφαιρα (n)
bithsféar

βιώνω /viˈo.no/ (v)
eispéireas

βλάβη /ˈvla.vi/ (n)
damáistigh

βλάκας (n)
cábóg

βλάπτω (v)
déan dochar do

βλάσφημος /ˈvla.sfi.mi/ /ˈvla.sfi.mo/ /ˈvla.sfi.mos/ (adj)
blaisféimeach

βλέμμα /ˈvle.ma/ (n)
scinn
  η στροφή των ματιών σε κάποιον ή κάτι, η ματιά
achoimre
  ο τρόπος που κοιτάζω κάποιον ή κάτι και η εντύπωση που προκαλώ

βλέπω /ˈvle.po/ (v)
feic

βλέφαρο /ˈvle.fa.ɾo/ (n)
caipín súile

βλαβερός /vla.veˈɾos/ (adj)
aimhleasach

βλακώδης (adj)
aimhghlic

βλαμμένος
mallintinneach

βλαπτικός (adj)
aimhleasach

βλαστήμια /vlaˈsti.mɲa/ (n)
mallachtach

βλασταίνω /vlaˈste.no/ (v)
eascróg

βλαστικός /vla.stiˈkos/ (adj)
plandúil

βλαστολογώ /vla.sto.loˈɣo/ (v)
prúna

βλαστός (n)
coisc

βλασφημία /vla.sfiˈmi.a/ (n)
blaisféim

βλασφημώ /vla.sfiˈmo/ (v)
diamhaslaigh

βλεννόρροια (n)
gónairith

βλεφαρίδα (n)
fabhra

βοή /voˈi/ (n)
búir

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/
cabhair, cuidiú
  λέγεται από κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν κάνει έκκληση για προστασία

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/ (n)
cabhair, cuidiú

βογκάω /voŋˈɡa.o/ (v)
cuach

βογκητό (n)
ochlán

βοηθάω /voi̯ˈθa.o/ (v)
cabhair

βοηθητικός (adj)
briathar cúnta

βοηθός /voi̯ˈθos/ (n)
cúntóir

βοημικός /vo.i.miˈkos/ (adj)
Boihéamach

βολέ (n)
rois

βολή (n)
urchar

βολίδα (n)
liathróid

βολβός /volˈvos/ (n)
bleib

βολεύομαι (v)
compordach

βολεύω /voˈle.vo/ (v)
compordach
  κάνω κάποιον να νιώσει άνετα, παρέχοντάς του χώρο
acrach
  (στο τρίτο πρόσωπο)

βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (adj)
Bolavach

βολικός (adj)
acrach

βολτ /ˈvolt/ (n)
volta

βολτάρω /volˈta.ɾo/ (v)
máirseáil

βολτίτσα (n)
spaisteoireacht

βολταδόρος /vol.taˈðo.ɾos/ (n)
válcaeir

βολταϊκός (adj)
voltach

βολτόμετρο (n)
voltmhéadar

βολφράμιο (n)
tungstan

βομβαρδίζω /voɱ.vaɾˈði.zo/ (v)
buamáil

βομβιστής (n)
buamadóir

βορά /voˈɾa/ (n)
creach

βορειοδυτικός (adj)
iarthuaisceart

βοριάς (n)
aduaidh

βορράς (n)
tuaisceart

βοσκή /voˈsci/ (n)
cluain

βοσκοπούλα /vo.skoˈpu.la/ (n)
óg

βοσκόπουλο (n)
óg

βοσκός /voˈskos/ (n)
aoire

βοσκότοπος (n)
féarach

βοσνιακά /voz.ni.aˈka/ (n)
Boisnis

βοσνιακός /voz.ni.aˈkos/ (adj)
Boisniach

βοστρυχώδης /vo.stɾiˈxo.ðis/ (adj)
catachán

βοτανική (n)
luibheolaíocht

βοτανικός /vo.ta.niˈkos/ (adj)
luibheolaíocht

βοτανολόγος (n)
luibhlia

βουίζω /vuˈi.zo/ (v)
cró troda

βουβάλι /vuˈva.li/ (n)
buabhall

βουβωνικός /vu.vo.niˈkos/ (adj)
plá bhúbónach
  που έχει σχέση με τον βουβώνα, ανήκει σ’ αυτόν ή αναφέρεται σ’ αυτόν

βουβόκυκνος /vuˈvo.ci.knos/ (n)
eala bhalbh

βουβός /vuˈvos/ (adj)
i do thost

βουβώνας /vuˈvo.nas/ (n)
bléin

βουδισμός /vu.ðiˈzmos/ (n)
Búdachas

βουδιστής (n)
Búdaí

βουδιστικός (adj)
Búdaí

βουλή (n)
parlaimint
  (πολιτική) το νομοθετικό σώμα

βουλγαρικά /vul.ɣa.ɾiˈka/ (n)
Bulgáiris

βουλγαρικός /vul.ɣa.ɾiˈkos/ (adj)
Bulgárach

βουλεβάρτο (n)
búlbhard

βουλιάζω /vuˈʎa.zo/ (v)
doirteal

βουλιμία (n)
búilime néarógach

βουλώνω (v)
druid

βουνίσιος /vuˈni.sços/ (adj)
sléibhteach

βουνοπλαγιά (n)
mala shléibhe

βουνό /vuˈno/ (n)
sliabh

βουρδουλιά (n)
gread

βουρκωμένος
ceoch

βουτάω /vuˈta.o/ (v)
cailleach
  (μεταφορικά, προφορικό) κλέβω
claonas
  (μεταβατικό) βάζω κάτι σε υγρό, το βυθίζω
  (αμετάβατο) μπαίνω σε υγρό, όπως στη θάλασσα

βουτηχτάρα (n)
foitheach

βουτιά /vuˈtça/ (n)
tum

βουτυρόγαλα (n)
bláthach

βουτυρώνω /vu.tiˈɾo.no/ (v)
im

βοϊδοσβουνιά (n)
cacamas

βοϊδόμυγα (n)
creabhar

βούκερος /ˈvu.ce.ɾos/ (n)
seamair Ghréagach
  (φυτό) κοινή ονομασία για το αρωματικό φυτό Trigonella foenum-graecum ή Buceras foenum-graecum, που ευδοκιμεί στη Μέση Ανατολή, στην Ινδία, στην Κίνα κ.ά., και μπαχαρικό που παρασκευάζεται από τους σπόρους του

βούκινο /ˈvu.ci.no/ (n)
cuachma
  (ζωολογία) είδος οστρακόδερμου (Buccinum undatum)

βούλα /ˈvu.la/ (n)
goirín
  σημάδι σε σχήμα κύκλου διαφορετικού χρώματος

βούληση /ˈvu.li.si/ (n)
deoin

βούρκος /ˈvur.kos/ (n)
bogach

βούρλο (n)
feag
  (φυτό) ποώδες αειθαλές υδρόφιλο φυτό του γένους Juncus, με κυλινδρικό βλαστό και φύλλα μακρόστενα και συνήθως κυλινδρικά επίσης· τα άνθη του είναι μικρά, και από τα φύλλα του φτιάχνονται καλάθια
  (μεταφορικά) ηλίθιος, βλάκας

βούτημα (n)
briosca

βούτυρο /ˈvu.ti.ɾo/ (n)
im
  (τρόφιμο) λιπαρό τρόφιμο με υπόλευκο ή κίτρινο χρώμα που γίνεται από το γάλα ή ορισμένα φυτά κι έχει μαγειρική ζαχαροπλαστική χρήση

βράγχιο /ˈvɾaŋ.çi.o/ (n)
geolbhach

βράδυ /ˈvɾa.ði/ (n)
tráthnóna

βράζω (v)
beirigh

βράση (n)
bruith

βράσιμο (n)
cócaireacht

βράχος /ˈvɾa.xos/ (n)
carraig

βρέχει /ˈvɾe.çi/ (v)
báisteach

βρέχω /ˈvɾe.xo/ (v)
cuir (báisteach, fearthainn)

βρίθω /ˈvɾi.θo/ (v)
saithe

βρίσκομαι (v)
bréag

βρίσκω (v)
aimsigh

βραβείο (n)
duais

βραδιάζω /ˈvɾa.ðʝa.zo/ (v)
dorcha

βραδινός (adj)
tráthnóna

βραδυγλωσσία /vɾa.ði.ɣloˈsi.a/ (n)
maolteanga

βραδύποδας (n)
aimhleisce

βραδύτητα /vɾaˈði.ti.ta/ (n)
leadrán

βραζιλιάνικος /vɾa.ziˈʎa.ni.kos/ (adj)
Brasaíleach

βρακί /vɾaˈci/ (n)
bríste

βρασιά (n)
beirigh

βρασμός (n)
beirigh

βραστήρας /a.tmo.vɾaˈsti.ɾas/ (n)
citeal

βραστός (adj)
bruith

βραχίονας /vɾaˈçi.o.nas/ (n)
armas
  το ανώτερο τμήμα του χεριού, από τον ώμο μέχρι τον αγκώνα

βραχιόλι /vɾaˈço.li/ (n)
bráisléad

βραχμάνος /vɾaxˈma.nos/ (n)
Bráman

βραχνάς /vɾaˈxnas/ (n)
tromluí

βραχνιασμένος
huscaí

βραχνός (adj)
cársánach

βραχονησίδα /vɾa.xo.niˈsi.ða/ (n)
sceir

βραχυκυκλωτήρας (n)
léimneoir

βραχυκυκλωτήρας ακίδων
léimneoir

βραχυκυκλώνω (v)
gearrchiorcad

βραχυκύκλωμα /vɾa.çiˈci.klo.ma/ (n)
gearrchiorcad

βραχυλογία /vɾa.çi.loˈʝi.a/ (n)
comhartha focalbhá
  (γραμματική, σχήμα λόγου) η παράλειψη λέξεων που εύκολα εννοούνται

βραχυχρόνιος /vɾa.çiˈxɾo.ni.os/ (adj)
achomair

βραχύβιος (adj)
duthain

βραχύς /vɾaˈçis/ (adj)
achomair

βραχύτητα /vɾaˈçi.ti.ta/ (n)
giorra

βραχώδης (adj)
cnapánach

βρεγμένος
fliuch

βρετανικός (adj)
Briotanach

βρετονικά /vɾe.to.niˈka/ (n)
Briotáinis

βρετονικός (adj)
Briotánach

βρεφοκομώ /vɾe.fo.koˈmo/ (v)
banaltra

βρικόλακας /vɾiˈko.la.kas/ (n)
deamhan fola

βρισιά /vɾiˈsça/ (n)
achasán

βρογχίτιδα /vɾoŋˈçi.ti.ða/ (n)
broincíteas

βρογχικός (adj)
broinceach

βρογχιόλιο /vɾoŋ.çiˈo.li.o/ (n)
broincín

βρογχοκήλη /vɾoŋ.xoˈci.li/ (n)
ainglis

βρογχοκηλικός /vɾoŋ.xo.ci.liˈkos/ (adj)
aingliseach

βρογχοσκόπηση (n)
broncascópacht

βρομιά (n)
brocamas

βρομόνερο (n)
báisteach

βροντάω /vɾonˈda.o/ (v)
plab

βροντή /vɾonˈdi/ (n)
toirneach

βροχή /vɾoˈçi/ (n)
uisge, báisteach, fearthainn
  (μεταφορικά) παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν σε μεγάλο αριθμό μέσα σε μικρό διάστημα

βροχή μετεώρων
dreigechith

βροχερός /vɾo.çeˈɾos/ (adj)
báistiúil

βροχοπροστασία (n)
anacal

βροχόπτωση /vɾoˈxo.pto.si/ (n)
báisteach

βρυχώμαι /vɾiˈxo.me/ (v)
búir

βρόγχος /ˈvɾoŋ.xos/ (n)
broncas

βρόμα /ˈvɾo.ma/ (n)
bréantas

βρόμικος /ˈvɾo.mi.kos/ (adj)
salach

βρόμιο (n)
bróimín

βρόχινος /ˈvɾo.çi.nos/ (adj)
báistiúil

βρόχος (n)
dol
  (προγραμματισμός) σύνολο εντολών προγραμματισμού που επαναλαμβάνονται κυκλικά όσο ικανοποιείται μία συγκεκριμένη συνθήκη

βρύο /ˈvɾi.o/ (n)
caonach

βρύση /ˈvɾi.si/ (n)
buacaire

βρώμη /ˈvɾo.mi/ (n)
coirce

βρώσιμος (adj)
inite

βυζί /viˈzi/ (n)
brollach

βυζαντινός /vi.zan.diˈnos/ (adj)
Biosántach

βυθίζω /viˈθi.zo/ (v)
tum

βυθός /viˈθos/ (n)
talamh

βυνοποιώ (v)
braich

βυνοσάκχαρο /vi.noˈsak.xa.ɾo/ (n)
maltós

βυρσοδέψης (n)
súdaire

βυρσοδεψείο /viɾ.so.ðeˈpsi.o/ (n)
tonnús

βυσσινής /vi.siˈnis/ (adj)
corcairdhearg

βωβός κινηματογράφος /voˈvos ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/
scannán tostach

βωμολοχία /vo.mo.loˈçi.a/ (n)
mallachtach

βωμός /voˈmos/ (n)
altóir

βόδι /ˈvo.ði/ (n)
damh

βόλεϊ /ˈvo.lei̯/ (n)
eitpheil

βόλι (n)
liathróid

βόλτα /ˈvol.ta/ (n)
spaisteoireacht

βόμβα /ˈvoɱ.va/ (n)
buama
  (οπλισμός) συσκευή γεμάτη εκρηκτικά, χρησιμοποιούμενη για την καταστροφή πραγμάτων
  (μεταφορικά) καταστροφή, ξαφνική αποκάλυψη σκανδάλου με μεγάλες επιπτώσεις

βόμβος (n)
seordán

βόρακας (n)
bórás

βόρειο ημισφαίριο
leathsféar thuaidh

βόρειος (adj)
thuaidh

βόριο /ˈvo.ɾi.o/ (n)
bórón
  (χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο (συμβολίζεται διεθνώς με το B), με μαύρο χρώμα. Είναι πολύ σκληρό και κρυσταλλικό. Χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία ως προστατευτικό από την οξείδωση, στην πυρηνική τεχνολογία και, γενικά, στις εφαρμογές που έχουν υψηλή θερμοκρασία

βόσκηση (n)
cluain

βόσκω (v)
tréad

βόστρυχος /ˈvo.stɾi.xos/ (n)
bachall

βότανο /ˈvo.ta.no/ (n)
féar

βότκα (n)
vodca

βότρυς (n)
buaircín

βότσαλο /ˈvo.t͡sa.lo/ (n)
méaróg

βύθιση /ˈvi.θi.si/ (n)
claonas

βύνη (n)
braich

βύσσινο (n)
searbhshilín

βώλος (n)
marmaraigh

γάβγισμα (n)
inneach

γάβρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
crann sleamhain

γάδος (n)
bod donn

γάιδαρος /ˈɣai̯.ða.ɾos/ (n)
asal
  (θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο (και σπανιότερα άγριο) θηλαστικό της οικογένειας του αλόγου, το οποίο χρησιμοποιείται ως υποζύγιο (επιστημονική ονομασία: Equus asinus)

γάλα /ˈɣa.la/ (n)
bainne

γάλλιο (n)
gailliam

γάμα (n)
gáma
  το τρίτο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου (γ, κεφαλαίο: Γ)

γάμος /ˈɣa.mos/ (n)
pósadh
  η επίσημη τελετή ένωσης δύο ατόμων, η γαμήλια τελετή
  (κατ’ επέκταση) η αναγνωρισμένη από το νόμο συμβίωση δύο ανθρώπων, που έχει γίνει μετά από σύμφωνη με τη νομοθεσία διαδικασία

γάμπα (n)
colpa

γάμπια /ˈɣa.bi.a/ (n)
bairbíneach

γάνα (n)
glasar

γάντζος /ˈɣan.d͡zos/ (n)
crúca

γάντι /ˈɣan.di/ (n)
lámhainn

γάρμπος (n)
cuannacht

γάτα /ˈɣa.ta/ (n)
cat
  (θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο τετράποδο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουροειδών. Έχει ευλύγιστο σώμα, στρογγυλό κεφάλι, μακριά ουρά και γαμψά νύχια που εξυπηρετούν στην αναρρίχηση και τη σύλληψη του θηράματος

γάτος /ˈɣa.tos/ (n)
cat
  (θηλαστικό ζώο) το αρσενικό της γάτας

γέεννα /ˈʝe.e.na/ (n)
ifreann

γέλιο /ˈʝe.ʎo/ (n)
gáire

γέμισμα /ˈʝe.mi.zma/ (n)
sáith

γένεση (n)
bunphointe

γένι /ˈʝe.ni/ (n)
féasóg

γέννα /ˈʝe.na/ (n)
breith clainne

γένος /ˈʝe.nos/ (n)
clann
  ένα σύνολο ανθρώπων που συνδέονται με συγγενικούς δεσμούς, ευρύτερο από την οικογένεια
géineas
  μία ευρύτερη έννοια που μπορεί να υποδιαιρείται σε επιμέρους έννοιες - είδη
  (ταξινομία) υποδιαίρεση των ταξινομικών βαθμίδων, ανώτερη από το είδος και κατώτερη από την οικογένεια
inscne
  (γραμματική) γραμματική κατηγορία που αποδίδεται σε ονόματα ουσιαστικά ή επίθετα, σε μετοχές ή αντωνυμίες· στην ελληνική γλώσσα διακρίνουμε το αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο γένος

γέρακας (n)
seabhac

γέρικος (adj)
sean

γέρνω /ˈʝeɾ.no/ (v)
maig

γέροντας /ˈʝe.ɾon.das/ (n)
seanduine

γέρος /ˈʝe.ɾos/ (n)
seanduine

γέρσιμο /ˈʝeɾ.si.mo/ (n)
maig

γέφυρα /ˈʝe.fi.ɾa/ (n)
droichead

γέφυρα βραχυκύκλωσης
léimneoir

γήλιος (n)
grian

γήλοφος (n)
mullóg

γήπεδο /ˈʝi.pe.ðo/ (n)
cúirt

γήρας /ˈʝi.ɾas/ (n)
aostacht

γήτεμα (n)
caithis

γίγαντας /ˈʝi.ɣan.das/ (n)
arracht

γίδι (n)
mionnán

γίνομαι /ˈʝi.no.me/ (v)
éirigh

γίντις (adj)
Giúdais

γαία (n)
gort

γαβ
inneach

γαβάθα /ɣaˈva.θa/ (n)
bolla

γαβγίζω (v)
amhastraigh

γαγάτης (n)
scaird

γαδολίνιο (n)
gadailiniam

γαζέλα /ɣaˈze.la/ (n)
gasail

γαζί (n)
luid

γαζώνω (v)
rill
  (μεταφορικά) κάνω κάτι διάτρητο με μία ριπή πυροβολισμών

γαιογνώρισμα (n)
cnoc

γαιοκτήμονας (n)
uachtarán

γαλάζιος /ɣaˈla.zʝos/ (adj)
spéirghorm

γαλάκτωμα /ɣaˈla.kto.ma/ (n)
eibleacht

γαλήνη /ɣaˈli.ni/ (n)
calma

γαλήνιος (adj)
ciúin

γαλακτερός /ɣa.la.kteˈɾos/ (adj)
lachtach

γαλακτοκομείο (n)
teach bainne

γαλακτοκομικά (n)
teach bainne

γαλακτοκομικός (adj)
slaig

γαλακτοπωλείο /ɣa.la.kto.poˈli.o/ (n)
teach bainne

γαλανομάτης /ɣa.la.noˈma.tis/ (adj)
gormshúileach

γαλαντόμος (adj)
flaithiúil

γαλανός (adj)
gorm

γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
réaltra

γαλαρία (n)
áiléar

γαλατάς /ɣa.laˈtas/ (n)
slaig

γαλατένιος /ɣa.laˈte.ɲos/ (adj)
bainne

γαλατερός (adj)
lachtach

γαλατικός /ɣa.la.tiˈkos/ (adj)
Gallach

γαλβανισμός (n)
galbhánú

γαλβανόμετρο (n)
galbhánaiméadar

γαληνεύω (v)
calma

γαληνιάζω (v)
calma

γαλλικά (n)
Fraincis, Francés

γαλλικό κόρνο
corn

γαλλικός /ɣa.liˈkos/ (adj)
Fraincis

γαλοπούλα (n)
turcach

γαλόνι /ɣaˈlo.ni/ (n)
galún
  αγγλοσαξωνική μονάδα όγκου, ίσο με 4,405 λίτρα (ξηρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 3,785 λίτρα (υγρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 4,454 λίτρα (αυτοκρατορικό γαλόνι στο Ηνωμένο Βασίλειο)

γαμάτος (adj)
cúileach

γαμάω /ɣaˈma.o/ (v)
seaga

γαμήλιος (adj)
aistear

γαμήσι /ɣaˈmi.si/ (n)
eochair

γαμίκος /ɣaˈmi.kos/ (n)
imreoir

γαμπρός /ɣamˈbɾos/ (n)
cliamhain
  ο σύζυγος της κόρης μου, της αδελφής μου ή γενικότερα κάποιας συγγενή μου

γαμώτο (n)
striapach
  (οικείο) η αξιοπρέπεια, ο εγωισμός
  σθένος υπέρβασης

γαντζώνομαι (v)
dorn

γαντζώνω (v)
dorn

γανωτής /ɣa.noˈtis/ (n)
scabhaitéir

γαρίδα /ɣaˈɾi.ða/ (n)
cloicheán

γαρίφαλο /ɣaˈɾi.fa.lo/ (n)
clóbh
  (βοτανική, λουλούδι) το άνθος της γαριφαλιάς (Dianthus caryophyllus)· έχει διάφορα χρώματα, λεπτό άρωμα και πολύ πυκνά πέταλα
  (μπαχαρικό) που προκύπτει από τον αποξηραμένο καρπό του δέντρου Καρυόφυλλος ο αρωματικός· μοιάζει με μικρό καρφί κι έχει έντονη γεύση

γαργαλιάρης (n)
cigilteach

γαργαλιστικός (adj)
cigilteach

γαργαλώ (v)
cigil

γαριδάκι (n)
diúilicín

γαρμπίλι (n)
gairbhéal

γαστρίτιδα (n)
gaistríteas

γαστρεντερολογία (n)
gaistreintreolaíocht

γατάκι /ɣaˈta.ci/ (n)
piscín

γατί (n)
cat

γατόπαρδος /ɣaˈto.paɾ.ðos/ (n)
síota

γατόψαρο (n)
cat mara

γαϊδουράγκαθο /ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo/ (n)
feochadán

γαϊδουροκαλόκαιρο /ɣai.ðu.ro.kaˈlo.ce.ro/ (n)
samhradh beag
  (οικείο) καλοκαιρία κατά την περίοδο του τέλους Οκτωβρίου

γαύρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
ainseabhaí

γδάρσιμο /ˈɣðaɾ.si.mo/ (n)
scríob

γδέρνω /ˈɣðeɾ.no/ (v)
feann

γδούπος (n)
trost

γείσο (n)
sceimheal
  το τμήμα της στέγης που εξέχει από τους τοίχους

γείτονας /ˈʝi.to.nas/ (n)
comharsa
  άτομο που κατοικεί κοντά σε κάποιον άλλον

γείτσες /ˈʝi.t͡ses/
Dia linn

γείωση /ˈʝi.o.si/ (n)
talmhú

γεγονός /ʝe.ɣoˈnos/ (n)
fíric

γεια /ˈʝa/
Dia duit

γειτονεύω (v)
comharsa

γειώνω (v)
bonn

γελάω /ʝeˈla.o/ (v)
déan gáire

γελασίνος (n)
loigín

γελοιώδης (adj)
áiféiseach

γελωτοποιία (n)
abhlóireacht

γεμάτος /ʝeˈma.tos/ (adj)
lán

γεμίζω /ʝeˈmi.zo/ (v)
líon

γεμενί (n)
caifirín

γενάτος (adj)
féasógach

γενέθλια /ʝeˈne.θli.a/ (n)
breithlá

γενέθλιος /ʝeˈne.θli.os/ (adj)
breithlá
  → δείτε και τις λέξεις γενέθλιο και γενέθλια: ο σχετικός με την ημερομηνία γέννησης

γενέτειρα (n)
áit bhreithe

γενίκευση (n)
teoiric ghinearálta

γενίτσαρος /ʝeˈni.t͡sa.ɾos/ (n)
Ianasóir

γενεαλογία /ʝe.ne.a.loˈʝi.a/ (n)
ginealach

γενειάδα /ʝe.niˈa.ða/ (n)
féasóg

γενειοφόρος (n)
féasógach

γενετική (n)
géineolaíocht

γενετικός (adj)
gineach

γενικά /ʝe.niˈka/ (adv)
de ghnáth

γενική /ʝe.niˈci/ (n)
ginideach

γεννάω /ʝeˈna.o/ (v)
beir

γεννήτορας (n)
tuismitheoir
gineadóir
  (συνήθως στον πληθυντικό) οι πρόγονοι
  (προγραμματισμός) μία συνάρτηση, υπορουτίνα ή υποπρόγραμμα, η οποία κάθε φορά που καλείται παράγει μία τιμή από μία σειρά προκαθορισμένων τιμών, εφαρμόζοντας την τεχνική της «οκνηρής αποτίμησης»,

γεννήτρια (n)
gineadóir

γενναίος /ʝeˈne.os/ (adj)
calma
  που δείχνει ή χαρακτηρίζεται από γενναιότητα, που αντιμετωπίζει τους κινδύνους ή τις αντιξοότητες χωρίς να δειλιάσει, που δείχνει θάρρος και ταυτόχρονα υψηλό ήθος

γενναιοδωρία (n)
flaithiúlacht

γενναιόδωρος (adj)
gnaíúil

γεννητικά όργανα /ʝe.ni.tiˈka ˈoɾ.ɣa.na/
baill ghiniúna

γεννητικός /ʝe.ni.tiˈkos/ (adj)
ginitiúil

γεννητούρια (n)
breith clainne

γενοκτονία (n)
cinedhíothú

γερά (adv)
go láidir

γεράκι /ʝeˈɾa.ci/ (n)
fabhcún

γερακίνα (n)
clamhán

γερανός /ʝe.ɾaˈnos/ (n)
corr
  (πτηνό) μεγαλόσωμο υδρόβιο πτηνό με μακριά πόδια, μακρύ ράμφος και λαιμό
  το όχημα που έχει το προηγούμενο μηχάνημα

γερμάνιο (n)
gearmáiniam

γερμανικά (n)
Gearmáinis

γερμανικό κλειδί
freang

γερμανικός (adj)
Gearmánach

γερνάω /ʝeɾˈna.o/ (v)
críonna

γεροδεμένος
urrúnta

γεροντάκι (n)
beag

γεροντικός (adj)
seanaoise

γεροντοκόρη (n)
bean shingil

γερουσιαστής /ʝe.ɾu.si.aˈstis/ (n)
seanadóir

γερός /ʝeˈɾos/ (adj)
dún

γευματίζω (v)
lón a ithe

γευστικός (adj)
blas

γεφυροπλάστιγγα (n)
droichead meáite

γεφυροποιός (n)
tógálaí droichead
  (επάγγελμα) αυτός (αρχιτέκτονας, μηχανικός, τεχνίτης κ.λπ.) που κατασκευάζει γέφυρες
  (μεταφορικά) αυτός που αποπειράται να συμβιβάσει δύο ή περισσότερες πλευρές που διαφωνούν μεταξύ τους, και να τους φέρει σε επαφή και επικοινωνία

γεφυρώνω (v)
beiriste

γεω-
geo-

γεωγράφος (n)
geografaí, tíreolaí

γεωγραφία /ʝe.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
tíreolaíocht, geografaíocht

γεωλογία /ʝe.o.loˈʝi.a/ (n)
geolaíocht

γεωλόγος (n)
gheolaí

γεωμετρία /ʝe.o.meˈtɾi.a/ (n)
geoiméadracht

γεωμηχανική (n)
geo-innealtóireacht

γεωμορφολογία (n)
geomoirfeolaíocht

γεωπονικός (adj)
talmhaíoch

γεωργία (n)
talmhaíocht

γεωργιανά (n)
Seoirseach

γεωργικός (adj)
talmhaíoch

γεωργός /ʝe.oɾˈɣos/ (n)
feirmeoir

γεωσκώληκας (n)
agaill

γεωτροπισμός (n)
geotrópacht

γεωφυσική (n)
geoifisic

γεωχημεία (n)
geoiceimic

γεύμα /ˈʝev.ma/ (n)
béile

γεύομαι /ˈʝe.vo.me/ (v)
tástáil

γεύση /ˈʝef.si/ (n)
blas

γη /ˈʝi/ (n)
an Domhan
  (αστρονομία) → δείτε Γη (ο πλανήτης)

γηρατειά /ʝi.ɾaˈtça/ (n)
foirfeacht

γηριατρική (n)
geiriaitric

γηροκομείο /ʝi.ɾo.koˈmi.o/ (n)
teach altranais

γητειά (n)
briocht

γητευτής (n)
asarlaí

γητεύτρα (n)
bandraíodóir

γιάνκης (n)
Poncán

γιάρδα /ˈʝaɾ.ða/ (n)
slat
  (μονάδα μέτρησης) αγγλική μονάδα μήκους ίση με 3 πόδια ή 0,9144 μέτρα

γιάτρεμα (n)
slánú

γιάφκα /ˈʝa.fka/ (n)
cró folaigh

για /ʝa/ /ˈʝa/
faoi choinne

για να
ar nós go
  τελικός σύνδεσμος που εισάγει προτάσεις που σημαίνουν το σκοπό μιας ενέργειας

γιαίνω /ˈʝe.no/ (v)
cneasaigh

γιαγιά /ʝaˈʝa/ (n)
seanmháth

γιακ /ˈʝak/ (n)
geac

γιακάς /ʝaˈkas/ (n)
bóna

γιακουτικά (n)
sachais

γιαλός /ʝaˈlos/ (n)
easna

γιαούρτι /ʝaˈuɾ.ti/ (n)
iógart

γιαπί (n)
foirgneamh

γιασεμί (n)
seasmain

γιατί
cad chuige
  αιτιολογικός σύνδεσμος που αναφέρεται στον λόγο την αιτία ή τον σκοπό μιας πράξης

γιατρειά /ʝa.tɾiˈa/ (n)
leasaigh

γιατρεύω /ʝaˈtɾe.vo/ (v)
leasaigh

γιατρικό (n)
leigheas

γιατροσόφι (n)
bean

γιατρός /ʝaˈtɾos/ (n)
dochtúir

γιγαντιαίος /ʝi.ɣan.diˈe.os/ (adj)
arracht

γιεν (n)
yen

γιλέκο /ʝiˈle.ko/ (n)
veist

γινόμενο (n)
iolrach

γιορούμπα (n)
Iarúbach

γιορτάζω /ʝoɾˈta.zo/ (v)
ceiliúir

γιορτή /ʝoɾˈti/ (n)
lá saoire

γιος /ˈʝos/ (n)
mac

γιουγκοσλαβικός (adj)
Iúgslavach

γιρλάντα (n)
fleasc

γιόγκα (n)
ióga

γκάζι (n)
gás
  φωταέριο
  Το πετάλι επιτάχυνσης του αυτοκινήτου.

γκάιντα /ˈɡai̯.da/ (n)
píb

γκάλοπ (n)
dí-adharc

γκάνγκστερ (n)
drongadóir

γκάρισμα (n)
béic

γκέι (n)
aerach

γκέτα (n)
síol oisre
  κάλυμμα της γάμπας ή του χεριού, τμήμα στολής στρατιωτών αρχικά

γκαζόν (n)
báinseach

γκαλερί (n)
dánlann

γκανιότα (n)
ráca

γκαράζ /ɡaˈɾaz/ (n)
garáiste

γκαρίζω (v)
béic
  (για γάιδαρο) βγάζω τη χαρακτηριστική φωνή του γαϊδάρου
  (για άνθρωπο) τραγουδώ παράφωνα

γκαρνταρόμπα /ɡaɾ.daˈɾo.ba/ (n)
seomra cótaí
  χώρος, σε μουσείο ή άλλο μέρος, όπου οι επισκέπτες αφήνουν τα πανωφόρια τους, μεγάλες τσάντες, ομπρέλες, κ.λπ. κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους, δωρεάν ή έναντι μικρού ποσού

γκαρσόν (n)
freastalaí

γκαρσόνι (n)
freastalaí

γκαστρώνω (v)
toirchigh

γκερντάνι (n)
preiceall

γκεϊμάρω (v)
cluiche

γκι /ˈɟi/ (n)
drualus

γκινέα (n)
gine

γκιόνης /ˈɟo.nis/ (n)
ulchabhán scopach

γκλίτσα /ˈɡli.t͡sa/ (n)
bachall

γκλιτς (n)
fabht

γκλιτσάρισμα (n)
fabht

γκλιτσάρω (v)
fabht

γκλομπ (n)
smachtín

γκνου (n)
gnú

γκολ /ˈgol/ (n)
báire

γκολτζής (n)
aimsitheoir

γκολφ (n)
gailf

γκουανό (n)
diuáin

γκουγκλάρω /ɡuˈɡla.ɾo/ (v)
gúgláil

γκουμούτσα /ɡuˈmu.t͡sa/ (n)
fear breá

γκράφιτι (n)
graifítí

γκρέιπφρουτ (n)
seadóg

γκρίζος /ˈɡɾi.za/ /ˈɡɾi.zo/ /ˈɡɾi.zos/ (adj)
liath

γκρίνια (n)
cantalán

γκρανκάσα /ɡɾaŋˈka.sa/ (n)
dord-druma

γκραϊντάρω (v)
meil

γκρεμός (n)
aill

γκρενά (n)
gairnéad

γκρι (n)
liath

γκριζάρω (v)
liath

γκριζομάλλης /ɡɾi.zoˈma.lis/ (adj)
ceannliath

γκριζωπός (adj)
scothliath

γκριμάτσα (n)
cár

γκρινιάρης /ɡɾiˈɲa.ɾis/ (n)
cantalán
  → δείτε και το κύριο όνομα Γκρινιάρης

γκρουμ /ˈgɾum/ (n)
leathanach

γκρόσσα (n)
grósa

γκόμενα /ˈɡo.me.na/ (n)
bean bhreá

γκόμενος /ˈɡo.me.nos/ (n)
buachaill
  (λαϊκότροπο, οικείο) ερωτικός σύντροφος, αυτός με τον οποίο, κάποια/ος έχει ερωτικές σχέσεις
fear breá
  (λαϊκότροπο, οικείο) ο ωραίος άντρας

γλάρος /ˈɣla.ɾos/ (n)
faoileán

γλάσο (n)
gloinigh

γλίστρα (n)
sleamhnaigh

γλίστρημα (n)
sleamhnaigh

γλαγολιτικός (adj)
Glagalach

γλαροπούλι (n)
farraige

γλασάρω (v)
gloinigh

γλαφυρός /ɣla.fiˈɾos/ (adj)
aerach

γλαφυρότητα /ɣla.fiˈɾo.ti.ta/ (n)
íomháineachas

γλαύκωμα (n)
glácóma

γλείφω /ˈɣli.fo/ (v)
ligh

γλειφιτζούρι (n)
líreacán

γλεντάω /ɣlenˈda.o/ (v)
ceiliúir

γλεντοκοπάω (v)
cóisir

γλεντοκοπώ (v)
cóisir

γλιστερός (adj)
sciorrach

γλιστράω /ɣliˈstɾa.o/ (v)
fo-ghúna

γλιτώνω /ɣliˈto.no/ (v)
ainic

γλοιώδης (adj)
bealaithe

γλουτός /ɣluˈtos/ (n)
tóin
  (ανατομία, λόγιο) το καθένα από τα δύο σαρκώδη ημισφαίρια που σχηματίζονται στην πίσω πλευρά του ανθρώπινου σώματος, χαμηλά, μεταξύ της μέσης και των μηρών, η περιοχή αριστερά και δεξιά από τον πρωκτό

γλυκάδι (n)
briseán

γλυκάνισο /ɣliˈka.ni.so/ (n)
ainís

γλυκαίνω (v)
milsigh

γλυκολέμονο (n)
aol

γλυκοπατάτα /ɣli.ko.paˈta.ta/ (n)
práta milis

γλυκό (n)
cáca

γλυκόζη (n)
glúcós

γλυκόηχος (adj)
méith

γλυκόπικρος (adj)
dréimire gorm

γλυκόριζα (n)
carra mhilis

γλυκός /ɣliˈkos/ (adj)
milis

γλυκύ (n)
binn

γλυκύς /ɣliˈcis/ (adj)
binn

γλυπτική /ɣli.ptiˈci/ (n)
dealbhóireacht

γλυπτό (n)
dealbh

γλυπτός /ɣliˈptos/ (adj)
greanta

γλυφός (adj)
goirt

γλωσσάριο (n)
foclóirín

γλωσσίδι /ɣloˈsi.ði/ (n)
biorrach
  (γενικότερα) οποιοδήποτε αντικείμενο το οποίο έχει σχήμα γλώσσας
  το μεταλλικό στέλεχος σε μια κλειδαριά που κλειδώνει ή ξεκλειδώνει καθώς αλλάζει θέση

γλωσσικό δάνειο
focal iasachta

γλωσσικός (adj)
teangach

γλωσσοδέτης /ɣlo.soˈðe.tis/ (n)
casfhocal, rabhlóg

γλωσσολογία /ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
teangeolaíocht

γλωσσολογικός (adj)
teangeolaíoch

γλωσσολόγος (n)
teangeolaí

γλωσσομάθεια (n)
teanga

γλόμπος /ˈɣlom.bos/ (n)
bleib

γλύκα (n)
binn

γλύκισμα /ˈɣli.ci.zma/ (n)
milseog

γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (n)
dealbhóir

γλύφω /ˈɣli.fo/ (v)
dealbhaigh

γλώσσα /ˈɣlo.sa/ (n)
teanga
  (ανατομία) ευκίνητο και μυώδες όργανο του στόματος, που αποτελεί το αισθητήριο όργανο της γεύσης. Χρησιμοποιείται, επίσης, στο μάσημα και την κατάποση της τροφής, αλλά και στην ανθρώπινη ομιλία, κατά την άρθρωση των φθόγγων
  (γλωσσολογία) ο κώδικας επικοινωνίας που αποτελείται από γράμματα, λεξήματα και γραμματικούς κανόνες και είναι το κύριο μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εθνότητας ή ομάδας
sól coiteann, teanga chait
  (ψάρι) γένος ψαριού, της οικογένειας των Πλευρονηκτιδών, με πεπλατυσμένο σώμα, που ζει στον αμμώδη πυθμένα της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας

γλώσσα ερωτημάτων
teanga iarratais

γλώσσα μηχανής
meaisínteanga

γλώσσα προγραμματισμού
teanga ríomhaire

γλώσσα σήμανσης
teanga mharcála

γλώσσα υψηλού επιπέδου
teanga ardleibhéil

γνέθω (v)
sníomh

γνέσιμο /ˈɣne.si.mo/ (n)
sníomh

γνέφω /ˈɣne.fo/ (v)
bagair

γνησιότητα /ɣni.siˈo.ti.ta/ (n)
barántúlacht

γνωμηγήτορας (n)
ceann

γνωμοδότης (n)
abhcóide

γνωρίζω /ɣnoˈɾi.zo/ (v)
a fhios a bheith agat
  ξέρω

γνωρίζων
léannta

γνωριμία (n)
aitheantas

γνωσιολογία (n)
eipistéimeolaíocht

γνωστός /ɣnoˈstos/ (n)
aitheantas
  κάποιος που τον γνωρίζω καλά ή τον έχω συναντήσει ή μας έχουν συστήσει

γνώμη /ˈɣno.mi/ (n)
barúil
  η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα

γνώμονας /ˈɣno.mo.nas/ (n)
snáthaid

γνώρισμα /ˈɣno.ɾi.zma/ (n)
aitreabúid
  (βάσεις δεδομένων) η στήλη μίας σχέσης (relation) / πίνακα (table) ενός σχεσιακού μοντέλου / σχεσιακής βάσης δεδομένων. Ο όρος γνώρισμα (attribute) χρησιμοποιείται κυρίως στη θεωρία της επιστήμης των υπολογιστών.

γνώση /ˈɣno.si/ (n)
fios

γνώστης /ˈɣno.stis/ (n)
saineolaí

γογγυτό (n)
ochlán

γογγύζω /ɣoŋˈɟi.zo/ (v)
bí ag clamhsán

γοητεία /ɣo.iˈti.a/ (n)
caithis

γοητεύω /ɣo.iˈte.vo/ (v)
meall

γολέτα (n)
scúnar

γομολάστιχα /ɣo.moˈla.sti.xa/ (n)
scriosán

γονέας (n)
tuismitheoir

γονίδιο /ɣoˈni.ði.o/ (n)
géin

γονατίζω (v)
bí ar do ghlúine

γονατιστός (adj)
glúin

γονείς /ɣoˈnis/
tuismitheoir

γονιμοποίηση (n)
toirchiú

γονιμότητα /ɣo.niˈmo.ti.ta/ (n)
bisiúlacht
  η ικανότητα αναπαραγωγής, η ιδιότητα του γόνιμου

γονυκλισία /γo.ni.kliˈsi.a/ (n)
umhlú

γορίλλας (n)
garda cosanta

γοργοπερπατώ (v)
scinn

γοργόνα /ɣoɾˈɣo.na/ (n)
maighdean mhara

γοργός /ɣoɾˈɣos/ (adj)
éasca

γοτθικά (n)
Gotach

γουέστερν /ˈwu&#x032F;esteɾn/ (n)
iartharán

γουβώνω (v)
bí

γουδί /ɣuˈði/ (n)
moirtéar

γουδοχέρι /ɣu.ðoˈçe.ɾi/ (n)
tuairgnín

γουλιά /ɣuˈʎa/ (n)
bolgam

γουοκ (n)
wok

γουργουρίζω /ɣuɾ.ɣuˈɾi.zo/ (v)
tormán
bí ag crónán
  παράγω σιγανό ήχο που εκφράζει ευχαρίστηση ή ερωτικό κάλεσμα· ισχύει κυρίως για τα ζώα

γουργουρητό /ɣuɾ.ɣu.ɾiˈto/ (n)
tormán

γουρλομάτης /ɣuɾ.loˈma.tis/ (n)
súil-leata

γουρουνάνθρωπος (n)
banbh

γουρουνίσιος (adj)
alpachán

γουρουνιά (n)
banbh

γουρουνοβοσκός (n)
banbh

γουρουνοειδής (adj)
banbh

γουρουνομάντρι (n)
banbh

γουρουνομούρης (adj)
banbh

γουρουνομύτης (n)
banbh

γουρουνοτόμαρο (n)
banbh

γουρουνόμουτρο (n)
banbh

γουρουνόπετσος (adj)
banbh

γουρουνόπουλο (n)
banbh

γουρούνα (n)
cráin

γουρούνι /ɣuˈɾu.ni/ (n)
muc

γουστέρα (n)
laghairt

γουόλοφ (n)
Volaifis

γοφός (n)
alt an chromáin

γούνα /ˈɣu.na/ (n)
clúmh

γούστο (n)
blas

γούφερ (n)
amhaire

γράμμα /ˈɣɾa.ma/ (n)
litir
  σύμβολο ή χαρακτήρας του αλφάβητου, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα φθόγγο

γράσο (n)
bealadh

γράφημα /ˈɣɾa.fi.ma/ (n)
graf
  η οπτική απεικόνιση με διάφορα σχήματα (κύκλος, ράβδοι κ.λπ.) κάποιων δεδομένων (αριθμών κ.ά.)

γράφος /ˈɣɾa.fos/ (n)
graf

γράφω /ˈɣɾa.fo/ (v)
scríobh
  (προφορικό, οικείο ή αγενές) αγνοώ επιδεικτικά την παράκληση ή τη συμβουλή κάποιου

γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια
drochmheas a bheith agat

γράψιμο /ˈɣɾa.psi.mo/ (n)
scríbhneoireacht

γρέζι (n)
burra

γρήγορα /ˈɣɾi.ɣo.ɾa/ (adv)
aibéil

γρήγορος /ˈɣɾi.ɣo.ɾos/ (adj)
luath

γρίπη /ˈɣɾi.pi/ (n)
fliú

γρίπη των πτηνών
fliú na n-éan

γρίφος /ˈɣɾi.fos/ (n)
tomhas

γραία (n)
seanbhean

γραβάτα /ɣɾaˈva.ta/ (n)
crabhat

γραμμάριο (n)
gram

γραμμένος
scríofa

γραμμή /ɣɾaˈmi/ (n)
líne

γραμματέας /ɣɾa.maˈte.as/ (n)
rúnaí

γραμματεία (n)
canóin

γραμματική /ɣɾa.ma.tiˈci/ (n)
gramadach
  (γλωσσολογία, μη αριθμητό) το σύνολο των γραμματικών κανόνων που διέπουν τον προφορικό και γραπτό λόγο μιας γλώσσας (φωνολογία, μορφολογία, συντακτικό)

γραμματοκιβώτιο (n)
bosca litreacha

γραμματοσειρά /ɣɾa.ma.to.siˈɾa/ (n)
cló
  (τυπογραφία, πληροφορική) μια σειρά, ένα σύνολο γραμμάτων, σημείων στίξης, αριθμών κ.λπ., με κοινό σχεδιασμό, αισθητική και χαρακτηριστικά στοιχεία
  (πληροφορική) το αρχείο που περιέχει τον κώδικα για την απεικόνιση της γραμματοσειράς

γραμματοσημοσυλλέκτης (n)
bailitheoir

γραμματόσημο /ɣɾa.maˈto.si.mo/ (n)
gread

γραμμικότητα (n)
líneacht

γραμμόφωνο (n)
fónagraf

γρανάζι /ɣɾaˈna.zi/ (n)
acmhainn
  (μηχανολογία) οδοντωτός τροχός που σε ζεύγη χρησιμοποιείται για την μετάδοση κίνησης

γρανάτης (n)
gairnéad

γρανίτης /ɣɾaˈni.tis/ (n)
eibhear

γραπτά (adv)
ar pháipéar

γραπτό (n)
scríbhneoireacht

γραπτός (adj)
scríofa

γραπτώς (adv)
ar pháipéar

γρασάρω (v)
bealaigh

γρασίδι /ɣɾaˈsi.ði/ (n)
féar

γρασιδότοπος (n)
talamh féaraigh

γρατσουνίζω /ɣɾa.t͡suˈni.zo/ (v)
crág

γρατσουνιά (n)
scinn

γραφέας /ɣɾaˈfe.as/ (n)
scríobhaí

γραφή /ɣɾaˈfi/ (n)
scrioptúir, scríbhneoireacht
  η ανθρώπινη επινόηση για την παράσταση του λόγου και της σκέψης με σύμβολα (γράμματα, συλλαβογράμματα, ιδεογράμματα) που σχηματίζονται πάνω σε κατάλληλο υλικό (πέτρα, περγαμηνή, χαρτί κλπ)
scríbhneoireacht
  ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο κάποιος γράφει ή ο γραφικός χαρακτήρας ενός ατόμου

γραφίδα (n)
cró

γραφίτης /ɣɾaˈfi.tis/ (n)
graifít

γραφείο /ɣɾaˈfi.o/ (n)
oifig

γραφειοκράτης /ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis/ (n)
maorlathaí

γραφειοκρατία /ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a/ (n)
maorlathas

γραφικά /ɣɾa.fiˈka/ (n)
grafaic
  (πληροφορική) η εικαστική παρουσίαση δεδομένων (data) οπτικού περιεχομένου

γραφικό στοιχείο
giuirléid

γραφομηχανή /ɣɾa.fo.mi.xaˈni/ (n)
clóscríobhán

γρηγοριανός (adj)
Greagórach

γριά /ɣɾiˈa/ (n)
seanbhean

γρικώ (v)
airigh

γρινιάρης (adj)
cantalach

γροθιά /ɣɾoˈθça/ (n)
dorn

γροιλανδικά (n)
Graonlainnis

γρονθοκοπώ (v)
brúigh

γρυ (n)
ruainne

γρυλίζω (v)
tormán

γρόσι (n)
airgead

γρύλισμα (n)
drantán

γρύλος (n)
criogar
  (έντομο) είδος ορθόπτερου εντόμου, που παράγει χαρακτηριστικό ήχο

γρύπας /ˈɣɾi.pas/ (n)
gríobh

γυάλινος /ˈʝa.li.nos/ (adj)
gloine

γυαλάδα /ʝaˈla.ða/ (n)
lonracht

γυαλί /ʝaˈli/ (n)
gloine

γυαλίζω /ʝaˈli.zo/ (v)
taitin
  (αμετάβατο) λάμπω, αστράφτω, στίλβω, είμαι γυαλιστερός

γυαλιά /ʝaˈʎa/ (n)
spéaclaí

γυαλισμένος
slachtmhar

γυαλιστερός /ʝa.li.steˈɾos/ (adj)
lonrach

γυλιός (n)
mála lóin

γυμνάζω (v)
aclaigh

γυμνάσια /ʝiˈmna.si.a/ (n)
aclaigh

γυμνάσιο /ʝiˈmna.si.o/ (n)
giomnáisiam
  (ιστορία) κτίριο για την άσκηση των γυμνών αθλητών
scoil mheánach
  (εκπαίδευση) η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο

γυμνασιάρχης /ʝi.mna.siˈaɾ.çis/ (n)
príomhoide

γυμναστήριο /ʝi.mnaˈsti.ɾi.o/ (n)
giomnáisiam

γυμναστής /ʝi.mnaˈstis/ (n)
traenálaí

γυμναστική /ʝi.mna.stiˈci/ (n)
corpoideachas
  (κατ’ επέκταση) το σχετικό μάθημα (σε σχολείο)

γυμνισμός /ʝi.mniˈzmos/ (n)
nochtachas

γυμνοσάλιαγκας (n)
drúchtín

γυμνός /ʝiˈmnos/ (adj)
nocht

γυμνότητα /ʝiˈmno.ti.ta/ (n)
nochtacht

γυμνώνω (v)
climir

γυναίκα /ʝiˈne.ka/ (n)
bean
  κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου (κατ' αντιδιαστολή προς το κορίτσι)

γυναικάδελφος (n)
deartháir céile

γυναικάς /ʝi.neˈkas/ (n)
drúisire

γυναικείος /ʝi.neˈci.os/ (adj)
baineann

γυναικολογία /ʝi.ne.ko.loˈʝi.a/ (n)
banliacht

γυναικολόγος /ʝi.ne.koˈlo.ɣos/ (n)
lia ban

γυναικοπρεπής /ʝi.ne.ko.pɾeˈpis/ (adj)
banda

γυναικούλα (n)
bean
  (μειωτικό) γυναίκα χαμηλού επιπέδου που δεν φέρεται σωστά
  γυναίκα απλή, άκακη, αθώα, αμέτοχη που έτυχε να βρίσκεται κάπου

γυναικωτός /ʝi.ne.koˈtos/ (n)
sciorta

γυρίζω (v)
fill

γυρίνος (n)
torbán

γυρεύω (v)
cuardaigh

γυρισμός (n)
fill

γυρολόγος (n)
fear cairte

γυψοσανίδα (n)
plástarchlár

γωνία /ɣoˈni.a/ (n)
coirneál
  (γεωμετρία) ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ευθείες που τέμνονται, κοντά στο σημείο τομής τους

γωνιακός (adj)
deireadh

γωνιώδης αγκύλη
lúibín uilleach

γόβα /ˈɣo.va/ (n)
pumpa

γόησσα /ˈɣo.i.sa/ (n)
bandraíodóir

γόμα (n)
glae

γόνατο /ˈɣo.na.to/ (n)
glúin

γόνιμος (adj)
arúil

γόος /ˈɣo.os/ (n)
acaoineadh

γύλος (n)
ballach

γύμνια /ˈʝi.mɲa/ (n)
nochtacht

γύπας /ˈʝi.pas/ (n)
badhbh

γύρη (n)
pailin

γύρος /ˈʝi.ɾos/ (n)
urchar
  η περιφέρεια αντικειμένου περίπου κυκλικού
  ολοκληρωμένη φάση μιας διαδικασίας
athbhealach
  η κίνηση σε διαδρομή που καταλήγει στο σημείο εκκίνησης, περιοδεία
ucht
  (αθλητισμός) προκαθορισμένη επαναλαμβανόμενη διάρκεια

γύφτικος /ˈʝi.fti.kos/ (adj)
bródúil
  (ουσιαστικοποιημένο, καθομιλουμένη) τα γύφτικα: ο γύφτικος μαχαλάς, περιοχή όπου διαμένουν γύφτοι

γύφτος /ˈʝi.ftos/ (n)
bóithreoir

γύψος (n)
plástar

δάγκειος πυρετός
deinge

δάγκωμα (n)
bain greim as

δάδα (n)
beo

δάκρυ (n)
deoir

δάνειο /ˈða.ni.o/ (n)
iasacht

δάπεδο (n)
urlár

δάσκαλος /ˈða.ska.los/ (n)
múinteoir

δάσος /ˈða.sos/ (n)
coill

δάσυνση (n)
análú

δάχτυλο /ˈða.xti.lo/ (n)
méar
  (ανθρώπινο σώμα) κάθε μία από τις αρθρωτές άκρες των χεριών και των ποδιών ανθρώπων και ζώων

δέηση /ˈðe.i.si/ (n)
guí

δέκα (n)
deich

δέκατο (n)
deichiú

δέκατος
deichiú

δέκατος έκτος
séú déag

δέκατος πέμπτος
an cuigú ... déag

δέκατος τέταρτος
an ceathrú ... déag

δέκατος τρίτος
tríú ... déag

δέκτης /ˈðe.ktis/ (n)
gabhdán

δέλτα (n)
triantán

δέμα /ˈðe.ma/ (n)
pacáiste

δέντρο /ˈðen.dɾo/ (n)
crann

δένω /ˈðe.no/ (v)
bindealán
  περιορίζω κάτι επικίνδυνο για την υγεία,
ceangail
  εξασφαλίζω ότι ένα δεμένο σχοινί ή παρόμοιο υλικό δεν θα χαλαρώσει
sceallán
  ωριμάζει φαγητό που απαιτεί χρόνο
dlúth
  συνδέω συναισθηματικά ή διανοητικά (κυρίως η μετοχή δεμένος)
cruinnigh
  συνδέω, συναρμολογώ μεθοδικά τα διάφορα τμήματα από τα οποία αποτελείται ένα αντικείμενο, μια μηχανή

δέρμα /ˈðeɾ.ma/ (n)
craiceann, leathar

δέρνω /ˈðeɾ.no/ (v)
buail

δέσιμο (n)
cumhdach

δέσμευση /ˈðe.zmef.si/ (n)
leithdháileadh
  η απαγόρευση χρησιμοποίησης περιουσιακών στοιχείων
  (πληροφορική) η κράτηση ενός τμήματος μνήμης για κάποια εργασία
cumhdach
  (προγραμματισμός) η συσχέτιση ενός ονόματος (μεταβλητής, συνάρτησης, κλπ) με μια οντότητα (κώδικας ή δεδομένα) ενός προγράμματος

δέσμη (n)
allatán
bíoma
  προσανατολισμένη ακτινοβολία

δέσμιος /ˈðe.zmi.os/ (adj)
ag triall ar

δέστρα (n)
ceap ceangail

δήλωση (n)
dearbhú

δήμαρχος /ˈði.maɾ.xos/ (n)
méara
  εκλεγμένος τοπικός άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος /ˈði.mi.os/ (n)
básadóir

δήμος /ˈði.mos/ (n)
baile bardais
  (γεωγραφία) η διοικητική υποδιαίρεση της χώρας που αποτελεί και τον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης

δίαιτα /ˈði.e.ta/ (n)
aiste bia

δίαυλος /ˈði.a.vlos/ (n)
bealach

δίγλωσσος /ˈði.ɣlo.sos/ (adj)
dátheangach

δίδαγμα /ˈði.ðaɣ.ma/ (n)
teagasc

δίδακτρα (n)
fionnuar

δίδυμος /ˈði.ði.mos/ (n)
leathchúpla

δίεση (n)
géar
  (μουσική)

δίκαιο /ˈði.ce.o/ (n)
dlí

δίκαιος (adj)
réasúnta

δίκη (n)
tástáil

δίκιο /ˈði.co/ (n)
ceart

δίκλινος (adj)
dúbailt

δίκρανο /ˈði.kɾa.no/ (n)
píce

δίκτυο (n)
eangach

δίκτυο υπολογιστών
eangach

δίκυκλο (n)
rothar

δίλημμα /ˈði.li.ma/ (n)
aincheist

δίνε του
éirigh caillte

δίνω /ˈði.no/ (v)
tabhair

δίοδος (n)
dé-óid
  η ενέργεια της διέλευσης μέσα από οριοθετημένο διάστημα, το πέρασμα
  (ηλεκτρολογία) ηλεκτρονικό εξάρτημα που επιτρέπει την κίνηση του ρεύματος μόνο προς μία κατεύθυνση
pasáiste
  (συνεκδοχικά) δρόμος διεξόδου, πέρασμα προς

δίπατος /ˈði.pa.tos/ (adj)
scéal
  που έχει δύο πατώματα

δίπλα /ˈði.pla/ (n)
cois
  διπλανός

δίπλωμα /ˈði.plo.ma/ (n)
ceadúnas

δίπλωμα ευρεσιτεχνίας
paiteanta

δίσεκτος /ˈði.se.ktos/ (adj)
léim

δίσκος /ˈði.skos/ (n)
tráidire
ceirnín
  (υλικό υπολογιστή) platter: ο μαγνητικός δίσκος σε μία συστοιχία δίσκων μιάς μονάδας σκληρών δίσκων (hard-disk drive), κατασκευασμένος από αλουμίνιο και τελευταία από γυαλί

δίφθογγος /ˈði.fθoŋ.ɡos/ (n)
défhoghar

δίχρονος /ˈði.xɾo.nos/ (adj)
débhuilleach
  (για πρόσωπα) που είναι δύο ετών

δίχτυ /ˈði.xti/ (n)
eangach

δίψα /ˈði.psa/ (n)
tart

δίωξη (n)
géarleanúint
  διώξεις: συστηματική λήψη δυσμενών μέτρων διοικητικού ή/και ποινικού χαρακτήρα εναντίον κάποιων

δαίμονας /ˈðe.mo.nas/ (n)
deamhan

δαγκάνα (n)
ordóg

δαγκωματιά (n)
bain greim as

δαγκωνιά /ðaŋ.ɡoˈɲa/ (n)
liomóg

δαγκώνω /ðaŋˈɡo.no/ (v)
bain greim as

δακρύσχημος /ðaˈkɾi.sçi.mos/ (adj)
roiseadh

δακτυλιοειδής (adj)
annalach

δακτυλιόσχημος (adj)
annalach

δακτυλογράφηση (n)
clóscríbhneoireacht

δακτυλογραφία (n)
clóscríbhneoireacht

δακτυλογραφώ (v)
clóscríobh

δακτύλιος (n)
fáinne

δαλματικός /ðal.ma.tiˈkos/ (adj)
Dalmátach

δαμάζω /ðaˈma.zo/ (v)
ceansaigh

δαμάλα (n)
bearach

δαμάλι (n)
bullán

δαμάσκηνο (n)
pluma

δαμαλίδα /ða.maˈli.ða/ (n)
bolgach
  (ιατρική) το εμβόλιο για την ευλογιά

δαμασκηνί (n)
crann daimsíní
  (χρώμα) το χρώμα του δαμάσκηνου, συνδυασμός κόκκινου και μοβ

δανειζόμενος
iasachtaí
  που δανείζεται χρήματα η αντικείμενα, κυρίως όμως το πρώτο, εκείνος που παίρνει δάνειο

δανειολήπτης (n)
iasachtaí

δανειστής /ða.niˈstis/ (n)
iasachtóir

δανικά (n)
Danmhairgis

δανικός (adj)
Danmhargach

δαπάνη /ðaˈpa.ni/ (n)
costas

δαπανηρός /ða.pa.niˈɾos/ (adj)
luachmhar

δασκάλα (n)
múinteoir

δασμός /ðaˈzmos/ (n)
taraif

δασοκομία (n)
cranneolaíocht

δασοπονία /ða.so.poˈni.a/ (n)
cranneolaíocht

δασοσκεπής (adj)
coillteach

δασυνόμενος
análach

δασωμένος
coillteach

δασότοπος (n)
adhmad

δασόφυτος (adj)
coillteach

δασύνω /ðaˈsi.no/ (v)
análaigh

δασύς /ðaˈsis/ (adj)
análach
  (γραμματική, φωνητική) που προφέρεται με εκπνοή αέρα

δασύτριχος (adj)
clúmhach

δασύφυλλος (adj)
bileogach

δαυκί (n)
cairéad

δαφνοκερασιά (n)
labhras silíní

δαφνόφυλλο (n)
duilleog labhrais

δαχτυλήθρα (n)
lán méaracáin

δαχτυλίδι /ða.xtiˈli.ði/ (n)
fáinne

δαχτυλιά /ða.xtiˈʎa/ (n)
méar

δε μου καίγεται καρφί /ˈðe‿mu ˈceʝete kaɾˈfi/
ná

δείγμα /ˈðiɣ.ma/ (n)
tástáil

δείκτης /ˈði.ktis/ (n)
innéacs
  αντικείμενο που δείχνει μια τιμή
  (ανατομία) το δεύτερο δάχτυλο του χεριού μας, αυτό που συνήθως χρησιμοποιούμε για να δείχνουμε κάτι
foscript
  (μαθηματικά)

δείκτης ψυχρότητας /ˈði.ktis psiˈxɾo.ti.tas/
gaothfhuarú

δείπνο /ˈði.pno/ (n)
dinnéar

δείχνω (v)
ponc
  τεντώνω τον δείκτη του χεριού με κατεύθυνση κάτι ή κάποιον

δεδομένα (n)
sonraí

δεδομένο /ðe.ðoˈme.no/ (n)
sonra

δεδομένος /ðe.ðoˈme.nos/
déan dóigh de
  για κάτι που θεωρούμε ότι αναμφισβήτητα μας ανήκει

δεικτικός /ði.ktiˈkos/ (adj)
taispeántach

δεικτοδοτώ /ði.kto.ðoˈto/ (v)
innéacs

δειλινό /ði.liˈno/ (n)
clapsholas

δειλός (adj)
meata
  που δεν έχει θάρρος, που δεν τολμά να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο
  που του λείπει η αποφασιστικότητα, που διστάζει ή που ντρέπεται

δεινός /ðiˈnos/ (adj)
mórchumhachtach

δεινόσαυρος /ðiˈno.sa.vɾos/ (n)
dineasár

δεινότητα (n)
aclaíocht

δεισιδαίμων (adj)
piseogach

δεισιδαιμονία /ði.si.ðe.moˈni.a/ (n)
baothchreideamh

δεκάδα (n)
deich

δεκάρικο (n)
páipéar deich bpunt
  κέρμα ή χαρτονόμισμα αξίας δέκα νομισματικών μονάδων

δεκάτη (n)
deachú

δεκαέξι (n)
sé déag

δεκαδικός (adj)
deachúil

δεκαεννιά (n)
a naoi déag

δεκαετία /ðe.ka.eˈti.a/ (n)
deichniúr

δεκαεφτά (n)
seacht déag

δεκανίκι (n)
bata croise

δεκαοχτούρα (n)
fearán baicdhubh

δεκαοχτώ (n)
a hocht déag

δεκαπέντε (n)
cúig déag

δεκαπενθήμερο /ðe.ka.penˈθi.me.ɾo/ (n)
coicís

δεκατέσσερα (n)
ceathair déag

δεκατετραήμερο (n)
coicís

δεκατρία (n)
trí déag

δεκατρείς (adj)
trí déag

δεκοχτούρα (n)
fearán baicdhubh

δελεαστικός /ðe.le.a.stiˈkos/ (adj)
caithiseach

δελτοειδής (adj)
-chruthach

δελφίνι (n)
deilf

δελφίνος (n)
deilf

δεμάτι /ðeˈma.ti/ (n)
punann

δεμάτιο (n)
allatán

δεματίζω (v)
baisc

δεματιάζω /ðe.maˈtça.zo/ (v)
allatán

δεν /ðen/
cha

δενδριτικός (adj)
craobhach

δενδροστοιχία (n)
deis

δενδροχρονολόγηση /ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si/ (n)
crann-chróineolaíocht

δενδρόβιος (adj)
crannach

δενδρύλλιο (n)
buinneán

δεντρικός (adj)
crannach

δεντρολίβανο /ðen.dro.ˈli.va.no/ (n)
marós

δεντροφυτεία (n)
úllord

δεξίωση (n)
glacadh

δεξαμενίζω (v)
leaba nasctha

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (adv)
deis
  από τη δεξιά πλευρά

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (n)
deis
  (πολιτική) τα συντηρητικά κόμματα

δεξιοτεχνία /ðe.ksi.o.teˈxni.a/ (n)
aclaíocht

δεξιός /ðe.ksiˈos/ /ðeˈksços/ (adj)
deas

δεξιότητα /ðe.ksiˈo.ti.ta/ (n)
aclaíocht

δεοντολογία (n)
eitic

δερμάτινος (adj)
leathar

δερματολογία (n)
deirmeolaíocht

δερματολόγος (n)
deirmeolaí

δερματοστιξία (n)
tóstal oíche

δερματώδης (adj)
barr brutha

δεσμευθείς
ag triall ar

δεσμεύω (v)
cuibhrigh

δεσμοφύλακας (n)
séiléir

δεσμός /ðeˈzmos/ (n)
nasc
rud
  η ερωτική σχέση

δεσοξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ
ADN

δεσποινίς /ðe.spiˈnis/ (n)
ógbhean

δεσποτεία (n)
forlámhas

δεσποτισμός /ðe.spo.tiˈzmos/ (n)
forlámhas

δεσπόζω /ðeˈspo.zo/ (v)
túr

δεσπότης /ðeˈspo.tis/ (n)
forlámhaí

δευτερεία (n)
cuir

δευτερεύων /ðe.fteˈɾe.von/
fochlásal
  (γραμματική) δευτερεύουσα πρόταση : η πρόταση που προσδιορίζει επιρρηματικά (εκφράζοντας χρόνο, αιτία, σκοπό κ.λπ) ή συμπληρώνει νοηματικά το περιεχόμενο ή ένα όρο μιας άλλης πρότασης, από όπου και εξαρτάται

δευτεριάτικος (adj)
Dé Luain

δευτερόλεπτο /ðe.fteˈɾo.le.pto/ (n)
soicind

δεύτερος /ˈðe.fte.ɾos/
dara

δεύτερος ξάδελφος
col seisir

δηλ.
.i.

δηλαδή /ði.laˈði/
eadhon

δηλητήριο /ði.liˈti.ɾi.o/ (n)
nimh

δηλητηρίαση (n)
nimhiú

δηλητηριάζω (v)
truailligh

δηλητηριασμός (n)
nimhiú

δηλητηριώδης (adj)
nimhiúil

δηλώνω /ðiˈlo.no/ (v)
sonraigh

δημήτριο (n)
ceiriam

δημαρχία (n)
baile

δημαρχείο (n)
hall an bhaile

δημεύω (v)
coigistigh

δημηγορώ /ði.mi.ɣoˈɾo/ (v)
pléadáil

δημητριακό (n)
grán

δημιουργός (n)
údar

δημιουργώ /ði.mi.uɾˈɣo/ (v)
cineál

δημογέροντας (n)
foirfeach

δημογραφία (n)
déimeagrafaíocht

δημοκράτης (n)
daonlathaí

δημοκρατία /ði.mo.kɾaˈti.a/ (n)
daonlathas
  (πολιτική) πολιτικό σύστημα όπου ο λαός έχει την εξουσία άμεσα ή έμμεσα
poblacht
  κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα

δημοκρατικός (adj)
daonlathach

δημοπρασία /ði.mo.pɾaˈsi.a/ (n)
ceant

δημοπρατώ (v)
ceant

δημοσία δαπάνη
costas

δημοσίευμα (n)
ball

δημοσίευση (n)
foilsiú

δημοσιεύω /ði.mo.siˈe.vo/ (v)
achtaigh

δημοσιογράφος /ði.mo.si.oˈɣɾa.fos/ (n)
iriseoir

δημοσιογραφία /ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
iriseoireacht

δημοσιότητα /ði.mo.siˈo.ti.ta/ (n)
bolscaireacht

δημοτική (n)
coiteann

δημοτικό (n)
bunscoil
  το δημοτικό σχολείο, το σχολείο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο οποίο φοιτούν παιδιά ηλικίας 6-12 ετών

δημοτικός /ði.mo.tiˈkos/ (adj)
coiteann

δημοφιλής (adj)
coiteann

δημοψήφισμα /ði.moˈpsi.fi.zma/ (n)
reifreann, pobalbhreith

δημόσια (adv)
os ard

δημόσιος /ðiˈmo.si.os/ (adj)
poiblí

δημώδη λατινικά
Laidin na ndaoine

δημώδης /ðiˈmo.ðis/ (adj)
teanga an phobail

διά βίου
saol

διά ζώσης
aghaidh ar aghaidh

διάβα (n)
pasáiste

διάβαση /ˈði̯a.va.si/ (n)
crosaire

διάβαση πεζών
trasrian coisithe

διάβασμα (n)
léitheoireacht

διάβημα /ˈði̯a.vi.ma/ (n)
gníomhaíocht

διάβολος /ˈðʝa.vo.los/ (n)
diabhal

διάγγελμα /ˈði̯aŋ.ɟel.ma/ (n)
seoladh

διάγραμμα (n)
imchruth

διάδημα /ˈði̯a.ði.ma/ (n)
mionn (ríoga)

διάδοχος /ˈði̯a.ðo.xos/ (n)
beangán
  ο επόμενος σε μια σειρά διαδοχής, αυτός που αναμένεται να διαδεχτεί ή έχει διαδεχτεί
  (οικείο) ο πρωτότοκος γιος

διάδραση (n)
idirfheidhm

διάδρομος /ˈðʝa.ðɾo.mos/ (n)
dorchla

διάζευξη /ˈði̯a.zef.ksi/ (n)
deighilt
  ο χωρισμός και η διάλυση μιας ένωσης ή ενός γάμου

διάθεση (n)
méin

διάκενο (n)
bearna

διάκονος /ˈði̯a.ko.nos/ (n)
deagánach

διάκοσμος (n)
suaitheantas

διάκριση (n)
críonnacht

διάκριτος /ˈði̯a.kri.tos/ (adj)
ar leith
  (τεχνικός όρος) που ξεχωρίζει, ξεχωριστός, διακεκριμένος

διάλεγμα (n)
pioc

διάλειμμα /ˈðʝa.li.ma/ (n)
bris

διάλεκτος /ˈði̯a.le.ktos/ (n)
canúint

διάλεξη (n)
léacht

διάλυμα /ˈði̯a.li.ma/ (n)
fuascailt

διάμεσος (adj)
airmheán
  που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο σημεία ή καταστάσεις, ενδιάμεσος

διάμετρος /ˈði̯a.me.tɾos/ (n)
lárlíne

διάνυσμα (n)
veicteoir

διάπλατα /ˈði̯a.pla.ta/ (adv)
mór

διάπλατος /ˈði̯a.pla.tos/ (adj)
fairsing

διάπραξη /ˈði̯a.pɾa.ksi/ (n)
coimisiún

διάρθρωση (n)
struchtúr

διάρρηξη (n)
buirgléireacht

διάρροια (n)
buinneach

διάσελο (n)
caol

διάσημος /ˈði̯a.si.mos/ (adj)
cáiliúil

διάσκεψη /ˈði̯a.sce.psi/ (n)
comhdháil

διάσπαρτος /ˈði̯a.spaɾ.tos/ (adj)
scaoilteach

διάσπαση (n)
scáineadh

διάσταση (n)
gné

διάστημα /ˈði̯a.sti.ma/ (n)
spás
  αόριστη ή συγκεκριμένη τοπική, χρονική ή τονική απόσταση
  (μουσική) η διαφορά ανάμεσα σε δυο τονικά ύψη

διάστιχο /ˈði̯a.sti.xo/ (n)
scaradh

διάστρεμμα /ˈði̯a.stɾe.ma/ (n)
leon

διάσωση /ˈði̯a.so.si/ (n)
tarrtháil

διάταγμα (n)
acht

διάταξη (n)
ceartú
aonad
  (τεχνολογία) device: μία ή περισσότερες συσκευές κατάλληλα συνεργαζόμενες· ως σύνολο θεωρούνται ως μία ενιαία συσκευή, ως μονάδα (unit)

διάταση (n)
leatacht

διάττοντας (n)
réalta reatha

διάττοντας αστέρας
dreige

διάφορος /ˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
ilchineálach
míchothrom
  (μαθηματικά) δεν είναι ίσος, ο άνισος και συμβολίζεται: ≠

διάφραγμα /ˈði̯a.fɾaɣ.ma/ (n)
scairt
  (ανατομία) λεπτή μεμβράνη που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά ή διαχωρίζει άλλα όργανα
cró
  (φωτογραφία) το μέγεθος της οπής που ανοίγει μεταξύ φακού και αισθητήρα / φιλμ, για να περάσει το φως

διάχυση /ˈði̯a.çi.si/ (n)
idirleathadh

διάψευση (n)
éaradh

διέγερση /ðiˈe.ʝeɾ.si/ (n)
ardú

διένεξη (n)
afrasc

διέρχομαι (v)
taobhfort

διήγημα /ðiˈi.ʝi.ma/ (n)
gearrscéal

διίσταμαι (v)
coimhlint

διαίρεση /ðiˈe.ɾe.si/ (n)
deighilt
  ο χωρισμός σε κομμάτια, τμήματα
  (αριθμητική) μία από τις τέσσερις βασικές πράξεις στην αριθμητική

διαίσθηση /ðiˈe.sθi.si/ (n)
intinn

διαβάζω /ðʝaˈva.zo/ (v)
léigh
  μπορώ να κάνω ανάγνωση
  κάνω ανάγνωση ενός κειμένου σιωπηρά

διαβάθμιση (n)
grád

διαβήτης /ðʝaˈvi.tis/ (n)
compás
  (γεωμετρία) όργανο που χρησιμοποιείται στη γεωμετρία για τη χάραξη κύκλων

διαβίωση /ði̯aˈvi.o.si/ (n)
saol

διαβαίνω /ðʝaˈve.no/ (v)
ciotóg trasna

διαβαθμίζω (v)
rangaigh

διαβαθμισμένος
grádán

διαβατήριο /ði̯a.vaˈti.ɾi.o/ (n)
pas

διαβεβαίωση (n)
árachas

διαβιβάζω /ði̯a.viˈva.zo/ (v)
iompair

διαβιώνω /ði̯a.viˈo.no/ (v)
dearg

διαβλέπω (v)
airigh

διαβολάκι (n)
bobchat
  είδος μικρού μηχανικού εκσκαφέα/φορτωτή

διαβολή /ði̯a.voˈli/ (n)
guilmne

διαβολόπαιδο (n)
alfraits

διαγαλαξιακός /ði̯a.ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
idir-réaltrach

διαγενετικός (adj)
carraig-ghiniúna
  (βιολογία) διαγονιδιακός

διαγκωνίζομαι (v)
uillinn píopa

διαγνωσιολόγος (n)
aitheantóir

διαγράφω /ði̯aˈɣɾa.fo/ (v)
síog
  σβήνω ένα τμήμα κειμένου είτε τελείως είτε χαράζοντας πάνω του μια οριζόντια γραμμή, ένα Χ ή άλλο σύμβολο

διαγωγή /ði̯a.ɣoˈʝi/ (n)
tiomáint

διαγωνισμός /ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos/ (n)
comórtas

διαγώνιος /ði̯aˈɣo.ni.os/ (n)
trasnán
  (γεωμετρία) το ευθύγραμμο τμήμα που ξεκινά από μια γωνία ενός πολυγώνου και καταλήγει σε μια άλλη, μη διαδοχική

διαγώνισμα (n)
scrúdú

διαδήλωση /ði̯aˈði.lo.si/ (n)
taispeántas

διαδίδω /ði̯aˈði.ðo/ (v)
leath

διαδίκτυο /ði̯aˈði.kti.o/ (n)
idirlíon

διαδηλωτής (n)
agóideoir

διαδικασία (n)
próiseas

διαδοκίδα /ði.a.ðoˈci.ða/ (n)
bíoma trasna

διαδοσίας /ðʝa.ðoˈsi.as/ (n)
cogarnach

διαδοχικά (adv)
as a chéile

διαδραστικός (adj)
idirghníomhach

διαδραστικότητα (n)
idirghníomhaíocht

διαδρομή (n)
slí
síob
  (συνεκδοχικά) ο χρόνος που χρειάζεται για να πάει κάποιος από ένα σημείο σε άλλο
séad
  (δίκτυο υπολογιστών) path: η ακολουθία των κόμβων (nodes) από όπου διέρχεται ένα πακέτο (packet) στα δίκτυα μεταγωγής για να φθάσει τον κόμβο προορισμού (destination node)

διαδρομιστής (n)
brústocaire

διαζύγιο /ðʝaˈzi.ʝi.o/ (n)
colscaradh

διαθέσιμος (adj)
ar fáil

διαθέτης (n)
tiomnóir

διαθέτω (v)
bí + object + ag + subject
  έχω, κατέχω
cineál
  παρέχω, προσφέρω κάτι για χρήση

διαθήκη /ði̯aˈθi.ci/ (n)
tiomna

διαθηκώος (adj)
tiomnach

διαθλώ (v)
athraon

διαιρώ /ði.eˈɾo/ (v)
scáineadh

διαισθάνομαι /ði.eˈsθa.no.me/ (v)
airigh

διαιτητής /ði̯e.tiˈtis/ (n)
moltóir
  (αθλητισμός, επάγγελμα) αυτός που επιτηρεί και ρυθμίζει τη διεξαγωγή ενός παιχνιδιού ή ενός αγώνα, σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν εκ των προτέρων τεθεί
  (νομικός όρος) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο διαδίκων για μια υπόθεσή τους
  (κατ’ επέκταση, επάγγελμα) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο αντιτιθέμενων μερών για μια υπόθεσή τους

διαιτητική (n)
bia-eolaíocht

διαιτολόγιο /ði.e.toˈlo.ʝi.o/ (n)
aiste bia

διακήρυξη /ði.aˈci.ɾi.ksi/ (n)
dearbhú

διακανονίζω (v)
ceartaigh

διακανονισμός /ði̯a.ka.no.niˈzmos/ (n)
lonnaíocht

διακινώ /ði̯a.ciˈno/ (v)
trácht

διακλάδωση /ðiaˈkla.ðo.si/ (n)
cnota

διακοίνωση (n)
nótáil

διακομίζω /ði̯a.koˈmi.zo/ (v)
iompair

διακομιστής /ði̯a.ko.miˈstis/ (n)
freastalaí
  (πληροφορική, νεολογισμός) o εξυπηρετητής, ο σέρβερ
  (πληροφορική, παρωχημένο, σπάνιο) εταιρεία–πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου

διακονώ (v)
bí

διακοπές (n)
laethanta saoire

διακοπή /ði̯a.koˈpi/ (n)
bris

διακοσμητικός (adj)
maiseach

διακοσμώ /ði̯a.koˈzmo/ (v)
maisigh

διακρίσιμος (adj)
infheicthe

διακριβώνω /ði.a.kɾiˈvo.no/ (v)
seic

διακριτικότητα /ði̯a.kɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
críonnacht

διακριτός /ði̯a.kɾiˈtos/ (adj)
ar leith

διακυβέρνηση (n)
rialtas

διακωμώδηση /ði̯a.koˈmo.ði.si/ (n)
aoir

διακόπτης (n)
lasc

διακόσια /ðʝaˈko.sça/
dhá chéad

διακόσιοι (adj)
dhá chéad

διακόσμηση (n)
maisiú

διακύβευμα (n)
cuaille
  (νεολογισμός) οτιδήποτε διακυβεύεται, οποιαδήποτε απόφαση, ενέργεια, διαδικασία ή/και κατάσταση που πιθανόν να τεθεί σε κίνδυνο, αν παρθούν λανθασμένες αποφάσεις, ή χαρακτηρίζεται εμπειρικά από άσχημες εξελίξεις

διακύβευση (n)
amhantar

διακύμανση /ði̯aˈci.man.si/ (n)
luaineacht

διαλέγω (v)
roghnaigh

διαλείπων
anois is arís

διαλειμματικός /ði̯a.li.ma.tiˈkos/ (adj)
anois is arís

διαλεχτός (adj)
diail

διαλλακτικότητα /ði.a.la.ktiˈko.ti.ta/ (n)
cáilmheas

διαλογή /ðʝa.loˈʝi/ (n)
pioc

διαλογισμός (n)
machnamh

διαλυτικά (n)
déiréis

διαλύω (v)
scaoil

διαμάντι /ðʝaˈman.di/ (n)
diamaint

διαμάχη (n)
imreas

διαμένω /ði̯aˈme.no/ (v)
fan

διαμέρισμα /ði̯aˈme.ɾi.zma/ (n)
árasán
  σύνολο δωματίων ενός πολυώροφου κτηρίου, με λειτουργική ενότητα που αποτελούν μία κατοικία
deighilt
  (πληροφορική) partition: τμήμα της επιφάνειας ενός σκληρού δίσκου, ειδικά διαμορφωμένο για να υποδεχθεί ένα λειτουργικό σύστημα ή δεδομένα και να λειτουργεί σαν να είναι μια (φυσική) ξεχωριστή μονάδα δίσκου

διαμέσου (adv)
trí

διαμέτρημα /ði̯aˈme.tɾi.ma/ (n)
cró

διαμήκης /ði̯aˈmi.cis/ (adj)
ar a fhad

διαμαρτία (n)
anchuma

διαμαρτυρία /ðʝa.maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
agóid

διαμαρτυρόμενος (n)
Protastúnach

διαμαρτύρομαι /ðʝa.maɾˈti.ɾo.me/ (v)
agóid

διαμελισμός /ði̯a.me.liˈzmos/ (n)
deighilt

διαμερισμός /ði̯a.me.ɾiˈzmos/ (n)
deighilt

διαμεσολαβητής (n)
impíoch

διαμετρικός /ði̯a.me.tɾiˈkos/ (adj)
lárlíneach

διαμηνύω /ði̯a.miˈni.o/ (v)
a fhios a bheith agat

διαμονή /ði̯a.moˈni/ (n)
fan

διαμορφώνω /ði̯a.moɾˈfo.no/ (v)
cum

διαμόρφωση (n)
fíor
imchruth
  (πληροφορική) configuration: προσαρμογή, βλ. ρύθμιση

διανέμω /ði.aˈne.mo/ (v)
scaoil

διανεμητής (n)
riarthóir

διανθίζω /ði.anˈθi.zo/ (v)
blonag

διανομή /ði̯a.noˈmi/ (n)
leatacht
  (λογισμικό) distribution, distro: ομάδα διαφορετικών συνεργαζόμενων προγραμμάτων (λογισμικό) που παραδίδονται στον τελικό χρήστη σαν πακέτο, όπως ένα λειτουργικό σύστημα που συνοδεύεται από πληθώρα άλλων προγραμμάτων (επεξεργαστές κειμένου, φυλλομετρητές, κλπ)

διανόηση /ði̯aˈno.i.si/ (n)
smaoineamh

διανύω /ði̯aˈni.o/ (v)
taobhfort

διαολίζω /ðʝa.oˈli.zo/ (v)
feithid

διαπίστωση (n)
cinntiúchán

διαπαιδαγώγηση (n)
léann

διαπασών (n)
gabhlóg cheoil
  (μουσική) μικρό μουσικό όργανο με επικρουστικό γλωσσίδι που χρησιμοποιούν οι μουσικοί για να παράγουν κανονικούς φθόγγους και κυρίως το λα

διαπεραίωση (n)
crosaire

διαπεραστικός /ði̯a.pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
aithrinneach

διαπερατός (adj)
tréscaoilteach

διαπερατότητα /ði̯a.pe.ɾaˈto.ti.ta/ (n)
tréscaoilteacht

διαπερνάω /ði̯a.peɾˈna.o/ (v)
treáigh

διαπλεκόμενος
achrannach

διαπληκτίζομαι (v)
áitigh

διαπόντιος /ði̯aˈpon.di.os/ (adj)
farraige

διαρθρωτικός /ði.aɾ.θɾo.tiˈkos/ (adj)
imchruthach

διαρθρώνω /ði.aɾˈθɾo.no/ /ði̯aɾˈθɾo.no/ (v)
cruinnigh

διαρκής /ði.aɾˈcis/ (adj)
cianaosta

διαρκώ /ði̯aɾˈko/ /ðʝaɾˈko/ (v)
mair

διαρκώς (adv)
de ghréas

διαρρέω /ði̯aˈɾe.o/ (v)
draein

διαρρήκτης /ðʝaˈɾi.ktis/ (n)
buirgléir

διαρροή (n)
poll

διαρρυθμίζω (v)
sceallán

διασκέδαση /ðʝaˈsce.ða.si/ (n)
siamsa

διασκεδάζω /ðʝa.sceˈða.zo/ (v)
cuir siamsaíocht ar fáil do
  (σπάνιο, λόγιο) διασκορπίζω

διασκεδαστικός /ðʝa.sce.ða.stiˈkos/ (adj)
greannmhar

διασκελίζω /ði̯a.sceˈli.zo/ (v)
srathair

διασκελισμός /ði̯a.sce.liˈzmos/ (n)
siúl

διασκευάζω /ði̯a.sceˈva.zo/ (v)
oiriúnaigh

διασκευή /ðʝa.sceˈvi/ (n)
araoid

διασκευαστής /ði̯a.sce.vaˈstis/ (n)
eagarthóir

διασκορπίζομαι (v)
bí

διασκορπίζω /ði̯a.skoɾˈpi.zo/ (v)
easraigh

διασκορπισμένος
scaoilteach

διασπείρω /ði.aˈspi.ɾo/ /ði̯aˈspi.ɾo/ (v)
síolaigh

διασπώ (v)
díscaoil

διασπώμαι (v)
aife

διασταύρωση /ði.aˈsta.vɾo.si/ (n)
crosfhocal
  η τομή ενός δρόμου με άλλον
  (βιολογία) ένωση διαφορετικών ειδών με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέου είδους

διαστημικός (adj)
spásáil

διαστημόπλοιο /ðʝa.stiˈmo.pli.o/ (n)
spásárthach

διαστολή (n)
leatacht
bar
  (μουσική) η κάθετη προς το πεντάγραμμο γραμμή που δηλώνει το τέλος ενός μουσικού μέτρου

διαστρεβλώνω /ði̯a.stɾeˈvlo.no/ (v)
cuir as a ríocht

διαστρικός (adj)
idir-réaltach

διαστροφικός (adj)
adharcachán

διασφάλιση /ði.aˈsfa.li.si/ (n)
urrúsacht

διασφαλίζω /ði.a.sfaˈli.zo/ /ði̯a.sfaˈli.zo/ (v)
diongbháilte

διασχίζω /ði̯aˈsçi.zo/ (v)
téigh trasna

διασωληνώνομαι
bí

διασώζω /ði̯aˈsozo/ (v)
caomhnaigh

διατάζω (v)
ordaigh

διατάσσω (v)
achtaigh

διατήρηση (n)
coinneáil

διατίθεμαι (v)
bí

διατίμηση /ði̯aˈti.mi.si/ (n)
ráta

διαταγή /ði̯a.taˈʝi/ (n)
bail

διατακτική (n)
bannaí

διαταράσσω /ði̯a.taˈɾa.so/ (v)
buair

διαταραχή (n)
ainriail

διατελώ (v)
bí

διατεταγμένος
acaire
  που έχει μια ορισμένη διάταξη, μια ορισμένη σειρά

διατηρητέο /di.a.ti.riˈte.os/ (n)
foirgneamh

διατηρώ /ði̯a.tiˈɾo/ (v)
coinnigh

διατιμώ (v)
costas

διατρέφω /ði̯aˈtɾe.fo/ (v)
beathaigh

διατρέχω (v)
taobhfort
rith
  διανύω χρονικό διάστημα

διατροφή /ði̯a.tɾoˈfi/ (n)
oiliúint
  το σύνολο ή ο συνδυασμός των τροφών που λαμβάνει κάποιος σε σταθερή βάση
ailiúnas
  (νομικός όρος) χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε μηνιαία βάση από τον ένα σύζυγο στον άλλο για την κάλυψη μέρους των εξόδων του καθώς και των παιδιών σε περίπτωση διαζυγίου ή διάστασης

διατρυπώ /ði̯a.tɾiˈpo/ (v)
toll

διατυπώνω (v)
sonraigh

διατύπωση (n)
foclaíocht
  ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο εκφράζεται γλωσσικά κάτι, οι συγκεκριμένες φράσεις που χρησιμοποιεί ο ομιλητής ή ο συγγραφέας

διαυγής (adj)
follas

διαφάνεια /ði̯aˈfa.ni.a/ (n)
gléine

διαφέρω /ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
bí

διαφανής (adj)
gléineach

διαφθείρω /ði̯aˈfθi.ɾo/ (v)
truailligh

διαφθορά /ði̯a.fθoˈɾa/ (n)
éillitheacht

διαφορά /ði̯a.foˈɾa/ (n)
athruithe
difear
  (βάσεις δεδομένων, στη σχεσιακή άλγεβρα) ειδική περίπτωση της θεωρίας συνόλων, όπου τα σύνολα είναι οι σχέσεις, οι οποίες περιέχουν ως στοιχεία πλειάδες

διαφορετικός (adj)
difriúil

διαφυλάγω (v)
caomhnaigh

διαφυλικός (adj)
idirghnéasach
  (νεολογισμός) που έχει σχέση με τα δύο φύλα και τις μεταξύ τους σχέσεις ή αναφέρεται σ’ αυτά

διαφωτίζω /ði̯a.foˈti.zo/ (v)
maisigh

διαφώτιση (n)
léargas

διαχέω /ði̯aˈçe.o/ (v)
idirleata

διαχείριση /ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
bainisteoireacht

διαχειρίζομαι /ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
bainistigh

διαχειριστής (n)
riarthóir

διαχυτικός /ði̯a.çi.tiˈkos/ (adj)
taispeántach

διαχωρίζω /ði̯a.xoˈɾi.zo/ (v)
deighil

διαχωρισμός /ði̯a.xo.ɾiˈzmos/ (n)
scaradh

διαύγεια (n)
glaine

διγαμία (n)
biogamacht

διγλωσσία /ði.ɣloˈsi.a/ (n)
débhéascna

διδάκτορας (n)
dochtúir

διδάκτρια (n)
múinteoir

διδάσκω /ðiˈða.sko/ (v)
múin

διδάσκων /ðiˈða.skon/ (n)
múinteoir

διδακτήριο /ði.ðaˈkti.ɾi.o/ (n)
báire

διδασκαλία (n)
teagasc

διδαχή (n)
teagasc

διεγείρω /ði.eˈʝi.ɾo/ (v)
ardaigh

διεγερτικός /ði.e.ʝeɾ.tiˈkos/ (adj)
spreagthach

διεθνής /ði̯eˈθnis/ (adj)
idirnáisiúnta

διεθνισμός /ði.e.θniˈzmos/ (n)
idirnáisiúnachas

διεθνιστικός (adj)
idirnáisiúnaí

διεισδύω (v)
insíothlaigh

διεκδίκηση (n)
móiréis

διεκδικώ (v)
imreas

διεκπεραιώνω (v)
próiseáil

διεμπλοκή (n)
achrann

διεμφυλικός (n)
trasinscneach

διενεργώ (v)
béasa

διεξάγω /ði.eˈksa.ɣo/ (v)
béasa

διεξαγωγή /ði.e.ksa.ɣoˈʝi/ (n)
próiseáil

διεπαφικός (adj)
idirfhásáil

διεργασία (n)
próiseas

διερεύνηση (n)
fiosrúchán

διερμήνευση /ði.eɾˈmi.nef.si/ (n)
míniú

διερμηνέας /ði̯eɾ.miˈne.as/ (n)
teangaire

διερμηνευτής (n)
teangaire
  (επάγγελμα) αυτός που διερμηνεύει
  (πληροφορική-μεταγλώττιση) πρόγραμμα που διαβάζει από τον πηγαίο κώδικα μιας γλώσσας προγραμματισμού τις εντολές, μια κάθε φορά και ταυτόχρονα την εκτελεί

διεστραμμένος
adharcachán

διετής (adj)
débhliantúil

διευθέτηση (n)
socrú

διευθετώ /ði.e.fθeˈto/ (v)
ceartaigh

διευθυντής (n)
diúracóir

διευθύντρια (n)
ardmháistreás

διευθύνω /ði.eˈfθi.no/ (v)
deachtaigh

διευκολύνω (v)
furasta

διευκρινίζω /ði.ef.kɾiˈni.zo/ /ði̯ef.kɾiˈni.zo/ (v)
íonaigh

διεφθαρμένος
alfraits

διεύθυνση (n)
seoladh
  η περιοχή, η οδός και ο αριθμός που ορίζουν την τοποθεσία ενός κτηρίου

διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
seoladh ríomhphoist

διηγούμαι (v)
inis

διηνεκής (adj)
ilbhliantúil

δικάζω (v)
breitheamh

δικάταρτο
geolta

δικαίωμα /ðiˈce.o.ma/ (n)
ceart
pribhléid
  (πληροφορική) αγγλικά privilege: δυνατότητα που αποδίδεται ανά κατηγορία χρηστών για να διαβάσουν, γράψουν τα αρχεία ή να εκτελέσουν τα προγράμματα ενός συστήματος

δικαιοδοσία (n)
údarás

δικαιολογία (n)
leithscéal

δικαιολόγηση (n)
leithscéal

δικαιοσύνη /ði.ce.oˈsi.ni/ (n)
giúistís

δικανικός (adj)
dleathach

δικαστήριο (n)
binse breithimh

δικαστής /ði.kaˈstis/ (n)
breitheamh

δικαστίνα (n)
breitheamh

δικαστικός (n)
breithiúnach
  (επάγγελμα) που δικάζει (δικαστής, εισαγγελέας κ.λπ.)

δικηγόρος /ði.ciˈɣo.ɾos/ (n)
dlíodóir, abhcóide

δικλίδα /ðiˈkli.ða/ (n)
comhla

δικογραφία (n)
achomair

δικράνι /ðiˈkɾa.ni/ (n)
píce

δικτάτορας (n)
deachtóir

δικτατορία /ði.kta.toˈɾi.a/ (n)
deachtóireacht

δικτυακός (adj)
eangach

δικτυακός κορμός
cnámh droma

δικός /ðiˈkos/
féin

δικός μου /ðiˈko.zmu/
mianach

διμερής (adj)
dúbailte

διμοιρία /ði.miˈɾi.a/ (n)
buíon

διοίκηση /ðiˈi.ci.si/ (n)
bainisteoireacht

διογκωμένος
boilscithe

διοικητήριο /ði.i.ciˈti.ɾi.o/ (n)
ardoifig

διοικητής (n)
ceannasaí

διοικητικό συμβούλιο
bord stiúrthóirí

διοικώ /ði.iˈko/ (v)
bainistigh

διολίσθηση (n)
fo-ghúna

διοξείδιο (n)
dé-ocsaíd

διοξείδιο του άνθρακα
dé-ocsaíd charbóin

διορίζομαι (v)
bí

διορατικότητα (n)
fadbhreathnaitheacht

διοργάνωση /ði.oɾˈɣa.no.si/ (n)
eagraíocht

διοργανωτής (n)
dialann

διορθώνω /ði̯oɾˈθo.no/ (v)
beachtaigh

διορισμός /ði.o.ɾiˈzmos/ (n)
coinne

διοχετεύω /ði.o.çeˈte.vo/ (v)
béasa

διπλά (adv)
dhá uair

διπλάσια (adv)
dhá uair

διπλάσιος (adj)
dúbailte

διπλή ύφεση
maol dúbailte

διπλανός /ði.plaˈnos/ (n)
seo chugainn

διπλασιάζω /ði.pla.siˈa.zo/ (v)
dúbail

διπλο- /ði.plo/
dúbailt

διπλοβδόμαδο (n)
coicís

διπλοκλειδώνω (v)
druid

διπλοσάγονο (n)
athsmig

διπλωμάτης /ði.ploˈma.tis/ (n)
taidhleoir

διπλός (adj)
dúbailte

διπλότυπο /ðiˈplo.ti.po/ (n)
dúbail

διπλότυπος (adj)
dúbail

διπλώνω /ðiˈplo.no/ (v)
fill

διποδίζω (v)
bí ag sodar

διπρόσωπος (adj)
béalchráifeach

δις /ˈðis/
dhá uair
  σύντμηση της λέξης δισεκατομμύριο

δισάκι /ðiˈsa.ci/ (n)
mála diallaite

δισεκατομμύριο /ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
míle milliún

δισκέτα (n)
liobarnach

δισκογραφία (n)
dioscliosta

δισκοπρίονο (n)
sábh ciorclach

δισύλλαβος /ðiˈsi.la.vos/ (adj)
déshiollach

διττανθρακικό νάτριο
décharbónáit sóidiam

διφθερίτιδα /ði.fθeˈɾi.ti.ða/ (n)
diftéire

διχάζω /ðiˈxa.zo/ (v)
scáineadh

διχασμός /ði.xaˈzmos/ (n)
deighilt

διχειλικός /ði.çi.liˈkos/ (adj)
déliopach

διχοτομώ (v)
deighilt

διχόνοια (n)
imreas

διψάω /ðiˈpsa.o/ (v)
tart
  (μεταφορικά) επιθυμώ κάτι πάρα πολύ

διψήφιος /ðiˈpsi.fi.a/ /ðiˈpsi.fi.o/ /ðiˈpsi.fi.os/ (adj)
dhá

διψασμένος
tart

διωγμός /ði̯oɣˈmos/ (n)
géarleanúint

διόγκωση (n)
at

διόρθωση (n)
ceartú

διότι /ðiˈo.ti/
arae

διώκω /ðiˈo.ko/ (v)
déan géarleanúint ar

διώρυγα (n)
conair

δογματικός (adj)
ceanndána

δοθιήνας (n)
neascóid

δοιάκι (n)
barr

δοκάρι /ðoˈka.ɾi/ (n)
bíoma
  λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκίμιο /ðoˈci.mi.o/ (n)
díonmhar
  (φιλολογία) γραπτό κείμενο μέτριας έκτασης και καλλιεργημένου ύφους με το οποίο ο συγγραφέας αποπειράται να διερευνήσει θεωρητικά ένα φιλοσοφικό, κοινωνικό, ιστορικό, φιλολογικό ζήτημα

δοκησίσοφος /ðo.ciˈsi.so.fos/ (adj)
ainiontach

δοκιμάζω (v)
tástáil

δοκιμή /ðo.ciˈmi/ (n)
tástáil

δοκιμασία (n)
scrúdú

δοκιμαστικός /ðo.ci.ma.stiˈci/ /ðo.ci.ma.stiˈko/ /ðo.ci.ma.stiˈkos/ (adj)
scrúdú

δοκιμιογράφος (n)
aistí

δοκός /ðoˈkos/ (n)
bíoma

δολάριο /ðoˈla.ɾi.o/ (n)
dollar

δολίνη (n)
cíocra

δολιοφθορά (n)
sabaitéireacht

δολοφονώ (v)
maraigh

δολοφόνος /ðo.loˈfo.nos/ (n)
feallmharfóir

δομή /ðoˈmi/ (n)
struchtúr

δομικός (adj)
imchruthach

δονώ /ðoˈno/ (v)
croith

δοξάζω /ðoˈksa.zo/ (v)
glóirigh

δοξάρι /ðoˈksa.ɾi/ (n)
bogha

δοξολογία /ðo.kso.loˈʝi.a/ (n)
docseolaíocht

δοξολογώ (v)
glóirigh

δορά /ðoˈɾa/ (n)
craiceann

δορυφορικός /ðo.ɾi.fo.ɾiˈkos/ (adj)
satailít

δορυφόρος /ðo.ɾiˈfo.ɾos/ (n)
satailít
  (για κράτος, μειωτικό) → δείτε τον όρο κράτος δορυφόρος
  (πολεοδομία) → δείτε τον όρο πόλη δορυφόρος

δοτική /ðo.tiˈci/ (n)
tabharthach

δουγλάσειος /ðuˈɣla.si.os/ (adj)
Dúghlas

δουλίτσα /ðuˈli.t͡sa/ (n)
teachtaireacht
  δουλειά, κάτι όχι ιδιαίτερο σοβαρό που έχω να κάνω

δουλεία /ðuˈli.a/ (n)
ansclábhaíocht

δουλειά /ðuˈʎa/ (n)
feidhmeannas

δουλευτής /ðu.leˈftis/ (n)
oibrí

δουλεύω (v)
oibrigh

δουλικός /ðu.liˈkos/ (adj)
moghach

δουλοπάροικος (n)
daoirseach

δουλοπαροικία (n)
daoirse

δουλοπρέπεια /ðu.loˈpɾe.pi.a/ (n)
spleá

δουλοπρεπής /ðu.lo.pɾeˈpis/ (adj)
moghach

δοχείο (n)
soitheach

δούκας /ˈðu.kas/ (n)
diúc

δούκισσα (n)
bandiúc

δούλεψη (n)
acaire

δούλος /ˈðu.los/ (n)
sclábhaí

δράγμα (n)
crág

δράκαινα /ˈðɾa.ce.na/ (n)
dragan
  (μεταφορικά) άγρια, επιθετική και ανευχαρίστητη γυναίκα
broid
  θαλασσινό ψάρι, που τρέφεται με άλλα ψάρια, αφού πρώτα τα σκοτώσει με δηλητήριο που εκκρίνει από τα αγκάθια της

δράκος (n)
dragan

δράμα /ˈðɾa.ma/ (n)
dráma

δράπανο (n)
druilire

δράστης /ˈðɾa.stis/ (n)
údar

δραγόνος (n)
dragún

δρακόντειος (adj)
danartha

δραματοποιώ (v)
drámaigh

δραματουργός (n)
drámadóir

δραστηριότητα /ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
fuadar

δρεπάνι /ðɾeˈpa.ni/ (n)
corrán

δρεπτός (adj)
gearr

δριμύτητα (n)
gairge

δρομάδα (n)
dromadaire

δρομάκι (n)
caolsráid

δρομέας /ðɾoˈme.as/ (n)
brat reatha
  (αθλητισμός) αθλητής που τρέχει σε αγώνα δρόμου

δρομολογώ /ðɾo.mo.loˈɣo/ (v)
acaire

δρομολόγηση (n)
acaire

δρομολόγιο /ðɾo.moˈlo.ʝi.o/ (n)
slí

δρομόμετρο (n)
bloc

δροσίζω (v)
beoigh

δροσερός /ðɾo.seˈɾos/ (adj)
fionnuar

δροσιά /ðɾoˈsça/ (n)
drúcht
  (μετεωρολογία) ελαφρά ψυχρός και ευχάριστος αέρας ή καιρός

δροσοσταλίδα (n)
drúcht

δροσόπαγος (n)
cuisne

δρυΐδης /ðɾiˈi.ðis/ (n)
draoi

δρυμός /ðɾiˈmos/ (n)
coill

δρυοκολάπτης (n)
cnagaire

δρόμος /ˈðɾo.mos/ (n)
bóthar

δρύινος (adj)
dair

δρύπη (n)
eithneachán

δυάδα (n)
beirt

δυάρι /ðiˈa.ɾi/ (n)
beirt
  το ψηφίο 2
dhá
  (ειδικότερα) διαμέρισμα με δύο κύρια δωμάτια (εκτός των χολ, κουζίνα και μπάνιο)
dias
  (κατ’ επέκταση) (σε περιβάλλον ομάδας ατόμων που έχουν κοινά χαρακτηριστικά) κάθε τι που αποτελεί τυποποιημένο μέγεθος 2

δυαδικό ψηφίο
giotán

δυνάμει /ðiˈna.mi/ (adv)
acmhainneacht
  δυνητικά

δυνάμενος
cumasach

δυναμίτης (n)
dinimít

δυναμική /ði.na.miˈci/ (n)
bríomhar

δυναμικό (n)
acmhainneacht

δυναμικός (adj)
bríomhar
  (πληροφορική) dynamic: αυτό που μπορεί να μεταβληθεί κατά την διάρκεια της εκτέλεσης ενός προγράμματος (runtime), όπως ο ορισμός του τύπου μιας μεταβλητής (variable)

δυναστεία (n)
ríshliocht, ríora

δυνατά (adv)
go láidir
  με δύναμη
os ard
  (για ήχο) με ένταση

δυνατός /ði.naˈtos/ (adj)
láidir
  με μεγάλη σωματική δύναμη
acmhainneacht
  ο εφικτός
ard
  που χαρακτηρίζεται από μεγάλη ένταση ή σφοδρότητα

δυνατότητα (n)
féidearthacht

δυνητικός (adj)
acmhainneacht

δυσάρεστος /ðiˈsa.ɾe.stos/ (adj)
míphléisiúrtha

δυσανάλογος (adj)
díréireach

δυσανασχετώ (v)
bí

δυσανεκτικός (adj)
éadulangach

δυσανεξία (n)
hipiríogaireacht

δυσαρέσκεια (n)
míphléisiúr

δυσαρεστημένος
míshásta

δυσαρεστούμαι (v)
stuaic

δυσεντερία (n)
dinnireacht

δυσθυμία (n)
anaoibh

δυσκοιλιότητα (n)
iatacht

δυσκολάκι (n)
cáithnín

δυσκολία /ði.skoˈli.a/ (n)
deacracht

δυσκολεύομαι /ði.skoˈle.vo.me/ (v)
deacracht

δυσκολεύω /ði.skoˈle.vo/ (v)
ciotach

δυσλειτουργία /ðiz.li.tuɾˈʝi.a/ (n)
lagú

δυσλειτουργικός (adj)
mífheidhmiúil

δυσλεξία /ðiz.leˈksi.a/ (n)
disléicse

δυσμορφία /ði.zmoɾˈfi.a/ (n)
anchuma

δυσνόητος (adj)
achrannach

δυσοσμία /ði.soˈzmi.a/ (n)
bréantas

δυσπαρευνία /ðis.pa.ɾevˈni.a/ (n)
diosparúine

δυσπερίγραπτος (adj)
ciotach

δυσπεψία (n)
mí-dhíleá

δυσπρόσιο (n)
diospróisiam

δυσπρόσιτος (adj)
doshroichte

δυστροπώ (v)
bí

δυστυχής /ði.stiˈçes/ /ði.stiˈçis/ (adj)
acaointeach

δυστυχία /ði.stiˈçi.a/ (n)
amarrán

δυστυχισμένος
acaointeach

δυστυχώς /ði.stiˈxos/ (adv)
ar an drochuair

δυστύχημα (n)
timpiste

δυσφήμηση (n)
aithisiú

δυσφημώ (v)
aithisigh

δυσφορία (n)
diosfóiria

δυσφορώ (v)
fala

δυσχερής (adj)
achrannach

δυσχρηστία (n)
achrannach

δυτικά (adv)
iarthar

δυτικός (adj)
an iarthair

δυφίο (n)
giotán

δυφιακός (adj)
ruainne

δυϊκός /ði.iˈkos/ (n)
déach

δυόσμος (n)
cartlainn gharraí

δωδεκάγωνο (n)
dóideacagán

δωδεκάδα /ðo.ðeˈka.ða/ (n)
dosaen

δωδεκάεδρο (n)
dóideacaihéadrán

δωδεκαδάκτυλο (n)
dúidéineam

δωδεκανησιακός (adj)
Oileáin Dhóideacanacha

δωμάτιο /ðoˈma.ti.o/ (n)
seomra

δωρίζω (v)
bronntanas

δωρεά (n)
carthanacht

δωρεάν (adv)
poc saor

δωροδοκία (n)
breabaireacht

δωροδοκώ /ðo.ɾo.ðoˈko/ (v)
breab a thabhairt

δωροληψία (n)
breabaireacht

δόγης (n)
dóg

δόγμα (n)
dogma

δόκιμος (n)
dalta
  (στρατιωτικός όρος) ο δόκιμος αξιωματικός: έφεδρος που υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία περνώντας από ένα δοκιμαστικό στάδιο πριν πάρει το βαθμό του ανθυπολοχαγού

δόκτορας (n)
dochtúir

δόλιος /ˈðo.li.os/ (adj)
bocht
  που έχει πάθει πολλές συμφορές, καημένος, κακομοίρης

δόλιος /ˈðo.li.os/ /ˈðo.ʎos/ (adj)
braiteach
  που ενεργεί με δόλο

δόλος /ˈðo.los/ (n)
aisiléireacht

δόνηση /ˈðo.ni.si/ (n)
crith

δόντι /ˈðon.di/ (n)
fiacail, déad

δόξα /ˈðo.ksa/ (n)
glóir

δόξα τω Θεώ /ˈðo.ksa to‿θeˈo/
buíochas le Dia

δόρυ /ˈðo.ɾi/ (n)
píce

δύναμη /ˈði.na.mi/ (n)
urrúntacht
cumhacht
  (μαθηματικά) το γινόμενο του πολλαπλασιασμού ενός αριθμού με τον εαυτό του
fórsa
  (φυσική) το φυσικό διανυσματικό μέγεθος που προκαλεί αλλαγή της κινητικής κατάστασης ή παραμόρφωση ενός φυσικού σώματος

δύνη /ˈði.ni/ (n)
dín

δύο /ˈði.o/
dó, dhá

δύο μέτρα και δύο σταθμά
caighdeán dúbailte

δύσβατος (adj)
achrannach

δύση (n)
iarthar, siar

δύσκολα /ˈði.sko.la/ (adv)
ní móide

δύσκολος /ˈði.sko.los/ (adj)
deacair

δύσμορφος (adj)
anchumtha

δύστροπος /ˈði.stɾo.pos/ (adj)
agóideach

δύσχρηστος (adj)
anásta

δύω /ˈði.o/ (v)
sceallán

δώδεκα
dó dhéag

δώρο /ˈðo.ɾo/ (n)
bronntanas

είδηση /ˈi.ði.si/ (n)
nuacht

είδος /ˈi.ðos/ (n)
cineálta
  τα αντικείμενα που πωλούνται
aicíd
  (ταξινομία) ταξινομική βαθμίδα κατώτερη του γένους

είδωλο (n)
athmhachnamh

είθισται (v)
oirthear

είκοσι /ˈi.ko.si/ (n)
fiche

είκοσι ένα /i.ko.siˈe.na/
aon is fiche

είκοσι δύο
dó is fiche

είκοσι τρία
fiche a trí

είμαι /ˈi.me/ (v)
bí, tá
  αξίζω, είμαι ικανός, ταιριάζω σε κάτι

είναι
beith
  γ΄ πρόσωπο ενικού οριστικής ()}}} ενεργητικού ενεστώτα του είμαι
  γ΄ πρόσωπο πληθυντικού οριστικής ()}}} ενεργητικού ενεστώτα του είμαι

είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα
an óinseach ag aoir ar an amadán

είσοδος (n)
admháil

είσπραξη /ˈi.spɾa.ksi/ (n)
tiomsú

είτε /ˈi.te/
ceachtar

εαρινός (adj)
earrach

εβένινος /eˈve.ni.nos/ (adj)
dath

εβίβα
misneach a thabhairt do

εβδομάδα /e.vðoˈma.ða/ (n)
seachtain

εβδομήντα /e.vðoˈmin.da/ (n)
seachtó

εβδομαδιαίος (adj)
seachtainiúil

εβδομηκοστός
seachtó

εβονίτης (n)
éabainnít

εβραϊκά (n)
Eabhrach

εβραϊκή άρπα
trumpa

εβραϊκός (adj)
Eabhrach

εγγενής (adj)
dúchasach

εγγονή (n)
gariníon

εγγονός /eŋ.ɡoˈnos/ (n)
garmhac

εγγράφω (v)
sainréim teanga
  γράφω (με επίσημο τρόπο) κάποιον ή κάτι σε μια κατάσταση, κατάλογο ή σε κάποιο (λογιστικό) βιβλίο / έγγραφο
taifead
  καταγράφω εικόνα ή ήχο σε κατάλληλο μέσο
dóigh
  (πληροφορική) burn: πραγματοποιώ (μόνιμη) εγγραφή σε μνήμες μίας χρήσης όπως CD, DVD, ROM

εγγράψιμος (adj)
ciorclach
  (γεωμετρία) που υπάρχει η δυνατότητα να εγγραφεί (λέξη συνήθης κυρίως στη γεωμετρία για σχήματα που μπορεί να εγγραφούν μέσα σε άλλα σχήματα)

εγγραμματισμός (n)
litearthacht

εγγραφέας (n)
taifeadán

εγγραφή /eŋ.ɣɾaˈfi/ (n)
iontráil
cuntas
  (βάσεις δεδομένων), (σχεσιακή βάση δεδομένων) η γραμμή (row), η πλειάδα (tuple) ενός πίνακα (table)
dóigh
  (για CD, ROM, κλπ.) burn: το κάψιμο, η μόνιμη εγγραφή σε μνήμες, που είναι μίας χρήσης, όπως CD, DVD, ROM. Μεταφορικά, λέγεται και κάψιμο της μνήμης, διότι η μνήμη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλη εγγραφή.

εγγυητής (n)
urra

εγγυώμαι (v)
ráthaíocht

εγγόνι (n)
clann clainne

εγγύηση /eŋˈɟi.i.si/ (n)
bannaí

εγγύθεν /eŋˈɟi.θen/ (adv)
dlúth

εγγύς (adv)
achomair

εγείρω /eˈʝi.ɾo/ (v)
ardaigh
gloine
  σηκώνω, προβάλλω
  (μεταφορικά) προκαλώ, γεννώ σκέψη ή σκέψεις

εγκέφαλος /eŋˈɟe.fa.los/ (n)
inchinn

εγκαίνια (n)
oirniú
  η τελετή για την επίσημη έναρξη της λειτουργίας ενός κτηρίου, τεχνικού έργου ή μιας επιχείρησης, έκθεσης κλπ

εγκαίρως (adv)
in am

εγκαθίδρυση (n)
bunaíocht

εγκαθιδρύω (v)
cuir ar bun

εγκαινιάζω /eŋ.ɟe.niˈa.zo/ (v)
lainse

εγκαινιασμός /eŋ.ɟe.ni.aˈzmos/ (n)
oirniú

εγκαλώ /eŋ.ɡaˈlo/ (v)
a

εγκατάλειψη /eŋ.ɡaˈta.li.psi/ (n)
tréigean

εγκαταλείπω (v)
tabhair suas

εγκαταλειμμένος
díbeartach

εγκαταλελειμμένος /eŋ.ɡa.ta.le.liˈme.nos/
fágtha

εγκεφαλικό /eŋ.ɟe.fa.liˈko/ (n)
béim

εγκληματίας /eŋ.ɡli.maˈti.as/ (n)
coirpeach

εγκληματικός (adj)
bithiúnta

εγκλωβίζω (v)
cábán

εγκοπή (n)
scór

εγκράτεια /eŋˈɡɾa.ti.a/ (n)
abstanaid

εγκρέτα (n)
éigrit

εγκρατής (adj)
mór-roinn

εγκυκλοπαίδεια /eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a/ (n)
ciclipéid

εγκυμονώ (v)
bí

εγκυμοσύνη /eŋ.ɟi.moˈsi.ni/ (n)
toircheas

εγκυρότητα (n)
bailíocht

εγκωμιάζω /eŋ.ɡo.miˈa.zo/ (v)
cuach

εγκόσμιος (adj)
domhan

εγκύκλιος /eŋˈɟi.kli.os/ (n)
imlitir ón bPápa
  έγγραφο προϊσταμένης αρχής που διανέμεται σε όλες τις υφιστάμενες υπηρεσίες

εγκώμιο (n)
adhmholadh

εγχείρημα (n)
amhantar

εγχείρηση /eŋˈçi.ɾi.si/ (n)
feidhmiú

εγχειρίδιο /eŋ.çiˈɾi.ði.o/ (n)
miodóg
  (οπλισμός) δίκοπο μαχαίρι που χρησιμοποιείται ως όπλο, στιλέτο
téacsleabhar
  βιβλίο συνήθως μικρού μεγέθους που εκθέτει με οργανωμένο τρόπο τις βασικές αρχές ενός γνωστικού αντικειμένου

εγχώριος /eŋˈxo.ɾi.os/ (adj)
inmheánach

εγωίσταρος (n)
borra

εγωιστής (n)
cóngarach duit féin

εγωιστικός (adj)
féinspéiseach

εγωκεντρικός /e.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
féinlárnach

εγωτισμός /e.ɣo.tiˈzmos/ (n)
féinchúis

εγώ /eˈɣo/
mé, mise
  (προσωπική αντωνυμία) εκφράζει το πρόσωπο το οποίο μιλά

εδάφιο /eˈða.fi.o/ (n)
véarsa
  μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού που διακρίνεται από τις άλλες με αρίθμηση αριθμού ή γράμματος του αλφάβητου

εδέησα (v)
dul

εδαφικός /e.ða.fiˈci/ /e.ða.fiˈko/ /e.ða.fiˈkos/ (adj)
bonn
  που αναφέρεται στο έδαφος

εδραίωση (n)
acarsóid

εδραιώνω (v)
neartaigh

εδώ /eˈðo/ (adv)
anseo, abhus
  (τοπικό επίρρημα) σε αυτό το μέρος, στο σημείο που βρίσκομαι ή για το οποίο γίνεται λόγος

εδώδιμος /eˈðo.ði.mos/ (adj)
inite

εθίζω (v)
andúileach

εθελοδουλία /e.θe.lo.ðuˈli.a/ (n)
spleá

εθελοντής (n)
óglach

εθελόδουλος /e.θeˈlo.ðu.los/ (adj)
fónamh

εθιμοτυπία (n)
béasaíocht

εθιμοτυπικός /e.θi.mo.ti.piˈkos/ (adj)
béasaíocht

εθισμός /e.θiˈzmos/ (n)
andúil

εθναπόστολος (n)
aspal

εθνικισμός /e.θni.ciˈzmos/ (n)
náisiúnachas
  μια εθνοπολιτική ιδεολογία με κέντρο την ιδέα του έθνος που οδηγεί στην επιδίωξη συγκρότησης ανεξάρτητου κράτους

εθνικιστής /e.θni.ciˈstis/ (n)
náisiúnaí

εθνικιστικός (adj)
náisiúnach

εθνικό πάρκο
páirc náisiúnta

εθνικός /e.θniˈkos/ (adj)
náisiúnta

εθνικός δρυμός
páirc náisiúnta

εθνικός ύμνος
amhrán náisiúnta

εθνικότητα /e.θniˈko.ti.ta/ (n)
náisiúntacht

εθνικόφρων (adj)
náisiúnach

εθνογράφος (n)
eitneagrafaí

εθνογραφία /e.θno.ɣɾaˈfi.a/ (n)
eitneagrafaíocht

εθνογραφικός (adj)
eitneagrafaíoch

εθνοκάθαρση (n)
glanadh eitneach

εθνοκεντρικός /e.θno.cen.dɾiˈkos/ (adj)
eitnealárnach

εθνοκεντρισμός (n)
eitnealárnachas

εθνολογία (n)
eitneolaíocht

εθνολογικός (adj)
eitneolaíochta

εθνομουσικολογία (n)
eitnicheoleolaíocht

εθνόσημο /eˈθno.si.mo/ (n)
armas

εθολογία (n)
eiteolaíocht

ειδήμων (adj)
saineolaí

ειδεχθής /i.ðeˈxθis/ (adj)
bithiúnta

ειδησεογραφία (n)
nuacht

ειδησεογραφικός (adj)
nuacht

ειδικά (adv)
go mór mór

ειδικός /i.ðiˈkos/ (adj)
speisialtóir

ειδοποίηση (n)
fógra
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ειδοποιώ

ειδοποιητήριο /i.ðo.pi.iˈti.ɾi.o/ (n)
fógra

ειδοποιός /i.ðo.piˈos/ (adj)
sonrach
  που διακρίνει ένα είδος (υποδιαίρεση ενός γένους) από άλλα

ειδωλολάτρισσα (n)
íoladhraitheoir

ειδωλολατρία /i.ðo.lo.laˈtɾi.a/ (n)
íolacht

ειδύλλιο /iˈði.li.o/ (n)
scéal ridireachta

εικάζω /iˈka.zo/ (v)
tomhais

εικασία (n)
amas

εικαστικός (n)
ealaíontóir

εικονίδιο /i.koˈni.ði.o/ (n)
íocón

εικονίζω (v)
clár

εικονική πραγματικότητα /i.ko.niˈci pɾaɣ.ma.tiˈko.ti.ta/
réaltacht fhíorúil

εικονικός /i.ko.niˈkos/ (adj)
fíorúil

εικονικότητα /i.ko.niˈko.ti.ta/ (n)
amhlachas

εικονογραφία /i.ko.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
íocónagrafaíocht

εικονογραφώ (v)
maisigh

εικονοσκόπιο (n)
íocónascóp

εικονοστάσιο /i.ko.noˈsta.si.o/ (n)
íocónastáis
  (αρχιτεκτονική, χριστιανισμός) το ξύλινο, μαρμάρινο ή πέτρινο διάφραγμα που χωρίζει το Ιερό Βήμα από τον κυρίως χριστιανικό ορθόδοξο ναό

εικοσάδα /i.koˈsa.ða/ (n)
aimsigh

εικοσάρικο (n)
fiche

εικοσιένα /i.ko.siˈe.na/ (n)
smachtín
  παιχνίδι της τράπουλας

εικοτολογία /i.ko.to.loˈʝi.a/ (n)
buille faoi thuairim

εικόνα /iˈko.na/ (n)
pictiúr
  (μεταφορικά) γενική, λιτή, αλλά ουσιαστική και πιστή αναπαράσταση ή η εμφάνιση μιας κατάστασης
íocón
  (ζωγραφική, εκκλησιαστικός όρος) πίνακας ζωγραφικής σε ξύλινη επιφάνεια κυρίως για τη θρησκευτική λατρεία

εικόνισμα (n)
íocón

ειλεός /i.leˈos/ (n)
caolán beag
  (ανατομία) το τελευταίο και μεγαλύτερο σε μήκος τμήμα του λεπτού εντέρου

ειλικρινής /i.li.kɾiˈnis/ (adj)
cneasta

ειμαρμένη (n)
cinniúint

ειρήνη /iˈɾi.ni/ (n)
síocháin

ειρήνη υμίν
síth

ειρήσθω εν παρόδω /iˈɾisθo en‿paˈɾoðo/
dála an scéil

ειρηνευμένος
suaimhneach

ειρηνευτικός (adj)
síth

ειρηνικός /i.ɾi.niˈkos/ (adj)
suaimhneach

ειρηνισμός (n)
síochánachas

ειρηνιστής (n)
síochánaí

ειρηνιστικός (adj)
síochánaí

ειρμός (n)
abhras

ειρωνεία /i.ɾoˈni.a/ (n)
íoróin

εις το επανιδείν
slán

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος /is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos/
in ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Sprid Naoimh
  (χριστιανισμός) στο όνομα του πατέρα, του υιού και του αγίου πνεύματος (φράση με την οποία οι χριστιανοί αναφέρονται στην Αγία Τριάδα)

εισάγω (v)
allmhairigh
  (οικονομία) κάνω εισαγωγή, φέρνω προϊόντα από ξένες χώρες

εισέρχομαι (v)
iontráil

εισαγγελέας (n)
ionchúisitheoir dúiche

εισαγωγέας (n)
allmhaireoir

εισαγωγή /i.sa.ɣoˈʝi/ (n)
allmhaire

εισαγωγικά (n)
comharthaí athfhriotail

εισαγόμενος
allúrach

εισερχόμενα (n)
bocsa isteach

εισιτήριο /i.siˈti.ɾi.o/ (n)
ticéad

εισπλέω (v)
faoi

εισπράκτορας /iˈspɾa.kto.ɾas/ (n)
bailitheoir

εισρέω /isˈɾe.o/ /izˈɾe.o/ (v)
doirt

εισροϊκός (adj)
ionanálach

εισφορά (n)
ranníocaíocht

εισχωρώ /i.sxoˈɾo/ (v)
treáigh

εισόδημα /iˈso.ði.ma/ (n)
ioncam

εκ
ó

εκ μέρους
ar son

εκ περιτροπής
deil

εκ των προτέρων
roimh ré

εκ των υστέρων
ina dhiaidh sin

εκάτερος /eˈka.te.ɾos/ (adj)
beirt

εκατομμυριούχος (n)
milliúnaí

εκατομμύριο /e.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
milliún

εκατοντάδα /e.ka.tonˈda.ða/ (n)
céad

εκατονταετηρίδα (n)
aois

εκατονταρχία (n)
aois

εκατοστόμετρο (n)
ceintiméadar

εκατοστός
céadú

εκατό (n)
céad
  ο αριθμός τηλεφώνου της υπηρεσίας άμεσης δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας

εκατόνταρχος /e.kaˈton.daɾ.xos/ (n)
ceantúir

εκβάλλω (v)
díshealbhaigh
  (αμετάβατο) (για ποταμό) χύνομαι, καταλήγω
  (μεταβατικό) βγάζω κάποιον έξω από ένα χώρο, συνήθως με βίαιο τρόπο

εκβιομηχανίζομαι
bí

εκβολή /ek.voˈli/ (n)
inbhir

εκγυμνάζω /ek.ʝiˈmna.zo/ (v)
aclaigh

εκγύμναση (n)
aclaigh

εκδήλωση (n)
réaladh

εκδίδω /ekˈði.ðo/ (v)
foilsigh
eiseachaid
  (νομικός όρος) συλλαμβάνω αλλοδαπό εγκληματία και τον παραδίνω στην αστυνομία της χώρας του

εκδίκαση (n)
a bhfuil éisteacht agat

εκδίκηση /ekˈði.ci.si/ (n)
díoltas

εκδίωξη /ekˈði.o.ksi/ (n)
caitheamh amach

εκδηλωτικός (adj)
taispeántach

εκδικητής /ek.ði.ciˈtis/ (n)
agróir
  αυτός που εκδικείται, που παίρνει εκδίκηση για μια άδικη πράξη

εκδικούμαι /ek.ðiˈku.me/ (v)
díoltas a imirt ar

εκδορά (n)
scríob

εκδοτικός (adj)
foilsitheoireacht

εκδούλευση /ekˈðu.lef.si/ (n)
acaire

εκδρομή /ek.ðɾoˈmi/ (n)
turas allamuigh

εκεί (adv)
ansin

εκείθε (adv)
ann

εκείνος /eˈci.nos/
sin

εκεχειρία (n)
sos cogaidh

εκθειάζω /ek.θiˈa.zo/ (v)
adhmhol

εκθηλύνω (v)
baineanda

εκκένωση /eˈce.no.si/ (n)
réiteach
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εκκενώνω
folmhaigh
  (φυσική) η απότομη μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων σε άλλο αγωγό ή σώμα

εκκίνηση (n)
geit
bróg
  (πληροφορική) η διαδικασία της έναρξης της λειτουργίας του ηλεκτρονικού υπολογιστή (ή παρόμοιας ηλεκτρονικής συσκευής) με τη φόρτωση του λειτουργικού συστήματος

εκκαθάριση (n)
folmhaigh

εκκαλών
achomharcach

εκκεντρικότητα /e.cen.dɾiˈko.ti.ta/ (n)
éalárnacht

εκκεντρότητα (n)
éalárnacht

εκκενώνω /e.ceˈno.no/ (v)
folmhaigh

εκκινώ /e.ciˈno/ (v)
bróg
  (πληροφορική) bootstrap: φορτώνω το λειτουργικό σύστημα από μη πτητική μνήμη (πχ. σκληρός δίσκος, μνήμη φλας, κλπ.) στην κεντρική μνήμη (πχ. RAM) του υπολογιστή

εκκλησάκι (n)
séipéal

εκκλησία /e.kliˈsi.a/ (n)
eaglais, teampall

εκκλησίασμα (n)
tréad

εκκλησιάζομαι (v)
adhair

εκκλησιαστικός (n)
eaglasta

εκκοκκίζω (v)
scillig

εκκοκκισμός (n)
scaradh cadáis

εκκολάπτω /e.koˈla.pto/ (v)
gor

εκκρεμής (adj)
gan réiteach

εκκρεμοδικία (n)
fionraí

εκκρεμότητα /e.kɾeˈmo.ti.ta/ (n)
fionraí

εκλέγω /eˈkle.ɣo/ (v)
togh

εκλαμψία /ek.lamˈpsi.a/ (n)
eaclaimsia

εκλεγμένος
togh

εκλειπτική (n)
éiclipteach

εκλειπτικός (adj)
éiclipteach

εκλεπτυσμένος
galánta

εκλιπαρώ /e.kli.paˈɾo/ (v)
achainigh

εκλιπών /e.kliˈpon/
ar shlí na fírinne

εκλογή /e.kloˈʝi/ (n)
toghchán

εκλογικό τμήμα
stáisiún vótála

εκλογικός (adj)
toghchán

εκλογολόγος (n)
síocanailísí

εκλύω (v)
ligean

εκμάθηση (n)
foghlaim

εκμίσθωση /ekˈmi.sθo.si/ (n)
léasaigh

εκμαγείο /ek.maˈʝi.o/ (n)
múnla

εκμαυλίζω (v)
truailligh

εκμαυλιστής (n)
maicréal

εκμετάλλευση /ek.meˈta.lef.si/ (n)
dúshaothrú

εκμισθώνω (v)
léasaigh

εκμυζώ (v)
bainne

εκμυστήρευση /ek.miˈsti.ɾef.si/ (n)
admháil

εκνευρίζω /e.kneˈvɾi.zo/ (v)
greannaigh

εκνευρισμένος
múisiamach

εκνευριστικός (adj)
bearránach

εκουιζέτο (n)
eireaball capaill

εκπαίδευση /ekˈpe.ðef.si/ (n)
léann

εκπαιδευτικός /ek.pe.ðe.ftiˈkos/ (n)
oideachais

εκπαιδεύω (v)
oil

εκπλήρωση (n)
abairt

εκπλήσσω /ekˈpli.so/ (v)
breith amuigh ar

εκπληρώνω (v)
comhlíon

εκπνέω (v)
asanálaigh

εκπνοή /ek.pnoˈi/ (n)
asanálú

εκπομπή /ek.pomˈbi/ (n)
astaíocht
  η παραγωγή, απελευθέρωση και διάχυση στον περιβάλλοντα χώρο σωματιδίων, ρύπων, ενέργειας, ακτινοβολίας κ.ά.
clár
  η μετάδοση μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων ραδιοτηλεοπτικού σήματος και προγράμματος

εκπορθώ (v)
creach

εκπορνεύω /ek.poɾˈne.vo/ (v)
bean choiteann

εκπρόσωπος /ekˈpɾo.so.pos/ (n)
uiríollaí

εκπρόσωπος τύπου (n)
urlabhraí

εκπυρσοκροτώ (v)
scaoil

εκπυρσοκρότηση (n)
madhmadh

εκσπερμάτιση (n)
seadadh

εκσπερματίζω (v)
sead

εκστρατεία (n)
feachtas

εκτάριο /eˈkta.ɾi.o/ (n)
heicteár

εκτέλεση /eˈkte.le.si/ (n)
feidhmiú
bású
  (πληροφορική) πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή σε κατάσταση λειτουργίας

εκτίμηση (n)
meas

εκταφή (n)
dí-adhlacadh

εκτείνω /eˈkti.no/ (v)
fadaigh
  απλώνω, εξαπλώνω, επεκτείνω
sín
  (γραμματική, για φωνήεν) υφίσταμαι έκταση, μεταβάλλομαι ή έχω μεταβληθεί από βραχύ σε μακρό

εκτεθειμένος
argail

εκτελεστής (n)
básadóir

εκτελεστικός (adj)
feidhmiú

εκτελώ (v)
básaigh
  (πληροφορική) για πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, όταν το θέτω σε κατάσταση λειτουργίας

εκτεταμένος /e.kte.taˈme.nos/
ábhal

εκτιμώ /e.ktiˈmo/ (v)
bheith buíoch as
  κάνω μια εκτίμηση, έναν υπολογισμό για την αξία (ή την έκταση, το μέγεθος κ.λπ.) κάποιων πραγμάτων

εκτομή σπερματικών πόρων
vaiseachtóime

εκτοξεύω /e.ktoˈkse.vo/ (v)
spallaíocht

εκτρέφω (v)
ardaigh

εκτροπή (n)
athbhealach

εκτροχιαστής (n)
athrú

εκτυπωτής (n)
clóire

εκτυπώνω (v)
clóbhuail

εκτυφλωτικός (adj)
dallraitheach

εκτόπλασμα (n)
eicteaplasma

εκτός /eˈktos/
amach
  εξαιρουμένου +γενική, με εξαίρεση, εξαιρώντας, πέρα +από, πέραν +γενική
le cois
  επιπλέον +από/+γενική, πέρα +από, πέραν +γενική

εκτός έδρας
ar fad

εκτύπωμα (n)
asphrionta

εκτύπωση /eˈkti.po.si/ (n)
clódóireacht

εκφαυλίζω (v)
truailligh

εκφαυλισμένος
truailligh

εκφοβιστής (n)
ansmachtaigh

εκφυλίζομαι
aife

εκφυλίζω /ek.fiˈli.zo/ (v)
meathlaigh

εκφυλισμένος
meathlaigh

εκφυλισμός /ek.fi.liˈzmos/ (n)
meathlú

εκφυλιστικός /ek.fi.li.stiˈkos/ (adj)
meathlaigh

εκφωνητής (n)
bolscaire

εκχιονιστήρας (n)
céachta sneachta

εκχριστιανίζω (v)
críostaigh

εκχυλίζω /ek.çiˈli.zo/ (v)
bain

εκχωρώ (v)
aistreog

εκχύλισμα (n)
achoimre

εκχύνω (v)
bothán

εκών /eˈkon/ (adj)
fonnmhar

ελάττωμα /eˈla.to.ma/ (n)
neamhfhoirfeacht

ελάττωση /eˈla.to.si/ (n)
laghdú

ελάφι /eˈla.fi/ (n)
fia

ελάχιστα /eˈla.çi.sta/ (adv)
ní móide

ελάχιστος /eˈla.çi.stos/ (adj)
íosta

ελέγχομαι (v)
bí

ελέγχω /eˈleŋ.xo/ (v)
ceansaigh

ελέφαντας (n)
eilifint

ελαιογραφία (n)
péintéireacht ola

ελαιοδοχείο (n)
canna ola

ελαιόλαδο (n)
ola olóige

ελαιώνας /e.leˈonas/ (n)
úllord

ελαμικά (n)
Éalámach

ελαστικό /e.la.stiˈko/ (n)
rubar
tuirsigh
  το λάστιχο που περιβάλλει τους τροχούς ενός αυτοκινήτου

ελαστικός /e.la.stiˈkos/ (adj)
leaisteach
  (μεταφορικά) μετριοπαθής, υποχωρητικός, ενδοτικός

ελαστικότητα /e.la.stiˈko.ti.ta/ (n)
leaisteachas

ελατήριο /e.laˈti.ɾi.o/ (n)
earrach
  μεταλλικό εξάρτημα που έχει ελαστικότητα και τη δυνατότητα να συμπτύσσεται ή να επεκτείνεται όταν ασκούμε πίεση ενώ επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση όταν σταματήσουμε να ασκούμε πίεση

ελαττωματικός (adj)
easpach

ελαττώνω (v)
laghdaigh

ελαφάκι /e.laˈfa.ci/ (n)
lao eilite

ελαφίνα /e.laˈfi.na/ (n)
eilit

ελαφοκέρατο /e.la.foˈce.ɾa.to/ (n)
adharc

ελαφρόνοια (n)
aerthacht

ελαφρόπετρα (n)
slíogart

ελαφρός /e.laˈfɾos/ (adj)
bán-

ελαφρότητα /e.laˈfɾo.ti.ta/ (n)
aeracht

ελαφρύτερος (adj)
lastóir

ελαχιστοποίηση (n)
íoslaghdú

ελαχιστοποιώ /e.la.çi.sto.piˈo/ (v)
íoslaghdaigh

ελαϊκός (adj)
oiléach

ελβετικός (adj)
Eilvéiseach

ελβιέλα /el.viˈe.la/ (n)
traenálaí

ελεγκτής /e.leŋˈktis/ (n)
stiúrthóir

ελεημοσύνη /e.le.i.moˈsi.ni/ (n)
almsa

ελευθέρωση (n)
fuascailt

ελευθερία (n)
saoirse

ελευθεριάζων
ainrianta

ελευθεροτυπία (n)
saoirse

ελευθερώνομαι (v)
bí

ελευθερώνω /e.le.fθeˈɾo.no/ (v)
fuascail

ελεφάντινος /e.leˈfan.di.nos/ (adj)
eilifintiúil

ελεφαντόδοντο /e.le.fanˈdo.ðo.to/ (n)
eabhair

ελεύθερη αγορά
margadh oscailte

ελεύθερος /eˈle.fθe.ɾos/ (adj)
saor
  (χώρα ή λαός) που δε βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ή τυραννικό καθεστώς

ελεύθερος επαγγελματίας /eˈle.fθe.ɾos e.paŋ.gel.maˈti.as/
neamhspleách

ελιά /eˈʎa/ (n)
ológ
  (τρόφιμο) ο καρπός του ομώνυμου δέντρου, που γίνεται βρώσιμος με ποικίλες ειδικές επεξεργασίες και είναι η πηγή για το μαγειρικό λάδι

ελικόπτερο (n)
héileacaptar, ingearán

ελκυστικός (adj)
caithiseach
  (μεταφορικά) που ελκύει, που θέλγει

ελκύω (v)
aom

ελλέβορος (n)
eileabar

ελλειμματικός /e.li.ma.tiˈkos/ (adj)
gearreireaballach

ελλειπτικός /e.li.ptiˈkos/ (adj)
doiléir
  (γεωμετρία) που έχει το γεωμετρικό σχήμα της έλλειψης
easpach
  (γραμματική) που χαρακτηρίζεται από απουσία μορφολογικών τύπων (όπως πτώσεων, αριθμών, χρόνων)

ελληνικά /e.li.niˈka/ (n)
Gréigis
  η ελληνική γλώσσα σε όλες τις ιστορικές της περιόδους και όλες τις ποικιλίες (διαλέκτους και ιδιώματα)

ελληνικός /e.li.niˈkos/ (n)
Gréagach

ελληνισμός (n)
Gréagachas

ελληνορωμαϊκός (adj)
Gréag-Rómhánach

ελλιμενίζομαι /e.li.meˈni.zo.me/ (v)
leaba nasctha

ελλιμενίζω /e.li.meˈni.zo/ (v)
port

ελλιπής /e.liˈpis/ (adj)
díothach

ελλοχεύω (v)
bí

ελονοσία /e.lo.noˈsi.a/ (n)
maláire

ελπίδα /elˈpi.ða/ (n)
dúil, dóchas

ελπίζω /elˈpi.zo/ (v)
bí ag súil

ελπιδοφόρος /el.pi.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
misniúil

ελώδης /eˈlo.ðis/ (adj)
abarach

εμένα
mise

εμίρης (n)
éimír

εμαγιέ /e.maˈʝe/ (adj)
amáille

εμβέλεια /eɱˈve.li.a/ (n)
sorn
scóp
  (μεταφορικά) η απήχηση που έχει κάποιος ή κάτι

εμβαδόν /eɱ.vaˈðon/ (n)
achar

εμβαπτίζω (v)
claonas

εμβατήριο /eɱ.vaˈti.ɾi.o/ (n)
máirseáil

εμβολή /eɱ.voˈli/ (n)
eambólacht

εμβολίζω (v)
reithe

εμβολιάζω /eɱ.vo.liˈa.zo/ (v)
vacsaínigh
  (ιατρική, φαρμακευτική) εισάγω εμβόλιο σε οργανισμό για θεραπεία ή πρόληψη

εμβολιασμός (n)
vacsaíniú

εμβριθής /eɱ.vɾiˈθis/ (adj)
domhain

εμβόλιο /eɱˈvo.li.o/ (n)
vacsaín

εμείς /eˈmis/
muid, sinn

εμετικός (adj)
urlacach

εμετός (n)
aiseag

εμμανής (adj)
rámhaille

εμμηνορροϊκός (adj)
míosta

εμμηνόρροια /e.miˈno.ɾi.a/ (n)
fuil mhíosta

εμού /eˈmu/ (n)
éamú

εμπέδηση (n)
coisceas

εμπαθής (adj)
anchroíoch

εμπειρία (n)
eispéireas

εμπειρογνώμονας /em.bi.ɾoˈɣno.mo.nas/ (n)
saineolaí

εμπιστευτικός /em.bi.ste.ftiˈkos/ (adj)
rúnda

εμπιστευτικότητα /em.bi.ste.ftiˈko.ti.ta/ (n)
rúndacht

εμπιστεύομαι /em.biˈste.vo.me/ (v)
dóchas a bheith agat as

εμπιστοσύνη (n)
dóchas

εμπλέκομαι (v)
bí
  συμμετέχω σε κάτι

εμπνέω /emˈbne.o/ (v)
spreag

εμπνοή (n)
gaoth

εμποδίζομαι (v)
bí

εμποδίζω /em.boˈði.zo/ (v)
coisc

εμπορείο /em.boˈɾi.o/ (n)
ollmhargadh

εμπορευματοκιβώτιο (n)
coimeádán

εμπορεύομαι (v)
earra

εμπορικό κέντρο
ceantar siopaí

εμπορικός (adj)
tráchtáil

εμποροκρατία /em.bo.ɾo.kɾaˈti.a/ (n)
marsantachas

εμποροπλοίαρχος (n)
captaen

εμποροϋπάλληλος /em.bo.ɾo.iˈpa.li.los/ (n)
buachaill siopa

εμποτίζω /em.boˈti.zo/ (v)
toirchigh

εμποτισμός /em.bo.tiˈzmos/ (n)
toirchiú

εμπρησμός (n)
coirloscadh

εμπριμέ (n)
clóbhuail

εμπροσθογεμής (adj)
béal-lódáilte

εμπροσθοφυλακή (n)
urgharda

εμπροσθότυπος (n)
aghaidh boinn

εμπρός /emˈbɾos/
haileo
  προσφώνηση που χρησιμοποιείται στο τηλέφωνο
ar aghaidh leat
  με προστακτική ή άλλη ισοδύναμη έκφραση, για έντονη προτροπή ή προσταγή

εμπτύω /emˈpti.o/ (v)
seile

εμπόδιο /emˈbo.ði.o/ (n)
cliath

εμπόλεμος (adj)
cogadh

εμπόρευμα /emˈbo.ɾev.ma/ (n)
earra

εμπόριο /emˈbo.ɾi.o/ (n)
tráchtáil

εμπύημα (n)
easpa

εμφάνιση /eɱˈfa.ni.si/ (n)
aithnid
forás
  η διαδικασία δημιουργίας φωτογραφιών από φιλμ

εμφανής /eɱ.faˈnis/ (adj)
dealramhach

εμφανίζομαι (v)
taibhsigh

εμφανίζω /eɱ.faˈni.zo/ (v)
éirígh

εμφιαλωμένος
buidéal

εμφιαλώνω /eɱ.fi.aˈlo.no/ (v)
buidéalaigh

εμφύλιος πόλεμος
cogadh cathartha

εμφύσηση (n)
boilsciú

εμψυχώνω /em.psiˈxo.no/ (v)
beocht a chur i

εμψύχωση (n)
spreagadh

εν είδει
ar nós

εν πάση περιπτώσει /emˈba.si pe.ɾiˈpto.si/
ar aon chaoi

εν πλω
farraige

εν πτήσει
eitilt

εν όψει
ruthag

ενάγω (v)
díotáil

ενάγων /eˈna.ɣon/ (n)
gearánaí

ενάντια (adv)
i gcoinne

ενάργεια (n)
glaine

ενέργεια /eˈneɾ.ʝi.a/ (n)
aicsean
  η ανθρώπινη πράξη
fuinneamh
  (φυσική) η θεμελιώδης ποσότητα που χαρακτηρίζει ένα σώμα ή χώρο που μπορεί να μεταβάλλει κάποιο άλλο σώμα ή να μεταβληθεί

ενήλικος (n)
aosach

ενίσχυση (n)
aimpliú

εναέριος /e.naˈe.ɾi.os/ (n)
aerga
  ονομασία του συνόλου της εγκατάστασης αερομεταφοράς της σμύριδας από τα ορυχεία μέχρι τον όρμο Μουτσούνας, στη Νάξο

εναγόμενος
cosantóir

εναιώρημα (n)
eibleacht

εναλλάσσω /e.naˈla.so/ (v)
ailtéarnaigh

εναλλαγή (n)
ailtéarnú

εναλλακτήρας (n)
ailtéarnóir

εναλλακτικός /e.na.la.ktiˈkos/ (adj)
rogha

εναλλασσόμενο ρεύμα
sruth ailtéarnach

εναλλασσόμενος
malartach
sruth ailtéarnach
  που εναλλάσσεται

εναντίον /e.nanˈdi.on/ (adv)
i gcoinne

εναντίωση (n)
urchomhaireacht

εναποθέτω (v)
sil-leagan

εναρκτήριος (adj)
oscailt

εναρμονίζω (v)
armónaigh

ενασχόληση /e.naˈsxo.li.si/ (n)
gealltanas pósta

ενδέχεται /enˈðe.çe.te/ (v)
féidir

ενδεής /en.ðeˈis/ (adj)
ainbhleitheach

ενδεικτικός (adj)
gnáth-

ενδεκάγωνο (n)
aondeacagán

ενδεχόμενο (n)
meitheal

ενδιάμεσος (adj)
idirmheánach

ενδιαφέρον /en.ði̯aˈfe.ɾon/ (n)
spéis

ενδιαφέρω /en.ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
spéis

ενδιαφέρων /en.ði̯aˈfe.ɾon/
suimiúil, spéisiúil

ενδοδίκτυο (n)
inlíon

ενδοκρινής (adj)
inchríneach

ενδοκρινικός (adj)
inchríneach

ενδομήτριο /en.ðoˈmi.tɾi.o/ (n)
inmheitriam

ενδοπαράσιτο (n)
ionpharaisít

ενδοσκόπιο (n)
ionscóp

ενδοτικός (adj)
comhlíontach

ενδοχώρα (n)
cúlchríoch

ενδόμυχος /enˈðo.mi.xos/ (adj)
caidreamhach

ενενήντα
nócha

ενενηκοστός
nóchadú

ενεργειακός (adj)
fuinneamh

ενεργητική φωνή
faí ghníomhach

ενεργητικός (adj)
fuinniúil

ενεργητικότητα (n)
fuinneamh

ενεργούμενο /e.neɾˈɣu.me.no/ (n)
ainscian
  πρόσωπο που δεν ενεργεί με δική του πρωτοβουλία, αλλά ακολουθεί τυφλά τις οδηγίες κάποιου άλλου

ενεστώτας (n)
aimsir láithreach

ενεχυρίαση (n)
ceithearnach

ενεχυριάζω /e.ne.çi.ɾiˈa.zo/ (v)
ceithearnach

ενεχυροδανειστήριο (n)
teach gill

ενηλικότητα (n)
abaidheacht

ενημέρωση /e.niˈme.ɾo.si/ (n)
achtáil

ενημερότητα (n)
airgead

ενημερώνομαι (v)
bí

ενημερώνω /e.ni.meˈɾo.no/ (v)
achtáil
  καταγράφω όλες τις μεταβολές μιας αξίας που έχουν συμβεί από την προηγούμενη φορά

ενθάρρυνση (n)
spreagadh

ενθένδε (adv)
mar sin

ενθέτω (v)
ionsáigh

ενθαρρύνω (v)
spreag

ενθουσιάζομαι /en.θu.siˈa.zo.me/ (v)
spreag

ενθουσιάζω /en.θu.siˈa.zo/ (v)
spreag

ενθουσιασμός /en.θu.si.aˈzmos/ (n)
ardú

ενθυλακώνω /en.θi.laˈko.no/ (v)
póca

ενθύμιο /enˈθi.mi.o/ (n)
cuimhneachán

ενιαίος (adj)
aonfhoirmeach

ενιαυτός /e.ni.aˈftos/ (n)
bhliain

ενιαύσιος /e.niˈaf.si.os/ (adj)
bliantúil

ενικός /e.niˈkos/ (n)
uatha

ενισχυτής (n)
aimplitheoir

ενισχύω (v)
neartaigh le

εννιά /eˈɲa/
naoi

εννιάρι (n)
naoi

εννιακόσια
naoi gcéad

εννοώ /e.noˈo/ (v)
ceachartha

ενοίκιο /eˈni.ci.o/ (n)
cíos
  χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς για το δικαίωμα προσωρινής χρήσης ενός χώρου για κατοίκηση, εμπορικούς σκοπούς κλπ.

ενοικιαστήριο /e.ni.ci.aˈsti.ɾi.o/ (n)
léasaigh
  συμφωνητικό ή συμβόλαιο που υπογράφεται για την επισημοποίηση μιας ενοικίασης

ενοποιώ /e.no.piˈo/ (v)
aontaigh

ενορία (n)
paróiste

ενοχή /e.noˈçi/ (n)
ciontacht
  (και στον πληθυντικό) η κατάσταση κατά την οποία κάποιος μέμφεται τον εαυτό του για πράξη ή παράλειψή του - το συναίσθημα που συνοδεύει αυτήν την κατάσταση
dualgas
  η σχέση του νομικά υπόχρεου προς έναν δεύτερο, όπου η υποχρέωση μπορεί να λάβει τη μορφή παροχής (αγαθού ή υπηρεσίας) ή αυτής της παράλειψης

ενοχλητικός (adj)
aimpléiseach

ενοχλώ /e.noˈxlo/ (v)
cuir isteach ar

ενοχοποιώ /e.no.xo.piˈo/ (v)
ciontaigh

ενσίρωμα (n)
sadhlas

ενσπείρω (v)
cráin

ενστερνίζομαι (v)
cuach

ενστικτώδης (adj)
instinneach

ενσφηνώνω (v)
tionchar

εντάξει /enˈda.ksi/ (adv)
breá

εντάσσω (v)
cuir

εντέλεια /enˈde.li.a/ (n)
foirfeacht

εντέλλομαι /enˈde.lo.me/ (v)
bail

εντατική (n)
acaire

εντατικοποιώ (v)
géaraigh

ενταφιάζω /en.da.fiˈa.zo/ (v)
adhlaic

εντείνω (v)
géaraigh

εντεκάχρονος (adj)
bliain

εντελής /en.deˈlis/ (adj)
foirfe

εντεριώνη (n)
garr

εντεταμένος
aindreanta

εντιμότητα /en.diˈmo.ti.ta/ (n)
sailchuach na gealaí

εντολή /e.ndoˈli/ (n)
bail
tiomnú
  (πληροφορική) command: εντολή που δίδεται σε λειτουργικό σύστημα ή σε ένα πρόγραμμα ή γενικότερα σε ηλεκτρονικό υπολογιστή για να εκτελέσει κάποια λειτουργία
treoir
  (πληροφορική) instruction: εντολή ή ομάδα εντολών στη γλώσσα μηχανής που εκτελούν κάποια απλή λειτουργία στη κεντρική μονάδα επεξεργασίας

εντομοκτόνο (n)
feithidicíd

εντομολογία (n)
feithideolaíocht

εντομολογικός (adj)
feithideolaíoch

εντομολόγος (n)
feithideolaí

εντομοφάγος (n)
feithiditeach

εντοπίζομαι
bí

εντούτοις /enˈdu.tis/
arae

εντρίβω /enˈdɾi.vo/ (v)
cuimil

εντροπία (n)
eantrópacht

εντρυφώ /en.dɾiˈfo/ (v)
anlann

εντρύφημα /enˈdɾi.fi.ma/ (n)
caitheamh aimsire

εντρύφηση /enˈdɾi.fi.si/ (n)
tóir

εντυπωσιάζομαι (v)
bí

εντυπωσιάζω /en.di.po.siˈa.zo/ (v)
téigh i bhfeidhm ar

εντυπωσιακός (adj)
iontach

εντυπώνω /en.diˈpo.no/ (v)
téigh i bhfeidhm ar

εντός έδρας
abhaile

εντόσθια (n)
conamar

ενυδατώνω /e.ni.ðaˈto.no/ (v)
hiodráitigh

ενυδρίδα /e.niˈðɾi.ða/ (n)
dobharchú

ενυδρείο /e.niˈðɾi.o/ (n)
uisceadán

ενυπάρχω (v)
bí

ενυπόθηκος (adj)
morgáiste

ενωτικό /e.no.tiˈko/ (n)
fleiscín

ενωτιστής (n)
aondachtóir

ενόραση (n)
léargas

ενόρκως (adv)
mionn

ενόσω
agus

ενότητα /eˈno.ti.ta/ (n)
aontas
coisc
  (ειδικότερα) το χαρακτηριστικό του (γραπτού ή προφορικού) λόγου κατά το οποίο τα επιμέρους στοιχεία του συνδέονται ή συγκλίνουν προς συγκεκριμένο θεματικό κέντρο
  (πληροφορική) ή σύνθετη εντολή, είναι αυτοτελές κομμάτι κώδικα (Αγγλ. block) μιας γλώσσας προγραμματισμού, όπως ο κώδικας που περιέχεται σε ένα υποπρόγραμμα. Επεκτείνοντας την έννοια, μπορεί να θεωρηθεί ότι ένα ολόκληρο πρόγραμμα είναι μία ενότητα (block) που περιέχει άλλες μικρότερες ενότητες.

ενόχληση (n)
crá croí

ενώ /eˈno/
agus

ενώπιον /eˈno.pi.on/ (adv)
ar ceann

εξ ορισμού
gléine

εξάγωνο /eˈksa.ɣo.no/ (n)
heicseagán

εξάδα (n)
sé

εξάκις (adv)
séchodach

εξάλειψη /eˈksa.li.psi/ (n)
díothú

εξάλλου (adv)
diomaite de

εξάμβλωμα (n)
abhaicín

εξάμηνο /eˈksa.mi.no/ (n)
téarma

εξάνθημα /eˈksan.θi.ma/ (n)
ainchríonna

εξάντληση /eˈksand.li.si/ (n)
laghdú

εξάπλωση (n)
leath

εξάπτω /eˈksa.pto/ (v)
ardaigh

εξάρι (n)
sé

εξάρτημα /eˈksaɾ.ti.ma/ (n)
cuid

εξάρτηση /eˈksaɾ.ti.si/ (n)
spleá
  το κρέμασμα
  (συντακτικό) η ιεραρχική σχέση μεταξύ συντακτικών όρων.
andúil
  η κατάσταση κατά την οποία είσαι εξαρτημένος από κάποιον ή κάτι για την ικανοποίηση των αναγκών σου.

εξάρτιση (n)
rigín

εξάρτυση (n)
acmhainn

εξάσκηση (n)
abairt

εξάτμιση (n)
folmhaigh
  (φυσική) το φυσικό φαινόμενο της εξαέρωσης κατά το οποίο μετατρέπεται σε αέριο μόνο η επιφάνεια του υγρού
ciúnadóir
  απαγωγό εξάρτημα κινητήρα εσωτερικής καύσης από το οποίο αποβάλλονται τα αέρια υπόλοιπα της καύσης

εξέλεγχος (n)
seic

εξέλιξη /eˈkse.li.ksi/ (n)
éabhlóid

εξέρχομαι (v)
amach

εξέταση /eˈkse.ta.si/ (n)
scrúdú

εξέχω /eˈkse.xo/ (v)
téigh amach

εξήγηση /eˈksi.ʝi.si/ (n)
mínithe

εξήντα
seasca

εξίσωση /eˈksi.so.si/ (n)
cothromóid
  (μαθηματικά) μαθηματική έκφραση με δύο ίσα σκέλη, τα οποία ενώνονται με το σημείο του ίσον (=)

εξαίρεση /eˈkse.ɾe.si/ (n)
eisceacht

εξαίρετος (adj)
ar fheabhas

εξαγοράζομαι (v)
bí

εξαγωγή (n)
easpórtáil

εξαγωνικός (adj)
heicseagánach

εξαγόμενο (n)
iarmhairt

εξαερισμός /e.ksa.e.ɾiˈzmos/ (n)
aeráil

εξαθλίωση (n)
bochtaineacht

εξαιρετικός (adj)
eisceachtúil

εξαιρώ /e.skeˈɾo/ (v)
ach amháin go

εξαιτίας /e.kseˈti.as/
mar gheall ar

εξακολουθητικός (adj)
gréasach

εξακολουθώ /e.ksa.ko.luˈθo/ (v)
coimeád

εξακοντίζω (v)
spallaíocht

εξαλείφω /e.ksaˈli.fo/ (v)
deireadh

εξαλλοσύνη (n)
bruachaireacht

εξαναγκάζω /e.ksa.naŋˈɡa.zo/ (v)
éifeacht

εξαντλημένος
laige

εξαντλώ /e.ksandˈlo/ (v)
caith

εξαπάτηση /e.ksaˈpa.ti.si/ (n)
bréag

εξαπατώ /e.ksa.paˈto/ (v)
cúigleáil

εξαπλωμένος
leath

εξαπλώνομαι (v)
leath

εξαποδώ (n)
dias

εξαπολύω /e.ksa.poˈli.o/ (v)
lainse

εξαργυρώνω (v)
airgead tirim

εξαρθρώνομαι (v)
bí

εξαρτημένος (n)
spleách

εξαρτημένος τύπος /eksaɾtiˈmenos ˈtipos/
spleách

εξαρτιέμαι (v)
braith

εξαρτώ (v)
braith

εξασθένιση (n)
fágáil

εξασθενητικός (adj)
lagú

εξασκώ (v)
aclaigh

εξασφαλίζω (v)
diongbháilte

εξαφανισμένος
ar iarraidh

εξεγείρω /e.kseˈʝi.ɾo/ (v)
ardaigh

εξεζητημένος /e.kse.zi.tiˈme.nos/
gaisciúil

εξελέγχω (v)
seic

εξελικτικός (adj)
éabhlóideach

εξετάστρια (n)
scrúdaitheoir

εξεταστής (n)
scrúdaitheoir

εξευμενίζω (v)
ceansaigh

εξευτελίζω /e.kse.fteˈli.zo/ (v)
náirigh

εξηγώ /e.ksiˈɣo/ (v)
mínigh

εξηκοστός
60ú

εξημερώνω /e.ksi.meˈɾo.no/ (v)
ceansaigh
ceol
  κάνω κάποιον από άγριο ήμερο

εξιλεώνω (v)
ceansaigh

εξιτάρω (v)
ardaigh

εξιχνίαση /e.ksiˈxni.a.si/ (n)
brathadóireacht

εξοικίζω (v)
asáitigh

εξοικονομώ /e.ksi.ko.noˈmo/ (v)
ainic

εξοικονόμηση /e.ksi.koˈno.mi.si/ (n)
rabhán

εξολοθρευτής /e.kso.lo.θɾeˈftis/ (n)
argthóir

εξολοθρευτικός (adj)
arganach

εξομαλύνω /e.kso.maˈli.no/ (v)
slíoc
  κάνω κάτι ομαλό, επίπεδο ή λείο
normalaigh
  (μεταφορικά) εξαλείφω ή διευθετώ δυσκολίες ή εντάσεις, ώστε να επιτευχθεί ισορροπία

εξομολογητήριο /e.kso.mo.lo.ʝiˈti.ɾi.o/ (n)
bosca faoistine

εξομολογητής /e.kso.mo.lo.ʝiˈtis/ (n)
admhálaí

εξομολογητικός (adj)
bosca faoistine

εξομολογούμαι /e.kso.mo.loˈɣu.me/ (v)
admhaigh

εξομολογώ /e.kso.mo.loˈɣo/ (v)
admhaigh

εξομολόγηση /e.kso.moˈlo.ʝi.si/ (n)
faoistin

εξοντωτικός /e.kson.do.tiˈkos/ (adj)
arganach

εξοντώνω /e.ksonˈdo.no/ (v)
maraigh

εξοπλίζω (v)
armas

εξοπλισμός (n)
arm
  ο εφοδιασμός με όπλα, με πολεμικό υλικό
armas
  τα διαθέσιμα οπλικά συστήματα, το σύνολο του πολεμικού υλικού
lón
  (μεταφορικά) ο εφοδιασμός με τα κατάλληλα εργαλεία, εξαρτήματα, μηχανήματα, όργανα
acmhainn
  (μεταφορικά) το σύνολο των αντικειμένων που είναι απαραίτητα σε κάτι

εξορία /e.ksoˈɾi.a/ (n)
deoraíocht

εξορίζω /e.ksoˈɾi.zo/ (v)
díbir

εξοργίζω /e.ksoɾˈʝi.zo/ (v)
fearg

εξουδετερώνω /e.ksu.ðe.teˈɾo.no/ (v)
neodraigh

εξουθενώνομαι /e.ksu.θeˈno.no.me/ (v)
bí

εξουθενώνω (v)
folmhaigh

εξουσία /e.ksuˈsi.a/ (n)
údarás

εξοφλώ /e.ksoˈflo/ (v)
díol

εξοχή (n)
taobh tíre
  τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξοχικό /e.kso.çiˈko/ (n)
uan
  δεύτερη κατοικία για τις διακοπές, συνήθως σε εξοχικό μέρος
  (μεταφορικά, ανεπίσημο: αθλητισμός, κατά τη δεκαετία του 2020) το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (Σ.Ε.Φ.) για τους μπασκετικούς οπαδούς του Παναθηναϊκού (κατά την περίοδο που ήταν εν αναμονή της απόκτησης μόνιμης έδρας)
teach
  (γαστρονομία) κρέας ψημένο με καρυκεύματα, τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο ή φύλλα πίτας

εξοχότητα /e.ksoˈxo.ti.ta/ (n)
feabhas

εξού (adv)
mar sin

εξπέρ /eksˈpeɾ/ (n)
saineolaí

εξτρέ (n)
achoimre

εξτρεμιστής (n)
antoisceach

εξτρεμιστικός (adj)
antoisceach

εξυβρίζω /e.ksiˈvɾi.zo/ (v)
imdhearg

εξυμνούμαι (v)
bí

εξυμνώ (v)
adhmhol

εξυπακούεται /e.ksi.paˈku.et.e/ (v)
tuig

εξυπηρέτηση (n)
acaire

εξυπηρετητής (n)
freastalaí

εξυπηρετικός (adj)
cúntach

εξυπηρετώ /e.ksi.pi.ɾeˈto/ (v)
acaire

εξυπνάδα /e.ksiˈpna.ða/ (n)
meabhair

εξυψώνω (v)
ardaigh

εξω- /e.kso/
eachtar-

εξωβιολογία (n)
eisibhitheolaíocht

εξωγήινος (n)
eachtardhomhandach

εξωκυτταρικός (adj)
eachtarcheallach

εξωπλανήτης (n)
eiseapláinéad

εξωραΐζω (v)
barr maise a chur ar

εξωστρέφεια (n)
eisdíritheacht

εξωστρεφής /e.kso.stɾe.fis/ (adj)
eisdíritheach

εξωτερική πολιτική
gnóthaí eachtracha

εξωτερικό (n)
eachtrannach
seachtrach
  η εξωτερική όψη
thar lear
  τα ξένα κράτη (ως σύνολο) ή κάποια ξένη χώρα που δεν κατονομάζεται

εξωτερικός /e.kso.te.ɾiˈkos/ (adj)
imeachtrach

εξωτικός (adj)
andúchasach

εξόγκωμα (n)
boiric

εξόρυξη /eˈkso.ɾi.ksi/ (n)
mianadóireacht

εξόστωση /eˈkso.sto.si/ (n)
spor cnáimhe

εξύμνηση (n)
adhmholadh

εξώγαμος (adj)
neamhdhlisteanach
  (για παιδί) που γεννιέται εκτός γάμου

εξώλης (adj)
gráiniúil

εξώστης (n)
balcóin

εξώτερον /eˈkso.te.ɾon/ (n)
imeachtrach

εξώτερος /eˈkso.te.ɾos/ (adj)
imeachtrach

εξώφυλλο (n)
araoid
  (συνεκδοχικά) ό,τι αναγράφεται ή απεικονίζεται στο εξώφυλλο

εορτολόγιο /e.oɾ.toˈlo.ʝi.o/ (n)
almanag

επ /ˈep/
hé

επάγγελμα /eˈpaŋ.ɟel.ma/ (n)
gairm

επάνοδος (n)
fill
  η επιστροφή κάποιου σε ένα σημείο από το οποίο είχε αναχωρήσει

επάρκεια (n)
leorgacht

επέ (n)
claíomh

επέκεινα (n)
le cois

επέκταση /eˈpe.kta.si/ (n)
borrúlacht

επέλαση (n)
costas

επέμβαση /eˈpeɱ.va.si/ (n)
obráid
  (ιατρική) εγχείρηση

επένδυση (n)
fuilleamh
  (οικονομία) η διάθεση χρηματικών ποσών ή άλλων περιουσιακών στοιχείων με σκοπό να δημιουργηθεί νέο κεφαλαίο

επέτειος /eˈpe.ti.os/ (n)
cothrom an lae
airgead
  η μέρα που συμπληρώνεται ένα ή περισσότερα έτη από την ημέρα ενός αξιόλογου ή αξιομνημόνευτου γεγονότος ή συμβάντος

επήρεια /eˈpi.ɾi.a/ (n)
tionchar
alcól
  (λόγιο) επίδραση (κυρίως στην έκφραση υπό την επήρεια: εξ αιτίας της επίδρασης)

επί /e.pi/ /eˈpi/
ar
  (συναρτήσεις) δείχνει ότι κάθε στοιχείο του δεύτερου συνόλου είναι εικόνα τουλάχιστον ενός στοιχείου του πρώτου συνόλου
faoi
  δείχνει πολλαπλασιασμό

επί μέρους
aonánach

επί ποδός πολέμου /e.pi‿poˈðos poˈle.mu/
ar buile

επίγονος /eˈpi.ɣo.nos/ (n)
sliochtach

επίδειξη /eˈpi.ði.ksi/ (n)
taispeántas

επίδεσμος (n)
bindealán

επίδομα (n)
brabach

επίδοξος (adj)
acmhainneacht

επίδοση (n)
gníomhaíocht

επίδραση /eˈpi.ðɾa.si/ (n)
éifeacht

επίθεμα /eˈpi.θe.ma/ (n)
paiste

επίθεση /eˈpi.θe.si/ (n)
aimsiú

επίθετο /eˈpi.θe.to/ (n)
aidiacht
  (γραμματική) κλιτή λέξη που χαρακτηρίζει το ουσιαστικό, φανερώνοντας κάποια ποιότητα ή ιδιότητά του

επίθημα /eˈpi.θi.ma/ (n)
iarmhír

επίκαιρος /eˈpi.ce.ɾos/ (adj)
tráthúil
  (στον πληθυντικό) → δείτε τη λέξη επίκαιρα

επίκειται /eˈpi.ci.te/ (v)
bí

επίκεντρο /eˈpi.cen.dɾo/ (n)
airmheán

επίκληρος (n)
banoidhre

επίκοινος (adj)
piteog

επίκουρος (n)
cúntóir

επίκρανο (n)
caipiteal

επίκριση (n)
achasán

επίκρουση (n)
cnaguirlis

επίκτητος (adj)
acquis

επίλεκτος /eˈpi.le.kti/ /eˈpi.le.kto/ /eˈpi.le.ktos/ (adj)
togh

επίλογος /eˈpi.lo.ɣos/ (n)
iarfhocal

επίλυση (n)
gléine

επίμαχος (adj)
conspóideach

επίπασμα (n)
easraigh

επίπεδο /eˈpi.pe.ðo/ (n)
cothrom

επίπεδος /eˈpi.pe.ðos/ (adj)
réidh

επίπληξη /eˈpi.pli.ksi/ (n)
achasán

επίπλουν (n)
scairt

επίπτωση (n)
airnéis

επίρρημα /eˈpi.ɾi.ma/ (n)
dobhriathar

επίρριψη (n)
aitreabúideacht

επίσης (adv)
chomh maith

επίσκεψη /eˈpi.sce.psi/ (n)
ar cuairt

επίσκοπος /eˈpi.sko.pos/ (n)
easpag

επίσταξη (n)
fuil shróine

επίστεψη (n)
iomaire

επίσχεση (n)
astú
  αναβολή, καθυστέρηση
  διακοπή, σταμάτημα
coinneáil
  (ιατρική) η κατακράτηση και μη αποβολή, για διάφορες αιτίες, υλικού από ανθρώπινα όργανα

επίσωτρο (n)
aerbhonn

επίφαση (n)
amhlachas

επίφοβος (adj)
faiteach

επίφυση (n)
faireog phinéalach

επίχριση (n)
daba

επίχρισμα (n)
brat

επίχωση /eˈpi.xo.si/ (n)
sáith

επαίσχυντος (adj)
adhnáireach

επαγγελματίας /e.paŋ.ɟel.maˈti.as/ (n)
gairmí

επαγγελματικός (adj)
gairmiúil

επαγωγέας (n)
ionduchtóir

επαινώ /e.peˈno/ (v)
cuach

επαιτεία (n)
bacachas

επακόλουθο (n)
iarmhairt

επαμφοτερίζων
amfaiteireach

επανάκτηση (n)
aisghabháil

επανάληψη (n)
atarlú

επανάσταση /e.paˈna.sta.si/ (n)
réabhlóid

επανένωση (n)
athaontú

επανέρχομαι (v)
fill

επαναπατρίζομαι (v)
bí

επαναπαύομαι (v)
fan

επαναπληροφόρηση (n)
aiseolas

επαναπροσλαμβάνω (v)
cúil

επαναστάτης /e.pa.naˈsta.tis/ (n)
réabhlóidí

επαναστατικός (adj)
réabhlóideach
  που δημιουργεί μια εξέγερση, που αντιδρά στο κατεστημένο
  που κάνει σημαντική πρόοδο για την επιστήμη ή την ανθρωπότητα

επαναστατικότητα (n)
abarthacht

επανασύνθεση (n)
athdhéanamh

επαναφορά /e.pa.na.foˈɾa/ (n)
aisghabháil
  η επιστροφή σε μια προηγούμενη κατάσταση
  (πληροφορική) revert: η επιστροφή λογισμικού ή γενικότερα δεδομένων σε προηγούμενη κατάσταση, όπως στην περίπτωση των συναλλαγών (transactions) σε βάσεις δεδομένων ή στις αναθεωρήσεις σε ένα σύστημα ελέγχου πηγαίου κώδικα (source control)
atarlú
  (σχήμα λόγου) η συνεχής επανάληψη της ίδιας λέξης, φράσης ή θέματος
fill
  (πληροφορική) return: το πλήκτρο της επιστροφής του κυλίνδρου της γραφομηχανής (γνωστό παλιότερα και ως ἐπαναφορεύς), καθώς και το πλήκτρο της επιστροφής στην αρχή της γραμμής στον υπολογιστή (πιο γνωστό με τον αγγλικό όρο return)

επανδρώνω (v)
duine

επανειλημμένα (adv)
abairt

επανεμφανιζόμενος
athfhillteach

επανεπίχωση (n)
sáith

επανορθώνω /e.pa.noɾˈθo.no/ (v)
ceartaigh

επαπειλώ (v)
bagair

επαρκώ (v)
dóthain

επαρχία /e.paɾˈçi.a/ (n)
cúige

επαυξάνω (v)
fás

επαφίεμαι /e.paˈfi.e.me/ (v)
cuir in iontaoibh

επαχθής (adj)
aimpléiseach

επαύξηση (n)
breis

επείγων /eˈpi.ɣon/
práinneach

επειδή
arae

επεισόδιο /e.piˈso.ði.o/ (n)
clár

επεκτείνομαι (v)
eachtarshuigh
  αυξάνω την έκτασή μου
  αυξάνω την έκταση επιρροής μου

επεκτείνω /e.peˈkti.no/ (v)
fadaigh

επεξήγηση (n)
mínithe

επεξεργάζομαι /e.pe.kseɾˈɣa.zo.me/ (v)
cuir in eagar

επεξεργασία /e.pe.kseɾ.ɣaˈsi.a/ (n)
próiseáil

επεξηγώ (v)
maisigh

επερώτηση (n)
forghairm

επευφημία (n)
misneach a thabhairt do

επευφημώ (v)
misneach a thabhairt do

επηρεάζω /e.pi.ɾeˈa.zo/ (v)
téigh i bhfeidhm ar

επηρμένος
ainteann

επιβάλλομαι /e.piˈva.lo.me/ (v)
cuir i bhfeidhm
  διαθέτω ορισμένες εξαιρετικές ιδιότητες με αποτέλεσμα να ξεχωρίζω και να προκαλώ υπερβολικά έντονο θαυμασμό, εντύπωση
  αναγνωρίζεται ο ρόλος μου ως ηγετικός, πρωταρχικός, καθοριστικός σε κάτι, ιδίως σε ορισμένη διαδικασία

επιβάλλω /e.piˈva.lo/ (v)
cuir i bhfeidhm
  κάνω πραγματικότητα κάτι χρησιμοποιώντας τη βία ή τη θέση ισχύος στην οποία βρίσκομαι, αναγκάζω κάποιον άλλον να πράξει σύμφωνα με τις δικές μου επιθυμίες
  θεσμοθετώ ή αποφασίζω κάτι που αποτελεί βάρος ή υποχρέωση (πχ φορολογία, πρόστιμα, ποινές)
riachtanach
  (απρόσωπο) πρέπει οπωσδήποτε να

επιβήτορας /e.piˈvi.to.ɾas/ (n)
graíre

επιβίωση /e.piˈvi.o.si/ (n)
maireachtáil

επιβαίνω /e.piˈve.no/ (v)
síob

επιβαρύνω /e.pi.vaˈɾi.no/ (v)
costas
  (μεταφορικά) αυξάνω (το χρέος, το αρχικό ποσό κ.λπ.), χρεώνω περισσότερα

επιβεβαίωση (n)
cinntiú

επιβεβαιώνω (v)
daingnigh

επιβιβάζω /e.pi.viˈva.zo/ (v)
long

επιβιώνω (v)
tar

επιβλέπων (n)
maor

επιβλαβής (adj)
aimhleasach

επιβλητικός /e.pi.vli.tiˈkos/ (adj)
mórthaibhseach

επιβραβεύομαι /e.pi.vɾaˈve.vo.me/
bí

επιβραδύνω /e.pi.vɾaˈði.no/ (v)
leasc

επιγαμία (n)
idirphósadh

επιγενετική (n)
eipigéineolaíocht

επιγονατίδα /e.pi.ɣo.naˈti.ða/ (n)
gealacán glúine
  (ανατομία) οστό τριγωνικού σχήματος και μικρού μεγέθους που βρίσκεται στο γόνατο

επιγραμμικός (adj)
ar líne

επιγραφή (n)
eipeagraf

επιδένω (v)
bindealán

επιδέξιος /e.piˈðe.ksi.os/ (adj)
sciliúil

επιδίδω (v)
fuascail

επιδίωξη /e.piˈði.o.ksi/ (n)
tóir

επιδεικνύω /e.pi.ðiˈkni.o/ (v)
éirígh

επιδεικτικός (adj)
gáifeach

επιδεινώνω /e.pi.ðiˈno.no/ (v)
meath

επιδεξιότητα /e.pi.ðe.ksiˈo.ti.ta/ (n)
ábaltacht

επιδερμίδα (n)
seithe

επιδημία /e.pi.ðiˈmi.a/ (n)
eipidéim

επιδημικός (adj)
eipidéimeach

επιδημιολογία (n)
eipidéimeolaíocht

επιδημιολόγος (n)
eipidéimeolaí

επιδιασκόπιο (n)
osteilgeoir

επιδιορθώνω /e.pi.ði̯oɾˈθo.no/ (v)
cuir caoi ar

επιδιόρθωση /e.piˈði̯oɾ.θo.si/ (n)
cuir caoi ar

επιδιώκω (v)
aimsigh

επιδοτώ /e.pi.ðoˈto/ (v)
maoinigh

επιδρώ /e.piˈðɾo/ (v)
tionchar

επιδόρπιο /e.piˈðoɾ.pi.o/ (n)
milseog

επιδότηση (n)
tíolacadh

επιζήμια (adv)
abairt

επιζώ /e.piˈzo/ (v)
tar

επιθαλάμιο (n)
amhrán

επιθανάτιος /e.pi.θaˈna.ti.os/ (adj)
bás

επιθετικός /e.pi.θe.tiˈkos/ (adj)
amasach
  που έχει σχέση με την επίθεση
aidiachtach
  (γραμματική) που συσχετίζεται με το επίθετο
ionsaitheoir
  (ουσιαστικοποιημένο, αθλητισμός) ο παίκτης μιας ομάδας (ποδοσφαίρου, μπάσκετ κλπ) που παίζει κυρίως στην επίθεση, προσπαθώντας να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα και να βάλει πόντο (γκολ, καλάθι κλπ)

επιθεωρητής /e.pi.θe.o.ɾiˈtis/ (n)
banchigire

επιθυμία /e.pi.θiˈmi.a/ (n)
mian

επιθυμώ (v)
dúil

επικήδειος (n)
adhmholadh

επικίνδυνος /e.piˈcin.ði.nos/ (adj)
dáinséarach

επικαιρότητα /e.pi.ceˈɾo.ti.ta/ (n)
achtáil

επικεντρώνω /e.pi.cenˈdɾo.no/ (v)
comhchruinnigh

επικερδής (adj)
brabúsach

επικεφαλής /e.pi.ce.faˈlis/ (adj)
i gceannas
  (για πρόσωπα) που είναι επί της κεφαλής, που έχει την αρχηγία, που ηγείται

επικεφαλίδα /e.pi.ce.faˈli.ða/ (n)
ceannscríbhinn

επικοινωνώ /e.pi.ci.noˈno/ (v)
Comaoineach a ghlacadh

επικολλώ (v)
paist
  (πληροφορική) βάζω τα δεδομένα που υπάρχουν στο πρόχειρο μέσα στο τρέχον αντικείμενο ή πρόγραμμα

επικονίαση (n)
pailniú

επικονιάζω (v)
pailnigh

επικουρικός (adj)
briathar cúnta

επικουρώ (v)
cabhair

επικράτεια (n)
tiarnas

επικρίνω (v)
aithisigh

επικρατώ /e.pi.kɾaˈto/ (v)
réim

επικριτής (n)
cáinteoir

επικυριαρχία (n)
tiarnas

επικυρώνω (v)
daingnigh

επικόλληση /e.piˈko.li.si/ (n)
paist

επιλέγω /e.piˈle.ɣo/ (v)
roghnaigh

επιληπτικός (n)
titimeach

επιληψία /e.pi.liˈpsi.a/ (n)
breoiteacht mhór

επιλογή /e.pi.loˈʝi/ (n)
rogha
togh
  (βάσεις δεδομένων), (στο σχεσιακό μοντέλο) μοναδιαίος τελεστής (πράξη) της σχεσιακής άλγεβρας, που λαμβάνει σαν τελεστέο μιά σχέση (πίνακα) και δημιουργεί μία νέα σχέση με τις πλειάδες (γραμμές) που ικανοποιούν μια συνθήκη

επιλύω (v)
scaoil

επιμέλεια /e.piˈme.li.a/ (n)
cúraimí
  η φροντίδα και το ενδιαφέρον για κάτι
  (νομικός όρος) η ανάληψη της ευθύνης και η φροντίδα προς κάποιο πρόσωπο που δεν μπορεί να φροντίζει μόνο του τον εαυτό του

επιμελής /e.pi.meˈlis/ (adj)
aireach

επιμελητής (n)
coimeádaí

επιμερίζω (v)
scáineadh

επιμεταλλώνω (v)
plátáil

επιμηκύνω /e.pi.miˈci.no/ (v)
fadaigh

επιμονή /e.pi.moˈni/ (n)
diongbháilteacht

επιμόρφωση /e.piˈmoɾ.fo.si/ (n)
oideachas leantach

επινεφρίδιο (n)
faireog aidréineach

επινεφρίδιος (adj)
aidréineach

επινοητικότητα (n)
abaidheacht

επινοώ (v)
cum

επινόηση (n)
aireag

επιορκώ (v)
bris

επιούσιος /e.piˈu.si.os/ (n)
arán
  τα απαραίτητα για την επιβίωση, τα προς το ζην

επιπάσσω (v)
easraigh

επιπεδομετρικός (adj)
plánaiméadrach

επιπεφυκίτιδα (n)
toinníteas

επιπλέον (adv)
le cois

επιπλέω (v)
flóta

επιπλήττω /e.piˈpli.to/ (v)
achasán

επιπλοκή /e.pi.ploˈci/ (n)
aimpléis

επιπλόο (n)
scairt

επιπολαιότητα /e.pi.po.leˈo.ti.ta/ (n)
aeracht

επιπολασμός (n)
leitheadúlacht

επιρριπτικός (adj)
barrtheilgeach

επιρροή /e.pi.ɾoˈi/ (n)
tionchar

επισήμανση /e.piˈsi.man.si/ (n)
nótáil

επισημαίνω (v)
grád

επισκέπτομαι /e.piˈsce.pto.me/ (v)
ar cuairt

επισκευάζω (v)
cuir caoi ar

επισκευή (n)
cuir caoi ar

επισκεψιμότητα (n)
freastal

επισκιάζω /e.pi.sciˈa.zo/ (v)
sarú

επισκοπή /e.pi.skoˈpi/ (n)
deoise
  (θρησκεία) η περιφέρεια στην οποία ασκεί του δοικητικό και ποιμενικό του έργο ένας επίσκοπος

επισκοπεία (n)
deoise

επισκοπώ (v)
suirbhé

επισκόπηση (n)
foramharc

επισπεύδω /e.piˈspe.vðo/ (v)
éascaigh

επιστάτης /e.piˈsta.tis/ (n)
airíoch
  (επάγγελμα) υπάλληλος που έχει τη γενική ευθύνη για την ευρυθμία σε ένα δημόσιο κτήριο (πχ σχολείο) και κάνει μικροεπισκευές

επιστήθιος /e.piˈsti.θi.os/ (adj)
cara

επιστήμη /e.piˈsti.mi/ (n)
saidheans, eolaíocht

επιστήμη υπολογιστών
eolaíocht ríomhaireachta

επιστήμονας /e.piˈsti.mo.nas/ (n)
eolaí

επιστεγάζω (v)
baithis

επιστημονική φαντασία
ficsean eolaíochta

επιστημονικός /e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
eolaíoch

επιστημονισμός /e.pi.sti.mo.niˈzmos/ (n)
eolaíochas

επιστολή /e.pi.stoˈli/ (n)
litir
  γραπτό μήνυμα που αποστέλλεται μέσω ταχυδρομείου μέσα σε φάκελο

επιστράτευση (n)
earcaíocht

επιστρέφω /e.piˈstɾe.fo/ (v)
fill
  γυρίζω πίσω, έρχομαι πάλι στον τόπο από τον οποίο είχα φύγει κάποτε
  γυρίζω πίσω, δίνω σε κάποιον κάτι που μου είχε δώσει

επιστρατεύω (v)
bain úsáid as

επιστροφή /e.pi.stɾoˈfi/ (n)
fill

επιστόμιο (n)
béalóg

επισυνάπτω /e.pi.siˈna.pto/ (v)
ceangail

επισύναψη (n)
ceangail

επιτάχυνση (n)
luasghéarú

επιτέλους /e.piˈte.lus/
faoi dheireadh
  επιφωνηματική έκφραση, για να δηλωθεί

επιτήδειος /e.piˈti.ði.os/ (adj)
ábalta

επιτίθεμαι (v)
ionsaigh

επιταγή /e.pi.taˈʝi/ (n)
seic

επιτακτικός (adj)
tiarnúil

επιταχύνω /e.pi.taˈçi.no/ (v)
luathaigh

επιτελείο (n)
foireann

επιτηδειότητα (n)
aclaíocht

επιτηδευμένος /e.pi.ti.ðevˈme.nos/
gaisciúil

επιτηρητής /e.pi.ti.ɾiˈtis/ (n)
prócadóir

επιτηρώ /e.pi.tiˈɾo/ (v)
aireachasaigh

επιτιμητικός (adj)
achasánach

επιτιμώ (v)
achasán a thabhairt

επιτολή (n)
cinseal

επιτομή /e.pi.toˈmi/ (n)
gearrinsint

επιτρέπω (v)
ceadaigh

επιτραπέζια έκδοση
foilsitheoireacht deisce

επιτραπέζιος (adj)
bord

επιτρεπτός (adj)
ceadúnas

επιτροπή (n)
coimisiún

επιτροπεία (n)
bardacht

επιτυχής (adj)
áitheasach

επιτυχία /e.pi.tiˈçi.a/ (n)
áitheas

επιτυχών /e.pi.tiˈxon/
áitheasach

επιτόπια (adv)
ar an ásc sin

επιτόπου (adv)
ar an ásc sin
  (τοπικό) στο ίδιο μέρος, στον ίδιο τόπο
  (χρονικό) την ίδια στιγμή, αμέσως

επιφάνεια /e.piˈfa.ni.a/ (n)
dreach

επιφάνεια εργασίας
deasc

επιφέρω (v)
tabhair

επιφανειακός /e.pi.fa.ni.aˈkos/ (adj)
dromchla

επιφορτίζω (v)
costas

επιφυλάσσομαι (v)
cuir in áirithe

επιφυλακή /e.pi.fi.laˈci/ (n)
cathais

επιφυλακτικός (adj)
aireach

επιφυλλίδα /e.pi.fiˈli.ða/ (n)
aiste

επιφύλαξη /e.piˈfi.la.ksi/ (n)
agús

επιφώνημα (n)
intriacht

επιχείρημα /e.piˈçi.ɾi.ma/ (n)
argóint

επιχείρηση /e.piˈçi.ɾi.si/ (n)
oibríocht

επιχειρηματίας /e.pi.çi.ɾi.maˈti.as/ (n)
fear gnó

επιχειρηματικός (adj)
gnó

επιχειρηματολογία /e.pi.çi.ɾi.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
argóinteacht

επιχειρηματολογώ (v)
áitigh

επιχειρησιακός (adj)
borrúlacht

επιχειρώ (v)
ionsaigh

επιχορηγώ /e.pi.xo.ɾiˈɣo/ (v)
urraigh

εποικίζω /e.piˈci.zo/ (v)
daoine

εποικισμός /e.pi.ciˈzmos/ (n)
lonnaíocht
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του εποικίζω

επομένη /e.poˈme.ni/ (n)
lá

επομένως
dá bhrí sin

επονομάζω (v)
forainm

εποπτεία /e.poˈpti.a/ (n)
reachtaireacht

εποπτεύω /e.poˈpte.vo/ (v)
freastail

επουλώνω (v)
cneasaigh

επουράνιος /e.puˈɾa.ni.os/ (adj)
neamhaí

εποχή /e.poˈçi/ (n)
séasúr
  υποδιαίρεση του έτους (για τις εύκρατες περιοχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας)

εποχούμαι (v)
bagair

επτά θανάσιμα αμαρτήματα /eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta/
seacht bpeacaí marfacha

επωάζω (v)
gor

επωδός /e.poˈðos/ (n)
loinneog

επωμίδα /e.poˈmi.ða/ (n)
guailleog

επωμίζομαι (v)
gualainn

επωφελούμαι (v)
brabach

επόμενος /eˈpo.me.nos/
seo chugainn

επόπτης (n)
maor
fear líne
  (αθλητισμός, επάγγελμα) (ποδόσφαιρο) βοηθός διαιτητή που εποπτεύει αν η μπάλα βγήκε έξω από τις πλαϊνές γραμμές του γηπέδου και συνδράμει γενικά το έργο του διαιτητή

επώαση (n)
gor

επώνυμο /eˈpo.ni.mo/ (n)
sloinne

επώνυμος /eˈpo.ni.mos/ (adj)
eapainmneach

ερέθισμα (n)
spreagadh

ερίκι /eˈɾi.ci/ (n)
crann plumaí

εραλδική /e.ɾal.ðiˈci/ (n)
araltas

εραλδικός /e.ɾal.ðiˈci/ /e.ɾal.ðiˈko/ /e.ɾal.ðiˈkos/ (adj)
araltas

ερασιτέχνης /e.ɾa.siˈte.xnis/ (n)
amaitéarach

ερασιτεχνικός /e.ɾa.si.te.xniˈkos/ (adj)
amaitéarach

εργάζομαι /eɾˈɣa.zo.me/ (v)
oibrigh

εργάτης /eɾˈɣa.tis/ (n)
oibrí

εργένης /eɾˈʝe.nis/ (n)
baitsiléir

εργένικος (adj)
singil

εργαλείο /eɾ.ɣaˈli.o/ (n)
uirlis

εργαλειοθήκη (n)
bosca uirlisí

εργασία (n)
jab
  (πληροφορική) process: ο όρος εργασία χρησιμοποιείται μερικές φορές αντί του διεργασία

εργασιακός (adj)
gairme

εργαστήριο /eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o/ (n)
ceardlann

εργαστηριακός (adj)
saotharlann

εργατιά (n)
domhan

εργατικά (n)
obair

εργατική τάξη
lucht oibre

εργοδηγός /eɾ.ɣo.ðiˈɣos/ (n)
maor

εργοδοσία (n)
feidhmeannas

εργοδότης (n)
fostóir

εργολάβος /eɾ.ɣoˈla.vos/ (n)
conraitheoir
  (επάγγελμα) πρόσωπο που συμβάλλεται με τον κύριο του έργου και αναλαμβάνει την εκτέλεση ολόκληρου του έργου ή τμήματός του, ανεξάρτητα από την ιδιότητα με την οποία φέρεται ασφαλισμένος σε ασφαλιστικό οργανισμό.
  στα δημόσια έργα ο ανάδοχος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 3 του ν.1418/84 ([Π.Δ. 305/96]).
  (γλυκό) γλύκισμα με αμύγδαλα
  (παρωχημένο) εραστής

εργονομία /eɾ.ɣo.noˈmi.a/ (n)
eirgeanamaíocht

εργοστάσιο /eɾ.ɣoˈsta.si.o/ (n)
monarcha

εργοστασιάρχης (n)
déantóir

εργοστασιακός /eɾ.ɣo.sta.si.aˈkos/ (adj)
gléasra

εργοτάξιο /eɾ.ɣoˈta.ksi.o/ (n)
bábhún

εργόχειρο /eɾˈɣo.çi.ɾo/ (n)
fuáil

εργώδης /eɾˈɣo.ðis/ (adj)
dáiríre

ερείκη /eˈɾi.ci/ (n)
fraoch

ερείπιο /eˈɾi.pi.o/ (n)
scrios

ερεθίζω /e.ɾeˈθi.zo/ (v)
greannaigh

ερειπωμένος /e.ɾi.poˈme.nos/
díbeartach

ερειπώνω (v)
scrios

ερευνήτρια /e.ɾev.ˈni.tɾi.a/ (n)
taighdeoir

ερευνητής /e.ɾev.ni.ˈtis/ (n)
bleachtaire
  (επάγγελμα) αυτός που διεξάγει έρευνα

ερευνώ /e.ɾevˈno/ (v)
taighde

ερημίτης /e.ɾiˈmi.tis/ (n)
ancaire

ερημιά /e.ɾiˈmɲa/ (n)
fiántas

ερημικός (adj)
tréigthe

εριστικός /e.ɾi.stiˈkos/ (adj)
achrannach

ερμίνα /eɾˈmi.na/ (n)
easóg
  (θηλαστικό ζώο) μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό

ερμαφρόδιτος (adj)
cadar

ερμηνεία /eɾ.miˈni.a/ (n)
míniú

ερμηνευτική (n)
heirméineotaic

ερμητικός /eɾ.mi.tiˈci/ /eɾ.mi.tiˈko/ /eɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
ailceimiceach

ερπετοειδής (adj)
nathairín

ερπετομορφικός (adj)
nathairín

ερπετό /eɾ.pe'to/ (n)
reiptíl

ερπετόμορφος (adj)
nathairín

ερπυστριοφόρο (n)
bolb

ερπύστρια (n)
slí

ερυθρά (n)
bruitíneach dhearg

ερυθραϊκός /e.ɾi.θɾa.iˈkos/ (adj)
Eiritréach

ερυθρελάτη (n)
sprús Lochlannach

ερυθρό αιμοσφαίριο /eɾiˈθɾo emoˈsfeɾio/
cill fola

ερυσίπελας (n)
arasaipil

ερωδιός /e.ɾo.ðiˈos/ (n)
corr

ερωτευμένος /e.ɾo.tevˈme.nos/
i ngrá le

ερωτεύσιμος (adj)
grámhar

ερωτηματικό (n)
comhartha ceiste

ερωτηματοθέτηση (n)
ceistiú

ερωτιδέας /e.ɾo.tiˈðe.as/ (n)
Earós
  (ελληνική μυθολογία) ο αρχαίος θεός Έρωτας στην παιδική του ηλικία

ερωτικός (adj)
anghrách

ερωτισμός (n)
anghrá

ερωτοτροπώ (v)
bí ag súgradh

ερωτύλος (n)
ilchaidreamhach

ερύθημα /eˈɾi.θi.ma/ (n)
ainchríonna

ερώτηση (n)
ceist

εσάρπα /eˈsaɾ.pa/ (n)
seál

εσαεί (adv)
go bráth

εσείς
sibh

εσθονικά (n)
Eastóinis

εσθονικός (adj)
Eastónach

εσκούδο /eˈsku.ðo/ (n)
escudo Portaingéalach

εσοχή (n)
clúid

εσπέρα /eˈspe.ɾa/ (n)
tráthnóna

εσπεράντο /e.speˈɾan.do/ (n)
Esperanto

εσπεριδοειδή /e.spe.ɾi.ðo.iˈði/ (n)
crann citris

εσπευσμένος
araiciseach

εστέτ /eˈstet/ (n)
aeistéitire

εστία /eˈsti.a/ (n)
dórtúr
  κτήριο που στεγάζει ομάδες ανθρώπων (π.χ. φοιτητές) ή σχετικό ίδρυμα
dírigh
  το σημείο ή ο τόπος όπου εμφανίζεται συγκεντρωμένο ένα γεγονός ή μια δραστηριότητα, που μπορεί να εξαπλωθεί και ευρύτερα
  (φυσική) το σημείο όπου εστιάζονται ακτίνες φωτός
sorn
  (τεχνολογία) το τμήμα μιας ηλεκτρικής ή άλλης συσκευής το οποίο θερμαίνεται, συμβάλλοντας στο μαγείρεμα ή άλλη σχετική διαδικασία

εστίαση (n)
dírigh

εστεροποίηση (n)
eistearúchán

εστιάζω /e.stiˈa.zo/ (v)
fócasaigh

εστιακός (adj)
bun-

εστιατόριο (n)
bialann

εσφαλμένος
mícheart

εσχατολογία (n)
eascaiteolaíocht

εσχατολογικός (adj)
eascaiteolaíoch

εσχατόγηρος (n)
aois

εσύ /eˈsi/
tú

εσώρουχο (n)
ball fo-éadaigh

ετήσιος (adj)
bliantúil

εταιρεία /e.teˈɾi.a/ (n)
comhlacht

εταιρικός (adj)
comhlacht

ετερο-
heitri-

ετεροίωση /e.teˈɾi.o.si/ (n)
ablabht

ετεροβαρής /e.te.ɾo.vaˈɾis/ (adj)
aontaobhach

ετεροδοξία (n)
heitreadocsacht

ετεροθαλής (adj)
leasdeartháir

ετεροφυλόφιλος (n)
heitrighnéasach

ετερόκλητος /e.teˈɾo.kli.tos/ (adj)
ilchineálach

ετερόρρυθμος /e.teˈɾo.ɾi.θmos/ (adj)
rithim

ετερότητα (n)
eachtarthacht

ετησίως /e.tiˈsi.os/ (adv)
bliantúil

ετικέτα /e.tiˈce.ta/ (n)
béasaíocht

ετοιμάζω /e.tiˈma.zo/ (v)
deasaigh

ετοιμασία /e.ti.maˈsi.a/ (n)
inleadh

ετοιμοθάνατος (adj)
díbheo

ετοιμότητα /e.tiˈmo.ti.ta/ (n)
innealtacht

ετρουσκικά (n)
Éatrúscach

ετρουσκικός (adj)
Éatrúscach

ετυμηγορία /e.ti.mi.ɣoˈɾi.a/ (n)
breith

ετυμολογία /e.ti.mo.loˈʝi.a/ (n)
sanasaíocht

ευάερος /eˈva.e.ɾos/ (adj)
aerach

ευάλωτος /eˈva.lo.ti/ /eˈva.lo.to/ /eˈva.lo.tos/ (adj)
soghonta

ευάριθμος (adj)
beag

ευέλικτος /eˈve.li.ktow/ (adj)
aclaí

ευέξαπτος (adj)
colgach

ευήθεια (n)
aerthacht

ευαγής (adj)
Críostúil

ευαγγέλιο /e.vaŋˈɟe.li.o/ (n)
soiscéal

ευαισθησία /e.ve.sθiˈsi.a/ (n)
céadfacht
  η ικανότητα κάποιου να αισθάνεται εξωτερικά ερεθίσματα ή επιδράσεις
íogaireacht
  η ικανότητα ενός επιστημονικού οργάνου να καταγράφει με ακρίβεια και διαβάθμιση κάποιους (εξωτερικούς) παράγοντες

ευαλωτότητα (n)
leochaileacht

ευανάγνωστος /e.vaˈna.ɣno.stos/ (adj)
inléite

ευβουλία /e.vuˈli.a/ (n)
abhcóide

ευγένεια /eˈvʝe.ni.a/ (n)
uaisle
  η ιδιότητα του ευγενικού

ευγενής (adj)
uasal

ευγενικός /e.vʝe.niˈkos/ (adj)
béasach

ευγνωμονώ /ev.ɣno.moˈno/ (v)
gabh buíochas (le)

ευγνωμοσύνη /ev.ɣno.moˈsi.ni/ (n)
buíochas

ευγνώμων /evˈɣno.mon/ (adj)
altaitheach

ευγονική /e.vɣo.niˈci/ (n)
eoiginic

ευδαιμονία /e.vðe.moˈni.a/ (n)
sonas
  η έντονη ευτυχία

ευδιάκριτος (adj)
infheicthe

ευδιαθεσία (n)
spéiriúlacht

ευελιξία /e.ve.liˈksi.a/ (n)
aclaíocht

ευερέθιστος (adj)
drisíneach

ευεργέτημα (n)
brabach

ευεργετικός (adj)
brabach

ευεργετώ /e.veɾ.ʝeˈto/ (v)
brabach

ευζωία /ev.zoˈi.a/ (n)
folláine

ευημερία /e.vi.meˈɾi.a/ (n)
rath

ευθανασία /e.fθa.naˈsi.a/ (n)
eotanáis

ευθεία (adv)
díreach
  προχωρώντας σε ευθεία γραμμή, διατηρώντας σταθερή κατεύθυνση χωρίς να στρίψεις καθόλου, ίσια (για κατεύθυνση)

ευθραυστότητα (n)
laige

ευθυγράμμιση (n)
ailíniú

ευθυγραμμίζω (v)
ailínigh

ευθυμία (n)
aer

ευθύγραμμος (adj)
dronlíneach

ευθύνη /eˈfθi.ni/ (n)
freagracht

ευθύνομαι (v)
bí

ευθύς /eˈfθis/ (adj)
frainc

ευκάλυπτος /efˈka.li.ptos/ (n)
eocalaip

ευκίνητος /efˈci.ni.tos/ (adj)
luaineach

ευκαιρία (n)
deis
dála an scéil
  ο κατάλληλος καιρός, η ευνοϊκή συγκυρία, η χρονική στιγμή που προσφέρεται για να γίνει κάτι που πρέπει ή θέλουμε να κάνουμε

ευκαιρώ /ef.ceˈɾo/ (v)
aimsir

ευκατάληπτος (adj)
intuigthe

ευκινησία (n)
aclaíocht

ευκολία /ef.koˈli.a/ (n)
sástacht

ευκολοβάσταγος (adj)
bán-

ευκολονόητος (adj)
tuig

ευκρίνεια /efˈkɾi.ni.a/ (n)
gléine

ευκτήριος (adj)
guí

ευλάβεια /eˈvla.vi.a/ (n)
urraim

ευλαβής /e.vlaˈvis/ (adj)
cráifeach

ευλαβικός (adj)
measúil

ευλογία (n)
beannacht

ευλογιά /e.vloˈʝa/ (n)
bolgach

ευλογοφάνεια (n)
réasún

ευλογώ (v)
beannaigh

ευλυγισία /e.vli.ʝiˈsi.a/ (n)
aclaíocht

ευλύγιστος /eˈvli.ʝi.stos/ (adj)
aclaí

ευμένεια /evˈme.ni.a/ (n)
dea-mhéin

ευμεταβλητότητα (n)
éadroime

ευνή (n)
ceapach

ευνοιοκρατία /e.vni.o.kɾaˈti.a/ (n)
fabhar

ευνούχος /evˈnu.xos/ (n)
coillteán

ευνοώ /ev.noˈo/ (v)
fabhraigh
  δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση και προσοχή σε κάποιον· δείχνω εύνοια· είμαι ευνοϊκός απέναντι σε κάποιον

ευνόητος (adj)
follasach

ευπάθεια (n)
leochaileacht

ευπαθής (adj)
leice

ευπαρουσίαστος (adj)
dathúil

ευπατρίδης /ef.paˈtɾi.ðis/ (n)
paitríoch
  (ιστορία) (αρχαία Αθήνα) άτομο της ανώτερης κοινωνικής τάξης, (κατ’ επέκταση) αριστοκράτης
  (ιστορία) (αρχαία Ρώμη) πατρίκιος
  άτομο αριστοκρατικής καταγωγής, καλλιεργημένο και με ευγενικούς τρόπους

ευπείθεια (n)
admháil

ευπρόσδεκτος (adj)
Fáilte

ευπρόσιτος (adj)
acrach

ευπρόσωπος (adj)
deas

ευρεσιτεχνία (n)
paiteanta

ευρετήριο /e.vɾeˈti.ɾi.o/ (n)
innéacs

ευρηματικότητα (n)
abúlacht

ευρυμαθής (adj)
léannta

ευρωβουλευτής (n)
FPE

ευρωπαϊκός /e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
Eorpa

ευρωπαϊσμός (n)
Eorpachas

ευρωστία (n)
urrúntacht

ευρύς (adj)
fairsing

ευρύχωρος (adj)
spásmhar

ευρώ /eˈvɾo/ (n)
euro

ευρώπιο (n)
eoraipiam

ευσέβεια /efˈse.vi.a/ (n)
crábhadh

ευσεβής /ef.seˈvis/ (adj)
cráifeach

ευσπλαχνία (n)
taise

ευσταθής (adj)
diongbháilte

ευσταχιανός /ef.sta.çi.aˈnos/ (adj)
Eostach

ευσυνείδητα (adv)
aip

ευτροφικός /ef.tɾo.fiˈkos/ (adj)
eotrófach

ευτυχία /e.ftiˈçi.a/ (n)
sonas

ευτυχισμένος
sona

ευτυχώ (v)
sonas

ευτυχώς /e.ftiˈxos/ (adv)
sásta

ευυπόληπτος /e.viˈpo.li.ptos/ (adj)
oiriúnach

ευφάνταστος (adj)
earráideach

ευφραδής (adj)
beoga

ευφυΐα /e.fiˈi.a/ (n)
meabhair

ευφυής /e.fiˈis/ (adj)
éirimiúil

ευφωνικός /e.fo.niˈkos/ (adj)
dea-fhoghrach

ευφώνιο /eˈfo.ni.o/ (n)
eofón

ευχάριστος /eˈfxa.ɾi.stos/ (adj)
aiteasach

ευχέρεια (n)
ábaltacht

ευχή /efˈçi/ (n)
santaigh

ευχαρίστηση /ef.xaˈɾi.sti.si/ (n)
pléisiúr

ευχαριστία /ef.xa.ɾiˈsti.a/ (n)
go raibh maith agaibh

ευχαριστημένος
sásta

ευχαριστιέμαι (v)
bain spórt as

ευχαριστώ /ef.xa.ɾiˈsto/ (v)
go raibh maith agat, go raibh maith agaibh
  δείχνω σε κάποιον ότι τον ευγνωμονώ για κάτι που μου έκανε ή που μου έδωσε
  κάνω κάποιον να νιώσει όμορφα, ικανοποιώ κάποιον

ευψυχία /ef.psiˈçi.a/ (n)
cluimhrigh

ευωδιάζω /e.vo.ðiˈa.zo/ (v)
boladh

ευωδιαστός (adj)
cumhra

ευωχία (n)
cóisir

ευωχούμαι (v)
cóisir

εφάπαξ (n)
aonuaire
  (συνεκδοχικά) χρηματικό ποσό που παίρνει κάποιος από το ασφαλιστικό του ταμείο όταν βγαίνει στη σύνταξη

εφέ /eˈfe/ (n)
airnéis

εφέτης (n)
achomharc

εφήμερος /eˈfi.me.ɾos/ (adj)
breacshaolach

εφαλτήριο (n)
capall

εφαρμογή /e.faɾ.moˈʝi/ (n)
feidhmchlár

εφαρμοστικός (adj)
dlí
  (νεολογισμός) που έχει σχέση με την εφαρμογή, αναφέρεται ή συμβάλλει σ’ αυτή

εφαρμοστός /e.faɾ.moˈstos/ (adj)
clúid

εφαρμόζω /e.faɾˈmo.zo/ (v)
dathúil

εφαρμόσιμος (adj)
sodhéanta

εφεδρεία /e.feˈðɾi.a/ (n)
cuir in áirithe

εφεδρικός (adj)
cuir in áirithe

εφεξής /e.feˈksis/ (adv)
uaidh seo amach
  (χρονικό επίρρημα) από εδώ και πέρα, στο εξής

εφευρέτης (n)
aireagóir

εφευρίσκω /e.feˈvɾi.sko/ (v)
cum

εφευρετικός (adj)
airgtheach

εφευρετικότητα (n)
abaidheacht

εφεύρεση (n)
aireagán

εφηβεία /e.fiˈvi.a/ (n)
ógántacht

εφηβικός (adj)
déagóir

εφημερία (n)
dualgas

εφημερίδα /e.fi.meˈɾi.ða/ (n)
nuachtán, páipéar nuachta

εφημερεύων /e.fi.meˈɾe.von/
ar dualgas

εφιάλτης /e.fiˈal.tis/ (n)
tromluí

εφικτός (adj)
féideartha

εφοδιάζω /e.fo.ðiˈa.zo/ (v)
lón

εφοδιασμός (n)
lón

εφοδιαστική (n)
lóistíocht

εφοδιαστικός (adj)
lóistíochúil

εφορία /e.foˈɾi.a/ (n)
óstán

εφτά /eˈfta/
seacht

εφτάρι (n)
seacht

εφυάλωση (n)
gloiniú

εφυαλώνω (v)
gloinigh

εφόδιο /eˈfo.ði.o/ (n)
lón

εφόρμηση (n)
feag

εφόσον
chomh fada is

εχεμύθεια (n)
rúndacht

εχθρικός /ex.θɾiˈkos/ (adj)
namhaid

εχθροπάθεια (n)
aicis

εχθρός /exˈθɾos/ (n)
namhaid

εχινοκοκκίαση /e.çi.no.koˈci.a.si/ (n)
eicineacocóis

εύγε
hata

εύγευστος (adj)
blasta

εύγλωττος (adj)
fuaimnigh

εύθετος (adj)
am

εύθικτος /ˈe.fθi.ktos/ (adj)
drisíneach

εύκαμπτος (adj)
aclaí

εύκαμπτος δίσκος
liobarnach

εύκολος /ˈef.ko.los/ (adj)
furasta

εύλογος /ˈe.vlo.ɣos/ (adj)
céadfach

εύνοια /ˈev.ni.a/ (n)
fabhar

εύπλαστος /ˈef.pla.sti/ /ˈef.pla.sto/ /ˈef.pla.stos/ (adj)
tláith

εύπορος /ˈef.po.ɾos/ (adj)
brabachúil

εύρος (n)
sorn

εύρωστος (adj)
urrúnta

εύστοχος /ˈef.sto.xos/ (adj)
tráthúil

εύστροφος /ˈef.stɾo.fos/ (adj)
amhainseach

εύσωμος /ˈef.so.mos/ (adj)
leann dubh

εύτολμος (adj)
uchtúil

εύτρωτος (adj)
soghonta

εύφλεκτος /ˈe.fle.ktos/ (adj)
inadhainte

εύφορη ημισέληνος
Corrán Méith

εύφορος /ˈe.fo.ɾos/ (adj)
arúil

εύχομαι (v)
santaigh

εύχρηστος (adj)
cúirialta
  ευχρησιμοποίητος, ευχρησιμοποιούμενος, εύκολος στην χρήση - εφαρμογή

εύχυμος (adj)
planda súmhar

εἰσπρακτορεῖον (n)
feidhmeannas

ζάλη /ˈza.li/ (n)
aerthacht

ζάντα (n)
fonsa

ζάρα (n)
furca
  πτυχή, τσαλάκωμα σε ασιδέρωτο ρούχο

ζάρι /ˈza.ɾi/ (n)
dísle

ζάχαρη /ˈza.xa.ɾi/ (n)
siúcra

ζέβρα /ˈze.vɾa/ (n)
séabra

ζέρσεϊ (n)
geansaí

ζέσταμα (n)
réamhaclaíocht

ζέστη /ˈze.sti/ (n)
teas

ζήλια /ˈzi.ʎa/ (n)
formad

ζήλος /ˈzi.los/ (n)
díograis

ζήτημα /ˈzi.ti.ma/ (n)
deacracht

ζήτω
go maire

ζαβλακωμένος /za.vla.koˈme.nos/
abarach

ζαβολιάρης (adj)
aibéiseach

ζαβός (adj)
áit

ζακέτα /zaˈce.ta/ (n)
cairdeagan

ζαλάδα (n)
meadhrán

ζαλίζομαι (v)
aerthacht

ζαλισμένος /za.liˈzme.nos/
meadhránach

ζαμπόν /zamˈbon/ (n)
bagún

ζαντ (n)
séad

ζαργάνα /zaɾˈɣa.na/ (n)
corr uaine

ζαργκόν (n)
béarlagair

ζαρζαβατικό (n)
glasra

ζαρκάδι /zaɾˈka.ði/ (n)
fia odhar

ζαφείρι (n)
saifír

ζαφειρένιος (adj)
saifír

ζαφορά /za.foˈɾa/ (n)
cróch

ζαχάρωμα /zaˈxa.ɾo.ma/ (n)
siúcra

ζαχαρίνη /za.xaˈɾi.ni/ (n)
milseoir

ζαχαροπλάστης (n)
milsíneoir

ζαχαροπλαστική (n)
milseogra

ζαχαρωτό /za.xa.ɾoˈto/ (n)
milseán

ζαχαρόζη (n)
siúcrós

ζαχαρώνω /za.xaˈɾo.no/ (v)
siúcra
  ρίχνω ζάχαρη σε κάτι ή το ρίχνω μέσα σε διάλυμα ζάχαρης

ζενίθ /zeˈniθ/ (n)
buaic na spéire

ζεσεοσκοπία /ze.se.o.skoˈpi.a/ (n)
eibilleascópacht

ζεστή σοκολάτα /zeˈsti so.koˈla.ta/
seacláid the

ζεσταίνομαι /zeˈste.no.me/ (v)
gnéasach

ζεσταίνω (v)
adhall

ζεστασιά (n)
adhall

ζεστός /zeˈsti/ /zeˈsto/ /zeˈstos/ (adj)
te

ζευγάρι /zeˈvɣa.ɾi/ (n)
cuingir
  συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο
cúpla
  δύο άνθρωποι που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου ή συνδέονται ερωτικά

ζεύγμα (n)
séagma

ζεύγος (n)
beirt

ζεύξη /ˈzef.ksi/ (n)
acomhal
  η ένωση μεταξύ δύο αντικειμένων ή ακόμα και ζώων, π.χ. για το όργωμα
nasc
  (τηλεπικοινωνίες, δίκτυο υπολογιστών) → δείτε συνώνυμο κανάλι

ζεύω (v)
cuingir

ζηλεύω /ziˈle.vo/ (v)
formad
  διακατέχομαι από παροδικά ή μόνιμα συναισθήματα ζήλιας, κτητικότητας απέναντι στον ερωτικό μου σύντροφο

ζηλιάρης /ziˈʎa.ɾis/ (n)
éad a bheith agat/ort

ζηλωτής /zi.loˈtis/ (n)
díograiseoir

ζημιά /ziˈmɲa/ (n)
damáiste
anachain
  (ειδικότερα) το έλλειμμα που παρουσιάζεται σε μία οικονομική οντότητα όταν τα έξοδα είναι περισσότερα από τα έσοδα

ζημιογόνος /zi.mi.oˈɣo.nos/ (adj)
aimhleasach

ζητάω /ziˈta.o/ (v)
ceistigh

ζητητής (n)
sirtheoir

ζητητικός (adj)
fiosrúchán

ζητιάνος /ziˈtça.nos/ (n)
bacach
  αυτός που ζητάει από τους περαστικούς να τον λυπηθούν και να του δώσουν λίγα χρήματα ή άλλη οικονομική βοήθεια

ζητωκραυγάζω /zi.to.kɾaˈvɣa.zo/ (v)
misneach a thabhairt do

ζιγκ ζαγκ /ˈziɡ ˈziɡ/ (n)
fiarlán

ζιγκουράτ /zi.ɡuˈɾat/ (n)
siogúrat

ζιζάνιο (n)
donán

ζιμπελίνα (n)
sáible

ζιρκόνιο /ziɾˈko.ni.o/ (n)
siorcóiniam
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 40 και χημικό σύμβολο το Zr

ζορζέτα (n)
seoirséad

ζορμπάς (n)
ansmachtaigh

ζουζουνιά (n)
anmhailís
  η σκανταλιά

ζουζούνι (n)
feithid

ζουλού (n)
Súlúis

ζουμάρω (v)
pléasc

ζουμί (n)
sú

ζουμερός /zu.meˈɾos/ (adj)
méith

ζουμπάς (n)
brúigh
  εργαλείο για κάρφωμα

ζουρλομανδύας (n)
seaicéad ceangail

ζοφερός /zo.feˈɾos/ (adj)
dorrga

ζοφερότητα (n)
gruaim

ζοχός /zoˈxos/ (n)
bainne muice

ζούγκλα /ˈzuŋ.ɡla/ (n)
dufair

ζυγίζω /ziˈʝi.zo/ (v)
meáigh

ζυγαριά /zi.ɣaɾˈʝa/ (n)
scálaí

ζυγιά (n)
beirt

ζυγοσταθμίζω /zi.ɣo.staˈθmi.zo/ (v)
fuílleach

ζυγός /ziˈɣos/ (adj)
fiú

ζυγός /ziˈɣos/ (n)
cuing

ζυθεστιατόριο (n)
grúdlann

ζυθοζύμη (n)
coipeadh cúir

ζυθοποιείο (n)
grúdlann

ζυθοποιός (n)
bríbhéir

ζυμάρι /ziˈma.ɾi/ (n)
arán

ζυμαρικό (n)
pasta

ζω /ˈzo/ (v)
mair

ζωάκι (n)
déan peataireacht

ζωή /zoˈi/ (n)
saol

ζωγράφος /zoˈɣɾa.fos/ (n)
péintéir

ζωγραφίζω /zo.ɣɾaˈfi.zo/ (v)
péinteáil

ζωγραφιά (n)
pictiúr

ζωγραφική (n)
péintéireacht

ζωδιακός (adj)
comhartha an Stoidiaca

ζωηράδα (n)
abúlacht

ζωηρός /zo.iˈɾos/ (adj)
glé

ζωικός /zo.iˈkos/ (adj)
ainmhí
  που αναφέρεται στα ζώα

ζωμός /zoˈmos/ (n)
anraith

ζωντάνια /zonˈda.ɲa/ (n)
abúlacht

ζωντανός /zon.daˈnos/ (adj)
beo
  που ζει, βρίσκεται στη ζωή, δεν είναι νεκρός

ζωντόβολο (n)
cruimh

ζωογεωγραφία (n)
zóigeografaíocht

ζωοδότης (n)
saol

ζωολογία /zo.o.loˈʝi.a/ (n)
zó-eolaíocht

ζωολογικός κήπος
gairdín ainmhithe

ζωονοσία (n)
zónóis

ζωονόσος (n)
zónóis

ζωοπλαγκτόν /zo.o.plaŋˈkton/ (n)
zóplanctón

ζωροαστρισμός (n)
Sorastrachas

ζωτικότητα (n)
anamúlacht

ζωόφυτο /zoˈo.fi.to/ (n)
zóifít

ζόμπι /ˈzom.bi/ (n)
zombaí

ζόρι /ˈzo.ɾi/ (n)
freang

ζύγι /ˈzi.ʝi/ (n)
meáchan
srian
  ένα από δύο (ή περισσότερα) μικρά νήματα με τα οποία συνδέεται ο σκελετός του χαρταετού με το νήμα από το οποίο εξαρτάται κατά την ανύψωσή του

ζύμη /ˈzi.mi/ (n)
taos

ζύμωση (n)
coipeadh

ζώδιο (n)
comhartha an Stoidiaca

ζώνη /ˈzo.ni/ (n)
crios
  οτιδήποτε μοιάζει με ζώνη ρούχου

ζώνη ασφαλείας
crios sábhála

ζώνη ώρας /ˈzo.ni ˈo.ɾas/
amchrios

ζώο /ˈzo.o/ (n)
ainmhí

η /i/
á

η περιέργεια σκότωσε τη γάτα
fios a mharaigh an cat

ηγέτης /iˈʝe.tis/ (n)
ceann

ηγεμονεύω /i.ʝe.moˈne.vo/ (v)
réim

ηγεμονικός (adj)
anúdarásach

ηγεμονισμός (n)
impiriúlachas

ηγεμόνας /i.ʝeˈmo.nas/ (n)
banríon

ηγετικός (adj)
scaradh

ηγουμένη (n)
ban-ab

ηγουμενία (n)
abacht

ηγουμενείο (n)
prióireacht

ηγούμαι (v)
treoraigh

ηδονή /i.ðoˈni/ (n)
sámhas

ηδονίζομαι /i.ðoˈni.zo.me/ (v)
aer

ηδονισμός (n)
héadónachas

ηθική /i.θiˈci/ (n)
eitic
  (γενικά)
  (φιλοσοφία)

ηθικολογώ (v)
craobhscaoil

ηθικολόγος (n)
eiticí

ηθικό /i.θiˈko/ (n)
meanma

ηθικότητα /i.θiˈko.ti.ta/ (n)
moráltacht

ηθολογία (n)
eiteolaíocht

ηθοποιία /i.θo.pi.ˈi.a/ (n)
aisteoireacht

ηθοποιός /i.θo.pi.ˈos/ (n)
aisteoir

ηλίανθος /iˈli.an.θos/ (n)
lus na gréine

ηλίθιος /iˈli.θi.a/ /iˈli.θi.o/ /iˈli.θi.os/ (adj)
aimhghlic

ηλεκτραγωγός /i.le.ktɾa.ɣoˈɣos/ (adj)
tiománaí

ηλεκτρεγερτικός /i.lek.tɾe.ʝeɾ.tiˈkos/ (adj)
leictreaghluaisneach

ηλεκτρική ενέργεια /i.le.ktɾiˈci eˈneɾ.ʝi.a/
fuinneamh

ηλεκτρική σκούπα
folúsghlantóir

ηλεκτρικό /i.le.ktɾiˈko/
aibhléis

ηλεκτρικό ρεύμα
sruth leictreach

ηλεκτρικό φορτίο
lucht leictreach

ηλεκτρικός /i.le.ktɾiˈkos/ (adj)
leictreach

ηλεκτρισμός /i.lek.tɾiˈzmos/ (n)
aibhléis, leictreachas

ηλεκτρο-
leictri-

ηλεκτροδότηση (n)
aibhléis

ηλεκτροκαρδιογράφημα (n)
leictreacardagram

ηλεκτροκαρδιογράφος (n)
leictreacardagraf

ηλεκτρολογία /i.le.ktɾo.loˈʝi.a/ (n)
innealtóireacht leictreach

ηλεκτρολόγος /i.le.ktɾoˈlo.ɣos/ (n)
leictreoir

ηλεκτρομαγνητικός (adj)
leictreamaighnéadach

ηλεκτρομαγνητισμός (n)
leictreamaighnéadas

ηλεκτρονική (n)
leictreonaic

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο /i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o/
ríomhphost

ηλεκτρονικός υπολογιστής
ríomhaire

ηλεκτροσκόπιο (n)
leictreascóp

ηλεκτροστατικός (adj)
leictreastatach

ηλεκτροσυγκολλητής /i.lek.tɾo.siŋ.go.liˈtis/ (n)
táthaire

ηλεκτροτεχνίτης (n)
leictreoir

ηλεκτροχημικός /i.lek.tɾo.çi.miˈkos/ (adj)
leictriceimiceach

ηλεκτρόνιο /i.leˈktɾo.ni.o/ (n)
leictreon

ηλεκτρόνιο σθένους
fiúsleictreon

ηλεμήνυμα (n)
ríomhphost

ηλιακό ρολόι
clog gréine

ηλιακό σύστημα
grianchóras

ηλικία /i.liˈci.a/ (n)
aois

ηλικιωμένος
cnagaosta

ηλιο- /i.ʎo/
grian

ηλιοθεραπεία /i.ʎo.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
bolg le gréin

ηλιοπληξία (n)
grian

ηλιοστάσιο /i.li.oˈsta.si.o/ (n)
grianstad

ηλιοτροπισμός (n)
héileatrópacht

ηλιοτρόπιο /i.ʎoˈtɾo.pi.o ή i.li.oˈtɾo.pi.o/ (n)
plúr na gréine

ηλιόλουστος /iˈʎo.lu.stos/ (adj)
grianmhar

ημέιλ (n)
ríomhphost

ημέτερος (adj)
ár

ημίμετρο /iˈmi.me.tɾo/ (n)
leath

ημίτονο /iˈmi.to.no/ (n)
síneas

ημίφως (n)
ísligh

ημίχρονο (n)
leath

ημίψηλο (n)
hata ard

ημερήσιος (adj)
laethúil

ημερεύω /i.meˈɾe.vo/ (v)
ceansaigh

ημερολόγιο /i.me.ɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
féilire, dialann

ημερομηνία /i.me.ɾo.miˈni.a/ (n)
dáta

ημι-
heimea-

ημιαγωγός /i.mi.a.ɣoˈɣos/ (n)
leathsheoltóir

ημικρανία (n)
mígréin

ημιπερίοδος (n)
leathstad

ημισέληνος /i.miˈse.li.nos/ (n)
leath gealaí

ημιτελικός (n)
cluiche leathcheannais

ημιώροφος (n)
idirurlár

ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (n)
carbadóir

ηπατικός (adj)
aelus

ηπειρογένεση (n)
eipirigineas

ηπειρωτικός (adj)
mór-roinneach

ηρεμία (n)
calma

ηρεμώ (v)
calma

ηρωίδα (n)
banlaoch

ηρωίνη (n)
héaróin

ηρωισμός (n)
laochas

ησυχάζω (v)
ciúin

ησυχία (n)
tost

ηττώμαι (v)
briseadh

ηφαίστειο /iˈfe.sti.o/ (n)
bolcán
  (γεωλογία) άνοιγμα ή ρωγμή στο φλοιό της Γης ή άλλου πλανήτη, από όπου, συχνά, εκρέουν ή εκρήγνυνται ατμός και ρευστά πετρώματα στην επιφάνεια με την μορφή λάβας
  (συνεκδοχικά) το βουνό ή ο λόφος που σχηματίζεται από στερεοποιημένα υλικά που έχουν αναβλύσει γύρω από το παραπάνω άνοιγμα ή ρήγμα
  (μεταφορικά) τόπος ή κατάσταση με μεγάλες συγκρούσεις και πιέσεις
  (μεταφορικά) άνθρωπος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο και θερμή ερωτική συμπεριφορά

ηφαιστειακός (adj)
bolcánach

ηφαιστειογενής (adj)
bolcánach

ηφαιστειολογία (n)
bolcáneolaíocht

ηφαιστειότητα (n)
bolcánachas

ηφαιστειώδης /i.fe.stiˈo.ðis/ (adj)
bolcánach

ηχήεις (adj)
athshondach

ηχείο /iˈçi.o/ (n)
callaire

ηχηρός (adj)
glórach

ηχητικό κύμα
fuaimthonn

ηχογράφηση (n)
taifeadadh

ηχογραφώ (v)
ceirnín

ηχώ (n)
macalla
  φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο ένας ήχος αντανακλάται σε ένα εμπόδιο που απέχει περισσότερο από 17 μέτρα από την πηγή του και επιστρέφοντας ακούγεται διακριτά και συνήθως με πολλαπλές επαναλήψεις (σε αντίθεση με την αντήχηση η οποία δεν εμφανίζει διακριτές επαναλήψεις)

θάβω (v)
adhlaic
  τοποθετώ έναν νεκρό σε τάφο, ενταφιάζω

θάλαμος /ˈθa.la.mos/ (n)
seomra

θάλασσα /ˈθa.la.sa/ (n)
farraige, muir

θάλλιο (n)
tailliam

θάλπος /ˈθal.pos/ (n)
adhall

θάμβος /ˈθaɱ.vos/ (n)
dallraitheach

θάμνος /ˈθa.mnos/ (n)
tom

θάνατος /ˈθa.na.tos/ (n)
bás, éag

θάρρος /ˈθa.ɾos/ (n)
misneach

θέαινα (n)
bandia

θέατρο /ˈθe.a.tɾo/ (n)
amharclann

θέλγητρο /ˈθel.ʝi.tɾo/ (n)
briocht

θέλημα /ˈθe.li.ma/ (n)
deoin
  η βούληση, ιδιαίτερα όταν έχει να κάνει με το θεό
teachtaireacht
  μικρή εργασία ή αποστολή που εκτελείται για λογαριασμό άλλου

θέληση (n)
deoin

θέλω (v)
iarr

θέμα /ˈθe.ma/ (n)
téama

θέρισμα (n)
buainteoireacht

θέση (n)
feidhmeannas

θέσπισμα (n)
reacht

θέσφατο (n)
acht

θήλυ (n)
baineannach

θήραμα (n)
cluiche

θίασος /ˈθi.a.sos/ (n)
compántas

θίγω /ˈθi.ɣo/ (v)
maslaigh

θίνα (n)
dumhach

θα (n)
chun
  οι υποσχέσεις

θαλάμη (n)
cuasán
  τμήμα της κάννης του όπλου, όπου τοποθετείται το βλήμα

θαλάμι (n)
poll

θαλάσσια αύρα /θaˈla.si.a ˈa.vɾa/
farraige

θαλάσσιο ποδήλατο
bád rotha

θαλάσσιος /θaˈla.si.os/ (adj)
farraige

θαλαμηγός (n)
luamh

θαλαμοειδής (adj)
cuasán

θαλασσογραφία (n)
amharc mara

θαλασσοκαλλιέργεια /θa.la.so.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
muirshaothrú

θαλασσώνω (v)
scinn

θαλπωρή /θal.poˈɾi/ (n)
adhall

θαμπάδα (n)
laige

θαμπός /θamˈbos/ (adj)
neamhbheacht

θαμπώνω /θamˈbo.no/ (v)
ísligh
  (μεταβατικό) κάνω κάτι θαμπό (κυρίως για επιφάνειες διαφανείς ή ανακλαστικές)

θαμώνας (n)
rialta

θανάσιμα (adv)
bás

θανατική ποινή /θa.na.tiˈci piˈni/
pionós báis

θανατολογία (n)
báseolaíocht

θανατώνω (v)
maraigh

θαρραλέος /θa.ɾaˈle.os/ (adj)
uchtúil

θαυμάσιος (adj)
iontach

θαυμασμός /θav.maˈzmos/ (n)
ionadh

θαυμαστικό /θav.ma.stiˈko/ (n)
comhartha uaillbhreasa

θαυματουργός (adj)
míorúilteach

θαύμα (n)
míorúilt

θεά /θeˈa/ (n)
bandia
  θηλυκή θεότητα

θεία /ˈθi.a/ (n)
aintín

θείο (n)
sulfar

θείος /ˈθi.os/ (n)
uncail
  (οικογένεια) ο αδελφός του πατέρα ή της μητέρας
  (οικογένεια) ο εξάδελφος του πατέρα ή της μητέρας
  (οικογένεια) ο αδελφός του παππού ή της γιαγιάς

θεατρικός (adj)
amharclannach

θεατρινίστικος (adj)
amharclannach

θεατός (adj)
feicseanach

θειαμίνη (n)
tiaimín

θειικό οξύ
aigéad sulfarach

θελκτικός /θel.ktiˈkos/ (adj)
atractivo

θεμέλιο /θeˈme.li.o/ (n)
bunsraith

θεματοφυλακή (n)
feidhmeannas

θεμελίωση /θe.meˈli.o.si/ (n)
bunsraith

θεμελιωτής (n)
bunaitheoir

θεμελιώδης μονάδα
bunaonad

θεμελιώνω /θe.me.liˈo.no/ (v)
faisnéis

θεμιστοπόλος (n)
dlí

θεμιτός /θe.miˈti/ /θe.miˈto/ /θe.miˈtos/ (adj)
dleathach

θεογεννήτρια (n)
Máthair Dé

θερίζω (v)
bain

θεραπεύω (v)
cneasaigh

θερινή ώρα /θe.ɾiˈni ˈo.ɾa/
am sanhraidh

θερινό ηλιοστάσιο
grianstad an tsamhraidh

θερινός /θe.ɾiˈnos/ (adj)
samhradh

θερισμός (n)
buainteoireacht

θερμίδα (n)
calra

θερμαίνω (v)
adhall

θερμαστής (n)
fear tine

θερμοβαρική βόμβα /θeɾ.mo.va.ɾiˈci ˈvoɱ.va/
buama

θερμοδυναμική /θeɾ.mo.ði.na.miˈci/ (n)
teirmidinimic

θερμοδυναμικός (adj)
teirmidinimice

θερμοζεύγος /θeɾ.moˈzev.ɣos/ (n)
teirmeachúpla

θερμοκρασία (n)
teocht

θερμοκρασιακή αναστροφή /θeɾ.mo.kɾa.si.aˈci a.na.stɾoˈfi/
ciseal inbhéartaithe

θερμοκρασιακός (adj)
teirmeach

θερμοπίδακας /θeɾ.moˈpi.ða.kas/ (n)
géasar

θερμοπαρακαλώ /θeɾ.mo.pa.ɾa.kaˈlo/ (v)
achair

θερμοπλαστικός (adj)
teirmeaplaisteach

θερμοπληξία (n)
adhall

θερμοσίφωνας /θeɾ.moˈsi.fo.nas/ (n)
téitheoir uisce

θερμοτροπισμός (n)
teirmeatrópacht

θερμοφόρα (n)
buidéal te

θερμό μέτωπο /θeɾˈmo ˈme.to.po/
fronta te

θερμόμετρο /θeɾˈmo.me.tɾo/ (n)
teirmiméadar

θερμός /θeɾˈmos/ (adj)
te

θερμότητα /θeɾˈmo.ti.ta/ (n)
teas

θεσπέσιος /θeˈspe.si.os/ (adj)
breá

θεσπίζω (v)
achtaigh

θετικός (adj)
dearfach
  (για αριθμούς) μεγαλύτερος από το μηδέν (έχει πρόσημο το +)
  (για αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων) που επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας ασθένειας
abairt
  (για επιστήμες) που βασίζεται στην παρατήρηση και το πείραμα και/ή θεμελιώνεται μαθηματικά
bunchéim
  (γραμματική) βαθμός παραθετικών των επιθέτων και επιρρημάτων

θετός /θeˈtos/ (adj)
altramaigh

θεωρία /θe.oˈɾi.a/ (n)
teoiric

θεωρία γράφων
graiftheoiric

θεωρία πιθανοτήτων
teoiric na dóchúlachta

θεωρία πληροφορίας
teoiric eolais

θεωρία συνόλων
tacartheoiric

θεωρία υπερχορδών
teoiric na dteaghrán

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (adj)
teoiriciúil

θεϊκός /θe.iˈkos/ (adj)
diaga

θεόρατος (adj)
anmhór

θεός /θeˈos/ (n)
dia

θεώρημα /θeˈo.ɾi.ma/ (n)
teoirim

θεώρηση (n)
víosa
  επίσημη σφραγίδα ή υπογραφή που τίθεται σε έγγραφο για επικύρωση ή έλεγχο

θηκάρι /θiˈka.ɾi/ (n)
truaill

θηλάζω (v)
cothaigh
  (μεταβατικό) βάζω ένα βρέφος στο στήθος και του δίνω να πιει το μητρικό γάλα

θηλή (n)
dide

θηλασμός (n)
altranas

θηλαστικά
mamach

θηλαστικό (n)
mamach

θηλιά (n)
dol

θηλυκωτήρι (n)
búcla

θηλυκός (adj)
baineann

θηλυκότητα (n)
bandacht

θηρευτής (n)
creachadóir

θηριωδία /θi.ɾi.oˈði.a/ (n)
ainghníomh

θησαυροφυλάκιο (n)
cliabhrach

θησαυροφύλακας /θi.sa.vɾoˈfi.la.kas/ (n)
cisteoir

θησαυρός /θi.saˈvɾos/ (n)
taisce

θητεία /θiˈti.a/ (n)
acaire

θιβετιανά (n)
Tibéadach

θλίβομαι /ˈθli.vo.me/ (v)
brón

θλίβω (v)
cráigh

θλίψη /ˈθli.psi/ (n)
brón

θλιβερός (adj)
brónach

θλιμμένος
brónach

θνησιμότητα (n)
básmhaireacht

θνητός /θniˈtos/ (n)
básmhar

θνητότητα (n)
básmhaireacht

θολοσκεπής /θo.lo.sceˈpis/ (adj)
stuach

θολούρα (n)
laige

θολός /θoˈlos/ (adj)
modartha

θολώνω /θoˈlo.no/ (v)
abarach

θορυβώδης /θo.ɾiˈvo.ðis/ (adj)
callánach

θούλιο (n)
túiliam

θούριος /ˈθu.ɾi.os/ (n)
canadh

θράκα (n)
aibhleog

θρέψη /ˈθɾe.psi/ (n)
oiliúint

θρήνος /ˈθɾi.nos/ (n)
acaoineadh

θρήσκευμα (n)
creideamh

θρίαμβος /ˈθɾi.aɱ.vos/ (n)
caithréim

θρακικά (n)
Tráicis

θρακικός (adj)
Tráicis

θρακιώτικος (adj)
Tráicis

θρανίο (n)
deasc

θρασύς /θɾaˈsis/ (adj)
neamhnáireach

θραύσμα (n)
boim

θραύστης (n)
maidhm

θρεπτικός (adj)
beathúil

θρηνωδία (n)
acaoineadh

θρηνώ /θɾiˈno/ (v)
goil

θρησκεία /θɾiˈsci.a/ (n)
creideamh, reiligiún

θρησκευτικά (n)
creideamh
  το σχολικό μάθημα που αποσκοπεί στην ενημέρωση των μαθητών σχετικά με τις θρησκείες γενικά και ιδιαίτερα τη θρησκεία στην οποία πιστεύουν

θρησκεύομαι (v)
creideamh

θριαμβεύω /θɾi.aɱˈve.vo/ (v)
caithréim

θριαμβολογία (n)
mórtas

θρυλικός /θɾi.liˈci/ /θɾi.liˈko/ /θɾi.liˈkos/ (adj)
finscéalach

θρυμματίζω (v)
busta

θρυμματισμένος
briste

θρόμβος /ˈθɾoɱ.vos/ (n)
teachtán

θρόνος /ˈθɾo.nos/ (n)
cathaoir ríoga

θρύλος /ˈθɾi.los/ (n)
finscéal

θρύμμα (n)
boim

θυελλώδης (adj)
anfach

θυμάμαι (v)
cuimhne a bheith agat ar

θυμάρι /θiˈma.ɾi/ (n)
tím

θυμίζω (v)
cuir i gcuimhne

θυμηδία (n)
áibhéar

θυμιατίζω /θi.mɲaˈti.zo/ (v)
túis
  (θρησκεία) ρίχνω τριγύρω με το θυμιατήρι καπνό θυμιάματος

θυμιατό /θi.mɲaˈto/ (n)
túiseán

θυμικό (n)
téigh i bhfeidhm ar

θυμοειδής (adj)
amhsach

θυμωμένος /θi.moˈme.nos/
cochallach

θυμός /θiˈmos/ (n)
fearg

θυμώνω (v)
cochallach
  (αμετάβατο) κυριεύομαι από θυμό, οργίζομαι
fearg
  (μεταβατικό) προκαλώ σε κάποιον θυμό, οργίζω

θυρανοίξια (n)
oirniú

θυρεοειδής (n)
tíoróideach

θυρεοειδής αδένας
faireog thíoróideach

θυρεός /θi.ɾeˈos/ (n)
armas

θυρωρός (n)
bandoirseoir

θυσία (n)
íobairt

θυσανωτός (adj)
badánach

θυσιάζω /θi.siˈa.zo/ (v)
íobairt

θωπεύω /θoˈpe.vo/ (v)
muirnigh

θωρακικός /θo.ɾa.ciˈkos/ (adj)
tóracsach

θωρακισμένος
armúrtha

θόλωμα (n)
neamhord

θόριο (n)
tóiriam

θόρυβος /ˈθo.ɾi.vos/ (n)
torann

θύελλα /ˈθi.e.la/ (n)
stoirm

θύλακας /ˈθi.la.kas/ (n)
póca
  (ανατομία) κοιλότητα ως θήκη γύρω από διάφορα όργανα του σώματος

θύμηση (n)
cuimhne

θύμος /ˈθi.mos/ (n)
faireog thímis
  (ανατομία) (θύμος αδένας) ενδοκρινής αδένας που υπάρχει στα βρέφη και στους εφήβους και μικραίνει ιδιαίτερα στους ενήλικες και στον οποίο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία έχουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα

θύρα (n)
doras
clébhord
  (υλικό υπολογιστή) ειδική υποδοχή σε υπολογιστικό σύστημα για την εισαγωγή του κατάλληλου καλωδίου που θα επιτρέψει την επικοινωνία με περιφερειακές συσκευές.

θώκος (n)
ollúnacht

θώρακας /ˈθo.ɾa.kas/ (n)
cliabhrach
  (ανατομία) μέρος του σώματος: το ανώτερο μέρος του κορμού σπονδυλωτών ζώων, μεταξύ του λαιμού και της κοιλιάς, που προστατεύεται από τα πλευρά· στη θωρακική κοιλότητα περικλείονται οι πνεύμονες και η καρδιά
lúireach
  (οπλισμός) αμυντικό όπλο που προφύλασσε τον κορμό των πολεμιστών παλιών εποχών

ιέρεια /iˈe.ɾi.a/ (n)
bansagart

ιαβαϊκά (n)
Iáivis

ιαγουάρος (n)
iaguar

ιαματικός (adj)
slánú

ιαπωνικά (n)
Seapáinis

ιαπωνικός (adj)
Seapánach

ιατρείο /i.aˈtɾio/ (n)
clinic

ιατρική (n)
liacht

ιατρογενής (adj)
iatraigineach

ιατροδικαστική (n)
dlí-eolaíocht mhíochaine

ιαχή /i.aˈçi/ (n)
allagar

ιβηρικός /i.vi.ɾiˈkos/ (adj)
Ibéarach

ιβουάρ /i.vuˈaɾ/ (n)
eabhair

ιγκλού (n)
íoglú

ιγνύα /iˈɣni.a/ (n)
aisteoir áibhéileach

ιδέα /iˈðe.a/ (n)
smaoineamh

ιδίωμα /iˈði.o.ma/ (n)
cor cainte
  (γλωσσολογία) γλωσσική ποικιλία μιας διαλέκτου ή μιας γλώσσας που χαρακτηρίζει έναν τόπο ή μια κοινωνική ομάδα, στην οποία οι διαφορές (από τη συνηθισμένη γλώσσα) είναι φανερές, αλλά δεν εμποδίζουν την κατανόηση

ιδίως /iˈði.os/ (adv)
go speisealta

ιδανικό /i.ða.niˈko/ (n)
idéal

ιδανικός /i.ða.niˈkos/ (adj)
idéalach

ιδεαλισμός /i.ðe.a.liˈzmos/ (n)
idéalachas

ιδεαλιστής /i.ðe.a.liˈstis/ (n)
idéalaí

ιδεατός /i.ðe.aˈtos/ (adj)
fíorúil

ιδεοληπτικός /i.ðe.o.li.ptiˈkos/ (n)
dúghafach

ιδεολογία /i.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
idé-eolaíocht

ιδεολογικός /i.ðe.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
idé-eolaíoch

ιδεολόγος /i.ðe.oˈlo.ɣos/ (n)
idé-eolaí

ιδεώδες (n)
idéal

ιδεώδης (adj)
idéal

ιδιαίτερος /iˈði̯e.te.ɾos/ (adj)
ar leith
  που ανήκει σε κάποιον, που είναι δικός του και τον χαρακτηρίζει
  ξεχωριστός

ιδιαίτερος /iˈði̯e.te.ɾos/ (n)
rúnaí
  ο προσωπικός γραμματέας κάποιου, πχ ενός υπουργού

ιδιαιτερότητα /i.ði̯e.teˈɾo.tit.a/ (n)
leithleachas

ιδιοκτήτης (n)
úinéir

ιδιοκτησία /i.ði.o.ktiˈsi.a/ (n)
maoin

ιδιορρυθμία (n)
laige
  η ιδιαιτερότητα ενός ανθρώπου, πράγματος ή κατάστασης που χαρακτηρίζονται ως ιδιόρρυθμα

ιδιοσκεύασμα (n)
inleadh

ιδιοσυστασία /i.ði.o.si.staˈsi.a/ (n)
bunreacht

ιδιοσυστασιακός /i.ði.o.si.sta.si.aˈkos/ (adj)
bunreachtúil

ιδιοτελής (adj)
amhas

ιδιοφυΐα /i.ði.o.fiˈi.a/ (n)
ardéirim

ιδιοφυής /i.ði.o.fiˈis/ (adj)
ardéirim

ιδιοχείρως /i.ði.oˈçi.ɾos/ (adv)
lámh

ιδιωματισμός /i.ði.o.ma.tiˈzmos/ (n)
cor cainte
  (γλωσσολογία) λέξη ή φράση ή άλλο γλωσσικό στοιχείο που απαντά σε ένα τοπικό ή κοινωνικό ιδίωμα ή διάλεκτο και όχι στην κοινή γλώσσα

ιδιωτικός (adj)
príobháideach

ιδιωτικότητα (n)
príobháideachas

ιδιωτισμός /i.ði.o.tiˈzmos/ (n)
cor cainte

ιδιόλεκτος (adj)
canúint aonair

ιδιόρρυθμος /i.ðiˈo.ɾi.θmos/ (adj)
corr

ιδιότητα /i.ðiˈo.ti.ta/ (n)
dílseacht
  χαρακτηριστικό, γνώρισμα μιας κατηγορίας προσώπων ή πραγμάτων ή ενός μεμονωμένου ατόμου και κατάστασης
feidhmeannas
  η κατάσταση του να ανήκει κάποιος σε ένα σύνολο ή να έχει κάποια θέση που να του δίνει υποχρεώσεις ή/και δικαιώματα

ιδιότροπος (adj)
achrannach

ιδιώτης (n)
amadán

ιδού
abhus

ιδρυτής /i.ðɾiˈtis/ (n)
bunaitheoir

ιδρώνω /iˈðɾo.no/ (v)
allasaigh

ιδρώτας /iˈðɾo.tas/ (n)
allas

ιερέας /i.eˈɾe.as/ (n)
sagart

ιεροκήρυκας /i.e.ɾoˈci.ɾi.kas/ (n)
seanmóirí

ιεροσπουδαστής (n)
coláisteánach

ιερωμένος /i.e.ɾoˈme.nos/ (n)
eaglaiseach

ιερό οστό (n)
sacram

ιερόδουλη /i.eˈro.ðu.li/ (n)
abarlach

ιερός /i.eˈɾos/ (adj)
beannaithe

ιερότητα (n)
beannaitheacht

ιζηματαπόθεση (n)
dríodrú

ιζηματογένεση /i.zi.ma.toˈʝe.ne.si/ (n)
dríodrú

ιζηματοποίηση (n)
dríodrú

ιθυφαλλικός (adj)
ardcheannach

ιθύνων /iˈθi.non/
inchinn

ιθύνων νους
inchinn

ιικός (adj)
víreasach

ικανοποίηση /i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
sástacht

ικανοποιημένος
sásta

ικανοποιούμαι (v)
bí

ικανοποιώ /i.ka.no.piˈo/ (v)
le do thoil

ικανός /i.kaˈni/ /i.kaˈno/ /i.kaˈnos/ (adj)
ábalta, in ann

ικανότητα (n)
ábaltacht

ικεσία /i.ceˈsi.a/ (n)
achainí
  η πράξη του ικετεύω, θερμή παράκληση

ικετευτικός (adj)
aisceánach

ικετεύω (v)
achainigh

ικρίωμα (n)
croch

ιλαρά /i.laˈɾa/ (n)
bruitíneach

ιλαρότητα (n)
meidhir

ιλλυρικός (adj)
Eilíriach

ιλυόλιθος (n)
láibchloch

ιλύς /iˈlis/ (n)
draoibeáil

ιμάμης (n)
iomám

ιμάντας /iˈman.das/ (n)
buille

ιματιοθήκη /i.ma.ti.oˈθi.ci/ (n)
vardrús

ιμβερτοποιώ (v)
siúcra

ιμπάλα /imˈpa.la/ (n)
iompála

ιμπεριαλισμός /im.be.ɾi.a.liˈzmos/ (n)
impiriúlachas

ιμπεριαλιστής /im.be.ɾi.a.liˈstis/ (n)
impiriúlaí

ιμπρεσιονισμός /im.pɾe.si̯o.niˈzmos/ (n)
impriseanachas

ιμπρεσιονιστής /im.pɾe.si̯o.niˈstis/ (n)
impriseanaí

ινδικά (n)
Hiondúis

ινδικός (adj)
Indiach

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα
Ind-Eorpach

ινδοευρωπαϊκός /in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
Ind-Eorpach

ινδονησιακός /in.ðo.ni.si.aˈkos/ (adj)
indinéiseach

ινσουλίνη /in.suˈli.ni/ (n)
inslin

ιντερέσο (n)
spéis
  το συμφέρον

ιντερμέδιο /in.teɾˈme.ði.o/ (n)
idirchluiche

ιντερμέτζο /in.teɾˈme.d͡zo/ (n)
idirchluiche

ιξώδες /iˈkso.ðes/ (n)
righneas

ιοβόλος (adj)
aiciseach

ιογενής (adj)
víreasach

ιολογία (n)
víreolaíocht

ιοντισμός (n)
ianú

ιονόσφαιρα (n)
ianaisféar

ιουδαϊσμός /i.u.ða.iˈzmos/ (n)
Giúdachas

ιππέας (n)
marcach

ιππασία /i.paˈsi.a/ (n)
eachaíocht

ιππαστί /i.paˈsti/ (adv)
capall

ιππεύτρια (n)
aguisín

ιππεύω (v)
síob

ιππικό (n)
marcra

ιππικός /i.piˈkos/ (adj)
eachra

ιπποδύναμη /i.poˈði.na.mi/ (n)
each-chumhacht

ιπποκόμος /i.poˈko.mos/ (n)
giolla stábla

ιπποπέδη (n)
cuibhrigh

ιπποπόταμος /i.poˈpo.ta.mos/ (n)
dobhareach

ιπποσύνη /i.poˈsi.ni/ (n)
ridireacht

ιπποτικός /i.po.tiˈkos/ (adj)
ridiriúil

ιππόδρομος (n)
raon rásaí

ιππόκαμπος (n)
capall mara

ιππότης /iˈpo.tis/ (n)
ridire

ιπτάμενος
eitilte

ιπτάμενος δίσκος
sásar eitilte

ιρίδιο /iˈɾi.ði.o/ (n)
iridiam

ιρλανδικά (n)
Gaeilge

ιρλανδικός (adj)
Gael

ισημερία (n)
cónocht

ισημερινός (n)
meánchiorcal, méanchiorcal

ισθμός (n)
cuing

ισλαμικός /i.sla.miˈkos/ (adj)
Ioslamach

ισλαμισμός (n)
Ioslamachas

ισλαμοφάγος (n)
argthóir

ισλαμοφοβία /i.sla.mo.foˈvi.a/ (n)
Ioslamafóibe

ισλανδικά (n)
Íoslainnis

ισοβαρές (n)
iseabar

ισοβαρής /i.so.vaˈɾis/ (adj)
iseabar

ισοβαρής καμπύλη /i.so.vaˈɾis kamˈbi.li/
iseabar

ισοδύναμος /i.soˈði.na.mos/ (adj)
comhionann

ισομέρεια /i.soˈme.ɾi.a/ (n)
isiméireacht

ισομερές /i.so.meˈɾes/ (n)
isiméir

ισομερής /i.so.meˈɾis/ (adj)
isiméireach

ισοπεδώνω /i.so.peˈðo.no/ (v)
céim

ισοπρένιο /i.soˈpɾe.ni.o/ (n)
isipréin

ισορροπία /i.so.ɾoˈpi.a/ (n)
diongbháil

ισορροπώ (v)
fuílleach

ισοσκελίζω (v)
fuílleach

ισοστασία (n)
iseastacht

ισοϋψής (n)
comhrian
  γραμμή τοπογραφικού σχεδίου ή χάρτη που συνδέει σημεία του εδάφους με το ίδιο υψόμετρο

ισούμαι (v)
diongbháil

ισπανικά /i.spa.niˈka/ (n)
Spáinnis

ισπανικός (adj)
Spáinneach

ισραηλινός (adj)
Iosraelach

ιστίο (n)
seol

ιστιδίνη (n)
histidín

ιστιοπλοΐα /i.sti.o.ploˈi.a/ (n)
luamhaireacht

ιστιοπλόος /i.sti.oˈplo.os/ (n)
luamhaire

ιστιοσανίδα (n)
clár toinne

ιστολογία (n)
histeolaíocht

ιστολογώ (v)
blag

ιστολυσία /i.sto.liˈsi.a/ (n)
histealú

ιστολόγιο /i.sto.ˈlo.ɣi.o/ (n)
blag

ιστορία /i.stoˈɾi.a/ (n)
stair, scéal

ιστορικό (n)
stair

ιστορικός (n)
staraí

ιστορώ (v)
inis
  αφηγούμαι, εξιστορώ

ιστοσελίδα /i.sto.seˈli.ða/ (n)
suíomh gréasáin

ιστοχώρος /i.stoˈxo.ɾos/ (n)
suíomh gréasáin

ιστόγραμμα (n)
histeagram
  γραφική παράσταση του περιεχομένου ενός ιστοχώρου

ιστός (n)
fíochán

ιστότοπος (n)
suíomh gréasáin

ισχνότητα (n)
fágáil

ισχυρίζομαι /i.sçiˈɾi.zo.me/ (v)
coinnigh

ισχυροποίηση /i.sçi.ɾoˈpi.i.si/ (n)
athneartú

ισχυρός (adj)
bríomhar

ισχύς /iˈsçis/ (n)
ábaltacht
cumas
  (φυσική, μονάδα μέτρησης) ο ρυθμός (παραγωγής, εκπομπής, μετάδοσης, απορρόφησης, κατανάλωσης) ενέργειας σε συνάρτηση με τον χρόνο

ισχύω (v)
bí

ισόβια (n)
príosúnacht saoil
  η ισόβια κάθειρξη

ισόδομος (adj)
eisléir

ισόθερμος /iˈso.θeɾ.mos/ (adj)
isiteirmeach

ισόμορφος /iˈso.moɾ.fos/ (adj)
iseamorfach

ισόποσος (adj)
luach-chomaoin

ισότητα (n)
comhionannas

ισότιμος /iˈso.ti.mos/ (adj)
luach-chomaoin

ισότοπο /iˈso.to.po/ (n)
iseatóp

ιταλικά (n)
Iodáilis

ιταλικός (adj)
Iodálach

ιτιά /iˈtça/ (n)
sail

ιχθυάλευρο (n)
iasc

ιχθυοπωλείο /i.xθi.o.poˈli.o/ (n)
margadh éisc

ιχθυοπώλης /i.χθi.oˈpo.lis/ (n)
ceannaí éisc

ιχθυοτροφείο (n)
dabhach éisc

ιχνηθέτης (n)
rianaí

ιχνηλάτης (n)
rianaí

ιχνηλασία /i.xni.laˈsi.a/ (n)
rianú

ιχνηλατώ /i.xni.laˈto/ (v)
bain

ιχνογραφία (n)
dearadh

ιόν (n)
ian

ιόνιος /iˈo.ni.os/ (adj)
Iónach

ιός /iˈos/ (n)
víreas

ιός υπολογιστή
víreas ríomhaireachta

ιότροπος (adj)
víreasach

ιώδης /iˈo.ðis/ (adj)
corcairghorm
  που έχει το χρώμα του ίου (δηλ. της βιολέτας)

ιώδιο /iˈo.ði.o/ (n)
iaidín

κ.λπ.
agus

κάβα (n)
siopa
  κατάστημα που πουλάει οινοπνευματώδη ποτά και μερικές φορές άλλα είδη όπως ξηρούς καρπούς κ.λπ.
  (συνεκδοχικά) το στοκ από οινοπνευματώδη ποτά που έχει κάποιος στην κατοχή του

κάβος /ˈka.vos/ (n)
ceann tíre

κάβουρας /ˈka.vu.ɾas/ (n)
portán
  (ζωολογία) καρκινοειδές μαλακόστρακο που ζει στη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Έχει φαρδύ πεπλατυσμένο σώμα με σκληρό περίβλημα και δέκα πόδια, από τα οποία τα δύο εμπρόσθια καταλήγουν σε δαγκάνες. Τα πόδια βρίσκονται γύρω από το σώμα, με αποτέλεσμα να κινείται μόνο πλάγια. Αλιεύεται για τη νόστιμη σάρκα του
  (ναυτικός όρος) ειδικό άγκιστρο ασφάλισης (έχμασης) της καδένας της άγκυρας, φέρεται μόνιμα στο κατάστρωμα στην πλώρη των πλοίων

κάγκελο (n)
ráille
fan
  μεταλλική συνήθως κατασκευή από παράλληλες κατακόρυφες ράβδους που ενώνονται σε δύο ή περισσότερα σημεία από οριζόντιες δοκούς και χρησιμοποιείται στην περίφραξη χώρων ή μπαλκονιών

κάδμιο (n)
caidmiam

κάδος (n)
báisteach

κάδρο (n)
cuir i bhfráma

κάθαρμα /ˈka.θaɾ.ma/ (n)
alfraits

κάθαρση /ˈka.θaɾ.si/ (n)
glantach

κάθε
gach

κάθειρξη /ˈka.θiɾ.ksi/ (n)
braighdeanas

κάθομαι /ˈka.θo.me/ (v)
suigh

κάθυγρος (adj)
fliuch

κάκτος /ˈka.ktos/ (n)
cachtas

κάλαθος αχρήστων
ciseán páipéir

κάλεσμα /ˈka.le.zma/ (n)
glaoch

κάλιο /ˈka.li.o/ (n)
potaisiam

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει /ˈka.ʎo ˈpen.de ce sto ˈçe.ɾi paˈɾa ˈðe.ka ce kaɾˈte.ɾi/
is fearr breac sa láimh ná bradán sa linn

κάλλιστα /ˈka.li.sta/ (adv)
breá

κάλλος /ˈka.los/ (n)
ainnir

κάλμα
calma

κάλος /ˈka.los/ (n)
fadharcán

κάλπη /ˈkal.pi/ (n)
dí-adharc

κάλτσα /ˈkal.t͡sa/ (n)
stoca

κάλυκας /ˈka.li.kas/ (n)
cocán
  (βοτανική) το μέρος του άνθους που αποτελείται από τα σέπαλα και προστατεύει το άνθος

κάλυμμα /ˈka.li.ma/ (n)
araoid

κάλυψη (n)
araoid

κάλως (n)
cábla

κάμαρα /ˈka.ma.ɾa/ (n)
cuasán

κάματος (n)
gíotáil

κάμερα /ˈka.me.ɾa/ (n)
ceamara
  μηχανική συσκευή λήψης και εγγραφής κινούμενων εικόνων κινηματογράφου

κάμπια /ˈkam.bʝa/ (n)
bolb

κάμπιγκ /ˈkam.piŋ(ɡ)/ (n)
láthair champála

κάμπος /ˈkam.bos/ (n)
má

κάμποσος /ˈkam.bo.sos/
dóthain

κάμψη (n)
caidéal

κάμωμα /ˈka.mo.ma/ (n)
iompar

κάνιστρο /ˈka.ni.stɾo/ (n)
cis
  αβαθής και ευρύς κάλαθος πλεκτός από λυγαριά ή καλάμι κοινώς πανέρι

κάνναβη (n)
cannabas

κάννη /ˈka.ni/ (n)
bairille

κάντζι (n)
Ceansaí

κάνω /ˈka.no/ (v)
déan

κάνω την πάπια (n)
ainbhios

κάπα (n)
clóca

κάπαρη /ˈka.pa.ɾi/ (n)
capras

κάπηλος (n)
ceannaí

κάπνισμα /ˈka.pni.zma/ (n)
caitheamh tobac

κάποιος
éigin

κάποτε /ˈka.po.te/ (adv)
fadó
am éigin
  κάποια στιγμή, κάποια χρονική περίοδο (στο παρελθόν ή στο μέλλον)
amanna
  κάποιες φορές

κάππαρη (n)
capras

κάπως (adv)
ar chuma éigin

κάρα /ˈka.ɾa/ (n)
blaosc

κάρβουνο /ˈkaɾ.vu.no/ (n)
gual
  (γεωλογία) υλικό από άνθρακα, το οποίο παράγεται με αργή και ατελή καύση οργανικών ουσιών (κυρίως το ξύλο) και χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη

κάργια /ˈkaɾ.ʝa/ (n)
cág
  (πτηνό) πουλί με μαύρο φτέρωμα (Corvus monedula)

κάρδαμο (n)
cardamam
  (μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού από το φυτό Elettaria cardamomum

κάρι (n)
cíor

κάρτα (n)
cárta

κάρτερ (n)
cásáil

κάρυο (n)
adhmad gallchnó

κάρφωμα (n)
graíre
  το μπήξιμο αιχμηρού αντικειμένου σε άλλο αντικείμενο

κάρωση (n)
codlatacht

κάσα (n)
corcán
  (χαρτοπαίγνιο) τα χρήματα με τα οποία συμμετέχει ο παίκτης στο παιχνίδι

κάσια (n)
pacáil

κάσκα (n)
cafarr

κάστανο /ˈka.sta.no/ (n)
castán

κάστινγκ /ˈka.stiŋg/ (n)
teilgeoireacht

κάστορας /ˈka.sto.ras/ (n)
béabhar

κάστρο /ˈka.stɾo/ (n)
caisleán

κάτι /ˈka.ti/ (n)
rud éigin

κάτοικος /ˈka.ti.kos/ (n)
áitreabhach

κάτοπτρο /ˈka.to.ptɾo/ (n)
scáthán

κάτοχος (n)
úinéir

κάτω /ˈka.to/
faoi

κάτω σαξονικά (n)
Gearmáinis Íochtarach

κάτω σορβικά (n)
Soirbis Íochtarach

κάψιμο /ˈka.psi.mo/ (n)
dóigh

κέδρος /ˈce.ðɾos/ (n)
céadar

κέικ (n)
císte

κέιτερινγκ (n)
lónadóireacht

κέλυφος (n)
sceall

κέντημα /ˈcen.di.ma/ (n)
bróidnéireacht
  η ενέργεια του κεντάω (σε ύφασμα)

κέντρισμα (n)
bior

κέντρο /ˈcen.dɾo/ (n)
ionad

κέρασμα /ˈce.ɾa.zma/ (n)
cóireáil

κέρατο /ˈce.ɾa.to/ (n)
adharc

κέρδος /ˈceɾ.ðos/ (n)
brabach

κέρινος (adj)
céir

κέρλινγκ (n)
curláil

κέρμα /ˈceɾ.ma/ (n)
bonn
  (νόμισμα) μεταλλικό νόμισμα (συνήθως μικρής αξίας)

κέτσαπ /ˈce.t͡sap/ /ˈce.t͡ʃap/ (n)
citseap

κέτσουα (n)
Ceatsuais

κέφαλος (n)
lannach

κέφι /ˈce.fi/ (n)
aiteas

κήλη /ˈci.li/ (n)
heirne

κήπος /ˈci.pos/ (n)
gairdín

κήρυγμα /ˈci.ɾiɣ.ma/ (n)
seanmóir

κήρυκας /ˈci.ɾi.kas/ (n)
aralt

κίνδυνος /ˈcin.ði.nos/ (n)
contúirt

κίνηση /ˈci.ni.si/ (n)
trácht

κίνητρο /ˈci.ni.tɾo/ (n)
siocair
spreagadh
  κάτι που δημιουργεί θετικό κλίμα ή παρέχει σε κάποιον θετικούς λόγους, για να κάνει μια ορισμένη ενέργεια

κίονας /ˈci.o.nas/ (n)
colún

κίρρωση (n)
chiorróis

κίσσα /ˈki.sa/ (n)
scréachóg

κίστη (n)
pacáil

κίτρινο /ˈci.tɾi.no/ (n)
buí

κίτρινος /ˈci.tɾi.nos/ (adj)
buí

κίτρο /ˈci.tɾo/ (n)
ciotrón

κίχλη (n)
salachar béil

καίσαρας (n)
Caesar

καίσιο (n)
caeisiam

καίτοι /ˈce.ti/
agus

καίω (v)
dóigh

καβάλος (n)
gabhal

καβαλάρης (n)
aguisín

καβαλέτο (n)
binse sábhadóireachta
  ξύλινη ή σιδερένια κατασκευή με τέσσερα πόδια τοποθετημένα ανά δύο που χρησιμοποιεί ένας τεχνίτης ως προσωρινή υπερυψωμένη βάση ενός αντικειμένου

καβαλίνα /ka.vaˈli.na/ (n)
aoileach

καβαλιέρος /ka.vaˈʎe.ɾos/ (n)
páirtnéir

καβαλώ (v)
síob

καβγάς /kaˈvɣas/ (n)
bruíon

καβγαδάκι /ka.vɣaˈða.ci/ (n)
argóinteacht

καβγαδίζω /ka.vɣaˈði.zo/ (v)
bruíon

καβγατζής /ka.vɣaˈd͡zis/ (n)
achrannach

καβουρντίζω /ka.vuɾˈdi.zo/ (v)
rósta

καγιάκ (n)
cadhc

καγκελάριος /kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os/ (n)
seansailéir
  τίτλος που συνοδεύει διάφορα αξιώματα, όπως του αρχηγού της κυβέρνησης (πρωθυπουργού στη Γερμανία και την Αυστρία ή του υπουργού Χρηματοοικονομικών στο Ηνωμένο Βασίλειο

καγκελαρία /kaŋ.ɟe.laˈɾi.a/ (n)
seansailéireacht

καγκουρό /kaŋ.ɡuˈɾo/ (n)
cangarú

καδράρω (v)
cuir i bhfráma

καδρόνι (n)
rachta

καζάνι (n)
coire

καημένος /kai̯ˈme.nos/
bocht
  χαρακτηρισμός που δηλώνει οίκτο
  (λαϊκότροπο) καμένος

καημός /kai̯ˈmos/ (n)
croíbhriseadh

καθάρσιο (n)
purgóid

καθένας /kaˈθe.nas/
gach
  κάθε πρόσωπο (ζώο, πράγμα κ.λπ.) ξεχωριστά
gach aon duine
  οποιοσδήποτε, όλοι

καθήκον /kaˈθi.kon/ (n)
dualgas

καθήλωση (n)
coisc

καθίζηση (n)
maidhm thalún
  (γεωλογία) βύθιση τμήματος της επιφάνειας του εδάφους, που είναι αποτέλεσμα της κατακόρυφης μετακίνησης των μαζών του

καθίζω (v)
síothlaigh
  (ναυτικός όρος) οδηγώ πλεούμενο να ακουμπήσει στον πυθμένα

καθαγιασμένος
beannaithe

καθαιρώ /ka.θeˈɾo/ (v)
(Ceannaire) do briseadh amach

καθαρίζομαι (v)
bí

καθαρίζω (v)
glan
deireadh
  (μεταφορικά) σκοτώνω κάποιον

καθαρίστρια (n)
bean

καθαριστήριο (n)
níolann

καθαριστής /ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
duine

καθαρτικό /ka.θaɾ.tiˈko/ (n)
purgóid

καθαρός /ka.θaˈɾos/ (adj)
glan

καθαυτό /ka.θaˈfto/ (adv)
labhair

καθεδρικός /ka.θe.ðɾiˈkos/ (adj)
Teampall Mór

καθελκύω /ka.θelˈci.o/ (v)
lainse

καθεστώς /ka.θeˈstos/ (n)
bunaíocht

καθετήρας (n)
cataitéar

καθετί
gach rud

καθηγήτρια (n)
ollamh

καθηγεσία (n)
ollúnacht

καθηγητής /ka.θi.ʝiˈtis/ (n)
ollamh
  ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, ιδιαίτερα αυτός με βαθμίδα ανώτερη του λέκτορα (επίκουρος, αναπληρωτής, ομότιμος κ.λπ.)
  τίτλος γιατρών που απορρέει από την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα, αποδίδεται όμως και σε διευθυντές κλινικών που μπορεί να μην έχουν πανεπιστημιακή θέση

καθηλωμένος
ag triall ar

καθηλώνω (v)
coinnigh

καθημαγμένος
corcraigh
  καταματωμένος, γεμάτος αίματα

καθημερινά /ka.θi.me.ɾiˈna/ (adv)
páipéar laethúil

καθημερινή (n)
lá den tseachtain

καθημερινός /ka.θi.me.ɾiˈnos/ (adj)
gnáth-

καθησυχαστικά (adv)
abairt

καθιέρωση (n)
uchd-mhacachd

καθιερωμένος
caighdeánach

καθιερώνω (v)
cuir ar bun

καθιζάνω (v)
comhdhlúthaigh
  (γεωλογία) υφίσταμαι καθίζηση (για έδαφος)
imtharraing
  (χημεία) κατακάθομαι ως ίζημα, κατεβαίνω ως ίζημα ως τον πυθμένα (για ουσία διαλυμένη σε υγρό)

καθιστάμενος
feiliúnach

καθιστικός /ka.θi.stiˈkos/ (adj)
neamhaistreach

καθιστώ (v)
leáigh

καθοίκι /kaˈθi.ci/ (n)
tabhartha
  (υβριστικό) άνθρωπος κακόβουλος και δόλιος, χωρίς αρχές

καθοδήγηση /ka.θoˈði.ʝi.si/ (n)
díriú

καθοδηγώ (v)
treoraigh

καθολικισμός /ka.θo.li.ciˈzmos/ (n)
Caitliceachas

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (adj)
Caitliceach
  (εκκλησιαστικός όρος) σχετικός με τον καθολικισμό
domhanda
  (πληροφορική) → δείτε τον όρο καθολική μεταβλητή

καθομιλουμένη (n)
dúchasach

καθορίζω (v)
sonraigh

καθορισμός (n)
cinntiúchán

καθοριστικός (adj)
cinniúnach

καθρέφτης /kaˈθɾe.ftis/ (n)
scathán

καθρέφτισμα (n)
athmhachnamh

καθρεφτίζω (v)
scáthán

καθυποτάσσω /ka.θi.poˈta.so/ (v)
ceansaigh

καθυστέρηση (n)
faillí

καθυστερημένος
mallintinneach
  που έρχεται ή γίνεται μετά από την καθορισμένη χρονική στιγμή

καθυστερώ /ka.θi.steˈɾo/ (v)
faillí

καθωσπρέπει /ka.θosˈpɾe.pi/ (adv)
feiliúnach

καθόλου /kaˈθo.lu/ (adv)
ar bith

καθόσον /kaˈθo.son/
chomh

καθώς /kaˈθos/
agus
  (εισάγει χρονικές προτάσεις που δηλώνουν το ταυτόχρονο) κατά τη διάρκεια, ενώ, όταν
arae
  (εισάγει αιτιολογικές προτάσεις) επειδή

και /ce/ /ˈce/
agus

και ούτω καθεξής (adv)
agus mar sin de

καινοτομία /ce.no.toˈmi.a/ (n)
nuáil

καινοτομώ /ce.no.toˈmo/ (v)
iomairí nua a threabhadh

καινούριος /ceˈnuɾ.ʝos/ (adj)
nua

καιρικός (adj)
aimsir

καιροσκόπος /ce.ɾoˈsko.pos/ (n)
brabúsaí

καιρός /ceˈɾos/ (n)
aimsir
  (μετεωρολογία) οι επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες που αναφέρονται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας, όπως περιγράφεται με τις βραχυπρόθεσμες εναλλαγές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της φωτεινότητας, της συννεφιάς, της έντασης των ανέμων, της ορατότητας κ.λπ.

καισαρική τομή
gearradh Caesarach

κακά (n)
cac

κακάδι /kaˈka.ði/ (n)
gearbach

κακάο /kaˈka.o/ (n)
cócó

κακαόδεντρο /ka.kaˈo.ðen.dɾo/ (n)
crann cócó

κακεντρεχής (adj)
aiciseach

κακοήθης /ka.koˈi.θis/ (adj)
ainciseach

κακολογώ /ka.ko.loˈɣo/ (v)
scéalaíocht

κακομαθαίνω (v)
loit

κακομεταχειρίζομαι (v)
maslaigh

κακομοίρης /ka.koˈmi.ɾis/ (adj)
bocht

κακοποίηση (n)
maslaigh

κακοποιός (adj)
anchroíoch

κακοποιός (n)
coirpeach

κακοπρόσωπος (adj)
gránna

κακορίζικος (adj)
acaointeach

κακοταίριασμα (n)
aimhriar

κακοτεχνία /ka.ko.teˈxni.a/ (n)
abach a dhéanamh ar

κακουργώ /ka.kuɾˈɣo/ (v)
amhas

κακουχία (n)
anró

κακοφαίνεται (v)
dona

κακοχρονίζω /ka.ko.xɾoˈni.zo/ (v)
eascaine

κακοψημένος /ka.κo.psiˈme.nos/
cócaire

κακούλης (adj)
suarachán

κακούργος /kaˈkuɾ.ɣos/ (n)
bithiúnach

κακόβουλος /kaˈko.vu.los/ (adj)
ainbhéasach

κακόμοιρος /kaˈko.mi.ɾos/ (adj)
acaointeach

κακός /kaˈkos/ (adj)
droch-

κακότροπος (adj)
agóideach

κακότυχος (adj)
aimseach

κακόψυχος /kaˈko.psi.xos/ (adj)
ainbhéasach

καλά /kaˈla/ (adv)
calma

καλά Χριστούγεννα /kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na/
Nollaig Shona

καλάθι /kaˈla.θi/ (n)
cis

καλάι (n)
sádráil

καλάμι /kaˈla.mi/ (n)
biorrach
  (φυτό) πολυετές υδροχαρές φυτό με ευλύγιστο κούφιο ξυλώδη βλαστό που φτάνει σε μεγάλο ύψος
slat iascaigh
  μακρύ και λεπτό κυλινδρικό σύνεργο του ψαρέματος, από την άκρη του οποίου κρέμεται μια πετονιά
lorga
  (ανατομία, λαϊκότροπο) το μπροστινό μέρος του οστού της κνήμης

καλές τέχνες
ealaíona uaisle

καλή χρονιά /kaˈli xɾoˈɲa/
athbhliain faoi mhaise

καλαίσθητος /kaˈle.sθi.tos/ (adj)
galánta

καλαθοποιός /ka.la.θo.pi.ˈos/ (n)
caoladóir

καλαμάκι /ka.laˈma.ci/ (n)
coinlín
  (συνήθως πλαστικός) σωλήνας που χρησιμοποιείται για να ρουφήξουμε υγρό σε μικρές ποσότητες

καλαμάρι /ka.laˈma.ɾi/ (n)
máthair shúigh
  (μαλάκιο) Κεφαλόποδο μαλάκιο με μακρόστενο σώμα, τριγωνικά πτερύγια στην κάτω πλευρά του και δέκα πλοκάμια στο κεφάλι εκ των οποίων τα δύο είναι μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα

καλαμαράκι /ka.la.maˈɾa.ci/ (n)
máthair shúigh

καλαμιά /ka.laˈmɲa/ (n)
biorrach
  (φυτό) κοινή ονομασία για πολλά πολυετή υδροχαρή φυτά
  (γενικότερα) το στέλεχος των αγρωστωδών φυτών

καλαμπόκι /ka.lamˈbo.ci/ (n)
arbhar Indiach

καλαμπόρτζος (adj)
dochtúir bréige

καλαντάρι (n)
féilire

καλαπόδι /ka.laˈpo.ði/ (n)
ceap

καλαφάτης /ka.laˈfa.tis/ (n)
calcaire

καλαφατίζω (v)
calc

καλαφατιστήρι (n)
calcaire

καλημέρα /ka.liˈme.ɾa/ (n)
maidín mhaith

καλημερίζω /ka.li.meˈɾi.zo/ (v)
abair

καλημερούδια /ka.li.meˈɾu.ðʝa/ (n)
maidin

καληνυχτίζω (v)
abair

καληνύχτα /ka.liˈni.xta/ (n)
oíche mhaith

καλησπέρα /ka.liˈspe.ɾa/ (n)
tráthnóna maith agat

καλικάντζαρος /ka.liˈkan.d͡za.ɾos/ (n)
púca

καλιφόρνιο /ka.liˈfoɾ.ni.o/ (n)
calafoirniam

καλκάνι /kalˈka.ni/ (n)
turbard
  είδος ψαριού (Scophthalmus maximus (Χρειάζεται τεκμηρίωση…)) με πεπλατυσμένο ρομβοειδές σώμα και τριγωνικά πτερύγια

καλλίγραμμος (adj)
corp

καλλίνικος /kaˈli.ni.kos/ (adj)
áitheasach

καλλίφωνος (adj)
duanach

καλλιέργεια /ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
saothrú
cultúr
  (κατ’ επέκταση) η δημιουργία συνθηκών, η λήψη των κατάλληλων μέτρων για την ανάπτυξη κάποιου πράγματος

καλλιγράφος /ka.liˈγɾa.fos/ (n)
callagrafaí

καλλιγραφία (n)
callagrafaíocht

καλλιεργήσιμος (adj)
arúil

καλλιεργητής /ka.li.eɾ.ʝiˈtis/ (n)
feirmeoir

καλλιεργώ /ka.li.eɾˈɣo/ (v)
rómhair

καλλιτέχνης /ka.liˈte.xnis/ (n)
ceardaí

καλλιτέχνιδα (n)
ealaíontóir

καλλωπίζομαι
bí

καλλωπίζω /ka.loˈpi.zo/ (v)
barr maise a chur ar

καλλωπιστικός (adj)
gréagáin

καλμάρω (v)
calma

καλντέρα /kalˈde.ɾa/ (n)
caildéara

καλντερίμι /kal.deˈɾi.mi/ (n)
iompróir drugaí

καλοβλέπω (v)
breá

καλογερική (n)
beatha

καλογραμμένος /ka.lo.ɣɾaˈme.nos/
scríofa

καλοδιάθετος (adj)
breá

καλοδιαβασμένος
léannta

καλοκαίρι /ka.loˈce.ɾi/ (n)
samhradh

καλοκαιριάζει /ka.lo.ceɾˈʝa.zi/ (v)
samhradh

καλοκαιρινός /ka.lo.ce.ɾiˈnos/ (adj)
samhradh

καλοκαρδίζω (v)
aer

καλομαθαίνω (v)
déan peataireacht

καλοντυμένος
breá

καλοξυρισμένος
fionnuar

καλοπέραση /ka.loˈpe.ɾa.si/ (n)
aimsir

καλοπέφτω (v)
breá
  (οικείο, λαϊκότροπο) έχω καλή μεταχείριση, πέφτω σε καλά χέρια

καλοπαντρεύομαι (v)
breá

καλοπερνάω /ka.lo.peɾˈna.o/ (v)
aimsir

καλοπιάνω /ka.loˈpça.no/ (v)
bladair

καλορίζικος /ka.loˈɾi.zi.kos/ (adj)
méanar

καλοσυνάτος /ka.lo.siˈna.ti/ /ka.lo.siˈna.to/ /ka.lo.siˈna.tos/ (adj)
Críostúil

καλοσύνη /ka.lɔˈsi.ni/ (n)
maitheas
  η ιδιότητα του καλού, εκείνου που επιθυμεί την ειρήνη και την ευτυχία των συνανθρώπων του
  πράξη ή λόγος που φανερώνει αγαθή πρόθεση
  καλός καιρός

καλοταΐζω (v)
déan anspás

καλουπώνω (v)
múnla

καλοψημένος
cócaire

καλούμαι (v)
bí

καλούμπα (n)
sreang

καλούπι /kaˈlu.pi/ (n)
múnla

καλούπωμα /kaˈlu.po.ma/ (n)
múnla

καλτσοδέτα /kal.t͡soˈðe.ta/ (n)
glúin-chrios

καλτσόν (n)
riteoga

καλυτερεύω (v)
cuir feabhas ar

καλωδιακός /ka.lo.ði.aˈkos/ (adj)
cábla

καλωσορίζω (v)
Dé bhur mbeatha

καλωσορίσατε /ka.lo.soˈɾi.sa.te/
Dé bhur mbeatha
  καλώς ήρθατε! (για πολλά πρόσωπα, ή πληθυντικός ευγενείας για ένα πρόσωπο)

καλωσόρισμα (n)
Dé bhur mbeatha

καλό (n)
breá

καλό δρόμο
go n-éirí an bóthar leat

καλό ταξίδι
go n-éirí an bóthar leat, go n-éirí an bóthar libh

καλόγερος /kaˈlo.ʝe.ɾos/ (n)
manach
  (θρησκεία) μοναχός
meantán mór
  (κατ’ επέκταση) άνθρωπος που ζει απομονωμένος σαν μοναχός
  (πτηνό) είδος πουλιού (Parus Major)
neascóid
  εξόγκωμα του δέρματος γεμάτο πύον, επιστημονικά δοθιήνας

καλός /kaˈlos/ (adj)
maith

καλότροπος (adj)
lách

καλύβα /kaˈli.va/ (n)
both

καλύπτρα /kaˈlip.tɾa/ (n)
araoid

καλύπτω (v)
araoid

καλύτερα /kaˈli.te.ɾa/ (adv)
níos fearr

καλύτερος /kaˈli.te.ɾos/ (adj)
níos fearr

καλώ /kaˈlo/ (v)
glaoigh

καλώδιο /kaˈlo.ði.o/ (n)
cábla

καλώς /kaˈlos/ (adv)
ar fónamh

καμήλα (n)
camall

καμίνι /kaˈmi.ni/ (n)
foirnéis

καμακώνω (v)
ga

καμαρίνι /ka.maˈɾi.ni/ (n)
cubhachail

καμαριέρα /ka.maɾˈʝe.ɾa/ (n)
cailín aimsire

καμαρωτός /ka.ma.ɾoˈtos/ (adj)
bródúil

καμαρότος /ka.maˈɾo.tos/ (n)
garsún

καμαρώνω /ka.maˈɾo.no/ (v)
anumhlaíocht

καμβάς (n)
anairt

καμηλιέρης /ka.miˈʎe.ɾis/ (n)
maide mór

καμηλοπάρδαλη /ka.mi.loˈpaɾ.ða.li/ (n)
sioráf
  (θηλαστικό ζώο) μηρυκαστικό θηλαστικό ζώο της Αφρικής. Είναι το ψηλότερο ζώο της γης με ύψος που φτάνει (στα ενήλικα άτομα) τα 5,5 μέτρα. Το σώμα της καλύπτεται από παχύ ωχροκίτρινο δέρμα και φέρει καφετιές κηλίδες. Το κεφάλι της είναι μικροσκοπικό σε σχέση με το μακρύ λαιμό της και καταλήγει σε δύο μικρά χόνδρινα κέρατα, που καλύπτονται από δέρμα

καμινάδα /ka.miˈna.ða/ (n)
múchán

καμινέτο /ka.miˈne.to/ (n)
séidlampa

καμουφλάζ /ka.muˈflaz/ (n)
duaithníocht

καμουφλάρισμα /ka.muˈfla.ɾi.zma/ (n)
duaithnigh

καμουφλάρω /ka.muˈfla.ɾo/ (v)
duaithnigh

καμπάνα /kamˈba.na/ /kaˈba.na/ (n)
clog
  ηχητικό όργανο που έχει σχήμα ανάποδου κόλουρου κώνου μέσα στον οποίο βρίσκεται ένα γλωσσίδι και συνήθως χρησιμεύει για σήμαντρο εκκλησίας ή σχολείου

καμπάνια (n)
feachtas

καμπή (n)
bandán

καμπίνα (n)
bothán

καμπαναριό /kam.ba.naɾˈʝo/ (n)
clogás

καμπανιά (n)
clogaireacht

καμποτζιανός /kam.bo.d͡zi.aˈnos/ (adj)
Cambódach

καμπούρα (n)
cruitíneach

καμπούρης (n)
cruitíneach

καμπυλότητα (n)
cuaire

καμπύλη /kamˈbi.li/ (n)
cuar

καμπύλος /kamˈbi.los/ (adj)
cuar

καμτσίκι /kamˈt͡si.ci/ (n)
aoire

κανάγιας (n)
bithiúnach

κανάκεμα /kaˈna.ce.ma/ (n)
easóg

κανάλι /kaˈna.li/ (n)
bealach
  μια ορισμένη περιοχή συχνοτήτων
  τηλεοπτικός σταθμός
  διαδικτυακός τόπος όπου γίνεται chat

κανάτα /kaˈna.ta/ (n)
crúsca

κανέλα /kaˈne.la/ (n)
cainéal

κανένας
aon duine
  ούτε ένας
  κάποιος

κανίβαλος /kaˈni.va.los/ (n)
canablach

καναδικός /ka.na.ðiˈkos/ (adj)
Ceanadach

καναπές /ka.naˈpes/ (n)
tolg

κανελής /ka.neˈlis/ (adj)
cainéal

κανναβάτσο (n)
burlap

κανοκιάλι (n)
fadradharcán

κανονίζω (v)
ceartaigh
  προγραμματίζω μια μελλοντική ενέργεια, συχνά μαζί με άλλους
pléigh le
  τιμωρώ ή συνετίζω κάποιον

κανονικός /ka.no.niˈkos/ (adj)
gnách
rialta
  που είναι σύμφωνος με έναν κανόνα

κανονικότητα (n)
rialtacht

κανονισμός /ka.no.niˈzmos/ (n)
fodhlí

κανονιστικός (adj)
normatach

καντάτα /kanˈta.ta/ (n)
cantáid

καντίνα (n)
bialann

καντονέζικα /kan.doˈne.zi.ka/ (n)
Cantainis

καντράν (n)
deais

καντόν (n)
Cantainis

καντόνι (n)
cantún

κανό (n)
báidín

κανόνας /kaˈno.nas/ (n)
canóin
  βιβλικός κανόνας στη Βικιπαίδεια
  (μουσική) μουσικό είδος στο οποίο η μελωδία επαναλαμβάνεται από περισσότερες φωνές ώστε να αλληλοσυμπλέκονται
bail
  (μουσική, χριστιανισμός) εκκλησιαστικός ύμνος που αποτελείται από εννέα ωδές, οι οποίες αντιστοιχούσαν αρχικά με τις εννέα ωδές της Βίβλου

κανόνι (n)
canóin

καουμπόης /ka.uˈbo.is/ (n)
buachaill bó

καουτσούκ (n)
rubar

καούρα (n)
daigh chroí

καπάκι /kaˈpa.ci/ (adv)
caidhp
  (οικείο) αμέσως μετά, ακριβώς μετά (στο καπάκι)

καπάρο (n)
dáiríre

καπάτσος (n)
amhainseach

καπέλο /kaˈpe.lo/ (n)
hata

καπίστρι (n)
adhastar

καπελιέρα /ka.peˈʎe.ɾa/ (n)
bosca hata

καπετάνιος /ka.peˈta.ɲos/ (n)
captaen

καπηλειό /ka.piˈʎo/ (n)
teach tábhairne

καπιταλάκι (n)
ceannlitreacha beaga

καπιταλισμός (n)
caipitleachas

καπιταλιστικός /ka.pi.ta.li.stiˈkos/ (adj)
caipitlí

καπλαμάς (n)
veinír

καπλαντίζω (v)
veinír

καπνίζω /kaˈpni.zo/ (v)
caith
  (για καύσιμη ύλη που καίγεται ή για το χώρο όπου καίγεται) βγάζω, αναδίδω καπνό
  κρεμώ κρέας, ψάρι, τυρί ή άλλες τροφές πάνω από τον καπνό ξύλων που καίγονται με σκοπό τη συντήρησή τους
  (συνήθως στην παθητική φωνή) κάνω κάτι να μαυρίσει, να μουντζουρωθεί από την καπνιά

καπνισμένος
deataithe

καπνιστήρι (n)
caiteoir tobac

καπνιστός (adj)
deataithe

καπνοδοχοκαθαριστής /ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
glantóir simléar

καπνοδόχος /ka.pnoˈðo.xos/ (n)
múchán

καπνοπωλείο (n)
tobacadóir

καπνοπώλης /ka.pnoˈpo.lis/ (n)
tobacadóir

καπνός /kaˈpnos/ (n)
deatach, toit
  (πληθυντικός: οι καπνοί) μείγμα από αέρια και στερεά σωματίδια άνθρακα, το οποίο είναι αποτέλεσμα της καύσης ενός σώματος. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η πυκνότητα, η αδιαφάνεια και η χαρακτηριστική οσμή
tobac
  (πληθυντικός: τα καπνά) (φυτό) (ετερογενές) μονοετές, ποώδες φυτό με μεγάλα ωοειδή φύλλα, τα οποία περιέχουν νικοτίνη και μετά από ξήρανση και κατεργασία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τσιγάρων, πούρων κ.λπ.

καπτεν-
captaen

καπό (n)
caidhp

καράβι /kaˈɾa.vi/ (n)
long

καρέ (n)
cearnóg

καρέκλα /kaˈɾe.kla/ (n)
cathaoir

καρίκωμα (n)
ceartaigh

καραβάνι (n)
carbhán

καραβέλα /ka.ɾaˈve.la/ (n)
carbhal

καραβίδα /ka.ɾaˈvi.ða/ (n)
gliomach
  η θαλάσσια καραβίδα (Nephrops norvegicus)

καραβοκύρης (n)
bád

καραδοκώ (v)
coinne a bheith agat ar

καρακάξα /ka.ɾaˈka.ksa/ (n)
meaig

καραμέλα /ka.ɾaˈme.la/ (n)
milseán
  (γλυκό) μικρό στερό σκληρό γλύκισμα διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων που λειώνει στο στόμα
caramal
  (γαστρονομία) σιρόπι από καμένη ζάχαρη με καφετί χρώμα που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική

καραμπίνα (n)
creach

καραμπόλα /ka.ɾamˈbo.la/ /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
canóin
  το επιτυχημένο χτύπημα μπάλας στο μπιλιάρδο, που πραγματοποιείται όταν ο παίκτης με μία κίνηση χτυπάει τις δύο άλλες μπάλες

καραντίνα (n)
coraintín

καρατερίστας /ka.ɾa.teˈɾi.stas/ (n)
aisteoir cineálach

καραφλιάζω (v)
maol

καρβέλι (n)
bairín

καρβουνιάρης /kaɾ.vuˈɲa.ɾis/ (n)
earrdheargán dubh
  (πτηνό) μικρόσωμο πουλί (Phoenicurus ochruros) της οικογένειας των Τσιχλών

καρβουνόσκονη /kaɾ.vuˈno.sko.ni/ (n)
dubh an charbóin

καρδάρα (n)
maistrigh

καρδερίνα /kaɾ.ðeˈɾi.na/ (n)
coinnleoir Muire

καρδιά /kaɾˈðʝa/ (n)
croí
  (ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο που λειτουργεί ως αντλία για την κυκλοφορία του αίματος

καρδιακός /kaɾ.ði.aˈkos/ (adj)
croí
  που αναφέρεται στην καρδιά, το όργανο του σώματος

καρδινάλιος (n)
cairdinéal
  (χριστιανισμός) κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας σε ανώτατη βαθμίδα. Από το σώμα των καρδιναλίων με εσωτερική ψηφοφορία εκλέγεται ο πάπας
  (πτηνό) πουλί της οικογένειας των Καρδιναλιδών (Cardinalidae)

καρδιοαγγειακός (adj)
cardashoithíoch

καρδιοαναπνευστικός (adj)
cardairiospráideach

καρδιογράφος /kaɾ.ði.oˈɣɾa.fos/ (n)
cardagraf

καρδιολογία /kaɾ.ði.o.loˈʝi.a/ (n)
cairdeolaíocht

καρδιολογικός (adj)
cairdeolaíoch

καρδιολόγος (n)
cairdeolaí

καρδιοπαλμός /kaɾ.ði.o.palˈmos/ (n)
buille an chroí

καρδιοπνευμονικός (adj)
cardascamhógach

καρδιοχειρουργός /kaɾ.ði.o.çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
máinlia

καρδιόσχημος /kaɾ.ðiˈo.sçi.mos/ (adj)
croíchruthach

καρηβαρία /ka.ri.vaˈɾi.a/ (n)
codlatacht

καριέρα /kaɾˈʝe.ɾa/ (n)
réim

καρικώνω (v)
dearnáil

καριόλα /kaɾˈʝo.la/ (n)
adharc

καρκίνος (n)
ailse
  (βοτανική) ασθένεια των φυτών παρόμοια με την 5

καρκίνωμα (n)
carcanóma

καρκινικός (adj)
ailseach
  που αναφέρεται στον καρκίνο, τους κακοήθεις όγκους

καρκινογένεση (n)
carcanaigineas

καρκινογόνος (adj)
carcanaigineach

καρμίρικος (adj)
ceachartha

καρμπιρατέρ /kaɾ.bi.ɾaˈteɾ/ (n)
carbradóir

καρμπόν (n)
páipéar carbóin

καρνέ (n)
ceap nótaí

καρναβάλι (n)
carnabhal

καροτσάκι /ka.ɾoˈt͡sa.ci/ (n)
barra rotha
cóiste linbh
  με μία σχετικά μεγάλη ρόδα, 2 πρόσθετα σημεία στήριξης και μακρές χειρολαβές (για τη μεταφορά φορτίων σε χωράφια ή σε οικοδομές)
tralaí siopadóireachta
  με 4 μικρές ρόδες και χώρο μεταφοράς από μεταλλικό πλέγμα, για τα ψώνια στο σουπερμάρκετ
bugaí
  με 4 τροχούς και κάθισμα, για μεταφορά μικρών παιδιών

καρούλι (n)
roithleán
  κύλινδρος στον οποίο τα άκρα προεξέχουν και είναι πεπλατυσμένα ώστε στο ενδιάμεσο διάστημα να μπορεί να τυλιχτεί κάποιο υλικό που έχει μορφή νήματος
ceanastar
  μικρός τροχός σε τροχήλατες συσκευές

καρπερός /kaɾ.peˈɾos/ (adj)
arúil

καρπουζιά (n)
mealbhacán uisce

καρποφόρος (adj)
méiniúil

καρπούζι /kaɾˈpu.zi/ (n)
mealbhacán uisce

καρπός /kaɾˈpos/ (n)
bunrí
  (ανατομία) άρθρωση του ανθρώπινου σώματος: εκεί που ενώνεται η παλάμη με την κερκίδα και την ωλένη
toradh
  (βοτανική) το μέρος ενός φυτού που προέρχεται από το άνθος μετά τη γονιμοποίηση και περιέχει τους σπόρους

καρστ (n)
boireann

καρτ (n)
carr

καρτ ποστάλ (n)
cárta poist

καρτέλα /kaɾˈte.la/ (n)
cárta

καρτερικός (adj)
othar

καρτερώ /kaɾ.teˈɾo/ (v)
dhá

καρτοτηλέφωνο (n)
táillefón

καρυάτιδα /ka.ɾiˈa.ti.ða/ (n)
cairiaitid

καρυδένιος /ka.ɾiˈðe.ɲos/ (adj)
báigh
  (κυρίως για έπιπλο) ο κατασκευασμένος από ξύλο καρυδιάς, από καρυδόξυλο

καρυδιά (n)
adhmad gallchnó

καρυδότσουφλο (n)
blaosc cnó

καρυδόψιχα (n)
copra
  η αποξηραμένη ψίχα της καρύδας, του καρπού του κοκοφοίνικα

καρυκεύω (v)
leasaigh

καρυοθραύστης (n)
cnóire

καρυοφύλλι /ka.ɾi.oˈfi.li/ /ka.ɾi̯oˈfi.li/ (n)
clóbh

καρφάκι (n)
graíre

καρφί /kaɾˈfi/ (n)
tairne
  αιχμηρό κομμάτι μετάλλου που χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο τμήματα μιας ξύλινης κατασκευής ή για την ανάρτηση αντικειμένων σε τοίχο

καρφίτσα (n)
biorán
  κόσμημα που έχει στο πίσω μέρος ακίδα ή μηχανισμό παρόμοιο με της παραμάνας για να στερεώνεται στο ρουχισμό

καρφιτσώνω /kaɾ.fiˈt͡so.no/ (v)
biorán

καρφώνω (v)
ionga
  μπήζω αιχμηρό αντικείμενο σε άλλο αντικείμενο

καρχαρίας /kaɾ.xaˈɾi.as/ (n)
siorc

καρχηδονιακός (adj)
Cartagach

καρωτίδα (n)
artaire caratach

καρό (n)
seicear

καρότο /kaˈɾo.to/ (n)
cairéad

καρότσα /kaˈɾo.t͡sa/ (n)
eireaball
carr
  σιδηροδρομικό όχημα που μεταφέρει επιβάτες

καρύδι (n)
gallchnó

καρύκευμα (n)
anlann

κασέλα (n)
cófra

κασέτα /kaˈse.ta/ (n)
caiséad

κασετόφωνο (n)
téipthaifeadán

κασκόλ (n)
cochall, muifléad

κασμάς /kaˈzmas/ (n)
pioc

κασμιρικά (n)
Caismíreach

κασουάριο (n)
casabhara

κασουβικά (n)
Caisiúibiach

κασσίτερος /kaˈsi.te.ɾos/ (n)
stán

καστ /ˈkast/ (n)
caith

καστανιά /ka.staˈɲa/ (n)
crann castán

καστανιέτα /ka.staˈɲe.ta/ (n)
castainéid

καστανοπράσινος /ka.sta.noˈpɾa.si.nos/ (adj)
coll

καστανό (n)
donn

καστανόξανθος /ka.staˈno.ksan.θos/ (adj)
crón

καστανός /ka.staˈnos/ (adj)
donnrua

καστιλλιάνικα /ka.stiˈʎa.ni.ka/ (n)
Caistílis

καστιλλιάνικος /ka.stiˈʎa.ni.kos/ (adj)
Caistíleach

καστρόπορτα /kaˈstɾo.poɾ.ta/ (n)
geata

κατ (n)
cait

κατ' επέκταση
folíne

κατ' ουσίαν
fíorúil

κατά /kata/ /kaˈta/
ar feadh
  (ειδικότερα) σε κάποια χρονική στιγμή που διαρκούσε κάτι
dar le
  δηλώνει το πρόσωπο που κρίνει· σύμφωνα με κάποιον

κατά λάθος
botún

κατά νου
ceann

κατάγομαι (v)
síolaigh

κατάδυση /kaˈta.ði.si/ (n)
tum

κατάθεση (n)
fianaise
  (νομικός όρος) η μαρτυρία σε δημόσιες αρχές
sil-leagan
  (οικονομία) η παράδοση χρημάτων σε πιστωτικό ίδρυμα

κατάθλιψη /kaˈta.θli.psi/ (n)
easca

κατάκλειστος (adj)
druidte

κατάκοπος /kaˈta.ko.pos/ (adj)
tuirseach traochta

κατάκτηση /kaˈta.kt.isi/ (n)
concas

κατάληψη (n)
gabháil

κατάλληλος /kaˈta.li.li/ /kaˈta.li.lo/ /kaˈta.li.los/ (adj)
oiriúnach

κατάλογος /kaˈta.lo.ɣos/ (n)
ainmliosta
fillteán
  (πληροφορική) directory: δομή δεδομένων σε αποθηκευτικό μέσο (πχ. σκληρό δίσκο) που περιέχει αρχεία. Ο όρος κατάλογος (αρχείων) χρησιμοποιείται συνήθως στα περιβάλλοντα γραμμής εντολής (CLI), σε αντίθεση με το συνώνυμο φάκελος, που χρησιμοποιείται στα γραφικά περιβάλλοντα

κατάλοιπο /kaˈta.li.po/ (n)
fuílleach

κατάλυμα /kaˈta.li.ma/ (n)
iostas

κατάμαυρος /kaˈta.ma.vɾos/ (adj)
ciardhubh

κατάντης /kaˈtan.dis/ (adj)
crochta

κατάξερος /kaˈta.kse.ɾos/ (adj)
tirim sácráilte

κατάπαυση (n)
faill

κατάπλασμα (n)
ceirín

κατάπληξη /kaˈta.pli.ksi/ (n)
uafás

κατάπλους (n)
port

κατάρα /kaˈta.ɾa/ (n)
oirbhire

κατάργηση /kaˈtaɾ.ʝi.si/ (n)
laghdú

κατάρρευση /kaˈta.ɾef.si/ (n)
cliseadh

κατάρτι /kaˈtaɾ.ti/ (n)
crann

κατάρτιση (n)
línitheoireacht

κατάσαρκα (adv)
céanna

κατάσβεση /kaˈta.zve.si/ (n)
díothú

κατάσκιος /kaˈta.sci.os/ /kaˈta.scos/ (adj)
foscúil

κατάσκοπος (n)
brathadóir

κατάσταση /kaˈta.sta.si/ (n)
cúrsaí
  ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο
  οι φυσικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες υπάρξεως
ráisteas cuntais
  πίνακας, λίστα, κατάλογος στον οποίο υπάρχουν ονόματα ή και άλλα στοιχεία σύμφωνα με μια ιδιότητά τους

κατάστημα /kaˈta.sti.ma/ (n)
siopa

κατάστικτος (adj)
ballach

κατάστιξη (n)
tatú

κατάστιχο /kaˈta.sti.xo/ (n)
mórleabhar

κατάστρωμα (n)
droichead

κατάσχομαι (v)
bí

κατάσχω (v)
coigistigh

κατάφαση /kaˈta.fa.si/ (n)
cinntiú

κατάφυτος /kaˈta.fi.tos/ (adj)
méith

κατάφωρος (adj)
neamhnáireach

κατάχρηση (n)
maslaigh

κατάψυξη /kaˈta.psi.ksi/ (n)
cuisniú
  η έκθεση ζωικών ή φυτικών ουσιών σε πολύ χαμηλής θερμοκρασίας ώστε να παγώσουν
  (μεταφορικά) διακοπή, αναβολή, ή αναστολή μιας διαδικασίας
  περιορισμένος χώρος με θερμοκρασία χαμηλότερη του ψυγείου για πιο μακροχρόνια συντήρηση τροφίμων

κατέβασμα (n)
lódáil anuas

κατέρχομαι /kaˈteɾ.xo.me/ (v)
síolaigh

κατέχω /kaˈte.xo/ (v)
bí + object + ag + subject
  έχω στην κατοχή μου, στην ιδιοκτησία μου
áitigh
  διατηρώ στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής σε ξένη χώρα και την ελέγχω
a fhios a bheith agat
  γνωρίζω κάτι καλά

κατήφεια /kaˈti.fi.a/ (n)
gruaim

καταβάλλω /ka.taˈva.lo/ (v)
folmhaigh

καταβολάδα (n)
cisealú

καταβολή /ka.ta.voˈli/ (n)
bunphointe

καταβολεύω (v)
sraith

καταβυθίζω (v)
claonas

καταγγέλλω (v)
coirigh

καταγγελία /ka.taŋ.ɟeˈli.a/ (n)
costas
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του καταγγέλλω

καταγοήτευση (n)
draíocht

καταγράφω /ka.taˈɣɾa.fo/ (v)
taifead

καταγραφή (n)
cuntas

καταγωγή /ka.ta.ɣoˈʝi/ (n)
tosach

καταδίκη (n)
daor

καταδίωξη (n)
géarleanúint

καταδεκτικός (adj)
oiriúnach

καταδικάζω (v)
daor

καταδότης /ka.taˈðo.tis/ (n)
brathadóir

καταδύομαι /ka.taˈði.o.me/ (v)
tum

καταζητώ (v)
ar an gcaolchuid

καταθέτω (v)
tuata
  (γενικότερα) τοποθετώ κάποιο αντικείμενο σε μνημείο σαν ένδειξη θαυμασμού ή εκτίμησης
taisc
  (οικονομία) τοποθετώ χρήματα σε λογαριασμό

καταθλιπτικός (adj)
dúchroíoch

καταιγίδα /ka.teˈʝi.ða/ (n)
doineann

καταιγισμός (n)
cuaifeach

καταιγιστικός /ka.te.ʝi.stiˈkos/ (adj)
an-

καταιονητήρας (n)
aisréadóir
  συσκευή πυρόσβεσης, καταιονισμού

καταιόνηση (n)
biathaigh

κατακάθι (n)
dríodar
  η στερεά ουσία που παραμένει αδιάλυτη σε ένα υγρό και συγκεντρώνεται (κατακάθεται) στον πυθμένα του δοχείου που περιέχει το διάλυμα
gramaisc
  (μεταφορικά) άνθρωπος τιποτένιος

κατακέφαλα (adv)
ceann

κατακλύζω /ka.taˈkli.zo/ (v)
rabharta

κατακρίνω (v)
breitheamh

κατακρεουργώ (v)
búistéir

κατακυρωθείς
diongbháilte

κατακυρώνω /ka.ta.ciˈɾo.no/ (v)
gradam

κατακόκκινος /ka.taˈko.ci.nos/ (adj)
dearg

κατακόρυφη επιλογή
tionscadal

κατακόρυφη μπάρα
píb

καταλαβαίνω (v)
tuig

καταλαμβάνω /ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
urghabh

καταλανικά /ka.ta.la.niˈka/ (n)
Catalóinis

καταλανικός /ka.ta.la.niˈkos/ (adj)
Catalónach

καταληκτικός /ka.ta.li.ktiˈkos/ (adj)
ceannchluiche

καταληπτός (adj)
intuigthe

καταληψία (n)
catailéipse

καταλληλότητα (n)
folláine

καταλογίζω /ka.ta.loˈʝi.zo/ (v)
aitreabúid

καταλογιστό (n)
réasúnacht

καταλύω /ka.taˈli.o/ (v)
fan
  (λόγιο) διαμένω σε κατάλυμα, σε χώρο προσωρινής διαμονής

καταμήνυση (n)
acaoineadh

καταμαράν /ka.ta.maˈɾan/ (n)
catamarán

καταμεσήμερο /ka.ta.meˈsi.me.ɾo/ (n)
cláirseach

καταμετρώ /ka.ta.meˈtɾo/ (v)
comhair

καταμηνύω (v)
acaoineadh

κατανέμω (v)
gearr

καταναγκάζω /ka.ta.naŋˈɡa.zo/ (v)
éifeacht

καταναλώνω (v)
caith

καταναλώσιμος (adj)
inite

κατανοητός /ka.ta.no.iˈtos/ (adj)
intuigthe

κατανομή /ka.ta.noˈmi/ (n)
leatacht

κατανοώ /ka.ta.noˈo/ (v)
tuig

καταντάω /ka.tanˈda.o/ (v)
laghdaigh

καταντικρύ (adv)
ar aghaidh

καταξίωση (n)
aitheantas

καταπάνω /ka.taˈpa.no/ (adv)
ag

καταπάτηση /ka.taˈpa.ti.si/ (n)
treaspás

καταπέλτης /ka.taˈpel.tis/ (n)
droichead

καταπίεση /ka.taˈpi.e.si/ (n)
ansmacht

καταπίνω /ka.taˈpi.no/ (v)
slog

καταπίστευμα /ka.taˈpi.steѵ.ma/ (n)
cuir in iontaoibh

καταπατώ /ka.ta.paˈto/ (v)
treaspás

καταπείθω (v)
cuir abhaile ar

καταπιεστικός (adj)
aintréan

καταπλήσσω /ka.taˈpli.so/ (v)
breith amuigh ar

καταπλύνομαι (v)
seol

καταπνίγω (v)
tachtadh

καταπολεμώ /ka.ta.po.leˈmo/ (v)
bruíon

καταπονημένος
seanchaite

καταπόδας (adv)
achomair

καταπόνηση (n)
freang

καταράχι (n)
iomaire

καταρίθμηση (n)
ríomh

καταραμένος /ka.ta.ɾaˈme.nos/
mallachtach

καταργώ /ka.taɾˈɣo/ (v)
aisghair

καταριέμαι /ka.taɾˈʝe.me/ (v)
eascaine

καταρράκτης /ka.taˈɾa.ktis/ (n)
eas
  (γεωγραφία) η ορμητική πτώση του νερού ενός ποταμού από μεγάλο ύψος, η οποία προκαλείται από την ανώμαλη διαμόρφωση του εδάφους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές

καταρρέω /ka.taˈɾe.o/ (v)
síothlaigh

καταρρακτώδης (adj)
folcmhar

καταρρακώνω (v)
scrios

καταρροή /ka.ta.ɾoˈi/ (n)
réama

κατασβήνω /ka.taˈzvi.no/ (v)
múch

κατασιγάζω (v)
puimcín

κατασκήνωση (n)
campáil
  η ενέργεια του κατασκηνώνω
campa
  ο χώρος με σκηνές όπου κατασκηνώνει ένα σύνολο ανθρώπων

κατασκευαστής (n)
déantóir

κατασκηνωτής (n)
campálaí

κατασκηνώνω (v)
campáil

κατασκηνώτρια (n)
campálaí

κατασκοπεύω /ka.ta.skoˈpe.vo/ (v)
brathadóir

κατασκότεινος (adj)
modartha

καταστάλαγμα (n)
sil-leagan

καταστέλλω (v)
coisc

καταστατικό (n)
reacht

καταστρέφω /ka.taˈstɾe.fo/ (v)
loit

καταστρεπτικός /ka.ta.stɾe.ptiˈkos/ (adj)
arganach

καταστρεπτικότητα /ka.ta.stɾe.ptiˈko.ti.ta/ (n)
loitiméireacht

καταστροφέας (n)
argthóir

καταστροφή /ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
anachain

καταστροφικός /ka.ta.stɾo.fiˈci/ /ka.ta.stɾo.fiˈko/ /ka.ta.stɾo.fiˈkos/ (adj)
ainiarmhartach

καταστρώνω /ka.taˈstɾo.no/ (v)
cum

κατατάσσω /kataˈtaso/ (v)
oireachas

κατατεμαχισμός /ka.ta.te.ma.xiˈzmos/ (n)
slamar
  (πληροφορική) hash: το αποτέλεσμα μιας συνάρτησης κατατεμαχισμού (hash function)

κατατοπισμένος /ka.ta.to.piˈzme.nos/
eolach

κατατοπιστικός (adj)
eolasach

κατατρίβομαι (v)
criadóir

κατατρυπώ (v)
toll

καταυλισμός /ka.ta.vliˈzmos/ (n)
campa

καταφέρομαι (v)
coirigh
  κατηγορώ

καταφατικός /ka.ta.fa.tiˈkos/ (adj)
bunchéim

καταφορτώνω (v)
lódáil anuas

καταφρονώ /ka.ta.fɾoˈno/ (v)
dímheas

καταφρόνηση /ka.taˈfɾo.ni.si/ (n)
dímheas

καταφυγή (n)
dún

καταφύγιο /ka.taˈfi.ʝi.o/ (n)
dún

καταχείμωνο (n)
geimhreadh

καταχνιά (n)
ceo

καταχρηστικός (adj)
aindílis
  που σχετίζεται με την κατάχρηση ή αναφέρεται σ᾿ αυτήν, που υπερβαίνει ή και παραβαίνει τα όρια που επιτρέπονται ή ανέχονται

καταχωρίζω /ka.ta.xoˈɾi.zo/ (v)
ceirnín

καταχωρητής (n)
sainréim teanga

καταϊδρωμένος
báisteach

κατεβάζω /ka.teˈva.zo/ (v)
lódáil anuas

κατεβαίνω /ka.teˈve.no/ (v)
ísligh

κατεργάζομαι /ka.teɾˈɣa.zo.me/ (v)
próiseáil

κατεργάρικος /ka.teɾˈɣa.ɾi.kos/ (adj)
rógánta

κατεργασία (n)
próiseáil

κατεστημένο (n)
bunaíocht

κατευθείαν /ka.teˈfθi.an/ (adv)
go díreach

κατευθύνομαι (v)
tor

κατευθύνω /ka.teˈfθi.no/ (v)
deachtaigh

κατευνάζω (v)
ceansaigh

κατεψυγμένος
reoite

κατεύθυνση (n)
slí

κατηγορία (n)
catagóir

κατηγοριοποίηση (n)
aicmiú

κατηγοριοποιώ (v)
rangaigh

κατηγορούμενος /ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos/ (n)
cosantóir

κατηγορώ (v)
coirigh

κατηγόρημα /ka.tiˈɣo.ri.ma/ (n)
faisnéis
  (γλωσσολογία, συντακτικό) η απλή μορφή της ρηματικής φράσης, το μέρος της πρότασης που αποτελείται, είτε από μόνο το αμετάβατο ρήμα, είτε από το μεταβατικό ρήμα και το αντικείμενο ή αντικείμενα, είτε από το συνδετικό ρήμα και το κατηγορούμενο
  (φιλοσοφία) το βασικό ή ουσιαστικό στοιχείο μιας υπόστασης, έννοιας, ιδιότητας κ.λπ.
  (λογική, πληροφορική) μία συνάρτηση ή έκφραση που επιστρέφει την τιμή "αληθές" ή "ψευδές"

κατηφής /ka.tiˈfis/ (adj)
púiceach

κατηφορίζω (v)
síolaigh

κατηχητικό (n)
scoil Domhnaigh
  (θρησκεία) σχολείο ή συγκέντρωση νέων όπου γίνεται κατήχηση ή θρησκευτική διαπαιδαγώγηση

κατιών /ka.tiˈon/
sliochtach
  ο κατερχόμενος, που κατεβαίνει, αυτός που ακολουθεί φθίνουσα πορεία, και όταν αυτή είναι χρονική, σημαίνει κατά σειρά τους επόμενους
  (φυσική, ουσιαστικοποιημένο) κατιόν: ιόν με θετικό ηλεκτρικό φορτίο που πάει προς την κάθοδο κατά τη διαδικασία της ηλεκτρόλυσης

κατοικία /ka.tiˈci.a/ (n)
cásáil

κατοικίδιος /ka.tiˈci.ði.os/ (adj)
inmheánach

κατοικώ /ka.tiˈko/ (v)
áitrigh

κατολίσθηση /ka.toˈli.sθ.si/ (n)
maidhm thalún
  (γεωλογία) φυσική καταστροφή, κατά την οποία μια μάζα αποκόπτεται από ένα ψηλότερο σημείο και ολισθαίνει προς ένα χαμηλότερο σημείο, παρασύροντας οτιδήποτε βρίσκεται στη πορεία της

κατονομάζω /ka.to.noˈma.zo/ (v)
ainm

κατορθωτός (adj)
féidir

κατορθώνω /ka.toɾˈθo.no/ (v)
bain amach

κατουράω /ka.tuˈɾa.o/ (v)
déan mún

κατοχυρωμένος
diongbháilte

κατοχυρώνω /ka.to.çiˈɾo.no/ (v)
neartaigh

κατοχύρωση /ka.toˈçi.ɾo.si/ (n)
gosaint

κατράμι (n)
tarra

κατρακύλισμα (n)
tit

κατσίκα (n)
gabhar

κατσίκι /kaˈt͡si.ci/ (n)
meannán

κατσαβίδι /ka.t͡saˈvi.ði/ (n)
scriúire

κατσαδιάζω (v)
sceamh ar

κατσαρίδα (n)
blatóg

κατσαρόλα (n)
corcán

κατσαρόλι (n)
scilléad

κατσαρός /kat͡saˈɾos/ (adj)
casta

κατσαρώνω (v)
coirnín

κατσικάκι (n)
mionnán

κατσικίσιος (adj)
gabhar

κατσικοκλέφτης /ka.t͡si.koˈkle.ftis/ (n)
mionnán

κατσικόδρομος (n)
gabhar

κατσικώνομαι (v)
lus

κατσουφιάζω /ka.t͡suˈfça.zo/ (v)
púic

κατωτέρως (adv)
uiríseal

κατόπιν (adv)
tar éis

κατόρθωμα (n)
aicsean

κατώι (n)
fo-ithir

κατώφλι /kaˈto.fli/ (n)
leac dorais

καυκασιανός /kaf.ka.si.aˈnos/ (adj)
Cugasach

καυλιάρης (adj)
adharcach

καυλοκοιτάω (v)
claonfhéachaint

καυλωμένος
adharcach

καυλώνω (v)
adharc

καυσαέριο /kaf.saˈe.ɾio/ (n)
gás

καυστήρας (n)
foirnéis

καυστικότητα (n)
loiscneacht

καυσόξυλο (n)
adharc

καυτερός /ka.fteˈɾos/ (adj)
géar
  (μεταφορικά) δηκτικός

καυχηματίας /kaf.çi.maˈti.as/ (n)
bladhmaire

καυχησιά (n)
braigeáil

καυχησιάρης /kaf.çiˈsça.ɾis/ (n)
bladhmaire

καυχησιολογία (n)
braigeáil

καυχιέμαι /kaf.ˈçe.me/ (v)
braig

καφέ (n)
donn
  (χρώμα) το χρώμα του καφέ
caifé
  καφετέρια, κατάστημα που σερβίρει καφέ, αναψυκτικά κ.λπ, καφενείο αλλά όχι παραδοσιακό

καφέ-ω-λαι (n)
caife bán

καφές (n)
caife

καφεΐνη /ka.fe.ˈi.ni/ (n)
caiféin

καφενείο /ka.feˈni.o/ (n)
caifé

καφετέρια (n)
caifé

καφετής (adj)
donn

καφετιέρα /ka.feˈtçe.ɾa/ (n)
gléas caife

καχεξία (n)
meath-thinneas

καχύποπτος (adj)
inamhrais

καψάλισμα (n)
tíor

καψαλίζω (v)
tíor

καψερός (adj)
acaointeach

καψόνι /kaˈpso.ni/ (n)
anró

καϊμάκι (n)
uachtar

καϊσιά (n)
aibreog

καύκαλο (n)
blaosc

καύλα /ˈkav.la/ /ˈɡav.la/ (n)
adharc

καύσιμο (n)
breosla

καύσωνας /ˈkaf.so.nas/ (n)
adhall

κβάζαρ (n)
cuasár

κβάντο (n)
candam

κβάντωση /ˈkvan.do.si/ (n)
candam

κβαντική θεωρία πεδίου
réimsetheoiric chandamach

κβαντικός (adj)
candam

κβαντομηχανική (n)
meicnic chandamach

κβαντοφυσική (n)
fisic chandamach

κείμαι /ˈci.me/ (v)
bréag

κείμενο /ˈci.me.no/ (n)
téacs

κειμήλιο (n)
airnéis oidhreach

κειμενικός (adj)
téacsach

κεκτημένος
acquis

κελάηδημα (n)
píb

κελάρι (n)
bialann

κελί (n)
cill

κελαηδώ /ce.lai̯ˈðo/ (v)
consan rollta

κελαρύζω (v)
cuilithín

κελεπούρι (n)
amhantar

κελτικός /cel.tiˈkos/ (adj)
Ceilteach

κενολογία (n)
bunc

κεντάω /kenˈda.o/ (v)
bróidnigh
  περνάω με βελόνα χρωματιστές κλωστές σε ένα ύφασμα και δημιουργώ ένα διακοσμητικό σχέδιο· φτιάχνω ένα κέντημα
bior
  (μεταφορικά) προκαλώ οξύ πόνο σε ένα σημείο πιέζοντας με κάτι αιχμηρό (λέγεται και όταν ο πόνος έχει εσωτερική αιτία)

κεντρίζω (v)
cealg

κεντρική μονάδα επεξεργασίας
aonad lárnach próiseála

κεντρικότητα (n)
lárnacht

κεντρομερές (n)
ceintrimír

κεντρομόλος /cen.dɾoˈmo.los/ (adj)
láraimsitheach

κεντρώος (adj)
sa lár

κενό (n)
neamhnigh
  που δεν περιέχει τίποτε
  οτιδήποτε αισθανόμαστε ως έλλειψη, ως απώλεια
folús
  (φυσική) χώρος χωρίς ύλη
bearna
  το άδειο κομμάτι ενός χώρου
  ένα χάσμα που διακόπτει τη συνέχεια μιας επιφάνειας
oscailt
  θέση εργασίας που δεν έχει συμπληρωθεί
bánaigh
  (θεωρία συνόλων) το σύνολο που δεν περιέχει στοιχεία

κενό ασφάλειας
leochaileacht

κεράσι /ceˈɾa.si/ (n)
silín

κερί /ceˈɾi/ (n)
coinneal
  επίμηκες κυλινδρικό αντικείμενο από κερί (ή παραφίνη) που έχει ενσωματωμένο ένα νήμα (φιτίλι) και χρησιμεύει ως πηγή φωτισμού

κεραία /ceˈɾe.a/ (n)
aeróg
  (εντομολογία) λεπτό σαν τρίχα αισθητήριο όργανο ορισμένων εντόμων που προεξέχει από το κεφάλι τους

κεραμιδής /ce.ɾa.miˈðis/ (adj)
donnrua

κεραμικά
ceirmeacht

κεραμική (n)
ceirmeacht

κεραμικός (adj)
criaga

κεραμοποιός (n)
criadóir

κεραμοσκεπής (adj)
díon

κερασής /ce.ɾaˈsis/ (adj)
crann silíní

κερασφόρος /ce.ɾaˈsfo.ɾos/ (adj)
beannach

κερατίνη (n)
ceiritin

κερατοειδής (adj)
coirne

κερατοειδής χιτώνας
coirne

κεραυνοβολημένος
reoite

κεραυνός /ce.ɾavˈnos/ (n)
tintreach

κεραύνιος /ceˈɾav.ni.os/ (adj)
toirneach

κερδίζω (v)
cosain

κερδοσκοπία (n)
brabúsaíocht

κερδοσκόπος (n)
amhantraí

κερδοφόρος /ceɾ.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
brabúsach

κερκίδα /ceɾˈci.ða/ (n)
gaghéag

κερματοπλυντήριο (n)
ionad níocháin

κερνάω /ceɾˈna.o/ (v)
cóireáil

κεφάλαιο /ceˈfa.le.o/ (n)
caibidil
  μεγάλη ενότητα ενός βιβλίου
caipiteal
  (οικονομία) οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο (κτίρια, μηχανές, γη) ενσωματώνεται στην παραγωγική διαδικασία

κεφάλας (n)
ceann

κεφάλι (n)
ceann
  το επάνω άκρο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο στηρίζεται στον κορμό με το λαιμό

κεφαλαίο /ce.faˈle.o/ (n)
ceannlitir

κεφαλαίος /ce.faˈle.os/ (adj)
príomhchathair

κεφαλαιοκράτης /ce.fa.le.oˈkɾa.tis/ (n)
caipitlí

κεφαλαιουχικός (adj)
caipiteal

κεφαλαιούχος /ce.fa.leˈu.xos/ (n)
airgeadaí

κεφαλιά (n)
poc leis an gceann

κεφαλικός φόρος
ceannairgead

κεφαλοθραύστης (n)
más

κεφαλομάντιλο (n)
caifirín

κεφαλόσκαλο (n)
ceann an staighre

κεχρί (n)
muiléad

κεχριμπάρι /ce.xɾiˈba.ɾi/ (n)
ómra

κεχριμπαρένιος (adj)
ómrach

κηδεία /ciˈði.a/ (n)
sochraid

κηδεμονία /ci.ðe.moˈni.a/ (n)
cumhdach

κηδεμόνας /ci.ðeˈmo.nas/ (n)
coimirceoir

κηδεστία (n)
comhaontas

κηλίδα (n)
goirín

κηλεπίδεσμος /ci.leˈpi.ðe.zmos/ (n)
coiléar

κηλιδωτός /ci.li.ðoˈtos/ (adj)
ballach

κηπουρική /ci.pu.ɾiˈci/ (adj)
garraíodóireacht

κηπουρός /ci.puˈɾos/ (n)
garraíodóir

κηρήθρα /ciˈɾi.θɾa/ (n)
cíor mheala

κηροζίνη (n)
ceirisín

κηρομπογιά (n)
crián

κηροπήγιο /ci.ɾoˈpi.ʝi.o/ (n)
coinnleoir

κηροσβέστης (n)
smóladán

κηρύσσω /ciˈɾi.so/ (v)
craobhscaoil
  (θρησκεία) κάνω κήρυγμα, μιλώντας για το λόγο του θεού

κηφήνας /ciˈfi.nas/ (n)
crónán, ladrann

κιάλι (n)
déshúileach

κιάλια (n)
déshúiligh

κιβωτός /ci.voˈtos/ (n)
áirc

κιβώριο (n)
cuach abhlann

κιβώτιο /ciˈvo.ti.o/ (n)
cásáil

κιγκλίδωμα /ciŋˈɡli.ðo.ma/ (n)
ráille

κιθάρα /ciˈθa.ɾa/ (n)
giotár

κιθαρίστας /ci.θaˈɾi.stas/ (n)
giotáraí

κικιρίκου
cuc-a-dudal-du

κιλότα /ciˈlo.ta/ (n)
brístín
  (ενδυμασία) γυναικείο εσώρουχο που περιβάλλει τους μηρούς και το υπογάστριο

κιμάς /ciˈmas/ (n)
mionfheoil

κιμονό (n)
cimeonó

κιμωλία (n)
cailc

κινέζικος (adj)
Síneach

κινίνη /ciˈni.ni/ (n)
quinín

κινίνο /ciˈni.no/ (n)
quinín

κινδυνεύω /cin.ðiˈne.vo/ (v)
contúirt

κινδυνολογία (n)
áibhéil

κινεζικά (n)
an-tSín
  η κινεζική γλώσσα που μιλιέται στην Κίνα, η γλώσσα των Χαν, κυρίως η μανδαρίνικη ποικιλία, με ιστορία 3.000 χρόνων. Μιλιέται από πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Γράφεται με λογογραφικό σύστημα γραφής απλοποιημένη ή παραδοσιακή αλλά και με λατινικούς χαρακτήρες (πινγίν).

κινηματογράφος /ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/ (n)
pictiúrlann
  η τέχνη της κινούμενης εικόνας, η έβδομη τέχνη
  ένα κτίριο ή μια εγκατάσταση όπου προβάλλονται κινηματογραφικές ταινίες για το κοινό

κινηματογραφία /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cineamatagrafaíocht

κινηματογραφώ /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfo/ (v)
scannánaigh

κινητήρας (n)
inneall

κινητικότητα (n)
luaineacht

κινητοποιώ /ci.ni.to.piˈo/ (v)
bagair

κινητό (n)
cill

κινητό τηλέφωνο /ci.niˈto tiˈle.fo.no/
fón póca

κινητός /ci.niˈtos/ (adj)
aistritheach

κιννάβαρι (n)
cionnabar

κινούμενη άμμος
gaineamh beo

κινόνη /ciˈno.ni/ (n)
cuineon

κινώ /ciˈno/ (v)
bog

κιονόκρανο /ci.oˈno.kɾa.no/ (n)
caipiteal

κιούπι /cúpi/ (n)
corcán

κιούριο (n)
ciúiriam

κιργιζικά (n)
Cirgeasach

κιρκίρι (n)
praslacha

κιρκαδιανός (adj)
laethúil

κιρκινέζι (n)
mionphocaire gaoithe

κιρσός (n)
féith bhorrtha

κιρσώδης (adj)
borrtha

κισσός /ciˈsos/ (n)
eidheann, eidhneán

κιτ /ˈkit/ (n)
foireann

κιτάπι (n)
leabhar

κιτρικό οξύ
aigéad citreach

κιτρικός /ˈci.tɾiˈkos/ (adj)
citreach

κιτρινίζω /ci.tɾiˈni.zo/ (v)
buí

κιτρινωπός /ci.tɾi.noˈpos/ (adj)
leathbhuí

κιτς (adj)
scéiniúil

κιόλας /ˈco.las/ (adv)
cheana
  ήδη, νωρίς

κλάβικορντ /kla.viˈkoɾ.d/ (n)
clabhchorda

κλάδα /ˈklaða/ (n)
géagaigh

κλάδος /ˈkla.ðos/ (n)
géagaigh
araíonacht
  (σε σύστημα ελέγχου εκδόσεων) η αποκοπή πηγαίου κώδικα για περαιτέρω ανάπτυξη χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να παρεισφρήσουν λάθη στο δοκιμασμένο, αξιόπιστο και ενδεχομένως σε λειτουργία συνολικό λογισμικό

κλάμα /ˈkla.ma/ (n)
goil

κλάνω (v)
broim

κλάξον (n)
adharc

κλάση /ˈkla.si/ (n)
aicme

κλάσμα /ˈkla.zma/ (n)
codán

κλέβω /ˈkle.vo/ (v)
goid

κλέφτης /ˈkle.ftis/ (n)
gadaí
  που κλέβει χρήματα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία

κλέψιμο /ˈkle.psi.mo/ (n)
idirlíne
  (ειδικότερα) η απόσπαση της μπάλας (σε μπάσκετ, ποδόσφαιρο κ.λπ.)

κλήμα /ˈkli.ma/ (n)
fíniúin

κλήρος /ˈkli.ɾos/ (n)
cinniúint

κλήση /ˈkli.si/ (n)
achomharc
fógra
  (ειδικότερα) το νομικό έγγραφο με το οποίο καλούνται, μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα, ενώπιον του δικαστηρίου ή του ανακριτή, οι μάρτυρες για κατάθεση ή οι κατηγορούμενοι για απολογία ή για δίκη
glao
  (ειδικότερα) το έγγραφο της τροχαίας που λαμβάνει κάποιος, όταν έχει παραβεί κάποιον κανόνα οδικής κυκλοφορίας, με το οποίο καλείται να καταβάλει ένα πρόστιμο

κλήτευση (n)
fógra

κλίβανος /ˈkli.va.nos/ (n)
foirnéis

κλίκα (n)
aicme

κλίμα /ˈkli.ma/ (n)
aer

κλίμακα /ˈkli.ma.ka/ (n)
scála
  (φυσική) σειρά υποδιαιρέσεων ενός οργάνου με το οποίο μετρούνται φυσικά μεγέθη
  (μουσική) καθορισμένη σειρά από φθόγγους σε διαδοχική σειρά (ανιούσα ή κατιούσα

κλίμακα Ρίχτερ /ˈkli.ma.ka ˈɾi.xteɾ/
scála Richter

κλίνη /ˈkli.ni/ (n)
leaba

κλίνω /ˈkli.no/ (v)
aife
  (γραμματική) σχηματίζω τους τύπους ενός κλιτού μέρους του λόγου

κλίρινγκ /ˈkli.ɾiŋɡ/ (n)
réiteach

κλίση /ˈkli.si/ (n)
ardú
  η ιδιότητα μιας μη οριζόντιας επιφάνειας
réimniú
  (γραμματική) ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται οι διάφοροι τύποι ενός ονόματος, αντωνυμίας ή ρήματος

κλίτος (n)
bí ag tafann

κλαίγομαι (v)
cuach

κλαίω /ˈkle.o/ (v)
caoin, goil

κλαδάκι (n)
craobhóg

κλαδί /klaˈði/ (n)
craobh

κλαδευτήρι (n)
bileog
  εργαλείο κηπουρικής για το κλάδεμα των φυτών

κλαδεύω (v)
meang

κλαδώνω (v)
géagaigh

κλαμπ /ˈklab/ (n)
club

κλανιάρης (adj)
bromaire

κλαρινέτο /kla.ɾiˈne.to/ (n)
clairnéid

κλαρινετίστας (n)
clairnéideoir

κλασικός /kla.siˈkos/ (adj)
clasaic

κλατάρω (v)
bí

κλαψιάρικος (adj)
acaointeach

κλαψουρίζω /kla.psuˈɾi.zo/ (v)
roiseadh

κλαψούρισμα (n)
cuach

κλείδα (n)
eochair
  κλειδί, μέθοδος
branra brád
  (ανατομία) το καθένα από τα δύο επιμήκη οστά του άνω τμήματος του θώρακα που ενώνουν τις ωμοπλάτες με το στέρνο

κλείδωμα (n)
ciabhóg

κλείδωση /ˈkli.ðo.si/ (n)
alt

κλείνω /ˈkli.no/ (v)
dún

κλείσιμο /ˈkli.si.mo/ (n)
dlúth

κλείστρο (n)
comhla

κλειδί (n)
eochair

κλειδαράς /kli.ðaˈɾas/ (n)
glasadóir
  (επάγγελμα) τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά και ανοίγει, επισκευάζει κλειδαριές

κλειδαριά /kli.ðaɾˈʝa/ (n)
glas

κλειδαρότρυπα /kli.ðaˈɾo.tɾi.pa/ (n)
poll eochrach

κλειδώνω /kliˈðo.no/ (v)
glasáil

κλειστοφοβία (n)
clástrafóibe

κλειστός (adj)
druidte
coisc
  για γραφείο, κατάστημα, υπηρεσία κλπ. που δεν λειτουργεί για μικρό συνήθως χρονικό διάστημα
  (γλωσσολογία) (για ήχο) που προκαλείται από απότομο κλείσιμο και άνοιγμα του ρεύματος αέρα μέσα στο στόμα

κλειστότητα (n)
rúndacht

κλειτορίδα /kli.toˈɾi.ða/ (n)
brillín, brille

κλεφτά /kleˈfta/ (adv)
gan fhios

κλεφτοφάναρο /kle.ftoˈfa.na.ɾo/ (n)
tóirse

κληρικός (n)
cléireach

κληροδότημα /kli.ɾoˈðo.ti.ma/ (n)
oidhreacht

κληροδότης (n)
tiomnóir

κληρονομιά /kli.ɾo.noˈmɲa/ (n)
oidhreacht
  περιουσία ή περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κυριότητα, νομή ή κατοχή μου μετά το θάνατο συγγενών μου
  (γενικότερα) οτιδήποτε πολύτιμο μάς έχει παραδοθεί από τις προηγούμενες γενεές ως ηθική ή πνευματική παρακαταθήκη

κληρονομικότητα /kli.ɾo.no.miˈko.ti.ta/ (n)
dúchas
oidhreacht
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) ο μηχανισμός που επιτρέπει τη δημιουργία μιας κλάσης (υποκλάση) από μία άλλη κλάση (την υπερκλάση της) κληρονομόντας τις ιδιότητες (τα μέλη δεδομένων) και τις μεθόδους της

κληρονόμος /kli.ɾoˈno.mos/ (n)
beangán

κλητήρας /kliˈti.ɾas/ (n)
báille

κλητική (n)
gairmeach

κλητικός /kli.tiˈkos/ (adj)
gairmeach

κλικ (n)
cliceáil

κλικάρω (v)
cliceáil

κλιμάκιο (n)
brac

κλιματίζομαι
bí

κλιματική αλλαγή /kli.ma.tiˈci a.laˈʝi/
athrú aeráide

κλιματιστικό (n)
aerchóiritheoir

κλιματολογία (n)
clíomeolaíocht

κλινάμαξα /kliˈna.ma.ksa/ (n)
cóiste codlata

κλινήρης (adj)
cróilí

κλινοσκεπάσματα
cisealú

κλοάκη (n)
clóáca

κλοιός (n)
imshuí

κλονίζομαι (v)
bí

κλονίζω (v)
croith

κλονισμός (n)
cliseadh
  η διατάραξη μιας σταθερής, ισορροπημένης και ήρεμης κατάστασης
  η νοητική ή συναισθηματική διαταραχή που προκαλείται συνήθως από δυσάρεστο ή / και αιφνίδιο γεγονός (νευρικός κλονισμός)

κλοπή /kloˈpi/ (n)
goid

κλοτσάω /kloˈt͡sa.o/ (v)
cic
  χτυπώ δυνατά με το πόδι
frithbhuail
  (για όπλα ή παρόμοιους μηχανισμούς) κάνω απότομη κίνηση προς τα πίσω κατά την εκπυρσοκρότηση

κλοτσιά /kloˈt͡sça/ (n)
cic

κλουβί /kluˈvi/ (n)
cás

κλούβα (n)
garda

κλούβιος /ˈklu.vʝos/ (adj)
lofa
  (για αβγά) που έχει μπαγιατέψει, που έχει χαλάσει

κλπ.
agus mar sin de

κλυδωνίζομαι /kli.ðoˈni.zo.me/ (v)
bí

κλωνάρι (n)
géag

κλωσάω /kloˈsa.o/ (v)
gor

κλωστή /kloˈsti/ (n)
snáth
  λεπτό νήμα τυλισμένο σε μικρά πλαστικά μασουράκια με το οποίο ράβουμε

κλωστικός (adj)
sníomh

κλωστοϋφαντουργείο /klostoifanduɾˈʝio/ (n)
gléasra

κλωστοϋφαντουργός /klo.sto.i.fan.duɾˈɣos/ (n)
déantóir

κλόουν /ˈkloun/ (n)
áilteoir

κλώσα /ˈklo.sa/ (n)
cearc
  (πτηνό) κότα με νεοσσούς ή που κλωσσάει τα αβγά της
bromaire
  (μεταφορικά, μειωτικό) αφελής ή ανόητη γυναίκα

κνήμη /ˈkni.mi/ (n)
lorga

κνούτο (n)
fuip

κοάζω /koˈa.zo/ (v)
grág

κοάλα /koˈa.la/ (n)
cóála

κοίταγμα /ˈci.taɣ.ma/ (n)
dreach

κοίτασμα (n)
síog

κοίτη /ˈci.ti/ (n)
leaba

κοβάλτιο (n)
cóbalt

κογιότ (n)
cadhóit

κογκρέσο (n)
comhdháil

κοιλάδα /ciˈla.ða/ (n)
gleann

κοιλάρφανος /ciˈlaɾ.fa.nos/ (adj)
iarbháis

κοιλαράς /ci.laˈɾas/ (n)
urbholgach

κοιλιά /ciˈʎa/ (n)
bolg

κοιλιακός (adj)
abdómain

κοιλοπονώ (v)
obair
  (οικείο) έχω ωδίνες για επικείμενο τοκετό

κοιλότητα /ciˈlo.ti.ta/ (n)
cuas
  η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι /ciˈma.me/ (v)
codail

κοιμήσης (n)
ceanntrom

κοιμισμένος
codladh

κοινή /ciˈni/ (n)
coimín
  η γλώσσα που μιλιέται από το σύνολο ενός ομόγλωσσου πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ομιλητών ιδιωμάτων και διαλέκτων, η γενικευμένη υπερτοπική ποικιλία μιας γλώσσας

κοινοβούλιο /ci.noˈvu.li.o/ (n)
parlaimint

κοινοπολιτεία /ci.no.po.liˈti.a/ (n)
comhlathas

κοινοτικός (adj)
cumann

κοινωνία /ci.noˈni.a/ (n)
tsochaí
  σύνολο ανθρώπων που ζουν οργανωμένα και σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες

κοινωνική απομάκρυνση
scaradh sóisialta

κοινωνικοοικονομικός (adj)
socheacnamaíoch

κοινωνικοπολιτιστικός (adj)
soch-chultúrtha

κοινωνικός /ci.no.niˈkos/ (adj)
sóisialta
  που αναφέρεται στην κοινωνία, το οργανωμένο σύνολο ανθρώπων

κοινωνικότητα /ci.no.niˈko.ti.ta/ (n)
caidreamhacht

κοινωνιογλωσσολογία /ci.no.ni.o.ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
sochtheangeolaíocht

κοινωνιολογία /ci.no.ni.o.loˈʝi.a/ (n)
socheolaíocht

κοινωνιολογικός (adj)
socheolaíoch

κοινωνιόγραμμα /ci.no.niˈo.ɣɾa.ma/ (n)
sochghram

κοινωνώ /ci.noˈno/ (v)
Comaoineach a ghlacadh
  (εκκλησιαστικός όρος, αμετάβατο) λαμβάνω τη Θεία Κοινωνία (ως πιστός)
tabhair
  (εκκλησιαστικός όρος, μεταβατικό) δίνω τη Θεία Κοινωνία (ο ιερέας] στον πιστό))

κοινωφελής (adj)
Críostúil

κοινό /ciˈno/ (n)
daoine

κοινό κτήμα /ciˈno ˈkti.ma/
an fearann poiblí

κοινός /ciˈnos/ (adj)
coiteann

κοινότητα /ciˈno.ti.ta/ (n)
bardas
  μικρή διοικητική υποδιαίρεση
cumann
  ομάδα μαθητών ή καθηγητών σε σχολή ή σχολείο

κοινότοπος (adj)
coitianta

κοινόχρηστος (adj)
coimín
  που χρησιμοποιείται από το κοινό και όχι μόνο από κάποιο συγκεκριμένο άτομο

κοινώς /ciˈnos/ (adv)
teanga

κοιτάζω /ciˈta.zo/ (v)
amharc

κοιτώνας (n)
dórtúr
  ο χώρος για ύπνο δύο ή περισσότερων ατόμων σε ιδρύματα, στρατώνες κτλ.

κοκ (n)
gual
  είδος στερεού καυσίμου που παράγεται από τον λιθάνθρακα

κοκάλινος (adj)
adharc

κοκίτης (n)
triuch

κοκαΐνη (n)
cócaon

κοκαλώνω (v)
cuisnigh

κοκκίωμα (n)
granalóma

κοκκινίλα (n)
ainchríonna
  ερεθισμένη περιοχή του δέρματος με κοκκινωπό χώμα, ερύθημα

κοκκινολαίμης (n)
spideog

κοκκινομάλλης /ko.ci.noˈma.lis/ (adj)
bean rua

κοκκινωπός (adj)
scothdhearg

κοκορίζω (v)
caróg

κοκοφοίνικας (n)
crann cnó cócó

κολάζω (v)
aifir

κολάρο /koˈla.ɾo/ (n)
bóna

κολέγιο /koˈle.ʝi.o/ (n)
coláiste

κολακεία (n)
bladar

κολακεύω /ko.laˈce.vo/ (v)
cuach

κολαούζο (n)
buacaire

κολαστήριο (n)
ifreann

κολατσίζω /ko.laˈt͡si.zo/ (v)
bain

κολατσιό /ko.laˈt͡sço/ (n)
raisín

κολεκτίβα /ko.leˈkti.va/ (n)
tiomsaitheach

κολεός (n)
faighin

κολιέ /koˈʎe/ /kɔ.lje/ (n)
bráisléad brád

κολικός /ko.liˈkos/ (n)
aileacó
  (ιατρική) οξύς πόνος…
  …στο παχύ έντερο ή τη γύρω περιοχή
  …(κατ’ επέκταση) στο νεφρό, το ήπαρ κ.α.

κολιμπρί /ko.liˈbɾi/ (n)
dordéan

κολιός /koˈʎos/ (n)
maicréal

κολλάρω (v)
ardnós

κολλάω /koˈla.o/ (v)
dlúthchara
  (μεταφορικά) βρίσκομαι σε πολύ στενή επαφή με κάποιον, είμαι πολύ καλός φίλος με κάποιον
bata
  (μεταφορικά) φέρομαι προκλητικά ή επιθετικά απέναντι σε κάποιον, παρενοχλώ
  αντιμετωπίζω μια δυσκολία κατά την πρόοδο μιας εργασίας που με εμποδίζει να συνεχίσω
conraigh
  αρρωσταίνω από μεταδοτικό νόσημα που μου μεταδόθηκε
galraigh
  (για μεταδοτικά νοσήματα) μεταδίδομαι

κολλαριστός (adj)
briosc
  ατσαλάκωτος, καινούριος ή σαν καινούριος

κολλοειδής (adj)
collóideach

κολλώδης (adj)
gliúch

κολοκυθάκι (n)
cúirséad

κολοκυθιά /ko.lo.ciˈθça/ (n)
puimcín
  (φυτό) κοινή ονομασία για τα φυτά που παράγουν κολοκύθια ή κολοκύθες, το γένος Κολοκύνθη (Cucurbita)

κολοκύθα /ko.loˈci.θa/ (n)
puimcín

κολοκύθι /ko.loˈci.θi/ (n)
cúirséad

κολομπαράς (n)
aiteach

κολοσσιαίος (adj)
ábhalmhór

κολοφώνας /ko.loˈfo.nas/ (n)
píce
  το πιο ψηλό (και πιθανά τελευταίο) σημείο
  (τυπογραφία) μικρό κείμενο στην προτελευταία ή τελευταία εσωτερική σελίδα ενός βιβλίου, όπου αναφέρονται στοιχεία σχετικά με την έκδοσή του, όπως τα ονόματα του επιμελητή και του διορθωτή, πού και πότε τυπώθηκε, τα τυπογραφικά στοιχεία, η ποιότητα του χαρτιού, ο αριθμός των αντιτύπων, το όνομα του βιβλιοδέτη, κ.λπ.

κολοφώνιο /ko.loˈfo.ni.o/ (n)
roisín

κολυμβητής (n)
snámhóir

κολυμπώ /ko.limˈbo/ (v)
snámh

κολχόζ (n)
calchas

κολόνα (n)
colún

κολόνια /koˈlo.ɲa/ (n)
báisteach

κολύμπι /koˈlim.bi/ (n)
snámh

κομήτης (n)
cóiméad

κομεντί (n)
coiméide

κομητεία (n)
contae

κομμάτι /koˈma.ti/ (n)
píosa

κομματάκι (adv)
smiot

κομματιάζω (v)
ruainne

κομμουνίστρια (n)
cumannach

κομμουνισμός /ko.mu.niˈzmos/ (n)
cumannachas

κομμουνιστής (n)
cumannach
  (πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του κομμουνισμού

κομμουνιστικός (adj)
cumannach

κομμωτής (n)
gruagaire

κομμός (n)
caoin

κομμώτρια (n)
gruagaire

κομοδίνο (n)
bord cois leapa

κομπάζω /komˈba.zo/ (v)
braig

κομπάιλερ /komˈpai.leɾ/ (n)
teaglamaí

κομπέρ /komˈbeɾ/ (n)
láithreoir

κομπίνα /komˈbi.na/ (n)
an
  απατεώνικη ενέργεια ή επιχείρηση που αποσκοπεί στον προσπορισμό οικονομικού ή άλλου οφέλους
  (οικείο) θεριζοαλωνιστική μηχανή

κομπανία /kom.paˈni.a/ (n)
comhlacht

κομπασμός (n)
braig

κομπαστής /kom.baˈstis/ (n)
bladhmaire

κομπαστικός /kom.ba.stiˈkos/ (adj)
mórfhoclach

κομπιάζω /komˈbʝa.zo/ (v)
tuisligh

κομπιουτεράκι /kom.bʝu.teˈɾa.ci/ (n)
áireamhán

κομπογιαννίτης /kom.bo.ʝaˈni.tis/ (n)
dochtúir bréige

κομποδετική (n)
macraime

κομπρέσα (n)
adhartán

κομψός /komˈpsos/ (adj)
galánta

κομψότητα /komˈpso.ti.ta/ (n)
cuannacht

κονέ (n)
cleamhnas

κονία (n)
stroighin

κονβόι (n)
conbhua

κονδύλι (n)
iontráil

κονιάκ /koˈɲak/ (n)
coinneac

κονιορτοποιώ /ko.ni.oɾ.to.piˈo/ (v)
múr

κονκλάβιο (n)
comhthionól cairdinéal

κονσέρβα (n)
stán

κονσερβοκούτι (n)
bosca

κονσερβοποιώ (v)
féad

κονσερτίνα /kon.seɾˈti.na/ (n)
consairtín

κονστρουκτιβισμός (n)
tógachas

κονσόλα /konˈso.la/ (n)
consól

κοντά /konˈda/ (adv)
achomair

κοντάρι (n)
cuaille

κοντέρ (n)
luasmhéadar

κοντέσα (n)
cuntaois

κονταίνω (v)
tóg suas

κοντεύω /konˈde.vo/ (v)
dlúth

κοντινός (adj)
dlúth

κοντολογίς (adv)
achomair

κοντούρα (n)
imchruth

κοντράτο (n)
conraigh

κοντραμπάσο /kon.tɾaˈba.so/ (n)
olldord

κοντραπλακέ (n)
sraithadhmad

κοντσέρτο (n)
ceolchoirm

κοντός (adj)
beag
  (για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μικρό ανάστημα
  (για αντικείμενο) που έχει μικρό μήκος
íseal
  (για αντικείμενο) που έχει μικρό ύψος

κοντόχρονος /konˈdo.xɾo.nos/ (adj)
duthain

κοουτσάρω (v)
bus

κοπάδι (n)
tréad

κοπάζω /koˈpa.zo/ (v)
laghdaigh

κοπέλα /koˈpe.la/ (n)
anársa
  έφηβη ή νεαρή γυναίκα

κοπέλι /koˈpe.li/ (n)
leaid

κοπή (n)
gearrthóireacht

κοπίδι (n)
gearrthóir

κοπανώ (v)
croith
  την κοπανάω:

κοπετός /ko.peˈtos/ (n)
acaoineadh

κοπιάζω /ko.piˈa.zo/ /koˈpça.zo/ (v)
deacracht

κοπιάρω (v)
cóip

κοπιαστικός /ko.pça.stiˈkos/ (adj)
liosta

κοπιράιτ /ko.piˈɾa.it/ (n)
cóipcheart

κοπρίζω /koˈpɾi.zo/ (v)
aoileach

κοπρίτης /koˈpɾi.tis/ (n)
amhsán

κοπριά (n)
aoileach

κοπροσκυλιάζω /ko.pɾo.sciˈʎa.zo/ (v)
bheith ag leadaíocht (thart)

κοπρόσκυλο /koˈpɾo.sci.lo/ (n)
gadhar
  σκύλος αδέσποτος και χωρίς συγκεκριμένη ράτσα

κοπτικά (n)
Coptais

κοπτικός (adj)
Coptach
  που αναφέρεται στους Κόπτες

κοράκι /koˈɾa.ci/ (n)
bran

κορίανδρος (n)
lus an choire

κορίτσι /koˈɾi.t͡si/ (n)
cailín

κορβέτα (n)
coirbhéad

κορβανάς (n)
slán

κορδέλα /koɾˈðe.la/ (n)
ribín

κορδωτός (adj)
ainteann

κορδόνι (n)
ruóg

κορδώνομαι (v)
mustar

κορεατικός /koɾeatiˈkos/ (adj)
Cóiréach

κορεσμένος
sáithithe

κορεσμός /ko.ɾeˈzmos/ (n)
anluchtaigh

κοριτσίστικος (adj)
cailín

κοριός (n)
míol leapa

κορμοράνος /koɾ.moˈɾa.nos/ (n)
broigheall

κορμοστασιά /koɾ.mo.staˈsça/ (n)
cruth

κορμός (n)
stoc
  (βοτανική) το τμήμα του φυτού πάνω από τις ρίζες και μέχρι τα κλαριά του
comhlacht
  το βασικό τμήμα ενός σχεδίου, μίας λειτουργίας, μίας οντότητας, μιας εργασίας θεωρητικής

κορν φλέικς (n)
calóga arbhair

κορνέτα /koɾˈne.ta/ (n)
coirnéad

κορνίζα (n)
cuir i bhfráma

κορνιζάρω (v)
cuir i bhfráma

κορνουαλικά (n)
Coirnis

κορομηλιά /ko.ɾo.miˈʎa/ (n)
pluma silíneach

κορονοϊός /ko.ɾo.no.iˈos/ (n)
coróinvíreas

κοροϊδεύω /ko.ɾoi̯ˈðe.vo/ (v)
bí ag magadh
  αναφέρομαι με περιπαικτικό τρόπο (λέξεις ή χειρονομίες) στα ελαττώματα, τις αδυναμίες ή τις ιδιαιτερότητες κάποιου

κορσικανικά (n)
Chorsaicis

κορσικανικός /koɾ.si.ka.niˈkos/ (adj)
Corsacach

κορτάρω (v)
clós

κορυδαλλός /ko.ɾi.ðaˈlos/ (n)
fuiseog

κορυφή /ko.ɾiˈfi/ (n)
mullach
  (γεωγραφία) το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου
  (γενικότερα) το ανώτερο σημείο σε κάθε ιεραρχικό σύστημα
stuaic
  (γεωμετρία) το σημείο τομής δύο πλευρών πολύπλευρου επίπεδου σχήματος ή τουλάχιστον τριών πλευρών ενός πολυγώνου

κορυφαίος (n)
scaradh

κορυφώνω /koɾiˈfono/ (v)
píce

κορωνίδα /ko.ɾoˈni.ða/ (n)
coirnis

κορόιδο /koˈɾoi̯.ðo/ (n)
súmaire

κορόμηλο (n)
pluma silíneach

κορόνα /koˈɾo.na/ (n)
coróin
  το στέμμα του βασιλιά

κορόνα γράμματα
ceann nó cláirseach

κορύνα (n)
cleith
  όργανο της ρυθμικής γυμναστικής
  όργανο και αγώνισμα στίβου στους Παραολυμπιακούς Αγώνες

κος /ˈci.ɾi.os/
Uas.

κοσκινίζω /ko.sciˈni.zo/ (v)
rill

κοσμηματοθήκη /ko.zmi.ma.toˈθi.ci/ (n)
bosca

κοσμηματοπώλης (n)
seodóir

κοσμητικός (adj)
maiseach

κοσμικός /ko.zmiˈkos/ (adj)
saolta
  που αναφέρεται στην κοινωνία και όχι στην εκκλησία ή τη θρησκεία

κοσμοβριθής /ko.zmo.vɾiˈθis/ (adj)
plódaithe

κοσμογονία (n)
bunús na cruinne

κοσμογυρισμένος
a lán

κοσμοσυρροή (n)
plód

κοστίζω (v)
cosain

κοστολόγιο (n)
meas

κοστούμι (n)
culaith

κοτέτσι (n)
cró cearc

κοτζάμ (adj)
mór

κοτρόνα (n)
bollán

κοτσάνα /koˈt͡sa.na/ (n)
fuisce baile
  βλακεία, χαζομάρα >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
  μεγάλο κοτσάνι >Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. (Αʹ έκδοση: 1998)

κοτσάνι /koˈt͡sa.ni/ (n)
coisc

κοτσίδα (n)
cuach

κοτσυφίνα (n)
céirseach

κοτόπουλο /koˈto.pu.lo/ (n)
sicín

κουάκερ (n)
brachán coirce

κουάρκ (n)
cuarc

κουίντα (n)
cliathán

κουβάρι (n)
scáinne

κουβάς /kuˈvas/ (n)
buicéad

κουβέντα /kuˈve.da/ /kuˈven.da/ (n)
comhrá

κουβέρτα /kuˈveɾ.ta/ (n)
blaincéad
  ύφασμα, μάλλινο ή βαμβακερό, που χρησιμοποιείται πάνω από τα σεντόνια του κρεβατιού για να προστατεύει από το κρύο

κουβαλάω /ku.vaˈla.o/ (v)
iompair

κουβαλητής /ku.va.liˈtis/ (n)
saothraí

κουβεντιάζω /ku.venˈdʝa.zo/ (v)
agaill

κουβεντούλα (n)
cabaireacht

κουβερτούρα /ku.veɾˈtu.ɾa/ (n)
blaincéad

κουδουνίζω /ku.ðuˈni.zo/ (v)
clog

κουδούνι /kuˈðu.ni/ (n)
clog

κουδούνισμα /kuˈðu.ni.zma/ (n)
cró troda

κουζίνα /kuˈzi.na/ (n)
cistin
  o χώρος όπου ετοιμάζονται και μαγειρεύονται οι τροφές
  (γαστρονομία) η μαγειρική τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών
  (συσκευή) πάνω στην οποία ψήνονται οι τροφές

κουζινικά /ku.zi.niˈka/ (n)
cistin

κουκί (n)
pónaire leathan

κουκκίδα (n)
ponc séimhithe

κουκουβάγια /ku.kuˈva.ʝa/ (n)
ulchabhán

κουκουλώνομαι (v)
bí

κουκουνάρι (n)
cnó péine

κουκούλα (n)
cochall
  κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο, π.χ. παλτό, αδιάβροχο κ.λπ.
balacláva
  κάλυμμα της κεφαλής με οπές για τα μάτια, τη μύτη και το στόμα
araoid
  προστατευτικό κάλυμμα για οχήματα

κουκούλι (n)
cocún

κουκούλωμα (n)
duaithníocht

κουκούτσι (n)
cloch

κουλάρω (v)
fuaraigh

κουλουριάζω /ku.luɾˈʝa.zo/ (v)
déan ceirtlín díot féin

κουλοχέρης /ku.loˈçe.ɾis/ (adj)
meaisín sliotáin
  ηλεκτρονικό τυχερό παιχνίδι που λειτουργεί με ένα μοχλό

κουλούρα /kuˈlu.ɾa/ (n)
dol
arán
  (τρόφιμο) το ψωμί με στρογγυλό σχήμα

κουλτούρα (n)
cultúr

κουμαριά (n)
caithne

κουμκουάτ (n)
cumcuat

κουμπάρος /kumˈba.ɾos/ (n)
vaidhtéir

κουμπί /kumˈbi/ (n)
cnaipe

κουμπαράς /kum.baˈɾas/ (n)
muicín taisce

κουμπωμένος
druidte

κουμπότρυπα (n)
poll cnaipe

κουμπώνω /kumˈbo.no/ (v)
cnaipe

κουνάβι /kuˈna.vi/ (n)
firéad

κουνέλα /kuˈne.la/ (n)
coinín baineann

κουνέλι (n)
cóinín, coinín

κουνελάκι (n)
piscín

κουνελότρυπα (n)
poll coinicéir

κουνιάδος (n)
deartháir céile

κουνουπίδι /ku.nuˈpi.ði/ (n)
cóilis

κουνούπι /kuˈnu.pi/ (n)
muiscít

κουντεπιέ /ku.deˈpçe/ (n)
trácht

κουνώ (v)
croith

κουπί /kuˈpi/ (n)
céasla

κουπαστή (n)
gar-adhmaid
  το επάνω μέρος, συνήθως ξύλινο, από τα προστατευτικά κάγκελα ενός πλοίου
banastar
  το επάνω μέρος, συνήθως ξύλινο, από τα προστατευτικά κάγκελα σκάλας, εξώστη κ.λπ.

κουράγιο /kuˈɾa.ʝo/ (n)
misneach

κουράζομαι (v)
tuirseach

κουράζω /kuˈɾa.zo/ (v)
tuirsigh

κουράρω (v)
dochtúir

κουρέας (n)
bearbóir

κουρέλι /kuˈɾe.li/ (n)
ceamach

κουρασμένος /ku.ɾaˈzme.nos/
tuirseach

κουραφέξαλα /ku.ɾaˈfe.ksa.la/ (n)
cacamas

κουρδίζω (v)
tiúin
  (μουσική) ρυθμίζω μουσικό όργανο ώστε να παράγει τις νότες στον επιθυμητό τόνο

κουρδικά (n)
Coirdis

κουρδιστός (adj)
oibriú cloig

κουρελιάζω /ku.ɾeˈʎa.zo/ (v)
ar leith

κουρελού /ku.ɾeˈlu/ (n)
obair phaistí
  (ύφασμα) είδος υφαντού χαλιού, μικρού μεγέθους, που συνθέτεται από κομμάτια διαφόρων υφασμάτων ή περίσσεια νημάτων

κουρεύω /kuˈɾe.vo/ (v)
lom

κουρκουμάς (n)
tuirmiric

κουρκούτι /kuɾˈku.ti/ (n)
fuidreamh

κουρνιάζω (v)
fara

κουρνιαχτός (n)
púdráil

κουροπαλάτης (n)
coimeádaí

κουρούνα (n)
caróg dhubh

κουρσεύω (v)
foghlaí mara

κουρτίνα /kuɾˈti.na/ (n)
cuirtín

κουσκούς (n)
cúscús
  (φαγητά) φαγητό βορειοαφρικανικής προέλευσης από χοντρόκοκκο σιμιγδάλι, κρέας ή ψάρι, λαχανικά και πικάντικες σάλτσες

κουστωδία /ku.stoˈði.a/ (n)
comhluadar

κουτάβι (n)
coileáinín

κουτάκι /kuˈta.ci/ (n)
féad
  (συσκευασία) το κουτί αναψυκτικού

κουτάλα (n)
lán sluaiste

κουτάλι /kuˈta.li/ (n)
spúnóg

κουτί /kuˈti/ (n)
bosca

κουτεντές (n)
amadán

κουτουλώ (v)
ceann

κουτουρού (adv)
neamhrialta

κουτούκι (n)
tàbhairne

κουτσαίνω /kuˈt͡se.no/ (v)
habal

κουτσοδόντης /ku.t͡soˈðon.dis/ (adj)
grabach

κουτσομπολεύω /ku.t͡so.boˈle.vo/ (v)
scéalaíocht

κουτσομπολιό /ku.t͡so.boˈʎo/ (n)
scéalaíocht

κουτσομπόλης /ku.t͡soˈbo.lis/ (n)
cardálaí

κουτσός /kuˈt͡sos/ (adj)
bacach

κουτός (adj)
múisiamach

κουφάρι (n)
ablach

κουφός /kuˈfos/ (adj)
bodhar

κοφίνι /koˈfi.ni/ (n)
amparán

κοφτερός /ko.fteˈɾos/ (adj)
géar

κοφτός /kofˈti/ /kofˈto/ /kofˈtos/ (adj)
gearr-abartha

κοχενίλη (n)
carnaid

κοχλίας (n)
drúchtín

κοχύλι (n)
sliogán

κοψίδι (n)
gearr

κοψοχρονιά /ko.pso.xɾoˈɲa/ (adv)
[[an-]]saor
  (προφορικό) σε εξαιρετικά μειωμένη —έως εξευτελιστική— τιμή, πολύ φθηνά, ευκαιρία

κούκλα /ˈku.kla/ (n)
bábóg, áilleagán

κούκλος (n)
breá

κούκος /ˈku.kos/ (n)
cuach

κούμπωμα (n)
faigh

κούνια /ˈku.ɲa/ (n)
luascán
cliabháin
  το κρεβατάκι ενός μωρού, ενίοτε με ειδική βάση για να λικνίζεται

κούπα /ˈku.pa/ (n)
cupán
  κύπελλο ή πολύ μεγάλο φλιτζάνι με ή χωρίς λαβή
hart
  (χαρτοπαίγνιο) οικογένεια χαρτιών της τράπουλας που φέρουν ως σήμα μια κόκκινη καρδιά

κούραση (n)
tuirse

κούρνια (n)
fara

κούρσα (n)
gránlann
  αγώνας ταχύτητας μεταξύ αυτοκινήτων

κούσιον (n)
adhartán

κούτελο (n)
clár éadain

κούτσουρο /ˈku.t͡su.ɾo/ (n)
bloc

κούφιος (adj)
cuas

κούφος (adj)
aimhghlic

κράζω /ˈkɾa.zo/ (v)
agallach

κράμβη /ˈkɾaɱ.vi/ (n)
tornapa

κράνο /ˈkɾa.no/ (n)
conbhaiscne

κράνος (n)
clogad

κράξιμο (n)
agallach

κράση /ˈkɾa.si/ (n)
bunreacht
  η ιδιαίτερη φυσική κατάσταση του οργανισμού κάθε ανθρώπου

κράσπεδο /ˈkɾa.spe.ðo/ (n)
colbha

κράτει /ˈkɾa.ti/
coisc
  κάνω κράτει : περιορίζω κάτι που κάνω, συγκρατιέμαι, είμαι εγκρατής

κράτημα (n)
coimeád

κράτηση /ˈkɾa.ti.si/ (n)
áirithint
  η εξασφάλιση ή η αναγνώριση κατοχής μιας θέσης σε μεταφορικό μέσο, θέατρο κ.λπ., ή ενός δωματίου σε ξενοδοχείο
cumhdach
  (νομικός όρος) σύλληψη και αναγκαστική παραμονή σε κάποιο χώρο
coinneáil
  (στρατιωτικός όρος) αναγκαστική παραμονή στο στρατόπεδο και στέρηση εξόδου

κράτος /ˈkɾa.tos/ (n)
stát

κρέας /ˈkɾe.as/ (n)
feoil

κρέμα /ˈkɾe.ma/ (n)
ungadh

κρίκετ /ˈkɾi.ket/ (n)
cricéad

κρίκος /ˈkɾi.kos/ (n)
cró troda

κρίμα (adv)
is mór an trua

κρίνο /ˈkɾi.no/ (n)
lile

κρίνω /ˈkɾi.no/ (v)
beachtaíocht

κρίση /ˈkɾi.si/ (n)
aothú
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, η νοητική ενέργεια που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή

κρίσιμος /ˈkɾi.si.mi/ /ˈkɾi.si.mo/ /ˈkɾi.si.mos/ (adj)
beachtaíoch

κρίταμο (n)
lus na gloine

κραγιόν /kraˈʝon/ (n)
béaldath

κραδαίνω (v)
bagair

κραδασμός /kɾa.ðaˈzmos/ (n)
suasán

κραιπάλη (n)
ragús óil

κρακ (n)
pléasc

κρανίο (n)
blaosc

κρανιακός (adj)
blaoisce

κρας (n)
pléasc

κρασάρισμα (n)
pléasc

κρασάτος (adj)
fíon

κρασί /kɾaˈsi/ (n)
fíon

κρασίλα (n)
boladh

κρασοπίνω (v)
fíon

κρασοπότηρο (n)
fíonghloine

κρατήρας /kɾaˈti.ɾas/ (n)
cráitéar

κρατούμενη (n)
cime

κρατώ (v)
coimeád

κραυγάζω (v)
scread

κραυγή /kɾaˈvʝi/ (n)
scread

κραυγαλέος /kra.vɣaˈle.os/ (adj)
gairéadach

κρεατοελιά (n)
faithne

κρεατόμυγα (n)
cuil fheola

κρεατόπιτα (n)
pióg fheola

κρεβάτι /kɾeˈva.ti/ (n)
leaba
  (έπιπλο) το επίπεδο έπιπλο πάνω στο οποίο κοιμόμαστε

κρεβατοκάμαρα (n)
seomra codlata
  το υπνοδωμάτιο, το δωμάτιο του σπιτιού που είναι επιπλωμένο με κρεβάτι και όπου κοιμόμαστε

κρεμ /ˈkɾem/ (n)
bánbhuí

κρεμάστρα /kɾeˈma.stɾa/ (n)
dorn

κρεμασμένος
spleách
  (οικείο) γαντζωμένος, γραπωμένος, απόλυτα εξαρτημένος

κρεμμυδάκι (n)
ciobúl
  ο νωπός βλαστός και η ρίζα του κρεμμυδιού που δεν έχει ακόμα σχηματίσει μεγάλο βολβό

κρεμμύδι /kɾeˈmi.ði/ (n)
oinniún

κρεολή γλώσσα
fásteanga

κρεολός /kɾe.oˈlos/ (n)
fásteanga

κρεοπώλης (n)
búistéir

κρετίνος (n)
creitín

κρεόζωτο (n)
créasóid

κρησφύγετο (n)
cró folaigh

κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
Créatach

κριάρι (n)
reithe

κριθάρι /kɾiˈθa.ɾi/ (n)
eorna

κρικητός (n)
hamstar

κρικωτός /kɾi.koˈtos/ (adj)
fáinneach

κρινολίνο /kɾi.noˈli.no/ (n)
cóta fonsaí

κρινολούλουδο /kɾi.noˈlu.lu.ðo/ (n)
lile

κριτική /kɾi.tiˈci/ (n)
beachtaíocht
  η διατύπωση αρνητικών κρίσεων

κριτικισμός /kri.ti.ciˈzmos/ (n)
beachtaíocht

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
criticiúil

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (n)
criticeoir

κριτσίνι /kɾiˈt͡si.ni/ (n)
cipín

κριός (n)
reithe
  μεσαιωνική πολιορκητική μηχανή που χρησίμευε στην εκπόρθηση των θυρών των κάστρων. Ήταν φτιαγμένη από έναν κορμό και μια ενισχυμένη κεφαλή που θύμιζε ακριβώς το κεφάλι του κριαριού.

κροατικά (n)
Cróitis

κροατικός (adj)
Crótach

κροκάλα (n)
doirneog

κροκάλη (n)
doirneog

κροκίδα /kɾoˈci.ða/ (n)
tréad

κροκοσυλλέκτης (n)
bailitheoir

κροκόδειλος /kɾoˈko.ði.los/ (n)
crogall

κροσέ /kɾoˈse/ (n)
cróise
  βελόνα για πλέξιμο με γυριστή / αγκιστρωτή απόληξη
dorn
  (μεταφορικά) είδος πυγμαχικού χτυπήματος

κροταλίας /kɾo.taˈli.as/ (n)
nathair shligreach

κροταλίζω /kɾo.taˈli.zo/ (v)
gliogar

κροταφικός (adj)
aimseartha

κροτώ (v)
pléasc

κρουαζιέρα /kɾu.aˈzʝe.ɾa/ (n)
aistear mara

κρουασάν /kɾu.aˈsan/ (n)
croissant

κρούσμα /ˈkɾu.zma/ (n)
cásáil

κρυμμένος
ceilte

κρυολόγημα (n)
slaghdán

κρυοπάγημα /kɾi.oˈpa.ʝi.ma/ (n)
dó seaca

κρυπτογραφία (n)
cripteagrafaíocht

κρυπτό (n)
crioptón

κρυστάλλινος /kɾisˈta.li.ni/ /kɾisˈta.li.no/ /kɾisˈta.li.nos/ (adj)
criostal

κρυστάλλωση /kɾiˈsta.lo.si/ (n)
criostalú

κρυσταλλική σόδα
carbónáit sóidiam

κρυσταλλικός /kɾis.ta.liˈci/ /kɾis.ta.liˈko/ /kɾis.ta.liˈkos/ (adj)
criostalach

κρυσταλλογραφία /kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
criostalagrafaíocht

κρυφά (adv)
gan fhios

κρυφακούω /kɾi.faˈku.o/ (v)
cúléist

κρυφός (adj)
ceilte

κρυψώνα (n)
cró folaigh

κρυώνω /kɾiˈo.no/ (v)
cúileach
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο κρύο, του χαμηλώνω τη θερμοκρασία
  (αμετάβατο) πέφτει η θερμοκρασία μου
dearóil
  (αμετάβατο) αισθάνομαι το εξωτερικό ψύχος
faigh
  (αμετάβατο) (στους συνοπτικούς χρόνους) αδιαθετώ, αρπάζω κρύωμα και δεν αισθάνομαι καλά

κρωγμός (n)
agallach

κρόκινος (adj)
cróch

κρόκος /ˈkɾo.kos/ (n)
cróch
  για το φυτό

κρόσσι /ˈkɾo.si/ (n)
ciumhais

κρόταφος /ˈkɾo.ta.fos/ (n)
uisinn

κρότημα (n)
boiseog

κρότος /ˈkɾo.tos/ (n)
pléasc

κρύβω /ˈkɾivo/ (v)
ceil

κρύο /ˈkɾi.o/ (n)
fuacht

κρύος /ˈkɾi.os/ (adj)
dearóil

κρύσταλλο /ˈkɾi.sta.lo/ (n)
criostal

κρύσταλλος /ˈkɾi.sta.los/ (n)
criostal

κρύωμα (n)
fuarú
  αποτέλεσμα του κρυώνω

κτήμα /ˈkti.ma/ (n)
réadmhaoin

κτήνος /ˈkti.nos/ (n)
ainmhí
  (παρωχημένο) το ζώο

κτίριο /ˈkti.ɾi.o/ (n)
foirgneamh

κτηματαγορά /kti.ma.ta.ɣoˈɾa/ (n)
margadh

κτηματολόγιο (n)
cadastar

κτηνάνθρωπος (n)
brúidiúil

κτηνίατρος (n)
tréidlia
  (επάγγελμα) ο επιστήμονας που ασχολείται με την πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών των ζώων. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και η επιθεώρηση των προϊόντων ζωικής προέλευσης

κτηνιατρική (n)
tréidliacht

κτηνιατρικός (adj)
tréidliachta

κτηνώδης /ktiˈno.ðis/ (adj)
brúidiúil

κτητικός (adj)
sealbhach

κτλ.
agus mar sin de

κυανό (n)
cian

κυανός /ci.aˈnos/ (adj)
cian
  θαλασσής, γαλάζιος, μπλε

κυβέρνηση /ciˈveɾ.ni.si/ (n)
rialtas

κυβίζω (v)
ciúbaigh

κυβίστηση /ciˈvi.sti.si/ (n)
aer-rothlú

κυβερνάω /ci.veɾˈna.o/ (v)
deachtaigh

κυβερνήτης (n)
gobharnóir

κυβερνητική (n)
cibirnitic

κυβερνο-
cibear-

κυβερνοεγκληματίας (n)
cibearchoirpeach

κυβερνοεπίθεση /ci.veɾ.no.eˈpi.θe.si/ (n)
cibirionsaí

κυβερνοχώρος (n)
an cibearspás

κυβικός (adj)
ciúbach

κυβισμός (n)
ciúbachas

κυβόλιθος /ciˈvo.li.θos/ (n)
coisc

κυδωνιά /ci.ðoˈɲa/ (n)
cainche

κυδώνι /ci.ˈðo.ni/ (n)
cainche
  (φρούτο) ο καρπός του φυτού κυδωνιά(Cydonia oblonga), που ανήκει στα εσπεριδοειδή
  (ζωολογία) το δίθυρο μαλάκιο της οικογένειας "Καρδιίδες" (Cardiidae)

κυκλάμινο /ciˈkla.mi.no/ (n)
ciclimin

κυκλικός /ci.kliˈkos/ (adj)
ciorclach

κυκλοφορία /ci.klo.foˈɾi.a/ (n)
trácht

κυκλοφοριακός /ci.klo.fo.ri.a.ˈkos/ (adj)
trácht
  που έχει σχέση με την κυκλοφορία (αυτοκινήτων, πεζών κ.λπ.) ή αναφέρεται σ’ αυτή
plódú tráchta
  (ουσιαστικοποιημένο) κυκλοφοριακό

κυκλοφορώ /ci.klo.foˈɾo/ (v)
rith

κυκλόσχημος (adj)
ciorclach

κυκλώνας /ciˈklo.nas/ (n)
cioclón

κυκλώνω /ciˈklo.no/ (v)
ciorclaigh

κυλάω /ciˈla.o/ (v)
cuach
  (αμετάβατο) κινούμαι ομαλά πάνω σε μια διαδρομή εκτελώντας περιστροφική κίνηση
sileadh
  (αμετάβατο, για υγρά) κινούμαι ομαλά από ένα υψηλότερο σημείο προς ένα χαμηλότερο, ρέω

κυλικείο /ci.liˈci.o/ (n)
gread

κυλινδρώνω (v)
rular

κυλιόμενος
meán
  που κυλιέται, που γυρνάει πάνω σε ένα σταθερό επίπεδο

κυμάτιο /ciˈma.ti.o/ (n)
cuilithín

κυματίδιο (n)
druga

κυματίζω /ci.maˈti.zo/ (v)
cuilithín

κυματιστός (adj)
dréimreach

κυματοθραύστης (n)
bábhún

κυνήγι (n)
fiach

κυνηγάω /ci.niˈɣa.o/ (v)
creach
  προσπαθώ να εντοπίσω και να σκοτώσω ένα θήραμα

κυνηγός (n)
sealgaire
  (επάγγελμα) αυτός που ασχολείται με το κυνήγι, ο θηρευτής (η λέξη οφείλει το σχηματισμό της στο ότι το κυνήγι συνήθως γίνεται με σκύλους)

κυνόδοντας /ciˈno.ðon.das/ (n)
cainíneach

κυοφορία /ci.o.foˈɾi.a/ (n)
toircheas

κυοφορώ /ci.o.foˈɾo/ (v)
bí

κυπρίνος (n)
carbán

κυπριακά (adv)
Cipireach
  με κυπριακό τρόπο

κυπριακός /ci.pɾi.aˈkos/ (adj)
Cipireach

κυράτσα (n)
scéalaíocht

κυρία /ciˈɾi.a/ (n)
bean

κυρίαρχος (adj)
ardcheannasach

κυριακάτικος (adj)
Domhnach

κυριαρχία /ci.ɾi.aɾˈçi.a/ (n)
ardcheannas

κυριαρχικός (adj)
sabhran

κυριλέ /ci.ɾiˈle/ (adv)
galánta

κυριλλικός /ci.ɾi.liˈkos/ (adj)
Coireallach

κυριολεκτικό (n)
beacht
  (προγραμματισμός) η σειρά χαρακτήρων όπως γράφεται στον πηγαίο κώδικα για να αποδώσει τιμή σε μεταβλητή ή σε πραγματική παράμετρο μιας συνάρτησης. Μπορεί να παριστάνει αριθμό, συμβολοσειρά ή οτιδήποτε άλλο, αλλά στον πηγαίο κώδικα, ο οποίος είναι κείμενο, δεν είναι παρά μία σειρά χαρακτήρων. Δεν πρέπει να συγχέεται με την σταθερά.

κυριολεκτικός (adj)
beacht

κυριολεκτώ /ci.ɾi.o.leˈkto/ (v)
abair

κυριολεξία /ci.ɾi.o.leˈksi.a/ (n)
airigh

κυρούλα (n)
mamó

κυρώνω /ciˈɾo.no/ (v)
bailmheas

κυστεοσκόπηση (n)
cisteascópacht

κυτταρόπλασμα (n)
cíteaplasma

κυψέλη /ciˈpse.li/ (n)
beachaire

κυψελίδα /ci.pseˈli.ða/ (n)
ailbheolas

κωδικός (n)
pasfhocal
  (πληροφορική) εν συντομία ο κωδικός πρόσβασης

κωδικός κατατεμαχισμού
slamar

κωδικός πρόσβασης
pasfhocal

κωδωνοκρούστης (n)
clogaire

κωδωνοστάσιο (n)
clogás

κωλοτούμπα /ko.loˈtum.ba/ (n)
aer-rothlú

κωλοτρυπίδα (n)
clasán

κωλοφαρδία (n)
puchán

κωλοφυλλάδα (n)
páipéar suarach

κωλυσιεργώ (v)
cuibhrigh
  παρεμβάλλω σκόπιμα εμπόδια για προσωπικό όφελος και ταυτόχρονα καθυστερώ τη διεξαγωγή εργασιών ή διαδικασιών

κωλυόμενος
araíonach

κωμικός (adj)
greannmhar
  ο σχετικός με την κωμωδία
  που προκαλεί το γέλιο

κωμωδία (n)
coiméide

κωμόπολη /koˈmo.po.li/ (n)
baile

κωνάριο (n)
faireog phinéalach

κωνίο (n)
cónchill

κωπηλάτης /ko.piˈla.tis/ (n)
iomróir

κωπηλασία /ko.pi.laˈsi.a/ (n)
rámhaíocht

κωπηλατώ (v)
líne

κόασμα (n)
grág

κόβω /ˈko.vo/ (v)
bain
cic
  εγκαταλείπω, διακόπτω μια συνήθεια

κόβω δρόμο
aicearra

κόκα (n)
cóca
  (φυτό) φυτό της Νότιας Αμερικής, από το οποίο παράγεται η κοκαΐνη

κόκαλο (n)
cnámh
  (καθομιλουμένη) κάθε ένα από τα στερεά τμήματα του σκελετού του ανθρώπου και όλων των σπονδυλωτών
ladar bróige
  αντικείμενο από κέρατο ή αλλο υλικό που το χρησιμοποιούμε για να φορέσουμε τα παπούτσια μας

κόκκινο /ˈko.ci.no/ (n)
dearg

κόκκινος /ˈko.ci.nos/ (adj)
dearg, rua
  που έχει το χρώμα της φωτιάς, του αίματος, της παπαρούνας

κόκκος /ˈko.kos/ (n)
grán

κόκορας /ˈko.ko.ɾas/ (n)
coileach
  (πτηνό) το αρσενικό της κότας

κόλα /ˈko.la/ (n)
giota páipéir
  φύλλο χαρτιού

κόλακας (n)
líodóir

κόλαση /ˈko.la.si/ (n)
ifreann

κόλι (n)
géag

κόλιαντρος (n)
lus an choire

κόλλα /ˈko.la/ (n)
gliú
  η παχύρρευστη ουσία που χρησιμοποιείται για να κολλήσουν στέρεα μεταξύ τους δύο σώματα

κόλον /ˈko.lon/ (n)
drólann

κόλπος /ˈkol.pos/ (n)
bá
  (γεωγραφία) σχηματισμός της ακτογραμμής, η κοιλότητα που η θάλασσα εισδύει στην ξηρά
faighin
  (γυναικολογία) η κοιλότητα των γυναικείων γεννητικών οργάνων, μεταξύ της μήτρας και του αιδοίου

κόμβος /ˈkoɱ.vos/ (n)
nód
  σημείο συνάντησης ή συνένωσης
  (δίκτυο υπολογιστών) node: υπολογιστής, άλλη συσκευή συνδεδεμένη σε δίκτυο ή ακόμη και ένα υποδίκτυο (πχ. ένα τοπικό ή οικιακό δίκτυο συνδεόμενο με παροχέα ίντερνετ - ISP), που οπωσδήποτε έχει τουλάχιστον μία διεύθυνση IP από όπου και ταυτοποιείται
cnota
  (ναυτικός όρος) μονάδα μέτρησης ταχύτητας πλοίου, ίση με ένα ναυτικό μίλι την ώρα. Επίσης, χρησιμοποιείται ως μονάδα μέτρησης και για τα αεροπλάνα

κόμη /ˈko.mi/ (n)
folt

κόμης /ˈko.mis/ (n)
cunta, iarla

κόμι (n)
Coimis

κόμικς (n)
greannán

κόμισσα (n)
cuntaois

κόμιστρο (n)
cáin chustaim

κόμμα /ˈko.ma/ (n)
camóg
  σημείο στίξης το οποίο χωρίζει προτάσεις, όρους προτάσεων, φράσεις κτλ.

κόμματος (n)
fear breá

κόμμι /ˈko.mi/ (n)
guma

κόμπιασμα (n)
tuisligh

κόμπλεξ (n)
ollionad

κόμπος /ˈkom.bos/ (n)
snaidhm

κόμπρα /ˈko.bɾa/ (n)
cobra

κόνδορας (n)
condar

κόνδυλος (n)
tiúbar
  (βοτανική) υπόγειος βλαστός με αποταμιευτικό ρόλο

κόνσεπτ (n)
coincheap

κόντρα (adv)
in aghaidh

κόντρα στο ρεύμα
gaoth chinn

κόουτς /ˈkou&#x032F;t͡s/ (n)
bus

κόπανος (n)
súiste
  το εργαλείο κοπανήματος σκλάβων

κόρακας /ˈko.ɾa.kas/ (n)
fiach

κόρη /ˈko.ɾi/ (n)
iníon
  (οικογένεια) η θυγατέρα

κόρνα /ˈkoɾ.na/ (n)
adharc

κόρνερ /ˈkoɾ.neɾ/ (n)
deireadh

κόρνο /ˈkoɾ.no/ (n)
corn

κόρο (n)
cór

κόρφος /ˈkoɾ.fos/ (n)
broinne

κόσα (n)
speal
  (γλώσσα) η γλώσσα Xhosa που μιλιέται στη Νότια Αφρική

κόσκινο (n)
criathar

κόσμημα (n)
seoid

κόσμος /ˈko.zmos/ (n)
domhan
  οι άνθρωποι, η κοινωνία

κόστος /ˈko.stos/ (n)
costas

κότα /ˈko.ta/ (n)
cearc

κότερο /ˈko.te.ɾo/ (n)
cuitéar

κότσος /ˈko.t͡sos/ (n)
cocán

κότσυφας /ˈko.t͡si.fas/ (n)
lon dubh

κόχη (n)
deireadh

κόψη /ˈko.psi/ (n)
brobh
abhras
  η ακμή ενός κοφτερού εργαλείου, η λεπτή πλευρά που χρησιμεύει για να κόβει

κόψιμο (n)
gearrthóireacht

κύβος /ˈci.vos/ (n)
ciúb

κύηση /ˈci.i.si/ (n)
toircheas

κύκλος /ˈci.klos/ (n)
ciorcal
  (γεωμετρία) ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που απέχουν συγκεκριμένη απόσταση από ένα άλλο σημείο
timthriall
  (σχήμα λόγου) λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο η πλοκή ξεκινάει και τελειώνει με το ίδιο γεγονός

κύκλωμα (n)
ciorcad

κύκνειος /ˈci.kni.a/ /ˈci.kni.o/ /ˈci.kni.os/ (adj)
eala

κύκνος /ˈci.knos/ (n)
eala

κύλινδρος /ˈci.lin.ðɾos/ (n)
sorcóir

κύμα /ˈci.ma/ (n)
tonn

κύμβαλο /ˈciɱ.va.lo/ (n)
ciombal

κύπελλο (n)
cupán

κύπριος (adj)
Cipireach

κύριο όνομα
ainmfhocal dílis

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (n)
an t-uasal, an tuasal
  (προσφώνηση) ως προσφώνηση οποιουδήποτε άντρα και στο σχολείο του δασκάλου από τους μαθητές

κύρος (n)
urlámhas

κύστη (n)
cist

κύτος /ˈci.tos/ (n)
cabhail

κύτταρο /ˈci.ta.ɾo/ (n)
cill

κύψελος /ˈci.pse.los/ (n)
gabhlán gaoithe

κώδωνας (n)
cith

κώθων (n)
muga

κώλος /ˈko.los/ (n)
tóin

κώλυμα /ˈko.li.ma/ (n)
constaic

κώνος (n)
coirceog

κώφωση (n)
bodhaire

λάβα (n)
laibhe

λάβαρο (n)
caighdeán

λάβδανο (n)
ládanam

λάγνος /ˈla.ɣnos/ (adj)
ainmhianach

λάδι /ˈla.ði/ (n)
ola

λάδωμα (n)
breab a thabhairt

λάθος /ˈla.θos/ (n)
botún
  καθετί που αποκλίνει από τον κανόνα, κάτι που δε λέγεται ή που δε γίνεται σωστά
  ατυχής επιλογή, πράξη, εκτίμηση μιας κατάστασης
  καθετί που βρίσκεται σε απόσταση από την αλήθεια ή την πραγματικότητα
  η απόκλιση ανάμεσα στην πραγματικη τιμή που προκύπτει από μια μαθηματική πράξη και στην τιμή που βρίσκει κάποιος από αυτήν

λάινσμαν (n)
fear líne

λάιτ /ˈla.it/ /ˈlai̯t/ (adj)
bán-

λάκα /ˈla.ka/ (n)
laicear

λάλημα (n)
canadh

λάμα (n)
brobh
láma

λάμπα /ˈlam.ba/ (n)
lampa

λάμπω /ˈlam.bo/ (v)
taitin

λάντσα (n)
lainse
  (ναυτικός όρος) μικρό ανοιχτό ακτοπλοϊκό σκάφος για μικρές αποστάσεις

λάπαθο (n)
samhadh

λάπτοπ (n)
ríomhaire glúine

λάρυγγας (n)
an feadán glóir

λάσπη /ˈla.spi/ (n)
draoibeáil

λάστιχο /ˈla.sti.xo/ (n)
aerbhonn

λάτρης (n)
adhraitheoir

λάτρισσα (n)
adhraitheoir

λάφυρο /ˈla.fi.ɾo/ (n)
prompa

λάχανο /ˈla.xa.no/ (n)
cabáiste

λέδη /ˈle.ði/ (n)
bantiarna

λέκτορας (n)
léachtóir

λέμφος /ˈleɱ.fos/ (n)
limfe

λέμφωμα /ˈlem.o.a/ (n)
liomfóma

λέξη /ˈle.ksi/ (n)
focal

λέπι (n)
lann

λέπρα (n)
lobhra

λέπυρο /ˈle.pi.ɾo/ (n)
cáith

λέσι /ˈle.si/ (n)
ablach

λέσχη /ˈle.sçi/ (n)
cumann

λέω /ˈle.o/ (v)
abair le
glao
  ονομάζω κάτι ή κάποιον με ένα συγκεκριμένο όνομα, αποκαλώ

λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
ná baintear an t-ainm den bhairín, den bhlonag

λήκυθος (n)
buidéal

λήμμα /ˈli.ma/ (n)
iontráil
  (λεξικογραφία) καταχώρηση, άρθρο που υπάρχει αλφαβητικά καταχωρισμένο σε ένα λεξικό ή εγκυκλοπαίδεια

λήψη /ˈli.psi/ (n)
fáltas
ceirnín
  (συνεκδοχικά) η εγγραφή ως αποτέλεσμα της λήψης εικόνας, ήχου ή άλλου σήματος: φωτογραφία, ηχογράφηση, βίντεο κλπ.

λίβρα (n)
punt

λίγδα /ˈliɣ.ða/ (n)
gramaisc

λίγκα (n)
conradh

λίγο (adv)
beag

λίγος /ˈli.ɣos/ (adj)
beag

λίθιο /ˈli.θi.o/ (n)
litiam

λίκνο /ˈli.kno/ (n)
cliabháin

λίμα /ˈli.ma/ (n)
comhad

λίμνη /ˈli.mni/ (n)
loch

λίμπερο (adj)
saor

λίμπιντο (n)
libídeo

λίπος (n)
saill

λίρα /ˈli.ɾa/ (n)
punt

λίστα /ˈli.sta/ (n)
liosta
  καταγραφή λέξεων που ανήκουν σε κάποια ομάδα, συνήθως — αλλά όχι πάντα — με ορισμένη σειρά

λίτρο (n)
lítear

λαίλαπα /ˈle.la.pa/ (n)
lámhach

λαίμαργος /ˈle.maɾ.ɣos/ (adj)
alpartha

λαβή /laˈvi/ (n)
dornchla

λαβίδα (n)
tlú

λαβράκι (n)
doingean mara Eorpach

λαβωματιά /la.vo.maˈtça/ (n)
gortú

λαβύρινθος /laˈvi.ɾin.θos/ (n)
lúbra, cathair ghríobháin

λαβώνω (v)
déan díobháil

λαγνεία (n)
ainmhian

λαγνοκοιτώ (v)
claonfhéachaint

λαγοκοιμάμαι /la.ɣo.ciˈma.me/ (v)
codail

λαγουμιτζής (n)
mianadóir

λαγούμι /laˈɣu.mi/ (n)
poll

λαγωνικό (n)
cú

λαγωχειλία (n)
bearna ghiorria

λαγός /laˈɣos/ (n)
giorria

λαδινικά (n)
Laidinis

λαδόκολλα (n)
páipéar párach

λαδώνω /laˈðo.no/ (v)
ola
  αλείφω με λάδι
bealadh
  (διαφθορά, αργκό) δίνω σε κάποιον χρήματα για να με ευνοήσει σε κάτι

λαζαρέτο (n)
coraintín

λαζουρίτης (n)
lapis lazuli

λαθραίος /laˈθɾe.os/ (adj)
aindleathach

λαθρεπιβάτης (n)
folachánaí

λαθρομετανάστης /la.θɾo.me.taˈna.stis/ (n)
aindleathach

λαιμαργία (n)
craos

λαιμοδέτης (n)
carbhat

λαιμόλειρο (n)
crann acaicia

λαιμός /leˈmos/ (n)
muineál
  (ανατομία) μέρος του σώματος που συνδέει το κεφάλι με το κυρίως σώμα
scornach
  (ειδικότερα) το μπροστινό εσωτερικό μέρος του τμήματος αυτού που περιλαμβάνει το λάρυγγα και τον φάρυγγα

λακ (n)
laicear

λακές /laˈces/ (n)
gíománach

λακκάκι /laˈka.ci/ (n)
loigín
  (ειδικότερα) βαθούλωμα στο μάγουλο, που γίνεται εμφανές κυρίως με το χαμόγελο

λακκούβα (n)
linntreog

λακτόζη (n)
lachtós

λακωνικός (adj)
gearr-abartha

λακωνισμός (n)
achomaireacht

λαλάω /laˈla.o/ (v)
labhair

λαλίστατος (adj)
béalach

λαλιά /laˈʎa/ (n)
faí

λαμβάνω /laɱˈva.no/ (v)
bain

λαμπάδα (n)
coinneal

λαμπερός /lam.beˈɾos/ (adj)
geal

λαμπιόνι /lamˈbʝo.ni/ (n)
bán-

λαμποκοπώ (v)
taitin

λαμπρός (adj)
geal

λαμπρότητα /lamˈbɾo.ti.ta/ (n)
gile

λαμπρύνω /lamˈbɾi.no/ (v)
barr maise a chur ar

λαμπτήρας /lamˈti.ɾas/ (n)
bolgán

λαμπύρισμα (n)
loinnir

λαμόγιο /laˈmo.ʝo/ (n)
caimiléir

λαναρίζω (v)
carda

λανθάνιο (n)
lantainam
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις λανθανίδες, με ατομικό αριθμό 57 και χημικό σύμβολο το La

λανθασμένα (adv)
contráilte

λανθασμένος
mícheart

λανολίνη /la.noˈli.ni/ (n)
úsc olla

λανσάρω (v)
lainse

λαντίνο (n)
Laideanóis

λαξεύω (v)
gearrthóir

λαογράφος (n)
béaloideasaí

λαογραφία /la.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
béaloideas

λαοκρατικός (adj)
daonlathach

λαοτινά (n)
Laoisis

λαουτίστας (n)
liúiteadóir

λαοφιλής /la.o.fiˈlis/ (adj)
coiteann

λαούτο /laˈu.to/ (n)
liúit

λαπαροσκόπηση /la.pa.ɾoˈsko.pi.si/ (n)
laparascópacht

λαπωνικά (n)
Laplainnise

λαρδί /laɾˈði/ (n)
blonag

λαρυγγίτιδα /la.ɾiŋˈɟi.ti.ða/ (n)
laraingíteas

λαρυγγικός /la.ɾiŋ.ɟiˈkos/ (adj)
laraingeach

λαρυγγολογία (n)
laraingeolaíocht

λαρυγγοσκόπιο /la.ɾiŋ.ɡoˈsko.pi.o/ (n)
laraingeascóp

λαρύγγι /laˈɾiŋ.ɟi/ (n)
muineál

λασκάρω /laˈska.ɾo/ (v)
leibideach

λασπωμένος /la.spoˈme.nos/
abarach

λασπώδης (adj)
abarach

λασπώνω /laˈspo.no/ (v)
faigh

λαστιχένιος /la.stiˈçe.ŋos/ (adj)
rubar

λατέρνα (n)
orgán sráide

λατινικά /la.ti.niˈka/ (adv)
Laidin
  χρησιμοποιώντας τη λατινική γλώσσα

λατινικό αλφάβητο
aibítir Laidineach

λατινικός (adj)
Laidine

λατομείο /la.toˈmi.o/ (n)
cairéal

λατρεία /laˈtɾi.a/ (n)
ardmheas

λαφαζανιά (n)
áibhéil

λαχανάκι Βρυξελλών
bachlóg Bhruiséile

λαχανίδα (n)
cabáiste

λαχανικό (n)
glasra

λαχανόκηπος (n)
garraí cistine

λαχείο /laˈçi.o/ (n)
nóta

λαχτάρα (n)
cumha
  η έντονη επιθυμία
ardú
  η αναμονή με συναισθηματική φόρτιση
scanradh
  ο μεγάλος φόβος, η ταραχή που ακολουθεί ένα ξαφνικό γεγονός

λαχταρώ (v)
dúil

λαϊκή αγορά /la.iˈci a.ɣoˈɾa/
margadh na míol

λαϊκή δημοκρατία /la.iˈci ði.mo.kɾaˈti.a/
daon-phoblacht

λαϊκός /la.iˈkos/ (adj)
coiteann
  που προέρχεται από το λαό ή ανήκει ή αναφέρεται σε αυτόν

λαός /laˈos/ (n)
lucht

λεία /ˈli.a/ (n)
creach

λείος (adj)
caoin

λείπω /ˈli.po/ (v)
airigh ó

λείριον (n)
lile

λείψανο /ˈli.psa.no/ (n)
taise

λεβ /ˈlev/ (n)
leon

λεβάντα (n)
labhandar

λεβάντε /leˈvan.te/ (n)
an Leiveaint
  (περιοχή) (περιοχή) περιοχή της Ανατολίας που εκτείνεται νοτίως της Τουρκίας, δυτικά του Ιράκ και βορείως της Σαουδικής Αραβίας

λεβάντες /leˈvan.des/ (n)
an Leiveaint
  (άνεμος) ο ανατολικός άνεμος

λεβιέ /leˈvʝe/ (n)
luamhán

λεγεώνα (n)
léigiún

λεζάντα /leˈzan.da/ (n)
ceannscríbhinn

λεηλασία (n)
mála

λεηλατώ /le.i.laˈto/ (v)
slad

λειαίνω (v)
slíoc

λειρί (n)
círín coiligh

λειτουργία /li.tuɾˈʝi.a/ (n)
feidhm
  ο ιδιαίτερος ρόλος που παίζει ένα μέρος ενός συστήματος, π.χ. το εξάρτημα μιας μηχανής ή ο τομέας ενός οργανισμού ή το όργανο του σώματος
Aifreann
  (θρησκεία) λατρευτική ιεροτελεστία της Εκκλησίας με κέντρο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας

λειτουργικό σύστημα
córas oibriúcháin

λειτουργικός /li.tuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
feidhmiúil

λειτουργώ (v)
feidhmigh

λειψανοθήκη (n)
cathach

λειψυδρία (n)
báisteach

λεκάνη (n)
bolla
  κεραμικό δοχείο προσαρμοσμένο στο έδαφος, για την ούρηση και την αφόδευση
peilbheas
  (ανατομία) μεγάλο σύνθετο οστό που αποτελείται από το ιερόν οστούν, τον κόκκυγα, τα δύο λαγόνια και τα δύο ισχιακά οστά· η διάταξη αυτή σχηματίζει μια μεγάλη κοιλότητα στη βάση του κορμού που κλείνει μπροστά στην ηβική σύμφυση και ενώνεται προς τα πάνω με τη σπονδυλική στήλη και προς τα κάτω με τους μηρούς
imchuach
  (γεωγραφία) μεγάλη υπέργεια ή υποθαλάσσια έκταση που περιβάλλεται από υψώματα

λεκιθίνη (n)
leicitin

λελογισμένος /le.lo.ʝiˈzme.nos/
réasúnta

λεμβούχος (n)
bádóir

λεμονί /le.moˈni/ (n)
buí líomóide

λεμονιά (n)
buí líomóide

λεμφαγγείο /leɱ.faŋˈɟi.o/ (n)
limficít

λεμφαδένας (n)
faireog limfe

λεμόνι /leˈmo.ni/ (n)
líomóid

λεξικογράφος (n)
foclóirí

λεξικογραφία /le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a/ (n)
foclóireacht

λεξικογραφικός (adj)
foclóireachta

λεξικολογία /le.ksi.ko.loˈʝi.a/ (n)
foclóireolaíocht

λεξικολογικός (adj)
foclóireachta

λεξικό /le.ksiˈko/ (n)
foclóir

λεξικός (adj)
foclóireachta

λεξιλογικός (adj)
foclóireachta

λεξιλόγιο /le.ksiˈlo.ʝi.o/ (n)
foclóirín

λεξιπενία (n)
foclóireachta

λεξιπλασία /le.ksi.plaˈsi.a/ (n)
fíor

λεονταρισμός /le.on.da.ɾiˈzmos/ (n)
gaisce

λεοπάρδαλη (n)
liopard

λεπίδα (n)
lann

λεπίδι (n)
lann

λεπτεπίλεπτος /le.pteˈpi.le.ptos/ (adj)
caolchúiseach

λεπτοδείκτης (n)
snáthaid mhór

λεπτό (n)
nóiméad
  υποδιαίρεση της μονάδας μέτρησης της γωνίας του κύκλου ίση με το ένα εξηκοστό της μοίρας

λεπτός (adj)
caol

λερώνω (v)
salaigh

λεσβία /leˈzvi.a/ (n)
leispiach

λετονικά (n)
Laitviach

λετονικός (adj)
Laitviach

λευκαίνω (v)
aol

λευκορωσικά /lef.ko.ɾo.siˈka/ (n)
Bealarúisis

λευκορωσικός /lef.ko.ɾo.siˈkos/ (adj)
Bealarúiseach

λευκοσίδηρος /lef.koˈsi.ði.ɾos/ (n)
stán

λευκό (n)
bán

λευκό αιμοσφαίριο
fuilchill bhán

λευκός /lefˈkos/ (adj)
bán

λευκότητα (n)
báine

λευκόχρυσος (n)
platanam
  (χημεία) χημικό στοιχείο της κατηγορίας των μετάλλων με ατομικό αριθμό 78 και χημικό σύμβολο το Pt· η πλατίνα

λεφτά /leˈfta/ (n)
saibhreas

λεωφορείο /le.o.foˈɾi.o/ (n)
bus

λεωφορειακός (adj)
bus

λεωφορειόδρομος /le.o.fo.ɾiˈo.ðɾo.mos/ (n)
buslána

λεωφόρος /le.oˈfo.ɾos/ (n)
ascaill

λεύκα /ˈlef.ka/ (n)
poibleog

λεύκανση (n)
airgead
  η διαδικασία μετατροπής σε λευκό
  το καθάρισμα

ληθαργικός (adj)
díbheo

ληκτότητα (n)
abúlacht

λημέρι /liˈme.ɾi/ (n)
cró folaigh

λησμονώ /li.zmoˈno/ (v)
déan dearmad

ληστής /liˈstis/ (n)
gadaí

ληστεύω (v)
goid

λιάζομαι (v)
déan bolg le gréin

λιάζω /ˈʎa.zo/ (v)
grian

λιακάδα /ʎaˈka.ða/ (n)
breá

λιανίζω /ʎaˈni.zo/ (v)
friochtóg

λιανεμπόριο /ʎa.nemˈbo.ɾi.o/ (n)
miondíoltóir

λιανικά /ʎa.niˈka/ (adv)
miondíol

λιανική (n)
miondíol

λιανικός /ʎa.niˈkos/ (adj)
miondíol

λιβάδι /liˈva.ði/ (n)
cluain

λιβάνι /liˈva.ni/ (n)
túis

λιβανέζικος /li.vaˈne.zi.kos/ (adj)
Liobánach

λιβελογραφώ /li.ve.lo.ɣɾaˈfo/ (v)
leabhal

λιβελούλα /li.veˈlu.la/ (n)
snáthaid mhór

λιβρέα (n)
libhré

λιγδιασμένος /liɣ.ðiaˈzme.nos/
bealaithe

λιγκατούρα (n)
ceangal

λιγνίτης (n)
gual donn

λιγοστεύω (v)
laghdaigh

λιγουλάκι (adv)
cineál

λιγουλάκι (n)
ruainnín

λιγούστρο (n)
pribhéad

λιγότερος /liˈɣo.te.ɾos/ (adj)
lú

λιγώνω (v)
bréan (de)

λιθαγωγός /li.θa.ɣoˈɣos/ (adj)
iompair
  που μεταφέρει πέτρες, λίθους
  (ειδικότερα ιατρική, για φάρμακα) που έχει την ιδιότητα να βοηθά στη λιθαγωγία, την έξοδο λίθων από το σώμα

λιθοβολώ /li.θo.voˈlo/ (v)
cloch

λιθογράφος (n)
liteagrafaí

λιθογραφία /li.θo.ɣraˈfi.a/ (n)
liteagrafaíocht
  (τυπογραφία) η τέχνη της αναπαραγωγής έντυπου υλικού με τη χρήση πέτρας, νερού, λιπαντικού και μελανιού
liteagraf
  (τυπογραφία) το έργο που έχει αναπαραχθεί μέσω της λιθογραφία (1)

λιθουανικά (n)
Liotuáinis

λιθουανικός (adj)
Liotuánach

λιθόστρωτο (n)
doirneog

λιθόσφαιρα /liˈθo.sfe.ɾa/ (n)
litisféar

λιθώνας /liˈθo.nas/ (n)
moiréan

λικέρ /liˈceɾ/ (n)
licéar

λικνίζω (v)
carraig

λιμάζω (v)
bí

λιμάνι /liˈma.ni/ (n)
port

λιμάρω (v)
comhad

λιμασμένος
aimirneach

λιμενικό (n)
feighlí mara

λιμενοφύλακας /li.me.noˈfi.la.kas/ (n)
seiceadóir

λιμνίσιος (adj)
loch

λιμνολογία (n)
linneolaíocht

λιμνόβιος (adj)
loch

λιμοκτονία (n)
gorta

λιμός /liˈmos/ (n)
gorta
  πολύ μεγάλη πείνα που οφείλεται σε έλλειψη τροφίμων σε μια περιοχή

λινάτσα (n)
sacéadach

λινέλαιο /liˈne.le.o/ (n)
ola rois

λιναρόσπορος /li.naˈɾo.spo.ɾos/ (n)
ros

λινοθήκη (n)
cófra línéadaigh

λιντσάρω (v)
linseáil

λινός /liˈnos/ (adj)
buíbhán

λινόχρους (adj)
línéadach

λιοντάρι /ʎonˈda.ɾi/ (n)
leon

λιονταρίνα /ʎon.daˈɾi.na/ (n)
leion bwoirrin

λιοπύρι (n)
grian

λιπαντικό (n)
bealadh

λιπαρός /li.paˈɾos/ (adj)
bealaithe

λιποθυμάω /li.po.θiˈma.o/ (v)
laige

λιποθυμία /li.po.θiˈmi.a/ (n)
laige

λιποτακτώ (v)
tréig

λιπόθυμος /liˈpo.θi.mos/ (adj)
laige

λιπώδης /liˈpo.ðis/ (adj)
sailleach

λισάνς (n)
ceadúnas

λιτανεία /li.taˈni.a/ (n)
mórshiúl

λιτός /liˈti/ /liˈto/ /liˈtos/ (adj)
gan chealg

λιτότητα /liˈto.ti.ta/ (n)
déine

λιχουδιά (n)
leiceacht

λιχούδης /liˈxu.ðis/ (n)
alpartha

λιώνω /ˈʎo.no/ (v)
imigh ó mhaith

λοίμωξη /ˈli.mo.ksi/ (n)
galar

λοβός (n)
bog

λογίστρια (n)
cuntasóir

λογαριάζομαι (v)
bain

λογαριάζω (v)
bain

λογαριασμός (n)
agús

λογική (n)
loighic

λογική έκφραση
faisnéis

λογικός (adj)
ciallmhar

λογιοσύνη (n)
scoláireacht

λογισμικό (n)
bogearraí

λογισμός /lo.ʝiˈzmos/ (n)
calcalas

λογιστής (n)
cuntasóir

λογοδιάρροια /lo.ɣo.ðiˈa.ɾi.a/ (n)
aighneas

λογοδοσμένος
dálta

λογοθεραπεία (n)
paiteolaíocht urlabhra

λογοκλέπτω (v)
bradaíl a dhéanamh

λογοκλοπώ (v)
bradaíl a dhéanamh

λογομαχία (n)
achrann

λογομαχώ (v)
imreas

λογοπαίγνιο /lo.ɣoˈpe.ɣni.o/ (n)
imeartas focal

λογοτέχνης /lo.ɣoˈte.xnis/ (n)
duine

λογοτεχνία /lo.ɣo.teˈxni.a/ (n)
litríocht

λογχίζω (v)
ga

λογύδριο /loˈʝi.ðɾi.o/ (n)
beag

λοιμός /liˈmos/ (n)
eipidéim

λοιμώδης (adj)
ionfhabhtaíoch

λοιπόν
dá bhrí sin

λοκντάουν (n)
dianghlasáil

λομπίστας (n)
brústocaire

λονδρέζικος (adj)
Londain

λοξεύω (v)
faobhar beibhealta

λοξοκοιτάζω (v)
fiarshúil

λοξός /loˈksos/ (adj)
bacánach
  ο μη ευθύς

λοστρόμος (n)
bósan

λουθηρανισμός (n)
Liútarachas

λουθηρανός (adj)
Clann Liútair

λουκάνικο /luˈka.ni.ko/ (n)
ispín
  (γαστρονομία) φαγώσιμο από χοιρινό ή βοδινό κρέας, ψιλοκομμένο και γεμισμένο με καρυκεύματα, σε σχήμα κυλινδρικό
mála trealaimh
  (μεταφορικά, αργκό, στρατιωτικός όρος) κυλινδρικός υφασμάτινος σάκος που συνήθως χρησιμοποιείται από στρατιώτες

λουκέτο /luˈce.to/ (n)
glas crochta

λουλάκι /luˈla.ci/ (n)
gorm

λουλακής (adj)
plúirín

λουλακί (n)
plúirín

λουλούδι /luˈlu.ði/ (n)
bláth

λουξεμβουργιανά (n)
Lucsambuirgise

λουπάρω (v)
dol

λουσάτος /luˈsa.tos/ (adj)
nóisean

λουστράρω /luˈstɾa.ɾo/ (v)
vearnais

λουτήτιο (n)
lúitéitiam

λουτρ (n)
cú dobhráin

λουτρό /luˈtɾo/ (n)
seomra folctha

λουφάζω (v)
fan

λοφάκι (n)
altán

λοφίο (n)
buaic capaill

λοφίσκος /loˈfi.skos/ (n)
altán

λοχίας /loˈçi.as/ (n)
sáirsint

λοχαγός /lo.xaˈɣos/ (n)
captaen

λούζω /ˈlu.zo/ (v)
folc
seampú
  (μεταβατικό) πλένω τα μαλλιά

λούκι /ˈlu.ci/ (n)
silteán

λούπα (n)
dol

λούπινο /ˈlu.pi.no/ (n)
lúipín

λούστρο /ˈlu.stɾo/ (n)
gluais

λούφα (n)
ciúnaigh

λυγίζω /liˈʝi.zo/ (v)
bandán

λυγαριά /li.ɣaɾˈʝa/ (n)
saileánach

λυγεράδα (n)
aclaíocht

λυγμός (n)
cuach

λυδία λίθος
promhadh an aigéid

λυδικός (adj)
Lidiach

λυκάνθρωπος /liˈkan.θɾo.pos/ (n)
conriocht, fearolc

λυκαυγές (n)
amhscarthanach

λυκόσκυλο (n)
gearmáinis

λυκόφως /liˈko.fos/ (n)
clapsholas

λυμαίνομαι /liˈme.no.me/ (v)
tiomsaigh

λυπάμαι /liˈpa.me/ (v)
brónach

λυπημένος
brónach

λυπηρός /li.piˈɾos/ (adj)
acaointeach

λυπητερός (adj)
acaointeach

λυρικός /li.ɾiˈkos/ (adj)
liric

λυσιτελής /li.si.teˈlis/ (adj)
oiriúnach

λυσσαλέος (adj)
aindreanta

λυσσασμένος /lisaˈzmenos/
confach

λυσσώ (v)
duine buile

λυτός /liˈtos/ (adj)
scaoil amach

λυχνία (n)
lampa

λωρένσιο (n)
láirinciam

λωρίδα (n)
lána

λωτός /loˈtos/ (n)
crann dátphlumaí

λόγγος /ˈloŋ.gos/ (n)
adharc

λόγιο διαχρονικό δάνειο
léannta

λόγιος /ˈlo.ʝi.os/ (adj)
léannta

λόγος /ˈlo.ɣos/ (n)
fáth

λόγου χάρη
cuir i gcás

λόγχη /ˈloŋ.çi/ (n)
sleá

λόμπι (n)
forhalla

λόξιγκας /ˈlo.ksiŋ.ɡas/ (n)
fail, snag

λόρδος (n)
tiarna
  Άγγλος ευγενής

λόφος /ˈlo.fos/ (n)
cnoc

λόχος (n)
comhlacht

λύγκας /ˈliŋ.ɡas/ (n)
lincse

λύδιος (adj)
Lidis

λύκαινα (n)
mac tíre baineann

λύκειο (n)
ardscoil

λύκος /ˈli.kos/ (n)
faolchú, mac tíre
  (θηλαστικό ζώο) άγριο θηλαστικό, συγγενές με το σκύλο

λύμα /ˈli.ma/ (n)
múnlach

λύνω /ˈli.no/ (v)
scaoil
  χαλαρώνω το δέσιμο, ξεσφίγγω, ξεδένω, αποδεσμεύω, ελευθερώνω από δέσιμο

λύπη /ˈli.pi/ (n)
brón

λύπηση /ˈli.pi.si/ (n)
trócaire

λύρα /ˈli.ɾa/ (n)
lir

λύση /ˈli.si/ (n)
fuascailt
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω
  εύρεση του ζητούμενου σε πρόβλημα, αίνιγμα κτλ.
  κανονισμός, διευθέτηση (ενός ζητήματος)
gléine
  αποδέσμευση, απαλλαγή
  έκβαση, τερματισμός της υπόθεσης ενός λογοτεχνήματος

λύσσα /ˈli.sa/ (n)
confadh

λύτρα (n)
fuascail

λύχνος Μπούνσεν
dóire Bunsen

μάγειρας /ˈma.ʝi.ɾas/ (n)
cócaire

μάγευση (n)
draíocht

μάγισσα /ˈma.ʝi.sa/ (n)
cailleach

μάγος (n)
asarlaí

μάγουλο /ˈma.ɣu.lo/ (n)
grua

μάζα /ˈma.za/ (n)
ord

μάθημα (n)
ceacht

μάθηση (n)
foghlaim

μάθος (n)
foghlaim

μάκρεμα (n)
sín

μάκρος (n)
fad

μάλαμα (n)
ór

μάλιστα /ˈma.li.sta/ (adv)
ar ndóigh
  ναι (σε ένδειξη σεβασμού προς το συνομιλητή)
céanna
  ιδίως, ιδιαίτερα (για να δοθεί έμφαση) δηλώνει και αντίθεση

μάλλινος (adj)
olann

μάλλον /ˈma.lon/ (adv)
is dócha (go)

μάνατζερ /ˈma.na.d͡zeɾ/ (n)
bainisteoir

μάνατζμεντ /ˈma.nad͡z.ment/ (n)
bainisteoireacht

μάνγκο /ˈmaŋ.ɡo/ (n)
mangó

μάνικα /ˈma.ni.ka/ (n)
píobán

μάννα (n)
manna

μάντης /ˈman.dis/ (n)
oracal

μάντρα /ˈman.dɾa/ /ˈman.tɾa/ (n)
cleith
  οικόπεδο, συνήθως περιφραγμένο, που χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση και την πώληση οικοδομικών υλικών, αυτοκινήτων κλπ

μάξις (n)
daba

μάραθο (n)
finéal

μάργα (n)
marla

μάρκα (n)
splanc
  σημάδι που επιτρέπει την άμεση αναγνώριση των προϊόντων κάποιας εμπορικής εταιρείας, συνήθως βιομηχανικής
cineál
  η ονομασία μιας τέτοιας εταιρείας
smiot
  αντικείμενο που χρησιμοποιείται αντί για νόμισμα σε παιχνίδια

μάρκο /ˈmaɾ.ko/ (n)
marc

μάρμαρο /ˈmaɾ.ma.ɾo/ (n)
marmar

μάρτυρας /ˈmaɾ.ti.ɾas/ (n)
fianaise
  που ακούει ή βλέπει κάτι τη στιγμή που αυτό γίνεται

μάρτυς /ˈmaɾ.tis/ (n)
teisteoir
  (λόγιο) ο μάρτυρας σε μια δίκη, ιδίως στην προσφώνηση:

μάσηση (n)
cogaint

μάσκα /ˈma.ska/ (n)
púic

μάστιγα /ˈma.sti.ɣa/ (n)
sciúirse
  (μεταφορικά) χαρακτηρισμός για κάτι που επιφέρει μεγάλη συμφορά, που προκαλεί μεγάλη καταστροφή

μάστορας (n)
máistir

μάταιο (n)
díomhaointeas

μάταιος (adj)
amú

μάτην /ˈma.tin/ (adv)
amú

μάτι /ˈma.ti/ (n)
súil
  (ανατομία) ο οφθαλμός, το όργανο της όρασης

μάτιασμα /ˈma.tça.zma/ (n)
drochshúil

μάτσο (n)
allatán

μάχη /ˈma.çi/ (n)
cath

μάχομαι /ˈma.xo.me/ (v)
bruíon

μέγαιρα /ˈme.ʝe.ɾa/ (n)
dallóg fhraoigh

μέγαρο /ˈme.ɣa.ɾo/ (n)
teach mór

μέγας /ˈme.ɣas/ (adj)
diail

μέγγενη /ˈmeŋ.ɟe.ni/ (n)
bís

μέγεθος /ˈme.ʝe.θos/ (n)
méid

μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (n)
smugairle róin

μέθη /ˈme.θi/ (n)
meisce

μέθοδος /ˈme.θo.ðos/ (n)
slí
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) συνάρτηση που ορίζεται μέσα σε κλάση, η οποία εκτελείται εξωτερικά μέσω της επίκλησης της κλάσης (στατική μέθοδος) ή κάποιου αντικειμένου αυτής

μέλαθρο /ˈme.la.θɾo/ (n)
halla
  το ανάκτορο, το μέγαρο, το παλάτι

μέλας ζωμός
anraith

μέλι /ˈme.li/ (n)
mil

μέλινος (adj)
fuinseach

μέλισσα (n)
beach
  (έντομο) (Apis melifera) υμενόπτερο έντομο με δηλητηριώδες κεντρί. Ζει σε κοινωνίες κι εκτρέφεται για το μέλι και το κερί που παράγει

μέλλον /ˈme.lon/ (n)
todhchaí

μέλλοντας /ˈme.lon.das/ (n)
an aimsir fháistineach
  (γραμματική) ο γραμματικός χρόνος των ρημάτων που αναφέρεται στο μέλλον

μέλος /ˈme.los/ (n)
ball
  (ανατομία) τμήμα του σώματος το οποίο εκτελεί συγκεκριμένη εργασία (πχ. πόδι, χέρι, κεφάλι, δάκτυλο)

μέντα (n)
lus an phiobair

μέντιουμ (n)
idirmheán

μένω /ˈme.no/ (v)
bí i do chónaí
  κατοικώ
fan
  εξακολουθώ να βρίσκομαι στην ίδια θέση, δε μετακινούμαι, παραμένω
tréig
  (στο σχολείο) αποτυγχάνω σε ένα μάθημα ή δεν προάγομαι συνολικά

μέρα /ˈme.ɾa/ (n)
lá
  χρονικό διάστημα 24 ωρών

μέραρχος (n)
ceannasaí

μέριμνα (n)
bain do

μέρος /ˈme.ɾos/ (n)
cuid
  το τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου, κομμάτι από κάτι μεγαλύτερο
cuir
  ο τόπος, κυριολεκτικά ή μεταφορικά

μέρος του λόγου /ˈmeɾos tu‿ˈloɣu/
roinn chainte
  (γραμματική) κάθε μία από τις κατηγορίες στις οποίες διαχωρίζονται οι λέξεις

μέσα /ˈme.sa/ (adv)
istigh
  στο εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου
  με κατεύθυνση το εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου
  σε κάποια κατάσταση
  σε κάποια χρονικά όρια
  δηλώνοντας συμμετοχή
ar feadh
  σε κάποια χρονική στιγμή

μέση /ˈme.si/ (n)
lár
  το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου, το κεντρικό τμήμα, που ισαπέχει από τα δύο άκρα
  το μεσαίο τμήμα ενός χρονικού διαστήματος
banda coime
  το μέρος του ενδύματος που αντιστοιχεί στο παραπάνω αναφερόμενο τμήμα του κορμού

μέσο (n)
lár
  κάτι που απέχει εξίσου από δύο άλλα πράγματα
  (μεταφορικά) κάτι που βρίσκεται ανάμεσα σε άλλα πράγματα
gustal
  κάτι που χρησιμοποιεί κάποιος για να πετύχει τον σκοπό του
idirmheán
  οτιδήποτε χρησιμοποιείται για επικοινωνία και πληροφόρηση (πχ. εφημερίδα, τηλεόραση, βιβλίο, διαδίκτυο)

μέσο μαζικής μεταφοράς /ˈme.so ma.ziˈcis me.ta.foˈɾas/
iompar poiblí

μέσος /ˈme.sos/ (adj)
coitianta

μέσος /ˈme.sos/ (n)
méar mheáin
  (ανθρώπινο σώμα) το μεγαλύτερο δάχτυλο από όλα και αυτό που βρίσκεται στη μέση

μέσω (adv)
meán

μέταλλο /ˈme.ta.lo/ (n)
miotal

μέτοχος /ˈme.to.xos/ (n)
scairshealbhóir
  (οικονομία) που έχει μετοχές μιας εταιρείας

μέτριος /ˈme.tɾi.os/ (n)
meán
  (για τον καφέ) ούτε γλυκός ούτε πικρός

μέτρο /ˈme.tɾo/ (n)
méadar

μέτωπο /ˈme.to.po/ (n)
clár éadain

μέχρι
go dtí

μέχρις ότου
go dtí

μήκος (n)
fad

μήκων /ˈmi.kon/ (n)
lus an chodlata

μήλα (n)
seachain
  παιδικό παιχνίδι που παίζεται με μπάλα

μήλο /ˈmi.lo/ (n)
úll

μήλο του Αδάμ
úll na brád

μήνας /ˈmi.nas/ (n)
mí

μήνας του μέλιτος
mí na meala

μήνυμα /ˈmi.ni.ma/ (n)
teachtaireacht

μήνυση /ˈmi.ni.si/ (n)
acaoineadh

μήπως /ˈmi.pos/
an

μήτρα (n)
broinn
  (ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο του γεννητικού συστήματος των γυναικών που βρίσκεται στη λεκάνη ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη και το ορθό έντερο· στα τοιχώματά της προσκολλάται το γονιμοποιημένο ωάριο και στη συνέχεια στο εσωτερικό της αναπτύσσεται το έμβρυο μέχρι τη γέννησή του.

μίζερος /ˈmi.ze.ɾos/ (adj)
meonúil

μίλι (n)
míle

μίσθωμα /ˈmis.θo.ma/ (n)
cíos

μίσθωση (n)
conradh

μίσος /ˈmi.sos/ (n)
fuath, gráin

μίσχος (n)
peitín

μίτινγκ /ˈmi.tiŋɡ/ (n)
cruinniú

μίτος (n)
snáithe a chur

μίτρα /ˈmi.tɾa/ (n)
mítéar

μίτωση /ˈmi.to.si/ (n)
miotóis

μα
ar
  ως ορκωτικό μόριο

μαέστρος /maˈe.stros/ (n)
stiúrthóir
  (επάγγελμα) ο διευθυντής ορχήστρας, που διδάσκει τους μουσικούς της ορχήστρας στις πρόβες και τους διευθύνει την ώρα της εκτέλεσης

μαία (n)
bean chabhrach

μαίανδρος /ˈme.an.ðɾos/ (n)
bí ag lúbarnaíl

μαγάρα (n)
brocamas

μαγαζί (n)
siopa

μαγαρίζω (v)
ainimhigh

μαγαρισιά (n)
garr

μαγγάνιο (n)
mangainéis

μαγγανευτής /maŋ.ɡa.neˈftis/ (n)
asarlaí

μαγεία /maˈʝi.a/ (n)
asarlaíocht

μαγείρεμα /maˈʝi.ɾe.ma/ (n)
cistin

μαγειρεύω (v)
cócaráil

μαγειρική /ma.ʝi.ɾiˈci/ (n)
cócaireacht

μαγιά /maˈʝa/ (n)
coipeadh cúir

μαγιάτικος /maˈʝa.ti.kos/ (adj)
Bealtaine

μαγικός (adj)
draíochtach

μαγιονέζα /ma.ʝoˈne.za/ (n)
maonáis

μαγιό /maˈʝo/ (n)
culaith shnámha

μαγκούρα /maŋˈɡu.ɾa/ /maˈɡu.ɾa/ (n)
bachall

μαγκούστα /maŋˈkus.ta/ (n)
mongús

μαγνήσιο (n)
maignéisiam

μαγνήτης (n)
adhmaint

μαγνητίζω (v)
maighnéadaigh

μαγνητικό πεδίο (n)
réimse maighnéadach

μαγνητικός /ma.ɣni.tiˈkos/ (adj)
adhmainteach

μαγνητισμός (n)
maighnéadas

μαγνητοφώνηση (n)
taifeadadh

μαγνητόσφαιρα (n)
maighnéadaisféar

μαγνητόφωνο (n)
téipthaifeadán

μαδέρι /maˈðe.ɾi/ (n)
bíoma

μαδαροκέφαλος (adj)
maol

μαδώ (v)
cluimhrigh

μαζί (adv)
le chéile

μαζεύω /maˈze.vo/ (v)
cruinnigh
pioc suas
  παίρνω κάτι από κάπου που δεν είναι η θέση του

μαζικός /ma.ziˈkos/
Aifreann

μαθέ (adv)
chomh

μαθαίνω /maˈθe.no/ (v)
foghlaim

μαθημένος
cleachta

μαθηματικά /ma.θi.ma.tiˈka/ (n)
matamaitic

μαθηματικός (adj)
matamaitic

μαθηματικός (n)
matamaiticeoir
  (επάγγελμα) ο/η επιστήμονας που ασχολείται με τα μαθηματικά
  (επάγγελμα) ο καθηγητής/η καθηγήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκει το μάθημα των μαθηματικών

μαθητής (n)
dalta

μαθητούδι /ma.θiˈtu.ði/ (n)
buachaill scoile

μαθητριούλα (n)
cailín scoile

μαιευτική (n)
cnáimhseachas
  (ιατρική) ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με την παρακολούθηση και παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε εγκυμονούσες γυναίκες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του τοκετού

μαινόμενος
aintréan
  μετοχή ()}}} παθητικού ενεστώτα του ρήματος μαίνομαι

μακάβριος (adj)
adhfhuafar

μακάκος (n)
meacaic

μακάρι
santaigh

μακέλεμα (n)
eirleach

μακαρίτικος (adj)
marbh

μακαρόνια /ma.kaˈɾo.ɲa/ (n)
spaigití

μακεδονικός (adj)
Macadóine

μακελάρης (n)
búistéir

μακελειό (n)
eirleach

μακραίνω (v)
sín

μακριά /ma.kɾi.a/ (adv)
fad

μακρινός (adj)
coimhthíoch

μακρο-
macra-

μακροβιότητα (n)
buaine

μακροζωία /ma.kɾo.zoˈi.a/ (n)
buaine

μακροθυμία (n)
fulaingt

μακρομόριο (n)
macramóilín

μακροοικονομία (n)
maicreacnamaíocht

μακροπερίοδος /ma.kɾo.peˈɾi.o.ðos/ (adj)
briathrach

μακροπρόθεσμα (adv)
i ndeireadh na dála

μακροσκελής (adj)
abhainn

μακροσκοπικός (adj)
macrascópach

μακροχρόνιος (adj)
leadrán

μακρός (adj)
fada

μακρύς /maˈkɾis/ (adj)
fada

μαλακία /ma.laˈci.a/ (n)
fuisce baile
  η ηλίθια ή ανούσια πράξη

μαλακίες
fuisce baile

μαλακός /ma.laˈkos/ (adj)
bog

μαλαμοκαπνίζω (v)
óraigh

μαλαπέρδα (n)
maig

μαλαχίτης (n)
malaicít

μαλαϊκά (n)
Malaeis

μαλλί (n)
olann
  το πλούσιο τρίχωμα ορισμένων ζώων όπως του προβάτου

μαλλιά /maˈʎa/ (n)
folt

μαλτέζικα (n)
Máltais

μαλτέζικος (adj)
Máltach

μαλώνω (v)
sceamh ar

μαμά /maˈma/ (n)
maime

μαμάκα (n)
maime

μαμή (n)
bean chabhrach

μαμούθ (n)
mamat

μαμούνι /maˈmu.ni/ (n)
feithid

μανάβης (n)
grósaeir glasraí

μανάτ /maˈnat/ (n)
manat na Tuircméanastáine

μανάτος (n)
bó mhara
  (θηλαστικό ζώο) μεγάλο υδρόβιο θηλαστικό ζώο της οικογένειας των τριχεχιδών, της τάξης των σειρηνοειδών

μανία /maˈni.a/ (n)
aonachas

μανίκι (n)
muinchille

μανατζάρω /ma.naˈd͡za.ɾo/ (v)
bainistigh

μανγκρόβιο
mangróbh

μανδαρίνος (n)
mandairín

μανδύας (n)
brat

μανεκέν (n)
mainicín

μανιέρα (n)
abairt

μανιβέλα /ma.niˈve.la/ (n)
crangaid

μανικέτι (n)
cufa

μανιτάρι (n)
beacán, muisiriún
  (μυκητολογία) μύκητας που εμφανίζεται σε μορφή φυτού με χαρακτηριστικό σχήμα (μικρός βλαστός, ομπρελωτή κορυφή) μέσα στα δάση

μανιταρόσουπα (n)
anraith

μανξ (n)
Gaeilge Mhanann

μανουάλι /ma.nuˈa.li/ (n)
coinnleoir craobhach

μανούλα (n)
maime

μανσέτα /manˈse.ta/ (n)
cufa

μαντάμ (n)
bean

μαντάρω (v)
dearnáil

μαντίλι /manˈdi.li/ (n)
brat brád

μανταλάκι (n)
pionna éadaigh

μανταρίνι /ma(n).daˈɾi.ni/ (n)
mandairín

μανταρινί (n)
mandairín

μανταρινιά (n)
crann

μαντατευτής (n)
lúbaire

μαντατεύω (v)
coirigh

μαντατοφόρα (n)
eachlach

μαντατοφόρος (n)
eachlach

μαντείο /manˈdi.o/ (n)
oracal

μαντεμένιος /ma.deˈme.ɲos/ (adj)
iarann múnla

μαντεύω (v)
tomhais

μαντζαφλάρι (n)
giuirléid
  (προφορικό) αντικείμενο που δεν γνωρίζουμε τ’ όνομά του

μαντζουράνα /man.d͡zuˈɾa.na/ (n)
oragán cumhra

μαντζουριανός (adj)
Manchúrach

μαντολίνο /man.doˈli.no/ (n)
slisneoir

μαντρί (n)
páirc

μαντρόσκυλο (n)
gadhar

μαντρώνω (v)
cró

μανόλια /maˈno.li.a/ /maˈno.ʎa/ (n)
magnóilia

μανός (n)
anábhailleach

μαξιλάρι /ma.ksiˈla.ɾi/ (n)
piliúr

μαξιλαροθήκη (n)
clúdach piliúir

μαορί (n)
Maorach

μαούνα (n)
báirse

μαράζι (n)
cumha
  ο καημός, ο διαρκής πόνος για κάποιον/κάτι που μας λείπει ή δεν το καταφέραμε

μαρέγκα (n)
meireang

μαρέγκες (n)
meireang

μαρίμπα /maˈɾim.ba/ (n)
mairimbe

μαραγκοσύνη /ma.ɾaŋ.ɡoˈsi.ni/ (n)
cearpantóireacht

μαραγκός /ma.ɾaŋˈɡos/ (n)
cearpantóir

μαραζώνω (v)
giúis

μαραθώνιος /ma.ɾaˈθo.ni.os/ (adj)
maratón

μαραφέτι /ma.ɾaˈfe.ti/ (n)
giuirléid

μαργαρίνη (n)
buíoc

μαργαρίτα (n)
nóinín

μαργαριτάρι (n)
péarla

μαργαριταρένιος /maɾ.ɣa.ɾi.taˈɾe.ɲos/ (adj)
péarla

μαρκήσιος /maɾˈci.si.os/ (n)
marcas

μαρκετερί (n)
maircíneacht

μαρκησία (n)
banmharcas

μαρκιωνία (n)
máirseáil

μαρμάρινος /maɾˈma.ɾi.nos/ (adj)
marmaraigh

μαρμαρογλυπτική (n)
dealbhaigh

μαρμαρυγή (n)
lonrach

μαρμελάδα /maɾ.meˈla.ða/ (n)
subh

μαρμότα (n)
marmat

μαρούλι /maˈɾu.li/ (n)
leitís

μαρς /ˈmaɾs/ (n)
máirseáil

μαρτυρικός (adj)
teistiméireacht
  ο σχετικός με το μάρτυρα στο δικαστήριο
  ιδιαιτερα βασανιστικός

μασέλα (n)
fiacla bréige

μασιά (n)
tlú

μασκαράς /ma.skaˈɾas/ (n)
daoine

μασκαράτα (n)
bréagriocht

μασκότ (n)
sonóg

μασουλάω (v)
cogain

μασουλίζω (v)
cogain

μαστάρι (n)
úth

μαστίγιο (n)
fuip

μαστίγωμα (n)
failpeadh

μαστίγωση (n)
failpeadh

μαστίζω /maˈsti.zo/ (v)
Plá bhúbónach

μαστίχα (n)
maisteog

μαστιχόδεντρο (n)
crann

μαστογραφία (n)
X-ghathú cíche

μαστορεία (n)
ceannsmacht

μαστοριά (n)
ceannsmacht

μαστουρώνω (v)
cor coise a thabhairt

μαστροπός /ma.stɾoˈpos/ (n)
máistir striapach

μαστόρεμα (n)
abhras

μαστός (n)
brollach

μασχάλη (n)
ascaill

μασόνος (n)
saor

μασώ (v)
cogain

ματ (adj)
múisiamach
  αλαμπής, που δεν αντανακλά το φως, που δεν γυαλίζει, μη γυαλιστερός, ελαφρώς τραχύς επιφανειακά, μη στιλπνός

ματα-
a-

ματαδιαβάζω (v)
athléigh

ματαιοδοξία (n)
uaill

ματαιοφροσύνη /ma.te.o.fɾoˈsi.ni/ (n)
ainionadh

ματαιόδοξος (adj)
arduallach

ματαιότητα (n)
díomhaointeas

ματαιώνω /ma.teˈo.no/ (v)
cealaigh

ματεριαλίστρια (n)
ábharaíoch

ματεριαλισμός (n)
saoltacht

ματεριαλιστής (n)
ábharaíoch

ματεριαλιστικός (adj)
ábharaíoch

ματζόρε (adj)
maor

ματιά /maˈtça/ (n)
dreach

ματμαζέλ (n)
airigh ó

ματοκύλισμα (n)
sreangshúil

ματς (n)
cluiche

ματωμένος
flann

ματώνω (v)
cuir fuil

μαυρίζω (v)
dubhaigh
buí
  (αμετάβατο) (μεταφορικά) η επιδερμίδα μου παίρνει σκούρο χρώμα μετά από κάποια παρουσία στις ακτίνες του ήλιου

μαυραγορίτης (n)
fear margaidh

μαυροπίνακας /ma.vɾoˈpi.na.kas/ (n)
clár dubh

μαυροτσιρώνι (n)
róiste

μαυροφορεμένος
dubh

μαυρόχωμα (n)
húmas

μαυσωλείο /maf.soˈli.o/ (n)
másailéam

μαχαίρι /maˈçe.ɾi/ (n)
scian

μαχαίρωμα (n)
scian

μαχαιριά (n)
sá

μαχαιροπίρουνο (n)
gabhal

μαχαιρώνω /ma.çeˈɾo.no/ (v)
rop

μαχαραγιάς (n)
maharáiseá

μαχητής (n)
curadh

μαϊμουδάκι (n)
beag

μαϊμουδισμός (n)
aithriseoireacht

μαϊμού /maiˈmu/ (n)
moncaí

μαϊντανός /mai̯.daˈnos/ (n)
peirsil

μαόνι /maˈo.ni/ (n)
mahagaine

μαύρη αγορά
margadh dubh

μαύρη τρύπα /ˈma.vɾi ˈtɾi.pa/
dúpholl

μαύρο (n)
dubh

μαύρος /ˈma.vɾos/ (n)
dubh

μαύρος πάγος /ˈma.vɾos ˈpa.ɣos/
oighear dubh

με /me/
le
  αιτιατική ενικού} του εγώ

με άλλα λόγια
eadhon

με τα πόδια
de chois

μείγμα /ˈmiɣ.ma/ (n)
meascán

μείζων /ˈmi.zon/ (adj)
maor
  μεγαλύτερος
  που έχει τη μεγαλύτερη σημασία
  (μουσική)

μείον (n)
lúide
  (μαθηματικά) ουσιαστικοποιημένο επίρρημα: το σύμβολο της αφαίρεσης και των αρνητικών αριθμών

μείωση (n)
laghdú

μεγάλος /meˈɣa.los/ (adj)
mór

μεγαλείο /me.ɣaˈli.o/ (n)
breáichte

μεγαλιθικός (adj)
meigiliteach

μεγαλοαστός (n)
mór

μεγαλοδικηγόρος (n)
dlíodóir

μεγαλοεπενδυτής /me.ɣa.lo.e.pen.ðiˈtis/ (n)
fuilleamhóir

μεγαλοφυής (adj)
ardéirim

μεγαλοψυχία (n)
gart

μεγαλούπολη (n)
ollchathair

μεγαλόστομος /me.ɣaˈlo.sto.mos/ (adj)
mórbhéalach

μεγαλόσωμος /me.ɣaˈlo.so.mos/ (adj)
leann dubh

μεγαλόψυχος (adj)
mórchroíoch

μεγαλύνω /me.ɣaˈli.no/ (v)
ardaigh

μεγαλύτερος (adj)
diail
  συγκριτικός βαθμός του μεγάλος

μεγαλώνω /me.ɣaˈlo.no/ (v)
ardaigh
  (μεταβατικό) ανατρέφω ένα παιδί
éirigh suas
  (αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος στην ηλικία
  (αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος ως προς το μέγεθος

μεγαοικοσύστημα (n)
bithóm

μεγεθικός (adj)
méid

μεγεθύνω (v)
pléasc

μεγιστοποιώ /me.ʝi.sto.piˈo/ (v)
uasmhéadaigh

μεδούλι (n)
smior

μεζονέτα (n)
teachín

μεζούρα /meˈzu.ɾa/ (n)
miosúr

μεθάνιο (n)
meatán

μεθερμήνευση (n)
míniú

μεθερμηνεύω (v)
aistrigh

μεθοδολογία (n)
modheolaíocht

μεθοκοπώ /me.θo.koˈpo/ (v)
deoch

μεθοκόπι (n)
deoch

μεθοριακός (adj)
urphost

μεθυσμένος /me.θiˈzme.nos/
ar meisce

μεθυστικός (adj)
meisciúil

μεθώ (v)
splanc

μεικτός (adj)
comhlán

μειονέκτημα /mi.oˈne.kti.ma/ (n)
míbhuntáiste

μειονεκτώ /mi.o.neˈkto/ (v)
bí

μειώνω (v)
laghdaigh

μελάνη (n)
dúch

μελάνι /meˈla.ni/ (n)
dúch

μελάτος (adj)
colpa
  (γαστρονομία, για αβγό) που είναι βραστό, με τρόπο ώστε ο κρόκος να είναι ακόμα ρευστός

μελέτη /meˈle.ti/ (n)
déan staidéar

μελίγκρα /meˈli.ɡɾa/ (n)
aifid

μελίσσι /meˈli.si/ (n)
beachaire

μελαγχολικός /me.laŋ.xo.liˈkos/ (adj)
dúchroíoch

μελανιά (n)
ballbhrúigh

μελανιάζω /me.laˈɲa.zo/ (v)
ballbhrúigh
gorm
  (αμετάβατο) γίνομαι μελανός, μαυρίζω ή μπλαβίζω εξαιτίας κτυπήματος (αιμάτωμα), από το κρύο, από το κλάμα ή από φόβο

μελανοδοχείο /me.la.no.ðoˈçi.o/ (n)
dúchán

μελαχρινός (adj)
dunn

μελετάω /me.leˈta.o/ (v)
déan staidéar

μελετητής /me.le.tiˈtis/ (n)
dalta

μελισσοβότανο (n)
lus na meala líomóide

μελισσοκόμος /me.li.soˈko.mos/ (n)
beachaire

μελισσοφάγος (n)
beachadóir

μελιτζάνα /me.liˈd͡za.na/ (n)
ubhthoradh

μελιτζανής /me.li.d͡zaˈnis/ (adj)
ubhthoradh

μελιτζανί /me.li.d͡zaˈni/ (n)
ubhthoradh
  (χρώμα) το χρώμα της μελιτζάνας

μελιτώδης /me.liˈto.ðis/ (adj)
mil

μελιχρός (adj)
mil

μελλοντικός /me.lon.diˈkos/ (adj)
fáistineach

μελωδία /me.loˈði.a/ (n)
aer

μελόπιτα (n)
cíor mheala

μεμβράνη /meɱˈvɾa.ni/ (n)
scannán

μεμβρανώδης (adj)
scannánach

μεμιάς (adv)
uair amháin

μενίρ (n)
gallán

μενού (n)
roghchlár

μενταγιόν /me.daˈʝon/ (n)
siogairlín

μεντελέβιο (n)
meindiléiviam

μεντεσές (n)
inse

μεξικανικός /me.ksi.ka.niˈkos/ (adj)
Meicsiceach

μεράκι /meˈɾa.ci/ (n)
anchúram

μερίδα (n)
beatha
  ποσότητα από το σύνολο ενός φαγώσιμου που αναλογεί σε κάθε άτομο ενός συνόλου
  (ειδικότερα) η συγκεκριμένη ποσότητα του κάθε φαγώσιμου που σερβίρεται στα καταστήματα σαν μονάδα

μεραρχία /me.ɾaɾˈçi.a/ (n)
urrann

μεραρχιόσημο (n)
paiste

μερεμέτι (n)
abhras

μερικοί /me.ɾiˈci/
beag

μερικός /me.ɾiˈkos/ (adj)
neamhuilíoch

μερισματαπόδειξη (n)
fáltas

μεροληπτικός (adj)
claonta

μεροληπτώ (v)
leataobhach

μεσάζων (n)
impíoch
  (γενικότερα, επάγγελμα) ο άνθρωπος που παρεμβαίνει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους άλλους ανθρώπους ώστε να τους φέρει σε επικοινωνία με σκοπό κάποιο όφελος, συνήθως οικονομικό

μεσάνυχτα (n)
meán oíche

μεσήλικας /meˈsi.li.kas/ (n)
bunaosta

μεσαίος (adj)
meán

μεσαίωνας /meˈse.o.nas/ (n)
Meánaois

μεσαιωνικός (adj)
meánaoiseach

μεσαιωνοδίφης /me.se.o.noˈði.fis/ (n)
meánaoisí

μεσημέρι /me.siˈme.ɾi/ (n)
meán lae

μεσημβρινός (n)
fadlíne
  (ειδικότερα) το παραπάνω ημικύκλιο της υδρογείου που προσδιορίζει το γεωγραφικό μήκος

μεσημεριανό (n)
lón

μεσο-
méisi-

μεσογειακός /me.so.ʝi.aˈkos/ (adj)
Meánmhara

μεσοδρομίς /me.so.ðɾoˈmis/ (adv)
fothaispeántas

μεσοκαλόκαιρο /me.so.kaˈlo.ce.ro/ (n)
Lá Fhéile Eoin

μεσολιθική (n)
Méisiliteach

μεσονύκτιος (adj)
meán oíche

μεσοπαγετωνικός /me.so.pa.ʝe.to.niˈci/ /me.so.pa.ʝe.to.niˈko/ /me.so.pa.ʝe.to.niˈkos/ (adj)
idiroighreach

μεσοστρατίς (adv)
fothaispeántas

μεσοτοιχία (n)
idirbhalla

μεσουράνηση (n)
buaic na spéire

μεσοφυλική (n)
idirghnéasach

μεσοφυλικός (adj)
idirghnéasach
  (νεολογισμός) που αφορά όποιον έχει και αρσενικά και θηλυκά χαρακτηριστικά του φύλου του ή αναφέρεται σ’ αυτόν

μεσοφόρι /me.soˈfo.ɾi/ (n)
cóta beag

μεσσίας (n)
Meisias

μεσσιανισμός (n)
meisiasacht

μεστός (adj)
feirm

μεστώνω /meˈsto.no/ (v)
abúil

μεσότοιχος /meˈso.ti.xos/ (n)
claí

μεσώροφος (n)
idirurlár

μετά /meˈta/
i ndiaidh

μετά βδελυγμίας
adhfhuafaireacht

μετά χαράς /me.ta‿xaˈɾas/
aer

μετάβαση /meˈta.va.si/ (n)
crosmhalartú

μετάθεση (n)
athrú

μετάκληση /meˈta.kli.si/ (n)
achomharc

μετάληψη (n)
Comaoin

μετάλλαξη /meˈta.la.ksi/ (n)
athrú

μετάλλευμα /meˈta.lev.ma/ (n)
mianach

μετάλλιο /meˈta.li.o/ (n)
bonn

μετάνοια /meˈta.ni.a/ (n)
achaine
  γονυκλισία και υπόκλιση για εκδήλωση είτε λατρείας είτε μεταμέλειας

μετάνοια /meˈta.ni.a/ /meˈta.ɲa/ (n)
aithrí
  το συναίσθημα της ψυχικής συντριβής που αισθάνεται κάποιος όταν καταλάβει ότι έκανε κάποιο σφάλμα

μετάξι /meˈta.ksi/ (n)
síoda

μετάπτωση /meˈta.pto.si/ (n)
luainíocht
  (φυσική) μεταπτώσεις σε ένα κβαντικό σύστημα
athrú
  (χημεία) χαρακτηρισμός ομάδας μεταλλικών χημικών στοιχείων
ablabht
  (γεωλογία) χαρακτηρισμός ρηγμάτων στο στερεό φλοιό της γης

μετάταξη (n)
athrú

μετάφραση /meˈta.fɾa.si/ (n)
aistriúchán, aistriú

μετέρχομαι /meˈteɾ.xo.me/ (v)
achomharc

μετέχω (v)
bí rannpháirteach

μετέωρο (n)
dreige

μετέωρος /meˈte.o.ɾos/ (adj)
aer

μετα-
meiti-

μεταίχμιο (n)
broinne

μεταβάλλω (v)
athraigh

μεταβίβαση /me.taˈvi.va.si/ (n)
gníomhas tíolacais

μεταβαίνω /me.taˈve.no/ (v)
cuir caoi ar

μεταβατικός /me.ta.va.tiˈkos/ (adj)
aistreach
  (γραμματική) που εκφράζει μεταβατικότητα

μεταβιβάζω (v)
aistreog

μεταβλητότητα (n)
luaineacht

μεταβολή /me.ta.voˈli/ (n)
athrú

μεταγλωττίζω (v)
tiomsaigh

μεταγλωττιστής (n)
teaglamaí

μεταγλώσσα (n)
meititheanga

μεταγλώττιση /me.taˈɣlo.ti.si/ (n)
tiomsú
  (πληροφορική-μεταγλώττιση) η διαδικασία μετατροπής κώδικα (πηγαίος κώδικας) από μία γλώσσα προγραμματισμού σε κώδικα κάποιας άλλης (αντικειμενικός κώδικας) ή συνηθέστερα σε εκτελέσιμο αρχείο

μεταγράφω (v)
aistreog
  εγγράφω κάποιον σε άλλο σύλλογο ή ομάδα, διαφορετικά απ’ αυτά που ήταν μέχρι τώρα

μεταγραμματίζω /me.ta.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
traslitrigh

μεταγωγέας (n)
ladhróg

μεταδίδω /me.taˈði.ðo/ (v)
craol

μεταδιδόμενος
gabhálach

μεταδοτικός /me.ta.ðo.tiˈci/ /me.ta.ðo.tiˈko/ /me.ta.ðo.tiˈkos/ (adj)
gabhálach

μεταθέτω /me.taˈθe.to/ (v)
aistreog

μεταθανάτιος (adj)
iarbháis
  για κάτι που συμβαίνει μετά τον θάνατο κάποιου· μετά θάνατον

μετακινούμαι /me.ta.ciˈnu.me/ (v)
bog

μετακινώ /me.ta.ciˈno/ (v)
bog

μετακομίζω (v)
bog

μετακόμιση (n)
bog

μεταλλακτήρας (n)
claochladán

μεταλλείο /me.taˈli.o/ (n)
mianach

μεταλλειολογία (n)
mianreolaíocht

μεταλλικός (adj)
miotalach

μεταλλογένεια (n)
miotalaigineas

μεταλλογένεση (n)
miotalaigineas

μεταλλογραφία (n)
miotalagrafaíocht

μεταλλοκολλητής (n)
táthaire

μεταλλοτεχνία (n)
miotalóireacht

μεταλλουργία /me.ta.luɾˈʝi.a/ (n)
miotaleolaíocht

μεταλλωρύχος (n)
mianadóir

μεταμέλεια /me.taˈme.li.a/ (n)
aithrí

μεταμελούμαι /me.ta.meˈlu.me/ (v)
aiféala

μεταμοντερνισμός (n)
iarnua-aoiseachas

μεταμοντερνιστής (n)
iarnua-aoiseach

μεταμορφικός (adj)
mheiteamorfach

μεταμφίεση /me.taɱˈfie.si/ (n)
bréagriocht

μεταμόσχευση /me.taˈmo.sçef.si/ (n)
athphlandáil

μετανάστευση /me.taˈna.stef.si/ (n)
imirce

μετανάστης /me.taˈna.stis/ (n)
inimirceach

μετανιώνω /me.taˈɲo.no/ (v)
aiféala

μεταξένιος /me.taˈkse.ɲos/ (adj)
síoda

μεταξοσκώληκας /me.ta.ksoˈsko.li.kas/ (n)
seiriceán

μεταξοτυπία /me.ta.kso.tiˈpi.a/ (n)
scagphriontáil
  (τυπογραφία) σύστημα εκτύπωσης κατά το οποίο χρησιμοποιείται τεντωμένο μεταξωτό (ή κι από άλλο υλικό) ύφασμα ως μήτρα

μεταξωτό /me.ta.ksoˈto/ (n)
síoda

μεταξύ /me.taˈksi/ (adv)
idir

μεταπείθω /me.taˈpi.θo/ (v)
athraigh

μεταπηδώ /me.ta.piˈðo/ (v)
geit

μεταποιώ (v)
próiseáil

μεταπολίτευση (n)
athrú

μεταπτυχιακός /me.ta.pti.çi.aˈkos/ (n)
iarchéimí

μεταπύργιο (n)
brat

μεταραιώνω (v)
caol

μεταρρυθμίζω /me.ta.ɾiˈθmi.zo/ (v)
athordaigh

μεταρρυθμιστής (n)
leasaitheoir
  αυτός που κάνει μεταρρυθμίσεις

μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
leasú
  σύνολο σημαντικών αλλαγών σε έναν τομέα, που αποσκοπούν στη λύση προβλημάτων, την εύρυθμη λειτουργία του, την προσαρμογή του σε νέα δεδομένα κ.λπ.

μετασεισμός /me.ta.siˈzmos/ (n)
iarchrith

μετασχηματιστής (n)
claochladán

μετατάρσιο (n)
trácht

μετατρέπω /me.taˈtɾe.po/ (v)
iompaitheach

μετατρόχιο (n)
slí

μεταφέρω /me.taˈfe.ɾo/ (v)
tíolaic

μεταφορά /me.ta.foˈɾa/ (n)
gníomhas tíolacais
  η μετακίνηση ενός πράγματος ή ανθρώπου (πχ εμπορευμάτων - επιβατών) από ένα μέρος σε ένα άλλο, συνήθως με κάποιο μεταφορικό μέσο
aistreog
  η μετακίνηση σε άλλο σημείο
meafar
  η μεταγραφή, διασκευή ή απόδοση ενός δημιουργικού έργου σε άλλη μορφή από την αρχική του
  (φιλολογία, ρητορική) σχήμα λόγου κατά το οποίο οι ιδιότητες ενός στοιχείου αποδίδονται (μεταφέρονται) σε ένα άλλο, το οποίο έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά από το πρώτο

μεταφορέας (n)
pórtar

μεταφορικά (n)
cosain
  τα έξοδα, το κόστος μεταφοράς

μεταφορτώνω /me.ta.foɾˈto.no/ (v)
lódáil anuas

μεταφράζω (v)
aistrigh

μεταφράσιμος (adj)
inaistrithe

μεταφραστής /me.ta.fɾaˈstis/ (n)
aistritheoir

μεταφραστικό δάνειο /me.ta.fɾa.stiˈko ˈða.ni.o/
lomaistriúchán

μεταφυσική (n)
meitifisic

μεταφυτεύω (v)
athphlandáil

μεταφόρτωση /me.taˈfoɾ.to.si/ (n)
lódáil anuas

μεταχείριση (n)
déanamh

μεταχειρίζομαι /me.ta.çiˈɾi.zo.me/ (v)
úsáid

μετεωρίτης (n)
dreigít

μετεωρολογία /me.te.o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
meitéareolaíocht

μετονομάζω (v)
athainmnigh

μετοχή /me.toˈçi/ (n)
rangabháil
  (γραμματική) κλιτή λέξη που διαθέτει τις ιδιότητες του επιθέτου και του ρήματος, ένα είδος ρηματικού επιθέτου

μετρ (n)
máistir

μετράω /meˈtɾa.o/ (v)
comhair

μετρητά (n)
airgead tirim

μετρητής (n)
cuntar

μετριάζω (v)
réasúnta

μετρικός (adj)
méadrach

μετριοπάθεια (n)
measarthacht

μετριοφροσύνη (n)
adhnáire

μετριότητα (n)
lagmheasarthacht

μετριόφρων /me.tɾiˈo.fɾon/ (adj)
adhnáireach

μετρονόμος (n)
méadranóm

μετροταινία (n)
miosúr

μετρό /meˈtɾo/ (n)
traein faoi thalamh

μετωνυμία (n)
meatonaime

μετωνυμικός (adj)
meatonaimeach

μεφίτιδα /me.ˈfi.ti.ða/ (n)
scúnc
  (θηλαστικό ζώο) το αγριοκούναβο

μεφίτις (n)
scúnc

μηδέν /miˈðen/ (n)
náid, nialas

μηδέν άγαν
ainmheasarthacht

μηδενίζω /mi.ðeˈni.zo/ (v)
náid
  (στο σχολείο) βαθμολογώ με το βαθμό μηδέν
  γυρίζω πίσω στο μηδέν την ένδειξη ενός μετρητή
uirísligh
  απαξιώνω ολοκληρωτικά μια προσπάθεια, ένα έργο, ένα αποτέλεσμα

μηδενισμός /mi.ðe.niˈzmos/ (n)
nihileachas
  (πολιτική) πολιτική θεωρία που επιδιώκει την καταστροφή κάθε θρησκευτικού, κοινωνικού, πολιτικού οργάνου

μηδικός (adj)
Méideach

μηκοτομή /mi.ko.toˈmi/ (n)
comhréireach

μηλίτης (adj)
ceirtlis

μηλιά /miˈʎa/ (n)
abhaill, crann úll

μηλόπιτα (n)
pióg úll

μηλόσουπα (n)
úll

μην
ná

μηνίσκος (n)
gealach

μηνύω /miˈni.o/ (v)
agair

μηρός /miˈɾos/ (n)
ceathrú

μητέρα /miˈte.ɾa/ (n)
máthair

μητριά /mi.tɾiˈa/ (n)
leasmháthair

μητριαρχικός (adj)
matrarcach

μητρική κάρτα
máthairchlár

μητροκτονία (n)
marfóir máthar

μητροκτόνος /mi.tɾoˈkto.nos/ (n)
marfóir máthar

μητροπολίτης /mi.tɾo.poˈli.tis/ (n)
ardeaspag

μητρόπολη /miˈtɾo.po.li/ (n)
ceannchathair

μητρώνυμο /miˈtɾo.ni.mo/ (n)
ainm

μητρώο /miˈtɾo.o/ (n)
sainréim teanga

μηχάνημα /miˈxa.ni.ma/ (n)
meaisín

μηχανάκι (n)
móipéid

μηχανή /mi.xaˈni/ (n)
inneall
  ο κινητήρας ενός οχήματος
meaisín
  (συνεκδοχικά) το πρώτο όχημα όπου βρίσκεται ο μηχανισμός και που έλκει μια αμαξοστοιχία "δηζελάμαξα" με κινητήρες πετρελαίου = ντίζελ ή "ηλεκτράμαξα" με ηλεκτροκινητήρες έλξης
gluaisrothar
  συνώνυμο του μοτοσικλέτα συνώνυμο του μοτοσικλέτα

μηχανή αναζήτησης
inneall cuardaigh

μηχανεύομαι /mi.xaˈne.vo.me/ (v)
cum

μηχανική /mi.xa.niˈci/ (n)
meicnic

μηχανική λογισμικού
innealtóireacht bogearraí

μηχανικός (adj)
meicniúil

μηχανικός (n)
innealtóir
  (επάγγελμα) επαγγελματίας με αντικείμενο είτε το σχεδιασμό και την επίβλεψη δομικών έργων, είτε θέματα που αφορούν μηχανές

μηχανικός λογισμικού
innealtóir bogearraí

μηχανοδηγός (n)
tiománaí

μηχανολογία /mi.xa.no.loˈʝi.a/ (n)
innealtóireacht mheicniúil

μηχανορράφος (n)
Biosántach

μηχανορραφία (n)
beartach

μηχανορραφώ (v)
graf

μι (n)
E

μια φορά κι έναν καιρό /ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo/
fadó fadó

μια χαρά
calma

μιγαδικός (adj)
ollionad
  μ(ε)ικτός

μιζέρια /miˈzeɾ.ʝa/ (n)
aimléis

μικρέμπορος /miˈkɾem.bo.ɾos/ (n)
beag

μικρή κουκουβάγια
ulchabhán beag

μικρανεψιά /mi.kɾa.ne.psça/ (n)
garneacht

μικρανεψιός /mi.kɾa.ne.psços/ (n)
garnia

μικρο-
micri-

μικροανάλυση (n)
micreanailís

μικροβιολογία /mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
micribhitheolaíocht

μικροεπενδυτής /mi.kɾo.e.pen.ðiˈtis/ (n)
fuilleamhóir

μικροεφαρμογή (n)
giuirléid

μικροκαμωμένος
séimhigh

μικροκλίμα /mi.kɾoˈkli.ma/ (n)
micrichlíoma

μικροκύματα (n)
micreathonn

μικροοικονομία (n)
micreacnamaíocht

μικροποσό (n)
réadán

μικροποσότητα (n)
ruainnín

μικροπρέπεια (n)
ceachartha

μικροσκελής (adj)
gearrchosach

μικροσκοπία (n)
micreascópacht

μικροσκοπικός (adj)
bídeach

μικροσκόπιο (n)
micreascóp

μικροτεχνία (n)
lámhcheardaíocht

μικροφίλμ (n)
micreascannán

μικροχαρά (n)
sámhas

μικροχαρής (adj)
sásta

μικροϋπολογιστής (n)
micriríomhaire

μικρούτσικος (adj)
beag

μικρόβιο /miˈkɾo.vi.o/ (n)
miocrób

μικρόκοσμος (n)
domhnán
  (μεταφορικά) μια μικρή κοινωνία (και καλά μικρή) ή ομάδα ανθρώπων

μικρόμετρο (n)
micriméadar
  όργανο ακριβείας που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση διαστάσεων

μικρός (adj)
beag

μικρόφωνο /miˈkɾo.fo.no/ (n)
micreafón

μικτό κέρδος
brabús comhlán

μιλάω /miˈla.o/ (v)
labhair

μιλώ πίσω απ' την πλάτη
fodhord

μιμητής (n)
aithriseoir

μιμητισμός (n)
aithriseoireacht

μιμόζα (n)
míomós

μιναρές /mi.naˈɾes/ (n)
miontúr

μινιμαλίστρια (n)
íostach

μινιμαλισμός (n)
íostachas

μινιμαλιστής (n)
íostach

μιουτάρω (v)
balbhán

μιούζικαλ (n)
ceoldráma

μις (n)
airigh ó

μισάνθρωπος /miˈsan.θɾo.pos/ (n)
míchaidreamhach

μισάωρο (n)
leathuair

μισανθρωπία /mi.san.θɾoˈpi.a/ (n)
míchaidreamhacht

μισητός (adj)
fuafar

μισθοδοσία /mi.sθo.ðoˈsi.a/ (n)
díol
  το αποτέλεσμα του μισθοδοτώ, το δόσιμο του μισθού σε κάποιον

μισθοφόρος (n)
amhas

μισθωτήριο (n)
conradh

μισθός /miˈsθos/ (n)
pá

μισθώνω /miˈsθo.no/ (v)
fostaigh

μισο- /mi.so/
leath-

μισογυνία (n)
fuath ban

μισογυνισμός (n)
fuath ban

μισογύνης /mi.soˈʝi.nis/ (n)
fuathaitheoir ban

μισοψημένος
cócaire

μισός /miˈsi/ /miˈso/ /miˈsos/ (adj)
leath-

μισώ (v)
is fuath le

μνήμα /ˈmni.ma/ (n)
grábháil

μνήμη /ˈmni.mi/ (n)
cuimhne

μνήμη μόνο ανάγνωσης
cuimhne inléite amháin

μνήμη τυχαίας προσπέλασης
cuimhne randamrochtana

μνεία (n)
trácht ar

μνημονικό (n)
cuimhne

μνημόσυνο /mni.ˈmo.si.no/ (n)
cuimhneachán

μνησίκακος /mniˈsi.ka.os/ (adj)
aiciseach

μνηστήρας (n)
suiríoch

μνηστεύομαι (v)
luaigh le

μνηστεύω (v)
geall

μοίρα /ˈmi.ɾa/ (n)
cinniúint
  το πεπρωμένο, το γραφτό, το ριζικό
céim
  (γεωμετρία) μονάδα μέτρησης τόξων ή γωνιών, ίση με το 1/360 του κύκλου (συμβολίζεται με °)

μοίρασμα (n)
aeráil

μοβ /ˈmov/ (n)
corcra

μογγολικός (adj)
Mongólach
  σχετικός με τη Μογγολία ή τους Μογγόλους

μοδάτος (adj)
galánta

μοδιστράδικο (n)
siopa

μοιάζω /ˈmɲa.zo/ (v)
is cosúil le

μοιράζω /miˈɾa.zo/ (v)
déanamh
  διαιρώ κάτι σε κομμάτια και τα δίνω σε διαφορετικούς ανθρώπους (πιθανόν να παίρνω κι εγώ μερίδιο)

μοιρογνωμόνιο /mi.ɾo.ɣnoˈmo.ni.o/ (n)
uillinntomhais

μοιρολογώ /mi.ɾo.loˈɣo/ (v)
canadh

μοιρολόι /mi.ɾoˈlo.i/ (n)
acaoineadh

μοιχαλίδα (n)
banadhaltrach

μοιχεία (n)
adhaltranas

μοιχικός (adj)
adhaltrach

μοιχός (n)
adhaltrach

μοκέτα (n)
cairpéad

μολδαβικά (n)
Moldáivis

μολονότι
agus

μολυβήθρα (n)
aigeach
  βαρίδι από μόλυβδο που δένουν οι κτίστες στην άκρη ενός νήματος, ώστε να χρησιμοποιείται ως αλφάδι και να τους βοηθάει στο κτίσιμο ίσιων κατασκευών

μολυβδαίνιο (n)
molaibdéineam

μολυβδόβουλλο (n)
rón

μολυβοθήκη (n)
cró pinn

μολύβι /moˈli.vi/ (n)
peann luaidhe
  (γραφική ύλη) αντικείμενο που χρησιμεύει στη γραφή, αποτελούμενο από μια στήλη γραφίτη περιβαλλόμενη συνήθως από ξύλο

μολύνομαι (v)
bí

μολύνω /ˈmo.lin.si/ (v)
galraigh

μομέντουμ (n)
móiminteam

μομφή (n)
a

μονάδα /moˈna.ða/ (n)
aonad

μονάρχης /moˈnaɾ.çis/ (n)
monarc

μονήρης (adj)
aonarach

μοναδιαίος (adj)
aonad

μοναδικός /mo.na.ðiˈkos/ (adj)
uathúil

μοναξιά (n)
aonarachas
  η κατάσταση αυτού που ζει μόνος, που δεν έχει επαφή με άλλους ανθρώπους
uaigneas
  το συναίσθημα που νιώθει αυτός που ζει μόνος

μοναρχία (n)
monarcacht

μοναστήρι /mo.nasˈti.ɾi/ (n)
mainistir

μοναστηράκι (n)
cill

μοναχή (n)
bean rialta

μοναχικός /mo.na.çiˈci/ /mo.na.çiˈko/ /mo.na.çiˈkos/ (adj)
aonarach

μοναχισμός /mo.na.xiˈzmos/ (n)
manachas

μοναχογιός (n)
aonmhac

μοναχοκόρη (n)
cailín

μοναχοπαίδι (n)
aonghin

μοναχός (adj)
bráthair
  που απέμεινε μόνος, δίχως συντροφιά

μονιά /moˈɲa/ (n)
brocais

μονιμότητα (n)
buaine

μονογαμία (n)
aonchéileachas

μονοδιάστατος (adj)
aontoiseach

μονοδρόμηση (n)
aontreo

μονοετής (adj)
bliantúil

μονοθεϊσμός (n)
aondiachas

μονοθεϊστικός (adj)
aondiach

μονοκαλλιέργεια (n)
monashaothrú

μονοκατευθυντικός /mo.no.ka.te.fθin.diˈkos/ (adj)
aontreoch

μονοκατοικία (n)
teach aonair

μονοκύτταρος (adj)
aoncheallach

μονολιθικός (adj)
monailiteach

μονομερές (n)
monaiméir

μονομερής (adj)
aontaobhach

μονοξείδιο (n)
aonocsaíd

μονοπάτι /mo.noˈpa.ti/ (n)
séad

μονοπυρήνωση (n)
fiabhras faireoige

μονοτονία /mo.no.toˈni.a/ (n)
aontonacht

μονοτονικός (adj)
aontonach

μονοτοπικός (adj)
neamhaistreach

μονοφωνικός /mo.no.fo.niˈkos/ (adj)
aonfhónach

μοντάζ (n)
montáis

μοντέλο (n)
cuspa

μοντέρνος /moˈdeɾ.na/ /moˈdeɾ.no/ /moˈdeɾ.nos/ (adj)
nua-aimseartha

μοντελισμός /mo.de.liˈzmos/ (n)
aithris

μοντελοποίηση /mo.de.loˈpi.i.si/ (n)
samhaltú

μοντελοποιώ /mo.de.lo.piˈo/ (v)
bheith ag mainicíneacht

μονωτικός (adj)
teasdíonach

μονόγλωσσος /moˈno.ɣlo.si/ /moˈno.ɣlo.so/ /moˈno.ɣlo.sos/ (adj)
aonteangach

μονόδρομος /moˈno.ðɾo.mos/ (adj)
aonphléacs
  (τηλεπικοινωνίες) simplex: μετάδοση πληροφορίας που γίνεται προς μία κατεύθυνση, όπως στη ραδιοφωνία από τον ραδιοφωνικό σταθμό (πομπός) στα ραδιόφωνα (δέκτης)

μονόδρομος /moˈno.ðɾo.mos/ (n)
aontreo

μονόκερως (n)
aonbheannach

μονόκλ (n)
leathspéacla

μονόκλινο (n)
singil

μονόλιθος /moˈno.li.θos/ (n)
allait

μονόξυλο /moˈno.ksi.lo/ (n)
bád scaobtha

μονόπλευρος /moˈno.ple.vɾos/ (adj)
aontaobhach

μονότονος /moˈno.to.ni/ /moˈno.to.no/ /moˈno.to.nos/ (adj)
aontonach

μονόφθαλμος /moˈno.fθal.mos/ (adj)
aonsúileach

μονόχρωμος /moˈno.xro.mos/ (adj)
monacrómatach

μονώνυμο (n)
aontéarmach

μοριακός /mo.ɾi.aˈkos/ (adj)
móilíneach

μορμόνος (n)
naomh

μορφή /moɾˈfi/ (n)
cruth

μορφασμός (n)
cár

μορφογένεση /moɾ.foˈʝe.ne.si/ (n)
morfaigineas

μορφολογία /moɾ.fo.loˈʝi.a/ (n)
moirfeolaíocht

μορφομετρικός (adj)
morfaiméadrach

μορφοσύνταξη (n)
morfa-chomhréir

μορφωτικός /moɾ.fo.tiˈci/ /moɾ.fo.tiˈko/ /moɾ.fo.tiˈkos/ (adj)
oideachais

μορφώνω /moɾˈfo.no/ (v)
oil

μοσχάρι /moˈsxa.ɾi/ (n)
gamhain, lao
  (θηλαστικό ζώο) το μικρό της αγελάδας

μοσχάτος /moˈsxa.tos/ (n)
musc-chaor

μοσχαρίσιος (adj)
gamhain

μοσχοβολιά /mo.sxo.voˈʎa/ (n)
cumhrán

μοσχοβολώ /mo.sxo.voˈlo/ (v)
boladh

μοσχοκάρυδο (n)
noitmig

μοσχοκαρυδιά (n)
crann

μοσχολέμονο (n)
líoma

μοτέλ (n)
óstán

μοτίβο (n)
pátrún

μοτοποδήλατο (n)
móipéid

μοτοσικλέτα /mo.to.siˈkle.ta/ (n)
gluaisrothar

μοτοσικλετοβιομηχανία (n)
déantóir

μου
géim
mise
  γενική της προσωπικής αντωνυμίας α' προσώπου (εγώ)
m'
  κτητική αντωνυμία α' προσώπου

μουγγαίνω (v)
balbhán

μουγγαμάρα /muŋ.ɡaˈma.ɾa/ (n)
bailbhe

μουγγός /muŋˈɡos/ (adj)
balbhán

μουγκανητό (n)
geoin

μουγκρίζω /muŋˈɡɾi.zo/ (v)
drantán

μουλάρι /muˈla.ɾi/ (n)
miúil
  (θηλαστικό ζώο) στείρο ζώο που προκύπτει από διασταύρωση, συνήθως, φοράδας με αρσενικό γάιδαρο και, σπανιότερα, αρσενικού αλόγου με γαϊδούρα. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη αντοχή, δύναμη και σταθερότητα στο βάδισμα για αυτό και στο παρελθόν χρησιμοποιούταν σε γεωργικές εργασίες (όργωμα, μεταφορές, κ.λπ.). Το κεφάλι και το σώμα του μοιάζουν περισσότερο με του αλόγου ενώ τα αυτιά και τα πόδια του με του γαϊδάρου

μουμιοποιώ (v)
mumaigh

μουνί /muˈni/ (n)
pit

μουνοχύσιμο (n)
scaird

μουντζούρα (n)
smearadh

μουντός (adj)
modartha

μουριά /muɾˈʝa/ (n)
crann maoildeirge

μουρλός /muɾˈli/ /muɾˈlo/ /muɾˈlos/ (adj)
aimhghlic

μουρούνα (n)
trosc

μουρτζουφλώ (v)
drochmheas a bheith agat

μουσάτος (adj)
féasógach

μουσαφίρης (n)
aoi

μουσείο /muˈsi.o/ (n)
músaem

μουσειολογία /mu.si.o.loˈʝi.a/ (n)
músaemeolaíocht

μουσειοπαιδαγωγική (n)
léann

μουσελίνα (n)
muislín

μουσική /mu.siˈci/ (n)
ceol

μουσική δωματίου /mu.siˈci ðo.maˈti.u/
ceol aireagail

μουσικό όργανο
adhbh cheoil

μουσικός /mu.siˈkos/ (n)
ceoltóir

μουσκεμένος
aimlithe

μουσουλμανικός (adj)
Moslamach

μουσούδι (n)
béal

μουστάκι /muˈsta.ci/ (n)
croiméal

μουστάρδα (n)
mustard

μουσταρδί (n)
mustard

μουσώνας /muˈso.nas/ (n)
monsún

μουχρός /muˈxros/ (adj)
múisiamach

μοχθηρός /mo.xθiˈros/ (adj)
anchroíoch

μοχθώ (v)
obair

μοχλός /moˈxlos/ (n)
luamhán

μούδιασμα (n)
eanglach

μούμια /ˈmu.mɲa/ (n)
seargán, mumaí

μούργα (n)
dríodar

μούρη (n)
aghaidh

μούρο (n)
crann maoildeirge

μούσα /ˈmu.sa/ (n)
bé

μούσι /ˈmu.si/ (n)
cab féasóige
  (κομμωτική) το γένι που αφήνεται να αναπτυχθεί μόνο στο πηγούνι

μούσλι /ˈmu.sli/ (n)
múslaí

μούσμουλο /ˈmu.zmu.lo/ (n)
locuat

μούστος /ˈmu.stos/ (n)
bí ar

μούχλα /ˈmu.xla/ (n)
múscán, snas

μπάλα /ˈba.la/ (n)
liathróid

μπάλωμα /ˈba.lo.ma/ (n)
paiste

μπάμια /ˈba.mɲa/ (n)
ocra

μπάμπουρας /ˈba.bu.ɾas/ (n)
beach fhiáin

μπάνιο /ˈba.ɲo/ (n)
snámh
  η κολύμβηση για αναψυχή
seomra folctha
  το δωμάτιο του λουτρού

μπάντα /ˈban.da/ (n)
banda

μπάντζο /ˈban.d͡zο/ (n)
bainseo

μπάρα (n)
barr

μπάριζα (n)
báirse

μπάρμαν (n)
buachaill tábhairne

μπάρμπας /ˈbaɾ.bas/ (n)
uncail

μπάσκετ /ˈba.sket/ (n)
cispheil

μπάστακας (n)
spíonán
  (μεταφορικά) που δεν κάνει τίποτε εκτός από το να στέκεται όρθιος και ακίνητος, παρεμποδίζοντας ή ενοχλώντας απλώς με τη στάση του, ενοχλητικός

μπάσταρδος (n)
tabhartha

μπέιζμπολ (n)
daorchluiche

μπέικον /ˈbei̯.kon/ (n)
bagún

μπέργκερ (n)
borgaire

μπέρδεμα (n)
achrann

μπήγω (v)
bagair

μπίρα /ˈbi.ɾa/ (n)
beoir

μπαίνω /ˈbe.no/ (v)
iontráil
crap
  (για υφάσματα, ρουχισμό κλπ) μικραίνω

μπαγιάτικος /baˈʝa.ti.kos/ (adj)
múisiúnta
  (για τρόφιμα) που έχει αρκετά παλιά ημερομηνία παραγωγής / παρασκευής και η γεύση του, η όψη του και η οσμή του δεν το κάνουν πια ελκυστικό για κατανάλωση

μπαγκ (n)
feithid

μπαγκάρισμα (n)
déan earráid

μπαγκέτα (n)
smachtín
  (μουσική) η ξύλινη ράβδος, η βέργα του μαέστρου

μπακ (n)
cúil

μπακάλης /baˈka.lis/ (n)
grósaeir

μπακάλισσα (n)
bean

μπακίρι (n)
copar

μπακαλιάρος /ba.kaˈʎa.ros/ (n)
trosc

μπακαλόγατος (n)
garsún

μπαλάκι (n)
liathróid

μπαλάντα /baˈla.da/ (n)
bailéad

μπαλέτο (n)
bailé

μπαλακλάβα (n)
balacláva

μπαλαλάικα /ba.laˈla.i.ka/ (n)
balaláice

μπαλαντέρ (n)
buachaill mór

μπαλαντσίνι (n)
cuaille

μπαλαούρο (n)
bruig
  σε πολεμικό πλοίο, από εποχής ιστιοφόρων, χώρος απομόνωσης ή κράτησης.

μπαλαρίνα (n)
cailín bailé

μπαλινέζικα (n)
Bailís

μπαλινέζικος (adj)
Bailíoch

μπαλκόνι /balˈko.ni/ (n)
balcóin

μπαλσάμικο /balˈsa.mi.ko/ (n)
fínéagar balsamach

μπαλτάς /balˈtas/ (n)
scian bhúistéara

μπαλόνι /baˈlo.ni/ (n)
balún
  ελαστικός και διάφανος (συνήθως) σάκος, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων, που γεμίζει με αέρα ή αέριο και αποκτά διάφορα σχήματα. Χρησιμοποιείται στη διακόσμηση και αρέσει πολύ στα παιδιά

μπαμ (n)
borradh trádála
  ο παραπάνω ήχος

μπαμπάκας (n)
daidí

μπαμπάρα (n)
Bambairis

μπαμπάς /baˈbas/ (n)
daid

μπαμπουίνος /ba.buˈi.nos/ (n)
babún

μπαμπού (n)
bambú

μπαμπούλης (n)
daidí

μπανάκι (n)
ceann

μπανάνα /baˈna.na/ (n)
banana
  (φρούτο) o καρπός της μπανανιάς. Φρούτο στενόμακρο, σε σχήμα μισοφέγγαρου, είναι πράσινη όταν είναι άγουρη και κίτρινη όταν ωριμάσει, έχει παχιά φλούδα που ανοίγει σε 4-5 κομμάτια, λευκή τρυφερή και γλυκιά "σάρκα".

μπανανόφλουδα (n)
craiceann banana

μπανανόψωμο (n)
banana

μπανγκαλόου /baŋ.gaˈlo.u/ (n)
bungaló

μπανγκλαντεσιανός /ban.gla.de.si.aˈnos/ (adj)
Banglaidéiseach

μπανιέρα (n)
dabhach fholctha

μπανιαρίζω (v)
folc

μπανιερό (n)
culaith shnámha

μπαντονεόν /ban.do.neˈon/ (n)
bandaineon

μπαούλο (n)
búit

μπαρ (n)
bar
  κατάστημα που σερβίρει οινοπνευματώδη ποτά
  (μετεωρολογία) μονάδα μέτρησης της ατμοσφαιρικής πίεσης

μπαρκάρω /baɾˈka.ɾo/ (v)
clár
  επιβιβάζομαι σε πλοίο, για να ταξιδέψω ως επιβάτης

μπαρμπέρης /baɾˈbe.ɾis/ (n)
bearbóir

μπαρμπούνι (n)
cnúdán

μπαρμπούτι (n)
cluiche

μπαρουτοκαπνισμένος
ársa

μπαρούφα /baˈɾu.fa/ (n)
amaidí

μπασίστας (n)
dordóir

μπασκέτα (n)
cis

μπασκίρ (n)
Baiscireach

μπαστούνι (n)
camán
  ραβδί για την υποβοήθηση της βάδισης
spéireata
  (χαρτοπαίγνιο) ένα από τα χρώματα της τράπουλας (♠)

μπαταρία (n)
bataire

μπατζάκι (n)
osán

μπατζανάκης (n)
deartháir céile

μπατονέτα /ba.toˈne.ta/ (n)
baitín cadáis

μπατσελορέτ (n)
cóisir na mbáb

μπαφάρω (v)
díograiseoir

μπαχάρι /baˈxa.ɾi/ (n)
pimeantó
  (μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού που φτιάχνεται από αποξηραμένους καρπούς δέντρου της Καραϊβικής (Pimenta dioica), γνωστό και ως ινδικό πιπέρι

μπαχαρικό (n)
spíosra

μπαϊπάς (n)
seach-chonair

μπεζ (adj)
béas
  αυτός που έχει μπεζ χρώμα

μπεκάτσα (n)
creabhar

μπεκιάρικος (adj)
singil

μπεκροκανάτα (n)
méith

μπελάς /beˈlas/ (n)
trioblóid

μπενγκάλι /beŋˈga.li/ (n)
Beangáilis

μπερές /beˈɾes/ (n)
beiré

μπερκέλιο /beɾˈce.li.o/ (n)
beircéiliam

μπερμπάντης (n)
drúisire

μπερμπαντεύω (v)
cathaoir

μπετονιέρα (n)
meascthóir stroighne

μπετούγια /beˈtu.ʝa/ (n)
murlán dorais

μπετόν αρμέ
coincréit threisithe

μπιγιέτα (n)
barra

μπιενάλε (n)
débhliantóg

μπιζέλι (n)
pis

μπιλιάρδο /biˈʎaɾ.ðo/ (n)
billéardaí

μπιμπίκι /biˈbi.ci/ (n)
cnaipe

μπιμπερό (n)
buidéal

μπιραρία (n)
grúdlann

μπισκότο /biˈsko.to/ (n)
briosca

μπιτ (n)
giotán
buail

μπιφτέκι /biˈfte.ci/ (n)
borgaire

μπιχάρι (n)
Biheáiris

μπιχλιμπίδι (n)
daighsín
  (μεταφορικά) (χαϊδευτικά ή ειρωνικά) κάθε μικροαντικείμενο

μπλανσάρω (v)
bánaigh

μπλε (adj)
gorm

μπλε μαρέν (adj)
dúghorm

μπλεγμένος
fliuch

μπλιαχ
uch

μπλοκ /ˈblok/ (n)
coisc

μπλοκάρω /bloˈka.ɾo/ (v)
coisc

μπλουζ /ˈbluz/ (n)
gruaim

μπλοφάρω (v)
leathaill

μπλούζα (n)
blús

μπλόφα (n)
leathaill

μπογιά /boˈʝa/ (n)
péinteáil
  το υγρό ή άλλη ουσία για τη βαφή επιφανειών (τοίχων, μεταλλικών ή ξύλινων αντικειμένων κ.λπ)· χρώμα

μπογιατζής (n)
péintéir

μπολ (n)
bolla

μπολσεβίκος /bol.seˈvi.kos/ (n)
Boilséiveach

μπολσεβικισμός /bol.se.vi.ciˈzmos/ (n)
Boilséiveachas

μπομπίνα (n)
roithleán

μπομπότα /boˈbo.ta/ (n)
arán buí

μποντιμπιλντεράς (n)
corpfhorbróir

μπορετός (adj)
féidir

μπορντό /boɾˈdo/ (n)
burgúnach
  (χρώμα) σκούρα απόχρωση του κόκκινου προς το βυσσινί

μπορώ /boˈɾo/ (v)
féad

μποστάνι (n)
páirc

μποτίλια /boˈti.ʎa/ (n)
buidéal

μποτιλιάρισμα (n)
bac
  (μεταφορικά) συσσώρευση οχημάτων τέτοια, που σταματά ή επιβραδύνει υπερβολικά την κυκλοφορία

μποτσέλο (n)
stoipéad

μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (adj)
Botsuánach

μπουάτ (n)
bosca

μπουγάδα /buˈɣa.ða/ (n)
níochán

μπουζί /buˈzi/ (n)
spréachphlocóid

μπουκάλι /buˈka.li/ (n)
buidéal
  (συνεκδοχικά) το περιεχόμενο του παραπάνω δοχείου

μπουκάρω /buˈka.ɾo/ (v)
báirse

μπουκέτο (n)
cumhracht

μπουκαλάκι (n)
ceanastar

μπουκιά (n)
bolgam

μπουκλωτός (adj)
catachán

μπουκώνω /buˈko.no/ (v)
anluchtaigh
  (μεταβατικό) παραγεμίζω το στόμα κάποιου με τροφή
  (μεταβατικό) παραγεμίζω έναν κινητήρα με καύσιμο προκαλώντας το σταμάτημά του

μπουλντόζα (n)
ollscartaire

μπουλούκι /buˈlu.ci/ (n)
clibirt
  ασύντακτη ομάδα ατόμων

μπουμ (n)
borradh trádála

μπουμπουκιάζω (v)
bachlaigh

μπουμπουνίζω (v)
borradh trádála

μπουμπουνοκέφαλος (adj)
blocán

μπουμπούκι (n)
cnaipe

μπουμπούνισμα (n)
tormán

μπουνιά /buˈɲa/ (n)
buille

μπουντρούμι /buˈdɾu.mi/ (n)
doinsiún

μπουράτζα (n)
borráiste

μπουρίνι /buˈɾi.ni/ (n)
fuil

μπουρζουαζία (n)
meánaicme

μπουρμπουλήθρα (n)
boilgeog

μπουρνούζι /buɾˈnu.zi/ (n)
fallaing folctha

μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (adj)
Burúnach

μπουσουλώ /bu.suˈlo/ (v)
lámhacán

μπουτανέζικος /bu.taˈne.zi.kos/ (adj)
Bútánach

μπουτόν (n)
cnaipe

μπουφάν /buˈfan/ (n)
casóg píolóta

μπουφές (n)
gread
almóir
  ξύλινο έπιπλο (ντουλάπι αλλά όχι εντοιχισμένο) όπου φυλάσσονται πιατικά, σερβίτσια, κρύσταλλα κλπ

μπουχτίζω (v)
críonna

μπουχτισμένος
bréan

μποϊκοτάζ /bo.i.koˈtaz/ (n)
baghcat

μποϊκοτάρω (v)
baghcat

μπούκλα /ˈbu.kla/ (n)
ciabhóg

μπούλης /ˈbu.lis/ (n)
ansmachtaigh

μπούλινγκ (n)
ceanntrom

μπούρδα (n)
tuisligh

μπούστο (n)
busta
  (ανατομία) το μέρος του σώματος από τη μέση (ή το στήθος) ως τον λαιμό και τους ώμους
  (συνεκδοχικά) είδος (γυναικείου) ενδύματος που καλύπτει (σφιχτά) το μπούστο (1)
  (κατ’ επέκταση) άγαλμα που παριστάνει έναν άνθρωπο από την κεφαλή ως τη μέση (ή ως το στήθος)

μπούτι (n)
ceathrú

μπούφος /ˈbu.fos/ (n)
rí-ulchabhán

μπούχτισα
bréan

μπράβο /ˈbɾa.vo/
maith thú

μπράβος /ˈbɾa.vos/ (n)
doirseoir slándála

μπράιγ (n)
braille

μπράτσο /ˈbɾa.t͡so/ (n)
géag
  συνώνυμο του βραχίονας (ανθρώπινο σώμα) συνώνυμο του βραχίονας

μπρέξιτ (n)
Breatimeacht

μπρίκι /ˈbɾi.ci/ (n)
bruig

μπρασερί (n)
grúdlann

μπριζόλα /bɾiˈzo.la/ (n)
stéig

μπριτζ (n)
beiriste

μπροκάρ (n)
broicéad

μπροσούρα (n)
bróisiúr

μπροστά /bɾoˈsta/ (adv)
ar aghaidh
  (τοπικό επίρρημα, για στάση) προς την κατεύθυνση που κοιτάζει ο παρατηρητής
ar aghaidh leat
  δηλώνει κίνηση προς τα εμπρός

μπρουταλιτέ (n)
brúidiúlacht

μπρούμυτα /ˈbɾu.mi.ta/ (adv)
cothrom

μπρούντζινος (adj)
dealbh chré-umha

μπρούντζος /ˈbɾun.d͡zos/ (n)
cré-umha

μπρούσκος (adj)
tirim

μπρόκολο /ˈbɾo.ko.lo/ (n)
brocailí

μπυρόκοιλο (n)
maróg óil

μπόγος (n)
allatán

μπόλι (n)
beangán

μπόξερ /ˈbo.kseɾ/ (n)
bocsaeir
fobhríste dornálaí
  (ενδυμασία) τύπος ανδρικού εσώρουχου με σχήμα όπως τα σορτς

μπόρα /ˈbo.ɾa/ (n)
biathaigh
  (μετεωρολογία, κοινή ονομασία) η ξαφνική έντονη βροχή με μικρή διάρκεια, ξαφνική βροχόπτωση ισχυρή ή και καταρρακτώδης

μπότα (n)
bróg
  (υπόδηση) κλειστό και ψηλό παπούτσι που καλύπτει το πόδι αρκετά πάνω από τον αστράγαλο

μπόχα (n)
bréantas

μυέλωμα (n)
mialóma

μυαλωμένος (adj)
críonna

μυαλό /mɲaˈlo/ (n)
inchinn

μυγαλή (n)
dallóg fhraoigh

μυγοσκοτώστρα (n)
smiotán

μυδρίαση /miˈðɾi.a.si/ (n)
leathadh imrisc

μυελός /mi.eˈlos/ (n)
cé

μυθιστόρημα /mi.θiˈsto.ɾi.ma/ (n)
úrscéal

μυθολογία (n)
miotaseolaíocht

μυθοπλάστης /mi.θoˈpla.stis/ (n)
fabhalscéalaí

μυθοπλασία (n)
ficsean

μυλωνάς /mi.loˈnas/ (n)
muilleoir

μυξοκλαίω (v)
cuach

μυξωμάτωση (n)
micseamatóis

μυοσωτίδα (n)
lus míonla

μυρίζομαι (v)
boladh
  αντιλαμβάνομαι κάτι με την όσφρηση
goirín
  (μεταφορικά) αντιλαμβάνομαι γενικώς, κάτι κρυφό, μυστικό ή όχι προφανές

μυρίζω /miˈɾi.zo/ (v)
bolaigh

μυρμήγκι /miɾˈmiŋ.ɟi/ (n)
seangán

μυρμηγκιά (n)
faithne

μυρτιά /miɾˈtça/ (n)
miortal

μυρωδιά /mi.ɾoˈðʝa/ (n)
boladh

μυρωδικό (n)
luibh

μυρωμένος
binn

μυς (n)
luch
  (λόγιο) το ποντίκι
matán
  μυώνας

μυστήριος /miˈsti.ɾi.os/ (adj)
rúndiamhair

μυσταγωγός (n)
máistir

μυστηριώδης /mi.sti.ɾiˈo.ðis/ (adj)
rúnda

μυστικιστής (n)
misteach

μυστικοσύμβουλος (n)
anamchara

μυστικό (n)
rún

μυστικός /mi.stiˈkos/ (adj)
rúnda

μυστρί (n)
lián

μυτερός /mi.teˈɾos/ (adj)
aithrinneach

μυχός (n)
croí

μυωπία /mi.oˈpi.a/ (n)
gearr-radharc

μυωπικός /mi.o.piˈci/ /mi.o.piˈkos/ (adj)
gearr-radharcach

μυϊκός (adj)
muscalach

μυώδης (adj)
matánach

μωαμεθανός (n)
Mahamadach

μωρό /moˈɾo/ (n)
leanbh

μωσαϊκό /mo.sa.iˈko/ (n)
mósáic
  (οικοδομική) πάτωμα που έχει προέλθει από το τρίψιμο της επιφάνειας συμπαγούς μάζας χρωματισμένου τσιμέντου και χαλικιών διαφόρων μεγεθών με αποτέλεσμα να δίνει την αίσθηση του ψηφιδωτού

μωσαϊκός (adj)
Maoise

μόδα /ˈmo.ða/ (n)
faisean

μόκα (n)
caife mhoca

μόκο
dún do bhéal

μόλις (adv)
go díreach
  (χρονικό επίρρημα)
ó
  (+ απόλυτο αριθμητικό) για κάτι που έγινε σχετικά πρόσφατα
  ελάχιστη ώρα πριν
  την ίδια στιγμή
  (τροπικό επίρρημα)
  ελάχιστα, σχεδόν καθόλου, με μεγάλη δυσκολία

μόλυβδος (n)
luaidhe

μόλυνση /ˈmo.lin.si/ (n)
galar

μόνο /ˈmo.no/ (adv)
ach

μόνος (adj)
aonarach
  (χωρίς άρθρο) ολομόναχος, δίχως συντροφιά ή βοήθεια· δείτε και την αντωνυμία παρακάτω

μόριο /ˈmo.ɾi.o/ (n)
móilín
  (φυσική) η μικρότερη ποσότητα ύλης που μπορεί να υπάρχει ελεύθερη χωρίς να χάνει τις ιδιότητές της
cáithnín
  (γραμματική)

μόρφωμα (n)
imchruth

μόσχευμα /ˈmo.sçev.ma/ (n)
athphlandáil

μόσχος (n)
musc
  είδος αρωματικής ουσίας

μότο (n)
mana

μόχθος (n)
sclábhaíocht

μόχλευση (n)
cumas luamháin

μύγα /ˈmi.ɣa/ (n)
cuileog

μύδι /ˈmi.ði/ (n)
diúilicín

μύθευμα (n)
stair

μύθος /ˈmi.θos/ (n)
miotas

μύκητας (n)
fungas

μύλη (n)
baithis

μύλος /ˈmi.los/ (n)
muileann
  η βιομηχανική ή βιοτεχνική εγκατάσταση - εργαστήριο όπου γίνεται άλεση καρπών
sorcóir
  το κυλινδρικό τμήμα ενός περίστροφου, όπου μπαίνουν οι σφαίρες

μύριοι /ˈmir.i.i/ (adj)
deich míle
  (μεταφορικά) πάρα πολλοί, αναρίθμητοι

μύρτιλο (n)
fraochán

μύστης (adj)
doilfe

μύτη /ˈmi.ti/ (n)
srón

μύχιος (adj)
caidreamhach

μώλωπας /ˈmo.lo.pas/ (n)
ball gorm

νάιλον (n)
níolón

νάιτ κλαμπ /ˈnai̯t klab/
club oíche

νάνος /ˈna.nos/ (n)
abhac

νάουατλ (n)
Nachuáitlis

νάρθηκας /ˈnaɾ.θi.kas/ (n)
meathán
  (ιατρική) μέσο για την ακινητοποίηση ενός άκρου που έχει υποστεί ελαφρό κάταγμα· συνήθως αποτελείται από γύψο που αγκαλιάζει τη μισή περίμετρο του σκέλους και δένεται με επίδεσμο

νάρκη /ˈnaɾ.ci/ (n)
mianach

νάρκισσος (n)
lus an aisig
  (φυτό) γένος φυτών της οικογένειας των Αμαρυλλιδών που έχουν κίτρινα ή λευκά άνθη
lus an chromchinn
  (λουλούδι) τα άνθη του παραπάνω φυτού

νάτριο /ˈna.tɾi.o/ (n)
sóidiam

νάφθα (n)
nafta

νέα ελληνικά
Gréagach
  Στο Βικιλεξικό, νοείται ως η περίοδος από το 1669 (τέλος της κρητικής λογοτεχνίας) έως σήμερα περιλαμβανομένων διαλέκτων, ιδιωμάτων, καθαρεύουσας, δημοτικής και τελικά, της κοινής νεοελληνικής του 20ού αιώνα. (Η περίοδος 1453‑1669 χαρακτηρίζεται στα λεξικά είτε ως όψιμη μεσαιωνική, είτε ως πρώιμη νεοελληνική).

νέκρωση (n)
neacróis

νέκταρ (n)
neachtar

νέον (n)
neon

νέτος /ˈne.ti/ /ˈne.to/ /ˈne.tos/ (adj)
eangach

νέφος /ˈne.fos/ (n)
scamall

νήδυμος /ˈni.ði.mos/ (n)
Seán Ó Néill
  (ουσιαστικοποιημένο) (λόγιο) ύπνος

νήμα /ˈni.ma/ (n)
abhras
snáithe
  (πληροφορική) τα νήματα, τα προγράμματα που εκτελούνται παράλληλα και ανεξάρτητα

νήμα της στάθμης
aigeach

νήπιο /ˈni.pi.o/ (n)
imeachtaí linbh

νίκη /ˈni.ci/ (n)
áitheas

να
a
  χρησιμεύει για να δείξουμε κάτι
  συνοδευόμενο από ένα ή δύο χέρια με όλα τα δάχτυλα ανοιχτά, σημαίνει βρισιά (παλιότερα κακή ευχή)

ναΐφ (adj)
soineanta

ναβάχο (adj)
Navachóis

ναδίρ /naˈðiɾ/ (n)
nadair

ναζί (n)
Naitsí

ναζισμός (n)
Naitsíochas

ναζιστικός (adj)
Naitsí

ναι /ˈne/ (adv)
sea

νανοτεχνολογία (n)
nanaitheicneolaíocht

νανουρίζω (v)
snag

νανούρισμα /naˈnu.ɾi.zma/ (n)
suantraí

ναρκισσισμός /naɾ.ci.siˈzmos/ (n)
naircisíocht

ναρκοθέτηση (n)
mianadóireacht

ναρκοθετώ /naɾ.ko.θeˈto/ (v)
mianach

ναρκοληψία (n)
narcailéipse

ναρκομανής (adj)
andúileach

ναρκομανία (n)
andúil i ndrugaí

ναρκωτικό (n)
druga

ναρκώνω /naɾˈko.no/ (v)
druga

ναυαγοσώστης (n)
garda tarrthála

ναυαγοσώστρια (n)
garda tarrthála

ναυαρχίδα (n)
bratlong

ναυλοχώ (v)
bí

ναυπήγηση (n)
saoirseacht loinge

ναυτία (n)
adhascaid

ναυτίλος /naˈfti.los/ (n)
nátalas

ναυτικό (n)
cabhlach

ναυτοδάνειο (n)
morgáiste

ναυτόπαιδο (n)
buachaill

ναός /naˈos/ (n)
teampall

ναύαρχος /ˈna.vaɾ.xos/ (n)
aimiréal

ναύτης /ˈna.ftis/ (n)
maraí

νεάζω /neˈa.zo/ (v)
anársa

νεάργυρος (n)
alpaca

νεανικός (adj)
anaosta

νεαρός (adj)
óg

νεβρός (n)
buídhonn

νεκατσιώ (v)
déistin

νεκρή φύση /ne.ˈkɾi ˈfi.si/
neamhbheo
  (ζωγραφική) πίνακας που παριστάνει άψυχα πράγματα, απλά καθημερινά αντικείμενα, φρούτα, λουλούδια

νεκρικός (adj)
bás

νεκροθάφτης /ne.kɾoˈθa.ftis/ (n)
reiligire

νεκροκεφαλή (n)
blaosc

νεκροκρέβατο (n)
bás

νεκρολογία /ne.kɾo.loˈʝi.a/ (n)
scéala báis

νεκροταφείο /ne.kɾo.taˈfi.o/ (n)
reilig
  τόπος προορισμένος για το θάψιμο ανθρώπων
cill
  (μεταφορικά) τόπος όπου καταλήγει ένα σύνολο ξεπερασμένων ή κατεστραμμένων πραγμάτων

νεκροφόρα (n)
cóiste marbh

νεκρόπολη (n)
reilig

νεκρός /neˈkɾos/ (adj)
marbh

νεκταρίνι /ne.ktaˈɾi.ni/ (n)
neachtairín

νεο-
neo-

νεογέννητος /ne.oˈʝe.ni.tos/ (adj)
nuabheirthe

νεοδύμιο (n)
neoidimiam

νεοεμπρεσιονισμός (n)
nua-Impriseanachas

νεολαία /ne.oˈle.a/ (n)
óige

νεολιθική (n)
Neoiliteach

νεολογισμός (n)
nuafhocal

νεονορβηγικά (n)
Nua-Ioruais

νεοπλατωνισμός (n)
Nua-Phlatónachas

νεοσσός /ne.oˈsos/ (n)
gearrcach

νεοσύλλεκτος (n)
earcach

νεοτενία /ne.o.teˈni.a/ (n)
neoitineacht

νεοφανής (adj)
nua

νεοφλοιός /ne.o.fliˈos/ (n)
neocoirtéis

νεποτισμός (n)
finíochas

νερά /neˈɾa/ (n)
grán

νεράιδα /neˈɾai̯.ða/ (n)
sióg, bean sí

νεραγκούλα /ne.ɾaŋˈɡu.la/ (n)
crobh préacháin

νεροκάρδαμο (n)
biolar

νεροκότσυφας (n)
gabha dubh

νερομάνα (n)
earrach

νεροποντή /ne.ɾo.ponˈdi/ (n)
duartan

νερουλάς (n)
báisteach

νεροφίδα (n)
nathair féir

νεροχελώνα /ne.ɾo.çeˈlo.na/ (n)
turtar mara

νεροχύτης /ne.ɾoˈçi.tis/ (n)
doirteal

νερό /neˈɾo/ (n)
uisce

νερόκοτα /neˈɾo.ko.ta/ (n)
cearc uisce

νερόλακκος (n)
dabhach

νερόφιδο (n)
nathair féir

νετρίνο (n)
neoidríonó

νετρόνιο (n)
neodrón

νευρασθένεια /ne.vɾaˈsθe.ni.a/ (n)
néaraistéine

νευρασθενής /ne.vɾa.sθeˈnis/ (n)
néaraistéineach

νευρικό σύστημα
néarchóras

νευρικός /ne.vɾiˈkos/ (n)
faiteach
  αυτός που νευριάζει εύκολα, που δεν παραμένει ψύχραιμος

νευροβιολογία (n)
néarbhitheolaíocht

νευρογενής /ne.vɾo.ʝeˈnis/ (adj)
néaraigineach

νευρογλοία (n)
néaraiglia

νευροεπιστήμη (n)
néareolaíocht

νευροληπτικός (adj)
druga néaraileipteach

νευρολογία /ne.vɾo.loˈʝi.a/ (n)
néareolaíocht

νευρολογικός /ne.vɾo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
néareolaíoch

νευρολόγος /ne.vɾoˈlo.ɣos/ (n)
néareolaí

νευροπάθεια (n)
néarapaite

νευροπαθητικός (adj)
néarapatach

νευροτοξικότητα /ne.vro.to.ksiˈko.ti.ta/ (n)
néarthocsaineacht

νευροχειρουργική /ne.vɾo.çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
néar-mháinliacht

νευροχειρουργός /ne.vɾo.çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
néar-mháinlia

νευροψυχολογία (n)
néarshíceolaíocht

νευρωτισμός (n)
néaróiseachas

νεφέλωμα (n)
réaltnéal

νεφελοσκεπής (adj)
modartha

νεφελώδης /ne.feˈlo.ðis/ (adj)
modartha

νεφοκάλυψη /ne.foˈka.li.psi/ (n)
blaincéad

νεφοϋπολογιστική (n)
néalríomhaireacht

νεφρίδιο (n)
neifridiam

νεφρίτιδα (n)
neifríteas

νεφρεκτομή (n)
neifreachtóime

νεφρικός (adj)
duánach

νεφρολογία (n)
neifreolaíocht

νεφρολόγος (n)
neifreolaí

νεφρό (n)
duán

νεωκόρος (n)
cléireach

νεωτερικότητα (n)
modernity

νεωτερισμός /ne.o.te.ɾiˈzmos/ (n)
adhnua

νεωτεριστικός (adj)
iasachta

νεόκοπος /neˈo.ko.pos/ (adj)
nua-aimseartha

νεόπλασμα (n)
neoplasma

νεόπλουτος /neˈo.plu.tos/ (n)
lucht an nuashaibhris

νεότερος (adj)
nua-aimseartha

νεότητα /neˈo.ti.ta/ (n)
macaomhacht

νεόφερτος /neˈo.feɾ.tos/ (adj)
nua

νεύρα (n)
tiúin

νεύρο (n)
néaróg

νεύρωση (n)
néaróis
  (ψυχολογία) παθολογική διαταραχή της ψυχικής κατάστασης που όμως δεν σχετίζεται με αλλοιώσεις ή παθήσεις του νευρικού συστήματος (δείτε ψύχωση). Εκδηλώνεται με ψυχοσωματικά συμπτώματα (εφίδρωση, ταχυπαλμία, αϋπνία, κ.λπ.)

νηματοποίηση /ni.ma.to.ˈpi.i.si/ (n)
sníomh

νηματουργία (n)
sníomh
  η κατεργασία των κλωστικών υλών για κατασκευή νημάτων

νηνεμία /ni.neˈmi.a/ (n)
calma

νηοπομπή (n)
conbhua

νησί /niˈsi/ (n)
oileán, oiléan, inis
  (γεωγραφία) ένα τμήμα ξηράς που βρέχεται από όλες τις μεριές του από θάλασσα

νησίδα /niˈsi.ða/ (n)
oileáinín
  (λόγιο, γεωγραφία) μικρό νησί

νησιώτης /niˈsço.tis/ (n)
oileánach

νηστεία /niˈsti.a/ (n)
bí ag troscadh

νηστεύω (v)
bí ag troscadh

νηφάλιος (adj)
neamh-mheisciúil

νιάου (n)
míáú

νιάτα /ˈɲa.ta/ (n)
giollacht

νιανιά (n)
dide

νιαουρίζω (v)
meamhlach

νιγηρικός (adj)
Nígireach

νικάω /niˈka.o/ (v)
briseadh

νικέλιο /niˈke.li.o/ (n)
nicil

νικητής (n)
buaiteoir

νικηφόρος (adj)
áitheasach

νικοτίνη (n)
nicitín

νικώ (v)
buaigh

νιπτήρας (n)
báisín

νιρβάνα (n)
nirbheána

νιτρίλιο (n)
nítríl

νιτρικός (adj)
nítreach

νιτροβενζόλιο (n)
nítribeinséin

νιτροποίηση (n)
nítriú

νιτρώδης (adj)
nítriúil

νιφάδα /niˈfa.ða/ (n)
cáithnín

νιόβιο (n)
niaibiam

νιόπαντρος /ˈɲo.pan.dɾos/ (adj)
nuaphósta

νιώθω /ˈɲo.θo/ (v)
airigh

νοηματική γλώσσα
teanga chomharthaíochta

νοημοσύνη /no.i.moˈsi.ni/ (n)
meabhair

νοητός /no.iˈtos/ (adj)
samhailteach

νοθεία (n)
calaois
  η αλλοίωση ενός εκλογικού αποτελέσματος

νοιάζει (v)
miste

νοιάζομαι /ˈɲa.zo.me/ (v)
bí i bhfeighil

νοικοκυρά /ni.ko.ciˈɾa/ (n)
bean tí

νοικοκυρεμένος /ni.ko.ci.ɾeˈme.ni/ /ni.ko.ci.ɾeˈme.no/ /ni.ko.ci.ɾeˈme.nos/
coimeádán

νοικοκυρεύω /ni.ko.ciˈɾe.vo/ (v)
coimeádán

νοικοκυριό /ni.ko.ciɾˈʝo/ (n)
teaghlach

νοικοκύρης /ni.koˈci.ɾis/ (n)
fear clainne
  αυτός που αφοσιώνεται στην δουλειά για να φροντίσει την οικογένεια και το σπίτι του
tiarna talaimh
  ιδιοκτήτης σπιτιού που το νοικιάζει

νομάρχης /noˈmaɾ.çis/ (n)
gobharnóir

νομή /noˈmi/ (n)
gabháltas
  (νομικός όρος) η φυσική εξουσίαση κάποιου πράγματος από πρόσωπο, χωρίς η θέληση να το κατέχει να στηρίζεται πάντοτε σε πραγματικό δικαίωμα

νομίζω /noˈmi.zo/ (v)
ceap

νομαδικός /no.ma.ðiˈkos/ (adj)
fear siúil

νομενκλατούρα (n)
ainmníocht

νομική (n)
dlí-eolaíocht

νομικός /no.miˈki/ /no.miˈko/ /no.miˈkos/ (adj)
dleathach
  που αναφέρεται ή ανήκει στους νόμους ή στους ασχολούμενους με αυτούς

νομιναλισμός /no.mi.na.liˈzmos/ (n)
ainmníochas

νομισματική πολιτική
airgeadaíocht

νομισματικός /no.mi.zma.tiˈci/ /no.mi.zma.tiˈko/ /no.mi.zma.tiˈkos/ (adj)
airgeadaíochta

νομισματοκοπείο (n)
mionta

νομοθέτημα (n)
reacht

νομοθέτης (n)
reachtóir

νομοθέτηση (n)
reachtaíocht

νομοθεσία (n)
reachtaíocht

νομοθετικός (adj)
reachtach

νομοθετώ (v)
achtaigh

νομοσχέδιο (n)
bille

νομπέλιο (n)
nóbailiam

νομότυπος (adj)
dlí

νονά (n)
máthair bhaistí

νονός /noˈnos/ (n)
athair baistí

νορβηγικά (n)
Ioruais

νορβηγικός (adj)
Ioruach

νορμάλ (adj)
gnách

νοσήλια (n)
ospidéal

νοσηλεία /no.siˈli.a/ (n)
cúraimí

νοσηλευτής /no.si.leˈftis/ (n)
banaltra

νοσηλεύτρια /no.siˈlef.tɾi.a/ (n)
banaltra

νοσηλεύω (v)
cóireáil

νοσοκομείο /no.so.koˈmi.o/ (n)
ospidéal

νοσοκόμα (n)
banaltra

νοσοκόμος /no.soˈko.mos/ (n)
banaltra

νοτιάς (n)
deisceart

νοτιοανατολικός /no.ti.o.a.na.to.liˈkos/ (adj)
oirdheisceart

νοτιοδυτικός (adj)
iardheisceart
  που βρίσκεται ανάμεσα στο νότιο και δυτικό σημείο του ορίζοντα

νοτισμένος
taisleach

νουά (n)
gallchnó

νουνεχής (adj)
críonna

νους /ˈnus/ (n)
intinn

νους υγιής εν σώματι υγιεί /nus i.ʝiˈis en‿ˈso.ma.ti i.ʝiˈi/
abarthacht

νούμερο (n)
uimhir
  αριθμός
méid
  (για αντικείμενα) συγκεκριμένος αριθμός που χαρακτηρίζει το μέγεθος σύμφωνα με τα αντίστοιχα πρότυπα

νούφαρο /ˈnu.fa.ɾo/ (n)
bior-rós

νοώ /noˈo/ (v)
clois

ντάλια (n)
dáilia

ντάμα /ˈda.ma/ (n)
banríon
  φύλλο της τράπουλας που παριστάνει μια γυναικεία μορφή

ντάνα (n)
cláirseach

ντέσκτοπ (n)
deasc

ντέτεκτιβ (n)
bleachtaire

ντέφι /ˈde.fi/ (n)
tambóirín

ντίζελ (n)
díosal

ντίσκο /ˈdi.sko/ (n)
dioscó

νταής (n)
ansmachtaí
  (λαϊκότροπο) παλικαράς, καβγατζής

νταβατζής /da.vaˈd͡zis/ (n)
máistir striapach

νταγιαντίζω /da.ʝanˈdi.zo/ (v)
iompair

νταλίκα (n)
leoraí

νταλκάς (n)
dúil

νταμάρι /daˈma.ɾi/ (n)
cairéal

νταντεύω (v)
banaltra
  (οικείο) φροντίζω κάποιο μικρό παιδί ή βρέφος ως ή σαν νταντά

ντε
bí ar bun

ντεγκραντέ (n)
grádán

ντελίριο (n)
rámhaille

ντελιβεράς (n)
oibrí

ντελικάτος /de.liˈka.tos/ (adj)
aibrisc

ντεμπραγιάζ (n)
crág

ντεραγιέ (n)
aistreoir slabhra

ντεϊσμός (n)
dias

ντιζάιν (n)
dearadh

ντιπ (n)
claonas

ντιρεκτίβα (n)
treoir

ντισκοτέκ /di.skoˈtek/ (n)
bosca

ντο (n)
an

ντοκ /ˈdok/ (n)
leaba nasctha

ντοκιμαντέρ (n)
clár faisnéise

ντοκουμεντάρω (v)
cáipéis

ντομάτα /doˈma.ta/ (n)
tráta

ντοματιά (n)
tráta

ντοπαμίνη /do.paˈmi.ni/ (n)
dopaimín

ντορής (n)
bí ag tafann

ντοσιέ (n)
fillteán

ντουί (n)
soicéad

ντουβάρι /duˈva.ɾi/ (n)
balla

ντουλάπα /duˈla.pa/ (n)
vardrús

ντουλάπι /duˈla.pi/ (n)
almóir

ντους /ˈdus/ (n)
cith

ντράμερ (n)
taistealaí tráchtála

ντρέπομαι (v)
adhnáire

ντραμ κιτ (n)
foireann drumaí

ντραμς (n)
foireann drumaí

ντροπή /dɾoˈpi/ (n)
náire

ντροπαλοσύνη (n)
cotadh

ντροπαλός /dɾo.paˈlos/ (adj)
coimhthíoch

ντροπιασμένος
is náir leat

ντρόουν (n)
andord

ντόμπερμαν (n)
pinséir Dobermann

ντόμπρα (n)
díreach
  νόμισμα του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

ντόμπρος (adj)
frainc

ντόπινγκ (n)
dópáil

ντόπιος /ˈdo.pços/ (adj)
logánta

ντότζο (n)
dojo

ντύνω /ˈdi.no/ (v)
gléas

ντύσιμο (n)
cumhdach

νυγματίζω (v)
seic

νυμφεύομαι (v)
bean

νυσταγμένος /ni.staɣˈme.nos/
codlatach

νυφίτσα /niˈfi.t͡sa/ (n)
easóg, bláthnaid ghallda

νυφικό (n)
gúna pósta

νυχθημερόν /ni.xθi.meˈɾon/ (adv)
oíche

νυχταλωπία (n)
daille oíche

νυχτερίδα /ni.xteˈɾi.ða/ (n)
ialtóg, sciathán leathair

νυχτερινός /ni.xte.ɾiˈni/ /ni.xte.ɾiˈno/ /ni.xte.ɾiˈnos/ (adj)
dorchadas

νωθρός /noˈθɾi/ /noˈθɾo/ /noˈθɾos/ (adj)
díbheo

νωθρότητα (n)
aimhleisce

νωπός /noˈpi/ /noˈpo/ /noˈpos/ (adj)
fionnuar

νωρίς (adv)
luath

νωτιαίος μυελός /no.tiˈe.os mi.eˈlos/
corda an dromlaigh

νόημα /ˈno.i.ma/ (n)
airigh

νόθος (adj)
neamhdhlisteanach

νόμιμος (adj)
dleathach

νόμισμα /ˈno.mi.zma/ (n)
airgead

νόμος /ˈno.mos/ (n)
dlí

νόσημα (n)
galar

νόσος /ˈno.sos/ (n)
galar

νόστιμος /ˈno.sti.mos/ (adj)
blasta
  αυτός που έχει πολύ ωραία γεύση

νόστος /ˈno.stos/ (n)
tír

νότα /ˈno.ta/ (n)
nótáil
  (διπλωματία) διπλωματικό σημείωμα, διακοίνωση

νότια σότο (n)
Basútach

νότιο ημισφαίριο
leathsféar theas

νότιος /ˈno.ti.os/ (adj)
deisceartach

νότος /ˈno.tos/ (n)
deisceart

νύγμα (n)
cealg

νύμφη /ˈniɱ.fi/ (n)
bé choille

νύξη (n)
leid

νύφη /ˈni.fi/ (n)
brídeach
  η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή την ώρα του γάμου της
banchliamhain
  η γυναίκα του γιου μου

νύχι /ˈni.çi/ (n)
ionga
  οτιδήποτε μοιάζει με νύχι

νύχτα /ˈni.xta/ (n)
oíche

νύχτωμα (n)
dorchadas

ξάδερφος (n)
col ceathar

ξάσπρισμα (n)
bua gan scór a ghéilleadh
  το άσπρισμα στους τοίχους ενός σπιτιού ή κτιρίου, συνήθως όμως μικρού οικοδομήματος

ξάφνιασμα (n)
ionadh

ξάφρισμα (n)
scinn
  η αφαίρεση του αφρού από τρόφιμο που μαγειρεύεται

ξένιος (adj)
abhlann
  (δίκτυο υπολογιστών) host: ο κόμβος (node), που είναι υπολογιστής (πχ. τερματικό χρήστη, τάμπλετ, έξυπνο τηλέφωνο, κλπ) και όχι άλλη συσκευή υποστήριξης δικτύου (μεταγωγέας, δρομολογητής, κλπ). Ο υπολογιστής που τα προγράμματά του δεν αφορούν την λειτουργία του ίδιου του δικτύου, αλλά εξυπηρετούν τους χρήστες και γιαυτό είναι «ξενικός» ως προς το δίκτυο

ξένοιασμα /ˈkse.ɲa.zma/ (n)
fuascailt

ξένον (n)
xeanón

ξένος /ˈkse.nos/ (adj)
allúrach

ξένος /ˈkse.nos/ (n)
coimhthíoch

ξέρασμα (n)
taoisceáil

ξέρω /ˈkse.ɾo/ (v)
a fhios a bheith agat

ξέσπασμα /ˈkse.spa.zma/ (n)
taom

ξέφρενος (adj)
amhsach

ξέφωτο /ˈkse.fo.to/ (n)
réiteach

ξίδι /ˈksi.ði/ (n)
fínéagar

ξίφος /ˈksi.fos/ (n)
claíomh

ξαίνω (v)
cardáil

ξαγναντεύω (v)
suirbhé

ξαγορεύω (v)
admhaigh

ξαγρυπνώ (v)
fan

ξαδέλφη /ksaˈðel.fi/ (n)
col ceathar

ξακουσμένος /ksa.kuˈzme.nos/
clúiteach

ξακουστός (adj)
clúiteach

ξακρίζω (v)
bearradh
  κάνω κάτι μέχρι τα άκρα, π.χ. καθαρίζω πολύ καλά, έως τις γωνίες και τα δύσκολα σημεία, σπέρνω το χωράφι απ' άκρη σε άκρη ακόμα και με ξινάρι (επειδή στα δύσκολα σημεία δεν πάει το αλέτρι

ξαλαφρώνω (v)
bí

ξανά /ksaˈna/ (adv)
arís

ξανάρχομαι (v)
fill

ξαναμωραίνομαι /ksa.na.moˈɾe.no.me/ (v)
clamhán

ξαναμωραμένος
seanaoise

ξανανιώνω (v)
athnuaigh

ξαναχρησιμοποιώ (v)
úsáid

ξανθός /ksanˈθos/ (adj)
fionn

ξανοίγομαι /ksaˈni.ɣo.me/ (v)
bain
  κάνω μεγάλα οικονομικά ανοίγματα, ίσως μεγαλύτερα από όσα επιβάλλει η σύνεση, παίρνω ρίσκο

ξαντίμεμα (n)
aisíoc

ξαντιμεύω (v)
aisíoc

ξαντό (n)
clúmh

ξαπλώστρα (n)
cathaoir deice

ξαποστέλνω (v)
cuir díot

ξαφνιάζω (v)
breith amuigh ar

ξαφνικά /ksa.fniˈka/ (adv)
de gheit

ξαφνικός (adj)
tobann

ξεβλασταρώνω (v)
eascróg

ξεβοτανίζω /kse.vo.taˈni.zo/ (v)
donán

ξεβράζω (v)
anspülen

ξεγράφω (v)
crois

ξεδίνω (v)
athraigh

ξεδιαλέγω (v)
seiceáil

ξεδιαλύνω (v)
fuascail

ξεδιψώ /kse.ðiˈpso/ (v)
cosc

ξεδοντιάζομαι (v)
bí

ξεθάβω (v)
dí-adhlaic

ξεθαμπώνω (v)
follas

ξεθαρρεύω (v)
bain

ξεθολώνω (v)
follas

ξεθυμαίνω (v)
fuaraigh

ξεκάθαρα /kseˈka.θa.ɾa/ (adv)
gan

ξεκάνω (v)
folmhaigh
  εξοντώνω κάποιον, τον κουράζω πολυ
  (λαϊκότροπο) σκοτώνω καποιον
  {παρωχημένο) και (λαϊκότροπο) "σκοτώνω" κάτι πουλώντας του σε εξευτελιστική τιμή, το πουλάω όσο-όσο, το ξεφορτώνομαι
  απαλλάσσομαι από φορτίο ή δουλειές

ξεκαβαλικεύω (v)
le thine

ξεκαθαρίζω (v)
follas

ξεκαρδίζομαι /kse.kaɾˈði.zo.me/ (v)
gáire

ξεκαρδιστικός /kse.kaɾ.ðis.tiˈkos/ (adj)
fíorghreannmhar

ξεκινώ (v)
cuir tús le
  (μεταβατικό) θέτω σε κίνηση ή σε λειτουργία κάτι

ξεκλείδωτος (adj)
druidte

ξεκοκαλίζω (v)
cnámh

ξεκουράζομαι (v)
lig do scíth

ξεκουράζω (v)
glac suaimhneas

ξεκούραση (n)
fuílleach

ξεκρεμώ (v)
bain de

ξεκόλλημα (n)
deighilt

ξελογιάστρα (n)
bandraíodóir

ξεμέθυστος (adj)
neamh-mheisciúil

ξεμένω (v)
bí

ξεμοντάρω (v)
tuirling

ξεμουδιάζω /kse.muˈðʝa.zo/ (v)
réimse

ξεμυαλίζω (v)
ceann

ξεμυτίζω /kse.miˈti.zo/ (v)
srón

ξεμωραίνω /kse.moˈɾe.no/ (v)
clamhán

ξεμωραμένος
siabhránach

ξενέρωμα (n)
frithbhuaic

ξενέρωτος (adj)
múisiamach

ξεναγός (n)
treoraigh

ξεναγώ /kse.naˈɣo/ (v)
treoraigh

ξενερώνω (v)
déistin

ξενικός (adj)
allúrach

ξενισμός (n)
eachtrannach

ξενιστής (n)
abhlann

ξενιτεμός (n)
imirce

ξενιτιά (n)
thar lear

ξενοδοχία /kse.no.ðoˈçia/ (n)
aíocht

ξενοδοχείο /kse.no.ðoˈçi.o/ (n)
óstán

ξενοκοιτάζω (v)
rith

ξενοφοβία (n)
seineafóibe

ξενοφοβικός (adj)
seineafóbach

ξενυχτίζω (v)
amach
  περνάω τη νύχτα διασκεδάζοντας

ξενόγλωσσος /kseˈno.ɣlo.sos/ (adj)
teanga

ξενόφοβος (n)
seineafóbach

ξενώνας νεότητας
brú óige

ξεπέτα (n)
ceangal

ξεπαγιάζω (v)
cuisnigh

ξεπεζεύω (v)
cos

ξεπληρώνω (v)
aisíoc

ξεπουπουλιάζω (v)
cluimhrigh

ξεραίνω (v)
tirim

ξερνάω /kseɾˈna.o/ (v)
taoisceáil
  (οικείο) κάνω εμετό

ξεροκόμματο (n)
arán

ξερολιθιά (n)
balla

ξερός /kseˈɾos/ (adj)
tirim

ξεσηκώνω (v)
spreag
  παρακινώ σε δράση:

ξεσκλαβώνω (v)
fuascail

ξεσκονίζω /kse.skoˈni.zo/ (v)
púdráil

ξεσκούφωτος (adj)
ceann

ξεσπιτώνω (v)
sráid

ξεστομίζω (v)
amhastraigh

ξεσφίγγω (v)
scaoil

ξετσίπωτος (adj)
dalba

ξετυλίγω (v)
rois

ξεφεύγω /kseˈfe.vɣo/ (v)
teith
  γλιτώνω από κάτι που μου είναι δυσάρεστο

ξεφλουδίζω (v)
scil

ξεφτίλα (n)
súil dhubh

ξεφυσάω /kse.fiˈsa.o/ (v)
Verärgerung

ξεφωνίζω (v)
allagar

ξεφωνητό (n)
gáir

ξεφωνώ (v)
allagar

ξεχαρβαλωμένος /kse.xaɾ.va.loˈme.nos/
ainriochtach

ξεχασιάρης (adj)
dearmadach

ξεχειμάζω /kse.çiˈma.zo/ (v)
geimhreadh

ξεχειμωνιάζω /kse.çi.moˈɲa.zo/ (v)
geimhreadh

ξεχνάω /kseˈxna.o/ (v)
déan dearmad

ξηλώνω (v)
rois
  αφαιρώ τις κλωστές που κρατούσαν συνδεδεμένα δύο υφάσματα ή δύο μέρη του ίδιου υφάσματος

ξημέρωμα (n)
barr buí

ξημαρισιά (n)
brocamas

ξημερώνω (v)
oíche

ξηρά (n)
domhan

ξηρασία (n)
triomach

ξηροδερμία /ksi.ɾo.ðeɾˈmi.a/ (n)
xéirideirme

ξηροφθαλμία (n)
xéaroftailmia

ξηρός (adj)
tirim

ξηρός καρπός
cnó

ξι (n)
xí

ξινάδα (n)
aigéadacht

ξινίζω (v)
aigéadaigh
  (μεταβατικό) κάνω τη γεύση ξινή

ξινίλα (n)
aigéadacht

ξινός /ksiˈnos/ (adj)
géar

ξιφίας (n)
colgán

ξιφίδιο /ksiˈfi.ði.o/ (n)
miodóg
  (λόγιο, οπλισμός) υποκοριστικό του ξίφος, μικρό ξίφος

ξιφοειδής (adj)
claíomhchruthach

ξιφομαχία /ksi.fo.maˈçi.a/ (n)
pionsóireacht

ξιφομαχώ (v)
déan pionsóireacht

ξοδεύω /ksoˈðe.vo/ (v)
caith
  χρησιμοποιώ ένα αγαθό για να ικανοποιήσω μια ανάγκη, το κάνω να εξάντληθει
  πληρώνω και εξαντλώ ένα ποσό για κάτι που θέλω

ξομπλιάζω (v)
maisigh

ξομπλιάστρα (n)
bróidnéir

ξου (n)
hois
  (προφορικό) το γράμμα ξ

ξοφλάω (v)
socraigh

ξυλάκι (n)
bata

ξυλένιο (n)
xiléin

ξυλεία (n)
adhmad

ξυλεύομαι (v)
adhmad

ξυλιά /ksiˈʎa/ (n)
ghreadadh

ξυλογλύπτης (n)
breacaire

ξυλογραφία (n)
greanadh adhmaid

ξυλοδαρμός /ksi.lo.ðaɾˈmos/ (n)
greasáil

ξυλοκόπημα (n)
greasáil

ξυλοκόπος (n)
lománaí

ξυλομπογιά /ksi.lo.boˈʝa/ (n)
dath

ξυλοπολτός /ksi.lo.polˈtos/ (n)
laíon adhmaid

ξυλοπόδαρο /ksi.loˈpo.ða.ɾo/ (n)
cos croise
  ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με μακρόστενο πόδι, πάνω στην οποία πατάει κάποιος και περπατάει

ξυλουργείο (n)
adhmadóireacht

ξυλουργική (n)
adhmadóireacht

ξυλουργός (n)
siúinéir

ξυλουργώ (v)
adhmadóireacht

ξυλοφορτώνω (v)
gread

ξυλόγλυπτος (adj)
adharc

ξυλόσομπα (n)
adharc

ξυλόφωνο /ksiˈlo.fo.no/ (n)
xileafón

ξυλώδης (adj)
adhmadach

ξυπνάω /ksiˈpna.o/ (v)
dúisigh
  (αμετάβατο) σταματάω να έχω ψευδαισθήσεις, να ζω σε μια ονειρική πραγματικότητα ή να είμαι αδρανής, αφυπνίζομαι
  (μεταβατικό) αφυπνίζω κάποιον που ζει με ψευδαισθήσεις, σε μια ονειρική πραγματικότητα ή είναι αδρανής

ξυπνητός (adj)
dúisigh

ξυπόλυτος /ksiˈpo.li.tos/ /ksiˈpo.ltos/ (adj)
cosnochta

ξυράφι /ksiˈɾa.fi/ (n)
rásúr

ξυρίζω /ksiˈɾi.zo/ (v)
bearr

ξυραφάκι (n)
lainne rásúir
  η αντικαταστάσιμη ατσάλινη, λεπτή, εύκαμπτη και πλατιά λάμα ξυριστικής μηχανής

ξυστά (adv)
scinn

ξυστρίζω (v)
giolla stábla

ξωκλήσι (n)
séipéal

ξωτικό (n)
ealbh, lucharachán

ξόρκι (n)
briocht draíochta

ξύγαλο (n)
bláthach

ξύλινος /ˈksi.li.ni/ /ˈksi.li.no/ /ˈksi.li.nos/ (adj)
adharc

ξύλο /ˈksi.lo/ (n)
adhmad
  (μόνο στον ενικό) η άσκηση βίας εναντίον ανθρώπου ή ζώου· ξυλοκόπημα, βιαιοπραγία

ξύλωμα /ˈksi.lo.ma/ (n)
xiléim

ξύνομαι (v)
scríob

ξύνω /ˈksi.no/ (v)
scríob

ξύπνα (v)
dúisigh

ξύπνιος (n)
i do dhúiseacht
  η εγρήγορση

ξύρισμα (n)
bearr

ο
an
  αρσενικό οριστικό άρθρο που μπαίνει πριν από ουσιαστικό, κύριο όνομα ή επίθετο (ονομαστική ενικού)

οίαξ (n)
halmadóir
  (αρχαιοπρεπές) το δοιάκι, η λαγουδέρα, η λαβή του πηδαλίου

οίκος /ˈi.kos/ (n)
teach

οίκτος /ˈi.ktos/ (n)
trua

οίμοι /ˈi.mi/
abhó

οίστρος /ˈi.stɾos/ (n)
boiteog
  (εντομολογία) είδος δίπτερων εντόμων που ενοχλούν και τρελαίνουν ορισμένα ζώα
éastras
  (βιολογία) το σύνολο των φαινομένων που σχετίζονται με την ωορρηξία των θηλαστικών

οβάλ (adj)
ubhach

οβίδα /oˈvi.ða/ (n)
sliogán

οβελίας /o.veˈli.as/ (n)
uan

οβελίζομαι (v)
bí

οβελίσκος (n)
oibilisc

οβιδοβόλο (n)
habhatsar

ογδοηκοστό (n)
ochtódú

ογδοηκοστός
ochtódú

ογδόντα
ochtó

ογκηθμός /oŋ.ɟiθˈmos/ (n)
béic

ογκολογία (n)
oinceolaíocht

ογκόλιθος /oŋˈɡo.li.θos/ (n)
bollán

ογκόπαγος (n)
oighearshruth

ογκώδης (adj)
téagartha

οδήγημα (n)
tiomáint

οδήγηση /oˈði.ʝi.si/ (n)
tiomáint

οδηγία (n)
treoir

οδηγητής (n)
treoraigh

οδηγός /o.ðiˈɣos/ (n)
tiománaí

οδηγός σκληρού δίσκου
tiomántán crua

οδηγός συσκευής
maide mór

οδηγώ /o.ðiˈɣo/ (v)
tiomáin

οδικός χάρτης
léarscáil bhóithre
  χάρτης που δείχνει τις οδικές αρτηρίες μιας περιοχής καθώς και άλλες χρηστικές πληροφορίες
  (νεολογισμός, μεταφορικά) σχέδιο δράσης, στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς ή αδρομερώς οι μελλοντικές ενέργειες που απαιτείται να γίνουν για ένα ζήτημα

οδικώς /o.ðiˈkos/ (adv)
slí bheatha

οδοδείκτης /o.ðoˈði.ktis/ (n)
craobh eolais

οδοιπορικό (n)
aistear
fionnuar
  ο πληθυντικός ως ουσιαστικό, τα οδοιπορικά, σημαίνει την αμοιβή για τα έξοδα που κάνει ένας δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος στη διάρκεια ταξιδιού εκτός έδρας ή γενικά για τις επαγγελματικές μετακινήσεις του

οδοκαθαριστής /o.ðo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
scanóir

οδομαχία (n)
sráid

οδοντίατρος /o.ðonˈdi.a.tɾos/ (n)
fiaclóir

οδοντίνη /o.ðonˈdi.ni/ (n)
déidín

οδοντικός /o.ðon.diˈkos/ (adj)
déadach
  που ανήκει ή αναφέρεται στα δόντια
  (γλωσσολογία) το σύμφωνο που παράγεται με την επαφή της γλώσσας πάνω στα δόντια

οδοντο- /o.ðon.do/
ódónta-

οδοντογλυφίδα /o.ðon.do.ɣliˈfi.ða/ (n)
bior fiacla

οδοντοστοιχία (n)
déad

οδοντόβουρτσα (n)
scuab fiacal

οδοντόκρεμα (n)
taos fiacla

οδυνηρός /o.ði.niˈɾos/ (adj)
coscrach

οδυρμός /o.ðiɾˈmos/ (n)
acaoineadh

οδός /oˈðos/ (n)
sráid

οδόστρωμα /oˈðo.stɾo.ma/ (n)
slí bheatha

οδόφραγμα (n)
baracáid

οδύνη /oˈði.ni/ (n)
crá

οθωμανικός (adj)
Otamánach

οθόνη /oˈθo.ni/ (n)
scáileán

οιδιπόδειος /i.ðiˈpo.ði.os/ (adj)
coimpléacs Éideapúis
  ο σχετικός με το οιδιπόδειο σύμπλεγμα της ψυχαναλυτικής θεωρίας του Φρόιντ, για την σεξουαλική έλξη που νιώθει αλλά καταπνίγει ο γιος για την μητέρα και που το αντίστοιχο στις κόρες προς τον πατέρα θεωρείται ότι είναι το σύμπλεγμα της Ηλέκτρας (το οιδιπόδειο και ως ουσιαστικό)

οικία /iˈci.a/ (n)
abhaile

οικείος /iˈci.os/ (adj)
aithnidiúil

οικιακός /i.ci.a.ˈkos/ (adj)
inmheánach

οικισμός (n)
lonnaíocht

οικο- /i.ko/
éiceo-

οικογένεια /i.koˈʝe.ni.a/ (n)
teaghlach, muintir

οικογενειακός /i.ko.ʝe.ni.aˈci/ /i.ko.ʝe.ni.aˈko/ /i.ko.ʝe.ni.aˈkos/ (adj)
dream

οικογενειακώς (adv)
dream

οικογενειοκρατία /i.ko.ʝe.ni.o.kɾaˈti.a/ (n)
finíochas

οικοδέσποινα (n)
banóstach

οικοδεσπότης (n)
óstach

οικοδομή /i.ko.ðoˈmi/ (n)
foirgneamh

οικοδομικός (adj)
foirgneamh

οικοδομώ /i.ko.ðoˈmo/ (v)
tóg

οικοδόμημα /i.koˈðo.mi.ma/ (n)
foirgneamh

οικοδόμος (n)
foirgneamh

οικολογία /i.ko.loˈʝi.a/ (n)
éiceoloaíocht, éiceolaíocht
  (επιστήμη, βιολογία) η μελέτη του μεγέθους και της διάδοσης των πληθυσμών των ζώντων οργανισμών

οικολογικός /i.ko.lo.ʝiˈkos/ (adj)
éiceolaíoch

οικολόγος /i.koˈlo.ɣos/ (n)
éiceolaí

οικονομία (n)
barainneacht

οικονομετρία (n)
eacnaiméadracht

οικονομικά (n)
eacnamaíocht

οικονομικός (adj)
eacnamaíoch

οικονομιστής (n)
eacnamaí

οικονομολόγος (n)
eacnamaí

οικονομώ (v)
ainic

οικονόμος (n)
spárálach
  αυτός ή αυτή που του/της έχουν ανατεθεί διαχειριστικά καθήκοντα
  (αξίωμα, θρησκεία) τίτλος που δίνεται σε έγγαμους κληρικούς
bean tí
  (επάγγελμα) υπηρέτης ή υπηρέτρια που έχει αναλάβει τη διαχείριση του σπιτιού

οικοπροστασία (n)
anacal

οικοσελίδα (n)
leathanach baile

οικοσύστημα (n)
éiceachóras

οικοτεχνία /i.ko.teˈxni.a/ (n)
tionscal baile

οικοτουρισμός (n)
éiceathurasóireacht

οικοτροφείο (n)
scoil chónaithe

οικουμενισμός /i.ku.me.niˈzmos/ (n)
éacúiméineachas

οικτίρω (v)
trua a bheith agat do

οικτιρμός /i.ktiɾˈmos/ (n)
taise

οικόπεδο /iˈko.pe.ðo/ (n)
graf

οικόσημο /iˈko.si.mo/ (n)
armas

οικόσιτος (adj)
ceansaigh

οικότυπος (n)
éicitíopa

οινικός (adj)
fíonda

οινοβαφής (adj)
fíonda

οινοπαραγωγός /i.no.pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
fíon
  (γενικότερα) ο παραγωγός οίνου
  (ειδικότερα, επάγγελμα) ο κατ’ επάγγελμα οινοποιός και πωλητής οίνου (κρασιού)

οινοπνευματώδη /i.no.pnev.maˈto.ði/ (adj)
alcól

οινοπνευματώδης /i.no.pnev.maˈto.ðis/ (adj)
alcólach

οινοποσία (n)
fíon

οινοπώλης /i.noˈpo.lis/ (n)
tábhairneoir

οινοφόρος /i.noˈfo.ɾos/ (adj)
fíon
  (για σκεύος) αυτούς με τον οποίο μεταφέρεται κρασί ή στον οποίο περιέχεται ή διατηρείται

οινόπνευμα /iˈno.pnev.ma/ (n)
alcól

οιοσδήποτε
aon

οισοφάγος /i.soˈfa.ɣos/ (n)
éasafagas

οισοφαγίτιδα (n)
éasafaigíteas

οιστρογόνο (n)
éastraigin

οιωνοσκόπος /i.o.noˈsko.pos/ (n)
ágar

οιωνός /i.oˈnos/ (n)
droch-tuar

οκαρίνα /o.kaˈɾi.na/ (n)
ócairín

οκτάγωνο (n)
ochtagán

οκτάρι (n)
ocht

οκταετηρίδα (n)
bliain
  (λόγιο) χρονικό διάστημα οκτώ ετών
  (λόγιο) η όγδοη επέτειος

οκτακόσια
ocht gcéad

ολάνοιχτος (adj)
mór

ολέθριος /oˈle.θɾi.os/ (adj)
ainiarmhartach

ολίσθημα (n)
fo-ghúna

ολιγαρχία (n)
olagarcacht

ολιγοδάπανος (adj)
spárálach

ολιγοπώλιο (n)
olagaplacht

ολιγόκαρδος (adj)
cladhaire

ολιγόχρονος (adj)
beag

ολισθαίνω (v)
sleamhnaigh

ολισθηρός /o.li.sθiˈɾi/ /o.li.sθiˈɾo/ /o.li.sθiˈɾos/ (adj)
sciorrach

ολλανδικά (n)
Ollainnis, Ísiltíris

ολλανδικός (adj)
Ollannach

ολμοστοιχία (n)
cadhnra

ολοένα (adv)
an [[t-am]] ar fad

ολογραφία /o.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
holagrafaíocht

ολοζώντανος /o.loˈzo(n).da.nos/ (adj)
beo

ολοκαίνουριος /o.loˈce.nuɾ.ʝos/ (adj)
amach ón deil

ολοκλήρωση (n)
slánú

ολοκληρωμένο κύκλωμα
ciorcad iomlánaithe

ολοκληρωτικός /o.lo.kli.ɾo.tiˈkos/ (adj)
cuir le chéile
  που αφορά κάτι στο σύνολό του

ολοκληρωτισμός /o.lo.kli.ɾo.tiˈzmos/ (n)
ollsmachtachas

ολοκληρώνω /o.lo.kliˈɾo.no/ (v)
foirfe

ολομόναχος /o.loˈmo.na.xos/ (adj)
i d'aonar

ολονύκτιος (adj)
oíche

ολοπόρφυρος /o.loˈpoɾ.fi.ɾos/ (adj)
ar fad

ολοσχερής (adj)
dólámhach

ολοφάνερος /o.loˈfa.ne.ɾos/ (adj)
follasach

ολοφυρμός /o.lo.fiɾˈmos/ (n)
acaoineadh

ολοφύρομαι (v)
caoin

ολυμπιάδα (n)
Oilimpiad

ολόγεμος (adj)
iomlán

ολόγλυκος (adj)
binn

ολόγυμνος (adj)
nocht

ολόγυρος /oˈlo.ʝi.ɾos/ (adj)
urchar

ολόκληρος /oˈlo.kli.ɾos/ (adj)
go léir

ολότητα /oˈlo.ti.ta/ (n)
lándorchadas

ολύμπιος (adj)
Oilimpeach

ομάδα /oˈma.ða/ (n)
dream
foireann
  (ειδικότερα) σύνολο αθλητών που συμμετέχουν σε ομαδικό παιχνίδι αντιμετωπίζοντας έναν αντίπαλο

ομάδα αίματος
fuilghrúpa

ομίχλη /oˈmi.xli/ (n)
ceo

ομαδοποίηση (n)
grúpáil

ομαδοποιώ (v)
baisc

ομαλός (adj)
réidh

ομαλότητα (n)
normalacht

ομβροδέκτης (n)
sistéal

ομελέτα /o.meˈle.ta/ (n)
uibheagán

ομηρικός /o.miˈɾi.kos/ (adj)
Hóiméarach

ομιλία /o.miˈli.a/ (n)
caint

ομιλητής /o.mi.liˈtis/ (n)
cainteoir dúchais
  φυσικός ομιλητής: αυτός που έχει μια γλώσσα για μητρική του

ομοίωμα /oˈmi.o.ma/ (n)
samhail

ομοίωση /oˈmi.o.si/ (n)
cosúlacht

ομοαξονικός (adj)
comhaiseach

ομοβροντία (n)
rúisc

ομογένεια /o.moˈʝe.ni.a/ (n)
homaigineacht

ομογενής /o.mo.ʝeˈnes/ /o.mo.ʝeˈnis/ (adj)
aonchineálach

ομογνωμοσύνη (n)
aontoilíocht

ομοιογένεια (n)
homaigineacht

ομοιογενής /o.mi.o.ʝeˈnis/ (adj)
aonchineálach

ομοιομορφία (n)
comhionannas

ομοιομορφισμός (n)
aonfhoirmeachas
  (γεωλογία) Θεωρία που διατυπώθηκε από τον Charles Lyell (1797–1875) σύμφωνα με την οποία η διαμόρφωση του γήινου φλοιού είναι μια συνεχής και ομοιόμορφη διεργασία και όχι αποτέλεσμα ξαφνικών και βίαιων καταστροφών μεγάλης κλίμακας (δείτε καταστροφισμός).
hoiméamorfachas
  (μαθηματικά) Συνάρτηση που στην τοπολογία υφίσταται για έναν γεωμετρικό σχηματισμό ο οποίος μπορεί να μετατραπεί σε έναν άλλο ισοδύναμο μέσω ελαστικής παραμόρφωσης.

ομοιοπαθητική (n)
hoiméapaite

ομοιοπολικός δεσμός
nasc comhfhiúsach

ομοιόβαθμος /o.miˈo.vaθ.mos/ (adj)
piara

ομοιόμορφος (adj)
aonfhoirmeach

ομοιόσταση (n)
aonstádas

ομολογία (n)
admháil

ομολογητής (n)
admhálaí

ομολογώ (v)
admhaigh

ομορφαίνω (v)
barr maise a chur ar
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο όμορφο
aoibhinn
  (αμετάβατο) γίνομαι πιο όμορφος

ομορφιά /o.moɾˈfʝa/ (n)
breáichte

ομορφονιός (n)
gaige

ομοσπονδία /o.mo.sponˈði.a/ (n)
cónaidhm

ομοσπονδιακός /o.mo.spon.ði.aˈkos/ (adj)
feidearálach

ομοταξία /o.mo.taˈksi.a/ (n)
rang

ομοφοβικός (adj)
homafóbach

ομοφυλοφιλία /o.mo.fi.lo.fiˈli.a/ (n)
homaighnéasachas, homaighnéasacht

ομοφυλοφιλικός (adj)
aerach

ομοφυλόφιλος /o.mo.fiˈlo.fi.los/ (n)
hómaighnéasach

ομοϊδεάτης (n)
céanna

ομπρέλα /omˈbɾe.la/ (n)
parasól

ομφάλιος λώρος /oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos/
caol imleacáin

ομφαλός (n)
imleacán

ομόγραφος (adj)
homagraf

ομόζυγος /oˈmo.zi.ɣos/ (adj)
homaisigeach

ομόθυμος /oˈmo.θi.mos/ (adj)
comhaontach

ομόλογος (n)
leathcheann
  αξιωματούχος μιας χώρας με την ίδια ή αντίστοιχη θέση με αξιωματούχο άλλης χώρας

ομόνοια (n)
comhaontas

ομόσπονδος (adj)
cónaidhmigh

ομόφυλος /oˈmo.fi.los/ (adj)
céanna

ομόφωνα /oˈmo.fo.na/ (adv)
d'aon ghuth

ομόφωνος /oˈmo.fo.nos/ (adj)
homafón
  (φωνητική) για γράμματα ή λέξεις που προφέρονται με τον ίδιο τρόπο

ομώνυμος /oˈmo.ni.mos/ (adj)
ainm
  που έχει το ίδιο όνομα, τον ίδιο τίτλο

ον (n)
beith

ονειρεμένος
dathúil

ονειρευτής /o.ni.ɾeˈftis/ (n)
aislingeach

ονειρεύομαι /o.niˈɾe.vo.me/ (v)
taibhrigh

ονειροκρίτης (n)
teangaire
  που ερμηνεύει τα όνειρα
brionglóid
  βιβλίο που περιέχει διάφορες ερμηνείες ονείρων

ονειροπόλημα /o.ni.ɾoˈpo.li.ma/ (n)
brionglóid

ονειροπόλος (n)
aislingeach

ονειρώδης /o.niˈɾo.ðis/ (adj)
dathúil

ονηγός /o.niˈɣos/ (n)
maide mór

ονομάζω (v)
ainm

ονομασία /o.no.maˈsi.a/ (n)
ainm

ονομασιολογία (n)
onamaiseolaíocht

ονομαστική /o.no.ma.stiˈci/ (n)
ainmneach
  (γραμματική) η πτώση με την οποί δηλώνεται το υποκείμενο στα κλιτά μέρη του λόγου

ονομαστική αξία
luach ainmniúil

ονομαστικός /o.no.ma.stiˈkos/ (adj)
ainmfhoclach

ονοματίζω /o.no.maˈti.zo/ (v)
ainm

ονοματεπώνυμο /o.no.ma.teˈpo.ni.mo/ (n)
ainm iomlán

ονοματοδοσία (n)
ainmníocht

ονοματολογία /o.no.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
ainmníocht

ονοματοποιία /o.no.ma.to.piˈi.a/ (n)
fuaimfhoclaíocht

οντογένεση (n)
ontaigineas

οντολογία (n)
ointeolaíocht

οντότητα /onˈdo.ti.ta/ (n)
aonán

οξέωση (n)
aigéadóis

οξείδιο (n)
ocsaíd

οξιά /oˈksça/ (n)
feá

οξιτανικός (adj)
ocsatánais

οξυγονοκολλητής (n)
táthaire

οξυγονοκολλώ (v)
táthaigh

οξυγονοκοπή (n)
gearrthóireacht

οξυγονώνω /o.ksi.ɣoˈno.no/ (v)
ocsaiginigh

οξυγόνο /o.ksiˈɣo.no/ (n)
ocsaigin, aer-beatha
  (συνεκδοχικά) η συσκευή παροχής οξυγόνου για ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα
  (βιολογία) κύκλος του οξυγόνου : η κυκλική μεταφορά του οξυγόνου στη φύση από την κατανάλωσή από τους ανθρώπους τα ζώα και τα φυτά μέχρι την εκ νέου παραγωγή του από τα φυτά

οξυδερκής /o.ksi.ðeɾˈcis/ (adj)
airitheach

οξυθυμία /o.ksi.θiˈmi.a/ (n)
colg

οξυκέφαλος (adj)
gobach

οξυτοκίνη (n)
ocsaiteoisin

οξύ (n)
aigéad

οξύθυμος /oˈksi.θi.mos/ (adj)
colgach

οξύνοια /oˈksi.ni.a/ (n)
meabhair

οξύνω /oˈksi.no/ (v)
faobhraigh

οξύρρυγχος /oˈksi.ɾiŋ.xos/ (adj)
bradán fearna

οξύς /oˈksis/ (adj)
aithrinneach

οπίσθιος (adj)
tóg

οπερέτα /o.peˈɾe.ta/ (n)
cosair chró
  (ειρωνικό) μειωτικός χαρακτηρισμός για ενέργειες ή ανθρώπους που δείχνουν ασόβαροι ή προσπαθούν να επιδειχθούν

οπιομανής (adj)
andúileach

οπισθοδρομώ /o.pi.sθo.ðɾoˈmo/ (v)
aischéimnigh

οπισθοδρόμηση /o.pi.sθoˈðɾo.mi.si/ (n)
aischéimniú
  (μεταφορικά) η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του οπισθοδρομώ

οπισθοχωρώ /o.pi.sθo.xoˈɾo/ (v)
maidhm

οπισθοχώρηση /o.pi.sθoˈxo.ɾi.si/ (n)
cúlaigh

οπισθότυπος (n)
aisiompaigh

οπισθόφυλλο /o.piˈsθo.fi.lo/ (n)
aisiompaigh

οπλή /oˈpli/ (n)
crúb

οπληφόρο (n)
crúbach

οπληφόρος (n)
crúbach

οπλισμός /o.pliˈzmos/ (n)
airm
  ένα σύνολο από όπλα (που χρησιμοποιεί ένας ένοπλος ή ένα σύνολο ανθρώπων, π.χ. στρατός)

οπλονομείο /o.plo.noˈmi.o/ (n)
feidhmeannas

οπλοποιός (n)
armadóir

οποίος /oˈpi.os/
ní

οποιοσδήποτε /o.pçozˈði.po.te/
aon

οπτική (n)
optaic

οπτική γωνία
dearcadh

οπτικός /op.tiˈkos/ (adj)
optúil

οπτικός /op.tiˈkos/ (n)
radharceolaí
  την εκτέλεση συνταγών που αφορούν γυαλιά οράσεως, φακούς επαφής και άλλα συναφή οπτικά μέσα
  την εμπορία όλων των οπτικών ειδών

οπτομέτρης (n)
optaiméadraí

οπτομετρία (n)
optaiméadracht

οπτόπλινθος (n)
bríce

οπωροπωλείο (n)
siopa

οπωροφόρος /o.po.ɾoˈfo.ɾos/ (adj)
meas

οπωρώνας (n)
úllord

οπωσδήποτε /o.pozˈði.po.te/ (adv)
ar chuma éigin

οπότε
chomh

ορέγομαι /oˈɾe.ɣo.me/ (v)
ainmhian

ορίζοντας /oˈɾi.zon.das/ (n)
spéire

ορίζουσα (n)
cinntitheach

ορίζω /oˈɾi.zo/ (v)
sonraigh

ορίστε
gabh mo leithscéal

ορατόριο /o.ɾaˈto.ɾi.o/ (n)
oratóir

ορατός (adj)
feicseanach

ορατότητα /o.ɾaˈto.ti.ta/ (n)
feiceáil

οργή /oɾˈʝi/ (n)
fearg

οργανικισμός (n)
orgánachas

οργανικός /oɾ.ɣa.niˈkos/ (adj)
orgánach

οργανισμός /oɾ.ɣa.niˈzmos/ (n)
orgánach

οργανοληπτικός (adj)
orgánaileipteach

οργανωσιακός /oɾ.ɣa.no.si.aˈkos/ (adj)
eagraíochtúil

οργανωτής (n)
dialann

οργασμός /oɾ.ɣaˈzmos/ (n)
súnás

οργιά (n)
feá

οργιάζω (v)
dul

οργκανάιζερ /oɾ.ɡaˈnai̯.zeɾ/ (n)
dialann

οργώνω /oɾˈɣo.no/ (v)
go dtí

οργώσιμος (adj)
arúil

ορδή (n)
slua

ορείχαλκος /oˈri.xal.kos/ (n)
prás

ορεινός (adj)
sléibhteach

ορεκτικός /o.ɾe.ktiˈkos/ (adj)
blasta
  που προκαλεί την επιθυμία για (το κανονικό) φαγητό (που έπεται), που ανοίγει την όρεξη

ορεξάτος (adj)
breá

ορεογονία (n)
oraigineas

ορεογραφία (n)
oragrafaíocht

ορεογραφικός (adj)
oragrafach

ορθογραφία /oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ortagrafaíocht

ορθογωνιότητα (n)
ortagánacht

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
dronuilleog

ορθογώνιος (adj)
dronuilleach

ορθοδοξία /o.ɾθo.ðoˈksi.a/ (n)
ceartchreideamh

ορθολογιστής /oɾ.θo.lo.ʝiˈstis/ (n)
réasúnaí

ορθομαρμάρωση /oɾ.θo.maɾˈma.ɾo.si/ (n)
marmaraigh

ορθοπεδικός /oɾ.θo.pe.ðiˈkos/ (n)
ortaipéideach
  (ιατρική,επάγγελμα) ο γιατρός που έχει ειδικευτεί στην αποκατάσταση κακώσεων του μυοσκελετικού συστήματος

ορθοποδώ (v)
cos

ορθοφωνία (n)
paiteolaíocht urlabhra

ορθοφωτογραφία /oɾ.θo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ortafótagrafaíocht

ορθό έντερο
athán

ορθόδοξος /oɾˈθo.ðo.ksos/ (n)
ceartchreidmheach

ορθός /oɾˈθos/ (adj)
deas
  (μεταφορικά) σωστός

ορθότητα (n)
cruinneas

ορθώνω (v)
ardcheannach

οριγκάμι (n)
oragámaí

οριζόντιος /o.ɾiˈzon.di.os/ (adj)
cothrománach

οριοθετώ (v)
teorannaigh

ορισμένος /o.ɾiˈzme.nos/
diongbháilte
  που έχει οριστεί
cinnte
  κάποιος (προεξαγγελτικά)

ορισμός /o.ɾiˈzmos/ (n)
sainmhíniú
  σύντομη και περιεκτική περίοδος λόγου με την οποία περιγράφεται και ερμηνεύεται επακριβώς μια έννοια, σημασία λέξης ή φράσης

οριστικοποιώ (v)
daingnigh

ορκωμοσία /oɾ.ko.moˈsi.a/ (n)
mallachtach

ορμέμφυτο /ˈen.sti.kto/ (adj)
spreagadh

ορμή /oɾˈmi/ (n)
móiminteam
  (φυσική) διανυσματικό φυσικό μέγεθος το οποίο ισούται με το γινόμενο της μάζας ενός αντικειμένου επί την ταχύτητά του και συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό γράμμα p

ορμηνεύω (v)
abhcóide

ορμονικός (adj)
hormónach

ορμόνη /oɾˈmo.ni/ (n)
hormón

ορμώ (v)
feag

ορνιθολογία /oɾ.ni.θo.loˈʝi.a/ (n)
éaneolaíocht

ορνιθολόγος (n)
éaneolaí

ορνιθόμορφος (adj)
-chruthach

ορνιθόρρυγχος (n)
platapas

ορογένεση /o.ɾoˈʝe.ne.si/ (n)
oraigineas

ορογενετικός (adj)
oraigineach

ορογραφία (n)
oragrafaíocht
  ορεογραφία

ορογραφικός (adj)
oragrafach

οροπέδιο /o.ɾoˈpe.ði.o/ (n)
ardchlár

οροσειρά /o.ɾo.siˈɾa/ (n)
iomaire

οροφή /o.ɾoˈfi/ (n)
síleáil

ορτύκι /oɾˈti.ci/ (n)
gearg

ορυζάμυλο (n)
ardnós

ορυκτέλαιο (n)
ola mhianra

ορυκτολογία /o.ɾi.kto.loˈʝi.a/ (n)
mianreolaíocht

ορυκτολόγος /o.ɾi.ktoˈlo.ɣos/ (n)
mianreolaí

ορυκτό /o.ɾiˈkto/ (n)
mianra

ορυμαγδός (n)
gleo

ορυχείο (n)
mianach

ορφανίζω (v)
aindílleachta

ορφανοτροφείο /oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o/ (n)
dílleachtlann

ορφανός /oɾ.faˈnos/ (adj)
aindílleachta

ορφισμός (n)
Oirféachas

ορχήστρα (n)
ceolfhoireann

ορχιδέα /oɾ.çiˈðe.a/ (n)
lus na magairlí

ορόσημο (n)
sainchomhartha

ορύσσω /oˈɾi.so/ (v)
bain

οσιοποίηση (n)
beannú

οσιότητα (n)
beannaíocht

οσμή (n)
boladh

οσπριώδης (adj)
cuisle

οστάριο (n)
cnámh

οστεο-
oisté-

οστεοαρθρίτιδα /o.ste.o.aɾˈθɾi.ti.ða/ (n)
oisté-airtríteas

οστεοβλάστη (n)
oistéablast

οστεογένεση /o.ste.oˈʝe.ne.si/ (n)
oistéigineas

οστεομαλακία (n)
oistéamalaice

οστεομυελίτιδα (n)
oistéimiailíteas

οστεοποίηση (n)
cnámhú

οστεοπόρωση /o.ste.oˈpo.ɾo.si/ (n)
oistéapóróis

οστεοφόρος (adj)
cnámhar

οστρακιά (n)
fiabhras dearg

οστρακοειδή (n)
sliogán

οστρακόδερμο (n)
sliogán

οστό (n)
cnámh

οσφραίνομαι (v)
boladh
  μυρίζω κάτι, το αντιλαμβάνομαι με την όσφρηση
bí san amhras
  (μεταφορικά) αντιλαμβάνομαι κάτι που δεν είναι άμεσα ορατό

οσφυαλγία (n)
lumbágó

οσφυϊκός (adj)
lumbach

οτιδήποτε
cibé

ουίσκι /uˈi.sci/ (n)
uisce beatha, fuisce

ουαλικά (n)
Breatnais

ουαλικός (adj)
Breatnach

ουαλονικός (adj)
Vallúnais

ουγγιά /uŋˈɟa/ (n)
uinge

ουγγρικά (n)
Ungáiris

ουγγρικός /uŋ.ɡɾiˈkos/ (adj)
Ungárach

ουδέποτε (adv)
go deo

ουδέτερος (adj)
neodrach

ουδείς /uˈðis/
neamhní

ουδετερότητα /u.ðe.teˈro.ti.ta/ (n)
neadracht

ουκέτι (adv)
a thuilleadh

ουκρανικά (n)
an Úcráinis

ουκρανικός (adj)
na hÚcráine

ουλή /uˈli/ (n)
colm

ουλαμός (n)
buíon

ουνιταριανός (adj)
Úinitéireach

ουπς
hoips

ουρά /uˈɾa/ (n)
eireaball
  λεπτή προέκταση προς τα πίσω αρκετών ζώων ιδίως ερπετών και ψαριών
líne
  σειρά από πράγματα ή πρόσωπα που περιμένουν
ciú
  (πληροφορική) βασική δομή δεδομένων, όπου η παλαιότερη εισερχόμενη (first in) οντότητα (στοιχείο/δεδομένο), αφαιρείται πρώτη (first out)

ουράνιο /uˈɾa.nio/ (n)
úráiniam

ουράνιο τόξο
bogha báistí, tuar ceatha

ουράνιος /uˈɾa.ni.os/ (adj)
spéartha

ουρήθρα /uˈri.θra/ (n)
úiréadra

ουρία /uˈɾi.a/ (n)
úiré

ουραίος (adj)
eireabaill

ουραιμία /u.reˈmi.a/ (n)
úiréime

ουρακοτάγκος /u.ɾa.koˈtaŋ.ɡos/ (n)
órang-útan

ουρανίσκος /u.ɾaˈnis.kos/ (n)
carball

ουρανικός (adj)
carballach

ουρανοκατέβατος /u.ra.no.kaˈte.va.tos/ (adj)
aer

ουρανοξύστης /u.ɾa.noˈksi.stis/ (n)
teach spéire

ουρανός /u.ɾaˈnos/ (n)
spéir, aer
  ο αέρας της ατμόσφαιρας και το διάστημα πέρα από αυτόν, όπως φαίνονται από τη γη, με σχήμα θόλου και βάση τον ορίζοντα

ουρητήρας /u.ɾiˈti.ɾas/ (n)
úiréadar
  (ανατομία) ένας από τους δύο σωλήνες μαλακών μυϊκών ινών που συνδέουν τον νεφρό με την ουροδόχο κύστη

ουρητήριο /u.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
úirinéal, fualán

ουρμπανισμός (n)
uirbeachas

ουροδοχείο /u.ɾo.ðoˈçi.o/ (n)
lacha

ουσία /uˈsi.a/ (n)
damhna

ουσιαστικά (adv)
déanta na fírinne
  εκ των πραγμάτων, πράγματι, ουσιαστικά, κατ' ουσίαν, κατ’ ουσίαν, στην πράξη

ουσιαστικό /u.si.a.stiˈko/ (n)
ainmfhocal

ουσιαστικός (adj)
mór

ουσιώδης (adj)
riachtanach

ουστ
hois

ουτοπία (n)
útóipe

ουτοπικός (adj)
útóipeach

ουτοπιστής (n)
útóipeach

οφίκιο (n)
feidhmeannas

οφείλω /oˈfi.lo/ (v)
bí ar

οφθαλμίατρος (n)
oftailmeolaí

οφθαλμαπάτη (n)
optúil

οφθαλμοφανής (adj)
follasach

οφιολατρία (n)
adhair

οφτός (adj)
bácáilte

οχιά /oˈça/ (n)
nathair

οχτώ /oˈxto/ (n)
ocht

οχυρό /o.çiˈɾo/ (n)
dún

οχυρώνω (v)
daingnigh

οψιμάθεια (n)
foghlaim

οϊμέ
abhó

ούλο (n)
drandal

ούμπαλο (n)
caid

ούπατ /ˈu.pat/ (n)
ancaire

ούρηση /ˈu.ɾi.si/ (n)
mún
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ουρώ

ούριος άνεμος
gaoth

ούρο /ˈu.ro/ (n)
fual

ούτε /ˈu.te/
ceachtar

ούτως ή άλλως
ar aon chaoi

π.χ. /pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin/ /ˈpi ˈçi/ /ˈpu ˈxu/
m.sh.

πάγιος (adj)
diongbháilte

πάγκος /ˈpaŋ.ɡos/ (n)
binse
  μακρύ ξύλινο ή μεταλλικό κάθισμα χωρίς πλάτη για πολλά άτομα σε δημόσιους χώρους
  μακρόστενη ορθογώνια επιφάνεια σε ύψος κατάλληλο για διάφορες εργασίες όπως πχ. το μαγείρεμα, που γίνονται από όρθια συνήθως θέση

πάγκρεας /ˈpaŋ.ɡɾe.as/ (n)
paincréas

πάγος /ˈpa.ɣos/ (n)
oighear
  μια μικρή ή μεγάλη μάζα πάγου

πάγουρος (n)
faocha ghliomaigh

πάει να πει
abair

πάθηση (n)
aicíd

πάθος (n)
ainmhian
  πολύ ισχυρό συναίσθημα που υπερισχύει της λογικής
  μεγάλη αγάπη και ενθουσιασμός για κάτι, ολοκληρωτική αφοσίωση, μεγάλη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα για την επίτευξη κάποιου στόχου
  το αντικείμενο του πάθους

πάκο (n)
cláirseach

πάλαι ποτέ
tine

πάλη /ˈpa.li/ (n)
streachail

πάλι /ˈpa.li/ (adv)
arís

πάλλομαι (v)
buille

πάλσαρ (n)
pulsár

πάμπλουτος (adj)
maharáiseá

πάμφθηνος (adj)
[[an-]]saor

πάνα /ˈpa.na/ (n)
clúidín

πάνσοφος /ˈpan.so.fos/ (adj)
uilefheasach

πάντα /ˈpan.da/ (adv)
i gcónaí

πάντα /ˈpan.da/ (n)
ollphanda

πάντως /ˈpan.dos/ (adv)
ar aon chaoi

πάνω (adv)
ar
  (τοπικό) στην επιφάνεια ενός πράγματος
  εχθρική διάθεση, εναντίωση
  αναφορικά, σχετικά με, σε σχέση με κάτι
  κατοχή αντικειμένου ή μέσων, μαζί με κάποιον, δίπλα σε κάποιον
in airde
  σε ψηλότερο σημείο
go díreach
  και από πάνω
as a chéile
  το γραφείο του βρίσκεται ένα όροφο από πάνω από το δικό μου
uachtar
  (με άρθρο) αυτός που βρίσκεται σε ψηλότερο σημείο
chomh maith
  κλιμάκωση διαμάχης, θέση υπεροχής ή το επιπλέον σε κάτι ήδη αρκετό

πάπας /ˈpa.pas/ (n)
pápa
  (χριστιανισμός) τίτλος του επισκόπου Ρώμης και προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας
  (χριστιανισμός) τίτλος του πατριάρχη Αλεξανδρείας

πάπια (n)
lacha
  (πτηνό) νηκτικό πτηνό που μοιάζει με τη χήνα, αλλά μικρότερο σε μέγεθος

πάπλωμα (n)
cuilt

πάρα
chomh

πάρκινσον (n)
galar Parkinson

πάρκο /ˈpaɾ.ko/ (n)
páirc
  χώρος που έχει διαμορφωθεί με κήπους και δέντρα και τον επισκέπτονται άνθρωποι για ψυχαγωγικούς ή ερευνητικούς σκοπούς

πάροικος /ˈpa.ɾi.kos/ (n)
leataobhach

πάρτι (n)
cóisir

πάρωρος (adj)
antráthach

πάσα /ˈpa.sa/ (n)
meil

πάση θυσία
cóir máireach

πάσσαλος (n)
cuaille

πάστα (n)
paist
  είδος αλοιφής ή άλλης εύπλαστης μάζας, που προκύπτει από την ανάμειξη διαφόρων υλικών και χρησιμοποιείται για ποικίλους σκοπούς
cineálta
  (μεταφορικά) ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου ή τα διάφορα (έμφυτα) χαρακτηριστικά του
cáca
  (γλυκό) είδος γλυκού (συνήθως προϊόν ζαχαροπλαστικής) που αποτελείται κατά βάση από στρώσεις από παντεσπάνι ή σαβαγιάρ, κρέμα, σαντιγί κι άλλα υλικά (π.χ. φρούτα) κι απαντάται σε διάφορες παραλλαγές
  (τρόφιμο) ζυμαρικά όπως μακαρόνια και άλλα

πάστωμα (n)
leasaigh

πάτερο /ˈpa.te.ɾo/ (n)
rachta

πάτος /ˈpa.tos/ (n)
íochtar
  ο πυθμένας, ο βυθός
ionsáigh
  (υπόδηση) ένα πρόσθετο κομμάτι από μαλακό υλικό που προστίθεται ανάμεσα στο πέλμα και το παπούτσι

πάτρονας /ˈpa.tɾo.nas/ (n)
éarlamh

πάτρονος (n)
máistir striapach

πάτσι /paˈt͡si/ (adv)
fiú

πάτωμα (n)
urlár

πάχνη /ˈpax.ni/ (n)
sioc bán

πάχος /ˈpa.xos/ (n)
tiús

πάω πάσο
meil
  (χαρτοπαιξία) δεν χρησιμοποιώ τη σειρά μου για να ποντάρω ή να κάνω άλλη ενέργεια η οποία μου δίνεται όταν έρθει η σειρά μου να παίξω

πέδικλο /ˈpe.ði.klo/ (n)
habal

πέδιλο /ˈpe.ði.lo/ (n)
cuarán
  αντίστοιχη βάση ανάλογου σκοπού, π.χ. που στηρίζει το κατάρτι ιστιοφόρου

πέλμα (n)
bonn

πέμπτο (n)
cúigiú

πέμπτος
cúigiú

πένα (n)
pioc
  (μουσική) κοντόπληκτρο, μικρό πλήκτρο, όνυχας
cró
  (μεταφορικά) η ικανότητα δημιουργικής γραφής, η συγγραφική δεινότητα

πέναλτι /ˈpe.nal.ti/ (n)
pionós
  (αθλητισμός) βαρύ λάθος που γίνεται από έναν ποδοσφαιριστή, ενώ η μπάλα βρίσκεται στη μεγάλη περιοχή της ομάδας του
  (αθλητισμός) λάκτισμα που εκτελείται από έναν παίκτη της αντίπαλης ομάδας απέναντι στον αμυνόμενο τερματοφύλακα μετά από φάουλ στη μεγάλη περιοχή

πέντε /ˈpen.de/
cúig

πέος /ˈpe.os/ (n)
bod

πέπλο /ˈpe.plo/ (n)
seol

πέρα (adv)
ansiúd

πέραν (adv)
le cois

πέραση /ˈpe.ɾa.si/ (n)
airgead

πέρασμα /ˈpe.ɾa.zma/ (n)
áth
slí
  ο τόπος, το σημείο από όπου περνάει κάποιος συνήθως ή υποχρεωτικά κατά την πορεία του προς έναν προορισμό

πέρδικα /ˈpeɾ.ði.ka/ (n)
patraisc

πέρκα /ˈpeɾ.ka/ (n)
péirse

πέρμαφροστ (n)
talamh síorshioctha

πέρυσι (adv)
anuraidh

πέσιμο (n)
tit
  το να πέφτει κάτι, η ενέργεια και το αποτέλεσμα του πέφτω
  ελάττωση
  (μεταφορικά) (λαϊκότροπο) η προσέγγιση με ερωτικές διαθέσεις

πέστροφα /ˈpe.stɾo.fa/ (n)
breac

πέταγμα (n)
eitilt
  η πτήση (αεροπλάνων, πουλιών κ.λπ.)

πέταλο /ˈpe.ta.lo/ (n)
crú
  (μεταφορικά) κάθε τι που έχει σχήμα πετάλου (1) (ειδικότερα για ένα από τα δυο τμήματα γηπέδου και τμήμα του δρόμου)

πέταυρο (n)
lata

πέτο /ˈpe.to/ (n)
bóna

πέτρα /ˈpe.tɾa/ (n)
cloch

πέτρωμα /ˈpe.tɾo.ma/ (n)
carraig

πέφτω /ˈpe.fto/ (v)
tit
mí-áirigh
  μεταβάλλεται το υψόμετρο στο οποίο βρίσκομαι λόγω της βαρύτητας
  (μεταφορικά) μειώνεται η τιμή μου
  ξαπλώνω
  σκοτώνομαι (σε πόλεμο)
  ορμώ σε κάποιον, χιμάω σε κάποιον, επιτίθεμαι σε κάποιον
  ξεκολλάω, βγαίνω από τη θέση μου
  (μεταφορικά) (για τοποθεσίες και χρονικές περιόδους) είμαι, βρίσκομαι (χρονικά ή τοπικά αντίστοιχα)
  (μεταφορικά) υποχωρώ, υποκύπτω
  σταματάω να λειτουργώ (λόγω βλάβης ή άλλου προβλήματος), διακόπτομαι
  έχω κάποια ιδιότητα (μέγεθος, ηλικία, κοινωνική θέση κλπ) η οποία συγκρινόμενη με την αντίστοιχη ιδιότητα άλλου αποδεικνύεται ανεπαρκής ή υπερβολική

πέψη (n)
díleá

πήδημα /ˈpi.ði.ma/ (n)
geit

πήζω (v)
teachtán

πήλινος /ˈpi.li.nos/ (adj)
cré

πήχης /ˈpi.çis/ (n)
barr
  (ανατομία) το μέρος του άνω άκρου από τον αγκώνα έως τον καρπό
  ↪ τεκτονικός πήχης 75 εκατοστά
  (αθλητισμός) το ξύλο που χρησιμοποιείται σαν όριο στο άλμα εις ύψος και στο επί κοντώ

πίδακας /ˈpi.ða.kas/ (n)
scaird

πίθηκος (n)
moncaí, ápa

πίκολο /ˈpi.ko.lo/ (n)
fliúiteog

πίκρα (n)
clamhsán
  (μεταφορικά) η βαθιά στενοχώρια από κάποιον ή κάτι που μας πίκρανε

πίνακας /ˈpi.na.kas/ (n)
pictiúr
  έργο ζωγραφικής
maitrís
  κατάλογος στοιχείων ή πληροφοριών διατεταγμένων σε γραμμές και στήλες
clár
  (προγραμματισμός) ειδική δομή αποθήκευσης ομοειδών στοιχείων με μία προκαθορισμένη διάταξη η οποία υπακούει σε ένα κανόνα αρίθμησης κατά τον οποίον αντιστοιχείται ένας μοναδικός συνδυασμός ακεραίων αριθμών στην κάθε θέση της δομής και αναλόγως τον αριθμό των ακεραίων που αποτελούν τον κάθε συνδυασμό μιλάμε για μονοδιάστατο, δισδιάστατο, τρισδιάστατο κλπ. πίνακα και, γενικά, για τη διάσταση του πίνακα
eintiteas
  (βάσεις δεδομένων) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων: ειδική δομή αποθήκευσης δεδομένων στην οποία καταχωρίζονται τα δεδομένα σε γραμμές (εγγραφές) και στήλες (η κάθε μία από τις τελευταίες έχει μοναδική ονομασία και αποτελούν τα πεδία των γραμμών-εγγραφών) ούτως ώστε στην κάθε στήλη να καταχωρίζονται δεδομένα του ιδίου τύπου (data type)

πίνακας περιεχομένων
clár ábhair

πίνω /ˈpi.no/ (v)
ól

πίπα /ˈpi.pa/ (n)
píopa
diúl
  (αργκό) η πεολειχία

πίρος (n)
biorán

πίσσα (n)
tarra
  μαύρη παχύρρευστη ουσία, υποπροϊόν απόσταξης λιθανθράκων ή πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως στεγανωτικό υλικό, στην ασφαλτόστρωση δρόμων κλπ

πίστα (n)
raon rásaí
céim
  ένα μέρος ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού
ardán taispeána
  ο διάδρομος

πίστη /ˈpi.sti/ (n)
creidmheas

πίστωση (n)
creidmheas

πίσω (adj)
ar ais

πίτα /ˈpi.ta/ (n)
pióg

πίτουρο /ˈpi.tu.ɾo/ (n)
bran

πίτσα /ˈpi.t͡sa/ (n)
píotsa

πίφερο /ˈpi.fe.ɾo/ (n)
fíf

παίδαρος (n)
fear breá

παίζω /ˈpe.zo/ (v)
imir

παίζω ξύλο
bruíon

παίκτης (n)
imreoir

παίνεμα (n)
clú

παίρνω /ˈpeɾ.no/ (v)
tóg

παίρνω είδηση /ˈpeɾno ˈiðisi/
fógra

παίρνω τοις μετρητοίς
airgead

παίω (v)
seol

παγάκι (n)
briogadán

παγίδα /paˈʝi.ða/ (n)
dol

παγανιστής (n)
págán

παγανιστικός (adj)
págán

παγγνωσία (n)
uilefhios

παγερός /pa.ʝeˈɾos/ (adj)
fuarchúiseach

παγετωνικός (adj)
oighreach

παγετός /pa.ʝeˈtos/ (n)
cuisne

παγετώνας (n)
oighearshruth

παγιδεύω /pa.ʝiˈðe.vo/ (v)
trap
feithid
  προετοιμάζω και τοποθετώ κάπου έναν μηχανισμό για να προκαλέσω ζημιά

παγιοποιώ (v)
neartaigh

παγιώνω (v)
neartaigh

παγκάκι (n)
binse

παγκολίνος (n)
pangailin

παγκοσμιοποίηση /paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si/ (n)
domhandas

παγκόσμια θέρμανση /paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si/
téamh domhanda

παγκόσμιος /paŋˈɡo.zmi.os/ (adj)
domhanda

παγοδρομώ (v)
clárscátáil

παγοκρύσταλλος /pa.ɣoˈkɾi.sta.los/ (n)
briogadán

παγούρι (n)
bialann
  μικρής χωρητικότητας κλειστό δοχείο από σκληρό υλικό που χρησιμοποιείται για να μεταφέρει νερό

παγωμένος
reoite

παγωνιά /pa.ɣoˈɲa/ (n)
cuisne

παγωτό /pa.ɣoˈto/ (n)
uachtar reoite, reoiteog

παγόβουνο /paˈɣo.vu.no/ (n)
cnoc oighir

παγώνι (n)
péacóg

παγώνω /paˈɣo.no/ (v)
cuisnigh

παζάρι /paˈza.ɾi/ (n)
margadh
  η υπαίθρια αγορά
malairt
  η διαπραγμάτευση για την τιμή ενός προϊόντος μεταξύ εμπόρου και αγοραστή

παθητική πυροπροστασία
fulangach

παθητική φωνή
faí chéasta

παθητικός (adj)
fulangach

παθητικότητα /pa.θi.tiˈko.ti.ta/ (n)
neamhghníomhaíocht

παθιασμένος
ainmhianach

παθογένεια (n)
pataigineas

παθολογία (n)
paiteolaíocht

παθολόγος (n)
dochtúir teaghlaigh

παιδί /peˈði/ (n)
leanbh, páiste

παιδίατρος (n)
péidiatraí

παιδαριώδης /pe.ða.ɾiˈo.ðis/ (adj)
leanbaí

παιδεία /peˈði.a/ (n)
léann

παιδεραστής /pe.ðe.ɾaˈstis/ (n)
péidearastach

παιδεραστία (n)
péidearastacht

παιδιάστικος (adj)
leanbaí

παιδιατρική (n)
leanbhliacht

παιδικός σταθμός
naíscoil

παιδοφιλία (n)
péidifilia

παιδόφιλος /peˈðo.fi.los/ (adj)
péidifileach

παινάδι (n)
suáilce

παιχνίδι /peˈxni.ði/ (n)
cluiche, bréagán

παιχνιδιάρης /pe.xniˈðʝa.ɾis/ (adj)
cleasach

παιχνιδιάρικος (adj)
aerach

πακέτο /paˈce.to/ (n)
pacáiste

πακετάρω /pa.ceˈta.ɾo/ (v)
deic
  τοποθετώ αντικείμενα σε ένα κουτί ή τα τυλίγω με χαρτί, ώστε να πάρουν τη μορφή πακέτου πριν τη μεταφορά τους

παλάμη /paˈla.mi/ (n)
bos, dearna

παλάτι /paˈla.ti/ (n)
pálás

παλίρροια /paˈli.ɾi.a/ (n)
taoide

παλαίστρα /paˈle.stɾa/ (n)
cró troda

παλαδίνος (n)
palaidín

παλαιά άνω γερμανικά
Sean-Ard-Ghearmáinis

παλαιά νορβηγικά (n)
Sean-Lochlannais

παλαιοζωικός (adj)
Pailéasóch

παλαιολιθική (n)
Pailéiliteach

παλαιοσίδηρος (n)
fuílleach

παλαιός /pa.leˈos/ (adj)
sean

παλαμάρι /pa.laˈma.ɾi/ (n)
cábla

παλαμίζω /pa.laˈmi.zo/ (v)
grábháil

παλεύω /paˈle.vo/ (v)
streachail

παλιά (adv)
fadó

παλιάνθρωπος /paˈʎan.θɾo.pos/ (n)
alfraits

παλικάρι /pa.liˈka.ɾi/ (n)
leaid

παλικαριά (n)
misneach

παλικαρισμός (n)
gaisce

παλιλλογία (n)
achoimriú

παλινδρόμηση (n)
aife
  (ιατρική) η κίνηση κάποιας υγρής μάζας σε αντίθετη ή ασυνήθιστη κατεύθυνση

παλιννοστώ (v)
tír

παλιο- /paˈʎo/
sean

παλιομοδίτικος /pa.ʎo.moˈði.ti.kos/ (adj)
múisiúnta

παλιοτόμαρο (n)
míolra

παλιρροϊκό κύμα
muirbhrúcht

παλιρροϊκός /pa.li.ɾoiˈkos/ (adj)
taoidmhear

παλιόγερος (n)
sean

παλιόγρια (n)
bean feasa

παλιόδρομος (n)
slí bheatha

παλιόμουτρο (n)
alfraits

παλιός /paˈʎos/ (adj)
sean

παλλάδιο (n)
pallaidiam

παλλακίδα /pa.laˈci.ða/ (n)
bean leapa

παλμός (n)
cuisle

παλούκι /paˈlu.ci/ (n)
cuaille
  o πάσσαλος
cáithnín
  (μεταφορικά, προφορικό) δύσκολο πρόβλημα

παλτό (n)
casóg

παν
ar fad

παν-
pan-

πανέμορφος (adj)
aoibhinn

πανέρι (n)
féan guail

πανέτοιμος (adj)
sceallán

πανί /paˈni/ (n)
ceirt
  (ύφασμα) κομμάτι ανθεκτικού υφάσματος, συνήθως βαμβακερού

παναμάς (n)
hata panama

παναμερικανικός /pa.na.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
Pan-Mheiriceánach

πανδέκτης /panˈðe.ktis/ (n)
oll-

πανδαισία /pan.ðeˈsi.a/ (n)
cóisir

πανδημία /pan.ðiˈmi.a/ (n)
paindéim

πανδημικός (adj)
paindéim

πανδοχέας (n)
óstóir

πανδοχείο (n)
teach ósta

πανεθνικός (adj)
náisiún

πανεπιστήμιο /pa.ne.piˈsti.mi.o/ (n)
ollscoil

πανεπιστημιακός (n)
ollscoil
  ο εργαζόμενος σε πανεπιστήμιο

πανεπιστημιούπολη (n)
campas

πανεριά (n)
lán bascaeid

πανηγυρίζω (v)
ceiliúir

πανικοβάλλομαι (v)
scanraigh

πανικοβάλλω /pa.ni.koˈva.lo/ (v)
anbhá

πανικός /pa.niˈkos/ (n)
anbhá

παννυχίδα /pa.niˈçi.ða/ (n)
cathais

πανομοιότυπος (adj)
comhionann

πανοπλία /pa.noˈpli.a/ (n)
armúr

πανουργία (n)
glic

πανούκλα (n)
Plá bhúbónach

πανούργος /paˈnuɾ.ɣos/ (adj)
cleasach

πανσέληνος /panˈse.li.nos/ (n)
gealach lán

πανσές /panˈses/ (n)
goirmín

πανσιόν (n)
pinsean

πανσοφία (n)
uilefhios

πανστρατιά /pan.stɾaˈti̯a/ (adv)
arm

παντελής (adj)
foirfe

παντελόνι /pan.deˈlo.ni/ (n)
bríste, treabhsar

παντεσπάνι (n)
císte spúinse

παντζάρι (n)
biatas

παντζούρι /panˈd͡zu.ɾi/ (n)
comhla

παντιέρα (n)
feileastram

παντογνωσία /pan.doˈɣno.si.a/ (n)
uilefhios

παντογνώστης /pan.doˈɣno.stis/ (n)
uilefheasach

παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (adj)
uilechumhachtach

παντοκράτορας (n)
uilechumhachtach
  εκείνος που ελέγχει τα πάντα, ο παντοδύναμος, ο πανίσχυρος

παντοπωλείο (n)
siopa grósaera

παντοπώλης /pan.doˈpo.lis/ (n)
grósaeir

παντοπώλισσα (n)
grósaeir

παντοτινά (adv)
i dtólamh

παντοτινός (adj)
i dtólamh

παντουφλάζ (n)
doras imrothlach

παντού (adv)
i ngach áit

παντρειά (n)
bainis

παντρεμένος /pan.dɾeˈme.nos/
pósta

παντρεύομαι /panˈdɾe.vo.me/ (v)
pós

παντρεύω /panˈdɾe.vo/ (v)
pós

παντόγραμμα (n)
pangram

πανωφόρι /pa.noˈfo.ɾi/ (n)
casóg

πανό (n)
fógra

πανόπτης (adj)
uilefheasach

παξιμάδι /pa.ksiˈma.ði/ (n)
cnó
  μεταλλικό εξάρτημα που βιδώνει γύρω από μια βίδα και συνδέει αντικείμενα μεταξύ τους

παπάκι /paˈpa.ci/ (n)
moncaí
ag
  (προφορικό) το σύμβολο @ στις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

παπάρας (n)
gibiris

παπάρι (n)
cnó

παπάς /paˈpas/ (n)
athair naofa
  ο ιερέας της χριστιανικής θρησκείας, ο κληρικός
rí
  (χωρίς πληθυντικό) παιχνίδι-απάτη με τη φιγούρα του παπά της τράπουλας, όπου ο διοργανωτής (παπατζής) την ανακατεύει με άλλα δύο τραπουλόχαρτα ταχυδακτυλουργικά και ο παίκτης καλείται να μαντέψει ποιο τραπουλόχαρτο είναι ο παπάς

παπάτζας (n)
cáithnín

παπαγάλος /pa.paˈɣa.los/ (n)
pearóid

παπαδάκι (n)
cléireach

παπαδιά /pa.paˈðʝa/ (n)
bin chéile

παπαρολογία (n)
fuisce baile

παπαρουνής (adj)
cocán dearg

παπαρουνί (n)
cocán dearg

παπαρούνα /pa.paˈru.na/ (n)
poipín

παπουτσής (n)
gréasaí

παπουτσόκαρφο (n)
graíre

παπούτσι /paˈpu.t͡si/ (n)
bróg

παππούλης /paˈpu.lis/ (n)
seanathair

παππούς (n)
seanathair

παρά
seachas
ainneoin
  υποδείχνει αντίθεση
chun
  (ειδικότερα) σε εκφώνηση ώρας δείχνει πόσα λεπτά υπολείπονται για να γίνει ακριβώς

παράβλημα (n)
cliathán

παράγκα (n)
bothán

παράγοντας /paˈɾa.ɣon/ (n)
fachtóir
  (μαθηματικά) αριθμός (ή παράσταση) που πολλαπλασιάζεται με άλλον

παράγραφος /paˈɾa.ɣɾa.fos/ (n)
alt

παράγω /paˈɾa.ɣo/ (v)
táirg

παράδειγμα /paˈɾa.ðiɣ.ma/ (n)
sampla

παράδεισος /paˈɾa.ði.sos/ (n)
parthas

παράδοξος /paˈɾa.ðo.ksos/ (adj)
aduain

παράδοση /paˈɾa.ðo.si/ (n)
fuascailt
  το να παραδίδεις κάτι σε κάποιον, η μεταφορά ενός αντικειμένου σε κάποιον, το δόσιμο
léacht
  η διδασκαλία της επόμενης ενότητας από τον καθηγητή ή τον δάσκαλο
traidisiún
  τα έθιμα και οι συνήθειες των ανθρώπων, που διατηρούνται από γενιά σε γενιά· οι παγιωμένες συνήθειες ή πρακτικές σε διάφορους τομείς δραστηριότητας

παράδρομος (n)
sliosbhóthar

παράθεμα /paˈɾa.θe.ma/ (n)
rá

παράθεση (n)
comhaisnéis

παράθυρο /paˈɾa.θi.ɾo/ (n)
fuinneog

παράκαμψη /paˈɾa.kam.psi/ (n)
seach-chonair

παράκληση /paˈɾa.kli.si/ (n)
achairt

παράκουος /paˈɾa.ku.os/ (adj)
aimhriarach

παράλειψη /paˈɾa.li.psi/ (n)
faill

παράλια (n)
easna

παράλιος /paˈɾa.li.os/ (adj)
istír

παράλλαξη (n)
saobhdhiall

παράλληλος /paˈɾa.li.los/ (n)
comhthreomhar

παράμερα (adv)
ar leith

παράμεσος (n)
mac an daba
  ανθρώπινο δάχτυλο που βρίσκεται ανάμεσα από το μικρό και το μεσαίο

παράνοια (n)
paranóia

παράνομος /paˈɾa.no.mos/ (adj)
aindleathach
  αντίθετος με τις κοινωνικές συμβάσεις, ακόμη κι αν δεν απαγορεύεται από τους νόμους

παράξενος /paˈɾa.kse.nos/ (adj)
aduain

παράπλαγο (n)
ardú

παράπονο /pa.ˈɾa.po.no/ (n)
casaoid

παράρτημα /paˈɾaɾ.ti.ma/ (n)
aguisín

παράσειον (n)
bairbíneach

παράσημο /paˈɾa.si.mo/ (n)
bonn

παράσιτο (n)
diúgaire
  (βιολογία) οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται σε βάρος ενός άλλου οργανισμού
  (μεταφορικά) για κάποιον που βασίζεται σε άλλους για την επιβίωση ή την ανάδειξή του, με απαξιωτική σημασία
callán
  (στον πληθυντικό) παράσιτα: οι αρμονικές συχνότητες και ο θόρυβος στο ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σήμα.

παράσιτος (adj)
diúgaire

παράσπονδος /paˈɾa.spon.ðos/ (adj)
braiteach

παράσταση (n)
aithnid
clár
  η παρουσίαση ενός θεατρικού δρώμενου στη σκηνή του θεάτρου
dreach
  η παρουσίαση με αριθμούς και σύμβολα επιστημονικών πράξεων, εννοιών ή εκφράσεων

παράταση (n)
folíne
  η μεταφορά ενός χρονικού ορίου σε μελλοντικό χρόνο

παράτολμος (adj)
neamhnáireach

παράτυπος (adj)
mírialta

παρέα /paˈɾe.a/ (n)
cumann

παρέκκλιση (n)
saobhadh

παρέλαση /paˈɾe.la.si/ (n)
paráid

παρένθεση /paˈɾen.θe.si/ (n)
idiraisnéis

παρέρχομαι /paˈɾeɾ.xo.me/ (v)
meil

παρήχηση /paˈɾi.çi.si/ (n)
uaim

παραίσθηση /paˈɾe.sθi.si/ (n)
bréagchéadfa

παραβάν (n)
criathar

παραβάτης /pa.ɾaˈva.tis/ (n)
ciontóir

παραβίαση /pa.ɾaˈvi.a.si/ (n)
bearna

παραβγαίνω (v)
téigh amach

παραβλέπω (v)
feic
  βλέπω κάποιον υπερβολικά συχνά

παραβολή (n)
parabóil
  (γεωμετρία) είδος ανοιχτής καμπύλης

παραγγέλλω (v)
bail

παραγγελία /pa.ɾaŋ.ɟeˈli.a/ (n)
bail

παραγγελιά /pa.ɾaŋ.ɟeˈʎa/ (n)
bail

παραγκωνίζω /pa.ɾaŋ.ɡoˈni.zo/ (v)
scaoil

παραγοντοποίηση (n)
fachtóiriú

παραγοντοποιώ (v)
fachtóirigh

παραγωγικός /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈkos/ (adj)
bisiúil

παραγωγικότητα /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
bisiúlacht

παραγωγός /pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
léiritheoir

παραγώνι (n)
teallach

παραδέρνω (v)
bí

παραδίδομαι /pa.ɾaˈði.ðo.me/ (v)
tabhair suas

παραδίδω (v)
fuascail

παραδείγματος χάρη
cuir i gcás

παραδεισένιος (adj)
neamhaí

παραδοσιακός /pa.ɾa.ðo.si.aˈkos/ (adj)
traidisiúnta

παραδουλεύτρα /pa.ɾa.ðuˈle.ftɾa/ (n)
ainnir

παραδοχή (n)
admháil

παραεμπόριο (n)
dubh

παραθετικά (n)
céim

παραθετικό (n)
céim

παραθυράκι (n)
lúb ar lár
  διάταξη σε νόμο που με την κατάλληλη ερμηνεία επιτρέπει σε κάποιον να κάνει κάτι που γενικά απαγορεύεται

παραιτούμαι (v)
éirigh as

παρακάμπτω /pa.ɾaˈkam.pto/ (v)
athbhealach

παρακάνω (v)
iomairí nua a threabhadh

παρακάτω /pa.ɾaˈka.to/ /ˈpa.ɾaˌka.to/ (adv)
faoi

παρακίνηση /pa.ɾaˈci.ni.si/ (n)
spreagadh

παρακαλώ
le do thoil
  χρησιμοποιείται σαν ευγενική απάντηση σε κάποιον που λέει « ευχαριστώ »

παρακαλώ (v)
le do thoil
  ζητώ με σεβασμό

παρακαμπτήριος /pa.ɾa.kamˈpti.ɾi.os/ (n)
seachbhealach
  η βοηθητική οδός (ή τμήμα σιδηροδρομικής γραμμής κ.λπ.) που παρακάμπτει κάποιο διάστημα της κυρίας οδού (ή γραμμής) και χρησιμοποιείται όταν αυτή η τελευταία παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα

παρακεί /pa.ɾaˈci/ (adv)
fad

παρακινώ (v)
cuir i bhfeidhm

παρακμάζω /pa.ɾakˈma.zo/ (v)
aife

παρακμή (n)
aife

παρακμιακός (adj)
meatach

παρακοή /pa.ɾa.koˈi/ (n)
aimhriar

παρακολουθώ /pa.ɾa.ko.luˈθo/ (v)
fair

παρακολούθηση /pa.ɾa.koˈlu.θi.si/ (n)
freastal
  η συμμετοχή σε κάποιες (κυρίως πνευματικές) δραστηριότητες
rianú
  η συστηματική παρατήρηση με σκοπό την ενημέρωση ή την πληροφόρηση σχετικά με την εξέλιξη ή τη μεταβολή μιας κατάστασης, διαδικασίας κτλ.

παρακούω (v)
tuig

παρακωλύω (v)
coinnigh siar

παραλήρημα /pa.ɾaˈli.ɾi.ma/ (n)
rámhaille
  ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος, ο οποίος αποτελεί σύμπτωμα ορισμένων οργανικών ή ψυχικών παθήσεων, παραμιλητό
aighneas
  η φλυαρία

παραλία /pa.ɾaˈli.a/ (n)
trá

παραλίγο (adv)
beagnach

παραλαβή (n)
fáltas

παραλαμβάνω /pa.ɾa.laɱˈva.no/ (v)
faigh

παραλείπω (v)
déan dearmad

παραλλαγή (n)
duaithnigh
  συγκεκριμένη τροποποίηση της εμφάνισης και της ενδυμασίας ώστε να συγχέεται με το περιβάλλον

παραμάνα (n)
buime
  (επάγγελμα) γυναίκα που έχει σαν επάγγελμα τη φροντίδα και διαπαιδαγώγηση παιδιών, συνήθως σε μικρή ηλικία

παραμέληση (n)
faillí

παραμένω (v)
fan

παραμεθόριος (adj)
imeall

παραμελώ (v)
faillí

παραμετροποίηση (n)
imchruth
  (πληροφορική) → δείτε τις λέξεις ρύθμιση και διαμόρφωση

παραμικρός (adj)
íosta

παραμιλώ /pa.ɾa.miˈlo/ (v)
labhair

παραμονή /pa.ɾa.moˈni/ (n)
fan
  η διαμονή, η κατοίκηση

παραμορφωμένος
anchruthach

παραμορφώνω (v)
athchum

παραμυθάς /pa.ɾa.miˈθas/ (n)
scéalaí

παραμύθι /pa.ɾaˈmi.θi/ (n)
finscéal, síscéal

παρανάλωμα (n)
creach

παρανοειδής (adj)
paranóiach

παρανομία /pa.ɾa.noˈmi.a/ (n)
aindleathacht

παρανομώ /pa.ɾa.noˈmo/ (v)
ciontaigh

παρανοϊκός /pa.ɾa.no.iˈkos/ (n)
paranóiach

παρανυστάζω (v)
codladh

παραξενιά (n)
aduaine

παραπάνω /pa.ɾaˈpa.no/ /ˈpa.ɾaˈpa.no/ (adv)
ard
  σε επίπεδο, προς το σημείο που θεωρείται πιο πάνω
arís
  σε όγκο ή ποσότητα, επιπλέον

παραπάτημα /pa.ɾaˈpa.ti.ma/ (n)
agaigh

παραπέμπω /pa.ɾaˈpem.bo/ (v)
díotáil
  (κατ’ επέκταση) (ως εισαγγελική αρχή) καθιστώ κάποιον υπόδικο μεταβιβάζοντας την υπόθεση του σε δικαστική αρχή

παραπέτασμα (n)
brat

παραπέτο (n)
uchtbhalla

παραπέφτω /pa.ɾaˈpe.fto/ (v)
beir go hanabaí

παραπίνω (v)
deoch

παραπαίω (v)
agaigh

παραπαιδεία /pa.ɾa.peˈði.a/ (n)
teagasc

παραπανίσιος /pa.ɾa.paˈni.sços/ (adj)
ainmheasarthacht

παραπατώ (v)
agaigh

παραπλήσιος (adj)
achomair

παραπληροφόρηση /pa.ɾa.pli.ɾoˈfo.ɾi.si/ (n)
bréagaisnéis

παραποιώ /pa.ɾa.piˈo/ (v)
cum

παραπονεμένος
acaointeach

παραπονιάρης (adj)
acaointeach

παραπονιάρικος (adj)
acaointeach

παραπονιέμαι (v)
bí ag clamhsán

παραπονούμενος
cnáimhseáil

παραπόταμος /pa.ɾaˈpo.ta.mos/ (n)
craobh-abhainn

παρασκευάζομαι (v)
dreach

παρασκευάζω (v)
stócáil

παρασκευαστήριο /pa.ɾa.sce.vaˈsti.ɾi.o/ (n)
saotharlann

παρασκευαστής (n)
cúntóir
  κάποιος που παρασκευάζει κάτι

παρασκεύασμα (n)
inleadh

παραστατικός /pa.ɾa.sta.tiˈkos/ (adj)
beo

παραστρατημένος
fán

παρασχίδα (n)
scealp

παρασόλ (n)
parasól

παρατεταμένος
leadrán

παρατηρητήριο /pa.ɾa.ti.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
crannóg

παρατηρητικός (adj)
súilaibí

παρατηρώ (v)
coinnigh

παρατρεχάμενος (n)
duine

παρατρώω /pa.ɾaˈtɾo.o/ (v)
trach
  τρώω παραπάνω από το κανονικό, υπερβολικά

παρατσούκλι (n)
leasainm

παρατυπία /pa.ɾa.tiˈpi.a/ (n)
mírialtacht

παρατώ (v)
tabhair suas

παραφορτώνω (v)
muirear

παραφυσικός (adj)
paranormálta

παραχαϊδεύω /pa.ɾa.xai̯ˈðe.vo/ (v)
aicseam

παραχωρώ (v)
géill slí

παρδαλός /paɾ.ðaˈlos/ (adj)
alabhreac

παρεισφρέω /pa.riˈsfre.o/ (v)
treáigh

παρεκκλήσι (n)
séipéal

παρεκτροπή (n)
iomrall

παρελθοντικός (adj)
caite

παρελθόν (n)
caite

παρεμβολή /pa.ɾeɱ.voˈli/ (n)
éaradh

παρεμπιπτόντως (adv)
dála an scéil

παρεμποδίζω (v)
amparán

παρεμπόδιση (n)
urchoilleadh

παρεμφερής (adj)
achomair

παρενέργεια (n)
fo-iamhairt

παρεξηγώ /pa.ɾe.ksiˈɣo/ (v)
tuig

παρερμηνεία /pa.ɾeɾ.miˈni.a/ (n)
míchiall

παρευρίσκομαι (v)
freastail

παρεύρεση /paˈɾe.vɾe.si/ (n)
freastal

παρηγοριά (n)
sólás

παρηγορώ /pa.ɾi.ɣoˈɾo/ (v)
consól

παρηκμασμένος
meatach

παρθένα /paɾˈθe.na/ (n)
maighdean

παρθένιο /paɾˈθe.ni.o/ (n)
maighdeanúil

παρθένος /paɾˈθe.nos/ (n)
maighdean

παρθεναγωγείο (n)
scoil

παρθενιά /paɾ.θeˈɲa/ (n)
maighdeanas

παρθενικός /par.θe.niˈkos/ (adj)
maighdean

παρθενικός υμένας /paɾ.θe.niˈkos iˈme.nas/ (n)
dlaoi

παρθενογένεση /paɾ.θe.noˈʝe.ne.si/ (n)
partanaigineas

παριζιάνικος /pa.ɾiˈzi̯a.ni.kos/ (adj)
Párasach

παρκάρω /paɾˈka.ɾo/ (v)
loc

παρκόμετρο (n)
méadar páirceála

παρλάρω (v)
labhair

παρλαμάς (n)
parlaimint

παρλαμέντο (n)
parlaimint

παρλαπίπας (n)
plámás

παρμεζάνα (n)
cáis Parma

παροδικότητα (n)
díomuaine

παροικία /paɾiˈcia/ (n)
cumann

παροιμία /pa.ɾiˈmi.a/ (n)
seanfhocal

παροιμιώδης (adj)
cáiliúil

παρονομάζω (v)
forainm

παρονομαστής (n)
ainmneoir
  (μαθηματικά) το ένα από τα δύο μέρη του κλάσματος (το κάτω από τη γραμμή του απλού κλάσματος), ο αριθμός που εκφράζει σε πόσα μέρη διαιρείται κάτι.

παροντικός /pa.ɾon.diˈkos/ (adj)
am i láthair

παροξυσμός (n)
taom

παρορμητικός /pa.ɾoɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
tobann

παροτρύνω (v)
brostaigh

παρουσία /pa.ɾuˈsi.a/ (n)
fianaise

παρουσίαση /pa.ɾuˈsi.a.si/ (n)
láithreoireacht

παρουσιάζω /pa.ɾu.siˈa.zo/ (v)
am i láthair
  δείχνω, φανερώνω κάτι
ceartaigh
  κάνω φανερή την παρουσία κάποιου πράγματος ή ιδιότητας
  ανεβάζω παράσταση
abhlann
  (τηλεόραση -ραδιόφωνο) είμαι ο παρουσιαστής, ο εκφωνητής ή ο συντονιστής μιας εκπομπής

παρουσιαστής (n)
bolscaire

παρουσιαστικό (n)
aithnid

παροχή (n)
lón

παρτέρι (n)
ceapach

παρτίδα /paɾˈti.ða/ (n)
baisc
  μέρος ενός όλου, κομμάτι ενός συνόλου, που αποτελείται από αντικείμενα με κάποιο κοινό χαρακτηριστικό
cluiche
  (παιχνίδι) φιλική αντιμετώπιση αντιπάλων, κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού

παρτενέρ (n)
páirtnéir

παρτιζάνος (n)
páirtiseán

παρτιτούρα (n)
bileog cheoil

παρυφή (n)
ciumhais

παρωχημένος
seanchaite

παρόδιος /paˈɾo.ði.os/ (adj)
colbha bóthair

παρόμοια (adv)
ar an gcuma chéanna

παρόν /paˈɾon/ (n)
am i láthair

παρόραμα (n)
botún cló

παρόρμηση /paˈɾoɾ.mi.si/ (n)
spreagadh

παρότρυνση (n)
spreagadh

παρών /paˈɾon/
i láthair

πας /pas/
gach aon duine

πασάρω /paˈsa.ɾo/ (v)
meil

πασίγνωστος (adj)
breá

πασαλείβω /pa.saˈli.vo/ (v)
smearadh
  αλείφω με τρόπο πρόχειρο και κάπως άτεχνο κάτι
feag
  (μεταφορικά) ενεργώ με τρόπο βιαστικό και κάπως πρόχειρο και επιπόλαιο

πασαρέλα (n)
ardán taispeána
  η υψωμένη επιφάνεια πάνω στην οποία τα μοντέλα περπατούν μπροστά από το κοινό σε επίδειξη μόδας

πασιέντσα (n)
foighne

πασπάλη /paˈspa.li/ (n)
púdar a chur ar
  (λαϊκότροπο) το ψιλοαλεσμένο αλεύρι

πασπαλίζω (v)
púdar a chur ar

παστίλια /paˈsti.ʎa/ (n)
losainn

παστός (adj)
saillte

παστώνω (v)
leasaigh

πασχίζω (v)
bí ag coimhlint

πασχαλίτσα (n)
bóín Dé

πατ (n)
leamhsháinn

πατάκι /paˈta.ci/ (n)
straille

πατάρι (n)
lochta

πατάτα /paˈta.ta/ (n)
pratai, práta
  ο κόνδυλος του φυτού της πατατιάς
  (τρόφιμο) μαγειρεμένος ο κόνδυλος της πατατιάς

πατέντα /paˈten.da/ (n)
paiteanta

πατέρας /paˈte.ɾas/ (n)
athair

πατατάκι (n)
brioscán prátaí

πατεντάρω (v)
paiteanta

πατερίτσα (n)
bata croise

πατητήρι (n)
cantaoir fíona

πατινάρω (v)
clárscátáil
  κάνω πατινάζ
fo-ghúna
  (κατ’ επέκταση) ολισθαίνω

πατούρα (n)
seiríf
  (τυπογραφία) τμήμα του γράμματος το οποίο προεξέχει από το απλό

πατρίδα /paˈtɾi.ða/ (n)
athairtír

πατρίκιος (n)
paitríoch

πατριάρχης /pa.tɾiˈaɾ.çis/ (n)
ardathair

πατριμόνιο (n)
dúchas

πατριωτισμός /pa.tɾi.o.tiˈzmos/ (n)
tírghrá

πατριός (n)
leasathair

πατριώτης /pa.tɾiˈo.tis/ (n)
tírghráthóir
  αυτός που τιμά, που αγαπάει την πατρίδα του, αυτός που θυσιάζεται γι' αυτήν

πατρόν (n)
bos

πατσίζω (v)
bí

πατσουλί (n)
paitsiúilí

πατώνω (v)
bain do

παυσίπονο (n)
pianmhúchán

παφλασμός /pa.flaˈzmos/ (n)
búir

παχαίνω /paˈçe.no/ (v)
beathaigh

παχουλός /pa.xuˈlos/ (adj)
méith

παχυσαρκία /pa.çi.saɾˈci.a/ (n)
murtall, otracht

παχύς /paˈçis/ (adj)
feolmhar
  που έχει μεγάλο πάχος ή όγκο

παχύτητα (n)
tiús

παϊδάκι (n)
smiot

παύλα /ˈpa.vla/ (n)
dais

πείθω (v)
cuir abhaile ar

πείνα /ˈpi.na/ (n)
ocras

πείρα /ˈpi.ɾa/ (n)
eispéireas

πείραμα (n)
turgnamh

πείσμων (adj)
ceanndána

πεδίο (n)
réimse

πεδίο μάχης
blár catha

πεδίο σπουδών /peˈði.o spuˈðon/
ceantar

πεδιάδα /pe.ðiˈa.ða/ (n)
machaire

πεδιακός (adj)
ceantar

πεδικλώνομαι (v)
mé féin

πεδικλώνω (v)
cor coise a thabhairt

πεζεβέγκης (n)
maicréal

πεζικάριος /pe.ziˈka.ɾi.os/ (n)
coisí

πεζογέφυρα (n)
droichead coise

πεζοδρόμηση /pe.zoˈðɾo.mi.si/ (n)
teorannú do choisithe

πεζοδρόμιο /pe.zoˈðro.mi.o/ (n)
cosán

πεζοπορία /pe.zo.poˈɾi.a/ (n)
fear siúil

πεζοπορικός (adj)
coisí

πεζοπορώ /pe.zo.poˈɾo/ (v)
fear siúil

πεζοπόρος /pe.zoˈpo.ɾos/ (n)
válcaeir

πεζούλα (n)
ardán

πεζό /peˈzo/ (n)
beag
  (γραμματική) γράμμα μικρού μεγέθους για τη μικρογράμματη γραφή

πεζός /peˈzos/ (adj)
beag
  (γράμμα) όχι κεφαλαίος

πεζός /peˈzos/ (n)
coisí
  που κινείται με τα πόδια, σε αντίθεση με τους εποχούμενους

πεθαίνω /peˈθe.no/ (v)
faigh bás

πεθαμένος /pe.θaˈme.nos/
bás

πεθερά /pe.θeˈɾa/ (n)
máthair chéile

πεθερός /pe.θeˈɾos/ (n)
athair céile

πειθήνιος /piˈθi.ni.a/ /piˈθi.ni.o/ /piˈθi.ni.os/ (adj)
adhbh cheoil
  που υπακούει τυφλά, που εκτελεί μια εντολή πειθαρχώντας απόλυτα και χωρίς αντιρρήσεις

πειθαρχία /pi.θaɾˈçi.a/ (n)
araíonacht
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του πειθαρχώ, η υπακοή σε κάποιες αρχές, κανόνες, νόμους ή στις διαταγές κάποιου ιεραρχικά ανώτερου

πειθαρχικός (n)
smachtaithe

πειθαρχώ (v)
araíonacht

πεινασμένος
amplach

πειράζω (v)
ciap

πειραματίζομαι (v)
turgnamh

πειραματόζωο /pi.ɾa.maˈto.zo.o/ (n)
muc ghuine

πειρασμός /pi.ɾaˈzmos/ (n)
aimsiú

πειρατής /pi.ɾaˈtis/ (n)
foghlaí mara

πειρατεύω (v)
foghlaí mara

πεισματάρης /pizmaˈtaɾis/ (adj)
ceanndána

πειστικότητα (n)
cuir abhaile ar

πεκινουά /pe.ci.nuˈa/ (n)
Peicinís

πελάγιος (adj)
mórmhuir

πελάγρα /peˈla.ɣɾa/ (n)
peallagra

πελάτης (n)
custaiméir

πελέκι (n)
tua

πελαργός /pe.laɾˈɣos/ (n)
storc

πελεκάνος /pe.leˈka.nos/ (n)
peileacán

πελεκούδι /pelekúði/ (n)
scealp

πελιδνός /pe.liðˈnos/ (adj)
dubhghlas (dúghlas)

πελματοβάμονα (n)
bonnsiúlach

πελματοβάμων (adj)
bonnsiúlach

πελούζα (n)
péirlín

πελτές /pelˈtes/ (n)
paist

πελώριος (adj)
anmhór

πενήντα /peˈnin.da/
caoga

πενθώ /penˈθo/ (v)
buair

πενιουάρ (n)
fallaing folctha

πενιχρός /pe.niˈxɾos/ (adj)
ceachartha
gearreireaballach
  που δεν επαρκεί
  φτωχός, φτωχικός
  ασήμαντος

πεντάγραμμο (n)
foireann

πεντάγωνο /penˈda.ɣo.no/ (n)
peinteagán

πεντάκις (adv)
faoi

πεντάλ /peˈdal/ (n)
troitheán

πεντάρι (n)
cúig

πεντάρφανος (adj)
athair

πεντακόσια
cúig chéad

πεποίθηση /peˈpi.θi.si/ (n)
urrúsacht

πεπονιά /pe.poˈɲa/ (n)
mealbhacán

πεπτικό σύστημα
coimpléasc

πεπόνι /peˈpo.ni/ (n)
mealbhacán

περήφανος (adj)
bródúil

περί /peˈɾi/
ar tí

περίαψη (n)
pearaipsis

περίβλεπτος (adj)
breá

περίβλημα /peˈɾi.vli.ma/ (n)
seicin

περίβολος (n)
balla

περίγειο /peˈɾi.ʝi.o/ (n)
peirigithe

περίγραμμα /peˈɾi.ɣɾa.ma/ (n)
imchruth

περίγυρος /peˈɾi.ʝi.ɾos/ (n)
timpeallacht

περίδεση (n)
cuibhrigh

περίεργος /peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
fiosrach

περίθαλψη /peˈɾi.θal.psi/ (n)
altranas

περίληψη (n)
achoimre

περίλυπος (adj)
acaointeach
  (επιτατικό επίθετο) ο υπερβολικά λυπημένος

περίνεο /pɛˈɾi.nɛ.ɔ/ (n)
gibidinic

περίοδος /peˈɾi.o.ðos/ (n)
peiriad

περίοικος (n)
comharsa

περίοπτος (adj)
breá

περίπλοκος (adj)
aimpléiseach

περίπου /peˈɾi.pu/ (adv)
ar tí

περίπτωση (n)
cás

περίσσευμα /peˈɾi.sev.ma/ (n)
brabach

περίσταση /peˈɾi.sta.si/ (n)
toisc

περίστροφο /peˈɾi.stɾo.fo/ (n)
gunnán

περίχωρα /peˈɾi.xo.ɾa/ (n)
bruachbhaile

περασμένος (n)
seo caite

περαστικά
go dtaga biseach ort go luath
  (ευχή) να γίνεις καλά, να αναρρώσεις

περατός (adj)
tréscaoilteach

περβάζι (n)
tairseach

περγαμηνή /peɾ.ɣa.miˈni/ (n)
páipéar párach

περγαμόντο (n)
beirgeamat

περιέργεια /pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a/ (n)
fiosracht

περιήγηση (n)
aistear

περιήλιο /pe.ɾiˈi.li.o/ (n)
peirihéilean

περιαυτολογώ /pe.ɾi.a.fto.loˈɣo/ (v)
braig

περιβάλλον (n)
timpeallacht

περιβάλλω /pe.ɾiˈva.lo/ (v)
timpeallaigh

περιβολή (n)
cóirigh

περιβόλι /pe.ɾiˈvo.li/ (n)
gairdín

περιγελώ /pe.ɾi.ɣeˈlo/ (v)
bí ag magadh faoi

περιγραφή (n)
comharthaí

περιδένω (v)
cuibhrigh

περιδέραιο (n)
bráisléad brád

περιδίνηση /pe.ɾiˈði.ni.si/ (n)
sníomh

περιεκτικός /pe.ɾi.e.ktiˈkos/ (adj)
dlúth

περιεκτικότητα (n)
sásta
  η ποσότητα κάποιου πράγματος ή υλικού που περιέχεται σε κάποιο άλλο πράγμα ή υλικό

περιεχόμενα (n)
gearr-abartha

περιεχόμενο (n)
sásta

περιζώνω /pe.riˈzo.no/ (v)
cró troda

περιηγητής /pe.ɾi.i.ʝiˈtis/ (n)
traibhléir

περιηγούμαι (v)
taisteal

περιθώριο (n)
corrlach

περικάρπιο /pe.riˈkar.pi.o/ (n)
banda muinchille
  (βοτανική) το περίβλημα του καρπού των φυτών, μέσα στο οποίο βρίσκεται το σπέρμα. Διακρίνεται, από μέσα προς τα έξω, σε ενδοκάρπιο, μεσοκάρπιο και εξωκάρπιο ή επικάρπιο

περικεφαλαία /pe.ɾi.ce.faˈle.a/ (n)
cafarr

περικλείω /pe.ɾiˈkli.o/ (v)
crioslaigh

περικοπή /pe.ɾi.koˈpi/ (n)
bearradh
  (γλωσσολογία) αφαίρεση τμήματος μιας μακράς λέξης ώστε να σχηματιστεί μια βραχύτερη λέξη με την ίδια σημασία → δείτε τη λέξη clipping
  είδη περικοπής: απλολογία, αποκοπή, άφεση, συγκοπή → χρειάζεται παράδειγμα

περικυκλώνω /pe.ɾi.ciˈklo.no/ (v)
ciorclaigh

περικόπτω /pe.ɾiˈko.pto/ (v)
bearr

περικόχλιο /pe.ɾiˈko.xli.o/ (n)
cnó

περιλαίμιο /pe.ɾiˈle.mi.o/ (n)
bóna

περιληπτικός (adj)
achoimre
  που έχει τον χαρακτήρα της περίληψης, που περιγράφει με συντομία, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, συνοπτικός
tiomsaitheach
  (γλωσσολογία) που χρησιμοποιείται στον ενικό αριθμό για να δηλώσει το σύνολο ομοειδών πραγμάτων (ρύζι, λαός, πανίδα κλπ.)

περιμένω /pe.ɾiˈme.no/ (v)
fan

περιοδικό /pe.ɾi.o.ðiˈko/ (n)
tréimhseachán

περιοδικός πίνακας
tábla peiriadach

περιορίζω /pe.ɾi.oˈɾi.zo/ (v)
cum

περιορισμένος
teoranta

περιορισμός /pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
teorannú

περιουσία (n)
cinniúint

περιουσιακός (adj)
dílseacht

περιοχή /pe.ɾi.oˈçi/ (n)
ceantar

περιπέτεια /pe.ɾiˈpe.ti.a/ (n)
eachtra

περιπεπλεγμένη
achrannach

περιπεπλεγμένο
achrannach

περιπεπλεγμένος
achrannach

περιπλέκω (v)
praiseach

περιπλανώμενος
aistreánach

περιπλοκή (n)
achrann

περιποίηση (n)
cúraimí

περιποιημένος
coimeádán

περιποιητικός (adj)
aireach

περιπολικό /pe.ɾi.po.liˈko/ (n)
carr

περιπτεράς /pe.ɾi.pteˈɾas/ (n)
úinéir

περιπτωσιολογία (n)
cás-staidéar

περισπασμός /pe.ɾi.spaˈzmos/ (n)
cur isteach

περισπωμένη (n)
cuairín

περισσεύω /pe.ɾiˈse.vo/ (v)
fan

περισσότερο /pe.ɾiˈso.te.ɾo/ (adv)
tuilleadh

περισσότερος /pe.ɾiˈso.te.ɾos/ (adj)
níos mó

περιστέλλω (v)
laghdaigh

περιστέρα /pe.ɾiˈste.ɾa/ (n)
colm

περιστέρι /pe.ɾiˈste.ɾi/ (n)
colm, colúr

περιστασιακά (adv)
fo-uair

περιστασιακός (adj)
aidbhinteach

περιστατικό (n)
eachtra

περιστερώνας /pe.ɾi.steˈɾo.nas/ (n)
colmlann

περιστοιχίζω /pe.ei.stiˈçi.zo/ (v)
timpeallaigh

περιστολή (n)
laghdú

περιστρέφω /pe.ɾiˈstɾe fo/ (v)
maighdeog

περιστροφή /pe.ɾi.stɾoˈfi/ (n)
sníomh

περιτείχισμα (n)
bábhún

περιτομή /pe.ɾi.toˈmi/ (n)
imghearradh

περιτονίτιδα (n)
peireatóiníteas

περιτριγυρίζω /pe.ɾi.tɾi.ʝiˈɾi.zo/ (v)
ciorclaigh

περιττολόγος (n)
briathrach

περιττός /pe.ɾiˈtos/ (adj)
iomarcach
  που δεν είναι απαραίτητος, ο μη αναγκαίος
corr
  (μαθηματικά) ακέραιος αριθμός που έχει υπόλοιπο όταν διαιρείται με το 2

περιτόναιο (n)
seicin
  (ανατομία) λεπτή και διάφανης μεμβράνη που εκτείνεται στην εσωτερική επιφάνεια της κοιλιακής κοιλότητας και περιβάλλει τα σπλάχνα

περιτύλιγμα (n)
cumhdach

περιυβρίζω /pe.ɾi.iˈvɾi.zo/ (v)
achasán

περιφέρεια /pe.ɾiˈfe.ɾi.a/ (n)
timpeall

περιφέρω /pe.ɾiˈfe.ɾo/ (v)
urchar

περιφερειακή συσκευή
gléas forimeallach

περιφορά (n)
mórshiúl

περιφράσσω (v)
fálaigh

περιφρονώ (v)
drochmheas a bheith agat

περιφρουρώ (v)
aireachasaigh

περιφρόνηση (n)
dímheas

περνάω /peɾˈna.o/ (v)
meil

περονιάζω (v)
poll

περονοφόρο /pe.ɾo.noˈfo.ro/ (n)
forcardaitheoir

περούκα /peˈɾu.ka/ (n)
bréagfholt

περπατάρης (adj)
striapach sráide
  (μειωτικό για γυναίκα) που ντύνεται προκλητικά και κυκλοφορεί στους δρόμους

περπατάω /peɾ.paˈta.o/ (v)
siúil

περπατούρα (n)
siúladán

περσικά /peɾ.siˈka/ (n)
Peirsis

περσικός /peɾ.siˈkos/ (adj)
Fairsis

περσινός (adj)
bliain

περφορατέρ (n)
brúigh

περόνη /peˈɾo.ni/ (n)
biorán

πεσιμιστής (n)
duarcán
  (φιλοσοφία) οπαδός του πεσιμισμού

πεσκέσι (n)
bronntanas

πεσκαντρίτσα (n)
láimhíneach

πετάλι /peˈta.li/ (n)
troitheán
  (τεχνολογία, προφορικό) πεντάλ, ποδοκίνητος μοχλός που προκαλεί κίνηση
  (ποδηλασία, προφορικό) το πεντάλ του ποδηλάτου

πετάω /peˈta.o/ (v)
bréagchuil
  (αμετάβατο) μετακινούμαι στον αέρα
caith
  ρίχνω κάποιο αντικείμενο στον αέρα ώστε να εκτελέσει πτήση
siunca
  (μεταβατικό) απορρίπτω κάτι ως άχρηστο, π.χ. βάζοντάς το σε κάδο σκουπιδιών
béim
  (μεταφορικά) σκορπώ (για χρήματα)

πεταλίδα (n)
bairneach

πεταλούδα /pe.taˈlu.ða/ (n)
féileacán, feileacan
  (έντομο) είδος εντόμου, με τέσσερα μεγάλα πολύχρωμα φτερά
féileacán
  στιλ κολύμβησης στο οποίο οι αθλητές κουνάνε κυκλικά από πίσω προς τα μπρος τα χέρια τους και με κυματισμούς τα πόδια τους

πεταλωτής (n)
crúdóir

πεταλώνω (v)
bróg

πετιέμαι (v)
spallaíocht
  με πετάνε
geit
  κινούμαι απότομα και ορμητικά

πετονιά /pe.toˈɲa/ (n)
dorú (iascaireachta)

πετρέλαιο /peˈtɾe.le.o/ (n)
ola

πετρίτης (n)
fabhcún

πετρελαιοπηγή (n)
tobar

πετρώδης (adj)
achrannach

πετσέτα /peˈt͡se.ta/ (n)
tuáille

πετσί (n)
barr brutha

πετυχαίνω (v)
bain amach

πευκοβελόνα (n)
spíonlach giúise

πεφταστέρι (n)
réalta reatha

πεύκο /ˈpef.ko/ (n)
giúis

πεύκος (n)
giúis

πηγάδι /piˈɣa.ði/ (n)
tobar

πηγάζω /piˈɣa.zo/ (v)
bain

πηγή /piˈʝi/ (n)
foinse
  (τηλεπικοινωνίες, πληροφορική) source: συσκευή ή πρόγραμμα που παράγει σήμα, πληροφορία, ροή δεδομένων (data stream), κλπ.

πηγαίνω /piˈʝe.no/ (v)
dul
  κινούμαι από ένα σημείο προς ένα άλλο σημείο, μεταβαίνω
culaith
  ταιριάζω

πηγαίος (adj)
foinse

πηγαινοέρχομαι /pi.ʝe.noˈeɾ.xo.me/ (v)
dul

πηδάλιο κλίσης /piˈða.li.o ˈkli.sis/
ailearán

πηδάω /piˈða.o/ (v)
léim

πηδαλιούχος /pi.ða.liˈu.xos/ (n)
stiúrthóir

πηλοπλάστης (n)
criadóir

πηλοπλαστική (n)
saotharlann photaireachta

πηλοφόρι (n)
seabhac

πηλός /piˈlos/ (n)
cré

πηνίο (n)
ionduchtóir

πηχτή /piˈxti/ (n)
toirceoil

πηχτός (adj)
dlúth

πιάνο /ˈpça.no/ (n)
pianó
  (μουσικό όργανο)

πιάνω /ˈpça.no/ (v)
beir ar

πιάσιμο (n)
faigh
  το κράτημα με το χέρι κάποιου αντικειμένου

πιάστρο /ˈpça.stɾo/ (n)
piastar

πιάτο /ˈpça.to/ (n)
pláta

πιάτσα (n)
margadh

πιέζω /piˈe.zo/ (v)
prios

πια /ˈpça/ (adv)
a thuilleadh
  ενισχύει τη σημασία του ρήματος με την έννοια του οριστικού και τελεσίδικου, πλέον
adrásta
  («τώρα πια», συχνά επιφωνηματικά)

πιανίστας (n)
oirfideach pianó

πιατάκι (n)
fochupán

πιατίνι /pçiɑˈti.ni/ (n)
ciombal

πιγκουίνος /piŋ.ɡuˈi.nos/ (n)
piongain

πιγούνι (n)
smig

πιεστήριο (n)
prios

πιθανός /pi.θaˈnos/ (adj)
is dóigh

πιθανότατα (adv)
dócha

πιθανότερος (adj)
dócha

πιθηκίζω (v)
ápa

πικάπ (n)
caschlár

πικάρισμα (n)
múisiam

πικάρω (v)
aicis

πικραλίδα /pi.kɾaˈli.ða/ (n)
caisearbhán

πικρικό οξύ
2,4,6-trínítrifeanól

πικροδάφνη /pi.kɾoˈðaf.ni/ (n)
oiliandar

πικρός /piˈkɾos/ (adj)
searbh

πιλαλάω /pi.laˈla.o/ (v)
scinn
  άλλη γραφή του πηλαλάω άλλη γραφή του πηλαλάω

πιλατεύω (v)
aimsir

πιλότος /piˈlo.tos/ (n)
píolóta

πινάκιο /piˈna.ci.o/ (n)
duillín
  (νομικός όρος) το βιβλίο με αριθμημένες και μονογραμμένες από τον προϊστάμενο του δικαστηρίου σελίδες στο οποίο εγγράφονται με τη σειρά οι υποθέσεις που εκδικάζονται στο ακροατήριο σε μία δικάσιμο

πινέλο (n)
cleiteán

πινακίδα (n)
comhartha tráchta
pláta cláraithe
  ορθογώνιο παραλληλόγραμμο [συνήθως μικρού πάχους στην τρίτη διάσταση] που επιτελεί κάποια χρήση (συμβολικό σήμα, υλικό αντικείμενο, τυπωμένος ή εγχάρακτος πίνακας κτλ)

πινακοθήκη /pi.na.koˈθi.ci/ (n)
dánlann

πινγκ πονγκ /ˈpiŋ ˈpoŋ/ (n)
ping pang

πιο /ˈpço/ (adv)
níos mó

πιοτό (n)
deoch
  άλλη μορφή του ποτό (οικείο) άλλη μορφή του ποτό

πιπέρι /piˈpe.ɾi/ (n)
piobar
  μπαχαρικό που παράγεται από τους καρπούς των φυτών της οικογένειας Piperaceae

πιπίλα /piˈpi.la/ (n)
gobán

πιπεριά /pi.peɾˈʝa/ (n)
piobar

πιπερόριζα /pi.peˈɾo.ɾi.za/ (n)
sinséar

πιπερώνω (v)
piobar

πιπώνω (v)
béim

πιρούνι (n)
gabhlóg
  (κουζινικά) σκεύος σερβιρίσματος για λήψη στερεού φαγητού, με λαβή και αιχμές
  (τεχνολογία) τμήμα του σκελετού των οχημάτων στο οποίο εφαρμόζει συνήθως το αμορτισέρ

πισίνα /piˈsi.na/ (n)
dabhach

πισινός /pi.siˈnos/ (adj)
tóg

πιστευτός /pi.steˈftos/ (adj)
sochreidte

πιστεύω /piˈste.vo/ (v)
creid
  έχω πίστη

πιστοδότης (n)
cobhthach

πιστοποιητικό (n)
teastas

πιστωτής (n)
cobhthach

πιστωτική κάρτα
cárta creidmheasa

πιστωτικός (adj)
creidmheas

πιστόλι (n)
piostal

πιστός /piˈstos/ (adj)
creidmheach
  που παραμένει σταθερός, αφοσιωμένος σε κάτι ή κάποιον

πιστός /piˈstos/ (n)
foirfe
  που πιστεύει, που ακολουθεί μια θρησκεία

πιστότητα (n)
dílseacht

πιστώνω (v)
creidmheas

πιτζάμα /piˈd͡za.ma/ (n)
pitseámaí

πιτσιλίζω /pi.t͡siˈli.zo/ (v)
scuaid

πιτσιλωτός (adj)
ballach

πιτυρίδα /pi.tiˈɾi.ða/ (n)
sail chnis

πιόνι (n)
ceithearnach

πλάγιος (adj)
cliathánach

πλάθω (v)
múnla

πλάι (adv)
bonn ar bhonn

πλάκα /ˈpla.ka/ (n)
leac

πλάνη /ˈpla.ni/ (n)
lúb ar lár
  η λανθασμένη γνώμη, η πίστη σε κάτι ψευδές
plána
  εργαλείο για την λείανση ξύλινων επιφανειών, το ροκάνι

πλάνο (n)
plean

πλάσμα /ˈpla.zma/ (n)
fuilphlasma

πλάστης /ˈpla.stis/ (n)
crann fuinte
  (κουζινικά) κυλινδρικό εργαλείο για πλάσιμο

πλάτανος /ˈpla.ta.nos/ (n)
plána

πλάτη /ˈpla.ti/ (n)
droim

πλάτος (n)
leithead

πλάτωμα /ˈpla.to.ma/ (n)
ardchlár

πλέγμα (n)
achrann

πλέκω /ˈple.ko/ (v)
cniotáil

πλένω /ˈple.no/ (v)
nigh

πλέξιμο /ˈple.ksi.mo/ (n)
cniotáil

πλέω (v)
seol
  ταξιδεύω σε λίμνη, ποταμό ή θάλασσα

πλήγμα (n)
aimsigh
  (κυριολεκτικά) ένα δυνατό και βίαιο χτύπημα
gread
  (μεταφορικά) το συμβάν ή γεγονός με δυσάρεστες ή επώδυνες επιπτώσεις (ψυχικές, ηθικές ή και υλικές)

πλήθος /ˈpli.θos/ (n)
uimhir

πλήκτρο (n)
cnaipe

πλήμνη (n)
mol
  (δίκτυο υπολογιστών) hub: δικτυακή συσκευή που συνδέει κόμβους (ηλεκτρονικούς υπολογιστές, άλλες πλήμνες, κλπ.) για να υλοποιήσει ένα τοπικό δίκτυο (LAN)

πλήξη /ˈpli.ksi/ (n)
atuirse

πλήρης /ˈpli.ɾis/ (adj)
foirfe

πλήρωμα (n)
abairt
  το προσωπικό, το σύνολο των ατόμων που χρησιμοποιείται σε ένα μεταφορικό μέσο εάν κατά τη μετακίνησή του χρειάζεται τουλάχιστον πάνω από ένα άτομο

πλήττω /ˈpli.to/ (v)
aimsigh
  (μεταβατικό)χτυπώ, καταφέρω πλήγμα
cró
  (μεταφορικά) βλάπτω, ζημιώνω

πλίθα (n)
adóib

πλίνθος /ˈplin.θos/ (n)
adóib

πλαίσιο /ˈple.si.o/ (n)
comhthéacs

πλαγιά (n)
ardú

πλαγκτόν /plaŋˈkton/ (n)
planctón

πλαδαρός /pla.ðaˈɾi/ /pla.ðaˈɾo/ /pla.ðaˈɾos/ (adj)
feolmhar

πλαζ (n)
triomaigh

πλαισιώνω /ple.siˈo.no/ (v)
clúdach

πλακάκι (n)
tíl

πλακάτ (n)
teanga chomharthaíochta

πλακούντας /plaˈkun.das/ (n)
slánú

πλανάρω (v)
eitleán

πλανήτης /plaˈni.tis/ (n)
pláinéad

πλανητάριο (n)
pláinéadlann

πλανητικός (adj)
pláinéadach

πλανητοειδής (adj)
mionphláinéad

πλανητοσκόπιο (n)
oraire

πλανόδιος (adj)
fear siúil

πλαστικό (n)
plaisteach

πλαστικός (adj)
plaisteach

πλαστογραφία /pla.sto.ɣɾaˈfi.a/ (n)
scríbhneoireacht

πλαστότητα (n)
bréag

πλατεία /plaˈti.a/ (n)
cearnóg an bhaile
  (πολεοδομία) επίπεδος, διαμορφωμένος χώρος μέσα σε κατοικημένη περιοχή που περιβάλλεται από κτίρια ή και δρόμους

πλατωνικός (adj)
Platónach

πλατύποδας /plaˈti.po.ðas/ (n)
platapas

πλατύς /plaˈtis/ (adj)
fairsing

πλαφόν (n)
síleáil

πλεγμένος
cniotáilte

πλειάδα (n)
réaltbhuíon

πλειοψηφία /pli.o.psiˈfi.a/ (n)
tromlach

πλειστηριάζω (v)
ceantáil

πλειστηριασμός (n)
ceant

πλεκτήριο (n)
gléasra

πλεκτό (n)
cniotáil

πλεκτός /pleˈktos/ (adj)
cniotáil

πλεξούδα (n)
cleacht

πλεονάζω (v)
bí

πλεονάζων
iomarcach

πλεονέκτημα (n)
buntáiste

πλεονεκτικός (adj)
buntáisteach

πλεονεκτώ (v)
bí

πλεονεξία (n)
cíocras

πλευρά /pleˈvɾa/ (n)
foireann
  (γεωμετρία) ένα ευθύγραμμο τμήμα ενός επίπεδου γεωμετρικού σχήματος
  (μεταφορικά) η αντίθετη άποψη
easna
  η μία από τις δύο περιοχές μίας επιφάνειας ή χώρου που ορίζονται από μία (νοητή) γραμμή

πλευρικός (adj)
cliathánach

πλευρονήκτης (n)
iasc leathógach

πλευρό /pleˈvɾo/ (n)
easna
  (ανθρώπινο σώμα) το μέρος του κορμού του σώματος μεταξύ της πλάτης και του στήθους/κοιλιακής χώρας
  κάποιο πλάγιο τμήμα επιφάνειας, πράγματας

πλεόνασμα (n)
brabach

πλεύση /ˈplef.si/ (n)
bóthar

πληγή /pliˈʝi/ (n)
créacht

πληγείς /pliˈʝis/
aimsigh

πληγώνω (v)
goin

πληθαίνω (v)
ardaigh

πληθικός αριθμός
bunuimhir

πληθικότητα (n)
bunuimhreacht

πληθυντικός /pli.θin.diˈkos/ (n)
iolra

πληθυσμός /pli.θiˈzmos/ (n)
daonra
  (γεωγραφία) το σύνολο των κατοίκων κάποιου τόπου

πληθωρισμός (n)
boilsciú

πληκτρολογίδιο (n)
eochaircheap

πληκτρολογώ (v)
clóscríobh

πληκτρολόγιο /pli.ktɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
eochairchlár, méarchlár

πλημμυρίδα (n)
barr taoide

πλημμυρίζω (v)
plúch

πλημμύρα /pliˈmi.ɾa/ (n)
tuile

πλημμύρισμα (n)
rabharta

πλην
lúide

πληρεξούσιος (adj)
aturnae

πληροφορία /pli.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
eolas

πληροφορημένος
eolach

πληροφορική /pli.ɾo.fo.ɾiˈci/ (n)
ríomheolaíocht
  (επιστήμη) επιστήμη που ερευνά την κωδικοποίηση, διαχείριση και μετάδοση συμβολικών αναπαραστάσεων πληροφοριών

πληροφοριοδότης (n)
brathadóir

πληρωμή (n)
íocaíocht

πληρότητα (n)
bí

πληρώ /pliˈɾo/ (v)
comhlíon

πληρώνω (v)
díol

πλησίασμα /pliˈsi.a.zma/ (n)
ionsaigh

πλησίον /pliˈsi.on/ (n)
comharsa

πλησιάζω /pli.siˈa.zo/ (v)
ionsaigh

πλησμονή (n)
anlucht

πλιάτσικο /ˈpʎa.t͡si.ko/ (n)
slad

πλιατσικολόγος (n)
sladaire

πλινθοδομώ /plin.θo.ðoˈmo/ (v)
bríce

πλινθοδόμος (n)
bríceadóir

πλοήγηση (n)
loingseoireacht

πλοίο /ˈpli.o/ (n)
long

πλοιαρχώ (v)
captaen

πλοιοκτήτης (n)
bád

πλοκάμι /ploˈka.mi/ (n)
adharcán

πλοκή /ploˈci/ (n)
graf

πλουραλισμός /plu.ɾa.liˈzmos/ (n)
iolrachas

πλουραλιστικός (adj)
iolraíoch

πλουσιοπάροχος /plu.si.oˈpa.ɾo.xos/ (adj)
fairsing

πλουτοκρατία /plu.to.kɾaˈti.a/ (n)
maoinlathas

πλουτοκρατικός (adj)
maoinlathach

πλουτώνιο (n)
plútóiniam

πλούσιος /ˈplu.si.os/ (adj)
saibhir

πλούτος /ˈplu.tos/ (n)
saibhreas

πλυντήριο (n)
inneall níocháin

πλυντήριο πιάτων
miasniteoir

πλυντήριο ρούχων
inneall níocháin

πλυσταριό /pli.staɾˈʝo/ (n)
níochán

πλωτήρας (n)
flóta

πλύση (n)
ní

πλύσιμο (n)
ní

πνίγω /ˈpni.ɣo/ (v)
báigh

πνευματικά δικαιώματα
cóipcheart

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (adj)
spioradálta
  που έχει σχέση με το πνεύμα (σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο)
aer-
  αεροκίνητος

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (n)
athair faoistine

πνευματώδης (adj)
abarthacht

πνευμοκονίαση (n)
niúmaconóis

πνευμονία (n)
niúmóine

πνευμονικός (adj)
scamhógach

πνευμονοκονίωση (n)
niúmaconóis

πνευστός /pnefˈstos/ (adj)
gaoth

πνεύμα /ˈpnev.ma/ (n)
sprid
  ο νους του ανθρώπου, ατομικά ή συλλογικά

πνεύμονας /ˈpnev.mo.nas/ (n)
scamhóg

πνοή /pnoˈi/ (n)
anáil
  το φύσημα αέρα
cumas
  (μεταφορικά) κίνητρο έμπνευσης, ζωής, δύναμης

ποίημα /ˈpi.i.ma/ /ˈpi.ma/ (n)
dán

ποίηση /ˈpi.i.si/ (n)
filíocht

ποίμνιο (n)
tréad

ποδάρι /poˈða.ɾi/ (n)
cos

ποδήλατο /poˈði.la.to/ (n)
rothar
  (μέσο μεταφορών) όχημα, κυρίως δίτροχο, που κινεί ο αναβάτης με τα πόδια του, δίνοντας ώθηση στα πετάλια

ποδαρίλα (n)
boladh

ποδαρόδρομος (n)
cos

ποδηλάτης (n)
rothaí

ποδηλασία /po.ði.laˈsi.a/ (n)
rothaíocht

ποδηλατιστής (n)
rothaí

ποδηλατοδρόμος (n)
rothaí

ποδηλατοπορία /po.ði.la.to.poˈɾi.a/ (n)
rothaíocht

ποδηλατοπορεία (n)
rothaíocht

ποδιά (n)
bairbéal

ποδοσφαιρικός /po.ðo.sfe.ɾiˈci/ /po.ðo.sfe.ɾiˈko/ /po.ðo.sfe.ɾiˈkos/ (adj)
peil

ποδοσφαιριστής /po.ðo.sfe.ɾiˈstis/ (n)
peileadóir

ποδόσφαιρο /poˈðo.sfe.ɾo/ (n)
sacar, peil

ποζιτρόνιο (n)
posatrón

ποθώ (v)
dúil

ποιήτρια (n)
poetisa

ποιητής (n)
file

ποικίλος /piˈci.los/ (adj)
ilchineálach
  που παρουσιάζει ή εμφανίζει ποικιλία, έχει πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά

ποικιλία /pi.ciˈli.a/ (n)
sórt
  πολλά και, κυρίως, διαφορετικά πράγματα ή είδη ή μορφές

ποικιλομορφία (n)
éagsúlacht

ποικιλότητα (n)
éagsúlacht

ποιμένας /piˈme.nas/ (n)
aoirigh

ποιμενίδα (n)
banaoire

ποινή /piˈni/ (n)
pionós

ποινικός /pi.niˈkos/ (adj)
coirpeach

ποιος /ˈpços/
cé

ποιοτικός (adj)
ardchaighdeáin

ποιότητα /piˈo.ti.ta/ (n)
aitreabúid

πολίτης /poˈli.tis/ (n)
saoránach

πολίτις (n)
cathróir

πολίχνη /poˈli.xni/ (n)
baile

πολεμάω /po.leˈma.o/ (v)
bruíon

πολεμίστρα /po.leˈmi.stɾa/ (n)
lúb ar lár

πολεμίστρια (n)
banghaiscíoch

πολεμική τέχνη
ealaín oscartha

πολεμικός (adj)
anghlonnach

πολεμιστής /po.le.miˈstis/ (n)
gaiscíoch

πολεμοχαρής (adj)
fearchonta

πολική αρκούδα
béar bán

πολιομυελίτιδα (n)
polaimiailíteas

πολιορκία /po.li.oɾˈci.a/ (n)
léigear

πολιορκώ (v)
imdhruid

πολιούχος (n)
bos

πολιτεία /po.liˈti.a/ (n)
stát

πολιτειακός (adj)
sonraigh

πολιτευόμενος
duine

πολιτική (n)
beartas

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (adj)
polaitiúil

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (n)
polaiteoir

πολιτικός μηχανικός /po.li.tiˈkos mi.xa.niˈkos/
innealtóir sibhialta

πολιτισμός (n)
cultúr

πολιτότητα /po.liˈto.ti.ta/ (n)
cathróireacht

πολλαπλάσιο (n)
méadaí

πολλαπλός (adj)
méadaí

πολτός /polˈtos/ (n)
garr

πολυ- /po.li/
pola-

πολυάριθμος (adj)
líonmhar

πολυέλαιος /po.liˈe.le.os/ (n)
coinnleoir craobhach

πολυακόρεστος (adj)
il-neamhsháithithe

πολυβόλο (n)
meaisínghunna

πολυδιαστρωματωμένος /po.li.ði̯a.stɾo.ma.toˈme.nos/
[[il-]]leibhéil

πολυεθνικός /po.li.eˈθni.kos/ (adj)
il-eitneach

πολυεπίπεδος (adj)
[[il-]]leibhéil

πολυετής (adj)
ilbhliantúil

πολυθρόνα /po.liˈθɾo.na/ (n)
cathaoir uilleach

πολυκατάστημα (n)
ilstórach

πολυκόμβος (n)
nasc

πολυλογάς (adj)
cabaire

πολυμήχανος (adj)
airgtheach

πολυμαθής (adj)
léannta

πολυμορφισμός (n)
polamorfacht
  (βιολογία) η ικανότητα / ιδιότητα ορισμένων ειδών να εμφανίζονται σε ποικίλες μορφές ή εκδηλώσεις χωρίς να υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στη βασική τους φύση
  (χημεία, φυσική) η ικανότητα ενός στερεού υλικού να υπάρχει σε περισσότερες από μία μορφές ή κρυσταλλικές δομές
  (πληροφορική) χαρακτηριστικό του αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού που επιτρέπει σε αντικείμενα της ίδιας ιεραρχίας να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα της βασικής κλάσης, παρά τις πραγματικές τους διαφορές

πολυνευροπάθεια (n)
polainéarapaite

πολυπληθής (adj)
mór

πολυπλοκότητα /po.li.ploˈko.ti.ta/ (n)
castacht

πολυπολιτισμικός /po.li.po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
ilchultúrtha

πολυπολιτισμικότητα /po.li.po.li.ti.zmiˈko.ti.ta/ (n)
ilchultúrachas

πολυσυντροφικότητα /po.li.sin.dɾo.fiˈko.ti.ta/ (n)
il-leannánacht

πολυσχιδής (adj)
achrannach

πολυσύμπαν /po.liˈsim.ban/ (n)
ilchruinne

πολυσύνθετος (adj)
achrannach

πολυτέλεια /po.liˈte.li.a/ (n)
só

πολυτελής /po.li.teˈlis/ (adj)
costasach

πολυτεχνείο /po.li.teˈxni.o/ (n)
ildánach

πολυτεχνικός (adj)
ildánach

πολυυπνογραφία (n)
polashuanagrafaíocht

πολυφίλητος /po.liˈfi.li.tos/ (adj)
maoineach

πολυφωνία /po.li.foˈni.a/ (n)
ilfhónacht
  (μουσική) πολλές ανεξάρτητες φωνές (μελωδίες) συνδυασμένες αρμονικά

πολυχρονεμένος
sean

πολυώνυμο (n)
iltéarmach

πολυώροφος /po.liˈo.ɾo.fos/ (adj)
ilstórach

πολφός (n)
laíon páipéir

πολωνέζα (n)
polannach

πολωνικά (n)
Polainnis

πολωνικός (adj)
Polannach

πολύ /poˈli/ (adv)
an-

πολύγωνο /poˈli.ɣo.no/ (n)
polagán

πολύκομπος (n)
glúineach bheag

πολύμορφος /poˈli.mor.fos/ (adj)
ilchruthach

πολύμπριζο (n)
clár plocóidí

πολύπλευρος /poˈli.ple.vɾos/ (adj)
ilghnéitheach

πολύπλοκος /poˈli.plo.kos/ (adj)
aimpléiseach

πολύς /poˈlis/ (adj)
a lán

πολύτιμος /poˈli.ti.mos/ (adj)
luachmhar

πολύτιμος λίθος
seoid

πολύτριχος (adj)
clúmhach

πολύχρονος (adj)
cianaosta

πολύχρωμος /poˈli.xɾo.mos/ (adj)
dathannach

πολύωρος (adj)
uair

πολώνιο (n)
polóiniam

πομάδα (n)
ungadh

πομεράνιαν /po.meˈɾa.ni.an/ (n)
madra pomaerach

πομερανικός /po.me.ɾa.niˈkos/ (adj)
Pomaerach

πομπή (n)
mórshiúl

πομπός (n)
tarchuradóir

πομπώδης /pomˈbo.ðis/ (adj)
mórchúiseach

πομφόλυγα /poɱˈfo.li.ɣa/ (n)
cloig a thógáil ar

πομφός /poɱˈfos/ (n)
cloig a thógáil ar

πονάω /poˈna.o/ (v)
gortaithe

πονηρία (n)
ábhailleacht

πονηριά /po.niɾˈʝa/ (n)
ábhailleacht
  η ιδιότητα του πονηρού
  η ενέργεια του πονηρού

πονηρός /po.niˈɾos/ (adj)
glic

πονοκέφαλος (n)
tinneas cinn

πονοψυχιά (n)
taise

ποντίκι /ponˈdi.ci/ (n)
luch
  (θηλαστικό ζώο) μικρό τρωκτικό ζώο που ζει στις πόλεις, στους αγρούς και στα σπίτια

ποντικοκούραδο (n)
luch

ποντικότρυπα (n)
ábhach luiche

πονόδοντος (n)
déideadh

ποπ /ˈpop/ (n)
pléasc

ποπκόρν (n)
grán rósta

πορδή /poɾˈði/ (n)
broim

πορεία (n)
cúrsa

πορθμός /poɾˈθmos/ (n)
caol

πορνεύω /porˈne.vo/ (v)
bean choiteann

πορνογραφία /por.no.ɣraˈfi.a/ (n)
pornagrafaíocht

πορνογραφικός (adj)
pornagrafach

πορσελάνη (n)
poirceallán

πορτατίφ (n)
lampa boird

πορτιέρης /poɾˈtçe.ɾis/ (n)
doirseoir

πορτμαντό (n)
crochadán

πορτμπαγκάζ /port.baˈgaz/ (n)
búit

πορτογαλικά (n)
Portaingéilis

πορτογαλικός (adj)
Portaingéalach

πορτοκάλι /poɾ.toˈka.li/ (n)
oráiste

πορτοκαλής /poɾ.to.kaˈlis/ (adj)
flannbhuí, oráiste

πορτοκαλί /poɾ.to.kaˈli/ (n)
dath oráiste, flannbhuí
  (χρώμα) το χρώμα του πορτοκαλιού

πορτοκαλιά /poɾ.to.kaˈʎa/ (n)
crann oráistí

πορτοκαλοκόκκινο (n)
mealbhacán

πορτοφόλι /poɾ.toˈfo.li/ (n)
sparán

πορτρέτο (n)
portráid

πορτρετίστας (n)
portráidí

πορφυρό (n)
corcairghorm

ποσειδώνιο (n)
neiptiúiniam

ποστάρω (v)
cuaille

ποσό (n)
suim

ποσότητα /poˈso.ti.ta/ (n)
cainníocht

ποτέ (adv)
go deo
  καμία φορά, σε κανένα χρονικό διάστημα

ποτήρι /poˈti.ɾi/ (n)
gloine

ποτίζω /poˈti.zo/ (v)
uiscigh

ποταμάκι (n)
glaise

ποταμίσιος (adj)
abhann

ποταμός /po.taˈmos/ (n)
abhainn
  (γεωγραφία) μεγάλη υδάτινη μάζα που ρέει σε μεγάλη απόσταση με φυσική ροή εντός μίας καθορισμένης κοίτης, ξεκινώντας από μία ή περισσότερες φυσικές πηγές ή λίμνες και καταλήγοντας στη θάλασσα ή σε λίμνη
  (μεταφορικά, στον πληθυντικό) μεγάλη ποσότητα (υγρού)

ποταπός (adj)
drochmheasúil

ποτενσιόμετρο (n)
poitéinsiméadar

ποτό (n)
deoch

που
ní

που λέει ο λόγος
mar a deir an seanfhocal

πουδράρω (v)
púdar a chur ar

πουδριέρα (n)
pacáil

πουθενά /pu.θeˈna/ (adv)
in áit ar bith
  σε κανέναν τόπο (στάση)
  σε κανέναν τόπο (κατεύθυνση)
  κάπου (αόριστα, σε ερωτήσεις)

πουκάμισο /puˈka.mi.so/ (n)
léine

πουλάκι (n)
pilibín
  μικρό σε μέγεθος ή σε ηλικία πουλί.

πουλάρι /puˈla.ɾi/ (n)
searrach

πουλάω /puˈla.o/ (v)
díol

πουλί /puˈli/ (n)
éan

πουλερικό (n)
éanlaith
  (συνήθως στον πληθυντικό: πουλερικά) οικόσιτο εκτρεφόμενο πτηνό (κότα, γαλοπούλα, πάπια, χήνα κ.λπ.)
feoil
  (κατ’ επέκταση) το βρώσιμο κρέας των παραπάνω πτηνών

πουλόβερ (n)
geansaí

πουντιάζω (v)
bain

πουρνάρι /puɾˈna.ɾi/ (n)
dair cheirmise

πουρσουίτ (n)
tóir

πουτάνα /puˈta.na/ (n)
striapach

πουτίγκα /puˈtiŋ.ɡa/ (n)
maróg

πού (adv)
cá
  (τοπικό επίρρημα) σε ποιο μέρος; σε ποιον τόπο;

πούδρα /ˈpu.ðra/ (n)
púdar a chur ar

πούλμαν (n)
cóiste

πούπουλο /ˈpu.pu.lo/ (n)
suas

πούππα (n)
bábóg

πούρο (n)
toitín

πούστης /ˈpu.stis/ (n)
brosna

πούτσα (n)
slat

ππάλα (n)
scian bhúistéara

πράγμα /ˈpɾaɣ.ma/ (n)
ní
  κάθε υλικό αντικείμενο σε αντιδιαστολή με τα ζώα

πράξη /ˈpɾa.ksi/ (n)
aicsean
oibríocht
  (μαθηματικά) διαδικασία που παράγει μια νέα τιμή από μία ή περισσότερες τιμές εισόδου

πράσινα άλογα
amaidí

πράσινο /ˈpɾa.si.no/ (n)
glas, uaine

πράσινο ξέπλυμα
ecobranqueamento, glasanas

πράσινο φως /ˈpɾasino ˈfos/
solas glas

πράσινος (adj)
glas, uaine
  (ουσιαστικοποιημένο) πράσινο:
  (ουσιαστικοποιημένο) πράσινοι:

πράσο (n)
cainneann

πράττω (v)
an

πρέζα (n)
gráinne

πρέκι /ˈpɾe.ci/ (n)
fardoras

πρέμνο /ˈpɾe.mno/ (n)
stoc

πρέπει /ˈpɾe.pi/ (v)
bí ar

πρέπον (n)
oiriúnach

πρέπων
oiriúnach

πρέσα (n)
preas

πρέσβης /ˈpɾe.zvis/ (n)
ambasadóir

πρήζομαι (v)
mórtas

πρήξιμο (n)
at

πρίγκιπας /ˈpɾiŋ.ɟi.pas/ (n)
prionsa, mac rí

πρίζα (n)
soicéad

πρίσμα /ˈpɾi.zma/ (n)
priosma

πραγμάτευση (n)
aighneas

πραγμάτωση (n)
abairt

πραγματεία (n)
conradh

πραγματεύομαι (v)
pléigh le

πραγματικά (adv)
dáiríre

πραγματική παράμετρος
argóinteacht

πραγματικός αριθμός
réaduimhir

πραγματικός χρόνος
fíor-ama

πραγματικότητα (n)
nithiúlacht

πραγματισμός (n)
réadúlacht

πραγματογνωμοσύνη (n)
fiosrúchán

πραγματογνώμονας (n)
measúnóir

πραγματοποίηση (n)
feidhmiú

πραγματοποιήσιμος (adj)
féideartha

πρακτικά /pɾa.ktiˈka/ (n)
miontuairisc
  η επίσημη καταγραφή όσων ειπώθηκαν σε μια συνεδρίαση

πρακτική (n)
abairt

πρακτικογραφώ (v)
bomaite

πρακτικός /pɾa.ktiˈkos/ (adj)
abairt

πρακτορείο /pɾa.ktoˈɾi.o/ (n)
gníomhaireacht

πραμάτεια /pɾaˈma.tça/ (n)
earra

πραματευτής /pɾa.ma.teˈftis/ (n)
fear cairte

πρασεοδύμιο (n)
praiséidimiam

πρασινοκέφαλη (n)
mallard

πρασινωπός (adj)
scothghlas

πρασουλίδα (n)
siobhas

πρεσάρω (v)
prios
  (μεταφορικά) πιέζω έντονα κάποιον (ψυχολογικά, συναισθηματικά κ.λπ.)

πρεσβεία /pɾeˈzvi.a/ (n)
ambasáid

πρεσβευτής /pɾe.zveˈftis/ (n)
ambasadóir

πρεσβεύω /pɾeˈzve.vo/ (v)
craobhscaoil

πρεσβυτεριανισμός (pn)
Preispitéireachas

πρεσβυτεριανός (adj)
Preispitéireach
  που έχει σχέση με τον πρεσβυτεριανισμό ή αναφέρεται σ’ αυτόν

πρεσβυωπία (n)
fadbhreathnaitheacht

πρηνής (adj)
cothromán

πριαπισμός (n)
biachacht

πριγκίπισσα /pɾiŋˈɟi.pi.sa/ (n)
banphrionsa

πριγκιπάτο /pɾiŋ.ɟiˈpa.to/ (n)
prionsacht

πριγκιπικός /pɾiŋ.ɟi.piˈkos/ (adj)
prionsúil

πριν /pɾin/
roimh
  με δευτερεύουσα πρόταση, δείχνει ότι η πράξη που περιγράφεται ακολουθεί χρονικά την πράξη της κύριας πρότασης

πριονίδι (n)
min sáibh

πριονίζω (v)
nath

πριονιστής (n)
sábhadóir

πριτσίνι (n)
seam

πριόνι (n)
sábh, toireasc

προ- /pɾo/
ur-

προΐσταμαι /pɾoˈi.sta.me/ (v)
deachtaigh

προάγγελος /pɾoˈaŋ.ɟe.los/ (n)
réamhtheachtaire

προάγομαι (v)
bí

προάγω (v)
cuir chun cinn

προάλλες (n)
an lá cheana

προάστιο /pɾoˈa.sti.o/ (n)
bruachbhaile

προέκταση (n)
eachtarshuíomh

προέλαση (n)
airleacan

προέλευση /pɾoˈe.lef.si/ (n)
bunús

προέρχομαι (v)
earrach

προίκα /ˈpɾi.ka/ (n)
coibhche

προίκισμα (n)
maoineas

προαγωγή /pɾo.a.ɣoˈʝi/ (n)
ardú

προαγωγός /pɾo.a.ɣoˈɣos/ (n)
máistir striapach
  (επάγγελμα) που προάγει γυναίκες στην πορνεία

προαπαιτούμενο /pɾo.a.peˈtu.me.no/ (n)
gá

προαποφασίζω (v)
cinniúint

προασπίζω (v)
cosain

προαστιακός (adj)
bruachbhailteach

προαστιοποίηση (n)
fo-uirbiú

προαύλιο /pɾoˈa.vli.o/ (n)
cleith

προβάδισμα (n)
oireachas

προβάλλω /pɾoˈva.lo/ (v)
tionscadal
  (μεταβατικό) μετακινώ κάτι προς τα εμπρός ή προς τα έξω
  (μεταβατικό) δίνω μεγάλη δημοσιότητα (προβολή) σε κάτι

προβατίνα (n)
athchaora

προβιά (n)
caoireoil

προβιβάζω /pɾo.viˈva.zo/ (v)
cuir chun cinn

προβιβασμός (n)
ardú

προβλέπω /pɾoˈvle.po/ (v)
réamhaithris

προβλέψιμος (adj)
intuartha

προβλήτα (n)
piara

προβληματίζω (v)
aimpléis

προβληματισμένος
ceistiú

προβληματισμός /pɾo.vli.ma.tiˈzmos/ (n)
ceistiú

προβοκάτσια (n)
gríosú

προβολέας (n)
teilgeoir

προβολή /pɾo.voˈli/ (n)
caitheamh amach
tionscadal
  (βάσεις δεδομένων) βλ. συνώνυμο κατακόρυφη επιλογή

προβοσκίδα (n)
próboscas

προγεστερόνη (n)
prógaistéarón

προγιαγιά (n)
sin-seanmháthair

προγονή (n)
leasiníon

προγονός (n)
leasmhac

προγράφω (v)
coisc

προγραμματίζω /pɾo.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
clár

προγραμματισμός υπολογιστών
ríomhchlárú

προδιαγράφω /pɾo.ði̯aˈγɾa.fo/ (v)
sonraigh

προδοσία (n)
tréas

προδότης /pɾoˈðo.tis/ (n)
fealltóir

προεδρία /pɾo.eˈðɾi.a/ (n)
uachtaránacht

προειδοποίηση /pɾo.i.ðoˈpi.i.si/ (n)
fógra

προειδοποιώ /pɾo.i.ðo.piˈo/ (v)
fainic a chur ar

προεκβολή (n)
eachtarshuíomh
  (μαθηματικά) η υποθετική προέκταση δεδομένων

προεκλαμψία (n)
réamheaclaimsia

προεξοφλητικός (adj)
lacáiste

προεξοφλώ (v)
déan dóigh de

προεξοχή /pɾo.e.ksoˈçi/ (n)
starr

προεστός /pɾo.eˈstos/ (n)
monarc

προετοιμάζω (v)
deasaigh

προετοιμασία (n)
inleadh

προετοιμασμένος
réidh

προηγουμένως (adv)
roimh ré

προηγούμαι /pɾo.iˈɣu.me/ (v)
treoraigh
  περπατώ μπροστά από άλλους
  έχω προβάδισμα
  συμβαίνω πριν από κάτι άλλο

προθάλαμος (n)
forhalla

προθείος /pɾoˈθi.os/ (n)
seanuncail

προθεσμία /pɾo.θeˈzmi.a/ (n)
sprioc-am

προθυμία (n)
sástacht

προικίζω (v)
maoinigh

προικισμένος
tréitheach

προκάλυμμα (n)
blaincéad

προκαλώ /pɾo.kaˈlo/ (v)
tabhair dúshlán

προκαταβολή (n)
réamhíocaíocht

προκαταβολικά (adv)
roimh ré

προκαταρκτικός /pɾo.ka.taɾ.ktiˈkos/ (adj)
réamh-

προκατασκευή (n)
réamhdhéanamh

προκατειλημμένος
claonta

προκειμένου
chun

προκοπή /pɾo.koˈpi/ (n)
forás

προκριματικός /pɾo.kɾi.ma.tiˈci/ /pɾo.kɾi.ma.tiˈko/ /pɾo.kɾi.ma.tiˈkos/ (adj)
réamh-

προκυμαία (n)
cé

προκόβω /pɾoˈko.vo/ (v)
forás
  ευδοκιμώ, προοδεύω, αναπτύσσομαι

προκύπτει (v)
rith le

προλαβαίνω /pɾo.laˈve.no/ (v)
faigh

προλακτίνη (n)
prólachtain

προληπτικός /pɾo.li.ptiˈkos/ (adj)
piseogach
  που προλαμβάνει, που με τις εκ των προτέρων ενέργειες ή πράξεις του προλαβαίνει την εκδήλωση ή την εμφάνιση κάποιων πραγμάτων, τα αποτρέπει ή τα ματαιώνει
  που έχει προλήψεις ή πιστεύει σ’ αυτές

προλογίζω (v)
réamhrá

προμήθεια (n)
lón

προμήθειο (n)
próiméitiam

προμαχώνας /pɾo.maˈxo.nas/ (n)
urdhún

προμηθεύω /pɾo.miˈθe.vo/ (v)
oirchill

προμηνύω /pɾo.miˈni.o/ (v)
tairngir

προνόμιο /pɾoˈno.mi.o/ (n)
pribhléid

προξενείο (n)
consalacht

προξενώ (v)
réasún

προοδεύω /pɾo.oˈðe.vo/ (v)
forás

προορισμένος
ag triall ar

προπάππος (n)
garathair

προπάτορας /pɾoˈpa.to.ɾas/ (n)
sinsear

προπέλα /pɾoˈpe.la/ (n)
aerscriú

προπέτασμα (n)
seol

προπέτεια (n)
borrachas
  (λόγιο) το να είναι κάποιος προπετής, να έχει συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από λόγο αυθάδη, χωρίς προηγούμενη σκέψη
  (ανατομία) προεξοχή του προσώπου ή σε κάποιο μέρος του κρανίου

προπαίδεια (n)
tábla méadaithe

προπαγάνδα (n)
bolscaireacht

προπαρασκευή (n)
réamhdhéanamh

προπατορικό αμάρτημα
peaca an tsinsir

προπηλακισμός /pɾo.pi.la.ciˈzmos/ (n)
achasán

προπληρωμή (n)
réamhíocaíocht

προπονητής /pɾo.po.niˈtis/ (n)
cóitseálaí

προπονώ (v)
treoraigh

προπτυχιακός /pɾo.pti.çi.aˈkos/ (n)
fochéimí

προπόνηση /pɾoˈpo.ni.si/ (n)
oiliúint

προς /ˈpɾos/
i leith
ag tarraingt
  (τοπικά) δηλώνει την κατεύθυνση της κίνησης, προς το μέρος
  (μεταφορικά) δηλώνει την κατεύθυνση μιας ενέργειας
  (χρονικά) πλησιάζοντας σε ένα χρονικό σημείο
ag triall ar
  (με γενική) στο όνομα

προς Θεσσαλονικείς Β΄ (pn)
2 Teasalónaigh

προς Κορινθίους Α' (pn)
1 Corantaigh

προς Κορινθίους Β' (pn)
2 Corantaigh

προς Ρωμαίους (pn)
Rómhánaigh

προσάναμμα /pɾoˈsa.na.ma/ (n)
brosna

προσάπτω (v)
cuir i bhfeidhm

προσέγγιση (n)
ionsaí
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού προσεγγίζω
  (μεταφορικά) πραγμάτευση, εξέταση

προσέλευση /pɾoˈse.lef.si/ (n)
freastal

προσέχω /pɾoˈse.xo/ (v)
aoidh
tabhair aird
  είμαι συγκεντρωμένος
tabhair aire do
  φροντίζω, περιποιούμαι
aireach
  προφυλάσσω, προφυλάσσομαι

προσήλυτος (adj)
iompaitheach

προσήλωση /pɾoˈsi.lo.si/ (n)
fosúchán

προσανατολισμός (n)
méin

προσαράζω (v)
bonn

προσαρμογή /pɾo.saɾ.moˈʝi/ (n)
ceartú
  η τροποποίηση και αλλαγή που γίνεται σε κάτι, προκειμένου να ταιριάζει ή να συμφωνεί με κάτι άλλο
dathúil
  το ταίριασμα κάποιων πραγμάτων μεταξύ τους και η σύνδεσή τους

προσαρμόζομαι (v)
ceartaigh
  (μέση διάθεση) προσαρμόζω τον εαυτό μου, αλλάζω ώστε να ανταποκριθώ σε διαφορετικό περιβάλλον

προσαρμόζω /pɾo.saɾˈmo.zo/ (v)
ceartaigh

προσβάλλω /pɾoˈzva.lo/ (v)
ciontaigh

προσβλέπω (v)
coinne a bheith agat ar

προσβολή /pɾo.zvoˈli/ (n)
achasán

προσγείωση (n)
ceann an staighre

προσγειώνομαι (v)
faigh

προσγειώνω (v)
faigh

προσδένω (v)
teaghrán

προσδίδω (v)
ceangail

προσδιορίζω (v)
sonraigh

προσδιορισμός /pɾoz.ði.o.ɾiˈzmos/ (n)
aitreabúid

προσδιοριστής (n)
cinntitheach
  (γλωσσολογία, γραμματική, ιδίως για γλώσσες που διαθέτουν οριστικό και αόριστο άρθρο) λέξη (ως είδος μέρους λόγου), πρόθημα, ή φράση που τροποποιεί ένα ουσιαστικό για να προσδιορίσει το είδος της αναφοράς του

προσδιοριστικός (adj)
cinntitheach

προσδοκία (n)
dóchas

προσδοκώ (v)
bí ag súil

προσδόκιμος (adj)
dóchas

προσεγγίζω /pɾo.seŋˈɟi.zo/ (v)
ionsaigh

προσεδάφιση /pɾo.seˈða.fi.si/ (n)
ceann an staighre

προσεδαφίζω (v)
faigh

προσεισμός /pɾo.siˈzmos/ (n)
réamhchrith

προσεκτικά /pɾo.se.ktiˈka/ (adv)
go haireach

προσεκτικός /pɾo.se.ktiˈkos/ (adj)
aireach

προσελκύω /pɾo.selˈci.o/ (v)
aom

προσεταιριστικός (adj)
comhthiomsaitheach

προσευχάδιο (n)
cuir

προσευχή /pɾo.sefˈçi/ (n)
guí
  θρησκευτική πράξη κατά την οποία απευθύνεται κάποιος προς τον Θεό
  κείμενο με το οποίο κάποιος απευθύνεται προς τον Θεό

προσεχής /pɾo.seˈçis/ (adj)
seo chugainn

προσεχώς (adv)
go haibéil

προσεύχομαι (v)
guigh

προσηλυτίζω /pɾo.si.liˈti.zo/ (v)
iompaitheach

προσημαίνω (v)
tairngir

προσηνής /pro.siˈnis/ (adj)
grámhar

προσθέτω /pɾosˈθe.to/ /pɾoˈsθe.to/ (v)
suimigh

προσθέτως (adv)
le cois

προσθήκη /pɾoˈsθi.ci/ (n)
agús

προσιτός (adj)
d'acmhainn

προσκήνιο /pɾoˈsci.ni.o/ (n)
ardán
  (θέατρο) το μέρος της σκηνής ενός (νεότερου) θεάτρου μπροστά από την αυλαία, το μπροστινό τμήμα της σκηνής
  (θέατρο) το τμήμα ενός αρχαίου θεάτρου στο οποίο εμφανίζονταν και έπαιζαν οι ηθοποιοί

προσκλητήριο (n)
glaoch rolla
  (στρατιωτικός όρος) η πρόσκληση σύνταξης και καταμέτρησης των στρατιωτών

προσκολλώμαι (v)
ceangail

προσκομίζω (v)
am i láthair

προσκυνάω /pɾo.sciˈna.o/ (v)
adhair

προσκυνητής /pɾo.sci.niˈtis/ (n)
liamhán gréine
  (ψάρι) είδος μεγάλου πλαγκτονοφάγου καρχαρία, με χαρακτηριστικό στόμα που μπορεί να ανοίξει σε μεγάλες διαστάσεις

προσκύνημα /pɾoˈsci.ni.ma/ (n)
oilithreacht
  επίσκεψη πιστών σε κάποιον τόπο όπου εκδηλώνουν τη λατρεία τους
  (μεταφορικά) ταξίδι σε τόπο με τον οποίο κάποιος συνδέεται συναισθηματικά

προσλαμβάνω (v)
fostaigh

προσοχή (n)
aoidh

προσπάθεια /pɾoˈspa.θi.a/ (n)
iarracht

προσπέλαση (n)
ionsaigh

προσπαθώ /pɾo.spaˈθo/ (v)
ionsaigh

προσπερνάω /pɾo.speɾˈna.o/ (v)
tar suas

προσποίηση (n)
cur i gcéill

προσποιητός /pɾo.spi.iˈtos/ (adj)
gaisciúil

προσροφώ (v)
asúigh

προσρόφηση (n)
asú

προστάζω /pɾoˈsta.zo/ (v)
achtaigh

προστάτης (n)
próstatach
  (βιολογία) ο αδένας που ανήκει στο ανδρικό γεννητικό σύστημα

προσταγή /pɾo.staˈʝi/ (n)
bail

προστακτική (n)
tiarnúil
  (γραμματική) έγκλιση του ρήματος που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί η προσταγή ή η προτροπή και η παράκληση

προστακτικός (adj)
tiarnúil

προστασία /pɾo.staˈsi.a/ (n)
anacal

προστατευτικός /pɾo.sta.te.ftiˈkos/ (adj)
díonmhar

προστατευτισμός (n)
cosantachas

προστατεύω /pɾo.staˈte.vo/ (v)
caomhnaigh

προστιμάρισμα (n)
calma

προστιμάρω (v)
calma

προστριβόμενος
aifricéad

προσφέρω /pɾoˈsfe.ɾo/ (v)
ofráil

προσφορά /pɾo.sfoˈɾa/ (n)
ofráil
  η ενέργεια του προσφέρω, το να δίνεις σε κάποιον κάτι με επισημότητα σε ένδειξη σεβασμού ή αγάπης ή θρησκευτικής λατρείας κ.λπ.
  η πρόταση που υποβάλλει ένας οίκος σε υποψήφιο αγοραστή για την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού· η επιχειρηματική πρόταση, πχ αυτή για την εξαγορά μιας επιχείρησης
  η διάθεση ενός προϊόντος σε ειδική τιμή, χαμηλότερη από εκείνη που συνηθίζεται είτε από αυτόν που το διαθέτει είτε γενικά στην αγορά
soláthar agus éileamh
  (οικονομία) η διαθέσιμη ή προσφερόμενη προς αγορά ποσότητα ενός οικονομικού αγαθού σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

προσφωνώ /pɾo.sfoˈno/ (v)
seoladh

προσχέδιο /pɾoˈsçe.ði.o/ (n)
dréacht

προσωδία /pɾo.soˈði.a/ (n)
prosóid

προσωπίδα /pɾo.soˈpi.ða/ (n)
caipín sonais

προσωπείο /pɾo.soˈpi.o/ (n)
masc

προσωπικό (n)
foireann

προσωπικός (adj)
pearsanta
  που αναφέρεται στο πρόσωπο δηλαδή σε κάποιο άτομο

προσωπικότητα (n)
tréithe pearsanta

προσωποκράτηση (n)
coinneáil

προσωποκρατώ (v)
coinnigh

προσωπομετρία (n)
antrapaiméadracht

προσωρινός /pɾo.so.ɾiˈnos/ (adj)
sealadach

προσόν /pɾoˈson/ (n)
agús

προτάσσω /pɾoˈta.so/ (v)
réimír

προτέρημα /pɾoˈte.ɾi.ma/ (n)
brabús

προτίθεμαι (v)
tá faoi

προταθείς
ainmnitheach

προτείνω /pɾoˈti.no/ (v)
mol
  κάνω μία πρόταση, προσφορά ή υπόδειξη σε κάποιον

προτεραιότητα /pɾo.te.ɾeˈo.ti.ta/ (n)
oireachas

προτεσταντισμός (n)
Protastúnachas

προτιμώ (v)
is fearr le

προτομή (n)
busta

προτρέπω /pɾoˈtɾe.po/ (v)
brostaigh

προτροπή /pɾo.tɾoˈpi/ (n)
spreag
  (πληροφορική) στην διεπαφή γραμμής εντολής η αναμονή για πληκτρολόγηση εντολής σε λειτουργικό σύστημα ή άλλο πρόγραμμα

προφέρω (v)
fuaimnigh
  αρθρώνω φθόγγους και λέξεις

προφήτης /pɾoˈfi.tis/ (n)
fáidh
  (θρησκεία) θρησκευτικό πρόσωπο που σύμφωνα με τις γραφές, είχε την ικανότητα της θείας έμπνευσης την οποία αποκάλυπτε στο λαό
  αυτός που προβλέπει το μέλλον

προφίλ (n)
próifíl

προφανής (adj)
follasach

προφασίζομαι /pɾo.faˈsi.zo.me/ (v)
pléadáil

προφητεία (n)
fáistine

προφητικός (adj)
fáidhiúil

προφορά (n)
fuaimniú

προφορικά (n)
guth
  (ουσιαστικοποιημένο) (τα) προφορικά: εξετάσεις στις οποίες οι εξεταζόμενοι δεν εξετάζονται γραπτά, αλλά εκφωνούν με το στόμα τις απαντήσεις

προφορικός (adj)
briathartha

προφορικότητα (n)
béalaireacht

προφταίνω /pɾoˈfte.no/ (v)
aimsir

προφυλάκιση (n)
coinneáil
  προσωρινή φυλάκιση προσώπου μέχρι την έναρξη εκδίκασης της υπόθεσης για την οποία έχει προσαχθεί

προφυλάσσω (v)
ainic

προφυλακτικό (n)
coiscín

προφυλακτικός (adj)
próifiolacsach

προχειρότητα /pɾo.çiˈɾo.ti.ta/ (n)
praiseach

προχθές (adv)
arú inné

προχθεσινός (adj)
arú inné

προχριστιανικός (adj)
réamh-Chríostaí

προχωρώ /pro.xoˈro/ (v)
airleacan

προωθώ (v)
ardaigh

προϊοντικός /pɾo.i.on.diˈkos/ (adj)
iolrach

προϊοντολόγιο (n)
liosta

προϊστάμενος (n)
bas

προϊόν (n)
toradh

προϋπάντηση /pɾo.iˈpan.di.si/ (n)
cruinniú

προϋπολογισμός /pɾo.i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
buiséad

προϋπόθεση /pɾo.iˈpo.θe.si/ (n)
coinníoll

προώθηση /pɾoˈo.θi.si/ (n)
ardú

πρυμνήσιος (adj)
sa deireadh

πρυτανείο (n)
reachtaireacht

πρωί /pɾoˈi/ (n)
maidin

πρωθυπουργικός (adj)
príomh-aire

πρωθυπουργός /pɾo.θi.puɾˈɣos/ (n)
príomh-aire

πρωινό (n)
bricfeasta
  το γεύμα που τρώμε το πρωί, το πρόγευμα

πρωινός (adj)
maidine

πρωκτός (n)
anas

πρωσικός /pɾo.siˈkos/ (adj)
Prúiseach

πρωτάθλημα (n)
ceannas

πρωταγωνιστώ /pro.ta.ɣo.niˈsto/ (v)
réalta

πρωταθλητής /pɾo.ta.θliˈtis/ (n)
curadh

πρωτακτίνιο (n)
prótachtainiam

πρωταπριλιά /pɾo.ta.pɾiˈʎa/ (n)
Lá Aibreáin

πρωτεΐνη /pɾo.teˈi.ni/ (n)
próitéin

πρωτεάση (n)
próitéáis

πρωτεύουσα /pɾoˈte.vu.sa/ (n)
príomhchathair

πρωτοβρόχι (n)
báisteach

πρωτοκαθεδρία (n)
cinseal

πρωτοπλάστης /pɾoˈto.pla.zma/ (n)
prótaplast

πρωτοπορώ (v)
bí

πρωτοπρόσωπος (adj)
chéad phearsa

πρωτοσέλιδα (adv)
leathanach

πρωτοσέλιδο (n)
leathanach

πρωτοστατώ /pɾo.to.staˈto/ (v)
treoraigh

πρωτοτυπία (n)
adhnua

πρωτοφανής /pɾo.to.faˈnis/ (adj)
adhnua

πρωτοϊνδοευρωπαϊκός (adj)
Próta-Ind-Eorpach

πρωτόγαλα (n)
gruth buí

πρωτόζωο (n)
prótasón

πρωτόκολλο /pɾoˈto.ko.lo/ (n)
prótacal
  έντυπο όπου αναφέρεται όλο το εθιμοτυπικό για κρατικούς αξιωματούχους.
  (παλαιογραφία) σημείωση που βρισκόταν σε κυλινδρικούς παπύρους, κολλημένη στην αρχή του κειμένου, και περιείχε εξήγηση ή περίληψη του περιεχομένου
  (πληροφορική) σύνολο κοινά αποδεκτών κανόνων που περιγράφουν τον τρόπο μετάδοσης ή ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ διαφορετικού τύπου υπολογιστών, ειδικά σε ένα δίκτυο

πρωτόλειο (n)
dréacht

πρωτόνιο (n)
prótón

πρωτόπλασμα /pɾoˈto.pla.zma/ (n)
prótaphlasma

πρωτόπλαστος (n)
prótaplast

πρωτότοκος (adj)
céadghin

πρωτόφαντος (adj)
nua

πρωτύτερα
roimh ré

πρόβα (n)
crábhadh

πρόβατο /ˈpɾo.va.to/ (n)
caora

πρόβειος /ˈpɾo.vi.os/ /ˈpɾo.vʝos/ (adj)
caora

πρόβλεψη /ˈpɾo.vle.psi/ (n)
réamhaisnéis
lón
  (λογιστική) η δέσμευση κεφαλαίου από τα έσοδα μιας οικονομικής μονάδας για πιθανολογούμενη μελλοντική υποχρέωση

πρόβλημα /ˈpɾo.vli.ma/ (n)
fadhb

πρόγευμα /ˈpɾo.ʝev.ma/ (n)
bricfeasta

πρόγευση (n)
achoimre

πρόγνωση /ˈpɾo.ɣno.si/ (n)
prognóis

πρόγονος /ˈpɾo.ɣo.nos/ (n)
sinsear

πρόγραμμα /ˈpɾo.ɣɾa.ma/ (n)
clár

πρόεδρος /ˈpro.e.ðros/ (n)
uachtarán

πρόθεση (n)
réamhfhocal
  (εκκλησιαστικός όρος) η παρουσίαση των τίμιων δώρων στο ιερό για τη θεία ευχαριστία

πρόθημα /ˈpɾo.θi.ma/ (n)
réimír

πρόθυμος /ˈpɾo.θi.mos/ (adj)
fonnmhar

πρόθυρο /ˈpɾo.θi.ɾo/ (n)
tairseach
  (σπάνιο, λόγιο) ο χώρος μπροστά από τη θύρα

πρόκα (n)
ionga

πρόκειται /ˈpɾo.ci.te/ (v)
bain do

πρόκληση /ˈpɾo.kli.si/ (n)
dúshlán

πρόκριση /ˈpɾo.kɾi.si/ (n)
agús

πρόληψη /ˈpɾo.li.psi/ (n)
baothchreideamh
  η προσπάθεια που γίνεται για να προλάβουμε εκ των προτέρων και να αποτρέψουμε κάποιες αρνητικές ή ανεπιθυμητες καταστάσεις, ενέργειες ή συνέπειες
  ανορθολογική αντίληψη που αναζητά την αιτιότητα σε άλογες και υπερφυσικές δυνάμεις
réamhthagra
  (ρητορική) η εκ των προτέρων ανασκευή επιχειρήματος του αντιπάλου
  (γραμματική) συντακτικό φαινόμενο κατά το οποίο το υποκείμενο μιας δευτερεύουσας πρότασης τίθεται ως αντικείμενο στην κύρια

πρόλοβος /ˈpɾo.lo.vos/ (n)
prócar

πρόξενος /ˈpɾo.kse.nos/ (n)
consal
  (επάγγελμα, διπλωματία) επίσημος αντιπρόσωπος ξένου κράτους που αποστέλλεται για να αναπτύσσει συμφωνίες και να προστατεύει τα συμφέροντα των συμπατριωτών του σε εκείνη τη χώρα

πρόοδος /ˈpɾo.o.ðos/ (n)
forás
seicheamh
  (μαθηματικά) είδος ακολουθίας

πρόποδες (n)
cos

πρόποση (n)
tósta

πρόσβαρος /ˈpro.zva.ros/ (adj)
róthrom

πρόσβαση (n)
ionsaigh

πρόσημο (n)
teanga chomharthaíochta

πρόσθεση /ˈpɾo.sθe.si/ (n)
agús

πρόσκαιρος (adj)
sealadach

πρόσκειμαι (v)
achomair

πρόσκληση (n)
cuireadh

πρόσκρουση /ˈpɾo.skɾu.si/ (n)
tionchar

πρόσληψη (n)
bain úsáid as

πρόσοδος /ˈpɾo.so.ðos/ (n)
anáid

πρόστιμο /ˈpɾo.sti.mo/ (n)
cáin

πρόστυχη (n)
abarlach

πρόστυχος /ˈpɾo.sti.xo/ /ˈpɾo.sti.xos/ /ˈpɾo.sti.çi/ (adj)
graosta

πρόσφατα (adv)
le déanaí

πρόσφατος /pɾoˈsfa.tos/ (adj)
deireanach

πρόσφυγας (n)
dídeanaí

πρόσφυση (n)
greamú
  (φυσική) δύναμη που συμβάλλει στο να κρατά ενωμένα δύο σώματα (στερεά ή υγρά), δρώντας στην επιφάνειά τους

πρόσχαρος (adj)
grianmhar

πρόσχωμα (n)
siolta

πρόσωπο /ˈpɾo.so.po/ (n)
aghaidh, éadan
  (ανθρώπινο σώμα) το μπροστινό μέρος του κεφαλιού

πρόταγμα (n)
tionscadal

πρόταση /ˈpɾo.ta.si/ (n)
abairt
  (γραμματική) μια νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά απο λέξεις με κεντρικό χαρακτηριστικό ένα ρήμα
achomair
  κάτι που προτείνω σε κάποιον, μια συμβουλή, υπόδειξη, αίτημα ή προσφορά

πρότερος (adj)
prióir

πρότζεκτ /ˈpɾo.d͡zekt/ (n)
tionscadal

πρότσα (n)
gabhal

πρότυπο (n)
teimpléad

πρόφαση /ˈpɾo.fa.si/ (n)
leithscéal

πρόχειρο /ˈpɾo.çi.ɾo/ (n)
dréacht
fáisc-chlár
  (πληροφορική) περιοχή της μνήμης του υπολογιστή η οποία χρησιμοποιείται για προσωρινή αποθήκευση

πρόχειρος /ˈpɾo.çi.ɾos/ (adj)
ainmniúchas
  που έχει γίνει χωρίς μεγάλη προσοχή, με βιασύνη ή χωρίς τη χρήση των κατάλληλων υλικών ή μέσων
sásta
  (ουσιαστικοποιημένο) το πρόχειρο: τετράδιο ή μπλοκ για ποικίλες πρόχειρες σημειώσεις

πρόχους /ˈpɾo.xus/ (n)
crúsca

πρόωρος (adj)
luath

πρύμνη /ˈpɾi.mni/ (n)
deireadh

πρύτανης /ˈpɾi.ta.nis/ (n)
uachtarán
  (εκπαίδευση) καθηγητής ή καθηγήτρια ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος, που εκλέγεται από το Διοικητικό Συμβούλιο για ορισμένη θητεία (ένα, δύο ή τρία χρόνια), ως προϊστάμενος της διοίκησης του ιδρύματος

πρώιμα (adv)
luath

πρώιμος /ˈpɾo.i.mos/ (adj)
luath

πρώτα /ˈpɾo.ta/ (adv)
ar dtús

πρώτες βοήθειες /ˈpɾo.tes voˈi.θi.es/
garchabhair

πρώτον (adv)
aonú

πρώτος /ˈpɾo.tos/
céad

πρώτος αριθμός
uimhir phríomha

πτέραρχος /ˈpte.ɾaɾ.xos/ (n)
príomh-aermharascal

πτέρυγα (n)
eite

πτήση /ˈpti.si/ (n)
eitilt

πτερόεις (adj)
eiteach

πτερύγιο (n)
eite

πτηνοτρόφος (n)
feirmeoir

πτητικός /pti.tiˈkos/ (adj)
eitilte
  που αναφέρεται στην πτήση
luaineach
  που έχει την τάση να εξατμίζεται εύκολα

πτητικότητα (n)
luaineacht

πτυελίζω (v)
seile

πτυελοδοχείο /pti.e.lo.ðoˈçi.o/ (n)
seileadán

πτυχή /ptiˈçi/ (n)
furca
  (ανατομία) αναδίπλωση του δέρματος ή εσωτερικού οργάνου

πτυχίο (n)
céim

πτυχιακός (adj)
céim

πτυχιούχος (n)
céimí

πτωμαΐνη (n)
tóimín

πτώμα /ˈpto.ma/ (n)
corp

πτώση /ˈpto.si/ (n)
tit
  η κίνηση προς τα κάτω λόγω βαρύτητας, η ενέργεια του πέφτω
  (ιατρική) η μετακίνηση οργάνων προς τα κάτω
cásáil
  η μείωση της αριθμητικής τιμής
  (γραμματική) κάθε ένας από τους τύπους που σχηματίζουν τα κλιτά μέρη του λόγου εκτός από το ρήμα

πτώχευση (n)
féimheacht

πυγμάχος /piɣˈma.xos/ (n)
bacsálaí

πυγμή (n)
dornáil
  το χέρι όταν είναι κλειστό, με όλα τα δάχτυλα προς τα μέσα

πυγμαίος (n)
pigmí

πυγμαχία (n)
dornáil

πυγμαχώ /piɣ.maˈxo/ (v)
dornáil

πυγολαμπίδα /pi.ɣo.lamˈbi.ða/ (n)
lampróg

πυθαγόρειος (adj)
Píotagarásach

πυθμένας /piθˈme.nas/ (n)
íochtar

πυκνωτής (n)
toilleoir

πυκνός /piˈknos/ (adj)
dlúth

πυκνόφυτος (adj)
méith

πυλαίος (adj)
tairseach

πυλώνας /piˈlo.nas/ (n)
tairseach
  η κυρίως (επιβλητική) πύλη
piléar
  μεταλλική ή τσιμεντένια κατασκευή με μεγάλο ύψος, στην οποία στηρίζονται αγωγοί μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης

πυξάρι (n)
bucas

πυξίδα /piˈksi.ða./ (n)
compás
  όργανο προσανατολισμού. Αποτελείται από ένα κουτί, κατασκευασμένο από μη μαγνητικό υλικό, που στο κέντρο του είναι στερεωμένη μια μαγνητική βελόνα η οποία δείχνει πάντα το βορρά
  οτιδήποτε χρησιμοποιείται ως μέσο προσανατολισμού

πυρ /piɾ/
bácáil

πυρ ομαδόν
tine

πυρά /pi.ˈɾa/ (n)
lámhach
  εστία φωτιάς

πυρέτιο (n)
fiabhras

πυρήνας /pi.ˈɾi.nas/ (n)
núicléas
croí
  (υλικό υπολογιστή) core: ο επεξεργαστής μιας ΚΜΕ, που μπορεί να αποτελείται από έναν ή περισσότερους επεξεργαστές
eithne
  (πληροφορική, νεολογισμός) kernel: λογισμικό που αναλαμβάνει τον έλεγχο όλων των χαμηλού επιπέδου λειτουργιών του υπολογιστή, π.χ τη διαχείριση της μνήμης ή την επικοινωνία με συσκευές
  (πληροφορική) core: το βασικό τμήμα ενός λογισμικού

πυρίπνους (adj)
faghartha

πυρίτιδα /piˈɾi.ti.ða/ (n)
púdar gunna

πυρίτιο (n)
sileacan

πυραμίδα /pi.ɾaˈmi.ða/ (n)
pirimid

πυργίσκος /piɾˈʝi.skos/ (n)
túirín
  (στρατιωτικός όρος) χώρος σε ένα πολεμικό όχημα σχεδιασμένος για να έχει ένα καλό οπτικό πεδίο

πυρείον (n)
diongbháil

πυρετός /pi.ɾeˈtos/ (n)
fiabhras

πυρετώδης /pi.ɾeˈto.ðes/ /pi.ɾeˈto.ðis/ (adj)
fiabhrasach

πυρηνική φυσική
fisic núicléach

πυρηνικός /pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
eithneach

πυριγενής (adj)
adhantach

πυρκαγιά /piɾ.kaˈʝa/ (n)
dóiteán

πυροβάτης (n)
válcaeir

πυροβολαρχία (n)
cadhnra

πυροβολικό
airtléire

πυροβολισμός /pi.ro.vo.liˈzmos/ (n)
urchar gunna

πυροβολώ /pi.ɾo.voˈo/ (v)
scaoil

πυροβόλο (n)
canóin
arm tine
  (στρατιωτικός όρος, οπλισμός) όπλο που βάλλει πυρά σε κοντινή ή μακρινή απόσταση

πυροδοτώ /pi.ɾo.ðoˈto/ (v)
truicear

πυρομαχικά (n)
armlón

πυροσβέστης /pi.ɾoˈzve.stis/ (n)
fear dóiteáin

πυροσβεστήρας /pi.ɾo.zveˈsti.ɾas/ (n)
múchtóir dóiteáin

πυροσβεστική /pi.ɾo.zve.stiˈci/ (n)
briogáid dóiteáin
  η πυροσβεστική υπηρεσία, το πυροσβεστικό σώμα
inneall dóiteáin
  (καταχρηστικά) το όχημα της πυροσβεστικής υπηρεσίας

πυροτέχνημα (n)
tine ealaíne

πυρπολούμαι (v)
bí

πυρπόληση (n)
adhmhilleadh

πυρσός (n)
beo

πυρώδης (adj)
faghartha

πυτιά (n)
binid

πυώδης /piˈo.ðis/ (adj)
angaíoch

πωλήτρια /poˈli.tɾia/ (n)
bean díolacháin

πωματίζω (v)
caidhp

πως
go
  (ειδικός σύνδεσμος) ότι

πόδι /ˈpo.ði/ (n)
cos, troigh
  (ανατομία) άκρο του σώματος ανθρώπων ή ζώων που χρησιμεύει στη στήριξη και στο βάδισμα
  (ανθρώπινο σώμα) το τμήμα του ανθρώπινου σώματος κάτω από τον αστράγαλο

πόζα (n)
deasaigh

πόθος /ˈpo.θos/ (n)
dúil

πόλεμος /ˈpo.le.mos/ (n)
cogadh

πόλη /ˈpo.li/ (n)
cathair, baile

πόλη κράτος
cathairstáit

πόλο (n)
póló
  (αθλητισμός) είδος παιχνιδιού στο οποίο δυο έφιππες ομάδες προσπαθούν να σπρώξουν μια ξύλινη μπάλα με ένα είδος σφυριού με επίμηκες χερούλι

πόλος /ˈpo.los/ (n)
mol

πόλωση /ˈpo.lo.si/ (n)
deighilt

πόμολο /ˈpo.mo.lo/ (n)
murlán dorais

πόνος /ˈpo.nos/ (n)
pian

πόντος (n)
ponc
  βαθμός που αυξάνει το σκορ σε άθλημα, χαρτοπαίγνιο κλπ

πόντσο (n)
painseó

πόρνη /ˈpoɾ.ni/ (n)
striapach

πόρος /ˈpo.ɾos/ (n)
piochán

πόρπη (n)
búcla

πόρτα /ˈpoɾ.ta/ (n)
doras

πόρτο (n)
calafort

πόσθη /pósθi/ (n)
forchraiceann

πόσο (adv)
conas

πόσος
cá mhéad

πόσουμ (n)
pasam

πόστερ /ˈpo.steɾ/ (n)
postálaí

πόστο (n)
cuaille

πότε (adv)
cathain

πότε πότε (adv)
ó am go ham

πότνια (n)
Bantiarna

πότσα (n)
buidéal

πύελος (n)
peilbheas

πύθωνας /ˈpi.θo.nas/ (n)
píotón

πύλη /ˈpi.li/ (n)
tairseach

πύξος (n)
bosca

πύο (n)
angadh

πύραυλος /ˈpi.ɾa.vlos/ (n)
diúracán

πύργος /ˈpiɾ.ɣos/ (n)
caiseal
  (σκάκι) πιόνι σε σχήμα πύργου που μπορεί να κινείται οριζόντια και κάθετα προχωρώντας όσα τετράγωνα επιθυμεί ο παίκτης

πύργος ελέγχου /ˈpiɾ.ɣos eˈleŋ.xu/
túr rialaithe

πύρινος /ˈpi.ɾi.nos/ (adj)
faghartha

πώληση (n)
sladmhargadh

πώμα /ˈpo.ma/ (n)
stoipéad

πώς (adv)
cad é mar

ράβδος (n)
liúr
barra
  ποσότητα μετάλλου με μακρόστενο σχήμα και τυποποιημένο μέγεθος για εμπορεία ή αποθήκευση

ράβδωση /ˈɾa.vðo.si/ (n)
síog

ράβω (v)
fuaigh

ράγα (n)
caor
  (βοτανική) τύπος αδιάρρηκτου σαρκώδη καρπού

ράγισμα (n)
pléasc

ράγκμπι (n)
rugbaí

ράδιο /ˈɾa.ði.o/ (n)
raidiam
  (χημεία) ραδιενεργό, μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 88 και χημικό σύμβολο το Ra, με λευκό χρώμα και μεταλλική λάμψη που, όταν οξειδώνεται σε επαφή με τον αέρα, γίνεται μαύρο. Ανακαλύφθηκε το 1898 και είναι ιδιαίτερα τοξικό

ράθυμα /ˈɾa.θi.ma/ (adv)
réidh

ράθυμος /ˈɾa.θi.mos/ (adj)
díbheo

ράμμα /ˈɾa.ma/ (n)
caolán

ράμφος /ˈɾaɱ.fos/ (n)
gob

ράντζο (n)
leaba
  κρεβάτι που μπορεί κάποιος να το διπλώσει για να το μετακινήσει εύκολα

ράντσο (n)
leaba

ράπερ (n)
ceoltóir rap

ράσο /ˈɾa.so/ (n)
casóg

ράστερ (n)
clár aráin
  (ηλεκτρονική) πλακέτα διασύνδεσης χωρίς κολλήσεις, πλακέτα δοκιμών, πλακέτα γενικών συνδέσεων

ράτσα /ˈɾa.t͡sa/ (n)
gránlann

ράφι (n)
seilf

ράφτης (n)
táilliúir

ράφτρα (n)
bean fuála

ρέγκα /ˈreŋ.ɟa/ (n)
scadán

ρέκτης (n)
imeachtaí

ρέλι (n)
cumhdach

ρέμα (n)
sruth

ρέω (v)
snigh

ρέων
craobhach

ρήγας /ˈɾi.ɣas/ (n)
rí
  (χαρτοπαίγνιο θηλυκό: ντάμα) ένα από τα τραπουλόχαρτα, το οποίο φέρει την εικόνα ενός βασιλιά

ρήγμα /ˈɾiɣ.ma/ (n)
éasc
  το σπάσιμο που εμφανίζει την εικόνα μιας γραμμής που διασπά μια ενιαία επιφάνεια
  (γεωλογία) η διάρρηξη (σπάσιμο) του στερεού φλοιού της γης
  (μεταφορικά) το σπάσιμο (η διάσπαση) της εξωτερικής αμυντικής γραμμής

ρήμα /ˈɾi.ma/ (n)
briathar

ρήμαγμα /ˈɾi.maɣ.ma/ (n)
adhmhilleadh

ρήνιο (n)
réiniam

ρήξη /ˈɾi.ksi/ (n)
maidhm sheicne

ρήτορας /ˈɾi.to.ɾas/ (n)
óráidí

ρήτρα /ˈɾi.tɾa/ (n)
agús

ρίγα /ˈri.ɣa/ (n)
rialóir

ρίγανη /ˈɾi.ɣa.ni/ (n)
máirtín fiáin
  (φυτό) είδος αρωματικού φυτού
  (γαστρονομία) τα τριμμένα φύλλα και άνθη του παραπάνω φυτού που χρησιμοποιούνται ως μυρωδικό στη μαγειρική

ρίζα (n)
fréamh
  το μέρος φυτού που είναι ριζωμένο στο χώμα

ρίζωμα (n)
bonnstoc

ρίχνομαι (v)
sileadh

ρίχνω /ˈɾi.xno/ (v)
caith
  (λαϊκό) (για ποινές, τιμωρία) επιβάλλω

ρίψη /ˈɾi.psi/ (n)
sileadh

ραίνω (v)
easraigh

ραβέντι (n)
biabhóg

ραβί /ɾaˈvi/ (n)
raibí

ραβίνος (n)
raibí

ραβδοσκόπος /ɾa.vðoˈsko.pos/ (n)
aimsitheoir uisce

ραγίζω (v)
pléasc

ραγδαίος (adj)
báisteach
  ο απότομος, έντονος και βίαιος (για φυσικά φαινόμενα)
  ο ταχύτατα εξελισσόμενος σε αρνητική πορεία, που επιδεινώνεται γρήγορα, για νόσους ή άλλα δυσάρεστα
  ο ταχύτατα εξελισσόμενος σε θετική ή αμφισβητούμενη ως προς τη χροιά πορεία, που όμως δεν αποκλείει απολύτως τη δυσάρεστη πτυχή

ραγιαδισμός /ɾa.ʝa.ðiˈzmos/ (n)
uirísle

ραδίκι (n)
coimín

ραδιενέργεια (n)
radaighníomhaíocht

ραδινότητα (n)
caoile

ραδιοαστρονομία (n)
radairéalteolaíocht

ραδιογράφημα (n)
radagraf

ραδιογράφηση (n)
radagrafaíocht

ραδιογραφία /ɾa.ði.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
radagrafaíocht

ραδιογραφικός /ɾa.ði.o.ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
radagrafach

ραδιολογικός (adj)
raideolaíoch

ραδιολόγος /ɾa.ði.oˈlo.ɣos/ (n)
raideolaí

ραδιοσταθμός (n)
stáisiún raidió

ραδιοφωνικός /ɾa.ði̯o.fo.niˈkos/ (adj)
raidió

ραδιοχρονολόγηση /ɾa.ði.o.xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
dátú radacarbóin

ραδιόφωνο /ɾaˈðʝo.fo.no/ (n)
raidió

ραδόνιο (n)
radón

ραθυμία (n)
sácráilteacht

ραιβός /ɾeˈvos/ (adj)
bórach

ραιβότητα (n)
caimiléireacht

ραιτορομανικά (n)
Raeta-Rómáinsis
  (γλωσσολογία) ομάδα από λατινογενή ιδιώματα που τα μιλάνε σε περιοχές της Ελβετίας και της βορειοανατολικής Ιταλίας
  (γλώσσα) (ειδικότερα) η μία από τις τέσσερις επίσημες γλώσσες της Ελβετίας (οι άλλες τρεις είναι τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ιταλικά). Τα μιλάνε στο καντόνι Graubünden (Grisons). Τα ραιτορομανικά της Ελβετίας είναι συγγενικά με τα λαδινικά και τα φριουλανικά της βορειοανατολικής Ιταλίας.

ρακέτα /ɾaˈce.ta/ (n)
raicéad

ρακοσυλλέγω (v)
cart

ρακούν (n)
racún

ραμί /ɾaˈmi/ (n)
rumaí

ραμφίζω (v)
gob

ραντεβού /ɾan.deˈvu/ (n)
coinne
  ερωτική συνάντηση

ραπάνι /ɾaˈpa.ni/ (n)
raidis

ραπίζω (v)
boiseog

ραπανάκι /ɾa.paˈna.ci/ (n)
raidis

ραπτομηχανή /ɾa.pto.mi.xaˈni/ (n)
inneall fuála

ρασιοναλιστής (n)
réasúnaí

ρασιοναλιστικός (adj)
réasúnaíoch

ραστώνη (n)
aimhleisce

ρατσισμός (n)
ciníochas

ραφή (n)
luid

ραφιέρα (n)
scairbh

ραχοκοκαλιά (n)
cnámh droma

ραψωδία (n)
rosc ceoil

ρε (n)
ré
  (μουσική) η δεύτερη νότα στην κλίμακα του ντο

ρείθρο (n)
silteán

ρεαλισμός /ɾe.a.liˈzmos/ (n)
réalachas

ρεαλιστής /ɾe.a.liˈstis/ (n)
réadúil

ρεαλιστικός (adj)
réadúil

ρεβέρ (n)
cufa
  το εξωτερικό δίπλωμα, το γύρισμα που κάνει το ύφασμα στο κάτω μέρος από το μπατζάκι ενός παντελονιού ή στην άκρη ενός μανικιού
  (στο τένις ή το πινγκ πονγκ) η απόκρουση μιας μπαλιάς με το δεξί χέρι, ενώ η μπάλα βρίσκεται στα αριστερά του αθλητή, ή με το αριστερό, ενώ η μπάλα βρίσκεται στα δεξιά

ρεβέρσα (n)
dorn

ρεβίθι (n)
piseánach

ρεγουλάρισμα (n)
riail

ρεζέρβα /ɾeˈzeɾ.va/ (n)
roth

ρεζίλης (n)
adhnáire

ρεζεντά (n)
buí cumhra

ρεζιλεύω /ɾe.ziˈle.vo/ (v)
náirigh

ρεζουμέ /ɾe.zuˈme/ (n)
achoimre

ρεκόρ /ɾeˈkoɾ/ (n)
taifead

ρελαντί /ɾe.lanˈti/ (n)
díomhaoin

ρελιάζω (v)
colbha

ρεμάλι /ɾeˈma.li/ (n)
aimleoir

ρεμέντιο (n)
leigheas

ρεματιά /ɾe.maˈtça/ (n)
ailt

ρεμπεσκές (n)
spadán

ρενάρ (n)
sionnach

ρεντίκολο (n)
airí an mhagaidh

ρεπουμπλικάνος /ɾe.pu.bliˈka.nos/ (n)
poblachtach

ρεπουμπλικανικός /ɾe.pu.bli.ka.niˈkos/ (adj)
poblachtach

ρεπουμπλικανισμός /ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos/ (n)
poblachtachas

ρεπό (n)
bris

ρεσεψιόν (n)
deasc fáiltithe

ρεστία (n)
mórtas

ρετάλι (n)
fuílleach
  το ύφασμα που απομένει από ένα τόπι

ρετιρέ /ɾe.tiˈɾe/ (n)
díonteach

ρετροσπεκτίβα (n)
aisbhreathnaitheach

ρετσίνι /ɾeˈt͡si.ni/ (n)
roisín

ρευματοδοτώ (v)
fuinnmhigh

ρευματοδότης (n)
soicéad

ρευματολήπτης (n)
bolscaireacht a dhéanamh

ρευματολογία (n)
réamaiteolaíocht

ρευματολόγος (n)
réamaiteolaí

ρευστός /ɾefˈstos/ (adj)
leachtach
  που ρέει

ρευστότητα /ɾefˈsto.ti.ta/ (n)
leachtacht

ρεφρέν (n)
loinneog

ρεύμα /ˈɾev.ma/ (n)
sruth

ρημάζω (v)
bánaigh

ρημαγμένος
ainriochtach

ρηματικός (adj)
briathartha

ρηξικέλευθος (adj)
urfhuascailt

ρηξικελευθότητα (n)
urfhuascailt

ρητίνη (n)
roisín

ρητινικός (adj)
roisíneach

ρητινοφόρος (adj)
bealaithe

ρητορική /ɾi.to.ɾiˈci/ (n)
reitric

ρηχός /ɾiˈxos/ (adj)
tanaí

ριγώ (v)
creath

ριζάρι (n)
madar

ριζικά (adv)
fréamh

ριζοσπαστισμός /ɾi.zo.spa.stiˈzmos/ (n)
radacachas

ριζώνω /ɾiˈzo.no/ (v)
fréamh

ριμπάουντ (n)
athléim

ρινίζω /ɾiˈni.zo/ (v)
comhad

ρινίτιδα (n)
slaghdán teaspaigh

ρινγκ (n)
cró troda

ρινική κοιλότητα
cuas na sróine

ρινικός (adj)
srónach
  ο σχετικός με την ρίνα
  ο σχετικός με την ρίνα

ρινόκερος (n)
srónbheannach

ριξιά /ɾiˈksça/ (n)
caith

ριπαίος /ɾiˈpe.os/ (adj)
osóg
  (μετεωρολογία) χαρακτηρισμός ανέμου με αιφνίδια έναρξη και μικρή χρονική διάρκεια
  (επιστήμη υπολογιστών, δίκτυο υπολογιστών) bursty: για διακίνηση (traffic) δεδομένων που παρουσιάζει απότομες διακυμάνσεις και επηρεάζει την απόδοση (performance) ενός δικτύου

ριπιδοειδής (adj)
fill

ριχτάρι (n)
caith

ριψοκινδυνεύω (v)
bain

ροή /ɾoˈi/ (n)
abhainn
sileadh
  (πληροφορική) flow: η σειρά με την οποία εκτελούνται τα διάφορα τμήματα ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή
sruth
  (πληροφορική) stream: τα δεδομένα που αποστέλλονται ή λαμβάνονται στη σειρά (σειριακά), όπως σε αποθηκευτικό μέσο (πχ. σκληρός δίσκος), σε δικτυακή επικοινωνία, κλπ.

ροή δεδομένων
sruth

ροδάκινο /ɾoˈða.ci.no/ (n)
péitseog

ροδάνι /ɾoˈða.ni/ (n)
tuirne

ροδάριο (n)
Coróin Mhuire

ροδακινιά (n)
crann péitseog

ροδιά /ɾoˈðʝa/ (n)
crann pomagránaite

ροδόδεντρο /ɾoˈðo.ðen.dɾo/ (n)
ródaidéandran

ροζ (n)
bándearg
  το ροζ χρώμα

ροζάριο /ɾoˈza.ɾi.o/ (n)
paidrín

ροζιασμένος
casta

ροκ (n)
rac-cheol

ροκ εντ ρολ (n)
rac-cheol

ροκάνι /ɾoˈka.ni/ (n)
eitleán

ροκανίζω /ɾo.kaˈni.zo/ (v)
eitleán

ρολό (n)
cuach
  (γενικότερα) οποιοδήποτε αντικείμενο κυλινδρικού σχήματος

ρολόι /ɾoˈlo.i/ (n)
clog

ρολόι κούκος
clog cuaiche

ρομάντζα (n)
grá

ρομανικός (adj)
úrscéal

ροοστάτης (n)
poitéinsiméadar

ροπή (n)
muince dhualach
  (μηχανική) η συνέπεια εφαρμογής μιας δύναμης σε σώμα που μπορεί να περιστραφεί

ροσμπίφ /rozˈbif/ (n)
mairteoil rósta

ροτόντα (n)
cruinnteach

ρουβίδιο (n)
rúbaidiam

ρουθήνιο (n)
ruitéiniam

ρουθούνι (n)
poll sróine

ρουκέτα /ɾuˈce.ta/ (n)
roicéad

ρουμανικά (n)
Rómáinis

ρουμπίνι /ɾuˈbi.ni/ (n)
rúibín

ρουμπινής /ɾu.biˈnis/ (adj)
rúibín

ρουμπινί /ɾu.biˈni/ (n)
rúibín

ρουπία (n)
rúipí

ρους /ˈɾus/ (n)
abhainn

ρουστίκ (n)
tuathánach

ρουσφέτι /ɾuˈsfe.ti/ (n)
fabhar

ρουφάω /ɾuˈfa.o/ (v)
súigh

ρουφηξιά /ɾu.fiˈksça/ (n)
bolgam
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του ρουφώ καθώς και (συνεκδοχικά) η ποσότητα (υγρού, καπνού κ.λπ.) που έχει ρουφήξει κάποιος

ροφός (n)
garúpach

ροχαλίζω (v)
srann

ροχαλητό (n)
srann

ρούβλι /ˈɾu.vli/ (n)
rúbal

ρούμι /ˈɾu.mi/ (n)
rum

ρούχο /ˈɾu.xo/ (n)
éadach

ρυάκι /ɾiˈa.ci/ (n)
sruth, sruthán

ρυζάλευρο (n)
plúr rís

ρυζόγαλο (n)
maróg ríse

ρυθμίζω /ɾiθˈmi.zo/ (v)
ceartaigh

ρυθμιστήρας (n)
rialtán

ρυθμιστής (n)
rialtán

ρυθμός /ɾiˈθmos/ (n)
rithim
  (μουσική) το τέμπο ή το μέτρο· η ταχύτητα ενός κομματιού ή ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο οι νότες τονίζονται και σχηματίζουν μουσικές ενότητες ίσης διάρκειας
stíl
  (αρχιτεκτονική) μια τεχνοτροπία χαρακτηριστική μιας εποχής, ενός τόπου ή ενός λαού

ρυπαίνω (v)
truailligh

ρυπαρός (adj)
cáidheach

ρυτίδα /ɾiˈti.ða/ (n)
furca

ρυτίδωση (n)
cuilithín

ρυτιδωμένος
rocach

ρωγμή /ɾoɣˈmi/ (n)
pléasc

ρωμαιοκαθολικισμός (n)
Caitliceachas Rómhánach

ρωμαλέος /ɾo.maˈle.a/ /ɾo.maˈle.o/ /ɾo.maˈle.os/ (adj)
urrúnta

ρωμαϊκός /ɾo.ma.iˈkos/ (adj)
Rómhánach

ρωσικά /ɾo.siˈka/ (n)
Rúisis

ρωσικός (adj)
Rúiseach

ρωτώ (v)
ceistigh

ρόδα /ˈɾo.ða/ (n)
roth

ρόδακας (n)
rós

ρόδι (n)
pomagránait

ρόδινος /ˈɾo.ði.ni/ /ˈɾo.ði.no/ /ˈɾo.ði.nos/ (adj)
bándearg

ρόδιο (n)
róidiam

ρόζος /ˈɾo.zos/ (n)
alt
  (σε ξύλο) η τοπική σκλήρυνση που διακόπτει τη συνέχεια του ξύλου

ρόκα /ˈɾo.ka/ (n)
ruachán
  (φυτό) ποώδες φυτό με άσπρα άνθη (επιστημονική ονομασία Eruca sativa), που τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες

ρόλος /ˈɾo.los/ (n)
ról

ρόμπα /ˈɾo.ba/ (n)
fallaing sheomra

ρόπαλο (n)
cleith

ρότα /ˈɾo.ta/ (n)
bóthar

ρόφημα /ˈɾo.fi.ma/ (n)
deoch

ρύγχος /ˈɾiŋ.xos/ (n)
béal

ρύζι /ˈɾi.zi/ (n)
rís

ρύθμιση /ˈɾiθ.mi.si/ (n)
riail

ρώγα /ˈɾo.ɣa/ (n)
fíonchaor
  ο μικρός σε μέγεθος σφαιρικός καρπός του τσαμπιού ενός σταφυλιού
dide
  η θηλή του μαστού

ρώμη (n)
ábaltacht

σ.σ.
údar

σάβανο (n)
taisléine

σάκος (n)
mála

σάκχαρο (n)
siúcra

σάλα (n)
forhalla
  μεγάλη αίθουσα

σάλι /ˈsa.li/ (n)
seál

σάλιο /ˈsa.ʎo/ (n)
seile

σάλος /ˈsa.los/ (n)
anfa

σάλπιγγα /ˈsal.piŋ.ɡa/ (n)
buabhall
  (μουσικό όργανο) πνευστό όργανο της οικογένειας των χάλκινων που μοιάζει με απλή τρομπέτα χωρίς βαλβίδες ή τρύπες. Παράγει μόνο ήχους μίας αρμονικής σειράς. Χρησιμοποιείται κυρίως στο στρατό για να μεταδώσει παραγγέλματα.

σάλτο (n)
geit

σάλτσα (n)
anlann

σάμισεν (n)
seamasan

σάντουιτς (n)
ceapaire

σάουνα (n)
sabhna

σάπιος /ˈsa.pços/ (adj)
lofa

σάρισμα (n)
scuab

σάρκα /ˈsaɾ.ka/ (n)
colainn

σάρκωμα (n)
sarcóma

σάρωθρο (n)
adhmad

σάτιρα (n)
aoir

σάχης /ˈsa.çis/ (n)
seá

σέβομαι (v)
meas a bheith agat ar

σέλα /ˈse.la/ (n)
diallait

σέλας (n)
gealán

σέλινο /ˈse.li.no/ (n)
soilire

σέλφι (n)
féinphic

σένιος (adj)
mórtas

σέξι (adj)
gnéasúil

σέπια /ˈse.pi.a/ (n)
dúch cudail

σέρβις /ˈseɾ.vis/ (n)
acaire

σέρφινγκ (n)
marcaíocht toinne

σέσουλα (n)
cistin

σήμα /ˈsi.ma/ (n)
cuma

σήμα κατατεθέν
trádmharc cláraithe
  (νομικός όρος) εμπορικό σήμα που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα

σήμανση (n)
comharthaíocht

σήμερα /ˈsi.me.ɾa/ (n)
inniu
  το παρόν

σήραγγα /ˈsi.ɾaŋ.ɡa/ (n)
tollán

σήτα (n)
criathar
  η κατασκευή με λεπτό πλέγμα, που χρησιμοποιείται για το κοσκίνισμα (αλευριού, χώματος κ.ά.)
  η κατασκευή με λεπτό πλέγμα, που τοποθετείται σε πόρτες και παράθυρα και χρησιμοποιείται για την προστασία ενός χώρου από έντομα ή διάφορα ζώα

σίγουρος /ˈsi.ɣu.ɾi/ /ˈsi.ɣu.ɾo/ /ˈsi.ɣu.ɾos/ (adj)
cinnte

σίδερο (n)
iarann

σίδηρος /ˈsi.ði.ɾos/ (n)
iarann

σίκαλη (n)
seagal

σίριαλ /ˈsi.ɾi.al/ (n)
sraithiris

σίφωνας /ˈsi.fo.nas/ (n)
siofón
  (ναυτικός όρος) ειδικός σωλήνας για τη μεταφορά ή εκκένωση υγρών από λέβητες ή από το κύτος του πλοίου
tornádó
  για τον σωλήνα του μπάνιου → δείτε τη λέξη σιφόνι

σαΐνι (n)
fabhcún

σαββατόβραδο (n)
Dé Sathairn

σαγή /saˈʝi/ (n)
gabháil

σαγιονάρα (n)
flip fleap

σαγκουίνι /saŋˈɡuˈi.ni/ (n)
oráiste craorag

σαγόνι /saˈɣo.ni/ (n)
giall
  οι σιαγόνες, η άνω και κάτω γνάθος

σαδδουκαίος (n)
Sadúcach

σακάκι (n)
casóg

σακί (n)
mála

σακίδιο (n)
mála droma

σακαράκα (n)
trumpa

σακοράφα (n)
meana

σακούλα /saˈku.la/ (n)
mála

σαλάτα /saˈla.ta/ (n)
sailéad

σαλάχι /saˈla.çi/ (n)
roc

σαλίγκαρος (n)
seilche
  μεγάλο σαλιγκάρι
  (συνεκδοχικά) κάθε σαλιγκάρι
  διάδρομος σε σχήμα φιδιού που αποτελούσε μέρος εξέτασης για την απόκτηση διπλώματος οδήγησης
  (μεταφορικά) βάση σελοτέιπ, βάση μπλανκοταινίας ή άλλος παρόμοιος μηχανισμός

σαλαμάνδρα (n)
salamandar

σαλιάρα (n)
bráidín
  μικρή πετσέτα σε σχήμα μηνίσκου που την δένουν μπροστά στο λαιμό ενός μωρού, για να μη λερώνεται το στήθος του

σαλιγκάρι /sa.liŋˈɡa.ɾi/ (n)
seilide

σαλμονέλωση (n)
salmanallóis

σαλντώ (v)
geit

σαλοπέτα (n)
dungaraí

σαλπιγκτής (n)
buabhallaí

σαλόνι /saˈlo.ni/ (n)
seomra suí
  δωμάτιο επιπλωμένο με καναπέδες και πολυθρόνες για την υποδοχή επισκεπτών

σαμάρι (n)
droimín

σαμάριο (n)
samairiam

σαμανισμός /sa.ma.niˈzmos/ (n)
seamanachas

σαμούρι (n)
ciardhubh

σαμπάνια /samˈpa.ɲa/ (n)
seaimpéin

σαμπάχ (n)
maidin

σαμπανιζέ /sam.pa.niˈze/ (adj)
lonrach

σαμποτάρισμα (n)
sabaitéireacht

σαμποτάρω (v)
sabaitéireacht

σαμπουάν /sam.puˈan/ (n)
seampú

σαμπούκος (n)
foirfeach

σαμπρέλα /samˈbɾe.la/ (n)
aerchill

σαμσάρα (n)
samsara

σαν
ar nós
  όταν, αφού
  μόλις
  όποτε, κάθε φορά που...

σανίδα /saˈniða/ (n)
clár

σανδάλι /sanˈða.li/ (n)
cuarán

σανσκριτικά (n)
Sanscrait

σανσκριτική (n)
Sanscrait

σαντιγί /san.diˈʝi/ (n)
uachtar coipthe

σανός /saˈnos/ (n)
féar

σαξόφωνο /saˈkso.fo.no/ (n)
sacsafón

σαπίζω /saˈpi.zo/ (v)
aife

σαπιοκάραβο (n)
pota

σαπουνάδα (n)
brat allais

σαπουνίζω (v)
gallúnach

σαπουνόπερα (n)
sobalchlár

σαπούνι (n)
gallúnach, sópa

σαράβαλο (n)
trumpa
  αυτοκίνητο ή άλλο μηχάνημα ή κτίσμα πολύ παλιό και σε κακή κατάσταση

σαράντα /saˈɾan.da/
daichead

σαρακοστή (n)
daichead
  (λαϊκότροπο) (στον ενικό) σύνολο σαράντα όμοιων πραγμάτων
Carghas
  (θρησκεία) περίοδος σαρανταήμερης νηστείας

σαρανταποδαρούσα /sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa/ (n)
céadchosach

σαρδέλα (n)
sairdín

σαρδηνιακά (n)
Sairdínis

σαρκασμός (n)
searbhas

σαρκοβόρος (adj)
feoiliteach

σαρκοφάγος (adj)
feoiliteach

σαρκοφάγος (n)
sarcafagas

σαρκώδης /saɾˈko.ðis/ (adj)
feolmhar

σασμάν (n)
bosca

σατανάς (n)
An tAinspiorad

σατανικός (adj)
sátanach

σατιρικός /sa.ti.ɾiˈci/ /sa.ti.ɾiˈko/ /sa.ti.ɾiˈkos/ (adj)
aorach

σατιριστής /sa.ti.ɾiˈstis/ (n)
aorthóir

σατιρογράφος /sa.ti.ɾoˈɣɾa.fos/ (n)
aorthóir

σατούρνιος (adj)
Satarnach

σαφήνεια /saˈfi.ni.a/ (n)
glaine

σαφής (adj)
follas

σαφράν (n)
cróch

σαφράνι (n)
cróch

σαχ /ˈsax/ (n)
seic

σαχάριος (adj)
Sahárach

σαχίνι /saˈxi.ni/ (n)
fabhcún

σαύρα /ˈsav.ɾa/ (n)
laghairt, earc

σβάρνα (n)
bráca

σβάρνισμα /ˈsvaɾ.ni.zma/ (n)
coscrach

σβάστικα /ˈsva.sti.ka/ (n)
svaistice

σβέλτος (adj)
abúil

σβέρκος /ˈzveɾ.kos/ (n)
baic

σβήνω /ˈzvi.no/ (v)
glan

σβήσιμο /ˈzvi.si.mo/ (n)
díothú
  το σταμάτημα μιας φωτιάς

σβήστρα (n)
rubar

σβαρνίζω /zvaɾˈni.zo/ (v)
bráca

σβελτάδα (n)
aclaíocht

σβουνιά (n)
bualtrach

σβούρα (n)
caiseal

σβωλιάζω (v)
daba

σβώλος (n)
daba

σγουραίνω (v)
coirnín

σε
i
  αιτιατική του εσύ, μορφή του εσένα
  (ιδιωματικό) αντί του σου

σείστρο /ˈsi.stɾo/ (n)
boschrann
  (μουσικό όργανο) συνοδευτικό κρουστό μουσικό όργανο που αποτελείται από μια χειρολαβή και το κυρίως μέρος του (σε σχήμα πετάλου ή σπιρουνιού) με προσαρμοσμένα κουδουνάκια που παράγουν κάποιον ήχο και κρατούν το ρυθμό σε κάθε τους κίνηση.

σείω /ˈsi.o/ (v)
gliogar

σεβάσμιος (adj)
urramach

σεβασμός (n)
meas

σεβαστικός (adj)
urramach

σεβαστός (adj)
oiriúnach
  που του αποδίδεται σεβασμός
  που πρέπει να του αποδίδεται σεβασμός, αξιοσέβαστος

σεβρό (n)
mionnán

σεζόν /seˈzon/ (n)
ráithe

σειρά /siˈɾa/ (n)
seal

σειρήνα (n)
banchealgaire

σειραϊκός /si.ɾa.iˈkos/ (adj)
sraithiris

σεισμογράφος /si.zmoˈγɾa.fos/ (n)
seismeagraf

σεισμολογία (n)
seismeolaíocht

σεισμόπληκτος (adj)
crith talún

σεισμός /siˈzmos/ (n)
crith talún

σεκάνς (n)
seicheamh

σεκρετέρ (n)
rúnaí

σελήνη /seˈli.ni/ (n)
gealach

σελήνιο (n)
seiléiniam

σελίδα /seˈli.ða/ (n)
leathanach

σελίνι /seˈli.ni/ (n)
scilling

σελαγίζω (v)
las

σεληνιακός /se.li.ni.aˈkos/ (adj)
éascaí

σεληνογραφία /se.li.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
seiléineagrafaíocht

σεληνόφως /se.liˈno.fos/ (n)
solas na gealaí

σελιδοδείκτης (n)
leabharmharc

σελοτέιπ /se.loˈtei̯p/ (n)
seilitéip

σελφ σέρβις (n)
féinfhreastal

σελώνω (v)
droimín

σεμέν (n)
cróise

σεμεδάκι (n)
cróise

σεμνός (adj)
modhúil

σεμνότητα (n)
adhnáire

σενιάν (adj)
annamh

σεντ (n)
ceint

σεντέφι (n)
néamhann

σεντεφένιος (adj)
néamhann

σεντινόνερο (n)
bodharuisce

σεντούκι (n)
cófra

σεντράρω /senˈdɾa.ɾo/ (v)
ciotóg trasna

σεντόνι /senˈdo.ni/ (n)
braillin

σεξ /ˈseks/ (n)
bualadh craicinn

σεξαπίλ (n)
gnéasúlacht

σεξεργάτης /seks.eɾˈɣa.tis/ (n)
oibrí gnéis

σεξισμός (n)
gnéasachas, gnéasaíochas

σεξιστής (n)
gnéasaíoch

σεξιστικός (adj)
gnéasaíoch

σεξουαλικός (adj)
gnéasach

σεξουαλικότητα /se.ksu.a.liˈko.ti.ta/ (n)
collaíocht

σερί /seˈɾi/ (n)
síog
  ενέργεια που επαναλαμβάνεται χωρίς διακοπή, στη σειρά

σερίφης /seˈɾi.fis/ (n)
sirriam

σερβίρισμα (n)
acaire

σερβίς /seɾˈvis/ (n)
acaire
  (αθλητισμός) η εκτέλεση της πρώτης βολής σε αθλήματα όπως το βόλεϊ και το τένις

σερβίτσιο /seɾˈvi.t͡sço/ (n)
acaire

σερβικά (n)
Seirbis

σερβιτόρα (n)
banfhreastalaí

σερβιτόρος (n)
freastalaí

σερβοκροατικά (n)
Seirbea-Chróitis

σερβοκροατικός (adj)
Seirbea-Chróitis

σεργιανίζω (v)
meallac

σερπεντίνης /seɾ.penˈdi.nis/ (n)
nathairín

σερσένι /seɾˈse.ni/ (n)
cearnabhán

σερφάρισμα (n)
marcaíocht toinne

σερφάρω (v)
bruth

σεσουάρ (n)
triomadóir gruaige

σετ (n)
sceallán

σετάρω (v)
cuir ar bun

σεφταλιά (n)
péitseog

σηκώνομαι (v)
feall ar
  παύω να βρίσκομαι στην οριζόντια ή καθιστή στάση ώστε να σταθώ όρθιος
éirigh
  (για μαθητή του σχολείου) πηγαίνω από το θρανίο μου στην έδρα ή στον πίνακα για να εξεταστώ στο μάθημα

σηκώνω (v)
tóg

σημάδι /siˈma.ði/ (n)
teanga chomharthaíochta

σημαία /siˈme.a/ (n)
bratach

σημαίνω /siˈme.no/ (v)
abair

σημαδεύω (v)
grád
  χαράζω ή τυπώνω ένα χαρακτηριστικό σημάδι πάνω σε κάτι, για να μπορώ να το αναγνωρίσω αργότερα
aimsigh
  βάζω κάτι στο σημάδι μου, προσπαθώ να το πετύχω με βολή

σημαδούρα /si.maˈðu.ɾa/ (n)
baoi

σημαιολογία (n)
brateolaíocht

σημαιοφόρος /si.me.oˈfo.ɾos/ (n)
iompróir brataí

σημαντικός /si.man.diˈkos/ (adj)
mórluachach

σημαντικότητα /si.man.diˈko.ti.ta/ (n)
tábhacht

σημασία /si.maˈsi.a/ (n)
airigh
  το νόημα μιας λέξης, φράσης
tábhacht
  η σπουδαιότητα κάποιου πράγματος, έννοιας, ιδέας, έργου, ενέργειας κλπ.

σηματοδότης /si.ma.toˈðo.tis/ (n)
soilse

σημείο (n)
aird

σημείο δρόσου /siˈmi.o ˈðɾo.su/
drúchtphointe

σημείωμα /siˈmi.o.ma/ (n)
nótáil

σημείωση /siˈmi.o.si/ (n)
nótáil

σημειογραφία (n)
nodaireacht

σημειωματάριο /si.mi.o.maˈta.ɾi.o/ (n)
leabhar nótaí

σημειωτέον /si.mi.oˈte.on/ (n)
trácht ar

σημειώνω /si.miˈo.no/ (v)
grád

σημιτικός (adj)
Seimíteach

σημύδα (n)
beith

σηπτικός (adj)
seipteach

σηψιρριζία (n)
donn

σθένος (n)
ábaltacht
  η ψυχική δύναμη

σθεναρός (adj)
dún

σιαγόνα /si.aˈɣo.na/ (n)
draid
  (ανατομία) η γνάθος
  (μεταφορικά) μηχανισμός διάφορων εργαλείων που συσφίγγουν κάτι

σιγή /siˈʝi/ (n)
tost

σιγαστήρας /si.ɣaˈsti.ɾas/ (n)
ciúnadóir

σιγοβράζω (v)
suanbhruith

σιγουράκι /si.ɣuˈɾa.ci/ (n)
scéal cinnte

σιγουρεύω /si.ɣuˈɾe.vo/ (v)
tearmann

σιγουριά /si.ɣuˈɾʝa/ (n)
árachas
urrúsacht
  η ιδιότητα του σίγουρου

σιδεράδικο (n)
ceárta

σιδεράκια (n)
teanntáin fiacla

σιδεράς (n)
gabha

σιδερένιος /si.ðeˈɾe.ɲos/ (adj)
iarnaí
  που είναι φτιαγμένος από σίδερο

σιδερικό (n)
crua-earraí

σιδερώνω (v)
prios

σιδηρογροθιά (n)
miotóg phráis

σιδηροδρομικός (adj)
treoraigh

σιδηροδρομικός σταθμός /si.ði.ɾo.ðɾo.miˈkos staˈθmos/
stáisiúin traenach

σιδηροδρομικώς (adv)
treoraigh

σιδηροπυρίτης (n)
bréagór

σιδηροτροχιά (n)
ráille

σιδηρουργός /si.ði.ɾuɾˈɣos/ (n)
gabha

σιδηρόδρομος /si.ðiˈɾo.ðɾo.mos/ (n)
iarnród

σικελικά (n)
an tSicilis

σιλουέτα /si.luˈe.ta/ (n)
scáthchruth

σιμότητα (n)
mín

σινάπι (n)
mustard

σινάφι /siˈna.fi/ (n)
ceardaíocht

σιναλεζικά (n)
Siolóinis

σινεμά (n)
pictiúrlann

σινο-
Sín-

σιντριβάνι /sin.dɾiˈva.ni/ (n)
fuarán

σιρόπι (n)
síoróip

σιτάρ (n)
siotár

σιτάρι (n)
cruithneacht

σιταρένιος (adj)
cruithneacht
  που έχει φτιαχτεί από σιτάρι

σιτζίμι /siˈd͡zi.mi/ (n)
sreang

σιτοδεία /si.toˈði.a/ (n)
gorta

σιφονιέρα (n)
drisiúr

σιφώνιο /siˈfo.ni.o/ (n)
siofón
  ο σωλήνας με καμπυλωτή, σιγμοειδή γωνία που χρησιμεύει στη μετάγγιση υγρών από δοχείο σε δοχείο σε χημικά εργαστήρια

σιχαίνομαι (v)
an ghráin a bheith agat ar

σιχασιάρης (adj)
samhnasach

σιωνισμός (n)
Siónachas

σιωπή /si.oˈpi/ (n)
tost

σιωπηλός /si.o.piˈlos/ (adj)
i do thost

σιωπηρός (adj)
i do thost

σκάγι (n)
urchar

σκάκι /ˈska.ci/ (n)
ficheall

σκάλα /ˈska.la/ (n)
staighre
  μεταφέρσιμη κατασκευή, ξύλινη ή μεταλλική, που είναι φορητή από άνθρωπο ή τοποθετημένη σε ειδικό (συνήθως πυροσβεστικό) όχημα, για να τοποθετείται όπου μας εξυπηρετεί, για άνοδο και για κάθοδο

σκάμμα (n)
gaineamh

σκάνδιο (n)
scaindiam

σκάφη (n)
trach

σκάφος (n)
galún

σκάω /ˈska/ (v)
pléasc
  (αμετάβατο) εκρήγνυμαι
bris
  (αμετάβατο) πέφτω επάνω, πετάγομαι απότομα καταπάνω, ορμάω και χτυπιέμαι πάνω σε κάτι ή
  (αμετάβατο, μεταφορικά) ανακοινώνομαι ξαφνικά και προξενώ αίσθηση
angar
  (αμετάβατο, μεταφορικά) είμαι πολύ θυμωμένος ή στενοχωρημένος
  (μεταβατικό) στενοχωρώ ή ενοχλώ πολύ κάποιον
déan anspás
  (αμετάβατο, μεταφορικά) νιώθω μεγάλη δυσφορία επειδή έφαγα υπερβολικά πολύ
dún do bhéal
  (αγενές) σωπαίνω, το βουλώνω, βγάζω το σκασμό

σκέδαση (n)
easraigh

σκέιτμπορντ (n)
clár scátála

σκέλος (n)
cos

σκέπη (n)
araoid

σκέτος /ˈsce.tos/ (adj)
cúirialta

σκέφτομαι /ˈsce.fto.me/ (v)
smaoinigh

σκέψη /ˈsce.psi/ (n)
smaoineamh

σκίζω /ˈsci.zo/ (v)
rois
  κόβω στη μέση τραβώντας ή κάνοντας άνοιγμα

σκίουρος (n)
iora, madra crainn

σκίσιμο /ˈsci.si.mo/ (n)
roiseadh

σκίτσο /ˈsci.t͡so/ (n)
sceitse

σκαθάρι /skaˈθa.ɾi/ (n)
ciaróg
  (έντομο) είδος κολεόπτερου

σκαιός /sceˈos/ (adj)
bodúil

σκακίστρια (n)
ficheallaí

σκακιέρα /skaˈce.ɾa/ (n)
clár fichille

σκακιστής (n)
ficheallaí

σκακιστικός (adj)
ficheall

σκαλίζω (v)
smiot

σκαλμός /skalˈmos/ (n)
pionna iomartha

σκαλπ (n)
craiceann an chinn

σκαλωσιά /ska.loˈsça/ (n)
scafalra

σκαλώνω /skaˈlo.no/ (v)
faigh

σκαμνί (n)
stól

σκαμπανέβασμα (n)
tréimhseacht

σκαμπό (n)
fearadh

σκανδάλη /skanˈða.li/ (n)
truicear

σκανδαλιστικός /skan.ða.li.stiˈkos/ (adj)
dalba

σκανταγιάρω /skan.daˈʝa.ɾo/ (v)
sámh

σκανταλιά /skan.daˈʎa/ (n)
anmhailís

σκανταλιάρης (adj)
alfraits

σκανταλιάρικος (adj)
aibéiseach

σκαντζόχοιρος (n)
gráinneog

σκαπάνη (n)
grafóg

σκαπανέας (n)
sapar
  (στρατιωτικός όρος) ειδικότητα στο στρατό ξηράς, κυρίως στο Μηχανικό

σκαρί /skaˈɾi/ (n)
bád

σκαραβαίος (n)
scarab
  (έντομο) ονομασία διάφορων κολεόπτερων με σώμα σχεδόν στρογγυλό, σκληρό, στιλπνό και σκούρο

σκαρλάτος /skaɾˈla.tos/ (adj)
scarlóid

σκαρλατίνα (n)
fiabhras dearg

σκαρπέλο (n)
gearrthóir

σκαρταδούρα /skaɾ.taˈðu.ɾa/ (n)
cacamas

σκαρφάλωμα (n)
ardaigh

σκαρφίζομαι (v)
cum

σκαρφαλώνω (v)
dreap

σκαρώνω /skaˈɾo.no/ (v)
cum

σκασμός /skaˈzmos/
dún do bhéal
  (προφορικό, αγενές) ησυχία!

σκατά
cac

σκατίλα (n)
boladh

σκατιέρα (n)
suíochán leithris

σκατό /skaˈto/ (n)
cac

σκαφοειδής /ska.fo.iˈðis/ (adj)
cuas
  που μοιάζει με σκάφη, που έχει κάποιο κοίλωμα ή βύθιση σε κάποιο τμήμα του

σκεβρώνω (v)
deilbh

σκελίδα /sceˈli.ða/ (n)
ionga

σκελετός /sce.leˈtos/ (n)
creatlach

σκεπάζω /sceˈpa.zo/ (v)
araoid

σκεπάρνι (n)
tál

σκεπή /sceˈpi/ (n)
díon

σκεπτικός (adj)
cuimhneach
  (λόγιο) που σκέφτεται, που προβληματίζεται
amhrasán
  (φιλοσοφία) που έχει σχέση με τον σκεπτικισμό, ανήκει ή αναφέρεται σ’ αυτόν

σκετς (n)
graf

σκευή (n)
acmhainn

σκεύος /ˈsce.vos/ (n)
uirlis

σκηνή /sciˈni/ (n)
puball
  κατασκευή από ύφασμα με εύκαμπτο ή άκαμπτο σκελετό που συναρμολογείται στην ύπαιθρο για να χρησιμεύσει ως πρόχειρο κατάλυμα
ardán
  (θέατρο) τμήμα ενός θεατρικού έργου, υποδιαίρεση του επεισοδίου στο αρχαίο δράμα ή της πράξης στο νεότερο θέατρο· η αλλαγή σκηνής σηματοδοτείται από την είσοδο ή την έξοδο ενός θεατρικού ήρωα
  (θέατρο) υπερυψωμένη συνήθως κατασκευή μπροστά από την πλατεία ενός σύγχρονου θέατρου, πάνω στην οποία εμφανίζονται οι ηθοποιοί

σκηνικό (n)
sceallán

σκηνοθεσία (n)
díriú

σκηνοθετώ /sci.no.θeˈto/ (v)
deachtaigh

σκιά /sciˈa/ (n)
scáth

σκιάζω /sciˈa.zo/ /ˈsca.zo/ (v)
tras-haitseáil
  κάνω σκιά πάνω σε κάτι, π.χ. χρησιμοποιώντας ένα αντικείμενο σαν την ομπρέλα.
  (μεταφορικά) επισκιάζω
  σκουραίνω με γραμμοσκίαση διάφορα σημεία σε ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο ή σε μια άσκηση γεωμετρίας για να ξεχωρίσουν από το υπόλοιπο, χωρίς απαραιτήτως να υποδηλώνεται σκιά
scáth
  δημιουργώ σκιές σε μια εικόνα, σε ένα σκίτσο, σε ένα πίνακα ζωγραφικής, ένα σχέδιο

σκιάχτρο /ˈsca.xtɾo/ (n)
fear bréige

σκιαγραφία /skiaɣɾaˈfia/ (n)
imchruth

σκιαγραφώ (v)
dreach

σκιερός /sci.eˈɾos/ (adj)
foscúil

σκιρτώ /sciɾˈto/ (v)
díoth

σκιτσάρω (v)
graf

σκιώδης /sciˈo.ðes/ /sciˈo.ðis/ (adj)
foscúil

σκλάβα (n)
sclábhaí

σκλάβος /ˈskla.vos/ (n)
sclábhaí

σκλήθρο /ˈskli.θɾo/ (n)
fearnóg
  (φυτό) φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο, του γένους Alnus, με ωοειδή ή ελλειπτικά οδοντωτά φύλλα και με μικρά πράσινα άνθη που σχηματίζουν ίουλους

σκλαβιά /sklaˈvʝa/ (n)
sclábhaíocht

σκλαβοπάζαρο (n)
margadh

σκλαβώνω (v)
daor

σκληραγωγημένος
cruadhéanta

σκληραγωγώ /skli.ɾa.ɣoˈɣo/ (v)
cruaigh

σκληροκαρδία /skli.ɾo.kaɾˈði.a/ (n)
cruachroíocht

σκληροτράχηλος /skli.ɾoˈtɾa.çi.los/ (adj)
cruadhéanta

σκληρόκαρδος /skliˈɾo.kaɾ.ðos/ (adj)
cruachroíoch

σκληρός /skliˈɾos/ (adj)
ainiochtach

σκληρότητα /skliˈɾo.ti.ta/ (n)
gairge

σκνίπα /ˈskni.pa/ (n)
corrmhíol
  (έντομο) κοινή ονομασία για έντομα που μοιάζουν με κουνούπι και ανήκουν σε οικογένειες δίπτερων

σκοινί /sciˈni/ (n)
teaghrán

σκοντάφτω (v)
cor coise a thabhairt

σκοπεύω /skoˈpe.vo/ (v)
aimsigh
  κοιτάζω προσεκτικά και σημαδεύω με κάποιο όπλο έναν στόχο μπροστά μου
tá faoi
  έχω ως σκοπό, ως πρόθεση

σκοπιά /skoˈpça/ (n)
túr faire

σκοποβολή /sko.po.voˈli/ (n)
lámhach

σκοπός /skoˈpos/ (n)
aidhm
  η αναγνωρισμένη επιθυμητή κατάσταση, ο στόχος, ο στόχος επίτευξης
garda
  ο φρουρός, ο φύλακας, κάποιος που κάνει σκοπιά στο στρατό ή αλλού
aer
  (μουσική) η μελωδία τραγουδιού (απόδοση στα ελληνικά του motivo και motif, δηλ. των αντίστοιχων μουσικών όρων στα ιταλικά και γαλλικά)

σκορ (n)
aimsigh

σκοράρω (v)
aimsigh

σκορπίζω /skoɾˈpi.zo/ (v)
easraigh

σκορπιός /skoɾˈpçios/ (n)
scairp

σκοτάδι /skoˈta.ði/ (n)
dorchacht

σκοτεινή ύλη (n)
damhna dorcha

σκοτεινιάζω (v)
uraigh

σκοτεινός /sko.tiˈnos/ (adj)
dorcha

σκοτικά γαελικά (n)
Gaeilge na hAlban

σκοτοδίνη /sko.toˈði.ni/ (n)
aerthacht

σκοτούρα /skoˈtu.ɾa/ (n)
aimpléis

σκοτς (n)
Albainis

σκοτώνω /skoˈto.no/ (v)
maraigh

σκουλήκι /skuˈli.ci/ (n)
péist

σκουλαρίκι /sku.laˈɾi.ci/ (n)
fáinne cluaise

σκουληκομυρμηγκότρυπα /sku.li.ko.miɾ.miŋˈɡo.tɾi.pa/ (n)
casfhocal

σκουληκότρυπα (n)
poll péiste

σκουμπρί (n)
maicréal

σκουπίδι /skuˈpi.ði/ (n)
bruscar

σκουπίζω /skuˈpi.zo/ (v)
cuimil

σκουπιδιάρικο (n)
leoraí bruscair

σκουπιδοτενεκές (n)
bosca bruscair

σκουπόξυλο /skuˈpo.ksi.lo/ (n)
scuab caillí

σκουριά (n)
meirg

σκουριάζω /skuˈɾʝa.zo/ (v)
caoch rua
  προκαλώ σκουριά σε κάτι, οξειδώνω

σκουριασμένος
meirgeach

σκουρόχρωμος /skuˈɾo.xɾo.mos/ (adj)
coirtithe

σκουός (n)
puimcín

σκούνα (n)
scúnar

σκούντημα (n)
daba

σκούπα /ˈsku.pa/ (n)
scuab

σκούτερ (n)
scútar

σκούφος /ˈsku.fos/ (n)
bairéad cúil

σκραπ (n)
fuílleach
  παλιές μεταλλικές κατασκευές, ιδίως σιδερένιες, που προορίζονται κυρίως για ανακύκλωση του μετάλλου

σκρατς (n)
scríob

σκρόφα (n)
abarlach

σκυθρωπός /sci.θɾoˈpos/ (adj)
púiceach

σκυλάκι (n)
coileáinín
  (θηλαστικό ζώο) σκύλος μικρός σε ηλικία ή σε σωματική διάπλαση
antairíneam
  (βοτανική, λουλούδι) είδος καλλωπιστικού φυτού (Antirrhinum majus) του οποίου το άνθος θυμίζει ανοικτό στόμα σκύλου

σκυλίσιος (adj)
cainíneach

σκυλοπόταμος (n)
cú dobhráin

σκυλόσπιτο /sciˈlo.spi.to/ (n)
cró madra

σκυρόδεμα (n)
coincréit

σκυτάλη /sciˈta.li/ (n)
foireann

σκωληκοειδής (adj)
péistchruthach

σκωληκοειδής απόφυση
aipindic

σκωπτικός /sko.ptiˈkos/ (adj)
greannmhar

σκωραμίδα (n)
soitheach leapan

σκωτσέζικα (n)
Albanach

σκωτσέζικος (adj)
fuisce na hAlban

σκόνη /ˈsko.ni/ (n)
deannach

σκόνταμμα (n)
tuisligh

σκόπευτρο (n)
scóp

σκόπιμος (adj)
aidhm

σκόρδο /ˈskoɾ.ðo/ (n)
gairleog

σκόρος (n)
leamhan

σκόρπιος /ˈskoɾ.pçia/ /ˈskoɾ.pçio/ /ˈskoɾ.pçios/ (adj)
scaoilteach

σκόρπισμα (n)
easraigh

σκύβαλο (n)
cáith

σκύβω /ˈsci.vo/ (v)
bandán

σκύλος /ˈsci.los/ (n)
madha, madra

σκύρο (n)
gairbhéal

σλαβικός /sla.viˈkos/ (adj)
Slavach

σλαβομακεδονικά (n)
Macadóinis

σλοβακικά (n)
Slóvacach

σλοβακικός (adj)
Slóvacach

σλοβενικός (adj)
Slóivéanach

σλόγκαν (n)
sluán

σμάλτο /ˈzmal.to/ (n)
amáille

σμάρι /ˈzma.ɾi/ (n)
saithe

σμάρτφον /ˈzmaɾt.fon/ (n)
fón cliste

σμέουρο /ˈzme.u.ɾo/ (n)
smeur

σμήνος /ˈzmi.nos/ (n)
saithe

σμίκρυνση (n)
laghdú

σμίλη (n)
gearrthóir

σμαράγδι /zmaˈɾa.ɣði/ (n)
smaragaid

σμαραγδένιος (adj)
smaragaid

σμηγματογόνος (adj)
geireach

σμηνίας (n)
sáirsint

σμυριδόπανο (n)
ceirt éimir

σμόκιν (n)
seaicéad dinnéir

σμύριδα /ˈzmi.ɾi.ða/ (n)
éimear

σμύρνα /ˈzmiɾ.na/ (n)
miorr

σνακ (n)
raisín

σναϊπάρω (v)
naoscach

σοβάς (n)
brataigh

σοβαρεύω (v)
tar as meisce

σοβαρολογώ (v)
bí

σοβαρός /so.vaˈɾos/ (adj)
dáiríre

σοβατεπί /so.va.teˈpi/ (n)
clár sciorta

σοβιέτ (n)
sóivéid

σοβιετικός (adj)
sóivéid

σοβινισμός (n)
seobhaineachas

σοβινιστής (n)
seobhaineach

σοβινιστικός (adj)
seobhaineach

σοδειά /soˈðʝa/ (n)
fómhar

σοκ (n)
suasán

σοκάκι (n)
cúlsráid

σοκάρομαι
bí

σοκάρω (v)
suasán

σοκαριστικός (adj)
aimhréireach

σοκολάτα /so.koˈla.ta/ (n)
seacláid

σοκολατένιος /so.ko.laˈte.ɲos/ (adj)
donn seacláide

σοκολατίνα (n)
cáca

σοκολατούχος (adj)
donn seacláide

σοκοφρέτα (n)
seacláid

σολίστας (n)
ceoltóir aonair

σολοικισμός /so.li.ciˈzmos/ (n)
dearmad gramadaí

σολομός /so.loˈmos/ (n)
bradán

σομπρέρο (n)
soimbréaró

σομόν (adj)
bradán

σονάτα /soˈna.ta/ (n)
sonáid

σονέτο (n)
soinéad

σονατίνα /so.naˈti.na/ (n)
sonáidín

σορός /soˈɾos/ (n)
corp

σοσιαλίστρια (n)
sóisialach

σοσιαλδημοκράτης (n)
daonlathaí sóisialta

σοσιαλδημοκρατία (n)
daonlathas sóisialta

σοσιαλισμός /so.si.a.liˈzmos/ (n)
sóisialachas

σοσιαλιστής /so.si.a.liˈstis/ (n)
sóisialaí
  (πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του σοσιαλισμού

σοσιαλιστικός (adj)
sóisialach

σου /su/ /ˈsu/
do
  κτητική αντωνυμία δεύτερου προσώπου ενικού για έναν κτήτορα: δικός σου
sibh
  προσωπική αντωνυμία δεύτερου προσώπου στη γενική ενικού (ονομαστική εσύ)· χρησιμοποιείται ως έμμεσο αντικείμενο

σου /su/ /ˈsu/ (n)
cabáiste
  (γλυκό) είδος γλυκού

σουάζι (n)
Suaisis

σουέτ (n)
craiceann fiaghabhair

σουίτα (n)
seicheamh

σουαχίλι (n)
Ciosvahaílis

σουβέρ (n)
mata

σουβενίρ (n)
cuimhneachán

σουβλάκι (n)
briogún

σουβλιά (n)
arraing

σουγιάς (n)
scian phóca

σουδανικός (adj)
Súdánach

σουηδικά (n)
Sualainnis

σουηδικός (adj)
Sualannach

σουλάτσο (n)
síob

σουλούπι (n)
cum

σουλτάνος (n)
sabhdán

σουλτανίνα /sul.taˈni.na/ (n)
bansabhdán

σουμάκι (n)
sumach

σουπερμάρκετ (n)
ollmhargadh

σουπερνόβα (n)
ollnóva

σουπιά /suˈpça/ (n)
gunnadóir

σουρβιά (n)
caorthann

σουρικάτα (n)
míorchat

σουρουπώνει (v)
oíche

σουρούπωμα (n)
amhscarthanach

σουρτούκης (n)
rásaí

σουρωτήρι (n)
síothlán

σουρώνω (v)
scag
  μεθάω, γίνομαι σκνίπα

σουσάμι /suˈsa.mi/ (n)
seasaman

σουσάφωνο (n)
súsafón

σουσαμιά (n)
seasaman

σουτ (n)
beangán

σουτάρω (v)
beangán

σουτιέν /suˈtçen/ (n)
cíochbheart

σουφρώνω /suˈfɾo.no/ (v)
crap

σοφέρ /soˈfeɾ/ (n)
tiománaí

σοφία /soˈfi.a/ (n)
críonnacht

σοφίτα /soˈfi.ta/ (n)
lochta

σοφός /soˈfos/ (adj)
críonna

σοφός /soˈfos/ (n)
eagnaí

σούβλα /ˈsu.vla/ (n)
bior

σούδα (n)
silteán

σούπα /ˈsu.pa/ (n)
anraith

σούπερμαν (n)
osduine

σούρουπο (n)
clapsholas

σούσι (n)
súisí

σούφρα (n)
pléata
  πτυχή που έχει δημιουργηθεί από δίπλωμα ή ζάρωμα σε ύφασμα ή δέρμα

σπάγκος /ˈspaŋ.ɡos/ (n)
sreang

σπάθη /ˈspa.θi/ (n)
claíomh

σπάλα (n)
droimín

σπάνια
annamh

σπάνιος (adj)
annamh

σπάραγμα (n)
boim

σπάταλος /ˈspa.ta.los/ (adj)
anaisteach

σπάτουλα /ˈspa.tu.la/ (n)
spadal

σπάτουλα ζαχαροπλαστικής
pastae

σπάω (v)
bris

σπέρμα (n)
seamhan

σπέρνω /ˈspeɾ.no/ (v)
síol a chur

σπήλαιο (n)
cuasán

σπίθα (n)
drithle

σπίλος (n)
ball dobhráin
  (κυριολεκτικά) κηλίδα ή μικρός καλοήθης όγκος του δέρματος που προεξέχει (ελιά)

σπίνος /ˈspi.nos/ (n)
rí rua

σπίρτο (n)
lasan
  μικρό επίμηκες κομμάτι ξύλο ή χαρτόνι που στη μιά του άκρη είναι καλυμμένο με εύφλεκτη ουσία και χρησιμοποιείται για το άναμμα φωτιάς

σπίτι /ˈspi.ti/ (n)
teach

σπαγγέτι (n)
spaigití

σπαγκάτο /spaɲˈga.to/ (n)
scáineadh

σπαθί /spaˈθi/ (n)
claíomh
  όπλο που αποτελείται από μια μακριά, κοφτερή και, συνήθως, ατσάλινη λεπίδα που έχει προσαρμοστεί σε ειδική λαβή
cleith
  (χαρτοπαίγνιο) χαρτί της τράπουλας με μαύρο χρώμα που φέρει το σήμα του τριφυλλιού (♣)

σπαμ (n)
turscar

σπαμάρω (v)
turscar

σπανάκι /spaˈna.ci/ (n)
spionáiste

σπανιότατα (adv)
uair sna naoi n-aird

σπανιότητα /spa.niˈo.ti.ta/ (n)
annaimhe

σπαράγγι (n)
asparagas

σπαραξικάρδιος (adj)
croíbhriste

σπαργωτός (adj)
bríomhar

σπαρταράω /spaɾ.taˈɾa.o/ (v)
bí ag lúbarnaíl
  (κυριολεκτικά) κινούμαι με σπασμωδικό τρόπο και τινάζομαι από δω κι από κει
buille
  (μεταφορικά) βιώνω έντονα συναισθήματα (χαράς, φόβου κ.λπ.) και δονούμαι ή πάλλομαι απ' αυτά

σπαρταριστός /spaɾ.ta.ɾiˈstos/ (adj)
aerach
  (μεταφορικά) που έχει ζωντάνια, ζωηράδα, σπιρτάδα και ευθυμία

σπασίκλας /spaˈsi.klas/ (n)
saoithín

σπασμένος
briste

σπασμός /spaˈzmos/ (n)
taom

σπασουάρ (n)
bléinbheart

σπαστός (adj)
briste
  (μεταφορικά) που δεν μιλιέται καλά και σωστά, όπως χρησιμοποιούν τη γλώσσα οι όσοι την γνωρίζουν εξ απαλών ονύχων

σπατάλη /spaˈtali/ (n)
meath

σπαταλώ (v)
meath

σπειροτόμος (n)
buacaire

σπερματογένεση (n)
speirmitigineas

σπερματοζωάριο /speɾ.ma.to.zoˈa.ɾi.o/ (n)
speirmiteasón

σπερματοκτόνος (adj)
speirmicíd

σπερματοφόρος (adj)
seamhanmhar

σπεύδω /ˈspe.vðo/ (v)
déan deifir

σπηλιά /spiˈʎa/ (n)
pluais
  μεγάλη κοιλότητα στο εσωτερικό βράχου που δημιουργήθηκε πιθανόν από διάβρωση ή άλλη φυσική αιτία ή από τον άνθρωπο και έχει έξοδο στην επιφάνεια της γης

σπιθίζω /spiˈθi.zo/ (v)
glioscarnach

σπιλώνω (v)
loit

σπιν (n)
sníomh

σπινθήρας /spinˈθi.ɾas/ (n)
spréach

σπινθηρίζω (v)
drithle

σπινθηροβόλος /spin.θi.roˈvo.los/ (adj)
lonrach

σπιούνος /spiˈu.nos/ (n)
lúbaire

σπιρομέτρηση (n)
spiriméadracht

σπιρουνίζω (v)
brod

σπιρούνι /spiˈɾu.ni/ (n)
brod

σπιρτόζος (adj)
cróga

σπιρτόκουτο (n)
bosca cipíní

σπιτικός /spi.tiˈkos/ (adj)
baile
  που φτιάχνεται στο σπίτι

σπιτονοικοκύρης (n)
máistir
tiarna talaimh
  αυτός που παραχωρεί ένα σπίτι προς ενοικίαση (το νοικιάζει) σε σχέση με τον ενοικιαστή του

σπιτώνω /spiˈto.no/ (v)
dídean
  (κυριολεκτικά, λαϊκότροπο, σπάνιο) παρέχω σε κάποιον σπίτι, για να μένει
cuir suas
  (μεταφορικά, λαϊκότροπο) παρέχω συγκατοίκηση ή εξασφαλίζω χώρο κατοίκησης σε άτομο με το οποίο έχω παράνομη ερωτική σχέση

σπλάχνο /ˈspla.xno/ (n)
abach

σπλήνα /ˈspli.na/ (n)
liathán

σποδός /spoˈðos/ (n)
luaith

σπονδυλική στήλη /spon.ði.liˈci ˈsti.li/
colún veirteabrach

σπονδυλικός /spon.ði.liˈkos/ (adj)
veirteabrach

σπονδυλωτός (adj)
veirteabrach

σπορ /ˈspoɾ/ (adj)
spórt

σποράγγειο (n)
spóragán

σποτ (n)
goirín
  τηλεοπτική ή ραδιοφωνική διαφήμιση ή παρουσίαση μικρής διάρκειας

σπουδάζω /spuˈða.zo/ (v)
déan staidéar

σπουδή /spuˈði/ (n)
déan staidéar
  η ενέργεια του σπουδάζω, η μελέτη, η σοβαρή ενασχόληση με ένα αντικείμενο

σπουδαίος (adj)
mórluachach

σπουδαιοφανής /spu.ðe.o.faˈnis/ (adj)
gaisciúil

σπουδαιότητα /spu.ðeˈo.ti.ta/ (n)
feabhas

σπουδαστής (n)
mac léinn

σπουργίτι /spuɾˈʝi.ti/ (n)
gealóg

σπούδασμα (n)
léann

σπρεντ /ˈspɾed/ (n)
leath

σπριντ (n)
aga reatha

σπυρί /spiˈɾi/ (n)
goirín
  φλεγμονή στο δέρμα που δημιουργεί ένα εξόγκωμα, συνήθως με πύον
grán
  σπόρος, κόκκος

σπόνδυλος (n)
veirteabra
  (ανατομία) το καθένα από τα οστά που συναπαρτίζουν τη σπονδυλική στήλη

σπόνσορ (n)
urraigh

σπόνσορας (n)
urraigh

σπόριο (n)
spór

σπόρος (n)
síol

στάβλος (n)
stábla

στάδιο /ˈsta.ði.o/ (n)
céim
  η χρονική περίοδος που έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ώστε να διακρίνεται σαφώς από τις προηγούμενες και τις επόμενες, κατά τη διάρκεια της πορείας / εξέλιξης ενός φαινομένου ή ενός γεγονότος
staid
  (μεταφορικά) ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται μια επαγγελματική δραστηριότητα, η οποία παρέχει συνήθως τη δυνατότητα διάκρισης και ανέλιξης
  μονάδα μήκους κατά την αρχαιότητα, ίση με 184,87 μέτρα

στάθμη /ˈstaθ.mi/ (n)
airde

στάθμη θάλασσας /ˈstaθ.mi ˈθa.la.sas/
leibhéal na farraige

στάλα (n)
sileadh

στάνη /ˈsta.ni/ (n)
cró

στάνταρ /ˈstan.daɾ/ (n)
caighdeán

στάση /ˈsta.si/ (n)
stad

στάχτη /ˈsta.xti/ (n)
luaith

στάχυ /ˈsta.çi/ (n)
croithleog

στέγαση /ˈste.ɣa.si/ (n)
cásáil

στέγη /ˈste.ʝi/ (n)
díon
ceann
  (αρχιτεκτονική) η οριζόντια ή επικλινής επιφάνεια που καλύπτει κάποιο κτίσμα και μπορεί να αποτελείται από πλάκες, κεραμίδια, μπετόν κ.λπ.
dídean
  (μεταφορικά) η εταιρεία ή ο οργανισμός που έχει ένα ορισμένο σκοπό να προωθήσει και να προστατεύσει
abhaile
  ο χώρος που παρέχεται για την εξυπηρέτηση μιας ορισμένης, επαγγελματικής συνήθως, ανάγκης

στέκα /ˈste.ka/ (n)
ciú
  ειδική ξύλινη ράβδος που χρησιμοποιείται στο μπιλιάρδο για να χτυπά ο παίκτης τις μπάλες
  ημικυκλικό εξάρτημα από κόκαλο ή σκληρό πλαστικό που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να πιάνουν τα μαλλιά τους

στέκι /ˈste.ci/ (n)
gnáthaigh
  συνηθισμένο σημείο συνάντησης μιας παρέας, π.χ. ένα καφενείο ή ένα μπαρ

στέκομαι /ˈste.ko.me/ (v)
seas

στέκω /ˈste.ko/ (v)
fan

στέλνω (v)
cuir

στέμμα (n)
coróin

στέναγμα (n)
cuach

στένω (v)
ochlán

στέργω /ˈsteɾˈɣo/ (v)
deoin

στέρεος /ˈste.ɾe.os/ (adj)
feirm

στέρνα (n)
sistéal

στέφανο /ˈste.fan.o/ (n)
fleasc

στέφω /ˈste.fo/ (v)
baithis

στέψη /ˈste.psi/ (n)
corónú
  (ειδικότερα) η επίσημη τελετή ανάληψης της εξουσίας από ηγεμόνα, κατά την οποία υψηλόβαθμος κληρικός (πατριάρχης, πάπας κ.ά.) βάζουν το στέμμα στην κεφαλή του ηγεμόνα
buaic capaill
  (αρχιτεκτονική) το τμήμα ενός κτίσματος ή μιας κατασκευής που βρίσκεται στην κορυφή του

στήθος /ˈsti.θos/ (n)
brollach, cíoch

στήλη /ˈsti.li/ (n)
colún
  (βάσεις δεδομένων) η στήλη ενός πίνακα στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων. Τα δεδομένα της στήλης είναι του ιδίου τύπου και λαμβάνουν τιμές από συγκεκριμένο πεδίο ορισμού

στήνω (v)
ardcheannach
feall ar
  αφήνω κάποιον να περιμένει σε ραντεβού
cuir ar bun
  ετοιμάζω κάτι για χρήση

στήριγμα /ˈsti.ɾiɣ.ma/ (n)
fuílleach

στήριξη (n)
branra

στίγμα /ˈstiɣ.ma/ (n)
smál
  σημάδι σε επιφάνειες (από στάλες ή φθορές)

στίζω (v)
ponc séimhithe

στίλβη /ˈstil.vi/ (n)
drithle

στίλβωμα (n)
taitin

στίξη /ˈsti.ksi/ (n)
poncaíocht

στίφος /ˈsti.fos/ (n)
slua

στίχος /ˈsti.xos/ (n)
véarsaíocht

στα κάρβουνα
aibhleog

στα τέσσερα (adv)
ceathair

σταγονίδιο /sta.ɣoˈni.ði.o/ (n)
braoinín

σταγονόμετρο (n)
titimeán

σταγόνα (n)
braon

σταδιακός /sta.ði.aˈkos/ (adj)
dréimreach

σταδιοδρομία /sta.ði.o.ðɾoˈmi.a/ (n)
cairéal

σταθερά /sta.θeˈɾa/ (n)
do-athraitheach
diongbháilte
  (πληροφορική) constant: μοιάζει με την μεταβλητή, αλλά η τιμή που λαμβάνει μένει αμετάβλητη κατά την εκτέλεση του προγράμματος. Συνήθως το όνομά της είναι με κεφαλαία γράμματα. Η σταθερά χρησιμεύει στο ευανάγνωστο, στην αποσφαλμάτωση και στη συντήρηση ενός μεγάλου πηγαίου κώδικα.

σταθεροποιητής (n)
cobhsaitheoir
  (χημεία)) ουσία που προστίθεται σε ένα χημικό σύστημα με σκοπό τη μείωση των αλλαγών στις φυσικές ή χημικές ιδιότητές

σταθεροποιώ (v)
cobhsaigh

σταθερός /sta.θeˈɾos/ (adj)
diongbháilte

σταθερότητα /sta.θeˈɾo.ti.ta/ (n)
diongbháil

σταθερότυπος (n)
caighdeán

σταθμεύω /staˈθme.vo/ (v)
loc

σταθμός (n)
stáisiún
  το μέρος όπου περιμένουμε το λεωφορείο, το τρένο ή άλλο μέσο μεταφοράς
  ειδικές εγκαταστάσεις οργανισμού ή υπηρεσίας
  σημαντικό, κομβικό γεγονός που σημαδεύει την ιστορική εξέλιξη

σταλάζω (v)
bogán

σταλαγμίτης (n)
aolchoinneal

σταλακτίτης /sta.laˈkti.tis/ (n)
aolchuisne

σταλιά (adv)
sileadh

σταματάω /sta.maˈta.o/ (v)
tarraing suas

στανιό /staˈɲo/ (n)
foréigean

σταρ (n)
réalta

στασίδι /staˈsi.ði/ (n)
suíochán

στασιμοπληθωρισμός (n)
marbh-bhoilsciú

στατικός (adj)
seasta

στατιστική (n)
figiúr

σταυροβελονιά (n)
crois

σταυροδρόμι (n)
crosaire

σταυροκοπιέμαι /sta.vɾo.koˈpçe.me/ (v)
crois

σταυροφορία /stav.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
crosáid

σταυρωτά (adv)
sall

σταυρόλεξο /staˈvɾo.le.kso/ (n)
crosfhocal

σταυρός /staˈvɾos/ (n)
crois
  (γεωμετρία) γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο στην πιο απλή του μορφή από δύο ευθύγραμμα τμήματα τεμνόμενα σε γωνία 90 μοιρών

σταυρώνω (v)
ciotóg trasna

σταφίδα /staˈfi.ða/ (n)
rísín
  αποξηραμένο σταφύλι, ως ξηρός καρπός

σταφιδόψωμο /sta.fiˈðo.pso.mo/ (n)
arán rísíní

σταφυλή (n)
sine siain

σταφυλίτης (n)
sine siain

σταφύλι /staˈfi.li/ (n)
fíonchaor

σταχτής /staˈxtis/ (adj)
fuinseach

σταχτοδοχείο /sta.xto.ðoˈçi.o/ (n)
luaithreadán

σταύρωση (n)
crochadh

στείρος (n)
aimrid

στείρωση (n)
aimridiú

στεγάζω /steˈɣa.zo/ (v)
teach

στεγανοποιώ (v)
rón

στεγανός (adj)
uisce-obach

στεγανότητα (n)
neamh-thréscaoilteacht

στεγαστικός (adj)
cásáil

στεγνωτήρας (n)
triomadóir

στεγνωτήριο (n)
triomadóir

στεγνός /steˈɣnos/ (adj)
tirim

στεγνώνω (v)
triomaigh

στειλιάρι (n)
fearsaid

στειρώνω (v)
aimridigh

στεναγμός /ste.naˈɣmos/ (n)
cuach

στενεύω /steˈne.vo/ (v)
caol

στενογράφος (n)
gearrscríobhaí

στενογραφία (n)
luathscríbhneoireacht

στενοκέφαλος (adj)
ceanndána

στενομυαλιά (n)
abarthacht

στενοχωρημένος
brónach

στενοχωρώ /ste.no.xoˈɾo/ (v)
cuir imní ar

στενοχώρια (n)
brón

στεντόρειος (adj)
ollghuthach

στενόμυαλος (adj)
suarachán

στενός /steˈnos/ (adj)
caol

στενόχωρος /steˈno.xo.ɾos/ (adj)
druidte
  που με τις μικρές διαστάσεις που έχει δεν πληροί τις προϋποθέσεις ή δεν ικανοποιεί τις ανάγκες για τις οποίες έχει δημιουργηθεί
anásta
  που προκαλεί στενοχώρια ή ανάλογα δυσάρεστα συναισθήματα, που δεν είναι ευχάριστος

στερέωμα /steˈɾe.o.ma/ (n)
neamh

στερεάς κατάστασης
soladstaid

στερεό (n)
solad

στερεός /ste.ɾeˈos/ (adj)
soladach

στερεότητα (n)
diongbháilteacht

στερεότυπο /ste.ɾeˈo.ti.po/ (n)
steiréitiopa

στερεότυπος /ste.ɾeˈo.ti.pi/ /ste.ɾeˈo.ti.po/ /ste.ɾeˈo.ti.pos/ (adj)
plátáil

στερεώνω /ste.ɾeˈo.no/ (v)
habal

στεριά (n)
faigh

στερικός (adj)
steireach

στερλίνα (n)
punt steirling

στερνοπαίδι (n)
beag

στεροειδές (n)
stéaróideach

στεφάνι /steˈfa.ni/ (n)
fleasc

στεφανιαίος (adj)
corónach

στηθάγχη (n)
aingíne chléibh

στηθαίο /stiˈθe.o/ (n)
uchtbhalla

στηθοσκοπώ (v)
steiteascóp

στηθοσκόπιο /sti.θoˈsko.pi.o/ (n)
steiteascóp

στηλιτεύω (v)
imdhearg

στην παρούσα φάση
faoi láthair

στηρίζω /stiˈɾi.zo/ (v)
branra

στηρικτικός (adj)
coinneálach

στητός /stiˈtos/ (adj)
feirm

στιβάδα /stiˈva.ða/ (n)
sraith

στιβαδόρος (n)
stíbheadóir

στιβαρός /sti.vaˈɾos/ (adj)
cruadhéanta

στιβαρότητα /sti.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
urrúntacht

στιγμή /stiɣˈmi/ (n)
bomaite
  μικρό χρονικό διάστημα
pointe ama
  (τυπογραφία) η μικρότερη μονάδα μέτρησης μεγέθους (1/72ο της ίντσας ή 1στ.=0,3528 χιλ.) των τυπογραφικών στοιχείων· δώδεκα στιγμές κάνουν ένα τετράγωνο

στιγμιαίος (adj)
práinneach

στικ (n)
bata

στικάκι (n)
eochair
  μικρό στικ

στιλ (n)
stíl

στιλάτος (adj)
galánta

στιλέτο /stiˈle.to/ (n)
miodóg

στιλβαδάμας (n)
lonrach

στιλβώνω (v)
gloinigh

στιλπνός /silˈpnos/ (adj)
lonrach

στιλό /stiˈlo/ (n)
peann
badhró
  (γραφική ύλη) στιλό διαρκείας: κάθε στιλό που η άκρη του περιέχει μια μικρή μπίλια, με την οποία το μελάνι μεταφέρεται στο χαρτί με συνεχή ροή

στιχάριο (n)
ailb

στιχουργική /sti.xuɾ.ʝiˈci/ (n)
meadaracht

στο άψε σβήσε /sto ˈapse ˈzvise/
fógra
  σε πολύ μικρό χρόνο, πολύ γρήγορα, αμέσως, αυτοστιγμεί, αστραπιαία

στο παρά πέντε /sto‿paɾa‿ˈpende/
nóiméad

στο τσακ
folt

στοίβα (adv)
caitín

στοίχιση (n)
ailíniú

στοίχος /ˈsti.xos/ (n)
líne

στοιχίζω (v)
cosain

στοιχείο /stiˈçi.o/ (n)
dúil
  το μέρος μιας σειράς, ενός συνόλου
  (χημεία) το φυσικό σώμα που δεν μπορεί να διαιρεθεί σε άλλα φυσικά σώματα με τις συνηθισμένες χημικές μεθόδους που δεν παρεμβαίνουν στον πυρήνα του ατόμου.
  (θεωρία συνόλων) οντότητα, αντικείμενο που ανήκει (είναι μέλος) σε ένα συνόλου
  (πληροφορική, HTML) αντικείμενο ή εντολή σε γλώσσα σήμανσης, που συνήθως ορίζονται με ετικέτες, όπως το στοιχείο: Μια επικεφαλίδα ... της HTML, που ορίζεται με τις ετικέτες και .
sonraí
  (πληθυντικός) σύντομες πληροφορίες
sórt
  (τυπογραφία, γράμμα) το μεταλλικό αντικείμενο σε σχήμα γράμματος που χαρακτηρίζεται από ορισμένη μορφή, μέγεθος κ.λπ.· ο τυπογραφικός χαρακτήρας

στοιχειοθέτης (n)
cló-eagraí

στοιχειοθέτηση /sti.çi.oˈθe.ti.si/ (n)
cló-eagar
  η ενέργεια του στοιχειοθετώ

στοιχειοθεσία (n)
cló-eagar

στοιχειοθετώ (v)
cló-eagar, clóchur, clóchuradóireacht

στοιχειομετρία /sti.çi.o.meˈtɾi.a/ (n)
stócaiméadracht

στοιχειό (n)
gnáthaigh

στοιχειώνω /stiˈço.no/ (v)
gnáthaigh

στολή /stoˈli/ (n)
éide

στολίδι /stoˈli.ði/ (n)
gréasaigh

στολίζω /stoˈli.zo/ (v)
maisigh
  κάνω διακόσμηση, προσθέτω στολίδια ή κατάλληλα αντικείμενα ώστε να γίνει πιο όμορφο ένα πράγμα, ένα μέρος

στολισμός /sto.liˈzmos/ (n)
maise

στομάχι /stoˈma.çi/ (n)
goile
  (ανατομία) στον άνθρωπο ή στα ζώα, εσωτερικό όργανο που χρησιμεύει στην πέψη των τροφίμων

στομίδα (n)
béalbhach

στοματικός έρωτας
gnéas béil

στομαχικός (adj)
bolg

στομαχόπονος /sto.maˈxo.po.nos/ (n)
tinneas goile

στοπ
stop

στοπ (n)
comhartha stop

στοργή /stoɾˈʝi/ (n)
caithis

στοργικός (adj)
armacach

στοχαστικός (adj)
cuimhneach
  που αναλογίζεται με περίσκεψη, που προβληματίζεται αρκετά και σκέφτεται κάτι σε βάθος

στοχεύω /stoˈçe.vo/ (v)
aimsigh

στούντιο (n)
stiúideo

στράκα (n)
boiseog

στράτα /ˈstɾa.ta/ (n)
bóthar
  (λογοτεχνικό, λαϊκότροπο) ο δρόμος

στράτευμα /ˈstɾatevma/ (n)
arm

στρέβλωμα /ˈstɾe.vlo.ma/ (n)
bí ag lúbarnaíl

στρέφομαι (v)
deil

στρέφω /ˈstɾe.fo/ (v)
cas

στρίβω /ˈstɾi.vo/ (v)
cas

στρίγκλισμα (n)
scréach

στρίπερ (n)
gamhnach

στρίψιμο /ˈstɾi.psi.mo/ (n)
bí ag lúbarnaíl

στραβάδι (n)
gorm

στραβωμάρα (n)
daille

στραβός /stɾaˈvos/ (adj)
bacánach

στραβώνω (v)
dul

στραγάλι /straˈɣa.li/ (n)
piseánach

στραγγίζω /stɾaŋˈɟi.zo/ (v)
draein

στραγγαλίζω /stɾaŋ.ɡaˈli.zo/ (v)
tacht
  σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο, μέχρι να θανατωθεί

στραγγιστήρι (n)
criathar

στραμπούληγμα (n)
freang

στραπατσάρω
crap

στρατάρχης (n)
marascal machaire

στρατήγημα /stɾaˈti.ʝi.ma/ (n)
beart

στρατεύομαι /stɾaˈte.vo.me/ (v)
bí
  έχω την υποχρέωση να υπηρετήσω στο στρατό

στρατηγείο /stɾa.tiˈʝi.o/ (n)
ardoifig

στρατηγική /stɾa.ti.ʝiˈci/ (n)
straitéis

στρατηγός /stɾa.tiˈɣos/ (n)
ginearál

στρατηλάτης (n)
cogadh

στρατιωτικός /stɾa.ti̯o.tiˈkos/ (n)
míleata

στρατιώτης /stɾa.tiˈo.tis/ /stɾaˈtço.tis/ (n)
saighdiúir
  (στρατιωτικός βαθμός) κάποιος που υπηρετεί στο στρατό (κυρίως στο στρατό ξηράς) και έχει τον κατώτατο βαθμό στη στρατιωτική ιεραρχία

στρατολογία (n)
dréacht

στρατολογώ (v)
dréacht

στρατολόγηση (n)
dréacht

στρατωνίζω (v)
ceathrú

στρατόπεδο /stɾaˈto.pe.ðo/ (n)
campa

στρατός /stɾaˈtos/ (n)
arm

στρείδι /ˈstri.ði/ (n)
oisre

στρες (n)
béim

στρεσάρισμα (n)
béim

στρεσαρισμένος
aiceanta

στριγκλιά (n)
scread

στριμμένος
casta
  (μεταφορικά) που φέρεται δύστροπα ή ιδιότροπα

στριμωξίδι (n)
plúch

στριμώχνομαι (v)
dream

στριπτιζέζ (n)
gamhnach

στριφογυρίζω (v)
bí ag lúbarnaíl

στροβιλίζω (v)
sníomh

στροβιλισμός /stɾo.vi.liˈzmos/ (n)
sníomh

στρογγυλεύω /stɾoŋ.ɟiˈle.vo/ (v)
urchar

στρογγυλοποιώ (v)
urchar

στρογγυλός (adj)
cruinn

στρουθοκάμηλος /stɾu.θoˈka.mi.los/ (n)
ostrais

στροφέας (n)
udalán

στροφή /stɾoˈfi/ (n)
deil
véarsa
  η περιστροφή

στρούγκα (n)
cró

στρωματογραφία (n)
stratagrafaíocht

στρωσίδι /stɾoˈsi.ði/ (n)
cisealú

στρόντιο (n)
strointiam

στρόφαλος (n)
crangaid

στρώμα /ˈstɾo.ma/ (n)
sraith
  ειδική κατασκευή για να κοιμάται άνθρωπος
  οτιδήποτε απλώνεται (συνήθως οριζόντια) σε διάφορα πάχη, πάνω ή κάτω από μια άλλη (ίσως και παρόμοια, όχι όμως ίδια) μορφή ύλης
  (μεταφορικά) οτιδήποτε σχηματίζει στρώμα ή κοινωνικό στρώμα
  (μετεωρολογία) στον πληθυντικό, τα στρώματα, ειδική κατηγορία νεφών (<απόδοση του όρου stratus clouds) σε αντιδιαστολή προς τους σωρείτες

στρώνω (v)
araoid
  απλώνω κάτι σε μια επιφάνεια καλύπτοντάς την
dathúil
  έχω καλή εφαρμογή (για ρούχα, υφάσματα)
socraigh
  (μεταφορικά) γίνομαι καλύτερος, βελτιώνομαι

στυλάκι (n)
stíl

στυπιοθλίπτης (n)
faireog

στυπτηρία (n)
ailím

στυφός /stiˈfos/ (adj)
aithrinneach

στόλος /ˈsto.los/ (n)
cabhlach

στόμα /ˈsto.ma/ (n)
béal
  το άνοιγμα μιας κοιλότητας

στόμιο (n)
béal

στόπερ (n)
stoipéad
  (αρσενικό άκλιτο, σπάνια θηλυκό άκλιτο, αθλητισμός) αμυντικός παίκτης ποδοσφαιρικής ομάδας που σταματά την προέλαση αντίπαλων επιθετικών
  (ουδέτερο άκλιτο) είδος σφήνας ή άλλης μορφής αντικειμένου που εμποδίζει την μετακίνηση άλλων αντικειμένων (πόρτας κ.λπ.)

στόρι (n)
caoch

στόφα /ˈsto.fa/ (n)
mianach
  μαγειρική κουζίνα που λειτουργεί (συνήθως) με ξύλα, που χρησιμοποιείται επίσης σαν σόμπα
ceirt
  (ιδιωματικό) η θερμάστρα

στόχος (n)
cuspóir

στύλος (n)
cuaille
  το μακρύ και στενό αντικείμενο, κυλινδρικό ή ορθογώνιο, που στην κορυφή του στηρίζει κάτι
  (μεταφορικά) το στήριγμα
  (βοτανική) ένα μέρος από τον ύπερο του άνθους
  (ανατομία) ονομασία ανατομικών σχηματισμών

στύση (n)
éirí

στύψη /ˈsti.psi/ (n)
ailím

συγγένεια /siŋˈɟe.ni.a/ (n)
cleamhnas

συγγενής /siŋ.ɟeˈnis/ ή /si.ɟeˈnis/ (n)
tuismitheoir
  πρόσωπο που συνδέεται με κάποιο άλλο μέσω βιολογικής (εξ αίματος) ή θεσμικής σχέσης (συγγένειας)

συγγενικός /si.ɟe.niˈci/ ή /si.ŋɟe.niˈci/ /si.ɟe.niˈko/ ή /si.ŋɟe.niˈko/ /si.ɟe.niˈkos/ ή /si.ŋɟe.niˈkos/ (adj)
gaolmhar

συγγενολόι /siŋ.ɟe.noˈlo.i/ (n)
clann

συγγνώμη /siŋˈɣno.mi/ (n)
gabh mo leithscéal

συγγράφω /siŋˈɡɾa.fo/ /siŋˈɣɾa.fo/ (v)
graf

συγγραφέας /siŋ.ɡɾaˈfe.as/ /siŋ.ɣɾaˈfe.as/ (n)
scríbhneoir

συγγραφή (n)
scríbhneoireacht

συγκάλυψη (n)
duaithníocht

συγκάτοικος /siŋˈɡa.ti.kos/ (n)
comrádaí seomra

συγκίνηση /siŋˈɟi.ni.si/ (n)
ardú

συγκαλύπτω (v)
bua gan scór a ghéilleadh

συγκαλώ (v)
comhghairm

συγκατάθεση (n)
deoin

συγκαταλέγω /siŋ.ɡa.taˈle.ɣo/ (v)
comhair

συγκατοίκηση (n)
aontíos

συγκείμενο (n)
comhthéacs

συγκεκριμένος
sonrach
ainmfhocal nithiúil
  συγκεκριμένα ουσιαστικά: εκείνα που σημαίνουν πρόσωπα, ζώα, πράγματα π.χ. άνδρας, αλεπού, σκευοφυλάκιο, και όχι αφηρημένες έννοιες όπως π.χ. αλήθεια, πίστη

συγκεκριμενοποιώ (v)
sonraigh

συγκεντρωμένος
tiubhaithe

συγκεντρώνω (v)
cruinnigh

συγκεράζομαι (v)
aidhnín

συγκερασμός (n)
réiteacht
  (μουσική) σύστημα χορδίσματος με επέμβαση στον καθορισμό των μουσικών διαστημάτων. Στα ελληνικά, υποννοείται ο ίσος συγκερασμός, δηλαδή η διαίρεση της οκτάβας σε δώδεκα ίσα διαστήματα, σε αντίθεση με άλλα κουρδίσματα που εφαρμόζουν άλλα είδη συγκερασμών (με διαφορετική σχέση ανάμεσα στα διαστήματα) ή κανένα συγκερασμό (που βασίζεται στη φυσική αρμονική σειρά των συχνοτήτων).

συγκεφαλαιώνω (v)
achoimrigh

συγκεχυμένος /siŋ.ɟe.çiˈme.nos/
trína chéile

συγκινητικός /siŋ.ɟi.ni.tiˈkos/ (adj)
coscrach

συγκινώ /si.ɟiˈno/ (v)
bog

συγκλίνων (adj)
comhionann

συγκλητικός (n)
seanadóir

συγκοινωνία (n)
iompair

συγκολλητής (n)
táthaire

συγκολλώ /siŋ.ɡoˈlo/ (v)
sádar

συγκομιδή /siŋ.ɡo.miˈði/ (n)
fómhar

συγκρατημένα (adv)
srianadh

συγκριτικός /siŋ.ɡɾi.tiˈkos/ (adj)
breischéim

συγκρούομαι (v)
coimhlint

συγκρότημα /siŋˈɡɾo.ti.ma/ /siˈɡɾo.ti.ma/ (n)
banna

συγκρότηση (n)
comhshuí

συγυρισμένος
coimeádán

συγχαρητήρια /siŋ.xa.ɾiˈti.ɾi.a/ (n)
comhghairdeas

συγχορδία (n)
corda

συγχρόνως /siŋˈxɾo.ɲos/ (adv)
ag an am céanna

συγχυσμένος /siŋ.çiˈzme.nos/
trína chéile

συγχωρητικότητα (n)
maitheamh

συγχωρώ /siŋ.xoˈɾo/ (v)
maith

συγχώρηση (n)
maitheamh

συζήτηση (n)
aighneas

συζευκτικός (adj)
acomhlach

συζητώ (v)
pléigh

συζυγία (n)
réimniú
  (γραμματική) ομάδα ρημάτων που κλίνονται με όμοιο τρόπο

συκώτι /siˈko.ti/ (n)
ae

συλλέγω (v)
bailigh

συλλέκτης /siˈle.ktis/ (n)
bailitheoir

συλλέκτρια (n)
bailitheoir

συλλήβδην /siˈliv.ðin/ (adv)
ord

συλλαβή /si.laˈvi/ (n)
siolla

συλλαμβάνω (v)
gabh
  πιάνω κάποιον ύποπτο ή κατηγορούμενο για παράνομη πράξη και τον εμποδίζω να φύγει για να τον οδηγήσω στο αστυνομικό τμήμα ή στη φυλακή
  αιχμαλωτίζω
  (για μηχανήματα) αντιλαμβάνομαι σήματα
  καθίσταμαι έγκυος
  κατανοώ
  (μεταφορικά) εμφανίζεται στο νου μου μια παράσταση ή μια ιδέα

συλληπτικός (adj)
greama

συλληφθείς /si.liˈfθis/
daoine

συλλογή /si.loˈʝi/ (n)
bailiúchán
  η συγκέντρωση πραγμάτων

συλλογή απορριμάτων
bailiú bruscair

συλλογικός (adj)
tiomsaitheach

συλλογικότητα /si.lo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
cumann

συλλυπητήριος (adj)
brón

συλώ (v)
truailligh

συμβάλλομαι (v)
conraigh

συμβάν /siɱˈvan/ (n)
eachtra

συμβία (n)
bean

συμβίωση /siɱˈvi.o.si/ (n)
aontíos

συμβαίνει (v)
tarlaigh

συμβατικός (adj)
gnásúil

συμβεβηκός /siɱ.ve.viˈkos/ (n)
timpiste

συμβιώνω /siɱ.viˈo.no/ (v)
le chéile

συμβολαιογράφος /siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos/ (n)
nótaire

συμβολαιογραφείο /siɱ.vo.le.o.ɣɾaˈfi.o/ (n)
feidhmeannas

συμβολική γλώσσα
teanga dhíolama

συμβολισμός (n)
siombalachas

συμβολομετρία (n)
trasnamhéadracht

συμβολοσειρά (n)
sreang

συμβολόγλωσσα (n)
comhthionól

συμβολόμετρο (n)
trasnamhéadar

συμβουλή /siɱ.vuˈli/ (n)
airle

συμβουλεύω (v)
abhcóide

συμβούλιο /siɱˈvu.li.o/ (n)
comhairle

συμβόλαιο /siɱˈvo.le.o/ (n)
conradh

συμμαζεύω (v)
cart
  (κατ’ επέκταση) τακτοποιώ ένα χώρο, ξεκαθαρίζοντας και βάζοντας σε τάξη τα πράγματα που βρίσκονται μέσα σε αυτόν

συμμαχία (n)
comhaontas

συμμετέχω (v)
rannpháirtigh

συμμετέχων
rannpháirtí

συμμετοχή (n)
rannpháirtíocht

συμμετρία /si.meˈtɾi.a/ (n)
siméadracht

συμμετρικός /si.me.tɾiˈkos/ (adj)
comhchruthach

συμμιγής /si.miˈʝis/ (adj)
comh-

συμμορία /si.moˈɾi.a/ (n)
meitheal

συμμορίτης (n)
drongadóir

συμμόρφωση /siˈmoɾ.fo.si/ (n)
admháil

συμπάθεια /simˈba.θi.a/ (n)
bá

συμπίλημα (n)
tiomsú

συμπαγής /sim.baˈʝis/ (adj)
dlúth

συμπαθής /sim.baˈθis/ (adj)
báúil

συμπαθητικός /sim.ba.θi.tiˈkos/ (adj)
báúil

συμπαθώ /sim.baˈθo/ (v)
ar nós

συμπαντικός /sim.ban.diˈkos/ (adj)
comhchoiteann

συμπαράσταση /sim.baˈɾa.sta.si/ (n)
branra

συμπεθεριά (n)
bainis

συμπερίληψη (n)
comhaireamh

συμπεριλαμβάνω (v)
tuig

συμπεριφέρομαι /sim.be.ɾiˈfe.ɾo.me/ (v)
iompair

συμπεριφορά (n)
tiomáint

συμπηγνύω (v)
téacht

συμπιέζω /sim.biˈe.zo/ (v)
dlúthaigh

συμπιλητής (n)
teaglamaí

συμπιλώ (v)
tiomsaigh

συμπλέκτης /simˈble.ktis/ (n)
crág

συμπλήρωμα /simˈbli.ɾo.ma/ (n)
forbhia

συμπλήρωση /simˈbli.ɾo.si/ (n)
abairt

συμπληρώνω /si(m).bliˈɾo.no/ (v)
foirfe
  προσθέτω περιεχόμενο σε κάτι ελλιπές, ώστε να ολοκληρωθεί
scríobh
  προσθέτω πληροφορίες σε μια αίτηση, έντυπο ή έγγραφο

συμπλοκή (n)
afrasc

συμπολεμιστής (n)
comrádaí

συμπτυγμένος
go hachomair

συμπυκνώνω (v)
comhchruinnigh

συμπόνια (n)
taise

συμπόσιο (n)
fleá

συμπύκνωση /simˈbi.kno.si/ (n)
comhdhlúthú

συμφέρον (n)
cuaille

συμφέρω (v)
brabach

συμφέρων
airgeadúil

συμφεροντολογικός (adj)
oiriúnach

συμφοιτητής /simfitiˈtis/ (n)
dalta

συμφορά (n)
anachain

συμφωνία /siɱ.foˈni.a/ (n)
siansa
  (μουσική) μουσικό έργο μεγάλης έκτασης
conradh
  η κοινή πεποίθηση ή δράση ασχέτως υπάρξεως ή μη κάποιας απόφασης

συμφωνητικό /siɱ.fo.ni.tiˈko/ (n)
conradh

συμφωνικός /siɱ.fo.niˈkos/ (adj)
siansach

συμφωνώ /siɱ.foˈno/ (v)
aontaigh

συμφόρηση /siɱˈfo.ɾi.si/ (n)
brú tráchta

συν
móide

συνάγω /siˈna.ɣo/ (v)
eachtarshuigh

συνάδει /siˈna.ði/ (v)
bí

συνάδελφος (n)
comhghleacaí

συνάθροιση /siˈna.θɾi.si/ (n)
comhthionól

συνάλλαγμα /siˈna.laɣ.ma/ (n)
malairt

συνάντηση /siˈnan.di.si/ (n)
cruinniú

συνάπτω (v)
ceangail
  συνενώνω, συνδέω

συνάρτηση /siˈnaɾ.ti.si/ (n)
feidhm

συνάχι (n)
réama

συνάω (v)
dlúthaigh

συνέδριο /siˈne.ðɾi.o/ (n)
comhdháil

συνέλευση /siˈne.lef.si/ (n)
tionól

συνένοχος (adj)
comhchoirí

συνέντευξη /siˈnen.def.ksi/ (n)
agallamh

συνέπεια /siˈne.pi.a/ (n)
comhsheasmhacht
  η ιδιότητα ή η συμπεριφορά του συνεπούς
iarmhairt
  το αποτέλεσμα

συνέταιρος (n)
páirtnéir

συνέχεια /siˈne.ça/ /siˈne.çi.a/ (n)
seicheamh

συνήγορος (n)
abhcóide

συνήθεια /siˈni.θi.a/ (n)
béas

συνήθης /siˈni.θis/ (adj)
iondúil

συνήθως /siˈni.θos/ (adv)
go hiondúil

συναίνεση /siˈne.ne.si/ (n)
deoin

συναίσθημα /siˈne.sθi.ma/ (n)
mothúchán

συναγερμός (n)
airdeallach
  κάλεσμα και κινητοποίηση ατόμων ή ειδικών ομάδων λόγω κάποιας έκτακτης ανάγκης
aláram
  μηχανισμός που τοποθετείται σε αντικείμενα ή οικήματα και εκπέμπει ειδικό ηχητικό σήμα για να προειδοποιήσει ότι κάτι ξαφνικό συμβαίνει

συναγωγή /si.na.ɣoˈʝi/ (n)
comhthionól
sionagóg
  το αποτέλεσμα του συνάγω (π.χ. ένα συμπέρασμα)
  (φυσική) η θερμοσυναγωγή, τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται η θερμότητα μέσα σε ένα ρευστό

συναγωνισμός /si.na.ɣo.niˈzmos/ (n)
coimhlint

συναγωνιστής (n)
iomaitheoir

συναθροίζω (v)
bailigh

συναινετικός (adj)
comhthoiliúil

συναισθάνομαι /si.neˈsθa.no.me/ (v)
réadaigh

συναισθησία (n)
sinéistéise

συναλλάσσομαι (v)
déanamh

συναλλαγματική (n)
bille malairte

συναναστροφή (n)
comhchaidreamh

συναντίληψη /si.nanˈdi.li.psi/ (n)
anacal
  (λόγιο) βοήθεια, συμπαράσταση, από κοινού υποστήριξη, αλληλεγγύη

συναρμογή (n)
comhthionól

συναρμολογώ /si.naɾ.mo.loˈɣo/ (v)
cruinnigh

συναρμολόγηση (n)
tiomsú

συναρτησιακός /si.naɾ.ti.si.aˈkos/ (adj)
feidhmiúil

συνασπισμός /si.na.spiˈzmos/ (n)
comhghuaillíocht

συναυλία (n)
ceolchoirm

συναφής (adj)
diongbháilte

συναχώνομαι (v)
dearóil

συνδέω /sinˈðe.o/ (v)
ceangail

συνδεδεμένος
ar líne

συνδειπνώ /sin.ðiˈpno/ (v)
le

συνδεσιμότητα (n)
lúdracht

συνδεσμική έκφραση
abairtín

συνδεσμολογία (n)
comhthionól

συνδετήρας (n)
fáiscín páipéar
  μεταλλικό ή πλαστικό εξάρτημα που χρησιμοποιείται για να κρατήσει συνδεδεμένα φύλλα χαρτιού
stápla
  μεταλλικό καρφάκι σε σχήμα Π, το οποίο με τη βοήθεια ενός συρραπτικού κάμπτεται και συγκρατεί ενωμένα φύλλα χαρτιού

συνδετικός /sin.ðe.tiˈkos/ (adj)
acomhlach

συνδετικότητα (n)
lúdracht

συνδιάλεξη /sinˈði̯a.le.ksi/ (n)
comhrá

συνδιαλέγομαι (v)
déan comhrá

συνδικάτο (n)
sindeacáit

συνδράμω (v)
cabhair

συνδρομή /sin.ðɾoˈmi/ (n)
liostáil

συνδρομητής (n)
foscríobhaí

συνδυάζω /sin.ðiˈa.zo/ (v)
diongbháil

συνδυασμός /sin.ði.aˈzmos/ (n)
comhcheangal

συνείδηση /siˈni.ði.si/ (n)
comhfhios
  η επίγνωση του εαυτού, του περιβάλλοντος, της πραγματικότητας
  η κατάσταση του ανθρώπου κατά την οποία έχει τις αισθήσεις του και τις πνευματικές του λειτουργίες ανέπαφες
coinsias
  η ηθική αντίληψη, η διάκριση του καλού από το κακό

συνεδρία (n)
seisiún

συνεδρίαση /si.neˈðɾi.a.si/ (n)
seisiún

συνειδητοποιώ /si.ni.ði.to.piˈo/ (v)
réadaigh

συνειδητός (adj)
comhfhiosach

συνειδητότητα (n)
comhfhios

συνειρμικός (adj)
coheshaghtagh

συνειρμός /si.niɾˈmos/ (n)
comhchaidreamh

συνεισφορά (n)
ranníocaíocht

συνεννοούμαι (v)
Comaoineach a ghlacadh

συνεννόηση (n)
acht

συνενώνω /si.neˈno.no/ (v)
nasc

συνεπακόλουθο (n)
comhthoradh

συνεργάτης /si.neɾˈɣa.tis/ (n)
páirtnéir
  που εργάζεται μαζί με κάποιον άλλο ή άλλους

συνεργός (n)
comhchoirí

συνεσταλμένος
scinn

συνεστραμμένος
casta

συνετίζω (v)
leasaigh

συνεταιρισμός (n)
comhchaidreamh

συνετός /si.neˈtos/ (adj)
críonna

συνεχές ρεύμα
sruth díreach

συνεχής /si.neˈçis/ (adj)
gréasach

συνεχώς /si.neˈxos/ (adv)
as éadan a chéile

συνηγορία (n)
abhcóideacht

συνηγορώ (v)
abhcóide

συνηθίζω /si.niˈθi.zo/ (v)
ba ghnách le

συνηθισμένος /si.ni.θiˈzme.nos/
coitianta
  που τον έχουμε συνηθίσει, που δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαιτερότητα ή πρωτοτυπία
  που έχει συνηθίσει κάτι και το αντέχει

συνημίτονο (n)
comhshíneas

συνθέτω /sinˈθe.to/ (v)
cum

συνθήκη (n)
conradh
bail
  (λογική, μαθηματικά, προγραμματισμός) λογική έκφραση, που μπορεί να είναι αληθής (true) ή ψευδής (false)

συνθηκολόγηση (n)
tabhair suas

συνθηματολογία (n)
le chéile

συνθλίβω (v)
meil

συννεφιά /si.neˈfça/ (n)
aer
  (μετεωρολογία) η παρουσία πολλών σύννεφων στον ουρανό

συννεφιασμένος /si.ne.fçaˈzme.nos/
néaltach

συνοδεία /si.noˈði.a/ (adv)
tionlacan
  Η αρχαία δοτική ενικού της λέξης (συνοδείᾳ) χρησιμοποιείται και σήμερα επιρρηματικά (χωρίς να σημειώνεται η υπογεγραμμένη): με συνοδεία

συνοδεύω /si.noˈðe.vo/ (v)
comóir

συνοδοιπόρος (n)
comhghleacaí

συνοικία /si.niˈci.a/ (n)
ceathrú

συνολικός (adj)
cuir le chéile

συνομήλικος (adj)
céanna

συνομιλία (n)
comhrá

συνομιλώ /si.no.miˈlo/ (v)
caint

συνομοσπονδία (n)
cónaidhm

συνομοταξία (n)
urrann

συνονόματος /si.noˈno.ma.tos/ (n)
bos

συνοπτικός (adj)
achomair
sionoptach
  που διαρκεί λίγο

συνορεύω (v)
imeall

συνοριακός (adj)
imeall

συνοριοφύλακας (n)
garda teorann

συνοφρυώνομαι (v)
púic

συνοφρύωση (n)
púic

συνοψίζω (v)
achoimrigh

συντάκτης (n)
eagarthóir

συντάσσομαι (v)
ailínigh
  (συντακτικό, για λέξεις) τοποθετούμαι όχι αυθαίρετα, αλλά σε μια σειρά και με μορφή-τύπο που ορίζεται από κάποιους κανόνες
stócáil
  γράφομαι, όταν γράφεται κάτι από πολλούς, ή σχετικά περίπλοκο, ή που έχει μια ορισμένη σειρά ή απαιτητική δομή, κάτι επίσημο, κάτι που απαιτεί σύνθεση δεδομένων

συντάσσω (v)
cum

συντέλεια /sinˈde.li.a/ (n)
domhan
  η συντέλεια του κόσμου

συντήρηση /sinˈdi.ɾi.si/ (n)
coinneáil

συνταγή /sin.daˈʝi/ (n)
oideas
  (γαστρονομία, μαγειρική) οδηγίες παρασκευής φαγητού, γλυκού, ποτού κ.λπ.: υλικά, ποσότητα, τρόπος παρασκευής κ.ά.
  (μεταφορικά) (κατ’ επέκταση) κατευθυντήριες οδηγίες συμπεριφοράς και δράσης

συνταγματάρχης /sin.daɣ.maˈtaɾ.çis/ (n)
coirnéal

συνταγματικός (adj)
bunreachtúil

συνταγματικότητα /sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
bunreachtúlacht

συντακτικό /sin.da.ktiˈko/ (n)
comhréir

συντακτικός (adj)
comhréireach

συνταξιδιώτης (n)
comhthaistealaí

συνταξιοδοτούμαι (v)
bain

συνταξιοδοτώ (v)
cúlaigh

συνταξιούχος (n)
pinsinéir

συντελεσμένος μέλλοντας /sindeleˈzmenos ˈmelondas/
fáistineach foirfe

συντελεστής /sin.de.leˈstis/ (n)
comhéifeacht
  (μαθηματικά) ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται παράσταση πολυωνύμου
ráta
  (φυσική) πολλαπλασιαστής αριθμός ως σταθερά ή μετατροπής

συντεταγμένη (n)
comhordán

συντεχνία (n)
cuallacht

συντηρητικός /sin.di.ɾi.tiˈkos/ (adj)
coimeádach

συντηρητισμός /sin.di.ɾi.tiˈzmos/ (n)
coimeádachas

συντηρώ /sin.diˈɾo/ (v)
coinnigh

συντομία (n)
achomaireacht

συντομογραφία (n)
giorrú

συντονίζω (v)
comhordán

συντρίβω /sinˈdɾi.ѵo/ (v)
meil

συντριβή /sin.dɾiˈvi/ (n)
gread

συντριπτικός (adj)
sladach

συντροφιά /sin.dɾoˈfça/ (n)
comhlacht

συντροφικότητα (n)
coimhdeacht

συντρώγω (v)
cóisir

συντυχάννω (v)
déan comhrá

συντόμευση /sinˈdo.mef.si/ (n)
aicearra

συντόμευση πληκτρολογίου
aicearra méarchláir

συνυπολογίζω (v)
bain

συνυφαίνω /si.niˈfe.no/ (v)
idirfhigh

συνωμοσία /si.no.moˈsi.a/ (n)
comhcheilg

συνωμότης (n)
cogarnach

συνωνυμία (n)
comhchiallachas

συνωστίζομαι (v)
plód

συνωστισμός (n)
brú tráchta

συνώνυμο /siˈno.ni.mo/ (n)
comhchiallach

συνώνυμος /siˈno.ni.mos/ (adj)
comhchiallach

συρίζω /siˈɾi.zo/ (v)
sios

συριγμός (n)
sios

συριστικός (adj)
siosach

συρματόπλεγμα (n)
abhras

συρράπτω (v)
amhábhar

συρρέω (v)
comhad

συρραπτικό (n)
stáplóir

συρραφή (n)
obair phaistí
  (μεταφορικά) η συνένωση διαφόρων κειμένων για τη δημιουργία ενός ενιαίου

συρρικνώνω /si.ɾiˈkno.no/ (v)
crap

συρτάρι /siɾˈta.ɾi/ (n)
tarraiceán

συρφετός /siɾ.feˈtos/ (n)
clibirt

συσκευάζω /si.sceˈva.zo/ (v)
pacáiste

συσκευή /si.sceˈvi/ (n)
adhmad

συσκευαστής (n)
cumhdach

συσσίτιο (n)
cistin phoiblí

συσσωρευτής (n)
bailitheoir

συσσωρεύω (v)
tiomsaigh

συσσώρευση /siˈso.ɾef.si/ (n)
tiomsú

συστάδα /siˈsta.ða/ (n)
braisle

συστέλλω /siˈste.lo/ (v)
conraigh

συστήνω (v)
am i láthair

συστατικό (n)
comhábhar

συστοιχία /siˈsti.çi.a/ (n)
le chéile

συστολή (n)
croíchrapadh

συστολικός (adj)
croíchrapthach

συσφικτήρας (n)
crág

συσχέτιση /siˈsçe.ti.si/ (n)
baint
  (βάσεις δεδομένων), (σχεσιακές βάσεις δεδομένων) η συσχέτιση μεταξύ των γραμμών (rows) διαφορετικών πινάκων (tables) με την χρήση πρωτευόντων (primary keys) και εξωτερικών κλειδιών (foreign keys)

συφοριασμένος
acaointeach

συχνά (adv)
go minic

συχνάζω /siˈxna.zo/ (v)
minicigh

συχνός (adj)
minic

συχνότερος (adj)
minicigh

συχνότητα (n)
minicíocht

συχωρεμένος
ar shlí na fírinne
  (μεταφορικά) ο νεκρός

συχωρώ (v)
maith

σφάζω /ˈsfa.zo/ (v)
eirleach

σφάλμα /ˈsfal.ma/ (n)
botún

σφάχτης (n)
búistéir

σφένδαμος (n)
mailp

σφήκα /ˈsfi.ka/ (n)
foiche

σφίγγω /ˈsfiŋ.ɡo/ (v)
dlúthaigh
  στρέφω κάτι ή το μαζεύω ώστε να μην είναι χαλαρό
prios
  (μεταφορικά) ασκώ έντονη πίεση σε κάποιον, πιέζω

σφαίρα /ˈsfe.ɾa/ (n)
liathróid
réimse
  (γεωμετρία, στερεομετρία) το γεωμετρικό στερεό στο οποίο όλα τα σημεία της επιφάνειας ισαπέχουν από το κέντρο του
  (μεταφορικά) νοητός χώρος με μία χαρακτηριστική ιδιότητα
  (μεταφορικά) πεδίο δράσης, περιοχή δικαιοδοσίας
piléar
  (πυρομαχικά) βολίδα φορητού πυροβόλου όπλου, μπόλι, φυσέκι, φυσίγγιο

σφαίρωμα (n)
gread

σφαγέας /sfaˈʝe.as/ (n)
coscróir

σφαγή /sfaˈʝi/ (n)
eirleach

σφαγείο /sfaˈʝi.o/ (n)
seamlas

σφαδάζω (v)
bí ag lúbarnaíl

σφαιρίδιο (n)
cruinnín

σφαιρίνη (n)
glóbailin

σφαιρικός /sfe.ɾiˈkos/ (adj)
sféarúil

σφαλίζω (v)
dlúth

σφαλερός (adj)
contráilte

σφαλιαρίζω (v)
boiseog

σφαλισμένος
druidte

σφαλιστός (adj)
druidte

σφεντάμι /sfenˈda.mi/ (n)
mailp

σφετερίζομαι /sfe.teˈɾi.zo.me/ (v)
forghabh

σφετερίστρια (n)
anlaith

σφετεριστής /sfe.te.ɾiˈstis/ (n)
anlaith

σφηκοφωλιά /sfi.ko.foˈʎa/ (n)
nead

σφηνάκι (n)
dún

σφηνοειδής (adj)
dingchruthach

σφιχτοδεμένος
corp

σφιχτός /sfiˈxtos/ (adj)
tiubh
  που περιέχει υγρασία σε μικρό βαθμό

σφοδρός (adj)
aindreanta

σφουγγίζω (v)
glan

σφουγγαρίζω (v)
ceirt

σφουγγαρίστρα (n)
mapa

σφράγισμα /ˈsfɾa.ʝi.zma/ (n)
sealgaireacht rónta

σφραγίδα /sfɾaˈʝi.ða/ (n)
séala

σφραγίζω /sfɾaˈʝi.zo/ (v)
rón

σφριγηλός /sfɾi.ʝiˈlos/ (adj)
breabhsánta

σφυγμικός (adj)
cuisle

σφυγμομετρώ (v)
bain

σφυγμός (n)
cuisle

σφυρί (n)
casúr

σφυρίζω (v)
bí ag feadaíl

σφυρίχτρα (n)
feadóg

σφυρηλατώ (v)
gread

σφυριχτάρι (n)
lacha rua

σφυροδρέπανο /sfi.ɾoˈðɾe.pa.no/ (n)
casúr agus corrán

σφόνδυλος (n)
roithleán eiteáin

σφύρα /ˈsfi.ɾa/ (n)
casúirín

σφύριγμα (n)
feadaíl

σχάρα (n)
aidhleann

σχέδιο /ˈsçe.ði.o/ (n)
plean

σχέση (n)
baint

σχήμα /ˈsçi.ma/ (n)
cum

σχίζω (v)
roiseadh

σχεδία /sçeˈði.a/ (n)
rafta

σχεδίαση (n)
dearadh

σχεδιάγραμμα (n)
imchruth
  καταγραφή των κύριων σημείων ενός κειμένου πριν από την τελική του επεξεργασία

σχεδιάζω /sxe.ðiˈa.zo/ (v)
dearadh
  απεικονίζω κάτι με ακρίβεια

σχεδιαστικός (adj)
dearadh

σχεδιογραφώ (v)
dréacht

σχεδόν /sçeˈðon/ (adv)
beagnach

σχετικά
ar tí

σχετικά (adv)
réasúnta

σχετικισμός (n)
coibhneasacht

σχετικός (adj)
ábhartha

σχετικότητα /sçe.tiˈko.ti.ta/ (n)
coibhneasacht

σχηματισμός /sçi.ma.tiˈzmos/ (n)
fíor

σχιζοειδής /sçi.zo.iˈðis/ (adj)
sciotsóideach

σχιζοφρένεια /sçi.zoˈfɾe.ni.a/ (n)
scitsifréine

σχιστόλιθος (n)
slinn

σχοινάκι (n)
rópa scipeála
  παιδικό παιχνίδι, ατομικό ή ομαδικό, όπου κάποιος οι κάποιοι πηδάνε πάνω από ένα σχοινί που γυρίζει ο ίδιος ή δύο άλλα παιδιά

σχολαστικός /sxo.la.stiˈkos/ (adj)
ar leith
  (μεταφορικά, μειωτικό) που χαρακτηρίζεται από υπερβολική προσήλωση στις τυπικές λεπτομέρειες, εις βάρος της ουσίας

σχολείο /sxoˈli.o/ (n)
scoil

σχολιάζω /sxo.liˈa.zo/ (v)
trácht

σχολικός /sxo.liˈkos/ (adj)
báire

σωθικά /so.θiˈka/ (n)
abach

σωλήνας /soˈli.nas/ (n)
píopa

σωματίδιο /so.maˈti.ði.o/ (n)
cáithnín

σωματιδιακός (adj)
cáithnín

σωματικός (adj)
corpartha

σωματοδομή /so.ma.to.ðoˈmi/ (n)
cruth

σωματοφύλακας /so.ma.toˈfi.la.kas/ (n)
garda cosanta

σωματώδης /so.maˈto.ðis/ (adj)
leann dubh

σωπαίνω /soˈpe.no/ (v)
i do thost

σωρεία /soˈɾi.a/ (n)
caitín

σωρηδόν /so.ɾiˈðon/ (adv)
carnán

σωριάζω (v)
carnán

σωρός /soˈɾos/ (n)
carnán

σωσίας (n)
dúbailt

σωστικός (adj)
tarrtháil

σωστός /soˈstos/ (adj)
beacht

σωτηρία /so.tiˈɾi.a/ (n)
slánú

σωφρονισμός (n)
ceartú

σωφρονιστήριο /so.fɾo.niˈsti.ɾi.o/ (n)
teach

σόδα μαγειρικής
décharbónáit sóidiam

σόδα πλύσης
carbónáit sóidiam

σόδιο /ˈso.ði.o/ (n)
sóidiam

σόλα (n)
bonn

σόλιδος /ˈso.li.ðos/ (n)
soladas

σόλο (n)
aonréad
  το μουσικό κομμάτι για εκτέλεση από ένα μόνο άτομο

σόμπα (n)
sorn

σόου /ˈsou/ (n)
clár

σόφτμπολ (n)
láimhe

σύγαμπρος (n)
deartháir céile

σύγκαμα (n)
brusaireacht

σύγκληση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
comhghairm

σύγκλητος /ˈsiŋ.ɡli.tos/ (n)
seanad

σύγκλιση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
coinbhéirseacht

σύγκορμος /ˈsiŋˈɡoɾ.mos/ (adj)
ceann

σύγκριση (n)
comparáid

σύγκρουση /ˈsiŋ.ɡɾu.si/ (n)
gread

σύγχρονος /ˈsiŋ.xɾo.nos/ (adj)
nua-aimseartha
  που συμβαδίζει με το πνεύμα της εποχής μας και υιοθετεί τις αντιλήψεις και καινοτομίες της σε αντίθεση με αυτόν που παραμένει προσκολλημένος στο παρελθόν

σύγχυση /ˈsiŋ.çi.si/ (n)
cíor thuathail

σύζευξη /ˈsi.zef.ksi/ (n)
cónasc
  η ένωση διά του γάμου

σύζυγος (n)
bean
  (οικογένεια) ο άντρας ή η γυναίκα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι

σύκο /ˈsi.ko/ (n)
fige

σύληση (n)
eitilt

σύλληψη (n)
coisc
  η, από αρμόδια όργανα, αφαίρεση της ελευθερίας και ο περιορισμός των κινήσεων ενός ατόμου που θεωρείται ύποπτο
  η συνένωση ωαρίου και σπερματοζωαρίου με αποτέλεσμα τη δημιουργία αρχικού κυττάρου οργανισμού
  (κατ’ επέκταση) (μεταφορικά) η αρχική νοητική αναπαράσταση μιας ιδέας

σύλλογος /ˈsi.lo.ɣos/ (n)
comhchaidreamh

σύμβαση /ˈsiɱ.va.si/ (n)
acht
  (συνήθως στον πληθυντικό) η γραπτή ή άγραφη συμφωνία μεταξύ των μελών μιας ομάδας ή κοινωνίας ότι θα υιοθετήσουν ορισμένες συνήθειες ή πρακτικές
  γραπτό κείμενο συμφωνίας - συνθήκης με δεσμευτική ισχύ για όσους το υπέγραψαν

σύμβολο /ˈsiɱ.vo.lo/ (n)
séala

σύμμετρος (adj)
ar cóimhéid

σύμπαν (n)
cruinne

σύμπλεγμα (n)
braisle

σύμφυτο (n)
lus na gcnámh briste

σύμφωνα /ˈsiɱ.fo.na/ (adv)
ar an gcuma chéanna

σύμφωνο /ˈsiɱ.fo.no/ (n)
consan
  (γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος που παράγεται από το στένεμα ή τη φραγή του αέρα από τα φωνητικά όργανα
acht
  (πολιτική) συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών

σύναψη (n)
síog
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού συνάπτω
  η γραμμή ή το σημείο ένωσης
  (νευροεπιστήμη)

σύνδεση (n)
ceangal
  η ένωση δυο ή περισσότερων πραγμάτων
cumhdach
  (προγραμματισμός) η συσχέτιση ενός ονόματος (μεταβλητής, συνάρτησης, κλπ) με μια οντότητα (κώδικας ή δεδομένα) ενός προγράμματος

σύνδεσμος (n)
cónasc
  (πληροφορική) link: ο υπερσύνδεσμος σε ένα υπερκείμενο, που οδηγεί σε άλλο υπερκείμενο, όπως οι σύνδεσμοι σε μια γλώσσα σήμανσης σαν την HTML

σύνδρομο /ˈsin.ðɾo.mo/ (n)
siondróm

σύνεργο (n)
acaire

σύνεση (n)
críonnacht

σύνθεση (n)
comhdhéanamh
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) η χρήση αντικειμένων που περιέχουν άλλα αντικείμενα ως μέλη δεδομένων

σύνθετη εντολή
coisc

σύνθετο /ˈsin.θe.to/ (n)
bábhún
  (γραμματική) σύνθετη λέξη που δημιουργείται με τη διαδικασία της σύνθεσης

σύνθετος (adj)
comh-

σύνθημα (n)
sluán

σύννεφο /ˈsi.ne.fo/ (n)
scamall

σύνοδος /ˈsi.no.ðos/ (n)
suí
  περίοδος λειτουργίας ενός συλλογικού θεσμού
cónasc
  τακτική ή έκτακτη συνάντηση των ηγετών ή των αντιπροσώπων χωρών που μετέχουν σε ένα διεθνή οργανισμό
  (αστρονομία) το ουράνιο φαινόμενο κατά το οποίο δύο ουράνια σώματα εμφανίζονται στο ίδιο ουράνιο μήκος σε σχέση με τον γήινο παρατηρητή.

σύνοδος κορυφής
mullach

σύνολο /ˈsi.no.lo/ (n)
tacar
  (μαθηματικά, θεωρία συνόλων) η συλλογή στοιχείων που είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους αλλά που αξιωματικά θεωρούμε ως μία ολότητα ή ενότητα
cuir le chéile
  (γραμματική) το λεκτικό σύνολο : η ενότητα λέξεων πολύ στενά συνδεδεμένων μεταξύ τους· συχνά δημιουργούν σύνθετες λέξεις
  ένα σύνολο από έπιπλα, ρούχα, διακοσμητικά στοιχεία ή καλλιτεχνήματα που ταιριάζουν αρμονικά όλα μαζί

σύνολο χαρακτήρων
tacar carachtar

σύνορο /ˈsi.no.ɾo/ (n)
teorainn

σύνοψη (n)
achoimre

σύνταγμα /ˈsin.da.ɣma/ (n)
bunreacht
  (νομικός όρος) ο θεμελιώδης νόμος μιας δημοκρατικής πολιτείας

σύνταξη /ˈsin.da.ksi/ (n)
scor
  η αποχώρηση από την εργασιακή ζωή και η οικονομική επιβίωση με τη μηνιαία είσπραξη ενός ποσού που καταθέτει ο ασφαλιστικός και συνταξιοδοτικός φορέας του πρώην εργαζόμενου
pinsean
  το ποσό που εισπράττει μηνιαία ένας συνταξιούχος από τον ασφαλιστικό ή συνταξιοδοτικό φορέα του ή το κράτος όταν για λόγους ηλικίας, ή ατυχήματος ή άλλους, παύει να εργάζεται και δικαιούται να συνταξιοδοτηθεί
comhréir
  (μαθηματικά, λογική) καθορισμός των επιτρεπτών ακολουθιών συμβόλων

σύντμηση (n)
bearradh

σύντομα (adv)
go haibéil

σύντομος /sin.do.mos/ (adj)
gairid

σύντροφος /ˈsin.dɾo.fos/ (n)
caidreamhach

σύριγγα (n)
steallaire
coinlín ceoil

σύρμα /ˈsiɾ.ma/ (n)
greadtóir

σύρραξη (n)
coimhlint

σύρριζα (adv)
fréamh

σύσκεψη /ˈsi.sce.psi/ (n)
comhdháil

σύσσωμος /ˈsi.so.mos/ (adj)
ceann

σύσταση /sístasi/ (n)
comhdhéanamh
  το υλικό ή οι ουσίες από τις οποίες αποτελείται κάτι
  (συνεκδοχικά) τα μέλη ή τα όργανα από τα οποία αποτελείται ένα σύνθετο σύνολο
bunreacht
  η οργάνωση ανθρώπων σε ένα σύνολο με σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένων σκοπών
réamhrá
  (πληθυντικός) η γνωστοποίηση από κάποιον του ονόματος, του επαγγέλματος ή κάθε άλλης ιδιότητας ενός προσώπου που θεωρείται απαραίτητη στην πρώτη συνάντησή του με κάποιον τρίτο

σύστημα /ˈsi.sti.ma/ (n)
córas

σύφιλη /ˈsi.fi.li/ (n)
bolgach fhrancach

σώας τας φρένας
abarthacht

σώβρακο /ˈso.vɾa.ko/ (n)
fobhríste

σώζω /ˈso.zo/ (v)
sábháil

σώμα /ˈso.ma/ (n)
corp
comhlacht
  ευρύτερος αυτοτελής στρατιωτικός σχηματισμός του στρατού ξηράς, ο οποίος καλύπτει μια γεωγραφική περιοχή. Περιλαμβάνει μικρότερες αυτοτελείς μονάδες και σχηματισμούς, όπους μεραρχίες, ταξιαρχίες, συντάγματα και τάγματα.

σώνω (v)
tar
rith as
  (μέσο) σώνομαι : τελειώνω

σώος (adj)
ach amháin

τάβλα /ˈta.vla/ (adv)
bord
ól
  (ιδιωματισμός) πολύ, τελείως

τάγμα (n)
cathlán
  μονάδα του στρατού ξηράς μικρότερη από το σύνταγμα και μεγαλύτερη από λόχο, που διοικείται από ταγματάρχη και αριθμεί περίπου 300 άνδρες
bail
  κοινότητα μοναχών της καθολικής εκκλησίας που είχαν αυστηρούς κανόνες διαβίωσης

τάλιρο /ˈta.li.ɾo/ (n)
páipéar cúig phunt

τάλκης (n)
talc

τάξη /ˈta.ksi/ (n)
aicme
  (ταξινομία) υποδιαίρεση ταξινομικής βαθμίδας ανώτερη από την οικογένεια και χαμηλότερη από την ομοταξία
nárthacht
  (λογική, μαθηματικά, επιστήμη υπολογιστών) το πλήθος των παραμέτρων μιάς συνάρτησης (ή κατηγορήματος) ή το πλήθος των τελεστέων μιάς πράξης

τάπα (n)
caidhp

τάπητας /ˈta.pi.tas/ (n)
cairpéad

τάρανδος (n)
réinfhia

τάση /ˈta.si/ (n)
béim

τάσι /ˈta.si/ (n)
tiompán

τάφος /ˈta.fos/ (n)
uaigh

τάφρος /ˈta.fɾos/ (n)
díog

τέκνο /ˈtek.no/ (n)
clann
  (μουσική) είδος ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής

τέλειος (adj)
foirfe

τέλεση /ˈte.le.si/ (n)
gníomhaíocht

τέλμα /ˈtel.ma/ (n)
abar

τέλος /ˈte.los/ (n)
críochnaigh
  το σημείο πέραν του οποίου δε συνεχίζεται μια ενέργεια ή ένα πράγμα, το έσχατο σημείο, το πέρας
  (οικονομία) ο φόρος, ο δασμός (συνήθως στον πληθυντικό: τα τέλη)

τέλος καλό, όλα καλά
gach rud i gceart ach sinn a bheith slán

τέλος πάντων
ar aon chaoi
  δήλωση ότι συμβιβαζόμαστε επιφανειακά με τα προηγούμενα

τέμπλο /ˈtemˈblo/ (n)
íocónastáis

τένις (n)
leadóg

τένοντας /ˈte.non.das/ (n)
teannán

τέντα (adv)
díonbhrat
  ορθάνοιχτα

τέντωμα /ˈten.do.ma/ (n)
réimse

τέρας (n)
ainmhí
  φανταστικό ζώο που δεν υπάρχει και είναι μεγάλο και τρομακτικό

τέρβιο (n)
teirbiam

τέρμα /ˈteɾ.ma/ (n)
críochnaigh
  το τέλος μιας διαδρομής
báire
  (αθλητισμός) χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κατακόρυφα δοκάρια (σε μερικά αθλήματα, δύο κατακόρυφα και ένα οριζόντιο), μέσα από τον οποίο πρέπει να περάσει η μπάλα για να σημειωθεί γκολ

τέσσερα /ˈte.se.ɾa/
ceathair

τέτανος (n)
teiteanas

τέταρτο (n)
cróise

τέταρτος
ceathrú

τέφρα /ˈte.fɾa/ (n)
luaith

τέφρα σόδας
carbónáit sóidiam

τέχνεργο (n)
déantán

τέχνη /ˈte.xni/ (n)
ealaín

τέως /ˈte.os/ (adj)
eacs

τήκω (v)
leáigh

τήρηση /ˈtiɾisi/ (n)
coinneáil

τίγρη (n)
tíogar

τίθεμαι (v)
bí

τίμημα (n)
costas

τίμιος (adj)
macánta

τίποτα
neamhní

τίση (n)
pionós

τα βγάζω πέρα
cóip

ταΐζω (v)
beathaigh

ταίρι (n)
comrádaí

ταίριασμα /ˈteɾ.ʝa.zma/ (n)
conradh

ταβάνι /taˈva.ni/ (n)
síleáil

ταβέρνα (n)
tàbhairne

ταγάρι (n)
mála lóin
  σακίδιο με την τροφή των ζώων για τάισμα

ταγή /taˈʝi/ (n)
beathaigh

ταγκό (n)
tangó

ταγματάρχης (n)
maor

ταγός (n)
ceannasaí

ταινία /teˈni.a/ (n)
scannán
  στενή λωρίδα από ύφασμα ή άλλο υλικό που μπορεί και να τυλιχτεί σε ρολό
  (κινηματογράφος) κινηματογραφικό έργο με μεγάλη ή μικρή διάρκεια
cailleach ghoile
  (ιατρική, κτηνιατρική, παράσιτο) παρασιτικός οργανισμός που προσβάλλει τα έντερα του ανθρώπου και άλλων ζώων

ταινία μικρού μήκους /teˈni.a miˈkɾu ˈmi.kus/
gearrscannán

ταιριάζω /teɾˈʝa.zo/ (v)
diongbháil
culaith
  (απρόσωπο) ταιριάζει: αρμόζει, πρέπει

τακούνι /taˈku.ni/ (n)
sáil

τακτική /ta.ktiˈci/ (n)
beart

τακτικό αριθμητικό
orduimhir

τακτικός /ta.ktiˈkos/ (adj)
beartach

τακτοποίηση (n)
socrú

τακτοποιώ (v)
coimeádán
  βάζω σε τάξη αντικείμενα
pléigh le
  βάζω σε τάξη, ρυθμίζω καθημερινές μικροϋποθέσεις ή σοβαρές εκκρεμότητες
cuir caoi ar
  εξασφαλίζω σε κάποιον εργασία ή τα εφόδια, τα μέσα για να ζήσει

ταλαίπωρος (adj)
acaointeach

ταλαιπωρημένος
tuirseach

ταλαιπωρώ (v)
buair

ταλαντεύομαι (v)
ascalaigh

ταλαντοσκόπιο (n)
scóp

ταλαντούχος (adj)
tréitheach

ταλαντώνομαι (v)
ascalaigh

ταλκ (n)
talc

ταμάρινδος (n)
tor tamaraine

ταμάχι (n)
antlás

ταμίας /taˈmi.as/ (n)
airgeadóir
cisteoir
  (επάγγελμα) ο έμμισθος υπάλληλος που ασχολείται με την οικονομική διαχείριση μιας εταιρείας, ενός οργανισμού, ενός ιδρύματος

ταμείο /taˈmi.o/ (n)
airgeadóir

ταμειακά διαθέσιμα
airgead tirim

ταμειακή μηχανή
scipéad cláraithe

ταμειακή ροή
sreabhadh airgid

ταμειακός /ta.mi.aˈkos/ (adj)
airgead tirim

ταμιευτήριο /ta.mi.eˈfri.ɾi.o/ (n)
banc taisce

ταμπάκο /taˈba.kos/ (n)
tobac

ταμπέλα (n)
teanga chomharthaíochta

ταμπλό (n)
deais

ταμπουρώνω /ta.buˈɾo.no/ (v)
baracáid

ταμπούρι /taˈbu.ɾi/ (n)
bábhún

ταμπούρλο /ta(m)ˈbuɾ.lo/ (n)
druma

ταμπούρο (n)
taobhdhruma
  (μουσικό όργανο) τύμπανο με ειδικό έλασμα, ταμπούρλο

τανάλια /taˈna.ʎa/ (n)
ordóg

τανζανικός (adj)
Tansánach

ταντάλιο (n)
tantalam

ταξί (n)
tacsaí

ταξίδι /taˈksi.ði/ (n)
aistear

ταξίδι του μέλιτος
mí na meala

ταξιδεύω /ta.ksiˈðe.vo/ (v)
taistil

ταξιδιωτικός (adj)
aistear

ταξινομώ /ta.ksi.noˈmo/ (v)
rangaigh

ταξινόμηση /ta.ksiˈno.mi.si/ (n)
aicmiú

ταξιτζής (n)
tacsaí

ταπείνωση (n)
náiriú

ταπεινοφροσύνη (n)
uirísle

ταπεινός /ta.piˈnos/ (adj)
uiríseal

ταπεινότητα /ta.piˈno.ti.ta/ (n)
uirísle

ταπεινώνω (v)
náirigh

ταπετσαρία (n)
páipéar balla

ταράτσα /taˈɾa.t͡sa/ (n)
ardán

ταρίφα (n)
ráta

ταρακουνώ /ta.ɾa.kuˈno/ (v)
croith

ταρακούνημα (n)
suasán

ταραξίας (n)
clampróir

ταραχή /ta.ɾaˈçi/ (n)
anbhuain

ταριχευτής (n)
balsamóir

ταριχεύω (v)
balsamaigh

ταρτάν /taɾˈtan/ (n)
breacán

ταστιέρα (n)
méarchlár

τατουάζ /ta.tuˈaz/ (n)
tatú

ταυ /taf/ (n)
crosbhacart
  είδος φορητού παραλληλογράφου, εργαλείο σχεδιασμού που χρησιμοποιείται στο γραμμικό σχέδιο για το σχεδιασμό παραλλήλων και έχει σχήμα αντίστοιχο του κεφαλαίου ταυ (1) με κινητό ή σταθερό το ένα τμήμα του
  εργαλείο καθαρισμού τζαμιών / πατωμάτων (ρακλέτα)

ταυρομάχος /ta.vɾoˈma.xos/ (n)
tarbhadóir

ταυτοτικός /ta.fto.tiˈkos/ (adj)
comhionann

ταυτόσημος (adj)
ionann

ταυτότητα /taˈfto.ti.ta/ (n)
ionannas

ταφόπλακα (n)
leac uaighe

ταχυδρομείο /ta.çi.ðɾoˈmi.o/ (n)
oifig an phoist
  το κτίριο που στεγάζει αυτήν την υπηρεσία

ταχυδρομικός κώδικας
postchód

ταχυκαρδία /ta.çi.kaɾˈði.a/ (n)
taicéacairde

ταχυμεταφορά (n)
eachlach

ταχυμεταφορέας (n)
eachlach

ταχυφαγία /ta.çi.faˈʝi.a/ (n)
bia áise

ταχυφαγείο /ta.çi.faˈʝi.o/ (n)
bia áise

ταχύμετρο /taˈçi.me.tro/ (n)
luasmhéadar
  (τεχνολογία) όργανο που μετρά και καταγράφει την ταχύτητα ενός οχήματος (καθώς και τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν)

ταχύνω (v)
géaraigh

ταχύπλοο (n)
luasbhád

ταχύτητα (n)
luas

ταψί (n)
panna

ταϊβανέζικος (adj)
Téavánach

ταϊλανδικά (n)
Téalainnis

ταϊλανδικός (adj)
Téalainnis

ταύρος (n)
tarbh

ταύτιση (n)
aitheantas

τείνω (v)
aimsigh
  αποβλέπω, αποσκοπώ σε κάτι
ionsaigh
  (μαθηματικά) έχω ως όριο, προσεγγίζω προς μια ορισμένη τιμή χωρίς να την φτάνω

τείχος /ˈti.xos/ (n)
balla

τείχος προστασίας
balla dóiteáin

τεγίδα (n)
taobhán

τεθωρακισμένος /te.θo.ɾa.ciˈzme.nos/
armúrtha

τεκμήριο (n)
cáipéis

τεκμηρίωση /te.kmiˈɾi.o.si/ (n)
cáipéisí

τεκμηριώνω /te.kmi.ɾiˈo.no/ (v)
cáipéis

τεκνό (n)
breá

τεκτονική (n)
teicteonaic

τεκτονικός /te.kto.niˈkos/ (adj)
teicteonach

τελάρο (n)
cuir i bhfráma

τελεία (n)
ponc
lánstad
  σημείο στίξης που σηματοδοτεί το τέλος μιας πρότασης

τελεία και παύλα
sin é

τελειοποίηση (n)
foirfeacht

τελειοποιώ /te.li.o.piˈo/ (v)
foirfe

τελειωμένος /te.li.oˈme.nos/ /te.ʎoˈme.nos/
slachtmhar

τελειωτικός /te.li.o.tiˈci/ /te.li.o.tiˈko/ /te.li.o.tiˈkos/ (adj)
ceannchluiche

τελειότητα /te.liˈo.ti.ta/ (n)
foirfeacht

τελειώνω /teˈli.o.no/ /teˈʎo.no/ (v)
críochnaigh
  (μεταβατικό) ολοκληρώνω μια εργασία
  ολοκληρώνομαι

τελεολογία (n)
teileolaíocht

τελεσφόρηση (n)
abairt

τελεσφόρος /te.leˈsfo.ɾos/ (adj)
éifeachtach

τελετουργικό /te.le.tuɾ.ʝiˈko/ (n)
deasghnáth

τελετουργικός (adj)
deasghnáth

τελευταία (adv)
le déanaí

τελευταίος /te.leˈfte.os/ (adj)
seo caite
  που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελικά (adv)
i ndeireadh na dála

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (adj)
ceannchluiche
  που είναι στο τέλος, ο τελευταίος

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (n)
ceannchluiche
  (σε αθλήματα) ο τελευταίος αγώνας που θα κρίνει τον πρώτο από τον δεύτερο

τελλούριο (n)
teallúiriam

τελματώδης (adj)
abarach

τελωνείο (n)
custam

τελωνειακός (n)
custam
  (επάγγελμα) που εργάζεται σε τελωνείο

τεμπέλης /temˈbe.lis/ (n)
anábhailleach
  τεμπέλης
  (ιδιωματισμός, μεταφορικά) ο παίκτης παρτίδας πρέφας που διαδοχικά δεν παίζει όταν έρχεται η σειρά του να μοιράσει τα φύλλα της τράπουλας (όποτε σε παρτίδα παίζουν τέσσερις παίκτες, αντί των κανονικών τριών)
  (προφορικό) θήκη αντικειμένων ανάμεσα στο κάθισμα του οδηγού και του συνοδηγού του αυτοκινήτου, το υποβραχιόνιο

τεμπέλικος (adj)
falsa

τεμπελιά /tem.beˈʎa/ (n)
drogall

τεμπελόσκυλο /tem.beˈlo.sci.lo/ (n)
madra

τενίστρια (n)
leadóg

τενεκές /te.neˈces/ (n)
féad

τενεκεδάκι /te.ne.ceˈða.ci/ (n)
féad

τενεκεδένιος /te.ne.ceˈðe.ɲos/ (adj)
stán

τεντωμένος
aimsir

τεντώνω /tenˈdo.no/ (v)
réimse

τεράστιος /teˈɾa.sti.os/ (adj)
anmhór

τερέβινθος (n)
ola bhí

τερέτισμα (n)
gíog

τερατογόνος (adj)
teiritigineach

τερατώδης /te.ɾaˈto.ðes/ /te.ɾaˈto.ðis/ (adj)
anchúinseach

τερεβινθίνη (n)
ola bhí

τερετίζω (v)
bíc

τερματίζω /teɾ.maˈti.zo/ (v)
críochnaigh

τερματισμός /teɾ.ma.tiˈzmos/ (n)
ceannchluiche

τερματοφύλακας (n)
cúl báire

τεσσάρι (n)
ceathair

τεσσαρακοστός (adj)
ceathrachadú

τεστ (n)
scrúdú

τεστάρω (v)
scrúdú

τεταρτημόριο /te.taɾ.tiˈmo.ɾi.o/ (n)
ceathrú

τετμημένη (n)
aibsíse

τετράγωνο /teˈtɾa.ɣo.no/ (n)
cearnóg
  (γεωμετρία) παραλληλόγραμμο που είναι ορθογώνιο και ρόμβος, έχει δηλαδή τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες
  (πολεοδομία) το τμήμα μιας περιοχής που σχηματίζεται από τέσσερις δρόμους χωρίς άλλο δρόμο να το διαπερνά

τετράγωνος /teˈtɾa.ɣo.ni/ /teˈtɾa.ɣo.no/ /teˈtɾa.ɣo.nos/ (adj)
cearnógach

τετράδιο /teˈtɾa.ði.o/ (n)
leabhar nótaí

τετράπλευρο (n)
ceathairshleasach

τετράπλευρος (adj)
ceathairshleasach

τετράποδος (adj)
ceathair

τετράτροχος (adj)
ceathair

τετραγωνικός (adj)
cearnóg

τετραγωνισμένο χαρτί
grafpháipéar

τετρακόσια
ceithre chéad

τετραχλωράνθρακας (n)
teitreaclóiríd charbóin

τετριμμένος
domhanda

τευτονικός (adj)
Gearmánach

τεφαρίκι (n)
faigh

τεφτέρι (n)
mórleabhar

τεχνήτιο (n)
teicnéitiam

τεχνίτης (n)
ceardaí

τεχνητή γλώσσα
teanga chumtha
  (γλωσσολογία) γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη για συγκεκριμένη επικοινωνία, με αυστηρή διατύπωση, ώστε να αποφεύγονται οι ασάφειες της φυσικής γλώσσας της οποίας και είναι υποσύνολο

τεχνητή νοημοσύνη /te.xniˈti no.i.moˈsi.ni/
intleacht shaorga

τεχνητός (adj)
saorga

τεχνική /te.çniˈci/ (n)
teicníc

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (adj)
teicniúil

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (n)
teicneoir

τεχνοκράτης /te.xnoˈkɾa.tis/ (n)
teicnealathaí

τεχνοκρατία /te.xno.kɾaˈti.a/ (n)
teicnealathas

τεχνοκρατικός (adj)
teicnealathach

τεχνολογία /the.xno.loˈʝi.a/ (n)
teicneolaíocht

τεχνολογία λογισμικού
innealtóireacht bogearraí

τεχνολογικός /the.xno.lo.ʝiˈkos/ (adj)
teicneolaíoch

τεχνοτροπία /te.xno.tɾoˈpi.a/ (n)
abairt

τεχνουργώ /te.xnuɾˈɣo/ (v)
ceardaíocht

τεχνούργημα (n)
déantán

τεύτλο (n)
biatas

τεύχος /ˈtef.xos/ (n)
eagrán
cuid
  τμήμα βιβλίου ή συγγράμματος που τυπώνεται και κυκλοφορεί σε συμπληρωματικούς τόμους

τζάκετ /ˈd͡za.cet/ (n)
cumhdaigh

τζάκι /ˈd͡za.ci/ (n)
teallach
uaisle
  (μεταφορικά) η αρχοντική, σημαντική οικογένεια, ευγενική καταγωγή

τζάμι /ˈd͡za.mi/ (n)
pána

τζάνερο /ˈd͡za.ne.ɾo/ (n)
miribéal

τζάουλ /ˈd͡za.u.l/ (n)
giúl

τζίνι /ˈd͡zi.ni/ (n)
ardéirim

τζαζ (n)
snagcheol

τζαμάρω (v)
plúch

τζαμί /d͡zaˈmi/ (n)
mosc

τζαμπεράκι (n)
léimneoir

τζανεριά (n)
pluma silíneach

τζελ (n)
glóthaigh

τζερτζελές /dzer.dzeˈles/ (n)
anfais

τζετ /ˈdzet/ (adv)
scaird
  (αργκό) πολύ ωραία, τέλεια

τζιν (n)
biotáille Ghinéive

τζιπ /ˈd͡zip/ (n)
jíp

τζιτζιμπίρα (n)
beoir shinséir

τζιχάντ (n)
jiohád

τζουβάς (n)
ribín seoil

τζούρα /ˈd͡zuɾa/ (n)
liomóg

τζόγος (n)
cluiche
  χαρτοπαιξία
  το κενό που υπάρχει ανάμεσα σε δύο αντικείμενα που δεν έχουν ταιριάξει ακριβώς, όπως πρέπει

τζόκεϊ (n)
eachaí

τζόνγκα (n)
Seoinicis

τη βγάζω καθαρή
téigh amach
  γλυτώνω την τιμωρία, δεν με συλλαμβάνουν, δεν με πιάνουν στα πράσα, δεν με τιμωρούν
  δεν πεθαίνω, δεν αρρωσταίνω, δεν μου μένει κουσούρι, δεν αποκτώ μόνιμη (-ες) σωματική βλάβη

τηγάνι /tiˈɣa.ni/ (n)
friochtán

τηγανίτα (n)
pancóg

τηλέγραφος /tiˈle.ɣɾa.fos/ (n)
teileagraf
  (τεχνολογία) σύστημα επικοινωνίας που μεταδίδει γραπτά μηνύματα κωδικοποιημένα με το αλφάβητο Μορς και λειτουργεί με την αποστολή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ δύο σταθμών

τηλέφωνο /tiˈle.fo.no/ (n)
teileafón, guthán

τηλεκατευθυνόμενος
cianrialtán

τηλεμάρκετινγκ (n)
teileamhargaíocht

τηλεμετρία (n)
teiliméadracht
  η μέτρηση (μεγάλων) αποστάσεων με ειδικό όργανο (τηλέμετρο)

τηλεοπτικός (adj)
teilifís

τηλεσκάφος (n)
andord

τηλεσκόπιο /ti.leˈsko.pi.o/ (n)
cianradharcán

τηλεφωνία (n)
teileafónaíocht
  οι επιστημονικές, τεχνικές, εμπορικές και εφαρμοστικές γνώσεις γύρω από την χρήση τηλεφώνου
fón
  ο εμπορικός τηλεφωνικός κλάδος, η τηλεφωνική βιομηχανία, το σύνολο των εταιρειών που ασχολούνται με την παροχή-παραγωγή τηλεφώνων και τηλεφωνικών δικτύων

τηλεφωνικά (adv)
guthán

τηλεφωνώ /ti.le.foˈno/ (v)
foghar

τηλεφώνημα (n)
teileafón

τηλεχειριστήριο /ti.le.çi.ɾisˈti.ɾi.o/ (n)
cianrialtán

τηλεόραση /ti.leˈo.ɾa.si/ (n)
teilifís, teilifíseán

τηρώ /tiˈɾo/ (v)
coinnigh

της μόδας
galánta

τι
cad

τι σερτ (n)
t-léine

τιθασεύω /ti.θaˈse.vo/ (v)
ceansaigh
  εξημερώνω άγριο ζώο
gabháil
  (μεταφορικά) κάνω κάποιον να υπακούει στη βούλησή μου, ελέγχω κάτι / κάποιον

τικ (n)
ceartán
  σύμβολο που υποδεικνύει επιβεβαίωση
téac
  το ξύλο του ομώνυμου δένδρου, που είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό

τικ τακ /ˈtik ˈtak/ (n)
ceartán

τιμάω /tiˈma.o/ (v)
onóraigh

τιμή (n)
costas, praghas
  η προσωπική αντίληψη κάποιου για τη δική του αξία που απορρέει από τη φύση του ως ανθρώπου

τιμή κατατεμαχισμού
slamar

τιμητής (n)
criticeoir

τιμολογώ (v)
costas

τιμωρία (n)
pionós

τιμωρούμαι (v)
bí

τιμωρώ (v)
aifir

τιμόνι /tiˈmo.ni/ (n)
barr

τινάζομαι (v)
earrach

τιράζ (n)
clódóireacht

τιρμπουσόν (n)
corcscriú

τις
á
dá + abstract noun, (is ea) is + comp.
  το θηλυκό οριστικό άρθρο στην αιτιατική πληθυντικού

τις προάλλες
an lá cheana

τιτάνιο (n)
tíotáiniam

τμήμα (n)
rannóg

τμηματάρχης /tmi.maˈtaɾ.çis/ (n)
tor

το
é
  (δεικτική αντωυνμία)

το αίμα νερό δε γίνεται
gach díograis go deireadh

το βάζω στα πόδια
teith

το κερασάκι στην τούρτα /to‿ceɾaˈsaci stin‿ˈduɾta/
an dlaíóg mhullaigh
  κάτι που θα μπορούσε να λείπει, επιτείνει τη σημασία του περιττού, το επιπλέον, που κάνει κάτι καλό καλύτερο (ή, ειρωνικά, κάτι άσχημο χειρότερο)

το σκάω /to‿ˈska.o/
teith

τοίχος /ˈti.xos/ (n)
balla

τοίχωμα /ˈti.xo.ma/ (n)
balla

τοις μετρητοίς
airgead tirim

τοιχίο /tiˈçi.o/ (n)
balla

τοιχοκολλώ (v)
postálaí

τοκετός /to.ceˈtos/ (n)
breith clainne

τοκογλυφικός (adj)
gaimbíneach

τοκομερίδιο (n)
bannaí

τολμάω /tolˈmo/ (v)
dúshlán

τολμηρός /tol.miˈɾos/ (adj)
dána

τομάρι (n)
craiceann
  (υβριστικό) ο παλιάνθρωπος, ο τιποτένιος

τομέας /toˈme.as/ (n)
rannóg

τομή /toˈmi/ (n)
gearr

τομογραφία (n)
tomagrafaíocht

τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων
tomagrafaíocht astúchán posatrón

τονίζω /toˈni.zo/ (v)
aiceannaigh

τονικός /to.niˈkos/ (adj)
tonúil

τονισμός (n)
béim

τονώνω (v)
daingnigh

τοξίνη /toˈksi.ni/ (n)
tocsain

τοξικολογία (n)
tocsaineolaíocht

τοξικός (adj)
nimhiúil

τοξικότητα (n)
tocsaineacht

τοξοπλάσμωση (n)
tocsaplasmóis

τοπάζι /toˈpa.zi/ (n)
afast

τοπίο /toˈpi.o/ (n)
taobh tíre

τοπικός /to.piˈkos/ (adj)
logánta
  (πληροφορική) local: μπορεί να αναφέρεται στην τοπική μεταβλητή, στο τοπικό δίκτυο ή στον τοπικό υπολογιστή που συνδέεται σε ένα δίκτυο

τοπογράφηση (n)
suirbhéireacht

τοπογραφία /to.po.ɣɾaˈfi.a/ (n)
topagrafaíocht

τοποθετούμαι (v)
bain

τοποθετώ /to.po.θeˈto/ (v)
plás

τοπολογία (n)
toipeolaíocht

τοπωνυμία (n)
logainmníocht
  η μελέτη των τοπικών ονομασιών, με βάση ετυμολογικές, ιστορικές και γεωγραφικές πληροφορίες

τοπωνύμιο /to.poˈni.mi.o/ (n)
logainm

τοπόσημο (n)
sainchomhartha

τορνεύω /toɾˈne.vo/ (v)
deil
  κατεργάζομαι σκληρής φύσης υλικά χρησιμοποιώντας τόρνο
  (μεταφορικά) επεξεργάζομαι περίτεχνα τον λόγο

τοστ (n)
tósta

τοτέμ (n)
tótam

του
dá + abstract noun, (is ea) is + comp.
  (προσωπική, του ή τού) σε αυτόν, σε αυτό
  (κτητική) δηλώνει έναν κτήτορα αρσενικού ή ουδέτερου γένους

τουίντ /tuˈid/ (adj)
bréidín

τουίτ (n)
bíc

τουίτερ (n)
tvuíteáil

τουκάν (n)
túcán

τουλάχιστον /tuˈla.çi.ston/ (adv)
ar a laghad

τουλίπα /tuˈli.pa/ (n)
tiúilip

τουλούμι (n)
sceana gréasaí a chur
  ασκί από δέρμα
  (ειδικότερα) δερμάτινο ασκί για τυρί
  (ειδικότερα) η γκάιντα

τουμπάρω (v)
iompaigh béal faoi

τουνίκ (n)
ionar

τουρίστας /tuˈɾi.stas/ (n)
cuairteoir

τουρίστρια (n)
cuairteoir

τουρισμός /tu.ɾiˈzmos/ (n)
turasóireacht

τουριστικός (adj)
cuairteoir

τουρκικά /tuɾ.ciˈka/ (n)
Tuircis

τουρκικός (adj)
Turcach

τουρκμενικά (n)
Tuircméanastánach

τουρμπάν (n)
turban

τουρμπάνι /tuɾˈba.ni/ (n)
turban

τουρμπίνα (n)
tuirbín

τουρνικέ (n)
geata casta

τουρτουρίζω (v)
creath

τουφέκι /tuˈfe.ci/ (n)
raidhfil

τουφεκίδι (n)
rúisc

τουφεκίζω (v)
beangán

τούβλο /ˈtu.vlo/ (n)
bríce
  (οικοδομική) αντικείμενο που χρησιμεύει ως οικοδομικό υλικό· έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, κατασκευάζεται από πηλό και ψήνεται σε υψηλή θερμοκρασία

τούμπα /ˈtu.ba/ /ˈtum.ba/ (n)
aer-rothlú
  αναποδογύρισμα του σώματος
bairille
  πλήρης περιστροφή οποιουδήποτε αντικειμένου

τούμπα /ˈtum.ba/ (n)
tiúba
  (μουσικό όργανο) πνευστό μουσικό όργανο, που καλύπτει τη βαθύτερη περιοχή στα χάλκινα πνευστά

τούνδρα /ˈtun.ðɾa/ (n)
tundra

τούνελ /ˈtu.nel/ (n)
tollán

τούρνα /ˈtuɾ.na/ (n)
gailliasc

τούρτα (n)
císte

τούτος /ˈtu.tos/
seo

τούφα /ˈtu.fa/ (n)
dlaoi

τράγος /ˈtɾa.ɣos/ (n)
poc

τράι /ˈtɾa.i/ (n)
úd

τράπεζα /ˈtɾa.pe.za/ (n)
banc
  (οικονομία) πιστωτικός οργανισμός που ασχολείται με χρηματοπιστωτικές εργασίες. Π.χ. δέχεται καταθέσεις ιδιωτών ή νομικών προσώπων, παραχωρεί δάνεια, διαχειρίζεται χαρτοφυλάκια για λογαριασμό των πελατών του κ.λπ.
  (συνεκδοχικά) το κτήριο που στεγάζει ένα υποκατάστημα μιας τράπεζας
  (γενικότερα) ένας τόπος όπου κατατίθενται προς φύλαξη υλικά ή άυλα αγαθά προκειμένου να είναι προσιτά σε μελλοντική ζήτηση

τράχηλος (n)
ceirbheacs

τρέλα /ˈtɾe.la/ (n)
buile
  (ιατρική) παθολογική κατάσταση κατά την οποία διαταράσσεται η πνευματική ισορροπία και η λογική του ανθρώπου

τρέμολο (n)
creathán

τρέμω /ˈtɾe.mo/ (v)
creath
  (για φωνή) εμφανίζω ακούσιες διακυμάνσεις ή διακοπές

τρένο /ˈtɾe.no/ (n)
traein

τρέντι (adj)
nua-aimseartha

τρέξιμο /ˈtɾe.ksi.mo/ (n)
reatha

τρέπω /ˈtɾe.po/ (v)
deil

τρέφω /ˈtɾe.fo/ (v)
beathaigh

τρέχα γύρευε
a fhios a bheith agat

τρέχω /ˈtɾe.xo/ (v)
rith

τρέχων /ˈtɾe.xon/
sruth

τρήμα /ˈtɾi.ma/ (n)
poll

τρία /ˈtɾi.a/
trí

τρίαινα /ˈtɾi.e.na/ (n)
adhal, trírinn

τρίβω (v)
cuimil

τρίγωνο /ˈtɾi.ɣo.no/ (n)
triantán

τρίκυκλο (n)
trírothach

τρίλογος (n)
cruinniú tríthaobhach

τρίμηνο (n)
ráithe
  χρονική διάρκεια τριών μηνών
  υποδιαίρεση του σχολικού έτους στα ελληνικά γυμνάσια· στο τέλος κάθε τριμήνου οι μαθητές παίρνουν την προφορική βαθμολογία τους

τρίπλα (n)
druibleáil

τρίποδας (n)
branra

τρίποδο (n)
branra

τρίπτυχο (n)
triptic
  (τέχνη) εικόνα ή σειρά εικόνων ζωγραφισμένη σε τρία τμήματα, εκ των οποίων τα δύο εξωτερικά συνδέονται με μεντεσέδες και διπλώνουν / κλείνουν πάνω στο μεσαίο

τρίτο (n)
treana

τρίτος
tríú

τρίχα /ˈtɾi.xa/ (n)
ribe

τρίχωμα (n)
bian

τραβεστί /tɾa.veˈsti/ (adj)
trasfheisteoir

τραγελαφικός (adj)
áit

τραγικοποιώ /tɾa.ʝi.ko.piˈo/ (v)
drámaigh

τραγουδάω /tɾa.ɣuˈða.o/ (v)
can
  αρθρώνω λέξεις ή ήχους με ορισμένο ρυθμό και αλλαγές στη συχνότητα του ήχου, ακολουθώ μια μελωδία
  (για πουλιά) κελαηδώ, παράγω ευχάριστους και μελωδικούς ήχους

τραγουδιστής (n)
amhránaí

τραγουδιστός (adj)
duanach

τραγούδι /tɾaˈɣu.ði/ (n)
amhrán

τραγωδία /tɾa.ɣoˈði.a/ (n)
cinniúint

τραγωδός /tɾa.ɣoˈðos/ (n)
aisteoir traigéide

τρακαδόρος /tɾa.kaˈðo.ɾos/ (n)
diúgaire

τραμ /tɾam/ (n)
tram

τραμπάλα (n)
cranndaí bogadaí

τραμπαλίζομαι (v)
cranndaí bogadaí

τρανσέξουαλ (adj)
trasghnéasach

τρανσεξουαλικός (n)
trasghnéasach
  τρανσέξουαλ

τρανσεξουαλικότητα (n)
trasghnéasachas

τραντάζω /tɾanˈda.zo/ (v)
croith

τρανός /tɾaˈnos/ (adj)
mór

τραπ (n)
trap

τραπέζι /tɾaˈpe.zi/ (n)
bord, tábla
  έπιπλο με τέσσερα, συνήθως, πόδια

τραπεζάκι (n)
bord íseal

τραπεζίτης (n)
baincéir
  (επάγγελμα) ιδιοκτήτης τράπεζας (θηλυκό τραπεζίτρια)

τραπεζαρία (n)
proinnseomra

τραπεζογραμμάτιο (n)
bille

τραπεζοκάθισμα (n)
cathaoir

τραπεζομάντιλο (n)
brat boird

τραπουλόχαρτο (n)
cárta imeartha

τραστ (n)
cuir in iontaoibh

τραυλίζω /tɾaˈvli.zo/ (v)
beith ag stadaireacht

τραυλισμός /tɾa.vliˈzmos/ (n)
bailbhe

τραυματίζω (v)
déan díobháil

τραυματισμός (n)
gortú

τραφικέιτορ (n)
treotháscaire

τραχεία /tɾaˈçi.a/ (n)
aerchonair

τραχηλικός (adj)
ceirbheacsach

τραχύς /tɾaˈçis/ (adj)
aindreanta

τραϊχαρντάρω (v)
allasaigh

τραύλισμα /ˈtɾa.vli.zma/ (n)
maolteanga

τραύμα /ˈtɾav.ma/ (n)
créacht

τρεις (adj)
trí

τρεκλίζω (v)
agaigh

τρελαίνομαι (v)
duine buile

τρελαίνω (v)
duine buile

τρελογιατρός /tɾe.lo.ʝaˈtɾos/ (n)
crap
  (ειρωνικό) ο ψυχίατρος

τρελοκομείο (n)
ospidéal

τρενάκι του τρόμου
rollchóstóir

τριάδα (n)
tríonóid

τριάντα
tríocha

τριήρης (n)
tríréim

τριακοστός
tríochadú

τριακόσια
trí chéad

τριανδρία /tɾi.anˈðɾi.a/ (n)
triúracht

τριαντάφυλλο /tɾi.a(n)ˈda.fi.lo/ (n)
rós

τριαντάχρονος (adj)
bliain

τριανταφυλλής (adj)
bándearg

τριανταφυλλιά /tɾi.an.da.fiˈʎa/ (n)
rós

τριγωνικός (adj)
triantánach

τριγωνισμός (n)
triantánacht

τριγωνομετρία (n)
triantánacht

τριγωνομετρικός /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈci/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈko/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈkos/ (adj)
triantánúil

τριγύρω (adv)
ar tí

τρικράνι (n)
adhal

τρικυμία /tɾi.ciˈmi.a/ (n)
doineann

τρικό (n)
geansaí

τριμερής /tɾi.meˈɾis/ (adj)
méadaigh faoi thrí

τρινιτροτολουόλιο (n)
trínítreatolúéin

τριπλά (adv)
trí huaire

τριπλάρω (v)
druibleáil

τριπλάσια (adv)
triarach

τριπλάσιος (adj)
triarach

τριποδισμός (n)
bí ag sodar

τρις (adv)
trí huaire

τρισεκατομμύριο (n)
míle milliún

τριταίος (adj)
tréach

τριφύλλι /tɾiˈfi.li/ (n)
seamair

τριχωτός (adj)
clúmhach

τρολ (n)
troll

τρολάρω (v)
troll

τρομάζω /tɾoˈma.zo/ (v)
cuir eagla ar
  (μεταβατικό) προκαλώ τρόμο σε κάποιον, φοβίζω

τρομάρα (n)
scéin

τρομαχτικός (adj)
scanrúil

τρομερός /tɾo.meˈɾos/ (adj)
uafásach

τρομοκράτης /tɾo.moˈkɾa.tis/ (n)
sceimhlitheoir

τρομοκρατία /tɾo.mo.kɾaˈti.a/ (n)
sceimhlitheoireacht

τρομοκρατικός (adj)
sceimhlitheoir

τρομπέτα /tɾomˈbe.ta/ (n)
trumpa

τρομπόνι /tɾomˈbo.ni/ (n)
trombón

τροπή (n)
deil

τροπικός /tɾo.piˈkos/ (adj)
teochriosach
  (μουσική) που έχει σχέση με την τροπική μουσική ή αναφέρεται σ’ αυτή

τροπόπαυση /tɾoˈpo.paf.si/ (n)
trópastad

τροτσκισμός /tɾot͡s.ciˈzmos/ (n)
Trotscaíochas

τροφή (n)
bia

τροφικός (adj)
bia

τροφοδοσία (n)
lón

τροφοδοτώ /tɾo.fo.ðoˈto/ (v)
beathaigh
breosla
  στηρίζω, ενισχύω, συντηρώ μια κατάσταση ή ένα φαινόμενο

τροχάζω (v)
bí ag sodar

τροχαία (n)
garda

τροχαλία /tɾo.xaˈli.a/ (n)
puilín

τροχασμός (n)
bí ag sodar

τροχιά /tɾoˈça/ (n)
conair

τροχοδρομώ /tɾo.xo.ðɾoˈmo/ (v)
innill

τροχοποιός (n)
rothadóir

τροχός /tɾoˈxos/ (n)
roth

τροχόσπιτο /tɾoˈxo.spi.to/ (n)
campálaí

τρούλος /ˈtɾu.los/ (n)
cruinneachán

τρούφα /ˈtru.fa/ (n)
strufal
  (βοτανική) οποιοσδήποτε από τους διάφορους βρώσιμους μύκητες / μανιτάρια, του γένους Tuber, που αναπτύσσεται σε εδάφη στη νότια Ευρώπη
  (γαστρονομία) είδος σοκολατένιου γλυκίσματος με μαλακή υφή, το οποίο παρασκευάζεται κυρίως από σοκολάτα και κρέμα γάλακτος και καλύπτεται με κακάο, τριμμένη σοκολάτα, ξηρούς καρπούς κ.ά.

τρυγόνι (n)
fearán

τρυπάνι /tɾiˈpa.ni/ (n)
druilire

τρυποκάρυδο (n)
cnagaire

τρυποφράχτης (n)
dreoilín

τρυπώ (v)
toll

τρυπώνω (v)
ceil

τρυφερός /tɾi.feˈɾos/ (adj)
armacach

τρυφερότητα /tɾi.feˈɾo.ti.ta/ (n)
armacas

τρωγοπίνω (v)
ith

τρωκτικό (n)
creimire

τρωτός (adj)
soghonta

τρόμος /ˈtɾo.mos/ (n)
scéin
  πολύ ισχυρός φόβος
crith
  (ιατρική) το να τρέμει κάποιος από ψυχοσωματική ένταση ή ασθένεια· γρήγορη και σύντομη παλμική κίνηση του σώματος ή των άκρων· τρεμούλιασμα, τρεμούλα

τρόμπα (n)
pumpa

τρόπος /ˈtɾo.pos/ (n)
slí
  (μεταφορικά) φέρσιμο, διαγωγή (συνήθως στον πληθυντικό) → δείτε τη λέξη τρόποι
bealach
  (αρχαία ελληνική μουσική) → δείτε τους συνώνυμους όρους τρόπος, τόνος και ἁρμονία

τρύπα /ˈtɾi.pa/ (n)
poll

τρώγλη /ˈtɾo.ɣli/ (n)
brocais

τρώω /ˈtɾo.o/ (v)
ith
  μου αρέσει το συγκεκριμένο φαγητό

τσάι /ˈt͡sa.i/ (n)
tae

τσάμπουρο (n)
coisc

τσάντα /ˈt͡sa.da/ /ˈt͡san.da/ (n)
mála láimhe
  φορητή θήκη για πράγματα, συνήθως από δέρμα ή ύφασμα, με χερούλια ή χωρίς

τσάπα /ˈt͡sa.pa/ (n)
grafóg
  εργαλείο για σκάψιμο που έχει ξύλινη λαβή και κάθετα σ’ αυτήν ένα πλατύ και ελαφρά κυρτό μεταλλικό κοφτερό εξάρτημα

τσάρος (n)
sár

τσέλιγκας (n)
aoirigh

τσέμπαλο /ˈt͡sem.ba.lo/ (n)
cruitchlár

τσένταρ /ˈt͡se.daɾ/ (n)
céadar

τσέπη /ˈt͡se.pi/ (n)
póca

τσίλικος (adj)
naoi

τσίμπημα /t͡sim.bi.ma/ (n)
bior

τσίμπλα (n)
brach

τσίριγμα (n)
gáir

τσίρκο (n)
sorcas

τσίρος (n)
beag

τσίσια /ˈt͡si.sça/ (n)
déan mún

τσίτα /ˈt͡si.ta/ (n)
liopard fiaigh

τσίχλα /ˈt͡si.xla/ (n)
smólach
  (πτηνό) κοινή ονομασία για διάφορα είδη στρουθιόμορφων πουλιών του γένους Turdus

τσαγανό /t͡sa.ɣaˈno/ (n)
inní

τσαγιέρα (n)
taephota
  (κουζινικά) σκεύος που χρησιμοποιείται για το σερβίρισμα τσαγιού ή άλλου ζεστού ροφήματος

τσαγκάρης /tsaŋˈga.ɾis/ (n)
gréasaí

τσακάλι /t͡saˈka.li/ (n)
seacál

τσακμάκι (n)
lastóir

τσακωμός /t͡sa.koˈmos/ (n)
bruíon

τσακώνομαι /t͡saˈko.no.me/ (v)
bruíon

τσαλακώνω (v)
crap

τσαλαπετεινός (n)
hupu

τσαμπί (n)
braisle

τσαμπουκάς (n)
afrasc

τσανακογλείφτης (n)
gíománach

τσαπί /t͡saˈpi/ (n)
grafóg

τσαπίζω (v)
grafóg

τσαπατσούλης (adj)
liobarnach

τσαπατσούλικος (adj)
liobarnach

τσαρλατάνος (n)
potrálaí

τσαρούχι /t͡saˈɾu.çi/ (n)
bróg

τσατ (n)
caislín

τσατάρω (v)
caislín

τσατσάρα (n)
curca

τσαχπίνης /tsaxˈpi.nis/ (adj)
aerach

τσαχπινιά (n)
brusaireacht

τσεκ (n)
coisc

τσεκάπ (n)
scrúdú sláinte

τσεκάρω (v)
seic

τσεκούρι /t͡seˈku.ɾi/ (n)
tua

τσελεμεντές (n)
leabhar cócaireachta

τσεμπαλίστας /t͡sem.baˈli.stas/ (n)
cruitchláraí

τσεπώνω (v)
póca

τσετσενικά /t͡se.t͡se.niˈka/ (n)
Seisnis

τσεχικά (n)
Seicis

τσεχικός (adj)
Seiceach

τσεύδισμα (n)
labhair go briotach

τσιγάρο (n)
toitín

τσιγγάνος /t͡siŋˈɡa.nos/ (n)
duine den lucht siúil

τσιγκλάω (v)
broid

τσιγκουνεύομαι /t͡siŋ.ɡuˈne.vo.me/ (v)
bí

τσιγκούνης /t͡siŋˈɡu.nis/ (adj)
ceachartha

τσικνιάς (n)
éigrit

τσιλλώ (v)
prios

τσιμέντο /t͡siˈmen.do/ (n)
stroighin

τσιμεντένιος /t͡si.menˈde.ɲos/ (adj)
stroighin

τσιμούχα (n)
ribín seoil

τσιμπάω /t͡simˈba.o/ (v)
liomóg
  πιέζω κάτι με δυο δάχτυλα ώστε να προξενήσω πόνο
bain greim as
  (για έντομα) τρυπώ με το κεντρί
  (για ψάρια) δαγκώνω το δόλωμα μιας πετονιάς με το στόμα

τσιμπιά (n)
liomóg

τσιμπιδάκι (n)
pionsúirín
  μικρή λαβίδα για το βγάλσιμο των φρυδιών

τσιμπουκώνω /t͡si.buˈko.no/ (v)
ísligh

τσιμπούκι /t͡siˈbu.ci/ (n)
diúl

τσιμπούρι /t͡siˈbu.ɾi/ (n)
sceartán

τσιπ /t͡sip/ (n)
smiot
  (ηλεκτρονική, υλικό υπολογιστή) μικρό κομμάτι ημιαγωγού στο οποίο έχουν αποτυπωθεί χιλιάδες λογικές πύλες. Εναλλακτικά ονομάζεται έτσι και το ηλεκτρονικό εξάρτημα που το περιέχει.

τσιρίζω /t͡siˈɾi.zo/ (v)
sceamh

τσιρότο (n)
brataigh

τσιτάτο (n)
rá

τσιτάχ (n)
liopard fiaigh

τσιτώνω /t͡siˈto.no/ (v)
dlúthaigh

τσοκ (n)
crágán

τσουβάλι (n)
cailleach

τσουβαλιά (n)
lán mála

τσουγκράνα (n)
ráca

τσουγκρίζω /t͡suˈɡɾi.zo/ (v)
treo

τσουγκρανίζω (v)
ráca

τσουκνίδα (n)
cál faiche

τσουλάκι (n)
bearach

τσουλάω /t͡suˈla.o/ (v)
cuach
  (αμετάβατο) κινούμαι σιγά πάνω σε τροχούς

τσουλήθρα (n)
sleamhnán

τσουλούφι (n)
ciumhais

τσουνάμι /tsu.ˈna.mi/ (n)
súnámaí

τσουρουφλίζω (v)
tíor

τσούζω /ˈt͡su.zo/ (v)
galánta

τσούλα (n)
striapach

τσούρμο (n)
criú
  (ναυτικός όρος) το πλήρωμα ενός πλοίου (επί τουρκοκρατίας), όρος που υφίσταται και σήμερα για πλήρωμα αλιευτικού
plód
  (μεταφορικά) πλήθος ανθρώπων

τσόπστικ (n)
cipín itheacháin

τσόφλι (n)
sceall

τσόχα (n)
baise

τσόχινος (adj)
braillin

τυλικτήρας (n)
cor

τυμβωρυχία (n)
uaigh

τυμπανίζω (v)
druma

τυμπανιστής (n)
taistealaí tráchtála

τυμπανοκρουσία /tim.ba.no.kɾuˈsi.a/ (n)
dord na hoíche

τυπική γλώσσα
teanga fhoirmiúil

τυπικός /ti.piˈkos/ (adj)
gnáth-

τυπογράφος (n)
clódóir

τυπογραφία (n)
clóghrafaíocht

τυπογραφικός (adj)
clóghrafach

τυπώνω /tiˈpo.no/ (v)
clóbhuail

τυρί /tiˈɾi/ (n)
cáis

τυραννία /ti.ɾaˈni.a/ (n)
aintiarnas

τυραννίδα (n)
anstró

τυραννεύω (v)
seol

τυραννικός /ti.ɾaˈni.kos/ (adj)
aintiarnúil
  (για πολίτευμα) που είχε σχέση με την τυραννία, με έναν τυράννου

τυρρηνικός (adj)
Éatrúscach

τυρόγαλο /tiˈɾo.ɣa.lo/ (n)
meadhg

τυρόπηγμα (n)
gruth

τυφλοπόντικας (n)
caochán

τυφλόμυγα /tiˈflo.mi.ɣa/ (n)
cluiche púicín

τυφλός (adj)
caoch

τυφλότητα (n)
daille

τυφλώνω (v)
caoch

τυφώνας /tiˈfo.nas/ (n)
spéirling

τυχάρπαστος (adj)
sotaire

τυχαίνω /tiˈçe.no/ (v)
tarlaigh

τυχαίος /tiˈçe.a/ /tiˈçe.o/ /tiˈçe.os/ (adj)
fánach

τυχαιότητα (n)
randamacht

τυχερός /ti.çeˈɾos/ (adj)
méanar

τυχοδιώκτης /ti.xoðiˈo.ktis/ (n)
amhas

τόκος /ˈto.kos/ (n)
ús

τόλμημα /ˈtol.mi.ma/ (n)
borrúlacht

τόμος (n)
imleabhar

τόνος /ˈto.nos/ (n)
aiceann
  (διακριτικό σημάδι) σημείο για τον τονισμό των λέξεων
tuinnín
  ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus)

τόξο /ˈto.kso/ (n)
bogha

τόπι (n)
liathróid

τόπος /ˈto.pos/ (n)
cuir

τόρης /ˈto.ɾis/ (n)
Tóraí

τόρμος /ˈtoɾ.mos/ (n)
scór

τόρνος /ˈtoɾ.nos/ (n)
deil

τόσο /ˈto.so/ (adv)
chomh

τότε /ˈto.te/ (adv)
ansin
  το χρονικό διάστημα το οποίο αναφέρθηκε προηγούμενα στην πρόταση

τόφος (n)
tuf

τύμβος /ˈtiɱ.vos/ (n)
dumha

τύμπανο /ˈtim.ba.no/ (n)
druma

τύπισσα (n)
cailín

τύπος /ˈti.pos/ (n)
preas
  οι εφημερίδες, τα περιοδικά και τα μέσα ενημέρωσης ως σύνολο
clóscríobh
  το είδος, η κατηγορία
  (+ γενική προσώπου) το είδος του ανθρώπου που ταιριάζει με κάποιον
foirmle
  (θετικές επιστήμες) γραπτή αποτύπωση με σύμβολα μιας χημικής ουσίας ή μιας χημικής αντίδρασης ή μιας μαθηματικής σχέσης
  (γραμματική) κλιτικός τύπος, μορφή μιας λέξης
clóbhuail
  το σημάδι, στην έκφραση επί τον τύπον των ήλων

τύπωμα (n)
clóbhuail

τύραννος (n)
aintiarna

τύρβη /ˈtiɾ.vi/ (n)
borrán

τύρφη /ˈtir.fi/ (n)
móin
  (γεωλογία) σπογγώδης ελαφριά ύλη που προέρχεται από μερική αποσύνθεση / απανθράκωση φυτικών οργανισμών και χρησιμοποιείται σαν καύσιμο

τύφλωση (n)
daille

τύχη /ˈti.çi/ (n)
ádh

τύψη (n)
doilíos

τώρα /ˈto.ɾa/ (n)
adrásta, anois
  το παρόν, η συγκεκριμένη χρονική στιγμή

υάκινθος (n)
bú

υαλοκατασκευή /i.a.lo.ka.ta.skeˈvi/ (n)
gloiniú

υαλοποίηση (n)
gloiniú

υαλοποιώ /i.a.lo.piˈo/ (v)
gloinigh

υαλόπαγος /iaˈlo.pa.ɣos/ (n)
oighear dubh

υβρίδιο /iˈvɾi.ði.o/ (n)
cros-síolrach

υβριδικός /i.vɾi.ðiˈkos/ (adj)
croschineálach

υγεία /iˈʝi.a/ (n)
sláinte

υγιής /i.ʝiˈis/ (adj)
sláintiúil

υγιεινή /i.ʝi.iˈni/ (n)
sláinteachas

υγιεινός /i.ʝi.iˈnos/ (adj)
sláinteach

υγραέριο (n)
gás

υγρασία /i.ɣɾaˈsi.a/ (n)
bogthaise

υγρομετρικός /i.ɣɾo.me.tɾiˈkos/ (adj)
taismhéadrach

υγροποιημένο φυσικό αέριο /i.ɣɾo.pi.iˈme.no fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gás nádúrtha leachtaithe

υγροποιώ (v)
leachtaigh

υγροσκόπιο (n)
tais-scóp

υγρό (n)
leacht

υγρόμετρο /iˈɣɾo.me.tɾo/ (n)
taismhéadar

υγρόν πυρ
tine Ghréagach

υγρός (adj)
leachtach

υγρόφιλος /iˈɣɾo.fi.los/ (adj)
taisiarrthach

υδατάνθρακας (n)
carbaihiodráit

υδατογραφία /i.ða.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
dobharlí

υδατοειδής (adj)
dobhar

υδατοστεγής /i.ða.to.steˈʝis/ (adj)
uisce-obach

υδατοφράκτης (n)
glas

υδράργυρος /iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
mearcair

υδρία /iˈðri.a/ (n)
crúsca

υδρίδιο (n)
hidríd

υδραντλία (n)
caidéal

υδραυλικός (n)
pluiméir
  (επάγγελμα) τεχνίτης που ασχολείται με εργασίες υδραυλικών εγκαταστάσεων

υδραύλακας (n)
silteán

υδροβιολογία (n)
hidri-bhitheolaíocht

υδροβόλος (adj)
dobhar

υδρογονάνθρακας (n)
hidreacarbón

υδρογονοβόμβα (n)
buama hidrigine

υδρογονώνω (v)
hidriginigh

υδρογόνο /i.ðɾoˈɣo.no/ (n)
hidrigin

υδρολογία (n)
hidreolaíocht

υδροπτέρυγο (n)
hiodrascragall

υδροσίφωνας /i.ðɾoˈsi.fo.nas/ (n)
cuaifeach uisce

υδροστρόβιλος /i.ðɾoˈstɾo.vi.los/ (n)
cuaifeach uisce
  (μετεωρολογία) ανεμοστρόβιλος που εκδηλώνεται πάνω σε υδάτινη επιφάνεια

υδροσωλήνας /i.ðɾo.soˈli.nas/ (n)
píopa uisce

υδροφοβία (n)
hidreafóibe

υδροφοβικός (adj)
hidreafóbach

υδροφόρος ορίζοντας
uiscíoch

υδροχαρής (adj)
uisciúil

υδροχλωρικός (adj)
hidreaclórach

υδρόβιος /iˈðɾo.vi.os/ (adj)
uisciúil

υδρόγειος σφαίρα
cruinneog

υδρόμελι (n)
meá

υδρόμελο (n)
meá

υδρόφοβος (adj)
hidreafóbach

υδρόψυκτος (adj)
dobhar

υετός /i.eˈtos/ (n)
comhdhlúthú

υιοθέτηση (n)
uchd-mhacachd

υιοθεσία /i.o.θeˈsi.a/ (n)
uchd-mhacachd

υιός /iˈos/ (n)
mac

υλικό /i.liˈko/ (n)
damhna
adhmad
  (πληροφορική) hardware: το ηλεκτρονικό μέρος του υπολογιστή ή γενικότερα ενός συστήματος, το οποίο και δεν τροποποιείται (μεταβάλλεται) κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του

υλικός (adj)
ábhartha

υλισμικό (n)
crua-earraí

υλισμός (n)
ábharachas

υλιστής /i.liˈstis/ (n)
duine saolta

υλοποιώ (v)
uirlis

υλοτόμος (n)
lománaí

υμένας (n)
dlaoi

υμνολογώ /i.mno.loˈɣo/ (v)
iomann

υμνωδία /i.mnoˈði.a/ (n)
iomann

υνί /iˈni/ (n)
iarnach

υπάγω /iˈpa.ɣo/ (v)
fo-ghlac

υπάκουος /iˈpa.ku.i/ /iˈpa.ku.o/ /iˈpa.ku.os/ (n)
comhlíontach

υπάλληλος /iˈpa.li.los/ (n)
cléireach

υπάρχω /iˈpaɾ.xo/ (v)
bí ann
  έχω υπόσταση, συνιστώ μια οντότητα
  ζω
  υφίσταμαι
  βρίσκομαι κάπου
  (στον αόριστο, με κατηγορούμενο) διατελώ, είμαι
  έχω αξία για κάποιον, είμαι κάτι σημαντικό

υπέδαφος (n)
fo-ithir

υπέρ /iˈpeɾ/
ag triall ar

υπέρβαρος /iˈpeɾ.va.ɾos/ (adj)
róthrom

υπέργεια (adv)
os cionn talún

υπέργειος (adj)
os cionn talún

υπέρθυρο (n)
fardoras

υπέρμαχος (n)
cosantóir

υπέροχα /iˈpe.ɾo.xa/ (adv)
ar fheabhas

υπέροχος /iˈpe.ɾo.xos/ (adj)
breá

υπέρυθρος /iˈpe.ɾi.θɾos/ (adj)
fodhearg

υπήκοος /iˈpi.ko.os/ (n)
saoránach
  πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα / ιθαγένεια ενός κράτους· ο πολίτης ενός κράτους
ainmní
  ο υποκείμενος στην εξουσία

υπαίθρια (adv)
aer

υπαίθριος /iˈpe.θɾi.a/ /iˈpe.θɾi.o/ /iˈpe.θɾi.os/ (adj)
aer

υπαίτιος (adj)
ciontach

υπαγορεύω /i.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
deachtaigh

υπαγόρευση /i.paˈɣo.ɾef.si/ (n)
deachtú

υπαινίσσομαι (v)
ailléidigh

υπαινιγμός (n)
ailléideach

υπακοή /i.pa.koˈi/ (n)
umhlaíocht

υπακούω /i.paˈku.o/ (v)
géill do

υπακτικό (n)
purgóid

υπανάπτυκτος /i.paˈna.pti.kti/ /i.paˈna.pti.kto/ /i.paˈna.pti.ktos/ (adj)
foréalta

υπανδρεμένος
pósta

υπαξιωματικός (n)
oifigeach neamhchoimisiúnta

υπαρκτός (adj)
mór

υπαρξισμός /i.paɾ.ksiˈzmos/ (n)
eiseachas

υπαρχηγός /i.paɾ.çiˈɣos/ (n)
leifteanant

υπαστυνόμος /i.pa.stiˈno.mos/ (n)
banchigire

υπατεία /i.paˈti.a/ (n)
consalacht

υπατεύω (v)
consal

υπατικός (adj)
aelus

υπεδάφιος (adj)
gluaiseacht faoi choim

υπενθυμίζω (v)
cuir i gcuimhne

υπεξαίρεση /i.peˈkse.ɾe.si/ (n)
cúigleáil

υπεξαιρώ (v)
cúigleáil

υπερ-
hipear-

υπεράνθρωπος /i.peˈɾan.θɾo.pos/ (n)
osduine

υπεράνω /i.peˈɾa.no/ (adv)
arís

υπεράσπιση /i.peˈɾa.spi.si/ (n)
cosaint

υπερένταση (n)
béim

υπερέχω (v)
dícheall

υπερήρωας /i.peˈɾi.ɾo.as/ (n)
sárlaoch

υπεραισθησία (n)
bréagchéadfa

υπεραλίευση (n)
ró-iascaireacht

υπεραξία (n)
gnóthachan caipitiúil
cáilmheas
  (οικονομία, ειδικότερα) κατά τη μαρξιστική οικονομική θεωρία, η διαφορά που προκύπτει όταν αφαιρέσουμε την αμοιβή της εργατικής δύναμης των εργατών που απασχολούνται από τον κεφαλαιούχο, από τη συνολική αξία των προϊόντων που παράγουν με την εργασία τους για λογαριασμό του και την οποία (διαφορά) αυτός καρπώνεται
  (λογιστική) η διαφορά της τιμής πώλησης μιας οικονομικής μονάδας με την καθαρή θέση της

υπεραρκετός /i.pe.ɾaɾ.ceˈtos/ (adj)
breá

υπερασπίζομαι (v)
cosain

υπερασπιστής (n)
cosantóir

υπερασπιστικός (adj)
gosaint

υπερβάλλων
ainmheasarthacht

υπερβολή /i.peɾ.voˈli/ (n)
áibhéil

υπερβολικά (adv)
ró-

υπερβολικός (adj)
iomarcach
  που ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια ως προς την ποσότητα ή την ένταση
  (για πρόσωπο) που υπερβάλλει μιλώντας
hipearbóileach
  που αναφέρεται στη γεωμετρική υπερβολή

υπεργείως (adv)
os cionn talún

υπεργλυκαιμία /i.peɾ.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hipirglicéime

υπεργολάβος (n)
fochonraitheoir

υπερδιάστημα (n)
hipearspás

υπερδιόρθωση (n)
forcheartú

υπερεγώ (n)
os-mhise

υπερεκπροσώπηση (n)
ró-ionadaíocht

υπερευαισθησία (n)
hipiríogaireacht

υπερηφάνεια /i.pe.ɾiˈfa.ni.a/ (n)
anumhlaíocht

υπερηφανεύομαι (v)
braig

υπερθετικός (adj)
sárchéim
  (γραμματική) βαθμός παραθετικών επιθέτου ή επιρρήματος που φανερώνει ότι η λέξη κατέχει την ιδιότητα που δηλώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό

υπερθυρεοειδισμός (n)
hipirtíoróideacht

υπεριώδης /i.pe.ɾiˈo.ðis/ (adj)
ultraivialait

υπεροπτικός /i.pe.ɾo.ptiˈkos/ (adj)
airdiúil

υπεροχή (n)
ardchéimíocht

υπεροψία /i.pe.ɾoˈpsi.a/ (n)
anuaill

υπερπαραγωγή (n)
rótháirgeacht

υπερπληθωρισμός (n)
hipearbhoilsciú

υπερπροσφορά (n)
ofráil

υπερρεαλισμός (n)
osréalachas

υπερσύνδεση (n)
hipearnasc

υπερσύνδεσμος /i.peɾˈsin.ðe.zmos/ (n)
hipearnasc

υπερτροφία (n)
hipeartrófacht

υπερτροφικός (adj)
hipeartrófach

υπερυπολογιστής (n)
sár-ríomhaire

υπερφίαλος /i.peɾˈfi.a.los/ (adj)
ainteann

υπερφεγγάρι (n)
mór-ré

υπερφορτώνω (v)
anluchtaigh

υπερχοληστερολαιμία (n)
hipearcolaistéaróiléime

υπερόπτης /i.peˈɾo.ptis/ (n)
ainteann

υπερώα (n)
carball

υπερώνυμο (n)
scáth-théarma

υπευθυνότητα (n)
freagracht

υπηκοότητα (n)
cathróireacht, saoránacht

υπηρέτης /i.piˈɾe.tis/ (n)
seirbhíseach

υπηρέτρια /i.piˈɾe.tɾi.a/ (n)
ainnir

υπηρεσία (n)
feidhmeannas

υπνάκος /iˈpna.kos/ (n)
bruth

υπνηλία /i.pniˈli.a/ (n)
codlatacht

υπνηλός /i.pniˈlos/ (adj)
ceanntrom

υπνική άπνοια
aipnia chodlata

υπνοβασία /i.pno.vaˈsi.a/ (n)
suansiúl

υπνωτήριο (n)
dórtúr

υπνωτιστής (n)
hiopnóisí

υπνόσακος /iˈpno.sa.kos/ (n)
mála codlata

υποαλλεργικός (adj)
hiopailléirgineach

υποβάλλω (v)
aighnigh
cuir faoi
  αναγκάζω κάποιον να υποστεί κάτι

υποβαθμίζω (v)
íosghrádaigh

υποβαστάζω /i.po.vaˈsta.zo/ (v)
branra

υποβιβάζω (v)
leag

υποβοηθώ (v)
cabhair

υποβολέας /i.po.voˈle.as/ (n)
leideoir

υποβολή (n)
aighneacht

υποβρύχια (adv)
faoi thoinn

υποβρύχιο (n)
fomhuireán

υποβρύχιος /i.poˈvɾi.çi.os/ (adj)
fomhuireán

υπογένειο (n)
cab féasóige

υπογειώνω (v)
gluaiseacht faoi choim

υπογλυκαιμία /i.po.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hipiglicéime

υπογλυκαιμική /i.po.ɣli.ce.miˈci/ (n)
hipiglicéimeach

υπογλυκαιμικός /i.po.ɣli.ce.miˈkos/ (adj)
hipiglicéimeach
  ασθενής που πάσχει από υπογλυκαιμία

υπογούφερ (n)
fo-dhordaire

υπογράφω (v)
sínigh

υπογραμμίζω (v)
béim a chur ar

υπογραμμισμένος
aiceanta

υπογραφή (n)
síniú

υποδέχομαι /i.poˈðe.xo.me/ (v)
Dé bhur mbeatha

υποδαυλιστής (n)
aithinne

υποδεκάμετρο (n)
rialtóir

υποδηματοποιός /i.po.ði.ma.to.piˈos/ (n)
gréasaí

υποδιαστολή /i.po.ði̯a.stoˈli/ (n)
pointe deachúlach
  (μαθηματικά) σημάδι (⸒ Unicode U+2E12) που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει τις δεκαδικές μονάδες από τις ακέραιες

υποδιευθυντής /i.po.ði̯e.fθinˈdis/ (n)
bainisteoir

υποδομή /i.po.ðoˈmi/ (n)
bonneagar

υποδουλώνω /i.po.ðuˈlo.no/ (v)
daor

υποδοχέας /i.po.ðoˈçe.as/ (n)
gabhdóir

υποδοχή /i.po.ðoˈçi/ (n)
deasc fáiltithe
soicéad
  (τεχνολογία) εγκοπή ή κοίλωμα ενός μηχανήματος ή μιας συσκευής που έχει κατασκευαστεί ένα εξάρτημα ή όργανο

υποδόριος /i.poˈðo.ɾi.os/ (adj)
fo-chraicneach

υποείδος (n)
fospeiceas

υποενότητα (n)
fo-alt

υποεπιτροπή /i.po.e.pi.tɾoˈpi/ (n)
fochoiste

υποεργολάβος (n)
fochonraitheoir

υποθάλαμος /i.poˈθa.la.mos/ (n)
hipeatalamas

υποθάλπω (v)
neartaigh le

υποθήκη /i.poˈθi.ci/ (n)
morgáiste

υποθαλάσσιος (adj)
fomhuireán

υποθερμία /i.po.θeɾˈmi.a/ (n)
hipiteirme

υποθερμικός (adj)
hipiteirmeach

υποθετικά (adv)
de réir cosúlachta

υποθηκεύω /i.po.θiˈce.vo/ (v)
morgáiste

υποθυρεοειδισμός (n)
hipitíoróideacht

υποκίτρινος (adj)
buí

υποκαθιστώ /i.po.ka.θiˈsto/ (v)
bean ionaid

υποκαλλιέργεια (n)
fochultúr

υποκατάσταση (n)
malartaíocht

υποκατάστημα /i.po.kaˈta.sti.ma/ (n)
géagaigh

υποκατηγορία (n)
fochatagóir

υποκείμενο (n)
ainmní

υποκείμενος
ainmní
  που υπόκειται σε κάτι, που βρίσκεται σε θέση τέτοια ώστε να επηρεαστεί από κάτι

υποκλάση (n)
fo-aicme

υποκλέπτω /i.poˈkle.pto/ (v)
idirlíne

υποκλίνομαι /i.poˈkli.no.me/ (v)
bogha

υποκοριστικό (n)
díspeagadh

υποκοριστικός (adj)
bídeach

υποκουλτούρα (n)
fochultúr

υποκρισία /i.po.kɾiˈsi.a/ (n)
bréagchrábhadh

υποκριτής /i.po.kɾiˈtis/ (n)
fimíneach
  αυτός που συμπεριφέρεται με υποκρισία, που προβάλλει στους άλλους ψεύτικα αισθήματα, που συμπεριφέρεται αποκρύπτοντας στις πραγματικές σκέψεις και διαθέσεις του

υποκριτική /i.po.kɾi.tiˈci/ (n)
ealaín

υποκρύπτω /i.poˈkɾi.pto/ (v)
ceil

υποκόμης (n)
bíocunta

υποκόμισσα (n)
bíocuntaois

υποκύπτω (v)
géill slí

υπολειμματικός (adj)
fuílleach

υπολογίζομαι (v)
bí

υπολογίζω (v)
comhair

υπολογισμός /i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
meastachán

υπολογιστής /i.po.lo.ʝiˈstis/ (n)
ríomhaire
  (πληροφορική) ηλεκτρονικός υπολογιστής

υπολογιστικό φύλλο
scarbhileog

υπολογιστικός (adj)
ríomhaireachtúil

υπολοχαγός /i.po.lo.xaˈɣos/ (n)
leifteanant

υπομένω /i.poˈme.no/ (v)
iompair

υπομανία /i.po.maˈni.a/ (n)
hipeamáine

υπομονή /i.po.moˈni/ (n)
foighne

υπομονετικός (adj)
othar

υπομόχλιο (n)
borradh

υπονοώ (v)
ailléidigh

υποξία (n)
hiopocsa

υποπληκτρολόγιο (n)
eochaircheap

υποπλοίαρχος (n)
leifteanant

υποπολλαπλάσιο (n)
fomhéadaí

υποπολλαπλάσιος (adj)
fomhéadaí

υποπρόγραμμα (n)
fo-ríomhchlár

υποπρόταση (n)
agús
  (προγραμματισμός) τμήμα μιας σύνθετης εντολής (γλώσσας προγραμματισμού), όπως τα else και elseif στην εντολή if ... then ... else ... elseif

υποπτεύομαι (v)
amhras a bheith agat

υποσαχάριος (adj)
fo-Shahárach

υποσημείωση (n)
fonóta

υποσημειώνω (v)
fonóta

υποσιτισμένος
gannchothaithe

υποσκελισμός /i.po.ske.liˈzmos/ (n)
dosháraithe
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) → δείτε το συνώνυμο επικάλυψη μεθόδου

υποσπαδίας (n)
hipeaspáidias

υποστέλλω /i.poˈste.lo/ (v)
treo
  (λόγιο) κατεβάζω

υποστήριξη (n)
branra

υποστύλωμα (n)
gabháil

υποσχόμενος
tréitheach

υποσύνολο (n)
fo-thacar

υποτάξη /i.poˈta.ksi/ (n)
fo-ord

υποτίμηση /i.poˈti.mi.si/ (n)
dímheas

υποταγή (n)
aighneacht

υποτακτική /i.po.ta.ktiˈci/ (n)
foshuiteach

υποτελής (adj)
fo-ordaithe

υποτελής (n)
seirbhíseach

υποτιμώμαι (v)
bí

υποτιτλισμός (n)
fotheidealú

υποτροπιάζω (v)
athfhill

υποτροπικός (adj)
fo-theochriosach

υποτροφία (n)
scoláireacht

υποτυπώδης /i.po.tiˈpo.ðes/ /i.po.tiˈpo.ðis/ (adj)
gearr-abartha

υπουργείο /i.puɾˈʝi.o/ (n)
aireacht

υπουργικό συμβούλιο
airí rialtais

υποφάρυγγας /i.poˈfa.ɾiŋ.gas/ (n)
hipeafaraing

υποφέρω (v)
iompair

υποχλωριώδες άλας
fochlóirít

υποχονδρία (n)
galareagla

υποχονδριακός /i.po.xon.ðɾi.aˈkos/ (adj)
galareaglach

υποχρέωση (n)
dualgas

υποχρεώνω /i.po.xɾeˈo.no/ (v)
éifeacht

υποχωρητικός (adj)
aischéimnitheach

υποχωρώ /i.po.xoˈɾo/ (v)
téigh ar gcúl

υποχόνδριος (adj)
galareaglach

υποχώρηση /i.pɔˈxɔ.ɾi.si/ (n)
aischéimniú

υποψήφιος /i.poˈpsi.fi.os/ (adj)
iarrthóir

υποψία /i.poˈpsi.a/ (n)
drochamhras

υποψιάζομαι (v)
bí san amhras

υπό /i.po/
faoi

υπόβαθρο /iˈpo.va.θɾo/ (n)
bunsraith
  οτιδήποτε βρίσκεται κάτω από ένα σώμα ή ένα κατασκεύασμα και χρησιμοποιείται ως βάση στήριξής του
  καθετί που λειτουργεί ως βάση για την ύπαρξη ή την ανάπτυξη κάποιου άλλου
cúlra
  (μεταφορικά) οι πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες που στηρίζουν ένα φαινόμενο ή, γενικότερα, την ανάπτυξη

υπόγειο /iˈpo.ʝi.o/ (n)
íoslach
  όροφος κτίσματος ο οποίος βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας του εδάφους

υπόγειος /iˈpo.ʝi.os/ (n)
traein faoi thalamh
  ο υπόγειος σιδηρόδρομος

υπόδειγμα (n)
sampla

υπόδειξη (n)
airle

υπόδημα /iˈpo.ði.ma/ (n)
bróg

υπόδηση /iˈpo.ði.si/ (n)
coisbheart

υπόδουλος /iˈpo.ðu.los/ (adj)
sclábhaí

υπόηχος (n)
infreafhuaim

υπόθεση (n)
cás
  ένα θέμα που μας απασχολεί
foshuíomh
  μία πρόταση με την οποία υποθέτουμε κάτι το οποίο είτε είναι δυνατόν να συμβεί είτε αδύνατο είτε απλώς πιθανό, ώστε να εξετάσουμε ή να δηλώσουμε τα πιθανά αποτελέσματα
  (γραμματική) το πρώτο σκέλος ενός υποθετικού λόγου με δεύτερο την απόδοση· συνήθως είναι υποθετική πρόταση που εισάγεται με το αν, μπορεί όμως να είναι και ευθεία ερώτηση ή να έχει άλλες μορφές.
buille faoi thuairim
  (λογική, μαθηματικά) βλ. συνώνυμο εικασία

υπόθετο /iˈpo.θe.to/ (n)
sopastóir

υπόκειμαι /iˈpo.ci.me/ (v)
ainmní

υπόκλιση (n)
bogha

υπόκοσμος /iˈpo.ko.zmos/ (n)
domhan thíos

υπόκωφος (adj)
bodhar

υπόλευκος (adj)
fobhán

υπόληψη /iˈpo.li.psi/ (n)
ardmheas

υπόλογος (adj)
cuntasóir

υπόλοιπο (n)
dríodar
fuílleach
  (λογιστική) ό,τι απομένει από το κλείσιμο ενός λογαριασμού (χρεωστικό ή πιστωτικό ποσό)

υπόλοιπος /iˈpo.li.pos/ (adj)
dríodar

υπόμνημα (n)
finscéal
  πίνακας που επεξηγεί σύμβολα, π.χ. σε ένα χάρτη

υπόνοια /iˈpo.ni.a/ (n)
drochamhras

υπόνομος /iˈpo.no.mos/ (n)
draein

υπόσαθρος (adj)
lofa

υπόσπονδος (adj)
conradh

υπόσταση (n)
adhmad

υπόστρωμα /iˈpo.stɾo.ma/ (n)
foshraith

υπόσχεση /iˈpo.sçe.si/ (n)
gealltanas

υπόσχομαι (v)
gealltanas

υπότιτλος /iˈpo.ti.tlos/ (n)
fo-cheannteideal

υπόχρεος /iˈpo.xɾe.os/ (adj)
ag triall ar

υπόψιν (adv)
ceann

υστέρηση /iˈste.ɾi.si/ (n)
faillí

υστερία /i.steˈɾi.a/ (n)
histéire

υστερικός /i.ste.ɾiˈkos/ (adj)
histéireach

υστεροβουλία /i.ste.ro.vuˈli.a/ (n)
aidhm fholaigh

υστεροφημία (n)
alladh

υττέρβιο (n)
itéirbiam

υφάδι (n)
inneach

υφάκι (n)
faisean

υφάλμυρος /iˈfal.mi.ɾos/ (adj)
goirt

υφή /iˈfi/ (n)
snáithe

υφήλιος /iˈfi.li.os/ (n)
bith

υφίσταμαι /iˈfi.sta.me/ (v)
bí ann

υφαίνω /iˈfe.no/ (v)
figh

υφαλοκρηπίδα (n)
scairbh ilchríochach

υφαντός /i.fanˈdos/ (adj)
fite

υφαρπάζω (v)
forghabh

υφασμάτινος (adj)
fabraic

υφιστάμενος (n)
fo-ordaigh

υψίπεδο (n)
ardchríoch

υψίσυχνος (adj)
aithrinneach

υψίφωνος /iˈpsi.fo.nos/ (adj)
méadaigh faoi thrí

υψηλός /i.psiˈli/ /i.psiˈlo/ /i.psiˈlos/ (adj)
ard

υψικάμινος (n)
foirnéis soinneáin

υψόμετρο /iˈpso.me.tɾo/ (n)
airde

υψώνομαι (v)
fulaing

υψώνω (v)
ardaigh

φάκα (n)
luch

φάκελος /ˈfa.ce.los/ (n)
clúdach
  θήκη από χαρτί για την αποστολή επιστολών
fillteán
  διπλωμένο χοντρό χαρτί για το φύλαγμα χαρτιών, επιστολών, αποδείξεων, κ.λπ.
  πληροφορίες που κρατιούνται για ένα άτομο από την αστυνομία ή άλλες αρχές
  (πληροφορική) λογικός ονοματισμένος χώρος σε δίσκο ή άλλο μέσο, συνήθως με ιεραρχική δομή δένδρου (tree), για την αποθήκευση αρχείων ή άλλων φακέλων (υποφακέλων).

φάλαγγα (n)
falang

φάλαινα /ˈfa.le.na/ (n)
míol mór

φάντασμα /ˈfan.da.zma/ (n)
taibhse

φάπα (n)
boiseog
  το χτύπημα στο κεφάλι με την παλάμη του χεριού

φάρδος /ˈfaɾ.ðos/ (n)
leithead

φάρμακο /ˈfaɾ.ma.ko/ (n)
cógas

φάρος /ˈfa.ɾos/ (n)
teach solais

φάρυγγας /ˈfa.ɾiŋ.ɡas/ (n)
faraing

φάση /ˈfa.si/ (n)
cuir
  περίοδος, στιγμή
spallaíocht
  φλερτάρισμα ή ερωτική επαφή χωρίς συναισθηματική συνέχεια

φάσκω (v)
abair

φάσμα /ˈfa.zma/ (n)
speictream

φάτσα (adv)
aghaidh
  ακριβώς απέναντι

φέγγω /ˈfeŋ.ɡo/ (v)
taitin

φέιγ βολάν /ˈfei̯ʝ voˈlan/ (n)
bileog

φέξη (n)
gealach

φέξιμο (n)
lonrach

φέρελπις (adj)
misniúil

φέρετρο /ˈfe.ɾe.tɾo/ (n)
cónra

φέριμποτ (n)
bád farantóireachta

φέρμιο (n)
fearmiam

φέρνω (v)
tabhair

φέρσιμο (n)
tiomáint

φέρω (v)
iompair

φέρων
méin
  που φέρει, κρατάει το βάρος, υποβαστάζει

φέτος (adv)
i mbliana

φήμη /ˈfi.mi/ (n)
alladh
  η διασημότητα, το να είναι κανείς φημισμένος, διάσημος

φίδι /ˈfi.ði/ (n)
nathair
  (ερπετό) στενόμακρο ερπετό χωρίς πόδια, ωοτόκο (σπανιότερα ωοζωοτόκο)

φίλα /ˈfi.la/ (adv)
cairdiúil

φίλαυτος (adj)
cóngarach duit féin

φίλεμα (n)
cóireáil

φίλερις (adj)
achrannach

φίλη (n)
cara

φίλιος (adj)
cairdiúil

φίλντισι (n)
dath an eabhair

φίλος /ˈfi.los/ (n)
cara

φίλτατος /ˈfil.ta.tos/ (adj)
luachmhar

φίμωτρο /ˈfi.mo.tɾo/ (n)
béalóg

φίνος (adj)
calma

φίσκα (adv)
iomlán

φίστουλα (n)
fiostúl

φίτζι (n)
Fidsis

φαίνομαι /ˈfe.no.me/ (v)
taibhsigh

φαγάδικο (n)
bialann

φαγάς (n)
amplóir

φαγέσωρας (n)
aicne

φαγητό (n)
bia

φαγκότο /faˈɡo.to/ (n)
basún

φαγοπότι /fa.ɣoˈpo.ti/ (n)
cóisir

φαγωμένος /fa.ɣoˈme.nos/
iomlán
  που τον έχουν φάει

φαγόπυρο (n)
lus na gcearc ruán

φαγώσιμα (n)
bia

φαγώσιμο (n)
bia

φαγώσιμος (adj)
inite

φαεινός (adj)
glé

φαιδρυντικός (adj)
fíorghreannmhar

φαιδρότητα (n)
meidhir

φαινομενικά (adv)
de réir cosúlachta

φαινομενικός (adj)
dealramhach

φαινόλη (n)
feanól

φαινότυπος (n)
feinitíopa

φαιοκίτρινος (adj)
buídhonn

φακίδα /faˈci.ða/ (n)
breicne

φακκώ (v)
aimsigh

φακοειδής /fa.ko.eˈðis/ (adj)
dédhronnach

φακός /faˈkos/ (n)
tóirse
  φορητή συσκευή φωτός
lionsa
  γυάλινος δίσκος με επιφάνειες είτε κοίλες είτε κυρτές, που εστιάζει ακτίνες φωτός για να δημιουργήσει είδωλο μέσω διάθλασης

φακός επαφής /faˈkos e.paˈfis/
lionsa tadhaill

φαλαινοκαρχαρίας (n)
míolsiorc

φαλακρός /fa.laˈkros/ (adj)
maol

φαλαρίδα (n)
cearc cheannann

φαλλός (n)
bod

φανάρι /faˈna.ɾi/ (n)
laindéar

φανέλα /faˈne.la/ (n)
flainín

φανέρωμα (n)
réaladh

φανερώνομαι (v)
taibhsigh

φανερώνω /fa.neˈɾo.no/ (v)
clár

φανκ (n)
func

φανοστάτης /fa.noˈsta.tis/ (n)
cuaille lampa
  η κολόνα στην οποία στηρίζεται ένα φως, μια λάμπα για φωτισμό κυρίως δημόσιων χώρων

φαντάζω (v)
scar

φαντάρος (n)
saighdiúir

φαντασία /fan.daˈsi.a/ (n)
íomháineacht
  (μειωτικό) κάτι που δεν είναι πραγματικό αλλά έχει αναπαραχθεί στο μυαλό κάποιου

φαντασιόπληκτος (adj)
guanach

φαντασμένος
ainteann

φανταστικός /fan.da.stiˈkos/ (adj)
samhailteach
  πλάσμα της φαντασίας, μη πραγματικός

φανταχτερός (adj)
scéiniúil

φανταχτός (adj)
guanach

φανφάρα (n)
mór
  (μεταφορικά) ο πομπώδης λόγος πολιτικού ή γενικά ο κομπασμός και ο άτοπος στόμφος ενός (συν)ομιλητή

φανός /faˈnos/ (n)
bán-

φαράγγι (n)
ailt

φαράσι (n)
sluasaidín

φαρισαίος /fa.ɾiˈse.os/ (n)
Fairisíneach

φαρισαϊκός /fa.ɾi.sa.iˈkos/ (adj)
ceartaiseach

φαρμάκι (n)
nimh

φαρμάρω (v)
feirm

φαρμακίλα (n)
boladh

φαρμακείο /faɾ.maˈci.o/ (n)
cógaslann, poitigéireacht
  (μεταφορικά) για έμπορο ή κατάστημα που έχει πολύ υψηλές τιμές

φαρμακερός (adj)
nimhiúil

φαρμακευτής (n)
nimhitheoir

φαρμακευτικός /faɾ.ma.ce.ftiˈkos/ (adj)
cógaisíochta

φαρμακεύτρια (n)
nimhitheoir

φαρμακολογία /faɾ.ma.ko.loˈʝi.a/ (n)
míochaine
  συνώνυμο του φαρμακευτική (επιστήμη) συνώνυμο του φαρμακευτική, η επιστήμη που ασχολείται με την αναζήτηση και εύρεση φαρμάκων

φαρμακομύτης (adj)
domlasta

φαρμακοποιός /faɾ.ma.ko.piˈos/ (n)
cógaiseoir

φαρμακοτεχνικός (adj)
cógaisíochta

φαρμακόγλωσσα (n)
ceachartha

φαρμακώνω (v)
nimhigh

φαροφύλακας /fa.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
coimeádaí teach solais

φασιανός /fa.sçaˈnos/ (n)
piseán, piasún

φασισμός (n)
faisisteachas

φασιστικός (adj)
faisisteach

φασκομηλιά (n)
sáiste

φασκωλόμυς (n)
vombat

φασματικός /fa.zma.tiˈkos/ (adj)
taibhsiúil

φασολάδα /fa.soˈla.ða/ (n)
anlann

φασόλι /faˈso.li/ (n)
pónaire

φαταούλας /fa.taˈu.las/ (n)
airceach

φατνιακός (adj)
ailbheolach

φατριαστής /fa.tɾi.aˈstis/ (n)
páirtiseán

φαυλότητα /faˈvlo.ti.ta/ (n)
ainionracas

φαφλατάς (n)
cabaire

φαφλατού (n)
cabaire

φαύλος /ˈfa.vli/ /ˈfa.vlo/ /ˈfa.vlos/ (adj)
ainbhéasach

φαύλος κύκλος /ˈfav.los ˈci.klos/
ciorcal lochtach

φεγγάρι /feŋˈɡa.ɾi/ (n)
gealach
  (δορυφόρος) (δορυφόρος) δορυφόρος σε τροχιά γύρω από άλλο πλανήτη

φεγγίτης (n)
fuinneog fhardorais
  μικρό παραλληλόγραμμο ή ημικυκλικό παράθυρο πάνω από πόρτα ή άλλο παράθυρο

φεγγαράδα (n)
obair faoi choim a dhéanamh

φεγγαροχτυπημένος (adj)
gan chiall

φεγγερός (adj)
lonrach

φεγγοβολώ /feŋ.ɡo.voˈlo/ (v)
taitin

φειδώ (n)
rabhán

φελλός /feˈlos/ (n)
corc

φεμινίστρια /fe.miˈni.stɾi.a/ (n)
feimineach

φεμινισμός /fe.mi.niˈzmos/ (n)
feimineachas

φεμινιστής /fe.mi.niˈstis/ (n)
feimineach

φεμινιστικός /fe.mi.ni.stiˈkos/ (adj)
feimineach

φενάκη /feˈna.ci/ (n)
dallamullóg

φεντεραλισμός (n)
cónaidhmeacht

φερέγγυος (adj)
barántúil

φερέφωνο (n)
béal

φεριμπότ (n)
bád calaidh

φερμουίτ /fer.muˈit/ (n)
feirm

φεστιβάλ /fe.stiˈval/ (n)
fleá

φεσώνω (v)
feann

φετινός (adj)
bliain

φευ /fef/
abhó

φευγάτος (adj)
ar shiúl

φεύγω (v)
fág

φημίζομαι (v)
bí

φημισμένος /fi.miˈzme.nos/
cáiliúil

φηντάρω (v)
beathaigh

φθίνω (v)
aife

φθαρτικός (adj)
aimhleasach

φθείρω /ˈfθi.ɾo/ (v)
abach a dhéanamh ar

φθινοπωριάτικα (adv)
fómhar

φθινοπωρινός (adj)
fómharach

φθινόπωρο (n)
fómhar

φθογγόσημο (n)
nótáil

φθονερός (adj)
éadmhar

φθονώ (v)
formad

φθορά (n)
aife

φθοροποιός /fθo.ɾo.piˈos/ (adj)
aife

φθόγγος /ˈfθoŋ.ɡos/ (n)
foghar

φθόριο (n)
fluairín

φι (n)
fí

φιάλη /fiˈa.li/ (n)
buidéal
  γυάλινο ή πλαστικό κυλινδρικό δοχείο με κλειστό λαιμό για υγρά, μπουκάλι, μποτίλια
fochupán
  (αρχαιολογία, κεραμική) ανοιχτό ρηχό αγγείο σε σχήμα δίσκου, πιατάκι

φιγουράτος (adj)
galánta

φιγουρίνι (n)
bos

φιγουρατζίδικος (adj)
gáifeach

φιλάκι (n)
póg

φιλάσθενος /fiˈla.sθe.nos/ (adj)
galrach

φιλέ (n)
eangach
  (αθλητισμός) το δίχτυ που χρησιμοποιείται σαν διαχωριστικό σε διάφορα αθλήματα, όπως στο τένις και στο βόλεϊ
  (αθλητισμός) το δίχτυ που υπάρχει στο καλάθι της μπασκέτας στο μπάσκετ
eangach ghruaige
  εξάρτημα ένδυσης, σαν δίχτυ, που το χρησιμοποιούμε για να συγκρατούμε τα μαλλιά

φιλέκδικος (adj)
agrach

φιλί /fiˈli/ (n)
póg

φιλία /fiˈli.a/ (n)
cumann

φιλανθρωπία (n)
daonnachtúlacht

φιλανθρωπικός (adj)
daonchairdiúil

φιλαργυρία (n)
cíocras

φιλαρχία (n)
dúil

φιλαυτία (n)
leithleachas

φιλειρηνίστρια (n)
síochánaí

φιλειρηνισμός (n)
síochánachas

φιλελευθερισμός /fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
liobrálachas

φιλενάδα (n)
cailín

φιλεύσπλαχνος /fiˈlef.spla.xnos/ (adj)
Críostúil

φιλικά (adv)
cairdiúil

φιλικός (adj)
cairdiúil

φιλικότητα (n)
cairdiúlacht

φιλιππινέζικα (n)
Filipínis

φιλμ /ˈfilm/ (n)
scannán

φιλοδώρημα /fi.loˈðo.ɾi.ma/ (n)
síneadh láimhe

φιλονικία (n)
achrann

φιλονικώ (v)
bruíon

φιλοξενία /fi.lo.kseˈni.a/ (n)
cóir

φιλοξενώ (v)
cuir suas

φιλοπατρία /fi.lo.paˈtɾi.a/ (n)
grá

φιλοσοφία (n)
fealsúnacht

φιλοσοφική λίθος
órchloch

φιλοτελικός (adj)
stampshanais

φιλοτιμώ (v)
adhnáire

φιλοτομαριστής (n)
féinspéisí

φιλοχρήματος (adj)
gabhálach

φιλτράρω (v)
síothlaigh

φιλόδοξος /fiˈlo.ðo.ksos/ (adj)
aidhmeannach

φιλόζωος (adj)
beatha
  (παρωχημένο) που αγαπά τη ζωή

φιλόλογος /fiˈlo.lo.ɣos/ (n)
focleolaí

φιλόξενος /fiˈlo.kse.nos/ (adj)
aíoch

φιλόσοφος /fiˈlo.so.fos/ (n)
fealsamh

φιλόστοργος (adj)
caithiseach

φιλότης (n)
cumann

φιλότιμο /fiˈlo.ti.mo/ (n)
clú

φιλόφρων (adj)
lách

φιλύποπτος (adj)
inamhrais

φιλώ (v)
póg

φιμώνω (v)
béal

φινάλε (n)
iarfhocal

φινίρισμα (n)
críochnaigh

φινλανδικά (n)
Fionlainnis

φινλανδικός (adj)
Fionlannach

φιντάνι /fiˈda.ni/ (n)
beangán

φιντανάκι (n)
beangán

φιξ /fiks/ (adj)
sceallán

φιξάκι (n)
habal

φιξάρω (v)
sceallán

φιξαρισμένος
sceallán

φιορίνι /fçoˈɾi.ni/ (n)
airgead croise

φιοριτούρα /fço.ɾiˈtu.ɾa/ (n)
eagrú

φις /fis/ (n)
bolscaireacht a dhéanamh

φιστίκι (n)
piostáis
  ο καρπός της φιστικιάς (συνώνυμα: κελυφωτό φιστίκι, φιστίκι Aιγίνης, σαν φιστίκ)

φιστικιά /fi.stiˈca/ (n)
piostáis

φιστικοβούτυρο /fis.ti.koˈvu.ti.ɾo/ (n)
im piseanna talún

φιτίλι /fiˈti.li/ (n)
buaiceas

φιόρδ /ˈfi̯oɾð/ (n)
caolsáile

φλάουτο /ˈfla.u.to/ (n)
fliúit

φλάουτο με ράμφος /ˈfla.u.to me ˈɾaɱ.fos/
taifeadán

φλέβα /ˈfle.va/ (n)
féith

φλέμα (n)
fuarchúis
  (φυσιολογία) παχύρρευστη βλεννώδης ουσία που μοιάζει με τη μύξα και αποβάλλεται από το στόμα ως πτύελο· προέρχεται είτε από τους πνεύμονες είτε από τη ρινική κοιλότητα

φλαμανδικά (n)
Pléimeannach

φλαμανδικός /fla.man.ðiˈkos/ (adj)
Pléimeannach

φλαμούρι /flaˈmu.ɾi/ (n)
teileog Mheiriceá

φλαουτίστα /fla.uˈti.sta/ (n)
fliúiteadóir

φλαουτίστας /fla.uˈti.stas/ (n)
fliúiteadóir

φλας (n)
splanc

φλασκί /flaˈsci/ (n)
bialann

φλεβίτιδα (n)
fleibíteas

φλεγματικός (adj)
fuarchúiseach

φλεγμονή /fleɣ.moˈni/ (n)
bruith

φλεγόμενος /fleˈɣo.me.nos/
le thine

φλερτ (n)
bí ag súgradh

φλερτάρω (v)
súgradh

φληναφώ /fli.naˈfo/ (v)
aighneas

φλιά (n)
leac dorais

φλισκούνι (n)
borógach

φλιτζάνι /fliˈd͡za.ni/ (n)
cupán

φλοίδα (n)
amhastraigh

φλογέρα /floˈʝe.ɾa/ (n)
gloine ard

φλογισμένος
galach

φλογοβόλο (n)
teilgeoir lasrach

φλοιός (n)
coirt

φλοράλ /floˈɾal/ (adj)
bláthach

φλοτέρ (n)
flóta

φλούδα (n)
crotal

φλυαρώ /fli.aˈɾo/ (v)
geac

φλόγα (n)
lasair

φλόγωση (n)
adhaint

φλόκι (n)
seaga
  ο χαρακτηριστικός σχηματισμός από νήματα στη φλοκάτη

φλόκος /ˈflo.kos/ (n)
jib

φλύαρος /ˈfli.a.ɾos/ (adj)
briathrach

φλύκταινα (n)
goirín

φλώρι (n)
glasán darach

φλώρος (n)
óiréal
  (πτηνό) μικρό ωδικό πτηνό που επίσημα ανήκει στο είδος Chloris Chloris (από άλλους ταξινομείται ως Carduelis chloris και από τους Αμερικανούς αναφέρεται ως european greenfinch ενώ από τον Κάρολο Λινναίο είχε ταξινομηθεί ως Oriolus galbula)

φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (n)
bos
  (δέντρο) αειθαλές τροπικό δέντρο της οικογένειας Palmae ή Arecaceae, το οποίο έχει ψηλό και κυλινδρικό, σχεδόν ίσιο και χωρίς κλαδιά, κορμό που καταλήγει σε θύσανο

φοίτηση (n)
cúrsa

φοβάμαι (v)
eagla a bheith ort roimh

φοβία (n)
fóibe

φοβίζω (v)
cuir eagla ar

φοβερά (adv)
cumasach

φοβερίζω /fo.veˈɾi.zo/ (v)
bagair

φοβερός /fo.veˈɾos/ (adj)
scanrúil
  που προκαλεί τρόμο ή φόβο, ο τρομακτικός
  πολυ έντονος, που ενοχλεί, ενοχλητικός, απαράδεκτος

φοβητσιάρης (adj)
cladhaire

φοβισμένος /fo.viˈzme.nos/
eaglach

φοινικέλαιο (n)
ola phailme

φοιτητής /fi.tiˈtis/ (n)
dalta

φοιτητικός (adj)
dalta

φοιτώ /fiˈto/ (v)
déan staidéar

φολκλόρ (n)
béaloideas

φον ντε τεν (n)
bunsraith

φονιάς /foˈɲas/ (n)
dúnmharfóir

φονικό (n)
dúnmharaigh

φονικός /fo.niˈkos/ (adj)
marfach

φορά /foˈɾa/ (n)
uair
  η ξεχωριστή περίπτωση, περίσταση ή περίοδος

φοράδα /foˈɾa.ða/ (n)
láir

φοράω (v)
caith

φορέας (n)
comhlacht
  ομάδα προσώπων, σύλλογος, οργανισμός κ.ο.κ., με επίσημη (θεσμοθετημένη) ή όχι μορφή, που αναπτύσσει διάφορες δραστηριότητες, όπως επαγγελματικές, οικονομικές, επιστημονικές, πολιτιστικές κ.ά.

φορείο (n)
sínteán

φορετός /fo.ɾeˈti/ /fo.ɾeˈto/ /fo.ɾeˈtos/ (adj)
fón póca

φορητός /fo.ɾiˈti/ /fo.ɾiˈto/ /fo.ɾiˈtos/ (adj)
fón póca

φορολογικός (adj)
cáin

φορολογώ /fo.ɾo.loˈɣo/ (v)
cáin

φορτίζω /foɾˈti.zo/ (v)
costas

φορτίο (n)
ualach

φορτηγάκι (n)
veain

φορτηγίδα (n)
báirse

φορτηγό /foɾ.tiˈɣo/ (n)
leoraí

φορτικός (adj)
teanntásach

φορτισμένος
luchtaithe
  συσκευή που είναι πλήρης ηλεκτρικού φορτίου, είναι γεμάτη (ηλεκτρισμό), έχει φορτισθεί επαρκώς

φορτοεκφορτωτής (n)
stíbheadóir

φορτσάρισμα /foɾˈt͡sa.ɾi.zma/ (n)
fórsáil

φορτώνω /foɾˈto.no/ (v)
ualach

φουαγιέ /fu.aˈʝe/ (n)
forhalla

φουγάρο (n)
múchán

φουκαράς (n)
aimleoir

φουντάρω (v)
teilgeoir

φουντουκιά (n)
coll

φουντούκι /funˈdu.ci/ (n)
cnó coill

φουντωτός /fun.doˈtos/ (adj)
badánach

φουντώνω /funˈdo.no/ (v)
bain

φουρκέτα (n)
biorán gruaige

φουρκίζω (v)
greannaigh

φουρκισμένος
cochallach

φουρνέλο (n)
blast

φουρνίζω (v)
lámhach

φουρνιά (n)
dol

φουρνιστός (adj)
bácáilte

φουρτουνιασμένος
meath-thinneas

φουρτούνα (n)
doineann

φουσάτο (n)
arm

φουσκάλα (n)
clog

φουσκαλίδα (n)
cuachma

φουσκονεριά (n)
taoide

φουσκωμένος
boilscithe
mórtas
  (για ποτάμια) που το επίπεδό του έχει ανεβεί πολύ λόγω μεγάλων βροχοπτώσεων
  (για μια υπόθεση, εργασία, κλπ) πολυπληθής, με πολλά στοιχεία

φουσκωτός (n)
doirseoir slándála

φουσκώνω /fuˈsko.no/ (v)
mórtas

φουστάνι /fuˈsta.ni/ (n)
cóirigh

φουστίτσα (n)
sciorta

φουτουρισμός (n)
todhchaíochas

φουτουριστής (n)
todhchaíochaí

φουτουριστικός (adj)
todhchaíoch

φούμαρα (n)
amaidí

φούντα /ˈfun.da/ (n)
aigilín
  σύνολο φυσικών ή τεχνητών νημάτων με το ένα άκρο ενωμένο και το άλλο ελεύθερο

φούντι /ˈfun.di/ (n)
garraí gabhainn
  (μονάδα μέτρησης, δημοτική, παρωχημένο) μονάδα μέτρησης μάζας, που ισούται με τη γερμανική λίβρα ή λίμπρα που ισοδυναμούσε με μισό κιλό

φούρναρης (n)
báicéir

φούρνος /ˈfuɾ.nos/ (n)
oigheann
  η κατασκευή ή συσκευή που περιλαμβάνει ένα χώρο, μέσα στον οποίο μπορούν να αναπτυχθούν πολύ υψηλές θερμοκρασίες για το ψήσιμο κεραμικών ή ψωμιού, φαγητού κ.λπ

φούρνος μικροκυμάτων
micreathonnán

φούσκα /ˈfu.ska/ (n)
balún
  ποσότητα αέρα που περικλείεται από ένα πολύ λεπτό μεμβρανώδες υλικό, κύστη, μπαλόνι, φουσκάλα
boilgeog
  οικονομικό μέγεθος (πχ η τιμή μιας μετοχής) που έχει διογκωθεί τεχνητά

φούστα /ˈfu.sta/ (n)
sciorta

φράγκιο (n)
frainciam

φράγκο /ˈfɾaŋ.ɡo/ (n)
frainc

φράγμα (n)
fál

φράζω (v)
fálaigh

φράκτης (n)
airbhe

φράντζα /ˈfɾa.nd͡za/ (n)
frainse

φράξο /ˈfra.kso/ (n)
fuinseog

φράουλα /ˈfɾaula/ (n)
sú talún

φράπα (n)
pomaló

φράση (n)
abairtín

φράχτης (n)
airbhe

φρέζα /ˈfɾe.za/ (n)
gearrthóir

φρένο (n)
coscáin

φρέσκος /ˈfɾe.skos/ (adj)
úr

φρίκη /ˈfɾi.ci/ (n)
adhfhuath

φραγή (n)
coisc

φραγκολεβαντίνος (n)
Leiveantach

φραγκοστάφυλο (n)
spíonán

φραγκοσταφυλιά (n)
iargúltacht

φραγκόκοτα /fɾaŋˈɡo.ko.ta/ /fɾaˈɡo.ko.ta/ (n)
cearc ghuine

φραγκόσυκο (n)
piorra deilgneach

φραγμός (n)
srianadh

φρακάρω /fɾaˈka.ɾo/ (v)
plúch

φρακτή (n)
bulcaid

φραντζολάκι (n)
rolla aráin

φραντζόλα /fɾanˈd͡zo.la/ (n)
arán

φραουλής (adj)
sú talún

φραουλί (n)
sú talún
  (χρώμα) το χρώμα της φράουλας

φρασεολογία /fɾa.se.o.loˈʝi.a/ (n)
foclaíocht

φραστικός (adj)
briathartha

φρεάτιο /fɾeˈa.ti.o/ (n)
draein

φρεγάτα /fɾeˈɣa.ta/ (n)
frigéad
  (ναυτικός όρος) το τρικάταρτο ιστιοφόρο πολεμικό πλοίο
  (πτηνό) το είδος πουλιού

φρενιάζω (v)
bí

φρενολόγος (n)
síciatraí

φρεσκάρω (v)
athnuaigh

φρικαλεότητα (n)
ainghníomh

φρικιαστικός (adj)
gráiniúil

φρικτός (adj)
gránna

φριουλανικά (n)
Friúilis

φρονιμίτης /fɾo.niˈmi.tis/ (n)
fiacail forais

φροντίδα /fɾonˈdi.ða/ (n)
cuir imní ar

φροντίζω (v)
bí i bhfeighil
  περιποιούμαι με τρυφερότητα ή με κάποιο συναισθηματικό στοιχείο ή με ειδικό τρόπο

φροντισμένος
coimeádán

φροντιστής (n)
maor
  (επάγγελμα) εκείνος που είναι αρμόδιος για τη φροντίδα συγκεκριμένων τομέων

φρουρά (n)
garda

φρουρός /fɾuˈɾos/ (n)
garda

φρουρώ /fɾuˈɾo/ (v)
garda

φρουτοσαλάτα (n)
sailéad torthaí

φρούδος /ˈfɾu.ðos/ (adj)
éadóchasach

φρούριο /ˈfɾu.ɾi.o/ (n)
dún

φρούτο /ˈfru.to/ (n)
toradh

φρυγανίζω (v)
briosc

φρυγανιά /fri.ɣaˈɲa/ (n)
tósta

φρυγανιέρα (n)
tóstaer

φρυγικός (adj)
Frigiach

φρόνημα (n)
coinsias
  πεποιθήσεις, πολιτική ιδεολογία συνήθως (μεταπολεμικά), αλλά και κάθε άποψη, τοποθέτηση, βιοθεωρία, κοσμοθεωρία
meanma
  η αυτοπεποίθηση, το ηθικό (λαού, στρατού κ.λπ.)

φρύγω /ˈfri.ɣo/ (v)
briosc

φρύδι /ˈfɾi.ði/ (n)
mala, fabhra

φρύνος /ˈfɾi.nos/ (n)
buaf

φτάνω /ˈfta.no/ (v)
ionsaigh
  έρχομαι από στιγμή σε στιγμή, υπόσχομαι ότι φτάνω εγώ ή κάτι αμέσως
  (μεταφορικά) οδηγούμαι σε ένα σημείο συνήθως παρά τη θέλησή μου ή πάντως χωρίς να το επιδιώκω συνειδητά, καταντώ

φτάρνισμα (n)
sraoth

φτέρη /ˈfte.ɾi/ (n)
raithneach

φτέρνα /ˈfteɾ.na/ (n)
sáil

φτήνια /ˈfti.ɲa/ (n)
margadh

φταίχτης (n)
ciontach

φταίω /ˈfte.o/ (v)
bí

φταρνίζομαι (v)
lig sraoth

φτασμένος
áitheasach

φτελιά /fteˈʎa/ (n)
leamhán

φτενός /fteˈnos/ (adj)
séimhigh

φτερουγίζω (v)
bréagchuil

φτερούγα (n)
sciathán

φτερό (n)
sciathán
  (ορνιθολογία) το καθένα από τα δύο μέλη (άνω άκρα) του σώματος των πτηνών και τα αντίστοιχα αρκετών εντόμων που χρησιμεύουν στο πέταγμα
  (αθλητισμός) το χαρακτηριστικό μπαλάκι του μπάντμιντον
cliathán
  στέλεχος του φτερού πουλιού με αρκετές διακλαδώσεις
  (στο αυτοκίνητο) το μεταλλικό προστατευτικό κάλυμμα των τροχών
cleite
  καθετί που μοιάζει ή που λειτουργεί ως φτερό ή πτερύγιο, ιδίως οι πτέρυγες των αεροπλάνων

φτηνός /ftiˈnos/ (adj)
saor

φτιάξιμο (n)
cuir caoi ar
  η επιδιόρθωση, η επισκευή
foirgneamh
  η κατασκευή

φτιάχνω (v)
cóirigh
  κάνω, δημιουργώ ή κατασκευάζω κάτι
cuir caoi ar
  (κατ’ επέκταση) επιδιορθώνω ή μεταποιώ κάτι

φτου /ftu/
féasóg

φτουράω (v)
seo caite

φτυάρι (n)
sluasaid

φτυαρίζω (v)
sluaisteáil

φτυαριά /ftçaɾˈʝa/ (n)
lán sluaiste

φτωχικό /fto.çiˈko/ (n)
uirísligh

φτωχικός /fto.çiˈkos/ (adj)
bocht

φτωχοφαμελίτης (n)
ainbhleitheach

φτωχός /ftoˈxos/ (adj)
bocht

φτύνω /ˈfti.no/ (v)
caith seile

φτύσιμο /ˈfti.si.mo/ (n)
seile
  η ενέργεια με την οποία φτύνω· το αποτέλεσμα της ενέργειας αυτής

φτώχια (n)
bochtaineacht

φυγή /fiˈʝi/ (n)
teith

φυγοκέντριση (n)
lártheifneoiriú

φυγοκεντρικός /fi.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
lártheifeach

φυγοκεντρωτής (n)
lártheifneoir

φυγόδικος (n)
faillitheoir

φυγόκεντρος /fiˈɣo.cen.dɾos/ (adj)
lártheifeach

φυλάκιο (n)
urphost

φυλάκιση (n)
braighdeanas

φυλάω /fiˈla.o/ (v)
garda

φυλή /fiˈli/ (n)
cine

φυλακή /fi.laˈci/ (n)
príosún
  χώρος κράτησης καταδίκων
carcair
  ποινή για αδικήματα στα ποινικά δικαστήρια

φυλακίζω /fi.laˈci.zo/ (v)
cuir i bpríosún

φυλακισμένος
cime

φυλαχτό (n)
draíocht

φυλλάδιο (n)
bileog
  ολιγοσέλιδο έντυπο, μπροσούρα

φυλλοβόλος (adj)
duillsilteach

φυλλοκάρδια (n)
ó mo chroí amach

φυλλωσιά (n)
clúmh

φυλογένεια (n)
fíligineacht

φυματίωση /fi.maˈti.o.si/ (n)
eitinn

φυσάω /fiˈsa.o/ (v)
béim

φυσαλίδα /fi.saˈli.ða/ (n)
boilgeog

φυσαρμόνικα /fi.saɾˈmo.ni.ka/ (n)
armónach

φυσερό (n)
boilg

φυσητήρας /fi.si.ˈti.ɾas/ (n)
poll séidte
  μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσικά /fi.siˈka/ (adv)
ar ndóigh

φυσική /fi.siˈci/ (n)
fisic

φυσικό (n)
duiniúil

φυσικό αέριο /fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gás nádúrtha

φυσικός (adj)
fisiceoir

φυσικός (n)
fisiceoir
  επιστήμονας του οποίου το αντικείμενο είναι η φυσική

φυσικότητα (n)
nádúrthacht

φυσιογραφία (n)
fiseagrafaíocht

φυσιοθεραπεία (n)
fisiteiripe

φυσιοθεραπευτής (n)
fisiteiripeach

φυσιολογία /fi.si.o.loˈʝi.a/ (n)
fiseolaíocht

φυσιολογικός /fi.si.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
gnách
  που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση

φυσιολόγος (n)
fiseolaí

φυσούνα /fiˈsu.na/ (n)
boilg

φυτίνη (n)
buíoc

φυτεύω (v)
lus
  βάζω στη γη ή στο χώμα σπόρο ή τμήμα φυτού για να βλαστήσει (συνήθως για το σπόρο χρησιμοποιείται το ρήμα σπέρνω και όχι το φυτεύω)

φυτρώνω (v)
eascróg

φυτό /fiˈto/ (n)
lus, planda
  (βοτανική) ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος από το οποίο απορροφά νερό ως πηγή θρεπτικών στοιχείων, και μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια σε χημική μέσω της φωτοσύνθεσης

φωλεός (n)
brocais

φωλιά /foˈʎa/ (n)
sead, nead
  (μεταφορικά) οτιδήποτε μοιάζει με φωλιά πουλιού

φωλιάζω /foˈʎa.zo/ (v)
nead

φωνάζω /foˈna.zo/ (v)
béic
  μιλώ με δυνατή φωνή για να ακουστώ καλά

φωνή /foˈni/ (n)
guth

φωνή βοώντος εν τη ερήμω /foˈni voˈon.dos en‿ti‿eˈɾi.mo/
guth

φωνήεν (n)
guta

φωνασκία (n)
callán

φωναχτά (adv)
guth

φωνητική /fo.ni.tiˈci/ (n)
foghraíocht

φωνητικός (adj)
gutha

φωνογράφος (n)
fónagraf

φωνογραφώ (v)
ceirnín

φωνολογία /fo.no.loˈʝi.a/ (n)
fóineolaíocht

φωνολογικός (adj)
fóineolaíoch

φως /ˈfos/ (n)
solas

φωστήρας (n)
glé

φωσφορικό άλας
fosfáit

φωσφορισμός (n)
méarnáil

φωσφόρος /fosˈfo.ɾos/ (n)
fosfar

φωτίζω (v)
las

φωταγωγός /fo.ta.ɣoˈɣos/ (n)
forléas

φωταγωγώ (v)
maisigh

φωταύγεια /foˈta.vʝi.a/ (n)
lonracht

φωτεινός /fo.tiˈnos/ (adj)
lonrach

φωτεινότητα (n)
gile

φωτιά /foˈtça/ (n)
tine

φωτισμός /fo.tiˈzmos/ (n)
soilsiú

φωτιστής /fo.tiˈstis/ (n)
saoiste

φωτιστικό (n)
soilsiú

φωτοαντίγραφο (n)
fótachóip

φωτοαντιγραφικό (n)
fótachóipeálaí

φωτοαντιγραφικός (adj)
fótachóipeálaí

φωτοβολίδα /fo.to.voˈli.ða/ (n)
bladhm

φωτοβολταϊκός (adj)
fótavoltach

φωτοβόλος (adj)
abúil
  που ρίχνει άπλετο φως, φωτίζει, εκπέμπει φως, ακτινοβολεί

φωτογενής (adj)
fótaigineach

φωτογράφιση (n)
lámhach

φωτογράφος /fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
grianghrafadóir

φωτογραμμετρία (n)
fótagraiméadracht

φωτογραφία /fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
grianghraf

φωτογραφίζω (v)
fótagraf

φωτογραφική μηχανή
ceamara

φωτογραφικός (adj)
fótagrafach

φωτοδίοδος (n)
fótaidhé-óid

φωτοδιαπερατός (adj)
follasach

φωτοειδησεογραφία /fo.to.i.ði.se.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fóta-iriseoireacht

φωτοευαίσθητος (adj)
fótamhothálach

φωτοηλεκτρικός (adj)
fótaileictreach

φωτοθεραπεία (n)
fótaiteiripe

φωτοκύτταρο (n)
fótaichill

φωτομετρία (n)
fótaiméadracht

φωτομικρογραφία (n)
fótaimicreagrafaíocht

φωτονική /fo.to.niˈci/ (n)
fótónaic

φωτοπολλαπλασιαστής (n)
fóta-iolróir

φωτορεαλιστικός /fo.to.ɾe.a.li.stiˈkos/ (adj)
fótairéalaíoch

φωτορεπόρτερ (n)
fóta-iriseoir

φωτοσκίαση (n)
chiaroscuro

φωτοστέφανο (n)
bogha

φωτοσύνθεση (n)
fótaisintéis
  (βιολογία, βοτανική) βιοχημικές αντιδράσεις χάρη στις οποίες τα πράσινα φυτά μετατρέπουν την ενέργεια του φωτός σε χημική ενέργεια υπό τη μορφή σακχάρων (μόρια που αποθηκεύουν την ενέργεια). Αυτά συντίθενται από το διοξείδιο του άνθρακα και το οξυγόνο.

φωτοτροπισμός /fo.to.tɾo.piˈzmos/ (n)
fótatrópacht

φωτοτυπικός (adj)
fótachóipeálaí

φωτοτυπώ (v)
fótachóipeáil

φωτοφράκτης (n)
comhla
  (φωτογραφία, κινηματογράφος) τμήμα φωτογραφικής ή κινηματογραφικής μηχανής / κάμερας, το οποίο είναι συνήθως κλειστό και ανοίγει για ελεγχόμενη χρονική περίοδο, προκειμένου να εισέλθει φως στον ψηφιακό αισθητήρα ή το φιλμ κατά τη λήψη μιας φωτογραφίας

φωτοχημεία (n)
fótaiceimic

φωτοχημικός (adj)
fótaiceimiceach

φωτόλυση (n)
fótalú

φωτόμετρο (n)
fótaiméadar

φωτόνιο (n)
fótón

φόβητρο (n)
cuir eagla ar

φόβος /ˈfo.vos/ (n)
eagla

φόδρα (n)
líneáil

φόλα (n)
tornapa

φόνος (n)
dúnmharú

φόντο (n)
cúlra

φόρα (n)
móiminteam

φόρεμα /ˈfo.ɾe.ma/ (n)
gúna

φόρμα (n)
panna
  καλούπι που δίνει μορφή σε άλλα αντικείμενα όταν αυτά είναι από από εύπλαστο υλικό ή γίνονται εύπλαστα κάτω από ειδικές συνθήκες
culaith reatha
  ρούχα για σκληρές, χειρωνακτικές ή γενικά κοπιαστικές δουλειές από τις οποίες μπορεί κάποιος να λερωθεί ή και το ρούχο του να φθαρεί/σκιστεί -συχνά ολόσωμα
cum
  (μεταφορικά) η καλή και φυσική, σωματική ή ψυχολογική κατάσταση

φόρμουλα (n)
foirmle

φόρος /ˈfo.ɾos/ (n)
cáin
  (οικονομία) έμμεσος φόρος: καταναλωτικοί φόροι, χρηματικά ποσά που ενσωματώνονται στην τιμή των εμπορευμάτων ή των παρεχομένων υπηρεσιών και που επίσης αποτελούν κρατικό έσοδο

φόρος προστιθέμενης αξίας
cáin bhreisluacha

φόρτιση (n)
costas

φόρτσα /ˈfoɾ.t͡sa/
éifeacht
  (προφορικό) δυνατά!, δύναμη!

φόρτωμα (n)
costas

φόσα /ˈfo.sa/ (n)
clais

φύκι (n)
feamainn

φύλακας /ˈfi.la.kas/ (n)
coimirceoir

φύλακτρα (n)
cumhdach

φύλαξη (n)
costas

φύλαρχος /ˈfi.laɾ.xos/ (n)
ceann fine

φύλλο /ˈfi.lo/ (n)
duilleog
  (βοτανική) διακριτό μέρος φυτού στο οποίο συμβαίνει η φωτοσύνθεση

φύλλο τεχνοτροπίας
bileog stíle

φύλλωμα (n)
clúmh

φύλο /ˈfi.lo/ (n)
gnéas
  το καθένα από τα δύο γένη (ανδρικό - γυναικείο) στα οποία διαιρούνται τα έμβια όντα, ανάλογα με τα αναπαραγωγικά τους όργανα.
  σύνολο ανθρώπων με κοινή καταγωγή και αυτόνομη κοινωνικοπολιτική συγκρότηση· φυλή

φύομαι (v)
eascróg

φύραμα /ˈfi.ɾa.ma/ (n)
paist

φύρδην μίγδην /ˈfiɾ.ðin ˈmi.ɣðin/
trína chéile

φύση /ˈfi.si/ (n)
nádúr

φύσημα (n)
béim
  έξοδος αέρα και βλέννας από τη μύτη με δυνατή εκπνοή

φύτευμα (n)
lus

φύτρα (n)
eascróg

φώκια (n)
rón

φώνημα (n)
fóinéim

φώτιση (n)
léargas

φώτισμα (n)
soilsiú
  φωτισμός, παροχή φωτός

χάβω (v)
slog

χάδι /ˈxa.ði/ (n)
barróg

χάκα (n)
Haicéis

χάκερ (n)
haiceálaí

χάλασμα (n)
scrios

χάλι /ˈxa.li/ (n)
praiseach

χάλκινος (adj)
copar

χάλοουιν (n)
Oíche Shamhna

χάλυβας /ˈxa.li.vas/ (n)
cruach

χάμπουργκερ (n)
burgar

χάμστερ (n)
hamstar

χάνι /ˈxa.ni/ (n)
brú

χάνομαι /ˈxa.no.me/ (v)
téigh amú

χάντμπολ /ˈxand.bol/ (n)
liathróid láimhe

χάντρα /ˈxan.dɾa/ (n)
boilgeog

χάνω /ˈxa.no/ (v)
caill
  παύω να έχω κάτι
airigh ó
  δεν προλαβαίνω κάτι

χάος (n)
anord
  το άπειρο διάστημα

χάουζ (n)
teach

χάουσα (n)
Hásais

χάπι /ˈxa.pi/ (n)
piollaire

χάρακας /ˈxa.ɾa.kas/ (n)
rialóir

χάραμα /ˈxa.ɾa.ma/ (n)
breacadh an lae

χάρη /ˈxa.ɾi/ (n)
gar

χάριν
go raibh maith agaibh

χάρισμα /ˈxa.ɾi.zma/ (n)
bronntanas
  το δώρο
bua
  μια φυσική ικανότητα που διαθέτει κάποιος

χάρτης /ˈxaɾ.tis/ (n)
léarscáil
  η σημείωση στοιχείων και πληροφοριών πάνω σε γεωγραφικό χάρτη

χάρτινος (adj)
páipéar

χάση (n)
gealach

χάσκι (n)
huscaí

χάσκω /ˈxa.sko/ (v)
déan

χάσμα (n)
anscoilt

χέζω /ˈçe.zo/ (v)
cac

χέλι (n)
eascann

χέρι /ˈçe.ɾi/ (n)
lámh, sciathán
  (ανθρώπινο σώμα) το καθένα από τα δύο άνω άκρα του ανθρώπινου σώματος, από τον ώμο μέχρι τις άκρες των δαχτύλων

χέρσος /ˈçeɾ.sos/ (adj)
comhlacht

χέω (v)
doirt

χήνα /ˈçi.na/ (n)
gé

χήνα του Καναδά /ˈçi.na tu ka.naˈða/
gé Cheanadach

χήνος (n)
gandal

χήρα /ˈçi.ɾa/ (n)
baintreach

χήρος /ˈçi.ɾos/ (n)
baintreach fir

χίλια /ˈçi.ʎa/
míle

χίμαιρα (n)
ciméara

χίντι (n)
Hiondúis

χαίνω (v)
déan

χαίρομαι /ˈçe.ɾo.me/ (v)
sásta
  νιώθω χαρά, ευτυχία, ενθουσιασμό

χαίρω /ˈçe.ɾo/ (v)
bain spórt as

χαίτη (n)
moing

χαβάς /xaˈvas/ (n)
aer

χαβανέζικα (n)
Haváis

χαβαρόνι (n)
rúcach

χαδιάρης (adj)
barróg

χαζίρεμα (n)
inleadh

χαζεύω /xaˈze.vo/ (v)
bairín

χαζός (adj)
aimhghlic
amadán
  που του λείπει η εξυπνάδα (λέγεται και ως τρυφερή προσφώνηση)

χαιρέκακος /çeˈɾe.ka.kos/ (adj)
aiciseach

χαιρεκακία (n)
aer

χαιρετώ (v)
haló

χαλάζι /xaˈla.zi/ (n)
cloichshneachta

χαλάζιο (n)
calaisín

χαλάκι (n)
straille

χαλάρωση /xaˈla.ɾo.si/ (n)
liobairne

χαλί /xaˈli/ (n)
cairpéad
ceathair
  κάλυμμα για το πάτωμα από βαρύ, συνήθως διακοσμημένο, ύφασμα

χαλίκι /xaˈli.ci/ (n)
gairbhéal

χαλαζίας (n)
grianchloch

χαλαρός /xa.laˈɾos/ (adj)
scaoilte

χαλαρώνω (v)
lig do scíth

χαλδαϊκός (adj)
Caildéach

χαλεπός /xa.leˈpos/ (adj)
achrannach

χαλινάρι /xa.liˈna.ɾi/ (n)
srian

χαλινός (n)
srianadh
  οτιδήποτε συγκρατεί ή περιορίζει

χαλινώνω (v)
gabháil

χαλιφάτο (n)
cailifeacht

χαλκός /xalˈkos/ (n)
copar

χαλυβουργείο (n)
meil

χαμάμ /xaˈmam/ (n)
folcadh Turcach

χαμένος
ar strae

χαμηλά (n)
íseal
  (γεωγραφία) ζώνη μικρού υψομέτρου
  (μετεωρολογία) ζώνη μικρής βαρομετρικής πίεσης

χαμηλοσυνταξιούχος (n)
beag

χαμηλοτάβανος /xa.mi.loˈta.va.nos/ (adj)
síleáil

χαμηλός /xa.miˈlos/ (adj)
íseal

χαμηλότερος (adj)
ísligh

χαμηλώνω (v)
ísligh

χαμογελάω /xa.mo.ʝeˈla.o/ (v)
déan miongháire

χαμογελαστός (adj)
aoibh

χαμοκέλα (n)
teach

χαμομήλι (n)
fíogadán

χαμομηλιά (n)
camán meall

χαμπαριάζω (v)
tuig

χαμόγελο /xaˈmo.ʝe.lo/ (n)
aoibh

χαμός (n)
afrasc

χανούμισσα /xaˈnu.mi.sa/ (n)
bean

χανσεατικός (adj)
Hainseatach

χαντάκι /xanˈda.ci/ (n)
díog

χαοτικός (adj)
anordúil

χαρά /xaˈɾa/ (n)
lúcháir, áthas

χαράδρα (n)
ailt

χαράκωμα (n)
díog

χαρίζω (v)
tabhair

χαρακιά /xa.ɾaˈca/ (n)
scór

χαρακτήρας /xa.ɾaˈkti.ɾas/ (n)
carachtar

χαρακτηρίζω /xa.ɾa.ktiˈɾi.zo/ (v)
tréithrigh

χαρακτηρισμός /xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos/ (n)
carachtracht

χαρακτηριστικό (n)
aitreabúid
  (στον πληθυντικό) χαρακτηριστικά ουδέτερο στον πληθυντικό οι λεπτομέρειες της φυσιογνωμίας κάποιου, του προσώπου του

χαραμάδα (n)
pléasc

χαραμίζω (v)
abach a dhéanamh ar

χαραμοφάης /xa.ɾa.moˈfa.is/ (n)
andord

χαραυγή /xa.ɾavˈʝi/ (n)
amhscarthanach

χαρισάμενος /xa.ɾiˈsa.me.nos/
aiteasach

χαριτωμένος /xa.ɾi.toˈme.ni/ /xa.ɾi.toˈme.no/ /xa.ɾi.toˈme.nos/
deas
  που έχει χάρη
  που προκαλεί ευχαρίστηση με έξυπνο ή ευρηματικό τρόπο

χαρμάνι (n)
comhghníomhú

χαρμόσυνος (adj)
aiteasach

χαρούμενος /xaˈɾu.me.nos/
aiteasach

χαρούπι (n)
carúb

χαρτί /xaɾˈti/ (n)
páipéar

χαρτί κουζίνας
píosa páipéar cistine

χαρτί υγείας
páipéar leithris

χαρταετός (n)
eitleog

χαρτζιλίκι /xaɾ.d͡z iˈli.ci/ (n)
airgead póca

χαρτογραφία (n)
cartagrafaíocht

χαρτοκόπτης (n)
scian pháipéir

χαρτομάντιλο (n)
ciarsúr páipéir

χαρτονόμισμα /xaɾ.toˈno.mi.zma/ (n)
bille

χαρτοπαίχτης (n)
ábhailleach

χαρτοπαιξία /xaɾ.to.peˈksi.a/ (n)
carda

χαρτοπετσέτα (n)
páipéar

χαρτοπωλείο (n)
páipéaraí

χαρτοπώλης (n)
páipéaraí

χαρτοσακούλα (n)
mála

χαρτόνι /xaɾˈto.ni/ (n)
cairtchlár

χαρωπός (adj)
aiteasach

χασάπης /xaˈsa.pis/ (n)
búistéir

χασίς (n)
haisis

χασμουρητό /xa.zmu.ɾiˈto/ (n)
méanfach

χασμουριέμαι (v)
déan

χασμωδία /xa.zmoˈði.a/ (n)
séanas

χασούρα (n)
anachain

χαστουκίζω (v)
boiseog

χατίρι (n)
cairde

χαυλιόδοντας /xa.vliˈo.ðon.das/ (n)
gosaint

χαφιές /xaˈfçes/ (n)
ball dobhráin

χαχάμης (n)
raibí

χαχόλικος (adj)
liobarnach

χαϊβάνι (n)
creitín

χαϊδεμένος /xai̯.ðeˈme.nos/
déan peataireacht

χαϊδευτικός /xai̯.ðe.ftiˈkos/ (adj)
barróg

χαϊδεύω /xai̯ˈðe.vo/ (v)
muirnigh

χαύνος (adj)
anábhailleach

χαώδης /xaˈo.ðes/ /xaˈo.ðis/ (adj)
anordúil

χείλος /ˈçi.los/ (n)
liopa

χειλοδοντικός (adj)
liopa-dhéadach

χειμαρρώδης (adj)
folcmhar

χειμερινός /çi.me.ɾiˈnos/ (adj)
geimhreadh

χειμωνιάζει (v)
geimhreadh

χειμωνιάτικα (adv)
geimhreadh

χειμώνας /çiˈmo.nas/ (n)
geimhreadh

χειρίζομαι (v)
lámhaigh

χειραγωγώ (v)
béasa

χειραγώγηση /çi.ɾaˈɣo.ʝi.si/ (n)
díriú

χειραντλία (n)
pumpa láimhe

χειραφέτηση (n)
fuascailt

χειρισμός (n)
glacadh

χειροκίνητος /çi.ɾoˈci.ni.tos/ (adj)
méarchlár

χειροκροτώ (v)
boiseog

χειρολαβή (n)
lámh

χειρομάντης (n)
dearnadóir

χειρομάντισσα (n)
dearnadóir

χειρομαντία (n)
dearnadóireacht

χειρομαντεία (n)
dearnadóireacht

χειρονομία /çi.ɾo.noˈmi.a/ (n)
comhartha

χειροπιαστός /çi.ɾo.pçaˈsti/ /çi.ɾo.pçaˈsto/ /çi.ɾo.pçaˈstos/ (adj)
adhmad

χειροποίητος /çi.ɾoˈpi.i.tos/ (adj)
lámhdhéanta

χειροστρόφαλος (n)
crangaid

χειροτέχνης (n)
ceardaí

χειροτεχνία (n)
lámhcheird

χειροτεχνείο (n)
ealaín

χειροτονώ /çi.ɾo.toˈno/ (v)
achtaigh

χειρουργείο /çi.ɾuɾˈʝi.o/ (n)
feidhmiú

χειρουργική /çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
máinliacht

χειρουργικός (adj)
máinliach

χειρουργός /çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
máinlia

χειρωνακτικός /çi.ɾo.na.ktiˈkos/ (adj)
méarchlár

χειρόβιδα (n)
bís ordóige

χειρόγραφο /çiˈɾo.ɣɾa.fo/ (n)
lámhscríbhinn

χειρώνακτας (n)
sclábhaí

χελιδόνι (n)
swallowtail, fáinleog

χελώνα /çeˈlo.na/ (n)
turtar

χερέρο (n)
Heiréiris

χεριά /çeɾˈʝa/ (n)
lán doirn
  (λαϊκότροπο και μάλλον παρωχημένο) μια αρμαθιά,η χεροβολιά, η δράκα, όσα μπορεί να αδράξει και να κρατήσει η παλάμη, το χέρι, η κλεισμένη γροθιά ως μονάδα όγκου

χερούλι /çeˈɾu.li/ (n)
cluas

χερσαίος /çeɾˈse.os/ (adj)
bonn

χερσόνησος /çeɾˈso.ni.sos/ (n)
leithinis

χερόμυλος (n)
bró

χημεία /çiˈmi.a/ (n)
ceimic

χημειοθεραπεία /çi.mi.o.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
ceimiteiripe

χημικός /çi.miˈkos/ (n)
ceimiceoir

χημικός τύπος
foirmle cheimiceach

χηρεύω /çiˈɾe.vo/ (v)
baintreach
  (αμετάβατο) μένω χήρος ή χήρα
bí
  (αμετάβατο, για θέσεις, αξιώματα) μένω κενός, ακάλυπτος μέχρι να οριστεί νέος κάτοχος του τίτλου

χθων /xθɔn/ (n)
cré

χι /çi/ (n)
chí

χιαστό /çi.aˈsto/ (n)
croseagar

χιαστός /çi.aˈstos/ (adj)
crosdealbhach

χιλιάδα /çiˈʎa.ða/ (n)
míle

χιλιάκις (adv)
faoi

χιλιανός (adj)
Sileach

χιλιετία (n)
mílaoise

χιλιετηρίδα (n)
mílaoise

χιλιοστό /çi.li.oˈsto/ (n)
míliú

χιλιοστός
míliú

χιλιόγραμμο /çiˈʎo.ɣɾa.mo/ (n)
cileagram

χιλιόμετρο /çiˈʎo.me.tɾo/ (n)
ciliméadar

χιμπατζής /çi.baˈd͡zis/ (n)
simpeansaí

χιονάνθρωπος /çoˈnan.θɾo.pos/ (n)
fear sneachta

χιονίζει /çoˈni.zi/ (v)
sneachta

χιονίζω (v)
sneachta a chur

χιονονιφάδα /ço.no.niˈfa.ða/ (n)
calóg shneachta

χιονοπέδιλο /ço.noˈpe.ði.lo/ (n)
bróg shneachta

χιονοσανίδα /ço.no.saˈni.ða/ (n)
clársciáil
  (αθλητισμός) σχετικό άθλημα με τη χρήση χιονοσανίδας (1)

χιονοστιβάδα /ço.no.stiˈva.ða/ (n)
maidhm shléibhe

χιονόβροχο /çoˈno.vɾo.xo/ (n)
flichshneachta

χιονόλευκος /çoˈno.lef.kos/ (adj)
sneachtach

χιονόνερο /çoˈno.ne.ɾo/ (n)
flichshneachta

χιονώδης /çoˈno.ðis/ (adj)
sneachtach

χιουμοριστικός (adj)
greannmhar

χιούμορ /ˈçu.moɾ/ (n)
greann

χιτ (n)
aimsigh

χιτώνας /çiˈto.nas/ (n)
ionar

χιόνι /ˈço.ni/ (n)
sneachta
  (μετεωρολογία) καιρικό φαινόμενο κατά στο οποίο οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας κρυσταλλοποιούνται από το κρύο και πέφτουν στη γη με τη μορφή νιφάδων

χλαίνη /ˈxle.ni/ (n)
cumhdach

χλευαστικός (adj)
aithriseach

χλεύη (n)
sgeig

χλιαρός (adj)
bog

χλιδάτος (adj)
galánta

χλιμιντρίζω (v)
seitreach

χλομιάζω (v)
cuaille

χλομός /xloˈmos/ (adj)
cuaille

χλωμιάζω (v)
cuaille

χλωριούχο νάτριο (n)
clóiríd sóidiam

χλωρός /xloˈɾos/ (adj)
glas

χλόη (n)
péirlín

χλώριο /ˈxlo.ɾi.o/ (n)
clóirín

χμερ (n)
Cambódach

χνάρι (n)
bos

χνουδωτός /xnu.ðoˈtos/ (adj)
clúmhach

χνούδι /ˈxnu.ði/ (n)
suas

χνότο /ˈxno.to/ (n)
anáil

χοίρος /ˈçi.ɾos/ (n)
alpachán

χοιράδωση (n)
easpa bhrád

χοιρινό (n)
muiceoil

χοιρομέρι (n)
liamhás

χοιροστάσιο (n)
cró muc

χοιροτροφείο /çi.ɾo.tɾoˈfi.o/ (n)
cró muc

χοιρόδερμα /çiˈɾo.ðeɾ.ma/ (n)
craiceann muice

χολ (n)
halla

χολέρα /xoˈle.ɾa/ (n)
calar

χολή /xoˈli/ (n)
domlas

χολερυθρίνη (n)
bilearúibin

χοληστερίνη (n)
colaistéaról

χολολιθίαση (n)
cloch dhomlais

χονδροειδής (adj)
amhlabhrach

χοντροκομμένος
borb

χοντρομπαλάς /xon.dɾo.baˈlas/ (adj)
feolamán

χοντρός /xonˈdɾos/ (adj)
ramhar
  (για άνθρωπο) που έχει μεγάλο βάρος σε σχέση με το ύψος του, παχύς
tiubh
  (για αντικείμενα) που έχει μεγάλη διάμετρο

χορήγηση (n)
tíolacadh

χορδή (n)
sreang

χορδίζω (v)
sreang

χορευτής /xo.ɾeˈftis/ (n)
damhsóir

χορεύω /xoˈɾe.vo/ (v)
rinc

χορηγία /xo.ɾiˈʝi.a/ (n)
urraíocht

χορηγός (n)
urraitheoir

χορηγώ /xo.ɾiˈɣo/ (v)
tíolacadh

χορογραφία /xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cóiréagrafaíocht

χοροεσπερίδα /xo.ɾo.e.speˈɾi.ða/ (n)
ceirtlín

χοροπηδάω /xo.ɾo.piˈða.o/ (v)
leannlus

χοροστατώ /xo.ɾo.staˈto/ (v)
treoraigh

χορτάρι (n)
féar

χορταίνω (v)
iomlán

χορτοκοπτικό
buainteoir

χορτοφάγος (n)
feoilséantóir
  (για άνθρωπο) που από επιλογή δεν τρώει δεν τρώει οτιδήποτε ζωικό εκτός από μύκητες (μανιτάρια) ή σπανίως μέλι, (ο αυστηρά χορτοφάγος δεν τρώει ζωικά προϊόντα)

χορτοφαγικός (adj)
feoilséantach

χορτόσουπα (n)
glasra

χορωδία /xo.ɾoˈði.a/ (n)
cór

χορωδός (n)
cantaire

χορός (n)
damhsa

χουγιάζω (v)
go mbeannaítear duit

χουζουρεύω (v)
deasaigh isteach

χουλιάρι (n)
spiún

χουλιαράκι (n)
spiún

χουλιγκανισμός /xu.li.ɡa.niˈzmos/ (n)
amhasóireacht

χουρμάς (n)
dáta

χους (n)
bonn

χουχουλιάζω /xu.xuˈʎa.zo/ (v)
deasaigh isteach

χούι (n)
gnáth

χούλιγκαν /ˈxu.li.ɡan/ (n)
amhas

χούμος (n)
húmas

χούντα /ˈxun.da/ (n)
giunta

χούφτα /ˈxu.fta/ (n)
crág

χούφταλο (n)
gliogar

χρένο (n)
raidis fhiáin

χρέος /ˈxɾe.os/ (n)
dette

χρήμα /ˈxɾi.ma/ (n)
airgead

χρήματα /ˈxɾi.ma.ta/ (n)
airgead

χρήση /ˈxɾi.si/ (n)
úsáid
bliain airgeadais
  (οικονομία) οι οικονομικές δραστηριότητες και δικαιώματα ενός έτους (ή άλλου χρονικού διαστήματος), ιδίως στα πλαίσια προϋπολογισμών και ισολογισμών

χρήσιμος /ˈxɾi.si.mos/ (adj)
úsáideach

χρήστης /ˈxɾi.stis/ (n)
Úsáideoir

χρίζω (v)
ung

χρίσμα /ˈxɾi.zma/ (n)
cinntiú
  (εκκλησιαστικός όρος) μείγμα ελαίου από πολλά (57) φυτά και αρωματικές ουσίες, το οποίο παρασκευάζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και αποστέλλεται στις ορθόδοξες εκκλησίες για την τέλεση του σχετικού μυστηρίου
ainmniú
  (μεταφορικά) η απονομή επίσημου τίτλου ή ιδιότητας

χρίω (v)
ung

χρειάζομαι /xɾiˈa.zo.me/ (v)
is gá do

χρειαζούμενος
riachtanach

χρεωκοπία /xɾe.o.koˈpi.a/ (n)
féimheacht

χρεόγραφο (n)
lucht slándála

χρεώνω /xɾeˈo.no/ (v)
costas

χρηματίζομαι /xɾi.maˈti.zo.me/ (v)
bí

χρηματαγορά (n)
margadh airgid

χρηματαποστολή (n)
airgead

χρηματικός (adj)
airgead

χρηματισμός (n)
breabaireacht

χρηματιστήριο /xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o/ (n)
stocmhargadh

χρηματιστηριακός (adj)
stoc

χρηματοδοτικός (adj)
maoiniú

χρηματοδότηση (n)
maoiniú

χρηματοκιβώτιο (n)
slán

χρηματοοικονομικά (n)
maoinigh

χρηματοοικονομικός (adj)
airgeadúil

χρηματοροή (n)
sreabhadh airgid

χρησιμεύω /xɾi.siˈme.vo/ (v)
acrach

χρησιμοποίηση (n)
úsáid

χρησιμοποιώ /xɾi.si.mo.piˈo/ (v)
úsáid

χρησμός /xɾiˈzmos/ (n)
oracal

χρηστοήθεια /xɾi.stoˈi.θi.a/ (n)
suáilce

χρηστώνυμο (n)
ainm úsáideora

χριστιανικός /xɾi.stça.niˈkos/ (adj)
Críostaí

χριστιανισμός /xɾis.tça.niˈzmos/ (n)
críostaíocht, Críostaíocht

χριστιανοσύνη (n)
An Domhan Críostaí

χριστιανός /xɾi.stçaˈnos/ (n)
Críostaí

χριστουγεννιάτικα (adv)
Nollaig

χριστουγεννιάτικος /xɾi.stu.ʝeˈɲa.ti.kos/ (adj)
Nollaig

χρονικό (n)
leabhar oiris

χρονικός /xɾo.niˈkos/ (adj)
aimseartha

χρονο-
cróna-

χρονοδείκτης (n)
lámh

χρονοδιάγραμμα /xɾo.noˈðʝa.ɣɾa.ma/ (n)
amchlár

χρονοδιαστολή (n)
iarmhairt amleata

χρονολογία /xɾo.no.loˈʝi.a/ (n)
croineolaíocht

χρονολογικός /xɾo.no.lo.ʝiˈci/ /xɾo.no.lo.ʝiˈko/ /xɾo.no.lo.ʝiˈkos/ (adj)
cróineolaíoch

χρονολογώ /xɾo.no.loˈɣo/ (v)
coinne

χρονολόγηση /xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
dátú

χρονομετρώ /xɾo.no.meˈtɾo/ (v)
am

χρονοτριβή (n)
aimsir

χρονοτριβώ /xɾo.no.tɾiˈvo/ (v)
aimsir

χρονόμετρο /xɾoˈno.me.tɾo/ (n)
cronaiméadar

χρυσάνθεμο /xɾiˈsan.θe.mo/ (n)
criosantamam

χρυσαφένιος /xɾi.sa.feˈɲos/ (adj)
órga

χρυσαφής (adj)
órga

χρυσο- /xɾi.so/
ór

χρυσοκέντητος (adj)
broicéad

χρυσοπληρώνω (v)
ór

χρυσοχόος /xɾi.soˈxo.os/ (n)
gabha óir

χρυσός /xɾiˈsos/ (n)
ór
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 79 και χημικό σύμβολο το Au
  (συνεκδοχικά) το χρήμα, ο πλούτος

χρυσόσκονη /xɾiˈso.sko.ni/ (n)
glioscarnach

χρυσόψαρο /xɾiˈso.psa.ɾo/ (n)
iasc órga

χρωματίζω /xɾo.maˈti.zo/ (v)
dathaigh

χρωματικός (adj)
crómatach

χρωματοπωλείο (n)
coinnigh

χρωμόσωμα /xɾoˈmo.so.ma/ (n)
crómasóm

χρωστάω /xɾoˈsta.o/ (v)
bí ar

χρωστική (n)
lí

χρόνια και ζαμάνια
is fada ná faca thú

χρόνια πολλά
go maire tú an lá

χρόνος /ˈxɾo.nos/ (n)
am, aimsir
  (με πληθυντικό, αρσενικό οι χρόνοι ή και ουδέτερο τα χρόνια)
  (με πληθυντικό μόνον αρσενικό: οι χρόνοι)
bliain
  (με γενική πληθυντικού: χρόνων και προφορικό: χρονών & χρονώ) μονάδα μέτρησης της ηλικίας
aimsir, am
  (γραμματική) ρηματικός τύπος που φανερώνει πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα

χρώμα /ˈxɾo.ma/ (n)
dath

χρώμιο (n)
cróimiam

χτένα (n)
cíor

χτένι (n)
muirín
  θαλάσσιο οστρακόδερμο της οικογένειας Pectinidae

χτίζω /ˈxti.zo/ (v)
tóg

χτίστης /ˈxti.stis/ (n)
bríceadóir

χταπόδι (n)
ochtapas
  (μαλάκιο) θαλασσινό κεφαλόποδο μαλάκιο, με μεγάλο κεφάλι απ' όπου ξεκινούν οχτώ πλοκάμια

χτενίζω /xteˈni.zo/ (v)
curca

χτες /ˈxtes/ (n)
inné
  το (πρόσφατο) παρελθόν

χτυπάω /xtiˈpa.o/ (v)
aimsigh
cró troda
  (παθητικό) χτυπιέμαι: οδύρομαι

χτύπημα /ˈxti.pi.ma/ (n)
béim

χτύπημα κάτω από τη ζώνη
buille íseal

χτύπος (n)
ceartán

χυδαίος /çiˈðe.os/ (adj)
graosta

χυλός /çiˈlos/ (n)
brachán

χυμός (n)
sú

χυμώδης /çi.ˈmo.ðis/ (adj)
méith

χυτοσίδηρος (n)
iarann múnla

χυτός (adj)
caith

χωλός (adj)
bacach

χωματίλα (n)
boladh

χωματερή (n)
láithreán líonadh talún

χωματόδρομος (n)
slí bheatha

χωνάκι (n)
coirceog reoiteoige

χωνί (n)
tonnadóir

χωνεύω (v)
díleáigh

χωράφι (n)
páirc

χωράω /xoˈɾa.o/ (v)
dathúil

χωρίζω (v)
deighil

χωρίο /xoˈɾi.o/ (n)
achoimre
  (λόγιο) μέρος γραπτού κειμένου

χωρίς /xoˈɾιs/
gan

χωρίστρα (n)
cuid

χωρητικότητα (n)
acmhainn

χωριάτης /xoɾˈʝa.tis/ (n)
tuathánach
  που κατοικεί σε χωριό

χωρικός /xo.ɾiˈkos/ (adj)
spás-
  που αφορά το χωριό
  (νεολογισμός, μουσική) που αφορά τρισδιάστατο ήχο ή σχετική μείξη ήχου

χωριουδάκι /xoɾ.ʝuˈða.ci/ (n)
gráig

χωρισμός /xo.ɾiˈzmos/ (n)
deighilt

χωριστά (adv)
ar leith

χωριστός /xo.ɾiˈstos/ (adj)
ar leith

χωριό /xoɾˈʝo/ (n)
sráidbhaile
  (συνεκδοχικά) το σύνολο των κατοίκων του οικισμού, οι χωρικοί

χωρόχρονος (n)
spás-am

χόβολη (n)
aibhleog

χόκεϊ /ˈxo.cei̯/ (n)
haca

χόμπι (n)
caitheamh aimsire

χόμπιτ (n)
hobad

χόνδρος (n)
loingeán

χόρτο (n)
féar

χύμα /ˈçi.ma/ (adv)
trína chéile
  για αντικείμενα που τοποθετούνται κάπου χωρίς τάξη

χύνω (v)
doirt
  (μεταβατικό) προκαλώ τη ροή ενός υγρού από το δοχείο στο οποίο βρισκόταν προς τα κάτω.
caith
  (μεταβατικό) οδηγώ μία ρευστή μάζα μετάλλου μέσα στο καλούπι όπου θα στερεοποιηθεί και θα αποκτήσει το επιθυμητό σχήμα.
sead
  (αμετάβατο) (χυδαίο) εκσπερματίζω, φτάνω σε οργασμό.

χύσι /ˈçi.si/ (n)
ualach

χύσιμο (n)
teilgeoireacht

χύτρα /ˈçi.tɾa/ (n)
brúbhruthaire
  (κουζινικά) μεγάλη κατσαρόλα

χώμα /ˈxo.ma/ (n)
cré

χώνεμα (n)
díleá

χώνω /ˈxo.no/ (v)
plúch

χώρα /ˈxo.ɾa/ (n)
tír, ceantar

χώρισμα (n)
landair

χώρος /ˈxo.ɾos/ (n)
spás

ψάθα /ˈpsa.θa/ (n)
caolach

ψάθινος (adj)
cochán
díon
  ο κατασκευασμένος από ψάθα

ψάλτης (n)
cantaire

ψάξιμο (n)
cuardach

ψάρακλας (n)
gearrcach

ψάρεμα (n)
iascaireacht

ψάρι /ˈpsa.ɾi/ (n)
iasc

ψάχνω (v)
cuardaigh

ψέμα (n)
bréag

ψήγμα (n)
leid
  (μεταφορικά) (συνήθως αρνητικά): ελάχιστη ποσότητα, ελάχιστο δείγμα, ίχνος

ψήνω /ˈpsi.no/ (v)
bácáil

ψήφισμα /ˈpsi.fi.zma/ (n)
achaine

ψήφος /ˈpsi.fos/ (n)
vótáil

ψίθυρος /ˈpsi.θi.ɾos/ (n)
cogar

ψίχα /ˈpsi.xa/ (n)
croí

ψίχουλο /ˈpsi.xu.lo/ (n)
bruscar

ψαθυρός (adj)
aibrisc

ψαθυρότητα (n)
aibrisce

ψαλίδι /psaˈli.ði/ (n)
siosúr

ψαλιδάκι (n)
siosúr

ψαλιδίζω /psa.liˈði.zo/ (v)
siosúr

ψαλμός (n)
salm

ψαλτήρι (n)
acaoineadh

ψαμμιτικός (adj)
cloch ghainimh

ψαμμόλιθος (n)
cloch ghainimh
  ο ψαμμίτης

ψαράς (n)
iascaire

ψαρεύω /psaˈɾe.vo/ (v)
iasc

ψαρική (n)
iascaireacht

ψαροκάικο (n)
bád

ψαροκάλαθο (n)
cis

ψαροκόκαλο (n)
iasc
  το κόκαλο του ψαριού

ψαρολίμανο (n)
calafort

ψαροπούλι /psa.ɾoˈpu.li/ (n)
cruidin

ψαρόβαρκα (n)
bád

ψαρόνι /psaˈɾo.ni/ (n)
druid

ψαρότοπος (n)
iascaireacht

ψαρώνω (v)
fan

ψαχνό /psaˈxno/ (n)
beangán
  (πληθυντικός) ψαχνά: το κάτω μέρος του κορμού

ψαχουλεύω (v)
tiomsaigh
  ψάχνω να βρω κάτι ανασκαλεύοντας κι ανακατεύοντας άλλα πράγματα

ψείρα (n)
míol

ψείρας (n)
meonúil

ψεγάδι (n)
fabht

ψεκάδες (n)
brádán

ψευδάνθρακας (n)
carbuncal

ψευδάργυρος /psevˈðaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
sinc

ψευδής /psevˈðis/ (adj)
bréagach

ψευδίζω /pseˈvði.zo/ (v)
labhair go briotach

ψευδαδάμαντας (n)
réinchloch

ψευδαπόστολος (n)
aspal

ψευδεπίγραφα (n)
bréageipeagrafa

ψευδο- /pse.vðo/
bréag-

ψευδολογία (n)
teanga

ψευδομάρτυρας (n)
ainteastach

ψευδορκία (n)
mionn bréige

ψευδοφάρμακο (n)
placebo

ψευδόφιλος (adj)
cara bréige

ψευδώνυμο /pseˈvðo.ni.mo/ (n)
ainm bréige

ψευτιά (n)
bréag

ψεύδισμα /ˈpse.vði.zma/ (n)
labhair go briotach

ψεύδομαι /ˈpse.vðo.me/ (v)
bréag

ψεύδος /ˈpse.vðos/ (n)
bréag

ψεύτης /ˈpse.ftis/ (n)
bréagach

ψεύτικος /ˈpse.fti.kos/ (adj)
bréag-

ψεύτρα /ˈpse.ftɾa/ (n)
bréagach

ψηλά /psiˈla/ (adv)
ard

ψηλαφώ /psi.laˈfo/ (v)
lámhaigh

ψηλόλιγνος (adj)
caol ard

ψηλός /psiˈlos/ (adj)
ard
  (για αντικείμενο) που έχει μεγάλο ύψος

ψημένος
cócaire

ψητός (adj)
rósta

ψηφίζω /psiˈfi.zo/ (v)
vótáil

ψηφίο /psiˈfi.o/ (n)
figiúr

ψηφιδωτό (n)
mósáic

ψηφιδωτός (adj)
mósáic

ψηφοδέλτιο (n)
páipéar ballóide

ψηφολέκτης (n)
airgeadóir

ψηφοφόρος (n)
vóitéir

ψηφώ (v)
dearc ar

ψι /psi/ (n)
sí

ψιθυρίζω /psi.θiˈɾi.zo/ (v)
bí ag cogarnach

ψιθυρισμός (n)
bí ag cogarnach

ψιθύρισμα (n)
bí ag cogarnach

ψιλά /psiˈla/ (n)
mionairgead
  τα χρήματα

ψιλοκουβέντα /psi.lo.kuˈven.da/ (n)
giob geab

ψιλοκόβω /psi.loˈko.vo/ (v)
ruainne

ψιλωτικός (adj)
réiteach
  που μπορεί να επιφέρει αποψίλωση σε δάση ή αλλού

ψιλόβροχο /psiˈlo.vɾo.xo/ (n)
brádán

ψιλός /psiˈlos/ (adj)
caol

ψιχάλα (n)
brádán

ψιχίο (n)
bruscar

ψιχαλίζει (v)
bheith ag brádán

ψοφίμι /psoˈfi.mi/ (n)
ablach

ψοφόκρυο (n)
lacha

ψυγείο /psiˈʝi.o/ (n)
cuisneoir

ψυκτικός (n)
fuarú

ψυχή /psiˈçi/ (n)
anam

ψυχίατρος /psiˈçi.a.tɾos/ (n)
síciatraí

ψυχαγωγία (n)
siamsa

ψυχαγωγώ /psi.xa.ɣoˈɣo/ (v)
cuir siamsaíocht ar fáil do

ψυχαναλυτής (n)
síocanailísí

ψυχιατρείο (n)
ospidéal

ψυχιατρική (n)
síciatracht

ψυχογιός /psi.xoˈʝos/ (n)
leasmhac

ψυχοδυναμικός (adj)
sícidinimiciúil

ψυχοθεραπεία (n)
síciteiripe

ψυχοκόρη /psi.xoˈko.ɾi/ (n)
cailín

ψυχολογία /psi.xo.loˈʝi.a/ (n)
síceolaíocht

ψυχολογικός (adj)
síceolaíoch

ψυχολόγος /psi.xoˈlo.ɣos/ (n)
aigneolaí

ψυχομάνα (n)
buime

ψυχομαχώ /psi.xo.maˈxo/ (v)
bí

ψυχομετρία (n)
síciméadracht

ψυχοπάθεια /psi.xoˈpa.θi.a/ (n)
síceapaite

ψυχοπαθής (adj)
síceapatach

ψυχοπατέρας (n)
athair altrama

ψυχοσάββατο /psi.xoˈsa.va.to/ (n)
Lá Fhéile na Marbh

ψυχοφθόρος /psi.xoˈfθo.ɾos/ (adj)
coscrach

ψυχοφυσική (n)
sícifiseolaíocht

ψυχρή εκκίνηση
bróg

ψυχραιμία /psi.xɾeˈmi.a/ (n)
sochmaíocht

ψυχρολουσία /psi.xɾo.luˈsi.a/ (n)
cith

ψυχρό μέτωπο /psiˈxɾo ˈme.to.po/
fronta fuar

ψυχρόαιμος (adj)
danartha

ψυχρός /psiˈxɾos/ (adj)
fuar

ψυχρός πόλεμος
Cogadh Fuar

ψωλή /psoˈli/ (n)
maig

ψωλού (n)
cailín

ψωμάκι (n)
rolla aráin

ψωμάς /psoˈmas/ (n)
báicéir

ψωμί /psoˈmi/ (n)
arán

ψωμο- /pso.mo/
arán

ψωνίζω (v)
ceannach

ψωνισμένος
féinspéiseach

ψόγος /ˈpso.ɣos/ (n)
a

ψόφιος /ˈpso.fços/ (adj)
marbh

ψόφος (n)
bás

ψύλλος /ˈpsi.los/ (n)
dreancaid

ψύξη (n)
cuisniú
  η πρόκληση μείωσης της θερμοκρασίας

ψύχω /ˈpsi.xo/ (v)
cúileach

ψύχωση (n)
síocóis

ψώνια /ˈpso.ɲa/ (n)
siopadóireacht

ψώνιο /ˈpso.ɲo/ (n)
ainteann
  (μεταφορικά) αυτός που είναι αφελής ή που για διάφορους λόγους δεν έχει μέτρο του εαυτού του

ω
gort
  επιφώνημα κλητικό που παλιότερα γραφόταν ὦ

ωάριο /oˈa.ɾi.o/ (n)
ubh

ωαγωγός /o.a.ɣoˈɣos/ (n)
ubhaducht

ωδή (n)
canadh

ωδική /o.ðiˈci/ (n)
canadh

ωκεανογράφος (n)
aigéaneolaí

ωκεανογραφία (n)
aigéaneolaíocht

ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (n)
aigéan
  (γεωγραφία) μεγάλη θαλάσσια έκταση που χωρίζει ηπείρους μεταξύ τους και καλύπτει μεγάλο μέρος της υδρογείου.

ωμ /ˈom/ (n)
óm

ωμοπλάτη (n)
slinneán

ωμόμετρο (n)
óm-mhéadar

ωμόπλινθος (n)
adóib

ωμός /oˈmos/ (adj)
amh

ων
beith

ωογένεση /o.oˈʝe.ne.si/ (n)
úigineas

ωοειδής (adj)
ubhach

ωοθέτης (n)
ubhlonnaitheoir

ωοθήκη (n)
síollann

ωοθηκικός (adj)
ubhagánach

ωορρηξία (n)
ubhsceitheadh

ωοτόκος /o.oˈto.kos/ (adj)
ubh-bhreitheach

ωραία (adv)
maith

ωραίος /oˈɾe.os/ (adj)
deas

ωραιότητα (n)
ainnir

ωριαία (adv)
in éadan na huaire

ωριαίος /o.ɾiˈe.a/ /o.ɾiˈe.o/ /o.ɾiˈe.os/ (adj)
a chlog
in éadan na huaire
  που αναφέρεται στο χρονικό διάστημα της μίας ώρας
  που επαναλαμβάνεται κάθε μία ώρα

ωριμάζω /o.ɾiˈma.zo/ (v)
abúil

ωριμότητα /o.ɾiˈmo.ti.ta/ (n)
abúlacht

ωροδείκτης (n)
snáthaid bheag

ωρολογιακή βόμβα
buama ama

ωρομίσθιος (n)
a chlog

ως
chomh
  με την ιδιότητα του/της
  σας μιλώ ως επιστήμονας
  για κάτι που του αποδίδεται μία ιδιότητα, όπως (και) έναν/μια/ένα
  να αντιμετωπίζεις καθετί νέο ως πρόκληση και όχι ως απειλή
  ο γιατρός μου το αντιμετωπίζει ως κρυολόγημα
  με βλέπουν ως ξένο
  πως/ότι είμαι
  θεωρείται ως αριστούργημα
  θεωρείται ως το αριστούργημά του
  θεωρείται ως η κορυφαία στο χώρο της
go dtí
  μέχρι, έως

ως (adv)
chomh
céanna
  ως και: (επιδοτικό) ακόμα και, μέχρι και

ως επί το πλείστον
d'fhormhór
  (για συχνότητα) τις περισσότερες φορές, συχνότατα

ωσμωτικός (adj)
osmóiseach

ωσμωτικότητα (n)
osmalálacht

ωστικό κύμα
tonn turrainge

ωστόσο /osˈto.so/
arae

ωσότου
go dtí go

ωτίτης (n)
méar bheag

ωτολόγος (n)
cluaslia

ωφέλιμος /oˈfe.li.mos/ (adj)
airgeadúil

ωφελιμισμός /o.fe.li.miˈzmos/ (n)
fóntachas

ωφελιμιστικός (adj)
fóntaí

ωφελώ (v)
brabach

ωχριώ (v)
cuaille

ωχρός /oˈxɾos/ (adj)
cuaille

ωόν (n)
ubh

ωώδης (adj)
ubhach

ό,τι /ˈo.ti/
cibé

όαση /ˈo.a.si/ (n)
ósais

όγδοο (n)
ochtú

όγδοος
ochtú

όγκος /ˈoŋ.ɡos/ (n)
imleabhar

όδευση (n)
slí

όζον (n)
ózón

όθεν
mar sin
  άρα, επομένως

όλεθρος (n)
argain

όλισβος /ˈo.li.zvos/ (n)
bod bréige

όλμιο (n)
hoilmiam

όλμος /ˈol.mos/ (n)
moirtéal

όλος (adj)
ar fad

όμηρος /ˈo.mi.ɾos/ (n)
banna

όμικρον (n)
oimiocrón

όμιλος /ˈo.mi.los/ (n)
dream
  ομάδα ανθρώπων
cleith
  νομικό πρόσωπο αθλητικού συνήθως χαρακτήρα (συνήθως η νομική μορφή είναι σωματείο)

όμοιος /ˈo.mi.os/ (adj)
leithéid

όμορφος /ˈo.moɾ.fos/ (adj)
dathúil

όμποε /ˈo.bo.e/ (n)
óbó

όμως /ˈo.mos/
áfach

όνειδος (n)
adhnáire

όνειρο /ˈo.ni.ɾo/ (n)
brionglóid

όνομα /ˈo.no.ma/ (n)
ainm

όξινος (adj)
aigéadach

όπα
hé

όπερα (n)
ceoldráma

όπιο /ˈo.pi.o/ (n)
óipiam

όπλο /ˈo.plo/ (n)
arm

όποιος /ˈo.pços/
cibé

όπου /ˈo.pu/ (adv)
cá

όπως
chomh
  (χρονικός) ενώ
  για παράδειγμα

όραμα /ˈo.ɾa.ma/ (n)
brionglóid

όραση /ˈo.ɾa.si/ (n)
amharc

όργανο (n)
adhbh cheoil

όργωμα /ˈor.ɣo.ma/ (n)
arathar

όρεξη /ˈo.ɾe.ksi/ (n)
dúil

όριο /ˈo.ɾi.o/ (n)
cum

όρισμα (n)
argóinteacht

όρκα /ˈoɾ.ka/ (n)
cráin dhubh

όρκος /ˈoɾ.kos/ (n)
mionn

όρμος (n)
cuainín

όρνιθα (n)
cearc

όρνιο /ˈoɾ.ɲo/ (n)
badhbh ghríofa

όρος /ˈo.ɾos/ (n)
téarma
  μια διάταξη, ένα μέρος μιας συμφωνίας
  (πληροφορική) προαιρετικός όρος σε εντολή που την εξειδικεύει

όροφος /ˈo.ɾo.fos/ (n)
stór
  χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιώροφο)

όρυγμα /ˈo.ɾiɣ.ma/ (n)
díog
  (λόγιο) σκαμμένο τμήμα του εδάφους (με ικανό βάθος)
bád scaobtha
  (στρατιωτικός όρος) σκαμμένη τάφρος, μέσα στην οποία προστατεύονται οι στρατιώτες από τα πυρά του εχθρού

όρυξη (n)
mianadóireacht

όρχηση (n)
damhsa

όρχις (n)
caid

όσκαρ /ˈo.skaɾ/ (n)
Oscar

όσμιο (n)
oismiam

όσο /ˈo.so/ (adv)
chomh fada is
  για δήλωση ποσότητας ή έκτασης, ενίοτε σε ίδιο επίπεδο με μια άλλη
dá + abstract noun, (is ea) is + comp.
  με επίρρημα συγκριτικού βαθμού
arae
  ↪ Όσο περισσότεροι τόσο το καλύτερο.
go dtí
  δηλώνει προσδοκώμενη πράξη η οποία θα συντελεστεί συγχρόνως με την πράξη που εκφράζει η κύρια πρόταση

όσον αφορά
chomh fada is

όσος
an

όστια (n)
abhlann

όστρακο (n)
sliogán

όσφρηση /ˈo.sfɾi.si/ (n)
boladh

όσχεο /ˈo.sçe.o/ (n)
bosán

όταν /ˈo.tan/
nuair
  εισάγει δευτερεύουσες χρονικές προτάσεις

ότι /oti/ /ˈo.ti/
go

όφελος (n)
brabach

όχημα /ˈo.çi.ma/ (n)
feithicil

όχθη /ˈo.xθi/ (n)
bruach

όχθος (n)
ardchéim
  (γεωλογία) ύψωμα γης, μικρός λόφος, γήλοφος (κοντά σε ποτάμια ή ρυάκια)

όχι /ˈo.çi/ (adv)
ní hea

όψη (n)
aghaidh

ύαινα /ˈi.e.na/ (n)
hiéana

ύαλος /ˈi.a.los/ (n)
gloiniú

ύβρις /ˈi.vɾis/ (n)
achasán
  (λόγιο) βρισιά

ύλη /ˈi.li/ (n)
damhna

ύμνος (n)
iomann

ύπαιθρο /ˈi.pe.θɾo/ (n)
taobh tíre

ύπαιθρος /ˈi.pe.θɾos/ (n)
taobh tíre
  (περιληπτικό) οι μη αστικές περιοχές

ύπαρχος /ˈi.paɾ.xos/ (n)
ardmháta
  (στρατιωτικός βαθμός, ναυτικός όρος) ο αμέσως επόμενος στην ιεραρχία κάτω από τον κυβερνήτη ενός πολεμικού πλοίου ή τον καπετάνιο ενός εμπορικού
  (ιστορία) αυτός που είχε την ευθύνη της τροφοδοσίας και γενικότερα της επιμελητείας ενός στρατού (ιδίως όταν βρισκόταν σε εκστρατεία)

ύπατος /ˈi.pa.tos/ (adj)
ard

ύπνος /ˈi.pnos/ (n)
codladh, suan

ύπνωση (n)
hiopnóis

ύποπτος /ˈi.po.ptos/ (n)
amhrasach

ύστατος (adj)
ceannchluiche

ύστερα /ˈi.ste.ɾa/
ina dhiaidh sin
  συμπερασματικός σύνδεσμος

ύστερο (n)
beireatas

ύττριο (n)
itriam

ύφαλος /ˈi.fa.los/ (n)
scairbh

ύφανση /ˈi.fan.si/ (n)
fí

ύφασμα (n)
éadach

ύφεση /ˈi.fe.si/ (n)
cúlú
  (οικονομία) η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας
cothrom
  (μουσική) η αλλοίωση ενός φθόγγου κατά ένα ημιτόνιο προς τα κάτω

ύφος (n)
abairt

ύψωμα /ˈi.pso.ma/ (n)
ardú

ώθηση /ˈo.θi.si/ (n)
spreagadh

ώμος /ˈo.mos/ (n)
gualainn

ώρα /ˈo.ɾa/ (n)
am, uair

ώριμος (adj)
foirfe

ώση (n)
spreagadh

ώσμωση (n)
osmóis

ώσπου
go dtí go

ώστε /ˈo.ste/
ar nós go

ώχρα /ˈo.xɾa/ (n)
ócar
  ονομασία χρώματος της ζωγραφικής αλλά και γενικά της βαφής, σε τόνους του κίτρινου, του καφέ και του κόκκινου.