ελληνικά-français FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: el; fr
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

έξ (suffix)
ex

έσα /ˈe.sa/ (suffix)
esse
  καταλήξεις θηλυκών από το issa, -ισσα

έτα /ˈe.ta/ (suffix)
ette

ίτιδα /ˈi.ti.ða/ (suffix)
ite

α (suffix)
ment
  κατάληξη επιρρημάτων

αλγία /alˈʝi.a/ (suffix)
algie

γένεση (suffix)
genèse

γλωσσία /ɣloˈsi.a/ (suffix)
glossie

γραφία /ɣɾaˈfi.a/ (suffix)
graphie

ι- (suffix)
i-

ικός /iˈkos/ (suffix)
ique

ισμός /iˈzmos/ (suffix)
isme

κράτης /ˈkɾa.tis/ (suffix)
crate

κρατία /kɾaˈti.a/ (suffix)
cratie

λάτρης /ˈla.tɾis/ (suffix)
lâtre

λατρία /laˈtɾi.a/ (suffix)
lâtrie

λογία /loˈʝi.a/ (suffix)
logie
  επιστήμη

μανία /maˈni.a/ (suffix)
manie

μετρία /meˈtɾi.a/ (suffix)
métrie

ουργός /uɾˈɣos/ (suffix)
ateur

πάθεια /ˈpa.θi.a/ (suffix)
pathie

ποιώ /piˈo/ (suffix)
iser

ρραγία (suffix)
rragie

ρροια (suffix)
rrhée

σκοπία (suffix)
scopie

σκόπιο (suffix)
scope

τζής (suffix)
aire, eur, ier

τομος (suffix)
tome

τόμος (suffix)
tome

φιλος (suffix)
phile

φοβία /foˈvi.a/ (suffix)
phobie

φωνία (suffix)
phonie

Άαρ /ˈa.aɾ/
Aar

Άαχεν (pn)
Aix-la-Chapelle

Άβδηρα /ˈa.vði.ɾa/ (pn)
Abdère

Άβελ (pn)
Abel

Άγγελοι (pn)
Anges

Άγγλος (pn)
Anglais, ponctuel

Άγιο Πνεύμα (pn)
Saint-Esprit

Άγιον Όρος (pn)
Mont Athos

Άγιος Ανδρέας /ˈa.ʝi.os anˈðɾe.as/ (pn)
Saint-André
  εκκλησία

Άγιος Βαρθολομαίος (pn)
Saint Barthélémy

Άγιος Γεώργιος (pn)
Saint-Georges

Άγιος Θωμάς (pn)
Saint-Thomas

Άγιος Ιωάννης (pn)
Saint-Jean

Άγιος Μάρκος (pn)
Saint-Marc

Άγιος Μαρίνος (pn)
Saint-Marin

Άγιος Μαρτίνος (pn)
Saint-Martin, San Martín

Άγιος Νικόλαος (pn)
Saint-Nicolas

Άγιος Πέτρος (pn)
Saint-Pierre

Άγιος Παύλος (pn)
Saint-Paul

Άγιος Στέφανος /ˈa.ʝi.os ˈste.fa.nos/ (pn)
Saint-Étienne

Άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (pn)
Ankara

Άγραφα /ˈa.ɣɾa.fa/ (pn)
Agrafa

Άδης (pn)
Hadès
  θεός του κάτω κόσμου
enfer
  ο κάτω κόσμος

Άδωνης (pn)
Adonis

Άθως /ˈa.θos/ (pn)
Athos

Άιφελ (pn)
Eiffel

Άκκρα /ˈa.kɾa/ (pn)
Accra

Άλπεις /ˈal.pis/ (pn)
Alpes

Άμμων /ˈa.mon/ (pn)
Amon

Άμστερνταμ /ˈam.steɾ.dam/ (pn)
Amsterdam

Άμφισσα /ˈaɱ.fi.sa/ (pn)
Amphissa

Άνδεις /ˈan.ðis/ (pn)
Andes

Άνδρος /ˈan.ðɾos/ (pn)
Andros

Άννα /ˈa.na/ (pn)
Anne

Άνουβις (pn)
Anubis

Άνσλους (pn)
Anschluss

Άνω Βόλτα /ˈa.no ˈvol.ta/ (pn)
Haute-Volta

Άνω Λιόσια /ˈa.no ˈʎo.sça/ (pn)
Ano Liosia

Άουγκσμπουργκ /ˈa.ugs.buɾg/ (pn)
Augsbourg

Άπω Ανατολή (pn)
Extrême-Orient

Άραβας /ˈa.ɾa.vas/ (pn)
Arabe

Άρειος Πάγος /ˈa.ɾi.os ˈpa.ɣos/ (pn)
cassation, cour

Άρης (pn)
Arès
  θεός του πολέμου
Mars
  πλανήτης

Άσμα Ασμάτων (pn)
Cantique des Cantiques

Άτλας /ˈa.tlas/ (pn)
Atlas

Έκτορας (pn)
Hector

Έκτωρ (pn)
Hector

Έλληνας /ˈe.li.nas/ (pn)
Grec

Έμπολα (pn)
Ébola

Ένδοξες Νήσοι (pn)
îles Glorieuses

Έξοδος (n)
Exode

Έριδα (pn)
Discorde

Έρως /ˈe.ɾos/ (pn)
Éros

Έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (pn)
Éros

Έσδρας (pn)
Esdras

Έχιδνα /ˈe.çi.ðna/ (pn)
Échidna
  μυθολογία

Ήβη /ˈi.vi/ (pn)
Hébé

Ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (pn)
Épire

Ήρα /ˈi.ɾa/ (pn)
Héra, Junon
  θεά

Ήφαιστος /ˈi.fe.stos/ (pn)
Héphaïstos

Ίβηρας (n)
Ibère

Ίκαρος (n)
Icare

Ίλιον /ˈi.li.on/ (pn)
Ilio

Ίμβρος (pn)
Imbros

Ίνκας (pn)
Inca

Όλγα (pn)
Olga

Όλιβερ (pn)
Olivier

Όμηρος (pn)
Homère

Όσλο (pn)
Oslo

Όφις (pn)
Serpent

Ύδρα /ˈi.ðɾa/ (pn)
Hydre
  αστερισμός
Hydra
  νησί

Ύδρος (pn)
Hydre mâle

Ύψιστος /ˈi.psi.stos/ (pn)
Très-Haut

Ώρχους /ˈoɾ.xus/
Aarhus

ΑΔΤ
CNI

ΑΕΠ
PIB
  ακαθάριστο εγχώριο προϊόν

ΑΚΟ
pas de prénom

ΑΜΚΑ
numéro, sécu

ΑΟΖ
ZEE

ΑΤΙΑ /aˈti.a/
OVNI

ΑΤΜ /ˈei ti ˈem/
distributeur

Αίας /ˈe.as/ (pn)
Ajax

Αίγινα /ˈe.ʝi.na/ (pn)
Égine

Αίγυπτος /ˈe.ʝi.ptos/ (pn)
Égypte

Αίνος (pn)
Ænos
  πόλη Θράκης

Αίολος /ˈe.o.los/ (pn)
Éole

Αίρμπας (pn)
Airbus

Αίσωπος /ˈe.so.pos/ (pn)
Ésope

Ααρών /a.aˈɾon/ (pn)
Aaron

Αβάνα /aˈva.na/ (pn)
Havane

Αββακούμ (pn)
Habacuc

Αβελλίνο /a.veˈli.no/
Avellino

Αβησσυνία (pn)
Abyssinie

Αβινιόν /a.viˈɲon/ (pn)
Avignon

Αβορίγινες (pn)
Aborigènes

Αβράνς /aˈvɾans/
Avranches

Αβραάμ (pn)
Abraham

Αγάθη (pn)
Agathe

Αγάπη (pn)
Agape

Αγία Άννα (pn)
Sainte-Anne

Αγία Γραφή
Saintes Écritures, Écriture sainte

Αγία Λουκία (pn)
Sainte-Lucie

Αγία Μαύρα (pn)
Sainte-Maure

Αγία Πετρούπολη (pn)
Saint-Pétersbourg

Αγία Τράπεζα
autel

Αγία Τριάδα (pn)
Trinité, Sainte-Trinité

Αγγαίος (pn)
Aggée, Agée

Αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (pn)
Angélique

Αγγλία /aŋˈɡli.a/ (pn)
Angleterre

Αγγλίδα (pn)
Anglaise

Αγγλικανική Εκκλησία
Église anglicane

Αγκνό (pn)
Haguenau

Αγκριτζέντο
Agrigente

Αγνή /aˈɣni/ (pn)
Agnès

Αγρωστώδη (pn)
graminées

Αδελία Γη (pn)
Terre Adélie

Αδριανή (pn)
Adriana, Adrienne

Αετός /a.eˈtos/ (pn)
Aigle

Αζέρα /aˈze.ɾa/ (pn)
Azerbaïdjanais

Αζέρος /aˈze.ɾos/ (pn)
Azéri

Αζερμπαϊτζάν (pn)
Azerbaïdjan

Αζοφική /a.zo.fiˈci/ (pn)
mer d'Azov

Αζτέκος /azˈte.kos/ (pn)
Aztèque

Αζόρες /aˈzo.ɾes/ (pn)
Açores

Αηδόνι
Aydoni

Αθήνα /aˈθi.na/ (pn)
Athènes

Αθανάσιος (pn)
Athanase

Αθηνά /a.θiˈna/ (pn)
Athéna, Athéné

Αθηναία /a.θiˈne.a/ (pn)
Athéniennne

Αθηναίος /a.θiˈne.os/ (pn)
Athénien
  Αθηναίος (πατριδωνυμικό)

Αιγέας /eˈʝe.as/ (pn)
Égée

Αιγαίο Πέλαγος (pn)
mer Égée

Αιγυπτιώτης (pn)
Egypte, Grec

Αιγόκερως (pn)
Capricorne

Αιγύπτια (pn)
Égyptienne

Αιγύπτιος (pn)
Égyptien

Αιθιοπία (pn)
Éthiopie

Αικατερίνη /e.ka.teˈɾi.ni/ (pn)
Catherine

Αιμίλιος /eˈmi.li.os/ (pn)
Émile

Αιμιλία /e.miˈli.a/ (pn)
Émilie

Αιξ αν Προβάνς (pn)
Aix-en-Provence

Αιξ λε Μπεν (pn)
Aix-les-Bains

Αιξωνή /e.ksoˈni/ (pn)
Aixonè

Αισχύλος /eˈsçi.los/ (pn)
Eschyle

Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν
Produit Intérieur Brut

Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν
Produit National Brut

Ακουιτανία /a.ku.i.taˈni.a/ (pn)
Aquitaine

Ακρόπολη (pn)
Acropole

Ακτή Ελεφαντοστού (pn)
Côte d'Ivoire

Ακτινοπτερύγιοι (pn)
actinomycose

Ακύλας (pn)
Aquila

Αλάσκα (pn)
Alaska

Αλέξανδρος /aˈle.ksan.ðɾos/ (pn)
Alexandre

Αλή (pn)
Ali

Αλίκη /aˈli.ci/ (pn)
Alice

Αλαμπάμα (pn)
Alabama

Αλβέρτος /alˈveɾ.tos/ (pn)
Albert

Αλβανή /al.vaˈni/ (pn)
Albanaise

Αλβανία /al.vaˈni.a/ (pn)
Albanie

Αλβανός /al.vaˈnos/ (pn)
Albanais

Αλβιώνα /al.viˈo.nα/ (pn)
Albion

Αλγέρι /alˈʝe.ɾi/ (pn)
Alger

Αλγερία /al.ʝeˈɾi.a/ (pn)
Algérie, Alger

Αλγερινή /al.ʝe.ɾiˈni/ (pn)
Algérienne

Αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (pn)
Algérien

Αλεξάνδρα /a.leˈksan.ðɾa/ (pn)
Alexandra

Αλεξάνδρεια /a.leˈksan.ðɾi.a/ (pn)
Alexandrie

Αλεξανδρούπολη /a.le.ksanˈðɾu.po.li/ (pn)
Alexandroúpoli

Αλιάκμονας /a.liˈak.mo.nas/ (pn)
Aliakmon

Αλικαρνασσός /a.li.kaɾ.naˈsos/ (pn)
Halicarnasse

Αλκμάν (pn)
Alcman

Αλλάχ (pn)
Allah

Αλμπουκέρκη /al.buˈceɾ.ci/ (pn)
Albuquerque

Αλσατή /al.saˈti/ (pn)
Alsacienne

Αλσατία /al.saˈti.a/ (pn)
Alsace

Αλσατός /al.saˈtos/ (pn)
Alsacien

Αλωπεκή /a.lo.peˈci/ (pn)
Alopèce

Αλώπηξ (pn)
Petit Renard

Αμάλθεια (pn)
Amalthée

Αμάν /aˈman/ (pn)
Amman

Αμάντα /aˈman.da/ (pn)
Amanda

Αμαζόνα (pn)
Amazone

Αμαζόνιος /a.maˈzo.ni.os/ (pn)
Amazone

Αμβέρσα /aɱˈveɾ.sa/ (pn)
Anvers

Αμβούργο (pn)
Hambourg

Αμερική /a.me.ɾiˈci/ (pn)
Amérique

Αμερικανίδα /a.me.ɾi.kaˈni.ða/ (pn)
Américaine

Αμερικανική Σαμόα /a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a/ (pn)
Samoa américaines

Αμερικανός /a.me.ɾi.kaˈnos/ (pn)
Américain

Αμιένη /aˈmʝe.ni/ (pn)
Amiens

Αμοργός (pn)
Amorgos

Αμπερντίν /a.beɾˈdin/ (pn)
Aberdeen

Αμπιτζάν /a.biˈd͡zan/ (pn)
Abidjan

Αμπχαζία (pn)
Abkhazie

Αμφίκλεια /aɱˈfi.kli.a/ (pn)
Amphiclée

Αμφίπολη /aɱˈfi.po.li/ (pn)
Amphipolis

Αμφιάλη /aɱ.fiˈa.li/ (pn)
Amphiali

Αμώς (pn)
Amos

Ανάμ /aˈnam/
Annam

Ανάσταση (pn)
résurrection
  χριστιανική Ανάσταση

Αναγέννηση (n)
Renaissance

Αναξίμανδρος (pn)
Anaximandre

Αναξιμένης (pn)
Anaximène

Αναστασία /a.na.staˈsi.a/ (pn)
Anastasie

Ανατολία /a.na.toˈli.a/ (pn)
Anatolie

Ανατολίτης /a.na.toˈli.tis/ (pn)
Oriental

Ανατολίτισσα /a.na.toˈli.ti.sa/ (pn)
Anatolienne, Orientale

Ανατολικό Μπλοκ /a.na.to.liˈko ˈblok/
pays de l'Est

Ανγκολέζα /aŋ.goˈle.za/ (pn)
Angolaise

Ανγκολέζος /aŋ.goˈle.zos/ (pn)
Angolais

Ανγκουίλα /aŋ.guˈi.la/ (pn)
Anguilla

Ανγκουλέμ (pn)
Angoulême

Ανγκόλα /aŋˈɡo.la/ (pn)
Angola

Ανδαλουσία /an.ða.luˈsi.a/ (pn)
Andalousie

Ανδαλουσιανή /an.ða.lu.si.aˈni/ (pn)
Andaloue

Ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (pn)
Andalou

Ανδορανή /an.ðo.ɾaˈni/ (pn)
Andorrane

Ανδορανός /an.ðo.ɾaˈnos/ (pn)
Andorran

Ανδρέας /anˈðɾe.as/ (pn)
André

Ανδριάνα (pn)
Andrianne

Ανδρομέδα (pn)
Andromède

Ανδόρα /anˈðo.ɾa/ (pn)
Andorre

Ανδόρα λα Βέλια /anˈðo.ɾa ˈla ˈve.ʎa/ (pn)
Andorre-la-Vieille

Ανθεστήρια /an.θeˈsti.ɾi.a/ (n)
Anthestéries, Floralies

Ανθεστηριώνας /an.θe.sti.ɾiˈo.nas/ (pn)
Anthestérion

Ανκόνα /anˈko.na/ (pn)
Ancône

Αννίβας /aˈni.vas/ (pn)
Hannibal

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα /anˈdi.gu.a ˈce baɾˈbu.da/ (pn)
Antigua-et-Barbuda

Αντίλλες /anˈdi.les/ (pn)
Antilles

Αντίμαχος (pn)
Antimache

Αντίμπ /anˈdib/ (pn)
Antibes

Ανταναναρίβο /an.da.na.naˈɾi.vo/ (pn)
Tananarive, Antananarivo

Ανταρκτική /an.daɾ.ktiˈci/ (pn)
Antarctique

Αντιγκέα (n)
Adyguée

Αντικύθηρα /an.diˈci.θi.ɾa/ (pn)
Anticythère

Αντιόχεια /an.diˈo.çi.a/ (pn)
Antioche

Αντλία (pn)
Machine Pneumatique

Αντωνία (pn)
Antoinette

Αντώνιος /anˈdo.ni.os/ (pn)
Antoine

Απάτσι (pn)
Apache

Απέννινα /aˈpe.ni.na/ (pn)
Apennins, Apennin

Απαλάχια /a.paˈla.çi.a/ (pn)
Appalaches

Αποκάλυψη (pn)
Apocalypse

Αποκριά (pn)
mardi gras, carnaval

Απουλήιος (pn)
Apulée

Απουλία /a.puˈli.a/ (pn)
Pouille, Pouilles

Απρίλιος /aˈpɾi.li.os/ (pn)
avril
  Απρίλιος

Απόλλων (pn)
Apollon

Αράλη /aˈɾa.li/ (pn)
mer d'Aral

Αρίων (pn)
Arion

Αραβία /a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Arabie

Αραγονέζα /a.ɾa.ɣoˈne.za/ (pn)
Aragonaise

Αραγονέζος /a.ɾa.ɣoˈne.zos/ (pn)
Aragonais

Αρβανίτης (pn)
Arvanites

Αργεντινή /aɾ.ʝen.diˈni/ (pn)
Argentine

Αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (pn)
Argentin

Αργυρούπολη /aɾ.ʝiˈɾu.po.li/ (pn)
Argyroupoli

Αργώ (pn)
Navire Argo
  ο αστερισμός
Argo
  το πλοίο

Αρδέννες /aɾˈðe.nes/ (pn)
Ardennes

Αρετή (pn)
Arété

Αρθούρος /aɾˈθu.ɾos/ (pn)
Arthur

Αρθρόποδα (pn)
arthropoda, arthropodes

Αριάνα
Ariane
  όνομα

Αριζόνα /a.ɾiˈzo.na/ (pn)
Arizona

Αριθμοί (n)
Nombres

Αριστογείτων (pn)
Aristogiton

Αριστοτέλης (pn)
Aristote

Αριστοφάνης (pn)
Aristophane

Αρκτική /aɾ.ktiˈci/ (pn)
Arctique

Αρλ /ˈaɾl/ (pn)
Arles

Αρμένια /aɾˈme.ni.a/ (pn)
Arménienne

Αρμένιος /aɾˈme.ni.os/ (pn)
Arménien

Αρμενία /aɾ.meˈni.a/ (pn)
Arménie

Αρμόδιος (pn)
Harmodios

Αρομάνς (pn)
Arromanches, Arromanches-les-Bains

Αρούμπα /aˈɾu.ba/ (pn)
Aruba

Αρσένιος (pn)
Arsène

Αρσινόη /aɾ.siˈno.i/ (pn)
Arsinoé

Αρχάγγελοι (pn)
Archanges

Αρχάγγελος Μιχαήλ (pn)
Saint-Michel

Αρχάγγελσκ /aɾˈxaŋ.ɟelsk/ (pn)
Arkhanguelsk, Arkhangelsk

Αρχές (pn)
Principautés

Αρχιμήδης (pn)
Archimède

Ασία /aˈsi.a/ (pn)
Asie

Ασγκαμπάτ /as.gaˈbat/ (pn)
Achgabat

Ασιάτης /a.siˈa.tis/ (pn)
Αsiatique

Ασιάτισσα /a.siˈa.ti.sa/ (pn)
Asiatique

Ασκληπιός (pn)
Asclépios

Ασμοδαίος (pn)
Asmodée

Ασουάν /a.suˈan/ (pn)
Assouan

Ασουνσιόν /a.sunˈsçon/ (pn)
Asunción
  πρωτεύουσα της Παραγουάης

Ασπίς (pn)
Écu de Sobieski

Ασσάμ /aˈsam/
Assam

Ασσυρία /a.siˈri.a/ (pn)
Assyrie

Ασσύρια /aˈsi.ɾi.a/ (pn)
Assyrienne

Ασσύριος /aˈsi.ɾi.os/ (pn)
Assyrien

Αστάνα /aˈsta.na/ (pn)
Astana

Αστουριανή /a.stu.ɾi.aˈni/ (pn)
Asturienne

Αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (n)
Asturien

Αστούρια /aˈstu.ɾi.a/ (pn)
Asturies

Αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (pn)
Astrakhan

Αταλάντη /a.taˈlan.di/ (pn)
Atalante, Atalanti

Ατζαρία /a.d͡zaˈɾi.a/ (pn)
Adjarie

Ατλάντα /atˈlan.da/ (pn)
Atlanta

Ατλαντικός Ωκεανός /at.lan.diˈkos o.ce.aˈnos/ (pn)
océan Atlantique, Atlantique

Ατρείδης (pn)
Atrides

Αττική /a.tiˈci/ (pn)
Attique

Αυγή /aˈvʝi/ (pn)
Aurore

Αυγουστίνος /a.vɣuˈsti.nos/ (pn)
Augustin

Αυγούστα /aˈvɣu.sta/ (pn)
Augustine

Αυστρία /afˈstɾi.a/ (pn)
Autriche

Αυστραλή /af.stɾaˈli/ (pn)
Australienne

Αυστραλία /af.stɾaˈli.a/ (pn)
Australie
  χώρα της Ωκεανίας

Αυστραλασία /af.stɾa.laˈsi.a/ (pn)
Australasie

Αυστραλός /af.stɾaˈlos/ (pn)
Australien

Αυστριακή /af.stɾi.aˈci/ (pn)
Autrichienne

Αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (pn)
Autrichien

Αφγανή /af.ɣaˈni/ (pn)
Afghane

Αφγανιστάν /af.ɣa.niˈstan/ (pn)
Afganistan, Afghanistan

Αφγανός /af.ɣaˈnos/ (pn)
Afghan

Αφρική /a.fɾiˈci/ (pn)
Afrique

Αφροδίτη (pn)
Aphrodite, Vénus
  θεά του έρωτα
Aphrodite
  θεά του έρωτα στην αρχαία ελληνική μυθολογία
Vénus
  πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχαιός (pn)
Achaïos, Achéos

Αχελώος /a.çeˈlo.os/ (pn)
Achéloos

Αχιλλέας (pn)
Achille

Αχρίδα (pn)
Ohrid

Αϊτή (pn)
Haïti

Αϊτινός (pn)
Haïtien

Αύγουστος /ˈa.vɣu.stos/ (pn)
août
  Αύγουστος - μήνας

ΒΛ
wikt

Βάδη /ˈva.ði/ (pn)
Bade

Βάδη-Βυρτεμβέργη (pn)
Bade-Wurtemberg

Βάι /ˈva.i/ (pn)
Vai

Βάνδαλοι (pn)
Vandales

Βάρη /ˈva.ɾi/ (pn)
Vári

Βάρκιζα /ˈvaɾ.ci.za/ (pn)
Várkiza

Βάσκος /ˈva.skos/ (pn)
Basque

Βέλγιο /ˈvel.ʝi.o/ (pn)
Belgique

Βέλγος /ˈvel.ɣos/ (pn)
Belge

Βέλος (pn)
Flèche

Βέρβερος /ˈveɾ.ve.ɾos/ (pn)
Berbère

Βέρνη /ˈveɾ.ni/ (pn)
Berne

Βέρνον (pn)
Vernon

Βίβλος (pn)
Bible

Βίδο (pn)
Héracléion

Βίκινγκ /ˈvi.ciŋɡ/ (pn)
Viking

Βίκτωρ /ˈvi.ktoɾ/ (pn)
Victor

Βίνταρ (pn)
Vidar

Βαβέλ (pn)
Babel

Βαβυλωνία /va.vi.loˈni.a/ (pn)
Babylonie
  αρχαία χώρα

Βαβυλώνα (pn)
Babylone

Βαγδάτη /vaˈɣða.ti/ (pn)
Bagdad

Βακτριανή /vak.tɾi.aˈni/ (pn)
Bactriane, Bactrie

Βαλένθια (pn)
Valence

Βαλεαρίδες /va.le.aˈɾi.ðes/ (pn)
Baléares

Βαλεντίνος (pn)
Valentin

Βαλκάνια /valˈka.ni.a/ (pn)
Balkans

Βαλλονία (pn)
Wallonie

Βαλλόνος (pn)
Wallon

Βαλτική Θάλασσα /val.tiˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
mer Baltique

Βανάτο /vaˈna.to/ (pn)
Banat

Βανέσσα /vaˈne.sa/ (pn)
Vanessa

Βανουάτου (pn)
République de Vanuatu

Βαντεμιέρ /van.deˈmi̯eɾ/ (pn)
vendémiaire

Βαντούζ (pn)
Vaduz

Βαρβάρα /vaɾˈva.ɾa/ (pn)
Barbara

Βαρθολομαίος (pn)
Barthélémy, Barthélemy

Βαρκελώνη /vaɾ.ceˈlo.ni/ (pn)
Barcelone

Βαρνάβας /vaɾˈna.vas/ (pn)
Barnabé
  ανδρικό όνομα

Βαρσοβία (pn)
Varsovie

Βασίλειος /vaˈsi.li.os/ (pn)
Basile

Βασιλεία /va.siˈli.a/ (pn)
Bâle

Βασιλειών Α' (pn)
1 Rois

Βασιλειών Β' (pn)
2 Rois

Βασόρα /vaˈso.ɾa/ (pn)
Bassorah

Βατικανό (pn)
Vatican

Βατραχοειδή (pn)
batrachoididé

Βαυαρή /va.vaˈɾi/ (pn)
Bavaroise

Βαυαρία /va.vaˈɾi.a/ (pn)
Bavière

Βαυαρός /va.vaˈɾos/ (pn)
Bavarois

Βαϊκάλη /va.iˈka.li/ (pn)
Baïkal, lac Baïkal

Βεατρίκη (pn)
Béatrice

Βεγγάζη /veŋˈga.zi/ (pn)
Benghazi

Βεγγάλη /veŋˈga.li/ (pn)
Bengale

Βεζούβιος (pn)
Vésuve

Βελγίδα /velˈʝi.ða/ (pn)
Belge

Βελιγράδι /ve.liˈɣɾa.ði/ (pn)
Belgrade

Βενέδικτος /veˈne.ði.ktos/ (pn)
Benoît

Βενεδικτίνη (pn)
Bénédictine

Βενετία /ve.neˈti.a/ (pn)
Venise
  πόλη

Βενετός (pn)
Vénitien

Βενιαμίν (pn)
Benjamin

Βεντόζ /venˈdoz/ (pn)
ventôse

Βερίγγειος Πορθμός /veˈɾiŋ.ɟi.os poɾˈθmos/ (pn)
détroit de Béring

Βερμούδες /veɾˈmu.ðes/ (pn)
Bermudes

Βερνέιγ σιρ Αβρ (pn)
Verneuil-sur-Avre

Βερνόν (pn)
Vernon

Βερολίνο /ve.roˈli.no/ (pn)
Berlin

Βερολινέζα /ve.ɾo.liˈne.za/ (pn)
Berlinoise

Βερολινέζος /ve.ɾo.liˈne.zos/ (pn)
Berlinois

Βερσαλλίες (pn)
Versailles

Βερόνικα (pn)
Véronique

Βεσσαραβία /ve.sa.ɾaˈvi.a/ (pn)
Bessarabie

Βεστφαλή /vest.faˈli/ (pn)
Westphalienne

Βεστφαλία /vest.faˈli.a/ (pn)
Westphalie

Βεστφαλός /vest.faˈlos/ (pn)
Westphalien

Βηθεσδά /vi.θeˈsða/ (pn)
Bethesda
  δεξαμενή στην Ιερουσαλήμ

Βηθλεέμ /vi.θleˈem/ (pn)
Bethléem

Βηρυτός /vi.ɾiˈtos/ (pn)
Beyrouth

Βησιγότθος (pn)
Wisigoth

Βιέννη (pn)
Vienne

Βιβιάνα (pn)
Viviane

Βιεννέζος (pn)
Viennois

Βιετνάμ /vi̯etˈnam/ (pn)
Vietnam, Viêt Nam

Βιετναμέζος (pn)
Vietnamien

Βιθυνία /vi.θiˈni.a/ (pn)
Bithynie

Βικιβιβλία (pn)
Wikilivres

Βικιθήκη (pn)
Wikisource

Βικιλεξικό /vi.ci.le.ksiˈko/ (pn)
Wiktionnaire

Βικιπαίδεια /vi.ciˈpe.ði.a/ (pn)
Wikipédia

Βιργινία (pn)
Virginie

Βιστούλας (pn)
Vistule

Βιτρέ (pn)
Vitré

Βλάσιος /ˈvla.si.os/ (pn)
Blaise

Βλαντίμιρ
Vladimir

Βλαχία (pn)
Valachie

Βοημία /vo.iˈmi.a/ (pn)
Bohème, Bohême

Βολιβία /vo.liˈvi.a/ (pn)
Bolivie

Βολιβιανή /vo.li.vi.aˈni/ (pn)
Bolivienne

Βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (pn)
Bolivien

Βονιφάτιος /vo.niˈfa.ti.os/ (pn)
Boniface

Βοοειδή (pn)
bovidés

Βοσνία /vozˈni.a/ (pn)
Bosnie

Βοσνία και Ερζεγοβίνη /voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Bosnie-Herzégovine, Bosnie-et-Herzégovine

Βοστώνη /voˈsto.ni/ (pn)
Boston

Βουδαπέστη /vu.ðaˈpe.sti/ (pn)
Budapest

Βουκουρέστι /vu.kuˈɾe.sti/ (pn)
Bucarest

Βουλγάτα (pn)
Vulgate

Βουλγαρία /vul.ɣaˈɾi.a/ (pn)
Bulgarie

Βουλιαγμένη /vu.ʎaɣˈme.ni/ (pn)
Vouliagméni

Βουλώνη /vuˈlo.ni/ (pn)
Boulogne

Βουργουνδία /vuɾ.ɣunˈði.a/ (pn)
Bourgogne

Βουρλά /vuɾˈla/ (pn)
Urla

Βοϊβοντίνα (pn)
Voïvodine

Βούλα /ˈvu.la/ (pn)
Voúla
  όνομα ή τοπωνύμιο

Βούλγαρος /ˈvul.ɣa.ɾos/ (pn)
Bulgare

Βοώτης (pn)
Bouvier

Βρέμη /ˈvɾe.mi/ (pn)
Brême

Βρέστη /ˈvɾe.sti/ (pn)
Brest

Βραβάντη /vɾaˈvan.di/ (pn)
Brabant

Βραδύπορα (pn)
tardigrade

Βραζιλία /vɾa.ziˈli.a/ (pn)
Brésil

Βραζιλιάνα /vɾa.ziˈʎa.na/ (pn)
Brésilienne

Βραζιλιάνος /vɾa.ziˈʎa.nos/ (pn)
Brésilien

Βρανδεμβούργο /vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo/ (pn)
Brandebourg

Βρετάνη /vɾeˈta.ni/ (pn)
Bretagne

Βρετανική Αυτοκρατορία /vɾe.ta.niˈci a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Empire britannique

Βρετανική Κολομβία /vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a/ (pn)
Colombie-Britannique

Βρετόνη (pn)
Bretonne

Βρετόνος /vɾeˈto.nos/ (pn)
Breton

Βρούτιος (pn)
Bruce

Βρυξέλλες /vɾiˈkse.les/ (pn)
Bruxelles

Βρυξελλιώτης (pn)
Bruxellois

Βυζάντιο /viˈzan.di.o/ (pn)
Byzance
  πόλη

Βυζαντινή Αυτοκρατορία /vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Empire byzantin

Βυρτεμβέργη /viɾ.temˈveɾ.ʝi/ (pn)
Wurtemberg

Βωμός (pn)
Autel

Βόλγας (pn)
Volga

Βόλος /ˈvo.los/ (pn)
Vólos

Βόλφανγκο (pn)
Wolfgang

Βόλφγκανγκ /ˈvolf.ɡanɡ/
Wolfgang
  ανδρικό όνομα

Βόννη /ˈvo.ni/ (pn)
Bonn

Βόρεια Αμερική (pn)
Amérique du Nord

Βόρεια Θάλασσα /ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa/ (pn)
mer du Nord

Βόρεια Ιρλανδία (pn)
Irlande du Nord

Βόρεια Κορέα (pn)
Corée du Nord

Βόρεια Μακεδονία (pn)
Macédoine du Nord

Βόρειος Πόλος (pn)
pôle Nord

Βόρνεο /ˈvoɾ.ne.o/ (pn)
Borneo, Bornéo

Βόσνια /ˈvoz.ni.a/ (pn)
Bosnienne

Βόσνιος /ˈvoz.ni.os/ (pn)
Bosnien

Βόσπορος /ˈvo.spo.ɾos/ (pn)
Bosphore

Βύβλος /ˈvi.vlos/ (pn)
Byblos

Βύρωνας /ˈvi.ɾo.nas/ (pn)
Výronas
  προάστιο Αθήνας

ΓΔ
DG
  Γενική Διεύθυνση
  Γενικός Διευθυντής

Γάζα /ˈɣa.za/ (pn)
Gaza

Γάλλος /ˈɣa.los/ (pn)
Français

Γάνδη (pn)
Gand

Γάσπαρης (pn)
Gaspard, Gaspar

Γένεση (n)
Genèse

Γένοβα (pn)
Gênes

Γήινος /ˈʝi.i.nos/ (pn)
Terrien

Γαία /ˈʝe.a/ (pn)
Gaïa

Γαβριήλ (pn)
Gabriel

Γαλάτες (pn)
Galates
  Γαλάτες & βιβλίο Παλαιάς Διαθήκης

Γαλάτης (pn)
Gaulois

Γαλάτσι /ɣaˈla.t͡si/ (pn)
Galatsi
  προάστιο της Αθήνας
Galați
  πόλη της Ρουμανίας

Γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
Voie lactée, Galaxie

Γαλαξίδι /ɣa.laˈksi.ði/ (pn)
Galaxidi

Γαλατία /ɣa.laˈti.a/ (pn)
Gaule

Γαλικία (pn)
Galice

Γαλλία /ɣaˈli.a/ (pn)
France

Γαλλίδα (pn)
Française

Γαλλικά νότια και ανταρκτικά εδάφη (pn)
Terres australes et antarctiques françaises

Γαλλική Γουϊάνα (pn)
Guyane Française

Γαλλική Πολυνησία (pn)
Polynésie Française, Polynésie française

Γαρούνας (pn)
Garonne

Γενεύη /ʝeˈne.vi/ (pn)
Genève

Γενοβέφα /ʝe.noˈve.fa/ (pn)
Geneviève

Γερανός (pn)
Grue

Γερμανία /ʝeɾ.maˈni.a/ (pn)
Allemagne

Γερμανίδα (pn)
Allemande

Γερμανός (pn)
Allemand

Γεσθημανή (pn)
Gethsémani
  τοπωνύμιο στην Καινή Διαθήκη

Γεωργία (pn)
Géorgie
  Χώρα

Γεώργιος /ʝeˈoɾ.ʝi.os/ (pn)
Georges

Γιαπωνέζα (pn)
Japonaise

Γιαχβέ (pn)
Yahvé

Γιβραλτάρ (pn)
Gibraltar

Γιερεβάν (pn)
Erevan

Γιουγκοσλαβία (pn)
Yougoslavie

Γιουτλάνδη /ʝutˈlan.ði/ (pn)
Jutland

Γιώργος /ˈʝoɾ.ɣos/ (pn)
Georges

Γκίζα /ˈɟi.za/ (pn)
Gizeh

Γκαμπόν (pn)
Gabon

Γκοντάρ
Godard
Gondar, Gonder

Γκούρα (pn)
Goura
  Γκούρα (γένος πτηνών)

Γκρενόμπλ (pn)
Grenoble

Γκότσε Ντέλτσεφ
Gotsé Deltchev

Γλυφάδα /ɣliˈfa.ða/ (pn)
Glyfáda

Γλυφείον (pn)
Burin

Γλύξμπουργκ /ˈɣliks.buɾg/ (pn)
Glucksbourg

Γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (pn)
Sculpteur

Γνώμων (pn)
Règle

Γολγοθάς /γol.γoˈθas/ (pn)
Golgotha, Calvaire

Γολιάθ (pn)
Goliath

Γοργώ (pn)
Gorgone
  Γοργώ το τέρας
Gorgo
  Γοργώ, γυναικείο όνομα

Γουαδελούπη (pn)
Guadeloupe

Γουινέα Μπισάου (pn)
Guinée Bissau

Γουλιέλμος /ɣu.liˈel.mos/ (pn)
Guillaume

Γρανάδα (pn)
Grenade

Γρηγόριος /ɣɾiˈɣo.ɾi.os/ (pn)
Grégoire, Grégory

Γροιλανδία /ɣɾi.lanˈði.a/ (pn)
Groenland

Γότθος /ˈɣot.θos/ (pn)
Goth

ΔΑΑ
IDH

ΔΔ
CIG

ΔΚΔ
CIG

ΔΚΟ /ˈði.ko/
DCI

ΔΝΤ
FMI

ΔΟΕ /ˈðo.e/
CIO
  Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή

ΔΦΑ /ðu fu a/
API

Δέσποινα /ˈðe.spi.na/ (pn)
Despina

Δήλος (pn)
Délos

Δήμητρα (pn)
Déméter

Δίας /ˈði.as/ (pn)
Zeus
  θεός του Ολύμπου
Jupiter
  πλανήτης

Δίδυμοι (pn)
Gémeaux

Δίκτυον (pn)
Réticule

Δαμασκός (pn)
Damas

Δανή (pn)
Danoise

Δανία /ðaˈni.a/ (pn)
Danemark

Δανιήλ /ða.niˈil/ (pn)
Daniel
  Βιβλίο Παλαιάς Διαθήκης
  όνομα Δανιήλ

Δανός (pn)
Danois

Δαρδανέλλια (pn)
Dardanelles, Détroit des Dardanelles

Δαρείος /ðaˈri.os/ (pn)
Darius

Δαχομέη /ða.xoˈme.i/ (pn)
Dahomey

Δεκέλεια /ðeˈce.li.a/ (pn)
Décélie

Δεκέμβριος /ðeˈceɱ.vɾi.os/ (pn)
décembre

Δελφίν (pn)
Dauphin

Δελφοί /ðelˈfi/ (pn)
Delphes

Δευτέρα /ðeˈfte.ɾa/ (pn)
lundi
  μέρα της εβδομάδας

Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος
lundi de Pentecôte

Δευτέρα του Πάσχα
lundi de Pâques

Δευτερονόμιο (n)
Deutéronome

Δημήτριος (pn)
Démétrius, Dimitri

Δημιουργός /ði.mi.uɾˈɣos/ (pn)
Créateur

Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
République du Congo

Δημόκριτος (pn)
Démocrite

Διάσπαρτες Νήσοι Ινδικού Ωκεανού (pn)
îles éparses de l'océan indien

Διαβήτης (pn)
Compas

Διακαινήσιμος (pn)
Semaine radieuse

Διαφωτισμός (n)
siècle des Lumières

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (pn)
Fonds Monétaire International

Διεθνές Σύστημα Μονάδων
Système International d'Unités

Διεθνής Φωνητική Ένωση (pn)
Association Phonétique Internationale

Διομήδης /ði.oˈmi.ðis/ (pn)
Diomède

Διόνυσος /ˈðʝo.ni.sos/ (pn)
Dionysos, Bacchus

Δνείπερος (pn)
Dniepr

Δνείστερος (pn)
Dniestr

Δομινικανή Δημοκρατία (pn)
République dominicaine

Δον Κιχώτης (pn)
Don Quichotte

Δοράς (pn)
Dorade

Δουβλίνο (pn)
Dublin

Δουνκέρκη (pn)
Dunkerque

Δούμα /ˈðu.ma/ (pn)
douma

Δούναβης /ˈðu.na.vis/ (pn)
Danube

Δράκων (pn)
Dragon
  αστερισμός

Δρέσδη (pn)
Dresde

Δρακουμέλ (pn)
Gargamel
  το όνομα του μάγου στα «Στρουμφάκια»

Δυνάμεις (pn)
Vertus

Δυρράχιο (pn)
Durrës

Δωδεκάνησα (pn)
Dodécanèse

Δωδεκάνησος (pn)
Dodécanèse

Δωδεκανήσιος (pn)
Française

Δωρίδα /ðoˈɾi.ða/ (pn)
Doride

Δόρα Ριπάρια (pn)
Doire Ripaire

Ε.Σ.Π.Α.
cadre de référence stratégique national

ΕΖΕΣ /eˈzes/
AELE

ΕΚ
CE
  Ευρωπαϊκή Κοινότητα

ΕΚΤ
BCE

ΕΟΚ /eˈok/
CEE
  Ευρωπαϊκή Κοινότητα

ΕΟΧ /eˈox/
EEE

ΕΠΕ /eˈpe/
SARL

ΕΣΣΔ /e su su ˈðu/
URSS

ΕΤΠΑ /ˈet.pa/
FEDER

Εβελίνα (pn)
Éveline, Évelyne

Εβραία (pn)
Juive

Εβραίος /eˈvɾe.os/ (pn)
Juif, Hébreu

Εβραίους (pn)
Hébreux

Εγίρα /eˈʝi.ra/ (n)
hégire

Εγγύς Ανατολή (pn)
Proche-Orient

Εγκέλαδος (pn)
Encelade, Encélade

Εδέμ (pn)
Éden

Εδιμβούργο (pn)
Édimbourg

Εδουάρδος /e.ðuˈaɾ.ðos/ (pn)
Édouard

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (pn)
Université polytechnique nationale d'Athènes

Ειρήνη (pn)
Irène

Ειρηνικός (pn)
Pacifique

Ειρηνικός Ωκεανός (pn)
Pocéan Pacifique

Εκάτη (pn)
Hécate

Εκδυσόζωα (pn)
ecdysozoaire

Εκκλησιαστής (pn)
Ecclésiaste

Ελ Γκρέκο (pn)
El Greco

Ελ Νίνιο /el ˈni.ɲo/ (pn)
El Niño

Ελένη /eˈle.ni/ (pn)
Hélène

Ελασσόνα /e.laˈso.na/ (pn)
Elassóna

Ελαφίδες (pn)
Cervidae, cervidés

Ελαφηβολιών /e.la.fi.vo.liˈon/ (pn)
Élaphébolion

Ελβετία (pn)
Suisse

Ελβετίδα (pn)
Suissesse

Ελβετός (pn)
Suisse

Ελεονώρα /e.le.oˈno.ɾa/ (pn)
Éléonore

Ελευσίνα /e.lefˈsi.na/ (pn)
Éleusis

Ελευσίνια Μυστήρια /e.lefˈsi.ni.a miˈsti.ɾi.a/ (n)
Mystères d'Éleusis

Ελικώνας (pn)
Hélicon

Ελισάβετ /e.liˈsa.vet/ (pn)
Élisabeth

Ελλάδα /eˈla.ða/ (pn)
Grèce

Ελλήσποντος (pn)
Hellespont, Détroit des Dardanelles

Ελληνίδα (pn)
Grecque

Ελληνορώσων /e.li.noˈɾo.son/ (pn)
Ellinoróson

Ελσίνκι (pn)
Helsinki

Εμμανουέλα (pn)
Emmanuelle

Εμμανουήλ (pn)
Emmanuel

Εμπεδοκλής (pn)
Empédocle

Εξάς (pn)
Sextant

Εξκάλιμπερ /eks.ˈka.li.beɾ/ (pn)
Excalibur

Εξουσίες (pn)
Puissances

Εξτρεμαδούρα (pn)
Estrémadure

Επίδαυρος /eˈpi.ða.vɾos/ (pn)
Épidaure

Επίκουρος /eˈpi.ku.ɾos/ (pn)
Épicure

Εποχή του Χαλκού
Âge du bronze, âge du bronze

Ερέχθειο /eˈɾe.xθi.o/ (pn)
Érechthéion

Ερατώ (pn)
Érato

Εργατική Πρωτομαγιά
Fête du Travail, Journée internationale des travailleurs

Ερζεγοβίνη /eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Herzégovine

Ερινύα (pn)
Érinye

Ερινύες
Érinyes, Érinnyes

Ερμής (pn)
Mercure, Hermès
  θεός
Mercure
  πλανήτης

Ερμιόνη /eɾ.miˈo.ni/ (pn)
Hermione

Ερρίκος /eˈɾi.kos/ (pn)
Henri

Ερριέτα (pn)
Henriette

Ερυθραία /e.ɾiˈθɾe.a/ (pn)
Érythrée
Érythréenne
Karaburun

Ερυθραίος /e.ɾiˈθɾe.os/ (pn)
Érythréen

Ερυθρός Σταυρός /e.ɾiˈθɾos staˈvɾos/ (pn)
Croix-Rouge

Εσθήρ /eˈsθiɾ/ (pn)
Esther

Εσθονία (pn)
Estonie

Εσθονός (pn)
Estonien

Εσμεράλδα (pn)
Esmeralda

Εσπερία /e.speˈɾi.a/ (pn)
occident

Εταιρεία των Φιλικών (pn)
Société des amis
  (κυριολεκτικά)

Ετρούσκοι
Étrusques

Ευαγγελίνα (pn)
Évangéline

Ευαγόρας (pn)
Evagoras

Ευγένιος /eˈvʝe.ni.os/ (pn)
Eugène

Ευγενία /e.vʝeˈni.a/ (pn)
Eugénie

Ευλάλιος /eˈvla.li.os/ (pn)
Eulalios

Ευλαλία /e.vlaˈli.a/ (pn)
Eulalie

Ευμενίδες (pn)
Eumenides, Euménides

Ευμορφία /ev.moɾˈfi.a/ (pn)
Belle

Ευρασία (pn)
Eurasie

Ευριπίδης /e.vɾiˈpi.ðis/ (pn)
Euripide

Ευρυβιάδης (pn)
Eurybiade

Ευρυδίκη /e.vɾiˈði.ci/ (pn)
Eurydice

Ευρωζώνη (pn)
zone euro, euroland

Ευρωομάδα (pn)
Eurogroupe

Ευρωπαίος /e.vɾoˈpe.os/ (pn)
Européen

Ευρωπαϊκή Ένωση (pn)
Union Européenne, Union européenne

Ευρωπαϊκή Επιτροπή /e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi/ (pn)
Commission européenne

Ευρύκλεια /eˈvɾi.kli.a/ (pn)
Euryclée

Ευρώπα Νήσος (pn)
île Europa

Ευρώπη /eˈvɾo.pi/ (pn)
Europe
  η ήπειρος

Ευσέβιος /efˈse.vi.os/ (pn)
Eusèbe

Ευστάθιος /efˈsta.θi.os/ (pn)
Eustache

Ευτέρπη /efˈteɾ.pi/ (pn)
Euterpe

Ευτύχιος /eˈfti.çi.os/ (pn)
Eutychius

Εφεσίους
Éphésiens
  προς Εφεσίους

Εωσφόρος (pn)
Lucifer
  Εωσφόρος (σατανάς)
étoile du berger
  Εωσφόρος (το άστρο της αυγής)

Εύα /ˈe.va/ (pn)
Ève

Εύβοια /ˈe.vi.a/ (pn)
Eubée

Εύμαιος /ˈev.me.os/ (pn)
Eumée

Εύμηλος (pn)
Eumélos

Εύξεινος Πόντος /ˈef.ksi.nos ˈpon.dos/ (pn)
mer Noire, Pont-Euxin

Εύφημος /ˈe.fi.mos/ (pn)
Euphème
  ανδρικό όνομα

Ζάκυνθος /ˈza.cin.θos/ (pn)
Zacynthe, Zante

Ζαΐρ (pn)
Zaïre

Ζαρατούστρα (pn)
Zarathoustra, Zarathushtra

Ζαχαρίας (pn)
Zacharie

Ζερμινάλ /zeɾ.miˈnal/ (pn)
germinal

Ζιμπάμπουε (pn)
Zimbabwe

Ζυγός (pn)
Balance

Ζυρίχη (pn)
Zurich

Ζωή /zoˈi/ (pn)
Zoé

Ζωγράφου /zoˈɣɾa.fu/ (pn)
Zográfou

Ζωροάστρης (pn)
Zoroastre

ΗΠΑ /ˈi.pa/
USA

Ηγήσιππος (pn)
Hégésippe

Ηγεμόνη (pn)
Hégémone

Ηλίας /iˈli.as/ (pn)
Élie

Ηλιούπολη /i.liˈu.po.li/ (pn)
Héliopolis

Ηλιόδωρος /i.liˈo.ðo.ɾos/ (pn)
Héliodore

Ημαθία (pn)
Imathie

Ημικύκλιο (n)
hémicycle

Ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (pn)
Cocher

Ηνωμένα Έθνη (pn)
Nations Unies

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (pn)
Émirats arabes unis

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (pn)
États-Unis d'Amérique

Ηνωμένο Βασίλειο (pn)
Royaume-Uni

Ηράκλειο /iˈɾa.kli.o/ (pn)
Héraklion

Ηρακλής (pn)
Hercule

Ηριδανός /i.ɾi.ðaˈnos/ (pn)
Éridan

Ηρόδοτος (pn)
Hérodote

Ησίοδος /iˈsi.o.ðos/ (pn)
Hésiode

Ησαΐας (pn)
Isaïe

Ηωήλ (pn)
Joël

Ηώς (pn)
Éos

Θάλασσα Μπάρεντς /ˈθa.la.sa ˈba.ɾent͡s/ (pn)
mer de Barents

Θάλασσα του Μαρμαρά
Mer de Marmara

Θάλεια /ˈθa.li.a/ (pn)
Thalie

Θάσος (pn)
Cyclades

Θέλμα (pn)
Thelma

Θέτις (pn)
Thetis

Θήβα /ˈθi.va/ (pn)
Thèbes

Θαβώρ /θaˈvoɾ/ (pn)
Thabor

Θεέ μου /θeˈe mu/
mon Dieu

Θεία Ευχαριστία
eucharistie

Θεοβάλδος /θe.oˈval.ðos/ (pn)
Thibaut, Théobald

Θεοδώριχος /θe.oˈðo.ɾi.xos/ (pn)
Thierry

Θεοφάνια /θe.oˈfa.ni.a/ (pn)
Épiphanie

Θεού θέλοντος
dieu, inch'Allah, veut

Θερμιδόρ /θeɾ.miˈðoɾ/ (pn)
thermidor

Θεσσαλία (pn)
Thessalie

Θεσσαλονίκη /θe.sa.loˈni.ci/ (pn)
Salonique, Thessalonique

Θεσσαλός (pn)
Thessalien

Θεόδουλος /θeˈo.ðu.los/ (pn)
Théodule

Θεόδωρος (pn)
Théodore

Θεόκριτος (pn)
Théocrite

Θεός /θeˈos/ (n)
Dieu

Θεόφιλος (pn)
Théophile

Θηρεσία /θi.ɾeˈsi.a/ (pn)
Thérèse
  γυναικείο όνομα

Θησέας /θiˈse.as/ (pn)
Thésée

Θιβέτ (pn)
Tibet

Θράκη /ˈθɾa.ci/ (pn)
Thrace

Θρήνοι (pn)
Lamentations

Θρόνοι (pn)
Trônes

Θωμάς /θoˈmas/ (pn)
Thomas

Ιάκωβος (pn)
Jacques

Ιάμβλιχος (pn)
Iambliche

Ιάπωνας (pn)
Japonais

Ιάσονας /iˈa.so.nas/ (pn)
Jason

Ιανουάριος /i.a.nuˈa.ɾi.os/ (pn)
janvier
  Ιανουάριος

Ιανός (pn)
Janus
  ρωμαϊκή θεότητα
  στην αστρονομία

Ιαπωνία /i.a.poˈni.a/ (pn)
Japon

Ιαχβέ (pn)
Yahvé
  Ιαχβέ

Ιβάν (pn)
Ivan

Ιβοριανή (pn)
Ivoirienne

Ιβοριανός (pn)
Ivoirien

Ιγνάτιος /iˈɣna.ti.os/ (pn)
Ignace

Ιεζεκιήλ (pn)
Ézéquiel, Ézéchiel

Ιερά Εξέταση (pn)
Inquisition

Ιερά Οδός (pn)
Voie Sacrée

Ιερά Σύνοδος (pn)
Saint-Synode

Ιεράπολη /i.eˈɾa.po.li/ (pn)
Hierapolis

Ιερεμίας (pn)
Jérémie

Ιερουσαλήμ /i.e.ɾu.saˈlim/ (pn)
Jérusalem

Ιερώνυμος /i.eˈɾo.ni.mos/ (pn)
Jérôme

Ιεχωβά (pn)
Jéhovah

Ιζαμπώ /i.zaˈbo/ (pn)
Isabeau, Ysabeau

Ιησούς (pn)
Jésus

Ιησούς Χριστός (pn)
Jésus-Christ

Ιλιάδα (pn)
Iliade

Ινδία /inˈði.a/ (pn)
Inde

Ινδιάνος (pn)
Indien

Ινδοευρωπαίος (pn)
indo-européen

Ινδονήσιος (pn)
Indonésien

Ινδονησία (pn)
Indonésie

Ινδός /inˈðos/ (pn)
Indien
  Ινδός (εθνικό όνομα)
  αστερισμός
Indus
  ποταμός

Ιντούν (pn)
Idunn

Ιξίων (pn)
Ixion

Ιοκάστη (pn)
Iocasta

Ιονέσκο /i.oˈne.sko/ (pn)
Ionesco

Ιορδανία (pn)
Jordanie

Ιουδαίος /i.uˈðe.os/ (pn)
Juif

Ιουρασική (pn)
Jurassique

Ιούδας (pn)
Judas

Ιούλιος /iˈu.li.os/ (pn)
juillet

Ιούνιος /iˈu.ni.os/ (pn)
juin
  Ιούνιος

Ιππάριον (pn)
Petit Cheval

Ιπποκράτης /i.poˈkɾa.tis/ (pn)
Hippocrate

Ιράν (pn)
Iran

Ιρακινός (pn)
Iraquien, Irakien

Ιρανός (pn)
Iranien

Ιρλανδία (pn)
Irlande

Ιρλανδός (pn)
irlandais

Ισίδωρος /iˈsi.ðo.ɾos/ (pn)
Isidore

Ισημερινός /i.si.me.ɾiˈnos/ (pn)
Équateur

Ισλάμ /iˈslam/ (n)
islam

Ισλανδία /i.slanˈði.a/ (pn)
Islande

Ισλανδός (pn)
Islandais

Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών /i.soˈzi.ʝi.o tɾe.xuˈson si.na.laˈɣon/
balance courante

Ισπανία (pn)
Espagne

Ισπανίδα (pn)
Espagnole

Ισπανός /i.spaˈnos/ (pn)
Espagnol

Ισραήλ /i.zɾaˈil/ (pn)
Israël

Ισραηλίτης (pn)
Israélite

Ισραηλίτισσα (pn)
israélite

Ισραηλινός (pn)
Israélien

Ιστία (pn)
Voiles

Ιστιαία /i.stiˈe.a/ (pn)
Istiaía

Ισφαχάν /i.sfaˈxan/
Ispahan

Ιταλία (pn)
Italie

Ιταλίδα (pn)
Italienne

Ιταλός (pn)
Italien

Ιχθύες (pn)
Poissons

Ιχθύς Ιπτάμενος (pn)
Poisson Volant

Ιχθύς Νότιος (pn)
Poisson Austral

Ιωάννα /i.oˈa.na/ (pn)
Jeanne

Ιωάννης /i.oˈa.nis/ (pn)
Jean

Ιωάννινα (pn)
Ioánnina

Ιωήλ (pn)
Joël

Ιωλκός (pn)
Iolcos

Ιωνάθαν /i.oˈna.θan/ (pn)
Jonathan

Ιωνάς /i.oˈnas/ (pn)
Jonas

Ιωσήφ (pn)
Joseph

Ιόνια νησιά (pn)
îles Ioniennes

Ιώ (pn)
Io

Ιώβ (pn)
Job

ΚΟΚ
code, route

Κάιρο /ˈka.i.ɾo/ (pn)
Le Caire

Κάλιαρι /ˈka.ʎa.ɾi/ (pn)
Cagliari

Κάμινος (pn)
Fourneau

Κάννες (pn)
Cannes

Κάρολος /ˈka.ɾo.los/ (pn)
Charles

Κάρπαθος /ˈkaɾ.pa.θos/ (pn)
Karpathos

Κάτω Χώρες (pn)
Pays-Bas, Hollande
  Κάτω Χώρες (Ολλανδία)

Κέα (pn)
Kéa

Κέιπ Τάουν (pn)
Le Cap

Κέλσιος (pn)
Celsius

Κένταυρος (pn)
Centaure

Κένυα (pn)
Kenya

Κέρβερος /ˈceɾ.ve.ɾos/ (pn)
Cerbère

Κέρκυρα /ˈceɾ.ci.ɾa/ (pn)
Corfou

Κήτος /ˈci.tos/ (pn)
Baleine

Κίεβο /ˈci.e.vo/ (pn)
Kiev

Κίνα /ˈci.na/ (pn)
Chine

Κίσαβος /ˈci.sa.vos/ (pn)
Kissavos

Καέν /kaˈen/
Caen

Καίσαρ (pn)
César

Καβάφης (pn)
Cavafy

Καβυλία /ka.viˈli.a/ (pn)
Kabylie

Καβύλος /kaˈvi.los/ (pn)
Kabyle

Καζακστάν (pn)
Kazakhstan

Καζαμπλάνκα /ka.zaˈblan.ka/ (pn)
Casablanca

Καθαρά Δευτέρα /ka.θaˈɾa ðeˈfte.ɾa/ (pn)
Lundi pur, mardi gras

Καικιλία (pn)
Cécile, Cécilia

Καινή Διαθήκη (pn)
Nouveau Testament

Καλαί (pn)
Calais

Καλαμπάκα /ka.lamˈba.ka/ (pn)
Kalambáka

Καλιφόρνια (pn)
Californie

Καλλίμαχος (pn)
Callimaque

Καλλιθέα /ka.liˈθe.a/ (pn)
Kallithéa

Καλλιόπη /kaˈʎo.pi/ (pn)
Calliope

Καμερούν /ka.meˈrun/ (pn)
Cameroun

Καμηλοπάρδαλις (pn)
Girafe

Καμπανία (pn)
Champagne
  περιοχή Γαλλίας
Campanie
  πόλη Ιταλίας

Καμπότζη (pn)
Cambodge

Καναδάς (pn)
Canada

Καναδή (pn)
Canadienne

Καναδός (pn)
Canadien

Καραβάς /ka.ɾaˈvas/ (pn)
Karavás

Καρακάλλας (pn)
Caracalla

Καραϊβική (pn)
Caraïbes

Καρκίνος /kaɾˈci.nos/ (pn)
Cancer

Καρκασόν (pn)
Carcassonne

Καρολίνα (pn)
Caroline

Καρολομάγνος (pn)
Charlemagne

Καρπάθια (pn)
Carpates

Καρπενίσι /kaɾ.peˈni.si/ (pn)
Karpenísi

Κασπία (pn)
mer

Κασσάνδρα (pn)
Cassandre

Κασσιανή (pn)
Cassienne

Κασσιόπη (pn)
Cassiopée

Κατάρ /kaˈtar/ (pn)
Qatar

Καταλονία /ka.ta.loˈni.a/ (pn)
Catalogne

Καταριανή (n)
Qatariote

Καταριανός (pn)
Qatarien

Κατοχή (pn)
Occupation

Καύκασος (pn)
Caucase

Κεμπέκ (pn)
Québec

Κεμπεκουά (pn)
Québécois

Κεντρική Αμερική (pn)
Amérique centrale

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (pn)
République Centrafricaine, République centrafricaine

Κεραμεικός /ce.ɾa.miˈkos/ (pn)
Céramique

Κερασούντα (pn)
Giresun, Kérasunte

Κεργκελέν (pn)
Kerguelen

Κεφαλονιά (pn)
Céphalonie

Κητώδη (pn)
Cétacés

Κηφεύς (pn)
Céphée

Κηφισιά /ci.fiˈsça/ (pn)
Kephissia

Κηφισός /ci.fiˈsos/ (pn)
Céphise

Κικέρων (pn)
Cicéron

Κινέζος /ciˈne.zos/ (pn)
Chinois

Κινόστερνο (n)
Kinosternon

Κιργιζία (pn)
Kirghizistan, Kirghizstan

Κλέφτης /ˈkle.ftis/ (n)
klephte

Κλαίρη (pn)
Claire

Κλαρίσσες (pn)
Clarisses

Κλαύδιος /ˈklav.ði.os/ (pn)
Claude

Κλείτος /ˈkli.tos/ (pn)
Cleithos

Κλειώ /kliˈo/ (pn)
Clio

Κλεοπάτρα /kle.oˈpa.tɾa/ (pn)
Cléopâtre

Κνιδόζωα (n)
cnidaires

Κοζάκος (pn)
Cosaque

Κοινωνία των Εθνών (pn)
Société des Nations

Κοκκινοσκουφίτσα /ko.ci.no.skuˈfi.t͡sa/ (pn)
Petit Chaperon rouge

Κολοράντο (pn)
Colorado
  πολιτεία
  ποταμός

Κολοσσαίο /ko.loˈse.o/ (pn)
Colisée

Κολοσσαείς (pn)
Colossiens
  προς Κολοσσαείς

Κολωνάκι /ko.loˈna.ci/ (pn)
Kolonáki

Κολωνία (pn)
Cologne

Κολωνός /ko.loˈnos/ (pn)
Colone

Κομισιόν /ko.miˈsçon/ (pn)
Commission

Κομμαγηνή (pn)
Commagène

Κομόρες (pn)
Comores

Κονγκό (pn)
Congo

Κοντέ αν Μπρι (pn)
Condé-en-Brie

Κοντορεβυθούλης (pn)
Le petit poucet

Κοπεγχάγη /ko.peŋˈxa.ʝi/ (pn)
Copenhague

Κοράνιο (pn)
Coran

Κοραλία /ko.ɾaˈli.a/ (pn)
Coralie

Κορσική /koɾ.siˈci/ (pn)
Corse

Κορσικανή /koɾ.si.kaˈni/ (pn)
Corse

Κορσικανός /koɾ.si.kaˈnos/ (pn)
Corse

Κορυδαλλός /ko.ɾi.ðaˈlos/ (pn)
Corydalle

Κορώνεια (pn)
Coronée

Κορώνη /koˈɾo.ni/ (pn)
Coron

Κουάκερος (pn)
Quaker

Κουασιμόδος (pn)
Quasimodo

Κουβέιτ (pn)
Koweït

Κουρασάο (pn)
Curaçao

Κοϊντίνος (pn)
Quentin

Κούβα /ˈku.va/ (pn)
Cuba

Κούρδισσα (pn)
Kurde

Κούρδος (pn)
Kurde

Κρήτη (pn)
Crète

Κρακοβία (pn)
Cracovie

Κρατήρ (pn)
Coupe

Κρεμλίνο /kɾemˈli.no/ (pn)
Kremlin

Κρητιδική (pn)
Crétacé

Κρητιδικός (adj)
Crétacé

Κρητικιά (pn)
Crétois

Κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (pn)
Crétois

Κριμαία /kɾiˈme.a/ (pn)
Crimée

Κριτές (pn)
Juges

Κριός (pn)
Bélier

Κροάτης (pn)
Croate

Κροίσος /ˈkɾi.sos/ (pn)
Crésus

Κροατία (pn)
Croatie

Κρόνος /ˈkɾo.nos/ (pn)
Saturne
  πλανήτης

Κυδαθήναιο /ciˈðaˈθi.ne.o/ (pn)
Cydathénéon

Κυθέρεια /ciˈθe.ɾi.a/ (pn)
Cythérée, Cythéréenne

Κυκλάδες /ciˈkla.ðes/ (pn)
Cyclades

Κυπρία (pn)
Chypriote
  Κυπρία

Κυριακή /ciɾ.ʝaˈci/ (pn)
dimanche
  ημέρα της εβδομάδας

Κυριακή προσευχή
Notre Père, Pater Noster

Κυριακή της Ορθοδοξίας (pn)
dimanche de l'Orthodoxie

Κυριότητες (pn)
Dominations

Κωνσταντίνος /kon.stanˈdi.nos/ (pn)
Constantin

Κωνσταντινουπολίτισσα (pn)
Stambouliote

Κωνσταντινούπολη /kon.stan.diˈnu.po.li/ (pn)
Constantinople

Κως (pn)
Cos

Κόιντος (pn)
Quentin, Quint

Κόμη Βερενίκης (pn)
Chevelure de Bérénice

Κόρδοβα (pn)
Cordoue

Κόρινθος /ˈko.ɾin.θos/ (pn)
Corinthe

Κόστα Ρίκα /ˈko.sta ˈɾi.ka/ (pn)
Costa Rica

Κύθηρα /ˈci.θi.ɾa/ (pn)
Cythère

Κύκνος (pn)
Cygne

Κύνες Θηρευτικοί (pn)
Chiens de Chasse

Κύπρια (pn)
Chypriote
  γυναίκα από την Κύπρο

Κύπριος /ˈci.pɾi.os/ (pn)
Chypriote
  Κύπριος

Κύπρος /ˈci.pɾos/ (pn)
Chypre

Κύριε ελέησον /ci.ɾi̯eˈle.i.son/ /ˈci.ɾi.e eˈle.i.son/
Seigneur, prends pitié
  φράση που επαναλαμβάνεται σε προσευχές και λειτουργικά κείμενα

Κύριλλος (pn)
Cyrille, Cyril

Κύριος /ˈci.ɾi.os/ (pn)
Seigneur

Κώστας (pn)
Costa

Λάζαρος (pn)
Lazare

Λάνσελοτ /ˈlan.se.lot/ (pn)
Lancelot

Λάος (pn)
Laos

Λάρισα /ˈla.ɾi.sa/ (pn)
Larissa

Λάσα (pn)
Lhassa

Λέων (pn)
Lion

Λέων Μικρός (pn)
Petit Lion

Λίβανος (pn)
Liban

Λίβυος (pn)
libyen

Λίγηρας (pn)
Loire

Λαγκαδάς /laŋ.ɡaˈdas/ (pn)
Langadas

Λαγωός (pn)
Lièvre

Λαμπτρές /lampˈtɾes/ (pn)
Lamptrée

Λαπωνία (pn)
Laponie

Λασά (pn)
Lescha

Λαυρέντιος /laˈvɾen.di.os/ (pn)
Laurent

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
République Démocratique du Congo

Λαύριο /ˈla.vɾi.o/ (pn)
Lavrio

Λεία (pn)
Léa

Λειψία /liˈpsi.a/ (pn)
Leipzig

Λεοντίσκος (pn)
Petit Lion

Λετονία (pn)
Lettonie

Λευκάδα (pn)
Léucade

Λευκή (pn)
Blanche

Λευκονόη /lef.koˈno.i/ (pn)
Leukonoè

Λευκορωσία /lef.ko.ɾoˈsi.a/ (pn)
Belarus, Bielorussie, Biélorussie

Λευκορώσος /lef.koˈɾo.sos/ (pn)
Biélorusse

Λευκωσία (pn)
Nicosie

Λευϊτικό (n)
Lévitique

Λεόντειος /leˈon.di.os/ (pn)
Leonin

Λιανοκλάδι /ʎa.noˈkla.ði/ (pn)
Lianiokládhi

Λιβαδιά /li.vaˈðʝa/ (pn)
Livadiá

Λιβανέζος (pn)
Libanais

Λιβόρνο (pn)
Livourne

Λιβύη (pn)
Libye

Λιθουανία /li.θu.aˈni.a/ (pn)
Lituanie

Λιμόζ (pn)
Limoges

Λιουμπλιάνα (pn)
Ljubljana

Λισαβόνα (pn)
Lisbonne

Λογισμικό ως Υπηρεσία
Software as a service, logiciel en tant que service

Λοκρίδα /loˈkɾi.ða/ (pn)
Locride

Λομβαρδοί (n)
Lombards

Λονδίνο /lonˈði.no/ (pn)
Londres

Λονδρέζα (pn)
Londonienne

Λονδρέζος (pn)
Londonien

Λουγκάνσκ (pn)
Lougansk

Λουκάς /luˈkas/ (pn)
Luc, Lucas

Λουκία /luˈci.a/ (pn)
Lucie

Λουξεμβουργιανή (pn)
Luxembourgeoise

Λουξεμβουργιανός (pn)
Luxembourgeois

Λουξεμβούργο (pn)
Luxembourg

Λουτέτια (pn)
Lutèce

Λουχάνσκ (pn)
Louhansk

Λυγξ (pn)
Lynx

Λυδία (pn)
Lydia
  γυναικείο όνομα / χωριό
Lydie
  χώρα

Λυκαβηττός /li.ka.viˈtos/ (pn)
Lycabette

Λυκούργος (pn)
Lycurgue

Λυσίας (pn)
Lysias

Λυτρωτής /li.tɾoˈtis/ (pn)
Rédempteur

Λυχνάφτια (pn)
Lychnaftia

Λυών (pn)
Lyon

Λωζάνη (pn)
Lausanne

Λωτοφάγοι /lo.toˈfa.ʝi/ (pn)
Lotophages

Λόκι /ˈlo.ci/ (pn)
Loki

Λύκος (pn)
Loup

Λύρα (pn)
Lyre

ΜΔΜ
UGM

ΜΕΘ
réa

Μάγχη /ˈmaŋ.çi/ (pn)
La Manche, Manche

Μάιντς (pn)
Mayence

Μάιος /ˈma.i.os/ (pn)
mai
  Μάιος

Μάλι (pn)
Mali

Μάλτα /ˈmal.ta/ (pn)
Malte

Μάνη /ˈma.ni/ (n)
Magne

Μάντσεστερ (pn)
Manchester

Μάρκος /ˈmaɾ.kos/ (pn)
Marc

Μάρτιος /ˈmaɾ.ti.os/ (pn)
mars
  Μάρτιος

Μάχη (pn)
Mâkhi

Μέγαρα /ˈme.ɣa.ɾa/ (pn)
Mégare

Μέγας Κύων (pn)
Grand Chien

Μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (pn)
Méduse

Μέλας Δρυμός /ˈme.las ðɾiˈmos/ (pn)
Forêt-Noire

Μέση Ανατολή (pn)
Moyen-Orient

Μήδεια /ˈmi.ði.a/ (pn)
Médée

Μίλητος (pn)
Milet

Μίνωας (pn)
Minos

Μίνως (pn)
Minos

Μαγιότ (pn)
Mayotte

Μαγκρέμπ (pn)
Maghreb

Μαδαγασκάρη (pn)
Madagascar

Μαδρίτη /maˈðɾi.ti/ (pn)
Madrid

Μαδριλένος /ma.ðɾiˈle.nos/ (pn)
Madrilène

Μαθουσάλας /ma.θuˈsa.las/ (n)
Mathusalem

Μακαρισμοί (n)
Béatitudes

Μακεδονία /ma.ce.ðoˈni.a/ (pn)
Macédoine

Μακρόν /maˈkɾon/ (pn)
Macron

Μαλαισία (pn)
Malaisie

Μαλακόστρακα (pn)
Malacostraca, Malacostracés

Μαλαχίας (pn)
Malachie

Μαλγάσιος (pn)
Malgache

Μαλτέζος (pn)
Maltais
  Μαλτέζος (εθνωνύμιο)

Μανίλα (pn)
Manille

Μανασσής (pn)
Manassé
  Μανασσής (όνομα βιβλικού και ιστοριών προσώπων)

Μανωλιός (pn)
Manólis

Μανόλης (pn)
Manólis

Μαρία /maˈɾi.a/ (pn)
Marie

Μαραθώνας /ma.ɾaˈθo.nas/ (pn)
Marathon

Μαργαρίτα (pn)
Marguerite

Μαριάννα (pn)
Marianne

Μαριούπολη /ma.ɾiˈu.po.li/ (pn)
Marioupol

Μαρμαράς (pn)
Île de Marmara

Μαροκινός (pn)
Marocain

Μαρούσι /maˈɾu.si/ (pn)
Maroússi

Μαρτινίκα (pn)
Martinique

Μαρόκο (pn)
Maroc

Μασσαλία /ma.saˈli.a/ (pn)
Marseille

Ματθίλδη /matˈθil.ði/ (pn)
Mathilde

Ματθαίος /matˈθe.os/ (pn)
Matthieu, Mathieu

Μαυρίκιος /maˈvɾi.ci.os/ (pn)
Maurice, île Maurice

Μαυριτανία (pn)
Mauritanie

Μαυροβούνιο /mav.ɾoˈvu.ni.o/ (pn)
Monténégro

Μαυροβούνιος (pn)
Monténégrin

Μαυρογένης /ma.vɾoˈʝe.nis/ (pn)
Barbe Noire

Μαύρος (pn)
Black, Noir
  ο σκουρόχρωμος

Μεγάλη Άρκτος (pn)
Grande Ourse

Μεγάλη Ύφεση /meˈɣa.li ˈi.fe.si/
Grande Dépression

Μεγάλη Βρετανία (pn)
Grande Bretagne, Grande-Bretagne

Μεγάλη Εβδομάδα /meˈɣa.li e.vðoˈma.ða/ (pn)
Semaine Sainte

Μεγάλη Παρασκευή (pn)
vendredi saint

Μεγάλη Τεσσαρακοστή (pn)
carême

Μεγάλο Σάββατο (pn)
Samedi, saint

Μεγάλος Αδελφός /meˈɣa.los a.ðelˈfos/ (pn)
Big Brother

Μεγαλειότατε /me.ɣa.liˈo.ta.te/
Votre Majesté
  μεγαλειότατος ως προσφώνηση

Μεγαλειότατος /me.ɣa.liˈo.ta.tos/ (n)
majestueux

Μεγανήσι (pn)
Méganisi

Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία (pn)
Mecklembourg-Poméranie-Occidentale

Μελανία (pn)
Mélanie

Μελισσάνθη (pn)
Mélisande, Mélissande, Mélissende

Μελπομένη /mel.poˈme.ni/ (pn)
Melpomène

Μεξικό /me.ksiˈko/ (pn)
Mexico
  πόλη
Mexique
  χώρα

Μερσεντές /meɾ.seˈdes/ (n)
Mercedes

Μεσιντόρ /me.siˈdoɾ/ (pn)
messidor

Μεσολόγγι /me.soˈloŋ.ɟi/ (pn)
Missolonghi

Μεσοποταμία /me.so.po.taˈmi.a/ (pn)
Mésopotamie

Μεσόγειος (pn)
Méditerranée

Μεσόγειος Θάλασσα /meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa/ (pn)
Mer Méditerranée, Méditerranée

Μετέωρα (pn)
Météores

Μετέωρο (pn)
Météore

Μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
Réformation

Μετς (pn)
Metz

Μεφιστοφελής (n)
Méphistophélès

Μηλοφάγος /mi.loˈfa.ɣos/ (pn)
mélophage
  το γένος Μελοφάγος

Μηνάς /miˈnas/ (pn)
Minas

Μικρά Ασία (pn)
Asie Mineure

Μικρή Άρκτος (pn)
Petite Ourse

Μικρασιάτης (pn)
Micrasiate

Μικροσκόπιον (pn)
Microscope

Μικρός Κύων (pn)
Petit Chien

Μιλάνο (pn)
Milan

Μιρέλλα /miˈɾe.la/ (pn)
Mireille

Μισσισσιπής (pn)
Mississippi

Μιχαέλα (pn)
Michele

Μιχαήλ (pn)
Michel

Μιχαήλ Άγγελος (pn)
Michel-Ange, Michelangelo

Μιχαίας (pn)
Michée

Μνημοσύνη (pn)
Mnémosyne

Μογγολία (pn)
Mongolie

Μογγόλος (pn)
Mongol

Μοζαμβίκη /mo.zaɱˈvi.ci/ (pn)
Mozambique

Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
réa

Μονακό (pn)
Monaco

Μονεγάσκος (pn)
Monégasque

Μονκό λε Μιν
Montceau-les-Mines

Μονπελιέ (pn)
Montpellier

Μοντομπάν (pn)
Montauban

Μοντρεαλίτης /mɔn.tɾɛ.aˈli.tis/ (pn)
Montréalais, Montréalaise

Μοντρεαλίτισσα /mɔn.tɾɛ.aˈli.ti.sa/ (pn)
Montréalaise

Μονόκερως (pn)
Licorne

Μουνιχία /mu.niˈçi.a/ (pn)
Munichie

Μπάαλμπεκ /ˈba.al.bek/
Baalbeck

Μπάρι /ˈba.ɾi/ (pn)
Bari

Μπάτνα /ˈbat.na/
Batna

Μπάφαλο /ˈba.fa.lo/
Buffalo

Μπέβερλι Χιλς /ˈbe.veɾ.li ˈxils/
Beverly Hills

Μπέλγκοροντ /ˈbel.go.ɾod/
Belgorod

Μπέλλα
Belle

Μπέλφαστ /ˈbel.fast/ (pn)
Belfast

Μπέργκαμο /ˈbeɾ.ga.mo/ (pn)
Bergame

Μπέργκεν /ˈbeɾ.gen/ (pn)
Bergen

Μπέστλα (pn)
Bestla

Μπαγιόν /baˈʝon/
Bayonne

Μπακού /baˈku/ (pn)
Bakou

Μπαλντρ (pn)
Baldr

Μπαλουχιστάν /ba.lu.çiˈstan/ (pn)
Baloutchistan

Μπαμακό /ba.maˈko/ (pn)
Bamako

Μπαμπ ελ Μαντέμπ /ˈbab el‿manˈdeb/
Bab-el-Mandeb

Μπανγκί /baŋˈgi/ (pn)
Bangui

Μπανγκλαντές /ban.glaˈdes/ (pn)
Bangladesh

Μπανγκλαντεσιανός /ban.gla.de.si.aˈnos/ (pn)
Bangladais

Μπανγκόκ /banˈgok/ (pn)
Bangkok

Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν /banˈdaɾ seˈɾi be.gaˈvan/ (pn)
Bandar Seri Begawan

Μπανταλόνα /ba.daˈlo.na/
Badalone

Μπανταχσάν /ba.daxˈsan/
Badakhchan

Μπαρμπάντος /baɾˈba.dos/ (pn)
Barbade

Μπαρναούλ /baɾ.naˈul/
Barnaoul

Μπας Τερ /ˈbas ˈteɾ/ (pn)
Basse-Terre

Μπασιλικάτα /ba.si.liˈka.ta/
Basilicate

Μπαστέρ /baˈsteɾ/ (pn)
Basseterre

Μπαστιά /baˈstʝa/
Bastia

Μπατόν Ρουζ (pn)
Baton Rouge, Bâton-Rouge

Μπαχάμες /baˈxa.mes/ (pn)
Bahamas

Μπαχρέιν /baˈxɾe.in/ (pn)
Bahreïn, Bahrayn

Μπαϊκονούρ /bai.koˈnuɾ/
Baïkonour

Μπεζανσόν /be.zanˈson/
Besançon

Μπελίζ /beˈliz/ (pn)
Belize

Μπελμοπάν /bel.moˈpan/ (pn)
Belmopan

Μπελφόρ /belˈfor/
Belfort

Μπενίν /beˈnin/ (pn)
Bénin

Μπενεβέντο /be.neˈven.to/
Bénévent

Μπενελούξ /be.neˈluks/ (pn)
Bénélux

Μπερζεράκ /beɾ.zeˈɾak/
Bergerac

Μπερντίτσεφ /beɾˈdi.t͡sef/
Berditchev

Μπεσάρ /beˈsar/
Béchar

Μπετζάγια /beˈd͡za.ʝa/
Bougie, Béjaïa

Μπετόβεν (pn)
Beethoven

Μπιάφρα /biˈa.fɾa/ (pn)
Biafra

Μπιαρίτς /bʝaˈɾits/
Biarritz

Μπιζέρτα /biˈzeɾ.ta/ (pn)
Bizérte

Μπιλμπάο /bilˈba.o/ (pn)
Bilbao

Μπιρομπιτζάν /bi.ɾo.biˈd͡zan/
Birobidjan

Μπισκέκ /biˈscek/ (pn)
Bichkek

Μπλαγκόεβγκραντ /blaˈgo.ev.gɾad/
Blagoevgrad

Μπλουά (pn)
Blois

Μπλουμφοντέιν /bluɱ.fonˈde.in/ (pn)
Bloemfontein

Μπογκοτά /bo.goˈta/ (pn)
Bogota

Μπολτσάνο /bolˈt͡sa.no/
Bolzano

Μπολόνια (pn)
Bologne

Μποναίρ /boˈneɾ/ (pn)
Bonaire

Μπορντό (pn)
Bordeaux

Μποτσουάνα /bo.t͡suˈa.na/ (pn)
Botswana

Μποτσουανή /bo.t͡su.aˈni/ (pn)
Botswanaise

Μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (pn)
Botswanais

Μπουένος Άιρες /buˈe.nos ˈa.i.ɾes/ (pn)
Buenos Aires

Μπουζουμπούρα /bu.zumˈbu.ɾa/ (pn)
Bujumbura

Μπουργιατία /buɾ.ʝaˈti.a/ (pn)
Bouriatie

Μπουργκάς /buɾˈgas/ (pn)
Burgas

Μπουρζ /ˈbuɾz/
Bourges

Μπουρκίνα Φάσο /buɾˈci.na ˈfa.so/ (pn)
Burkina Faso

Μπουρουντιανή /bu.ɾun.di.aˈni/ (pn)
Burundais

Μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (pn)
Bouroundais

Μπουρούντι /buˈɾun.di/ (pn)
Burundi

Μπουτάν /buˈtan/ (pn)
Bhoutan

Μπουτανέζα /bu.taˈne.za/ (pn)
Bhoutanaise

Μπουτανέζος /bu.taˈne.zos/ (pn)
Bhoutanais

Μπουχάρα /buˈxa.ɾa/ (pn)
Boukhara

Μπράουνσβαϊγκ /ˈbɾa.unz.vaig/
Brunswick

Μπρέγκεντς /ˈbɾe.gent͡s/
Brégence

Μπρέντα /ˈbɾe.nda/
Bréda
Brenda

Μπρέσια /ˈbɾe.si.a/ (pn)
Brescia

Μπρίντιζι /ˈbɾin.di.zi/ (pn)
Brindisi

Μπρίσμπεϊν /ˈbɾi.zbe.in/ (pn)
Brisbane

Μπρίστολ /ˈbɾi.stol/ (pn)
Bristol

Μπραγκάνσα /bɾaˈgan.sa/
Bragance

Μπραζίλια /bɾaˈzi.li.a/ (pn)
Brasília

Μπραζαβίλ /bɾa.zaˈvil/ (pn)
Brazzaville

Μπρατισλάβα /bɾa.tiˈsla.va/ (pn)
Bratislava

Μπριάνσκ /bɾiˈansk/
Briansk

Μπριτζτάουν /bɾid͡zˈta.un/ (pn)
Bridgetown

Μπρνο /ˈbɾno/
Brno

Μπρονξ /ˈbɾonks/ (pn)
Bronx

Μπρουνέι /bɾuˈne.i/ (pn)
Brunei

Μπρούκλιν /ˈbɾu.klin/ (pn)
Brooklyn

Μπρυζ /ˈbɾiz/ (pn)
Bruges

Μπρυμαίρ /bɾiˈmeɾ/ (pn)
brumaire

Μπωβαί /boˈve/
Beauvais

Μπωζολαί /bo.zoˈle/
Beaujolais

Μπων /ˈbon/
Beaune

Μπόλιγουντ /ˈbo.li.ɣud/ (pn)
Bollywood

Μπόομ
Boom

Μυία (pn)
Mouche

Μυρρινούς /mi.ɾiˈnus/ (pn)
Myrrhinonte

Μυρτώο Πέλαγος (pn)
Mer de Myrto

Μωάμεθ /moˈa.meθ/ (pn)
Mahomet

Μωυσής /mo.iˈsis/ (pn)
Moïse

Μόναχο (pn)
Munich

Μόντρεαλ /ˈmon.tɾe.al/ (pn)
Montréal

Μόρνος /ˈmoɾ.nos/ (pn)
Mórnos

Μόρφου (pn)
Morphou

Μόσχα (pn)
Moscou

Μύκονος (pn)
Mykonos

ΝΑΤΟ /ˈna.to/
OTAN

Νάντη (pn)
Nantes

Νάντια (pn)
Nadia

Νάξος (pn)
Naxos

Νάπολη (pn)
Naples

Νέα Ζηλανδία (pn)
Nouvelle-Zélande

Νέα Καληδονία (pn)
Nouvelle-Calédonie

Νέα Υόρκη /ˈne.a iˈoɾ.ci/ (pn)
New York

Νέα Φιλαδέλφεια /ˈne.a fi.laˈðel.fi.a/ (pn)
Nea Filadelfia

Νέο Ψυχικό /ˈne.o psi.çiˈko/ (pn)
Neo Psychiko

Νέος Κόσμος /ˈne.os ˈko.zmos/ (pn)
Nouveau Monde
  γεωγραφικός προσδιορισμός

Νέρτους (pn)
Nerthus

Νήσοι Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ (pn)
Saint-Pierre et Miquelon

Νήσοι Κροζέ (pn)
îles Crozet

Νήσοι Φώκλαντ (n)
Malouines, îles Falkland

Νήσος Άγιος Παύλος (pn)
île Saint Paul

Νήσος Άμστερνταμ (pn)
île Amsterdam

Νίγηρας (pn)
Niger

Νίκαια /ˈni.ce.a/ (pn)
Nice
  πόλη της Γαλλίας

Νίκη /ˈni.ci/ (pn)
Niké

Νίκος (pn)
Nico

Νίσυρος (pn)
Nissiros, Nisyros

Ναζαρέτ (pn)
Nazareth

Ναζωραίος (pn)
Nazaréen

Νανσί /nanˈsi/ (pn)
Nancy

Ναούμ (pn)
Nahum

Ναούρου (pn)
Nauru

Ναταλία (pn)
Nathalie, Natalie

Ναυσικά (pn)
Nausicaa

Ναύπλιο (pn)
Nauplie

Νεβέρ (pn)
Nevers

Νεβόλιανη (pn)
Nevoljane

Νεεμίας (pn)
Néhémie

Νεκρά Θάλασσα (pn)
mer Morte

Νεκτάριος (pn)
Nectaire

Νεοζηλανδή (pn)
Néo-Zélandaise

Νεοζηλανδός (pn)
Néo-Zélandais

Νεραντζιώτισσα /ne.ɾanˈd͡zʝo.ti.sa/ (pn)
Neratziótissa

Νευροκόπι (pn)
Nevrokop

Νησιά του Σολομώντα (pn)
Îles Salomon

Νιβόζ /niˈvoz/ (pn)
nivôse

Νιγηρία (pn)
Nigéria, Nigeria

Νικολέττα (pn)
Nicolette

Νικομήδεια (pn)
Izmit

Νικόδημος (pn)
Nicodème

Νικόλαος (pn)
Nicolas

Νικόλας (pn)
Nico

Νισέλ
Nichelle

Νοέμβριος /noˈeɱ.vɾi.os/ (pn)
novembre
  Νοέμβριος

Νοεμβριανά /no.eɱ.vɾi.aˈna/ (pn)
Vêpres grecques

Νορβηγία /noɾ.viˈʝi.a/ (pn)
Norvège

Νορβηγίδα (pn)
Norvégienne

Νορβηγός (pn)
Norvégien

Νορμανδία /noɾ.manˈði.a/ (pn)
Normandie

Ντάλας /ˈda.las/ (pn)
Dallas

Ντιζόν (pn)
Dijon

Ντονέτσκ /doˈnet͡sk/ (pn)
Donetsk

Ντονμπάς /donˈbas/ (pn)
Donbass

Ντουμπάι (pn)
Dubaï

Ντυσάν /diˈsan/
Duchamp

Νυρεμβέργη (pn)
Nuremberg

Νότια Αμερική (pn)
Amérique du Sud

Νότια Αφρική /ˈno.ti.a a.fɾiˈci/ (pn)
Afrique du Sud

Νότιος Πόλος (pn)
pôle Sud

Νώε /ˈno.e/ (pn)
Noé

Ξάνθη (pn)
Xánthi

Ξέρξης /ˈkser.ksis/ (pn)
Xerxès

ΟΗΕ /o.iˈe/
ONU

ΟΠΕΚ
OPEP

ΟΥΕΦΑ /uˈe.fa/
UEFA

Οίτη /ˈi.ti/ (pn)
Œta

Οβδιού (pn)
Abdias

Οδησσός (pn)
Odessa

Οδυσσέας /o.ðiˈse.as/ (pn)
Ulysse

Οδύσσεια (pn)
Odyssée

Οιδίποδας /iˈði.po.ðas/ (pn)
Œdipe

Οκρίβας (pn)
Peintre

Οκτάς (pn)
Octant

Οκτώβριος /oˈkto.vɾi.os/ (pn)
octobre
  Οκτώβριος

Ολλανδή (pn)
Hollandaise

Ολλανδία /o.lanˈði.a/ (pn)
Hollande
  Η περιοχή Ολλανδία

Ολλανδός (pn)
Hollandais

Ολυμπιακοί Αγώνες /o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes/
Jeux olympiques

Ομάν (pn)
Oman

Ομπερνέ (pn)
Obernai

Ομόνοια /oˈmo.ni.a/ (pn)
Omónia

Οντίν (pn)
Odin

Ορέστης /oˈɾe.stis/ (pn)
Oreste

Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (pn)
Organisation du traité de l’Atlantique Nord

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (pn)
Organisation des Nations unies, Organisation des Nations Unies

Ορλεάνη (pn)
Orléans

Οσέρ /oˈseɾ/ (pn)
Auxerre

Οστρογότθοι (pn)
ostrogot

Οστρογότθος (pn)
Ostrogoth

Ουάλις και Φουτούνα (pn)
Wallis et Futuna

Ουαλή (pn)
Galloise

Ουαλία /u.aˈli.a/ (pn)
Pays de Galles, pays de Galles

Ουαλόνος (pn)
Wallon

Ουαλός (pn)
Gallois

Ουγγαρέζα (pn)
Hongroise

Ουγγαρία (pn)
Hongrie

Ουγενότος (pn)
Huguenot

Ουζμπεκιστάν (pn)
Ouzbékistan

Ουκρανή (pn)
Ukrainienne

Ουκρανία /u.kɾaˈni.a/ (pn)
Ukraine

Ουκρανός (pn)
Ukrainien

Ουλουρού /u.luˈɾu/ (pn)
Uluru

Ουλρ (pn)
Ull

Ουρανία /u.ɾaˈni.a/ (pn)
Uranie

Ουρανός /u.ɾaˈnos/ (pn)
Ouranos, Uranus
  ο θεός Ουρανός
Uranus
  ο πλανήτης Ουρανός

Ουρουγουανός (pn)
Uruguayen

Οφηλία /o.fiˈli.a/ (pn)
Ophélie

Οφιούχος (pn)
Serpentaire

Οψίκιο (pn)
Opsikion

Ούγγρος (pn)
Hongrois

Ούννος (pn)
Hun

ΠΟΠ
AOP, Appellation d’origine protégée

ΠΟΥ /ˈpo.i/
OMS

Πάνας (pn)
Pan

Πάντειο /ˈpan.di.o/ (pn)
Panteion

Πάντοβα (pn)
Padoue

Πάργα (pn)
Parga

Πάρης (pn)
Pâris

Πάρθος (pn)
Parthe

Πάρνηθα /ˈpaɾ.ni.θa/ (pn)
Parnès

Πάσχα /ˈpa.sxa/ (pn)
Pâques

Πάτερ ημών /ˈpa.teɾ iˈmon/ (n)
Notre Père

Πάτρα (pn)
Patras

Πάτροκλος /ˈpa.tɾo.klos/ (pn)
Patrocle

Πάφος (pn)
Paphos

Πέμπτη /ˈpem.pti/ /ˈpem.ti/ (pn)
jeudi
  μέρα της εβδομάδας

Πέρσης /ˈpeɾ.sis/ (pn)
Perse

Πέρσιβαλ (pn)
Perceval

Πέτρος (pn)
Pierre, Piers

Πήγασος (pn)
Pégase

Πήλιο (pn)
Pélion

Πίνδος (pn)
Pinde

Πίστη (pn)
Pistis

Παΐσιος /paˈi.si.os/ (pn)
Païsios

Παγγαία /paŋˈʝe.a/ (pn)
Pangée

Παγκράτι /paŋˈɡɾa.ti/ (pn)
Pangráti

Παιανία /pe.aˈni.a/ (pn)
Péania

Πακιστανός (pn)
Pakistanais

Παλέρμο (pn)
Palerme

Παλαιά Διαθήκη (pn)
Ancien Testament

Παλαιστίνη (pn)
Palestine

Παλαιστίνια (pn)
Palestinienne

Παλαιστίνιος (pn)
Palestinienne

Παλαιός Κόσμος /pa.leˈos ˈkoz.mos/ (pn)
Ancien Monde

Παναμάς /pa.naˈmas/ (pn)
Panamá, Panama

Παναρθρόποδα (n)
Panarthropodes

Πανδώρα /panˈðo.ɾa/ (pn)
Pandore

Παννονία (pn)
Pannonie

Πανσερραϊκός (pn)
Panserraikos

Παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (pn)
Tout-Puissant

Παπουτσωμένος Γάτος (pn)
Chat Botté, Maître chat

Παρίσι /paˈɾi.si/ (pn)
Paris

Παραλειπομένων Α΄ (pn)
1 Chroniques

Παραλειπομένων Β' (pn)
2 Chroniques

Παρασκευή (pn)
vendredi
  Παρασκευή (ημέρα)

Παρθένος (pn)
Vierge

Παρθία (pn)
Parthie

Παρθενώνας /paɾ.θeˈno.nas/ (pn)
Parthénon

Παριζιάνα /pa.ɾiˈzi̯a.na/ (pn)
Parisienne

Παριζιάνος /pa.ɾiˈzi̯a.nos/ (n)
Parisien

Παροιμίες (pn)
Proverbes

Πασχάλης /paˈsxa.lis/ (pn)
Pascal

Πατήσια /paˈti.si̯a/ (pn)
Patíssia

Παχώμιος (pn)
Pacôme

Παύλος /ˈpa.vlos/ (pn)
Paul

Πειθώ (pn)
Péitho

Πειραιάς /pi.ɾeˈas/ (pn)
Le Pirée

Πεκίνο /peˈci.no/ (pn)
Pékin, Beijing

Πελαγία (pn)
Pélagie

Πελασγός (pn)
Pelasgos, Pélasges, Pélasgos
  οι Πελασγοί και ο Πελασγός

Πελοπόννησος /pe.loˈpo.ni.sos/ (pn)
Péloponnèse

Πενσυλβάνια (pn)
Pennsylvanie

Πεντάγωνο (pn)
Pentagone

Πεντάτευχος (pn)
Pentateuque

Πεντελικό /pen.de.liˈko/ (pn)
Pentélique

Πεντηκοστή (pn)
Pentecôte

Περίοικοι (pn)
périèques

Περικλής (pn)
Périclès

Περιστέρι /pe.ɾiˈste.ɾi/ (pn)
Peristéri

Περιστερά (pn)
Colombe

Περού /peˈɾu/ (pn)
Pérou

Περπινιάν (pn)
Perpignan

Περσέας (pn)
Persée

Περσία /peɾˈsi.a/ (pn)
Perse

Περσείδες (pn)
perséides

Περσεύς (pn)
Persée

Πετράλωνα /peˈtɾa.lo.na/ (pn)
Petrálona

Πετρόμπεης (pn)
Petrobey

Πηλέας (pn)
Pélée

Πηνειός /pi.niˈos/ (pn)
Pénée

Πηνελόπη /pi.neˈlo.pi/ (pn)
Pénélope

Πιστεύω (pn)
credo

Πλάκα /ˈpla.ka/ (pn)
Pláka

Πλάτων (pn)
Platon

Πλήθων (pn)
Pléthon

Πλαταμώνας (pn)
Platamon

Πλειάδες /pliˈa.ðes/ (pn)
Pléiades

Πλούταρχος (pn)
Plutarque

Πλούτωνας (pn)
Pluton
  ο πλανήτης
  ο θεός

Πλυβιόζ /pli.viˈoz/ (pn)
pluviôse

Πλωτίνος (pn)
Plotin

Πνύκα /ˈpni.ka/ (pn)
Pnyks

Πολέμαρχος (pn)
polémarque

Πολιτεία (pn)
La République

Πολυνησία (pn)
Polynésie

Πολυξένη /po.liˈkse.ni/ (pn)
Polyxène

Πολωνή (pn)
Polonaise

Πολωνία (pn)
Pologne

Πολωνός (pn)
Polonais

Πολύμνια /poˈli.mni.a/ (pn)
Polymnie

Πομάκος (pn)
Pomaque

Πομερανή /po.me.ɾaˈni/ (pn)
Poméranienne

Πομερανία /po.me.ɾaˈni.a/ (pn)
Poméranie

Πομερανός /po.me.ɾaˈnos/ (pn)
Poméranien

Πομπηία /pom.biˈi.a/ (pn)
Pompéi

Ποπάι (pn)
Popeye

Πορτογάλος (pn)
Portugais

Πορτογαλία /poɾ.to.ɣaˈli.a/ (pn)
Portugal

Ποσειδώνας /po.siˈðo.nas/ (pn)
Poséidon
  θεός της ελληνικής μυθολογίας
Neptune
  όγδοος πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Ποσιδεών /po.si.ðeˈon/ (pn)
Poséidéon

Πουατιέ (pn)
Poitiers

Πουμιάθων (pn)
Pumiathon

Πουσάν /puˈsan/
Pusan

Πράγα (pn)
Prague

Πράξεις των Αποστόλων (pn)
Actes des Apôtres

Πράσινο Ακρωτήριο /ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o/ (pn)
Cap-Vert

Πρέβεζα /ˈpɾe.ve.za/ (pn)
Préveza

Πραιριάλ /pɾe.ɾiˈal/ (pn)
prairial

Προμηθέας (pn)
Prométhée

Προποντίδα (pn)
Propontide
  αρχαία ονομασία: Προποντίς

Πρωσία /pɾoˈsi.a/ (pn)
Prusse

Πρωσίδα /pɾoˈsi.ða/ (pn)
Prussienne

Πρωτομαγιά /pro.to.maˈʝa/ (pn)
Premier mai

Πρωτοχρονιά /pɾo.to.xɾoˈɲa/ (pn)
jour de l'an, Nouvel An

Πρόσπαλτα /ˈpɾo.spal.ta/ (pn)
Prospalte

Πρύμνη (pn)
Poupe

Πρώσος /ˈpɾo.sos/ (pn)
Prussien

Πτηνόν Παραδείσιον (pn)
Oiseau du paradis

Πυθία (pn)
Pythie

Πυξίς (pn)
Boussole

Πυρηναία (pn)
Pyrénées

Πόρος /ˈpo.ɾos/ (pn)
Poros

Πόρτο (pn)
Porto

Πύργος του Άιφελ (pn)
tour Eiffel

Ράπτης /ˈɾa.ptis/ (pn)
Tailleur
  αντίστοιχα επώνυμα

Ρέα (pn)
Rhéa
  η θεά

Ρήνος /ˈɾi.nos/ (pn)
Rhin

Ρίο /ˈri.o/ (pn)
Rhion

Ραμνούντας /ɾaˈmnun.das/ (pn)
Rhamnonte

Ραμπάτ (pn)
Rabat

Ραφήνα /ɾaˈfi.na/ (pn)
Rafína

Ραφαήλ (pn)
Raphaël

Ρεβέκκα /ɾeˈve.ka/ (pn)
Rebecca

Ρεμς (pn)
Reims

Ρεν (pn)
Rennes

Ρεϋνιόν (pn)
Réunion

Ρηνανία-Παλατινάτο (pn)
Rhénanie-Palatinat

Ριζούπολη /ɾiˈzu.po.li/ (pn)
Rizoúpoli

Ριχάρδος (pn)
Richard

Ροβέρτος /ɾoˈveɾ.tos/ (pn)
Robert

Ρογήρος (pn)
Roger

Ροδανός /ɾo.ðaˈnos/ (pn)
Rhône

Ρομπέν των Δασών /ɾoˈben ton ðaˈson/ (pn)
Robin des Bois

Ρουέν (pn)
Rouen

Ρουβίκωνας (pn)
Rubicon

Ρουθ (pn)
Ruth

Ρουμάνα /ɾuˈma.na/ (pn)
Roumaine

Ρουμάνος /ɾuˈma.nos/ (pn)
Roumain

Ρουμανία /ɾu.maˈni.a/ (pn)
Roumanie

Ρουμπέ (pn)
Roubaix

Ρωμαίος /ɾoˈme.os/ (pn)
Romain
  πολίτης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Roméo
  αντρικό όνομα

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (pn)
Empire romain

Ρωμύλος /ɾoˈmi.los/ (pn)
Romulus

Ρωξάνη /ɾoˈksa.ni/ (pn)
Roxane

Ρωσία /ɾoˈsi.a/ (pn)
Russie

Ρωσίδα (pn)
Russe

Ρόδιος (pn)
Rhodien, Rhodienne
  Ρόδιος (πατριδωνυμικό)

Ρόδος /ˈɾo.ðos/ (pn)
Rhodes

Ρώμη /ˈɾo.mi/ (pn)
Rome

Ρώσος (pn)
Russe

Σάββατο (pn)
samedi

Σάλτσμπουργκ (pn)
Salzbourg

Σάμος /ˈsa.mos/ (pn)
Samos

Σάσα (pn)
Sacha
  Σάσα (ξενικό όνομα)

Σέρβος /ˈseɾ.vos/ (pn)
Serbe

Σέργιος (pn)
Serge

Σία /ˈsi.a/
Cie

Σία /ˈsi.a/ (pn)
Sía

Σίβυλλα (pn)
Sibylle

Σίολ (n)
Sheol

Σίφνος (pn)
Sifnos

Σαβά (pn)
Saba

Σαββατοκύριακο (n)
week-end, fin de semaine

Σαιν Πιερ και Μικελόν (pn)
Saint-Pierre et Miquelon

Σακραμέντο (pn)
Sacramento

Σαλαμίνα /sa.laˈmi.na/ (pn)
Salamine

Σαλώμη (pn)
Salomé

Σαμουήλ (pn)
Samuel

Σαμψών (pn)
Samson

Σαμόα (pn)
Samoa

Σαντορίνη (pn)
Santorin

Σαξονία (pn)
Saxe

Σαουδάραβας (pn)
Saoudien

Σαουδαράβισσα (pn)
Saoudienne

Σαουδική Αραβία /sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Arabie saoudite, Arabie Saoudite

Σαπφώ (pn)
Sappho

Σαραγόσα (pn)
Saragosse

Σαρδηνία (pn)
Sardègne

Σαρλβίλ Μεζιέρ
Charleville-Mézières

Σαρωνικός /sa.ɾo.niˈkos/ (pn)
Saronique

Σατομπριάν (pn)
Chateaubriand, Châteaubriant

Σαχάρα /saˈxa.ɾa/ (pn)
Sahara

Σαύρα (pn)
Lézard

Σεβίλλη /seˈvi.li/ (pn)
Séville

Σεβαστούπολη (pn)
Sébastopol

Σεβιλλιάνα /se.viˈʎa.na/ (pn)
Sévillane

Σεβιλλιανός /se.vi.li.aˈnos/ (pn)
Sévillan

Σεγόβια /seˈɣo.vi.a/
Ségovie

Σειρήνα (n)
sirène

Σελήνη (pn)
Lune

Σελλοί /seˈli/ (pn)
Selles

Σεν Λο
Saint-Lô

Σεν Μαλό
Saint-Malo

Σεν Μπριέκ
Saint-Brieuc

Σεν Ναζέρ
Saint-Nazaire

Σεν Τροπέ (pn)
Saint-Tropez

Σενεγάλη (pn)
Sénégal

Σενεγαλέζος (pn)
Sénégalais

Σεντ Ετιέν (pn)
Saint-Étienne

Σεντ Μερ Εγκλίζ
Sainte-Mère-Église

Σεντ Μορ ντε Τουρέν
Sainte-Maure-de-Touraine

Σεπτέμβριος /seˈpteɱ.vɾi.os/ (pn)
septembre
  Σεπτέμβριος

Σεπόλια /seˈpo.ʎa/ (pn)
Sepólia

Σερβία (pn)
Serbie

Σερβία και Μαυροβούνιο (pn)
Serbie-et-Monténégro

Σερζ
Serge

Σερμπούρ (pn)
Cherbourg

Σεχόλ (n)
Sheol

Σεϋχέλλες (pn)
Seychelles

Σηκουάνας (pn)
Seine

Σημίτης /siˈmi.tis/ (pn)
sémite

Σιέρα Λεόνε (pn)
Sierra Leone

Σιγκαπούρη (pn)
Singapour

Σιδηρόκαστρο (pn)
Sidirókastro

Σικελία (pn)
Sicile

Σιμώνη (pn)
Simona, Simone

Σιφ (pn)
Sif

Σκάλα (pn)
la Scala
  αίθουσα για όπερες

Σκάνδεια /ˈskan.ði.a/ (pn)
Scandea

Σκανδιναβία /skan.ði.naˈvi.a/ (pn)
Scandinavie

Σκανδιναβός (pn)
Scandinave

Σκορπιός /skoɾˈpçios/ (pn)
Scorpion

Σκωτία /skoˈti.a/ (pn)
Écosse

Σκωτσέζος (pn)
Écossais

Σκόπια (pn)
Skopje

Σκύλλα (pn)
Scylla

Σκύρος (pn)
Skyros

Σλοβάκος (pn)
Slovaque

Σλοβακία (pn)
Slovaquie

Σλοβενία (pn)
Slovénie

Σμίλη (pn)
Burin

Σμύρνη /ˈzmiɾ.ni/ (pn)
Smyrne, Izmir

Σοβιετική Ένωση (pn)
Union Soviétique, Union soviétique

Σου (pn)
Sue

Σουαβή /su.aˈvi/ (pn)
Souabe

Σουαβία /su.aˈvi.a/ (pn)
Souabe

Σουαβός /su.aˈvos/ (pn)
Souabe

Σουδάν /suˈðan/ (pn)
Soudan

Σουζάνα /suˈza.na/ (pn)
Suzanne

Σουηδή (pn)
Suédoise

Σουηδία /su.iˈði.a/ (pn)
Suède

Σουηδός (pn)
Suédois, Suédoise

Σουσού (pn)
Chouchou

Σοφία (pn)
Sophie
  γυναικείο όνομα

Σοφονίας (pn)
Sophonie

Σούζα
Suse

Σούφι (pn)
soufi

Σπάιντερμαν /ˈspai̯.deɾ.man/ (pn)
Spider-Man

Σπάρτη (pn)
Sparte

Σπαθιώτες (n)
Spathiotes

Σπαρτιάτης /spaɾˈtça.tis/ (pn)
Spartiate
  δημότης ή κάτοικος της Σπάρτης
spartiate
  σκληραγωγημένος

Σπυρίδων (pn)
Spyridon

Σρι Λάνκα (pn)
Sri Lanka

Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας /ˈsta.ði.o iˈɾi.nis. ce fiˈli.as/ (pn)
Stade de la Paix et de l'Amitié

Στέφανι
Stéphanie

Στέφανος (pn)
Étienne, Stéphane

Στέφανος Βόρειος (pn)
Couronne Boréale

Στέφανος Νότιος (pn)
Couronne Australe

Σταγοί (pn)
Stagi

Σταυρανθή (pn)
brassicacées, crucifères

Σταυρός του Νότου (pn)
Croix du Sud

Σταχτοπούτα /sta.xtoˈpu.ta/ (pn)
Cendrillon

Στεφανία (pn)
Stéphanie

Στοκχόλμη (pn)
Stockholm

Στρασβούργο (pn)
Strasbourg

Στρουθιόμορφα (pn)
Passériformes

Στρυμόνας (pn)
Strymon

Στόουνχεντζ /ˈsto.un.çend͡z/ (pn)
Stonehenge

Στύγα (pn)
Styx

Συλβέστρος (pn)
Silvestre

Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα
temps universel coordonné

Συρία /siˈɾi.a/ (pn)
Syrie

Συρακούσες (pn)
Syracuse

Σφίγγα (pn)
Sphinx

Σχης
Col

Σωκράτης (pn)
Socrate

Σόνια (pn)
Sonia

Σύρα (pn)
Syra

Τάγος /ˈta.ɣos/ (pn)
Tage

Τάκιτος (pn)
Tacite

Τάμεσης /ˈta.me.sis/ (pn)
Tamise

Τάραντας /ˈta.ɾan.das/ (pn)
Tarente

Τάταρος (pn)
Tartare, Tatare

Τέξας (pn)
Texas

Τήλος (pn)
Tilos

Τήνος (pn)
Tinos

Τίγρης /ˈti.ɣɾis/ (pn)
Tigre

Τίμων /ˈti.mon/ (pn)
Timon

Τίμωνας /ˈti.mo.nas/ (pn)
Timon

Τίτος (pn)
Tite

Ταβιθά /ta.viˈθa/ (pn)
Tabitha

Ταλμούδ (pn)
Talmud

Ταμερλάνος (pn)
Tamerlan

Ταράντο (pn)
Tarente

Τασκένδη (pn)
Tachkent

Τασμανία (pn)
Tasmania

Τατζικιστάν /ta.d͡zi.ciˈstan/ (pn)
Tadjikistan

Τατιάνα (pn)
Tatiana

Τατόι /taˈto.i/ (pn)
Tatoï

Ταϊβάν (pn)
Taïwan

Ταϊλάνδη (pn)
Thaïlande

Ταϊλανδός (pn)
Thaïlandais

Ταϊτή (pn)
Tahiti

Ταύρος /ˈta.vɾos/ (pn)
Taureau
  αστερισμός και οροσειρά

Ταώς (pn)
Paon

Τεξανός (pn)
Texan

Τερψιχόρη /teɾ.psiˈxo.ɾi/ (pn)
Terpsichore

Τετάρτη /teˈtaɾ.ti/ (pn)
mercredi

Τεταρτίδες (pn)
Quadrantides

Τεχεράνη (pn)
Téhéran

Τζαμάικα (pn)
Jamaïque

Τζια /d͡zʝa/ (pn)
Tziá

Τζιμπουτί (pn)
Djibouti

Τζιτζιφιά /dzi.dziˈfça/ (n)
Tzitzifiá

Τζοκόντα (pn)
Joconde

Τζουμέρκα (pn)
Tzoumerka

Τηθύς (pn)
Téthys

Τηλεσκόπιον (pn)
Télescope

Τιρ (pn)
Týr

Τιτίκα (pn)
Cosette
  χαρακτήρας στους Άθλιους

Τοξότης (pn)
Sagittaire

Τορίνο (pn)
Turin

Τοσοδούλα (pn)
Petite Poucette

Τουκάνα (pn)
Tucan

Τουλούζη (pn)
Toulouse

Τουλόν (pn)
Toulon

Τουρκάλα (pn)
Turque

Τουρκία /tuɾˈci.a/ (pn)
Turquie

Τουρκμενιστάν (pn)
Turkménistan

Τουρκοβούνια /tuɾ.koˈvu.ɲa/ (pn)
Tourkovoúnia

Τουρκοκρατία /tuɾ.ko.kɾaˈti.a/ (n)
domination, turque

Τούλα (pn)
Tula
  Τούλα (ρωσική πόλη)

Τούρκος (pn)
Turc

Τράπεζα (pn)
Table

Τρίγωνον (pn)
Triangle

Τρίγωνον Νότιον (pn)
Triangle austral

Τρίπολη (pn)
Tripoli

Τρίτη (pn)
mardi
  η μέρα της εβδομάδας

Τρίτος Κόσμος /ˈtɾi.tos ˈko.zmos/ (pn)
tiers-monde

Τρινιντάντ και Τομπάγκο (pn)
Trinité-et-Tobago

Τριχωνίδα (pn)
Trichonida

Τροία (pn)
Troie

Τροιζήνα /tɾiˈzi.na/ (pn)
Trézène

Τροκαντερό /tɾo.kan.deˈɾo/ (pn)
Trocadéro

Τρομελίν Νήσος (pn)
Île Tromelin

Τρόπις (pn)
Carène

Τρύφων (pn)
Tryphon

Τσέχα (pn)
Tchèque

Τσέχος (pn)
Tchèque

Τσαντ (pn)
Tchad

Τσερνόμπιλ /t͡seɾˈno.bil/ (pn)
Tchernobyl

Τσετσένος (n)
Tchétchène

Τσεχία (pn)
République tchèque, Tchéquie

Τσεχοσλοβάκος (pn)
Tchécoslovaque

Τσεχοσλοβακία (pn)
Tchécoslovaquie

Τσικνοπέμπτη /t͡si.knoˈpem.pti/ (pn)
Jeudi Gras

Τσουκαλάς /t͡su.kaˈlas/ (pn)
Potier
  αντίστοιχα επώνυμα

Τυνησία (pn)
Tunisie

Τόκιο (pn)
Tokyo

Τύνιδα (pn)
Tunis

Τύρναβος (pn)
Tyrnavos

Τύρος (pn)
Tyr

Τύχη (pn)
Tyché

ΥΓ.
P.S.

ΥΦΑ /ˈi.fa/
GNL

Υγεία (pn)
Hygie

Υγιεία (pn)
Hygie

Υδροχόος (pn)
Verseau

Υμηττός /i.miˈtos/ (pn)
Hymette

Υπαπαντή (pn)
Chandeleur

Υπερδνειστερία /i.peɾ.ðni.steˈɾi.a/ (pn)
Transnistrie

Υπρ
Ypres

Υψηλή Πύλη
Sublime Porte

Υψηλότατος /i.psiˈlo.ta.tos/ (n)
Altesse

Υψηλότητα /i.psiˈlo.ti.ta/ (n)
Altesse

Υόρκη /iˈoɾ.ci/ (pn)
York

ΦΙΦΑ /ˈfi.fa/
FIFA

ΦΠΑ /fi.piˈa/
TVA

Φάληρο /ˈfa.li.ɾo/ (pn)
Fáliro

Φάτα Μοργκάνα (n)
Fata Morgana

Φήλιξ /ˈfi.liks/ (pn)
Félix

Φίτζι (pn)
Fidji

Φαέθων (pn)
Phaéton

Φαίδρα (pn)
Phèdre

Φανάρι /faˈna.ɾi/ (pn)
Phanar
  συνοικία Κωνσταντνιούπολης

Φαναριώτης /fa.naɾˈʝo.tis/ (pn)
Phanariotes

Φαραώ (pn)
pharaon

Φαύνος (pn)
Faunus

Φεβρουάριος /fe.vɾuˈa.ɾi.os/ (pn)
février

Φεζ /ˈfez/
Fès, Fez

Φερενίκη (pn)
Véronique

Φιλέας /fiˈle.as/ (pn)
Phileas, Philéas

Φιλιππίνες /fi.liˈpi.nes/ (pn)
Philippines

Φιλιππησίους
Philippiens
  προς Φιλιππησίους

Φιλιππινέζα (pn)
philippine

Φινλανδία (pn)
Finlande

Φινλανδός (pn)
Finlandais, Finlandaise, Finnoise, Finnois

Φλάνδρα /ˈflan.ðɾa/ (pn)
Flandre

Φλαμανδός (pn)
Flamand

Φλορεάλ /flo.ɾeˈal/ (pn)
floréal

Φλωρεντία (pn)
Florence

Φοίβη /ˈfi.vi/ (pn)
Phœbé

Φοίβος /ˈfi.vos/ (pn)
Phébus

Φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (pn)
Phénicien

Φοίνικες (pn)
Phéniciens

Φοίνιξ (pn)
Phénix

Φοίνισσες (pn)
Phéniciennes

Φοινίκη /fiˈni.ci/ (pn)
Phénicie

Φοντενεμπλό (pn)
Fontainebleau

Φούτζι (pn)
Fuji, Fujiyama, Mont Fuji

Φράγκος /ˈfɾaŋ.ɡos/ (pn)
Franc

Φράιμπουργκ (pn)
Fribourg-en-Brisgau

Φρέγια (pn)
Freyja

Φραγκίσκος /fɾaŋˈɟi.skos/ (pn)
François

Φρανκφούρτη (pn)
Francfort

Φρειδερίκη (pn)
Frédérique

Φρειδερίκος (pn)
Frédéric

Φριγκ (pn)
Frigg

Φριμαίρ /fɾiˈmeɾ/ (pn)
frimaire

Φρυκτιντόρ /fɾu.ktiˈdoɾ/ (pn)
fructidor

Φυλή /fiˈli/ (pn)
Phylé

Φωτεινή (pn)
Claire, Lucie

Φώκαια /ˈfo.ce.a/ (pn)
Phocée

ΧΑΝ /ˈxan/
UCJG

Χάβρη (pn)
Le Havre

Χάγη (pn)
La Haye

Χάνσα (pn)
Hanse

Χάρυβδη (pn)
Charybde

Χέιμνταλ (pn)
Heimdall

Χίμαιρα (pn)
Chimère
  μυθικό τέρας

Χαβάη (pn)
Hawaii, Hawaï

Χαλάνδρι /xaˈlan.ðɾi/ (pn)
Chalándri

Χαλέπα (pn)
Chalepa

Χαλέπι /xaˈle.pi/ (pn)
Alep

Χαλκίδα /xalˈci.ða/ (pn)
Chalcis

Χαλκηδόνα /xal.ciˈðo.na/ (pn)
Chalcédoine
  αρχαία πόλη

Χαμαιλέων (pn)
Caméléon

Χαναάν (pn)
Canaan

Χαουμέα (pn)
Hauméa

Χαρίσιος (pn)
Kharisios

Χαρτούμ (pn)
Khartoum

Χαϊδάρι /xai̯ˈða.ɾi/ (pn)
Chaïdári

Χερουβείμ /çe.ɾuˈvim/ (n)
chérubin

Χερσώνα /çeɾˈso.na/ (pn)
Kherson

Χιλή /çiˈli/ (pn)
Chili

Χιλιανός (pn)
Chilien

Χιμάρα (pn)
Himarë

Χιονάτη /çoˈna.ti/ (pn)
Blanche-Neige

Χονγκ Κονγκ (pn)
Hong Kong

Χονδριχθύες (pn)
Chondrichthyes

Χοντ (pn)
Höd

Χοσρόης (pn)
Khosrau

Χουάν ντε Νόβα
Juan de Nova

Χριστάδελφος (pn)
christadelphe

Χριστούγεννα /xɾiˈstu.ʝe.na/ (pn)
Noël

Χριστός /xɾiˈstos/ (pn)
Christ

Χριστός ανέστη
Christ est ressuscité

Χριστόφορος /xɾiˈsto.fo.ɾos/ (pn)
Christophe

Χριψιμέ (pn)
Hripsimé

Χόλιγουντ /ˈxo.li.ɣud/ (pn)
Hollywood

Χώρα των Βάσκων /ˈxo.ɾa ton‿ˈva.skon/ (pn)
Pays basque

Ψαλμοί (pn)
Psaumes

Ψαμμήτιχος (pn)
Psammétique

Ψαρά /psaˈɾa/ (pn)
Psara

Ψιψινέλ (pn)
Azraël
  το όνομα της γάτας στα «Στρουμφάκια»

Ψυρή /psiˈɾi/ (pn)
Psyrí

Ψυττάλεια /psiˈta.li.a/ (n)
Psyttália

Ψυχώ (pn)
Psychose

Ωβέρνη /oˈveɾ.ni/ (pn)
Auvergne

Ωκεανία /o.ce.aˈni.a/ (pn)
Océanie

Ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (pn)
Océan

Ωρίων /oˈɾi.on/ (pn)
Orion

Ωραία Κοιμωμένη (pn)
La Belle au bois dormant

Ωριγένης (pn)
Origène

Ωρολόγιον (pn)
Horloge

Ωσηέ (pn)
Osée

άβακας /ˈa.va.kas/ (n)
abaque

άβαταρ (n)
avatar

άβατος (adj)
inaccessible

άβαφος (adj)
non peint

άβγαλτος (adj)
inexpérimenté

άβλαβος (adj)
inoffensif

άβολα (adv)
inconfortablement, mal à l'aise

άβολος (adj)
incommode, inconfortable

άβουλος /ˈa.vu.los/ (adj)
aboulique

άβραστος /ˈa.vɾa.stos/ (adj)
mal cuit

άβυσσος /ˈa.vi.sos/ (n)
abysse, abîme

άγ. /ˈa.ʝi.os/
S<sup>t</sup>

άγαλμα /ˈa.ɣal.ma/ (n)
statue

άγανο (n)
arête

άγαρμπα (adv)
ménagement

άγαρμπος (adj)
maladroit, frustre, ingrat

άγγελος /ˈaŋ.ɟe.los/ (n)
ange
  ουράνιο ον

άγγιγμα /ˈaŋ.ɟiɣ.ma/ (n)
toucher

άγευστος (adj)
fade, insipide, sans, saveur

άγημα /ˈa.ʝi.ma/ (n)
détachement, division

άγιος /ˈa.ʝi.os/ /ˈa.ʝos/ (adj)
saint

άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (n)
ancre

άγνοια /ˈa.ɣni.a/ (n)
ignorance

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (adj)
inconnu
  μη γνωστός

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (n)
étranger
  ξένος

άγονος /ˈa.ɣo.nos/ (adj)
stérile, aride, infertile, infécond

άγουρος (n)
vert

άγριος /ˈa.ɣɾi.os/ (adj)
sauvage, féroce

άγρυπνος /ˈa.ɣɾi.pnos/ (adj)
vigilant
  που επαγρυπνεί

άγχος /ˈaŋ.xos/ (n)
stress, anxiété

άγω /ˈa.ɣo/ (v)
conduire

άδεια /ˈa.ði.a/ /ˈa.ðʝa/ (n)
congé, permis, permission, autorisation

άδεια οδήγησης /ˈa.ði.a oˈði.ʝi.sis/
permis de conduire

άδειασμα /ˈa.ðʝa.zma/ (n)
vidage
  διαδικασία του αδειάζω

άδειος /ˈa.ðʝos/ (adj)
vide

άδηλος /ˈa.ði.los/ (adj)
douteux, incertain, latent

άδικα (adv)
injustement

άδικο (n)
avoir tort
  έχω άδικο

άδικος (adj)
injuste, inique

άδολος (adj)
franc, pur, sincère

άδοξα (adv)
gloire

άδοξος (adj)
déshonorant, glorieux, honteux, peu

άδροσος (adj)
aride

άδυτο (n)
sanctuaire
le saint des saints
  τα άδυτα των αδύτων

άεθνος (adj)
aracial

άεργος /ˈa.eɾ.ɣos/ (adj)
désœuvré

άζυμος (adj)
azyme

άζωτο /ˈa.zo.to/ (n)
azote
  άζωτο

άηχο σύμφωνο /ˈa.i.xo ˈsiɱ.fo.no/
sourde

άηχος /ˈa.i.xos/ (adj)
muet, sourd
  χωρίς ήχο
sourd
  όρος της φωνητικής

άθελα (adv)
par inadvertance, involontairement

άθεος (n)
athée

άθικτος (adj)
indemne, intact

άθλημα (n)
sport

άθληση (n)
exercice, sport

άθλια (adv)
exécrablement

άθλιος (adj)
misérable

άθλος (n)
exploit, travail, ouvrage

άθραυστος (adj)
incassable

άθρησκος (adj)
incroyant, irréligieux, non-croyant

άθροιση (n)
somme

άθροισμα (n)
somme

άκαιρος (adj)
inopiné, inopportun, intempestif

άκακος (adj)
inoffensif, innocent

άκαμπτα /ˈa.kam.pta/ (adv)
inflexiblement

άκαμπτος /ˈa.kam.ptos/ (adj)
inflexible, figé, raide, rigide

άκαρδος (adj)
sans-cœur

άκαρπος (adj)
infructueux

άκαυστος (adj)
incombustible

άκουσμα (n)
son, écoute

άκρη /ˈa.kɾi/ (n)
bord, bout

άκρο /ˈa.kɾo/ (n)
extrémité
  μέλη του σώματος

άκρον άωτον /ˈakɾon ˈaoton/
comble

άκρος (adj)
extrême, absolu, total

άκρως (adv)
extrêmement

άκτιστος (adj)
construit

άκυρος (adj)
invalide

άκων (adj)
involontaire

άλβεδο (n)
albédo

άλγεβρα /ˈal.ʝe.ѵɾa/ (n)
algèbre

άλεσμα (n)
broyage

άλικος (adj)
écarlate

άλκα (n)
pinguin

άλκη /ˈal.ci/ (n)
orignal, élan

άλλαγμα (n)
change

άλλεν (n)
clé Allen

άλλοθι /ˈa.lo.θi/ (n)
alibi

άλλος /ˈa.los/
autre

άλλοτε (adv)
jadis

άλλωστε (adv)
d'ailleurs

άλμα (n)
bond, saut

άλμα επί κοντώ
saut à la perche

άλμη /ˈal.mi/ (n)
saumure

άλμπατρος /ˈal.ba.tɾos/ (n)
albatros

άλμπουμ (n)
album

άλογα (adv)
alogiquement

άλογο /ˈa.lo.ɣo/ (n)
cheval
  ζώο

άλογος (adj)
alogique

άλσος (n)
bois, bosquet, parc

άλυτος (adj)
insoluble

άλφα (n)
alpha

άλως /ˈa.los/ (n)
auréole

άλωση (n)
prise

άμαθος (adj)
ignorant, inhabitué

άμαξα /ˈa.ma.ksa/ (n)
wagon

άμαχος (n)
civil

άμβικας (n)
alambic

άμβλωση (n)
avortement

άμβρα /ˈam.vɾa/ (n)
ambre gris

άμβωνας /ˈaɱ.vo.nas/ (n)
chaire

άμεμπτος /ˈa.mem.ptos/ (adj)
irréprochable

άμεσα (adv)
directement

άμεσος (adj)
immédiat, direct

άμεστος (adj)
immature
  για πρόσωπα

άμιλλα (n)
émulation

άμισθος (adj)
bénévole, rémunéré

άμισχος (adj)
sessile

άμμος /ˈa.mos/ (n)
sable

άμοιρος (adj)
dépourvu, dégagé, infortuné, malheureux
  αμέτοχος

άμορφος (adj)
amorphe

άμουσος (adj)
béotien, ignare, inculte

άμπαρι (n)
ambre gris

άμπωτη (n)
marée basse

άμυαλος (adj)
écervelé

άμυλο (n)
amidon

άμυνα (n)
défense

άμωμος (adj)
immaculé

άναμμα /ˈa.na.ma/ (n)
allumage

άνανδρος (adj)
couard, lâche, poltron

άναρχος (adj)
désordonné, infini, perpétuel, éternel

άναυδος (adj)
sans voix, abasourdi, baba, bouche, bée

άνδρας /ˈan.ðɾas/ (n)
homme
  κάθε ενήλικος άνθρωπος αρσενικού φύλου
homme, mari
  ο σύζυγος

άνεμος /ˈa.ne.mos/ (n)
vent

άνεργος (adj)
chômeur, chômage

άνεση (n)
aisance, aise, commodité, facilité

άνετα (adv)
aise, confortablement

άνετος (adj)
confortable
  για χώρους και για αντικείμενα

άνευ προηγουμένου
précédent

άνηθος /ˈa.ni.θos/ (n)
aneth

άνθηση (n)
floraison

άνθος /ˈan.θos/ (n)
fleur
  μέρος του φυτού

άνθρακας /ˈan.θɾa.kas/ (n)
carbone

άνθρωπος /ˈan.θɾo.pos/ (n)
homme, humain

άνθρωπος των σπηλαίων
homme des cavernes

άνισα (adv)
inégalement

άνισος (adj)
inégal

άνοδος (n)
anode, hausse, montée

άνοια (n)
démence

άνοιγμα (n)
ouverture, brèche, orifice

άνοιξη /ˈa.ni.ksi/ (n)
printemps

άνοστα (adv)
insipide

άνοστος (adj)
insipide

άντερα (n)
boyaux, entrailles, viscères

άντληση (n)
pompage

άντρο /ˈan.dɾo/ (n)
repaire, antre

άνυδρος (adj)
aride, desséché

άνω κάτω (adv)
pêle-mêle, sens

άνω και κάτω τελεία
deux points

άνω τελεία
point en haut
  ελληνικό σημείο στίξης
point-virgule
  σημείο στίξης

άνωθεν (adj)
d'en haut, de dessus, de très haut

άνωση (n)
poussée

άξεστος /ˈa.kse.stos/ (adj)
rustre, frustre, indécrottable

άξιος /ˈa.ksi.a/ /ˈa.ksi.o/ /ˈa.ksi.os/ (adj)
digne, capable

άξονας (n)
axe

άοκνος (adj)
infatigable

άοπλος (adj)
désarmé

άουτ (n)
hors-jeu

άουτο ντα φε (n)
autodafé

άπαγε (adv)
fi, fi donc, à Dieu ne plaise

άπαντα (n)
œuvres, complètes

άπαξ /ˈa.paks/
une fois

άπατρις (adj)
apatride
  που είναι χωρίς πατρίδα

άπειρα (adv)
infiniment

άπειρο /ˈa.pi.ɾo/ (n)
infinité
infini, infinité
  μαθηματική έννοια

άπειρος /ˈa.pi.ɾos/ (adj)
infini
  απεριόριστος
inexpérimenté
  χωρίς εμπειρία

άπηξ (n)
apex

άπιαστος (adj)
insaisissable

άπιστα (adv)
infidèlement

άπιστος /ˈa.pi.stos/ (adj)
incroyant, infidèle, non-croyant

άπιστος Θωμάς /ˈa.pi.stos θoˈmas/
Thomas l'incrédule

άπλετος /ˈa.ple.tos/ (adj)
abondant

άπληστα (adv)
cupidement

άπληστος (adj)
avide, cupide

άπλυτα (n)
linge, sale

άπλυτος (adj)
non lavé, sale

άπλωμα (n)
étendage

άποικος /ˈa.pi.kos/ (n)
colon

άπορος /ˈa.po.ɾi/ /ˈa.po.ɾo/ /ˈa.po.ɾos/ (adj)
indigent

άποψη /ˈa.po.psi/ (n)
opinion, point de vue

άπραγος (adj)
inactif, inexpérimenté

άπταιστα (adv)
impeccablement, parfaitement, perfection

άπταιστος (adj)
impeccable

άπτομαι (v)
toucher

άπωση (n)
répulsion
  φυσική
  ψυχολογία

άρα /ˈa.ɾa/ (n)
donc, alors
  σύνδεσμος

άργιλος (n)
argile

άργυρος /ˈaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
argent

άρδευση (n)
irrigation

άρες μάρες /ˈa.ɾes ˈma.ɾes/
balivernes

άρθρο /ˈaɾ.θɾo/ (n)
article, clause

άρθρωση (n)
articulation
  σύνδεση μελών του σώματος

άρια (n)
aria

άριστος /ˈa.ɾi.stos/ (adj)
meilleur, excellent, aristocrate

άρμα /ˈaɾ.ma/ (n)
char

άρμα μάχης (n)
tank, char, blindé

άρμεγμα (n)
traite

άρμενα (n)
gréement

άρνηση (n)
refus, dénégation

άρον άρον
dare-dare, illico

άροτρο (n)
charrue

άρπα /ˈaɾ.pa/ (n)
harpe

άρπισμα (n)
arpège

άρρηκτα (adv)
indissolublement

άρρηκτος (adj)
indissoluble, indéfectible

άρρητος (adj)
tacite
  ανομολόγητος
irrationnel
  αριθμός που δεν ανήκει στο Q αλλά είναι πραγματικός

άρρητος αριθμός /ˈaɾitos ariˈθmos/
nombre irrationne

άρρωστος (adj)
malade

άρση /ˈaɾ.si/ (n)
annulation, levée
levé, antécédent, arsis
  μουσικός όρος

άρση βαρών
haltérophilie

άρτια (adv)
pairement

άρτιος (adj)
pair, accompli, parfait

άρτος (n)
pain

άρτυμα (n)
assaisonnement

άρχοντας /ˈaɾ.xon.das/ (n)
maître

άρωμα /ˈa.ɾo.ma/ (n)
arôme, parfum

άσβεστος /ˈa.zve.stos/ (adj)
inextinguible

άσβεστος /ˈa.zve.stos/ (n)
chaux

άσεμνος /ˈa.se.mnos/ (adj)
inconvenant, indécent, licencieux

άσθμα /ˈa.zma/ /ˈas.θma/ (n)
asthme

άσκαυλος /ˈa.ska.vlos/ (n)
cornemuse

άσκεφτος (adj)
irréfléchi

άσκηση (n)
exercice

άσκοπος (adj)
but

άσμα /ˈa.zma/ (n)
chant

άσος (n)
as

άσπαρτος (adj)
en friche

άσπαστος (adj)
incassable

άσπιλος /ˈa.spi.los/ (adj)
immaculé

άσπλαχνος /ˈa.spla.xnos/ (adj)
cruel

άσπονδος (adj)
juré

άσπρο /ˈa.spɾo/ (n)
blanche, blanc
  λευκό χρώμα

άσπρο πάτο
cul sec, à fond

άσπρος /ˈa.spɾos/ (adj)
blanc

άστατο (n)
astate
  Χημικό στοιχείο

άστατος (adj)
inconstant, indécis, incertain, variable

άστεγος (adj)
sans domicile fixe, sans-abri

άστοχος /ˈa.sto.xos/ (adj)
manqué, raté
  που δεν βρίσκει το στόχο

άστυ /ˈa.sti/ (n)
bourg

άσυλο /ˈa.si.lo/ (n)
asile

άσφαιρος /ˈa.sfe.ɾos/ (adj)
blanc
  που δεν έχει σφαίρα

άσφαλτος /ˈa.sfal.tos/ (n)
asphalte

άσχετα (adv)
indépendamment, sans tenir compte

άσχετος (adj)
ignorant, ignare
  μη γνώστης, απληροφόρητος, αδαής
hors, sujet
  που δεν έχει σχέση

άσχημα (adv)
mal

άσχημος /ˈa.sçi.mos/ (adj)
laid, moche, mauvais

άσωτος (adj)
fils, prodigue
  ο άσωτος υιός

άσωτος υιός
fils, prodigue

άτακτος (adj)
vilain, désobéissant

άτεγκτος (adj)
implacable

άτιμος /ˈa.ti.mos/ (adj)
indigne, infâme

άτοκος (adj)
intérêt, sans
  άτοκος (χωρίς τόκους)

άτολμα (adv)
timidement

άτολμος /ˈa.tol.mos/ (adj)
craintif, timide

άτομο /ˈa.to.mo/ (n)
atome
  άτομο (φυσικές επιστήμες), λογική
individu
  πρόσωπο

άτονος (adj)
atonique
  αδύναμος

άτοπο (n)
absurde

άτοπος (adj)
déplacé

άτριχος (adj)
imberbe

άτρωτος (adj)
invincible

άτσαλος (adj)
empoté, gauche, maladroit

άτυπος (adj)
informel

άτυχος /ˈa.ti.xos/ (adj)
malchanceux, infortuné

άυλος /ˈa.i.los/ (adj)
immatériel

άυπνος (adj)
insomniaque

άφαντος (adj)
invisible, disparu

άφατος /ˈa.fa.tos/ (adj)
ineffable, indescriptible, indicible

άφεση (n)
rémission

άφθα (n)
aphte

άφθαρτος (adj)
incorruptible

άφθονα (adv)
abondamment

άφθονος (adj)
abondant

άφιξη (n)
arrivée

άφλεκτος (adj)
ininflammable

άφνιο (n)
hafnium

άφοβα (adv)
intrépidement

άφωνος (adj)
aphone, sans, voix

άχαρος (adj)
disgracieux, ingrat

άχθος /ˈa.xθos/ (n)
fardeau, poids

άχνη (n)
sucre en poudre, sucre glace
  ζάχαρη άχνη

άχραντος /ˈa.xɾan.dos/ (adj)
immaculé

άχρηστα (adv)
inutilement

άχρηστος /ˈa.xɾi.sti/ /ˈa.xɾi.sto/ /ˈa.xɾi.stos/ (adj)
inutile

άχρωμος /ˈa.xɾo.mos/ (adj)
incolore, terne

άχτι /ˈa.xti/ (n)
haine

άχτιστος (adj)
construit

άχυρο /ˈa.çi.ɾo/ (n)
paille

άψε σβήσε (adv)
en deux temps, trois mouvements; en un rien de temps; à toute allure; à toute vitesse

άψογος /ˈa.pso.ɣos/ (adj)
impeccable, parfait, irréprochable

άψυχος (adj)
inanimé

έβδομο (n)
septième

έβδομος
septième

έγγαμος /ˈeŋ.ɣa.mos/ (adj)
marital, marié

έγγειος /ˈeŋ.ɟi.os/ (adj)
foncier

έγγραφο /ˈeŋ.ɣɾa.fo/ (n)
document

έγερση /ˈe.ʝeɾ.si/ (n)
lever, réveil

έγκατα (n)
entrailles, profondeurs

έγκαυμα /ˈeŋ.ɡav.ma/ (n)
brûlure

έγκλειστος (adj)
confiné, enfermé, reclus, séquestré

έγκλημα /ˈeŋ.ɡli.ma/ (n)
crime, délit

έγκλημα καθοσιώσεως
lèse-majesté
  στο ρωμαϊκό δίκαιο

έγκλημα πολέμου
crime de guerre

έγκλιση /ˈeŋ.ɡli.si/ (n)
mode
  ρηματική μορφή

έγκριση /ˈeŋ.ɡɾi.si/ (n)
approbation, aval, cautionnement, homologation, validation

έγκυος /ˈeŋ.ɟi.os/ (n)
enceinte, gravide
  γυναίκα έγκυος

έγκυρα (adv)
valablement

έγκυρος (adj)
valide, autorisé, légitime, sérieux, valable

έγνοια /ˈe.ɣɲa/ (n)
souci

έγχορδος (adj)
à cordes

έδαφος /ˈe.ða.fos/ (n)
sol
champ
  αφήνω ελεύθερο το έδαφος
terrain
  κερδίζω έδαφος
  ξανακερδίζω το χαμένο έδαφος

έδεσμα /ˈe.ðe.zma/ (n)
mets

έδικτο (n)
édit

έδρα /ˈe.ðɾa/ (n)
siège
face
  επιφάνεια στερεού

έδρανο (n)
roulement
  για τη μηχανολογία, στατιστική
pupitre
  κάθισμα

έθιμο (n)
coutume

έθνος /ˈe.θnos/ (n)
nation

έθος (n)
habitude, mœurs

έιτζ (n)
SIDA

έκαστος
chacun

έκβαση (n)
issue

έκδηλα /ˈek.ði.la/ (adv)
apertement

έκδηλος /ˈek.ði.los/ (adj)
criant, patent, évident

έκδοση /ˈek.ðo.si/ (n)
extradition, édition

έκδοχο (n)
excipient

έκδυση (n)
serpentes

έκθαμβος (adj)
stupéfait

έκθεμα (n)
exposition

έκθεση /ˈek.θe.si/ (n)
rapport
  γραπτή αναφορά, περιγραφή
essai, rédaction, composition
  γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών
exposition
  δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη
  έκθεση σε επενέργεια φυσικής δύναμης ή σε κίνδυνο

έκθετος (adj)
abandonné, exposé

έκθλιψη (n)
pressage
élision
  έκθλιψη στη γραμματική

έκκεντρο (n)
excentrique

έκκεντρος /ˈe.cen.dɾos/ (adj)
excentré

έκκληση /ˈe.kli.si/ (n)
appel

έκκριση /ˈe.kɾi.si/ (n)
excrétion

έκλειψη /ˈe.kli.psi/ (n)
éclipse

έκλυση /ˈe.kli.si/ (n)
dissémination, rejet, relâchement

έκλυτος /ˈe.kli.tos/ (adj)
dissolu

έκπληκτος /ˈek.pli.ktos/ (adj)
étonné

έκπληξη (n)
surprise

έκπτωση (n)
remise, solde

έκπτωτος (adj)
déchu

έκρηξη /ˈe.kɾi.ksi/ (n)
explosion, flambée

έκρυθμος (adj)
critique, tendu

έκσταση (n)
ecstasy
  το ναρκωτικό
extase
  ψυχική κατάσταση

έκτακτος (adj)
exceptionnel, temporaire

έκταση (n)
étendue

έκτη αίσθηση
sixième sens

έκτο (n)
sixième

έκτος /ˈe.ktos/
sixième

έκτοτε /ˈe.kto.te/ (adv)
depuis, dès lors

έκτρωση (n)
avortement

έκφραση /ˈek.fɾa.si/ (n)
expression

έκφυλος /ˈek.fi.los/ (adj)
dégénéré, dépravé, vicieux

έκχυση /ˈek.çi.si/ (n)
effusion
  (ιατρική) εκροή υγρού

έλατο /ˈe.la.to/ (n)
sapin

έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας /ˈe.leŋ.xos e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
contrôle du trafic aérien

έλεος
miséricorde, pitié, merci
(roi) par la grâce de Dieu
  (βασιλιάς) ελέω Θεού
à la grâce de Dieu
  στο έλεος του Θεού

έλευση /ˈe.lef.si/ (n)
arrivée, Avent, venue

έλικας /ˈe.li.kas/ (n)
hélice

έλκηθρο /ˈel.ci.θɾo/ (n)
traîneau

έλκος /ˈel.kos/ (n)
ulcère

έλκυση (n)
hissage, tirage

έλκω (v)
attirer, tirer, tracter

έλλειμμα /ˈe.li.ma/ (n)
déficit

έλλειψη /ˈe.li.psi/ (n)
ellipse
  γραμματική
  γεωμετρία
manque
  η ύπαρξη μειωμένης ποσότητας

έλλογος /ˈe.lo.ɣos/ (adj)
lettri

έλξη /ˈel.ksi/ (n)
attirance, attraction, attrait, traction

έλος /ˈe.los/ (n)
marais, marécage, étang

έμβασμα /ˈeɱ.va.zma/ (n)
virement

έμβιος (adj)
vivant, en vie

έμβλημα /ˈeɱ.vli.ma/ (n)
emblème

έμβολο /ˈeɱ.vo.lo/ (n)
piston

έμβρυο /ˈeɱ.vɾi.o/ (n)
embryon, fœtus

έμμεσα /ˈe.me.sa/ (adv)
indirectement

έμμεσος (adj)
indirect

έμμονη ιδέα (n)
idée fixe

έμμονος /ˈe.mo.nos/ (adj)
constant, fixe
  που επιμένει
immanent
  φιλοσοφικός όρος

έμπειρος /ˈem.bi.ɾos/ (adj)
expérimenté, chevronné, qualifié

έμπιστος /ˈem.bi.stos/ (adj)
fiable, sûr

έμπνευση /ˈem.bnef.si/ (n)
inspiration

έμπορος /ˈem.bo.ɾos/ (n)
commerçant, marchand

έμπρακτος (adj)
effectif, réel

έμφαση /ˈeɱ.fa.si/ (n)
emphase

έμφραγμα /ˈeɱ.fɾaɣ.ma/ (n)
infarctus
  νέκρωση (καρδιακού) ιστού

έμφραγμα του μυοκαρδίου
infarctus du myocarde

έμφυτος /ˈeɱ.fi.ti/ /ˈeɱ.fi.to/ /ˈeɱ.fi.tos/ (adj)
inné

έμψυχος /ˈem.psi.xos/ (adj)
animé

ένα /ˈe.na/
un, une
  το αριθμητικό 1

έναντι (adv)
contre, envers

έναρξη /ˈe.naɾ.ksi/ (n)
ouverture

ένας
un
  αόριστο άρθρο

έναστρος /ˈe.na.stɾos/ (adj)
étoilé

ένατος
neuvième

έναυσμα /ˈe.nav.zma/ (n)
amorce, déclencheur

ένδεια (n)
indigence

ένδειξη (n)
indice, indication, signe

ένδοξος (adj)
glorieux, illustre

ένδυση (n)
habillement

ένεση (n)
injection, piqûre

ένζυμο /ˈen.zi.mo/ (n)
enzyme

ένθεος (adj)
inspiré, sacré

ένθερμα (adv)
chaleureusement

ένθερμος (adj)
fervent, ardent

ένθετος (adj)
inséré

έννοια /ˈe.ni.a/ /ˈe.ɲa/ (n)
sens, concept, notion, signification
  μονάδα γνώσης

ένοικος (n)
habitant

ένοπλες δυνάμεις /ˈe.no.ples ðiˈna.mis/
forces armées

ένοπλος (n)
armé

ένορκος /ˈe.noɾ.kos/ (adj)
serment

ένορκος /ˈe.noɾ.kos/ (n)
juré

ένοχος /ˈe.no.xos/ (adj)
coupable

ένσημο (n)
timbre, vignette

ένσταση (n)
objection

ένστικτο /ˈen.sti(ŋ).kto/ (n)
instinct
instinct de conservation
  ένστικτο της αυτοσυντήρησης

ένστολος (n)
uniforme

ένταλμα /ˈen.dal.ma/ (n)
mandat, ordre
  εντολή

ένταξη (n)
intégration

ένταση /ˈen.da.si/ (n)
intensité, tension
volume
  ένταση ήχου
intensité
  ένταση ρεύματος

έντεκα
onze

έντερο /ˈen.de.ɾo/ (n)
boyau, intestin, tripe

έντεχνος /ˈen.de.xnos/ (adj)
art, fait
  με τέχνη ή καλλιτεχνία

έντιμος /ˈen.di.mi/ /ˈen.di.mo/ /ˈen.di.mos/ (adj)
honnête, honorable, loyal, probe

έντομο /ˈen.do.mo/ (n)
insecte

έντονα (adv)
intensément

έντονος /ˈen.do.nos/ (adj)
intense

έντρομος /ˈen.dɾo.mos/ (adj)
effrayé, épouvanté

έντυπο (n)
formulaire, imprimé

έντυπος (adj)
imprimé

ένωση /ˈe.no.si/ (n)
union
  (γενικά, σύμπραξη)

έξαλλα /ˈe.ksa.la/ (adv)
furieusement

έξαλλος /ˈe.ksa.los/ (adj)
exalté, excentrique

έξαρση (n)
exaltation, flambée

έξαψη (n)
exaltation

έξι /ˈe.ksi/ (n)
six

έξοδο (n)
dépense

έξοδος /ˈe.kso.ðos/ (n)
sortie, exode

έξοδος κινδύνου /ˈe.kso.ðos cinˈði.nu/
sortie de secours

έξοχος (adj)
sublime

έξτρα /ˈeks.tɾa/ (n)
extra

έξυπνα (adv)
intelligemment

έξυπνος /ˈe.ksi.pnos/ (adj)
éveillé

έξω /ˈe.kso/ (adj)
étranger
  που μένει στο εξωτερικό

έξω /ˈe.kso/ (adv)
dehors, hors
  στο εξωτερικό μέρος

έξω /ˈe.kso/ (n)
dehors
  έξοδος για διασκέδαση
  εξωτερική πλευρά
à part, en dehors de, excepté
  η εξαίρεση
étranger
  το εξωτερικό

έξωθεν (adv)
de l'extérieur, extérieur

έξωμος (adj)
décolleté

έξωση /ˈe.kso.si/ (n)
expulsion, éviction

έπαθλο /ˈe.pa.θlo/ (n)
prix

έπαινος /ˈe.pe.nos/ (n)
éloge

έπαλξη /ˈe.pal.ksi/ (n)
merlon

έπαρση /ˈe.paɾ.si/ (n)
outrecuidance, présomption
couleurs, drapeau, lever, levée
  έπαρση της σημαίας

έπαυλη /ˈe.pa.vli/ (n)
manoir

έπειτα (adv)
après

έπιπλο (n)
meuble

έποικος (n)
colon

έπος /ˈe.pos/ (n)
épopée

έρανος /ˈe.ɾa.nos/ (n)
quête

έρβιο (n)
erbium

έργο /ˈeɾ.ɣo/ (n)
travail

έργο τέχνης
œuvre d’art

έρεισμα (n)
appui

έρευνα /ˈe.ɾev.na/ (n)
recherche, investigation, enquête

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (adj)
désert
  μοναχικός, απομονωμένος

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (n)
désert
  άνυδρη ή ακατοίκητη περιοχή

έριδα /ˈe.ɾi.ða/ (n)
discorde, querelle

έρμα /ˈeɾ.ma/ (n)
ballast, bois d'arrimage

έρμαιο /ˈeɾ.me.o/ (n)
jouet

έρπης /ˈeɾ.pis/ (n)
herpès

έρπω /ˈeɾ.po/ (v)
ramper

έρρινος (adj)
nasal

έρχομαι (v)
venir

έρχομαι στα χέρια
en venir aux coups, en venir aux mains

έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (n)
amour

έσο
sois

έσο έτοιμος /ˈe.so ˈe.ti.mos/
sois prêt

έσοδο /ˈe.so.ðo/ (n)
entrée

έστω /ˈe.sto/
donné, soit, étant
  επίρρημα

έσχατος /ˈe.sxa.tos/ (adj)
ultime

έτοιμος /ˈe.ti.mos/ (adj)
prêt

έτος /ˈe.tos/ (n)
an, année

έτος φωτός
année-lumière

έτσι /ˈe.t͡si/ (adv)
ainsi, comme ça
  τροπικό επίρρημα, με αυτόν τον τρόπο

έτσι κι έτσι /ˈe.t͡si ˈce.t͡si/
comme ci comme ça, couci-couça

έφεδρος /ˈe.fe.ðɾos/ (n)
réserviste

έφεση /ˈe.fe.si/ (n)
appel, attirance, inclination

έφηβη (n)
adolescente

έφηβος /ˈe.fi.vos/ (n)
adolescent

έφιππος (adj)
à cheval

έφοδος (n)
descente, raid, razzia, assaut, attaque, charge

έχθρα /ˈex.θɾa/ (n)
hostilité

έχιδνα (n)
vipère
  θηλαστικό

έχω /ˈe.xo/ (v)
avoir
avoir, être
  βοηθητικό ρήμα

έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα
ouvrir l'oeil

έψιλον (n)
epsilon

ή /ˈi/
ou

ήδη (adv)
déjà

ήθος (n)
mœurs

ήλθον, είδον, ενίκησα /ˈil.θon ˈi.ðon eˈni.ci.sa/
je suis venu, j’ai vu, j’ai vaincu

ήλιο /ˈi.li.o/ /ˈi.ʎo/ (n)
hélium

ήλιος /ˈi.ʎos/ (n)
soleil
  άστρο

ήμαρτον /ˈi.maɾ.ton/
mea culpa

ήμερος /ˈi.me.ɾos/ (adj)
affable, apprivoisé, civilisé, cultivé, domestiqué, doux
  για ζώα

ήπαρ (n)
foie

ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (n)
continent
  διαμέρισμα της γήινης επιφάνειας

ήπιος /ˈi.pi.os/ (adj)
faible, modéré

ήρα (n)
ivraie

ήρεμα (adv)
calmement

ήρεμος /ˈi.ɾe.mi/ /ˈi.ɾe.mo/ /ˈi.ɾe.mos/ (adj)
calme, placide, serein, tranquille

ήρωας (n)
héros

ήσσων /ˈi.son/ (adj)
moindre

ήσυχα (adv)
calmement, doucement, paisiblement, tranquillement

ήσυχος (adj)
calme, tranquille, paisible

ήτα /ˈi.ta/ (n)
êta

ήττα /ˈi.ta/ (n)
défaite

ήχος /ˈi.xos/ (n)
son
  ήχος (για την ακοή)

ίαμβος /ˈi.aɱ.vos/ (n)
iambe

ίαση (n)
guérison

ίβις (n)
ibis

ίδιος /ˈi.ðʝos/ (adj)
même, pareil
  όμοιος

ίδρυμα /ˈi.ðɾi.ma/ (n)
fondation, institut, institution

ίδρυση /ˈi.ðɾi.si/ (n)
fondation

ίζημα (n)
sédiment

ίκτερος (n)
jaunisse, ictère

ίλη /ˈi.li/ (n)
escadron
  λόχος αρμάτων
  λόχος ιππικού

ίλιγγος /ˈi.liŋ.ɡos/ (n)
vertige

ίνα (n)
fibre

ίνδαλμα (n)
idole

ίνδιο (n)
indium

ίντερνετ καφέ /ˈin.deɾ.net kaˈfe/
cybercafé

ίντο (n)
ido

ίντριγκα /ˈin.dɾi.ɡa/ (n)
intrigue

ίντσα (n)
pouce

ίνωμα /ˈi.no.ma/ (n)
fibrome

ίνωση (n)
fibrose

ίουλος (n)
chaton, iule
  βοτανική

ίππος /ˈi.pos/ (n)
cheval d'arçons
  όργανο γυμναστικής με λαβές

ίπταμαι (v)
survoler, voler

ίριδα (n)
iris
  του ματιού

ίσαλα (n)
ligne de flottaison

ίσιος /ˈi.sços/ (adj)
droit

ίσον (n)
égale
  μαθηματική έκφραση

ίσος /ˈi.si/ /ˈi.so/ /ˈi.sos/ (adj)
égal

ίσως (adv)
peut-être

ίταμος /ˈi.ta.mos/ (n)
if

ίχνος /ˈi.xnos/ (n)
empreinte, chouillat

ίωση (n)
infection, virale, virose

α
ah
  επιφώνημα

α λα γκαρσόν
à la garçonne

α προπό (adv)
à propos

α-
in-
  στερητικό πρόθημα

αέναος (adj)
perpétuel, éternel

αέρας /aˈe.ɾas/ (n)
air
  ο αέρας που αναπνέουμε

αέριο (n)
gaz

αέριος (adj)
gazeux

αέρισμα (n)
aération, ventilation

αήθης /aˈi.θis/ (adj)
amoral

αήττητα (adv)
victorieusement

αήττητος (adj)
invaincu, invincible

αίγαγρος /ˈe.ɣa.ɣɾos/ (n)
bouquetin
  άγρια γίδα

αίγλη /ˈe.ɣli/ (n)
prestige, rayonnement, éclat

αίθουσα /ˈe.θu.sa/ (n)
salle

αίθριο (n)
atrium

αίλουρος /ˈe.lu.ɾos/ (n)
félin

αίμα /ˈe.ma/ (n)
sang
  αίμα

αίνιγμα /ˈe.niɣ.ma/ (n)
énigme

αίρεση /ˈe.ɾe.si/ (n)
hérésie

αίρομαι (v)
s'élever

αίρω (v)
lever, retirer

αίσθημα /ˈe.sθi.ma/ (n)
sentiment, sens, sensation
  ψυχολογία

αίσθηση /ˈe.sθi.si/ (n)
sens, sensation

αίσια /ˈe.si.a/ (adv)
heureusement

αίσιος /ˈe.si.os/ (adj)
bon, faste, favorable, heureux, propice

αίσχος /ˈe.sxos/ (n)
abomination, honte, horreur, ignominie

αίτημα /ˈe.ti.ma/ (n)
demande

αίτηση /ˈe.ti.si/ (n)
demande

αίτιο /ˈe.ti.o/ (n)
cause, raison

αίτιος (n)
auteur, responsable

αβάν πρεμιέρ
avant-première

αβάπτιστος (adj)
non baptisé

αβάρετος (adj)
infatigable, inlassable

αβάς /aˈvas/ (n)
abbé
  καθολικός ιερέας

αβάσιμος (adj)
infondé

αβάσταχτος (adj)
insoutenable

αβέβαιος /aˈve.ve.os/ (adj)
incertain

αβίαστα (adv)
contrainte, librement, volontairement

αβίαστος /aˈvi.a.stos/ (adj)
naturel, volontaire

αβίωτος (adj)
insupportable, invivable

αβαείο /a.vaˈi.o/ (n)
abbaye

αβαθής /a.vaˈθis/ (adj)
peu profond

αβαντάζ /a.vanˈtaz/ (n)
avantage

αβαρής (adj)
impondérable

αβαρία (n)
avarie
  οικονομική βλάβη

αβασάνιστα (adv)
insouciant, superficiel
  πρόχειρα, επιπόλαια

αβγοτάραχο /a.vɣoˈta.ɾa.xo/ (n)
poutargue, boutargue

αβγουλιέρα /a.vɣuˈʎe.ɾa/ (n)
coquetier

αβγό /aˈvɣo/ (n)
œuf

αβγότσουφλο (n)
coquille d'œuf

αβεβήλωτος (adj)
inviolable

αβεβαιότητα /a.ve.veˈo.ti.ta/ (n)
incertitude

αβιογένεση (n)
abiogenèse

αβιοτικός (adj)
abiotique

αβιταμίνωση (n)
avitaminose, carence

αβλαβής /a.vlaˈvis/ (adj)
inoffensif, indemne

αβλεψία /a.vleˈpsi.a/ (n)
inattention, inexactitude

αβοήθητος /a.voˈi.θi.tos/ (adj)
désemparé, abandonné, oublié

αβοκάντο /a.voˈka.do/ (n)
avocat, avocatier

αβουλήτως (adv)
involontairement

αβουλησία (n)
absence de volonté

αβροφροσύνη (n)
courtoisie

αβρότητα (n)
aménité

αβυσσαλέος /a.vi.saˈle.os/ (adj)
abyssal

αβύθιστος (adj)
insubmersible

αγ. /aˈʝi.a/
S<sup>te</sup>

αγάπη /aˈɣa.pi/ (n)
amour
  συναίσθημα ένδειξης στοργής
chéri(e)
  φιλική/ερωτική προσφώνηση

αγάπη μου /aˈɣa.pi‿mu/
mon amour

αγάς (n)
agha

αγέλαστα (adv)
sans rire

αγέλαστος /aˈʝe.la.stos/ (adj)
morose, sombre

αγέλη /aˈʝe.li/ (n)
troupeau

αγένεια /aˈʝe.ni.a/ (n)
impolitesse, goujaterie, incivilité, incorrection, indélicatesse, muflerie

αγένειος (adj)
imberbe

αγέρωχα /aˈʝe.ɾo.xa/ (adv)
altièrement

αγέρωχος /aˈʝe.ɾo.xos/ (adj)
altier, hautain, orgueilleux

αγαθά (n)
biens

αγαθιάρης (adj)
bébête, naïf

αγαθοεργία /a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a/ (n)
charité

αγαθοεργός /a.ɣaˈθo.eɾ.ɣos/ (adj)
charitable

αγαθοπιστία (n)
bonne foi

αγαθό /a.ɣaˈθo/ (n)
bien

αγαθός /a.ɣaˈθos/ (adj)
bon, innocent

αγαθότητα (n)
candeur, naïveté, simplicité

αγαλακτία (n)
agalactie

αγαλλίαση (n)
allégresse, exultation, jubilation

αγαλλιάζω /a.ɣa.liˈa.zo/ /a.ɣaˈʎa.zo/ (v)
se réjouir

αγαλμάτιο (n)
statuette

αγαλματάκι /a.ɣal.maˈta.ci/ (n)
statuette

αγαλματίδιο /a.ɣal.maˈti.ði.o/ (n)
statuette

αγανάκτηση /a.ɣaˈna.kti.si/ (n)
indignation, exaspération, exasperación

αγανακτισμένος
indigné

αγανακτώ /a.ɣa.naˈkto/ (v)
indigner

αγαπάω /a.ɣaˈpa.o/ (v)
aimer

αγαπίζω /a.ɣaˈpi.zo/ (v)
se réconcilier

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/
favori, préféré, aimé
  για τη μετοχή

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/ (n)
amoureux
  εραστής

αγαπητικός (n)
amant, amoureux, jules

αγαπητός (adj)
aimable

αγαστός /a.ɣaˈstos/ (adj)
admirable, excellent

αγαύη (n)
agave

αγγέλλω /aŋˈɟe.lo/ (v)
annoncer

αγγίζω /aŋˈɟi.zo/ (v)
toucher

αγγαρεία /aŋ.ɡaˈɾi.a/ (n)
corvée

αγγαρεύω /aŋ.ɡaˈɾe.vo/ (v)
corvée, donner

αγγείο /aŋˈɟi.o/ (n)
vaisseau, vase, poterie

αγγείωμα /aŋˈɟi.o.ma/ (n)
angiome

αγγειίτιδα (n)
angiite, angéite

αγγειογραφία (n)
angiographie

αγγειοδιασταλτικός (adj)
vasodilatateur

αγγειοδιαστολή (n)
vasodilatation

αγγειοκαρδιογραφία (n)
angiocardiographie

αγγειολογία (n)
angiologie, angéiologie

αγγειολογικά (adv)
angiologiquement

αγγειοοίδημα (n)
angiœdème

αγγειοπλάστης /aŋ.ɟi.oˈpla.stis/ (n)
potier

αγγειοπλαστική (n)
poterie, céramique, angioplastie

αγγειοσυσταλτικός (adj)
vasoconstricteur

αγγειοσυστολή (n)
vasoconstriction

αγγειοτενσίνη /aŋ.ɟi.o.tenˈsi.ni/ (n)
angiotensine

αγγειοχειρουργική /aŋ.ɟi.o.çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
vasculaire

αγγειόσπασμος /an.ɟiˈo.spa.zmos/ (n)
vasospasme

αγγελία /aŋ.ɟeˈli.a/ (n)
annonce

αγγελιαφόρος /aŋ.ɟe.li.aˈfo.ɾos/ (n)
messager

αγγελικά /aŋ.ɟe.liˈka/ (adv)
angéliquement

αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (n)
Angélique
  το φυτό

αγγελικός /aŋ.ɟe.liˈkos/ (adj)
angélique

αγγελιοφόρος /aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos/ (n)
messager

αγγελοκρούω /aŋ.ɟe.loˈkɾu.o/ (v)
en face, mort, peur, voir

αγγελολογία (n)
angélologie

αγγελούδι (n)
angelot, petit ange

αγγλικά /aŋ.ɡliˈka/ (n)
anglais

αγγλικανισμός /aŋ.gli.ka.niˈzmos/ (n)
anglicanisme

αγγλικό κόρνο
cor anglais

αγγλικός /aŋ.ɡliˈkos/ (adj)
anglais, anglaise

αγγλισμός (n)
anglicisme

αγγλομανία (n)
anglomanie

αγγλονορμανδικά (n)
anglo-normand

αγγλοποιώ (v)
angliciser

αγγλοσαξονικός /aŋ.ɡlo.sa.kso.niˈkos/ (adj)
anglo-saxon

αγγλόφιλος /aŋˈɡlo.fi.los/ (adj)
anglophile

αγγλόφωνος (adj)
anglophone

αγγουράκι (n)
cornichon

αγγούρι /aŋˈɡu.ɾi/ (n)
concombre

αγελάδα /a.ʝeˈla.ða/ (n)
vache
  ζώο

αγελαίος (adj)
grégaire

αγελαδάρης (n)
vacher

αγελαδινός (adj)
vache

αγελαδοτροφία (n)
élevage de vaches

αγενής /a.ʝeˈnis/ (adj)
impoli, incorrect

αγεφύρωτος (adj)
infranchissable

αγιάζι /aˈʝa.zi/ (n)
givre
  πάχνη
bise
  υγρασία

αγιάζω /a.ʝiˈa.zo/ (v)
bénir, consacrer
  ευλογώ, καθαγιάζω

αγιάτρευτος (adj)
incurable

αγιασμός /a.ʝaˈzmos/ (n)
bénédiction

αγιατολάχ (n)
ayatollah

αγιοποίηση (n)
canonisation, sanctification

αγιορείτης (n)
hagiorite

αγιοσύνη (n)
sainteté

αγιόκλημα /aˈʝo.kli.ma/ (n)
chèvrefeuille

αγκάθι /aŋˈɡa.θi/ (n)
épine, arête

αγκάλιασμα /aŋˈɡa.ʎa.zma/ (n)
accolade, embrassade, étreinte

αγκίστρι /aŋˈɟi.stɾi/ (n)
hameçon

αγκαζάρισμα (n)
engagement

αγκαζάρω /aŋ.ɡaˈza.ɾo/ (v)
engager

αγκαζέ (adv)
bras dessus, bras dessous

αγκαθωτός (adj)
épineux

αγκαλιά /aŋ.ɡaˈʎa/ (n)
étreinte, brassée, enlacement

αγκαλιάζω /aŋ.ɡaˈʎa.zo/ (v)
embrasser, enlacer

αγκινάρα /aŋ.ɟiˈna.ɾa/ (n)
artichaut

αγκιτάτορας (n)
agitateur

αγκομαχάω /aŋ.ɡo.maˈxa.o/ (v)
haleter, suffoquer

αγκράφα (n)
agrafe

αγκτηριασμός (n)
infibulation

αγκυλώνω /aŋ.ɟiˈlo.no/ (v)
piquer

αγκυροβολώ /aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo/ (v)
mouiller, jeter l'ancre

αγκύλη /aŋˈɟi.li/ (n)
crochet

αγκώνας /aŋˈɡo.nas/ (n)
coude

αγλάισμα (n)
gloire

αγναντεύω /a.ɣnanˈde.vo/ (v)
contempler, surplomber

αγνεία /aˈɣni.a/ (n)
chasteté

αγνοημένος
ignoré

αγνοούμενος (n)
disparu

αγνοώ /a.γnoˈo/ (v)
ignorer

αγνωμοσύνη (n)
ingratitude

αγνωστικισμός (n)
agnosticisme

αγνός /aˈɣnos/ (adj)
chaste, pur

αγνότητα /aˈɣno.ti.ta/ (n)
pureté
  ιδιότητα του «αγνός»
virginité
  παρθενία

αγνώμων /aˈɣno.mon/ (adj)
ingrat

αγνώριστος (adj)
méconnaissable

αγορά /a.ɣoˈɾa/ (n)
achat
  πράξη αντίθετη της πώλησης
marché
  το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα
  κτήριο που στεγάζει πολλά εμπορικά καταστήματα
  το σύνολο των ανθρώπων που ασχολούνται με τις αγορές και τις πωλήσεις

αγορά εργασίας
marché du travail

αγοράζω /a.ɣoˈɾa.zo/ (v)
acheter

αγοράκι /a.ɣoˈɾa.ci/ (n)
garçonnet

αγοράστρια /a.ɣoˈɾa.stɾi.a/ (n)
acheteuse

αγορήτρια (n)
oratrice

αγορίστικος (adj)
garçon, de

αγορανομία (n)
fraudes, répression, service

αγορασμένος /a.ɣo.ɾaˈzme.nos/
acheté

αγοραστής /a.ɣo.ɾaˈstis/ (n)
acheteur

αγοραστική δύναμη
pouvoir d'achat

αγοραφοβία (n)
agoraphobie

αγοραφοβικός (adj)
agoraphobic

αγορεύω /a.ɣoˈɾe.vo/ (v)
haranguer, plaider, pérorer

αγοροκόριτσο (n)
garçon manqué

αγράμματος (adj)
illettré, analphabète

αγρίεμα (n)
rudesse

αγρίμι /aˈɣɾi.mi/ (n)
fauve, sauvageon
  άγριο ζώο

αγραμματοσύνη (n)
illettrisme

αγρανάπαυση (n)
jachère

αγριάδα (n)
chiendent, cruauté, férocité, sauvagerie

αγριάνθρωπος (n)
sauvage

αγριελιά /a.ɣɾi.eˈʎa/ (n)
olivier, sauvage

αγριεύομαι (v)
peur, saisi, être

αγριεύω (v)
devenir, dégrader, furieux

αγρινό /a.ɣɾiˈno/ (n)
mouflon

αγριοφράουλα (n)
fraisier des bois

αγριοφωνάρα (n)
braillement, vocifération

αγριόγατα (n)
chat de gouttière

αγριόγιδο (n)
cabri, bouquetin

αγριόπαπια (n)
canard sauvage

αγριότητα (n)
sauvagerie, férocité

αγριόχοιρος (n)
sanglier

αγροίκος /aˈɣɾi.kos/ (adj)
rustre

αγροβιολογία (n)
agrobiologie

αγροδιατροφικός (adj)
agroalimentaire

αγροικία (n)
ferme

αγροκαλλιέργεια /a.ɣɾo.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
agriculture

αγρονομικός (adj)
agronomique

αγροτεχνολογία (n)
technique agricole

αγροτιά (n)
paysannerie

αγροφύλακας /a.ɣɾoˈfi.la.kas/ (n)
champêtre, garde

αγρυπνώ (v)
veiller

αγρόκτημα (n)
ferme

αγρόπολη (n)
cité-jardin

αγρός /aˈɣɾos/ (n)
champ, terrain, pièce
le champ du potier, le champ du sang
  αγρός αίματος / αγρός κεραμέως

αγρότης /aˈɣɾo.tis/ (n)
paysan, agriculteur

αγρότισσα (n)
agricultrice, paysanne

αγρύπνια /aˈɣɾip.ɲa/ (n)
veille

αγυρτεία /a.ʝiɾˈti.a/ (n)
charlatanisme

αγχιστεία (n)
alliance

αγχωμένος /aŋ.xoˈme.nos/
stressé, angoissé

αγχωτικός /aŋ.xo.tiˈkos/ (adj)
angoissé

αγχόνη (n)
potence

αγχώδης /aŋˈxo.ðis/ (adj)
anxieux

αγχώνομαι /aŋˈxo.no.me/ (v)
s'angoisser, stresser

αγχώνω /aŋˈxo.no/ (v)
stresser, angoisser

αγωγή /aɣoˈʝi/ (n)
éducation

αγωγιμότητα /aɣo.ʝiˈmo.ti.ta/ (n)
conductibilité

αγωγός /a.ɣoˈɣos/ (n)
conducteur, gazoduc, aqueduc, conduit, conduite, oléoduc

αγωνία /a.ɣoˈni.a/ (n)
angoisse

αγωνίζομαι /a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
lutter, concurrence, concurrencer, faire

αγωνιστής /a.ɣo.niˈstis/ (n)
combattant

αγωνιστικότητα (n)
combativité

αγωνιώ /a.ɣo.niˈo/ (v)
angoisse, avoir, inquiétude, s'inquiéter

αγωνιώδης (adj)
inquiet

αγόρευση (n)
harangue, plaidoyer, réquisitoire

αγόρι /aˈɣo.ɾi/ (n)
garçon

αγύρτης /aˈʝiɾ.tis/ (n)
charlatan

αγώνας /aˈɣo.nas/ (n)
lutte, combat, match
  προσπάθεια
lutte
  σε πόλεμος
match, course
  στον αθλητισμό

αγώνισμα (n)
épreuve

αδάμαστος (adj)
indomptable

αδέκαρος (adj)
sans le sou

αδέκαστος (adj)
impartial, incorruptible

αδένας /aˈðe.nas/ (n)
glande

αδένωμα (n)
adénome

αδέξια (adv)
maladroitement

αδέξιος (adj)
gauche, maladroit, inhabile

αδήλωτος (adj)
déclaré

αδίκημα /aˈði.ci.ma/ (n)
délit, méfait

αδίστακτος /aˈði.sta.ktos/ (adj)
résolu

αδαής /a.ðaˈis/ (adj)
ignorant, incompétent

αδαμάντινος (adj)
diamant

αδειάζω /aˈðʝa.zo/ (v)
vider

αδειασμένος
vidé

αδειοδότηση (n)
autorisation, octroi

αδειούμπα (n)
perm

αδειούχος /a.ðiˈu.xos/ (adj)
agréé, certifié, congé

αδελφή /a.ðelˈfi/ (n)
sœur, nonne

αδελφικά (adv)
fraternellement

αδελφικός (adj)
fraternel

αδελφικότητα (n)
fraternité

αδελφοκτονία (n)
fratricide

αδελφοκτόνος (adj)
fratricide
  επίθετο
  ουσιαστικό

αδελφοσύνη (n)
fraternité

αδελφούλης (n)
frangin, frère, frérot

αδελφωμένος
jumelé

αδελφός /a.ðelˈfos/ (n)
frère

αδενίνη (n)
adénine

αδενίτιδα /a.ðeˈni.ti.ða/ (n)
adénite

αδενικός /a.ðe.niˈkos/ (adj)
grandulaire

αδενοειδής (adj)
adénoïde

αδενοπάθεια (n)
adénite, adénopathie

αδενοσίνη (n)
adénosine

αδεξιότητα (n)
maladresse, inhabileté

αδημονία /a.ði.moˈni.a/ (n)
fébrilité, impatience

αδημονώ /a.ði.moˈno/ (v)
impatient, languir, être

αδηφάγος (adj)
vorace, insatiable

αδιάβατος (adj)
impraticable, infranchissable

αδιάβλητος /aˈði̯a.vli.tos/ (adj)
au-dessus de tout soupçon, irréprochable

αδιάβροχο (n)
imperméable, ciré

αδιάβροχος (adj)
imperméable

αδιάθετος /aˈði̯a.θe.tos/ (adj)
indisposé, malsain
  που είναι λίγο άρρωστος

αδιάκοπα /aˈði̯a.ko.pa/ (adv)
continuellement

αδιάκοπος /aˈðʝa.ko.pos/ (adj)
ininterrompu

αδιάκριτα (adv)
indiscrètement
  χωρίς διακριτικότητα

αδιάκριτος /aˈði̯a.kɾi.tos/ (adj)
indiscret
  που δεν έχει διακριτικότητα

αδιάλειπτα (adv)
incessant

αδιάλειπτος (adj)
ininterrompu

αδιάλλακτος (adj)
intransigeant, intraitable

αδιάλυτος (adj)
indissoluble, insoluble

αδιάντροπος (adj)
éhonté

αδιάσπαστος (adj)
indissociable, indissoluble, indivisible

αδιάφθορος (n)
incorruptible, intouchable

αδιάφορα (adv)
indifféremment

αδιάφορος /aˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
indifférent

αδιάψευστος (adj)
irréfutable

αδιέξοδο (n)
impasse, cul-de-sac

αδιέξοδος (adj)
sans issue

αδιαβατικά (adv)
adiabatiquement

αδιαβατικός (adj)
adiabatique

αδιαθεσία /a.ði.a.θeˈsi.a/ (n)
indisposition
  ελαφριά ασθένεια

αδιακρίτως /a.ði̯aˈkɾi.tos/ (adv)
distinction, sans

αδιακρισία (n)
indiscrétion

αδιαλλαξία /a.ði̯a.laˈksi.a/ (n)
intransigeance, inflexibilité, intolérance

αδιανόητος /a.ði̯aˈno.i.tos/ (adj)
inconcevable

αδιαπέραστος (adj)
impénétrable

αδιαπότιστος /a.ði̯aˈpo.ti.stos/ (adj)
imperméable

αδιατάρακτος (adj)
imperturbable

αδιατύπωτος (adj)
informulé

αδιαφάνεια (n)
opacité, intransparence

αδιαφήμιστα (adv)
sans publicité

αδιαφανής (adj)
intransparent

αδιαφορία /a.ði̯a.foˈɾi.a/ (n)
indifférence

αδιαφορώ (v)
indifférent, être

αδιαχώριστος (adj)
inséparable

αδικία /a.ðiˈci.a/ (n)
injustice, iniquité

αδικαιολόγητα (adv)
injustement

αδικαιολόγητος (adj)
injustifiable, injustifié, inexcusable

αδικημένος /a.ði.ciˈme.nos/
brimé, frustré

αδικώ (v)
léser, défavoriser, désavantager, faire injustice

αδιόρατος /a.ðiˈo.ɾa.tos/ (adj)
imperceptible

αδιόρθωτος /a.ðiˈoɾ.θo.tos/ (adj)
incorrigible
  που δεν εννοεί να απαρνηθεί κάποια ιδιότητα

αδουλαίος (n)
adulaire

αδούλωτος (adj)
asservi, indomptable

αδράνεια /aˈðɾa.ni.a/ (n)
inactivité, inertie, apathie, oisiveté
  έλλειψη διάθεσης για δράση
inertie
  όρος της φυσικής

αδράχνω (v)
enlever

αδράχτι (n)
fuseau

αδρανής /a.ðɾaˈnis/ (adj)
inerte, oisif

αδρανοποίηση (n)
inertie

αδρανώ (v)
demeurer inactif, rester inerte

αδρεναλίνη (n)
adrénaline

αδρόνιο (n)
hadron

αδρός /aˈðɾos/ (adj)
conséquent, grossier, important, rude, significatif
  που φαίνονται ευδιάκριτα

αδυνάτισμα /a.ðiˈna.ti.zma/ (n)
amaigrissement

αδυναμία /a.ði.naˈmi.a/ (n)
faiblesse, fragilité
  έλλειψη δύναμης

αδυνατίζω (v)
maigrir, affaiblir
  χάνω βάρος

αδυνατούτσικος (adj)
maigrelet, maigrichon

αδυνατώ /a.ði.naˈto/ (v)
incapable

αδυσώπητος /a.ðiˈso.pi.tos/ (adj)
implacable, inexorable, cruel

αδόκητος (adj)
inattendu

αδύναμος (adj)
faible

αδύνατος (adj)
faible
  δεν έχει δύναμη
mince
  δεν έχει πάχος
impossible
  δεν μπορεί να γίνει

αειθαλής /a.i.θaˈlis/ (adj)
sempervirent

αεράκι /a.eˈɾa.ci/ (n)
brise

αεράμυνα (n)
aérienne, défense

αεράτος /a.eˈɾa.tos/ (adj)
enjoué, guilleret, jovial

αερίζω /a.eˈɾi.zo/ (v)
aérer

αεραγωγός /a.e.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
porte-vent

αεριαγωγός (n)
gazoduc

αερικό (n)
esprit, fantôme

αερικός (adj)
aérien, aéré, délicat, gazeux

αεριοποιώ /a.e.ɾi.o.piˈo/ (v)
gazéifier

αεριούχος /a.e.ɾiˈu.xos/ (adj)
gazeux

αερισμένος
aéré

αερισμός /a.e.ɾiˈzmos/ (n)
aération, ventilation

αεριόφως /a.e.ɾiˈo.fos/ (n)
lumière de gaz

αεριώδης (adj)
gazeux

αερο- /a.e.ɾo/
aéro-

αεροβασία (n)
illusion, rêverie

αεροβατώ (v)
lune, rêver, voler

αεροβόλο /a.e.ɾoˈvo.lo/ (n)
air, carabine, comprimé, fusil

αερογέφυρα (n)
pont aérien

αεροδιάδρομος /a.e.ɾoˈði̯a.ðɾo.mos/ (n)
aterrissage, aérien, couloir, piste

αεροδιαστημικός (adj)
aérospatial

αεροδρόμιο /a.e.ɾoˈðɾo.mi.o/ (n)
aéroport, aérodrome

αεροδυναμική /a.e.ɾo.ði.na.miˈci/ (n)
aérodynamique

αεροδυναμικός (adj)
aérodynamique

αεροζόλ (n)
aérosol

αεροθεραπεία /a.e.ɾo.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
aérothérapie

αερολιμενικός (n)
aéroportuaire
  σχετικός με τον αερολιμένα

αερολογία (n)
aérologie, élucubration

αερολογώ /a.e.ɾo.loˈɣo/ (v)
air, parler

αερομεταφορά (n)
air, transport

αερομοντελισμός (n)
aéromodélisme

αεροναυμαχία (n)
bataille aéronavale

αεροναυπηγική /a.e.ɾo.naf.pi.ʝiˈci/ (n)
aéronautique, construction

αεροναυτική /a.e.ɾo.na.ftiˈci/ (n)
aéronautique

αεροναυτικός /a.e.ɾo.na.ftiˈkos/ (adj)
aéronautique

αεροναύτης /a.e.ɾoˈna.ftis/ (n)
aéronaute

αεροπειρατής (n)
pirate de l'air

αεροπλάνο /a.e.ɾoˈpla.no/ (n)
avion, aéroplane
  πτητική συσκευή

αεροπλανοφόρο /a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo/ (n)
porte-avions

αεροπλοϊμότητα /a.e.ɾo.ploiˈmo.ti.ta/ (n)
navigabilité

αεροπονία (n)
aéroponie

αεροπορία (n)
aviation
  αεροπορία
armée de l'air
  πολεμική αεροπορία

αεροπορίνα /a.e.ɾo.poˈɾi.na/ (n)
aviatrice

αεροπορική βάση /a.e.ɾo.po.ɾiˈci ˈva.si/
base aérienne

αεροπορικώς /a.e.ɾo.po.ɾiˈkos/ (adv)
par avion

αεροπόρος (n)
aviateur

αεροσκάφος /a.e.ɾoˈska.fos/ (n)
aéronef

αεροστατική (n)
aérostatique

αεροστατικός (adj)
aérostatique

αεροσυμπιεστής (n)
compresseur

αεροσυνοδός (n)
hôtesse de l'air, agent de bord, steward, hôte de l'air

αεροτεχνική (n)
aérotechnique

αεροφαγία (n)
aérophagie

αεροφωτογραφία (n)
photographie aérienne

αερόβιος (adj)
aérobie

αερόλιθος (n)
aérolite, aérolithe

αερόπλοιο /a.eˈɾo.pli.o/ (n)
aéronef

αερόσακος /a.eˈɾo.sa.kos/ (n)
airbag, coussin gonflable

αερόστατο /a.eˈɾo.sta.to/ (n)
montgolfière, ballon, aérostat

αερόφωνο (n)
aérophone

αερόψυκτος (adj)
aéroréfrigérant

αετίνα (n)
aigle

αετοφωλιά (n)
nid d'aigle

αετόπουλο (n)
aiglon

αετός /a.eˈtos/ (n)
aigle
  αρπακτικό πουλί

αζήτητος (adj)
non, réclamé

αζεριανά /a.ze.ɾi.aˈna/ (n)
azéri, azerbaïdjanais

αζερικός /a.ze.ɾiˈkos/ (adj)
azéri

αζημίωτος (adj)
indemne

αζιμούθιο /a.ziˈmu.θi.o/ (n)
azimut

αζουλέχο (n)
azulejo

αζουρίτης (n)
azurite

αζωικός (adj)
azoïque

αζωτοδέσμευση (n)
fixation de l'azote

αζωτούχος /a.zoˈtu.xos/ (adj)
azoté

αηδία /a.iˈði.a/ (n)
dégoût

αηδιάζω (v)
dégoûter

αηδιασμένος
écœuré

αηδιαστικός /a.i.ði.a.stiˈkos/ (adj)
écœurant

αηδόνι /ai̯ˈðo.ni/ (n)
rossignol

αθάνατος (adj)
immortel

αθάρρευτος (adj)
découragé

αθέμιτος (adj)
illicite, déloyal

αθέτηση (n)
manquement, violation

αθανασία /a.θa.naˈsi.a/ (n)
immortalité

αθεΐστρια (n)
athée

αθεράπευτα (adv)
incurablement

αθεράπευτος (adj)
incurable

αθετώ (v)
renier

αθεϊσμός /a.θe.iˈzmos/ (n)
athéisme

αθεϊστής (n)
athée, athéiste

αθεϊστικός (adj)
athéiste

αθηναϊκός /a.θi.na.iˈkos/ (adj)
athénien

αθηροσκλήρωση (n)
artériosclérose

αθηρωμάτωση (n)
athéromatose

αθλήτρια /aˈθli.tɾi.a/ (n)
athlète

αθλητής /a.θliˈtis/ (n)
athlète, sportif

αθλητικός /a.θli.tiˈkos/ (adj)
athlétique, sportif

αθλητισμός (n)
sport, athlétisme

αθλιότητα /a.θliˈo.ti.ta/ (n)
misère
  σε απαίσια κατάσταση

αθρεψία (n)
athrepsie

αθροίζω (v)
additionner, sommer

αθρόα (adv)
massivement

αθρόος (adj)
massif

αθυροστομία (n)
gaillardise

αθωωμένος
innocenté

αθωότητα (n)
innocence

αθωώνω (v)
innocenter, acquitter

αθόρυβα (adv)
bruit, sans, silencieusement

αθόρυβος (adj)
silencieux

αθώα /aˈθo.a/ (adv)
innocemment

αθώος (adj)
innocent
  που δεν έχει κάνει κακό

αθώωση (n)
acquittement

αιγίδα /eˈʝi.ða/ (n)
égide, auspices

αιγαιακός (adj)
égéen

αιγιαλός (n)
littoral

αιγυπτιακός /e.ʝi.pti.aˈkos/ (adj)
égyptien

αιγυπτιολογία /e.ʝi.pti.o.loˈʝi.a/ (n)
égyptologie

αιγυπτιολόγος (n)
égyptologue

αιδημοσύνη (n)
pudeur, timidité

αιδοίο /eˈði.o/ (n)
vulve

αιδοιολειξία /e.ði.o.liˈksi.a/ (n)
cunnilingus

αιδώς /eˈðos/ (n)
pudeur
attentat, pudeur
  προσβολή δημοσίας αιδούς

αιθάλη (n)
suie

αιθέρας /eˈθe.ɾas/ (n)
éther

αιθέριο έλαιο
essentielle, huile

αιθέριος /eˈθe.ɾi.os/ (adj)
éthéré

αιθίνιο (n)
éthyne

αιθαλομίχλη /e.θa.loˈmi.xli/ (n)
smog

αιθανάλη (n)
éthanal

αιθανόλη (n)
éthanol

αιθεροβάμων (n)
utopiste

αιθυλικός (adj)
éthylique

αιθύλιο (n)
éthyle

αιλουροειδή /e.lu.ɾo.iˈði/ (n)
félidés

αιμάτωμα /eˈma.to.ma/ (n)
hématome

αιματίτης (n)
hématite

αιματηρός /e.ma.tiˈɾos/ (adj)
sanglant

αιματικός (adj)
sanguin

αιματοκρίτης (n)
hématocrite

αιματοκύλισμα (n)
bain, sang

αιματουρία (n)
hématurie

αιματοχυσία /e.ma.to.çiˈsi.a/ (n)
bain, carnage, sang

αιματόμετρο (n)
hématomètre

αιματώνω (v)
faire, saigner

αιμοβόρος (adj)
sanguinaire

αιμοδιάλυση (n)
hémodialyse

αιμοδοσία /e.mo.ðoˈsi.a/ (n)
don de sang, don du sang

αιμοδυναμική (n)
hémodynamique

αιμοδότης (n)
donneur de sang

αιμοδότρια /e.moˈðo.tɾi.a/ (n)
donneuse de sang

αιμοκάθαρση (n)
hémodialyse

αιμοληψία /e.mo.liˈpsi.a/ (n)
prise de sang

αιμομεικτικός (adj)
incestueux

αιμομειξία /e.mo.miˈksi.a/ (n)
inceste

αιμομικτικός (adj)
incestueux

αιμομιξία /e.mo.miˈksi.a/ (n)
inceste

αιμορραγία /e.mo.ɾaˈʝi.a/ (n)
hémorragie, saignement

αιμορραγικός (adj)
hémorragique

αιμοστατικός (adj)
hémostatique

αιμοσυγκολλητίνη (n)
hémagglutinine

αιμοσφαίριο (n)
globule

αιμοσφαιρίνη /e.mo.sfeˈɾi.ni/ (n)
hémoglobine

αιμοφιλία /e.mo.fiˈli.a/ (n)
hémophilie

αιμόλυση /eˈmo.li.si/ (n)
hémolyse

αιμόπτυση (n)
hémoptysie

αιμόσταση /eˈmo.sta.si/ (n)
hémostase

αιμόφυρτος /eˈmo.fiɾ.tos/ (adj)
sanglant

αινιγματικός /e.niɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
énigmatique

αιολικός /e.o.liˈkos/ (adj)
éolien

αιρετικός /e.ɾe.tiˈkos/ (adj)
hérétique
  επίθετο

αιρετός (adj)
élu

αισθάνομαι /eˈsθa.no.me/ (v)
sentir, ressentir
  αντιλαμβάνομαι με τις αισθήσεις μου

αισθαντικός (adj)
sensible, sensitif

αισθαντικότητα (n)
sensibilité

αισθηματίας (n)
sentimentaliste

αισθηματικά (adv)
sentimentalement

αισθηματικός (adj)
sentimental

αισθηματισμός (n)
sentimentalisme

αισθησιακός (adj)
sensuel, sensationnel
  ερωτικός

αισθησιαρχία (n)
sensualisme

αισθησιασμός /e.sθi.si.aˈzmos/ (n)
sensualité

αισθησιοκρατία /e.sθi.si.o.kɾaˈti.a/ (n)
sensualisme

αισθησιοκρατικός (adj)
empiriste

αισθησιολογία (n)
esthésiologie

αισθητά (adv)
sensiblement, notablement

αισθητήρας (n)
senseur

αισθητικά (adv)
esthétiquement

αισθητική /e.sθi.tiˈci/ (n)
esthétique

αισθητικοκινητικός (adj)
sensorimoteur

αισθητικός (adj)
esthétique
  επίθετο

αισθητικός (n)
esthéticien, esthéticienne
  που ασχολείται επαγγελματικά με την ομορφιά και την περιποίηση του ανθρώπινου σώματος

αισθητός /e.sθiˈtos/ (adj)
perceptible, sensible

αισιοδοξία (n)
optimisme

αισιοδοξώ (v)
optimiste, être

αισιόδοξος (adj)
optimiste

αισχροκέρδεια (n)
escroquerie

αισχρολογία /es.xɾo.loˈʝi.a/ (n)
obscénité

αισχρός (adj)
infect, infâme, obscène

αισχρότητα /esˈxɾo.ti.ta/ (n)
infamie

αισχύνη /eˈsçi.ni/ (n)
opprobre, vergogne

αισχύνομαι /eˈsçi.no.me/ (v)
avoir, honte

αισώπειος (adj)
Fables d’Ésope
  αισώπειοι μύθοι

αιτία (n)
cause

αιτίαση /eˈti.a.si/ (n)
réclamation

αιτιατική /e.ti.a.tiˈci/ (n)
accusatif

αιτιατικός (adj)
langue accusative

αιτιοκρατία /e.ti.o.kɾaˈti.a/ (n)
déterminisme

αιτιολογία /e.ti.o.loˈʝi.a/ (n)
étiologie, motif, motivation

αιτιολογικός (adj)
étiologique
causale, cause, circonstancielle, proposition, subordonnée
  αιτιολογική πρόταση

αιτιολογώ /e.ti.o.loˈɣo/ (v)
justifier

αιτιολόγηση /e.ti.oˈlo.ʝi.si/ (n)
justification, explication

αιτιωδώς (adv)
causalement

αιτιότητα (n)
causalité

αιτιώδης /e.tiˈo.ðis/ (adj)
causal

αιτούμαι (v)
demander

αιτούμενος
demandé
  αυτό που ζητείται

αιτούσα (n)
demandeuse

αιτώ /eˈto/ (v)
demander, requérir, solliciter

αιτών (n)
demandeur, solliciteur

αιφνιδιάζομαι (v)
surpris, être

αιφνιδιάζω (v)
surprendre

αιφνιδιασμένος
surpris

αιφνιδιασμός (n)
surprise

αιφνιδιαστικά (adv)
dépourvu, improviste, surprise

αιχμάλωτος /exˈma.lo.tos/ (n)
prisonnier

αιχμή (n)
pointe, pic

αιχμαλωσία (n)
captivité

αιχμαλωτίζω (v)
captiver, capturer

αιωνιότητα /e.o.niˈo.ti.ta/ (n)
éternité

αιωνόβιος /e.oˈno.vi.os/ (adj)
centenaire

αιωρούμαι /e.oˈɾu.me/ (v)
osciller

αιωρούμενος /e.oˈɾu.me.nos/
flottant, suspension

αιώνας /eˈo.nas/ (n)
siècle, centenaire
siècle
  όρος που χρησιμοποιείται στις χρονολογίες

αιώνια (adv)
éternellement

αιώνιος (adj)
éternel, perpétuel

αιώρα /eˈo.ɾa/ (n)
hamac

αιώρηση /eˈo.ɾi.si/ (n)
balancement, oscillation

ακάθαρτος (adj)
sale, impur

ακάθεκτα (adv)
inexorablement

ακάθεκτος /aˈka.θe.ktos/ (adj)
impétueux, irrésistible

ακάλυπτος (adj)
bâti, découvert, ignoré, nu, sans provision, traité

ακέραιος (adj)
entier, intact, intègre, intégral
entier relatif
  αριθμός

ακέραιος αριθμός
nombre entier

ακήρυκτος (adj)
déclaré

ακήρυχτος (adj)
déclaré

ακίδα /aˈci.ða/ (n)
écharde

ακίνδυνος (adj)
inoffensif, danger, sans

ακίνητο (n)
immobilier

ακίνητος /aˈci.ni.tos/ (adj)
immeuble, immobile

ακαδημία /a.ka.ðiˈmi.a/ (n)
académie

ακαδημαϊκός (n)
académique

ακαδημαϊσμός (n)
académisme

ακαζού (n)
acajou

ακαθάριστος (adj)
brut, non nettoyé, non épluché

ακαθαρσία /a.ka.θaɾˈsi.a/ (n)
saleté
  κάτι βρώμικο

ακαθοριστία (n)
indétermination

ακαθόριστος (adj)
indéterminé, flou, imprécis, incertain, indéfini

ακακία /a.kaˈci.a/ (n)
acacia

ακαλλιέργητος (adj)
inculte

ακαμψία (n)
raideur, rigidité

ακανθόχοιρος (n)
porc-épic

ακανθώδης /a.kanˈθo.ðis/ (adj)
épineux

ακανόνιστος /a.kaˈno.ni.stos/ (adj)
irrégulier

ακαριαία (adv)
instantanément, sur le coup

ακαριαίος /a.ka.ɾiˈe.os/ (adj)
instantané

ακατάβλητος (adj)
indomptable, infatigable
impayé, payé

ακατάδεχτος /a.kaˈta.ðe.xtos/ (adj)
dédaigneux, hautain

ακατάληπτος (adj)
imbitable, incompréhensible

ακατάλληλα (adv)
inadéquatement

ακατάλληλος (adj)
inapproprié, inadéquat

ακατάπαυστα (adv)
arrêt, discontinuer, sans, sempiternellement

ακατάπαυστος (adj)
incessant

ακατάστατος /a.kaˈta.sta.tos/ (adj)
désordonné

ακατάσχετος (adj)
inarrêtable, incoercible, insaisissable

ακατέργαστος /a.kaˈteɾ.ɣa.stos/ (adj)
brut

ακαταγώνιστος (adj)
imbattable, rival

ακαταδεξιά (n)
condescendance, dédain

ακαταλαβίστικος (adj)
incompréhensible

ακαταλόγιστος (adj)
irresponsable

ακαταμάχητα (adv)
irrésistiblement

ακατανίκητος /a.ka.taˈni.ci.tos/ (adj)
imbattable

ακατανόητα /a.ka.taˈno.i.ta/ (adv)
amphigouriquement, inintelligiblement

ακατανόητος /a.ka.taˈno.i.tos/ (adj)
incompréhensible, inintelligible

ακαταπόνητος (adj)
infatigable

ακατασίγαστος (adj)
inassouvi

ακαταστασία (n)
désordre

ακατοίκητος /a.kaˈti.ci.tos/ (adj)
inhabité

ακατονόμαστος (adj)
innommable, inqualifiable

ακατόρθωτο (n)
impossible, infaisable, irréalisable

ακατόρθωτος (adj)
irréalisable

ακεραιότητα (n)
intégrité

ακερικός (adj)
acéré

ακετυλοσαλικυλικό οξύ
acide acétylsalicylique

ακετυλοσαλικυλικός (adj)
acétylsalicylique

ακετόνη /a.ceˈto.ni/ (n)
acétone

ακεφιά (n)
mauvaise humeur

ακηδία /a.ciˈði.a/ (n)
négligence, insouciance

ακινησία /a.ci.niˈsi.a/ (n)
immobilité, inactivité

ακινητοποίηση (n)
immobilisation

ακινητοποιημένος
immobilisé

ακινητοποιούμαι (v)
s'immobiliser

ακινητοποιώ (v)
immobiliser

ακκαδικά /a.ka.ðiˈka/ (n)
akkadien

ακκαδικός /a.ka.ðiˈkos/ (adj)
akkadien

ακλείδωτος (adj)
déverrouillé

ακλόνητος (adj)
inébranlable

ακμάζων /akˈma.zon/
florissant, prospère

ακμή /akˈmi/ (n)
acné
  η πάθηση
acmé
  κορυφή της ανάπτυξης
arête
  στη στερεομετρία

ακοή /a.koˈi/ (n)
ouïe

ακοίμητος /aˈci.mi.tos/ (adj)
incessant
  ακατάπαυστος
dormir
  σε εγρήγορση

ακοινώνητος (adj)
insociable

ακολασία /a.ko.laˈsi.a/ (n)
débauche, luxure, stupre

ακολουθία (n)
concordance des temps
  ακολουθία των χρόνων
suite
  η λογική σειρά-συνέχεια
  μαθηματικά - πληροφορική
suite, escorte
  η συνοδεία
cérémonie
  ιεροτελεστία

ακολουθούμενος
suivi

ακολουθώ (v)
suivre

ακομπανιάρω (v)
accompagner

ακομπανιαμέντο /a.kom.pa.ɲaˈmen.to/ (n)
accompagnement

ακομπανιατέρ (n)
accompagnateur

ακομπλεξάριστος (adj)
décomplexé

ακονίζομαι (v)
s'aiguiser

ακονίζω /a.koˈni.zo/ (v)
aiguiser

ακοντισμός /a.kon.diˈzmos/ (n)
lancer de javelot

ακοντιστής /a.kon.diˈstis/ (n)
lanceur de javelot

ακορντεονίστας (n)
accordéoniste

ακορντεόν /a.koɾ.deˈon/ (n)
accordéon

ακοστάρω (v)
accoster

ακουαμαρίνα (n)
Aigue-marine

ακουμπάω /a.kumˈba.o/ (v)
déposer, s'appuyer, appuyer

ακουστά (adv)
par ouï-dire

ακουστική (n)
acoustique
  επιστημονικός κλάδος
  μετάδοση ήχου

ακουστική κιθάρα
guitare acoustique

ακουστικό (n)
écouteur

ακουστικός /a.ku.stiˈkos/ (adj)
acoustique, auditif

ακουστικότητα (n)
acoustique

ακοόγραμμα /a.koˈo.ɣɾa.ma/ (n)
audiogramme

ακοόμετρο /a.koˈo.me.tɾo/ (n)
audiomètre

ακούραστα (adv)
infatigablement

ακούραστος (adj)
infatigable

ακούσιος /aˈku.si.os/ (adj)
involontaire

ακούω (v)
écouter, entendre
  αίσθηση ακοής
entendre
  παρακολούθηση λεγόμενων άλλων

ακράδαντα (adv)
fermement, résolument

ακράδαντος (adj)
inébranlable

ακράτεια /aˈkɾa.ti.a/ (n)
incontinence
  πάθηση ασθενούς

ακράτητος /aˈkɾa.ti.tos/ (adj)
non réservé
  που δεν έχει ήδη για αυτόν καμιά κράτηση
impérieux, irrépressible
  που δεν μπορεί να κρατηθεί

ακρίβεια /aˈkɾi.vi.a/ /aˈkɾi.vʝa/ (n)
cherté, coût, vie
  το υψηλό κόστος
précision
  σωστή μέτρηση χωρίς λάθος
exactitude, précision
  χωρίς ατέλειες

ακρίδα /aˈkɾi.ða/ (n)
sauterelle

ακραίος /aˈkɾe.os/ (adj)
extrême
  που είναι στην άκρη
  που είναι υπερβολικός

ακραιόφιλος (adj)
extrêmophile

ακρεμόνας (n)
empattement

ακριανός /a.kɾi.aˈnos/ (adj)
bout, coin

ακριβά (adv)
cher

ακριβής (adj)
exact, précis, ponctuel, conforme

ακριβαίνω /a.kɾiˈve.no/ (v)
augmenter
  κάνω κάτι ακριβό

ακριβολογία (n)
acribologie

ακριβολόγος (adj)
précis, rigoureux

ακριβός /a.kɾiˈvos/ (adj)
cher, coûteux

ακριβώς /a.kɾiˈvos/ (adv)
exactement, tout à fait

ακριτικός /a.kɾi.tiˈkos/ (adj)
frontalier
  που σχετίζεται με την μεθόριο

ακριτομυθία (n)
indiscrétion

ακριτόμυθος (adj)
bavard, indiscret

ακροάζομαι (v)
ausculter
  εξετάζω ιατρικά

ακροάτρια (n)
auditrice

ακροαματικότητα /a.kɾo.a.ma.tiˈko.ti.ta/ (n)
audience

ακροατήριο /a.kɾo.aˈti.ɾi.o/ (n)
auditoire, audience

ακροατής /a.kɾo.aˈtis/ (n)
auditeur

ακροβάτης /a.kɾoˈva.tis/ (n)
acrobate

ακροβασία /a.kɾo.vaˈsi.a/ (n)
acrobatie

ακροβατώ /a.kɾo.vaˈto/ (v)
acrobaties, faire
  πράττω ακροβασίες

ακρογωνιαίος λίθος
pierre angulaire

ακροδεξιός /a.kɾo.ðe.ksiˈos/ (n)
droite, extrême

ακροκεντρικός /a.cɾo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
acrocentrique

ακρολεΐνη (n)
acroléine

ακρομεγαλία /a.kɾo.me.ɣaˈli.a/ (n)
acromégalie

ακροπάθεια (n)
acropathie

ακροποδητί /a.kɾo.po.ðiˈti/ (adv)
sur la pointe des pieds

ακροποταμιά /a.kɾo.po.taˈmɲa/ (n)
berge, rive

ακροστιχίδα (n)
acrostiche

ακροφωνικός (adj)
acrophonique

ακρυλικό (n)
acrylique

ακρωνύμιο (n)
acronyme

ακρωτήριο /a.kɾoˈti.ɾi.o/ (n)
acrotère
  ακρωτήριο (αρχιτεκτονική)
cap
  ακρωτήριο (γεωγραφία)

ακρωτηριάζω (v)
amputer

ακρωτηριασμένος
amputé, mutilé

ακρωτηριασμός (n)
amputation, mutilation

ακρόαση /aˈkɾo.a.si/ (n)
audience, audition, entretien, écoute

ακρόπρωρο (n)
figure de proue

ακρόσωμα /aˈkɾo.so.ma/ (n)
acrosome

ακρότατο (n)
extremum

ακρότητα /aˈkɾo.ti.ta/ (n)
excès, extrême

ακρόχορδος (n)
acrochorde

ακτή (n)
côte, rivage

ακτήμονας (n)
prolétaire, sans, sans ressources, terre
  που δεν έχει χτήματα

ακτήμων (adj)
SDF (sans domicile fixe), sans-abri
  που δεν καθόλου ακίνητη περιουσία

ακτίνα /aˈkti.na/ (n)
rayon
  γεωμετρία
  ακτίνα φωτός

ακτίνιο (n)
actinium

ακταιωρός /a.kte.oˈɾos/ (n)
patrouilleur
  σκάφος

ακτιβίστρια (n)
activiste

ακτιβισμός /a.kti.viˈzmos/ (n)
activisme

ακτιβιστής (n)
activiste

ακτινίδες (n)
actinide

ακτινίδιο (n)
kiwi, actinide

ακτινοβολία /a.kti.no.voˈli.a/ (n)
radiation, rayonnement

ακτινοβολώ /a.kti.no.voˈlo/ (v)
irradier
  εκπέμπω ακτινοβολία
briller, rayonner
  εκπέμπω φως, χαρά

ακτινογραφία /a.kti.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
radiographie

ακτινοθεραπεία /a.kti.no.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
radiothérapie

ακτινοθεραπευτική /a.kti.no.θe.ɾa.pe.ftiˈci/ (n)
radiothérapie

ακτινολογία (n)
radiologie

ακτινολόγος (n)
radiologue

ακτινομυκητίαση (n)
actinomycose

ακτινομύκητας (n)
actinomycète

ακτινοπνευμονίτιδα (n)
actinomycose

ακτινοσκόπηση (n)
radioscopie

ακτοπλοΐα (n)
cabotage

ακτοπλοϊκός /a.kto.plo.iˈkos/ (adj)
côtier

ακτουαλισμός (n)
actualisme

ακτοφύλακας (n)
garde-côte

ακυβέρνητος /a.ciˈveɾ.ni.tos/ (adj)
incontrôlable, ingouvernable

ακυβερνησία /a.ci.ve.ɾniˈsi.a/ (n)
ingouvernabilité

ακυρωθείς /a.ci.ɾoˈθis/
annulé

ακυρωτικός /a.ci.ɾo.tiˈkos/ (adj)
abrogatif

ακυρότητα /a.ciˈɾo.ti.ta/ (n)
nullité

ακυρώνω /a.ciˈɾo.no/ (v)
annuler, décommander, résilier, invalider, vicier

ακόλαστος /aˈko.la.stos/ (adj)
libertin
  που ζει μια ζωή γεμάτη ακολασίες

ακόλουθος /aˈko.lu.θos/ (adj)
attaché
  που συνοδεύει κάποιον

ακόμη /aˈko.mi/ (adv)
encore, toujours

ακόμη και
même

ακόμη και αν /aˈko.mi ceˈan/
même si

ακόνη (n)
pierre à aiguiser

ακόνισμα /aˈko.ni.zma/ (n)
aiguisage

ακόντιο /aˈkon.dio/ (n)
javelot, lance

ακόρεστος /aˈko.ɾe.stos/ (adj)
insaturé, insatiable

ακύρωση /aˈci.ɾo.si/ (n)
annulation, résiliation, invalidation

ακώλυτος (adj)
entrave

αλά καρτ (adv)
à la carte

αλά μοντ
à la mode

αλάδωτα (adv)
huilé

αλάδωτος (adj)
baptisé, corrompu, huilé

αλάνα (n)
terrain vague

αλάνης /aˈla.nis/ (n)
clochard, vagabond

αλάνθαστος (adj)
infaillible, impeccable, irréprochable

αλάνι (n)
chenapan

αλάργα (adv)
loin

αλάτι /aˈla.ti/ (n)
sel

αλέ ρετούρ (n)
aller-retour

αλέα /aˈle.a/ (n)
allée

αλέθω (v)
moudre

αλέτρι (n)
charrue

αλήθεια /aˈli.θça/ (n)
vérité

αλήτης /aˈli.tis/ (n)
voyou

αλίευση (n)
pêche

αλίμονο
hélas, gare

αλαζονεία /a.la.zoˈni.a/ (n)
arrogance, fatuité, orgueil, outrecuidance, présomption, prétention

αλαζονικός /a.la.zo.niˈkos/ (adj)
fanfaron, vantard

αλαζόνας (n)
hâbleur, présomptueux, vantard

αλαλάζω (v)
crier

αλαμπουρνέζικα /a.la.buɾˈne.zi.ka/ /a.lam.buɾˈne.zi.ka/ (n)
charabia

αλαναρία (n)
bande, clochards

αλατίζω /a.laˈti.zo/ (v)
saler

αλατζάς /a.laˈd͡zas/ (n)
coton, grossière, étoffe

αλατιέρα /a.laˈtçe.ɾa/ (n)
salière

αλατισμένος
salé

αλατωρυχείο (n)
mine, sel

αλατότοπος (n)
saline

αλαφιασμένος
effarouché

αλβανέλληνας /al.vaˈne.li.nas/ (n)
Albagrec

αλβανικά (n)
albanais

αλβανικός /al.va.niˈkos/ (adj)
albanais

αλγεβρικός (adj)
algébrique

αλγεινός (adj)
douloureux, pénible

αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (adj)
algérien

αλγοριθμικός (adj)
algorithmique

αλγόριθμος (n)
algorithme

αλδεΰδη (n)
aldéhyde

αλδιμίνη (n)
aldimine

αλείφομαι (v)
s'enduire

αλείφω (v)
enduire, graisser

αλεγκρέτο (adv)
allegretto, allégretto

αλεξήλιο (n)
parasol

αλεξίπτωτο (n)
parachute
parapente
  αλεξίπτωτο πλαγιάς

αλεξίπυρος (adj)
pare-feu

αλεξίσφαιρος (adj)
pare-balles, pare-balle

αλεξανδρινισμός (n)
alexandrinisme

αλεξι-
para-

αλεξικέραυνο (n)
paratonnerre

αλεξιπτωτίστρια (n)
parachutiste

αλεξιπτωτισμός (n)
parachutisme

αλεξιπτωτιστής (n)
parachutiste

αλεπουδίσιος (adj)
vulpin

αλεπού /a.leˈpu/ (n)
renard, goupil
  μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα

αλευροβιομηχανία (n)
minoterie

αλευρομαντεία (n)
aleuromancie

αλευροπόλεμος (n)
guerre de la farine

αλευρώνω /a.leˈvɾo.no/ (v)
enfariner, farine, saupoudrer
  βάζω πολύ αλεύρι

αλεύρι /aˈle.vɾi/ (n)
farine

αληγείς άνεμοι /a.liˈʝis ˈa.ne.mi/
alizé, vent alizé, alizés, vents alizés

αληθής /a.liˈθis/ (adj)
vrai

αληθεύω /a.liˈθe.vo/ (v)
s'avérer, vrai

αληθινά /a.li.θiˈna/ (adv)
vraiment

αληθινός /a.li.θiˈnos/ (adj)
vrai

αληθοτιμή (n)
valeur de vérité

αληθοφάνεια (n)
vraisemblance

αληθοφανής (adj)
plausible, spécieux, vraisemblable

αληθοφανώς (adv)
vraisemblablement

αλησμόνητος (adj)
inoubliable

αλητάκος (n)
chenapan

αλητεία (n)
vagabondage

αλιγάτορας (n)
alligator

αλιεία (n)
pêche

αλιεργάτης (n)
pêcheur

αλιευτικός (adj)
halieutique, pêche

αλιεύω /a.liˈe.vo/ (v)
pêcher

αλιζάρι (n)
alizari

αλιζαρίνη (n)
alizarine

αλκαλικός (adj)
alcalin

αλκαλιμετρία (n)
alcalimétrie

αλκαλοειδές (n)
alcaloïde

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (adj)
alcoolique
  όρος της χημείας

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (n)
alcoolique
  που είναι εθισμένος στο αλκοόλ

αλκοολισμός (n)
alcoolisme

αλκοολούχος (adj)
alcoolisé

αλκοτέστ (n)
alcootest

αλκοόλ (n)
alcool

αλλά /aˈla/
mais

αλλάγιο (n)
allagion

αλλάζω /aˈla.zo/ (v)
changer, modifier, transformer

αλλήθωρος (adj)
bigle, bigleux

αλλαγή /a.laˈʝi/ (n)
changement

αλλαντίαση (n)
botulisme

αλλαντικό /a.lan.di.ˈko/ (n)
charcuterie

αλλαντοποιός (n)
charcutier

αλλαντοπωλείο (n)
charcuterie

αλλαντοπώλης (n)
charcutier

αλλαξιά (n)
change

αλλαξιέρα /a.laˈksçe.ɾa/ (n)
table à langer

αλλαξοπιστώ (v)
foi, renier

αλλεπάλληλος (adj)
consécutif, répétitif

αλλεργία /a.leɾˈʝi.a/ (n)
allergie

αλλεργικός (n)
allergique

αλληγορία /a.li.ɣoˈɾi.a/ (n)
allégorie

αλληγορικά /a.li.ɣo.ɾiˈka/ (adv)
allégoriquement

αλληγορικός (adj)
allégorique

αλληθωρίζω (v)
loucher

αλληλέγγυος /a.liˈleŋ.ɟi.os/ (adj)
solidaire

αλληλεγγύη /a.li.leŋˈɟi.i/ (n)
solidarité

αλληλεξάρτηση (n)
interdépendance

αλληλεπίδραση /al.li.leˈpi.ðɾa.si/ (n)
interaction
  ως καθαρή έννοια

αλληλεπιδρώ (v)
interagir

αλληλεπικαλύπτομαι (v)
empiéter

αλληλο-
entre-

αλληλοβοήθεια (n)
entraide

αλληλογραφία (n)
correspondance

αλληλογραφώ (v)
correspondre

αλληλοδιδακτικός /a.li.lo.ði.ða.ktiˈkos/ (adj)
enseignement mutuel

αλληλοπάθεια /a.li.loˈpa.θi.a/ (n)
allélopathie
  βοτανική

αλληλοσκοτώνομαι (v)
s'entre-tuer, s'entretuer

αλληλουχία /a.li.luˈçi.a/ (n)
enchaînement, association

αλληλούια /a.liˈlu.i.a/
alléluia

αλλιώς (adv)
autrement

αλλιώτικα (adv)
sinon

αλλοίωση (n)
altération, manipulation
  μουσική

αλλογαμία (n)
allogamie

αλλοδαπός /a.lo.ðaˈpos/ (n)
étranger

αλλοιώνομαι (v)
altérer, se décomposer

αλλοιώνω (v)
altérer

αλλοκοτιά (n)
étrangeté

αλλοπαθητική (n)
allopathie

αλλοπαθητικός (adj)
allopathique

αλλοπρόσαλλος (adj)
fluctuant, versatile

αλλοτινός (adj)
autrefois

αλλοτρίωση /a.loˈtɾi.o.si/ (n)
aliénation

αλλοτροπικός (adj)
allotropique

αλλοφροσύνη (n)
démence, déraison, folie

αλλού (adv)
ailleurs

αλλόδοξος (adj)
hétérodoxe

αλλόκοτα (adv)
curieusement, étrangement

αλλόκοτος (adj)
étrange

αλλόφρων (adj)
hors, soi

αλμπίνος (n)
albinos

αλμυρίκι (n)
tamaris

αλμυρός (adj)
salé

αλογάκι της Παναγίας
mante religieuse

αλογήσιος (adj)
chevalin

αλογοουρά (n)
queue-de-cheval

αλογόμυγα (n)
taon
  μύγα

αλογόνο (n)
halogène

αλοιφή /a.liˈfi/ (n)
pommade

αλουμίνα (n)
alumine

αλουμίνιο /a.luˈmi.ni.o/ (n)
aluminium

αλουμινόχαρτο (n)
papier d'aluminium, papier alu

αλπινισμός (n)
alpinisme

αλπινιστής (n)
alpiniste

αλσατικά (n)
alsacien

αλσατικός /al.sa.tiˈkos/ (adj)
alsacien

αλσεούπολη (n)
cité-jardin

αλτ
halte

αλτήρας (n)
haltère

αλτερνατίβα (n)
alternative

αλτρουίστρια /al.tɾuˈi.stɾi.a/ (n)
altruiste

αλτρουισμός (n)
altruisme

αλτρουιστής (n)
altruiste

αλτρουιστικός (adj)
altruiste

αλυκή (n)
saline, marais, salant

αλυσίδα (n)
chaîne

αλυσιδωτός (adj)
chaîne
cotte de mailles
  αλυσιδωτός θώρακας

αλυσοδεμένος
enchaîné

αλυσοπρίονο /a.li.soˈpɾi.o.no/ (n)
tronçonneuse

αλυτρωτικός (adj)
irrédentiste

αλυτρωτισμός /a.li.tɾo.tiˈzmos/ (n)
irrédendisme

αλφάβητο /alˈfa.vi.to/ (n)
alphabet

αλφάδι (adv)
niveau à bulle, niveau

αλφαβητάριο /al.fa.viˈta.ɾi.o/ (n)
abc, abécédaire

αλφαβητικά /al.fa.vi.tiˈka/ (adv)
alphabétiquement

αλφαβητισμός (n)
alphabétisation

αλφαδιασμένος
mis à niveau

αλφαριθμητικός (adj)
alphanumérique

αλφισμός (n)
albinisme

αλχημεία /al.çiˈmia/ (n)
alchimie

αλχημιστής (n)
alchimiste

αλωνίζω /a.loˈni.zo/ (v)
battre, bourlinguer

αλόγια (pn)
Aloja
  πόλη Λετονίας

αλόγιστος (adj)
inconsidéré

αλύγιστος (adj)
inflexible

αλύπητα (adv)
pitié

αλύπητος /aˈli.pi.tos/ (adj)
impitoyable

αλύχτημα (n)
aboiement

αλώβητος (adj)
indemne, intact

αμάθεια (n)
ignorance

αμάλγαμα /a.ˈmal.ɣa.ma/ (n)
amalgame

αμάμπιλε (adv)
amabile

αμάν /aˈman/ /ˈaˈman/
zut, bigre

αμάξι (n)
voiture, auto, calèche, coche, fiacre

αμάξωμα /aˈma.kso.ma/ (n)
carosserie

αμάρτημα /aˈmaɾ.ti.ma/ (n)
péché, péché mortel, péché originel

αμέ /aˈme/
volontiers
  ναι!

αμέλεια (n)
négligence

αμέλημα (n)
erreur

αμέριμνος (adj)
insouciant

αμέριστος (adj)
indéfectible

αμέσως /aˈme.sos/ (adv)
tout de suite, immédiatement

αμέταλλο (n)
non-métal

αμέτοχος /aˈme.to.xo/ /aˈme.to.xos/ /aˈme.to.çi/ (adj)
indifférent, passif

αμήν /aˈmin/
amen

αμήχανος (adj)
embarrassé

αμίαντος (n)
amiante
  ορυκτό

αμίλητος (adj)
taciturne

αμίμητος /aˈmi.mi.tos/ (adj)
inimitable

αμίνη /aˈmi.ni/ (n)
amine

αμαζόνα (n)
amazone

αμαθής (adj)
ignorant

αμαξάς (n)
cocher

αμαξιτός (adj)
carrossable

αμαξοστοιχία (n)
train

αμαξωτός (adj)
carrossable

αμαρτάνω (v)
pécher

αμαρτία /a.maɾˈti.a/ (n)
péché

αμαρτωλός (adj)
peccamineux, pécheur

αμβλυωπία (n)
amblyopie

αμβλύνω /aɱˈvli.no/ (v)
émousser

αμβλύς /aɱˈvlis/ (adj)
émoussé, obtus
  πλατύς

αμβροσία (n)
ambroisie

αμείβω (v)
récompenser, rémunérer

αμείλικτος (adj)
impitoyable, implacable

αμείωτος /aˈmi.o.tos/ (adj)
diminué, réduit

αμελητέος (adj)
négligeable

αμελώ (v)
négliger

αμερίκιο /a.meˈɾi.ci.o/ (n)
américium

αμερικανικός /a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
américain

αμερικανισμός /a.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
américanisme

αμερικανοποίηση /a.me.ɾi.ka.noˈpi.i.si/ (n)
américanisation

αμερικανοποιώ /a.me.ɾi.ka.no.piˈo/ (v)
américaniser

αμεριμνησία (n)
insouciance

αμερόληπτος (adj)
impartial

αμεσότητα (n)
immédiateté
  χωρίς μεσολάβηση

αμετάβατος (adj)
intransitif

αμετάβλητος (adj)
immuable, inchangé, invariable, irrévocable

αμετάκλητος /a.meˈta.kli.tos/ (adj)
irrévocable, irréversible

αμετάπειστος /a.meˈta.pi.stos/ (adj)
intraitable, inébranlable

αμετάφερτος (adj)
intransportable

αμετάφραστος (adj)
intraduisible

αμεταβίβαστος (adj)
intransférable

αμετακίνητος (adj)
inamovible

αμετανόητος (adj)
endurci, impénitent, invétéré

αμετροέπεια (n)
bavardage

αμετροεπής (adj)
bavard, prolixe

αμετρωπία (n)
amétropie

αμηνόρροια (n)
aménorrhée

αμηχανία (n)
embarras

αμιγής (adj)
exempt, mélangé, pur
à quelque chose malheur est bon, à toute chose malheur est bon
  ουδέν κακόν αμιγές καλού

αμιγώς /a.miˈɣos/ (adv)
exclusivement, purement

αμινάλη /a.miˈna.li/ (n)
aminal

αμινογλυκοσίδη (n)
aminoglycoside

αμινογλυκοσιδικός (adj)
aminoglycosidique

αμινοξύ /a.mi.noˈksi/ (n)
acide aminé

αμιράς (n)
émir

αμμοβολέας (n)
sableuse

αμμοβολή (n)
sablage

αμμοβολιστής (n)
sableur

αμμοδοχείο (n)
bac à sable, carré de sable

αμμοθύελλα /a.moˈθi.e.la/ (n)
sable, tempête

αμμορυχείο (n)
sablière, sablonnière

αμμουδιά /a.muˈðʝa/ (n)
plage

αμμωνία (n)
ammoniac

αμμόλοφος /aˈmo.lo.fos/ (n)
dune de sable

αμμόμετρο (n)
sablier

αμμώδης (adj)
sable, sablonneux

αμνησία (n)
amnésie

αμνηστία (n)
amnistie

αμνός /aˈmnos/ (n)
agneau

αμοιβάδωση /a.miˈva.ðo.si/ (n)
amibiase

αμοιβή (n)
honoraires, rémunération, rétribution, salaire

αμοιβαία (adv)
mutuellement, réciproquement

αμοιβαίο κεφάλαιο
SICAV

αμοιβαίος (adj)
mutuel, réciproque

αμοιβαιότητα (n)
réciprocité

αμολάω /a.moˈla.o/ (v)
lâcher

αμοραλισμός /a.mo.ɾa.liˈzmos/ (n)
amoralisme

αμοραλιστής (n)
amoraliste

αμοραλιστικός (adj)
amoral

αμορτισέρ /a.moɾ.tiˈseɾ/ (n)
amortisseur

αμπάγια (n)
abaya

αμπάρα (n)
barre

αμπάρι (n)
cale, soute

αμπέλι /amˈbe.li/ (n)
vigne

αμπέρ /amˈbeɾ/ (n)
ampère

αμπαζούρ (n)
abat-jour

αμπαλάζ /am.baˈlaz/ (n)
emballage

αμπαλάρισμα (n)
emballage

αμπαλάρω /am.baˈla.ɾo/ (v)
emballer
  δείτε και πακετάρω

αμπαλαρισμένος
emballé

αμπαρωμένος
claquemuré

αμπαρώνω (v)
barricader, verrouiller

αμπελουργία /am.be.luɾˈʝi.a/ (n)
viticulture

αμπελουργός /am.be.luɾˈɣos/ (n)
viticulteur

αμπελόφυλλο (n)
feuille de vigne

αμπελώνας /am.beˈlo.nas/ (n)
vignoble

αμπερόμετρο (n)
ampèremètre

αμπερώριο (n)
ampère-heure

αμπιγιέζ (n)
habilleuse

αμπιγιέρ (n)
habilleur

αμπούλα /amˈbu.la/ (n)
ampoule

αμπραγιάζ (n)
embrayage

αμπχαζικά (n)
abkhaze

αμυγδαλεκτομή (n)
amygdalectomie

αμυγδαλιά /a.mi.ɣðaˈʎa/ (n)
amandier

αμυγδαλωτός (adj)
aux amandes, en amande

αμυδρά (adv)
faiblement

αμυδρός /a.miˈðɾos/ (adj)
affaibli
  με μικρή δύναμη ή ένταση
faible
  πολύ μικρός ή λίγος
flou, indistinct, confus
  που δεν φαίνεται καθαρά

αμυδρότητα (n)
caractère confus, caractère indistinct

αμυλούχος (adj)
amylacé

αμυντικά /a.min.diˈka/ (adv)
défensivement

αμυντικός (n)
défensif

αμυνόμενος
défenseur

αμυχή /a.miˈçi/ (n)
égratignure

αμφίβιος /aɱˈfi.vi.os/ (adj)
amphibie

αμφίβολα (adv)
douteusement

αμφίβολος (adj)
douteux, aléatoire, discutable, indécis, équivoque

αμφίδρομος (adj)
bidirectionnel

αμφίεση (n)
habit

αμφίθυμος /aɱˈfi.θi.mos/ (adj)
ambivalent

αμφίκοιλος (adj)
biconcave

αμφίρροπος (adj)
incertain, indécis

αμφίσημος /aɱˈfi.si.mos/ (adj)
ambigu, équivoque

αμφεταμίνη (n)
amphétamine

αμφιβάλλω /aɱ.fiˈva.lo/ (v)
douter

αμφιβληστροειδής χιτώνας
rétine

αμφιβολία (n)
doute

αμφιδέξιος (adj)
ambidextre

αμφιδεξιότητα (n)
ambidextrie

αμφιθέατρο /aɱ.fiˈθe.a.tɾo/ (n)
amphithéâtre

αμφιθυμία /aɱ.fi.θiˈmi.a/ (n)
ambivalence

αμφικτίονες (n)
amphictyon

αμφικτυονία (n)
amphictyonie

αμφιλεγόμενος /aɱ.fi.leˈɣo.me.nos/
controversé, ambigu, contesté, discuté, équivoque

αμφισβήτηση (n)
contestation

αμφισβητούμαι /aɱ.fi.zviˈtu.me/ (v)
contesté, être

αμφισβητούμενος
contesté

αμφισβητώ /aɱ.fi.zviˈto/ (v)
contester

αμφισημία (n)
ambiguité

αμφιταλάντευση (n)
irrésolution, indécision

αμφιτρύωνας (n)
amphitryon

αμφιφυλοφιλία (n)
bisexualité

αμφιφυλόφιλος (n)
bisexuel

αμφορέας /aɱ.foˈɾe.as/ (n)
amphore

αμφοτέρωθεν (adv)
autre, côté, côtés, deux

αμφότεροι /aɱˈfo.te.ɾi/
autre, deux, tous, un

αμχαρικά (n)
amharique

αμόκ (n)
ammok, amok

αμόλυβδος (adj)
plomb, sans

αμόλυντος /aˈmo.lin.dos/ (adj)
corrompu, infecté, souillé

αμόνι /aˈmo.ni/ (n)
enclume

αμόρσα (n)
amorce

αμόρφωτος (adj)
inculte, instruction

αμύγδαλο (n)
amande

αμύητος /aˈmi.i.tos/ (adj)
non-initié

αμύθητος (adj)
incalculable, inestimable

αν /ˈan/
si

αν και
quoique, bien que

ανά
par

ανάβαση (n)
montée

ανάβλυση (n)
jaillissement

ανάβω /aˈna.vo/ (v)
allumer

ανάγκη /aˈnaŋ.ɟi/ (n)
besoin

ανάγλυφο (n)
relief, bas-relief

ανάγνωση /aˈna.ɣno.si/ (n)
lecture

ανάγνωσμα /aˈna.ɣno.zma/ (n)
lecture

ανάγραμμα (n)
anagramme

ανάγω (v)
dater, réduire

ανάγωγος /aˈna.ɣo.ɣos/ (adj)
irréductible
  ανάγωγος (μαθηματικά)

ανάδειξη (n)
désignation, mise, révélation, valeur, émergence

ανάδοχος (n)
maître d'oeuvre, parrain, tuteur

ανάδραση /aˈna.ðɾa.si/ (n)
rétroaction, feedback

ανάδυση /aˈna.ði.si/ (n)
émergence

ανάθεμά σε /aˈna.θeˈma.se/
diable

ανάθεμα (n)
anathème

ανάθεση (n)
attribution, charge

ανάθημα (n)
ex-voto

ανάκαμψη (n)
redressement, reprise

ανάκατος /aˈna.ka.tos/ (adj)
mélangé, épars

ανάκλαση /aˈna.kla.si/ (n)
réflexion

ανάκληση /aˈna.kli.si/ (n)
rappel

ανάκριση (n)
interrogatoire, interrogation, enquête, instruction

ανάκτορο (n)
palais

ανάλατα (adv)
sel

ανάλατος (adj)
fade, sel
  χωρίς αλάτι

ανάλαφρος (adj)
léger

ανάλγητος (adj)
coeur, indifférent, insensible, sans

ανάληψη (n)
ascension, prise en charge
  θρησκευτκός όρος
retrait
  οικονομική πράξη

ανάλλαγος (adj)
inchangé

ανάλυση /aˈna.li.si/ (n)
analyse
  η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος

ανάλωση (n)
consommation

ανάμεικτος (adj)
mélangé

ανάμειξη (n)
ingérence, mélange

ανάμεσα (adv)
entre, parmi, au milieu de

ανάμικτος (adj)
mélangé

ανάμιξη (n)
ingérence, brassage, immixtion, mélange

ανάμνηση (n)
souvenir

ανάνηψη (n)
revirement, réanimation

ανάξιος (adj)
inapte

ανάπαλιν (adv)
vice versa, vice-versa

ανάπαυλα (n)
répit, pause, relâche, trêve

ανάπαυση /aˈna.paf.si/ (n)
repos, répit, sommeil
  ξεκούραση
repos
  παράγγελμα

ανάπηρος (adj)
handicapé, infirme, invalide

ανάπλαση (n)
reconstruction, réaménagement, réhabilitation

ανάποδα /aˈna.po.ða/ (adv)
revers, à rebours
  προς τα πίσω

ανάποδη /aˈna.po.ði/ (n)
bastonnade, envers, gifle, revers

ανάποδος /aˈna.po.ði/ /aˈna.po.ðo/ /aˈna.po.ðos/ (adj)
inverse

ανάπτυγμα (n)
développement

ανάπτυξη /aˈna.pti.ksi/ (n)
croissance

ανάρια (adv)
clairsemée, manière

ανάρμοστος (adj)
impropre

ανάρπαστος (adj)
prisé

ανάρρους (n)
marigot

ανάρρωση /aˈna.ɾo.si/ (n)
convalescence

ανάρτηση /aˈnaɾ.ti.si/ (n)
suspension
  σύστημα απόσβεσης κραδασμών

ανάσα (n)
souffle

ανάσκελα (adv)
sur le dos

ανάστατος (adj)
bouleversé, retourné, sens dessus dessous

ανάστημα /aˈna.sti.ma/ (n)
stature, taille

ανάσυρση (n)
retrait

ανάσχεση (n)
action, empêcher, entraver

ανάτυπο /aˈna.ti.po/ (n)
tiré à part

ανάφλεξη (n)
ignition

ανάχωμα (n)
barrage, levée, digue

ανέβασμα (n)
monter, montée

ανέγγιχτος (adj)
intact, touché

ανέγερση (n)
érection, édification

ανέγνοιαστος (adj)
insouciant

ανέκαθεν (adv)
depuis toujours

ανέκδοτο /aˈnek.ðo.to/ (n)
anecdote, blague

ανέκδοτος (adj)
inédit

ανέκφραστος (adj)
inexpressif

ανέλιξη /aˈne.li.ksi/ (n)
évolution
  συνεχής εξέλιξη

ανέλπιστα (adv)
inopinément

ανέλπιστος /aˈnel.pi.stos/ (adj)
inespéré

ανέμελος /aˈne.me.los/ (adj)
insouciant

ανέμη /aˈne.mi/ (n)
dévidoir

ανένδοτα (adv)
intransigeant

ανένδοτος (adj)
inflexible, intraitable, intransigeant, inébranlable

ανέντιμος (adj)
déloyal, malhonnête

ανέπαφα (adv)
contact, sans

ανέπαφος (adj)
intact
  που δεν έχει υποστεί βλάβη ή φθορές
contact
  που δεν αγγίχθηκε, που δεν ήρθε σε επαφή

ανέρχομαι (v)
s'élever

ανέστιος (adj)
logis

ανέτοιμος (adj)
prêt

ανέφελος /aˈne.fe.los/ (adj)
sans nuages

ανέφικτος /aˈne.fi.ktos/ (adj)
irréalisable

ανέχεια (n)
indigence, misère

ανέχομαι (v)
supporter, tolérer

ανήθικος /aˈni.θi.kos/ (adj)
immoral

ανήκουστος (adj)
inouï

ανήκω /aˈni.ko/ (v)
appartenir

ανήλιαστος (adj)
soleil

ανήλικος (adj)
mineur

ανήμερα (adv)
jour, même

ανήμερος (adj)
sauvage

ανήμπορος /aˈnim.bo.ɾos/ (adj)
faible, impotent, impuissant, incapable, nécessiteux

ανήξερος (adj)
ignorant

ανήσυχα (adv)
inquiètement

ανήσυχος (adj)
inquiet, agité, turbulent

ανήφορος (n)
côte, montée

ανίατος (adj)
incurable

ανίδεος /aˈni.ðe.i/ /aˈni.ðe.o/ /aˈni.ðe.os/ (adj)
béotien, profane

ανίερος (adj)
impie, immoral

ανίκανος /aˈni.ka.nos/ (adj)
incapable, impotent

ανίκητος /aˈni.ci.tos/ (adj)
invincible

ανίσχυρος (adj)
impuissant, faiblard, faible, nul

ανίχνευση (n)
détection, dépistage

αναίμακτος (adj)
paisible, sanglant

αναίρεση (n)
révocation
bécarre
  αναίρεση στη μουσική

αναίσθητος /aˈne.sθi.ti/ /aˈne.sθi.to/ /aˈne.sθi.tos/ (adj)
inconscient
  που έχασε τις αισθήσεις του
insensible
  που δεν έχει αισθήματα

αναίτια (adv)
raison

αναίτιος (adj)
injustifié, responsable

αναβάθμιση /a.naˈva.θmi.si/ (n)
mise à niveau, actualisation, revalorisation

αναβάλλω /a.naˈva.lo/ (v)
ajourner, différer, reporter

αναβάτης /a.naˈva.tis/ (n)
cavalier
  καβαλάρης

αναβίωση (n)
renaissance, revival, reviviscence

αναβαθμίζω /a.na.vaˈθmi.zo/ (v)
mettre, niveau, revaloriser

αναβαστώ (v)
soutenir, supporter

αναβληθείς
reporté

αναβλύζω (v)
jaillir
  κυριολεκτικά

αναβολέας (n)
étrier

αναβολή (n)
sursis, ajournement, report

αναβολίζω (v)
doper

αναβολικός (adj)
anabolique

αναβολισμός /a.na.vo.liˈzmos/ (n)
anabolisme

αναβοσβήνω /a.na.voˈzvi.no/ (v)
clignoter

αναβοσβήσιμο (n)
clignotement

αναβράζω (v)
écumer
  για θάλασσα
fermenter
  για μούστο
bouillonner
  κοχλάζω
ébullition
  ταράζομαι

αναβρασμός (n)
effervescence, ébullition

αναβροχιά (n)
sécheresse

αναγέννηση /a.naˈʝe.ni.si/ (n)
renaissance

αναγαλλιάζω (v)
exulter

αναγγέλλω /a.naŋˈɟe.lo/ (v)
annoncer

αναγγελία (n)
annonce

αναγεννητικός (adj)
régénérateur

αναγκάζω /a.naŋˈɡa.zo/ (v)
contraindre

αναγκαιότητα /a.naŋ.ɟeˈo.ti.ta/ (n)
nécessité

αναγκαστικός /a.naŋ.ɡa.stiˈkos/ (adj)
forcé, obligatoire

αναγνωρίζομαι (v)
avoir cours, être reconnu

αναγνωρίζω (v)
reconnaître, identifier

αναγνωρισιμότητα (n)
notoriété

αναγνωριστικά (adv)
en reconnaissance

αναγνωστήριο (n)
salle de lecture

αναγνωστικό (n)
livre de lecture

αναγνώσιμος (adj)
lisible

αναγνώστης (n)
lecteur

αναγνώστρια /a.naˈɣno.stɾi.a/ (n)
lectrice

αναγορεύω (v)
proclamer, nommer

αναγουλιαστικός (adj)
nauséabond, écœurant

αναγούλα /a.naˈɣu.la/ (n)
nausée, haut-le-cœur, écœurement

αναγράφομαι (v)
inscrit, être

αναγράφω /a.naˈɣɾa.fo/ (v)
inscrire, mentionner

αναγραμματισμός (n)
anagrammatique

αναγωγή /a.na.ɣoˈʝi/ (n)
réduction
  μαθηματικά
  χημεία

αναγωγικός (adj)
anagogique

αναγόρευση (n)
proclamation, nomination

αναγώγιμος (adj)
réductible

αναδάσωση /a.naˈða.so.si/ (n)
reboisement, reforestation

αναδέχομαι /a.naˈðe.xo.me/ (v)
assumer, prendre en charge
  αναλαμβάνω την υποχρέωση
parrainer, tutorer
  γίνομαι ανάδοχος

αναδίδω (v)
dégager, exhaler

αναδίπλωση (n)
repli, repliement

αναδαμαλισμός (n)
revaccination

αναδασμός (n)
remembrement

αναδασωμένος
reboisé

αναδασωτέος (adj)
reboiser

αναδασώνω (v)
reboiser

αναδεικνύω /a.na.ðiˈkni.o/ (v)
mettre, révéler, valeur
  προβάλλω, συμβάλλω στην εξέλιξη

αναδεύω /a.naˈðe.vo/ (v)
mélanger

αναδημιουργημένη οικογένεια
famille recomposée

αναδημοσίευση (n)
réédition

αναδημοσιευμένος
réédité

αναδημοσιεύω (v)
rééditer

αναδιάρθρωση /a.naˈði̯aɾ.θɾo.si/ (n)
restructuration

αναδιάταξη (n)
reconfiguration, réorganisation

αναδιανέμω (v)
redistribuer

αναδιανομή /a.na.ði̯a.noˈmi/ (n)
redistribution

αναδιαρθρώνω /a.na.ði.aɾˈθɾo.no/ (v)
restructurer

αναδιοργάνωση (n)
réorganisation

αναδιοργανωμένος
restructuré

αναδιοργανώνω /a.na.ði.oɾ.ɣaˈno.no/ (v)
réorganiser

αναδιπλώνομαι (v)
se replier

αναδομώ (v)
reconstruire

αναδουλειά /a.na.ðuˈʎa/ (n)
activité, baisse, chômage, pénurie, travail

αναδοχή (n)
acceptation, parrainage, prise en charge

αναδρομή (n)
rétrospective

αναδρομικά (adv)
rétroactivement

αναδρομικός /a.na.ðɾo.miˈkos/ (adj)
rétroactif

αναδρομικός σχηματισμός /anaðɾomiˈkos sçimatiˈzmos/
dérivation régressive

αναδυόμενος /a.na.ðiˈo.me.nos/
émergent

αναδύομαι /a.naˈði.o.me/ (v)
émerger

αναερόβιος (adj)
anaérobie

αναζήτηση (n)
recherche

αναζητησιμότητα (n)
recherchabilité

αναζητώ (v)
désirer, rechercher

αναζωογονητικός (adj)
revigorant, vivifiant

αναζωογονώ (v)
ravigoter, revitaliser, revivifier, vivifier

αναζωογόνηση (n)
revitalisation, réanimation

αναζωπυρώνω /a.na.zo.piˈɾo.no/ (v)
raviver, réactiver

αναζωπύρωση (n)
recrudescence

αναθέρμανση (n)
réchauffement

αναθέτω (v)
assigner, confier, charger

αναθαρρεύω (v)
enhardir

αναθεματίζω (v)
maudire, jeter l'anathème

αναθεματισμένος
maudit, satané

αναθεωρήσιμος (adj)
révisable

αναθεωρητικός (adj)
examen, révision, révisionniste

αναθεωρητισμός (n)
révisionnisme

αναθεωρώ (v)
réviser, reconsidérer

αναθεώρηση (n)
révision

αναθυμίαση /a.na.θiˈmi.a.si/ (n)
émanation

αναιδής (adj)
impudent

αναιμία (n)
anémie

αναιμικός /a.ne.miˈkos/ (adj)
anémique

αναιρώ /a.neˈɾo/ (v)
infirmer

αναισθησία (n)
anesthésie, inconscience, insensibilité

αναισθησιολόγος (n)
anesthésiste

αναισθητοποιώ (v)
anesthésier

ανακάλυψη (n)
découverte

ανακαίνιση (n)
rénovation, restauration

ανακαινίζω /a.na.ceˈni.zo/ (v)
rénover, ravaler, restaurer

ανακαλύπτω (v)
découvrir

ανακαλώ (v)
révoquer, rappeler, retirer

ανακατάκτηση (n)
reconquête

ανακατάληψη (n)
reconquête, reprise

ανακατάταξη (n)
rangagement, rarrengement

ανακατακτώ (v)
reconquérir

ανακατασκευή (n)
reconstruction

ανακατατάσσω (v)
reclasser

ανακατεμένος
mélangé

ανακατευθύνω (v)
rediriger

ανακατεύθυνση /a.na.kaˈte.fθin.si/ (n)
redirection, réorientation

ανακατεύομαι /a.na.kaˈte.vo.me/ (v)
se mêler

ανακατεύω /a.na.kaˈte.vo/ (v)
mêler, mélanger

ανακατωσούρα (n)
chamboulement, pagaille

ανακατωτά /a.na.ka.toˈta/ (adv)
pêle-mêle

ανακεφαλαιοποίηση /a.na.ce.fa.le.oˈpi.i.si/ (n)
recapitalisation

ανακεφαλαιωτικός (adj)
récapitulatif

ανακεφαλαιώνω /a.na.ce.fa.leˈo.no/ (v)
récapituler

ανακηρύσσω /a.na.ciˈɾi.so/ (v)
proclamer

ανακινώ (v)
agiter, relancer, remuer

ανακλαδίζομαι (v)
s'étirer

ανακλαστήρας (n)
réflecteur

ανακοίνωση (n)
annonce, avis, communication, proclamation

ανακοινωθέν (n)
communiqué

ανακοινωθείς
(qui a été) annoncé

ανακοινώνω (v)
annoncer, déclarer

ανακολουθία (n)
incohérence

ανακοπή (n)
annulation, arrêt cardiaque, recours, suspensif

ανακουφίζομαι (v)
soulagé, soulager, être

ανακουφίζω (v)
soulager

ανακουφισμένος
soulagé

ανακούρκουδα (adv)
à croupetons

ανακούφιση /a.naˈku.fi.si/ (n)
soulagement

ανακρίβεια /a.naˈkɾi.vi.a/ (n)
imprécision, inexactitude

ανακρίνω (v)
interroger

ανακριβής (adj)
imprécis

ανακριτής (n)
inquisiteur, enquêteur, instruction, juge

ανακριτικός (adj)
inquisiteur

ανακρυστάλλωση (n)
recristallisation

ανακτοβούλιο /a.na.ktoˈvu.li.o/ (n)
conseil privé

ανακτώ (v)
reprendre, récupérer, retrouver

ανακυκλωμένος
recyclé

ανακυκλώσιμος (adj)
recyclable

ανακωχή /a.na.koˈçi/ (n)
cessez-le-feu, trêve, armistice

ανακόλουθος (adj)
incohérent, inconséquent

ανακόντα /a.naˈkon.da/ (n)
anaconda

ανακόπτω (v)
arrêter, bloquer

ανακύκλωση (n)
recyclage
  ανακύκληση
réutilisation
  επαναχρησιμοποίηση
retour
  επιστροφή

αναλαμβάνω /a.na.laɱˈva.no/ (v)
charge, prendre, s'engager, se charger de

αναλαμπή (n)
lueur, scintillement, éclat

αναλγησία (n)
analgésie

αναλγησίνη (n)
analgésine

αναλγητικό (n)
analgésique, antalgique, antidouleur, calmant

αναλγητικός (adj)
analgésique

αναληθής (adj)
faux, mensonger

αναληπτικός (adj)
analeptique

αναλλοίωτος (adj)
inaltéré

αναλογία /a.na.loˈʝi.a/ (n)
analogie, proportion

αναλογίζομαι (v)
délibérer, se rappeler, tenir compte

αναλογικά /a.na.lo.ʝiˈka/ (adv)
analogiquement

αναλογικό σήμα
signal analogique

αναλογικός (adj)
analogique, proportionnel

αναλυμένος /a.na.liˈme.nos/
analysé

αναλυτικά /a.na.li.tiˈkos/ (adv)
analytiquement, détail

αναλυτικός (adj)
analytique

αναλυτικότερος (adj)
plus détaillé

αναλφάβητος (adj)
analphabète, illettré

αναλφαβητισμός (n)
analphabétisme, illettrisme

αναλόγιο (n)
lutrin, pupitre

αναλύτρια (n)
analyste

αναλύω (v)
analyser

αναλώνω (v)
dépenser

αναλώσιμα (n)
consommables

αναλώσιμος (adj)
consommable
  προϊόντα

αναμάρτητος (adj)
péché
que celui qui n'a jamais péché jette la première pierre
  ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

αναμάσημα (n)
rabâchage

αναμένω /a.naˈme.no/ (v)
attendre

αναμέτρηση (n)
affrontement, confrontation

αναμασώ (v)
ressasser, rabâcher, remâcher, ruminer

αναμειγνύομαι (v)
se mêler

αναμειγνύω /a.na.miˈɣni.o/ (v)
mêler, fondre, incorporer, mélanger, s'ingérer

αναμενόμενος /a.na.meˈno.me.nos/
attendu

αναμερίζω /a.na.meˈɾi.zo/ (v)
écarter

αναμετάδοση (n)
retransmission

αναμεταδίδω (v)
retransmettre

αναμεταδότης (n)
retransmetteur, répétiteur

αναμεταξύ (adv)
entre
  μεταξύ εμψύχων
entre-temps
  μεταξύ χρονικών σημείων

αναμμένος
allumé

αναμνηστικό (n)
souvenir

αναμνηστικός /a.na.mni.stiˈkos/ (adj)
commémoratif, rappel

αναμονή (n)
attente

αναμορφωτήριο (n)
correction, maison, redressement

αναμορφώνω (v)
refondre, réaménager, rénover

αναμπουμπούλα (n)
cirque, remue-ménage

αναμφίβολα (adv)
incontestablement, indubitablement

αναμφισβήτητα /a.naɱ.fiˈzvi.ti.ta/ (adv)
indubitablement

αναμφισβήτητος /a.naɱ.fiˈzvi.ti.tos/ (adj)
incontestable, incontesté

αναμόρφωση (n)
réaménagement

ανανάς (n)
ananas

ανανέωση (n)
renouvellement, renouveau, rénovation

ανανήφω (v)
revenir, soi

ανανήψας
repenti
  που διόρθωσε τις απόψεις του
dégrisé, réanimé
  που ξύπνησε από νάρκωση

ανανεώνομαι (v)
rajeunir, renouveler, renover

ανανεώνω /a.na.neˈo.no/ (v)
renouveler, rajeunir, renover

ανανεώσιμος (adj)
renouvelable

αναντίλεκτος (adj)
incontestable, irréfutable

αναντίρρητα (adv)
indéniablement

αναντίρρητος /a.nanˈdi.ɾi.tos/ (adj)
irréfutable

αναντίστρεπτος (adj)
irréversible

αναντικατάστατος (adj)
irremplaçable

αναξιοποίητος (adj)
inexploité

αναξιότητα (n)
indignité

αναπάντεχα (adv)
façon, inattendue

αναπάντεχος (adj)
inattendu, inopiné

αναπάντητος (adj)
réponse, sans

αναπαλαιωμένος
restauré

αναπαλαιώνω (v)
reconstituer, reconstruire

αναπαράγω (v)
reproduire

αναπαράσταση /a.na.paˈɾa.sta.si/ (n)
représentation

αναπαραγωγή (n)
reproduction

αναπαραγωγικός (adj)
reproductif

αναπαριστάνω (v)
représenter

αναπασχόλητος (adj)
inoccupé

αναπαυτικά (adv)
commodément, confortablement, moelleusement

αναπαυτικός /a.na.pa.ftiˈkos/ (adj)
reposant

αναπαύομαι /a.naˈpa.vo.me/ (v)
se reposer
  για ξεκούραση

αναπαύσου εν ειρήνη /a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni/
repose en paix

αναπαύω /a.naˈpa.vo/ (v)
reposer

αναπηδώ /a.na.piˈðo/ (v)
rebondir

αναπηρία /a.na.piˈɾi.a/ (n)
handicap, infirmité

αναπηρικό καροτσάκι
fauteuil roulant

αναπηρικός (adj)
handicapé, invalide

αναπλήρωση (n)
suppléance

αναπληρωματικός /a.na.pli.ɾo.ma.tiˈkos/ (adj)
supplémentaire

αναπληρωτής (n)
délégué, remplaçant

αναπληρώνω (v)
remplacer, combler

αναπληρώτρια (n)
remplaçante

αναπνέω /a.naˈpne.o/ (v)
respirer

αναπνευστήρας (n)
respirateur, tuba

αναπνευστικός (adj)
respiratoire

αναπνοή /a.na.pnoˈi/ (n)
souffle, respiration

αναποδιά (n)
revers, travers

αναποδογυρίζω (v)
retourner

αναποδογυρισμένος
retourné

αναπολώ (v)
évoquer

αναποτελεσματικός (adj)
ineffectif, inefficace

αναποτελεσματικότητα /a.na.po.te.le.zma.tiˈko.ti.ta/ (n)
inefficacité

αναποφάσιστος /a.na.poˈfa.si.stos/ (adj)
indécis

αναποφασιστικότητα (n)
indécision

αναπροσαρμογή (n)
réajustement

αναπτήρας (n)
briquet

αναπτερώνω (v)
ailes, donner, encourager, espoir, moral, remonter

αναπτυξιακός (adj)
développement

αναπτυσσόμενος /a.na.ptiˈso.me.nos/
croissance, développement

αναπτύσσω /a.naˈpti.so/ (v)
développer

αναπόδραστος (adj)
inévitable

αναπόληση (n)
souvenir

αναπόσπαστα (adv)
inextricablement

αναπόσπαστος (adj)
indissociable, inhérent

αναπότρεπτος (adj)
inévitable

αναπόφευκτα (adv)
inévitablement, immanquablement, infailliblement, inéluctablement

αναπόφευκτος /a.naˈpo.fef.ktos/ (adj)
inévitable, inéluctable, immanquable, imparable

αναρίθμητος (adj)
indénombrable, innombrable

αναρμοδιότητα (n)
incompétence

αναρμόδιος /a.naɾˈmo.ði.os/ (adj)
incompétent

αναρρίχηση /a.naˈɾi.çi.si/ (n)
escalade

αναρριχώμαι (v)
grimper

αναρρωτήριο (n)
convalescence, maison

αναρρωτικός (adj)
convalescence

αναρρώνω (v)
se remettre, se rétablir

αναρτήρας (n)
suspenseur

αναρτημένος
accroché, suspendu

αναρτώ (v)
accrocher, suspendre

αναρχία /a.naɾˈçia/ (n)
anarchie

αναρχικά /a.naɾ.çiˈka/ (adv)
anarchiquement

αναρχικός (adj)
anarchiste, anarchique

αναρχισμός (n)
anarchisme

αναρχοσυνδικαλισμός (n)
anarcho-syndicalisme

αναρχοσυνδικαλιστής /a.naɾ.xo.sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
anarchosyndicaliste

αναρωτιέμαι /a.na.ɾoˈtçe.me/ (v)
se demander

ανασήκωμα (n)
haussement

ανασαίνω (v)
respirer, souffler

ανασηκώνομαι (v)
redresser

ανασηκώνω (v)
remonter, soulever

ανασκάβω (v)
fouiller

ανασκάπτω (v)
fouiller

ανασκαλεύω (v)
fouiller, gratter, remuer

ανασκαφή /a.na.skaˈfi/ (n)
fouille

ανασκευάζω (v)
rétracter
  αλλάζω προηγούμενες δηλώσεις μου
réfuter
  αντικρούω τα επιχειρήματα

ανασκολοπίζω /a.na.sko.loˈpi.zo/ (v)
empaler

ανασκολοπισμός /a.na.sko.lo.piˈzmos/ (n)
empalement

ανασκοπικός (adj)
rétrospectif

ανασκουμπώνω (v)
manches, remonter, retrousser

ανασκόπηση (n)
revue

αναστάτωση (n)
bouleversement, chambardement, dérangement, désordre, pagaille, trouble

αναστέλλω (v)
suspendre, inhiber

αναστέναγμα (n)
soupir

ανασταίνω (v)
ressusciter, élever

ανασταλτικός (adj)
inhibiteur

αναστατωμένος
bouleversé, troublé

αναστατώνω (v)
bouleverser

αναστενάζω /a.na.steˈna.zo/ (v)
soupirer, gémir

αναστεναγμός (n)
soupir

αναστολή (n)
inhibition, sursis, suspension
veille
  στην πληροφορική

αναστομώνω (v)
anastomoser

αναστρέφω /a.naˈstɾe.fo/ (v)
renverser

αναστρέψιμος /a.naˈstɾe.psi.mos/ (adj)
réversible

αναστροφέας /a.na.stɾoˈfe.as/ (n)
inverseur

αναστροφή (n)
inversion, renversement

αναστόμωση (n)
anastomose
  ιατρική, ανατομία

ανασυγκροτώ (v)
reconstituer, réorganiser

ανασυγκρότηση (n)
reconstruction
défragmentation
  πληροφορική

ανασυνθέτω (v)
recomposer, reconstituer

ανασυντάσσω (v)
réorganiser, réécrire

ανασφάλεια (n)
insécurité

ανασφάλιστος /a.naˈsfa.li.stos/ (adj)
assuré

ανασχηματισμός (n)
remaniement

ανασύνδεση (n)
renouement

ανασύρω (v)
retirer, extraire

ανατάραξη (n)
perturbation, turbulence

ανατάσιος (pn)
anatase

ανατέλλω (v)
se lever, poindre

ανατέλλων
levant

ανατέμνω (v)
disséquer

ανατίμηση /a.naˈti.mi.si/ (n)
hausse, prix, revalorisation, réévaluation

αναταραχή (n)
tourmente, agitation

ανατείνω (v)
élever, lever

ανατινάζω (v)
plastiquer

ανατοκισμός (n)
anatocisme

ανατολή /a.na.toˈli/ (n)
est, orient, lever du soleil

ανατολίτικος /a.na.toˈli.ti.kos/ (adj)
anatolien

ανατολικός /a.na.to.liˈkos/ (adj)
oriental

ανατολιστής /a.na.to.liˈstis/ (n)
orientaliste

ανατομία (n)
anatomie

ανατομικά /a.na.to.miˈka/ (adv)
anatomiquement

ανατομικός (adj)
anatomique

ανατρέπω /a.na.tɾeˈpo/ (v)
renverser, bouleverser

ανατρέφω (v)
élever

ανατρέχω (v)
remonter, se reporter

ανατρέψιμος (adj)
réversible

ανατρεπτικός /a.na.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
subversif

ανατριχίλα (n)
chair de poule, frisson

ανατριχιάζω (v)
avoir la chair de poule, frissonner, frémir

ανατριχιαστικός (adj)
qui donne la chair de poule

ανατροπή /a.na.tɾoˈpi/ (n)
chavirage, coup de théâtre, renversement

ανατροφή (n)
éducation

ανατροφοδότηση /a.na.tɾo.foˈðo.ti.si/ (n)
expérience, feedback, information, retour

ανατυπώνω (v)
rééditer

ανατόμος /a.naˈto.mos/ (n)
anatomiste

αναφέρομαι (v)
se référer

αναφέρω (v)
mentionner, rapporter, signaler

αναφαίνομαι /a.naˈfe.no.me/ (v)
apparaitre, surgir

αναφαίρετος (adj)
inaliénable, imprescriptible

αναφιλητό /a.na.fi.liˈto/ (n)
sanglot

αναφλέγομαι (v)
s'enflammer

αναφλέγω (v)
allumer

αναφορά (n)
rapport, référence, mention

αναφορικά /a.na.fo.ɾiˈka/ (adv)
anaphoriquement

αναφορικός (adj)
anaphorique, relatif

αναφυλακτικός (adj)
anaphylactique

αναφυλαξία (n)
anaphylaxie

αναφωνώ /a.na.foˈno/ (v)
s'exclamer

αναχαίτιση /a.naˈçe.ti.si/ (n)
arrêt, coup, endiguer, repousser

αναχαιτίζω (v)
endiguer, contenir, réfréner

αναχρηματοδότηση (n)
refinancement

αναχρονισμός /a.na.xɾo.niˈzmos/ (n)
anachronisme

αναχρονιστικός (adj)
anachronique

αναχωρητής (n)
anachorète

αναχώρηση /a.naˈzo.ɾi.si/ (n)
départ

αναψηλάφηση (n)
approfondi, civile, requête, réexamen

αναψοκοκκινίζω (v)
rougir

αναψυκτήριο (n)
buvette

αναψυκτικό (n)
rafraîchissement

αναψυχή (n)
loisir

ανγκολέζικος /aŋ.goˈle.zi.kos/ (adj)
angolais

ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (adj)
andalou

ανδραγάθημα (n)
acte, bravoure

ανδραγαθία (n)
acte, bravoure

ανδρεία (adv)
bravoure, vaillance
  επίθετο

ανδρείκελο /anˈðɾi.ce.lo/ (n)
guignol, marionnette, pantin

ανδριάντας /an.ðɾiˈan.das/ (n)
buste, statue

ανδρικός /an.ðɾiˈkos/ (adj)
masculin

ανδρισμός (n)
courage
  η γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνών
virilité
  τα ανδρικά όργανα αναπαραγωγής
  το ανδρικό φέρσιμο

ανδρογυνισμός (n)
androgynie

ανδροειδές /an.ðɾo.iˈðes/ (n)
androïde

ανδροκρατούμαι (v)
chasse, gardée, hommes, réservé

ανδροκρατούμενος
hommes, prédominé

ανδροπρεπής (adj)
viril

ανδρωνυμικός (adj)
andronyme

ανδρόγυνο /anˈðɾo.ʝi.no/ (n)
couple

ανδρώνυμο (n)
andronyme

ανείπωτα (adv)
indiciblement

ανείπωτος /aˈni.po.tos/ (adj)
indicible

ανεβάζω (v)
monter

ανεβαίνω (v)
monter

ανεβασμένος
monté, montée

ανεγείρω (v)
construire, édifier, ériger

ανεγκέφαλος (adj)
écervelé

ανεδαφικός /a.ne.ða.fiˈkos/ (adj)
hors-sol, irréaliste

ανειδίκευτος (adj)
spécialiste, spécialisé

ανειλικρίνεια (n)
insincérité

ανειλικρινής (adj)
insincère

ανεκδιήγητος /a.nek.ðiˈi.ʝi.tos/ (adj)
inénarrable

ανεκδοτικός (adj)
anecdotique

ανεκμετάλλευτος (adj)
inexploité

ανεκπλήρωτος /a.nekˈpli.ɾo.tos/ (adj)
inaccompli

ανεκτίμητος (adj)
inestimable
  που δεν έχει εκτιμηθεί

ανεκτικός (adj)
tolérant, coulant, permissif

ανεκτικότητα (n)
tolérance, permissivité

ανεκτός (adj)
acceptable, supportable

ανεκχώρητος (adj)
inaliénable

ανελέητα (adv)
impitoyablement, pitié

ανελέητος (adj)
impitoyable

ανελαστικός /a.ne.la.stiˈkos/ (adj)
inélastique

ανελκυστήρας /a.nel.ciˈsti.ɾas/ (n)
ascenseur

ανελλιπώς (adv)
interruption

ανεμίζω /a.neˈmi.zo/ (v)
fasseyer, flotter au vent

ανεμβολίαστος (adj)
vacciné

ανεμελιά (n)
insouciance

ανεμιστήρας /a.ne.miˈsti.ɾas/ (n)
ventilateur

ανεμιστήρι /a.ne.miˈsti.ɾi/ (n)
éventail

ανεμο- /a.ne.mo/
anémo-

ανεμογεννήτρια /a.ne.mo.ʝeˈni.tɾi.a/ (n)
éolienne

ανεμογράφος /a.ne.moˈɣɾa.fos/ (n)
anémographe

ανεμοδαρμένος /a.ne.mo.ðaɾˈme.nos/
venteux

ανεμοδείκτης /a.ne.moˈði.ktis/ (n)
girouette

ανεμοθύελλα /a.ne.moˈθi.e.la/ (n)
bourrasque

ανεμορριπή (n)
rafale

ανεμοστρόβιλος /a.ne.moˈstɾo.vi.los/ (n)
tourbillon de poussière

ανεμόμετρο /a.neˈmo.me.tɾo/ (n)
anémomètre

ανεμόμυλος /a.neˈmo.mi.los/ (n)
moulin à vent

ανεμόπτερο /a.neˈmo.pte.ɾo/ (n)
planeur

ανεμώνη (n)
anémone de mer
  θαλάσσιος πολύποδας
anémone
  φυτό

ανενδοίαστος (adj)
résolu, scrupule

ανενεργώς (adv)
inactivement

ανεντιμότητα (n)
malhonnêteté

ανενόχλητα (adv)
imperturbablement‎

ανεξάλειπτος (adj)
indélébile, ineffaçable

ανεξάντλητος (adj)
inépuisable

ανεξάρτητα (adv)
indépendamment

ανεξάρτητος /a.neˈksaɾ.ti.ti/ /a.neˈksaɾ.ti.to/ /a.neˈksaɾ.ti.tos/ (adj)
indépendant

ανεξέλεγκτος (adj)
incontrôlé

ανεξήγητος (adj)
inexplicable

ανεξίκακος (adj)
indulgent

ανεξίτηλα (adv)
indélébile, ineffaçable

ανεξίτηλος (adj)
indélébile, ineffaçable

ανεξαιρέτως (adv)
exception

ανεξαρτησία /a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a/ (n)
indépendance

ανεξαρτητοποιώ (v)
conquérir, indépendance

ανεξερεύνητος /a.ne.kseˈɾev.ni.tos/ (adj)
inexploré

ανεξιθρησκία (n)
tolérance

ανεξιλέωτος (adj)
inexpiable

ανεξιχνίαστο (adv)
élucidé

ανεξιχνίαστος (adj)
impénétrable, élucidé

ανεξόφλητος (adj)
arriéré, impayé
  αξόφλητος

ανεπάρκεια /a.neˈpaɾ.ci.a/ (n)
carence, insuffisance, pénurie

ανεπίγνωστα (adv)
inconsciemment

ανεπίσημα (adv)
inofficiellement, officieusement

ανεπίσημος (adj)
officieux

ανεπίτρεπτος (adj)
inacceptable

ανεπαίσθητος (adj)
imperceptible

ανεπανάληπτος (adj)
incomparable, inégalable

ανεπανόρθωτα (adv)
irréparablement

ανεπανόρθωτος (adj)
irréparable

ανεπαρκής (adj)
insuffisant, inadéquat, satisfaisant

ανεπηρέαστος (adj)
inflexible

ανεπιβεβαίωτος (adj)
confirmé

ανεπιθύμητος /a.ne.piˈθi.mi.tos/ (adj)
indésirable

ανεπιστρεπτί (adv)
à jamais

ανεπιτυχής (adj)
malheureux, échoue

ανεπιφύλακτος (adj)
sans réserve

ανεπτυγμένος /a.ne.ptiɣˈme.nos/
développé

ανεργία /a.neɾˈʝi.a/ (n)
chômage

ανεσταλμένος
inhibé

ανευθυνότητα (n)
irresponsabilité

ανεφάρμοστος (adj)
inapplicable, inappliqué

ανεφοδιάζω (v)
approvisionner

ανεφοδιασμός (n)
approvisionnement, ravitaillement

ανεύθυνος (adj)
irresponsable

ανεύρεση (n)
découverte, redécouverte

ανεύρυσμα (n)
anévrisme

ανηδονία /a.ni.ðoˈni.a/ (n)
anhédonie

ανημπόρια (n)
faiblesse, impuissance, indigence

ανησυχία (n)
inquiétude, souci

ανησυχητικός (adj)
alarmant, inquiétant, préoccupant, troublant

ανησυχώ /a.ni.siˈxo/ (v)
troubler
  αναστατώνω, χαλάω την ησυχία
inquiéter
  προκαλώ ανησυχία σε κάοιον

ανθίζω /anˈθi.zo/ (v)
fleurir

ανθεκτικός (adj)
résistant

ανθελληνικός (adj)
anti-grec

ανθηρός /an.θiˈɾos/ (adj)
florissant, prospère

ανθοδοχείο /an.θο.ðoˈçi.o/ (n)
vase

ανθοδόχη (n)
réceptacle

ανθοκαλλιέργεια /an.θo.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
floriculture

ανθοκομία /an.θo.koˈmi.a/ (n)
floriculture

ανθολογία (n)
anthologie, florilège

ανθοπωλείο /an.θo.poˈli.o/ (n)
fleuriste

ανθοπώλης /an.θoˈpo.lis/ (n)
fleuriste

ανθράκευση (n)
charbonnage

ανθρακεύω (v)
charbonner

ανθρακικό (n)
zéro

ανθρακικό οξύ
acide carbonique

ανθρακικός (adj)
carbonique

ανθρακοποίηση (n)
carbonisation

ανθρακοφόρο (n)
charbonnier

ανθρακούχος (adj)
gazeux
  που περιέχει άνθρακα

ανθρακωρυχείο (n)
charbon, mine

ανθρακωρύχος (n)
mineur

ανθρωπάκι /an.θɾoˈpa.ci/ (n)
bonhomme, brave type, gringalet, minus

ανθρωπάριο (n)
homonculus, homunculus

ανθρωπιά (n)
humanité

ανθρωπικός (adj)
humain

ανθρωπισμός /an.θɾo.piˈzmos/ (n)
humanisme

ανθρωπιστικός (adj)
humanitaire
  που σχετίζεται με την προσφορά στο συνάνθρωπο

ανθρωπογενής (adj)
humaine, origine

ανθρωπογεωγραφία (n)
anthropogéographie

ανθρωπογνωσία (n)
anthropognosie

ανθρωποειδής (adj)
humanoïde

ανθρωποθεριστής (n)
Faucheuse

ανθρωποθυσία (n)
sacrifice humain

ανθρωποκεντρισμός (n)
anthropocentrisme

ανθρωποκτονία (n)
homicide

ανθρωποκτόνος (n)
homicide

ανθρωποκυνηγητό (n)
chasse, homme

ανθρωπολογία (n)
anthropologie

ανθρωπολογικός (adj)
anthropologique

ανθρωπολόγος (n)
anthropologue

ανθρωπομετρία (n)
anthropométrie

ανθρωπομετρικός (adj)
anthropométrique

ανθρωπομορφικός (adj)
anthropomorphique

ανθρωπομορφισμός (n)
anthropomorphisme

ανθρωποφάγος (n)
anthropophage, cannibale

ανθρωποφαγία (n)
anthropophagie

ανθρωποφοβία (n)
anthropophobie

ανθρωπωνυμία (n)
anthroponymie

ανθρωπωνυμικός (adj)
anthroponymique

ανθρωπωνύμιο (n)
anthroponyme

ανθρωπόμορφος (adj)
anthropomorphe

ανθρωπότητα (n)
humanité

ανθρώπινος /anˈθɾo.pi.nos/ (adj)
humain

ανθυγιεινός /an.θi.ʝi.iˈnos/ (adj)
insalubre, malsain

ανθυπίατρος (n)
médecin aide-major de 2ème classe

ανθυπασπιστής (n)
adjudant, maréchal des logis, quartier-maître

ανθυποβρυχιακός (adj)
anti-sous-marin

ανθυποκτηνίατρος (n)
aide-vétérinaire

ανθυπολοχαγός (n)
sous-lieutenant

ανθυφομοταξία (n)
infraclasse

ανθόσπαρτος (adj)
fleuri, semé de fleurs

ανθώ (v)
fleurir

ανιαρός (adj)
ennuyeux

ανιδιοτέλεια (n)
désintéressement

ανιδιοτελής (adj)
désintéressé

ανικανοποίητος (adj)
insatisfait

ανικανότητα (n)
inaptitude, incapacité, incompétence

ανιλίνη /a.niˈli.ni/ (n)
aniline

ανιματέρ /a.ni.maˈteɾ/ (n)
animateur

ανιμισμός (n)
animisme

ανισορροπία (n)
déséquilibre

ανισοτροπία /a.ni.so.tɾoˈpi.a/ (n)
anisotropie

ανιστόρητος /a.niˈsto.ɾi.tos/ (adj)
contraire, histoire, historique, ignare, vérité

ανισόρροπος (adj)
désaxé, déséquilibré

ανισότητα (n)
inégalité

ανιχνευτής (n)
éclaireur
  στρατιώτης με αποστολή την ανίχνευση
détecteur
  συσκευή

ανιχνεύσιμος (adj)
décelable, détectable

ανιχνεύω (v)
détecter, dépister, scruter

ανιψιά (n)
nièce

ανιψιός (n)
neveu

ανιόν (n)
anion

ανιόντες /a.niˈon.des/ (n)
ascendants

ανιών /a.niˈon/
ascendant

ανκόρ (n)
encore

ανοίγω /aˈni.ɣo/ (v)
ouvrir

ανοίκειος /aˈni.ci.os/ (adj)
inconvenant, malséant

ανοδικός /a.no.ðiˈkos/ (adj)
anodique
  για τη φυσική
ascendant, montant
  που ανεβαίνει

ανοησία /a.no.iˈsi.a/ (n)
bêtise, sottise

ανοιγοκλείσιμο (n)
clignotement

ανοικοδομώ (v)
reconstruire

ανοικοδόμηση (n)
reconstruction

ανοικονόμητος (adj)
encombrant

ανοιξιάτικα (adv)
printemps

ανοιξιάτικος (adj)
printanier

ανοιχτήρι (n)
décapsuleur, ouvre-boîtes, tire-bouchon

ανοιχτόκαρδος (adj)
bienveillant, obligeant

ανοιχτόμυαλος /a.niˈxto.mɲa.los/ (adj)
esprit, large, ouvert, tolérant

ανοιχτός (adj)
ouvert

ανολοκλήρωτος (adj)
inachevé

ανομία (n)
illégalité, méfait

ανομβρία (n)
sécheresse

ανομοίωση /a.noˈmi.o.si/ (n)
dissimilation

ανομοιότητα (n)
dissimilitude, dissemblance

ανομολόγητος (adj)
inavouable

ανοξία /a.noˈksi.a/ (n)
anoxie

ανοξείδωτος (adj)
inoxydable

ανοργάνωτος (adj)
inorganisé

ανοργανωσιά (n)
inorganisation

ανοργασμικός (adj)
anorgasmique

ανορεξία (n)
anorexie

ανορθολογικά (adv)
irrationnellement

ανορθολογικός (adj)
irrationnel

ανορθολογισμός (n)
irrationalisme

ανορθωτής (n)
redresseur

ανορθώνω (v)
dresser, redresser

ανοσία /a.noˈsi.a/ (n)
immunité

ανοσία αγέλης
immunité grégaire, collective, groupe, immunité

ανοσιούργημα (n)
impiété

ανοσιότητα (n)
impiété

ανοσμία /a.noˈzmi.a/ (n)
anosmie

ανοσοανεπάρκεια (n)
immunodéficience, immunosuppression

ανοσογνωσία (n)
anosognosie

ανοσοκατασταλτικός (adj)
immunosuppresseur, immunosuppressif

ανοσοκαταστολή (n)
immunodéficience, immunosuppression

ανοσολογία (n)
immunologie

ανοσοποίηση (n)
immunisation

ανοσοποιημένος
immunisé

ανοσοποιητικός (adj)
immunitaire, immunologique

ανοσοποιώ (v)
immuniser

ανοσοφαρμακολογία (n)
immunopharmacologie

ανοσοφαρμακολογικός (adj)
immunopharmacologique

ανουρία (n)
anurie

ανοχή /a.noˈçi/ (n)
tolérance

ανοχύρωτος (adj)
fortifié
  που δεν έχει οχυρωθεί

ανοϊκός (adj)
dément

ανούσιος (adj)
fade, insipide, stupide

αντάλλαγμα (n)
contrepartie, échange

αντάντε (adv)
andante

αντάξιος (adj)
digne
  που έχει ανάλογη αξία

αντάπτορας (n)
adaptateur

αντάρα (n)
brouillard, tempête, trouble

αντάρτης /anˈdaɾ.tis/ /aˈdaɾ.tis/ (n)
partisan, maquisard
  ένοπλος αντιστασιακός

αντάρτικο (n)
guérilla, maquis

αντέγγραφο (n)
contre-lettre

αντέγκληση (n)
altercation

αντένδειξη (n)
contre-indication

αντέχω /anˈde.xo/ (v)
supporter, encaisser

αντήχηση (n)
réverbération

αντίβαρο /anˈdi.va.ɾo/ (n)
contrepoids

αντίγραφο /anˈdi.ɣɾa.fo/ (n)
copie

αντίδι (n)
endive

αντίδοτο /anˈdi.ðo.to/ (n)
antidote, contrepoison

αντίδραση /anˈdi.ðɾa.si/ (n)
réaction

αντίζηλη (n)
rivale

αντίθεση (n)
opposition, contraste, antithèse, contradiction

αντίθετα /anˈdi.θe.ta/ (adv)
au contraire, contrairement

αντίθετος (adj)
opposé

αντίκειμαι (v)
contraire

αντίκρισμα /anˈdi.kɾi.zma/ (n)
garantie
  το να αντικρίζει κάποιος κάτι

αντίκρουση (n)
réfutation

αντίκτυπος (n)
répercussion, contrecoup, impact

αντίλαλος (n)
écho

αντίληψη /anˈdi.li.psi/ (n)
perception, conception

αντίλογος /anˈdi.lo.ɣos/ (n)
contre-argument

αντίμετρο /anˈdi.me.tɾo/ (n)
contre-mesure

αντίξοος (adj)
adverse, contraire, défavorable

αντίο /aˈdi.o/ (n)
adieu, au revoir

αντίπαλος (n)
adversaire, rival

αντίπαπας (n)
antipape

αντίπερα (adj)
en face, opposé

αντίποδας (n)
antipode

αντίποινα (n)
représailles

αντίρρηση /anˈdi.ɾi.si/ (n)
objection

αντίσκηνο (n)
guitoune, tente

αντίσταση /anˈdi.sta.si/ (n)
résistance

αντίστοιχα (adv)
respectivement

αντίστοιχος (adj)
respectif, correspondant

αντίστροφα (adv)
inversement, réciproquement, vice versa, à rebours

αντίστροφη μέτρηση
compte à rebours

αντίστροφος (adj)
inverse

αντίσωμα (n)
anticorps

αντίτιμο /anˈdi.ti.mo/ (n)
prix, coût

αντίτυπο /anˈdi.ti.po/ (n)
exemplaire, copie

αντίφαση /anˈdi.fa.si/ (n)
contradiction

αντίφραση (n)
antiphrase

αντίχειρας (n)
pouce

αντίχριστος (n)
antéchrist

ανταγωγή (n)
reconvention

ανταγωνισμός (n)
concurrence

ανταγωνιστής /an.da.ɣo.niˈstis/ (n)
compétiteur, concurrent, rival

ανταγωνιστικότητα (n)
compétitivité

ανταλλάσσομαι
échangé, être

ανταλλάσσω (v)
échanger

ανταλλαγή (n)
échange

ανταλλακτικό (n)
pièce détachée, accessoire

ανταμείβω (v)
récompenser

ανταμοιβή (n)
récompense

αντανάκλαση /an.daˈna.kla.si/ (n)
réflexion, reflet, réverbération

αντανακλαστικά (adv)
réflexe

αντανακλαστικός (adj)
réflexe
  που γίνεται ασύνειδα
reflective, réflecteur
  σχέση με την αντανάκλαση

αντανακλώ (v)
refléter, réverbérer

ανταντίνο (adv)
andantino

ανταπαντώ /an.da.panˈdo/ (v)
répliquer, rétorquer

ανταποδίδω /an.da.poˈði.ðo/ (v)
rendre, renvoyer, retourner

ανταποδοτικός (adj)
rémunératoire

ανταποκρίνομαι (v)
répondre, cadrer, correspondre

ανταποκρίτρια (n)
correspondante

ανταποκριτής /an.da.po.kɾiˈtis/ (n)
correspondant

ανταπόδοση /an.daˈpo.ðo.si/ (n)
contrepartie

ανταπόκριση /an.daˈpo.kɾi.si/ (n)
correspondance, reportage

ανταριάζω (v)
agiter, bouleverser, couvrir, obscurcir

ανταρκτικός /an.daɾ.ktiˈkos/ (adj)
antarctique

ανταρσία (n)
mutinerie, rébellion

ανταρτοπόλεμος (n)
guérilla

ανταρτόπληκτος (adj)
frappé, guérilla, ravagé

αντασφάλεια (n)
réassurance

αντασφαλίζω (v)
réassurer

αντασφαλιστής (n)
réassureur

ανταύγεια (n)
reflet

αντεθνικός (adj)
antinational

αντεκδίκηση (n)
représailles, vengeance

αντεμπρησμός (n)
contre-feu
  Αντιπυρκαγιά

αντεπίθεση /an.deˈpi.θe.si/ (n)
contre-attaque

αντεπανάσταση (n)
contre-révolution

αντεπαναστάτης (n)
contre-révolutionnaire

αντεπαναστάτρια (n)
contre-révolutionnaire

αντεπαναστατικός (adj)
contre-révolutionnaire

αντεπεξέρχομαι /an.de.peˈkseɾ.xo.me/ (v)
faire face

αντεπιστέλλων
membre correspondant
  αντεπιστέλλον μέλος

αντεπιτίθεμαι (v)
contre-attaquer

αντεπιτιθέμενος
agresseur

αντεπιχείρημα (n)
contre-argument

αντεροβγάλτης (n)
éventreur

αντεστραμμένος
inversé

αντζούγια /anˈd͡zu.ʝa/ (n)
anchois

αντηλιακό (n)
crème, solaire

αντηρίδα /an.diˈɾi.ða/ (n)
contrefort
  γεωλογία

αντηχώ (v)
résonner

αντιήρωας /an.diˈi.ɾo.as/ (n)
antihéros

αντιαεροπορικός (adj)
antiaérien

αντιαθλητικός (adj)
antisportif

αντιαιμορραγικός (adj)
antihémorragique

αντιαλγικός (adj)
antalgique

αντιαλκοολικός (n)
antialcoolique

αντιαμερικανικός /an.di.a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
antiaméricain

αντιαμερικανισμός /an.di.a.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
antiaméricanisme

αντιαρθριτικός (adj)
antiarthritique

αντιασφυξιογόνος (adj)
antiasphyxiant

αντιατομικός (adj)
antiatomique

αντιβαίνω /an.diˈve.no/ (v)
encontre

αντιβαρύτητα (n)
antigravitation

αντιβασίλισσα (n)
régente

αντιβασιλεία (n)
régence

αντιβασιλιάς (n)
vice-roi, régent

αντιβασιλικός (adj)
antiroyaliste

αντιβηχικός (adj)
antitussif

αντιβιοτικό /an.di.vi.o.tiˈko/ (n)
antibiotique

αντιγηραντικός /an.di.ʝi.ɾan.diˈkos/ (adj)
anti-âge, antivieillissement

αντιγράφω /an.diˈɣɾa.fo/ (v)
copier
  γράφω παρόμοιο κείμενο

αντιγραφή /a.di.ɣɾaˈfi/ /an.di.ɣɾaˈfi/ (n)
recopiage

αντιγόνο /an.diˈɣo.no/ (n)
antigène

αντιδάνειο /an.diˈða.ni.o/ (n)
emprunt aller-retour

αντιδήμαρχος (n)
maire-adjoint

αντιδημοκρατικός (adj)
antidémocratique

αντιδημοτικός /an.di.ði.mo.tiˈkos/ (adj)
impopulaire

αντιδιαδήλωση (n)
contre-manifestation

αντιδιαστέλλω (v)
distinguer

αντιδιαστολή (n)
contraste

αντιδικία /an.di.ðiˈci.a/ (n)
litige

αντιδιφθερικός (adj)
antidiphtérique

αντιδραστήρας /an.di.ðɾaˈsti.ɾas/ (n)
réacteur

αντιδραστήριο (n)
réactif

αντιδραστικός (adj)
réactionnaire, réactif

αντιδρώ /an.diˈðɾo/ (v)
réagir
  συμπεριφέρομαι θετικά ή αρνητικά

αντιδυναστικός (adj)
antidynastique

αντιδόνηση (n)
retentissement

αντιεμετικός (adj)
antiémétique

αντιζηλία (n)
rivalité

αντιηλεκτρόνιο (n)
positon, positron

αντιθετικός (adj)
antithétique, contradictoire

αντιθρησκευτικός (adj)
antireligieux

αντιθρομβωτικά (n)
anticoagulants

αντιθρομβωτικό (n)
anticoagulant

αντιθρομβωτικός (adj)
anticoagulant

αντιιικός (adj)
antiviral

αντιιμπεριαλισμός (n)
anti-impérialisme

αντιισταμινικό (n)
antihistaminique

αντιισταμινικός (adj)
antihistaminique

αντικέρ (n)
antiquaire

αντικαθεστωτικός (adj)
dissident

αντικαθιστώ (v)
remplacer, substituer

αντικανονικός /an.di.ka.no.niˈkos/ (adj)
antiréglementaire, interdit, prohibé

αντικαπιταλιστικός (adj)
anticapitaliste

αντικατάσταση /an.di.kaˈta.sta.si/ (n)
remplacement

αντικαταβολή (n)
contre remboursement

αντικαταθλιπτικό /an.di.ka.ta.θli.ptiˈko/ (n)
antidépresseur

αντικαταναλωτισμός (n)
anticonsommation

αντικατασκοπία (n)
contre-espionnage

αντικαταστάτης (n)
remplaçant

αντικαταστάτρια (n)
remplaçante

αντικαταστατός (adj)
remplaçable, interchangeable

αντικατεστημένος
remplacé

αντικατοπτρίζω /an.di.ka.topˈtɾi.zo/ (v)
refléter

αντικατοπτρισμός (n)
mirage, réflexion

αντικείμενο /an.diˈci.me.no/ (n)
objet
  πράγμα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις
  Ορολογία
  αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός
  όρος της γραμματικής

αντικειμενικά (adv)
objectivement

αντικειμενικός (adj)
objectif

αντικειμενικότητα (n)
objectivité

αντικειμενισμός (n)
objectivisme

αντικειμενιστής (n)
objectiviste

αντικειμενοποίηση /an.di.ci.me.noˈpi.i.si/ (n)
objectivation

αντικειμενοποιώ (v)
objectiver

αντικειμενοστρεφής (adj)
orienté objet

αντικλείδι (n)
passe-partout

αντικληρικισμός (n)
anticléricalisme

αντικληρικός (adj)
anticlérical

αντικνήμιο (n)
tibia

αντικοινοβουλευτικός (adj)
antiparlamentaire

αντικοινοβουλευτισμός (n)
antiparlementarisme

αντικοινωνικός /an.di.ci.no.niˈkos/ (adj)
antisocial

αντικομματικός (adj)
antiparti

αντικομμουνισμός (n)
anticommunisme

αντικομμουνιστικός (adj)
anticommuniste

αντικομφορμίστρια (n)
anticonformiste

αντικομφορμισμός (n)
anticonformisme

αντικομφορμιστής (n)
anticonformiste

αντικομφορμιστικός (adj)
anticonformiste, non-conformiste

αντικουάρκ (n)
antiquark

αντικουνουπικό (n)
anti moustique

αντικρίζω /an.diˈkɾi.zo/ (v)
face, faire, soi, voir

αντικρουόμενος
antinomique, antithétique

αντικρούω /an.diˈkɾu.o/ (v)
affronter, repousser, réfuter

αντικυβερνητικός (adj)
antigouvernemental

αντικυκλικός (adj)
anticyclique

αντικυκλώνας /an.di.ciˈklo.nas/ (n)
anticyclone

αντιλέγων
contradicteur

αντιλαμβάνομαι (v)
comprendre, réaliser

αντιλαϊκός (adj)
antipopulaire

αντιληπτός /an.di.liˈptos/ (adj)
compréhensible, perceptible

αντιλογία /an.di.loˈʝi.a/ (n)
contradiction

αντιλυσσικός (adj)
antirabique

αντιλόπη (n)
antilope

αντιμέτωπος /an.diˈme.to.pos/ (adj)
en face, face, opposé

αντιμαχόμενος
adverse, opposé

αντιμεταβίβαση (n)
contre-transfert

αντιμεταβολίτης (n)
antimétabolite

αντιμεταθέτω (v)
transposer

αντιμεταρρύθμιση (n)
Contre-Réforme

αντιμετωπίζω /an.di.me.toˈpi.zo/ (v)
affronter, faire face
  είμαι αντιμέτωπος με κάποιον ή κάτι

αντιμικροβιακός (adj)
antimicrobien

αντιμιλιταρίστρια (n)
antimilitariste

αντιμιλιταρισμός (n)
antimilitarisme

αντιμιλιταριστής (n)
antimilitariste

αντιμιλιταριστικός (adj)
antimilitariste

αντιμνημονιακός (adj)
anti-mémorandum

αντιμοναρχικός (n)
antimonarchique

αντιμόνιο /an.diˈmo.ni.o/ (n)
antimoine

αντιναύαρχος /an.diˈna.vaɾ.xos/ (n)
vice-admiral

αντινομία (n)
antinomie

αντινομικός (adj)
antinomique

αντιξοότητα /an.di.ksoˈo.ti.ta/ (n)
adversité

αντιολισθητικός /an.di.o.li.sθi.tiˈkos/ (adj)
antidérapant

αντιοξειδωτικός (adj)
antioxydant

αντιπάθεια /an.diˈpa.θi.a/ (n)
antipathie

αντιπαθητικός /an.di.pa.θi.tiˈkos/ (adj)
antipathique

αντιπαθώ /an.di.paˈθo/ (v)
avoir de l'antipathie pour, avoir de l'aversion pour

αντιπαιδαγωγικός (adj)
antipédagogique

αντιπαλότητα /an.di.paˈlo.ti.ta/ (n)
hostilité, rivalité

αντιπαράδειγμα (n)
contrexemple, contre-exemple

αντιπαράθεση /an.di.paˈɾa.θe.si/ (n)
confrontation, affrontement

αντιπαράσταση /an.di.paˈɾa.sta.si/ (n)
confrontation

αντιπαραβάλλω (v)
comparer en opposant

αντιπαραθέτω (v)
comparer, confronter, objecter, opposer

αντιπαρασιτικός (adj)
antiparasite

αντιπαροχή /an.di.pa.ɾoˈçi/ (n)
contrepartie

αντιπατριωτικός (adj)
antipatriotique

αντιπειθαρχικός (adj)
insubordonné

αντιπερισπασμός (n)
diversion

αντιπηκτικό (n)
anticoagulant

αντιπηκτικός (adj)
anticoagulant

αντιπλάγια (n)
barre oblique inverse

αντιπληθωρισμός (n)
déflation

αντιπληθωριστικός (adj)
anti-inflationniste

αντιποιητικός (adj)
antipoétique

αντιπολίτευση (n)
opposition

αντιπολεμικός /an.di.po.le.miˈkos/ (adj)
anti-guerre

αντιπολιομυελιτικός (adj)
antipoliomyélitique

αντιπολιτευτικός (adj)
de l'opposition

αντιπροεδρία (n)
vice-présidence

αντιπροεδρίνα (n)
vice-présidente

αντιπροσωπεία /an.di.pɾo.soˈpi.a/ (n)
agence
  εμπορικός όρος
délégation
  ομάδα αντιπροσώπων

αντιπροσωπευτικός (adj)
représentatif

αντιπροσωπεύω /a.ndi.pɾo.soˈpe.vo/ (v)
représenter

αντιπροσώπευση (n)
représentation

αντιπροτείνω (v)
contre-proposer

αντιπρόεδρος (n)
vice-président

αντιπρόσωπος /an.diˈpɾo.so.pos/ (n)
représentant
  μέλος ομάδας ομοειδών
  που ενεργεί για λογαριασμό άλλου
agent, fondé de pouvoir
  που αντιπροσωπεύει επιχείρηση

αντιπρόταση (n)
contre-proposition

αντιπτέριση (n)
badminton

αντιπυρίνη (n)
antipyrine

αντιπυραυλικός (adj)
antimissile

αντιπυρετικό (n)
antipyrétique

αντιπυρετικός (adj)
antipyrétique

αντιπυρηνικός (adj)
antinucléaire

αντιρατσιστής (n)
antiraciste

αντιρατσιστικός (adj)
antiraciste

αντιρετροϊκός (adj)
antirétroviral

αντιρομαντικός (n)
anti-romantique, antiromantique

αντιρρησίας /an.di.ɾiˈsi.as/ (n)
objecteur

αντιρρησίας συνείδησης
objecteur de conscience

αντιρυτιδικός (adj)
antirides

αντισεισμικός /an.di.si.zmiˈkos/ (adj)
antisismique, parasismique

αντισημίτης (n)
antisémite

αντισημιτικός (adj)
antisémite

αντισημιτισμός (n)
antisémitisme

αντισηπτικό (n)
antiseptique

αντισηπτικός (adj)
antiseptique

αντισηψία (n)
antisepsie

αντισκορικός (adj)
antimite

αντισκωριακός (adj)
antirouille

αντισπασμωδικός (adj)
antispasmodique

αντιστάθμισμα (n)
compensation
  αντιστάθμιση

αντιστέκομαι (v)
résister

αντιστήριγμα (n)
contrefort, renfort

αντισταθμίζω /an.di.staˈθmi.zo/ (v)
compenser, contrebalancer
  κυριολεκτικά/μεταφορικά

αντισταθμιστικός (adj)
compensations, contreparties
  αντισταθμιστικά οφέλη
compensatif, compensatoir
  που αντισταθμίζει

αντιστασιακή /an.di.sta.si.aˈci/ (n)
résistante

αντιστασιακός /an.di.sta.si.aˈkos/ (n)
résistant

αντιστοίχως (adv)
respectivement

αντιστοιχία (n)
correspondance

αντιστοιχίζω (v)
correspondre, corrélation, faire, mettre, rapport

αντιστοιχώ /an.di.stiˈxo/ (v)
correspondre

αντιστράτηγος (n)
général de corps d´armée

αντιστρέφω (v)
inverser

αντιστρατεύομαι (v)
aller à l'encontre de, s'opposer

αντιστρεπτός (adj)
réversible

αντιστρεψιμότητα (n)
réversibilité

αντισυλληπτικός (adj)
contraceptif

αντισυμβατικός (adj)
anticonformiste

αντισυμμετρικός (adj)
antisymétrique

αντισυνταγματάρχης (n)
lieutenant-colonel

αντισυνταγματικά /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈka/ (adv)
anticonstitutionnellement

αντισυνταγματικός /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
anticonstitutionnel

αντισυνταγματικότητα /anti.sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
inconstitutionnalité

αντισυστημικός /an.di.si.sti.miˈkos/ (adj)
antisystémique

αντισυστημισμός (n)
antisystémisme

αντισυφιλιδικός /an.di.si.fi.li.ðiˈkos/ (adj)
antisyphilitique

αντισύλληψη (n)
contraception

αντιτάξιμος (adj)
opposable

αντιτάσσομαι (v)
s'opposer

αντιτάσσω (v)
opposer

αντιτίθεμαι (v)
contrecarrer, s'opposer

αντιτείνω (v)
objecter

αντιτετανικός (adj)
antitétanique

αντιτιθέμενος
opposé

αντιτοξίνη (n)
antitoxine

αντιτοξικός (adj)
antitoxique

αντιτορπιλικό /an.di.toɾ.pi.liˈko/ (n)
contre-torpilleur

αντιτριβή (n)
antifriction

αντιτρομοκρατικός (adj)
antiterroriste

αντιτυφικός (adj)
antityphique

αντιφάσκω (v)
se contredire

αντιφασίστας (n)
antifasciste

αντιφασίστρια (n)
antifasciste

αντιφασισμός (n)
antifascisme

αντιφασιστικός (adj)
antifasciste

αντιφατικά (adv)
contradictoirement

αντιφατικός (adj)
contradictoire

αντιφεμινίστρια (n)
antiféministe

αντιφεμινιστής (n)
antiféministe

αντιφεμινιστικός (adj)
antiféministe

αντιφιλοσοφικός (adj)
antiphilosophique

αντιφλεγμονώδες (n)
anti-inflammatoire

αντιφλεγμονώδης (adj)
anti-inflammatoire

αντιφλογιστικός (adj)
antiphlogistique

αντιφρονών (n)
dissident, contestataire

αντιφυματικός (adj)
antituberculeux

αντιχολερικός (adj)
anticholérique

αντιχριστιανικός (adj)
antichrétien

αντιύλη (n)
antimatière

αντλία /andˈli.a/ (n)
pompe

αντλώ (v)
pomper, puiser

αντονομασία /an.do.no.maˈsi.a/ (n)
antonomase

αντοχή /an.doˈçi/ (n)
endurance

αντρέ (n)
entrée

αντρίκεια (adv)
hommassement

αντραντές (n)
entre-deux

αντρικά (adv)
virilement

αντωνυμία /an.do.niˈmi.a/ (n)
pronom

αντώνυμο /anˈdo.ni.mo/ (n)
antonyme, contraire

ανυπάκουος /a.niˈpa.ku.os/ (adj)
désobéissant

ανυπέρβλητος (adj)
insurmontable, indépassable, insurpassable

ανυπακοή (n)
désobéissance

ανυπαρξία (n)
inexistence

ανυπεράσπιστος (adj)
défense, indéfendable

ανυποληψία /a.ni.po.liˈpsi.a/ (n)
discrédit

ανυπολόγιστος (adj)
incalculable

ανυπομονησία (n)
impatience

ανυπομονώ (v)
s'impatienter

ανυποχώρητος (adj)
inflexible, intraitable, intransigeant, inébranlable

ανυποψίαστος (adj)
insoupçonné

ανυπόληπτος (adj)
discrédité, déconsidéré

ανυπόμονα (adv)
impatiemment

ανυπόμονος (adj)
impatient

ανυπόστατος (adj)
inconsistant

ανυπότακτος (n)
insoumis
  ουσιαστικό

ανυπόφορος (adj)
insupportable, infernal

ανυψωτήρας /a.ni.psoˈti.ɾas/ (n)
élévateur

ανυψωτικός (adj)
élévateur

ανυψώνω (v)
élever

ανφάν γκατέ /anˈfan ɡaˈte/ /ɑ̃ˈfɑ̃ ɡɑˈte/ (adj)
enfant gâté
  παραχαϊδεμένο παιδί

ανφάς /anˈfas/ (n)
en face

ανωδομή (n)
superstructure

ανωκύκλωση (n)
surcyclage

ανωμαλία (n)
anomalie

ανωνυμία (n)
anonymat

ανωριμότητα (n)
immaturité

ανωτερότητα (n)
supériorité
complexe, supériorité
  σύμπλεγμα ανωτερότητας

ανόδιο /aˈno.ði.o/ (n)
anode

ανόητα (adv)
bêtement

ανόητος /aˈno.i.tos/ (adj)
idiot, imbécile

ανόμοιος (adj)
dissemblable, disparate

ανόργωτος (adj)
arable

ανόρεχτος (adj)
appétit, sans

ανόρθωση /aˈnoɾ.θo.si/ (n)
redressement
  (για την ηλεκτρολογία)
  σήκωμα ψηλά

ανόσιος /aˈno.si.os/ (adj)
impie, abominable
  ανίερος, ασεβής

ανύπαντρος (adj)
célibataire

ανύπαρκτος (adj)
inexistant

ανύποπτος (adj)
méfiance
inopinément, moment
  σε ανύποπτο χρόνο

ανύψωση (n)
élévation

ανώγειο /aˈno.ʝi.o/ (n)
supérieur, étage

ανώδυνος /aˈno.ði.nos/ (adj)
indolore, anodin

ανώδυνος τοκετός
accouchement

ανώι (n)
supérieur, étage

ανώμαλα /aˈno.ma.la/ (adv)
anormalement

ανώμαλος (adj)
anormal, irrégulier, pervers
  επίθετο

ανώνυμα /aˈno.ni.ma/ (adv)
anonymement

ανώνυμη εταιρεία /aˈno.ni.mi e.teˈɾi.a/
société anonyme

ανώνυμος /aˈno.ni.mos/ (adj)
anonyme

ανώριμος (adj)
immature, vert

ανώτερος /aˈno.te.ɾos/ (n)
supérieur

ανώφελος (adj)
inutile, vain

ανώφλι (n)
linteau

αξέχαστος (adj)
inoubliable

αξία /aˈksi.a/ (n)
valeur

αξίζω (v)
mériter, valoir

αξίνα (n)
pioche

αξίωμα /aˈksi.o.ma/ (n)
charge
  θέση σε ιεραρχία
axiome
  λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

αξίωση /aˈksi.o.si/ (n)
exigence, prétention

αξελερόμετρο (n)
accéléromètre

αξεπέραστος /a.kseˈpe.ɾa.sti/ /a.kseˈpe.ɾa.sto/ /a.kseˈpe.ɾa.stos/ (adj)
insurmontable, indépassable, insurpassable

αξεσουάρ (n)
accessoire, pièce détachée
  εξάρτημα αυτοκινήτου
accessoire
  εξάρτημα ενδυμασίας

αξημέρωτα (adv)
aube, avant

αξιοζήλευτος (adj)
enviable, envié

αξιοθέατο (n)
curiosité

αξιοθαύμαστος (adj)
admirable

αξιοθρήνητος (adj)
déplorable, minable, piteux, pitoyable

αξιοκατάκριτος (adj)
répréhensible

αξιοκρατία (n)
méritocratie

αξιοκρατικός (adj)
méritocratique

αξιολογήσιμος (adj)
évaluable

αξιολογήτρια (n)
évaluatrice

αξιολογία (n)
axiologie

αξιολογητής (n)
évaluateur

αξιολογικός (adj)
axiologique, d'évaluation

αξιολογώ /a.ksi.o.loˈɣo/ (v)
évaluer

αξιολόγηση (n)
évaluation

αξιολύπητος (adj)
pitoyable, pathétique

αξιομνημόνευτος (adj)
mémorable

αξιοπαρόμοιαστος (adj)
comparable

αξιοπερίεργος /a.ksi.o.peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
bizarre

αξιοπιστία (n)
fiabilité, crédibilité

αξιοποίηση (n)
mise, valeur, valorisation

αξιοποιήσιμος (adj)
valorisable

αξιοποιώ (v)
valoriser

αξιοπρέπεια (n)
dignité

αξιοπρεπέστερος (adj)
plus decent

αξιοπρεπής /a.ksi.o.pɾeˈpis/ (adj)
décent

αξιοπρεπώς (adv)
dignement

αξιοπρόσεκτος (adj)
remarquable, méritant de l'intérêt, notable

αξιοσέβαστος /a.ksi.oˈse.va.stos/ (adj)
respectable

αξιοσύνη (n)
aptitude

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (adj)
axiomatique
  σχετικός με αξίωμα λογικό ή μαθηματικό

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (n)
fou
  στο σκάκι
officier
  στρατιωτικός

αξιωματούχος /a.ksi.o.maˈtu.xos/ (n)
fonctionnaire, dignitaire, officier, titulaire

αξιόλογος /a.ksiˈo.lo.γos/ (adj)
considérable, conséquent, remarquable, valeur

αξιόμαχος /a.ksiˈo.ma.xos/ (adj)
apte, combat

αξιόπιστος (adj)
fiable, confiance, crédible, digne

αξιόποινος /a.ksiˈo.pi.nos/ (adj)
digne

αξιότιμος /a.ksiˈo.ti.mos/ (adj)
honorable

αξιώνω (v)
exiger, réclamer

αξονομετρία (n)
axonométrie

αξονομετρικός (adj)
axonométrique

αξυρισιά /a.ksi.ɾiˈsça/ (n)
être pas rasé

αοιδός /a.iˈðos/ (n)
aède

αορατότητα (n)
invisibilité

αορτή /a.oɾˈti/ (n)
aorte

αορτήρας (n)
bandoulière

αορτικός (adj)
aortique

αουρία (n)
anurie

απάγω (v)
enlever, kidnapper

απάθεια (n)
apathie

απάνθρωπα (adv)
inhumainement

απάνθρωπος /aˈpan.θɾo.pos/ (adj)
inhumain

απάντηση /aˈpan.di.si/ (n)
réponse, réplique

απάρνηση (n)
renoncement

απάτη /aˈpa.ti/ (n)
tromperie, escroquerie, imposture

απάτητος (adj)
abandon, désaffecté, inexploré, inviolé

απάχης (n)
apache

απέλαση /aˈpe.la.si/ (n)
expulsion, reconduite

απένταρος (adj)
sans-le-sou

απέραντος /aˈpe.ɾan.dos/ (adj)
immense, infini

απέρχομαι /aˈpeɾ.xo.me/ (v)
partir

απέταλος (adj)
apétale

απέχθεια (n)
aversion, dégoût

απέχω /aˈpe.xo/ (v)
distant
  είμαι σε απόσταση
s'abstenir
  δεν συμμετέχω

απέχω παρασάγγας
côté, lieues, mille, plaque, être
  απέχω πολύ, όπως οι παρασάγγες

απήχηση (n)
retentissement, écho

απίθανος /aˈpi.θa.ni/ /aˈpi.θa.no/ /aˈpi.θa.nos/ (adj)
improbable
  μη πιθανός

απίστευτος /aˈpis.te.ftos/ (adj)
incroyable

απαίσιος /aˈpe.si.os/ (adj)
abominable, ignoble, infect

απαίτηση (n)
exigence

απαγγέλλω /a.paŋˈɟe.lo/ (v)
réciter

απαγγελία /a.paŋ.ɟeˈli.a/ (n)
récitation

απαγκιάζω /a.paŋˈɟa.zo/ (v)
s'abriter, se mettre à l'abri de

απαγκιστρώνομαι (v)
se décrocher, se libérer

απαγορευτικός (adj)
prohibitif

απαγορεύω /a.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
interdire, prohiber, défendre

απαγχονίζω /a.paŋ.xoˈni.zo/ (v)
pendre

απαγχονισμένος
pendu

απαγχονισμός (n)
pendaison

απαγωγέας /a.pa.ɣoˈʝe.as/ (n)
ravisseur

απαγωγή (n)
déduction
  απαγωγή (συλλογισμός)
kidnapping, abduction, ravissement
  αρπαγή και αιχμαλωσία

απαγωγός /a.pa.ɣoˈɣos/ (adj)
abducteur
  (για την ανατομία)

απαγόρευση (n)
interdiction, défense

απαθής (adj)
apathique

απαθανατίζω (v)
immortaliser

απαθώς /a.paˈθos/ (adv)
impassiblement

απαισιοδοξία (n)
pessimisme

απαισιόδοξος /a.pe.siˈo.ðo.ksos/ (adj)
pessimiste

απαιτητικός (adj)
exigeant

απαιτητός /a.pe.tiˈtos/ (adj)
exigible
  που μπορεί να απαιτηθεί

απαιτούμενος
requis

απαιτώ (v)
exiger
  ζητώ επιτακτικά

απαλλάσσω /a.paˈla.so/ (v)
libérer, absoudre, dispenser, découdre, innocenter
  γλιτώνω από υποχρέωση

απαλλαγή (n)
exemption, acquittement, dispense, exonération

απαλλακτικός (adj)
acquittement

απαλλοτρίωση (n)
expropriation

απαλλοτριωμένος
exproprié

απαλλοτριώνω (v)
exproprier, abaliéner

απαλός (adj)
doux, tendre

απαλύνω (v)
adoucir, assouplir, atténuer, estomper, tempérer

απανθρακωμένος
carbonisé

απανθρωπιά /a.pan.θɾoˈpça/ (n)
inhumanité

απαντάω /a.panˈda.o/ (v)
répondre
  δίνω απάντηση

απαντητής (n)
répondeur

απανωτά (adv)
suite, série

απανωτός (adj)
successif

απαξάπας (adj)
tout

απαξία (n)
démérite

απαξίωση (n)
discrédit, dédain, dépréciation

απαξιωτικά (adv)
dédaigneuse, façon, méprisante

απαξιωτικός (adj)
dédaigneux, méprisant

απαξιώνω /a.pa.skiˈo.no/ (v)
dédaigner, mépriser, avilir

απαράβατος (adj)
inviolable, intangible

απαράγραπτος /a.paˈɾa.ɣɾa.ptos/ (adj)
imprescriptible

απαράδεκτος (adj)
inacceptable, inadmissible

απαράλλακτος (adj)
identique, inchangé

απαράμιλλος (adj)
incomparable, inégalable, unique

απαρέγκλιτος /a.paˈɾeŋ.ɡli.tos/ (adj)
intangible, invariable, strict

απαρέμφατο /a.paˈɾeɱ.fa.to/ (n)
infinitif

απαρίθμηση (n)
énumération, numération

απαραίτητα (adv)
nécessairement

απαραίτητος (adj)
indispensable, nécessaire

απαραβίαστος (adj)
inviolable

απαρασάλευτος (adj)
inébranlable

απαρατήρητος (adj)
inaperçu

απαρηγόρητος (adj)
inconsolable

απαριθμώ (v)
énumérer, dénombrer

απαρνιέμαι (v)
rejeter, renier, renoncer

απαρτία (n)
quorum

απαρτίζομαι (v)
composé, se composer, être

απαρτίζω (v)
constituer, compléter, composer, parfaire

απαρτχάιντ (n)
apartheid

απαρχή (n)
origine, prémices

απαρχαιωμένος
obsolète, dépassé

απασβέστωση (n)
décalcification

απασβεστώνω (v)
décalcifier

απασχολημένος
occupé

απασχολησιμότητα (n)
employabilité

απασχολώ (v)
employer, occuper, distraire, préoccuper

απασχόληση (n)
occupation, emploi

απατίτης (n)
apatite

απατεώνας /a.pa.teˈo.nas/ (n)
escroc

απατεώνισσα (n)
arnaqueuse, escroc

απατηλός (adj)
illusoire, trompeur

απατώ /a.paˈto/ (v)
berner, tromper
  ξεγελώ

απαυδισμένος
dégoûté

απαυδώ (v)
craquer, en avoir assez, ne plus en pouvoir

απαχθείς
kidnappé

απείθαρχος (adj)
désobéissant, indiscipliné, indocile, rebelle

απείραχτος (adj)
intact

απεγκλωβίζω (v)
délivrer, désincarcérer

απεγκλωβισμός (n)
délivrance, désincarcération

απεγνωσμένα (adv)
désespérément

απεγνωσμένος
désespéré

απειθαρχώ (v)
désobéir

απεικονίζω (v)
illustrer

απεικόνιση (n)
représentation, illustration

απειλή (n)
menace

απειλητικός (adj)
menaçant

απειλώ /a.piˈlo/ (v)
menacer

απειρία (n)
inexpérience, expérience, manque
  έλλειψη πείρας

απειροελάχιστος (adj)
infinitésimal, microscopique

απειροστικός λογισμός
calcul infinitésimal

απελασμένος
déporté

απελαύνω /a.peˈlav.no/ (v)
expulser, déporter

απελευθέρωση (n)
libération

απελευθερωμένος
libéré

απελευθερωτής (adj)
libérateur

απελευθερωτικός (adj)
libérateur, libération

απελευθερώνομαι (v)
se libérer

απελευθερώνω /a.pe.le.fθeˈɾo.no/ (v)
affranchir

απελευθερώτρια (n)
libératrice

απελπίζω /a.pelˈpi.zo/ (v)
désespérer

απελπισία /a.pel.piˈsi.a/ (n)
désespoir, désespérance

απελπισμένος
désespéré

απελπιστικός (adj)
désespérant

απεμπλέκω (v)
désengager

απενεργοποίηση (n)
désactivation

απενεργοποιώ (v)
désactiver, fermer

απενημέρωση (n)
débriefing

απενοχοποίηση (n)
déculpabilisation

απεξάρτηση /a.peˈksaɾ.ti.si/ (n)
désintoxication

απερίγραπτα (adv)
indescriptiblement

απερίγραπτος (adj)
indescriptible, innommable

απερίσκεπτα (adv)
inconsidérément

απερίσκεπτος (adj)
imprudent, insensé, irréfléchi

απερίσπαστος (adj)
imperturbable

απερίφραστα (adv)
franchement

απεραντολογώ (v)
discourir, perte, vue

απεραντοσύνη (n)
immensité

απεργία /a.peɾˈʝi.a/ (n)
grève

απεργιακός (adj)
gréviste

απεργοσπάστης (n)
jaune, briseur, grève

απεργός (n)
gréviste

απεργώ /a.peɾˈɣo/ (v)
faire grève

απερισκεψία /a.pe.ɾi.skeˈpsi.a/ (n)
imprudence

απεριτίφ (n)
apéritif

απεριόριστος (adj)
illimité

απερρινοποίηση /a.pe.ɾi.noˈpi.i.si/ (n)
dénasalisation

απερχόμενος
sortant

απεσταλμένος
envoyé

απευαισθητοποίηση (n)
désensibilisation

απευθείας (adv)
direct, directement

απευθύνομαι (v)
s'adresser

απευθύνω /a.peˈfθi.no/ (v)
adresser

απεχθάνομαι /a.peˈxθa.no.me/ (v)
détester, abhorrer

απεχθής (adj)
répugnant, sordide

απεύθυνση (n)
adressage

απηνής (adj)
impitoyable

απηχώ (v)
retentir

απιθανότητα (n)
improbabilité

απινίδωση (n)
défibrillation

απιστία /a.pisˈti.a/ (n)
infidélité, athéisme

απλά (adv)
simplement

απλήρωτος (adj)
impayé

απλανής (adj)
fixe

απλησίαστος (adj)
intouchable, inabordable

απληστία (n)
avidité, cupidité

απλικατέρ (n)
applicateur

απλολογία /a.plo.loˈʝi.a/ (n)
haplologie

απλοομάδα (n)
haplogroupe

απλοποίηση (n)
simplification

απλοποιημένος
simplifié

απλοποιώ (v)
simplifier

απλοϊκά (adv)
avec simplicité, naïvement

απλοϊκός (adj)
naïf, simple, facile, ingénu, primaire, simplet

απλοϊκότητα (n)
simplisme

απλούστευση (n)
simplification

απλωτή (n)
brasse

απλωτός (adj)
répandu, étalé

απλός (adj)
simple

απλότητα (n)
simplicité

απλόχερα (adv)
largement

απλώνομαι (v)
s'étaler

απλώνω (v)
étendre, déployer, tendre

αποίκηση (n)
colonisation

αποανάπτυξη /a.po.aˈna.pti.ksi/ (n)
décroissance

αποανθρωποποίηση (n)
déshumanisation

αποαποικιοποίηση /a.po.a.pi.ci.oˈpi.i.si/ (n)
décolonisation

αποαποικιοποιώ (v)
décoloniser

αποβάθρα (n)
quai

αποβάλλω /a.poˈva.lo/ (v)
expulser, quitter, rejeter, abandonner, avorter
  διώχνω

αποβίβαση (n)
débarquement

αποβαίνω (v)
s'avérer

αποβιβάζω /a.po.viˈva.zo/ (v)
débarquer

αποβιομηχάνιση (n)
désindustrialisation

αποβιομηχανίζω (v)
désindustrialiser

αποβλάκωση /a.poˈvla.ko.si/ (n)
abasourdissement, abrutissement, abêtissement

αποβλέπω (v)
aspirer

αποβλακωτικός (adj)
abrutissant, abêtissant

αποβλακώνω /a.po.vlaˈko.no/ (v)
abrutir, abalourdir, abêtir

αποβληθείς
renvoyé

αποβολή (n)
fausse couche
  ακούσια διακοπή εγκυμοσύνης
expulsion, suspension
  ποινή

αποβραδίς (adv)
soir, veille

απογίνομαι (v)
advenir, devenir

απογαλακτισμός (n)
ablactation

απογείωση (n)
décollage
  ανύψωση αεροπλάνου, ελικοπτέρου

απογειώνομαι
décoller, s'envoler

απογεμίζω (v)
décharger

απογοήτευση /a.po.ɣoˈi.tef.si/ (n)
déception, découragement

απογοητευμένος
déçu, désappointé, frustré

απογοητεύομαι (v)
déchanter, s'autofrustrer, se résigner

απογοητεύω /a.po.ɣo.iˈte.vo/ (v)
décevoir, désenchanter

απογραφή /a.po.ɣɾaˈfi/ (n)
recensement, inventaire, dénombrement

απογυμνώνω (v)
dénuder, dépouiller

απογύμνωση /a.poˈʝi.mno.si/ (n)
dénuement

αποδέκτης (n)
destinataire, receveur, récepteur, réceptacle

αποδέχομαι /a.poˈðe.xo.mai/ (v)
accepter, agréer

αποδίδομαι (v)
être attribué, être imputé

αποδίδω (v)
attribuer
  αποδίδω ένα έργο σε κάποιο δημιουργό
  αποδίδω ένα γεγονός σε μια αιτία
justice, rendre
  αποδίδω δικαιοσύνη
hommage, rendre
  αποδίδω τιμές
interpréter
  ερμηνεύω
accorder, allouer
  παράγω έργο ή εισόδημα

αποδεδειγμένος
prouvé, confirmé

αποδεικνύω (v)
prouver, démontrer

αποδεικτέος (adj)
démontrer, prouver

αποδεικτικός (adj)
concluant, probant

αποδεικτός (adj)
prouvable

αποδεκατίζω (v)
décimer

αποδεκτός (adj)
acceptable, accepté

αποδημία (n)
migration
  μετακίνηση ζώων ή πτηνών
émigration, migration
  φυγή από χώρα

αποδημητικός /a.po.ði.mi.tiˈkos/ (adj)
migrateur, migratoire
  επίθετο

αποδημώ /a.po.ðiˈmo/ (v)
migrer, trépasser, émigrer

αποδιάλεγμα (n)
restes
  δεύτερης ποιότητας πράγμα

αποδιάρθρωση (n)
démantèlement, désarticulation

αποδιαρθρώνω (v)
désarticuler

αποδιδράσκω (v)
échapper, s’échapper, s’évader

αποδιοπομπαίος τράγος /a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos/
bouc émissaire

αποδιοργάνωση /a.po.ði.oɾˈɣa.no.si/ (n)
désorganisation

αποδιοργανωτικός (adj)
désorganisateur

αποδιοργανώνω (v)
désorganiser

αποδοκιμάζω (v)
désapprouver, décrier, réprouver

αποδοκιμασία /a.po.ðo.ci.maˈsi.a/ (n)
désapprobation, réprobation, vitupération

αποδοκιμαστικός (adj)
désapprobateur

αποδομώ /a.po.ðoˈmo/ (v)
déconstruire

αποδοτικά (adv)
efficacement

αποδοτικός (adj)
rentable

αποδοτικότητα (n)
rentabilité

αποδοχή /a.po.ðoˈçi/ (n)
acceptation, revenu

αποδραματοποίηση /a.po.ðɾa.ma.toˈpi.i.si/ (n)
dédramatisation

αποδραματοποιώ /a.po.ðɾa.ma.to.piˈo/ (v)
dédramatiser

αποδρώ (v)
s'échapper, s'évader

αποδυνάμωμα (n)
affaiblissement

αποδυνάμωση (n)
affaiblissement

αποδυναμωτικός (adj)
affaiblissant

αποδυναμώνω (v)
affaiblir

αποδυτήριο /a.po.ðiˈti.ɾi.o/ (n)
vestiaire, vestiaires

αποδόμηση (n)
déconstruction

αποδύομαι (v)
combattre

αποεπένδυση /a.po.eˈpen.ði.si/ (n)
désinvestissement

αποεπενδύω /a.po.e.penˈði.o/ (v)
désinvestir

αποζημίωση (n)
compensation, indemnisation
  χρήματα για κάποιον που υπέστη ζημία

αποζημιωμένος
dédommagé

αποζημιώνομαι
dédommagé, être

αποζημιώνω (v)
dédommager, indemniser

αποζητώ (v)
désirer, rechercher

αποηχηροποίηση /a.po.i.çi.ɾoˈpi.i.si/ (n)
désonorisation

αποθάρρυνση (n)
découragement

αποθέτω (v)
déposer

αποθέωση (n)
apothéose

αποθήκευση (n)
stockage, entreposage

αποθήκη /a.poˈθi.ci/ (n)
dépôt, entrepôt
  χώρος όπου τοποθετούνται αντικείμενα

αποθαρρυμένος /a.po.θa.ɾiˈme.nos/
découragé

αποθαρρυντικός (adj)
décourageant

αποθαρρύνω /a.po.θaˈɾi.no/ (v)
décourager, démoraliser

αποθεματικό (n)
piccule

αποθεώνω (v)
diviniser

αποθηκάριος (n)
magasinier

αποθηκεύω (v)
enregistrer, stocker, emmagasiner, entreposer, sauver

αποθηκούλα (n)
débarras, souillarde

αποικία (n)
colonie

αποικίζομαι
colonisé

αποικίζω (v)
coloniser

αποικιακός (adj)
colonial

αποικιοκρατία /a.pi.ci.o.kɾaˈti.a/ (n)
colonialisme

αποικιοκρατικός (adj)
colonialiste

αποικισμένος
colonisé

αποικισμός (n)
colonisation

αποικιστής (n)
colonisateur

αποκάλυψη /a.poˈka.li.psi/ (n)
révélation

αποκάνω (v)
lasser, épuiser

αποκέντρωση (n)
décentralisation

αποκήρυξη (n)
abjuration

αποκαΐδι (n)
fumeron

αποκαθήλωση (n)
déclouage

αποκαθηλώνω (v)
déclouer

αποκαθιστώ (v)
réhabiliter, dédouaner, marier, remettre, restaurer, régénérer

αποκαλυπτικός (adj)
apocalyptique, révélateur, édifiant

αποκαλύπτω (v)
révéler, dévoiler

αποκαλώ /a.po.kaˈlo/ (v)
appeler, surnommer, traiter

αποκαμωμένος
las, épuisé

αποκαρβοξυλίωση (n)
décarboxylation

αποκαρδίωση (n)
découragement, démoralisation

αποκαρδιωμένος
écœuré

αποκαρδιωτικός (adj)
décourageant, démoralisant

αποκαρδιώνω /a.po.kaɾ.ðiˈo.no/ (v)
décourager, démoraliser

αποκατάσταση (n)
restauration, rectification, réhabilitation, réparation, rétablissement

αποκεντρωτικός (adj)
décentralisateur

αποκεντρώνω (v)
décentraliser

αποκεφαλίζω (v)
décapiter

αποκεφαλισμός (n)
décapitation

αποκηρυγμένος
désavoué

αποκηρύσσω (v)
répudier, désavouer, excommunier, récuser

αποκλήρωση (n)
déshéritage

αποκλίνω (v)
diverger, dévier, s'écarter

αποκλίνων (adj)
aberrant, divergent

αποκλείεται /a.poˈkli.e.te/
hors de question, il est exclu, il est hors de question, pas question

αποκλείω /a.poˈkli.o/ (v)
exclure, bloquer

αποκλεισμός (n)
blocus, exclusion, disqualification, élimination

αποκλειστικά (adv)
exclusivement

αποκλειστικός (adj)
exclusif

αποκλειστικότητα /a.po.kli.stiˈko.ti.ta/ (n)
exclusivité

αποκληρώνω /a.po.kliˈɾo.no/ (v)
déshériter

αποκλιμάκωση (n)
désescalade

αποκοιμίζω /a.po.ciˈmi.zo/ (v)
endormir

αποκοιμιέμαι /a.po.ciˈmɲe.me/ (v)
s'endormir

αποκολλώ (v)
décoller

αποκομίζω (v)
engranger, récolter

αποκομιδή (n)
enlèvement, collecte, portage, ramassage

αποκομμένος
coupé

αποκοπή (n)
amputation, coupure
apocope
  όρος της γραμματικής

αποκορύφωμα (n)
apogée, comble, pointe

αποκορύφωση (n)
comble, pointe, sommet

αποκοτιά (n)
coup de tête

αποκούμπι (n)
soutien, aide, appui, recours, secours

αποκρατικοποίηση (n)
dénationalisation

αποκρατικοποιώ (v)
dénationaliser

αποκριά (n)
carnaval

αποκριάτικα (adv)
carnaval

αποκρουστικά (adv)
hideux, repoussant, répugnant

αποκρουστικός /a.po.kɾu.stiˈkos/ (adj)
hideux, repoussant

αποκρούω (v)
repousser, parer

αποκρυπτογράφηση (n)
décryptage

αποκρυπτογραφώ (v)
décrypter

αποκρυστάλλωση (n)
cristallisation

αποκρυσταλλωμένος
cristallisé

αποκρυσταλλώνω /a.po.kɾi.staˈlo.no/ (v)
cristalliser

αποκρυφισμός (n)
occultisme

αποκρυφιστής (n)
occultiste

αποκρύπτω /a.poˈkɾi.pto/ (v)
camoufler, occulter, taire

αποκτηνωμένος
abruti, hébété

αποκτηνώνω (v)
déshumaniser

αποκτώ (v)
acquérir

αποκωδικοποιώ (v)
décoder

αποκόμιση (n)
récolte

αποκόπτω (v)
amputer

απολίθωμα (n)
fossile, pétrification

απολίπανση (n)
dégraissage

απολίτιστος /a.poˈli.ti.stos/ (adj)
incivilisé, incivil

απολαβή (n)
gain, jouissance

απολαμβάνω /a.po.laɱˈva.no/ (v)
jouir, profiter

απολαυστικός /a.po.laf.stiˈkos/ (adj)
délicieux, délectable

απολαύω /a.poˈla.vo/ (v)
jouir

απολειφάδι (n)
déchet, minable, rognure, résidu

απολεπίζω (v)
écailler
  αφαιρώ τα λέπια

απολιθωμένος
fossilisé

απολιθώνω (v)
pétrifier, fossiliser

απολιπαίνω (v)
dégraisser

απολιτικός (n)
apolitique

απολογία /a.po.loˈʝi.a/ (n)
apologie, excuse, plaidoyer

απολογητικός /a.po.lo.ʝi.tiˈkos/ (adj)
apologétique

απολογισμός (n)
bilan

απολογούμαι (v)
justifier, se défendre

απολυμαίνω (v)
désinfecter

απολυμαντικό (n)
désinfectant

απολυμαντικός (adj)
désinfectant

απολυμασμένος
desinfecté

απολυτήριο (n)
baccalauréat

απολυτίκιο /a.po.liˈti.ci.o/ (n)
antienne, tropaire

απολυταρχία (n)
absolutisme

απολυταρχικός (adj)
absolutiste, autocratique, totalitaire

απολυτρωτικός (adj)
délivrant, libérateur

απολυόμενος
licencié

απολύμανση (n)
désinfection

απολύω (v)
congédier, licencier, renvoyer, remercier

απομάκρυνση (n)
éloignement

απομένω (v)
rester

απομένων
restant

απομίμηση (n)
contrefaçon, imitation

απομαγνητίζω (v)
démagnétiser

απομαγνητισμός (n)
démagnétisation

απομακρυσμένος
seul, cloîtré, confiné, isolé, retiré

απομακρύνομαι (v)
s'éloigner

απομακρύνω (v)
éloigner

απομεινάρι (n)
reste, reliquat, vestige

απομεσήμερο (n)
après-midi

απομνημονεύω (v)
mémoriser

απομνημόνευμα (n)
mémoires

απομνημόνευση (n)
mémorisation

απομονωμένα (adv)
isolément

απομονωμένος
isolé

απομονωτισμός (n)
isolationnisme

απομονώνω (v)
isoler

απομυελινωτικός (adj)
démyélinisant

απομυθοποίηση (n)
démythification

απομυθοποιώ /a.po.mi.θo.piˈo/ (v)
démystifier

απομόνωση (n)
isolement

απονέμω /a.poˈne.mo/ (v)
conférer, attribuer, décerner

απονήρευτος (adj)
malice, sans

απονίτρωση /a.poˈni.tɾo.si/ (n)
dénitrification

αποναζιστικοποίηση (n)
dénazification

αποναζιστικοποιώ (v)
dénazifier

απονιά (n)
cruauté, insensibilité

απονομή (n)
attribution, distribution, remise

αποξένωση (n)
aliénation

αποξενώνω /a.po.kseˈno.no/ (v)
aliéner, éloigner, isoler

αποξηραίνω (v)
sécher

αποξηραμένος
séché

αποπέμπω /a.poˈpem.bo/ (v)
expulser, congédier, demander la démission, éconduire

αποπειρατικός (adj)
conatif

αποπειρώμαι (v)
tenter, chercher

αποπεράτωση (n)
achèvement

αποπερατωμένος
achevé

αποπλανώ /a.po.plaˈno/ (v)
séduire, abuser

αποπληθυσμός (n)
dépopulation

αποπληθωρισμός (n)
déflation

αποπληθωριστικός (adj)
déflationniste

αποπληκτικός /a.po.pli.ktiˈkos/ (adj)
apoplectique

αποπληρώνω (v)
rembourser

αποπνικτικός (adj)
étouffant

αποποίηση (n)
démenti

αποποινικοποίηση (n)
dépénalisation

αποποινικοποιώ (v)
décriminaliser

αποποιούμαι (v)
désavouer

αποπομπή /a.po.pomˈbi/ (n)
licenciement, répudiation

αποπροσανατολίζω (v)
désorienter

αποπροσανατολισμός (n)
désorientation

αποπυρηνικοποιημένος
dénucléarisé

αποπυρηνικοποιώ (v)
dénucléariser

απορία (n)
indigence, pauvreté
  έλλειψη οικονομικών πόρων
question
  ερώτημα, αδυναμία απάντησης
aporie
  φιλοσοφική απορία

απορημένος
étonné

απορρέω /a.poˈɾe.o/ (v)
découler, émaner

απορρίπτω /a.poˈɾi.pto/ (v)
rejeter

απορριμματοφόρο (n)
camion, ordures

απορριπτέος (adj)
rejeter, écarter

απορροή (n)
écoulement

απορροφημένος
absorbé

απορροφητήρας (n)
aspirateur, hotte aspirante

απορροφητικός /a.po.ɾo.fi.tiˈkos/ (adj)
absorbant

απορρυθμίζω (v)
déréglementer, dérégler, déréguler

απορρυπαίνω (v)
dépolluer

απορρυπαντικό (n)
détergent

απορρυπαντικός (adj)
détergent, détersif

απορρόφηση /a.poˈɾo.fi.si/ (n)
absorption

απορρύθμιση (n)
déréglement, déréglementation, dérégulation

απορρύπανση (n)
dépollution

απορώ /a.poˈɾo/ (v)
se demander, s'étonner

αποσάθρωση (n)
érosion

αποσαφηνίζω (v)
clarifier

αποσβεστήρας (n)
amortisseur

αποσβολωμένος
abasourdi, stupéfait, éberlué, interloqué, sidéré, ébahi

αποσβολώνω (v)
interloquer, sidérer

αποσείω (v)
refouler, rejeter

αποσιωπητικά (n)
points de suspension

αποσιωπητικός (adj)
dissimulateur

αποσιωπώ (v)
passer sous silence, taire

αποσκευές /a.po.sceˈves/ (n)
bagages
  σύνολο αποσκευών

αποσκευή /a.po.sceˈvi/ (n)
bagage

αποσκιρτώ (v)
faire défection

αποσκληρυντής (n)
adoucisseur

αποσκοπώ (v)
avoir pour but, viser à

αποσμητικό /a.po.zmi.tiˈko/ (n)
déodorant

αποσμητικός (adj)
déodorant

αποσοβώ (v)
conjurer, prévenir

αποσπασμένος
détaché

αποσπασματικός (adj)
fragmentaire

αποσπώ (v)
arracher, distraire, détacher, détourner, extirper, extorquer

αποστάζω (v)
distiller

αποστάξιμος (adj)
distillable

αποστάτης (n)
apostat, renégat, entretoise, rebelle, écarteur

αποστέλλω (v)
envoyer

αποστέρηση (n)
privation, frustration

αποστέωση (n)
ossification

αποσταγματοποιός (n)
distillateur

αποσταθεροποίηση (n)
déstabilisation

αποστακτήρας (n)
distillateur

αποστακτήριο (n)
distillerie

αποστακτικός (adj)
distillatoire

αποστασία (n)
apostasie

αποστασιοποίηση /a.po.sta.si.oˈpi.i.si/ (n)
distanciation

αποστασιοποιούμαι (v)
distances, prendre

αποστατώ (v)
abjurer, apostasier

αποστείρωση (n)
stérilisation

αποστειρωμένος
aseptisé, désinfecté

αποστειρωτικός (adj)
stérilisateur

αποστειρώνω (v)
stériliser

αποστεώνω (v)
ossifier

αποστηθίζω (v)
mémoriser

αποστολέας (n)
expéditeur, envoyeur

αποστολή /a.po.stoˈli/ (n)
mission, expédition

αποστολικά /a.po.sto.liˈka/ (adv)
apostoliquement

αποστολικός (adj)
apostolique

αποστομωτικός (adj)
dévastateur

αποστομώνω (v)
réduire, silence

αποστράγγιση (n)
drainage, égouttage, égouttement

αποστραγγίζω (v)
drainer, assécher, égoutter

αποστρατιωτικοποίηση (n)
démilitarisation

αποστρατιωτικοποιώ (v)
démilitariser

αποστροφή /a.po.stɾoˈfi/ (n)
aversion, répulsion
  απέχθεια

αποσυγχρονίζω (v)
désynchroniser

αποσυγχρονισμός (n)
désynchronisation

αποσυμπίεση (n)
décompression

αποσυμπιέζω (v)
décomprimer

αποσυμφορώ (v)
décongestionner

αποσυμφόρηση (n)
décongestion, décongestionnement, désengorgement

αποσυναρμολογώ (v)
démonter, désassembler

αποσυναρμολόγηση (n)
désassemblage

αποσυνδέω (v)
déconnecter

αποσυνθέτω (v)
décomposer, désagréger

αποσυντεθειμένος
décomposé

αποσυντιθέμενος /a.po.sin.diˈθe.me.nos/
putrescent

αποσυσκευάζω (v)
déballer

αποσυσκευασία (n)
désemballage

αποσφαλματώνω (v)
déboguer

αποσχηματίζω (v)
défroquer

αποσύνδεση /a.poˈsin.ðe.si/ (n)
déconnexion
  διαχωρισμός συνδεδεμένων στοιχείων

αποσύνθεση (n)
décomposition

αποσύρομαι (v)
se retirer

αποσύρω (v)
retirer

αποτέλεσμα /a.poˈte.le.zma/ (n)
résultat, effet

αποτέφρωση /a.poˈte.fɾo.si/ (n)
crémation, incinération

αποτίμηση (n)
estimation, évaluation

αποτίνω φόρο τιμής
hommage, rendre

αποταμίευση (n)
épargne
  αποτέλεσμα
  ενέργεια

αποταμιευτής (n)
épargnant

αποταμιεύτρια (n)
épargnante

αποταμιεύω /a.po.ta.miˈe.vo/ (v)
épargner

αποτείνω /a.poˈti.no/ (v)
adresser, parole, s'adresser

αποτελειώνω (v)
achever

αποτελεσματικά (adv)
efficacement

αποτελεσματικός /a.po.te.le.zma.tiˈkos/ (adj)
efficace, efficient

αποτελεσματικότητα (n)
efficacité

αποτελμάτωση /a.po.telˈma.to.si/ (n)
stagnation

αποτελούμενος
consistant (en), constitué (de)

αποτελώ /a.po.teˈlo/ (v)
constituer
  απαρτίζω, συγκροτώ

αποτεφρωμένος
incinéré

αποτεφρωτήρας (n)
incinérateur

αποτεφρώνω (v)
incinérer, réduire en cendres

αποτιμώ (v)
estimer, évaluer

αποτινάσσω (v)
secouer

αποτιτάνωση (n)
calcification

αποτολμώ (v)
risquer, lancer, oser

αποτοξίνωση (n)
désintoxication

αποτοξινωμένος
détoxiqué

αποτρέπω (v)
empêcher, prévenir, dissuader

αποτρίχωση (n)
épilation

αποτραβηγμένος /a.po.tɾa.viɣˈme.nos/
retiré

αποτραβώ /a.po.tɾaˈvo/ (v)
effacer, retirer, éloigner
  μεταφέρω ή απομακρύνω κάτι ή κάποιον από κάπου

αποτρεπτικός /a.po.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
dissuasif

αποτριχωμένος
dégarni

αποτριχώνω /a.po.tɾiˈxo.no/ (v)
épiler, dépiler

αποτροπή (n)
dissuasion

αποτροπιασμός (n)
aversion, répulsion

αποτρόπαιο (n)
infamie

αποτρόπαιος /a.poˈtɾo.pe.os/ (adj)
infâme

αποτσίγαρο (n)
mégot

αποτυγχάνω /a.po.tiŋˈxa.no/ (v)
échouer

αποτυπωμένος
imprimé

αποτυπώνω (v)
fixer, impressionner, marquer

αποτυχία /a.po.tiˈçi.a/ (n)
échec

αποτυχημένος
manqué, raté, réussi

αποτύπωμα (n)
empreinte
  το ίχνος ενός σώματος σε μια επιφάνεια

αποτύπωση (n)
diagramme, plan, schéma
  η έκφραση κάποιων πραγμάτων
estampage
  ο σχηματισμός του περιγράμματος ενός αντικειμένου

απουσία /a.puˈsi.a/ (n)
absence

απουσιάζω /a.pu.siˈa.zo/ (v)
absent, manquer

απουσιασμός (n)
absentéisme

αποφέρω (v)
rapporter, produire

αποφαίνομαι (v)
affirmer, déclarer, prononcer, statuer

αποφασίζω /a.po.faˈsi.zo/ (v)
décider, se décider

αποφασισμένος
déterminé, résolu, décidé

αποφασιστικά (adv)
décisivement

αποφασιστικός /a.po.fa.si.stiˈkos/ (adj)
décisif

αποφασιστικότητα (n)
détermination

αποφατικός (adj)
apophatique

αποφεύγω /a.poˈfe.vɣo/ (v)
éviter

αποφθεγματικός (adj)
apophtegmatique

αποφλοιωμένος
écorcé

αποφλοιώνω (v)
décortiquer, peler, éplucher

αποφορά (n)
puanteur

αποφορτίζω (v)
décharger

αποφυγή (n)
évitement

αποφυλάκιση (n)
libération

αποφυλακίζω /a.po.fi.laˈci.zo/ (v)
libérer, délivrer, relâcher, élargir

αποφυλακισμένος /a.po.fi.la.ciˈzme.nos/
désemprisonné

αποφόρτιση (n)
déchargement

αποφώλι /a.poˈfo.li/ (n)
nichet

αποχέτευση (n)
égout

αποχή /a.poˈçi/ (n)
abstention, abstentionnisme

αποχαιρετάω /a.po.çe.ɾeˈta.o/ (v)
adieu, dire

αποχαιρετισμός (n)
adieux

αποχαλίνωση (n)
débridement, dérèglement

αποχαρακτηρίζω /a.po.xa.ɾa.ktiˈɾi.zo/ (v)
déclassifier

αποχαρακτηρισμός /a.po.xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos/ (n)
déclassification

αποχαυνώνω /a.po.xavˈno.no/ (v)
abrutir, engourdir, hébéter

αποχαύνωση (n)
langueur

αποχετευτικός (adj)
eaux, sales, écoulement, égout, évacuation

αποχιονισμός (n)
déneigement

αποχρωματίζω (v)
blanchir (coupable), décolorer

αποχρωματισμός (n)
décoloration

αποχυμωτής /a.po.çi.moˈtis/ (n)
centrifugeuse, presse-citrons, presse-fruits

αποχωρίζομαι (v)
séparer

αποχωρίζω /a.po.xoˈɾi.zo/ (v)
séparer

αποχωρητήριο /a.po.xo.ɾiˈti.ɾio/ (n)
toilettes, cabinet, toilette

αποχωρισμός /a.po.xo.ɾiˈzmos/ (n)
détachement, séparation

αποχωρώ /a.po.xoˈɾo/ (v)
se retirer

αποχωρών
sortant

αποχώρηση /a.poˈxo.ɾi.si/ (n)
départ, retraite

αποψίλωση (n)
déboisement, déforestation

αποψιλώνω (v)
déboiser, dépouiller, épiler

αποψινός /a.po.psiˈnos/ (adj)
soir

αποψύχω (v)
décongeler, dégivrer

απούλητος (adj)
invendu

απρέπεια /aˈpɾe.pi.a/ (n)
gaucherie, inconvenance, indécence

απραξία (n)
oisiveté

απρεπής (adj)
inconvenant, indécent

απροειδοποίητα (adv)
improviste

απροετοίμαστος (adj)
pris au dépourvu

απροκάλυπτα (adv)
ostensiblement, ouvertement

απροκάλυπτος /a.pɾoˈka.li.ptos/ (adj)
flagrant, ostensible

απροκαταληψία (n)
sincérité

απρονοησία (n)
imprévoyance

απροσδιόριστος (adj)
indéterminé

απροσδόκητος (adj)
inattendu

απροσεξία (n)
inadvertance, inattention, négligence

απροσπέλαστος (adj)
inabordable, infranchissable

απροσποίητος (adj)
primesautier, spontané

απροστάτευτος (adj)
protection

απροχώρητος (adj)
stationnaire, statique

απρόβλεπτα (adv)
imprévisiblement

απρόβλεπτος (adj)
imprévisible, imprévu

απρόθυμα (adv)
contre, cœur

απρόθυμος (adj)
réticent, désireux

απρόοπτο (n)
imprévu, inattendu

απρόοπτος (adj)
imprévu

απρόσβλητος (adj)
inattaquable, invulnérable

απρόσεκτος /aˈpɾo.se.ktos/ (adj)
négligent, inattentif

απρόσιτος (adj)
inaccessible

απρόσκλητος (adj)
fâcheux, importun, pot de colle

απρόσμενος (adj)
inattendu

απρόσωπος /aˈpɾo.so.pos/ (adj)
impersonnel

απτέρυξ (n)
aptéryx, kaki

απτικός (adj)
tactile

απτός /aˈptos/ (adj)
palpable, tangible
  που τον αγγίζεις

απυρεξία (n)
apyrexie

απυρόβλητος (adj)
hors, portée, tir

απωθημένος
refoulé

απωθώ (v)
repousser

από /apo/
de, depuis

από κοινού
commun

από μηχανής θεός /a.po‿mi.xaˈnis θeˈos/
deus ex machina

από στιγμή σε στιγμή
instant

από τα βάθη της καρδιάς
du fond du cœur

απόαψη (n)
apoapse

απόβαρο (n)
tare

απόβαση (n)
débarquement

απόβλητο /aˈpo.vli.to/ (n)
déchet

απόβλητος (adj)
rejeté

απόβλιττο /aˈpo.vli.to/ (n)
copeau, copeaux

απόβρασμα (n)
lie, rebut

απόγειο /aˈpo.ʝi.o/ (n)
apogée

απόγειος αύρα /aˈpo.ʝi.os ˈa.vɾa/
brise, terre

απόγευμα /aˈpo.ʝev.ma/ (adv)
après-midi

απόγνωση (n)
désespoir, détresse

απόγονος /aˈpo.ɣo.nos/ (n)
descendant

απόγραφο /aˈpo.ɣɾa.fo/ (n)
transcrit

απόδειξη /aˈpo.ði.ksi/ (n)
preuve, démonstration, facture, facturette

απόδειπνο (n)
complies

απόδημος /aˈpo.ði.mos/ (adj)
expatrié, émigré

απόδοση /aˈpo.ðo.si/ (n)
attribution, rendement, rendu

απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ /aˈpo.ðo.te ta‿ˈce.sa.ɾos ˈce.sa.ɾi ce ta‿tu‿θeˈu to‿θeˈo/
rendez à César ce qui est à César et à Dieu ce qui est à Dieu

απόδραση /aˈpo.ðɾa.si/ (n)
évasion, escapade

απόηχος (n)
retentissement, retombée, répercussion

απόθεμα (n)
stock, réserve, ressource

απόκειται /aˈpo.ci.te/ (v)
c'est à X de ..., dépendre, il appartient à X de ..., il revient à X de...

απόκληρος (adj)
déshérité

απόκλιση (n)
infléchissement
déclinaison
  αστρονομικός όρος
écart
  εκτροπή από θέση ή κατεύθυνση
déviation
  στατιστικός όρος

απόκοσμος (adj)
chimérique, imaginaire, irréel

απόκρημνος /aˈpo.kɾi.mnos/ (adj)
abrupt, escarpé

απόκριση (n)
réponse

απόκρουση /aˈpo.kɾu.si/ (n)
rejet

απόκρυφος /aˈpo.kɾi.fos/ (adj)
apocryphe, occulte

απόκρυψη /aˈpo.kɾi.psi/ (n)
dissimulation, occultation

απόκτημα (n)
acquisition

απόκτηση /aˈpo.kti.si/ (n)
acquisition

απόλαυση /aˈpo.laf.si/ (n)
plaisir, délice, jouissance, régal

απόληξη (n)
terminaison

απόλυση (n)
licenciement, relaxe, renvoi, révocation

απόλυτα (adv)
absolument, entièrement, strictement
  απόλυτα, τελείως

απόλυτο μηδέν
zéro absolu

απόλυτος (adj)
absolu

απόμακρα (adv)
de loin

απόμακρος (adj)
distant, lointain, éloigné

απόμαχος /aˈpo.ma.xos/ (adj)
ancien, combattant, retraité, vétéran

απόμερος (adj)
isolé, écart

απόξεση (n)
curetage, grattage

απόπατος /aˈpo.pa.tos/ (n)
chiottes, toilettes

απόπειρα /aˈpo.pi.ɾa/ (n)
tentative

απόπλους (n)
appareillage

απόπτωση (n)
apoptose
  ιατρική

απόρθητος (adj)
inexpugnable, imprenable

απόρρητο (n)
secret

απόρρητος (adj)
secret

απόρριψη (n)
rejet

απόρροια /aˈpo.ɾi.a/ (n)
corollaire

απόσβεση (n)
extinction

απόσμηση (n)
déodorisation

απόσπαση (n)
détachement

απόσταγμα (n)
distillat

απόσταξη /aˈpo.sta.ksi/ (n)
distillation

απόσταση /aˈpo.sta.si/ (n)
distance, écart

απόστημα (n)
abcès

απόστολος /aˈpo.sto.los/ (n)
apôtre

απόστρατος /aˈpo.stɾa.tos/ (n)
militaire, retraite

απόστροφος /aˈpo.stɾo.fos/ (n)
apostrophe

απόσυρση (n)
retrait

απόταξη (n)
réforme

απότομα (adv)
brusquement

απότομος /aˈpo.to.mos/ (adj)
abrupt, raide, impoli, violent

απόφανση /aˈpo.fan.si/ (n)
assertion

απόφαση /aˈpo.fa.si/ (n)
décision, arrêté

απόφυση /aˈpo.fi.si/ (n)
apophyse, protubérance, épine

απόχη /aˈpo.çi/ (n)
épuisette, filet

απόχρωση /aˈpo.xɾo.si/ (n)
nuance, teinte, teinture

απόψε /aˈpo.pse/ (adv)
ce soir

απόψυξη /aˈpo.psi.ksi/ (n)
dégivrage

απύθμενος (adj)
incommensurable

απώθηση /aˈpo.θi.si/ (n)
refoulement, répulsion
  η ενέργεια του απωθώ

απώλεια (n)
perte
  το χάσιμο

απώλειες (n)
pertes

απών /aˈpon/
absent

απώτατος (adj)
extrême, haut, plus, reculé

απώτερος (adj)
lointain, éloigné

αράζω (v)
accoster, ancre, jeter, se reposer

αράπης (n)
nègre, arabe

αράπισσα (n)
arabe, noire

αράχνη /aˈɾa.xni/ (n)
araignée
  αράχνη
toile d'araignée
  ιστός της αράχνης

αρένα (n)
arène

αρέσω (v)
plaire

αρίδα /aˈɾi.ða/ (n)
tarière

αρίθμηση (n)
chiffrage, numérotation

αραίωση (n)
dilution, raréfaction

αραβίδα /a.ɾaˈvi.ða/ (n)
carabine

αραβικά /a.ɾa.viˈka/ (n)
arabe

αραβικός /a.ɾa.viˈkos/ (adj)
arabe, arabique

αραγμένος
ancré, avachi, vautré

αραγονέζικος /a.ɾa.ɣoˈne.zi.kos/ (adj)
aragonais

αραγονίτης /a.ɾa.ɣoˈni.tis/ (n)
aragonite

αραγονικά /a.ɾa.ɣo.niˈka/ (n)
aragonais

αραδιάζω (v)
aligner, déballer

αραιά (adv)
espacée, façon, rarement

αραιόμετρο /a.ɾeˈo.me.tɾo/ (n)
aréomètre

αρακάς (n)
pois

αραλίκι (n)
flemme, planque

αραμαϊκά (n)
araméen

αραμαϊκός (adj)
araméen

αραπίνα (n)
arabe, noire

αραποσίτι (n)
maïs

αρασέ (n)
arraché

αραχίδα /a.ɾaˈçi.ða/ (n)
arachide

αραχιδέλαιο /a.ɾa.çiˈðe.le.o/ (n)
huile d'arachide

αραχνιασμένος
dépassé

αραχνοειδής /a.ɾa.xno.iˈðis/ (adj)
arachnéen

αρβύλα /aɾˈvi.la/ (n)
brodequin, godillot, rangers

αργά (adv)
lentement, doucement
  με αργό τρόπο
tard
  σε προχωρημένη ώρα/καθυστερημένα

αργία (n)
férié

αργίλιο /aɾˈʝi.li.o/ (n)
aluminium

αργαλειός (n)
métier à tisser

αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (adj)
argentin

αργκοτικός (adj)
argotique

αργκό /aɾˈɡo/ (n)
argot

αργομισθία /aɾ.ɣo.miˈsθi.a/ (n)
sinécure

αργοπορώ /aɾ.ɣo.poˈɾo/ (v)
s'attarder, traîner, être en retard

αργυραμοιβός /aɾ.ʝi.ɾa.miˈvos/ (n)
changeur

αργυρός /aɾ.ʝiˈɾos/ (adj)
argent

αργυρώνητος (adj)
vénal

αργό πετρέλαιο
pétrole brut

αργόμισθος /aɾˈɣo.mi.sθos/ (adj)
bénéficiant, personne, sinécure

αργόν /aɾˈɣon/ (n)
argon

αργός /aɾˈɣo/ /aɾˈɣos/ /aɾˈʝi/ (adj)
lent

αργόστροφος (adj)
balourd, borné, obtus

αργόσχολος (adj)
fainéant

αργότερα (adv)
plus tard, après

αργώ /aɾˈɣo/ (v)
tarder

αρδεύσιμος (adj)
irrigable

αρδεύω (v)
irriguer

αρειογραφία (n)
aréographie

αρεστός (adj)
plaisant, agréable

αρετή (n)
vertu

αρζαντέ (adj)
argenté

αρθρίτιδα (n)
arthrite

αρθραλγία /aɾ.θɾalˈʝi.a/ (n)
arthrite, arthralgie

αρθριτικός (adj)
arthritique

αρθρογράφος (n)
chroniqueur, rédacteur, éditorialiste

αρθροπάθεια (n)
arthropathie

αρθρόποδο (n)
arthropode

αρθρώνω (v)
articuler, prononcer

αριβίστας /a.ɾiˈvi.stas/ (n)
arriviste

αριβίστρια (n)
arriviste

αριβισμός (n)
arrivisme

αριθμητής (n)
numérateur

αριθμητικά /a.ɾi.θmi.tiˈka/ (adv)
arithmétiquement

αριθμητικός (adj)
arithmétique

αριθμομηχανή (n)
calculatrice

αριθμός (n)
nombre, numéro

αριθμός π
pi

αριθμόσημο (n)
signal de numéro
  πληροφορική

αριθμώ /a.ɾiˈθmo/ (v)
numéroter, chiffrer, compter, paginer

αριστίνδην (adv)
choix, mérite

αριστερά /a.ɾi.steˈɾa/ (adv)
à gauche

αριστερίστρια (n)
gauchiste

αριστερισμός (n)
gauchisme

αριστεροχειρία (n)
gaucherie

αριστερός /a.ɾi.steˈɾos/ (adj)
gauche, à gauche

αριστερόχειρας /a.ɾi.steˈɾo.çi.ɾas/ (n)
gaucher

αριστεύω (v)
exceller, se distinguer, être le meilleur

αριστοκράτης (n)
aristocrate

αριστοκρατία /a.ɾi.sto.kɾaˈti.a/ (n)
aristocratie, noblesse

αριστοκρατικά /a.ɾi.sto.kɾa.tiˈka/ (adv)
aristocratiquement

αριστοκρατικός (adj)
aristocratique

αριστοτέλειος (adj)
d’Aristote

αριστοτελικός (adj)
aristotélique

αριστούργημα /a.ɾiˈstuɾ.ʝi.ma/ (n)
chef-d’œuvre

αριόζο (n)
arioso

αρκετά /aɾ.ceˈta/ (adv)
assez

αρκετός (adj)
suffisant

αρκουδάκι (n)
ourson

αρκούδα /aɾˈku.ða/ (n)
ours

αρκούμαι (v)
se contenter

αρκτικόλεξο /aɾ.ktiˈko.le.kso/ (n)
sigle

αρκτικός (adj)
arctique
  βόρειος

αρκώ /aɾˈko/ (v)
suffire

αρλεκίνος (n)
arlequin

αρμέγω /aɾˈme.ɣo/ (v)
traire

αρμένικος /aɾˈme.ni.kos/ (adj)
arménien

αρμαδίλλος (n)
tatou

αρμαθιά /aɾ.maˈθça/ (n)
chapelet

αρματηλάτης (n)
char, conducteur, tankiste

αρματιστής (n)
tankiste

αρματολός (n)
armatole

αρματωσιά /aɾ.ma.toˈsça/ (n)
gréement, équipement

αρματώνω (v)
armer

αρμενίζω /aɾ.meˈni.zo/ (v)
naviguer, voile

αρμενικά /aɾ.me.niˈka/ (n)
arménien

αρμοδιότητα (n)
compétence

αρμονία /aɾ.moˈni.a/ (n)
harmonie

αρμονικά (adv)
harmoniquement‎

αρμονικός /aɾ.mo.niˈkos/ (adj)
harmonique

αρμοστεία /aɾ.moˈsti.a/ (n)
commissariat

αρμυρίκι (n)
tamaris

αρμόδιος /aɾˈmo.ði.os/ (adj)
compétent

αρμόζω (v)
convenir

αρμόζων
convenable

αρμόνικα /aɾˈmo.ni.ka/ (n)
harmonica

αρνάκι (n)
agneau, agnelet

αρνί /aɾˈni/ (n)
agneau

αρνησιθρησκία (n)
apostasie

αρνησικυρία (n)
veto

αρνητικά (adv)
négativement

αρνητικό (n)
négatif
  φωτογραφικός όρος

αρνητικός (adj)
négatif

αρνητισμός (n)
négativisme

αρνούμαι /aɾˈnu.me/ (v)
refuser, nier

αρουραίος /a.ɾuˈɾe.os/ (n)
rat

αρπάζομαι (v)
s'accrocher

αρπάζω (v)
arracher, enlever, saisir, ravir

αρπέτζιο (n)
arpège

αρπίστρια (n)
harpiste

αρπαγή /aɾ.paˈʝi/ (n)
enlèvement, rapt

αρπακτικότητα (n)
rapacité

αρπακόλλα (n)
fait, mal, travail

αρπαχτή (n)
butin

αρραβωνιάζομαι (v)
se fiancer

αρραβωνιάζω (v)
fiancer

αρραβωνιάρης (n)
fiancé

αρραβωνιασμένος
fiancé

αρραβωνιαστικιά /a.ɾa.vo.ɲa.stiˈca/ (n)
fiancée

αρραβωνιαστικός (n)
fiancé

αρραβώνας (n)
fiançailles

αρραγής (adj)
faille, incassable

αρρεναγωγείο (n)
garçons, école

αρρενωπότητα (n)
masculinité, virilité

αρρωσταίνω (v)
tomber malade

αρρωστημένα (adv)
maladivement

αρρωστημένος
malsain

αρρώστια /aˈɾo.stça/ (n)
maladie

αρσενικό (n)
arsenic
  αρσενικό (χημεία)

αρσενικός /aɾ.se.niˈkos/ (adj)
masculin, mâle

αρτίστας (n)
artiste

αρτεσιανό (n)
puits artésien

αρτεσιανός (adj)
artésien

αρτηρία /aɾ.tiˈɾi.a/ (n)
artère
  αγγείο

αρτηριακός (adj)
artériel

αρτηριογραφία (n)
artériographie

αρτηριογραφικά (adv)
artériographiquement

αρτηριογραφικός (adj)
artériographique

αρτηριοσκλήρυνση /aɾ.ti.ɾi.oˈskli.ɾin.si/ (n)
artériosclérose

αρτοκλασία /aɾ.to.klaˈsi.a/ (n)
fraction, pain

αρτοποιείο (n)
boulangerie

αρτοπωλείο (n)
boulangerie

αρτοσκεύασμα (n)
viennoiserie

αρτόδεντρο (n)
arbre à pain, uru

αρχάγγελος /aɾˈxaŋ.ɟe.los/ (n)
archange

αρχάριος /aɾˈxa.ɾi.os/ (adj)
débutant

αρχέγονος (adj)
primitif

αρχέγονος τύπος δεδομένων
type primitif

αρχέτυπο /aɾˈçe.ti.po/ (n)
incunable, archétype

αρχή /aɾˈçi/ (n)
autorité
  εξουσία
origine
  προέλευση
début, commencement
  τοπική ή χρονική αφετηρία

αρχίατρος (n)
médecin principal de 2ème classe
  στρατιωτικός βαθμός

αρχίδι /aɾˈçi.ði/ (n)
couille, roupettes
s'en battre les couilles
  γράφω κάτι/κάποιον στ’ αρχίδια μου|

αρχίζω (v)
commencer

αρχαία εβραϊκά /aɾˈçe.a e.vɾa.iˈka/
hébreu ancien

αρχαία ελληνικά
grec ancien

αρχαία περσικά
vieux perse

αρχαίος (adj)
ancien, antique

αρχαιο-
archéo-

αρχαιοκάπηλος (n)
antiquités, trafiquant

αρχαιοκαπηλία (n)
antiquités, trafic

αρχαιολογία /aɾ.çe.o.loˈʝi.a/ (n)
archéologie

αρχαιολογικός /aɾ.çe.lo.ʝiˈkos/ (adj)
archéologique

αρχαιολόγος /aɾ.çe.oˈlo.ɣos/ (n)
archéologue

αρχαιρεσίες (n)
élection

αρχαιότητα /aɾ.çeˈo.ti.ta/ (n)
antiquité
  αρχαία χρόνια

αρχαιόφωνο (n)
archéophone

αρχαϊκά (adv)
archaïquement

αρχαϊστικός (n)
archaïque

αρχείο /aɾˈçi.o/ (n)
fichier, archive

αρχείο συσκευής
pilote

αρχειοθέτηση (n)
archivage

αρχειοθετώ (v)
archiver

αρχηγία (n)
commandement

αρχηγείο (n)
direction, siège

αρχηγός /aɾ.çiˈɣos/ (n)
chef

αρχι- /aɾ.çi/ /aɾx/
archi-

αρχιδουκικός (adj)
archiducal

αρχιδούκας (n)
archiduc

αρχιδούκισσα (n)
archiduchesse

αρχιεπίσκοπος (n)
archevêque

αρχιεπισκοπή (n)
archevêché

αρχιερέας (n)
archiprêtre

αρχιθησαυροφύλακας /aɾ.çi.θi.sa.vɾoˈfi.la.kas/ (n)
architrésorier

αρχικά (adv)
initialement

αρχικοποίηση (n)
initialisation

αρχικτηνίατρος (n)
vétérinaire principal de 2me classe

αρχικός (adj)
initial

αρχιμάγειρας /ar.çiˈma.ʝi.ras/ (n)
queux

αρχιπέλαγος /aɾ.çiˈpe.la.ɣos/ (n)
archipel

αρχιστράτηγος (n)
commandant en chef, généralissime

αρχισυντάκτης (n)
chef, rédacteur

αρχισυντάκτρια (n)
rédactrice en chef

αρχιτέκτονας /aɾ.çiˈte.kto.nas/ (n)
architecte

αρχιτεκτονική (n)
architecture

αρχιτεκτονικός /aɾ.çi.te.kto.niˈkos/ (adj)
architectural, architectonique

αρχιτεχνίτης (n)
contremaître, maître

αρχομανής (adj)
avide, pouvoir

αρχοντιά (n)
noblesse

αρχοντικό (n)
maison, maître

αρχοντοχωριάτης /aɾ.xon.do.xoɾˈʝa.tis/ (n)
hobereau

αρχύτερα (adv)
plus, tôt

αρωγή /a.ɾoˈʝi/ (n)
aide, assistance

αρωματίζω (v)
aromatiser

αρωματικός /a.ɾo.ma.tiˈkos/ (adj)
aromatique

αρωματοπωλείο /a.ɾo.ma.to.poˈli.o/ (n)
parfumerie

αρωμουνικά (n)
aroumain

αρόσιμος (adj)
arable

αρύβαλλος /aˈɾi.va.los/ (n)
aryballe

ασάλευτος /aˈsa.le.ftos/ (adj)
immobile, inerte

ασάφεια (n)
imprécision

ασέβεια /aˈse.vi.a/ (n)
irrespect

ασέλγεια /aˈsel.ʝi.a/ (n)
luxure, débauche, inconduite

ασέληνος (adj)
lune

ασήκωτος /aˈsi.ko.tos/ (adj)
lourd

ασήμαντος (adj)
insignifiant

ασήμι (n)
argent

ασαμικά (n)
assamais

ασανσέρ /a.sanˈseɾ/ (n)
ascenseur

ασβέστης /aˈzve.stis/ (n)
chaux

ασβέστι (n)
chaux

ασβέστιο /aˈzve.sti.o/ (n)
calcium

ασβεστόλιθος /a.zveˈsto.li.θos/ (n)
calcaire

ασβεστώνω (v)
chaux, blanchir, chauler

ασβός (n)
blaireau

ασεβής /a.seˈvis/ (adj)
impie

ασελγώ (v)
abuser de

ασεξουαλικός (adj)
asexuel

ασεξουαλικότητα (n)
asexualité

ασετιλίνη (n)
acétylène

ασετόν (n)
dissolvant

ασημένιος /a.siˈme.ɲos/ (adj)
argenté

ασημαντότητα (n)
inanité, insignifiance

ασημώνω (v)
argent, argenter, offrir

ασθένεια /aˈsθe.ni.a/ (n)
maladie

ασθένεια των τρελών αγελάδων
maladie de la vache folle

ασθενής /a.sθeˈnes/ /a.sθeˈnis/ (n)
faible, malade
  επίθετο
patient, malade
  ουσιαστικό

ασθενικός (adj)
asthénique, maladif

ασθενοφόρο /a.sθe.noˈfo.ɾo/ (n)
ambulance

ασθμαίνω (v)
haleter

ασθματικός (adj)
asthmatique

ασιανολογία /a.si.a.no.loˈʝi.a/ (n)
asianologie

ασιατικός /a.si.a.tiˈkos/ (adj)
asiatique

ασιτία (n)
famine

ασκέρι /aˈsce.ɾi/ (n)
armée, horde, troupe

ασκήτρια (n)
ascète

ασκαλώνιο (n)
échalote

ασκημιά (n)
laideur

ασκητήριο (n)
ermitage

ασκητικός (adj)
ascète

ασκητισμός (n)
ascétisme

ασκός /aˈskos/ (n)
outre

ασκώ (v)
exercer

ασορτί (adv)
assorti

ασουλούπωτος (adj)
pataud

ασουρές (n)
aşure

ασπάζομαι (v)
embrasser

ασπάλαθος (n)
genêt, épineux

ασπάλακας /aˈspa.la.kas/ (n)
taupe

ασπίδα /aˈspi.ða/ (n)
bouclier

ασπαρτάμη /a.spaɾˈta.mi/ (n)
aspartame

ασπασμός (n)
accolade, baiser, embrassade, embrassement, étreinte

ασπιρίνη /a.spiˈɾi.ni/ (n)
aspirine

ασπράδι (n)
blanc, oeuf
  τμήμα του αυγού
blanc, oeil
  τμήμα του ματιού

ασπρίζω (v)
blanchir

ασπρίλα (n)
blancheur

ασπρομάλλης /a.spɾoˈma.lis/ (adj)
blancs, cheveux

ασπροπάρης (n)
corbeau blanc, percnoptère

ασπρουλιάρης (adj)
blanchâtre

ασπρόμαυρος (adj)
blanc, noir

ασπρόρουχο (n)
linge
  λευκά είδη

ασπόνδυλος (adj)
invertébré

ασσυριακός /a.si.ɾi.aˈkos/ (adj)
assyrien

ασσυριολογία /a.si.ɾi.o.loˈʝi.a/ (n)
assyriologie

ασσυριολόγος /a.si.ɾi.oˈlo.ɣos/ (n)
assyriologue

αστάθεια /aˈsta.θi.a/ (n)
instabilité

αστάθμητος /aˈsta.θmi.tos/ (adj)
impondérable

αστέρι /aˈste.ɾi/ (n)
étoile, astre

αστήρικτος (adj)
infondé, insoutenable

ασταθής (adj)
instable

αστακός /a.staˈkos/ (n)
homard

ασταμάτητα (adv)
incessamment

ασταμάτητος /a.staˈma.ti.tos/ (adj)
continu, continuel, incessant, ininterrompu

αστείο (n)
blague

αστείος /aˈsti.os/ (adj)
drôle

αστεγία (n)
itinérance, sans-abrisme

αστειεύομαι /a.stiˈe.vo.me/ (v)
badiner, plaisanter

αστειότητα /a.stiˈo.ti.ta/ (n)
plaisanterie

αστερίας (n)
étoile de mer

αστερίσκος /a.steˈɾi.skos/ (n)
asterisque

αστερισμός /a.ste.ɾiˈzmos/ (n)
constellation

αστεροειδής (n)
astéroïde

αστεροσκοπείο /a.ste.ɾo.skoˈpi.o/ (n)
observatoire

αστεφάνωτος (adj)
célibataire
  ανύπανδρος

αστιγματισμός (n)
astigmatisme

αστική τάξη
bourgeoisie

αστικοποίηση (n)
urbanisation

αστικοποιούμαι (v)
urbaniser

αστικοποιώ (v)
urbaniser

αστικός /a.stiˈkos/ (adj)
urbain, citadin

αστουριανά /a.stu.ɾi.aˈna/ (n)
asturien

αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (adj)
asturien

αστοχώ (v)
rater, échouer

αστράγαλος /aˈstɾa.ɣa.los/ (n)
cheville, astragale
  οστό του ποδιού

αστράφτω /aˈstɾa.fto/ (v)
luire, rayonner

αστρίτης /aˈstɾi.tis/ (n)
vipère péliade

αστραπή /a.stɾaˈpi/ (adv)
éclair

αστραπιαία /a.stɾa.piˈe.a/ (adv)
fulgurant

αστραποβολώ (v)
lancer, éclairs, étinceler

αστραφτερός /a.stɾa.fteˈɾos/ (adj)
brillant, radieux, étincelant

αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (n)
astrakan

αστρικός (adj)
stellaire

αστρο- /a.stɾo/
astro-

αστροβιολογία (n)
astrobiologie, exobiologie

αστροβιολόγος /a.stɾo.vi.oˈlo.ɣos/ (n)
astrobiologiste, exobiologiste

αστρογεωλογία (n)
astrogéologie

αστρολάβος (n)
astrolabe

αστρολογία (n)
astrologie

αστρολογικά (adv)
astrologiquement

αστρολογικός (adj)
astrologique

αστρολόγος /a.stɾoˈlo.ɣos/ (n)
astrologue

αστρομαντεία (n)
astromancie

αστροναυτική (n)
astronautique

αστροναύτης /a.stɾoˈna.ftis/ (n)
astronaute

αστρονομία /a.stɾo.noˈmi.a/ (n)
astronomie

αστρονομικά (adv)
astronomiquement

αστρονομικός (adj)
astronomique

αστρονόμος (n)
astronome

αστροπελέκι (n)
foudre

αστροφυσικός (n)
astrophysique

αστροφωτογράφος /a.stɾo.fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
astrophotographe

αστροφωτογραφία /a.stɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
astrophotographie

αστυνομία (n)
police, gendarmerie

αστυνομεύω (v)
contrôler, fliquer, surveiller

αστυνομικό τμήμα
commissariat, police

αστυνομικός (adj)
policier

αστυνόμευση (n)
flicage

αστυνόμος /a.stiˈno.mos/ (n)
capitaine de police, commissaire, policier

αστυφιλία /a.sti.fiˈli.a/ (n)
exode, rural

αστυφύλακας (n)
policier

αστός (n)
bourgeois, citadin

ασυγκίνητος (adj)
indifférent

ασυγκράτητος (adj)
irrépressible

ασυγχώρητα (adv)
inexcusablement

ασυγχώρητος /a.siŋˈxo.ɾi.tos/ (adj)
impardonnable, inexcusable

ασυγύριστος (adj)
négligé

ασυδοσία /a.si.ðoˈsi.a/ (n)
immunité, licence, permissivité
  ανεξέλεγκτη ελευθερία

ασυλία (n)
immunité

ασυμβάτως (adv)
incompatiblement

ασυμβίβαστος (adj)
incompatible, inconciliable

ασυμβατότητα (n)
incompatibilité

ασυμπτωματικός (adj)
asymptomatique

ασυμφωνία /a.siɱ.foˈni.a/ (n)
désaccord

ασυνάρτητος (adj)
incohérent, aberrant

ασυνέπεια /a.siˈne.pi.a/ (n)
inconséquence

ασυνέχεια /a.siˈne.çi.a/ (n)
discontinuité

ασυνήθιστα (adv)
inhabituellement

ασυνήθιστος (adj)
inhabituel
  που δεν συμβαίνει συχνά

ασυναίσθητα /a.siˈne.sθi.ta/ (adv)
inconsciemment

ασυναγώνιστος (adj)
rival

ασυναρτησία /a.si.naɾ.tiˈsi.a/ (n)
incohérence

ασυνείδητα (adv)
inconsciemment

ασυνείδητο (n)
inconscient

ασυνειδησία (n)
inconscience

ασυνεννοησία (n)
désaccord, mésentente

ασυνεπής (adj)
inconséquent

ασυνεχής (adj)
discontinu

ασυντήρητος (adj)
conservé, entretenu

ασυνόδευτος (adj)
accompagné

ασφάλιση (n)
assurance

ασφαλής (adj)
sauf, sûr

ασφαλίζω /a.sfaˈli.zo/ (v)
assurer

ασφαλισμένος
assuré

ασφαλιστής /a.sfa.liˈstis/ (n)
assureur

ασφαλτοστρωμένος
asphalté

ασφαλτοστρώνω (v)
asphalter

ασφυκτικός (adj)
asphyxiant

ασφυκτιώ (v)
asphyxier, suffoquer, étouffer

ασφυξία (n)
asphyxie

ασφυξιογόνος (adj)
asphyxiant
  Επίθετο

ασφόδελος (n)
asphodèle

ασχήμια /aˈsçi.mɲa/ (n)
laideur

ασχετοσύνη (n)
nullité

ασχημία (n)
exaction

ασχημίζω (v)
enlaidir

ασχημαίνω (v)
enlaidir

ασχημόπαπο (n)
vilain petit canard

ασχημότερος (adj)
plus laide

ασχολία (n)
emploi, occupation

ασχολούμαι (v)
s'occuper

ασωτία (n)
débauche, luxure

ασύγκριτα (adv)
incomparablement

ασύγκριτος (adv)
incomparable

ασύγχρονος /aˈsiŋ.xɾo.nos/ (adj)
asynchrone

ασύδοτος (adj)
qui jouit d'une immunité
  ανεξέλεγκτος
exempté d'impôts
  απαλλαγμένος φόρων

ασύλληπτος (adj)
insaisissable

ασύμβατος (adj)
incompatible

ασύμμετρα /aˈsi.me.tɾa/ (adv)
asymétriquement

ασύμμετρος /aˈsi.me.tros/ (adj)
asymétrique

ασύμπτωτος (adj)
asymptotique

ασύμφορος (adj)
désavantageux

ασύνδετος (adj)
disjoint, incohérent, indépendant

ασύνειδος (adj)
inconscient

ασύνετος (adj)
imprudent

ασύντακτος (adj)
désordonné, rédigé

ασύρματος /aˈsiɾ.ma.tos/ (n)
sans fil
  επίθετο
radio
  ουσιαστικό

ασύστολος (adj)
effronté, impudent, éhonté

ασύχαστος (adj)
mouvement, toujours

ασώματος (adj)
désincarné

ατάκα (n)
réplique

ατάρακτα (adv)
imperturbablement

ατάρακτος (adj)
impassible

ατέλειωτα (adv)
continuellement

ατέρμαντος /a'ter.ma.(ⁿ)dos/ (adj)
interminable

ατέρμων /aˈteɾ.mon/ (adj)
interminable

ατίθασος (adj)
indiscipliné, indomptable

ατίμωση (n)
infamie

αταίριαστος (adj)
assorti, désassorti, mal

αταβισμός (n)
atavisme

ατακτώ (v)
mal se conduire
  κάνω αταξίες

αταλάντευτα (adv)
inflexiblement

αταλάντευτος (adj)
immobile, inflexible

αταξία (n)
désordre

αταξικός (adj)
ataxique

αταραξία (n)
ataraxie, impassibilité

ατελής (adj)
imparfait
hors-taxes
  χωρίς δασμούς ή φόρους

ατελείωτος (adj)
interminable

ατελεύτητος (adj)
infini

ατελιέ (n)
atelier

ατελώς (adv)
droits, exonération, franchise

ατενίζω (v)
contempler

ατενώς /a.teˈnos/ (adv)
fixement
  (στη γυμναστική)

ατζέντα (n)
agenda

ατζέντης (n)
impresario

ατζαμοσύνη (n)
inexpérience

ατζιτάτο (adv)
agitato

ατημέλητος /a.tiˈme.li.tos/ (adj)
négligé, soigné

ατημελησία /a.ti.me.liˈsi.a/ (n)
malpropreté

ατιμάζω /a.tiˈma.zo/ (v)
déshonorer
  στερώ από κάποιον την τιμή του

ατιμία (n)
malhonnêteté, déshonneur, ignominie, indignité, indélicatesse, infamie

ατιμασμένος
déshonoré

ατιμωρησία (n)
impunité

ατιμωτικός (adj)
déshonorant, infaisable

ατιμώρητα (adv)
impunément

ατιμώρητος (adj)
impuni

ατλάζι (n)
satin

ατλαντικός /a.tlan.diˈkos/ (adj)
atlantique

ατλαντισμός /a.tlan.diˈzmos/ (n)
atlantisme

ατμάμαξα (n)
locomotive, vapeur

ατμομάγειρας (n)
cuiseur vapeur

ατμομηχανή /a.tmo.mi.xaˈni/ (n)
machine à vapeur

ατμοσφαιρική πίεση /a.tmo.sfe.ɾiˈci ˈpi.e.si/
pression atmosphérique

ατμοσφαιρικός (adj)
atmosphérique

ατμοτελωνίδα /a.tmo.te.loˈni.ða/ (n)
patache de douane

ατμόιππος (n)
cheval-vapeur

ατμόπλοιο (n)
bateau à vapeur

ατμός /aˈtmos/ (n)
vapeur
partir, prêt, starting-blocks
  υπ' ατμόν

ατμόσφαιρα /aˈtmo.sfe.ɾa/ (n)
atmosphère
  η ατμόσφαιρα της γης

ατομίστρια (n)
individualiste

ατομιζέρ (n)
atomiseur

ατομικά (adv)
individuellement

ατομική έννοια
concept unique

ατομική βόμβα
bombe atomique
  ατομική βόμβα

ατομικίστρια (n)
individualiste

ατομικισμός (n)
individualisme

ατομικό βάρος
poids atomique

ατομικός (adj)
individuel
atomique
  φυσική, πληροφορική

ατομισμός (n)
individualisme

ατομιστής (n)
individualiste, atomiste

ατομιστικός (adj)
individualiste, atomistique

ατονικός (adj)
atonal, atonique

ατονώ (v)
décliner, s'affaiblir

ατού /aˈtu/ (n)
atout
  (χαρτοπαίγνια)
  μεγάλο προτέρημα

ατράνταχτος /aˈtɾan.da.xtos/ (adj)
inébranlable

ατραξιόν (n)
attraction

ατραπός (n)
sentier

ατρησία (n)
atrésie

ατροφία (n)
atrophie

ατροφικός (adj)
atrophique

ατρόμητα (adv)
intrépidement

ατρόμητος (adj)
intrépide

ατσάλι (n)
acier

ατσάλινος (adj)
acier

ατσίγγανος (n)
gitan, tsigane

ατσαλάκωτος (n)
infroissable

ατταπουλγίτης (n)
attapulgite

αττικισμός /a.ti.ciˈzmos/ (n)
atticisme

αττικός (adj)
attique

ατυχία (n)
infortune, malchance

ατυχώ (v)
chance, manquer, échouer

ατυχώς (adv)
fâcheusement

ατόφιος (adj)
entier, intact, massif, pur

ατύχημα (n)
accident

αυγή /aˈvʝi/ (n)
aube

αυγίτης (n)
augite

αυγουστινιανός (adj)
augustinien

αυθάδεια /aˈfθa.ði.a/ (n)
insolence

αυθάδης /aˈfθa.ðis/ (adj)
insolent

αυθαίρετα
arbitrairement

αυθαίρετο (n)
construction, illégale, permis

αυθαίρετος /aˈfθe.ɾe.tos/ (adj)
arbitraire, illégal

αυθαιρέτως (adv)
arbitrairement

αυθαιρεσία (n)
arbitraire

αυθαιρετώ (v)
agir, arbitrairement

αυθεντία /a.fθenˈdi.a/ (n)
autorité, compétence, expertise, ponte

αυθεντικός /a.fθen.diˈkos/ (adj)
authentique

αυθεντικότητα (n)
authenticité

αυθημερόν (adv)
jour

αυθορμητισμός (n)
spontanéité

αυθυποβολή /a.fθi.po.voˈli/ (n)
autosuggestion

αυθόρμητα (adv)
impulsivement

αυθόρμητος /aˈfθoɾ.mi.tos/ (adj)
spontané

αυλάκι /aˈvla.ci/ (n)
sillon
  ίχνος τροχών
  βαθούλωμα στο έδαφος
  όρυγμα για σπορά
sillage
  απόνερο

αυλή /aˈvli/ (n)
cour
  ο υπαίθριος χώρος ενός σπιτιού
  η αυλή ενός ηγεμόνα

αυλήτρια (n)
flûtiste

αυλαία (n)
rideau

αυλακώνω (v)
labourer, rider, strier

αυλητής (n)
flûte, flûtiste, joueur

αυλικός (n)
courtisan
  ουσιαστικό

αυλόγυρος /aˈvlo.ʝi.ɾos/ (n)
clôture, enclos

αυλός /aˈvlos/ (n)
flûte

αυλότοιχος /aˈvlo.ti.xos/ (n)
clôture

αυνανίζομαι (v)
se masturber

αυνανισμός /av.na.niˈzmos/ (n)
masturbation

αυξάνομαι (v)
augmenter, croître

αυξάνω /afˈksa.no/ (v)
augmenter

αυξανόμενος
croissant

αυξητικός (adj)
haussier
croissance, facteur
  αυξητικός παράγοντας

αυστηροποίηση (n)
durcissement, renforcement

αυστηρός /af.stiˈɾos/ (adj)
sévère, austère, strict

αυστηρότητα /af.stiˈɾo.ti.ta/ (n)
austérité, sévérité, rigueur

αυστραλιανός /af.stɾa.li.aˈnos/ (adj)
australien

αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (adj)
autrichien

αυστροφασισμός (n)
austrofascisme

αυτάρκεια (n)
autarcie

αυτάρκης /aˈftaɾ.cis/ (adj)
autarcique

αυτή /aˈfti/
cette
  δεικτική
elle
  προσωπική

αυτήκοος (adj)
auriculaire

αυταπάρνηση /af.taˈpaɾ.ni.si/ (n)
abnégation, dévouement

αυταπάτη /a.ftaˈpa.ti/ (n)
illusion

αυταπατώμαι /a.fta.paˈto.me/ (v)
s'illusionner, se leurrer

αυταπόδεικτος (adj)
l'évidence même, qui va de soi

αυταρέσκεια (n)
complaisance

αυταρχία (n)
autocratie

αυταρχικός /a.ftaɾ.çiˈkos/ (adj)
autoritaire

αυταρχικότητα (n)
autocratie, autoritarisme

αυτενεργώ (v)
agir de son propre chef

αυτεξήγητος (adj)
auto-explicatif

αυτεξούσιος (adj)
libre, souverain

αυτισμός /a.ftiˈsmos/ (n)
autisme

αυτο- /a.fto/
auto-

αυτοάμυνα (n)
légitime défense

αυτοάνοσος (adj)
auto-immun

αυτοέλεγχος /a.ftoˈe.leŋ.xos/ (n)
autocontrôle

αυτοανακηρυγμένος
autoproclamé

αυτοανακηρύσσομαι (v)
s'autoproclamer

αυτοαναλύομαι (v)
autoanalyser

αυτοαντίσωμα /a.fto.an.ˈdi.so.ma/ (n)
autoanticorps

αυτοαξιολογούμαι (v)
s'auto-évaluer, s'autoévaluer

αυτοαξιολόγηση (n)
auto-évaluation

αυτοαπασχολούμενος
indépendant, libéral

αυτοαποκαλούμαι (v)
proclamer

αυτοαποκαλούμενος
soi-disant

αυτοβιογραφία (n)
autobiographie

αυτοβιογραφικός (adj)
autobiographique

αυτογαμία (n)
autogamie

αυτογνωσία (n)
connaissance, soi

αυτογονιμοποίηση (n)
autofécondation

αυτογραφία (n)
autographie

αυτογραφικός (adj)
autographique

αυτοδίδακτος (adj)
autodidacte

αυτοδημιούργητος (adj)
autodidacte

αυτοδιάθεση (n)
autodétermination

αυτοδιέγερση (n)
auto-excitation

αυτοδιαχείριση /a.fto.ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
autogestion

αυτοδιαχειρίζομαι /a.fto.ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
autogérer

αυτοδικία (n)
voie de fait

αυτοδικώ (v)
faire justice soi-même

αυτοεικόνα (n)
image, soi

αυτοεξόριστος /a.fto.eˈkso.ɾi.stos/ (adj)
autoexilé

αυτοερωτισμός (n)
autoérotisme

αυτοθυσία /af.to.θiˈsi.a/ (n)
renoncement, sacrifice

αυτοκέφαλος /a.ftoˈce.fa.los/ (adj)
autocéphale
  αυτοκέφαλες εκκλησίες, υποδιαιρέσεις

αυτοκίνητο /af.toˈci.ni.to/ (n)
voiture, automobile, auto

αυτοκίνητος /a.ftoˈci.ni.tos/ (adj)
automobile

αυτοκαταστροφή /a.fto.ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
autodestruction

αυτοκαταστροφικά (adv)
suicidairement

αυτοκαταστροφικός (adj)
autodestructeur

αυτοκινητάκι (n)
voiturette
  υποκοριστικό

αυτοκινητίστρια (n)
automobiliste

αυτοκινητιστής /af.to.ci.ni.tiˈstis/ (n)
automobiliste

αυτοκινητοβιομηχανία /a.fto.ci.ni.to.vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
constructeur automobile

αυτοκινητοπομπή (n)
cortège de voitures

αυτοκινητόδρομος /a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos/ (n)
autoroute

αυτοκράτειρα (n)
impératrice

αυτοκράτορας (n)
empereur

αυτοκρατορία /a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (n)
empire

αυτοκρατορικός /a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos/ (adj)
impérial

αυτοκριτική (n)
autocritique

αυτοκτονία /a.fto.ktoˈni.a/ (n)
suicide

αυτοκτονικός (adj)
suicidaire

αυτοκτονώ /a.fto.ktoˈno/ (v)
se suicider

αυτοκυριαρχία (n)
maîtrise, soi

αυτοκόλλητο /a.ftoˈko.li.to/ (n)
autocollant

αυτολογοκρίνομαι (v)
s'autocensurer

αυτολογοκριμένος
autocensuré

αυτολογοκρισία (n)
autocensure

αυτοματισμός (n)
automatisme

αυτοματοποιώ (v)
automatiser

αυτομετάγγιση (n)
autotransfusion

αυτομολώ (v)
déserter, ennemi, passer

αυτονομία (n)
autonomie

αυτονομιστής (n)
autonomiste

αυτονόητος /a.ftoˈno.i.tos/ (adj)
évident

αυτοοικολογία (n)
autoécologie

αυτοπαθής (adj)
réfléchi

αυτοπειθαρχία (n)
autodiscipline

αυτοπεποίθηση (n)
confiance en soi, soi

αυτοπεριορισμός /a.fto.pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
autolimitation

αυτοπροσωπογραφία (n)
autoportrait
  αυτοπορτρέτο

αυτοπροσώπως (adv)
personne

αυτοπυρπόληση (n)
auto-immolation

αυτοραδιογράφημα (n)
autoradiographie

αυτοσκοπός (n)
fin en soi, raison d’être

αυτοσυγκέντρωση (n)
concentration

αυτοσυγκράτηση (n)
retenue, réserve

αυτοσυγχαίρομαι (v)
s'autocongratuler

αυτοσυσχέτιση (n)
autocorrélation

αυτοσχέδιος /a.ftoˈsçe.ði.os/ (adj)
improvisé

αυτοσχεδιάζω (v)
improviser

αυτοσχεδιασμός (n)
improvisation

αυτοτελής (adj)
indépendant

αυτουργός (n)
auteur

αυτοφαγία /a.fto.faˈʝi.a/ (n)
autophagie

αυτοφυλόφιλος /a.fto.fiˈlo.fi.los/ (adj)
autosexuel

αυτοχρηματοδότηση /a.fto.xɾi.ma.toˈðo.ti.si/ (n)
autofinancement

αυτοϊκανοποίηση /a.fto.i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
autosatisfaction, onanisme

αυτοϊκανοποιημένος
autosatisfait

αυτούσια (adv)
intégralement, tel quel

αυτόβουλος (adj)
autonome, volontaire

αυτόγραφο /aˈfto.ɣɾa.fo/ (n)
autographe

αυτόγυρο (n)
autogire, autogyre, gyroplane

αυτόματα (adv)
automatiquement

αυτόματος /aˈfto.ma.tos/ (adj)
automatique, automate

αυτόμολος (n)
transfuge

αυτόνομος /aˈfto.no.mpra/ (adj)
autonome

αυτόπτης (n)
oculaire

αυτόπτης μάρτυρας
témoin oculaire

αυτός /aˈftos/
ce, celui
  δεικτική
il, lui
  προσωπική

αυτότροφος (adj)
autotrophe

αυτόφωρο (n)
délit, flagrant

αυτόχειρας (n)
suicidé

αυτόχθων (n)
autochtone, natif

αυχένας (n)
nuque

αφάνταστα (adv)
fabuleusement

αφάνταστος (adj)
inimaginable

αφέλεια (n)
ingénuité

αφέντης /aˈfen.dis/ (n)
chef, patron, seigneur

αφέντισσα (n)
patronne

αφέσιμος (adj)
rémissible, véniel

αφέψημα (n)
infusion

αφή /aˈfi/ (n)
contact
  άναμμα φλόγας
toucher
  η αίσθηση της αφής

αφήγηση /aˈfi.ʝi.si/ (n)
narration

αφήλιο /aˈfi.li.o/ (n)
aphélie

αφήνω /aˈfi.no/ (v)
laisser

αφίδα /aˈfi.ða/ (n)
puceron

αφίσα /aˈfi.sa/ (n)
affiche, poster

αφίσταμαι /aˈfi.sta.me/ (v)
abstenir

αφαίμαξη (n)
saignée
  ιατρική πρακτική

αφαίρεση /aˈfe.ɾe.si/ (n)
soustraction
  αριθμητική πράξη
ablation, aphérèse, retrait
  το να αφαιρείς κάτι

αφαιμάσσω (v)
saigner

αφαιρέσιμος (adj)
soustractif

αφαιρετική (n)
ablatif

αφαιρετικός (adj)
soustractif

αφαιρούμαι (v)
distrait, ôter

αφαιρώ /a.feˈɾo/ (v)
soustraire
  μαθηματική έννοια

αφαλάτωση /a.faˈla.to.si/ (n)
dessalement, désalinisation

αφαλατώνω /a.fa.laˈto.no/ (v)
dessaler

αφαλοκόβω /a.fa.loˈko.vo/ (v)
étriper
  απειλώ με τιμωρία (λαϊκότροπο)
cordon, couper, ombilical
  κόβω ομφάλιο λώρο (λαϊκότροπο)
douleur, tordre
  πιάνεται η μέση μου

αφαλός (n)
nombril, ombilic

αφανής /a.faˈnis/ (adj)
invisible

αφανίζω (v)
dévaster, exterminer, ravager

αφανισμός (n)
anéantissement, extermination, éradication

αφασία (n)
aphasie

αφασικός (adj)
aphasique

αφγανικός /af.ɣa.niˈkos/ (adj)
afghan

αφειδώς (adv)
profusion

αφελής /a.feˈles/ /a.feˈlis/ (adj)
naïf, ingénu, niais

αφελληνίζω (v)
déhelléniser, déshelléniser

αφελώς (adv)
ingénument

αφεντικό (n)
patron

αφερέγγυος (adj)
insolvable

αφετηρία /a.fe.tiˈɾi.a/ (n)
départ

αφετουόζο (adv)
affettuoso

αφηγηματικός (adj)
narratif

αφηγητής /a.fi.ʝiˈtis/ (n)
narrateur

αφηγούμαι /a.fiˈɣu.me/ (v)
raconter

αφηρημένη τέχνη
art abstrait

αφηρημένος
abstrait, distrait

αφηρωισμός (n)
héroïsation

αφθαρσία (n)
incorruptibilité

αφθονία /a.fθoˈni.a/ (n)
abondance

αφθονώ (v)
abonder, foisonner, proliférer, pulluler

αφθώδης (adj)
aphteux

αφθώδης πυρετός
fièvre aphteuse

αφιέρωμα (n)
commémoration, consécration, hommage, voeu

αφιέρωση (n)
dédicace

αφιερώνω /a.fi.eˈɾo.no/ (v)
consacrer, dédier, dédicacer

αφικνούμαι /a.fiˈknu.me/ (v)
arriver

αφιλοκέρδεια (n)
désintéressement

αφιλοκερδώς (adv)
avec désintéressement, à titre gracieux

αφιλόξενα (adv)
de façon inhospitalière

αφιλόξενος (adj)
inhospitalier

αφινικός (adj)
affin

αφισοκολλητής (n)
affiche, colleur

αφισοκόλληση (n)
afffichage

αφιόνι (n)
pavot

αφοδεύω /a.foˈðe.vo/ (v)
déféquer

αφομοίωση (n)
assimilation, intégration

αφομοιώνω /a.fo.miˈo.no/ (v)
assimiler

αφομοιώσιμος (adj)
assimilable

αφοπλίζω (v)
désarmer

αφοπλισμός /a.fo.pliˈzmos/ (n)
désarmement

αφοπλιστικός /a.fo.pli.stiˈkos/ (adj)
désarmant

αφορίζω (v)
excommunier, abolir

αφορισμός /a.fo.ɾiˈzmos/ (n)
excommunication
  θρησκευτική ποινή που αποκλείει τον πιστό από την χριστιανική κοινότητα
aphorisme
  σύντομη δήλωση που περιέχει μια αποδεκτή αλήθεια

αφορμή /a.foɾˈmi/ (n)
motif

αφορολόγητος /a.fo.ɾoˈlo.ʝi.tos/ (adj)
exempt, imposable, impôt

αφορώ /a.foˈɾo/ (v)
concerner

αφοσίωση /a.foˈsi.o.si/ (n)
dévotion, dévouement

αφοσιωμένος
dévoué, appliqué, zélé

αφοσιώνομαι (v)
se consacrer, se dévouer

αφουγκράζομαι /a.fuˈɡɾa.zo.me/ (v)
être à l'écoute

αφού
puisque
  αιτιολογικό
après, postérieurement
  χρονικό

αφράτος (adj)
floconneux, moelleux, potelé, poudreux

αφρίζω (v)
baver, mousser, écumer, être écumant

αφρικάανς (n)
afrikaans

αφρικανικός (adj)
africain

αφροαμερικανικός /a.fɾo.a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
afro-américain

αφροδίσιος (adj)
vénérien, aphroditique, sexuel

αφροδισία (n)
sexualité

αφροδισιάζω (v)
faire l'amour, avoir des rapports sexuelles

αφροδισιακός (adj)
aphrodisiaque

αφροδισιασμός (n)
concupiscence, sensualité, volupté

αφρόκρεμα /aˈfɾo.kɾe.ma/ (n)
crème de la crème, élite, Crème de la Crème
  κάτι εκλεκτό
crème
  κρέμα

αφρόλουτρο (n)
bain moussant

αφρός /aˈfɾos/ (n)
mousse, écume

αφρώδης (adj)
mousseux

αφτί /aˈfti/ (n)
oreille

αφυδάτωση (n)
déshydratation

αφυδατωμένος
déshydraté

αφυδατώνω (v)
déshydrater

αφυλαξία (n)
allergie

αφυλετικός (adj)
aracial

αφυπνίζω (v)
éveiller

αφόρητος /aˈfo.ɾi.ti/ /aˈfo.ɾi.to/ /aˈfo.ɾi.tos/ (adj)
insupportable, intolérable

αφότου
depuis

αφύπνιση /aˈfi.pni.si/ (n)
éveil

αφύσικος /aˈfi.si.kos/ (adj)
antinaturel, anormal, artificiel

αχάλαστος (adj)
intact

αχάραγα (adv)
aube, aurores, potron-minet

αχάριστος (adj)
ingrat

αχάτης (n)
agate

αχίλλεια /aˈçi.li.a/ (n)
achillée, mille-feuille

αχίλλειος πτέρνα
talon d’Achille, talon d'Achille

αχίλλειος τένοντας
tendon d’Achille

αχαΐρευτος /a.xaˈi.ɾe.ftos/ (adj)
fainéant

αχαλίνωτος (adj)
débridé

αχαριστία (n)
ingratitude

αχαρτογράφητος (adj)
inexploré
inconnu, territoire
  αχαρτογράφητα νερά

αχειροποίητος (adj)
de création divine

αχηβάδα /a.çiˈva.ða/ (n)
palourde

αχθοφόρος /a.xθoˈfo.ɾos/ (n)
porteur, portefaix

αχινοσαλάτα (n)
oursins, salade

αχινός (n)
oursin, hérisson de mer

αχλάδι /aˈxla.ði/ (n)
poire

αχλαδιά /a.xlaˈðʝa/ (n)
poirier

αχνάρι (n)
empreinte

αχνίζω (v)
cuire, fumer, vapeur

αχνιστός (adj)
fumant, vapeur

αχνός (adj)
blafard

αχνός (n)
buée, vapeur

αχούρι (n)
gourbi, écurie, étable

αχρείος /aˈxɾi.os/ (adj)
abject

αχρειότητα (n)
abjection

αχρηστία (n)
inutilité

αχρονολόγητος (adj)
daté

αχρωματοψία (n)
achromatopsie

αχτένιστος (adj)
cheveux, mal coiffé

αχτίδα (n)
rayon

αχυράνθρωπος /a.çiˈɾan.θɾo.pos/ (n)
homme de paille
  πολιτικό ή οικονομικό υποχείριο

αχυρένιος /a.çiˈɾe.ɲos/ (adj)
paille

αχυρώνας (n)
grange

αχόρταγα (adv)
goulûment

αχόρταγος /aˈxoɾ.ta.ɣos/ (adj)
insatiable

αχόρταστος /aˈxoɾ.ta.stos/ (adj)
rassasié

αχώνευτος (adj)
assimilé, consumé, digéré, indigeste

αψέντι /aˈpsen.di/ (n)
absinthe

αψήφιστα (adv)
légère, prendre
  παίρνω αψήφιστα

αψίδα (n)
arc

αψεγάδιαστος /a.pseˈɣa.ðʝa.sti/ /a.pseˈɣa.ðʝa.sto/ /a.pseˈɣa.ðʝa.stos/ (adj)
impeccable, irreprochable

αψηφώ (v)
défier, mépriser, braver, négliger

αψιδοστάτης /a.psi.ðoˈsta.tis/ (n)
pied-droit

αψιδωτός (adj)
arqué

αψιμαχία (n)
escarmouche

αψυχολόγητος (adj)
insensé, irréfléchi

αψύς /aˈpsis/ (adj)
âcre, âpre

αϊ-Βασίλης /ai̯.vaˈsi.lis/ (pn)
père Noël
  ο άγιος της Πρωτοχρονιάς

αϊμάρα (n)
aymara

αϊνσταΐνιο (n)
einsteinium

αϊτινά (n)
haïtien

αϋλισμός (n)
immatérialisme

αϋπνία /a.iˈpni.a/ (n)
insomnie

αόρατα (adv)
invisiblement

αόρατος (adj)
invisible

αόριστος /aˈo.ɾi.stos/ (n)
indéfini, indéterminé
  επίθετο
aoriste
  ουσιαστικό

αύλακας (n)
sillon
  (για την ιατρική

αύξηση /ˈaf.ksi.si/ (n)
augmentation

αύξων /ˈaf.kson/ (adj)
croissant
  που αυξάνει

αύρα /ˈa.vɾa/ (n)
brise, aura, canon à eau, halo, zéphyr

αύριο /ˈa.vɾi.o/ (n)
demain
  επίρρημα

αύτανδρος (adj)
corps et biens

βάδην /ˈva.ðin/ (n)
marche
  άθλημα

βάδιση (n)
marche

βάδισμα (n)
allure, marche

βάζο /ˈva.zo/ (n)
vase
  διακοσμητικό δοχείο
pot, vase
  δοχείο για φύλαξη τροφίμων

βάζω /ˈva.zo/ (v)
mettre

βάθος /ˈva.θos/ (n)
profondeur, compréhension, intension

βάθρο (n)
podium, estrade, socle, support
  αθλητισμός

βάκιλος (n)
bacille

βάλλω /ˈva.lo/ (v)
lancer, projeter

βάλσαμο (n)
baume, millepertuis

βάλσιμο (n)
mise

βάλτος /ˈval.tos/ (n)
marais, étang
marais salant
  αλίελος - αλατόβαλτος

βάλτωμα (n)
envasement

βάμμα (n)
teinture

βάνα /ˈva.na/ (n)
vanne

βάναυσα (adv)
cruellement

βάναυσος /ˈva.naf.sos/ (adj)
cruel

βάνδαλος (adj)
vandale

βάπτισμα (n)
baptême

βάραθρο /ˈva.ɾa.θɾo/ (n)
abîme

βάρβαρος /ˈvaɾ.va.ɾos/ (n)
barbare, sauvage

βάρδια /ˈvaɾ.ði.a/ (n)
quart, service

βάρδος /ˈvaɾ.ðos/ (n)
barde
  ποιητής και τραγουδιστής στους αρχαίους Κέλτες

βάριο /ˈva.ɾi.o/ (n)
baryum

βάρκα /ˈvaɾ.ka/ (n)
barque, bateau

βάρος /ˈva.ɾos/ (n)
poids

βάσανο (n)
fléau, malheur, peine, tourment

βάσανος (n)
épreuve, examen

βάσει /ˈva.si/ (adv)
sur la base de

βάση /ˈva.si/ (n)
base, fondement

βάση δεδομένων
base de données

βάσιμος (adj)
fondé, solide

βάτος /ˈva.tos/ (n)
ronce
  γενικά: αγκαθωτός θάμνος

βάτραχος (n)
grenouille

βάφλα /ˈva.fla/ (n)
gaufre

βάφτιση (n)
baptême

βάφω /ˈva.fo/ (v)
peindre, teindre, colorer

βάψιμο (n)
teinture

βέβαια
certainement

βέβαιος /ˈve.ve.os/ (adj)
certain, sûr

βέβηλος /ˈve.vi.li/ /ˈve.vi.lo/ /ˈve.vi.los/ (adj)
profanateur

βέλασμα (n)
bêlement

βέλος (n)
flèche

βέλτιστος /ˈvel.ti.stos/ (adj)
optimal, meilleur, optimum
le moindre mal
  το μη χείρον βέλτιστον

βένδα (n)
venda

βένθος (n)
benthos

βέρα (n)
alliance

βέργα (n)
verge

βέτο /ˈve.to/ (n)
veto

βήμα /ˈvi.ma/ (n)
pas
  κίνηση
tribune, chaire, podium
  υπερυψωμένος χώρος για ομιλία

βήμα-βήμα
pas à pas

βήτα (n)
bêta

βήχας /ˈvi.xas/ (n)
toux

βήχιο (n)
tussilage

βήχω (v)
tousser

βία /ˈvi.a/ (n)
violence, hâte, précipitation

βίαια (adv)
violemment

βίαιος /ˈvi.e.os/ (adj)
violent

βίβλος (n)
Bible

βίγλα (n)
vigie

βίδα /ˈvi.ða/ (n)
vis
  μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα

βίδωμα (n)
vissage

βίζα /ˈvi.za/ (n)
visa

βίζιτα (n)
passe, visite

βίκι /ˈvi.ci/ (n)
wiki

βίλα /ˈvi.la/ (n)
villa, maison

βίντεο /ˈvi.de.o/ (n)
vidéo

βίντσι (n)
treuil, bourriquet

βίσονας /ˈvi.so.nas/ (n)
bison

βίτσιο /ˈvi.t͡si̯o/ (n)
vice

βίωμα (n)
vécu

βαβούρα (n)
tohu-bohu, vacarme

βαβυλωνιακός /va.vi.lo.ni.aˈkos/ (adj)
babylonien

βαγένι /vaˈʝe.ni/ (n)
tonneau

βαγιά (n)
laurier

βαγιόκλαδο (n)
rameau

βαγκόν ρεστοράν (n)
wagon-restaurant

βαγονέτο (n)
wagonnet

βαγόνι /vaˈɣo.ni/ (n)
wagon

βαδίζω /vaˈði.zo/ (v)
marcher

βαζάκι (n)
bocal

βαζεκτομή /va.ze.ktoˈmi/ (n)
vasectomie

βαθαίνω (v)
approfondir, devenir, profond, rendre

βαθιά (adv)
profondément

βαθιά μάθηση /vaˈθça ˈma.θi.si/
apprentissage profond

βαθμηδόν /va.θmiˈðon/ (adv)
graduellement, progressivement

βαθμιαία (adv)
graduellement

βαθμιαίος (adj)
graduel

βαθμοθηρία (n)
chasse aux notes

βαθμολογία (n)
mention

βαθμολογώ (v)
noter

βαθμολόγηση /va.θmoˈlo.ʝi.si/ (n)
notation

βαθμονόμηση (n)
étalonnement

βαθμοφόρος (n)
gradé

βαθμός /vaˈθmos/ (n)
degré, note

βαθμός Κελσίου
degré Celsius

βαθμός Φαρενάιτ
degré Fahrenheit

βαθουλωμένος /va.θu.loˈme.ni/ /va.θu.loˈme.no/ /va.θu.loˈme.nos/
creux

βαθουλός (adj)
cave

βαθούλωμα (n)
creux

βαθυγάλανος (adj)
bleu intense, bleu profond

βαθυμετρία (n)
bathymétrie

βαθυμετρικός (adj)
bathymétrique

βαθυσκάφος (n)
bathyscaphe

βαθυστόχαστος (adj)
esprit, profond, réfléchi

βαθύγνωμος (adj)
réfléchi

βαθύμετρο (n)
bathomètre, bathymètre, profondimètre

βαθύσφαιρα (n)
bathysphère

βαθύτερος (adj)
plus profond

βαθύφωνος (adj)
basse

βακελίτης (n)
bakélite

βακτήριο (n)
bactérie

βακτηριαιμία (n)
bactériémie

βακτηριακός (adj)
bactérien

βακτηριοκτόνος (adj)
bactéricide

βακτηριολογία (n)
bactériologie

βακτηριολογικός (adj)
bactériologique

βακτηριοσίνη (n)
bactériocine

βαλάντιο (n)
bourse, porte-monnaie

βαλές /vaˈles/ (n)
valet
  τραπουλόχαρτο

βαλίτσα /vaˈli.t͡sa/ (n)
valise

βαλίτσες
bagages

βαλαντώνω (v)
épuisé, être

βαλβίδα /valˈvi.ða/ (n)
valve
  μηχανική ή ανατομική

βαλβολίνη (n)
liquide, transmission

βαλεριάνα /va.le.ɾiˈa.na/ (n)
valériane

βαλιτσάκι (n)
mallette

βαλκανικός /val.ka.niˈkos/ (adj)
balkanique

βαλκανοποίηση /val.ka.noˈpi.i.si/ (n)
balkanisation

βαλκανοποιώ /val.ka.no.piˈo/ (v)
balkaniser

βαλλίστρα /vaˈli.stɾa/ (n)
baliste
arbalète
  φορητό όπλο

βαλλισμός (n)
bondissement

βαλλιστικός (adj)
balistique

βαλμένος /valˈme.ni/ /valˈme.no/ /valˈme.nos/
mis, positionné, posé

βαλς (n)
valse

βαλσάρω (v)
valser

βαλτικός /val.tiˈkos/ (adj)
baltique

βαλτώνω (v)
envaser, stagner

βαμβάκι /vaɱˈva.ci/ (n)
coton

βαμβακέλαιο (n)
huile de coton

βαμβακιά (n)
cotonnier, gossypium

βανάδιο (n)
vanadium

βανίλια (n)
vanille

βανδαλισμός /van.ða.liˈzmos/ (n)
vandalisme

βανιλίνη (n)
vanilline

βαποριζατέρ (n)
vaporisateur

βαπτισμένος
baptisé

βαπόρι (n)
vapeur

βαράω /vaˈɾa.o/ (v)
frapper, taper

βαρέλα (n)
bétonnière, tonneau, toupie

βαρέλι /vaˈɾe.li/ (n)
tonneau, baril

βαρήκοος (adj)
dur, oreille

βαρίδι (n)
plomb
  μικρό βάρος

βαρίστας (n)
VAR, arbitre assistant vidéo

βαρίτης (n)
barite

βαραίνω /vaˈɾe.no/ (v)
alourdir, s'alourdir

βαρβάτος /vaɾˈva.tos/ (adj)
puissant, viril

βαρβαρίζω (v)
barbariser

βαρβαρικός (adj)
barbare

βαρβαρισμός (n)
barbarisme

βαρβαρότητα /vaɾ.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
barbarie

βαρδαλάντζα (n)
tangon

βαρελάκι /va.ɾeˈla.ci/ (n)
barillet

βαρελάς (n)
tonnellier

βαρετός (adj)
ennuyeux

βαριά (n)
masse

βαριάντα (n)
variante

βαριέμαι /vaɾˈʝe.me/ (v)
en avoir marre, s'ennuyer

βαριατρική (n)
bariatrie

βαριοπούλα (n)
massette

βαρκάδα (n)
bateau, promenade

βαρκάκι (n)
barque, petite

βαρκάρης /vaɾˈka.ɾis/ (n)
batelier

βαρκαρόλα (n)
barcarolle

βαρομετρικός (adj)
barométrique

βαρονία /va.ɾoˈni.a/ (n)
baronnie

βαρούλκο (n)
treuil

βαρυστομαχιάζω (v)
estomac, lourd, poids, ventre

βαρυτικός (adj)
gravitationnel, gravifique

βαρόμετρο /vaˈɾo.me.tɾo/ (n)
baromètre

βαρόνη (n)
baronne

βαρόνος (n)
baron

βαρύκεντρο (n)
barycentre

βαρύνω /vaˈɾi.no/ (v)
alourdir, peser

βαρύς /vaˈɾis/ (adj)
lourd

βαρύτερος (adj)
plus lourd

βαρύτητα /vaˈɾi.ti.ta/ (n)
gravitation, gravité
  ελκτική δύναμη
gravité, poids
  ιδιαίτερη σημασία

βαρύτονος /vaˈɾi.to.nos/ (n)
baryton
  τραγουδιστής

βασάλτης (n)
basalte

βασίζομαι (v)
se baser

βασίλειο /vaˈsi.li.o/ (n)
royaume, royauté, règne
  χώρα με βασιλιά

βασίλισσα /vaˈsi.li.sa/ (n)
reine
  που βασιλεύει ή είναι γυναίκα του βασιλιά

βασαλτικός (adj)
basaltique

βασανίζω /va.saˈni.zo/ (v)
tourmenter, tyranniser

βασανισμένος /va.sa.niˈzme.nos/
torturé

βασανισμός (n)
torture

βασανιστήριο /va.sa.niˈsti.ɾi.o/ (n)
supplice, torture

βασανιστής /va.sa.niˈstis/ (n)
bourreau, tortionnaire

βασανιστικός (adj)
pénible

βασιβουζούκος /va.si.vuˈzu.kos/ (n)
bachi-bouzouk
  άτακτος στρατιώτης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

βασικός (adj)
fondamental
  θεμέλιος
basique
  στη χημεία

βασιλίσκος (n)
basilic
  μυθικό τέρας
roitelet
  υποτιμητικός χαρακτηρισμός βασιλιά

βασιλεύω /va.siˈle.vo/ (v)
régner
  είμαι βασιλιάς

βασιλιάς /va.siˈʎas/ (n)
roi, royaliste
  βασιλικότερος του βασιλιά
roi
  ο βασιλιάς στο σκάκι

βασιλιάς των ζώων /va.siˈʎas ton ˈzo.on/
roi des animaux

βασιλιάς των πουλιών /va.siˈʎas ton puˈʎon/
roi des oiseaux

βασιλικά (adv)
royalement

βασιλική (n)
basilique

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (adj)
royal, basilique

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (n)
basilic
  φυτό

βασιλομήτωρ (n)
reine mère

βασιλοπούλα (n)
princesse

βασιλόπιτα (n)
galette des rois

βασιλόπουλο /va.siˈlo.pu.lo/ (n)
prince, dauphin

βασιλόφρων (n)
royaliste

βασκανία (n)
mauvais oeil

βασκικά /va.sciˈka/ (n)
basque

βασκικός /va.sciˈkos/ (adj)
basque

βαστάζος (n)
porteur

βαστάω /vaˈsta.o/ (v)
endurer, résister, tenir

βαστιέμαι (v)
retenir

βατήρας (n)
plongeoir

βατίστα (n)
batiste

βατομουριά (n)
ronce

βατραχάνθρωπος /va.tɾaˈxan.θɾo.pos/ (n)
homme-grenouille

βατραχοειδής (adj)
batrachoïd

βατραχοπέδιλο /va.tɾa.xoˈpe.ði.lo/ (n)
palme

βατόμετρο /vaˈto.me.tɾo/ (n)
wattmètre

βατός /vaˈtos/ (adj)
praticable, carrossable, roulable

βατώρα /vaˈto.ɾa/ (n)
wattheure

βαυαρικός /va.va.ɾiˈkos/ (adj)
bavarois

βαυκαλίζομαι (v)
se leurrer

βαφή (n)
teinture

βαφείο (n)
teinturerie

βαφτίζω (v)
baptiser

βαφτίσια /vaˈfti.sça/ (n)
baptême

βγάζω (v)
sortir, retirer

βγάζω λεφτά
faire fortune, s'enrichir

βγάζω στη φόρα /ˈvɣazo sti‿ˈfoɾa/
déballer

βγαίνω /ˈvʝe.no/ (v)
sortir

βγαλμένος
enlevé

βδέλλα /ˈvðe.la/ (n)
sangsue

βδέλυγμα (n)
abomination

βδομάδα (n)
semaine

βεβήλωση (n)
profanation

βεβαίωση (n)
attestation

βεβαιότητα /ve.veˈo.ti.ta/ (n)
certitude

βεβηλωμένος
profané

βεβηλωτής (n)
profanateur

βεβηλώνω (v)
profaner

βεβιασμένα (adv)
contrainte, force

βεβιασμένος
forcé, hâtif, précipité

βεγγέρα (n)
veillée

βεγγαλέζικος /veŋ.gaˈle.zi.kos/ (adj)
bengali

βεγγαλικό /veŋ.ga.liˈko/ (n)
feu de Bengale

βεδισμός /ve.ðiˈzmos/ (n)
védisme

βεδουίνος (n)
Bédouin, bédouin

βεζίρης (n)
vizir

βελάζω (v)
bêler

βελανίδι (n)
gland

βελανιδιά /ve.la.niˈðʝa/ (n)
chêne

βελγικός /vel.ʝiˈkos/ (adj)
belge

βελζεβούλ /vel.zeˈvul/ (n)
Belzébuth

βεληνεκές /ve.li.neˈces/ (n)
portée

βελονάκι (n)
crochet

βελονιά (n)
aiguillée, piqûre, épingle

βελονισμός (n)
acupuncture

βελονοφύλαξ (n)
aiguilleur

βελουτέ (adj)
velouté

βελούδινος /veˈlu.ði.ni/ /veˈlu.ði.no/ /veˈlu.ði.nos/ (adj)
de/en velours

βελούδο /veˈlu.ðo/ (n)
velours

βελτίωση (n)
amélioration

βελτιοδοξία (n)
méliorisme

βελτιστοποίηση (n)
optimisation

βελτιόδοξος (adj)
mélioriste

βελτιώνω (v)
améliorer

βελτιώσιμος (adj)
améliorable, perfectible

βελόνα /veˈlo.na/ (n)
aiguille

βενεδικτίνος (adj)
bénédictin

βενετικός (adj)
vénitien

βενζίνη /venˈzi.ni/ (n)
essence, benzine

βενζαλδεΰδη (n)
benzaldéhyde

βενζινάδικο (n)
station-service

βενζινάκατος (n)
bateau, moteur

βενζινοκινητήρας (n)
moteur à essence

βενζοδιαζεπίνη (n)
benzodiazépine

βενζόη (n)
benjoin, benzoïne

βενζόλιο (n)
benzène, benzol

βενιζελισμός (n)
vénizélisme

βεντάλια (n)
éventail

βεντέτα /venˈde.ta/ /veˈde.ta/ (n)
vendetta
  εκδικητική συμπεριφορά
vedette
  με μεγάλη φήμη

βεράντα (n)
véranda

βερίκοκο /veˈɾi.ko.ko/ (n)
abricot

βεραμάν (adj)
vert amande

βερβερικός /veɾ.ve.ɾiˈkos/ (adj)
berbère

βερεσέ (adv)
crédit
en vain, pour rien
  τζάμπα και βερεσέ

βερεσέδια (n)
ardoise, crédit

βερεσές (n)
ardoise, dette

βερικοκιά /ve.ɾi.koˈca/ (n)
abricotier

βερμούτ /veɾˈmut/ (n)
vermouth

βερμπαλισμός /veɾ.ba.liˈzmos/ (n)
verbalisme

βερνίκι /verˈni.ci/ (n)
vernis

βερνισάζ (n)
vernissage

βερονίκη (n)
véronique

βερσιόν (n)
version

βεστφαλικός /vest.fa.liˈkos/ (adj)
westphalien

βετεράνος /ve.teˈɾa.nos/ (n)
vétéran

βηματίζω (v)
marcher

βηματισμός (n)
marche

βηματοδότης (n)
stimulateur, cardiaque

βηρύλλιο /viˈɾi.li.o/ (n)
béryllium
  βηρύλλιο

βησιγοτθικός (adj)
wisigoth

βιάζω /viˈa.zo/ (v)
dépêcher

βιάζω /viˈa.zo/ /ˈvʝa.zo/ (v)
violer

βιαιοπραγία /vi.e.o.pɾaˈʝi.a/ (n)
exaction

βιαιοπραγώ (v)
agir, violence

βιαιότητα /vi.eˈo.ti.ta/ (n)
violence

βιασμός /vi.aˈzmos/ (n)
viol

βιαστής /vi.aˈstis/ (n)
violeur

βιαστικός /vʝa.stiˈkos/ (adj)
pressé

βιασύνη /vʝaˈsi.ni/ (n)
hâte, précipitation

βιβλίο /viˈvli.o/ (n)
livre, bouquin

βιβλιάριο (n)
carnet, carte, livret

βιβλιαράκι (n)
livret

βιβλικός (adj)
biblique

βιβλιογραφία /vi.vli.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
bibliographie

βιβλιογραφικός (adj)
bibliographique

βιβλιογραφώ (v)
bibliographier

βιβλιοδεσία /vi.vli.o.ðeˈsi.a/ (n)
reliure

βιβλιοθήκη /vi.vli.oˈθi.ci/ (n)
bibliothèque
  έπιπλο
  κτήριο-χώρος

βιβλιοθηκάριος (n)
bibliothécaire

βιβλιοθηκονομία /vi.vli.o.θi.ko.noˈmi.a/ (n)
bibliothéconomie

βιβλιοκριτικός /vi.vli.o.kɾi.tiˈkos/ (adj)
bibliocritique
  επίθετο

βιβλιομανία /vi.vli.o.maˈni.a/ (n)
bibliomanie

βιβλιοπωλείο /vi.vli.o.poˈli.o/ (n)
librairie

βιβλιοπώλης (n)
libraire

βιβλιοπώλισσα (n)
libraire

βιβλιοφάγος (n)
rat de bibliothèque

βιβλιοχαρτοπωλείο /vi.vli.o.xaɾ.to.poˈli.o/ (n)
librairie-papeterie

βιδολόγος (n)
filière

βιδώνω (v)
visser

βιεννέζικος /vi̯eˈne.zi.kos/ (adj)
viennois

βιετναμικός (adj)
vietnamien

βιζόν /viˈzon/ (n)
vison

βικιπαιδιστής (n)
wikipédiste

βιλαέτι (n)
vilayet

βιμπράτο /viˈbɾa.to/ (n)
vibrato

βιμπράφωνο (n)
vibraphone, métallophone

βιμπραφωνίστας (n)
vibraphoniste

βινεγκρέτ (n)
vinaigrette

βινιέτα /viˈɲe.ta/ (n)
vignette

βιντεογράφος (n)
vidéaste

βιντεοκάμερα (n)
caméscope

βιντεοκασέτα (n)
vidéocassette

βινύλιο (n)
vinyle

βιογένεση (n)
biogenèse

βιογενετική (n)
biogénétique

βιογεωγραφία (n)
biogéographie

βιογραφία (n)
biographie

βιογραφικός (adj)
biographique

βιοδείκτης /vi.oˈði.ktis/ (n)
biomarqueur

βιοδιασπώμενος
biodégradable

βιοκαύσιμο (n)
biocarburant

βιοκλιματολογία (n)
bioclimatologie

βιοκοινότητα /vi.o.ciˈno.ti.ta/ (n)
biocénose, biocœnose

βιολέτα /vi̯oˈle.ta/ (n)
violette

βιολί /vʝoˈli/ (n)
violon

βιολογία /vi.o.loˈʝi.a/ (n)
biologie

βιολογικός /vi.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
bio, biologique
  καλλιεργούμενος χωρίς χημικά
biologique
  σχετικός με τη βιολογία

βιολοντσέλο /vʝo.lonˈt͡se.lo/ (n)
violoncelle

βιολόγος /vi.oˈlo.ɣos/ (n)
biologiste, biologue

βιομήχανος (n)
industriel

βιομετεωρολογία (n)
biométéorologie

βιομηχανία /vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
industrie

βιομηχανικός (adj)
industriel

βιομηχανισμός (n)
industrialisme
  θεωρία και πρακτική…

βιομηχανοποιημένος
industrialisé

βιομηχανοποιώ /vi.o.mi.xa.no.piˈo/ (v)
industrialiser

βιομοριακός (adj)
biomoléculaire

βιομόριο (n)
biomolécule

βιονομία (n)
bionomie

βιοπάλη (n)
lutte pour la vie

βιοπειρατεία (n)
biopiratage, biopiraterie

βιοποικιλότητα (n)
biodiversité

βιοπορίζομαι (v)
gagner, vie

βιοπορισμός (n)
gagne-pain, subsistance

βιοποριστικός (adj)
alimentaire, subsistance

βιορυθμός /vi.o.ɾiˈθmos/ (n)
biorythme

βιοσπηλαιολογία (n)
biospéléologie

βιοτεχνία (n)
artisanat, manufacture

βιοτεχνικός (adj)
artisanal

βιοτεχνολογία /vi.o.te.xno.loˈʝi.a/ (n)
biotechnologie

βιοτσίπ (n)
biopuce

βιοχημεία (n)
biochimie

βιοχημικός (adj)
biochimique

βιοψία /vi.oˈpsi.a/ (n)
biopsie

βιοϊατρική /vi.o.i.a.tɾiˈci/ (n)
biomédecine

βιοϊατρικός /vi.o.i.a.tɾiˈkos/ (adj)
biomédical

βιοϋλικό (n)
biomatériau

βιράζ /viˈɾaz/ (n)
virage

βιρτουόζος (n)
virtuose

βισκόζ (n)
viscose

βισμούθιο (n)
bismuth

βιταλισμός /vi.ta.liˈzmos/ (n)
vitalisme

βιταμίνη (n)
vitamine

βιταμινικός (adj)
vitaminique

βιτρίνα (n)
vitrine
armoire vitrée
  έπιπλο της τραπεζαρίας

βιτριολισμός (n)
vitriolisation

βιτριόλι (n)
vitriol

βιτρώ (n)
vitraux

βιχουέλα (n)
vihuela

βιωμένος
vécu

βιωματικός /vi.o.ma.tiˈkos/ (adj)
vécu

βιωματικότητα (n)
sentience

βιωσιμότητα (n)
viabilité

βιόλα /ˈvʝo.la/ (n)
viole, alto
  μουσικό όργανο

βιόσφαιρα (n)
biosphère

βιότοπος /viˈo.to.pos/ (n)
biotope

βιώσιμος (adj)
viable

βλάβη /ˈvla.vi/ (n)
dommage, panne

βλάκας (n)
idiot, stupide, sot, bête, fou, ganache

βλάπτω (v)
endommager, nuire

βλάστηση (n)
végétation

βλάσφημος /ˈvla.sfi.mi/ /ˈvla.sfi.mo/ /ˈvla.sfi.mos/ (adj)
blasphématoire

βλάχος /ˈvla.xos/ (n)
valaques
  δίγλωσσος
polyprion americanus
  ψάρι

βλέμμα /ˈvle.ma/ (n)
coup d'œil
  η στροφή των ματιών σε κάποιον ή κάτι
regard, aperçu, vision
  τρόπος που κοιτάζω

βλέπομαι (v)
se rencontrer, se voir

βλέπω /ˈvle.po/ (v)
voir

βλέφαρο /ˈvle.fa.ɾo/ (n)
paupière

βλήμα /ˈvli.ma/ (n)
projectile

βλαβερός /vla.veˈɾos/ (adj)
nuisible, dommageable

βλαβερότητα /vla.veˈɾo.ti.ta/ (n)
malignité, nocivité

βλακεία (n)
idiotie, stupidité

βλακώδης (adj)
stupide

βλαμμένος
minus habens

βλαπτικός (adj)
nuisible

βλαστάρι (n)
jeune pousse, rejeton

βλαστήμια /vlaˈsti.mɲa/ (n)
juron

βλασταίνω /vlaˈste.no/ (v)
pousser

βλαστοκύτταρο (n)
cellule souche

βλασφημία /vla.sfiˈmi.a/ (n)
blasphème

βλεννορροϊκός (adj)
blennorrhéique

βλεννόρροια (n)
blennorragie

βλεφαρίδα (n)
cil

βλεφαρόσπασμος /vle.faˈɾo.spa.zmos/ (n)
blépharospasme

βλητική /vli.tiˈci/ (n)
balistique

βλοσυρός /vlo.siˈɾos/ (adj)
farouche, sévère

βοή /voˈi/ (n)
brouhaha

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/
au secours, à l’aide, aide
  Βοήθεια!!!

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/ (n)
aide, secours

βοήθημα (n)
aide

βογιάρος (n)
boyard

βογκάω /voŋˈɡa.o/ (v)
geindre, gémir, soupirer

βογκητό (n)
gémissement

βοεβόδας (n)
voïvode, voévode

βοηθάω /voi̯ˈθa.o/ (v)
aider

βοηθητικός (adj)
auxiliaire

βοηθός /voi̯ˈθos/ (n)
assistant, aide, auxiliaire, adjoint

βολ πλανέ (n)
vol plané

βολάν (n)
volant

βολή (n)
tir
confort

βολβός /volˈvos/ (n)
bulbe, globe

βολεύω /voˈle.vo/ (v)
arranger
  τακτοποιώ

βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (adj)
bolivien

βολιδοσκοπώ /vo.li.ðo.skoˈpo/ (v)
sonder
  εξετάζω,

βολικά (adv)
confortablement

βολικός (adj)
commode, convenable, confortable, pratique, accomodant

βολονταρισμός /vo.lon.ta.ɾiˈzmos/ (n)
volontarisme

βολτ /ˈvolt/ (n)
volt

βολτάζ (n)
voltage

βολτάρω /volˈta.ɾo/ (v)
se balader, se promener

βολταϊκός (adj)
voltaïque

βολφράμιο (n)
tungstène, wolfram

βομβαρδίζω /voɱ.vaɾˈði.zo/ (v)
bombarder

βομβαρδισμός (n)
bombardement

βομβαρδιστικός (adj)
bombardier

βορά /voˈɾa/ (n)
proie

βορειοανατολικά (adv)
au nord-est

βοριάς (n)
Nord, bise, vent du nord

βορράς (n)
nord

βοσκή /voˈsci/ (n)
pâturage

βοσκός /voˈskos/ (n)
berger

βοσκότοπος (n)
pâturage

βοσνιακά /voz.ni.aˈka/ (n)
bosnien

βοσνιακός /voz.ni.aˈkos/ (adj)
bosniaque

βοτανική (n)
botanique

βοτανικός /vo.ta.niˈkos/ (adj)
botanique

βοτανολογώ (v)
herboriser

βοτανομαντεία (n)
botanomancie

βουίζω /vuˈi.zo/ (v)
bourdonner, bruire, bruisser, gronder

βουβάλι /vuˈva.li/ (n)
buffle

βουβαίνομαι (v)
se taire

βουβωνικός /vu.vo.niˈkos/ (adj)
inguinal, bubonique
peste bubonique
  βουβωνική πανώλη

βουβός /vuˈvos/ (adj)
muet

βουβώνας /vuˈvo.nas/ (n)
aine

βουδισμός /vu.ðiˈzmos/ (n)
bouddhisme

βουδιστικός (adj)
bouddhique

βουερός (adj)
bruyant

βουητό (n)
bourdonnement

βουκέντρα /vuˈcen.dɾa/ (n)
aiguillon, pique-boeuf

βουκελλάριος (n)
bucellarius

βουκολικός /vu.ko.liˈkos/ (adj)
bucolique

βουλή (n)
parlement
  νομοθετικό σώμα

βουλγαρικά /vul.ɣa.ɾiˈka/ (n)
bulgare

βουλγαρικός /vul.ɣa.ɾiˈkos/ (adj)
bulgare

βουλεβάρτο (n)
boulevard

βουλευτήριο /vu.leˈfti.ɾi.o/ (n)
bouleutérion

βουλευτής (n)
député, parlementaire

βουλευτίνα (n)
députée

βουλιάζω /vuˈʎa.zo/ (v)
couler, affaisser, cabosser, crouler, enfoncer, sombrer

βουλιμία (n)
boulimie

βουλιμικός (n)
boulimique

βουλκανιζατέρ (n)
atelier de vulcanisation

βουλκανισμός (n)
vulcanisation

βουλοκέρι /vu.loˈce.ɾi/ (n)
cire à cacheter

βουλώνω (v)
boucher, boucler, fermer, taire

βουνίσιος /vuˈni.sços/ (adj)
montagneux

βουναλάκι /vu.naˈla.ci/ (n)
monticule

βουνοκορφή (n)
sommet

βουνοπλαγιά (n)
flanc, montagne, piémont

βουνό /vuˈno/ (n)
montagne

βουργράβος (n)
burgrave

βουρδουλιά (n)
coup, fouet

βουρκώνω /vuɾˈko.no/ (v)
larmes, submerger, yeux

βουρλίζω (v)
fou, rendre

βουρτσάκι /vuɾˈt͡sa.ci/ (n)
brossette

βουρτσίζω /vuɾˈt͡si.zo/ (v)
brosser

βουστροφηδόν γραφή
boustrophédon

βουτάνιο /vuˈta.ni.o/ (n)
butane

βουτάω /vuˈta.o/ (v)
tremper, plonger
  (αμετάβατο) μπαίνω σε υγρό
chouraver, dérober
  προφορικοί όροι για το κλέβω

βουτήματα (n)
petits fours, petits-fours

βουταδιένιο (n)
butadiène

βουτηχτής /vu.tiˈxtis/ (n)
plongeur

βουτιά /vuˈtça/ (n)
plongeon

βουτυρωμένος
beurré

βοϊδολάτης (n)
bouvier

βοϊδόμυγα (n)
taon

βούκερος /ˈvu.ce.ɾos/ (n)
calao, bucérotidés
  πτηνό
fenugrec
  φυτό

βούκινο /ˈvu.ci.no/ (n)
buccin
  είδος οστρακόδερμου
  είδος σάλπιγγας
crier, toits
  κάνω βούκινο

βούλευμα (n)
jugement, verdict

βούληση /ˈvu.li.si/ (n)
volonté

βούρδουλας (n)
fouet, cravache, flagellation

βούρκος (n)
bourbier, fange, vase

βούρτσα (n)
brosse

βούρτσισμα (n)
brossage

βούτημα (n)
mignardise

βούτυρο /ˈvu.ti.ɾo/ (n)
beurre
  βούτυρο

βράγχιο /ˈvɾaŋ.çi.o/ (n)
branchie

βράδυ /ˈvɾa.ði/ (n)
soir

βράζω (v)
bouillir

βράκτιο (n)
bractée

βράση (n)
ébullition

βράσιμο (n)
cuisson, ébullition

βράχια /ˈvɾa.ça/ (n)
côte rocheuse, rochers

βράχος /ˈvɾa.xos/ (n)
rocher, roc

βρέφος /ˈvɾe.fos/ (n)
bébé
  δείτε και μωρό

βρέχει /ˈvɾe.çi/ (v)
pleuvoir

βρέχει καρεκλοπόδαρα
il pleut des cordes, il tombe des cordes

βρέχομαι (v)
mouiller

βρέχω /ˈvɾe.xo/ (v)
humidifier

βρίζω /ˈvɾi.zo/ (v)
injurier, insulter, invectiver

βρίσκω (v)
trouver

βραβείο (n)
prix, récompense

βραβείο Νόμπελ
prix Nobel

βραβεύομαι (v)
récompenser

βραγχιακός (adj)
branchial

βραδιά (n)
soirée

βραδιάζω /ˈvɾa.ðʝa.zo/ (v)
passer, soirée

βραδιάτικα (adv)
le soir

βραδυκαρδία (n)
bradycardie

βραδυπορώ (v)
lentement, marcher

βραδύποδας (n)
paresseux

βραδύς /vɾaˈðis/ (adj)
lent, obtus

βραδύτητα /vɾaˈði.ti.ta/ (n)
lenteur

βραζιλιάνικος /vɾa.ziˈʎa.ni.kos/ (adj)
brésilien

βρακί /vɾaˈci/ (n)
caleçon, culotte, slip

βρασμός (n)
ébullition

βραστήρας (n)
bouilloire

βραχίονας /vɾaˈçi.o.nas/ (n)
bras
  ο βραχίονας του χεριού

βραχιόλι /vɾaˈço.li/ (n)
bracelet

βραχιόνιος (adj)
huméral
humérus
  το βραχιόνιο οστό

βραχμάνος /vɾaxˈma.nos/ (n)
brahmane

βραχμανισμός /vɾax.ma.niˈzmos/ (n)
brahmanisme

βραχνάδα (n)
enrouement

βραχνάς /vɾaˈxnas/ (n)
cauchemar

βραχνιάζω (v)
enrouer

βραχνιασμένος
enroué

βραχνός (adj)
rauque

βραχυγραφικός (adj)
brachygraphique

βραχυκυκλώνω (v)
court-circuiter

βραχυκύκλωμα /vɾa.çiˈci.klo.ma/ (n)
court-circuit

βραχυπρόθεσμα (adv)
à court terme

βραχυπρόθεσμος (adj)
à court terme

βραχυχρόνιος /vɾa.çiˈxɾo.ni.os/ (adj)
bref

βραχύβιος (adj)
éphémère

βραχύς /vɾaˈçis/ (adj)
bref, court

βραχώδης (adj)
rocheux

βρεγμένος
mouillé, trempé

βρετανικός (adj)
britannique

βρετονικά /vɾe.to.niˈka/ (n)
breton

βρετονικός (adj)
breton, bretonne

βρεφοκομείο (n)
crèche, pouponnière

βρεφοκτονία (n)
infanticide

βρεφονηπιακός (adj)
pour les bébés et les petits enfants

βρικόλακας /vɾiˈko.la.kas/ (n)
vampire

βρισιά /vɾiˈsça/ (n)
insulte, juron

βρογχίτιδα /vɾoŋˈçi.ti.ða/ (n)
bronchite

βρογχικός (adj)
bronchial

βρογχιολίτιδα /vɾoŋ.çi.oˈli.ti.ða/ (n)
bronchiolite

βρογχοκήλη /vɾoŋ.xoˈci.li/ (n)
goitre

βρογχοκηλικός /vɾoŋ.xo.ci.liˈkos/ (adj)
goitreux

βρογχοσκόπηση (n)
bronchoscopie

βρογχοσκόπιο (n)
bronchoscope

βρογχοτομία (n)
bronchotomie

βρομάω /vɾoˈma.o/ (v)
puer
  μυρίζω άσχημα

βρομιά (n)
saleté

βρομιάρης /vɾoˈmɲa.ɾis/ (n)
salaud

βρομο-
sale

βρομοδουλειά /vɾo.mo.ðuˈʎa/ (n)
boulot, malhonnêteté, sale

βρομοκοπάω (v)
puer

βρομόγλωσσος /vɾoˈmo.ɣlo.sos/ (adj)
grossier

βρομόνερο (n)
eau, sale, usée

βροντή /vɾonˈdi/ (n)
tonnerre

βροντερός /vɾon.deˈɾos/ (adj)
tonitruant, tonnerre

βροχή /vɾoˈçi/ (n)
pluie
  καιρικό φαινόμενο

βροχή μετεώρων
pluie de météores

βροχερός /vɾo.çeˈɾos/ (adj)
pluvieux

βροχόμετρο (n)
pluviomètre

βροχόπτωση /vɾoˈxo.pto.si/ (n)
chute, pluie

βρυχηθμός /vɾi.çiˈθmos/ (n)
rugissement

βρυχώμαι /vɾiˈxo.me/ (v)
rugir

βρυόφυτα (n)
bryophyte

βρόγχος /ˈvɾoŋ.xos/ (n)
bronche

βρόμα /ˈvɾo.ma/ (n)
crasse, puanteur, saleté

βρόμη (n)
avoine

βρόμικος /ˈvɾo.mi.kos/ (adj)
sale

βρόμιο (n)
brome

βρόντος (n)
grondement

βρόχινος /ˈvɾo.çi.nos/ (adj)
pluvial

βρόχος (n)
coulant, noeud

βρύση /ˈvɾi.si/ (n)
robinet, fontaine

βρώσιμος (adj)
comestible

βυζί /viˈzi/ (n)
néné, sein, robert

βυζαίνω /viˈze.no/ (v)
téter

βυζαντινολογία (n)
byzantinologie

βυζαντινολόγος (n)
byzantinologue

βυζαντινός /vi.zan.diˈnos/ (adj)
byzantin

βυζαρού (n)
mamelue, nénés, roberts

βυζομαλακία (n)
branlette espagnole, mazophallation

βυθίζω /viˈθi.zo/ (v)
couler, plonger

βυθισμένος
coulé, plongé

βυθοκόρος (n)
drague, cure-môle

βυθοσκοπώ (v)
sonder

βυθόμετρο /viˈθo.me.tɾo/ (n)
bathomètre

βυθός /viˈθos/ (n)
fond

βυνοποιώ (v)
malter

βυρσοδέψης (n)
tanneur

βυρσοδεψία (n)
tannage

βυρσοδεψείο /viɾ.so.ðeˈpsi.o/ (n)
tannerie

βυσσινής /vi.siˈnis/ (adj)
cramoisi

βυσσινιά /vi.siˈɲa/ (n)
cerisier

βυσσινόκηπος (n)
cerisaie

βυτιοφόρο /vi.ti.oˈfo.ɾo/ (n)
camion-citerne

βωβός κινηματογράφος /voˈvos ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/
film muet

βωμολοχία /vo.mo.loˈçi.a/ (n)
obscénité

βωμολόχος (n)
ordurier
  αθυρόστομος

βωμός /voˈmos/ (n)
autel

βωξίτης (n)
bauxite

βόας (n)
boa

βόδι /ˈvo.ði/ (n)
bœuf

βόθρος (n)
fosse, septique

βόλεϊ /ˈvo.lei̯/ (n)
volley-ball, volley

βόλι (n)
balle

βόλτα /ˈvol.ta/ (n)
promenade, randonnée, tour, virée

βόμβα /ˈvoɱ.va/ (n)
bombe
  βόμβα

βόμβος (n)
bourdonnement, bruissement, vrombissement

βόρακας (n)
borax

βόρεια σότο (n)
sotho du Nord

βόρειο ημισφαίριο
hémisphère nord

βόρειο σέλας
aurore boréale

βόρειος (adj)
boréal, nordique

βόριο /ˈvo.ɾi.o/ (n)
bore
  βόριο

βόσκω (v)
faire, paître

βότανο /ˈvo.ta.no/ (n)
herbe, plante médicinale

βότκα (n)
vodka

βότρυς (n)
grappe, racème

βότσαλο /ˈvo.t͡sa.lo/ (n)
galet

βύνη (n)
malt

βύσμα /ˈvi.zma/ (n)
broche, fiche, jack, piston, prise

βώλος (n)
bille

γάβγισμα (n)
aboiement, aboi

γάβρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
charme

γάγγλιο /ˈɣaŋ.ɡli.o/ (n)
ganglion

γάγγραινα /ˈɣaŋ.ɡɾe.na/ (n)
gangrène

γάδος (n)
merlan

γάζα /ˈɣa.za/ (n)
gaze

γάιδαρος /ˈɣai̯.ða.ɾos/ (n)
âne, connard
  άξεστος, πεισματάρης, αγενής, αγνώμων
âne
  οικόσιτο ζώο

γάλα /ˈɣa.la/ (n)
lait

γάλλιο (n)
gallium

γάμα (n)
gamma
  γράμμα του ελληνικού αλφάβητου

γάμος /ˈɣa.mos/ (n)
mariage
  νόμιμη συμβίωση
mariage, noces
  τελετή

γάμπα (n)
mollet

γάμπια (n)
hunier

γάντζος /ˈɣan.d͡zos/ (n)
crochet

γάντι /ˈɣan.di/ (n)
gant

γάργαρος /ˈɣaɾ.ɣa.ɾos/ (adj)
cristallin, pur

γάρος /ˈɣa.ɾos/ (n)
salissure, saumure

γάστρα (n)
cocotte
  (κουζινικά)
coque
  κοιλιά σκάφους

γάτα /ˈɣa.ta/ (n)
chat, chatte
  κατοικίδιο ζώο

γάτος /ˈɣa.tos/ (n)
chat, matou
  αρσενικός γάτος

γέεννα /ˈʝe.e.na/ (n)
géhenne

γέλιο /ˈʝe.ʎo/ (n)
rire

γέμιση /ˈʝe.mi.si/ (n)
farce

γέμισμα /ˈʝe.mi.zma/ (n)
remplissage

γένεση (n)
genèse, origine

γένι /ˈʝe.ni/ (n)
barbe

γέννα /ˈʝe.na/ (n)
accouchement, enfantement

γέννημα (n)
céréale, enfant, produit

γέννηση /ˈʝe.ni.si/ (n)
naissance

γένος /ˈʝe.nos/ (n)
genre

γέρικος (adj)
vieux

γέρνω /ˈʝeɾ.no/ (v)
incliner

γέροντας /ˈʝe.ɾon.das/ (n)
vieillard

γέρος /ˈʝe.ɾos/ (n)
vieux, vieillard

γέφυρα /ˈʝe.fi.ɾa/ (n)
pont

γήινος (adj)
terrestre

γήπεδο /ˈʝi.pe.ðo/ (n)
terrain

γήρανση (n)
vieillissement

γήρας /ˈʝi.ɾas/ (n)
vieillesse

γίββωνας (n)
gibbon

γίγαντας /ˈʝi.ɣan.das/ (n)
géant

γίγνεσθαι /ˈʝi.ɣne.sθe/ (n)
affaires

γίδα (n)
chèvre

γίδι (n)
chevreau

γίνομαι /ˈʝi.no.me/ (v)
devenir

γίντις (adj)
yiddish, yiddich, yiddiche, yiddisch

γαβ
ouah, ouaf

γαβάθα (n)
jatte, écuelle

γαβάρα (n)
cabare

γαβγίζω (v)
aboyer, japper

γαβριάς (n)
gamin, gavroche, rues

γαγάτης (n)
jais

γαγγραινιάζω (v)
gangrener, gangréner

γαγγραινιασμένος
gangréné

γαγγραινικός (adj)
gangreneux, gangréneux

γαγγραινούμαι (v)
se gangréner

γαγγραινώδης (adj)
gangreneux, gangréneux

γαδολίνιο (n)
gadolinium

γαζέλα /ɣaˈze.la/ (n)
gazelle

γαζέτα (n)
gazette

γαζία /ɣaˈzi.a/ (n)
mimosa

γαζώνω (v)
cribler
  γαζώνω με πυροβολισμούς
piquer
  ράβω στη ραπτομηχανή

γαιάνθρακας (n)
charbon de terre

γαιογνώρισμα (n)
colline, tertre

γαιοκτήμονας (n)
propriétaire, grand, latifundiste, terrien

γαλάζιος /ɣaˈla.zʝos/ (adj)
bleu ciel, cyan

γαλάκτωμα /ɣaˈla.kto.ma/ (n)
émulsion

γαλήνη /ɣaˈli.ni/ (n)
calme

γαλήνιος (adj)
calme, tranquille

γαλαζοαίματος /ɣa.la.zoˈe.ma.tos/ (adj)
sang bleu

γαλακτογόνος (adj)
lactogène

γαλακτοκομικά (n)
laitages, produits laitiers

γαλακτοκομικός (adj)
laitier

γαλακτοφάγος /ɣa.la.ktoˈfa.ɣos/ (adj)
galactophage, lactivore

γαλακτοφαγία (n)
galactophagie

γαλακτόμετρο (n)
lactomètre

γαλαντόμος (adj)
généreux

γαλανός (adj)
bleu, cyan

γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
galaxie

γαλαξιακός /ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
galactique

γαλαρία (n)
galerie

γαλατάς /ɣa.laˈtas/ (n)
laitier

γαλατένιος /ɣa.laˈte.ɲos/ (adj)
lait, laiteux

γαλατικός /ɣa.la.tiˈkos/ (adj)
gaulois

γαλβανισμός (n)
galvanisation

γαληνεύω (v)
se calmer

γαληνιάζω (v)
se calmer

γαληνός (adj)
serein

γαληνότατος (n)
sérénissime

γαλιάντρα (n)
calandre
  πουλί
charmeuse
  φλύαρη γυναίκα

γαλικιανά (n)
galicien

γαλικιανός /ɣa.li.ci.aˈnos/ (adj)
galicien

γαλλικά (n)
français, fraunceiz

γαλλικό κλειδί
anglaise, clef

γαλλικό κόρνο
cor d' harmonie

γαλλικό φιλί (n)
baiser florentin

γαλλικός /ɣa.liˈkos/ (adj)
français

γαλλο- /ɣa.lo/
franco-

γαλλοπροβηγκιανά (n)
arpitan, francoprovençal

γαλλοφιλία (n)
francophilie

γαλλοφωνία /ɣa.lo.foˈni.a/ (n)
francophonie

γαλλόφιλος /ɣaˈlo.fi.los/ (adj)
francophile

γαλλόφωνος (n)
francophone

γαλονάς (n)
gradé

γαλοπούλα (n)
dinde

γαλουχία /ɣa.luˈçi.a/ (n)
allaitement, lactation

γαλουχώ /ɣa.luˈxo/ (v)
allaiter, nourrir

γαλόνι /ɣaˈlo.ni/ (n)
galon
  διακριτικό βαθμού
gallon
  μονάδα όγκου ίση με περίπου 4 λίτρα

γαλότσα /ɣaˈlo.t͡sa/ (n)
botte

γαμάω (v)
baiser

γαμήλιος (adj)
cadeau, cérémonie, marche, mariage, noces, nuptiale

γαμήσι /ɣaˈmi.si/ (n)
baise

γαμήσιμος (adj)
baisable

γαμιάς (n)
baiseur

γαμπριάτικα (n)
costume, marié

γαμπρός /ɣamˈbɾos/ (n)
marié
  ο άντρας που παντρεύεται
beau-frère
  ο σύζυγος της αδελφής μου ή του αδελφού μου
gendre, beau-fils
  ο σύζυγος της κόρης μου ή του γιου μου

γαμψός /ɣamˈpsos/ (adj)
crochu

γαμώ (v)
baiser

γαμώτο (n)
bordel, bordel de merde, merde, putain
  επιφώνημα

γαντζωμένος
accroché

γαντοφορεμένος
ganté

γανωτής /ɣa.noˈtis/ (n)
rétameur, étameur

γαρ
bien sûr

γαρίδα /ɣaˈɾi.ða/ (n)
crevette

γαρίφαλο /ɣaˈɾi.fa.lo/ (n)
œillet
  άνθος της γαριφαλιάς
clou de girofle
  το μπαχαρικό

γαργαλητό (n)
chatouille

γαργαλώ (v)
chatouiller

γαρδένια /ɣaɾˈðe.ɲa/ (n)
gardénia

γαριάζω /ɣaɾˈʝa.zo/ (v)
jaunir, passer

γαρνίρω /ɣaɾˈni.ɾo/ (v)
garnir

γαστρίτιδα (n)
gastrite

γαστραλγία (n)
gastralgie

γαστρεντερίτιδα (n)
gastroentérite

γαστρεντερολογία (n)
gastroentérologie

γαστρικός (adj)
gastrique

γαστρο-
gastro-

γαστρονομία (n)
gastronomie

γαστρονομικός (adj)
gastronomique

γαστροσκόπηση (n)
gastroscopie

γατάκι /ɣaˈta.ci/ (n)
chaton

γατόπαρδος /ɣaˈto.paɾ.ðos/ (n)
guépard

γατόπορτα (n)
chatière

γατόψαρο (n)
poisson-chat

γαϊδουράγκαθο /ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo/ (n)
chardon, cirse

γαϊδουράκι (n)
ânon

γαϊδούρα (n)
ânesse

γαύρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
anchois

γδάρσιμο /ˈɣðaɾ.si.mo/ (n)
écorchement, écorchure

γδέρνω /ˈɣðeɾ.no/ (v)
écorcher, plumer

γδύσιμο (n)
déshabillage

γείσο (n)
visière
  προεξοχή καπέλου
corniche
  προεξοχή στέγης

γείτονας /ˈʝi.to.nas/ (n)
voisin
  άτομο που κατοικεί κοντά

γείτσες /ˈʝi.t͡ses/
à tes souhaits, à vos souhaits

γείωση /ˈʝi.o.si/ (n)
terre

γεγονός /ʝe.ɣoˈnos/ (n)
événement, évènement

γεια /ˈʝa/
salut
félicitations pour ton nouveau / ta nouvelle / ton nouvel etc., félicitations!
  με γεια (λαϊκή ευχετική φράση)|

γειτνιάζω (v)
avoisiner, voisin

γειτονεύω (v)
avoisiner

γειτονιά /ʝi.toˈɲa/ (n)
quartier, voisinage, localité

γειτονικός /ʝi.to.niˈkos/ (adj)
voisin

γειτόνισσα (n)
voisine

γελάδι (n)
bovins

γελάω /ʝeˈla.o/ (v)
rire

γελαστός (adj)
rieur

γελοία (adv)
ridiculement

γελοίος /ʝeˈli.os/ (adj)
ridicule

γελοιογράφος (n)
caricaturiste

γελοιογραφία /ʝe.li.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
caricature

γελοιοποίηση (n)
ridiculisation

γελοιοποιώ (v)
ridiculiser

γελωτοποιός (n)
bouffon
  ο κωμικός της αυλής

γεμάτος (adj)
plein

γεμίζω /ʝeˈmi.zo/ (v)
remplir

γεμιστός /ʝe.miˈstos/ (adj)
farci, fourré

γεμολόγος (n)
gemmologiste

γενάρχης (n)
ancêtre, fondateur

γενέθλια /ʝeˈne.θli.a/ (n)
anniversaire

γενέτειρα (n)
génératrice, naissance

γενίκευση (n)
généralisation, extrapolation

γενίτσαρος /ʝeˈni.t͡sa.ɾos/ (n)
janissaire

γενεά (n)
génération

γενεαλογία /ʝe.ne.a.loˈʝi.a/ (n)
généalogie

γενεαλογικός (adj)
généalogique

γενειοφόρος (n)
barbu

γενεσιουργός /ɣe.ne.si.uɾˈɣos/ (adj)
générateur

γενετήσιος (adj)
sexuel

γενετική (n)
génétique

γενετικός (adj)
génétique, génésique

γενετιστής (n)
généticien

γενιά (n)
génération

γενικά /ʝe.niˈka/ (adv)
généralement

γενική /ʝe.niˈci/ (n)
génitif

γενική έννοια (n)
concept général

γενικευμένος
généralisé

γενικεύομαι (v)
généraliser, être généralisé

γενικεύσιμος (adj)
généralisable

γενικεύω (v)
généraliser

γενικούρα (n)
généralité

γενικός /ʝe.niˈkos/ (n)
général, universel, générique

γεννάω /ʝeˈna.o/ (v)
accoucher, enfanter, engendrer

γεννήτρια (n)
générateur

γενναίος (adj)
courageux

γενναιοδωρία (n)
générosité

γενναιόδωρος (adj)
généreux

γενναιότητα (n)
courage, vaillance

γεννητικά όργανα /ʝe.ni.tiˈka ˈoɾ.ɣa.na/
organes génitaux, parties génitales

γεννητικός /ʝe.ni.tiˈkos/ (adj)
génétique, natal

γεννητικότητα (n)
natalité

γεννητούρια (n)
naissance

γεννιέμαι (v)
naître

γενοκτονία (n)
génocide

γενόσημο (n)
générique

γερά (adv)
fortement, solidement, fermement

γεράκι /ʝeˈɾa.ci/ (n)
faucon

γεράνι (n)
géranium

γερακάρης (n)
fauconnier

γερανός /ʝe.ɾaˈnos/ (n)
grue
  πτηνό
  μηχάνημα

γερασμένος
vieilli

γερμάνιο (n)
germanium

γερμαναράς (n)
boche

γερμανικά (n)
allemand

γερμανικός (adj)
allemand, germanique

γερμανοτσολιάς /ʝeɾ.ma.no.t͡soˈʎas/ (n)
collabo, collaborateur
  συνεργάτης με συνθετικό γερμανός

γερμανόφιλος (adj)
germanophile

γερνάω /ʝeɾˈna.o/ (v)
vieillir

γεροδεμένος
costaud, robuste

γεροντάκι (n)
petit, vieux

γεροντοκρατία /ʝe.ɾon.do.kɾaˈti.a/ (n)
gérontocratie

γεροντοκόρη (n)
fille, vieille

γεροντολογία (n)
gérontologie

γεροντομπασμένος
très, âgé

γεροντοπαλίκαρο (n)
vieux garçon

γεροντοφιλία (n)
gérontophilie

γερουσία (n)
sénat

γερουσιαστής /ʝe.ɾu.si.aˈstis/ (n)
sénateur

γερούνδιο (n)
gérondif

γερός /ʝeˈɾos/ (adj)
dur, ferme, fort, robuste, sain, vigoureux

γευματίζω (v)
déjeuner

γευσιγνωσία (n)
dégustation

γευστικός (adj)
savoureux

γεφυροπλάστιγγα (n)
pont-bascule

γεφυροποιία (n)
construction de ponts

γεφυροποιός (n)
pontier
  κυριολεκτικά
conciliateur, médiateur
  μεταφορικά

γεω-
géo-

γεωγράφος (n)
géographe

γεωγραφία /ʝe.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
géographie

γεωγραφικό πλάτος
latitude

γεωγραφικός (adj)
géographique

γεωδαισία (n)
géodésie

γεωεντοπισμός (n)
géolocalisation

γεωεπιστήμη /ʝe.o.e.piˈsti.mi/ (n)
science de la terre

γεωθερμία /ʝe.o.θeɾˈmi.a/ (n)
géothermie

γεωθερμικός /ʝe.o.θeɾ.miˈkos/ (adj)
géothermique

γεωκεντρικός /ʝe.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
géocentrique

γεωλογία /ʝe.o.loˈʝi.a/ (n)
géologie

γεωλογικά (adv)
géologiquement

γεωλογικός (adj)
géologique

γεωλόγος (n)
géologue

γεωμαγνητικός (adj)
géomagnétique

γεωμαγνητισμός (n)
géomagnétisme

γεωμετρία /ʝe.o.meˈtɾi.a/ (n)
géométrie

γεωμετρικός (adj)
géométrique

γεωμορφολογία (n)
géomorphologie

γεωοικονομία (n)
géographie économique

γεωπολιτική /ʝe.o.po.li.tiˈci/ (n)
géopolitique

γεωπολιτικός (adj)
géopolitique

γεωπονία /ʝe.o.poˈni.a/ (n)
agronomie

γεωπόνος /ʝe.oˈpo.nos/ (n)
agronome

γεωργία (n)
agriculture

γεωργιανά (n)
géorgien

γεωργικός (adj)
agricole

γεωργός /ʝe.oɾˈɣos/ (n)
agriculteur, fermier, paysan

γεωσκώληκας (n)
ver de terre

γεωστατικός (adj)
géostationnaire

γεωσύγχρονος (adj)
géosynchrone

γεωτεχνικός /ʝe.o.te.xniˈkos/ (adj)
géotechnique

γεωτροπικός (adj)
géotropique

γεωτρύπανο /ʝe.oˈtɾi.pa.no/ (n)
foreuse, sondeur

γεωφυσική (n)
géophysique

γεωφυσικός (n)
géophysique

γεωχημικός (n)
géochimiste
  επιστήμονας
géochimique
  σχετικός με τη γεωχημεία

γεύμα /ˈʝev.ma/ (n)
repas, déjeuner

γεύομαι /ˈʝe.vo.me/ (v)
goûter, savourer, tester

γεύση /ˈʝef.si/ (n)
saveur, goût

γεώδης /ʝeˈo.ðis/ (adj)
terrien

γεώτοπος /ʝeˈo.to.pos/ (n)
géotope

γεώτρηση (n)
forage

γεώφωνο (n)
géophone

γη /ˈʝi/ (n)
Terre
  ο πλανήτης Γη

γη της Επαγγελίας
terre promise

γηγενής /ʝi.ʝeˈnis/ (adj)
natif

γηρίατρος (n)
gériatre

γηρατειά /ʝi.ɾaˈtça/ (n)
vieillesse, jours, vieux

γηριατρικά (adv)
gériatriquement

γηριατρική (n)
gériatrie

γηριατρικός (adj)
gériatrique

γηροκομείο /ʝi.ɾo.koˈmi.o/ (n)
maison, retraite

γηροκομώ (v)
soigner, vieillesse

γιάντες /ˈʝa(n).des/ (n)
bréchet

γιάρδα /ˈʝaɾ.ða/ (n)
verge, yard
  μονάδα μήκους

γιάφκα /ˈʝa.fka/ (n)
cache, planque

για /ʝa/ /ˈʝa/
pour

για την τιμή των όπλων /ʝa‿tin‿tiˈmi ton‿ˈoplon/
baroud d'honneur

γιαίνω /ˈʝe.no/ (v)
guérir, rétablir

γιαγιά /ʝaˈʝa/ (n)
grand-mère

γιακ /ˈʝak/ (n)
yack, yak

γιακάς /ʝaˈkas/ (n)
col

γιακουτικά (n)
iakoute

γιαλός /ʝaˈlos/ (n)
côte, rivage, bord de mer, plage

γιαουρτώνω /ʝa.urˈto.no/ (v)
entarter

γιαούρτι /ʝaˈuɾ.ti/ (n)
yaourt, yoghourt

γιαπί (n)
bâtiment, bâtisse, construction

γιασεμί (n)
jasmin

γιατί
parce que
  αιτιολογικός σύνδεσμος, διότι, επειδή
pourquoi
  ερωτηματικό μόριο

γιαταγάνι /ʝa.taˈɣa.ni/ (n)
yatagan

γιατρειά /ʝa.tɾiˈa/ (n)
guérison

γιατρεύω /ʝaˈtɾe.vo/ (v)
guérir

γιατροπορεύω (v)
assistance, porter, secourir

γιατροσόφι (n)
bonne, femme, remède

γιατρός /ʝaˈtɾos/ (n)
médecin, docteur

γιγαντιαία (adv)
gigantesquement

γιγαντιαίος /ʝi.ɣan.diˈe.os/ (adj)
gigantesque, géant

γιγαντισμός (n)
gigantisme

γιγαντομαχία (n)
gigantomachie

γιγαντοοθόνη (n)
écran géant

γιγαντώνω (v)
grandir, énormément

γιδοβοσκός (n)
chevrier

γιεν (n)
yen

γιλέκο /ʝiˈle.ko/ (n)
gilet

γινόμενο (n)
produit

γιογιό /ʝoˈʝo/ (n)
pot de chambre
  καθίκι

γιορτάζω /ʝoɾˈta.zo/ (v)
célébrer, fêter

γιορτή /ʝoɾˈti/ (n)
fête

γιος /ˈʝos/ (n)
fils

γιουγκοσλαβικός (adj)
yougoslave

γιουρούσι (n)
assaut, attaque

γιουχάρω (v)
conspuer, huer

γιούπι
youpi

γιούχα
huée

γιρλάντα (n)
guirlande

γιόγκα (n)
yoga

γιόκας /ˈʝo.kas/ (n)
fiston

γκάζι (n)
accélérateur
  πετάλι
gaz
  φωταέριο

γκάιντα /ˈɡai̯.da/ (n)
cornemuse

γκάλοπ (n)
sondage

γκάμα (n)
gamme

γκάμα χρωμάτων
gamme de couleurs

γκάρισμα (n)
braiment

γκάστρωμα (n)
gestation, grossesse

γκάτζετ /ˈɡa.d͡zet/ (n)
gadget

γκάφα /ˈɡa.fa/ (n)
gaffe

γκέισα /ˈɟei̯.sa/ (n)
geisha

γκέτα (n)
guêtre
  ιππασίας

γκέτο /ˈɟe.to/ (n)
ghetto

γκίμπαλ (n)
cardan

γκίνια (n)
guigne

γκαβά /ɡaˈva/ (n)
mirettes

γκαζιέρα /ɡaˈzʝe.ɾa/ (n)
gazière

γκαζόζα (n)
limonade

γκαζόν (n)
gazon

γκαλερί (n)
galerie

γκαλερίστας (n)
galeriste

γκαλόπ (n)
galop

γκαμπί (n)
gambit

γκαντεμιά (n)
guigne, malchance, scoumoune

γκαράζ /ɡaˈɾaz/ (n)
garage

γκαρίγκ (n)
garrigue

γκαρίζω (v)
braire
  για γάιδαρο

γκαραζιέρης (n)
garagiste

γκαραζόπορτα (n)
porte de garage

γκαραντί (adj)
garanti
  εγγυημένος

γκαρνταρόμπα /ɡaɾ.daˈɾo.ba/ (n)
vestiaire, garde-robe
  χώρος

γκαρσονιέρα /ɡaɾ.soˈɲe.ɾa/ (n)
garçonnière, studio

γκασπάτσο (n)
gaspacho

γκαστρωμένος
gavé
  ενοχλημένος

γκαφατζής (n)
gaffeur

γκαφατζού (n)
gaffeuse

γκελ (n)
rebond

γκι /ˈɟi/ (n)
gui

γκιλοτίνα /ɟi.loˈti.na/ (n)
guillotine

γκινέα (n)
guinée

γκισέ (n)
guichet

γκιόνης /ˈɟo.nis/ (n)
hibou petit-duc

γκλίτσα /ˈɡli.t͡sa/ (n)
houlette

γκλομπ (n)
matraque

γκλουβάιν (n)
vin chaud

γκολ (n)
but, transformation

γκολφ (n)
golf

γκομενίτσα (n)
gonzesse, nana

γκουανό (n)
guano

γκουγκλάρω /ɡuˈɡla.ɾo/ (v)
chercher, google

γκουρμέ (n)
gourmet

γκουρού (n)
gourou

γκοφρέτα /ɡoˈfɾe.ta/ (n)
gaufrette

γκούντα /ˈɡu.da/ (n)
gouda

γκράφιτι (n)
graffiti

γκρέιπφρουτ (n)
pamplemousse, pomélo

γκρέμισμα (n)
démolition, démolissage

γκρίζος /ˈɡɾi.za/ /ˈɡɾi.zo/ /ˈɡɾi.zos/ (adj)
gris

γκρίνια (n)
grogne

γκραβούρα (n)
gravure

γκραν πρι (n)
grand prix

γκραν σουξέ (n)
grand succès

γκρανγκινιόλ (n)
grand-guignol

γκρας /ˈɡɾas/ (n)
fusil Gras

γκρεμίζομαι (v)
s'effondrer

γκρεμίζω (v)
démolir, abattre, effondrer, renverser

γκρεμισμένος
abattu, démoli

γκρεμός (n)
précipice, falaise

γκρενά (n)
grenat

γκρι (n)
gris

γκριζωπός (adj)
grisâtre

γκριλ (n)
gril
  τρόπος ψησίματος

γκριμάτσα (n)
grimace

γκρινιάρης /ɡɾiˈɲa.ɾis/ (n)
grincheux
  που γκρινιάζει

γκρο πλαν (n)
gros plan

γκρουπ (n)
groupe

γκρουπούσκουλο (n)
groupuscule

γκρρρ
grrr

γκρόβερ (n)
rondelle Grower

γκρόσσα (n)
grosse

γκόμενα /ˈɡo.me.na/ (n)
nana

γκόμενος /ˈɡo.me.nos/ (n)
mec, meuf
  ωραίος άντρας

γλάρος /ˈɣla.ɾos/ (n)
mouette

γλάσο (n)
glace

γλάστρα (n)
pot
  δοχείο για φυτά

γλέντι (n)
fête

γλίστρημα (n)
glissade, glissement

γλίτσα /ˈɣli.t͡sa/ (n)
boue, graillon

γλαγολιτικός (adj)
glagolitique

γλαδιόλα /ɣlaˈðʝo.la/ (n)
glaïeul

γλαροπούλι (n)
mer, mouette, oiseau

γλαρός (adj)
intelligent, rêveur, serein, tranquille

γλαρώνω /ɣlaˈɾo.no/ (v)
somnoler

γλασάρισμα (n)
glaçage

γλαφυρός /ɣla.fiˈɾos/ (adj)
creux, élégant

γλαύκωμα (n)
glaucome

γλείφτης (n)
lèche-cul

γλείφω /ˈɣli.fo/ (v)
lécher

γλείψιμο (n)
lèche, léchage

γλειφιτζούρι (n)
sucette

γλιστερός (adj)
glissant

γλιστράω /ɣliˈstɾa.o/ (v)
glisser

γλιστρίδα /ɣliˈstɾi.ða/ (n)
pourpier

γλοιώδης (adj)
gluant, visqueux

γλουτένη (n)
gluten

γλουτιαίος (adj)
glutéal

γλουτός /ɣluˈtos/ (n)
fesse
  λόγια λέξη για το κώλος

γλυκάνισο /ɣliˈka.ni.so/ (n)
anis

γλυκαίνω (v)
adoucir

γλυκαιμία /ɣli.ceˈmi.a/ (n)
glucémie

γλυκαιμικός /ɣli.ce.miˈkos/ (adj)
glycémique

γλυκανάλατος (adj)
mielleux, insipide, sirupeux

γλυκαντικός (adj)
édulcorant

γλυκερίνη (n)
glycérine, glycérol

γλυκογόνο /ɣli.koˈɣo.no/ (n)
glycogène

γλυκοκοιτάζω (v)
doux, faire, yeux

γλυκοπατάτα /ɣli.ko.paˈta.ta/ (n)
patate douce

γλυκοπρωτεΐνη (n)
glycoprotéine

γλυκό (n)
gâteau

γλυκόζη (n)
glucose

γλυκόλη (n)
glycol

γλυκόξινος (adj)
aigre-doux

γλυκόριζα (n)
réglisse

γλυκός /ɣliˈkos/ (adj)
doux, sucré

γλυκύ (n)
suave, sucré

γλυμμένος /ɣliˈme.nos/
sculpté

γλυπτική /ɣli.ptiˈci/ (n)
sculpture

γλυπτοθήκη (n)
glyptothèque

γλυπτό (n)
sculpture

γλυπτός /ɣliˈptos/ (adj)
ciselé, gravé

γλυτώνω /ɣliˈto.no/ (v)
échapper, sauver, tirer

γλυφίδα /ɣliˈfi.ða/ (n)
burin

γλυφοσάτη (n)
glyphosate

γλυφός (adj)
saumâtre

γλωσσάριο (n)
glossaire

γλωσσάς /ɣloˈsas/ (n)
bavard, insolent

γλωσσίδι /ɣloˈsi.ði/ (n)
roseau

γλωσσαμύντορας /ɣlo.saˈmin.do.ɾas/ (n)
puriste, défenseur

γλωσσικός (adj)
lingual, linguistique

γλωσσοδέτης /ɣlo.soˈðe.tis/ (n)
virelangue

γλωσσολογία /ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
linguistique

γλωσσολογικά (adv)
linguistiquement

γλωσσολογικός (adj)
linguistique, glossologique

γλωσσολόγος (n)
linguiste

γλωσσομάθεια (n)
apprentissage, langue

γλωσσομαθής (adj)
doué, langues

γλωσσοπίεστρο (n)
abaisse-langue

γλωσσοτρώγω /ɣlo.soˈtɾo.ɣo/ (v)
exécrer, jalouser, maudire

γλωσσόφιλο /ɣloˈso.fi.lo/ (n)
baiser florentin

γλωττίδα (n)
anche

γλόμπος /ˈɣlom.bos/ (n)
ampoule, chauve

γλύκα (n)
douceur, goût, sucré

γλύκισμα /ˈɣli.ci.zma/ (n)
confiserie, gâteau, tarte

γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (n)
sculpteur

γλύφω /ˈɣli.fo/ (v)
sculpter

γλώσσα /ˈɣlo.sa/ (n)
langue
  αισθητήριο όργανο
langage, langue
  κώδικας επικοινωνίας
sole
  ψάρι

γλώσσα μηχανής
langage machine

γλώσσα υπερκειμενικής σήμανσης
langage de balisage hypertexte

γλώσσημα (n)
glossème

γνάφαλο (n)
bourre

γνέθω (v)
filer

γνέφω /ˈɣne.fo/ (v)
signe, faire, tête

γνέψιμο (n)
signe de la main, signe de la tête

γνήσιος /ˈɣni.si.os/ (adj)
authentique, véritable

γνεύσιος (n)
gneiss

γνησιότητα /ɣni.siˈo.ti.ta/ (n)
authenticité

γνωμάτευση (n)
expertise, verdict

γνωμικό
locution

γνωμοδότης (n)
conseiller, expert

γνωμοδότηση (n)
conseil, expertise

γνωρίζω /ɣnoˈɾi.zo/ (v)
connaître
  ξέρω πληροφορία

γνωριμία (n)
connaissance, relation, rencontre

γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία
thérapie cognitivo-comportementale, thérapie comportementale et cognitive

γνωσιακός (adj)
cognitif

γνωστικισμός (n)
gnosticisme

γνωστικός /ɣno.stiˈkos/ (adj)
cognitif, gnostique

γνωστοποίηση (n)
notification

γνωστός /ɣnoˈstos/ (n)
connu
  επίθετο
connaissance
  ουσιαστικό

γνώθι σαυτόν /ˈɣno.θi saˈfton/
Connais-toi toi-même, gnôthi seauton

γνώμη /ˈɣno.mi/ (n)
avis, opinion
  γνώμη
avis, AMHA
  κατά την ταπεινή μου γνώμη

γνώμονας /ˈɣno.mo.nas/ (n)
équerre, critère

γνώρισμα /ˈɣno.ɾi.zma/ (n)
trait, caractéristique, propre

γνώση /ˈɣno.si/ (n)
connaissance, savoir

γνώστης /ˈɣno.stis/ (n)
connaisseur, expert

γοβάκι /ɣoˈva.ci/ (n)
soulier

γογγύλι /ɣoŋˈɟi.li/ (n)
rave

γοητεία /ɣo.iˈti.a/ (n)
charme

γοητευμένος
charmé

γοητευτικός /ɣo.i.te.ftiˈkos/ (adj)
charmant

γοητεύω /ɣo.iˈte.vo/ (v)
charmer

γολέτα (n)
goélette

γομαλάκα (n)
gomme-laque

γομφίος /ɣoɱˈfi.os/ (n)
molaire

γομωτήρας /ɣo.moˈti.ɾas/ (n)
chargeur

γονάτισμα (n)
agenouillement

γονέας (n)
parent

γονίδιο /ɣoˈni.ði.o/ (n)
gène

γονατίζω (v)
s'agenouiller, se mettre à genoux

γονατιά (n)
coup de genou

γονατιστά (adv)
à genoux

γονατιστός (adj)
agenouillé

γονείς /ɣoˈnis/
parents

γονιδιακός (adj)
génétique

γονικός (adj)
parental

γονιμοποίηση (n)
fécondation, fertilisation

γονιμοποιώ /ɣo.ni.mo.piˈo/ (v)
fertiliser, féconder

γονιμότητα /ɣo.niˈmo.ti.ta/ (n)
fertilité
  ιδιότητα του γόνιμου

γονυκλισία /γo.ni.kliˈsi.a/ (n)
génuflexion

γορίλλας (n)
gorille

γοργοπόδαρος (adj)
rapide

γοργόνα /ɣoɾˈɣo.na/ (n)
sirène, gorgone

γοργόνειο (n)
tête de Méduse

γοργός /ɣoɾˈɣos/ (adj)
rapide, agile, prompt

γοτθικός /ɣot.θiˈkos/ (adj)
gothique

γουέστερν /ˈwu&#x032F;esteɾn/ (n)
western

γουβώνω (v)
creuser, croupir, défoncé, être

γουδί /ɣuˈði/ (n)
mortier

γουδοχέρι /ɣu.ðoˈçe.ɾi/ (n)
pilon

γουιντσέρφερ (n)
windsurfer

γουλιά /ɣuˈʎa/ (n)
gorgée

γουνοποιία (n)
peausserie

γουνοποιός /ɣu.no.piˈos/ (n)
fourreur

γουργουρίζω /ɣuɾ.ɣuˈɾi.zo/ (v)
roucouler, ronronner, gargouiller

γουργουρητό /ɣuɾ.ɣu.ɾiˈto/ (n)
ronronnement

γουρλωμένος
exorbité

γουρλωτός (adj)
globuleux

γουρλώνω (v)
écarquiller

γουρουνάκι /ɣu.ɾuˈna.ci/ (n)
cochonnet, porcelet

γουρούνα (n)
quad, truie

γουστάρω /ɣuˈsta.ɾo/ (v)
aimer, plaire

γουστέρα (n)
lézard

γουόκμαν /ˈɣuok.man/ (n)
walkman

γουόλοφ (n)
wolof

γοφός (n)
hanche

γούνα /ˈɣu.na/ (n)
fourrure

γούρι /ˈɣu.ɾi/ (n)
porte-bonheur

γούστο (n)
goût

γούφερ (n)
woofer, boomer

γράμμα /ˈɣɾa.ma/ (n)
lettre, caractère
  χαρακτήρας του αλφαβήτου

γράσο (n)
graisse

γράφος /ˈɣɾa.fos/ (n)
graphe

γράφω /ˈɣɾa.fo/ (v)
écrire
  απεικονίζω λέξεις ή σύμβολα μιας γλώσσας

γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια
s'en tamponner le coquillard

γράψιμο /ˈɣɾa.psi.mo/ (n)
écriture

γρήγορα /ˈɣɾi.ɣo.ɾa/ (adv)
vite, rapidement

γρήγορος /ˈɣɾi.ɣo.ɾos/ (adj)
rapide

γρίπη /ˈɣɾi.pi/ (n)
grippe, influenza

γρίπη των πτηνών
grippe aviaire

γρίπη των χοίρων
grippe porcine

γρίφος /ˈɣɾi.fos/ (n)
énigme

γραβάτα /ɣɾaˈva.ta/ (n)
cravate

γραβιέρα /ɣɾaˈvʝe.ɾa/ (n)
gruyère
  ελβετική γραβιέρα
graviera
  ελληνική γραβιέρα

γραμμάριο (n)
gramme

γραμμάτιο (n)
lettre de change, traite

γραμμή /ɣɾaˈmi/ (n)
ligne

γραμμή εργαλείων (n)
barre d'outils

γραμματέας /ɣɾa.maˈte.as/ (n)
secrétaire

γραμματικά (adv)
grammaticalement

γραμματική /ɣɾa.ma.tiˈci/ (n)
grammaire
  σύνολο κανόνων

γραμματικός (adj)
grammatical
  που έχει σχέση με τη γραμματική

γραμματικός (n)
grammairien
  ονομασία των αλεξανδρινών φιλολόγων

γραμματοκιβώτιο (n)
boîte aux lettres

γραμματόσημο /ɣɾa.maˈto.si.mo/ (n)
timbre

γραμμικός (adj)
linéaire

γραμμικότητα (n)
linéarité

γραμμόφωνο (n)
phonographe

γρανάζι /ɣɾaˈna.zi/ (n)
engrenage
  οδοντωτός τροχός

γρανίτα (n)
sorbet

γρανίτης /ɣɾaˈni.tis/ (n)
granite, granit

γρανιτικός (adj)
granitique

γραπτά (adv)
écrit

γραπτός (adj)
écrit

γραπτώς (adv)
écrit

γραπωμένος
agrippé

γραπώνω (v)
agripper

γρασίδι /ɣɾaˈsi.ði/ (n)
herbe, gazon

γρατσουνίζω /ɣɾa.t͡suˈni.zo/ (v)
gratter

γρατσουνιά (n)
griffure, égratignure, éraflure

γραφέας /ɣɾaˈfe.as/ (n)
clerc, copiste

γραφένιο (n)
graphène

γραφή /ɣɾaˈfi/ (n)
écriture
  η αναπαράσταση λόγου με γράμματα ή σύμβολα
  ο ιδιαίτερος τρόπος που γράφει κάποιος

γραφίδα (n)
style, stylet, stylo, écriture

γραφίτης /ɣɾaˈfi.tis/ (n)
graphite

γραφείο /ɣɾaˈfi.o/ (n)
bureau, office, cabinet

γραφειοκράτης /ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis/ (n)
bureaucrate

γραφειοκρατία /ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a/ (n)
bureaucratie

γραφειοκρατικός (adj)
bureaucratique

γραφιάς /ɣɾaˈfças/ (n)
écrivaillon, plumitif

γραφικές τέχνες
arts graphiques

γραφικός /ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
pittoresque
  γοητευτικός, χαριτωμένος
grotesque, pittoresque
  περίεργος, παράξενος, εκκεντρικός
graphique
  σχετικός με τη γραφή
  σχετικός με το σχέδιο

γραφικότητα (n)
pittoresque

γραφολογία /ɣɾa.fo.loˈʝi.a/ (n)
graphologie

γραφολογικός (adj)
graphologique

γραφολόγος (n)
graphologue

γραφομηχανή /ɣɾa.fo.mi.xaˈni/ (n)
machine à écrire

γραφοτυπία (n)
graphotypie

γρελίνη (n)
ghrêline

γρεναδιέρος /ɣɾe.naˈðʝe.ɾos/ (n)
grenadier

γρηγοράδα /ɣɾi.ɣoˈɾa.ða/ (n)
rapidité

γρηγορότητα (n)
rapidité

γρι γρι /ɣɾi‿ˈɣɾi/ (n)
senne coulissante

γριά /ɣɾiˈa/ (n)
vieille

γριμόριο (n)
gramoire, grimoire

γριπικός (adj)
grippal

γριπωμένος
grippé

γροθιά /ɣɾoˈθça/ (n)
poing, coup de poing

γρουσουζεύω /ɣɾu.suˈze.vo/ (v)
porter malheur

γρουσουζιά /ɣɾu.suˈzi̯a/ (n)
guigne, poisse

γρουσούζης /ɣɾuˈsu.zis/ (adj)
poisse

γρυ (n)
que dalle

γρυλίζω (v)
grogner

γρόσι (n)
argent, piastre

γρύλισμα (n)
grincement, grognement

γρύλος (n)
grillon
  έντομο

γρύπας /ˈɣɾi.pas/ (n)
griffon

γυάλα /ˈʝa.la/ (n)
bocal

γυάλινος /ˈʝa.li.nos/ (adj)
verr

γυάλισμα /ˈʝa.li.zma/ (n)
polissage

γυαλί /ʝaˈli/ (n)
verre

γυαλίζω /ʝaˈli.zo/ (v)
briller, reluire
  αμετάβατο
polir, cirer, clarifier, nettoyer, perfectionner, raffiner
  μεταβατικό

γυαλιά /ʝaˈʎa/ (n)
lunettes

γυαλιστερός /ʝa.li.steˈɾos/ (adj)
brillant

γυλιός (n)
havresac, musette

γυμνάσιο /ʝiˈmna.si.o/ (n)
collège
  η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

γυμνασιάρχης /ʝi.mna.siˈaɾ.çis/ (n)
directeur, principal

γυμνασιάρχισσα (n)
principale

γυμναστήριο /ʝi.mnaˈsti.ɾi.o/ (n)
gymnase

γυμναστική /ʝi.mna.stiˈci/ (n)
gymnastique

γυμνικός (adj)
gymnique

γυμνισμός /ʝi.mniˈzmos/ (n)
naturisme, nudisme

γυμνιστής /ʝi.mniˈstis/ (n)
naturiste, nudiste

γυμνο- /ʝi.mno/
gymno-

γυμνοπαιδία (n)
gymnopédies

γυμνοσάλιαγκας (n)
limace

γυμνωμένος
dénudé

γυμνόρριζος (adj)
gymnorrhize

γυμνός /ʝiˈmnos/ (adj)
nu

γυμνόσπερμα (n)
gymnospermes

γυμνόστηθος (adj)
topless

γυμνότητα /ʝiˈmno.ti.ta/ (n)
nudité

γυμνώνω (v)
dénuder

γυναίκα /ʝiˈne.ka/ (n)
femme
  κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου

γυναικάς /ʝi.neˈkas/ (n)
don Juan, femmes, homme

γυναικο- /ʝi.ne.ko/
gynéco-

γυναικοκρατία (n)
gynécocratie

γυναικοκτονία /ʝi.ne.ko.ktoˈni.a/ (n)
féminicide, gynocide

γυναικολογία /ʝi.ne.ko.loˈʝi.a/ (n)
gynécologie

γυναικολογικός (adj)
gynécologique

γυναικολόγος /ʝi.ne.koˈlo.ɣos/ (n)
gynécologue

γυναικομαστία (n)
gynécomastie

γυναικούλα (n)
femme
  απλή γυναίκα
femme, femmelette
  γυναίκα χαμηλού επιπέδου
femme, petite
  προσφώνηση

γυναικωνίτης /ʝi.ne.koˈni.tis/ (n)
gynécée
  ειδικό δωμάτιο διαμονής γυναικών
femmes, tribune
  υπερώο χριστιανικού ναού για γυναίκες

γυπαετός (n)
gypaète

γυράδικο (n)
boutique à "gyros" (pitas), petit restaurant

γυρίζω (v)
retourner, revenir, tourner

γυρίνος (n)
têtard

γυρεύω (v)
chercher, demander

γυροβολώ (v)
faire, rond, ronde, tourner

γυροσκόπιο (n)
gyroscope

γυροφέρνω (v)
tournicoter

γυψοσανίδα (n)
placoplâtre

γωνία /ɣoˈni.a/ (n)
coin
  σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων
angle
  στη γεωμετρία

γωνιακός (adj)
angulaire

γωνιόμετρο (n)
goniomètre

γόβα /ˈɣo.va/ (n)
escarpin

γόης /ˈɣo.is/ (n)
charmeur

γόησσα /ˈɣo.i.sa/ (n)
charmeuse

γόητρο (n)
prestige

γόμα (n)
gomme

γόνατο /ˈɣo.na.to/ (n)
genou

γόνιμα (adv)
fertilement

γόνιμος (adj)
fertile, prolifique, fructueux

γόος /ˈɣo.os/ (n)
lamentation

γόπα (n)
mégot
  αποτσίγαρο
bogue
  ψάρι

γύμνια /ˈʝi.mɲa/ (n)
nudité

γύπας /ˈʝi.pas/ (n)
vautour

γύρη (n)
pollen

γύρισμα /ˈʝi.ɾi.zma/ (n)
retour, tournage, tournant

γύρος /ˈʝi.ɾos/ (n)
gyros
  έδεσμα
tour
  η περιφέρεια
  κίνηση με επιστροφή

γύφτικος /ˈʝi.fti.kos/ (adj)
gitan, romanichel, tzigane
fier, paon
  καμαρώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι

γύφτος (n)
gitan

γύψος (n)
plâtre, gypse

δάγκωμα (n)
morsure

δάδα (n)
flambeau, torche

δάκος /ˈða.kos/ (n)
dacus, mouche de l'olive

δάκρυ (n)
larme

δάκρυσμα /ˈða.kɾi.zma/ (n)
larmoiement, pleurs

δάνειο /ˈða.ni.o/ (n)
crédit, prêt

δάπεδο (n)
plancher, sol

δάσκαλος /ˈða.ska.los/ (n)
maître, instituteur, professeur des écoles

δάσος /ˈða.sos/ (n)
forêt, bos

δάφνη /ˈðaf.ni/ (n)
laurier

δάχτυλο /ˈða.xti.lo/ (n)
inch, pouce
  δάχτυλο (μονάδα μέτρησης)
orteil
  δάχτυλο (ποδιού)
doigt
  δάχτυλο (χεριού)

δέηση /ˈðe.i.si/ (n)
oraison, prière

δέκα (n)
dix

δέκατος
dixième

δέκατος έβδομος
dix-septième

δέκατος έκτος
seizième

δέκατος ένατος
dix-neuvième

δέκατος πέμπτος
quinzième

δέκατος τέταρτος
quatorzième

δέκατος τρίτος
treizième

δέκατος όγδοος
dix-huitième

δέκτης /ˈðe.ktis/ (n)
récepteur

δέλεαρ (n)
appât, charme, incentive

δέλτα (n)
delta

δέμα /ˈðe.ma/ (n)
paquet

δέντρο /ˈðen.dɾo/ (n)
arbre

δένω /ˈðe.no/ (v)
lier, attacher, nouer

δέον (n)
approprié, convient, souhaitable

δέος (n)
effroi
  συναίσθημα φόβου ή σεβασμού

δέρας (n)
toison

δέρμα /ˈðeɾ.ma/ (n)
peau, cuir

δέρνω /ˈðeɾ.no/ (v)
battre

δέσμευση /ˈðe.zmef.si/ (n)
obligation
  ανάληψη υποχρέωσης
engagement
  επίσημη υπόσχεση

δέσμη (n)
faisceau, liasse, bouquet

δέσμιος /ˈðe.zmi.os/ (adj)
captif, esclave

δέστρα (n)
bitte, bollard

δέων /ˈðe.on/
adéquat, approprié, requis

δήθεν /ˈði.θen/ (adv)
censément, soi-disant

δήλωση (n)
déclaration

δήμαρχος /ˈði.maɾ.xos/ (n)
maire
  εκλεγμένος άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος /ˈði.mi.os/ (n)
bourreau

δήμος /ˈði.mos/ (n)
municipalité
  δήμος (αυτοδιοίκηση)

δίαιτα (n)
diète

δίαυλος /ˈði.a.vlos/ (n)
canal

δίβουλος (adj)
indécis

δίγαμος /ˈði.ɣa.mos/ (adj)
bigame

δίγλωσσος /ˈði.ɣlo.si/ /ˈði.ɣlo.so/ /ˈði.ɣlo.sos/ (adj)
bilingue

δίγραμμη επιταγή
chèque barré

δίδαγμα /ˈði.ðaɣ.ma/ (n)
enseignement, morale, moralité

δίδακτρα (n)
frais, scolarité

δίδυμη (n)
jumelle

δίδυμος /ˈði.ði.mos/ (n)
jumeau

δίεδρος (adj)
dièdre

δίεση (n)
dièse
  δίεση στη μουσική
double dièse
  διπλή δίεση στη μουσική

δίκαια (adv)
justement, équitablement

δίκαιο /ˈði.ce.o/ (n)
droit

δίκαιος (adj)
juste

δίκη (n)
procès

δίκιο /ˈði.co/ (n)
raison

δίκοπος /ˈði.ko.pos/ (adj)
tranchant

δίκοχο (n)
calot

δίκρανο /ˈði.kɾa.no/ (n)
déplantoir

δίκταμο (n)
dictame

δίκτυο (n)
réseau

δίκυκλο (n)
bicycle

δίλημμα /ˈði.li.ma/ (n)
dilemme

δίμηνο /ˈði.mi.no/ (n)
bimestre

δίνε του
casse-toi, dégage

δίνη /ˈði.ni/ (n)
tourbillon, remous

δίνω /ðiˈno/ (v)
donner

δίοδος (n)
accès
  διέξοδος
diode
  εξάρτημα
passage
  πέρασμα
  διέλευση

δίολκος /ˈði.ol.kos/ (n)
diolkos

δίπλα /ˈði.pla/ (n)
à côté
  στο πλάι

δίπλωμα /ˈði.plo.ma/ (n)
diplôme, pliage, conduire, permis

δίπλωμα ευρεσιτεχνίας
brevet d'invention, patente

δίπολος (adj)
bipolaire

δίπτερος (adj)
diptère

δίσεκτος /ˈði.se.ktos/ (adj)
bissextil

δίσκος /ˈði.skos/ (n)
disque, plateau

δίστιχο /ˈði.sti.xo/ (n)
distique

δίφθογγος /ˈði.fθoŋ.ɡos/ (n)
diphtongue

δίφρος (n)
pliant, tabouret

δίχειλος (adj)
bilabié

δίχτυ /ˈði.xti/ (n)
filet

δίψα /ˈði.psa/ (n)
soif

δίωξη (n)
persécution
  διώξεις
accusation, poursuite
  ποινική δίωξη

δαίμονας /ˈðe.mo.nas/ (n)
démon

δαγκεροτυπία (n)
daguerréotype

δαγκωματάκι (n)
mordillage

δαγκωματιά (n)
morsure

δαγκώνω /ðaŋˈɡo.no/ (v)
mordre

δαδί /ðaˈði/ (n)
torche

δαδούχος (n)
porteur, torche

δαιδαλώδης /ðe.ðaˈlo.ðis/ (adj)
labyrinthique, dédaléen

δαιμονίζω (v)
énerver

δαιμονικός (adj)
démoniaque

δαιμονισμένος
possédé

δαιμονολατρία (n)
démonolâtrie

δαιμονολογία (n)
démonologie

δαιμονολόγος (n)
démonologue

δαιμονομανία (n)
démonomanie

δαιμονοπάθεια (n)
démonopathie

δαιμονοποίηση (n)
diabolisation

δαιμόνιο (n)
génie
  εξαιρετική ικανότητα
  κακοποιό πνεύμα

δαιμόνιος (adj)
diabolique

δακρυγόνος /ða.kɾiˈγo.nos/ (adj)
gaz lacrymogène
  δακρυγόνο (αέριο)
lacrymogène
  δακρυγόνος (επίθετο)

δακρυσμένος
pleurs

δακρυϊκός /ða.kɾi.iˈkos/ (adj)
lacrymal

δακρύβρεχτος (adj)
larmoyant

δακτυλικός (adj)
dactylique, digital
digitales, empreintes
  δακτυλικά αποτυπώματα
rectal, toucher
  δακτυλική εξέταση

δακτυλιοειδής (adj)
annulaire

δακτυλογράφος /ða.kti.loˈɣɾa.fos/ (n)
dactylographe

δακτυλογραφία (n)
dactylographie

δακτυλογραφημένος /ða.kti.lo.ɣɾa.fiˈme.nos/
dactylographié

δακτυλογραφικός (adj)
dactylographique

δακτυλογραφώ (v)
dactylographier

δακτυλόγραφος /ða.ktiˈlo.ɣɾa.fos/ (adj)
dactylographié

δακτύλιος (n)
anneau

δαλτονισμός (n)
daltonisme

δαμάζω /ðaˈma.zo/ (v)
domestiquer, dompter, dominer

δαμάλα (n)
génisse

δαμάσκηνο (n)
prune

δαμασκηνιά /ða.ma.sciˈɲa/ (n)
prunier

δανδής (n)
dandy

δανδισμός (n)
dandisme

δανείζω (v)
prêter

δανειζόμενος
emprunté
  που γίνεται αντικείμενο δανεισμού

δανειολήπτης (n)
emprunteur

δανειολήπτρια (n)
emprunteuse

δανεισμός (n)
emprunt, prêt

δανειστής /ða.niˈstis/ (n)
prêteur

δανειστικός (adj)
prêt

δανικά (n)
danois

δανικός (adj)
danois

δαντέλα /ðanˈde.la/ (n)
dentelle

δαντελένιος /ðan.teˈle.ɲos/ (adj)
dentelle

δαπάνη (n)
dépense, frais

δαπανηρός /ða.pa.niˈɾos/ (adj)
coûteux, exorbitant

δαρβινιστής (n)
darwiniste

δασαρχείο (n)
forêts, office

δασεία (n)
esprit rude

δασικός (adj)
forestier

δασκάλα (n)
maîtresse, institutrice

δασκαλεύω (v)
faire, leçon

δασμός /ðaˈzmos/ (n)
taxe

δασοκαλλιέργεια (n)
sylviculture

δασοκομία (n)
sylviculture

δασοκόμος (n)
sylviculteur

δασολογία (n)
sylviculture

δασομυωξός (n)
loir

δασοπονία /ða.so.poˈni.a/ (n)
sylviculture

δασοσκεπής (adj)
boisé

δασοφύλακας (n)
forestier, garde

δασωμένος
boisé

δασώδης (adj)
boisé

δαυλός (n)
torche, flambeau
olympique, torche
  ολυμπιακός δαυλός

δαφνοκερασιά (n)
laurier-cerise

δαφνόφυλλο (n)
feuille, laurier

δαχτυλήθρα (n)
dé à coudre

δαχτυλίδι /ða.xtiˈli.ði/ (n)
anneau, bague

δαχτυλιά /ða.xtiˈʎa/ (n)
doigt, trace

δε μασάω τα λόγια μου
ne pas avoir sa langue dans sa poche, ne pas mâcher ses mots

δείγμα /ˈðiɣ.ma/ (n)
échantillon, signe, symbole

δείκτης /ˈði.ktis/ (n)
index, aiguille, indicateur, indice, jauge

δείκτης θερμότητας /ˈði.ktis θeɾˈmo.ti.tas/
indice de chaleur

δείκτης ψυχρότητας /ˈði.ktis psiˈxɾo.ti.tas/
refroidissement éolien

δείνα /ˈði.na/
untel

δείπνο /ˈði.pno/ (n)
dîner, souper

δείπνος (n)
Cène
  ο Μυστικός Δείπνος

δείχνω (v)
montrer, indiquer
  κατευθύνω κάποιον προς κάπου με χαρακτηριστική κίνηση

δεδηλωμένος
déclaré

δεδικασμένο /ðe.ði.kaˈzme.no/ (n)
chose jugée

δεδομένα (n)
données

δεδομένο /ðe.ðoˈme.no/ (n)
donnée

δεδομένος
étant donné

δεδομενόγραμμα (n)
datagramme

δειγματοληψία (n)
échantillonnage

δεικτικός /ði.ktiˈkos/ (adj)
démonstratif

δειλά (adv)
timidement

δειλία /ðiˈli.a/ (n)
timidité

δειλιάζω (v)
courage, hésiter, perdre, se défiler, se dégonfler

δειλινό /ði.liˈno/ (n)
crépuscule, coucher, soleil

δειλός (adj)
lâche, timide
  δειλός

δεινά /ðiˈna/ (n)
malheurs

δεινός /ðiˈnos/ (adj)
terrible, horrible

δεινόσαυρος /ðiˈno.sa.vɾos/ (n)
dinosaure

δεινότητα (n)
habileté

δειπνώ (v)
dîner

δεισιδαίμων (adj)
superstitieux

δεισιδαιμονία /ði.si.ðe.moˈni.a/ (n)
superstition

δεκάγωνο (n)
décagone

δεκάδα (n)
dizaine

δεκάλογος /ðeˈka.lo.ɣos/ (n)
décalogue

δεκαέξι (n)
seize

δεκαήμερο (n)
décade

δεκαδικός (adj)
décimal

δεκαεννιά (n)
dix-neuf

δεκαεπτάγωνο (n)
heptadécagone

δεκαετία /ðe.ka.eˈti.a/ (n)
décennie

δεκαεφτά (n)
dix-sept

δεκανέας (n)
caporal

δεκανίκι (n)
béquille

δεκαοχτούρα (n)
tourterelle

δεκαοχτώ (n)
dix-huit

δεκαπέντε (n)
quinze

δεκαπενθήμερο /ðe.ka.penˈθi.me.ɾo/ (n)
quinzaine

δεκαπενθήμερος /ðe.ka.penˈθi.me.ɾos/ (adj)
bi-hebdomadaire, bimensuel

δεκατέσσερα (n)
quatorze

δεκατρία (n)
treize

δεκατριάγωνο (n)
tridécagone

δεκατόμετρο (n)
décimètre

δεκτικός (adj)
libéral, ouvert

δεκτικότητα (n)
réceptivité

δεκτός (adj)
accepté, admis, retenu

δελεάζω /ðe.leˈa.zo/ (v)
appâter, tenter

δελεαστικός /ðe.le.a.stiˈkos/ (adj)
séducteur

δελτίο (n)
bulletin, ticket

δελταπλάνο (n)
deltaplane

δελτοειδής (adj)
deltoïde

δελφίνι (n)
dauphin

δελφίνος (n)
dauphin

δελφικός /ðel.fiˈkos/ (adj)
delphique

δεμάτι /ðeˈma.ti/ (n)
fagot, paquet

δεμένος /ðeˈme.nos/
attaché

δεν /ðen/
pas, ne

δεν τρώω κουτόχορτο
on ne me la fait pas, stupide

δενδροκαλλιέργεια /ðen.ðɾo.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
arboriculture

δενδροκαλλιεργητής /ðen.ðɾo.ka.li.eɾ.ʝiˈtis/ (n)
arboriculteur

δενδροκομία (n)
arboriculture

δενδροκόμος (n)
arboriste

δενδρολογία (n)
dendrologie

δενδροστοιχία (n)
allée

δενδροχρονολόγηση /ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si/ (n)
dendrochronologie

δενδρύλλιο (n)
arbuste

δεντρογαλιά (n)
couleuvre

δεντρόσπιτο (n)
cabane

δεξίωση (n)
réception

δεξαμενή (n)
réservoir

δεξαμενή σκέψης
groupe, réflexion, think tank

δεξαμενόπλοιο (n)
tanker, bateau-citerne

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (adv)
à droite
  από τη δεξιά πλευρά

δεξιοτεχνία /ðe.ksi.o.teˈxni.a/ (n)
virtuosité, habileté, brio, maestria, maitrise, maîtrise

δεξιόθεν (adv)
de la droite

δεξιός /ðe.ksiˈos/ /ðeˈksços/ (adj)
droit
bras, droit
  δεξί χέρι

δεξιότητα /ðe.ksiˈo.ti.ta/ (n)
capacité, compétence, dextérité, habileté

δεοντολογία (n)
déontologie

δεοντολογικός (adj)
déontologique

δερματικός (adj)
cutané

δερματολογία (n)
dermatologie

δερματολογικός (adj)
dermatologique

δερματολόγος (n)
dermatologue

δερματοστιξία (n)
tatouage

δεσμά (n)
liens

δεσμευτικός (adj)
contraignant

δεσμεύω (v)
lier, bloquer, contraindre, engager, séquestrer

δεσμοφύλακας (n)
gardien, prison

δεσμός /ðeˈzmos/ (n)
lien, liaison
liaison
  χημικός όρος

δεσοξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ
ADN, acide désoxyribonucléique

δεσποινίς /ðe.spiˈnis/ (n)
mademoiselle, demoiselle

δεσποτισμός /ðe.spo.tiˈzmos/ (n)
despotisme

δεσπόζουσα (n)
dominante

δεσπόζω /ðeˈspo.zo/ (v)
dominer, trôner

δεσπόζων /ðeˈspo.zon/
dominant

δετηρία (n)
ralingue

δευτερεύων /ðe.fteˈɾe.von/
phrase subordonnée
  δευτερεύουσα πρόταση
accessoire
  που έχει βοηθητικό ρόλο
secondaire
  που βρίσκεται σε δεύτερη θέση

δευτεροβάθμιος (adj)
secondaire
  δευτεροβάθμια εξίσωση
  σε δεύτερο βαθμό

δευτερογενής (adj)
secondaire

δευτεροετής (adj)
de deuxième année

δευτεροκλασάτος /ðe.fte.ɾo.klaˈsa.tos/ (adj)
rang, second

δευτερολεπτοδείκτης (n)
trotteuse

δευτερόλεπτο /ðe.fteˈɾo.le.pto/ (n)
seconde

δευτερότοκος (adj)
cadet, puîné

δεόντως (adv)
correctement, proprement

δεύτερο χέρι
occasion

δεύτερος /ˈðe.fte.ɾos/
deuxième, second

δεύτερος ξάδελφος
arrière-cousin

δηκτικός /ði.ktiˈkos/ (adj)
caustique, mordant

δηκτικότητα (n)
causticité

δηλ.
c-à-d

δηλαδή
c'est-à-dire, c-à-d

δηλητήριο /ði.liˈti.ɾi.o/ (n)
poison, venin

δηλητηρίαση (n)
empoisonnement, intoxication

δηλητηριάζομαι (v)
être empoisonné

δηλητηριάζω (v)
empoisonner

δηλητηριάστρια (n)
empoisonneuse

δηλητηριασμένος
empoisonné, intoxiqué

δηλητηριαστής (n)
empoisonneur

δηλητηριώδης (adj)
vénéneux, venimeux

δηλωμένος /ði.loˈme.nos/
déclaré
  που έχει εκδηλωθεί

δηλωτικός (adj)
représentatif, révélateur

δηλώνω /ðiˈlo.no/ (v)
déclarer

δημήτριο (n)
cérium

δημαγωγία (n)
démagogie

δημαγωγικά (adv)
démagogiquement

δημαγωγικός (adj)
démagogique

δημαρχία (n)
charge, hôtel, maire, mairie, mandat, ville

δημαρχείο (n)
mairie, hôtel, ville

δημεύω (v)
confisquer

δημητριακά (n)
céréales

δημιουργία /ði.mi.uɾˈʝi.a/ (n)
création

δημιουργημένος /ði.mi.uɾ.ɣiˈme.nos/
fait

δημιουργικός /ði.mi.uɾ.ʝiˈkos/ (adj)
créatif, démiurgique

δημιουργικότητα /ði.mi.uɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
créativité

δημιουργισμός (n)
créationnisme

δημιουργιστής (n)
créationniste

δημιουργός (n)
créateur, auteur, démiurge

δημιουργώ /ði.mi.uɾˈɣo/ (v)
créer

δημιούργημα /ði.miˈuɾ.ʝi.ma/ (n)
création

δημογράφος (n)
démographe

δημογραφία (n)
démographie

δημογραφικά (adv)
démographiquement

δημογραφικός (adj)
démographique

δημοκοπικός (adj)
sondage, sondagier

δημοκράτης (n)
démocrate, républicain

δημοκρατία /ði.mo.kɾaˈti.a/ (n)
république
  κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα
démocratie
  πολιτικό σύστημα

δημοκρατικά (adv)
démocratiquement

δημοκρατικός (adj)
démocratique, républicain

δημοπρασία /ði.mo.pɾaˈsi.a/ (n)
vente aux enchères

δημοσίευμα (n)
publication, article, papier

δημοσίευση (n)
publication

δημοσιά (n)
voie publique

δημοσιευθείς
publie

δημοσιεύω /ði.mo.siˈe.vo/ (v)
publier, promulguer

δημοσιογράφος /ði.mo.si.oˈɣɾa.fos/ (n)
journaliste

δημοσιογραφία /ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
journalisme

δημοσιογραφικός (adj)
journalistique

δημοσιονομία (n)
fiscalité

δημοσιονομικός (adj)
budgétaire, financier

δημοσιοποιώ /ði.mo.si.o.piˈo/ (v)
publier

δημοσιοϋπαλληλικός /ði.mo.si.o.i.pa.li.liˈkos/ (adj)
fonction publique

δημοσιότητα /ði.mo.siˈo.ti.ta/ (n)
publicité

δημοσκοπώ (v)
sonder

δημοσκόπηση (n)
sondage

δημοσκόπος /ði.moˈsko.pos/ (n)
sondeur

δημοτική (n)
démotique

δημοτικό (n)
école élémentaire
  βαθμίδα σχολικής εκπαίδευσης
chanson populaire
  τραγούδι

δημοτικός /ði.mo.tiˈkos/ (adj)
démotique, municipal

δημοτικότητα /ði.mo.tiˈko.ti.ta/ (n)
popularité

δημοτολόγιο (n)
registre de l'état civil

δημοφιλής (adj)
populaire

δημοφιλία (n)
popularité

δημοψήφισμα /ði.moˈpsi.fi.zma/ (n)
référendum, plébiscite

δημόσια (adv)
publiquement

δημόσια υγεία /ðiˈmo.si.a iˈʝi.a/
santé publique

δημόσιες σχέσεις /ðiˈmo.si.es ˈsçe.sis/
relations publiques

δημόσιος /ðiˈmo.si.os/ (adj)
public

δημόσιος τομέας /ðiˈmo.si.os toˈme.as/
secteur public

διά βίου
long, tout, vie

διά ζώσης
face à face, présentiel

διάβαση /ˈði̯a.va.si/ (n)
traversée, passage

διάβαση πεζών
passage piéton, passage clouté

διάβασμα (n)
lecture

διάβημα /ˈði̯a.vi.ma/ (n)
démarche

διάβολος /ˈðʝa.vo.los/ (n)
diable

διάβρωση (n)
érosion

διάγγελμα /ˈði̯aŋ.ɟel.ma/ (n)
déclaration, proclamation

διάγνωση /ˈði̯a.ɣno.si/ (n)
diagnostic

διάγραμμα (n)
diagramme

διάδημα /ˈði̯a.ði.ma/ (n)
diadème

διάδοση /ˈðʝa.ðo.si/ (n)
colportage, diffusion, propagation, rumeur

διάδοχος /ˈði̯a.ðo.xos/ (n)
héritier, successeur
  ουσιαστικό

διάδραση (n)
interaction

διάδρομος /ˈðʝa.ðɾo.mos/ (n)
couloir, corridor, piste

διάζευξη /ˈði̯a.zef.ksi/ (n)
disjonction, séparation, divorce
  χωρισμός

διάθεση (n)
disposition, humeur, mode

διάθλαση (n)
réfraction

διάκονος /ˈði̯a.ko.nos/ (n)
diacre

διάκοσμος (n)
décor

διάκριση (n)
distinction, discrimination, discernement, discrétion

διάκριτο εξάρτημα
composants discrets

διάλειμμα /ˈðʝa.li.ma/ (n)
pause, récréation, entracte

διάλειψη (n)
défaillance, intermittence, égarement

διάλεκτος /ˈði̯a.le.ktos/ (n)
dialecte, patois

διάλεξη (n)
conférence, cours

διάλογος (n)
dialogue

διάλυμα /ˈði̯a.li.ma/ (n)
solution, dilution

διάλυση (n)
dissolution, démantèlement, désagrégation, désintégration

διάμεσος (adj)
médiane
  γεωμετρία, ευθύγραμμο τμήμα

διάμετρος /ˈði̯a.me.tɾos/ (n)
diamètre

διάνα
dans le mille
  επιφώνημα

διάνοια /ˈði̯a.ni.a/ (n)
intellect

διάνυσμα (n)
vecteur

διάπλαση (n)
conformation, morphologie, éducation

διάπλατα /ˈði̯a.pla.ta/ (adv)
grand, largement

διάπραξη /ˈði̯a.pɾa.ksi/ (n)
perpétration

διάρθρωση (n)
structure

διάρκεια /ˈði̯aɾ.ci.a/ (n)
durée

διάρρηξη (n)
cambriolage, effraction, casse

διάρροια (n)
diarrhée

διάσειση /ˈði̯a.si.si/ (n)
commotion

διάσημο (n)
insigne

διάσημος /ˈði̯a.si.mos/ (adj)
célèbre

διάσκεψη /ˈði̯a.sce.psi/ (n)
conférence, délibération

διάσπαρτος /ˈði̯a.spaɾ.tos/ (adj)
disséminé, éparpillé, épars

διάσπαση (n)
désagrégation, désintégration, fission

διάσταση (n)
dimension, proportion

διάστημα /ˈði̯a.sti.ma/ (n)
espace, intervalle
  αόριστη τοπική ή χρονική απόσταση
intervalle
  διαφορά ανάμεσα σε δυο τονικά ύψη
espace
  ο χώρος του σύμπαντος εκτός της Γης

διάστιχο /ˈði̯a.sti.xo/ (n)
interligne

διάστρεμμα /ˈði̯a.stɾe.ma/ (n)
entorse

διάσχιση (n)
traversée

διάσωση /ˈði̯a.so.si/ (n)
sauvetage

διάταγμα (n)
décret

διάταξη (n)
disposition, ordre

διάτομα (n)
diatomées

διάττοντας (n)
étoile filante

διάφορος (adj)
divers, différent, varié

διάφραγμα /ˈði̯a.fɾaɣ.ma/ (n)
diaphragme

διάχυση /ˈði̯a.çi.si/ (n)
diffusion, effusion

διάχυτος (adj)
diffus

διάψευση (n)
démenti

διέγερση /ðiˈe.ʝeɾ.si/ (n)
excitation

διέλευση /ðiˈe.lef.si/ (n)
passage

διένεξη (n)
brouille, controverse, dispute, litige, querelle

διέξοδος (n)
issue

διέπω (v)
régir

διέρχομαι (v)
franchir, passer par, traverser
centre, transit
  κέντρο διερχομένων
passagers, transit
  οι διερχόμενοι

διήγημα /ðiˈi.ʝi.ma/ (n)
conte

διήθηση /ðiˈi.θi.si/ (n)
filtration

διήμερος /ðiˈi.me.ɾos/ (adj)
de deux jours

διίσταμαι (v)
différer, diverger

διαίρεση /ðiˈe.ɾe.si/ (n)
division
  αριθμητική πράξη
  χωρισμός

διαίσθηση /ðiˈe.sθi.si/ (n)
intuition

διαβάζω /ðʝaˈva.zo/ (v)
lire

διαβάθμιση (n)
graduation, gradation

διαβάτης (n)
passant

διαβήτης /ðʝaˈvi.tis/ (n)
compas
  γεωμετρικό όργανο
diabète
  πάθηση

διαβίωση /ði̯aˈvi.o.si/ (n)
vie, existence

διαβαίνω (v)
passer, traverser

διαβαθμίζω (v)
classifier

διαβαθμισμένος
classé

διαβατήριο /ði̯a.vaˈti.ɾi.o/ (n)
passeport

διαβατός /ði̯a.vaˈtos/ (adj)
franchissable

διαβεβαίωση (n)
assurance

διαβεβαιώνω (v)
assurer

διαβητικός (adj)
diabétique

διαβιβάζω /ði̯a.viˈva.zo/ (v)
envoyer, transmettre

διαβιβάσεις (n)
transmissions

διαβλέπω (v)
entrevoir, percevoir

διαβολάκος (n)
diablotin

διαβολή /ði̯a.voˈli/ (n)
calomnie, diffamation

διαβολεμένος
diabolique

διαβολικός (adj)
diabolique

διαβρέχω (v)
imprégner, mouiller

διαβρωμένος
corrodé, gangrené

διαβρώνω (v)
corroder, éroder

διαβόητος (adj)
notoire

διαγιγνώσκω (v)
diagnostiquer

διαγλωσσικός /ði̯a.ɣlo.siˈkos/ (adj)
ΧΧΧ

διαγνωσιολόγος (n)
interniste

διαγνωστικός /ði̯a.ɣno.stiˈkos/ (adj)
diagnostique

διαγονιδιακός /ði.a.ɣo.ni.ði.aˈkos/ (adj)
transgénique

διαγράμμιση /ði̯aˈɣɾa.mi.si/ (n)
marquage

διαγράφω /ði̯aˈɣɾa.fo/ (v)
décrire
  παρουσιάζω βασικές γραμμές σχεδίου
barrer, radier
  σβήνω

διαγραμμένος
effacé, exclu

διαγραφή /ði̯a.ɣɾaˈfi/ (n)
suppression, radiation

διαγωγή /ði̯a.ɣoˈʝi/ (n)
comportement, conduite

διαγωνίζομαι /ði̯a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
concourir

διαγωνισμός /ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos/ (n)
compétition, concours

διαγώνια /ði̯aˈɣo.ni.a/ (adv)
diagonalement

διαγώνιος /ði̯aˈɣo.ni.os/ (n)
diagonal
  επίθετο
diagonale
  ουσιαστικό

διαγώνισμα (n)
examen, bilan, interrogation, évaluation

διαδέχομαι (v)
succéder

διαδήλωση /ði̯aˈði.lo.si/ (n)
manifestation

διαδίδω /ði̯aˈði.ðo/ (v)
répandre, diffuser, colporter, transmettre

διαδίκτυο /ði̯aˈði.kti.o/ (n)
internet, Internet, toile

διαδίκτυο των πραγμάτων
Internet des objets, IdO

διαδεδομένος
répandu

διαδηλωτής (n)
manifestant

διαδηλώνω /ði̯a.ðiˈlo.no/ (v)
manifester
  κάνω γνωστή τη στάση μου
  συμμετέχω σε διαδήλωση

διαδηλώτρια (n)
manifestante

διαδικασία (n)
procédure, processus

διαδικαστικός (adj)
procédural

διαδικτυακά /ðʝa.ði.kti.aˈka/ (adv)
internet, ligne, via

διαδικτυακός /ðʝa.ði.kti.aˈkos/ (adj)
internet

διαδοχή /ði̯a.ðoˈçi/ (n)
succession
  μεταβίβαση βασιλικής εξουσίας

διαδοχικά (adv)
successivement, consécutivement, progressivement

διαδοχικός /ði̯a.ðo.çiˈkos/ (adj)
successif

διαδραματίζεται (v)
passer, se dérouler

διαδραματίζω (v)
dérouler, jouer

διαδραστικός (adj)
interactif

διαδραστικός πίνακας
tableau blanc interactif

διαδραστικότητα (n)
interactivité

διαδρομή (n)
itinéraire, parcours, trajet

διαζευγμένος
divorcé

διαζύγιο /ðʝaˈzi.ʝi.o/ (n)
divorce

διαθέσιμος (adj)
disponible

διαθέτω (v)
avoir en stock, disposer, réserver
  έχω

διαθήκη /ði̯aˈθi.ci/ (n)
testament

διαθεματικός /ði.a.θe.ma.tiˈkos/ (adj)
pluridisciplinaire, transversal

διαθερμία (n)
diathermie

διαθερμικός (adj)
diathermique

διαθεσιμότητα (n)
disponibilité

διαθηκώος (adj)
testamentaire

διαθρησκειακός (adj)
interreligieux

διαιρέσιμος (adj)
divisible

διαιρέτης (n)
diviseur

διαιρεμένος
divisé

διαιρετέος /ði.e.ɾeˈte.os/ (n)
dividende

διαιρετικός (adj)
diviseur

διαιρετός (adj)
divisible

διαιρετότητα (n)
divisibilité

διαιρούμαι
se diviser

διαιρώ /ði.eˈɾo/ (v)
diviser

διαισθάνομαι /ði.eˈsθa.no.me/ (v)
pressentir

διαισθησιαρχία (n)
intuitionalisme

διαισθητικά (adv)
intuitivement

διαισθητικός (adj)
intuitif

διαιτησία (n)
arbitrage

διαιτητής /ði̯e.tiˈtis/ (n)
arbitre
  διαιτητής στον αθλητισμό
  κριτής, μεσολαβητής

διαιτητεύω (v)
arbitrer

διαιτητική (n)
diététique

διαιτητικός (adj)
diététique
  σχετικός με τη δίαιτα
arbitral
  σχετικός με τη διαιτησία

διαιτολόγιο /ði.e.toˈlo.ʝi.o/ (n)
régime

διαιτολόγος (n)
diététicien, diététicienne

διαιωνίζω (v)
perpétuer, éterniser
  κάνω να διαρκεί πολύ, όπως ένας αιώνας

διαιώνιση /ði.eˈo.ni.si/ (n)
perpétuation, pérennisation, éternisation

διακήρυξη /ði.aˈci.ɾi.ksi/ (n)
proclamation, déclaration

διακίνηση /ði̯aˈci.ni.si/ (n)
transport

διακανονίζω (v)
arranger

διακανονισμός /ði̯a.ka.no.niˈzmos/ (n)
règlement

διακειμενικότητα (n)
intertextualité

διακεκομμένος
discontinu, interrompu, pointillé

διακεκριμένος
distingué

διακενόμετρο (n)
jauge

διακηρυγμένος
déclaré

διακηρύσσω /ði̯a.ciˈɾi.so/ (v)
proclamer, déclarer

διακινδυνεύω (v)
danger

διακινητής /ði̯a.ci.niˈtis/ (n)
trafiquant

διακινώ /ði̯a.ciˈno/ (v)
diffuser, transporter

διακλάδωση /ðiaˈkla.ðo.si/ (n)
branchement

διακοίνωση (n)
annonce, note

διακοινοτικός (adj)
communautaire

διακομίζω /ði̯a.koˈmi.zo/ (v)
charrier, porter

διακονώ (v)
diacre, servir, être

διακοπές (n)
vacances

διακοπή /ði̯a.koˈpi/ (n)
interruption

διακοπτόμενη συνουσία
coït interrompu

διακορευτής /ði̯a.ko.ɾeˈftis/ (n)
séducteur

διακορεύω /ði̯a.koˈɾe.vo/ (v)
déflorer

διακοσιοστός /ði̯a.ko.si.oˈstos/ (adj)
deux-centième

διακοσμήτρια (n)
décoratrice

διακοσμημένος
décoré

διακοσμητής (n)
décorateur

διακοσμητικός (adj)
décoratif, ornemental

διακοσμώ /ði̯a.koˈzmo/ (v)
décorer, orner

διακρίνουσα (n)
discriminant

διακρίνω /ði̯aˈkɾi.no/ (v)
distinguer

διακρανιακός (adj)
diacranien

διακρατικός (adj)
États

διακριτικά (adv)
discrètement

διακριτικός /ði̯a.kɾi.tiˈkos/ (adj)
discret, distinctif

διακριτικότητα /ði̯a.kɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
discrétion

διακριτός /ði̯a.kɾiˈtos/ (adj)
distinct

διακριτότητα /ði̯a.kɾiˈto.ti.ta/ (n)
discernement

διακυβερνητικός (adj)
intergouvernemental

διακυβεύω /ði̯a.ciˈve.vo/ (v)
danger, mettre, risquer

διακυμαίνομαι /ði̯a.ciˈme.no.me/ (v)
fluctuer

διακόπτης (n)
interrupteur

διακόπτω /ði̯aˈko.pto/ (v)
interrompre, rompre

διακόρευση /ði̯aˈko.ɾef.si/ (n)
défloration

διακόσια /ðʝaˈko.sça/
deux cents

διακόσμηση (n)
décoration

διακύβευμα (n)
enjeu
  οτιδήποτε διακυβεύεται

διακύμανση /ði̯aˈci.man.si/ (n)
fluctuation, variance

διαλέγω (v)
choisir

διαλαλώ (v)
crier

διαλειτουργικότητα (n)
interopérabilité

διαλεκτική (n)
dialectique

διαλεκτικός /ði̯a.le.ktiˈkos/ (adj)
dialectique
  στη φιλοσοφία

διαλεκτολογία (n)
dialectologie

διαλευκαίνω /ði̯a.lefˈce.no/ (v)
élucider

διαλεχτός (adj)
choisi, sélectionné

διαλεύκανση (n)
élucidation

διαλλακτικός (adj)
conciliant

διαλλακτικότητα /ði.a.la.ktiˈko.ti.ta/ (n)
conciliation

διαλογή /ðʝa.loˈʝi/ (n)
sélection, tri

διαλογίζομαι (v)
méditer, penser, réfléchir

διαλογισμός (n)
méditation

διαλυτικό
diluant

διαλυτικός (adj)
résolutif

διαλυτός (adj)
soluble

διαλυτότητα /ði̯a.liˈto.ti.ta/ (n)
solubilité

διαλύω (v)
dissoudre, rompre

διαμάντι /ðʝaˈman.di/ (n)
diamant

διαμάχη (n)
conflit, controverse

διαμένω /ði̯aˈme.no/ (v)
rester, résider

διαμέρισμα /ði̯aˈme.ɾi.zma/ (n)
région, arrondissement, territoire
  γεωγραφικό διαμέρισμα
partition
  διαμέρισμα στο σκληρό δίσκο υπολογιστή
appartement
  κατοικία

διαμαγνητισμός (n)
diamagnétisme

διαμαρτυρία /ðʝa.maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
protestation

διαμαρτυρόμενος (n)
protestant

διαμαρτύρηση /ði̯a.maɾˈti.ɾi.si/ (n)
protestation

διαμαρτύρομαι /ðʝa.maɾˈti.ɾo.me/ (v)
protester

διαμελίζω /ði̯a.meˈli.zo/ (v)
démembrer

διαμελισμένος
démembré

διαμελισμός /ði̯a.me.liˈzmos/ (n)
démembrement, partition

διαμελιστικός (adj)
séparatiste

διαμεσολάβηση (n)
médiation

διαμεσολαβητής (n)
médiateur

διαμεσολαβώ (v)
s'entremettre

διαμετακομιστικός /ði̯a.me.ta.ko.mi.stiˈkos/ (adj)
transitaire

διαμετακόμιση /ði̯a.me.taˈko.mi.si/ (n)
transit

διαμετρικά /ði̯a.me.tɾiˈka/ (adv)
diamétralement

διαμετρικός /ði̯a.me.tɾiˈkos/ (adj)
diamétral

διαμηνύω /ði̯a.miˈni.o/ (v)
annoncer, faire, savoir

διαμονή /ði̯a.moˈni/ (n)
séjour

διαμορφωτικός /ði̯a.moɾ.fo.tiˈkos/ (adj)
formateur

διαμορφώνω /ði̯a.moɾˈfo.no/ (v)
former, façonner, élaborer

διαμορφώτρια (n)
aménageuse

διαμόλυνση (n)
transfection

διαμόρφωση (n)
formation, mise en forme

διανέμω /ði.aˈne.mo/ (v)
distribuer

διανθίζω /ði.anˈθi.zo/ (v)
agrémenter, enjoliver, orner

διανοητικός /ði̯a.no.i.tiˈkos/ (adj)
intellectuel, mental

διανομέας (n)
distributeur, livreur, routeur

διανομή /ði̯a.noˈmi/ (n)
distribution, livraison, diffusion, partage, répartition, tri

διανοούμαι (v)
méditer, réaliser, réfléchir

διανοούμενος (n)
intellectuel

διανυκτέρευση /ði̯a.niˈkte.ɾef.si/ (n)
nuitée

διανυκτερεύω /ði̯a.ni.kteˈɾe.vo/ (v)
passer la nuit
  περνώ κάπου τη νύχτα

διανόηση /ði̯aˈno.i.si/ (n)
intellect, intelligence

διανύω /ði̯aˈni.o/ (v)
parcourir, situer, traverser, trouver

διαολίζω /ðʝa.oˈli.zo/ (v)
enrager, faire

διαπίστωση (n)
constat, constatation

διαπαιδαγωγώ /ði̯a.pe.ða.ɣoˈɣo/ (v)
éduquer

διαπασών (n)
diapason

διαπεραστικός /ði̯a.pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
pénétrant, aigu

διαπερνάω /ði̯a.peɾˈna.o/ (v)
transpercer, traverser

διαπιστευτήριο (n)
lettres de créance

διαπιστώνω /ði̯a.piˈsto.no/ (v)
constater

διαπλάθω (v)
façonner, modeler, éduquer

διαπλέκω (v)
entrecroiser, entremêler, imbriquer

διαπλανητικός (adj)
interplanétaire

διαπλεύσιμος (adj)
navigable

διαπληκτισμός (n)
altercation

διαπνέομαι (v)
s’inspirer

διαπνοή (n)
perspiration

διαπομπεύω (v)
brocarder, ridiculiser

διαποτίζω /ði̯a.poˈti.zo/ (v)
imbiber

διαπράττω /ði̯aˈpɾa.to/ (v)
commettre, perpétrer

διαπρέπω /ði̯aˈpɾe.po/ (v)
exceller

διαπραγμάτευση (n)
marchandage
  διαπραγμάτευση μιας τιμής
négociation
  διαπραγμάτευση προς εύρεση κοινής λύσης

διαπραγματευτής /ði̯a.pɾaɣ.ma.teˈftis/ (n)
négociateur

διαπραγματεύομαι /ði̯a.pɾaɣ.maˈte.vo.me/ (v)
négocier, débattre, traiter

διαπραγματεύσιμος (adj)
négociable

διαπραγματεύτρια /ðia.pɾaɣ.maˈtef.tɾi.a/ (n)
négociatrice

διαπρεπής /ði̯a.pɾeˈpis/ (adj)
distingué, remarquable

διαπροσωπικός (adj)
interpersonnel

διαπόσταση (n)
écartement

διαπύλια (n)
octroi

διαρθρωμένος
articulé, structuré

διαρθρωτικός /ði.aɾ.θɾo.tiˈkos/ (adj)
structurel

διαρθρώνω /ði.aɾˈθɾo.no/ /ði̯aɾˈθɾo.no/ (v)
assembler, articuler, ordonnancer, structurer

διαρκής /ði.aɾˈcis/ (adj)
continu, durable, permanent

διαρρέω /ði̯aˈɾe.o/ (v)
fuir, couler, fuiter, écouler

διαρρήκτης /ðʝaˈɾi.ktis/ (n)
cambrioleur

διαρρηγνύω /ði̯a.ɾiˈɣni.o/ (v)
briser, cambrioler, rompre

διαρροή (n)
fuite

διαρρύθμιση (n)
agencement, aménagement

διασάφηση (n)
déclaration en douane
  δήλωση στο τελωνείο

διασαλεύω /ði̯a.saˈle.vo/ (v)
ébranler

διασημότητα (n)
célébrité

διασκέδαση /ðʝaˈsce.ða.si/ (n)
distraction

διασκεδάζω /ðʝa.sceˈða.zo/ (v)
amuser, distraire, divertit, s'amuser, se divertir
  ψυχαγωγούμαι

διασκεδασμός (n)
dispersion

διασκεδαστικός /ðʝa.sce.ða.stiˈkos/ (adj)
distrayant, divertissant, amusant

διασκελίζω /ði̯a.sceˈli.zo/ (v)
enjamber

διασκελισμός /ði̯a.sce.liˈzmos/ (n)
enjambement

διασκευάζω /ði̯a.sceˈva.zo/ (v)
arranger

διασκευή /ðʝa.sceˈvi/ (n)
adaptation, arrangement

διασκευαστής /ði̯a.sce.vaˈstis/ (n)
arrangeur

διασκορπίζω /ði̯a.skoɾˈpi.zo/ (v)
disperser

διασκόρπιση /ði̯aˈskoɾ.pi.si/ (n)
éparpillement, dispersion

διασπασμένος
divisé, désagrégé

διασπαστικός (adj)
disruptif

διασπείρω /ði.aˈspi.ɾo/ /ði̯aˈspi.ɾo/ (v)
disséminer, colporter, diffuser, parsemer

διασπορά (n)
diaspora, dissémination, diffusion, dispersion

διασπορικός /ði̯a.spo.ɾiˈkos/ (adj)
dispersant

διασπώ (v)
désintégrer, disperser, éclater, éparpiller

διαστέλλω /ði̯aˈste.lo/ (v)
dilater

διασταλτικός (adj)
dilatant

διασταυρώνω /a.neɾɣðoˈɾði.ʝɣçɲos/ (v)
croiser

διασταύρωση (n)
croisement
  ένωση ειδών
carrefour
  τομή δρόμων

διαστημικός (adj)
spatial

διαστημόπλοιο /ðʝa.stiˈmo.pli.o/ (n)
vaisseau spatial

διαστολέας (n)
écarteur

διαστολή (n)
dilatation

διαστρέβλωση /ði̯aˈstɾe.vlo.si/ (n)
déformation, falsification

διαστρέφω /ði̯aˈstɾe.fo/ (v)
déformer, falsifier, fausser

διαστρεβλωμένος /ði̯a.stɾe.vloˈme.nos/
déformé

διαστρεβλώνω /ði̯a.stɾeˈvlo.no/ (v)
déformer, défigurer, falsifier, travestir

διαστρικός (adj)
intersidéral

διαστροφή /ði̯a.stɾoˈfi/ (n)
perversion, déformation, perversité

διαστροφικός (adj)
pervers

διαστρωμάτωση (n)
stratification

διαστρωματώνω /ði̯a.stɾo.maˈto.no/ (v)
stratifier

διασυμπερίληψη (n)
transclusion

διασυνδεδεμένος
Interconnecté

διασυνδετισμός (n)
connectionisme, connexionnisme

διασυνοριακός (adj)
transfrontalier

διασυρμός (n)
diffamation, dénigrement, médisance

διασφαλίζω /ði.a.sfaˈli.zo/ /ði̯a.sfaˈli.zo/ (v)
sauvegarder

διασχίζω /ði̯aˈsçi.zo/ (v)
traverser

διασωθείς (adj)
rescapé

διασωλήνωση (n)
intubation

διασωληνωμένος
intubé

διασωληνώνομαι
intubé, être

διασωληνώνω (v)
intuber

διασύνδεση /ði.aˈsin.ðe.si/ (n)
interconnexion, attache, interférence

διασύρω (v)
diffamer, décrier, dénigrer, déprécier

διασώζω /ði̯aˈsozo/ (v)
sauver, secourir

διασώστης (n)
sauveteur

διατάζω (v)
commander, ordonner

διατάραξη (n)
perturbation

διατάσσω (v)
ordonner, décréter

διατήρηση (n)
conservation, maintenance, préservation, maintien

διατίθεμαι (v)
disponible, disposer, disposé, être

διαταγή /ði̯a.taˈʝi/ (n)
ordre

διαταράκτης (n)
perturbateur

διαταράσσω /ði̯a.taˈɾa.so/ (v)
perturber

διαταραχή (n)
perturbation

διατείνομαι (v)
prétendre

διατεθειμένος /ði̯a.te.θiˈme.nos/
disposé, prêt

διατελώ (v)
être

διατεταγμένος
ordonné
commandé, service
  σε διατεταγμένη υπηρεσία

διατηρητέος (adj)
conserver, préserver

διατηρώ /ði̯a.tiˈɾo/ (v)
préserver, maintenir

διατλαντικός /ði.a.tlan.diˈkos/ (adj)
transatlantique

διατομή /ði̯a.toˈmi/ (n)
section, entaille

διατονικός /ði̯a.to.niˈkos/ (adj)
diatonique

διατρέχω (v)
parcourir
courir, risque
  διατρέχω κίνδυνο

διατρήτρια (n)
perceuse

διατριβή (n)
thèse

διατροπικός (adj)
intermodal

διατροφή /ði̯a.tɾoˈfi/ (n)
alimentation
  η ενέργεια του να διατρέφεις κάποιο άνθρωπο ή ζώο
nutrition
  το σύνολο ή ο συνδυασμός των τροφών που λαμβάνει κάποιος σε σταθερή βάση
pension alimentaire
  χρηματικό ποσό

διατροφικός (adj)
alimentaire, nutritionnel

διατροφολόγος (n)
nutritionniste

διατυπώνω (v)
formuler, exposer, exprimer, énoncer

διατύπωση (n)
formulation, énoncé
  τρόπος έκφρασης
formalité
  τυπική διαδικασία

διαυγάζω (v)
clarifier

διαυγής (adj)
clair, lucide, sobre

διαυγώς (adv)
clairement, de façon limpide

διαφάνεια /ði̯aˈfa.ni.a/ (n)
transparence

διαφέρω /ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
différer, différent, être

διαφήμιση /ði̯aˈfi.mi.si/ (n)
publicité, réclame

διαφαίνομαι (v)
affleurer, percer, s'esquisser, se faire jour, se profiler, transparaître

διαφανής (adj)
transparent

διαφανώς (adv)
transparent

διαφεύγω (v)
échapper

διαφημίστρια (n)
publicitaire

διαφθείρω /ði̯aˈfθi.ɾo/ (v)
corrompre, pervertir

διαφθορά /ði̯a.fθoˈɾa/ (n)
corruption

διαφορά /ði̯a.foˈɾa/ (n)
différence, litige

διαφορίζω (v)
différentier

διαφορετικά (adv)
autrement, différemment

διαφορετικός (adj)
différent

διαφορική γεωμετρία
géométrie différentielle

διαφοροποίηση (n)
différenciation

διαφοροποιώ (v)
différencier, diversifier

διαφραγματικός (adj)
diaphragmatique

διαφραγματοκήλη /ði̯a.fɾaɣ.ma.toˈci.li/ (n)
hernie hiatale

διαφυγή (n)
escapade, fuite, évasion

διαφυλάγω (v)
préserver

διαφυλετικός (adj)
interracial

διαφωνία (n)
désaccord

διαφωτίζω /ði̯a.foˈti.zo/ (v)
éclairer

διαφωτισμένος
éclairé

διαφωτιστής /ði̯a.fo.tiˈstis/ (n)
commissaire, politique, éclaireur

διαφωτιστικός (adj)
révélateur, éclairant

διαφόριση (n)
différentiation

διαφύλαξη (n)
préservation, sauvegarde

διαφώτιση (n)
instruction

διαχάραξη (n)
délimitation, tracé

διαχέω /ði̯aˈçe.o/ (v)
diffuser, disperser, répandre

διαχείμαση /ðʝaˈçi.ma.si/ (n)
hivernage

διαχείριση /ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
gestion

διαχειρίζομαι /ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
gérer

διαχειρίσιμος (adj)
gérable

διαχειρίστρια (n)
administratrice

διαχειριστής (n)
administrateur, gestionnaire, gérant, webmestre

διαχρονία (n)
diachronie

διαχρονικά (adv)
de tous temps, permanence

διαχρονικός (adj)
diachronique, persistant, pérenne

διαχυτικός /ði̯a.çi.tiˈkos/ (adj)
expansif

διαχυτικότητα /ði̯a.çi.tiˈko.ti.ta/ (n)
exubérance

διαχωρίζω /ði̯a.xoˈɾi.zo/ (v)
dissocier, distinguer

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι
séparer le bon grain de l'ivraie

διαψεύδω (v)
démentir, réfuter

διαύγεια (n)
clarté

διγαμία (n)
bigamie

διγλωσσία /ði.ɣloˈsi.a/ (n)
diglossie, bilinguisme, double, langage

διδάκτορας (n)
docteur

διδάκτρια (n)
institutrice

διδάκτωρ (n)
docteur

διδάσκομαι (v)
enseigné

διδάσκω /ðiˈða.sko/ (v)
enseigner, apprendre

διδάσκων /ðiˈða.skon/ (n)
enseignant, enseigne
personnel enseignant
  το διδάσκον προσωπικό

διδακτέος /ði.ðaˈkte.os/ (adj)
enseigner
cursus, programme, études
  διδακτέα ύλη

διδακτικός /ði.ða.ktiˈkos/ (adj)
didactique

διδακτορική διατριβή /ði.ða.kto.ɾiˈci ði̯a.tɾiˈvi/
doctorat

διδακτορικό (n)
doctorat

διδακτορικός /ði.ða.kto.ɾiˈkos/ (adj)
doctoral

διδασκαλία (n)
enseignement

διδυμογένεση (n)
gémination

διείσδυση /ðiˈiz.ði.si/ (n)
infiltration, pénétration

διεγείρω /ði.eˈʝi.ɾo/ (v)
exciter, susciter, éveiller

διεγερσιμότητα /ði.e.ʝeɾ.siˈmo.ti.ta/ (n)
excitabilité

διεγερτικός /ði.e.ʝeɾ.tiˈkos/ (adj)
stimulant, excitant

διεγνωσμένος
diagnostiqué

διεθνής /ði̯eˈθnis/ (adj)
international

διεθνής κοινή ονομασία
dénomination commune internationale

διεθνισμός /ði.e.θniˈzmos/ (n)
internationalisme

διεθνιστής /ði.e.θniˈstis/ (n)
internationaliste

διεθνιστικός (adj)
internationaliste

διεθνοποίηση (n)
internationalisation

διεθνοποιούμαι (v)
internationaliser

διεθνοποιώ (v)
internationaliser

διεθνώς (adv)
internationalement

διεισδύω (v)
infiltrer, pénétrer

διεκδίκηση (n)
revendication

διεκδικήτρια (n)
prétendante

διεκδικητής /ði.ek.ði.ciˈtis/ (n)
prétendant, revendique

διεκδικώ (v)
revendiquer, disputer, faire prévaloir

διεκπεραίωση (n)
traitement

διεκπεραιώνω (v)
expédier, mener

διεμφυλικός (n)
transgenre

διενεργώ (v)
agir, procéder

διεξάγομαι /ði.eˈksa.ɣo.me/ (v)
se dérouler

διεξάγω /ði.eˈksa.ɣo/ (v)
mener, conduire, diriger, gouverner

διεξαγωγή /ði.e.ksa.ɣoˈʝi/ (n)
déroulement

διεξοδικός (adj)
détaillé, exhaustif

διεπαφή (n)
interface

διεπιστημονικός /ði.e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
interdisciplinaire, pluridisciplinaire

διεπιφάνεια (n)
interface

διεργασία (n)
processus, procédé

διερευνητικός (adj)
exploratoire, investigateur

διερευνώ (v)
enquêter

διερεύνηση (n)
investigation, exploration

διερμήνευση /ði.eɾˈmi.nef.si/ (n)
interprétation

διερμηνέας /ði̯eɾ.miˈne.as/ (n)
interprète

διερμηνευτής (n)
interpréteur
  που διερμηνεύει
  πρόγραμμα

διεστραμμένα (adv)
perversement

διεστραμμένος
tordu, détraqué, pervers

διεστραμμένως (adv)
perversement

διευθέτηση (n)
arrangement, agencement, aménagement

διευθετώ /ði.e.fθeˈto/ (v)
arranger, traiter

διευθυντήριο /ði.e.fθinˈdi.ɾi.o/ /ði̯e.fθinˈdi.ɾi.o/ (n)
Directoire, directoire

διευθυντής (n)
directeur

διευθυντής φωτογραφίας /ði.e.fθinˈdis fo.to.ɣɾaˈfi.as/
directeur de la photographie, directeur photo

διευθυντικός (adj)
directorial

διευθυντιλίκι (n)
directorat

διευθυντισμός (n)
dirigisme

διευθύντρια (n)
directrice

διευθύνω /ði.eˈfθi.no/ (v)
diriger

διευθύνων /ði.eˈfθi.non/
directeur

διευκολύνω (v)
faciliter

διευκρίνιση /ði.efˈkɾi.ni.si/ (n)
clarification, éclaircissement

διευκρινίζω /ði.ef.kɾiˈni.zo/ /ði̯ef.kɾiˈni.zo/ (v)
clarifier, expliciter, préciser

διευρυμένος
élargi

διευρύνομαι (v)
élargir, étendre

διευρύνω /ði.eˈvɾi.no/ (v)
élargir, étendre

διεφθαρμένος
corrompu, dépravé, pourri

διεύθυνση (n)
adresse
  στοιχεία που προσδιορίζουν τον τόπο

διεύρυνση (n)
élargissement

διηγούμαι (v)
raconter

διηθητικός (adj)
filtrant

διηθητός (adj)
filtrant

διηλεκτρικός /ði.i.lek.tɾiˈkos/ (adj)
diélectrique

διηνεκής (adj)
perpétuel

διηπειρωτικός (adj)
intercontinental

διθυραμβικός /ði.θi.ɾaɱ.viˈkos/ (adj)
dithyrambique

δικάζω (v)
juger

δικέφαλος /ðiˈce.fa.los/ (adj)
bicéphale

δικαίωμα /ðiˈce.o.ma/ (n)
droit

δικαίωση /ðiˈce.o.si/ (n)
justification, rédemption

δικαιικός (adj)
juridique

δικαιοδοσία (n)
juridiction

δικαιοδόχος (n)
ayant cause

δικαιολογία (n)
excuse, justification

δικαιολογημένα (adv)
de façon justifiée, justement, justifiablement

δικαιολογημένος /ði.ce.o.lo.ʝiˈme.nos/
justifié, légitime

δικαιολογητικός /ði.ce.o.lo.ʝi.tiˈkos/ (adj)
justificatif

δικαιολογούμαι (v)
se justifier

δικαιολογώ (v)
justifier

δικαιολόγηση (n)
excuse, justification

δικαιοστάσιο /ði.ce.oˈsta.si.o/ (n)
moratoire

δικαιοσύνη /ði.ce.oˈsi.ni/ (n)
justice

δικαιούμαι (v)
droit

δικαιούμενος
intitulé

δικαιούχος (n)
ayant-droit

δικαιωματικά (adv)
juste, raison, titre

δικαιωματικός (adj)
légal

δικαιώνω /ði.ceˈo.no/ (v)
donner raison, justifier

δικασμένος
jugé

δικαστήριο (n)
cour, tribunal

δικαστής /ði.kaˈstis/ (n)
juge

δικαστικός (n)
judiciaire
  επίθετο

δικαστικός επιμελητής (n)
huissier de justice

δικαϊκός /ði.ka.iˈkos/ (adj)
juridique

δικηγοράκος (n)
avocaillon, avocat marron

δικηγορίνα (n)
avocate

δικηγορίσκος (n)
avocaillon, avocat marron

δικηγόρος /ði.ciˈɣo.ɾos/ (n)
avocat, juriste

δικλίδα /ðiˈkli.ða/ (n)
valve

δικογραφία (n)
dossier, judiciaire

δικομματικός (adj)
bipartite

δικομματισμός (n)
bipartisme

δικοτυλήδονα /ði.ko.tiˈli.ðo.na/ (n)
dicotylédones

δικοτυλήδονος /ði.ko.tiˈli.ðo.nos/ (adj)
dicotylédone

δικράνι /ðiˈkɾa.ni/ (n)
fourche

δικτάτορας (n)
dictateur

δικτατορία /ði.kta.toˈɾi.a/ (n)
dictature

δικτατορικός (adj)
dictatorial

δικτυωτός σχηματισμός
formation réticulaire, formation réticulée

δικτυώνομαι (v)
se mettre en ligne
  για τον όρο της πληροφορικής

δικτύωμα (n)
lacis, reticulation

διμερής (adj)
bipartite

διμεταλλικός (adj)
bimétallique

διμεταλλισμός (n)
bimétallisme

διμηνιαίος /ði.mi.niˈe.os/ (adj)
bimestriel

διμηνιαίως (adv)
bimestriellement

διμοιρία (n)
peloton

διοίκηση /ðiˈi.ci.si/ (n)
administration

διογκώνομαι (v)
enfler, gonfler

διογκώνω /ði.oŋˈɡo.no/ (v)
gonfler, grossir

διοικητής (n)
administrateur

διοικητικά /ði.i.ci.tiˈka/ (adv)
administrativement

διοικητικό συμβούλιο
conseil d’administration

διοικητικός /ði.i.ci.tiˈkos/ (adj)
administratif

διοικώ /ði.iˈko/ (v)
administrer, gérer, commander, manager

διοικών (adj)
administrateur, administrati</big>f

διολίσθηση (n)
glissement

διολισθαίνω (v)
dégrader, déprécier, éroder

διομολόγηση (n)
capitulation

διονυσιακός (adj)
dionysiaque

διοξείδιο (n)
dioxyde, bioxyde

διοξείδιο του άνθρακα
Dioxyde de carbone, dioxyde de carbone

διοπτρία (n)
dioptrie

διοπτρική (n)
dioptrique

διορία /ði.oˈɾi.a/ (n)
délai

διορίζω /ði.oˈɾi.zo/ (v)
nommer

διορατικότητα (n)
clairvoyance, perspicacité

διοργάνωση /ði.oɾˈɣa.no.si/ (n)
organisation

διοργανώτρια (n)
organisateur

διορθωτής (n)
correcteur

διορθωτικό (n)
blanc correcteur

διορθωτικός (adj)
correctif

διορθώνω /ði̯oɾˈθo.no/ (v)
corriger

διορθώτρια (n)
correctrice

διορισμένος /ði.o.ɾiˈzme.nos/
nommé

διορισμός /ði.o.ɾiˈzmos/ (n)
nomination

διουρητικό (n)
diurétique

διουρητικός (adj)
diurétique

διοχέτευση (n)
adduction, canalisation

διοχετεύω /ði.o.çeˈte.vo/ (v)
acheminer, diffuser, dispatcher

διούρηση (n)
diurèse

διπλά (adv)
doublement

διπλάσιος (adj)
double

διπλή ύφεση
double bémol

διπλανός /ði.plaˈnos/ (n)
d'à côté

διπλαρώνω (v)
aborder

διπλασιάζω /ði.pla.siˈa.zo/ (v)
doubler

διπλογραφία (n)
digraphie

διπλοκλειδώνω (v)
double, fermer, tour

διπλοσάγονο (n)
double menton

διπλωμάτης /ði.ploˈma.tis/ (n)
diplomate

διπλωματία /ði.plo.maˈti.a/ (n)
diplomatie

διπλωματικός /ði.plo.ma.tiˈkos/ (adj)
diplomatique

διπλωματικότητα (n)
diplomatie

διπλωματούχος (adj)
diplomé

διπλωπία (n)
diplopie

διπλός (adj)
double

διπλώνω /ðiˈplo.no/ (v)
plier

διπολικότητα /ði.po.liˈko.ti.ta/ (n)
bipolarité

διπολισμός (n)
bipolarisation

διπροσωπία (n)
duplicité

διπρόσωπος (adj)
biface

δις /ˈðis/
deux fois
  δύο φορές

δισέγγονος /ðiˈseŋ.ɡo.nos/ (n)
arrière-petit-fils

δισακχαρίτης (n)
diholoside

δισδιάστατος /ðizˈði̯a.sta.tos/ (adj)
bidimensionnel

δισεγγονή (n)
arrière petite-fille

δισεκατομμυριοστός /ði.se.ka.to.mi.ɾi.oˈstos/ (adj)
milliardième

δισεκατομμυριούχος /ði.se.ka.to.mi.ɾiˈu.xos/ (n)
milliardaire

δισεκατομμύριο /ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
milliard

δισθενής (adj)
bivalent

δισκέτα (n)
disquette

δισκογραφία (n)
discographie

δισκογραφικός (adj)
discographique

δισκοθήκη /ði.skoˈθi.ci/ (n)
discothèque

δισκοπρίονο (n)
scie circulaire

δισκοπότηρο (n)
calice

διστάζω /ðiˈsta.zo/ (v)
hésiter

δισταγμός (n)
hésitation

διστακτικός (adj)
hésitant

διστακτικότητα (n)
hésitation

δισύλλαβος /ðiˈsi.la.vos/ (adj)
dissyllabique, bisyllabique

διυλίζω (v)
distiller

διυλίζω τον κώνωπα και καταπίνω την κάμηλον
couler le moucheron et avaler le chameau

διυλισμένος
distillé

διυλιστήριο (n)
raffinerie

διυπουργικός (adj)
interministériel

διφασικός (adj)
diphasé

διφθερίτιδα /ði.fθeˈɾi.ti.ða/ (n)
diphtérie

διφορούμενος
équivoque, ambigu

διχάζω /ðiˈxa.zo/ (v)
diviser, déchirer, partager

διχασμός (n)
discorde, division, schisme, scission

διχαστικός (adj)
clivant, divise

διχειλικό σύμφωνο /ði.çi.liˈko ˈsiɱ.fo.no/
consonne bilabiale

διχειλικός /ði.çi.liˈkos/ (adj)
bilabial

διχοτομία (n)
dichotomie

διχοτομημένος
coupé en deux

διχοτομικός (adj)
dichotomique

διχοτομώ (v)
couper en deux

διχοτόμηση (n)
dichotomie, partition

διχρωμία /ði.xɾoˈmi.a/ (n)
bichromie

διχόνοια (n)
discorde

διψάω /ðiˈpsa.o/ (v)
avoir soif

διψήφιος /ðiˈpsi.fi.a/ /ðiˈpsi.fi.o/ /ðiˈpsi.fi.os/ (adj)
chiffres, deux

διψασμένος
assoiffé

διωγμός /ði̯oɣˈmos/ (n)
persécution

διόγκωση (n)
gonflement, grossissement

διόδιο /ðiˈo.ði.o/ (n)
péage, barrière, poste

διόλου /ˈðʝo.lu/ (adv)
aucunement

διόρθωση (n)
correction

διότι
parce que, car

διώκτης /ðiˈo.ktis/ (n)
harceleur, persécuteur

διώκω /ðiˈo.ko/ (v)
persécuter

διώνυμο /ðiˈo.ni.mo/ (n)
binôme

διώνυμος (adj)
binominal

διώρυγα (n)
canal

διώχνω /ˈðʝo.xno/ (v)
chasser

δογματικός (adj)
dogmatique

δογματισμός /ðo.ɣma.tiˈzmos/ (n)
dogmatisme

δοθείς
donné
étant donné
  δοθέντος

δοθιήνας (n)
furoncle

δοιάκι (n)
barre, gouvernail

δοκάρι /ðoˈka.ɾi/ (n)
poutre
  λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκίμιο /ðoˈci.mi.o/ (n)
essai
  θεωρητικό κείμενο
épreuve
  τυπογραφικό δοκίμιο

δοκησίσοφος /ðo.ciˈsi.so.fos/ (adj)
pédant

δοκησισοφία (n)
cuistrerie, pédanterie, pédantisme

δοκιμάζω (v)
essayer, éprouver

δοκιμή /ðo.ciˈmi/ (n)
essai, répétition, essayage, tentative

δοκιμασία (n)
épreuve

δοκιμαστήριο /ðo.ci.maˈsti.ɾi.o/ (n)
cabine d'essayage

δοκιμαστικός /ðo.ci.ma.stiˈci/ /ðo.ci.ma.stiˈko/ /ðo.ci.ma.stiˈkos/ (adj)
essai, probatoire

δοκιμαστικός σωλήνας
éprouvette

δοκός /ðoˈkos/ (n)
poutre

δολάριο /ðoˈla.ɾi.o/ (n)
dollar

δολίνη (n)
doline

δολιοφθορά (n)
sabotage

δολιχοκέφαλος (adj)
dolichocéphale

δολιχοκεφαλία (n)
dolichocéphalie

δολοπλόκος /ðo.loˈplo.kos/ (adj)
intrigant

δολοφονία (n)
assassinat

δολοφονώ (v)
assassiner, tuer

δομή /ðoˈmi/ (n)
structure, construction

δομημένος
structuré

δομικός (adj)
structurel

δομινικανός (n)
dominicain

δομώ /ðoˈmo/ (v)
structurer

δονάκιο (n)
bacille

δονζουάν /ðon.zuˈan/ (n)
Don Juan

δονζουανικός /ðon.zu.a.niˈkos/ (adj)
donjuanesque

δονζουανισμός /ðon.zu.a.niˈzmos/ (n)
donjuanisme

δονητής /ðo.niˈtis/ (n)
vibrateur

δονώ /ðoˈno/ (v)
vibrer

δοξάζω /ðoˈksa.zo/ (v)
glorifier, louer

δοξάρι /ðoˈksa.ɾi/ (n)
archet

δοξασία (n)
croyance

δοξασμένος
glorieux

δοξαστικός /ðo.ksa.stiˈkos/ (adj)
gloire, glorieux, glorifiant

δοξολογία /ðo.kso.loˈʝi.a/ (n)
doxologie

δορυφορικός /ðo.ɾi.fo.ɾiˈkos/ (adj)
satellitaire

δορυφόρος /ðo.ɾiˈfo.ɾos/ (n)
satellite
  αστρονομικός όρος

δοσάς (n)
crédit, vendeur

δοσατζής (n)
credit, vendeur

δοσατζού (n)
crédit, vendeuse

δοσμένος
donné

δοσοληψία /ðo.so.liˈpsi.a/ (n)
transaction

δοσολογία /ðo.so.loˈʝi.a/ (n)
dosage, posologie

δοτική /ðo.tiˈci/ (n)
datif

δουκάτο (n)
duché
  χώρα ή περιοχή

δουλέμπορος (n)
marchand d'esclaves, négrier

δουλεία /ðuˈli.a/ (n)
esclavage, servitude, dépendance, sujétion

δουλειά /ðuˈʎa/ (n)
travail, emploi, job

δουλεμπόριο /ðu.lemˈbo.ɾi.o/ (n)
esclaves, traite

δουλευταράς /ðu.le.ftaˈɾas/ (n)
bosseur, bête, travail, travailleur

δουλευταρού (n)
travailleuse

δουλεύω (v)
travailler, faire marcher

δουλοπάροικος (n)
serf

δουλοπρέπεια /ðu.loˈpɾe.pi.a/ (n)
obséquiosité

δουλοπρεπής /ðu.lo.pɾeˈpis/ (adj)
obséquieux

δοχείο (n)
récipient, contenant

δούκας /ˈðu.kas/ (n)
duc

δούκισσα (n)
duchesse

δούλα (n)
esclave, servante

δούλεψη (n)
service, travail

δούλος /ˈðu.los/ (n)
esclave, serviteur, valet

δούρειος ίππος
cheval de Troie

δράκαινα /ˈðɾa.ce.na/ (n)
dracène
  θηλυκό του δράκος
vive
  ψάρι

δράκος (n)
dragon

δράμα /ˈðɾa.ma/ (n)
drame

δράπανο (n)
foreuse

δράση (n)
action

δράστης /ˈðɾa.stis/ (n)
auteur

δράστρια (n)
actrice

δρέπω (v)
cueillir

δραγουμάνος /ðɾa.ɣuˈma.nos/ (n)
dragoman, drogman, drogoman

δρακόντειος (adj)
draconien

δραματικός (adj)
dramatique

δραματοποίηση (n)
dramatisation

δραματοποιώ (v)
dramatiser

δραματουργία (n)
dramaturgie

δραματουργός (n)
dramaturge

δραμεντί (n)
dramédie

δραπέτευση (n)
évasion

δραπέτης /ðɾaˈpe.tis/ (n)
évadé

δραπετεύω (v)
s'évader, s’échapper

δραπετομανία (n)
drapétomanie

δρασκελιά (n)
enjambée

δραστήρια /ðɾaˈsti.ɾi.a/ (adv)
activement

δραστήριος /ðɾaˈsti.ɾi.os/ (adj)
actif

δραστηριοποιούμαι (v)
agir

δραστηριοποιώ /ðɾa.sti.ɾi.o.piˈo/ (v)
activer, mobiliser

δραστηριότητα /ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
activité

δραστικός (adj)
drastique, efficace

δραχμή (n)
drachme

δρομάδα (n)
dromadaire

δρομέας /ðɾoˈme.as/ (n)
coureur
  αθλητής
  πτηνό
curseur
  πληροφορική

δρομολόγιο /ðɾo.moˈlo.ʝi.o/ (n)
itinéraire

δρομόμετρο (n)
loch

δροσέρα (n)
droséra, rossolis

δροσίζω (v)
rafraîchir

δροσερός /ðɾo.seˈɾos/ (adj)
frais

δροσιά /ðɾoˈsça/ (n)
rosée, brise
  καιρός, λίγο κρύος αλλά ευχάριστος

δρουγγάριος (n)
drongaire

δρυΐδης /ðɾiˈi.ðis/ (n)
druide

δρυμός /ðɾiˈmos/ (n)
bois, forêt

δρω (v)
agir

δρων
agissant

δρόμος /ˈðɾo.mos/ (n)
route, chemin, rue, voie

δρόμωνας /ˈðɾo.mo.nas/ (n)
dromon

δρύινος (adj)
chêne

δυάδα (n)
dyade

δυάρι /ðiˈa.ɾi/ (n)
appartement, deux, pièces
  είδος διαμερίσματος

δυαδικό ψηφίο
bit, chiffre binaire

δυαδικό ψηφίο τροποποίησης
bit de modification

δυαδικός /ði.a.ðiˈkos/ (adj)
binaire

δυνάμει /ðiˈna.mi/ (adv)
potentiel, puissance
  δυνητικά
conformément à, en vertu de
  με βάση

δυναμίτης (n)
dynamite

δυναμική /ði.na.miˈci/ (n)
dynamique

δυναμικό (n)
potentiel

δυναμισμός /ði.na.miˈzmos/ (n)
dynamisme

δυναμιτίζω (v)
dynamiter

δυναμογράφος (n)
dynamographe

δυναμωτικός (adj)
fortifiant

δυναμό /ði.naˈmo/ (n)
dynamo

δυναμόμετρο /ði.naˈmo.me.tɾo/ (n)
dynamomètre

δυναμώνω /ði.naˈmo.no/ (v)
renforcer, affermir

δυναστεία (n)
dynastie

δυναστικός (adj)
dynastique

δυνατά (adv)
fortement
  με δύναμη

δυνατός /ði.naˈtos/ (adj)
possible, costaud, potentiel
  εφικτός, πιθανός
fort, puissant, costaud
  με μεγάλη σωματική δύναμη

δυνατότητα (n)
possibilité

δυνητικά (adv)
potentiellement

δυνητικός (adj)
potentiel, virtuel

δυσάρεστος /ðiˈsa.ɾe.stos/ (adj)
désagréable, contrariant

δυσίδρωση (n)
dyshidrose

δυσανάγνωστος /ði.saˈna.ɣno.stos/ (adj)
illisible

δυσανάλογος (adj)
disproportionné

δυσαναλογία (n)
disproportion

δυσανασχετώ (v)
mécontent, s'indigner, être

δυσανεκτικός (adj)
intolérant

δυσαρέσκεια (n)
insatisfaction, mécontentement, désagrément

δυσαρέστηση (n)
mécontentement

δυσαρεστημένος
mécontent, insatisfait

δυσαρεστώ /ði.sa.ɾeˈsto/ (v)
déplaire

δυσαρθρία /ði.saɾˈθɾi.a/ (n)
dysarthrie

δυσαρμονία (n)
disharmonie, dissonance, dysharmonie, manque d'harmonie

δυσβάστακτος (adj)
insupportable

δυσεντερία (n)
dysenterie

δυσεντερικός (n)
dysentérique

δυσεύρετος (adj)
introuvable

δυσκίνητος /ðiˈsci.ni.tos/ (adj)
encombrant, embarrassant

δυσκαμψία (n)
raideur, rigidité

δυσκοιλιότητα (n)
constipation

δυσκολία /ði.skoˈli.a/ (n)
difficulté

δυσκολεύω /ði.skoˈle.vo/ (v)
compliquer, contrarier

δυσλειτουργία /ðiz.li.tuɾˈʝi.a/ (n)
dysfonctionnement

δυσλειτουργώ /ðiz.li.tuɾˈɣo/ (v)
dysfonctionner

δυσλεκτικός (adj)
dyslexique

δυσλεξία /ðiz.leˈksi.a/ (n)
dyslexie

δυσμένεια (n)
disgrâce, défaveur

δυσμενής (adj)
défavorable

δυσμενώς (adv)
défavorablement

δυσνόητος (adj)
abscons, incompréhensible, inintelligible

δυσοίωνος /ðiˈsi.o.nos/ (adj)
augure, défavorable, mauvais

δυσοσμία /ði.soˈzmi.a/ (n)
puanteur

δυσπαρευνία /ðis.pa.ɾevˈni.a/ (n)
dyspareunie

δυσπεπτικός /ði.spe.ptiˈkos/ (adj)
dyspeptique

δυσπεψία (n)
indigestion, dyspepsie

δυσπιστία (n)
incrédulité, méfiance

δυσπιστώ (v)
se méfier

δυσπροσάρμοστος (adj)
inadaptable

δυσπρόσιο (n)
dysprosium

δυσπρόσιτος (adj)
accès, difficile

δυστονία (n)
dystonie

δυστροπία (n)
hargne

δυστροπώ (v)
récalcitrant, être

δυστυχής /ði.stiˈçes/ /ði.stiˈçis/ (adj)
malheureux

δυστυχία /ði.stiˈçi.a/ (n)
malheur

δυστυχισμένος
malheureux

δυστυχώς /ði.stiˈxos/ (adv)
malheureusement

δυστύχημα (n)
accident, malheur

δυσφήμηση (n)
diffamation

δυσφαγία (n)
dysphagie

δυσφημίζω (v)
diffamer, discréditer, dénigrer

δυσφημώ (v)
diffamer

δυσφορία (n)
malaise, mécontentement

δυσφορώ (v)
renâcler

δυσφωνία (n)
dysphonie

δυσχέρεια /ðiˈsçe.ɾi.a/ (n)
difficulté, inconvénient, obstacle
détresse respiratoire
  αναπνευστική δυσχέρεια

δυσχερής (adj)
difficile

δυσχεραίνω (v)
contrarier

δυσχρηστία (n)
difficile, usage

δυσχρωματοψία (n)
dyschromatopsie

δυσωδία (n)
puanteur

δυσώδης (adj)
nauséabond

δυτικοποίηση /ði.ti.koˈpi.i.si/ (n)
occidentalisation

δυτικός (adj)
occidental

δυφίο (n)
bit, chiffre binaire

δυφιοσυλλαβή (n)
multiplet

δυόσμος (n)
menthe

δωδέκατος
douzième

δωδεκάγωνο (n)
dodécagone

δωδεκάδα /ðo.ðeˈka.ða/ (n)
douzaine

δωδεκάεδρο (n)
dodécaèdre

δωδεκαδάκτυλο (n)
duodénum

δωδεκαδακτυλίτιδα (n)
duodénite

δωδεκαδακτυλοτομία (n)
duodénotomie

δωμάτιο /ðoˈma.ti.o/ (n)
chambre, pièce

δωματιάκι (n)
chambrette

δωρίζω (v)
cadeau, don, offrir

δωρεά (n)
don, donation

δωρεάν (adv)
gratis, gratuitement

δωρητής (n)
donateur

δωρικός /ðo.ɾiˈkos/ (adj)
dorique

δωροδοκία (n)
corruption

δωροδοκούμαι (v)
pots-de-vin, recevoir

δωροδοκώ /ðo.ɾo.ðoˈko/ (v)
corrompre, suborner

δωροληψία (n)
corruption, passive

δωσίλογος (n)
collabo, collaborateur

δωσιλογισμός (n)
collaboration

δόγα (n)
douve, douelle

δόγμα (n)
dogme

δόκανο /ˈðo.ka.no/ (n)
mâchoires, piège

δόκιμος (adj)
classique, éprouvé
  δοκιμασμένος, αναγνωρισμένος
stagiaire
  δόκιμος δημόσιος υπάλληλος

δόκτορας (n)
docteur

δόλιος /ˈðo.li.os/ (adj)
infortuné, pauvre
  που έχει πάθει πολλές συμφορές

δόλιος /ˈðo.li.os/ /ˈðo.ʎos/ (adj)
fourbe, perfide
  που ενεργεί με δόλο

δόλος /ˈðo.los/ (n)
appâts, dol, fourberie, ruse, subterfuge

δόλωμα /ˈðo.lo.ma/ (n)
leurre
  δόλωμα (μεταφορικά)
appât
  δόλωμα για το ψάρεμα

δόνηση /ˈðo.ni.si/ (n)
vibration, secousse

δόντι /ˈðon.di/ (n)
dent

δόξα /ˈðo.ksa/ (n)
gloire, auréole

δόξα τω Θεώ /ˈðo.ksa to‿θeˈo/
Dieu, grâce, loué, merci

δόρυ /ˈðo.ɾi/ (n)
lance

δόση /ˈðo.si/ (n)
dose, tranche

δόσιμο (n)
don

δότης /ˈðo.tis/ (n)
donneur

δότρια (n)
donneuse

δύναμη /ˈði.na.mi/ (n)
force
  φυσικό μέγεθος (\ F)

δύνη /ˈði.ni/ (n)
dyne

δύο /ˈði.o/
deux

δύο μέτρα και δύο σταθμά
deux poids et deux mesures; deux poids, deux mesures

δύσβατος (adj)
accès, difficile, impraticable

δύση (n)
ouest, occident, coucher de soleil, coucher du soleil

δύσθυμος (adj)
grognon, humeur, mauvaise, morose

δύσκαμπτος (adj)
raide, rigide

δύσκολα /ˈði.sko.la/ (adv)
difficilement, poussivement

δύσκολος /ˈði.sko.los/ (adj)
difficile

δύσοσμος (adj)
malodorant, pestilentiel

δύσπιστα (adv)
méfiance

δύσπιστος (adj)
incrédule, méfiant

δύσπνοια (n)
dyspnée, étouffement

δύστροπος (adj)
acariâtre, contrariant, revêche

δύσχρηστος (adj)
malcommode, maniable

δύτης /ˈði.tis/ (n)
plongeur

δύω /ˈði.o/ (v)
se coucher

δύων
couchant

δώδεκα
douze

δώμα (n)
appartement, terrasse, toit-terrasse

δώρο /ˈðo.ɾo/ (n)
cadeau, présent

είδηση /ˈi.ði.si/ (n)
information, nouvelle

είδος /ˈi.ðos/ (n)
sorte, espèce, genre, type
  διάφορα αντικείμενα

είδωλο (n)
idole, reflet, image

είθισται (v)
est, usage

είκοσι /ˈi.ko.si/ (n)
vingt

είκοσι ένα /i.ko.siˈe.na/
vingt et un, vingt-et-un

είκοσι δύο
vingt-deux

είκοσι τρία
vingt-trois

είλωτας (n)
ilote

είμαι /ˈi.me/ (v)
être
  είμαι

είναι
être
  ως ουσιατστικό

είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα
c'est l'hôpital qui se moque de la charité

είρωνας /ˈi.ɾo.nas/ (n)
ironiste

είσοδος (n)
entrée

είσπραξη /ˈi.spɾa.ksi/ (n)
recette

είτε /ˈi.te/
soit

εαρινοποίηση (n)
vernalisation

εβένινος /eˈve.ni.nos/ (adj)
ébène, couleur

εβδομάδα /e.vðoˈma.ða/ (n)
semaine

εβδομήκοντα /e.vðoˈmi.kon.da/ (n)
la Septante
  οι Εβδομήκοντα

εβδομήντα /e.vðoˈmin.da/ (n)
septante, soixante-dix

εβδομαδιαίος (adj)
hebdomadaire

εβδομηκοστός
soixante-dixième

εβδομηντάδα (n)
septantaine

εβδομηντάχρονος (n)
septuagénaire

εβονίτης (n)
ébonite

εβραιοϊσπανικά (n)
judéo-espagnol

εβραϊκά (n)
hébreu

εβραϊκή άρπα
guimbarde

εβραϊκός (adj)
hébraïque, juif

εβραϊκότητα (n)
judaïté, judéité, judaïcité

εβραϊσμός (n)
hébraïsme

εβραϊστής /e.vɾa.iˈstis/ (n)
hébraïsant, hébraïste

εγγαστρίμυθος (adj)
ventriloque

εγγεγραμμένος /eŋ.ʝe.ɣɾaˈme.nos/
inscrit
  εγγράφω σε έναν κατάλογο

εγγενής (adj)
inné

εγγονή (n)
petite-fille

εγγονός /eŋ.ɡoˈnos/ (n)
petit-fils

εγγράφομαι (v)
s'abonner à, s'inscrire à

εγγράφω (v)
inscrire
  γράφω με επίσημο τρόπο

εγγραφή /eŋ.ɣɾaˈfi/ (n)
inscription

εγγυημένος /eŋ.ɟi.iˈme.nos/
garanti

εγγυητής (n)
garant

εγγυώμαι (v)
garantir

εγγόνι (n)
petit-enfant

εγγύηση /eŋˈɟi.i.si/ (n)
garantie

εγγύς (adv)
proche

εγγύτητα (n)
proximité

εγείρω /eˈʝi.ɾo/ (v)
soulever
action, intenter
  αγωγή
réclamation, soulever
  εγείρω αξιώσεις
blâme, décerner
  εγείρω μομφές
lever, porter, toast, verre
  εγείρω πρόποσιν

εγερτήριο (n)
réveil

εγκάρδια (adv)
cordialement

εγκάρδιος /eŋˈɡaɾ.ði.os/ (adj)
cordial

εγκέφαλος /eŋˈɟe.fa.los/ (n)
cerveau, encéphale

εγκαίνια (n)
inauguration
  τελετή

εγκαίρως (adv)
temps

εγκαθιδρύω (v)
établir, instaurer

εγκαθιστώ (v)
installer

εγκαινιάζω /eŋ.ɟe.niˈa.zo/ (v)
inaugurer

εγκαλώ /eŋ.ɡaˈlo/ (v)
blâmer

εγκαρδιότητα (n)
cordialité

εγκαρτέρηση (n)
flegme, impassibilité, stoïcisme

εγκατάλειψη /eŋ.ɡaˈta.li.psi/ (n)
abandon

εγκατάσταση /eŋ.gaˈta.sta.si/ (n)
installation

εγκαταλείπω (v)
abandonner, quitter

εγκαταλελειμμένος /eŋ.ɡa.ta.le.liˈme.nos/
abandonné

εγκατεστημένος /eŋ.ɡa.te.stiˈme.nos/
installé

εγκεφαλίτιδα (n)
encéphalite

εγκεφαλικός (adj)
cervical, cérébral, encéphalique

εγκεφαλικότητα (n)
cérébralité

εγκεφαλογράφημα (n)
encéphalogramme

εγκεφαλομυελίτιδα /en.ɟe.fa.lo.mi.eˈli.ti.ða/ (n)
encéphalomyélite

εγκεφαλονωτιαίος (adj)
cérébro-spinal

εγκεφαλοπάθεια (n)
encéphalopathie

εγκιβωτίζω (v)
emballer, emboîter, enchâsser

εγκλεισμός (n)
confinement, enfermement

εγκληματίας /eŋ.ɡli.maˈti.as/ (n)
criminel

εγκληματικός (adj)
criminel

εγκληματικότητα (n)
criminalité, délinquance

εγκληματογόνος (adj)
criminogène

εγκληματολογία (n)
criminologie

εγκλιματίζομαι (v)
s'acclimater

εγκλιματίζω (v)
acclimater

εγκλιματισμός (n)
acclimatation

εγκλιτικός (adj)
enclitique

εγκλωβίζω (v)
coincer, murer

εγκλωβισμένος
bloqué, coincé

εγκολπώνομαι (v)
adopter

εγκρέτα (n)
aigrette

εγκρίνω /eŋˈɡɾi.no/ (v)
approuver, agréer, valider

εγκυκλοπαίδεια /eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a/ (n)
encyclopédie

εγκυκλοπαιδικός /eŋ.ɟi.klo.pe.ðiˈkos/ (adj)
encyclopédique

εγκυκλοπαιδισμός (n)
encyclopédisme

εγκυκλοπαιδιστής (n)
encyclopédiste

εγκυμονώ (v)
enceinte, renfermer, être

εγκυμοσύνη /eŋ.ɟi.moˈsi.ni/ (n)
grossesse, gestation

εγκυρότητα (n)
validité, sérieux

εγκωμιάζω /eŋ.ɡo.miˈa.zo/ (v)
louer, prôner, célébrer

εγκωμιασμός (n)
louange

εγκωμιαστικός (adj)
laudatif, élogieux

εγκόσμιος (adj)
monde, temporel, terrestre

εγκύκλιος /eŋˈɟi.kli.os/ (adj)
enseignement, général, scolarité
  εγκύκλιες σπουδές
circulaire
  εγκύκλιος (επίθετο)

εγκύκλιος /eŋˈɟi.kli.os/ (n)
circulaire
  εγκύκλιος (έντυπο)

εγκώμιο (n)
louange, éloge, apologie

εγρήγορση /eˈɣɾi.ɣoɾ.si/ (n)
éveil

εγχείρημα (n)
entreprise

εγχείρηση /eŋˈçi.ɾi.si/ (n)
opération

εγχειρίδιο /eŋ.çiˈɾi.ði.o/ (n)
manuel
  βιβλίο
poignard
  μαχαίρι

εγχειρίζω (v)
délivrer, opérer, remettre

εγχώριος /eŋˈxo.ɾi.os/ (adj)
intérieur, national

εγωίστρια (n)
égoïste

εγωισμός /e.ɣo.iˈzmos/ (n)
égoïsme

εγωιστής (n)
égoïste

εγωιστικά (adv)
égoïstement

εγωιστικός (adj)
égoïstique

εγωκεντρικός /e.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
égocentrique

εγωκεντρισμός (n)
égocentrisme

εγωτισμός /e.ɣo.tiˈzmos/ (n)
egotism

εγώ /eˈɣo/
moi, ego
  ουσιαστικό
je, moi
  προσωπική αντωνυμία

εδάφιο /eˈða.fi.o/ (n)
verset
  μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού

εδέησα (v)
aller, finir

εδαφικότητα (n)
territorialité

εδαφολογία /e.ða.fo.loˈʝi.a/ (n)
pédologie

εδαφολογικός /e.ða.fo.lo.ʝiˈci/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈko/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
pédologique

εδεμικός (adj)
Eden

εδραίωση (n)
affermissement, ancrage

εδραιώνω (v)
consolider, affermir

εδώ /eˈðo/ (adv)
ici
  (τοπικό επίρρημα)
depuis
  εδώ και

εδώδιμος /eˈðo.ði.mos/ (adj)
comestible, mangeable

εθελοντής (n)
volontaire

εθελοντικά (adv)
volontairement

εθελοντικός (adj)
volontaire

εθελοντισμός /e.θe.lon.diˈzmos/ (n)
volontarisme

εθελούσιος (adj)
volontaire, délibéré

εθελόδουλος /e.θeˈlo.ðu.los/ (adj)
volontaire

εθελόντρια (n)
volontaire

εθιμοτυπία (n)
étiquette, cérémonial, protocole

εθισμένος
accro, addict, dépendant

εθισμός /e.θiˈzmos/ (n)
addiction, dépendance, accoutumance

εθνικίστρια /e.θniˈci.stɾi.a/ (n)
nationaliste

εθνικισμός /e.θni.ciˈzmos/ (n)
nationalisme
  εθνικισμός

εθνικιστής /e.θni.ciˈstis/ (n)
nationaliste

εθνικιστικός (adj)
nationaliste

εθνικοποίηση (n)
nationalisation

εθνικοποιώ (v)
nationaliser

εθνικοσοσιαλισμός (n)
national-socialisme

εθνικοσοσιαλιστής (n)
national-socialiste

εθνικός /e.θniˈkos/ (adj)
national, ethnique

εθνικός ύμνος (n)
hymne national

εθνικότητα /e.θniˈko.ti.ta/ (n)
nationalité

εθνικόφρων (adj)
nationaliste

εθνογράφος (n)
ethnographe

εθνογραφία /e.θno.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ethnographie

εθνογραφικός (adj)
ethnographique

εθνοκάθαρση (n)
épuration ethnique

εθνοκεντρισμός (n)
ethnocentrisme

εθνοκτόνος (adj)
ethnocide

εθνολογία (n)
ethnologie

εθνολογικός (adj)
ethnologique

εθνολόγος /e.θnoˈlo.ɣos/ (n)
ethnologue

εθνομεθοδολογία (n)
ethnométhodologie

εθνομουσικολογία (n)
ethnomusicologie

εθνομουσικολογικός (adj)
ethnomusicologique

εθνομουσικολόγος (n)
ethnomusicologue

εθνοφυλακή /e.θno.fi.laˈci/ (n)
garde

εθνοψυχιατρική (n)
ethnopsychiatrie

εθνοψυχολογία (n)
ethnopsychologie, psychologie des peuples

εθνωνύμιο (n)
ethnonymie

εθνόσημο /eˈθno.si.mo/ (n)
armoiries, blason

εθολογία (n)
éthologie

ειδάλλως (adv)
sinon

ειδήμων (adj)
expert

ειδίκευση (n)
spécialisation

ειδεχθής /i.ðeˈxθis/ (adj)
crapuleux

ειδικά (adv)
spécialement, spécifiquement

ειδικεύω /i.ðiˈce.vo/ (v)
spécialiser

ειδικός /i.ðiˈkos/ (adj)
spécialiste, expert, spécial, spécifique

ειδικότητα /i.ðiˈko.ti.ta/ (n)
spécialité

ειδοί (n)
ides

ειδοποίηση (n)
notification, avis, avertissement
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ειδοποιώ

ειδοποιητήριο /i.ðo.pi.iˈti.ɾi.o/ (n)
lettre d΄avis

ειδοποιώ (v)
notifier, prévenir, alerter, aviser

ειδυλλιακός /i.ði.li.aˈci/ /i.ði.li.aˈko/ /i.ði.li.aˈkos/ (adj)
idyllique

ειδωλολάτρης (n)
idolâtre

ειδωλολατρία /i.ðo.lo.laˈtɾi.a/ (n)
idolâtrie

ειδύλλιο /iˈði.li.o/ (n)
idylle

ειδώλιο /iˈðo.li.o/ (n)
figurine, statuette

εικάζω /iˈka.zo/ (v)
conjecturer, déduire, présumer, supposer

εικασία (n)
conjecture

εικαστικός (adj)
visuel, figuratif

εικαστικός (n)
artiste, plasticien

εικονίδιο /i.koˈni.ði.o/ (n)
icône, icone

εικονική μηχανή
machine virtuelle

εικονικός /i.ko.niˈkos/ (adj)
virtuel, iconique

εικονογράφηση /i.ko.noˈɣɾa.fi.si/ (n)
illustration

εικονογράφος (n)
iconographe

εικονογραφία /i.ko.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
iconographie

εικονογραφικός (adj)
iconographique, pictographique

εικονογραφώ (v)
illustrer

εικονοκλάστης (n)
iconoclaste

εικονολάτρης /i.ko.noˈla.tɾis/ (n)
iconolâtre

εικονολήπτης /i.ko.noˈli.ptis/ (n)
cadreur, cameraman, opérateur, prise de vue

εικονολατρία /i.ko.no.laˈtɾi.a/ (n)
iconolâtrie

εικονολογία (n)
iconologie

εικονολόγος (n)
iconologiste, iconologue

εικονομάχος (n)
iconoclaste

εικονομαχία (n)
iconoclasme

εικονομετρία (n)
Bildmessung, iconométrie

εικονοσκόπιο (n)
iconoscope

εικονοστάσιο /i.ko.noˈsta.si.o/ (n)
oratoire
  εικονοστάσιο στο σπίτι
iconostase
  σε ορθόδοξο ναό

εικονόγραμμα (n)
pictogramme

εικοσάεδρο (n)
icosaèdre

εικοσαριά (n)
vingtaine

εικοσιτετράωρος /i.ko.si.teˈtɾa.o.ɾos/ (adj)
heures, vingt-quatre

εικοστός
vingtième

εικοστός πρώτος
vingt et unième

εικοτολογικός /i.ko.to.lo.ʝiˈkos/ (adj)
conjectural

εικόνα /iˈko.na/ (n)
image, icône, tableau
  γενικά: εικόνα, αναπαράσταση

εικόνισμα (n)
icône

εικός (n)
comme de raison
  ως εικός

ειλημμένος
pris

ειλικρίνεια /i.liˈkɾi.ni.a/ (n)
sincérité

ειλικρινά (adv)
franchement, sincèrement

ειλικρινής /i.li.kɾiˈnis/ (adj)
sincère, franc

ειρήνευση (n)
pacification

ειρήνη /iˈɾi.ni/ (n)
paix

ειρήνη υμίν
paix

ειρήσθω εν παρόδω /iˈɾisθo en‿paˈɾoðo/
soit dit en passant

ειρημένος /i.ɾiˈme.nos/
dit

ειρηνίστρια (n)
pacificatrice

ειρηνευτικός (adj)
paix

ειρηνικά (adv)
en paix, pacifiquement, paisiblement

ειρηνικός /i.ɾi.niˈkos/ (adj)
pacifique, paisible

ειρηνισμός (n)
pacifisme

ειρηνιστής (n)
pacifiste

ειρηνιστικός (adj)
pacifiste

ειρηνοποιός /i.ɾi.no.piˈos/ (adj)
pacificateur, pacificatrice

ειρμός (n)
fil, trame

ειρωνεία /i.ɾoˈni.a/ (n)
ironie

ειρωνεύομαι (v)
ironiser, plaisanter

ειρωνικά (adv)
ironiquement

ειρωνικός /i.ɾo.niˈci/ /i.ɾo.niˈko/ /i.ɾo.niˈkos/ (adj)
ironique, narquois

εις άτοπον απαγωγή
apagogie, raisonnement par l'absurde

εις το επανιδείν
au revoir

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος /is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos/
au nom du Père et du Fils et du Saint-Esprit
  εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος

εισάγω (v)
introduire
  γραμματική
importer
  οικονομία

εισέρχομαι (v)
entrer, pénétrer

εισήγηση (n)
contribution, proposition, présentation, rapport

εισαγγελέας (n)
procureur

εισαγωγέας (n)
importateur

εισαγωγή /i.sa.ɣoˈʝi/ (n)
importation, introduction, admission, import

εισαγωγικά (n)
guillemets, guillemet

εισαγωγικός /i.sa.ɣoˈʝi.ci/ /i.sa.ɣoˈʝi.ko/ /i.sa.ɣoˈʝi.kos/ (adj)
introductif, importation

εισαγόμενος
importé

εισακούω (v)
exaucer

εισακτέος (n)
admissible

εισαχθείς
admis

εισβάλλω /iˈzva.lo/ (v)
envahir

εισβολέας /i.zvoˈle.as/ (n)
envahisseur

εισβολή (n)
invasion, envahissement, incursion, irruption

εισηγητής (n)
rapporteur

εισηγητικός /i.si.ʝi.tiˈkos/ (adj)
introductif
exposé, introductif, motifs, rapport
  εισηγητική έκθεση

εισηγμένος
coté, importé, introduit

εισηγούμαι (v)
instruire, rapporter

εισιτήριο /i.siˈti.ɾi.o/ (n)
billet, ticket

εισιτηριοδιαφυγή /i.si.ti.ɾi.o.ði̯a.fiˈʝi/ (n)
fraude, perte, recettes

εισοδηματίας (n)
rentier

εισπνέω /isˈpne.o/ (v)
inspirer, inhaler

εισπνοή (n)
inhalation, inspiration

εισπράκτορας /iˈspɾa.kto.ɾas/ (n)
receveur

εισπράττω (v)
encaisser

εισπρακτέος (adj)
encaissable, payable

εισρέω /isˈɾe.o/ /izˈɾe.o/ (v)
affluer

εισροή /is.ɾoˈi/ /iz.ɾoˈi/ (n)
afflux, influx

εισφέρω /iˈsfe.ɾo/ (v)
contribuer, participer

εισφορά (n)
contribution, cotisation

εισχωρώ /i.sxoˈɾo/ (v)
pénétrer

εισόδημα /iˈso.ði.ma/ (n)
revenu

εκ
de

εκ γενετής /ek‿ʝe.neˈtis/
naissance
  εκ γενετής

εκ μέρους
au nom de, de la part de

εκ περιτροπής
rôle, tour

εκ προμελέτης
préméditation

εκ προοιμίου
d'emblée

εκ του σύνεγγυς /ek‿tu‿ˈsin.eŋ.ɟis/
présentiel

εκ των ενόντων /ek‿ton‿eˈnon.don/
au mieux, avec les moyens du bord

εκ των προτέρων
a priori, à priori

εκ των υστέρων
a posteriori, à posteriori

εκάρ /eˈkaɾ/ (n)
écart

εκάστοτε /eˈka.sto.te/ (adv)
concerné, en cause, en cours

εκατέρωθεν (adv)
de part et d'autre

εκατομμυριοστός
millionnième

εκατομμυριούχος (n)
millionnaire

εκατομμύριο /e.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
million

εκατοντάδα /e.ka.tonˈda.ða/ (n)
centaine

εκατονταετηρίδα (n)
centenaire

εκατονταπλάσιος (adj)
centuple

εκατοστόγραμμο /e.ka.toˈsto.ɣɾa.mo/ (n)
centigramme

εκατοστόμετρο (n)
centimètre

εκατοστός
centième

εκατοχρονίτισσα (n)
centenaire

εκατό (n)
cent
  απόλυτο αριθμητικό

εκατόλιτρο (n)
héctolitre

εκατόμβη (n)
hécatombe

εκατόνταρχος /e.kaˈton.daɾ.xos/ (n)
centurion

εκβάλλω (v)
se jeter
  για ποταμό
expulser
  διώχνω

εκβιάζω /ek.viˈa.zo/ (v)
faire chanter

εκβιασμός /ek.vi.aˈzmos/ (n)
chantage

εκβιαστής /ek.vi.aˈstis/ (n)
maître-chanteur

εκβιομηχάνιση (n)
industrialisation

εκβλάστηση (n)
végétation

εκβολή /ek.voˈli/ (n)
estuaire, embouchure

εκβραχίζω (v)
dérocher

εκβραχισμός (n)
dérochement

εκδήλωση (n)
manifestation

εκδίδομαι (v)
edité, extradé, prostituer

εκδίδω (v)
publier, livrer, extrader, prostituer

εκδίκηση /ekˈði.ci.si/ (n)
vengeance

εκδίωξη /ekˈði.o.ksi/ (n)
expulsion, éjection

εκδηλωτικός (adj)
expressif

εκδηλώνω /ek.ðiˈlo.no/ (v)
exprimer, manifester

εκδημοκρατίζω /ek.ði.mo.kɾaˈti.zo/ (v)
démocratiser

εκδημοκρατισμός (n)
démocratisation

εκδικάζω (v)
jugement, passer

εκδικήτρια (n)
vengeresse

εκδικητής /ek.ði.ciˈtis/ (n)
vengeur
  αυτός που εκδικείται

εκδικητική πορνογραφία (n)
pornovengeance, revenge porn, pornodivulgation

εκδικητικός /ek.ði.ci.tiˈkos/ (adj)
vindicatif

εκδικητικότητα (n)
soif, vengeance

εκδικούμαι /ek.ðiˈku.me/ (v)
venger, se venger

εκδοθείς
publié

εκδορά (n)
écorchure, éraflure

εκδοτικός (adj)
édition, éditorial

εκδοχή /ek.ðoˈçi/ (n)
version

εκδούλευση /ekˈðu.lef.si/ (n)
service

εκδρομέας (n)
randonneur

εκδρομή /ek.ðɾoˈmi/ (n)
excursion

εκδότρια (n)
éditrice

εκεί (adv)
là, y, là-bas

εκείνος /eˈci.nos/
ce, cela, ça

εκεχειρία (n)
trêve, cessez-le-feu

εκθέτης (n)
exposant
  εκθέτης στα μαθηματικά

εκθέτρια (n)
exposante

εκθέτω /ekˈθe.to/ (v)
exposer

εκθαμβωτικός /ek.θaɱ.vo.tiˈkos/ (adj)
éblouissant

εκθειάζω /ek.θiˈa.zo/ (v)
nues, porter

εκθετήριο /ek.θeˈti.ɾi.o/ (n)
exposition, hall, présentoir

εκθετικός (adj)
exponentiel

εκθρονίζω /ek.θɾoˈni.zo/ (v)
détrôner

εκθρονισμένος
détrôné

εκκένωση /eˈce.no.si/ (n)
évacuation
  η διαδικασία του εκκενώνω
décharge
  φυσική: η μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων

εκκίνηση (n)
départ

εκκαθάριση (n)
purge, épuration, liquidation

εκκαθαριστικό /e.ka.θa.ɾi.stiˈko/ (n)
avis d'imposition

εκκαλών
appelant

εκκεντρικά (adv)
excentriquement

εκκεντρικός /e.cen.dɾiˈkos/ (adj)
excentrique

εκκεντρικότητα /e.cen.dɾiˈko.ti.ta/ (n)
excentricité

εκκενώνομαι
vidé

εκκενώνω /e.ceˈno.no/ (v)
évacuer, vider

εκκλησία /e.kliˈsi.a/ (n)
église, assemblée

εκκλησιάζομαι (v)
aller, assister, messe, église

εκκλησιασμός /e.kli.si.aˈzmos/ (n)
célébration, messe

εκκλησιαστικά (adv)
ecclésiastiquement

εκκλησιαστικός (n)
ecclésiastique

εκκλησιολογία (n)
ecclésiologie

εκκοκκίζω (v)
égrener

εκκολάπτω /e.koˈla.pto/ (v)
éclore

εκκολαπτικός (adj)
incubateur

εκκρίνω /eˈkɾi.no/ (v)
excréter, secréter

εκκρεμές /e.kɾeˈmes/ (n)
pendule

εκκρεμοδικία (n)
litispendance

εκκρεμότητα /e.kɾeˈmo.ti.ta/ (n)
suspens

εκκρεμώ (v)
ne pas être réglé, être en suspens, être pendant

εκκωφαντικός (adj)
assourdissant

εκκόλαψη (n)
incubation

εκκύκλημα (n)
eccyclème

εκλέγω /eˈkle.ɣo/ (v)
élire

εκλέκτορας /eˈkle.kto.ɾas/ (n)
électeur

εκλέξιμος (adj)
éligible

εκλέρ (n)
éclair

εκλαΐκευση (n)
vulgarisation

εκλαμβάνω (v)
prendre (qqun, qqch) pour (autre)

εκλαμψία /ek.lamˈpsi.a/ (n)
éclampsie

εκλαϊκεύτρια (n)
vulgarisatrice

εκλαϊκεύω /e.kla.iˈce.vo/ (v)
vulgariser

εκλείπω (v)
disparaître

εκλεγμένος
élu

εκλειπτική (n)
écliptique

εκλειπτικός (adj)
écliptique

εκλεκτικός /e.kle.ktiˈkos/ (adj)
éclectique

εκλεκτορικός (adj)
électoral

εκλεκτός /e.kleˈktos/ (adj)
choisi, sélectionné, trié, volet

εκλεπτυσμένος
raffiné, fin

εκλεπτύνω (v)
raffiner, épurer

εκλιπαρώ /e.kli.paˈɾo/ (v)
adjurer, implorer, supplier

εκλιπών /e.kliˈpon/
défunt, feu

εκλογέας (n)
électeur

εκλογές (n)
élections

εκλογή /e.kloˈʝi/ (n)
élection

εκλογικό σώμα
électorat, corps électoral

εκλογικό τμήμα
bureau de vote

εκλογικός (adj)
électoral

εκλογιμότητα (n)
éligibilité

εκλύω (v)
libérer, relâcher

εκμίσθωση /ekˈmi.sθo.si/ (n)
bail

εκμαγείο /ek.maˈʝi.o/ (n)
empreinte, moule

εκμαυλίζω (v)
corrompre

εκμαυλισμός (n)
corruption, dépravation

εκμαυλιστής (n)
maquereau, proxénète

εκμετάλλευση /ek.meˈta.lef.si/ (n)
exploitation

εκμεταλλευμένος
exploité

εκμεταλλευτής (n)
exploiteur

εκμεταλλευόμενος
exploité

εκμεταλλεύομαι (v)
exploiter

εκμεταλλεύτρια (n)
exploiteuse

εκμηδενίζω /ek.mi.ðeˈni.zo/ (v)
annihiler, néant, réduire

εκμηχάνιση (n)
mécanisation

εκμηχανίζω (v)
mécaniser

εκμισθωτής /ek.mi.sθoˈtis/ (n)
bailleur

εκμισθώνω (v)
louer

εκμοντερνίζω /ek.mo.deɾˈni.zo/ (v)
moderniser

εκμοντερνισμός (n)
modernisation

εκμυζώ (v)
sucer

εκμυστήρευση /ek.miˈsti.ɾef.si/ (n)
confidence

εκνευρίζομαι /e.kneˈvɾi.zo.me/ (v)
s'énerver

εκνευρίζω /e.kneˈvɾi.zo/ (v)
énerver

εκνευρισμένος
énervé

εκνευρισμός (n)
énervement

εκνευριστικά (adv)
de manière exaspérante

εκνευριστικός (adj)
énervant

εκούσια (adv)
librement, volontairement

εκούσιος (adj)
volontaire

εκπέμπω /ekˈpem.bo/ (v)
émettre
lancer le signal de détresse, tirer le signal d'alarme
  εκπέμπω σήμα κινδύνου

εκπίπτω /ekˈpi.pto/ (v)
remiser, se dévaluer, solder
  αφαιρώ αξία
déchoir, décliner
  ξεπέφτω, δείτε και παρακμάζω

εκπαίδευση /ekˈpe.ðef.si/ (n)
éducation

εκπαιδευτήριο /ek.pe.ðeˈfti.ɾi.o/ (n)
enseignement, établissement

εκπαιδευτής /ek.pe.ðeˈftis/ (n)
instructeur, formateur

εκπαιδευτικός /ek.pe.ðe.ftiˈkos/ (n)
éducatif, enseignant, formateur, éducateur

εκπαιδεύτρια (n)
entraîneuse

εκπαιδεύω (v)
former, dresser, instruire

εκπαραθυρώνω /ek.pa.ɾa.θiˈɾo.no/ (v)
défenestrer

εκπαραθύρωση /ek.pa.ɾaˈθi.ɾo.si/ (n)
défenestration

εκπατρίζομαι (v)
s’expatrier

εκπλήρωση (n)
accomplissement

εκπλήσσομαι (v)
être surpris

εκπλήσσω /ekˈpli.so/ (v)
surprendre, étonner

εκπληκτικά (adv)
étonnamment

εκπληκτικός (adj)
surprenant, étonnant
  εντυπωσιακός

εκπληρώνω (v)
satisfaire, accomplir

εκπνέω (v)
expirer

εκπνοή /ek.pnoˈi/ (n)
expiration, exhalation

εκποίηση (n)
liquidation

εκπομπή /ek.pomˈbi/ (n)
émission
  μετάδοση προγράμματος
  διάχυση στον περιβάλλοντα χώρο

εκπονώ (v)
concevoir, élaborer

εκπορεύομαι (v)
procéder, provenir

εκπορνεύω /ek.poɾˈne.vo/ (v)
prostituer

εκπροσωπώ /ek.pɾo.soˈpo/ (v)
représenter

εκπροσώπηση (n)
représentation

εκπρόθεσμος (adj)
périmé

εκπρόσωπος /ekˈpɾo.so.pos/ (n)
représentant, porte-parole

εκπτώσεις (n)
soldes

εκπυρήνιση (n)
dénoyautage

εκπόνηση /ekˈpo.ni.si/ (n)
élaboration

εκράν (pn)
écran

εκρήγνυμαι (v)
exploser, imploser

εκρήξιμος (adj)
explosif

εκρηκτικό (n)
explosif

εκρηκτικός /e.kɾi.ktiˈci/ /e.kɾi.ktiˈko/ /e.kɾi.ktiˈkos/ (adj)
explosif

εκριζωμένος
déraciné

εκριζώνω /e.kɾiˈzo.no/ (v)
déraciner

εκρόφηση (n)
désorption

εκσκάπτω /ekˈska.pto/ (v)
excaver

εκσκαφέας /ek.skaˈfe.as/ (n)
pelleteuse, excavateur

εκσκαφή /ek.skaˈfi/ (n)
excavation

εκσπερμάτιση (n)
éjaculation

εκσπερματίζω (v)
éjaculer

εκστασιάζομαι (v)
s'extasier, se pâmer

εκστατικά (adv)
extatiquement

εκστατικός (adj)
extatique

εκστρατεία (n)
campagne

εκστρατευτικός (adj)
expéditionnaire

εκσυγχρονίζω (v)
moderniser

εκσυγχρονισμός (n)
modernisation

εκσφενδονίζω /ek.sfen.ðoˈni.zo/ (v)
projeter, éjecter

εκτάριο /eˈkta.ɾi.o/ (n)
hectare

εκτέλεση /eˈkte.le.si/ (n)
exécution

εκτίμηση (n)
estimation, estime

εκτίναξη (n)
explosion, flambée, poussée

εκτίω /eˈkti.o/ (v)
accomplir, expier

εκτατήρας (adj)
extenseur

εκτατικός (adj)
expansible

εκτατός (adj)
extensible

εκταφή (n)
exhumation

εκτεθειμένος
exposé

εκτελέσιμος (adj)
exécutable

εκτελεστέος (adj)
exécutoire

εκτελεστής (n)
exécuteur

εκτελεστικός (adj)
exécutif, exécution

εκτελωνίζω (v)
dédouaner

εκτελώ (v)
exécuter

εκτενής /e.kteˈnis/ (adj)
détaillé, étendu

εκτενώς (adv)
amplement, détail, longuement

εκτεταμένος /e.kte.taˈme.nos/
étendu

εκτικός (adj)
hectique, fièvre
  εκτικός (πυρετός)

εκτινάσσω (v)
propulser

εκτονώνω (v)
décrisper, détendre

εκτοξεύω /e.ktoˈkse.vo/ (v)
lancer

εκτοπίζω /e.kto.pi.zo/ (v)
chasser, déloger, déplacer, déporter

εκτοπισμός (n)
déplacement, déportation

εκτρέπω (v)
détourner

εκτρέφω (v)
élever

εκτροπή (n)
dérivation, détournement, déviation

εκτροφή (n)
élevage

εκτροχιάζομαι (v)
dérailler

εκτροχιασμός (n)
déraillement

εκτροχιαστής (n)
changement

εκτρωτικός (adj)
abortif

εκτυλίσσομαι (v)
dérouler

εκτυπωτής (n)
imprimante, imprimeur

εκτυπώνω (v)
imprimer

εκτυπώσιμος (adj)
imprimable

εκτυφλωτικός (adj)
aveuglant

εκτυφλώνω (v)
aveugler

εκτόνωση (n)
décrispation, défoulement, désescalade, détente

εκτόξευση (n)
flambée, lancement, projection

εκτόπιση (n)
déportation, déplacement

εκτόπισμα (n)
déplacement

εκτόπλασμα (n)
ectoplasme

εκτός /eˈktos/
sauf, à part
  εκτός από
dehors, en dehors de
  τοπικό

εκτός έδρας
à l'extérieur

εκτός τόπου και χρόνου /eˈktos ˈtopu ce‿ˈxɾonu/
décalé, déphasé, désorienté

εκτύπωση /eˈkti.po.si/ (n)
impression

εκφασισμός (n)
fascisation

εκφαυλίζω (v)
avilir, dégrader, dépraver

εκφαυλισμός /ek.fa.vliˈzmos/ (n)
corruption

εκφοβίζω /ek.foˈvi.zo/ (v)
intimider, effrayer

εκφοβισμός (n)
intimidation

εκφράζομαι (v)
s'exprimer

εκφράζω (v)
exprimer

εκφραστικά (adv)
expressivement

εκφραστικός (adj)
expressif

εκφυλίζομαι
dégénérer

εκφυλίζω /ek.fiˈli.zo/ (v)
dégénérer

εκφυλισμός /ek.fi.liˈzmos/ (n)
décadence, dégénerescence

εκφυλιστικός /ek.fi.li.stiˈkos/ (adj)
dégénératif

εκφωνητής (n)
présentateur, speaker

εκφωνώ /ek.foˈno/ (v)
annoncer

εκφώνημα (n)
énoncé

εκφώνηση (n)
lecture, énoncé

εκχιονίζω (v)
déneiger

εκχιονισμός (n)
déneigement

εκχιονιστήρας (n)
chasse-neige

εκχριστιανίζω (v)
christianiser

εκχωρητήριο (n)
cession

εκχωρώ (v)
accorder, concéder

εκχύλισμα (n)
extrait

εκχύμωση /ekˈçi.mo.si/ (n)
ecchymose

ελάττωμα /eˈla.to.ma/ (n)
défaut

ελάττωση /eˈla.to.si/ (n)
baisse, diminution

ελάφι /eˈla.fi/ (n)
cerf

ελάφρυνση (n)
allègement, dégrèvement

ελάχιστα /eˈla.çi.sta/ (adv)
petitement

ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο
plus petit commun multiple

ελάχιστος /eˈla.çi.stos/ (adj)
minimum, infime, minimal, minime

ελέγκτρια (n)
contrôleuse

ελέγχομαι (v)
contrôlé, être

ελέγχω /eˈleŋ.xo/ (v)
contrôler

ελέφαντας (n)
éléphant

ελίσσομαι (v)
manœuvrer

ελίτ (n)
élite

ελαιοπαραγωγός (adj)
huilier

ελαιοτριβείο /e.le.o.tɾiˈvi.o/ (n)
huilerie, olives, pressoir

ελαιόλαδο (n)
huile

ελαιόμετρο (n)
oléomètre

ελαιώνας /e.leˈonas/ (n)
oliveraie

ελασματοποίηση (n)
laminage

ελασματοποιώ (v)
laminer

ελαστίνη /e.laˈsti.ni/ (n)
élastine

ελαστικός /e.la.stiˈkos/ (adj)
élastique
  ελαστικό υλικό

ελαστικότητα /e.la.stiˈko.ti.ta/ (n)
élasticité, malléabilité, souplesse

ελατήριο /e.laˈti.ɾi.o/ (n)
ressort
  μεταλλικό εξάρτημα

ελαττωματικός (adj)
défectueux

ελαττώνω (v)
diminuer, réduire

ελαφάκι /e.laˈfa.ci/ (n)
faon

ελαφίνα /e.laˈfi.na/ (n)
biche

ελαφραίνω /e.laˈfɾe.no/ (v)
alléger

ελαφρυντικό (n)
atténuante, circonstance

ελαφρυντικός (adj)
atténuant

ελαφρόπετρα (n)
ponce

ελαφρός /e.laˈfɾos/ (adj)
léger

ελαφρότητα /e.laˈfɾo.ti.ta/ (n)
légèreté

ελαφρύτερος (adj)
plus léger

ελαχιστοποίηση (n)
minimisation

ελαχιστοποιημένος
minimisé

ελαχιστοποιώ /e.la.çi.sto.piˈo/ (v)
minimiser

ελαϊκός (adj)
oléique

ελβετικός (adj)
helvétique, suisse

ελβιέλα /el.viˈe.la/ (n)
chaussure en toile

ελεήμων (adj)
miséricordieux

ελεγκάν (adj)
élégant

ελεγκτής /e.leŋˈktis/ (n)
contrôleur

ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας /e.leŋˈktis e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
contrôleur du trafic aérien

ελεγμένος
contrôlé

ελεγχόμενος /e.leŋˈxo.me.nos/
contrôlé

ελεεινός /e.le.iˈnos/ (adj)
désastreux, piteux, pitoyable

ελεημονώ /e.le.i.moˈno/ (v)
prendre pitié

ελεημοσύνη /e.le.i.moˈsi.ni/ (n)
aumône, charité

ελεκτρίκ (adj)
électrique

ελευθερία (n)
liberté

ελευθεριάζω (v)
libertiner

ελευθεριοκτόνος (adj)
liberticide

ελευθεριότητα /e.le.fθe.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
libertinage

ελευθεροτεκτονισμός /e.le.fθe.ɾo.te.kto.niˈzmos/ (n)
franc-maçonnerie
  ελευθεροτεκτονισμός

ελευθερωμένος
libéré

ελευθερωτής (n)
libérateur

ελευθερώνομαι (v)
libérer, libéré, être

ελευθερώνω /e.le.fθeˈɾo.no/ (v)
libérer

ελεφαντάκι (n)
éléphanteau

ελεφαντουργός (n)
ivoirier

ελεφαντόδοντο /e.le.fanˈdo.ðo.to/ (n)
ivoire

ελεύθερα (adv)
librement

ελεύθερη πτώση
chute libre

ελεύθερος /eˈle.fθe.ɾos/ (adj)
gratuit, gratis, gratuite
  δωρεάν
libre, célibataire, inoccupé
  ελεύθερος από περιορισμούς ή ξενική κατοχή ή τυραννικό καθεστώς

ελεύθερος σκοπευτής (n)
sniper

ελεύθερος χρόνος
temps libre, loisirs

ελεώ (v)
aumône, pitié

ελιά /eˈʎa/ (n)
olivier
  δέντρο
olive
  καρπός
grain de beauté, tache de naissance
  κηλίδα δέρματος

ελιγμός (n)
manœuvre

ελικοστροβιλοκινητήρας (n)
turbopropulseur

ελικόπτερο (n)
hélicoptère

ελιξίριο (n)
élixir

ελισαβετιανός (adj)
élisabéthain

ελιτίστικος (adj)
élitaire, élitiste

ελιτισμός (n)
élitisme

ελκυστικός (adj)
attractif
  που ελκύει

ελκύω (v)
attirer, hisser, tirer

ελλέβορος (n)
ellébore

ελλείπων
manquant

ελλείψει (adv)
faute de, par manque de

ελλειμματικός /e.li.ma.tiˈkos/ (adj)
déficitaire

ελλειπτικός /e.li.ptiˈkos/ (adj)
elliptique
  για τη γεωμετρία

ελληνικά /e.li.niˈka/ (n)
grec
  η ελληνική γλώσσα

ελληνικός /e.li.niˈkos/ (n)
grec, hellénique

ελληνικότητα /e.li.niˈko.ti.ta/ (n)
hellénité

ελληνιστής /e.li.niˈstis/ (n)
helléniste

ελληνιστική κοινή
koinè

ελληνιστική περίοδος
période hellénistique

ελληνιστικός (adj)
hellénistique

ελληνοαγγλικός /e.li.no.aŋ.ɡliˈkos/ (adj)
grec-anglais

ελληνορθόδοξος (adj)
grec-orthodoxe

ελλιμενίζομαι /e.li.meˈni.zo.me/ (v)
escale, faire

ελλιμενίζω /e.li.meˈni.zo/ (v)
conduire, mouiller, port

ελλιπής /e.liˈpis/ (adj)
imparfait, incomplet, inachevé

ελλοχεύω (v)
guetter, éminent, être

ελονοσία /e.lo.noˈsi.a/ (n)
malaria, paludisme

ελπίδα /elˈpi.ða/ (n)
espoir, espérance

ελπίζω /elˈpi.zo/ (v)
espérer

ελπιδοφόρος /el.pi.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
espoir, porteur, prometteur

ελώδης /eˈlo.ðis/ (adj)
marécageux

εμένα
moi

εμίρης (n)
émir

εμαγιέ /e.maˈʝe/ (adj)
émaillé

εμβάθυνση (n)
approfondissement

εμβέλεια /eɱˈve.li.a/ (n)
portée

εμβαδόν /eɱ.vaˈðon/ (n)
aire

εμβαθύνω (v)
approfondir

εμβατήριο /eɱ.vaˈti.ɾi.o/ (n)
marche

εμβληματικός /eɱ.vli.ma.tiˈkos/ (adj)
emblématique, figuratif

εμβολή /eɱ.voˈli/ (n)
embolie

εμβολίζω (v)
éperonner

εμβολιάζω /eɱ.vo.liˈa.zo/ (v)
vacciner
  (στην ιατρική) εισάγω εμβόλιο

εμβολιασμένος
vacciné

εμβολιασμός (n)
vaccination

εμβολιαστικός (adj)
vaccinal, vaccination

εμβρυοκαρδία /eɱ.vɾi.o.kaɾˈði.a/ (n)
embryocardie

εμβρυοκτόνος /eɱ.vɾi.oˈkto.nos/ (adj)
fœticide

εμβρυολογία (n)
embryologie

εμβρυολογικός (adj)
embryologique

εμβρυολόγος (n)
embryologue

εμβρυοσκόπηση (n)
fœtoscopie

εμβρυοτομή (n)
embryotomie

εμβρυοτόμος (n)
embryotome

εμβρυϊκός (adj)
embryonnaire, fœtal

εμβρυώδης (adj)
embryonnaire

εμβρόντητος (adj)
abasourdi

εμβόλιο /eɱˈvo.li.o/ (n)
vaccin

εμείς /eˈmis/
nous

εμετικός (adj)
vomitif, émétique

εμετός (n)
vomissement, vomi

εμιράτο (n)
émirat

εμμένω (v)
persister

εμμηνόπαυση /e.miˈno.paf.si/ (n)
ménopause

εμμηνόρροια /e.miˈno.ɾi.a/ (n)
menstruation

εμμονή /e.moˈni/ (n)
idée fixe, obsession

εμμονοκρατία (n)
immanence

εμπάθεια /emˈba.θi.a/ (n)
animosité, passion

εμπάργκο (n)
embargo

εμπέδωση (n)
consolidation

εμπαίζω (v)
persifler

εμπαίκτης (n)
persifleur

εμπαίκτρια (n)
persifleuse

εμπαιγμός (n)
duperie, moquerie

εμπαικτικός (adj)
persifleur

εμπεδώνω (v)
assimiler, consolider

εμπειρία (n)
expérience, bouteille

εμπειρικά /em.bi.ɾiˈka/ (adv)
expérimentalement

εμπειρικός (adj)
empirique

εμπειρισμός (n)
empirisme

εμπειρογνώμονας /em.bi.ɾoˈɣno.mo.nas/ (n)
expert

εμπεριέχω (v)
contenir

εμπεριστατωμένος /em.be.ɾi.sta.toˈme.nos/
exhaustif, approfondi, rigoureux

εμπιστευτικά (adv)
confidentiellement

εμπιστευτικός /em.bi.ste.ftiˈkos/ (adj)
confidentiel

εμπιστεύομαι /em.biˈste.vo.me/ (v)
faire confiance, confier, avoir, confiance

εμπιστοσύνη (n)
confiance

εμπλέκομαι (v)
s'impliquer, s'investir
  αναλαμβάνω υπευθυνότητες
participer, être impliqué
  συμμετέχω

εμπλέκω (v)
impliquer, engager

εμπλοκή (n)
engagement, implication

εμπλουτίζομαι (v)
s'enrichir

εμπλουτίζω (v)
enrichir, fertiliser

εμπλουτισμένος
enrichi

εμπνέομαι
inspirer

εμπνέω /emˈbne.o/ (v)
inspirer

εμπνευσμένος
inspiré

εμπνευστής (n)
inspirateur

εμπνεύστρια (n)
inspiratrice

εμποδίζω /em.boˈði.zo/ (v)
obstruer, empêcher

εμποδισμένος
empêché

εμπορείο /em.boˈɾi.o/ (n)
marché

εμπορευματικός (adj)
commercial, marchandise

εμπορευματοκιβώτιο (n)
conteneur

εμπορευματοποίηση (n)
commercialisation, marchandisation

εμπορευόμενος /em.bo.ɾeˈvo.me.nos/ (n)
trafiquant

εμπορεύομαι (v)
commercer

εμπορικό κέντρο
centre commercial

εμπορικός (adj)
commercial

εμποροκρατία /em.bo.ɾo.kɾaˈti.a/ (n)
mercantilisme

εμποροράφτης (n)
marchand-tailleur

εμποτίζω /em.boˈti.zo/ (v)
imprégner

εμπρησμός (n)
incendie volontaire

εμπρηστής (n)
incendiaire, pyromane

εμπρηστικός (adj)
incendiaire

εμπροσθοφυλακή (n)
avant-garde

εμπρός /emˈbɾos/
allô, allo
  προσφώνηση στο τηλέφωνο

εμπυρομαντεία (n)
empyromancie

εμπόδιο /emˈbo.ði.o/ (n)
obstacle, barrière, barrage, barricade, bloc, blocage

εμπόλεμος (adj)
belligérant, guerre

εμπόρευμα /emˈbo.ɾev.ma/ (n)
marchandise

εμπόριο /emˈbo.ɾi.o/ (n)
commerce

εμπόριο λευκής σαρκός /emˈbo.ɾi.o lefˈcis saɾˈkos/
traite des blanches

εμπόρισσα (n)
commerçante

εμπύρετος (adj)
fiévreux, fébrile

εμφάνιση /eɱˈfa.ni.si/ (n)
apparition, apparence, aspect

εμφανής /eɱ.faˈnis/ (adj)
évident, clair

εμφανίζομαι (v)
apparaître

εμφανίζω /eɱ.faˈni.zo/ (v)
manifester, montrer, présenter

εμφανώς (adv)
manifestement, notoirement, à l'évidence, évidemment

εμφατικά (adv)
emphatiquement

εμφατικός /eɱ.fa.tiˈkos/ (adj)
emphatique

εμφιάλωση /eɱ.fiˈa.lo.si/ (n)
embouteillage

εμφιαλωμένος
bouteille, en

εμφιαλώνω /eɱ.fi.aˈlo.no/ (v)
embouteiller

εμφυσώ /eɱ.fiˈso/ (v)
gonfler, inspirer, insuffler

εμφύλιος πόλεμος
guerre civile

εμφύσημα /eɱˈfi.si.ma/ (n)
emphysème

εμψεκάζω (v)
injecter

εμψυχώνω /em.psiˈxo.no/ (v)
animer

εμώ (v)
rendre, vomir

εν αγνοία
insu

εν ανάγκη
au besoin, à la rigueur

εν αναμονή
attente

εν δυνάμει
potentiellement

εν είδει
comme

εν εγρηγόρσει /en‿e.ɣɾiˈɣoɾ.si/
alerte

εν εκτάσει
détail, profondeur

εν ενεργεία
activité

εν εξελίξει
cours

εν κινήσει
marche, mouvement

εν μέρει
en partie

εν οίνω αλήθεια /en ˈi.no aˈli.θi.a/ /en ˈi.no aˈli.θça/
in vino veritas

εν ολίγοις
en bref, en somme, en un mot

εν πάση περιπτώσει /emˈba.si pe.ɾiˈpto.si/
en tous cas

εν πτήσει
plein, vol

εν συγκρίσει
comparaison

εν τη γενέσει /en‿ti‿ʝeˈne.si/
dans l'oeuf, naissance

εν ψυχρώ
de sang froid, à froid

εν όψει
en vue

ενάγω (v)
mettre en examen

ενάντια (adv)
contre, malgré

ενάρετος /eˈna.ɾe.tos/ (adj)
vertueux

ενέδρα /eˈne.ðɾa/ (n)
embuscade, guet-apens

ενέργεια /eˈneɾ.ʝi.a/ (n)
action, acte, agissement
  πράξη
énergie
  φυσικό μέγεθος

ενέχυρο (n)
gage

ενήλικος (n)
adulte, majeur

ενήμερος (adj)
informé

ενίοτε (adv)
de temps en temps, quelques fois

ενίσταμαι (v)
objecter

ενίσχυση (n)
amplification, renforcement, renfort

εναέριος /e.naˈe.ɾi.os/ (n)
aérien
  εναέριος

εναγκαλισμός (n)
embrassade

εναγόμενος
inculpé

εναλλάκτης (n)
alternateur

εναλλάξ (adv)
alternativement

εναλλάσσω /e.naˈla.so/ (v)
alterner

εναλλαγή (n)
alternance, alternation, alternative

εναλλακτικά (adv)
alternatif

εναλλακτικός /e.na.la.ktiˈkos/ (adj)
alternatif

εναλλασσόμενος
alternatif
alternatif, courant
  εναλλασσόμενο ρεύμα

εναντίον /e.nanˈdi.on/ (adv)
contre, anti

εναντίωση (n)
opposition

εναντιώνομαι (v)
contrecarrer, opposer

εναποθέτω (v)
déposer

εναποθήκευση (n)
entreposage, stockage

εναποθηκευμένος
stocké

εναποθηκεύω (v)
entreposer

εναρκτήριος (adj)
inaugural, ouverture

εναρμονίζω (v)
harmoniser

εναρμόνιος (adj)
enharmonique

εναρμόνιση (n)
harmonisation

ενασχόληση /e.naˈsxo.li.si/ (n)
engagement, implication

ενδέκατος
onzième

ενδέχεται /enˈðe.çe.te/ (v)
possible, probable

ενδίδω (v)
soumettre, succomber

ενδείκνυμαι (v)
approprié, convenir

ενδεικτικός (adj)
révélateur, significatif

ενδεκάγωνο (n)
hendécagone

ενδελεχής /en.ðe.leˈçis/ (adj)
approfondi
  με επιμονή
ininterrompu, persévérant
  χωρίς διακοπή

ενδεχομένως (adv)
potentiellement, éventuellement

ενδεχόμενο (n)
éventualité

ενδεχόμενος
éventuel

ενδημικός (adj)
endémique

ενδημικότητα (n)
endémisme

ενδιάμεσος (adj)
intermédiaire

ενδιαφέρον /en.ði̯aˈfe.ɾon/ (n)
intérêt

ενδιαφέρω /en.ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
intéresser

ενδιαφέρων /en.ði̯aˈfe.ɾon/
intéressant

ενδο- /en.ðo/
endo-

ενδοέκκριση /en.ðoˈe.kɾi.si/ (n)
endocrine

ενδογαμία /en.ðo.ɣaˈmi.a/ (n)
endogamie

ενδογενής /en.ðo.ʝeˈnes/ /en.ðo.ʝeˈnis/ (adj)
endogène

ενδοδερμικός (adj)
endodermique

ενδοθήλιο (n)
endothélium

ενδοθερμικός (adj)
endothermique

ενδοιασμός (n)
hésitation, scrupule, indécision

ενδοκάρπιο (n)
endocarpe

ενδοκρινής (adj)
endocrine

ενδοκρινικός (adj)
endocrinien

ενδοκρινολογία (n)
endocrinologie

ενδοκρινολόγος (n)
endocrinologue

ενδοκυβερνητικός (adj)
intergouvernemental

ενδομήτριο /en.ðoˈmi.tɾi.o/ (n)
endomètre

ενδομήτριος /en.ðoˈmi.tɾi.os/ (adj)
intra-utérin

ενδομητρίωση (n)
endométriose

ενδομυϊκός (adj)
intramusculaire

ενδοοικογενειακός (adj)
intrafamilial

ενδοπαράσιτο (n)
endoparasite

ενδοσκοπικός (adj)
endoscopique
  ιατρική
introspectif
  ψυχολογία

ενδοσκόπηση (n)
endoscopie
  ιατρική
introspection
  ψυχολογία

ενδοσκόπιο (n)
endoscope

ενδοτοξίνη (n)
endotoxine

ενδοφλέβιος /en.ðoˈfle.vi.os/ (adj)
intraveineux

ενδοχώρα (n)
intérieur, terres

ενδυμασία (n)
costume, habit, toilette

ενδυματολόγος (n)
costumier

ενδυνάμωση (n)
renforcement

ενδυναμώνω (v)
renforcer

ενδόμυχα (adv)
intimement

ενδόμυχος /enˈðo.mi.xos/ (adj)
intime

ενδόπλασμα (n)
endoplasme

ενεδρεύω (v)
embuscade

ενενήντα
quatre-vingt-dix, nonante

ενενηκοστός
quatre-vingt-dixième

ενεργά (adv)
activement

ενεργειακός (adj)
énergétique

ενεργειοκρατία (n)
énergétisme

ενεργητικό (n)
actif

ενεργητικός (adj)
actif, énergique

ενεργητικότητα (n)
dynamisme, tonus

ενεργοβόρος (adj)
énergivore

ενεργοποίηση (n)
activation

ενεργοποιημένος
activé

ενεργοποιώ (v)
activer

ενεργούμενο /e.neɾˈɣu.me.no/ (n)
énergumène
  πρόσωπο που δεν ενεργεί με δική του πρωτοβουλία

ενεργός /e.neɾˈɣos/ (adj)
actif, productif

ενεργώ /e.neɾˈɣo/ (v)
agir, procéder

ενεστώτας (n)
présent

ενεχυριάζω /e.ne.çi.ɾiˈa.zo/ (v)
engager

ενεχυροδανειστήριο (n)
mont-de-piété

ενεχυροδανειστής (n)
prêteur sur gages

ενζωοτία (n)
enzootie

ενζωοτικός (adj)
enzootique

ενηλικίωση /e.ni.liˈci.o.si/ (n)
majorité

ενηλικιώνομαι (v)
devenir adulte

ενημέρωση /e.niˈme.ɾo.si/ (n)
mise à jour, actualisation

ενημερωτικός (adj)
informatif

ενημερότητα (n)
attestation de situation fiscale, certificat de décharge, connaissance

ενημερώνομαι (v)
informer, informé, être

ενημερώνω /e.ni.meˈɾo.no/ (v)
actualiser, mettre à jour
  καταγράφω το νεότερο επίπεδο μιας αξίας
informer
  πληροφορώ

ενθάρρυνση (n)
encouragement

ενθέτω (v)
insérer

ενθαρρυμένος
encouragé

ενθαρρυντικός (adj)
encourageant

ενθαρρύνω (v)
encourager

ενθουσιάζομαι /en.θu.siˈa.zo.me/ (v)
s'enthousiasmer

ενθουσιάζω /en.θu.siˈa.zo/ (v)
enthousiasmer, emballer

ενθουσιασμένος
enthousiasmé

ενθουσιασμός /en.θu.si.aˈzmos/ (n)
enthousiasme, excitation

ενθουσιαστικά (adv)
enthousiastiquement

ενθουσιαστικός (adj)
enthousiasmant

ενθουσιωδώς (adv)
avec enthousiasme

ενθουσιώδης (adj)
enthousiasmant, enthousiaste, exalté

ενθρόνιση (n)
intronisation

ενθυμούμενος
rappelant, souvenant

ενθύμιο /enˈθi.mi.o/ (n)
souvenir

ενιαίος (adj)
uni

ενιαυτός /e.ni.aˈftos/ (n)
année

ενιαχού /e.ni.aˈxu/ (adv)
par-ci, par-là

ενικός /e.niˈkos/ (n)
singulier

ενισχυμένος
renforcé

ενισχυτής (n)
amplificateur

ενισχυτικός (adj)
de renfort

ενισχύω (v)
renforcer, amplifier, consolider

εννεάγωνο (n)
ennéagone

εννιά /eˈɲa/
neuf

εννιακόσια
neuf cents

εννοείται (v)
soi, va, ça

εννοιοκρατία (n)
conceptualisme

εννοιολογική τέχνη /e.ni.o.lo.ʝiˈci ˈte.xni/
art conceptuel

εννοώ /e.noˈo/ (v)
entendre

ενοίκιο /eˈni.ci.o/ (n)
loyer
  χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς

ενοθεϊσμός (n)
hénothéisme

ενοικίαση /e.niˈci.a.si/ (n)
location

ενοικιάστρια (n)
locataire

ενοικιασμένος
loué

ενοικιαστής /e.ni.ci.aˈstis/ (n)
locataire

ενοποίηση (n)
unification

ενοποιημένος
unifié

ενοποιητικός (adj)
unificateur

ενοποιώ /e.no.piˈo/ (v)
unifier

ενορία (n)
paroisse, cure

ενορατικός (adj)
intuitif

ενορχήστρωση (n)
orchestration

ενορχηστρωμένος
orchestré

ενορχηστρώνω (v)
orchestrer

ενοφθαλμία (n)
énophtalmie, énophthalmie

ενοφθαλμισμός (n)
inoculation

ενοχή /e.noˈçi/ (n)
culpabilité
  η κατάσταση

ενοχλημένος
gêné

ενοχλητικός (adj)
gênant, contrariant, fastidieux

ενοχλώ /e.noˈxlo/ (v)
déranger, embêter

ενοχοποίηση /e.no.xoˈpi.i.si/ (n)
incrimination, inculpation, mise en examen

ενοχοποιώ /e.no.xo.piˈo/ (v)
incriminer, inculper, mettre en cause

ενούρηση (n)
énurésie

ενσάκιση (n)
ensachement

ενσάρκωση (n)
incarnation

ενσίρωμα (n)
ensilage

ενσίρωση (n)
ensilage

ενσακίζω (v)
ensacher

ενσακιστής (n)
ensacheur

ενσαρκώνω (v)
incarner

ενσκήπτω (v)
sévir

ενστερνίζομαι (v)
adopter, embrasser

ενστιγματικός (adj)
instinctif

ενστικτωδώς (adv)
instinctivement, instinctuellement

ενστικτώδης (adj)
instinctif

ενσφράγιστος /enˈsfɾa.ʝi.stos/ (adj)
cacheté

ενσωμάτωση /en.soˈma.to.si/ (n)
incorporation, intégration

ενσωματωμένος
incorporé

ενσωματώνομαι
intégrer

ενσωματώνω (v)
incorporer, intégrer

εντάξει /enˈda.ksi/ (adv)
d'accord

εντάσσομαι
insérer, intégrer

εντάσσω (v)
enrégimenter, insérer, intégrer

εντέλεια /enˈde.li.a/ (n)
perfection

ενταμίευση (n)
encaissement

ενταξιακός (adj)
adhésion, intégration

εντατικά (adv)
intensivement, d'arrache-pied

εντατική (n)
intensifs, service, soins

εντατικοποίηση (n)
intensification

εντατικοποιώ (v)
intensifier

εντατικός /en.da.tiˈkos/ (adj)
intensif

ενταφιάζω /en.da.fiˈa.zo/ (v)
enterrer, inhumer

ενταφιασμένος
enterré

ενταφιασμός (n)
inhumation

εντείνω (v)
intensifier

εντελής /en.deˈlis/ (adj)
parfait

εντελβάις (n)
édelweiss

εντελώς (adv)
complètement, entièrement

εντεραλγία (n)
entéralgie

εντεροκινάση (n)
entérokinase

εντεροκολίτιδα (n)
entérocolite

εντεροπάθεια (n)
entéropathie

εντεροτοξίνη (n)
entérotoxine

εντερόκοκκος (n)
entérocoque

εντευκτήριο (n)
parloir

εντιμότητα /en.diˈmo.ti.ta/ (n)
honorabilité

εντοιχίζω (v)
encastrer

εντοιχιζόμενος
encastrable

εντοιχισμένος
encastré

εντοιχισμός (n)
encastrement

εντολέας (n)
donneur, mandant, ordre

εντολή /e.ndoˈli/ (n)
ordre, commandement

εντολοδόχος (n)
mandataire

εντομοκτόνο (n)
insecticide

εντομοκτόνος (adj)
insecticide

εντομολογία (n)
entomologie

εντομολογικός (adj)
entomologique

εντομολόγος (n)
entomologiste

εντομοφάγος (n)
entomophage, insectivore

εντομοφαγία (n)
entomophagie

εντοπίζομαι
déporté, être

εντοπίζω (v)
localiser

εντοπισμός (n)
localisation, repérage

εντούτοις /enˈdu.tis/
pourtant

εντριβή /en.dɾiˈvi/ (n)
massage

εντροπία (n)
entropie

εντυπωσιάζομαι (v)
impressionné, être

εντυπωσιάζω /en.di.po.siˈa.zo/ (v)
impressionner

εντυπωσιακός (adj)
impressionnant

εντυπωσιασμένος
impressionné

εντυπωσιασμός (n)
frime, ostentation, épate

εντυπώνω /en.diˈpo.no/ (v)
graver, inculquer

εντωμεταξύ (adv)
entre-temps

εντός έδρας
à domicile

εντόσθια (n)
entrailles, abattis, viscères

εντύπωση /enˈdi.po.si/ (n)
impression

ενυδάτωση (n)
hydratation

ενυδατώνω /e.ni.ðaˈto.no/ (v)
hydrater

ενυδρίδα /e.niˈðɾi.ða/ (n)
loutre, otter

ενυδρείο /e.niˈðɾi.o/ (n)
aquarium

ενυπάρχω (v)
dans, exister, inhérent, être

ενωμένος
uni

ενωμοτάρχης /e.no.moˈtaɾ.çis/ (n)
brigadier

ενωτικό /e.no.tiˈko/ (n)
trait d'union

ενωτικός (n)
unitaire

ενόραση (n)
perspicacité

ενόργανος (adj)
instrumental

ενότητα /eˈno.ti.ta/ (n)
unité, section

ενόχληση (n)
dérangement

ενώ /eˈno/
alors que, tandis que

ενώνομαι (v)
s'unir

ενώνω /eˈno.no/ (v)
unir, joindre

ενώπιον /eˈno.pi.on/ (adv)
ante, devant, diante, face à

εξ αδιαιρέτου
indivisément, par indivis

εξ αμάξης
injures, insultes, passer un savon

εξ απροόπτου
à l'improviste

εξ ορισμού
par définition

εξάγω (v)
exporter, extraire

εξάγωνο /eˈksa.ɣo.no/ (n)
hexagone

εξάδα (n)
sizaine

εξάεδρο (n)
hexaèdre

εξάεδρος (adj)
hexaèdre

εξάλειψη /eˈksa.li.psi/ (n)
extinction, suppression, élimination, éradication

εξάλλου (adv)
d'ailleurs, d’autre part

εξάμβλωμα (n)
avorton, freak

εξάμηνο /eˈksa.mi.no/ (n)
semestre

εξάνθημα /eˈksan.θi.ma/ (n)
bouton

εξάντας (n)
sextant

εξάντληση /eˈksand.li.si/ (n)
épuisement, exténuation

εξάπλωση (n)
diffusion, propagation, extension

εξάπτομαι (v)
exciter, énerver

εξάπτω /eˈksa.pto/ (v)
exciter, stimuler

εξάρθρωση (n)
luxation
  βγάλσιμο
dissolution, démantèlement
  διάλυση

εξάρτημα /eˈksaɾ.ti.ma/ (n)
pièce, accessoire

εξάρτηση /eˈksaɾ.ti.si/ (n)
dépendance
  γενική σημασία

εξάρτυση (n)
tenue

εξάσκηση (n)
pratique, entraînement, exercice

εξάτμιση (n)
échappement, évaporation
  μορφή εξαέρωσης

εξέγερση /eˈkse.ʝeɾ.si/ (n)
insurrection, révolte, soulèvement, rébellion, émeute

εξέδρα (n)
plateforme, estrade

εξέλιξη /eˈkse.li.ksi/ (n)
évolution, développement, déroulement

εξέρχομαι (v)
sortir

εξέχω (v)
dépasser, sortir

εξέχων /eˈkse.xon/
dominant, prééminent

εξήγηση /eˈksi.ʝi.si/ (n)
explication, exégèse

εξήντα
soixante

εξής (adv)
suivant

εξίδρωμα /eˈksi.ðɾo.ma/ (n)
exsudat

εξίσου (adv)
également, pareillement

εξίσωση /eˈksi.so.si/ (n)
équation
  μαθηματική έκφραση
égalisation, nivellement
  μετατροπή των άνισων σε ίσα

εξαίρεση /eˈkse.ɾe.si/ (n)
exception

εξαίρετος (adj)
excellent, exceptionnel

εξαίρω (v)
vanter

εξαίσιος (adj)
exquis, merveilleux, superbe

εξαγγέλλω (v)
annoncer

εξαγγελία (n)
annonce

εξαγγλίζω (v)
angliciser

εξαγιάζω (v)
sanctifier

εξαγνίζω (v)
purifier

εξαγνισμένος
purifié

εξαγνισμός /e.ksa.ɣniˈzmos/ (n)
purification

εξαγνιστικός (adj)
purificateur

εξαγορά /e.ksa.ɣoˈɾa/ (n)
rachat

εξαγοράζομαι (v)
acheter, acheté, faire, être

εξαγοράζω /e.ksa.ɣoˈɾa.zo/ (v)
acheter, corrompre, racheter, soudoyer

εξαγορασμένος
racheté

εξαγρίωση (n)
exaspération

εξαγριωμένος
colère, furieux, hagard

εξαγριώνω (v)
exaspérer

εξαγωγέας (n)
exportateur

εξαγωγή (n)
exportation, export

εξαγωγικός (adj)
exportateur

εξαγωνικός (adj)
hexagonal

εξαγόμενο (n)
déduction

εξαερισμός /e.ksa.e.ɾiˈzmos/ (n)
aération, ventilation

εξαθλίωση (n)
appauvrissement, misère, paupérisation, pauvreté

εξαθλιωμένος
misérable

εξαθλιώνω (v)
dégénérer

εξαιρετέος (adj)
récusable

εξαιρετικός (adj)
exceptionnel

εξαιρώ /e.skeˈɾo/ (v)
excepter

εξαιτίας /e.kseˈti.as/
à cause de

εξακολουθητικός (adj)
continu

εξακολουθώ /e.ksa.ko.luˈθo/ (v)
continuer, poursuivre

εξακριβωμένος
vérifié

εξακριβώνω /e.ksa.kɾiˈvo.no/ (v)
contrôler, vérifier

εξακόσια
six cents

εξαλάτωση /e.ksaˈla.to.si/ (n)
précipitation différentielle, précipitation fractionnée

εξαλείφω /e.ksaˈli.fo/ (v)
éliminer, supprimer, éradiquer

εξαμηνιαίος (adj)
semestriel

εξανίσταμαι (v)
s'indigner, s'insurger

εξαναγκαστικός (adj)
contraignant

εξανδραποδισμός /e.ksan.ðɾa.po.diˈzmos/ (n)
asservissement

εξανεμίζομαι (v)
s'envoler, se volatiliser

εξανεμίζω (v)
disperser, dissiper, volatiliser

εξανθηματικός (adj)
exanthématique

εξανθρωπισμός (n)
humanisation

εξαντλημένος
exténué, épuisé

εξαντλητικός /e.ksand.li.tiˈkos/ (adj)
exhaustif, exténuant, épuisant

εξαντλητικότητα (n)
exhaustivité

εξαντλώ /e.ksandˈlo/ (v)
harasser, épuiser, exténuer

εξαντρίκ (adj)
excentrique

εξαπάτηση /e.ksaˈpa.ti.si/ (n)
supercherie, tromperie

εξαπατώ /e.ksa.paˈto/ (v)
tromper, duper, escroquer

εξαπλάσιος (adj)
sextuple

εξαπλασιασμένος
sextuplé

εξαπολύω /e.ksa.poˈli.o/ (v)
lancer, déclencher

εξαπόλυση (n)
déclenchement, lancement, largage

εξαραβίζω /e.ksa.ɾaˈvi.zo/ (v)
arabiser

εξαργυρώνω (v)
encaisser, réclamer son dû

εξαργύρωση (n)
encaissement, remboursement

εξαρθρώνομαι (v)
démantelé, être

εξαρθρώνω (v)
démanteler, désarticuler, luxer

εξαρτημένα (adv)
dépendamment

εξαρτημένος (n)
dépendant, inféodé

εξαρτώμενος
dépendant

εξαρχής (adv)
dès, début

εξασθένιση (n)
affaiblissement

εξασθενίζω /e.ksa.sθeˈni.zo/ (v)
affaiblir
  κάνω πιο ασθενές
  γίνομαι πιο ασθενής

εξασθενημένος
affaibli, faible

εξασθενισμένος
affaibli

εξασκημένος
exercé

εξασκώ (v)
exercer

εξασφαλίζω (v)
assurer, sécuriser

εξασφαλισμένος
assuré

εξατμίζω (v)
évaporer, vaporiser

εξατμισμένος
évaporé

εξατομίκευση (n)
personnalisation, individualisation

εξατομικευμένα (adv)
individuellement

εξατομικευμένος
individualisé, personnalisé

εξατομικεύω (v)
individualiser, personnaliser

εξαφάνιση (n)
disparition

εξαφανίζομαι (v)
disparaître, anéanti

εξαφανίζω (v)
faire disparaître

εξαφανισμένος
disparu

εξαχρείωση (n)
corruption, dépravation

εξαϋλωμένος
dématérialisé

εξαϋλώνω (v)
dématérialiser, désincarner

εξεγείρομαι /e.kseˈʝi.ɾo.me/ (v)
s'insurger, se rebeller, se révolter

εξεγερμένος
insurgé

εξειδίκευση /e.ksiˈði.cef.si/ (n)
qualification, spécialisation

εξειδικευμένος
spécialisé

εξειδικεύω /e.ksi.ðiˈce.vo/ (v)
spécialiser

εξελίσσομαι (v)
évoluer

εξελίσσω (v)
améliorer

εξελιγμένος
évolué

εξελικτικός (adj)
évolutif

εξελληνίζω (v)
helléniser

εξελληνισμός (n)
hellénisation

εξερευνήτρια (n)
exploratrice

εξερευνητής (n)
explorateur

εξερευνώ /e.kse.ɾevˈno/ (v)
explorer

εξερεύνηση (n)
exploration, investigation

εξερχόμενος
courrier départ, sortant

εξετάζω /e.kseˈta.zo/ (v)
examiner

εξετάστρια (n)
examinatrice

εξεταστέος (adj)
examiner

εξεταστής (n)
examinateur

εξεταστικός (adj)
enquête, examen

εξευγενισμένος
anobli

εξευμενίζω (v)
apaiser, euphémiser

εξευρωπαΐζω /e.kse.vɾo.paˈi.zo/ (v)
européaniser

εξευρωπαϊσμός /e.kse.vɾo.pa.iˈzmos/ (n)
européanisation

εξευτελίζω /e.kse.fteˈli.zo/ (v)
avilir, dégrader, galvauder, humilier

εξευτελισμένος /e.kse.fte.liˈzme.nos/
humilié

εξευτελισμός (n)
avilissement, humiliation

εξευτελιστικά (adv)
dérisoirement

εξευτελιστικός /e.kse.fte.li.stiˈkos/ (adj)
humiliant

εξηγήσιμος (adj)
explicable

εξηγητικός (adj)
explicatif, exégétique

εξηγούμαι (v)
expliquer

εξηγώ /e.ksiˈɣo/ (v)
expliquer

εξηκοντούτης (n)
sexagénaire

εξηκοστός
soixantième

εξημερώνω /e.ksi.meˈɾo.no/ (v)
apprivoiser
adoucit, moeurs, musique
  η μουσική εξημερώνει τα ήθη

εξηντάδα (n)
soixantaine

εξιδανίκευση (n)
idéalisation

εξιδανικεύω /e.ksi.ða.niˈce.vo/ (v)
idéaliser

εξιδρωτικός /e.ksi.ðɾo.tiˈkos/ (adj)
exsudatif

εξιδρώνω /e.ksiˈðɾo.no/ (v)
exsuder

εξιλέωση /e.ksiˈle.o.si/ (n)
expiation

εξιλαστήριο θύμα
victime expiatoire

εξιλαστήριος (adj)
expiatoire

εξιλεώνομαι (v)
expier, se faire pardonner

εξιλεώνω (v)
apaiser, se rendre propice

εξισλαμίζω (v)
islamiser

εξισλαμισμένος
islamisé

εξισλαμισμός (n)
islamisation

εξισορροπώ (v)
équilibrer

εξισορρόπηση (n)
rééquilibrage

εξιστορώ /e.ksi.stoˈɾo/ (v)
raconter

εξιστόρηση (n)
narration, récit

εξισωτικός /e.ksi.so.tiˈkos/ (adj)
égalitaire

εξισώνω (v)
niveler, égaler

εξιτάρω (v)
exciter

εξιτήριο (n)
exeat

εξιχνίαση /e.ksiˈxni.a.si/ (n)
enquête

εξιχνιάζω /e.ksi.xniˈa.zo/ (v)
élucider

εξιχνιασμένος
élucidé

εξοβελίζω (v)
bannir, rejeter, écarter

εξοδούμπα (n)
perm

εξοικείωση /e.ksiˈci.o.si/ (n)
familiarité

εξοικειώνομαι (v)
se familiariser

εξοικειώνω /e.ksi.ciˈo.no/ (v)
se familiariser

εξοικονομώ /e.ksi.ko.noˈmo/ (v)
économiser

εξοκέλλω /e.ksoˈce.lo/ (v)
s'échouer

εξολοθρευτής /e.kso.lo.θɾeˈftis/ (n)
exterminateur

εξολοθρεύω /e.kso.loˈθɾe.vo/ (v)
exterminer

εξομάλυνση (n)
aplanissement, nivellement, normalisation

εξομαλύνω /e.kso.maˈli.no/ (v)
normaliser
  εξαλείφω ή διευθετώ δυσκολίες
aplanir
  κάνω κάτι ομαλό

εξομοίωση /e.ksoˈmi.o.si/ (n)
émulation

εξομολογημένος
confessé

εξομολογητήριο /e.kso.mo.lo.ʝiˈti.ɾi.o/ (n)
confessionnal

εξομολογούμαι /e.kso.mo.loˈɣu.me/ (v)
se confesser

εξομολογώ /e.kso.mo.loˈɣo/ (v)
avouer, confesser

εξομολόγηση /e.kso.moˈlo.ʝi.si/ (n)
confession, aveu

εξοντωτικός /e.kson.do.tiˈkos/ (adj)
exténuant

εξοντώνω /e.ksonˈdo.no/ (v)
anéantir, exterminer

εξονυχιστικός (adj)
exhaustif, méticuleux

εξοπλίζω (v)
équiper, aménager, doter, installer

εξοπλισμένος
muni

εξοπλισμός (n)
équipement
armememt
  ο εφοδιασμός με όπλα
  το σύνολο του πολεμικού υλικού

εξοπλισμός απόληξης κυκλώματος δεδομένων
terminaison de circuit de données

εξορία /e.ksoˈɾi.a/ (n)
exil, déportation

εξορίζω /e.ksoˈɾi.zo/ (v)
exiler, déporter

εξοργίζομαι (v)
s'indigner, s'irriter

εξοργίζω /e.ksoɾˈʝi.zo/ (v)
furieux, rendre

εξοργιστικός /e.ksoɾ.ʝi.stiˈkos/ (adj)
exaspérant, horripilant

εξορκίζω (v)
exorciser

εξορκισμός (n)
exorcisme

εξορκιστής (n)
exorciste

εξορμώ /e.ksoɾˈmo/ (v)
se précipiter, se ruer

εξοστρακισμός (n)
ostracisme

εξουδετέρωση (n)
neutralisation

εξουδετερωμένος
neutralisé

εξουδετερώνω /e.ksu.ðe.teˈɾo.no/ (v)
neutraliser

εξουθένωση (n)
épuisement, éreintement

εξουθενωμένος
exténué

εξουθενωτικός (adj)
éreintant

εξουθενώνομαι /e.ksu.θeˈno.no.me/ (v)
s'exténuer

εξουθενώνω (v)
exténuer, éreinter

εξουσία /e.ksuˈsi.a/ (n)
pouvoir, autorité

εξουσιάζω /e.ksu.siˈa.zo/ (v)
autorité, dominer, gouverner

εξουσιαστικά (adv)
autoritairement

εξουσιοδοτώ /e.ksu.si.o.ðoˈto/ (v)
autoriser, donner procuration, mandater

εξουσιοδότηση /e.ksu.si.oˈðo.ti.si/ (n)
autorisation, délégation, pouvoir, procuration

εξοφλώ /e.ksoˈflo/ (v)
rembourser, s'acquitter

εξοχή (n)
campagne
  τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξοχικό /e.kso.çiˈko/ (n)
agneau, farci
  είδος φαγητού
campagne, maison, résidence, secondaire
  σπίτι

εξοχότητα /e.ksoˈxo.ti.ta/ (n)
excellence

εξού (adv)
d'où

εξπέρ /eksˈpeɾ/ (n)
expert

εξπρές (adv)
express

εξπρεσιονισμός (n)
expressionnisme

εξπρεσιονιστής (n)
expressionniste

εξπρεσιονιστικός (adj)
expressionniste

εξτρέ (n)
extrait

εξτραβαγκάν (adj)
extravagant

εξτρεμίστρια (n)
extrémiste

εξτρεμισμός (n)
extrémisme

εξτρεμιστικός (adj)
extrémiste

εξυβρίζω /e.ksiˈvɾi.zo/ (v)
insulter, injurier

εξυγίανση (n)
assainissement

εξυγιαίνω (v)
assainir

εξυμνούμαι (v)
glorifié, loué, être

εξυμνώ (v)
célébrer, encenser, exalter, glorifier, louer

εξυπακούεται /e.ksi.paˈku.et.e/ (v)
soi, va, ça

εξυπηρέτηση (n)
service

εξυπηρετικός (adj)
serviable

εξυπηρετώ /e.ksi.pi.ɾeˈto/ (v)
service, desservir, rendre, servir

εξυπνάδα /e.ksiˈpna.ða/ (n)
intelligence

εξυπνότερος (adj)
plus intelligent

εξω- /e.kso/
extra-, exo-

εξωβιολογία (n)
exobiologie

εξωγήινος (n)
extraterrestre, alien

εξωγαμία /e.kso.ɣaˈmi.a/ (n)
exogamie

εξωδικαστικά (adv)
extrajudiciairement‎

εξωεδαφικότητα (n)
extra-territorialité

εξωθερμικός (adj)
exothermique

εξωθώ (v)
expulser, pousser

εξωκοινοβουλευτικός (adj)
extraparlementaire

εξωμήτριος /e.ksoˈmi.tɾi.os/ (adj)
extra-utérin

εξωμήτριος κύηση
grossesse extra-utérine, grossesse ectopique

εξωπλανήτης (n)
exoplanète

εξωπραγματικά (adv)
irréellement

εξωπραγματικός /e.kso.pɾaɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
irréel

εξωραΐζω (v)
embellir

εξωραϊσμένος
embelli

εξωραϊσμός (n)
embellissement, enjolivement

εξωστρέφεια (n)
extraversion

εξωστρεφής /e.kso.stɾe.fis/ (adj)
extraverti

εξωσυζυγικός (adj)
extraconjugal

εξωσχολικός (adj)
parascolaire, périscolaire, extra-scolaire

εξωσωματική γονιμοποίηση
fécondation in vitro

εξωτερικά (adv)
extérieurement

εξωτερικεύω (v)
extérioriser

εξωτερικό (n)
extérieur, étranger

εξωτερικός /e.kso.te.ɾiˈkos/ (adj)
extérieur, exotérique

εξωτικός (adj)
exotique

εξωτισμός (n)
exotisme

εξόγκωμα (n)
protubérance, excroissance, proéminence

εξόντωση (n)
anéantissement, extermination

εξόριστος (adj)
déporté, exilé

εξόρμηση (n)
campagne, expédition, raid

εξόρυξη /eˈkso.ɾi.ksi/ (n)
extraction

εξόφθαλμος (adj)
manifeste, patent, yeux, évident

εξόφληση (n)
remboursement

εξύμνηση (n)
exaltation, glorification, éloge

εξώγαμος (adj)
extra-conjugal

εξώδικος (adj)
extrajudiciaire

εξώλης (adj)
dépravé

εξώστης (n)
balcon

εξώφυλλο (n)
contrevent
  το εξωτερικό φύλλο παραθύρου
couverture, écart
  το εξωτερικό φύλλο συγγράμματος ή ό,τι εμφανίζεται σ' αυτό

εορτάζουσα (n)
célébrante

εορτάζων /e.oɾˈta.zon/ (n)
célébrant

εορτασμός (n)
célébration

εορταστικός (adj)
festif

επ' αυτοφώρω
en flagrant délit, sur le fait

επ' αόριστον
durée, indéterminée

επ' ουδενί λόγω /ep‿uðeˈni ˈloɣo/
aucune, en, façon

επάγγελμα /eˈpaŋ.ɟel.ma/ (n)
profession, métier, occupation

επάνοδος (n)
retour
  επιστροφή

επάξια (adv)
dignement

επάξιος (adj)
digne

επάρατος /eˈpa.ɾa.ti/ /eˈpa.ɾa.to/ /eˈpa.ɾa.tos/ (adj)
maudit

επάρκεια (n)
suffisance, adéquation

επέ (n)
épée

επέκταση /eˈpe.kta.si/ (n)
expansion, extension

επέλαση (n)
assaut, avance, charge, offensive

επέλευση /eˈpe.lef.si/ (n)
le fait de se produire, survenance

επέμβαση /eˈpeɱ.va.si/ (n)
intervention
  ανάμειξη

επένδυση (n)
garnissage, revêtement
  αντικείμενο ή υλικό επικάλυψης
investissement, placement
  οικονομία

επέρχομαι (v)
s'ensuivre

επέτειος /eˈpe.ti.os/ (n)
anniversaire
argent, noces, or
  χρυσή / αργυρή επέτειος

επέχω (v)
tenir lieu
  επέχω θέση

επήρεια /eˈpi.ɾi.a/ (n)
influence
alcool, emprise
  υπό την επήρεια του αλκοόλ

επί /e.pi/ /eˈpi/
fois
  που δείχνει πολλαπλασιασμό

επί μέρους
individuellement, isolément, séparément

επί ξυρού ακμής /e.pi‿ksiˈɾu akˈmis/
sur le fil du rasoir

επί πιστώσει
à crédit

επί πληρωμή
payant

επί ποδός πολέμου /e.pi‿poˈðos poˈle.mu/
sur le pied de guerre

επί τη εμφανίσει
à vue

επί το έργον
activité, travail

επί τούτω
ad hoc

επίατρος (n)
médecin-major de 1ère classe

επίβλεψη /eˈpi.vle.psi/ (n)
supervision, surveillance

επίγειος /eˈpi.ʝi.os/ (adj)
terrestre

επίγνωση /eˈpi.ɣno.si/ (n)
conscience, prise de conscience
en connaissance de cause
  εν επιγνώσει

επίγονος /eˈpi.ɣo.nos/ (n)
épigone

επίγραμμα /eˈpi.ɣɾa.ma/ (n)
épigramme

επίδειξη /eˈpi.ði.ksi/ (n)
démonstration, ostentation, frime

επίδεσμος (n)
bandage, pansement, bande, garrot

επίδικος (adj)
litige, litigieux

επίδομα (n)
indemnité, allocation, prestation

επίδοξος (adj)
aspirant, potentiel

επίδοση (n)
performance, remise

επίδραση /eˈpi.ðɾa.si/ (n)
influence, effet, impact

επίθεση /eˈpi.θe.si/ (n)
attaque, assaut

επίθετο /eˈpi.θe.to/ (n)
adjectif, nom de famille, épithète
  μέρος τους λόγου (γραμματική)

επίθημα /eˈpi.θi.ma/ (n)
suffixe

επίκαιρος /eˈpi.ce.ɾos/ (adj)
actualité, actuel
  χρονικός

επίκειται /eˈpi.ci.te/ (v)
imminent, être

επίκεντρο /eˈpi.cen.dɾo/ (n)
épicentre

επίκληση /eˈpi.kli.si/ (n)
invocation

επίκουρος (n)
assistant

επίκτητος (adj)
acquis

επίλογος /eˈpi.lo.ɣos/ (n)
épilogue

επίλυση (n)
résolution

επίμαχος (adj)
discussion, débat

επίμονος (adj)
insistant

επίορκος (adj)
parjure

επίπεδο /eˈpi.pe.ðo/ (n)
niveau, plan

επίπεδος /eˈpi.pe.ðos/ (adj)
plat

επίπληξη /eˈpi.pli.ksi/ (n)
réprimande

επίπλωση (n)
ameublement, mobilier

επίπονα (adv)
ardûment

επίπτωση (n)
répercussion

επίρρημα /eˈpi.ɾi.ma/ (n)
adverbe

επίρρωση (n)
corroboration

επίσημα /eˈpi.si.ma/ (adv)
officiellement

επίσημος /eˈpi.si.mos/ (adj)
officiel, formel, solennel

επίσης (adv)
aussi, également

επίσκεψη /eˈpi.sce.psi/ (n)
visite

επίσκοπος /eˈpi.sko.pos/ (n)
évêque

επίσπευση (n)
accélération, anticipation

επίσωμα (n)
épisome

επίταξη (n)
réquisition

επίτευγμα (n)
succès, réussite

επίτευξη /eˈpi.tef.ksi/ (n)
succès, réussite

επίτηδες (adv)
intentionnellement, exprès

επίτιμος (adj)
honoraire

επίτοκος (adj)
accoucher, point

επίτροπος /eˈpi.tɾo.pos/ (n)
commissaire

επίφοβος (adj)
dangereux, dangerous, menaçant, redoutable

επαγγέλλομαι (v)
exercer, profession, promettre

επαγγελία (n)
promesse, terre promise

επαγγελματίας /e.paŋ.ɟel.maˈti.as/ (n)
professionnel

επαγγελματικά (adv)
professionnellement

επαγγελματικός (adj)
professionnel

επαγγελματισμός (n)
professionnalisme

επαγρύπνηση /e.paˈɣɾi.pni.si/ (n)
vigilance

επαγωγέας (n)
inducteur

επαγωγή /e.pa.ɣoˈʝi/ (n)
induction, déduction, dévolution, successorale

επαγωγικά (adv)
discursivement

επαινώ /e.peˈno/ (v)
vanter

επαιτεία (n)
mendicité

επαιτώ (v)
mendier

επακριβής (adj)
minutieux, méticuleux, pointilleux

επακριβώς (adv)
minutieusement, méticuleusement

επακόλουθος (adj)
suivant

επαλήθευση (n)
vérification

επαληθεύσιμος (adj)
vérifiable

επαληθεύω (v)
vérifier

επαλληλία (n)
superposition

επανάκτηση (n)
récupération

επανάληψη (n)
répétition, révision

επανάσταση /e.paˈna.sta.si/ (n)
révolution

επανάχρηση /e.paˈna.xɾi.si/ (n)
réutilisation

επανέκδοση (n)
réédition

επανένταξη /e.paˈnen.da.ksi/ (n)
réinsertion

επανένωση (n)
réunification

επανέρχομαι (v)
revenir, soi

επανίδρυση /e.paˈni.ðɾi.si/ (n)
reconstruction, refondation

επαναδιατυπώνω /e.pa.na.ði̯a.tiˈpo.no/ (v)
reformuler

επαναδιατύπωση (n)
reformulation

επαναεριοποίηση (n)
regazéification

επανακάμπτω (v)
rebondir, repartir, revenir

επανακτώ (v)
reconquérir, reprendre, recouvrer, récupérer

επαναλαμβάνομαι (v)
se reproduire, se répéter

επαναλαμβάνω /e.pa.na.laɱˈva.no/ (v)
répéter, réviser, reprendre

επαναλαμβανόμενος
répétitif, répété

επαναληπτικά (adv)
à répétition

επαναληπτικός /e.pa.na.li.ptiˈkos/ (adj)
itératif, récurrent, répétitif

επαναπατρίζομαι (v)
rapatrié, être

επαναπατρίζω (v)
rapatrier

επαναπατρισθείς
rapatrié

επαναπατρισμένος
être rapatrié

επαναπατρισμός (n)
rapatriement

επαναπροσδιορίζω (v)
redéfinir

επαναπροσδιορισμός (n)
redéfinition

επαναπροωθώ (v)
refouler

επαναπροώθηση (n)
refoulement

επαναστάτης /e.pa.naˈsta.tis/ (n)
rebelle, insurgé, révolutionnaire, revolté

επαναστάτρια (n)
révolutionnaire

επαναστατικά (adv)
révolutionnairement

επαναστατικός (adj)
révolutionnaire, rebelle
  που αντιδρά στο κατεστημένο
révolutionnaire
  πρωτοποριακός

επαναστατικότητα (n)
caractère, esprit, révolutionnaire

επαναστατώ (v)
révolter, rebeller

επανατοποθέτηση (n)
repositionnement

επαναφέρω (v)
rétablir

επαναφορά /e.pa.na.foˈɾa/ (n)
répétition
  επανάληψη λέξης
retour
  επιστροφή σε προηγούμενη κατάσταση
  πλήκτρο γραφομηχανής ή υπολογιστή
revenu
  θερμική κατεργασία μετάλλου

επαναφορτιζόμενος
rechargeable

επανδρωμένος
doté, personnel

επανδρώνω (v)
doter, personnel

επανειλημμένος
répété

επανεκκίνηση /e.pa.neˈci.ni.si/ (n)
redémarrage, reprise

επανεκλέγω (v)
réélire

επανεκλογή (n)
réélection

επανεκπέμπω (v)
réémettre

επανεκτίμηση (n)
réévaluation

επανεμφάνιση (n)
récurrence

επανεμφανιζόμενος
récurrent

επανενεργοποιώ (v)
réactiver

επανεντάσσω (v)
réinsérer

επανενταγμένος
réinséré

επανενώνω (v)
réunifier

επανεξέταση (n)
réexamen

επανεξετάζω (v)
réexaminer

επανιδρύω (v)
reconstituer

επανορθώνω /e.pa.noɾˈθo.no/ (v)
compenser, corriger, rattraper

επανορθώσιμος (adj)
réparable

επανόρθωση (n)
réparation

επαπειλούμενος
menacé

επαργύρωση (n)
argenture

επαρκής (adj)
apte, suffisant

επαρκώ (v)
suffire

επαρκώς (adv)
suffisamment

επαρχία /e.paɾˈçi.a/ (n)
province

επαρχιακός (adj)
provincial

επαρχιώτης /e.paɾ.çiˈo.tis/ (n)
provincial

επαφή /e.paˈfi/ (n)
contact

επαφίεμαι /e.paˈfi.e.me/ (v)
avoir confiance en, s'en rapporter à

επείγει (v)
urge, urgent

επείγον (n)
urgence

επείγων /eˈpi.ɣon/
urgent, pressé

επειγόντως (adv)
urgemment

επειδή
parce que, car

επεισοδιακός /e.pi.so.ði.aˈkos/ (adj)
épisodique

επεισόδιο /e.piˈso.ði.o/ (n)
épisode

επεκτάσιμος (adj)
extensible

επεκτατικός (adj)
expansion

επεκτατισμός (n)
expansionnisme

επεκτείνω /e.peˈkti.no/ (v)
agrandir, étendre

επελαύνω (v)
charger

επεμβαίνω (v)
intervenir

επεμβατισμός /e.peɱ.va.tiˈzmos/ (n)
interventionnisme

επενέργεια (n)
effet

επενδυτής /e.pen.ðiˈtis/ (n)
investisseur

επενδυτική βαθμίδα
catégorie investissement

επενδύτης /e.penˈði.tis/ (n)
manteau

επενδύω /e.penˈði.o/ (v)
investir, doubler, placer, recouvrir

επενεργώ /e.pe.neɾˈɣo/ (v)
exercer, influence, influencer, influer

επεξεργάζομαι /e.pe.kseɾˈɣa.zo.me/ (v)
traiter, travailler

επεξεργασία /e.pe.kseɾ.ɣaˈsi.a/ (n)
traitement de texte

επεξεργαστής κειμένου
éditeur de texte, traitement de texte

επεξηγητικός (adj)
explicatif

επεξηγώ (v)
éclaircir

επερχόμενος
survenant

επευφημία (n)
acclamation

επηρεάζω /e.pi.ɾeˈa.zo/ (v)
influencer

επηρεασμένος
influencé

επηρεασμός (n)
influence

επιβάλλομαι /e.piˈva.lo.me/ (v)
imposer
  αναγνωρίζεται ο ρόλος μου
  νικώ σε αγώνα

επιβάλλω /e.piˈva.lo/ (v)
contraindre, imposer, infliger

επιβάρυνση /e.piˈva.ɾin.si/ (n)
aggravation, supplément, surcharge

επιβάτης /e.piˈva.tis/ (n)
passager

επιβάτισσα (n)
passagère

επιβήτορας /e.piˈvi.to.ɾas/ (n)
étalon

επιβίβαση (n)
embarquement

επιβαίνω /e.piˈve.no/ (v)
bord, voyager

επιβαρυμένος
aggravé, chargé

επιβαρυντικός (adj)
aggravant

επιβατικός (adj)
voyageurs

επιβεβαίωση (n)
confirmation

επιβεβαιωμένος
confirmé

επιβεβαιώνω (v)
confirmer

επιβεβλημένος /e.pi.ve.vliˈme.nos/
imposé

επιβιβάζομαι (v)
embarquer

επιβιβάζω /e.pi.viˈva.zo/ (v)
embarquer

επιβιώνω (v)
survivre

επιβλέπω /e.piˈvle.po/ (v)
surveiller

επιβλέπων (n)
superviseur

επιβλαβής (adj)
nuisible, délétère, toxique

επιβλητικά (adv)
augustement

επιβλητικός /e.pi.vli.tiˈkos/ (adj)
imposant

επιβολή /e.pi.voˈli/ (n)
imposition

επιβουλή /e.pi.vuˈli/ (n)
machination

επιβουλεύομαι /e.pi.vuˈle.vo.me/ (v)
convoiter, danger, mettre, saboter, saper

επιβράδυνση (n)
ralentissement

επιβραβευμένος
récompensé

επιβραβεύομαι /e.pi.vɾaˈve.vo.me/
récompensé, être

επιβραβεύω /e.pi.vɾaˈve.vo/ (v)
récompenser

επιβραδύνω /e.pi.vɾaˈði.no/ (v)
ralentir

επιγένεση /e.piˈʝe.ne.si/ (n)
épigenèse

επιγαμία (n)
mariage mixte

επιγλωττίδα (n)
épiglotte

επιγονατίδα /e.pi.ɣo.naˈti.ða/ (n)
rotule
  ανατομία
genouillère
  κάλυμμα

επιγονατιδικός (adj)
rotulien

επιγονισμός (n)
épigonisme

επιγραμματικός (adj)
épigrammatique

επιγραφή (n)
inscription, épigraphe, enseigne

επιγραφική /e.pi.ɣɾa.fiˈci/ (n)
épigraphie

επιγραφικός (adj)
épigraphique

επιδένω (v)
panser

επιδέξια (adv)
adroitement, habilement, lestement

επιδέξιος /e.piˈðe.ksi.os/ (adj)
adroit

επιδέχομαι (v)
admettre

επιδίδομαι
pratiquer, s'adonner, s'employer

επιδίδω (v)
délivrer

επιδίωξη /e.piˈði.o.ksi/ (n)
poursuite, recherche

επιδείνωση (n)
détérioration, aggravation

επιδεικνύω /e.pi.ðiˈkni.o/ (v)
présenter, afficher, exhiber, montrer

επιδεικτικά (adv)
ostensiblement, ouvertement

επιδεινώνω /e.pi.ðiˈno.no/ (v)
aggraver, détériorer

επιδειξίας (n)
exhibitionniste

επιδειξιομανής /e.pi.ði.ksi.o.maˈnis/ (adj)
exhibitionniste

επιδειξιομανία /e.pi.ði.ksi.o.maˈni.a/ (n)
exhibitionnisme

επιδεκτικός (adj)
susceptible, réceptif

επιδεξιότητα /e.pi.ðe.ksiˈo.ti.ta/ (n)
dextérité, adresse

επιδερμίδα (n)
épiderme, peau

επιδερμικά (adv)
épidermiquement

επιδερμικός (adj)
épidermique

επιδημία /e.pi.ðiˈmi.a/ (n)
épidémie

επιδημικός (adj)
épidémique

επιδημιολογία (n)
épidémiologie

επιδημιολογικός (adj)
épidémiologique

επιδημιολόγος (n)
épidémiologiste

επιδιδυμίδα (n)
épididyme

επιδιορθώνω /e.pi.ði̯oɾˈθo.no/ (v)
réparer, raccommoder

επιδιόρθωση /e.piˈði̯oɾ.θo.si/ (n)
réparation

επιδιώκω (v)
poursuivre, aspirer à, chercher

επιδοκιμάζω /e.pi.ðo.ciˈma.zo/ (v)
approuver

επιδοκιμασία (n)
approbation

επιδοκιμαστικά /e.pi.ðo.ci.ma.stiˈka/ (adv)
approbativement

επιδομή (n)
superstructure

επιδοματούχος (n)
allocataire

επιδοτημένος
subventionné

επιδραστικός (adj)
influent

επιδρομέας (n)
envahisseur

επιδρομή /e.pi.ðɾoˈmi/ (n)
raid, attaque, envahissement, invasion

επιδρώ /e.piˈðɾo/ (v)
influencer, influer

επιδόρπιο /e.piˈðoɾ.pi.o/ (n)
dessert

επιδότηση (n)
subvention, allocation

επιείκεια /e.piˈi.ci.a/ (n)
indulgence

επιεικής /e.pi.iˈcis/ (adj)
indulgent, coulant

επιεικώς /e.pi.iˈkos/ (adv)
indulgemment

επιζήμια (adv)
dommageable, manière

επιζήμιος /e.piˈzi.mi.os/ (adj)
dommageable, nuisible, préjudiciable

επιζητώ (v)
rechercher

επιζωοτία (n)
épizootie

επιζωοτικός (adj)
épizootique

επιζωοτιολογικός /e.pi.zo.o.ti.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
épizootiologique

επιζώ /e.piˈzo/ (v)
survivre, subsister

επιζών /e.piˈzon/
survivant

επιθετικά (adv)
agressivement, offensivement

επιθετική έκφραση
locution adjectivale

επιθετικός /e.pi.θe.tiˈkos/ (adj)
attaquant
  παίκτης ομάδας στην επίθεση
agressif, offensif
  σχετικός με την επίθεση
adjectival, épithétique
  σχετικός με το επίθετο

επιθετικότητα (n)
agressivité, hostilité

επιθεωρήτρια (n)
inspectrice

επιθεωρημένος
inspecté

επιθεωρητής /e.pi.θe.o.ɾiˈtis/ (n)
inspecteur

επιθεωρώ /e.pi.θe.oˈɾo/ (v)
inspecter, superviser

επιθεώρηση (n)
revue, supervision, surveillance, inspection

επιθυμία /e.pi.θiˈmi.a/ (n)
désir, envie

επιθυμητός (adj)
désirable, souhaitable, désiré

επιθυμώ (v)
désirer

επικά (adv)
épiquement

επικάρδιο (n)
épicarde

επικήδειος (n)
éloge, funèbre

επικήρυξη (n)
mise, prix

επικίνδυνα /e.piˈcin.ði.na/ (adv)
dangereusement

επικίνδυνος /e.piˈcin.ði.nos/ (adj)
dangereux, périlleux

επικαιροποίηση /e.pi.ce.ɾoˈpi.i.si/ (n)
mise à jour

επικαιρότητα /e.pi.ceˈɾo.ti.ta/ (n)
actualité

επικαλούμαι /e.pi.kaˈlu.me/ (v)
invoquer, alléguer, en appeler à, faire appel à

επικαλύπτω (v)
recouvrir

επικαρπία /e.pi.kaɾˈpi.a/ (n)
usufruit

επικείμενος /e.piˈci.me.nos/
imminent

επικεντρώνω /e.pi.cenˈdɾo.no/ (v)
concentrer, converger

επικερδής (adj)
lucratif

επικερδώς (adv)
lucrativement

επικεφαλής /e.pi.ce.faˈlis/ (adv)
en tête

επικεφαλής /e.pi.ce.faˈlis/ (n)
dirigeant, leader

επικεφαλίδα /e.pi.ce.faˈli.ða/ (n)
en-tête

επικηρύσσω (v)
mettre, prix

επικοινωνία /e.pi.ci.noˈni.a/ (n)
communication, contact

επικοινωνώ (v)
communiquer, contacter

επικολλώ (v)
coller

επικονίαση (n)
pollinisation

επικονιάζω (v)
polliniser

επικονιαστικός (adj)
pollinisateur

επικοντισμός (n)
saut à la perche

επικουρία (n)
assistance

επικουρικός (adj)
auxiliaire, subsidiaire

επικουρισμός /e.pi.ku.ɾiˈzmos/ (n)
épicurisme

επικράτεια (n)
territoire

επικράτηση (n)
domination, prédominance

επικρίνω (v)
blâmer, critiquer, reprocher

επικρατώ /e.pi.kɾaˈto/ (v)
prédominer, prévaloir

επικριτής (n)
censeur, critique, détracteur

επικροτώ (v)
approuver, acquiescer

επικτηνίατρος (n)
vétérinaire-major de 1ère classe

επικυρίαρχος (adj)
suzerain

επικυριαρχία (n)
domination, suzeraineté

επικυριαρχώ (v)
assujettir

επικυρωμένος
ratifié, validé

επικυρώνω (v)
ratifier, valider

επικός /e.piˈkos/ (adj)
épique

επικύρωση /e.piˈci.ɾo.si/ (n)
ratification, homologation, validation

επιλέγω /e.piˈle.ɣo/ (v)
choisir, opter

επιλήψιμος (adj)
répréhensible

επιλαμβάνομαι (v)
s'occuper de, veiller à

επιλεγμένος /e.pi.leɣˈme.nos/
sélectionné, choisi

επιλεκτικά /e.pi.le.ktiˈka/ (adv)
sélectivement

επιλεκτικός (adj)
sélectif

επιληπτικός (n)
épileptique

επιληψία /e.pi.liˈpsi.a/ (n)
épilepsie, comitialité, haut mal

επιλογέας (n)
sélecteur

επιλογή /e.pi.loˈʝi/ (n)
choix

επιλοχαγός (n)
captain commandant

επιλόχειος /e.piˈlo.çi.os/ (adj)
puerpéral

επιλύω (v)
résoudre

επιμ.
dir., éd. par

επιμέλεια /e.piˈme.li.a/ (n)
soin
  φροντίδα

επιμένω /e.piˈme.no/ (v)
insister, persister, s'obstiner

επιμένων
persévérant

επιμήκης /e.piˈmi.cis/ (adj)
allongé

επιμειξία (n)
croisement, mariage, mixte, métissage

επιμελής /e.pi.meˈlis/ (adj)
soigneux, appliqué

επιμελητήριο (n)
chambre

επιμελητής (n)
conservateur, chef de clinique, pion

επιμελώς /e.pi.meˈlos/ (adv)
assidûment, soigneusement, soin

επιμεριστικός /e.pi.me.ɾi.stiˈkos/ (adj)
distributif

επιμηκύνω /e.pi.miˈci.no/ (v)
prolonger

επιμονή /e.pi.moˈni/ (n)
persévérance

επιμορφισμός (n)
épimorphisme

επιμορφωτικός (adj)
formateur

επιμόρφωση /e.piˈmoɾ.fo.si/ (n)
continue, formation, professionnelle

επιμύθιο (n)
morale

επινικελώνω /e.pi.ni.ceˈlo.no/ (v)
nickeler

επινοητικός /e.pi.no.i.tiˈkos/ (adj)
ingénieux, inventif

επινοητικότητα (n)
ingéniosité

επινοώ (v)
imaginer, inventer

επινόηση (n)
invention

επιορκία (n)
parjure

επιορκώ (v)
se parjurer

επιούσιος /e.piˈu.si.os/ (n)
quotidien
  επίθετο
pain, quotidien
  ουσιαστικό

επιπάσσω (v)
poudrer

επιπίπτω (v)
abattre, anéantir, écraser

επιπεδογράφος (n)
planigraphe

επιπεδομετρία (n)
planimétrie

επιπεφυκίτιδα (n)
conjonctivite

επιπεφυκώς (n)
conjonctive

επιπλέον (adv)
de plus, en outre, en plus

επιπλέω (v)
flotter

επιπλήττω /e.piˈpli.to/ (v)
réprimander

επιπλοκή /e.pi.ploˈci/ (n)
complication

επιπλοποιός /e.pi.plo.piˈos/ (n)
ébéniste

επιπλωμένος
meublé

επιπλώνω (v)
meubler

επιπολαιότητα /e.pi.po.leˈo.ti.ta/ (n)
frivolité, futilité, légèreté, étourderie

επιπρόσθετα (adv)
de surcroît

επιπόλαιος /e.piˈpo.le.os/ (adj)
frivole, superficiel

επιρρίπτω (v)
imputer, rejeter

επιρρεπής /e.pi.ɾeˈpis/ (adj)
enclin, sujet

επιρρηματικά (adv)
adverbialement

επιρρηματική έκφραση
locution adverbiale

επιρρηματικός (adj)
adverbial

επιρροή /e.pi.ɾoˈi/ (n)
influence

επισήμανση /e.piˈsi.man.si/ (n)
indication, observation, remarque

επισείω (v)
intimider, menacer

επισημαίνω (v)
notifier, observer, repérer

επισημοποίηση /e.pi.si.moˈpi.i.si/ (n)
officialisation

επισημοποιώ (v)
officialiser

επισημότητα (n)
solennité

επισιτισμός (n)
ravitaillement

επισιτιστικός (adj)
alimentaire

επισκέπτης (n)
visiteur

επισκέπτομαι /e.piˈsce.pto.me/ (v)
visiter

επισκέπτρια (n)
visiteuse

επισκέψιμος /e.piˈsce.psi.mos/ (adj)
visitable

επισκεπτήριο (n)
heures, visite

επισκευάζω (v)
réparer

επισκευή (n)
réparation

επισκεψιμότητα (n)
fréquentation

επισκιάζω /e.pi.sciˈa.zo/ (v)
ombrager, éclipser, assombrir, obscurcir

επισκοπή (n)
évêché
  επισκοπική περιφέρεια

επισκοπείο (n)
évêché

επισκοπώ (v)
passer, revue

επισκόπηση (n)
revue, examen

επισπεύδω /e.piˈspe.vðo/ (v)
accélérer, avancer, précipiter

επιστάμενος /e.piˈsta.me.nos/
attentif

επιστάτης /e.piˈsta.tis/ (n)
gardien, intendant, régisseur
  υπάλληλος

επιστάτισσα (n)
intendante

επιστάτρια (n)
intendante

επιστέγασμα (n)
aboutissement, couronnement, toiture

επιστήθιος /e.piˈsti.θi.os/ (adj)
ami, coeur, pectoral

επιστήμη /e.piˈsti.mi/ (n)
science

επιστήμονας /e.piˈsti.mo.nas/ (n)
scientifique, savant

επιστασία (n)
supervision

επιστατώ (v)
superviser, surveiller

επιστημολογία /e.pi.sti.mo.loˈʝi.a/ (n)
épistémologie

επιστημονικά (adv)
scientifiquement

επιστημονικός /e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
scientifique

επιστημονισμός /e.pi.sti.mo.niˈzmos/ (n)
scientifisme

επιστολή /e.pi.stoˈli/ (n)
lettre, épître
  γραπτό μήνυμα

επιστολικός /e.pi.sto.liˈkos/ (adj)
épistolaire, correspondance

επιστράτευση (n)
mobilisation

επιστρέφω /e.piˈstɾe.fo/ (v)
rendre
  δίνω κάτι σ'αυτόν που μου το έδωσε
retourner, revenir
  ξαναγυρίζω στον τόπο

επιστρατεύω (v)
mobiliser, réquisitionner

επιστρεπτέος (adj)
remboursable

επιστροφή /e.pi.stɾoˈfi/ (n)
retour, restitution

επισυνάπτω /e.pi.siˈna.pto/ (v)
attacher, joindre

επισφάλεια (n)
précarité
  χρέος

επισφαλής (adj)
précaire, dangereux, fragile, incertain

επισφραγίζω (v)
entériner, sanctionner, sceller

επισωρεύω (v)
accumuler, entasser

επιτάσσω (v)
réquisitionner, requérir

επιτάφιος (adj)
épitaphe

επιτάχυνση (n)
accélération

επιτέλους /e.piˈte.lus/
enfin
  επίρρημα

επιτήδεια (adv)
ingénieusement, matoisement

επιτήδειος (adj)
filou, habile, malin

επιτήρηση (n)
surveillance, supervision

επιτίθεμαι (v)
attaquer

επιτίμηση (n)
blâme, réprimande

επιταγή /e.pi.taˈʝi/ (n)
chèque

επιταγμένος
réquisitionné

επιτακτικά (adv)
impérativement, impérieusement

επιτακτικός (adj)
impératif

επιταχυνσιόμετρο (n)
accéléromètre

επιταχυντής (n)
accélérateur

επιταχύνω /e.pi.taˈçi.no/ (v)
accélérer

επιτείνω (v)
accroître, renforcer

επιτελείο (n)
état-major

επιτελώ (v)
accomplir

επιτετραμμένος
chargé d’affaires

επιτηδειότητα (n)
adresse, dextérité, habileté

επιτηδευματίας (n)
négociant, opérateur

επιτηρητής /e.pi.ti.ɾiˈtis/ (n)
surveillant

επιτηρώ /e.pi.tiˈɾo/ (v)
superviser, surveiller

επιτιθέμενος
agresseur

επιτιμητικός (adj)
réprobateur

επιτομή /e.pi.toˈmi/ (n)
condensé

επιτρέπω (v)
permettre

επιτραπέζιο παιχνίδι
jeu de société

επιτραπέζιος (adj)
table

επιτρεπτός (adj)
autorisé, permis

επιτρεπτώς (adv)
loisiblement

επιτροπή (n)
commission, comité

επιτροπεία (n)
mise sous tutelle, régime de tutelle

επιτυχής (adj)
heureux, réussit

επιτυχία /e.pi.tiˈçi.a/ (n)
succès, réussite

επιτυχημένος /e.pi.ti.çiˈme.nos/
réussi

επιτόκιο (n)
intérêt, taux

επιτόπιος /e.piˈto.pi.os/ (adj)
local, terrain

επιτόπου (adv)
sur le champ
  αμέσως
sur place
  στον ίδιο τόπο

επιφάνεια /e.piˈfa.ni.a/ (n)
surface, superficie

επιφάνεια εργασίας
bureau

επιφέρω (v)
provoquer, apporter

επιφανής (adj)
illustre

επιφανειακά (adv)
superficiellement

επιφανειακός /e.pi.fa.ni.aˈkos/ (adj)
superficiel

επιφαρμακοποιός (n)
pharmacien major de 1ère classe, pharmacien principal

επιφορτίζω (v)
charger, confier

επιφορτισμένος
chargé

επιφυλάσσομαι (v)
hésiter, se réserver

επιφυλάσσω (v)
ourdir, réserver

επιφυλακή /e.pi.fi.laˈci/ (n)
alerte, état

επιφυλακτικός (adj)
prudent, réservé

επιφυλακτικότητα (n)
réticence

επιφυλλίδα /e.pi.fiˈli.ða/ (n)
chronique, feuilleton

επιφωνηματικά (adv)
exclamativement

επιφύλαξη /e.piˈfi.la.ksi/ (n)
réserve

επιφώνημα (n)
interjection, exclamation

επιχείρημα /e.piˈçi.ɾi.ma/ (n)
argument

επιχείρηση /e.piˈçi.ɾi.si/ (n)
entreprise

επιχειρηματίας /e.pi.çi.ɾi.maˈti.as/ (n)
entrepreneur, homme d'affaires, businesman

επιχειρηματικός (adj)
entreprenant

επιχειρηματικότητα (n)
entreprenariat

επιχειρηματολογία /e.pi.çi.ɾi.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
argumentaire, argumentation

επιχειρηματολογώ (v)
argumenter, raisonner

επιχειρησιακός (adj)
opérationnel

επιχειρώ (v)
tenter

επιχορήγηση (n)
subvention

επιχορηγώ /e.pi.xo.ɾiˈɣo/ (v)
subventionner

επιχρυσώνω (v)
dorer

επιχρωμιώνω (v)
chromer

επιχωματώνω (v)
enfouir, enterrer

εποικίζω /e.piˈci.zo/ (v)
peupler

εποικιστικός (adj)
colonial

εποικοδομητικός (adj)
constructif

εποικοδόμημα (n)
superstructure

εποικώ /e.piˈko/ (v)
coloniser

επομένη /e.poˈme.ni/ (n)
lendemain

επομένως
donc, conséquent

επονείδιστος /e.poˈni.ði.stos/ (adj)
honteux, ignoble, infâme

επονομάζω (v)
surnommer

εποξείδιο (n)
époxyde

εποποιία /e.po.piˈi.a/ (n)
épopée

εποπτεία /e.poˈpti.a/ (n)
supervision, surveillance

εποπτεύω /e.poˈpte.vo/ (v)
superviser

επουλώνω (v)
cicatriser

επουσιώδης (adj)
secondaire

εποφθαλμιώ (v)
convoiter

εποχή /e.poˈçi/ (n)
ère
  υποδιαίρεση ιστορικού χρόνου
saison
  υποδιαίρεση του έτους

εποχιακός (adj)
saisonnier

εποχικότητα /e.po.çiˈko.ti.ta/ (n)
saisonnalité

επούλωση (n)
cicatrisation

επτά θανάσιμα αμαρτήματα /eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta/
sept péchés capitaux

επτάγωνο (n)
heptagone

επταετία (n)
septennat

επτακόσια
sept cents

επωάζω (v)
incuber

επωαστήρας (n)
incubateur

επωδή /e.poˈði/ (n)
incantation

επωδός /e.poˈðos/ (n)
refrain, épode

επωμίδα /e.poˈmi.ða/ (n)
épaulette

επωμίζομαι (v)
assumer, endosser

επωνυμία /e.po.niˈmi.a/ (n)
éponymie

επωνύμιο /e.poˈni.mi.o/ (n)
raison sociale

επωφελούμαι (v)
bénéficier, profiter

επόμενος /eˈpo.me.nos/
suivant, prochain

επόπτρια (n)
superviseur, surveillant

επώαση (n)
incubation

επώδυνα (adv)
douloureusement

επώδυνος /eˈpo.ði.ni/ /eˈpo.ði.no/ /eˈpo.ði.nos/ (adj)
douloureux

επώνυμο /eˈpo.ni.mo/ (n)
nom, nom de famille

επώνυμος /eˈpo.ni.mos/ (adj)
éponyme

ερέθισμα (n)
stimulus

ερήμην (adv)
par contumace

ερήμωση /eˈɾi.mo.si/ (n)
désertification, désolation

ερίκι /eˈɾi.ci/ (n)
mirabelle

ερίτιμος (adj)
honorable

εραλδική /e.ɾal.ðiˈci/ (n)
héraldique

εραλδικός /e.ɾal.ðiˈci/ /e.ɾal.ðiˈko/ /e.ɾal.ðiˈkos/ (adj)
héraldique

ερανίζομαι (v)
compiler

ερασιτέχνης /e.ɾa.siˈte.xnis/ (n)
amateur

ερασιτεχνικά (adv)
amateur

ερασιτεχνικός (adj)
amateur

εραστής /e.ɾaˈstis/ (n)
amant

εργάζομαι /eɾˈɣa.zo.me/ (v)
travailler

εργάσιμος (adj)
ouvrable

εργάτης /eɾˈɣa.tis/ (n)
ouvrier

εργάτρια (n)
ouvrière, travailleuse
  θηλυκό του εργάτης

εργένης /eɾˈʝe.nis/ (n)
célibataire

εργαζόμενος (n)
travailleur

εργαλείο /eɾ.ɣaˈli.o/ (n)
outil, instrument

εργαλειοθήκη (n)
boîte, outils

εργαλειοποίηση /eɾ.ɣa.li.oˈpi.i.si/ (n)
instrumentalisation

εργαλειοποιώ /eɾ.ɣa.li.o.piˈo/ (v)
instrumentaliser

εργασία (n)
travail, tâche, devoir, profession

εργασιομανής (adj)
accro, bourreau, travail

εργαστήριο /eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o/ (n)
laboratoire, atelier

εργαστηριακός (adj)
laborantin, laboratoire

εργατιά (n)
classe, monde, ouvrier, ouvrière

εργατικός /eɾ.ɣa.tiˈkos/ (adj)
travailleur

εργατισμός (n)
travaillisme

εργοδικός (adj)
ergodique

εργοδοσία (n)
patronat

εργοδοτικός (adj)
patronal

εργοδοτώ (v)
engager

εργοδότης (n)
employeur, patron

εργοδότρια (n)
employeuse

εργολάβος /eɾ.ɣoˈla.vos/ (n)
entrepreneur
  1,2

εργολαβία (n)
entreprise

εργομετρία (n)
ergométrie

εργομετρικός (adj)
ergométrique

εργονομία (n)
ergonomie

εργονομικός (adj)
ergonomique

εργοστάσιο /eɾ.ɣoˈsta.si.o/ (n)
usine, fabrique

εργοστασιάρχης (n)
industriel

εργοτάξιο /eɾ.ɣoˈta.ksi.o/ (n)
chantier

εργοτεμάχιο (n)
pièce à usiner

εργόμετρο (n)
ergomètre

ερείπια
vestiges

ερείπιο /eˈɾi.pi.o/ (n)
ruine, vestige

ερεθίζω /e.ɾeˈθi.zo/ (v)
exciter, irriter, stimuler

ερεθισμένος
excité

ερεθιστικός /e.ɾe.θi.stiˈkos/ (adj)
excitant, irritant

ερειπωμένος /e.ɾi.poˈme.nos/
ruine

ερειπώνω (v)
dévaster, ruiner

ερευνήτρια /e.ɾevˈni.tɾi.a/ (n)
chercheuse

ερευνητής /e.ɾev.niˈtis/ (n)
détective, enquêteur, chercheur, investigateur

ερευνητικός (adj)
exploratoire; qui cherche, qui explore; recherche

ερευνώ /e.ɾevˈno/ (v)
enquêter, examiner, étudier

ερημίτης /e.ɾiˈmi.tis/ (n)
ermite

ερημιά /e.ɾiˈmɲa/ (n)
désert, solitude

ερημικός (adj)
désert, désertique

ερημοποίηση (n)
désertification

ερημώνω /eˈɾi.mo.no/ (v)
abandon, dépeupler, dévaster, laisser

εριουργείο /e.ɾi.uɾˈʝi.o/ (n)
lainerie

εριστικός /e.ɾi.stiˈkos/ (adj)
éristique

εριστικότητα (n)
irritabilité

ερμάρι (n)
armoire, placard

ερμίνα /eɾˈmi.na/ (n)
hermine
  ζώο ερμίνα

ερμηνεία /eɾ.miˈni.a/ (n)
interprétation

ερμηνευτής /eɾ.mi.neˈftis/ (n)
interprète

ερμηνευτικά (adv)
interprétativement

ερμηνευτική δήλωση
déclaration interprétative

ερμηνευτικός (adj)
interprétatif

ερμηνευτικός κύκλος
cercle herméneutique

ερμηνεύσιμος (adj)
interprétable

ερμηνεύω (v)
interpréter

ερμητικά (adv)
hermétiquement

ερμητικός /eɾ.mi.tiˈci/ /eɾ.mi.tiˈko/ /eɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
hermétique

ερμητισμός (n)
hermétisme

ερπετολογία (n)
erpétologie, herpétologie

ερπετό /eɾ.pe'to/ (n)
reptile

ερπυσμός /eɾ.piˈzmos/ (n)
fluage

ερπύστρια (n)
chenille

ερτζιανός /eɾ.d͡zi.aˈnos/ (adj)
hertzien

ερυθρά (n)
rubéole

ερυθραϊκός /e.ɾi.θɾa.iˈkos/ (adj)
érythréen

ερυθροκύτταρο (n)
érythrocyte

ερυθροποίηση (n)
érythropoïèse

ερυθροφρουρός (n)
garde rouge

ερυθρό αιμοσφαίριο /eɾiˈθɾo emoˈsfeɾio/
globule, hématie

ερχομός /eɾ.xoˈmos/ (n)
venue

ερχόμενος /eɾˈxo.me.nos/
revenant, venant
  κάποιος που έρχεται

ερωδιός /e.ɾo.ðiˈos/ (n)
héron

ερωμένη (n)
amante, maîtresse

ερωτευμένος /e.ɾo.tevˈme.nos/
amoureux

ερωτεύομαι /e.ɾoˈte.vo.me/ (v)
tomber amoureux

ερωτηματικό (n)
point d’interrogation

ερωτηματικός /e.ɾo.ti.ma.tiˈkos/ (adj)
interrogatif

ερωτηματολόγιο (n)
questionnaire

ερωτικά /e.ɾo.tiˈka/ (adv)
amoureusement

ερωτικός (adj)
érotique

ερωτισμός (n)
érotisme

ερωτομανής (adj)
érotomane

ερωτομανία (n)
érotomanie

ερωτοτροπία (n)
flirt, amourette

ερωτοτροπώ (v)
flirter, cour, courtiser, faire

ερωτύλος (n)
casanova, don juan, dragueur, séducteur

ερωτώμενος
interrogé

ερύθημα /eˈɾi.θi.ma/ (n)
érythème

ερώτηση (n)
question, interrogation, demande

εσάνς (n)
essence

εσάρπα /eˈsaɾ.pa/ (n)
écharpe

εσείς
vous

εσθονικά (n)
estonien

εσθονικός (adj)
estonien

εσκεμμένα /e.sceˈme.na/ (adv)
intentionnellement

εσκεμμένος /e.sceˈme.nos/
délibéré, intentionnel, prémédité

εσπεράντο /e.speˈɾan.do/ (n)
espéranto

εσπερίδα (n)
soirée

εσπεραντικός /e.spe.ɾan.diˈkos/ (adj)
espérantiste

εσπεραντιστής (n)
esperantiste

εσπεριδοειδή /e.spe.ɾi.ðo.iˈði/ (n)
agrumes

εσπερινός (n)
vespéral, vêpre

εσπευσμένα (adv)
hâtivement, précipitamment

εσπευσμένος
précipité

εσπρέσο (n)
espresso

εστέτ /eˈstet/ (n)
esthète

εστία /eˈsti.a/ (n)
foyer
  το σημείο όπου εμφανίζεται συγκεντρωμένο ένα γεγονός ή μια δραστηριότητα

εστίαση (n)
focalisation
restauration

εστιάζω /e.stiˈa.zo/ (v)
focaliser

εστιάτορας /e.stiˈa.to.ɾas/ (n)
restaurateur, restauratrice

εστιακός (adj)
focal

εστιατόριο (n)
restaurant

εσφαλμένος
erroné

εσχατιά /e.sxa.tiˈa/ (n)
extrémité, confin

εσχατολογία (n)
eschatologie

εσχατολογικός (adj)
eschatologique

εσωστρέφεια /e.soˈstɾe.fi.a/ (n)
introversion

εσωστρεφής (adj)
introverti, introspectif

εσωτερίκευση (n)
intériorisation

εσωτερικά (adv)
intérieurement

εσωτερικεύω (v)
intérioriser

εσωτερικό (n)
intérieur

εσωτερικός /e.so.te.ɾiˈkos/ (adj)
interne, intérieur, ésotérique

εσωτερικότητα (n)
intériorité

εσωτερισμός (n)
ésotérisme

εσύ /eˈsi/
tu, toi

εσώκλειστος (adj)
ci-inclus

εσώρουχο (n)
sous-vêtement

ετήσιος (adj)
annuel

εταίρα /eˈte.ɾa/ (n)
courtisane, hétaïre

εταίρος (n)
associé, sociétaire

εταζέρα (n)
étagère

εταιρεία /e.teˈɾi.a/ (n)
société

εταιρεία περιορισμένης ευθύνης
SARL, société à responsabilité limitée

εταιρισμός (n)
sociétariat

εταλονάζ (n)
étalonnage

εταλονέρ (n)
étalonnage

ετεροίωση /e.teˈɾi.o.si/ (n)
alternance vocalique

ετερογαμία (n)
hétérogamie

ετεροθαλής (adj)
demi-frère, demi-soeur

ετερομορφισμός (n)
hétéromorphisme

ετερονομία (n)
hétéronomie

ετεροφυλοφιλία (n)
hétérosexualité

ετεροφυλόφιλος (n)
hétérosexuel

ετερόκλητος /e.teˈɾo.kli.tos/ (adj)
hétéroclite

ετερόκλιτο /e.teˈɾo.kli.to/ (n)
hétéroclite

ετερόκλιτος /e.teˈɾo.kli.tos/ (adj)
hétéroclite

ετερόρρυθμη εταιρεία /e.teˈɾo.ɾi.θmi e.teˈɾi.a/ (n)
société en commandite

ετερότητα (n)
altérité

ετερότροφος (adj)
hétérotrophe

ετησίως /e.tiˈsi.os/ (adv)
annuellement

ετικέτα /e.tiˈce.ta/ (n)
étiquette, label

ετικετέζα /e.ti.ceˈte.za/ (n)
étiqueteur

ετοιμάζομαι (v)
s'apprêter, se préparer

ετοιμάζω /e.tiˈma.zo/ (v)
préparer

ετοιμασία /e.ti.maˈsi.a/ (n)
préparatif, préparation

ετοιμασμένος
préparé

ετοιμοθάνατος (adj)
moribond, mourant, agonie, article, mort

ετοιμοπαράδοτος (adj)
disponible

ετοιμόγεννος /e.tiˈmo.ʝe.nos/ (adj)
accoucher, prête

ετοιμόρροπος (adj)
croulant

ετυμηγορία /e.ti.mi.ɣoˈɾi.a/ (n)
verdict

ετυμολογία /e.ti.mo.loˈʝi.a/ (n)
étymologie

ετυμολογικός (adj)
étymologique

ευάλωτος /eˈva.lo.ti/ /eˈva.lo.to/ /eˈva.lo.tos/ (adj)
vulnérable

ευέλικτος /eˈve.li.ktow/ (adj)
souple

ευέξαπτος (adj)
irascible

ευήθεια (n)
naïveté, simplicité

ευήθης /eˈvi.θis/ (adj)
naïf, simple

ευήθως (adv)
naïvement

ευαίσθητος /eˈve.sθi.tos/ (adj)
sensible

ευαγγέλιο /e.vaŋˈɟe.li.o/ (n)
évangile

ευαγγελίζομαι /e.vaŋ.ɟeˈli.zo.me/ (v)
évangéliser

ευαγγελικός (adj)
évangélique

ευαγγελιστής (n)
évangéliste

ευαισθησία /e.ve.sθiˈsi.a/ (n)
sensibilité
  ικανότητα κάποιου να αισθάνεται εξωτερικά ερεθίσματα

ευαισθητοποίηση (n)
sensibilisation

ευαισθητοποιημένος
sensibilisé

ευαισθητοποιώ /e.ve.sθi.to.piˈo/ (v)
sensibiliser

ευανάγνωστος /e.vaˈna.ɣno.stos/ (adj)
lisible

ευγένεια /eˈvʝe.ni.a/ (n)
politesse, gentillesse
  η ιδιότητα του ευγενικού
noblesse
  η ιδιότητα του ευγενούς

ευγενέστερα (adv)
gentiment, poliment

ευγενέστερος (adj)
plus courtois, plus gentil

ευγενής (adj)
noble

ευγενής (n)
aristocrate

ευγενικά (adv)
poliment

ευγενικός /e.vʝe.niˈkos/ (adj)
poli

ευγνωμονώ /ev.ɣno.moˈno/ (v)
bénir, gré, reconnaissant, savoir, être

ευγνωμοσύνη /ev.ɣno.moˈsi.ni/ (n)
gratitude

ευγνώμων /evˈɣno.mon/ (adj)
reconnaissant

ευγονική /e.vɣo.niˈci/ (n)
eugénique

ευδαιμονία /e.vðe.moˈni.a/ (n)
félicité, bonheur, prospérité
  έντονη ευτυχία

ευδαιμονισμός (n)
eudémonisme

ευδαιμονιστικός (adj)
eudémonique

ευδιάθετος (adj)
disposé, humeur

ευδιάκριτος (adj)
distinct, discernable, net

ευδιάλυτος /evˈði̯a.li.tos/ (adj)
résoluble, résolvable

ευδοκιμώ (v)
prospérer, réussir

ευδοκώ (v)
daigner

ευελιξία /e.ve.liˈksi.a/ (n)
flexibilité, souplesse, agilité

ευελπιστώ /e.vel.piˈsto/ (v)
espérer

ευεξία /e.veˈksi.a/ (n)
bien-être, euphorie

ευερέθιστος (adj)
irritable, colérique, froussard, impétueux, nerveux

ευεργέτημα (n)
bienfait, bénéfice

ευεργέτης (n)
bienfaiteur

ευεργετικός (adj)
bénéfique

ευεργετώ /e.veɾ.ʝeˈto/ (v)
bénéficier

ευζωνικός (adj)
evzone

ευημερία /e.vi.meˈɾi.a/ (n)
prospérité

ευημερώ /e.vi.meˈɾo/ (v)
fleurir, prospérer

ευθέως (adv)
directement, sincèrement

ευθανασία /e.fθa.naˈsi.a/ (n)
euthanasie

ευθαρσώς /e.fθaɾˈsos/ (adv)
audacieusement

ευθεία (adv)
tout droit, en ligne droite
  (επίρρημα)

ευθεία (n)
droite
  η ευθεία γραμμή

ευθραυστότητα (n)
fragilité

ευθυγράμμιση (n)
alignement

ευθυγραμμίζω (v)
aligner

ευθυγραμμισμένος
aligné

ευθυκρισία /e.fθi.kɾiˈsi.a/ (n)
discernement

ευθυμία (n)
allégresse, gaieté

ευθυμογράφος (n)
humoriste

ευθυμογραφικός (adj)
humoristique

ευθυτενής (adj)
droit

ευθύνη /eˈfθi.ni/ (n)
responsabilité

ευθύνομαι (v)
responsable, être

ευθύτητα (n)
droiture, rectitude

ευκάλυπτος /efˈka.li.ptos/ (n)
eucalyptus

ευκίνητος /efˈci.ni.tos/ (adj)
ingambe

ευκαιρία (n)
occasion, opportunité

ευκαιριακός (adj)
occasionnel

ευκαιρώ /ef.ceˈɾo/ (v)
avoir, disponible, libre, temps

ευκατάστατος (adj)
aisé, cossu, fortuné

ευκαταφρόνητος (adj)
insignifiant, négligeable

ευκινησία (n)
agilité

ευκλείδειος /efˈkli.ði.os/ (adj)
euclidien

ευκολία /ef.koˈli.a/ (n)
facilité

ευκολότατος /ef.koˈlo.ta.tos/ (adj)
facilissime
  μονολεκτικός υπερθετικός βαθμός του εύκολος

ευκταίος (adj)
désirable, souhaitable

ευλάβεια /eˈvla.vi.a/ (n)
piété

ευλαβής /e.vlaˈvis/ (adj)
croyant

ευλαβικά (adv)
dévotement, pieusement, précieusement

ευλογία (n)
bénédiction

ευλογημένος
bienheureux, béni

ευλογιά /e.vloˈʝa/ (n)
variole, petite vérole

ευλογώ (v)
bénir

ευλυγισία /e.vli.ʝiˈsi.a/ (n)
souplesse

ευλύγιστος /eˈvli.ʝi.stos/ (adj)
souple, flexible

ευμάρεια (n)
aisance

ευμενής (adj)
favorable

ευνήκτης (n)
eunectes

ευνοημένος
favorisé

ευνοιοκρατία /e.vni.o.kɾaˈti.a/ (n)
favoritisme

ευνομούμενος /ev.noˈmu.me.nos/
administré

ευνοούμενος /ev.noˈu.me.nos/ (n)
favori

ευνουχίζω /e.vnuˈçi.zo/ (v)
castrer, châtrer
  αποκόπτω ή καταστρέφω τους γεννητικούς αδένες

ευνουχισμός (n)
castration, émasculation

ευνοϊκά (adv)
favorablement

ευνοϊκός /ev.no.iˈkos/ (adj)
favorable

ευνούχος /evˈnu.xos/ (n)
eunuque

ευνοώ /ev.noˈo/ (v)
favoriser
  δείχνω εύνοια

ευνόητος (adj)
compréhensible, évident

ευοίωνος (adj)
réjouissant

ευπαθής (adj)
fragile, sensible

ευπατρίδης /ef.paˈtɾi.ðis/ (n)
gentilhomme
  σήμερα

ευπρέπεια /efˈpɾe.pi.a/ (n)
bienséance, décence

ευπρεπής /ef.pɾeˈpis/ (adj)
présentable

ευπρεπίζω (v)
arranger, présentable, rendre

ευπρεπισμός (n)
embellissement

ευπροσάρμοστος /ef.pɾoˈsaɾ.mo.stos/ (adj)
adaptable

ευπρόσδεκτος (adj)
bienvenu

ευρέσιμος (adj)
recherchable, trouvable

ευρέως /eˈvɾe.os/ (adv)
amplement

ευρεσιμότητα (n)
repérabilité, trouvabilité

ευρετήριο (n)
index

ευρετής (n)
découvreur, inventeur

ευρετική (n)
heuristique

ευρηματικότητα (n)
inventivité

ευρυγώνιος (adj)
grand-angle

ευρυεκπομπή /e.vɾi.ek.pomˈbi/ (n)
télédiffusion

ευρω- /e.vɾo/
euro-

ευρωβουλευτής (n)
eurodéputé, eurodéputée

ευρωβουλευτίνα (n)
eurodéputée

ευρωεκλογές (n)
européennes

ευρωεπιταγή (n)
eurochèque

ευρωκράτης (n)
eurocrate

ευρωναζί (n)
euronazi

ευρωπαλέτα /e.vro.paˈle.ta/ (n)
Europalette, palette Europe

ευρωπαϊκός /e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
européen

ευρωσκεπτικισμός (n)
euroscepticisme

ευρωσκεπτικιστής (n)
eurosceptique

ευρωσκεπτικιστικός (adj)
eurosceptique

ευρωστία (n)
robustesse, vigueur

ευρωφασισμός (n)
euro-fascisme, eurofascisme

ευρύς (adj)
large, ample, vaste, étendu

ευρώ /eˈvɾo/ (n)
euro

ευρώπιο (n)
europium

ευσέβεια /efˈse.vi.a/ (n)
piété

ευσεβής /ef.seˈvis/ (adj)
pieux

ευσπλαχνία (n)
compassion

ευσταθής (adj)
stable

ευσταθώ (v)
tenir

ευσυγκίνητος (adj)
émotif

ευσυγκινησία (n)
émotivité

ευσυνείδητα (adv)
consciencieusement, scrupuleusement, application, avec

ευσυνείδητος /ef.siˈni.ði.tos/ (adj)
consciencieux
  που φέρεται σωστά και έντιμα

ευσυνειδησία /ef.si.ni.ðiˈsi.a/ (n)
conscience, scrupule

ευτέλεια (n)
bassesse, vilenie

ευτελέστερος
plus dérisoire

ευτελής (adj)
vil

ευτραφής (adj)
corpulent

ευτροφισμός /ef.tɾo.fiˈzmos/ (n)
eutrophisation, eutrophisme

ευτυχής /e.ftiˈçis/ (adj)
heureux

ευτυχία (n)
bonheur

ευτυχισμένος
heureux

ευτυχώ (v)
avoir, bonheur, heureux, sentir

ευτυχώς /e.ftiˈxos/ (adv)
heureusement

ευφάνταστος (adj)
imaginatif

ευφημισμός /e.fi.miˈzmos/ (n)
euphémisme

ευφορία /e.foˈɾi.a/ (n)
euphorie
  κατάσταση χαράς

ευφράδεια (n)
éloquence

ευφραδής (adj)
éloquent

ευφροσύνη (n)
allégresse

ευφυΐα /e.fiˈi.a/ (n)
intelligence

ευφυής /e.fiˈis/ (adj)
subtil

ευφυολόγημα /e.fi.oˈlo.ʝi.ma/ (n)
mot d'esprit

ευφωνία /e.foˈni.a/ (n)
euphonie

ευφωνικός (adj)
euphonique

ευφώνιο /eˈfo.ni.o/ (n)
euphonium

ευχάριστα (adv)
agréablement

ευχάριστος /eˈfxa.ɾi.stos/ (adj)
agréable

ευχέλαιο /efˈçe.le.o/ (n)
extrême-onction

ευχέρεια (n)
adresse

ευχή /efˈçi/ (n)
souhait, vœu

ευχαρίστηση /ef.xaˈɾi.sti.si/ (n)
plaisir, agrément

ευχαριστήριος /ef.xa.ɾiˈsti.ɾi.os/ (adj)
remerciement

ευχαριστία /ef.xa.ɾiˈsti.a/ (n)
remerciement

ευχαριστημένος
content, satisfait, heureux

ευχαριστιέμαι (v)
se régaler

ευχαριστώ /ef.xa.ɾiˈsto/ (v)
remercier
  δείχνω ευγνωμοσύνη
plaire
  κάνω κάποιον να νιώσει όμορφα
merci
  ουσιαστικό και επιφώνημα: ευχαριστώ!

ευψυχία /ef.psiˈçi.a/ (n)
cran

ευωδιά /e.voˈðʝa/ (n)
fragrance, effluve, senteur

ευωδιαστός (adj)
parfumé

ευόδωση /evˈo.ðo.si/ (n)
réussite

εφάμιλλος (adj)
comparable, équivalent

εφάπαξ (n)
fois, toutes
  επίρρημα—μια μόνο φορά
départ, indemnité, retraite
  ουσιαστικό

εφάπτομαι (v)
contact, tangent, toucher

εφέ /eˈfe/ (n)
effet, êffet

εφέτης (n)
appel, juge

εφήβαιο (n)
pubis

εφήμερος /eˈfi.me.ɾos/ (adj)
éphémère

εφίδρωση (n)
transpiration, sudation

εφαπτομένη (n)
tangente

εφαρμογή /e.faɾ.moˈʝi/ (n)
application

εφαρμοσμένος
appliqué

εφαρμοστέος (adj)
applicable

εφαρμοστός /e.faɾ.moˈstos/ (adj)
ajusté

εφαρμόζω /e.faɾˈmo.zo/ (v)
appliquer, implémenter, adapter, ajuster, emboîter

εφαρμόσιμος (adj)
applicable

εφεδρεία /e.feˈðɾi.a/ (n)
réserve

εφεκτικός (adj)
retenu, réservé

εφεξής /e.feˈksis/ (adv)
dorénavant, désormais
  από εδώ και πέρα

εφετείο /e.feˈti.o/ (n)
cour d’appel

εφευρέτης (n)
inventeur

εφευρέτρια (n)
inventrice

εφευρίσκω /e.feˈvɾi.sko/ (v)
inventer

εφευρετικός (adj)
inventif

εφευρετικότητα (n)
ingéniosité, inventivité

εφεύρεση (n)
invention

εφεύρημα (n)
invention

εφηβεία /e.fiˈvi.a/ (n)
adolescence, puberté

εφηβικός (adj)
adolescent

εφημέριος /e.fiˈme.ɾi.os/ (n)
curé

εφημερία (n)
garde

εφημερίδα /e.fi.meˈɾi.ða/ (n)
journal, presse écrite

εφημερεύω /e.fi.meˈɾe.vo/ (v)
garde

εφησυχάζω (v)
apaiser, rassurer, tranquilliser

εφιάλτης /e.fiˈal.tis/ (n)
cauchemar

εφιαλτικός /e.fi.al.tiˈkos/ (adj)
cauchemardesque

εφιδρωτικός (adj)
sudorifique

εφικτός (adj)
atteignable, réalisable, faisable

εφοδιάζω /e.fo.ðiˈa.zo/ (v)
fournir, approvisionner, ravitailler, équiper

εφοδιασμένος
approvisionné, ravitaillé

εφοδιασμός (n)
ravitaillement

εφοδιοπομπή (n)
convoi, militaire, transport

εφοπλιστής /e.fo.pliˈstis/ (n)
armateur

εφορία /e.foˈɾi.a/ (n)
fisc, hôtel, impôts

εφοριακός (adj)
fisc, impôt

εφοριακός (n)
employé

εφορμώ (v)
descendre en piqué, faire une descente, piquer

εφτά /eˈfta/
sept

εφυαλώνω (v)
vitrifier

εφόδιο /eˈfo.ði.o/ (n)
bagage, provision, ravitaillement

εφόσον
pour peu que

εχέγγυος (adj)
solvable

εχέμυθος /eˈçe.mi.θi/ /eˈçe.mi.θo/ /eˈçe.mi.θos/ (adj)
discret

εχεμύθεια (n)
discrétion, confidentialité, silence

εχθρά /exˈθɾa/ (n)
ennemie

εχθρεύομαι (v)
détester

εχθρικός /ex.θɾiˈkos/ (adj)
hostile

εχθρικότητα (n)
animosité

εχθροπάθεια (n)
animosité, rancœur

εχθροπραξία (n)
accrochage, hostilité

εχθρός /exˈθɾos/ (n)
ennemi

εχθρότητα /eˈxθɾo.ti.ta/ (n)
inimitié

εχινοκοκκίαση /e.çi.no.koˈci.a.si/ (n)
échinococcose

εχινόκοκκος /e.çiˈno.ko.kos/ (n)
échinocoque

εωθινός /e.o.θiˈnos/ (adj)
matinal

εύγε
bravo, chapeau

εύγευστος (adj)
savoureux

εύγλωττος (adj)
éloquent, expressif

εύελπις /ˈe.vel.pis/ (n)
cadet
  φοιτητής στρατιωτικής ακαδημίας

εύζωνος /ˈev.zo.nos/ (n)
evzone

εύηχος (adj)
euphonique

εύθικτος /ˈe.fθi.ktos/ (adj)
susceptible

εύθραυστος /ˈef.θɾaf.stos/ (adj)
fragile

εύθρυπτος /ˈef.θɾi.ptos/ (adj)
friable

εύθυμος /ˈe.fθi.mos/ (adj)
enjoué, gai, jovial, joyeux

εύκαμπτος (adj)
flexible

εύκολα /ˈef.ko.la/ (adv)
facilement, aisément, haut les mains

εύκολος /ˈef.ko.los/ (adj)
facile

εύκρατος (adj)
tempéré

εύλογος /ˈe.vlo.ɣos/ (adj)
juste, légitime, raisonnable

εύνοια /ˈev.ni.a/ (n)
faveur, grâce

εύπεπτος (adj)
digeste

εύπλαστος /ˈef.pla.sti/ /ˈef.pla.sto/ /ˈef.pla.stos/ (adj)
malléable, plastique

εύπορος /ˈef.po.ɾos/ (adj)
riche, aisé, cossu, opulent

εύρεση /ˈe.vɾe.si/ (n)
découverte

εύρηκα /ˈe.vɾi.ka/
eurêka

εύρημα (n)
trouvaille

εύρος (n)
ampleur, étendue

εύρος ζώνης
bande, passante

εύρωστος (adj)
robuste

εύστοχος /ˈef.sto.xos/ (adj)
judicieux, pertinent

εύφλεκτος /ˈe.fle.ktos/ (adj)
inflammable

εύφορος /ˈe.fo.ɾos/ (adj)
fertile

εύχομαι (v)
souhaiter

εύχρηστος (adj)
facile, utiliser
  εύκολος στην χρήση

εἰσπρακτορεῖον (n)
Perception

ζάλη /ˈza.li/ (n)
vertige

ζάμια /ˈza.mi.a/ (n)
zamia

ζάντα (n)
jante

ζάρα (n)
ride
  τσαλάκωμα

ζάρι /ˈza.ɾi/ (n)
dé

ζάχαρη /ˈza.xa.ɾi/ (n)
sucre

ζέβρα /ˈze.vɾa/ (n)
zèbre

ζέπελιν (n)
zeppelin

ζέση (n)
ardeur, ébullition

ζέσταμα (n)
échauffement

ζέστη /ˈze.sti/ (n)
chaleur

ζέφυρος /ˈze.fi.ɾos/ (n)
zéphyr

ζέψιμο (n)
attelage

ζήλια /ˈzi.ʎa/ (n)
jalousie, envie

ζήλος /ˈzi.los/ (n)
zèle, ardeur

ζήτα (n)
zêta

ζήτημα /ˈzi.ti.ma/ (n)
question

ζήτηση /ˈzi.ti.si/ (n)
demande
  (οικονομικός όρος)

ζήτω
vive, youpi, hurrah

ζίνια /ˈzi.ɲa/ (n)
zinnia

ζίου ζίτσου (n)
jiu-jitsu

ζαβλακωμένος /za.vla.koˈme.nos/
vaseux

ζαβολιά /za.voˈʎa/ (n)
triche, tricherie

ζαβολιάρης (adj)
tricheur

ζαβός (adj)
bizarre, crétin, débile, tordu, travers

ζακάρ (n)
jacquard

ζακέτα /zaˈce.ta/ (n)
gilet

ζαλάδα (n)
vertige

ζαλίζω (v)
saouler, étourdir

ζαμανφουτίστας (n)
je-m'en-foutiste

ζαμανφουτίστικος (adj)
je-m'en-foutiste

ζαμανφουτισμός (n)
je-m'en-foutisme

ζαμπόν /zamˈbon/ (n)
jambon

ζαντ (n)
jade

ζαργάνα /zaɾˈɣa.na/ (n)
orphie

ζαργκόν (n)
jargon

ζαρζαβατικό (n)
légume

ζαριά (n)
coup de dés, lancer de dés

ζαρκάδι /zaɾˈka.ði/ (n)
chevreuil

ζαρντινιέρα /zaɾ.diˈɲe.ɾa/ (n)
jardinière

ζαρτιέρα (n)
porte-jarretelles

ζαρωμένος
ridé

ζαρωματιά (n)
pli

ζαρώνω (v)
froncer, plisser, se recroqueviller

ζαφείρι (n)
saphir

ζαφορά /za.foˈɾa/ (n)
safran

ζαχάρωμα /zaˈxa.ɾo.ma/ (n)
coquetterie

ζαχαρίνη /za.xaˈɾi.ni/ (n)
saccharine

ζαχαριέρα (n)
sucrier

ζαχαροκάλαμο /za.xa.ɾoˈka.la.mo/ (n)
canne à sucre

ζαχαροπλάστης (n)
pâtissier

ζαχαροπλάστισσα (n)
pâtissière

ζαχαροπλαστείο (n)
pâtisserie

ζαχαροπλαστική (n)
pâtisserie

ζαχαρωμένος
cristallisé, trop mûr

ζαχαρωτό /za.xa.ɾoˈto/ (n)
sucrerie

ζαχαρότευτλο /za.xaˈɾo.tef.tlo/ (n)
betterave sucrière, betterave à sucre

ζαχαρώνω /za.xaˈɾo.no/ (v)
sucrer
  ρίχνω ζάχαρη

ζαϊνισμός (n)
jaïnisme

ζείδωρος /ˈzi.ðo.ɾos/ (adj)
vivifiant

ζελέ /zeˈle/ (n)
gel

ζελατινώδης (adj)
gélatineux

ζεμένος
attelé

ζεμανφουτίστας (n)
je-m'en-foutiste

ζεμανφουτίστικος (n)
je-m'en-foutiste

ζεματίζω /ze.maˈti.zo/ (v)
ébouillanter

ζεμπίλι (n)
cabas

ζενίθ /zeˈniθ/ (n)
zénith

ζενερίκ (n)
générique

ζεσεοσκοπία /ze.se.o.skoˈpi.a/ (n)
ébullioscopie

ζεστή σοκολάτα /zeˈsti so.koˈla.ta/
chocolat chaud

ζεσταίνομαι /zeˈste.no.me/ (v)
avoir chaud, se chauffer

ζεσταίνω (v)
chauffer, faire

ζεστασιά (n)
chaleur

ζεστός /zeˈsti/ /zeˈsto/ /zeˈstos/ (adj)
chaud, chaleureux, fervent

ζετέ (n)
jeté

ζευγάρι /zeˈvɣa.ɾi/ (n)
paire
  συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο
  δύο άνθρωποι που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου ή συνδέονται ερωτικά

ζευγάρωμα /zeˈvɣa.ɾo.ma/ (n)
accouplement
  σεξουαλική συνεύρεση
appariement
  ταίριασμα δύο στοιχείων

ζευγίτης (n)
zeugite
  ιστορικός όρος

ζεύγμα (n)
zeugma, zeugme

ζεύγος (n)
paire, couple

ζεύξη /ˈzef.ksi/ (n)
accouplage, jonction
  ένωση ή σύνδεση

ζεύω (v)
atteler

ζηλευτός (adj)
enviable

ζηλεύω /ziˈle.vo/ (v)
envier, jalouser, être désireux de, être envieux de
  αισθάνομαι ζήλια

ζηλιάρης /ziˈʎa.ɾis/ (n)
jaloux

ζηλοτυπία /zi.lo.tiˈpi.a/ (n)
jalousie

ζηλωτής /zi.loˈtis/ (n)
zélote

ζηλότυπος /ziˈlo.ti.pos/ (adj)
jaloux

ζηλώτρια /ziˈlo.tɾi.a/ (n)
zélote

ζημιά /ziˈmɲa/ (n)
dommage

ζημιογόνος /zi.mi.oˈɣo.nos/ (adj)
dommageable

ζημιώνω /zi.miˈo.no/ (v)
léser

ζητάω /ziˈta.o/ (v)
chercher, demander

ζητητικός (adj)
zététique

ζητιάνος /ziˈtça.nos/ (n)
mendiant

ζητιανεύω /zi.tçaˈne.vo/ (v)
mendier

ζητιανιά /zi.tçaˈɲa/ (n)
mendicité

ζητούμενο (n)
recherché, voulu

ζητωκραυγάζω /zi.to.kɾaˈvɣa.zo/ (v)
acclamer, applaudir, encourager

ζιβάγκο /ziˈva.ɡo/ (n)
col roulé

ζιγκλέρ (n)
gicleur

ζιγκολέτ /zi.goˈlet/ (n)
gigolette

ζιγκολό (n)
gigolo

ζιγκουράτ /zi.ɡuˈɾat/ (n)
ziggourat

ζιζάνια
zizanie

ζιζάνιο (n)
herbe, ivraie, mauvaise, zizanie

ζιζανιοκτόνο (n)
désherbant, herbicide

ζιλέ /ziˈle/ (n)
gilet

ζιμπελίνα (n)
zibeline

ζιπουνάκι (n)
barboteuse

ζιρκόνιο /ziɾˈko.ni.o/ (n)
zircon
  ορυκτό
zirconium
  χημικό στοιχείο

ζιφιός (n)
baleine de Cuvier

ζλότι (n)
zloty

ζογκλάρω (v)
jongler

ζογκλέρ /zoŋˈɡleɾ/ (n)
jongleur

ζορίζομαι (v)
forcer

ζορίζω (v)
contraindre, forcer

ζορζέτα (n)
georgette

ζορμπάς (n)
zorba

ζουάβος (n)
zouave

ζουζούνι (n)
insecte

ζουλού (n)
zoulou

ζουλώ (v)
presser, tâter

ζουμ (n)
zoom

ζουμάρω (v)
zoomer

ζουμί (n)
jus, suc

ζουμερός /zu.meˈɾos/ (adj)
juteux, savoureux

ζουρλαίνω (v)
dingue, rendre

ζουρλός /zuɾˈli/ /zuɾˈlo/ /zuɾˈlos/ (adj)
cinglé, fou, toqué, zinzin

ζοφερός /zo.feˈɾos/ (adj)
sinistre, menaçant

ζούγκλα /ˈzuŋ.ɡla/ (n)
jungle

ζούληγμα (n)
pression

ζούμπα (n)
Zumba

ζυγίζω /ziˈʝi.zo/ (v)
peser

ζυγαριά /zi.ɣaɾˈʝa/ (n)
balance, pèse-personne

ζυγοσταθμισμένος
équilibré

ζυγωματικός (adj)
zygomatique

ζυγός /ziˈɣos/ (adj)
pair

ζυγός /ziˈɣos/ (n)
joug, balance, file

ζυγώτης /ziˈɣo.tis/ (n)
zygote

ζυθεστιατόριο (n)
brasserie

ζυθοποιείο (n)
brasserie

ζυμάρι /ziˈma.ɾi/ (n)
pâte, pain

ζυμαρικό (n)
pâte

ζυμολογικός (adj)
zymologique

ζυμοτεχνικός (adj)
zymotechnique

ζυμωμένος
pétri

ζυμωτήριο /zi.moˈti.ɾi.o/ (n)
pétrin

ζυμωτικός (adj)
zymotique

ζυμώνω (v)
pétrir

ζυμώτρια (n)
pétrisseuse

ζω /ˈzo/ (v)
vivre

ζωή /zoˈi/ (n)
vie

ζωανθρωπία /zo.an.θɾoˈpi.a/ (n)
zoanthropie

ζωγράφος /zoˈɣɾa.fos/ (n)
peintre

ζωγραφίζω /zo.ɣɾaˈfi.zo/ (v)
peindre, brosser

ζωγραφιά (n)
peinture, dessin, illustration, image

ζωγραφική (n)
peinture

ζωγραφικός /zo.γɾa.fiˈkos/ (adj)
pictural

ζωδιακός (adj)
zodiaque

ζωδιακός κύκλος
zodiaque

ζωηρά (adv)
vivement

ζωηράδα (n)
vivacité

ζωηρός /zo.iˈɾos/ (adj)
vif

ζωικός /zo.iˈkos/ (adj)
animal
  που αναφέρεται στα ζώα

ζωμός /zoˈmos/ (n)
bouillon

ζωνάρι (n)
ceinture

ζωντάνια /zonˈda.ɲa/ (n)
vivacité

ζωντανεύω (v)
ranimer, redonner vie

ζωντανός /zon.daˈni/ /zon.daˈno/ /zon.daˈnos/ (adj)
vivant
  όχι νεκρός

ζωντοχήρα /zon.doˈçi.ɾa/ (n)
divorcée

ζωντοχήρος (n)
divorcé

ζωντόβολο (n)
asticot

ζωογονητικός (adj)
vivifiant

ζωογόνος (adj)
vivifiant

ζωοδότης (n)
créateur, géniteur, vie, vivifiant

ζωοδόχος /zo.oˈðo.xos/ (adj)
vivifiant

ζωοθεραπευτική (n)
zoothérapie

ζωολάτρης (n)
zoolâtre

ζωολατρία (n)
zoolâtrie

ζωολατρικός (adj)
zoolâtrique

ζωολογία /zo.o.loˈʝi.a/ (n)
zoologie

ζωολογικός /zo.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
zoologique

ζωολογικός κήπος
zoo, parc zoologique

ζωολόγος (n)
zoologiste, zoologue

ζωομορφικός (adj)
zoomorphique

ζωοτέχνης (n)
zootechnicien

ζωοτεχνία (n)
zootechnie

ζωοτεχνικός (adj)
zootechnique

ζωοτεχνικός (n)
zootechnicien, zootechnicienne

ζωοτομία (n)
zootomie

ζωοτοξίνη (n)
zootoxine

ζωοτόκος (adj)
vivipare

ζωοφιλία /zo.o.fiˈli.a/ (n)
zoophilie
  σεξουαλική διαταραχή

ζωοφόρος /zo.oˈfo.ɾos/ (n)
frise

ζωροαστρισμός (n)
zoroastrisme

ζωτικός /zo.tiˈkos/ (adj)
vital

ζωτικότητα (n)
vitalité

ζωόμορφος (adj)
zoomorphe

ζωύφιο (n)
bestiole

ζόμπι /ˈzom.bi/ (n)
zombi

ζόρι /ˈzo.ɾi/ (n)
force, violence

ζόρικος (adj)
contrariant, dur, récalcitrant

ζόφος /ˈzo.fos/ (n)
ténèbres

ζύγαινα (n)
zygène
  είδος καρχαρία
  είδος πεταλούδας

ζύγι /ˈzi.ʝi/ (n)
poids, plomb
hauban
  τμήμα του χαρταετού

ζύγιση /ˈzi.ʝi.si/ (n)
pesage, pesée

ζύγισμα /ˈzi.ʝi.zma/ (n)
pesage

ζύγωθρο /ˈzi.ɣo.θro/ (n)
culbuteur

ζύμη /ˈzi.mi/ (n)
pâte

ζύμωμα (n)
pétrissage

ζύμωση (n)
fermentation, tractation

ζώα
bétail

ζώνη /ˈzo.ni/ (n)
zone, ceinture
  (μεταφορικές σημασίες)
ceinture
  η ζώνη του ρούχου

ζώνη ασφαλείας
ceinture de sécurité

ζώνη ώρας /ˈzo.ni ˈo.ɾas/
fuseau horaire

ζώνω (v)
ceinturer, encercler

ζώνωση (n)
zonage

ζώο /ˈzo.o/ (n)
bête, animal

η /i/
la

η ισχύς εν τη ενώσει /i iˈsçis. en‿ti‿eˈno.si/
l’union fait la force

η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδό σου
la balle est dans son camp

ηγέτης /iˈʝe.tis/ (n)
leader

ηγεμονία /i.ʝe.moˈni.a/ (n)
hégémonie, principauté
Principautés
  Παραδουνάβιες Ηγεμονίες

ηγεμονικός (adj)
hégémonique

ηγεμόνας /i.ʝeˈmo.nas/ (n)
souverain

ηγετικός (adj)
leader

ηγουμένη (n)
abbesse, mère supérieure

ηγούμαι (v)
diriger, tête, être

ηγούμενος /iˈɣu.me.nos/ (n)
père supérieur

ηδονή /i.ðoˈni/ (n)
joie, plaisir

ηδονίζομαι /i.ðoˈni.zo.me/ (v)
jouir, plaisir, prendre, se réjouir, trouver

ηδονικός (adj)
hédonique

ηδονισμός (n)
hédonisme

ηδονιστής /i.ðp.niˈstis/ (n)
hédoniste

ηδονοβλεψία (n)
voyeurisme

ηδονοβλεψίας /i.ðo.no.vleˈpsi.as/ (n)
voyeur, voyeuse

ηδυπαθής /i.ði.paˈθis/ (adj)
lubrique, sensuel

ηθελημένος
délibéré

ηθικά (adv)
moralement

ηθικοκρατία /i.θi.ko.kɾaˈti.a/ (n)
certitude morale

ηθικολογία /i.θi.ko.loˈʝi.a/ (n)
moralisation

ηθικοποίηση (n)
moralisation

ηθικοποιώ /i.θi.ko.piˈo/ (v)
moraliser

ηθικό /i.θiˈko/ (n)
morale

ηθικός /i.θiˈkos/ (adj)
moral

ηθικότητα /i.θiˈko.ti.ta/ (n)
moralité

ηθογραφία (n)
mœurs, étude

ηθογραφικός (adj)
éthographique

ηθολογία (n)
éthologie

ηθολογικός (adj)
éthologique

ηθολόγος (n)
éthologue

ηθοπλαστικός (adj)
moralisant, édifiant

ηθοποιός /i.θo.pi.ˈos/ (n)
acteur

ηλέκτριση (n)
électrification

ηλίανθος /iˈli.an.θos/ (n)
tournesol

ηλίαση /iˈli.as.i/ (n)
insolation, coup de soleil

ηλίθιος /iˈli.θi.a/ /iˈli.θi.o/ /iˈli.θi.os/ (adj)
stupide, imbécile

ηλεκτραγωγός /i.le.ktɾa.ɣoˈɣos/ (adj)
conducteur

ηλεκτρική καρέκλα
chaise électrique

ηλεκτρική σκούπα
aspirateur

ηλεκτρικό κύκλωμα /i.le.ktɾiˈko ˈci.klo.ma/
circuit électrique

ηλεκτρικό ρεύμα
courant électrique

ηλεκτρικό φορτίο
charge électrique

ηλεκτρικός /i.le.ktɾiˈkos/ (adj)
électrique

ηλεκτρισμός /i.lek.tɾiˈzmos/ (n)
électricité

ηλεκτρο-
électro-

ηλεκτροακουστική (n)
électroacoustique

ηλεκτροακουστικός (adj)
électroacoustique

ηλεκτροακτινολογία (n)
électroradiologie

ηλεκτροβιολογία (n)
électrobiologie

ηλεκτρογόνος (adj)
électrogène

ηλεκτροδυναμική (n)
électrodynamique

ηλεκτροδυναμικός (adj)
électrodynamique

ηλεκτροδυναμόμετρο (n)
électrodynamomètre

ηλεκτροδότηση (n)
électricité

ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (n)
électroencéphalogramme

ηλεκτροκαυτηρίαση /i.lek.tɾo.kaf.tiˈɾi.a.si/ (n)
électrocautérisation

ηλεκτροκινητική (n)
électrocinétique

ηλεκτρολυτικός (adj)
électrolytique

ηλεκτρολόγος /i.le.ktɾoˈlo.ɣos/ (n)
électricien

ηλεκτρομάλαξη (n)
électromassage

ηλεκτρομαγνητικός (adj)
électromagnétique

ηλεκτρομεταλλουργία (n)
électrométallurgie

ηλεκτρομηχανική (n)
électromécanique

ηλεκτρομηχανικός (n)
électromécanicien
  επάγγελμα
électromécanique
  σχετικός με τον χειρισμό...

ηλεκτρομυογράφος /i.lek.tɾo.mi.oˈɣɾa.fos/ (n)
électromyographe

ηλεκτρομυογραφικός /i.le.ktɾo.mi.o.ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
électromyographique

ηλεκτρονική (n)
électronique

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο /i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o/
courriel, courrier électronique

ηλεκτρονικός (adj)
électronique

ηλεκτρονικός υπολογιστής
ordinateur

ηλεκτροπληξία (n)
électrocution

ηλεκτροσκόπιο (n)
électroscope

ηλεκτροστατική (n)
électrostatique

ηλεκτροστατικός (adj)
électrostatique

ηλεκτροσόκ (n)
électrochoc

ηλεκτροτεχνία (n)
électrotechnique

ηλεκτροτεχνικός (adj)
électrotechnique

ηλεκτροφυσιολογία (n)
électrophysiologie

ηλεκτροφωταύγεια (n)
électroluminescence

ηλεκτροφόρηση (n)
électrophorèse

ηλεκτροχημεία (n)
électrochimie

ηλεκτροχημικός /i.lek.tɾo.çi.miˈkos/ (adj)
électrochimique

ηλεκτρόδιο (n)
électrode

ηλεκτρόλυση /i.leˈktɾo.li.si/ (n)
électrolyse

ηλεκτρόμετρο (n)
électromètre

ηλεκτρόνιο /i.leˈktɾo.ni.o/ (n)
électron

ηλεκτρώσμωση (n)
électrosmose

ηλιέλαιο (n)
huile, tournesol

ηλιακό σύστημα
système solaire

ηλιακός /i.li.aˈkos/ (n)
solaire

ηλικία /i.liˈci.a/ (n)
âge

ηλικιωμένος
âgé

ηλιο- /i.ʎo/
hélio-

ηλιοβασίλεμα (n)
coucher de soleil, crépuscule

ηλιογράφος (n)
héliographe

ηλιογραφία (n)
héliographie

ηλιογραφικός (adj)
héliographique

ηλιοθεραπεία /i.ʎo.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
bain de soleil

ηλιοκεντρικός /i.li.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
héliocentrique

ηλιολάτρης (n)
héliolâtre

ηλιολάτρισσα (n)
héliolâtre

ηλιολατρία (n)
héliolâtrie

ηλιολατρικός (adj)
héliolâtrique

ηλιοπληξία (n)
coup, insolation, soleil

ηλιοσκοπία (n)
hélioscopie

ηλιοσκόπιο (n)
hélioscope

ηλιοστάσιο /i.li.oˈsta.si.o/ (n)
solstice

ηλιοσύγχρονος (adj)
héliosynchrone

ηλιοτρόπιο /i.ʎoˈtɾo.pi.o ή i.li.oˈtɾo.pi.o/ (n)
héliotrope

ηλιοφάνεια /i.li.oˈfa.ni.a/ (n)
ensoleillement

ηλιόλουστος /iˈʎo.lu.stos/ (adj)
ensoleillé

ηλιόπληκτος /i.liˈo.pli.ktos/ (adj)
hâlé

ηλιόσπορος (n)
tournesol

ηλιόσφαιρα /i.liˈo.sfe.ɾa/ (n)
héliosphère

ημίγυμνος /iˈmi.ʝi.mni/ /iˈmi.ʝi.mno/ /iˈmi.ʝi.mnos/ (adj)
à moitié nu

ημίλευκος (adj)
blanchâtre

ημίμετρο /iˈmi.me.tɾo/ (n)
demi-mesure

ημίτονο /iˈmi.to.no/ (n)
sinus

ημίχρονο (n)
mi-temps

ημερήσιος (adj)
diurne, journalier, jour

ημεραλωπία (n)
héméralopie

ημερεύω /i.meˈɾe.vo/ (v)
apaiser, apprivoiser, calmer

ημεροδείκτης /i.me.ɾoˈði.ktis/ (n)
éphéméride

ημερολογιακός (adj)
calendaire

ημερολόγιο /i.me.ɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
calendrier, journal intime

ημερομηνία /i.me.ɾo.miˈni.a/ (n)
date

ημι-
semi-

ημιαγωγός /i.mi.a.ɣoˈɣos/ (n)
semi-conducteur

ημιαμινάλη /i.mi.aˈmi.na.li/ (n)
hémiaminal

ημιαυτόματος /i.mi.aˈfto.ma.tos/ (adj)
semiautomatique

ημιδιατροφή (n)
demi-pension

ημιεπίσημος (adj)
semi-officiel

ημικίονας (n)
demi-colonne

ημικρανία (n)
migraine

ημικυκλικός (adj)
hémicyclique

ημικύκλιο (n)
hémicycle

ημιμάθεια (n)
méconnaissance

ημιπληγία (n)
hémiplégie

ημιπληγικός (adj)
hémiplégique

ημιπροεδρικός (adj)
semi-présidentiel

ημισέληνος /i.miˈse.li.nos/ (n)
demi-lune, croissant de lune

ημιστίχιο /i.miˈsti.çi.o/ (n)
hémistiche

ημισφαίριο /i.miˈsfe.ɾi.o/ (n)
hémisphère

ημισφαιρικός (adj)
hémisphérique

ημιτελής /i.mi.teˈles/ /i.mi.teˈlis/ (adj)
incomplet

ημιτελικός (n)
demi-finale

ημιτόνιο (n)
demi-ton

ηνίο /iˈni.o/ (n)
rêne

ηπατίτιδα (n)
hépatite

ηπαταλγία (n)
hépatalgie

ηπατεκτομή (n)
hépatectomie

ηπατικός (adj)
hépatique

ηπατοκήλη (n)
hépatocèle

ηπατολογία (n)
hépatologie

ηπατομεγαλία (n)
hépatomégalie

ηπατοπάθεια (n)
hépatopathie

ηπατορραγία (n)
hépatorragie

ηπατοτομία (n)
hépatotomie

ηπειρογένεση (n)
épirogenèse

ηπειρωτικός (adj)
continental

ηπιότερα (adv)
plus doucement

ηπιότερος (adj)
plus doux

ηράκλειος /iˈɾa.kli.os/ (adj)
herculéen

ηρεμία (n)
tranquillité

ηρεμιστικό (n)
sédatif, tranquillisant

ηρεμώ (v)
calmer, se calmer, tranquilliser

ηρωίδα (n)
héroïne

ηρωίνη (n)
héroïne

ηρωικά (adv)
héroïquement

ηρωικός /i.ɾo.iˈkos/ (adj)
héroïque

ηρωινομανής (adj)
héroïnomane

ηρωισμός (n)
héroïsme

ηρώισσα (n)
héroine

ησυχάζω (v)
calmer, reposer

ησυχία (n)
silence

ησυχασμός (n)
hésychasme

ησυχαστήριο (n)
ermitage, hermitage, retraite, thébaïde

ησυχαστής /i.si.xaˈstis/ (n)
quiétiste

ησυχαστικός (adj)
quiétiste
  που έχει σχέση με τον ησυχασμό ή τον ησυχαστή

ηττημένος /i.tiˈme.nos/
perdant

ηττοπάθεια /i.toˈpa.θi.a/ (n)
défaitisme

ηττοπαθής (adj)
défaitiste

ηττώμαι (v)
perdre, vaincre

ηφαίστειο /iˈfe.sti.o/ (n)
volcan
  ηφαίστειο

ηφαιστειακός (adj)
volcanique

ηφαιστειογενής (adj)
volcanique

ηφαιστειολογία (n)
volcanologie

ηφαιστειολόγος (n)
volcanologue

ηφαιστειότητα (n)
volcanisme

ηφαιστειώδης /i.fe.stiˈo.ðis/ (adj)
volcanique

ηχήεις (adj)
argentine, résonant, sonnant

ηχείο /iˈçi.o/ (n)
baffle, haut-parleur, enceinte

ηχηρά /i.çiˈɾa/ (adv)
de vive voix, à haute voix

ηχηροποίηση /i.çi.ɾoˈpi.i.si/ (n)
sonorisation

ηχηρός (adj)
sonore

ηχητικός /i.çi.tiˈci/ /i.çi.tiˈko/ /i.çi.tiˈkos/ (adj)
sonore

ηχο-
écho-

ηχογράφηση (n)
enregistrement, gravure

ηχογραφώ (v)
enregistrer

ηχολαλία (n)
écholalie

ηχοληψία (n)
prise de son

ηχομετρία (n)
sonométrie

ηχομπάρα (n)
barre de son

ηχομόνωση /i.xoˈmo.no.si/ (n)
isolation acoustique, isolation phonique, insonorisation

ηχοπέτασμα (n)
mur anti-bruit, écran acoustique, écran anti-bruit

ηχορύπανση /i.xoˈɾi.pan.si/ (n)
pollution sonore

ηχόμετρο (n)
sonomètre

ηχόχρωμα /iˈxo.xɾo.ma/ (n)
timbre

ηχώ (n)
écho
  ουσιαστικό

ηχώ (v)
sonner
  ρήμα

θάλαμος /ˈθa.la.mos/ (n)
chambre, cabine, local

θάλαμος αερίων
chambre à gaz

θάλαμος αποσυμπίεσης
caisson de décompression, chambre de décompression

θάλασσα /ˈθa.la.sa/ (n)
mer

θάλλιο (n)
thallium

θάλπος /ˈθal.pos/ (n)
chaleur, douce

θάμβος /ˈθaɱ.vos/ (n)
éblouissement, éclat

θάμνος /ˈθa.mnos/ (n)
arbuste, buisson

θάνατος /ˈθa.na.tos/ (n)
mort, décès

θάρρος /ˈθa.ɾos/ (n)
courage

θάψιμο (n)
enterrement

θέα /ˈθe.a/ (n)
vue

θέαμα /ˈθe.a.ma/ (n)
spectacle, exposition

θέατρο /ˈθe.a.tɾo/ (n)
théâtre

θέατρο σκιών /ˈθe.a.tɾo sciˈon/
théâtre d'ombres

θέατρο του παραλόγου
théâtre de l'absurde

θέλημα /ˈθe.li.ma/ (n)
volonté
  βούληση
commission
  εργασία

θέληση (n)
volonté

θέλω (v)
vouloir

θέμα /ˈθe.ma/ (n)
sujet, thème, objet

θέρετρο /ˈθe.ɾe.tɾo/ (n)
lieu, résidence, vacances, villégiature, été

θέρισμα (n)
moisson

θέρμανση /ˈθeɾ.man.si/ (n)
chauffage

θέρμη (n)
ardeur, fièvre

θέση (n)
position, place
battu, conséquent, thesis
  μουσικός όρος

θέσπιση (n)
institution, établissement

θέτω (v)
mettre

θήκη /ˈθi.ci/ (n)
fourreau, gaine, étui

θήλυ (n)
femelle

θήλωμα (n)
papillome

θήραμα (n)
gibier

θήτα /ˈθi.ta/ (n)
thêta

θίασος /ˈθi.a.sos/ (n)
troupe

θίγω /ˈθi.ɣo/ (v)
aborder, atteindre, porter atteinte, évoquer

θίνα (n)
dune

θαλάμη (n)
culasse
  τμήμα της κάννης

θαλάμι (n)
trou

θαλάσσια αύρα /θaˈla.si.a ˈa.vɾa/
brise, mer

θαλάσσιο ποδήλατο
bateau à pédales

θαλάσσιο ρεύμα
courant marin

θαλαμηγός (n)
yacht

θαλασσινά (n)
fruits de mer

θαλασσοθεραπεία (n)
thalassothérapie

θαλασσοπνίχτης (n)
bateau poubelle, navire poubelle

θαλασσόλυκος /θa.laˈso.li.kos/ (n)
loup de mer

θαλιδομίδη /θa.li.ðoˈmi.ði/ (n)
thalidomide

θαλλός (n)
pousse

θαλπωρή /θal.poˈɾi/ (n)
bien-être, chaleur, douce

θαμνότοπος /θaˈmno.to.pos/ (n)
maquis

θαμπός /θamˈbos/ (adj)
opaque, terne

θαμπώνω /θamˈbo.no/ (v)
être ébloui
  είμαι εντυπωσιακός
brouiller
  κάνω θαμπό

θαμώνας (n)
habitué

θανάσιμα (adv)
mort, mortellement

θανάσιμος (adj)
mortel

θανατηφόρος (adj)
mortel, meurtrier

θανατικός (adj)
de mort, funèbre, funéraire, mortuaire

θανατολογία (n)
thanatologie

θανατοτουρισμός (n)
thanatourisme

θανατώνω (v)
tuer

θαρραλέα (adv)
hautement

θαρραλέος /θa.ɾaˈle.os/ (adj)
courageux

θαρρετός (adj)
intrépide

θαρρώ (v)
considérer, estimer, penser

θαυμάζω /θavˈma.zo/ (v)
admirer

θαυμάσια (adv)
superbement

θαυμάσιος (adj)
merveilleux

θαυμάστρια (n)
admiratrice

θαυμασμός /θav.maˈzmos/ (n)
admiration

θαυμαστής (n)
admirateur

θαυμαστικό (n)
point d'exclamation

θαυμαστικός (adj)
admiratif

θαυμαστός /θav.maˈstos/ (adj)
admirable

θαυματοποιός /θav.ma.to.piˈos/ (n)
charlatan, illusionniste, imposteur

θαυματουργικός /θav.ma.tuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
thaumaturgique

θαυματουργός (adj)
miraculeux

θαύμα (n)
miracle, merveille

θεά /θeˈa/ (n)
déesse
  θηλυκή θεότητα

θεία /ˈθi.a/ (n)
tante, tatie

θείο (n)
soufre

θείος /ˈθi.os/ (n)
oncle, tonton
  ο θείος (οικογένεια)

θείτσα (n)
tata, tatie, tati
  υποκοριστικό του θεία

θεαθήναι (n)
galerie

θεαματικά (adv)
spectaculairement

θεαματικός (adj)
spectaculaire

θεατής /θe.aˈtis/ (n)
spectateur

θεατρίνα (n)
actrice

θεατρίνος (n)
acteur

θειαμίνη (n)
thiamine

θειικό οξύ
acide sulfurique

θειικός (adj)
sulfurique

θειούχος (adj)
sulfureux

θειώδης (adj)
sulfurique

θεληματικά (adv)
volontairement

θεληματικός /θe.li.ma.tiˈkos/ (adj)
volontaire

θεμέλιο /θeˈme.li.o/ (n)
fondation, fondement

θεματικό πεδίο
domaine

θεματικός (adj)
thématique

θεματοφύλακας (n)
dépositaire

θεμελιακός (adj)
fondamental
  σχετικός με τα θεμέλια

θεμελιωτής (n)
fondateur

θεμελιώδης /θe.me.liˈo.ðis/ (adj)
fondamental, capital

θεμελιώνω /θe.me.liˈo.no/ (v)
fonder

θεμιτός /θe.miˈti/ /θe.miˈto/ /θe.miˈtos/ (adj)
légal, licite, loyal

θεογονία (n)
théogonie

θεοδικία (n)
ordalie
  εκδήλωση της θεϊκής κρίσης
théodicée
  φιλοσοφική δικαίωση του Θεού παρά την ύπαρξη του κακού

θεοδόλιχος (n)
alidade

θεοκράτης (n)
théocrate

θεοκρατία (n)
théocratie

θεοκρατικός (adj)
théocratique

θεολογία /θe.o.loˈʝi.a/ (n)
théologie

θεολογικός (adj)
théologique

θεολόγος (n)
théologien, théologienne

θεομηνία (n)
calamité

θεοπάλαβος (adj)
complètement, fou

θεοποιώ (v)
déifier

θεουργία /θe.uɾˈʝi.a/ (n)
théurgie

θεοφοβούμενος
craignant-dieu

θεράπων (n)
médecin traitant

θερίζω (v)
décimer, moissonner

θερίστρια (n)
moissonneuse

θεραπαινίδα (n)
bonne, serveuse

θεραπεία /θe.ɾaˈpi.a/ (n)
thérapie, traitement, cure

θεραπευτής /θe.ɾa.peˈftis/ (n)
thérapeute

θεραπευτικός (adj)
thérapeutique

θεραπεύτρια (n)
thérapeute

θεραπεύω (v)
guérir, soigner

θεριεύω /θeɾˈʝe.vo/ (v)
devenir, déchaîner, furieux
  γίνομαι άγριος, επιθετικός

θεριζοαλωνιστική μηχανή
moissonneuse-batteuse

θερινή ώρα /θe.ɾiˈni ˈo.ɾa/
heure d’été

θερινό ηλιοστάσιο
solstice d'été

θερινός /θe.ɾiˈnos/ (adj)
estival

θεριστής (n)
faucheur

θερμά (adv)
chaleureusement

θερμάστρα (n)
chaudière, poêle

θερμίδα (n)
calorie

θερμαίνω (v)
chauffer

θερμαλισμός (n)
thermalisme

θερμιδογόνος /θeɾ.mi.ðoˈɣo.nos/ (adj)
calorifique

θερμιδομετρία (n)
calorimétrie

θερμιδομετρικός (adj)
calorimétrique

θερμιδόμετρο (n)
calorimètre

θερμικός (adj)
thermique

θερμοβαρική βόμβα /θeɾ.mo.va.ɾiˈci ˈvoɱ.va/
bombe, thermobarique

θερμογράφος (n)
thermographe

θερμογραφία /θeɾ.mo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
thermographie

θερμογόνος /θeɾ.moˈɣo.nos/ (adj)
calorique, thermogène

θερμοδυναμική /θeɾ.mo.ði.na.miˈci/ (n)
thermodynamique

θερμοδυναμικός (adj)
thermodynamique

θερμοθεραπεία (n)
thermothérapie

θερμοκήπιο /θeɾ.moˈci.pi.o/ (n)
serre

θερμοκοιτίδα /θeɾ.mo.ciˈti.ða/ (n)
couveuse, incubateur

θερμοκρασία (n)
température

θερμοκρασιακή αναστροφή /θeɾ.mo.kɾa.si.aˈci a.na.stɾoˈfi/
couche d'inversion

θερμομαγνητικός (adj)
thermomagnétique

θερμομετρικός (adj)
calorimétrique, thermométrique

θερμομηχανικός (adj)
thermomécanique

θερμομόνωση /θeɾ.moˈmo.no.si/ (n)
isolation thermique

θερμοπίδακας /θeɾ.moˈpi.ða.kas/ (n)
geyser

θερμοπεριοδισμός (n)
thermoperiodisme

θερμοπηγή (n)
source chaude

θερμοπλαστικός (adj)
thermoplastique

θερμοπληξία (n)
chaleur, chaud, coup, insolation

θερμοπομπός /θeɾ.mo.pomˈbos/ (n)
convecteur

θερμοπυρηνικός /θeɾ.mo.pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
thermonucléaire

θερμοσίφωνας /θeɾ.moˈsi.fo.nas/ (n)
chauffe-eau

θερμοσκοπία /θeɾ.mo.skoˈpi.a/ (n)
thermoscopie

θερμοσκοπικός (adj)
thermoscopique

θερμοσκόπιο (n)
thermoscope

θερμοστάτης /θeɾ.moˈsta.tis/ (n)
thermostat

θερμοτηκόμενος
thermofusible

θερμοφόρα (n)
bouillotte

θερμοχημεία (n)
thermochimie

θερμό μέτωπο /θeɾˈmo ˈme.to.po/
front chaud

θερμόαιμος (adj)
homéotherme, à sang chaud
  για ζώα
irascible
  για χαρακτήρες

θερμόλουτρο /θeɾˈmo.lu.tɾo/ (n)
bain chaud

θερμόλυση (n)
thermolyse

θερμόμετρο /θeɾˈmo.me.tɾo/ (n)
thermomètre

θερμός /θeɾˈmos/ (adj)
chaleureux

θερμότητα /θeɾˈmo.ti.ta/ (n)
chaleur

θεσμικά (adv)
institutionnellement

θεσμικός (adj)
institutionnel

θεσμοφύλακας /θe.zmoˈfi.la.kas/ (n)
gardien, temple

θεσμός (n)
institution

θεσπέσιος /θeˈspe.si.os/ (adj)
beau, divinement

θεσπίζω (v)
instituer

θετικά /θe.tiˈka/ (adv)
positivement

θετικές επιστήμες
sciences formelles, sciences logico-formelles

θετικίστρια (n)
positiviste

θετικισμός (n)
positivisme

θετικός (adj)
positif, affirmatif, pratique, raisonnable

θετικότητα /θe.tiˈko.ti.ta/ (n)
positivité

θετός /θeˈtos/ (adj)
adoptif, adopté

θεωρία /θe.oˈɾi.a/ (n)
théorie

θεωρία πιθανοτήτων
théorie des probabilités

θεωρείο (n)
loge

θεωρητικά (adv)
théoriquement

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (adj)
théorique

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (n)
théoricien

θεωρούμενος
considéré

θεωρώ /θe.oˈɾo/ (v)
considérer

θεϊκός /θe.iˈkos/ (adj)
divin

θεϊσμός (n)
théisme

θεόκουφος (adj)
sourdingue

θεόπνευστος /θeˈo.pnef.stos/ (adj)
divine, inspiration

θεόρατος (adj)
énorme

θεός /θeˈos/ (n)
dieu

θεότητα /θeˈo.ti.ta/ (n)
divinité

θεότρελος /θeˈo.tɾe.los/ (adj)
complètement, fou

θεώρημα /θeˈo.ɾi.ma/ (n)
théorème

θεώρηση (n)
visa
  επίσημη σφραγίδα ή υπογραφή

θηβαϊκός (adj)
thébaïque

θηκάρι /θiˈka.ɾi/ (n)
fourreau, gaine

θηλάζω (v)
allaiter
  δίνω σε παιδί γάλα από το στήθος

θηλή (n)
mamelon

θηλαίος (adj)
thélial

θηλαστικά
mammifères

θηλαστικολογία (n)
mammalogie

θηλαστικός (adj)
mammifère

θηλιά (n)
noeud

θηλυκός (adj)
féminin, femelle

θηλυκότητα (n)
féminité

θηλυπρεπής (adj)
efféminé

θηλυπρεπώς (adv)
efféminément

θημωνιά /θi.moˈɲa/ (n)
meule

θηρίο /θiˈɾi.o/ (n)
bête, fauve, féroce, monstre

θηριοδαμάστρια /θi.ɾi.o.ðaˈma.stɾi.a/ (n)
dresseuse

θηριοδαμαστής /θi.ɾi.o.ða.maˈstis/ (n)
dompteur

θηριοτροφείο /θi.ɾi.o.tɾoˈfi.o/ (n)
ménagerie

θηριωδία /θi.ɾi.oˈði.a/ (n)
monstruosité

θηριώδης (adj)
monstrueux

θησαυρίζω /θi.saˈvɾi.zo/ (v)
thésauriser

θησαυροφύλακας /θi.sa.vɾoˈfi.la.kas/ (n)
trésorier

θησαυρός /θi.saˈvɾos/ (n)
trésor

θητεία /θiˈti.a/ (n)
mandat, service

θιασώτης (n)
aficionado, fan, partisan

θιβετιανά (n)
tibétain

θλάση (n)
contusion

θλίβω (v)
attrister

θλίψη /ˈθli.psi/ (n)
tristesse, chagrin

θλιβερά (adv)
tristement

θλιβερός (adj)
triste

θλιμμένα (adv)
lugubrement, tristement

θλιμμένος
abattu

θνησιγενής (adj)
mort-né

θνησιμότητα (n)
mortalité

θνητός /θniˈtos/ (n)
mortel

θνητότητα (n)
mortalité

θολίτης (n)
voussoir

θολωμένος
trouble, troublé

θολός /θoˈlos/ (adj)
trouble

θολότητα (n)
opacité

θολώνω /θoˈlo.no/ (v)
troubler, embrouiller

θορυβισμός /θo.ɾi.viˈzmos/ (n)
bruitisme

θορυβωδώς (adv)
bruyamment

θορυβώ (v)
alarmer, bruit, faire, perturber, vacarme

θορυβώδης /θo.ɾiˈvo.ðis/ (adj)
bruyant

θούλιο (n)
thulium

θούριος /ˈθu.ɾi.os/ (n)
chant, guerre

θράκα (n)
braise

θράσος /ˈθɾa.sos/ (n)
audace, culot, toupet, aplomb, témérité

θρήνος /ˈθɾi.nos/ (n)
complainte, lamentation

θρήσκευμα (n)
religion

θρήσκος /ˈθɾi.skos/ (adj)
religieux

θρίαμβος /ˈθɾi.aɱ.vos/ (n)
triomphe

θρίλερ /ˈθɾi.leɾ/ (n)
thriller, film d'horreur, film d'épouvante, film de terreur

θρανίο (n)
pupitre

θρασύς /θɾaˈsis/ (adj)
audacieux

θραύση /ˈθɾaf.si/ (n)
bris

θραύσμα (n)
fragment, éclat

θρεμμένος
gros, élevé

θρεπτικός (adj)
nutritif, nourrissant

θρηνωδία (n)
lamentation

θρηνώ /θɾiˈno/ (v)
déplorer, pleurer, se lamenter

θρησκεία /θɾiˈsci.a/ (n)
religion

θρησκευτικός /θɾi.sce.ftiˈci/ /θɾi.sce.ftiˈko/ /θɾi.sce.ftiˈkos/ (adj)
pieux, religieux

θρησκευτικότητα (n)
religiosité

θρησκευόμενος
pratiquant

θρησκεύομαι (v)
pratiquer, religion

θρησκοληψία (n)
bigoterie

θρησκόληπτος /θɾiˈsko.li.pti/ /θɾiˈsko.li.pto/ /θɾiˈsko.li.ptos/ (adj)
dévot

θριαμβευτής (n)
triomphateur

θριαμβευτικός /θɾi.aɱ.ve.ftiˈkos/ (adj)
triomphal

θριαμβεύτρια (n)
triomphatrice

θριαμβεύω /θɾi.aɱˈve.vo/ (v)
triompher, exceller

θριαμβολογία (n)
triomphalisme

θριαμβολογώ /θɾi.aɱ.vo.loˈɣo/ (v)
pavoiser

θριψ (n)
thysanoptera

θροΐζω /θɾoˈi.zo/ (v)
froisser, bruire

θρονιάζω /θɾoˈɲa.zo/ (v)
trôner

θρους /ˈθɾus/ (n)
rumeur

θρούμπι /ˈθɾum.bi/ (n)
sarriette

θρυλικός /θɾi.liˈci/ /θɾi.liˈko/ /θɾi.liˈkos/ (adj)
légendaire

θρυμματίζω (v)
briser

θρόμβος /ˈθɾoɱ.vos/ (n)
caillot

θρόμβωση (n)
obstruction, thrombose

θρόνος /ˈθɾo.nos/ (n)
trône

θρύλος /ˈθɾi.los/ (n)
légende

θρύψαλο (n)
débris

θυγατρικός /θi.ɣa.tɾiˈci/ /θi.ɣa.tɾiˈko/ /θi.ɣa.tɾiˈkos/ (adj)
filiale

θυελλώδης (adj)
tempétueux, tempête

θυμάρι /θiˈma.ɾi/ (n)
thym, thym commun

θυμίζω (v)
rappeler

θυμηδία (n)
hilarité

θυμιάτισμα (n)
encensement

θυμιατό /θi.mɲaˈto/ (n)
encensoir

θυμικός (adj)
thymique

θυμωμένος
énervé

θυμός /θiˈmos/ (n)
colère

θυμώνω (v)
l=se fâcher
  αμετάβατο
fâcher
  μεταβατικό

θυρίδα (n)
guichet, boîte postale, coffre-fort, sabord

θυρεοειδής (n)
thyroïde

θυρεός /θi.ɾeˈos/ (n)
écusson

θυρωρίνα (n)
concierge

θυρωρείο (n)
concierge, loge

θυρωρός (n)
concierge, gardien, portier

θυρόφυλλο (n)
panneau, vantail

θυσία (n)
sacrifice

θυσανοσωρείτης /θi.sa.no.soˈɾi.tis/ (n)
cirrocumulus

θυσανόστρωμα /θi.saˈno.stɾo.ma/ (n)
cirrostratus

θυσιάζομαι (v)
se sacrifier

θυσιάζω /θi.siˈa.zo/ (v)
sacrifier

θωμισμός /θo.miˈzmos/ (n)
thomisme

θωπεύω /θoˈpe.vo/ (v)
câliner

θωράκιση (n)
blindage

θωρακίζω /θo.ɾaˈci.zo/ (v)
blinder

θωρακικός /θo.ɾa.ciˈkos/ (adj)
thoracique, pectoral

θωρακισμός (n)
blindage

θωρακοπλαστική (n)
thoracoplastie

θωρηκτό (n)
cuirassé

θωριά /θoɾˈʝa/ (n)
aspect

θόλος /ˈθo.los/ (n)
voute, coupole

θόλωμα (n)
confusion

θόριο (n)
thorium

θόρυβος /ˈθo.ɾi.vos/ (n)
bruit, vacarme

θύελλα /ˈθi.e.la/ (n)
tempête, tourmente

θύλακος (n)
enclave

θύμα /ˈθi.ma/ (n)
victime

θύμηση (n)
mémoire

θύρα (n)
huis, porte, portail

θύρσος /ˈθiɾ.sos/ (n)
thyrse

θύσανος (n)
cirrus
  είδος νεφών

θύτης (n)
sacrificateur, victimaire
  κυριολεκτικά
meurtrier
  μεταφορικά

θώρακας /ˈθo.ɾa.kas/ (n)
cuirasse
  αμυντικό όπλο
thorax
  μέρος του σώματος

ιάσιμος /iˈa.si.mos/ (adj)
curable

ιέρεια /iˈe.ɾi.a/ (n)
prêtresse

ιαγουάρος (n)
jaguar

ιακωβίνος (n)
jacobin

ιακωβινισμός (n)
jacobinisme

ιαματικός (adj)
curatif, médicinal, thermal, thérapeutique

ιαμβικός /i.aɱ.viˈkos/ (adj)
iambique

ιαπετικός (adj)
japétique

ιαπωνικά (n)
japonais

ιαπωνικός (adj)
japonais

ιατρείο (n)
cabinet médical

ιατρική (n)
médecine

ιατρικός (adj)
médical

ιατρογενής (adj)
iatrogène, iatrogénique

ιατροδικαστής (n)
médecin légiste

ιατρός (n)
médecin-major de 2ème classe
  ιατρός (στρατιωτικός βαθμός)

ιαχή /i.aˈçi/ (n)
cri, guerre

ιβίσκος (n)
hibiscus

ιβηρίδα (n)
ibéride, ibéris

ιβηρικός /i.vi.ɾiˈkos/ (adj)
ibérique

ιβουάρ /i.vuˈaɾ/ (n)
ivoire

ιγκλού (n)
igloo

ιγμορίτιδα (n)
sinusite

ιγμόρειο (n)
sinus maxillaire

ιγνύα /iˈɣni.a/ (n)
jarret

ιδέα /iˈðe.a/ (n)
idée

ιδία κίνηση
mouvement propre

ιδίωμα /iˈði.o.ma/ (n)
idiome
  γλωσσική ποικιλία

ιδίως /iˈði.os/ (adv)
en particulier, surtout

ιδανικά (adv)
idéalement

ιδανικό /i.ða.niˈko/ (n)
idéal

ιδανικός /i.ða.niˈkos/ (adj)
idéal

ιδανικότητα (n)
idéalité

ιδεαλίστρια (n)
idéaliste

ιδεαλισμός /i.ðe.a.liˈzmos/ (n)
idéalisme

ιδεαλιστής /i.ðe.a.liˈstis/ (n)
idéaliste

ιδεαλιστικός (adj)
idéalistique

ιδεατός /i.ðe.aˈtos/ (adj)
idéal, imaginaire, virtuel

ιδεογραφία (n)
idéographie

ιδεογραφικός (adj)
idéographique

ιδεοληπτικός /i.ðe.o.li.ptiˈkos/ (n)
obsédé

ιδεοληψία (n)
idée fixe, obsession

ιδεολογία /i.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
idéologie

ιδεολογικός /i.ðe.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
idéologique

ιδεολόγος /i.ðe.oˈlo.ɣos/ (n)
idéologue

ιδεώδες (n)
idéal

ιδεώδης (adj)
idéal

ιδιαίτερα (adv)
particulièrement

ιδιαίτερος /iˈði̯e.te.ɾos/ (adj)
particulier, privé
  επίθετο

ιδιαιτερότητα /i.ði̯e.teˈɾo.tit.a/ (n)
particularité

ιδιοκτήτης (n)
propriétaire

ιδιοκτήτρια (n)
propriétaire

ιδιοκτησία /i.ði.o.ktiˈsi.a/ (n)
propriété

ιδιοκτησιακός /i.ði.o.kti.si.aˈkos/ (adj)
foncier

ιδιομορφία (n)
singularité

ιδιοποίηση (n)
appropriation, spoliation

ιδιοποιούμαι (v)
s'approprier

ιδιορρυθμία (n)
bizarrerie
  ιδιοτροπία

ιδιοσυγκρασία /i.ði.o.siŋ.ɡɾaˈsi.a/ (n)
idiosyncrasie, caractère, tempérament

ιδιοσυγκρασιακός (adj)
tempéramental

ιδιοτελής (adj)
intéressé

ιδιοτιμή /i.ði.o.tiˈmi/ (n)
valeur propre

ιδιοτροπία (n)
caprice, lubie

ιδιοφυΐα /i.ði.o.fiˈi.a/ (n)
génie

ιδιοφυής /i.ði.o.fiˈis/ (adj)
génial

ιδιοφυώς /i.ði.o.fiˈos/ (adv)
génialement

ιδιοχείρως /i.ði.oˈçi.ɾos/ (adv)
main, propre

ιδιωματικός (adj)
idiomatique

ιδιωτεία (n)
idiotie

ιδιωτική ετικέτα /i.ði.o.tiˈci e.tiˈce.ta/
marque blanche

ιδιωτικοποίηση /i.ði.o.ti.koˈpi.i.si/ (n)
privatisation

ιδιωτικοποιώ (v)
privatiser

ιδιωτικός (adj)
privé

ιδιωτικός τομέας /i.ði.o.tiˈkos toˈme.as/
secteur privé

ιδιωτικότητα (n)
privée, vie

ιδιωτισμός /i.ði.o.tiˈzmos/ (n)
idiotisme

ιδιόκτητος (adj)
privé

ιδιόλεκτος (adj)
idiolecte

ιδιόρρυθμος /i.ðiˈo.ɾi.θmos/ (adj)
particulier, original

ιδιότητα /i.ðiˈo.ti.ta/ (n)
statut
  κατάσταση
propriété, particularité, propre
  χαρακτηριστικό, γνώρισμα

ιδιότροπος (adj)
capricieux, difficile

ιδιώτης (n)
particulier
arriéré, mental

ιδού
voilà

ιδρυματισμός (n)
hospitalisme

ιδρυτής /i.ðɾiˈtis/ (n)
fondateur

ιδρυτικός (adj)
instituant

ιδρωμένος
moite, sueur

ιδρύτρια (n)
fondatrice

ιδρύω (v)
fonder

ιδρώνω /iˈðɾo.no/ (v)
suer, transpirer

ιδρώτας /iˈðɾo.tas/ (n)
sueur

ιερέας /i.eˈɾe.as/ (n)
prêtre, curé, pope

ιεραποστολή (n)
mission

ιεραποστολικός (adj)
missionnaire

ιεραπόστολος (n)
missionnaire

ιεραρχία (n)
hierarchie, hiérarchie

ιεραρχικός (adj)
hiérarchique

ιεραρχώ (v)
hiérarchiser

ιερεμιάδα /i.e.ɾe.miˈa.ða/ (n)
jérémiade

ιερογλυφικά /i.e.ɾo.ɣli.fiˈka/ (n)
hiéroglyphes

ιερογλυφικός /i.e.ɾo.ɣli.fiˈkos/ (adj)
hiéroglyphique

ιεροεξεταστής (n)
inquisiteur

ιεροκήρυκας /i.e.ɾoˈci.ɾi.kas/ (n)
prédicateur, prêcheur

ιεροσύνη (n)
ordination

ιεροτελεστία (n)
cérémonie

ιεροτελεστικός (adj)
cérémoniel

ιερουργώ /i.e.ɾuɾˈɣo/ (v)
officier

ιερό οστό (n)
sacrum

ιερόδουλη /i.eˈro.ðu.li/ (n)
courtisane, hiérodule, prostituée

ιερός /i.eˈɾos/ (adj)
sacré, saint, sacrosaint

ιερόσυλος /i.eˈɾo.si.los/ (n)
sacrilège

ιζηματογένεση /i.zi.ma.toˈʝe.ne.si/ (n)
sédimentation

ιζηματολογία (n)
sédimentologie

ιζηματοποίηση (n)
sédimentation

ιησουίτης /i.i.suˈi.tis/ (n)
jésuite

ιησουιτικός (adj)
jésuitique

ιησουιτισμός /i.i.su.i.tiˈzmos/ (n)
jésuitisme

ιθαγενής (n)
indigène

ιθύνων /iˈθi.non/
cerveau, décideur, meneur, tête pensante

ιθύνων νους
cerveau

ιικός (adj)
viral

ικανοποίηση /i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
satisfaction

ικανοποιημένος
content

ικανοποιητικός /i.ka.no.pi.i.tiˈkos/ (adj)
satisfaisant

ικανοποιούμαι (v)
satisfait, être

ικανοποιώ /i.ka.no.piˈo/ (v)
satisfaire

ικανός /i.kaˈni/ /i.kaˈno/ /i.kaˈnos/ (adj)
capable, habile, compétent

ικανότητα (n)
capacité

ικεμπάνα (n)
ikebana

ικεσία /i.ceˈsi.a/ (n)
supplication, imploration
  θερμή παράκληση

ικετευτικός (adj)
suppliant, implorant

ικετεύω (v)
implorer, supplier

ικρίωμα (n)
échafaud, échafaudage

ικτερικός /i.kte.ɾiˈci/ /i.kte.ɾiˈko/ /i.kte.ɾiˈkos/ (n)
ictérique

ιλαρά (n)
rougeole

ιλαρότητα (n)
hilarité

ιλιγγιωδώς /i.liŋ.ɟi.oˈðos/ (adv)
vertigineusement

ιλιγγιώδης /i.liŋ.ɟiˈo.ðis/ (adj)
vertigineux

ιλμενίτης (pn)
ilménite

ιλουστρασιόν /i.lu.stɾaˈsçon/ (adj)
illustration

ιμάντας /iˈman.das/ (n)
courroie

ιμίνη /iˈmi.ni/ (n)
amine

ιμαζισμός (n)
imagisme

ιματισμός /i.ma.tiˈzmos/ (n)
habillement, trousseau

ιμπάλα /imˈpa.la/ (n)
impala

ιμπεριαλίστρια (n)
impérialiste

ιμπεριαλισμός /im.be.ɾi.a.liˈzmos/ (n)
impérialisme

ιμπεριαλιστής /im.be.ɾi.a.liˈstis/ (n)
impérialiste

ιμπεριαλιστικός (adj)
impérialiste

ιμπρεσάριος (n)
impresario, imprésario

ιμπρεσιονισμός /im.pɾe.si̯o.niˈzmos/ (n)
impressionnisme

ιμπρεσιονιστής /im.pɾe.si̯o.niˈstis/ (n)
impressionniste

ινίδιο /iˈni.ði.o/ (n)
fibrille

ινδιάνικος (adj)
indien

ινδικά (n)
hindi

ινδικτιώνα /in.ði.ktiˈo.na/ (n)
indiction

ινδικός (adj)
indien

ινδοευρωπαϊκός /in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
indo-européen

ινδοκάρυδο (n)
noix de coco

ινδονησιακός /in.ðo.ni.si.aˈkos/ (adj)
indonésien

ινδουίστρια (n)
hindouiste

ινδουιστής /in.ðu.iˈstis/ (n)
hindouiste

ινδόχοιρος (n)
cochon d'Inde

ινκόγκνιτο /inˈko.ɡni.to/ (n)
incognito

ινοβλάστη (n)
fibroblaste

ινουκτιτούτ (n)
inuktitut

ινσουλίνη /in.suˈli.ni/ (n)
insuline

ινστιτούτο /in.stiˈtu.to/ (n)
institut

ιντελιγκέντσια (n)
intelligentsia

ιντερλίνγκουα (n)
interlingua

ιντερλίνγκουε (n)
interlingue

ιντερλούδιο (n)
entracte

ιντερμέτζο /in.teɾˈme.d͡zo/ (n)
intermède

ιντετερμινισμός (n)
indéterminisme

ινφάντης (n)
infant

ινφλουέντσα (n)
grippe

ινωμάτωση (n)
fibromatose

ιξώδες /iˈkso.ðes/ (n)
viscosité

ιογενής (adj)
viral

ιολόγος (n)
virologue

ιοντικός (adj)
ionique

ιονόσφαιρα (n)
ionosphère

ιουδαϊκός (adj)
judaïque, juif

ιουδαϊσμός /i.u.ða.iˈzmos/ (n)
judaïsme

ιππέας (n)
cavalier

ιππασία /i.paˈsi.a/ (n)
équitation

ιππαστί /i.paˈsti/ (adv)
à califourchon

ιππεύω (v)
monter

ιππηλάτης (n)
jockey

ιππιατρική (n)
hippiatrie

ιππικό (n)
cavalerie

ιππικός /i.piˈkos/ (adj)
hippique, chevalin

ιπποδρομία /i.po.ðɾoˈmi.a/ (n)
course de chevaux, course

ιπποκρατικός (adj)
hippocratique

ιπποκόμος /i.poˈko.mos/ (n)
palefrenier, écuyer

ιππονομή (n)
fourrage

ιπποπόταμος /i.poˈpo.ta.mos/ (n)
hippopotame

ιπποσύνη /i.poˈsi.ni/ (n)
chevalerie

ιπποτικός /i.po.tiˈkos/ (adj)
chevaleresque, courtois

ιπποφαές (n)
argousier, grisset

ιππόδρομος (n)
hippodrome

ιππόκαμπος (n)
hippocampe

ιππότες της στρογγυλής τραπέζης
chevaliers de la table ronde

ιππότης /iˈpo.tis/ (n)
chevalier

ιπτάμενος
volant

ιρίδιο /iˈɾi.ði.o/ (n)
iridium

ιρανικός (adj)
iranien

ιρασιοναλισμός /i.ɾa.si̯o.na.liˈzmos/ (n)
irrationalisme

ιρασιοναλιστής (n)
irrationaliste

ιριδισμός (n)
irisation

ιρλανδικός (adj)
irlandais

ισάξια (adv)
dignement

ισάξιος (adj)
valeur, égale, équivalent

ισαπέχων
équidistant

ισημερία (n)
équinoxe

ισημερινός (n)
équateur

ισθμός (n)
isthme

ισιώνω /iˈsço.no/ (v)
égaliser

ισλαμικός /i.sla.miˈkos/ (adj)
islamique

ισλαμισμός (n)
islamisme

ισλαμιστικός (adj)
islamiste

ισλαμο-αριστερισμός (n)
islamo-gauchisme

ισλαμολογία (n)
islamologie

ισλαμοφοβία /i.sla.mo.foˈvi.a/ (n)
islamophobie

ισλανδικός (adj)
islandais

ισοβαρής /i.so.vaˈɾis/ (adj)
isobare

ισοβαρής καμπύλη /i.so.vaˈɾis kamˈbi.li/
isobare

ισογώνιος (adj)
équiangle

ισοδυναμία (n)
équivalence

ισοδυναμώ (v)
équivaloir

ισοδύναμος /i.soˈði.na.mos/ (adj)
équivalent

ισοθερμία /i.so.θeɾˈmi.a/ (n)
isothermie

ισολογισμός /i.so.lo.ʝiˈzmos/ (n)
bilan

ισομερής /i.so.meˈɾis/ (adj)
isomérique

ισομετρία /i.so.meˈtɾi.a/ (n)
isométrie

ισοπέδωση (n)
aplatissement, arasement, nivelage, nivellement

ισοπαλία (n)
match nul

ισοπεδωτικός (adj)
nivellement

ισοπεδώνω /i.so.peˈðo.no/ (v)
niveler, aplanir, raser

ισοπρένιο /i.soˈpɾe.ni.o/ (n)
isoprène

ισορροπία /i.so.ɾoˈpi.a/ (n)
équilibre, balance

ισορροπίστρια (n)
équilibriste

ισορροπημένος /i.so.ɾo.piˈme.nos/
équilibré

ισορροπιστής /i.so.ɾo.piˈstis/ (n)
équilibriste

ισορροπώ (v)
équilibrer

ισοσκελής /i.so.sceˈles/ /i.so.sceˈlis/ (adj)
isocèle

ισοσκελίζω (v)
équilibrer

ισοστάθμιση (n)
équilibration

ισοσταθμίζω /i.so.staˈθmi.zo/ (v)
balancer, équilibrer

ισοστασία (n)
isostasie

ισοτιμία (n)
parité

ισοτονικός (adj)
isotonique

ισοτροπία (n)
isotropie

ισοφαρίζω (v)
égaliser

ισοχρονισμός /i.so.xɾo.niˈzmos/ (n)
isochronisme

ισούμαι (v)
égaler

ισπανικά /i.spa.niˈka/ (n)
espagnol

ισπανικός (adj)
espagnol, hispanique

ισραηλινός (adj)
israélien, israélienne

ιστίο (n)
voile

ισταμίνη (n)
histamine

ιστιοπλοΐα /i.sti.o.ploˈi.a/ (n)
voile

ιστιοπλοϊκό (n)
voilier

ιστιοπλόος /i.sti.oˈplo.os/ (n)
plaisancier

ιστιοσανίδα (n)
planche à voile, windsurf

ιστιοφόρο (n)
voilier

ιστογράφος (n)
blogueur, blogueuse

ιστολογία (n)
histologie

ιστολογικός /i.sto.lo.ʝiˈkos/ (adj)
histologique

ιστολογιόσφαιρα (n)
blogosphère

ιστολυσία /i.sto.liˈsi.a/ (n)
histolysie

ιστολυτικός (adj)
histolytique

ιστολόγιο /i.sto.ˈlo.ɣi.o/ (n)
blog

ιστολόγος (n)
blogueur, blogueuse

ιστοπαθολογία (n)
histopathologie

ιστορία /i.stoˈɾi.a/ (n)
histoire, conte

ιστορικά (adv)
historiquement

ιστορικό (n)
historique

ιστορικός (adj)
historique

ιστορικός (n)
historien, historienne

ιστορικότητα /is.to.ɾiˈko.ti.ta/ (n)
historicité

ιστοριοφοβία (n)
historiophobie

ιστοσελίδα /i.sto.seˈli.ða/ (n)
page Web, site web

ιστοτομία (n)
histotomie

ιστοχώρος /i.stoˈxo.ɾos/ (n)
site, web

ιστόγραμμα (n)
plan du site
  ενός ιστοχώρου
histogramme
  ενός φαινονμένου

ιστός (n)
tissu, mât, toile

ιστότοπος (n)
site, web

ισχίο (n)
hanche

ισχαιμία (n)
ischémie

ισχαιμικός (adj)
ischémique

ισχιαλγία (n)
sciatique

ισχνός /isˈxni/ /isˈxno/ /isˈxnos/ (adj)
maigre

ισχνότητα (n)
faiblesse

ισχυρίζομαι /i.sçiˈɾi.zo.me/ (v)
prétendre, alléguer

ισχυρισμός (n)
allégation, prétention

ισχυροποίηση (n)
renforcement

ισχυροποιώ /i.sçi.ɾo.piˈo/ (v)
fortifier, renforcer

ισχυρός (adj)
puissant

ισχυρότερος (adj)
plus fort

ισχύς (n)
puissance
  μέγεθος της φυσικής

ισόβιος (adj)
perpétuel, perpétuité

ισόθερμος /iˈso.θeɾ.mos/ (adj)
isotherme

ισόπαλος (adj)
match, nul, égalité

ισόπλευρος (adj)
équilatéral

ισότητα (n)
égalité

ισότοπο /iˈso.to.po/ (n)
isotope

ιταλικά (n)
italien

ιταλικός (adj)
italien

ιταλομανία (n)
italomanie

ιταμός /i.taˈmos/ (adj)
effronté

ιταμότητα (n)
effronterie

ιταμώς (adv)
effrontément

ιτιά (n)
saule

ιχθυάλευρο (n)
farine, poisson

ιχθυέλαιο (n)
huile de poisson

ιχθυαγορά (n)
marché aux poissons, poissonnerie

ιχθυοβόρος (adj)
piscivore

ιχθυοειδής (adj)
ichtyoïde

ιχθυοκαλλιέργεια (n)
pisciculture

ιχθυολογία (n)
ichtyologie

ιχθυολογικός (adj)
ichtyologique

ιχθυομαντεία (n)
ichthyomancie

ιχθυοπωλείο /i.xθi.o.poˈli.o/ (n)
poissonnerie

ιχθυοπώλης /i.χθi.oˈpo.lis/ (n)
poissonnier

ιχθυοτροφία (n)
pisciculture

ιχθυοτροφείο (n)
ferme, piscicole

ιχθυοφάγος (n)
ichtyophage

ιχθυοφαγία (n)
ichtyophagie

ιχθυόεις /i.xθiˈo.is/ (adj)
poissonneux

ιχθυόλη (n)
ichtyol

ιχθυόσαυρος /i.xθiˈo.sa.vɾos/ (n)
ichtyosaure

ιχθυόσκαλα (n)
criée

ιχνηλάτης (n)
détective, limier

ιχνηλατώ /i.xni.laˈto/ (v)
filature, pister, prendre, suivre, trace

ιχνογραφία (n)
dessin, trait

ιχνογραφικός (adj)
ichnographique

ιχνολογία (n)
ichnologie

ιχώρ (n)
ichor

ιωβηλαίο /i.o.viˈle.o/ (n)
jubilé

ιωδισμός (n)
iodisme

ιωνικός /i.o.niˈkos/ (adj)
ionien

ιόν (n)
ion

ιόνιος /iˈo.ni.os/ (adj)
ionique

ιός /iˈos/ (n)
virus

ιώδιο /iˈo.ði.o/ (n)
iode

ιώτα /ˈʝo.ta/ (n)
iota

κ.λπ.
etc.

κ.ο.κ.
ainsi, suite

κάβα (n)
cellier

κάβος /ˈka.vos/ (n)
amarre, cap, pointe

κάβουρας /ˈka.vu.ɾas/ (n)
crabe
  μαλακόστρακο

κάγκελο (n)
balustrade, grille, rembarde
bouche bée, rester, stupéfait
  μείνω κάγκελο

κάδμιο (n)
cadmium

κάδος (n)
conteneur, eau, ordures, tambour, tonne

κάδρο (n)
cadre

κάζο (n)
aléa, imprévu

κάθαρμα /ˈka.θaɾ.ma/ (n)
canaille, crapule, salaud, salopard

κάθαρση /ˈka.θaɾ.si/ (n)
catharsis

κάθε
chaque

κάθειρξη /ˈka.θiɾ.ksi/ (n)
emprisonnement, incarcération

κάθετα (adv)
perpendiculairement

κάθετος /ˈka.θe.tos/ (adj)
perpendiculaire, abrupte, vertical
  που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

κάθιδρος (adj)
sueur, trempé

κάθισμα (n)
siège

κάθοδος /ˈka.θo.ðos/ (n)
descente

κάθομαι /ˈka.θo.me/ (v)
s'asseoir, être assis
rester les bras croisés
  κάθομαι με σταυρωμένα χέρια

κάιζερ (n)
Kaiser

κάκτος /ˈka.ktos/ (n)
cactus

κάλαντα /ˈka.lan.da/ (n)
noëls

κάλιο /ˈka.li.o/ (n)
potassium

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει /ˈka.ʎo ˈpen.de ce sto ˈçe.ɾi paˈɾa ˈðe.ka ce kaɾˈte.ɾi/
un tiens vaut mieux que deux tu l’auras

κάλλιστα /ˈka.li.sta/ (adv)
parfaitement

κάλλος /ˈka.los/ (n)
beauté

κάλος /ˈka.los/ (n)
cor

κάλπη /ˈkal.pi/ (n)
urne

κάλπικος (adj)
factice, faux

κάλτσα /ˈkal.t͡sa/ (n)
chaussette, bas

κάλυκας /ˈka.li.kas/ (n)
calice
  μέρος άνθους
douille
  τμήμα βλήματος

κάλυμμα /ˈka.li.ma/ (n)
couverture, housse

κάλυψη (n)
couverture

κάμα /ˈka.ma/ (n)
cagnard, canicule
  καύσωνας

κάμαρα /ˈka.ma.ɾa/ (n)
chambre

κάματος (n)
fatigue

κάμερα /ˈka.me.ɾa/ (n)
caméra
  κινηματογραφική κάμερα

κάμερα οπισθοπορίας
caméra de recul

κάμπια /ˈkam.bʝa/ (n)
chenille

κάμπιγκ /ˈkam.piŋ(ɡ)/ (n)
camping

κάμπος /ˈkam.bos/ (n)
champ, plaine

κάμψη (n)
pompe, inflexion

κάμωμα (n)
acte, action, exploit

κάνναβη (n)
cannabis, chanvre

κάννη /ˈka.ni/ (n)
canon, rifle

κάνω /ˈka.no/ (v)
faire

κάπα (n)
kappa

κάπελας /ˈka.pe.las/ (n)
caviste, tavernier

κάπηλος (n)
spéculateur

κάπνισμα /ˈka.pni.zma/ (n)
fumer

κάποιος
quelqu'un, quelque chose

κάποτε /ˈka.po.te/ (adv)
autrefois, parfois

κάπου (adv)
quelque part
  τοπικό

κάππαρη (n)
câpre

κάπως (adv)
assez, quelque peu, d’une manière ou d’une autre

κάρβουνο /ˈkaɾ.vu.no/ (n)
charbon, coke

κάρδαμο (n)
cardamome
  κάρδαμο (μπαχαρικό)
cresson
  κάρδαμο (σαλατικό)

κάρι (n)
curry

κάρμα (n)
karma

κάρο /ˈka.ɾo/ (n)
carriole, charrette
paquet
  ένα κάρο

κάρτα (n)
carte

κάρτιγκ (n)
karting

κάρφωμα (n)
clouage
  μπήγω καρφί σε αντικείμενο

κάρωση (n)
léthargie

κάσα (n)
huisserie

κάσκα (n)
casque

κάστα (n)
caste

κάστανο /ˈka.sta.no/ (n)
châtaigne, marron

κάστορας /ˈka.sto.ras/ (n)
castor, bièvre

κάστρο /ˈka.stɾo/ (n)
château, château fort

κάταγμα /ˈka.taɣ.ma/ (n)
fracture

κάτεργο /ˈka.teɾ.ɣo/ (n)
bagne, galère

κάτι /ˈka.ti/ (n)
quelque chose, quoi

κάτισχνος (adj)
décharné, émacié

κάτοικος /ˈka.ti.kos/ (n)
habitant, habitante

κάτοπτρο /ˈka.to.ptɾo/ (n)
miroir

κάτουρο /ˈka.tu.ɾo/ (n)
pipi, pisse, urine

κάτοχος (n)
dépositaire, détenteur, possesseur

κάτοψη (n)
dessus, plan, vue

κάτω /ˈka.to/
sous, au-dessous, en bas, dessous
à bas
  επιφώνημα αποδοκιμασίας

κάτωθι (adv)
ci-dessous

κάτωχρος (adj)
pâle, tout

κάψα (n)
ardeur, brûlure
capsule, gélule

κάψουλα /ˈka.psu.la/ (n)
capsule, gélule

κέδρος /ˈce.ðɾos/ (n)
cèdre

κέικ (n)
quatre-quarts

κέιτερινγκ (n)
catering, traiteur

κέλευσμα (n)
ordre

κέλυφος (n)
coque, coquille

κέντρο /ˈcen.dɾo/ (n)
centre

κέρασμα /ˈce.ɾa.zma/ (n)
régal

κέρατο /ˈce.ɾa.to/ (n)
corne

κέρβερος /ˈceɾ.ve.ɾos/ (n)
cerbère

κέρδος /ˈceɾ.ðos/ (n)
profit, bénéfice

κέρινος (adj)
cireux, de cire

κέρμα /ˈceɾ.ma/ (n)
jeton, pièce
  νόμισμα
  μικρό κομμάτι

κέτσαπ /ˈce.t͡sap/ /ˈce.t͡ʃap/ (n)
ketchup

κέτσουα (n)
quechua

κέφαλος (n)
mulet

κέφι /ˈce.fi/ (n)
bonne humeur, entrain, joie

κήπος /ˈci.pos/ (n)
jardin

κήρυγμα /ˈci.ɾiɣ.ma/ (n)
sermon, prêche

κήρυκας /ˈci.ɾi.kas/ (n)
héraut

κήρυξη (n)
proclamation, déclaration

κήτος /ˈci.tos/ (n)
cétacé

κίνδυνος /ˈcin.ði.nos/ (n)
danger, péril

κίνημα /ˈci.ni.ma/ (n)
mouvement

κίνηση /ˈci.ni.si/ (n)
mouvement, trafic

κίνητρο /ˈci.ni.tɾo/ (n)
mobile, motivation

κίονας /ˈci.o.nas/ (n)
colonne

κίρρωση (n)
cirrhose

κίσσα /ˈki.sa/ (n)
geai, geai des chênes

κίστος /ˈki.stos/ (n)
ciste

κίτρινη κάρτα
carton jaune

κίτρινο /ˈci.tɾi.no/ (n)
jaune

κίτρινος /ˈci.tɾi.nos/ (adj)
jaune

κίτρο /ˈci.tɾo/ (n)
cédrat

κα
Mᵐᵉ

καΐκι (n)
caïque

καίρια (adv)
dangereusement, grièvement

καίσιο (n)
césium, cæsium

καίτοι /ˈce.ti/
bien que, quoique

καίω (v)
brûler

καβάλα (adv)
à califourchon

καβάτζα (n)
réserve

καβαλάρης (n)
cavalier

καβαλέτο (n)
tréteau
  εργαλείο τεχνίτη
chevalet
  τρίποδο ζωγράφου

καβαλιέρος /ka.vaˈʎe.ɾos/ (n)
cavalier

καβαλισμός /ka.va.liˈzmos/ (n)
cabalisme

καβαλιστής /ka.va.liˈstis/ (n)
cabaliste

καβαλιστικά (adv)
cabalistiquement

καβαλιστικός (adj)
cabalistique

καβαλώ (v)
chevaucher

καβγάς /kaˈvɣas/ (n)
dispute, querelle

καβγαδίζω /ka.vɣaˈði.zo/ (v)
se disputer

καβγατζής /ka.vɣaˈd͡zis/ (n)
querelleur

καβγατζού /ka..ɣaˈd͡zu/ (n)
querelleuse

καβουράκι (n)
borsalino
  είδος αντρικού καπέλου

καβούκι (n)
carapace

καβυλικά (n)
kabyle

καβύλος (n)
kabyle

καγιάκ (n)
kayak

καγκελάριος /kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os/ (n)
chancelier
  τίτλος

καγκελαρία /kaŋ.ɟe.laˈɾi.a/ (n)
chancellerie

καγκουρό /kaŋ.ɡuˈɾo/ (n)
kangourou

καδράρισμα (n)
cadrage

καδράρω (v)
encadrer, cadrer

καδρόνι (n)
poutre, madrier

καζάνι (n)
chaudron, chaudière

καζάντι /kaˈzan.di/ (n)
bénéfice, profit

καζίνο /kaˈzi.no/ (n)
casino

καζακικά (n)
kazakh

καζαμίας (n)
almanach

καζανάκι (n)
chasse d'eau

καζεΐνη (n)
caséine

καζουιστικός (adj)
casuistique

καζούρα (n)
chahut, vacherie

καημένος /kai̯ˈme.nos/
pauvre
  κακόμοιος

καημός /kai̯ˈmos/ (n)
chagrin

καθάρισμα (n)
nettoiement, nettoyage

καθέκαστα (n)
détails

καθήκον /kaˈθi.kon/ (n)
devoir

καθήλωση (n)
immobilisation

καθίζηση (n)
affaissement

καθίσταμαι (v)
devenir

καθαίρεση (n)
destitution, dépossession
  καθαίρεση από αξίωμα

καθαγιασμός /ka.θa.ʝi.aˈzmos/ (n)
consécration, sanctification

καθαιρώ /ka.θeˈɾo/ (v)
déposer, casser, destituer, limoger, suspendre

καθαρά (adv)
clairement

καθαρή συνάρτηση
fonction pure

καθαρίζομαι (v)
nettoyer, nettoyé, être

καθαρίζω (v)
nettoyer, purifier

καθαρίστρια (n)
femme, ménage

καθαρευουσιάνος (n)
puriste

καθαρεύουσα /ka.θaˈɾe.vu.sa/ (n)
katharévousa

καθαρισμένος
nettoyé

καθαρισμός /ka.θa.ɾiˈzmos/ (n)
nettoyage

καθαριστήριο (n)
pressing, blanchisserie

καθαριστής /ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
homme, ménage, purificateur

καθαριότητα /ka.θa.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
propreté

καθαρτήριο (n)
purgatoire

καθαρτικό /ka.θaɾ.tiˈko/ (n)
laxatif

καθαρός /ka.θaˈɾos/ (adj)
propre

καθαρότητα /ka.θaˈɾo.ti.ta/ (n)
netteté, pureté

καθαυτό /ka.θaˈfto/ (adv)
parler, proprement, soi, tant, tel

καθεδρικός /ka.θe.ðɾiˈkos/ (adj)
cathédral

καθεστώς /ka.θeˈstos/ (n)
régime

καθετήρας (n)
cathéter

καθετί
tout

καθηγήτρια (n)
professeuse, professeure

καθηγεσία (n)
professorat

καθηγητής /ka.θi.ʝiˈtis/ (n)
professeur
  καθηγητής πανεπιστημίου

καθηγητικός (adj)
professoral

καθηλωμένος
cloué

καθηλώνω (v)
clouer, détenir, paralyser

καθημερινά /ka.θi.me.ɾiˈna/ (adv)
quotidiennement

καθημερινός /ka.θi.me.ɾiˈnos/ (adj)
journalier, quotidien

καθημερινότητα /ka.θi.me.ɾiˈno.ti.ta/ (n)
quotidienneté, routine

καθησυχάζω (v)
rassurer, tranquilliser

καθησυχαστικός (adj)
rassurant

καθιέρωση (n)
adoption, consécration

καθιερωθείς /ka.θi.e.ɾoˈθis/
établi

καθιερωμένος
établi

καθιερώνω (v)
établir, consacrer

καθισιό (n)
pause

καθισμένος
assis

καθιστικό (n)
(salle de) séjour, salon

καθιστικός /ka.θi.stiˈkos/ (adj)
sédentaire

καθιστός (adj)
assis

καθιστώ (v)
rendre, faire, établir

καθοίκι /kaˈθi.ci/ (n)
pot de chambre
  δοχείο νυκτός

καθοδήγηση /ka.θoˈði.ʝi.si/ (n)
direction

καθοδηγητής (n)
dirigeant, guide

καθοδηγητικός (adj)
directif

καθοδηγώ (v)
guider, diriger

καθοδικός /ka.θo.ðiˈkos/ (adj)
cathodique, descendant

καθολικισμός /ka.θo.li.ciˈzmos/ (n)
catholicisme

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (adj)
catholique, universel, unanime
global
  πληροφορική

καθολικότητα (n)
universalité

καθορίζω (v)
déterminer, fixer, préciser

καθορισμένος
convenu, prescrit

καθοριστικός (adj)
décisif, déterminant, déterminatif

καθοσίωση (n)
lèse-majesté
  έγκλημα καθοσιώσεως

καθρέφτης /kaˈθɾe.ftis/ (n)
miroir, glace

καθρέφτισμα (n)
réflexion

καθρεφτάδικο (n)
miroiterie

καθρεφτίζομαι (v)
mirer, refléter, regarder

καθρεφτίζω (v)
refléter

καθυποτάσσω /ka.θi.poˈta.so/ (v)
assujettir, soumettre

καθυστέρηση (n)
retard

καθυστερημένος
attardé, retardé
  που σχετίζεται με χρονική στιγμή

καθυστερώ /ka.θi.steˈɾo/ (v)
retarder, être en retard

καθωσπρέπει /ka.θosˈpɾe.pi/ (adv)
comme il faut

καθόλου /kaˈθo.lu/ (adv)
du tout, pas du tout

καθόσον /kaˈθo.son/
en tant que

καθώς /kaˈθos/
comme
  εισάγει χρονικές προτάσεις που δηλώνουν το ταυτόχρονο

και /ce/ /ˈce/
et

και αν
même si

καιάδας /ceˈa.ðas/ (n)
Céadas

καινοζωικός /ce.no.zo.iˈkos/ (adj)
Cénozoïque

καινοτομία /ce.no.toˈmi.a/ (n)
innovation

καινοτομώ /ce.no.toˈmo/ (v)
innover

καινοτόμος /ce.noˈto.mos/ (n)
innovant

καινοφανής (adj)
moderne

καινούριος /ceˈnuɾ.ʝos/ (adj)
nouveau, neuf

καινός /ceˈnos/ (adj)
nouveau, récent

καιροσκοπισμός /ce.ɾo.sko.piˈzmos/ (n)
opportunisme, temporisation

καιροσκοπώ (v)
temporiser

καιροσκόπος /ce.ɾoˈsko.pos/ (n)
opportuniste

καιροφυλακτώ /ce.ɾo.fi.laˈkto/ (v)
épier

καιρός /ceˈɾos/ (n)
temps
  μετεωρολογικές συνθήκες
  χρόνος, κατάλληλη στιγμή

καισαρική τομή
césarienne

καισαρικός (adj)
césarien

καισαροβασιλικός (adj)
impérial-royal, impériale-royale

κακά (n)
caca

κακάο /kaˈka.o/ (n)
cacao

κακάσχημος (adj)
affreux

κακί (n)
kaki

κακία /kaˈci.a/ (n)
méchanceté
rigueur, tenir
  κρατάω κακία

κακαρίζω (v)
caqueter

κακεργέτης (n)
maléfique

κακοήθης /ka.koˈi.θis/ (adj)
malin

κακοαναθρεμμένος
mal élevé

κακογλωσσεύω (v)
être mauvaise langue

κακογραμμένος
illisible (style), mal écrit

κακοδιαθεσία (n)
indisposition

κακοδιαχείριση (n)
gestion, mauvaise

κακοδοξία (n)
hérésie

κακοκαιρία (n)
mauvais temps, intempérie

κακολογία /ka.ko.loˈʝi.a/ (n)
calomnie, méchanceté

κακολογώ /ka.ko.loˈɣo/ (v)
calomnier, médire, cancaner, commérer, dire du mal

κακομαθαίνω (v)
gâter

κακομαθημένος
gâté, mal élevé

κακομελετώ (v)
appréhender, redouter

κακομεταχειρίζομαι (v)
abuser, brutaliser, maltraiter

κακομοίρης /ka.koˈmi.ɾis/ (adj)
pauvre, pitoyable, malheureux

κακομοίρικος (adj)
misérable, pauvre

κακομοιριά /ka.ko.miɾˈʝa/ (n)
infortune, malheur

κακομοιριασμένος /ka.ko.miɾ.ʝaˈzme.nos/
infortuné

κακομούτσουνος (adj)
gueule, laid, sale

κακοπερνάω /ka.ko.peɾˈna.o/ (v)
difficiles, moments, passer

κακοπιστία (n)
foi, mauvaise

κακοποίηση (n)
abus, maltraitance

κακοποιός (adj)
maléfique

κακοποιός (n)
apache, malfaiteur, malfrat, truand, vaurien

κακοποιώ /ka.ko.piˈo/ (v)
maltraiter

κακοπροαίρετος (adj)
malicieux, roublard

κακορίζικος (adj)
infortuné, malheureux

κακοσμία (n)
mauvaise odeur

κακοτεχνία /ka.ko.teˈxni.a/ (n)
malfaçon

κακοτοπιά /ka.ko.toˈpça/ (n)
dangereux, terrain

κακοτράχαλος (adj)
accidenté

κακοτυχία (n)
malchance

κακουχία (n)
épreuves

κακοφωνία /ka.ko.foˈni.a/ (n)
cacophonie

κακοχρονίζω /ka.ko.xɾoˈni.zo/ (v)
maudire

κακούργημα (n)
forfait, scélératesse

κακούργος /kaˈkuɾ.ɣos/ (n)
criminel, malfaiteur, scélérat

κακτοειδές (n)
cactacée

κακόβολος (adj)
incommode

κακόβουλος /kaˈko.vu.los/ (adj)
malintentionné, malveillant

κακόγλωσσος (adj)
mauvaise langue

κακόδοξος /kaˈko.ðo.ksos/ (adj)
hérétique, mécréant

κακόκεφος (adj)
humeur, mauvaise

κακόμοιρος /kaˈko.mi.ɾos/ (adj)
infortuné, malheureux

κακόπιστος (adj)
foi, mauvaise

κακός /kaˈkos/ (adj)
mauvais, méchant

κακότροπος (adj)
impoli, mal élevé

κακότυχος (adj)
malencontreux, malchanceux

κακόφημος /kaˈko.fi.mos/ (adj)
malfamé

καλά /kaˈla/ (adv)
bien

καλά Χριστούγεννα /kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na/
joyeux Noël

καλάθι /kaˈla.θi/ (n)
panier

καλάμι /kaˈla.mi/ (n)
se croire sorti de la cuisse de Jupiter, être imbu de soi-même
  καβαλάω το καλάμι
canne à pêche
  καλάμι του ψαρέματος
tibia
  οστό
roseau
  φυτό

καλέμι (n)
burin

καλένδες (n)
calendes

καλές τέχνες
beaux arts, beaux-arts

καλή όρεξη
bon appétit

καλαθάς /ka.laˈθas/ (n)
vannier

καλαθιά /ka.laˈθça/ (n)
panier

καλαθοποιός /ka.la.θo.pi.ˈos/ (n)
vannier

καλαθοσφαιρίστρια (n)
basketteuse

καλαθούνα (n)
couffin, moïse

καλαμάκι /ka.laˈma.ci/ (n)
paille
  για υγρά

καλαμάρι /ka.laˈma.ɾi/ (n)
calmar, calamar
  κεφαλόποδο μαλάκιο
encornet
  μαγειρεμένο

καλαμένιος (adj)
roseau

καλαμίνη (n)
calamine

καλαμιά /ka.laˈmɲa/ (n)
roseau
  φυτό

καλαμιώνας (n)
roselière

καλαμπόκι /ka.lamˈbo.ci/ (n)
maïs

καλαμπόρτζος (adj)
charlatan, couac

καλαντάρι (n)
calendrier

καλαπόδι /ka.laˈpo.ði/ (n)
embauchoir

καλαφάτισμα (n)
calfatage

καλαφατίζω (v)
calfater

καλβινίστρια (n)
calviniste

καλειδοσκοπικός (adj)
caléidoscopique

καλειδοσκόπιο /ka.li.ðoˈsko.pi.o/ (n)
kaléidoscope

καλεσμένος (n)
invité

καλημέρα /ka.liˈme.ɾa/ (n)
bonjour, bon matin

καλημερίζω /ka.li.meˈɾi.zo/ (v)
bonjour, dire, saluer

καληνυχτίζω (v)
bonne, bonsoir, dire, nuit

καληνύχτα /ka.liˈni.xta/ (n)
bonne nuit

καλησπέρα /ka.liˈspe.ɾa/ (n)
bonsoir

καλησπερίζω (v)
bonsoir, souhaiter

καλιφόρνιο (n)
californium

καλλίγραμμος (adj)
corps, harmonieux

καλλίκνημος (adj)
bien jambé

καλλίνικος /kaˈli.ni.kos/ (adj)
victorieux

καλλίπυγος /kaˈli.pi.ɣos/ (adj)
callipyge

καλλιέργεια /ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
culture

καλλιγράφος /ka.liˈγɾa.fos/ (n)
calligraphe

καλλιγραφία (n)
calligraphie

καλλιγραφικός (adj)
calligraphique

καλλιεργήσιμος (adj)
cultivable

καλλιεργήτρια (n)
cultivatrice

καλλιεργημένος /ka.li.eɾ.ʝiˈme.nos/
cultivé

καλλιεργητικός /ka.li.eɾ.ʝi.tiˈkos/ (adj)
cultural

καλλιεργώ /ka.li.eɾˈɣo/ (v)
cultiver

καλλιστήμονας (n)
callistemon

καλλιστεία (n)
beauté, concours

καλλιτέχνης /ka.liˈte.xnis/ (n)
artiste

καλλιτέχνιδα (n)
artiste

καλλιτεχνικά (adv)
artistement, artistiquement

καλλιτεχνικός (adj)
artistique

καλλονή (n)
beauté

καλλυντικό /ka.lin.diˈko/ (n)
beauté, produit

καλλωπίζω /ka.loˈpi.zo/ (v)
embellir

καλλωπισμός /ka.lo.piˈzmos/ (n)
embellissement, décoration

καλλωπιστικός (adj)
ornemental

καλμάρω (v)
calmer

καλντέρα /kalˈde.ɾa/ (n)
caldera, caldeira

καλντερίμι /kal.deˈɾi.mi/ (n)
rue

καλντεριμιτζού (n)
michetonneuse

καλοήθης /ka.loˈi.θis/ (adj)
bénin

καλοβλέπω (v)
avoir, bien, bon, bonne, oeil, voir

καλογερική (n)
vie monastique

καλογρίτσα /ka.loˈɣɾi.t͡sa/ (n)
castagnole noire, petite castagnole
  είδος ψαριού

καλογραμμένος /ka.lo.ɣɾaˈme.nos/
bien tourné, bien écrit

καλοκάγαθος (adj)
débonnaire

καλοκάθομαι (v)
se prélasser

καλοκαίρι /ka.loˈce.ɾi/ (n)
été

καλοκαιρία (n)
beau temps

καλοκαιριάτικα /ka.lo.ceɾˈʝa.ti.ka/ (adv)
été

καλοκαιρινός /ka.lo.ce.ɾiˈnos/ (adj)
estival, été

καλοκαρδίζω (v)
faire, plaisir

καλοκοιτάζω (v)
lorgner, zieuter

καλομαθαίνω (v)
choyer, dorloter, chouchouter

καλοξυρισμένος
frais, rasé

καλοπέφτω (v)
bien, établir
  πέφτω σε καλά χέρια

καλοπαντρεύομαι (v)
beau, faire, mariage

καλοπερασάκιας (n)
bon vivant

καλοπερνάω /ka.lo.peɾˈna.o/ (v)
agréables, moments, passer

καλοπιάνω /ka.loˈpça.no/ (v)
amadouer, cajoler

καλοπροαίρετος (adj)
bienveillant

καλοριφέρ /ka.lo.ɾiˈfeɾ/ (n)
radiateur

καλοστεκούμενος /ka.lo.steˈku.me.nos/
aisé, gaillard, solide

καλοσυνάτος /ka.lo.siˈna.ti/ /ka.lo.siˈna.to/ /ka.lo.siˈna.tos/ (adj)
aimable

καλοσύνη /ka.lɔˈsi.ni/ (n)
bonté, gentillesse
  ευγένεια, ευσπλαχνία

καλοταϊσμένος
bien nourri

καλούμαι (v)
appelé, invité, être

καλπάζω (v)
galoper

καλπάζων /kalˈpa.zon/
galopant

καλπασμός /kal.paˈzmos/ (n)
galop, trot

καλπαστικά (adv)
galop

καλπαστικός (adj)
galop

καλπονοθεία (n)
fraude electoral

καλτσοδέτα /kal.t͡soˈðe.ta/ (n)
jarretière

καλτσόν (n)
collant

καλυκοποιείο (n)
cartoucherie

καλυμμένος /ka.liˈme.nos/
couvert, recouvert

καλυτέρευση (n)
amélioration

καλυτερεύω (v)
améliorer, s'améliorer

καλωδιώνω (v)
câbler

καλωσορίζω (v)
souhaiter la bienvenue

καλωσορίσατε /ka.lo.soˈɾi.sa.te/
bienvenue
  καλωσορίσατε!

καλωσόρισμα (n)
bienvenue

καλό (n)
bien, bon

καλό ταξίδι
bon voyage

καλόβολος (adj)
accomodant, commode

καλόγερος /kaˈlo.ʝe.ɾos/ (n)
furoncle
  δοθιήνας
portemanteau
  κρεμάστρα
moine
  μοναχός

καλόκαρδος /kaˈlo.kaɾ.ðos/ (adj)
de bon cœur

καλός /kaˈlos/ (adj)
bon

καλύβα /kaˈli.va/ (n)
hutte

καλύπτω (v)
couvrir

καλύτερα /kaˈli.te.ɾa/ (adv)
mieux, plutôt

καλύτερος /kaˈli.te.ɾos/ (adj)
meilleur

καλώ /kaˈlo/ (v)
appeler, apostropher

καλώδιο /kaˈlo.ði.o/ (n)
câble, nappe

καμάκι /kaˈma.ci/ (n)
drague
  επίμονη προσπάθεια για σύναψη ερωτικής σχέσης
harpon
  εργαλείο ψαρέματος

καμάρα (n)
voûte, arcade, arche

καμάρι /kaˈma.ɾi/ (n)
fierté

καμέλια /kaˈme.li.a/ (n)
camélia

καμένος /kaˈme.nos/
brûlé

καμήλα (n)
chameau, dromadaire

καμία /kaˈmi.a/
aucune

καμίνι /kaˈmi.ni/ (n)
four

καμακίζω (v)
harponner

καμακώνω (v)
harponner

καμαρίνι /ka.maˈɾi.ni/ (n)
loge

καμαριέρα /ka.maɾˈʝe.ɾa/ (n)
femme de chambre

καμαρωτά /ka.ma.ɾoˈta/ (adv)
fièrement

καμαρωτός /ka.ma.ɾoˈtos/ (adj)
arqué, fier

καμαρότος /ka.maˈɾo.tos/ (n)
cabine, garçon

καμαρώνω /ka.maˈɾo.no/ (v)
être fier de

καμβάς (n)
canevas

καμεραλισμός (n)
caméralisme

καμηλιέρης /ka.miˈʎe.ɾis/ (n)
chamelier

καμηλιέρισσα (n)
chamelière

καμηλοπάρδαλη /ka.mi.loˈpaɾ.ða.li/ (n)
girafe
  ζώο της Αφρικής

καμηλό (n)
camelot

καμικάζι (n)
kamikaze

καμινάδα /ka.miˈna.ða/ (n)
cheminée

καμινέτο /ka.miˈne.to/ (n)
réchaud

καμιόνι (n)
camion

καμουφλάζ /ka.muˈflaz/ (n)
camouflage

καμουφλάρω /ka.muˈfla.ɾo/ (v)
camoufler

καμπάνα /kamˈba.na/ /kaˈba.na/ (n)
patte d'éléphant
  παντελόνι ή ένδυμα
cloche
  όργανο

καμπάνια (n)
campagne

καμπή (n)
tournant

καμπίνα (n)
cabine

καμπανάκι (n)
alarme, clochette, signal

καμπαναριό /kam.ba.naɾˈʝo/ (n)
clocher

καμπανοειδής (adj)
campaniforme

καμπαρέ (n)
cabaret

καμπαρντίνα /ka.baɾˈdi.na/ (n)
gabardine

καμπουριάζω /kam.buɾˈʝa.zo/ (v)
se courber, se voûter

καμπούκι (n)
kabuki

καμπούρα (n)
bosse

καμπούρης (n)
bossu

καμπριολέ (n)
cabriolet, décapotable

καμπτήρας (n)
fléchisseur

καμπυλογράφος (n)
curvigraphe

καμπυλόγραμμος (adj)
curviligne, pistolet

καμπυλότητα (n)
courbure

καμπυλώνω (v)
courber, incurver

καμπύλη /kamˈbi.li/ (n)
courbe

καμπύλος /kamˈbi.los/ (adj)
courbé

καμτσίκι /kamˈt͡si.ci/ (n)
chambrière

καμφορά (n)
camphre

καμωμένος /ka.moˈme.nos/
fait

κανάγιας (n)
canaille

κανάλι /kaˈna.li/ (n)
chaîne, canal
  περιοχή συχνοτήτων
chaîne
  τηλεοπτικός σταθμός

κανάτα /kaˈna.ta/ (n)
pichet, carafe

κανέλα (n)
cannelle

κανένας
personne
  ούτε ένας

κανίβαλος /kaˈni.va.los/ (n)
cannibale

καναδικός (adj)
canadien, québecois

κανακάρης (n)
chéri, enfant

κανακεύω (v)
cajoler, dorloter

καναντέρ (n)
canadair

καναπές /ka.naˈpes/ (n)
canapé, sofa

καναρίνι (n)
canari

καναρινί /ka.na.ɾiˈni/ (n)
canari, jaune

κανθαριδίνη /kan.θa.ɾiˈði.ni/ (n)
cantharidine

κανθός /kanˈθos/ (n)
canthus

κανιβαλισμός /ka.ni.va.liˈzmos/ (n)
cannibalisme

κανιστροειδής (adj)
corbiculé

κανκάν (n)
cancan

κανναβούρι /ka.naˈvu.ɾi/ (n)
chènevis

κανοΐστας (n)
céiste

κανονικοποίηση (n)
normalisation

κανονικός /ka.no.niˈkos/ (adj)
normal, régulier
régulier, équilatéral
  κανονικό πολύγωνο

κανονικότητα (n)
normalité, régularité

κανονιοβολισμός (n)
canonnade

κανονιοβολώ (v)
bombarder, canon, tirer

κανονιοφόρος (n)
canonnière

κανονισμένος
arrangé

κανονισμός /ka.no.niˈzmos/ (n)
règlement, ordonnance, principe

κανονιστικός (adj)
normatif

καντάτα /kanˈta.ta/ (n)
cantate

καντήλα /kanˈdi.la/ (n)
ampoule, cloque, huile, lampe

καντίνα (n)
cantine

καντηλανάφτης (n)
marguillier, sacristain

καντιανός (adj)
kantien

καντούνι /kanˈdu.ni/ (n)
ruelle

καντράν (n)
cadran

καντρίλια (n)
quadrille

καντόν (n)
cantonais

καντόνι (n)
canton

κανό (n)
canot

κανόνας /kaˈno.nas/ (n)
règle, mesure, norme
  γενική αρχή

κανόνι (n)
canon, bombe

καουτσούκ (n)
caoutchouc

καούρα (n)
brûlure

καπάκι /kaˈpa.ci/ (adv)
couvercle, capuchon
  κάλυμμα δοχείου

καπάρο (n)
arrhes

καπάτσος (n)
capable, habile, intelligent

καπέλο /kaˈpe.lo/ (n)
chapeau
chapeau bas!, tanto di cappello!, tirer son chapeau à
  βγάζω σε κάποιον το καπέλο|

καπίκι (n)
kopeck

καπίστρι (n)
bride

καπελάρισμα (n)
capelage

καπελάρω (v)
capeler

καπελάς (n)
chapelier

καπετάνιος /ka.peˈta.ɲos/ (n)
capitaine

καπετάνισσα (n)
capitaine

καπηλεία (n)
trafic

καπηλειό /ka.piˈʎo/ (n)
taverne, bistrot

καπιταλίστρια (n)
capitaliste

καπιταλισμός (n)
capitalisme

καπιταλιστής (n)
capitaliste

καπιταλιστικός /ka.pi.ta.li.stiˈkos/ (adj)
capitaliste

καπιτονέ /ka.pi.toˈne/ (n)
capitonné

καπλαμάς (n)
Furnier

καπλαντίζω (v)
recouvrir

καπνίζω /kaˈpni.zo/ (v)
fumer
  κάνω χρήση τσιγάρου
  προκαλώ καπνό

καπνίστρια (n)
fumeuse

καπνεργάτης (n)
ouvrier, tabac

καπνιά (n)
suie

καπνιστήρι (n)
enfumoir

καπνιστήριο (n)
fumoir

καπνιστής (n)
fumeur

καπνιστός (adj)
fumé

καπνογόνο /ka.pnoˈɣo.no/ (n)
fumigène

καπνογόνος /ka.pnoˈɣo.nos/ (adj)
fumigène

καπνοδοχοκαθαριστής /ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
ramoneur

καπνοδόχος /ka.pnoˈðo.xos/ (n)
cheminée

καπνοθάλαμος (n)
boîte à fumée

καπνομαντεία (n)
capnomancie

καπνός /kaˈpnos/ (n)
fumée
  μείγμα αερίων και σωματιδίων
tabac
  φυτό

καποτάστο (n)
capodastre

καπούλι /kaˈpu.li/ (n)
croupe

καπρίτσιο /kaˈpɾi.t͡sço/ (n)
caprice
  ιδιοτροπία
  (στη μουσική)

καπό (n)
capot

καράβι /kaˈɾa.vi/ (n)
bateau, navire

καράτε (n)
karaté

καράφα (n)
carafe
  γυάλινο δοχείο

καρέ (n)
carré

καρέκλα /kaˈɾe.kla/ (n)
chaise, fauteuil

καρίκωμα (n)
raccommodage

καρίνα /kaˈɾi.na/ (n)
quille

καραβάνι (n)
caravane

καραβέλα /ka.ɾaˈve.la/ (n)
caravelle

καραβίδα /ka.ɾaˈvi.ða/ (n)
écrevisse
  θαλάσσια καραβίδα

καραβοκύρης (n)
armateur, bateau, capitaine, propriétaire

καραδοκώ (v)
guetter, épier

καρακάξα /ka.ɾaˈka.ksa/ (n)
pie, commère

καρακόλι /ka.ɾaˈko.li/ (n)
police militaire

καραμέλα /ka.ɾaˈme.la/ (n)
bonbon
  είδος γλυκίσματος
caramel
  σιρόπι

καραμέλωση (n)
caramélisation

καραμελωμένος
caramélisé

καραμελώνω (v)
caraméliser

καραμπίνα (n)
carabine

καραμπινάτος (adj)
carabiné, gratiné, violent

καραμπόλα /ka.ɾamˈbo.la/ /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
carambolage
  σύγκρουση οχημάτων

καραντίνα (n)
quarantaine

καραούλι /ka.ɾaˈu.li/ (n)
garde

καρατέκα (n)
karatéka

καρατομώ (v)
décapiter

καραφάκι (n)
pichet

καραφλιάζω (v)
chauve, cheveux, devenir, dégarnir, perdre
n'importe quoi !
  καράφλιασα!

καρβέλι (n)
miche, pain

καρβονικό οξύ
acide carboxylique

καρβουναριό /kaɾ.vu.naɾˈʝo/ (n)
soute à charbon
  ανεπίσημος όρος για την καρβουναποθήκη

καρβουνιάρης /kaɾ.vuˈɲa.ɾis/ (n)
charbonnier
  καρβουνιάρης (επάγγελμα)

καρδίτιδα (n)
cardite

καρδερίνα /kaɾ.ðeˈɾi.na/ (n)
chardonneret

καρδιά /kaɾˈðʝa/ (n)
coeur, cœur
  όργανο

καρδιαγγειακός (adj)
cardio-vasculaire

καρδιακός /kaɾ.ði.aˈkos/ (adj)
cardiaque
  σχετικός με την καρδιά, το όργανο του σώματος

καρδιαλγία (n)
cardialgie

καρδινάλιος (n)
cardinal
  κληρικός
  πουλί

καρδιοαγγειακός (adj)
cardiovasculaire

καρδιογράφημα (n)
cardiogramme

καρδιογράφος /kaɾ.ði.oˈɣɾa.fos/ (n)
cardiographe

καρδιογραφία (n)
cardiographie

καρδιολογία /kaɾ.ði.o.loˈʝi.a/ (n)
cardiologie

καρδιολογικός (adj)
cardiologique

καρδιολόγος (n)
cardiologue

καρδιομεγαλία (n)
cardiomégalie

καρδιοπάθεια (n)
cardiopathie

καρδιοπαλμός /kaɾ.ði.o.palˈmos/ (n)
pulsation

καρδιοπνευμονικός (adj)
cardiopulmonaire, cardio-pulmonaire

καρδιοτονωτικός /kaɾ.ði.o.to.no.tiˈkos/ (adj)
cardiotonique

καρδιοχειρουργική (n)
cardiochirurgie

καρδιοχειρουργός /kaɾ.ði.o.çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
cardiochirurgien

καρδιοχτύπι (n)
battement, coeur

καρεκλάς /ka.ɾeˈklas/ (n)
rempailleur
  καρεκλάς (κατασκευαστής)

καρεκλοπόδαρο (n)
il pleut des cordes
  βρέχει καρεκλοπόδαρα
pied de chaise
  το πόδι της καρέκλας

καριέρα /kaɾˈʝe.ɾa/ (n)
carrière

καριερίστας (n)
carriériste

καριερισμός /ka.rʝe.ri.ˈzmos/ (n)
carriérisme

καρικατουρίστας (n)
caricaturiste

καρικατούρα (n)
caricature

καρικώνω (v)
bâtir, raccommoder, repriser

καριόλα /kaɾˈʝo.la/ (n)
bois, lit

καρκίνος (n)
cancer
  ασθένεια
palindrome
  είδος στίχου

καρκίνωμα (n)
carcinome

καρκίνωση (n)
cancérisation

καρκινικός (adj)
cancéreux, cancerigène
  που αναφέρεται στην ασθένεια του καρκίνου

καρκινογόνος (adj)
cancérigène, carcinogène

καρκινοειδές (n)
carcinoïde

καρκινοειδής (adj)
carcinoïde, crustacé

καρκινολογία (n)
cancérologie

καρκινολόγος (n)
cancérologue

καρκινοπαθής (adj)
cancéreux

καρκινωματώδης (adj)
cancéreux, carcinomateux

καρκινόλυση (n)
carcinolyse

καρμίνη (n)
carmine

καρμίρης (n)
avare, pingre, radin

καρμικός (adj)
karmique

καρμπιρατέρ /kaɾ.bi.ɾaˈteɾ/ (n)
carburateur

καρμπονάρα /kaɾ.boˈna.ɾa/ (n)
carbonara

καρμπόν (n)
papier carbone

καρνάγιο /kaɾˈna.ʝo/ (n)
chantier naval

καρνέ (n)
carnet

καρναβάλι (n)
carnaval

καρντέ (adj)
cardé

καροσερί (n)
carrosserie

καροτσάκι /ka.ɾoˈt͡sa.ci/ (n)
caddie
poussette
  για μικρά παιδιά
landau
  για μωρά
fauteuil, roulant
  για τη μεταφορά ασθενών
chariot, course
  για ψώνια

καρουζέλ (n)
carrousel

καρπέτα /kaɾˈpe.ta/ (n)
carpette

καρπίζω (v)
donner, fructifier, fruits

καρπαζιά (n)
baffe, tape

καρπαζοεισπράχτορας (n)
tête à claques

καρπερός /kaɾ.peˈɾos/ (adj)
fertile

καρποκάψα (n)
carpocapse

καρποφάγος (adj)
frugivore

καρποφορώ /kaɾ.po.foˈɾo/ (v)
fructifier

καρποφόρος (adj)
fructifère

καρπούζι /kaɾˈpu.zi/ (n)
pastèque, melon d'eau

καρπός /kaɾˈpos/ (n)
poignet
  μέρος του σώματος
fruit
  μέρος φυτού

καρπώνομαι (v)
jouir, profiter

καρστικός (adj)
karstique

καρτ (n)
kart

καρτ ποστάλ (n)
carte postale

καρτέλ /kaɾˈtel/ (n)
cartel

καρτέλα /kaɾˈte.la/ (n)
carte

καρτέρι /kaɾˈte.ɾi/ (n)
embuscade, guet-apens

καρτερία (n)
endurance, patience

καρτερικός (adj)
résigné

καρτερώ /kaɾ.teˈɾo/ (v)
attendre, auras, deux, impatiemment, l', mieux

καρτεσιανισμός (n)
cartésianisme

καρτούν /kaɾˈtun/ (n)
caricature

καρυάτιδα /ka.ɾiˈa.ti.ða/ (n)
cariatide, caryatide

καρυδένιος /ka.ɾiˈðe.ɲos/ (adj)
noyer
  από ξύλο καρυδιάς

καρυδιά (n)
noyer

καρυδότσουφλο (n)
coquille, noix

καρυκεύω (v)
épicer, assaisonner

καρυοθραύστης (n)
casse-noisette

καρυότυπος /kaˈɾiˈo.ti.pos/ (n)
caryotype

καρφί /kaɾˈfi/ (n)
clou
  αιχμηρό κομμάτι μετάλλου

καρφίτσα (n)
épingle
épingle, broche, épinglette
  κόσμημα

καρφιτσοθήκη (n)
pique-aiguille

καρφιτσώνω /kaɾ.fiˈt͡so.no/ (v)
épingler

καρφώνω (v)
clouer
  μπήγω αιχμηρό αντικείμενο

καρχαρίας /kaɾ.xaˈɾi.as/ (n)
requin, squale

καρωτίδα (n)
carotide

καρότο /kaˈɾo.to/ (n)
carotte

καρότσα /kaˈɾo.t͡sa/ (n)
carrosse, chariot
  ιππήλατη άμαξα
remorque
  πίσω μέρος οχήματος, διαμορφωμένο για φορτίο
voiture
  σιδηροδρομικό όχημα

καρύδα /kaˈɾi.ða/ (n)
noix de coco, coco

καρύδι (n)
noix, pomme d'Adam

καρύκευμα (n)
condiment, assaisonnement

κασέ (n)
cachet

κασέλα (n)
caisse, caissette

κασέρι (n)
kasséri

κασέτα /kaˈse.ta/ (n)
cassette

κασίδα /kaˈsi.ða/ (n)
favus, teigne faveuse

κασετίνα /ka.seˈti.na/ (n)
trousse

κασετόφωνο (n)
lecteur de cassette

κασιδιάρης (adj)
teigneux

κασκέτο /kaˈsce.to/ (n)
casquette

κασκαντέρ (n)
cascadeur

κασκόλ (n)
écharpe, cache-col

κασμάς /kaˈzmas/ (n)
crétin, débile, pioche

κασμίρ (n)
cachemire

κασμιρικά (n)
cachemiri, kashmiri

κασονάκι (n)
caissette

κασουάριο (n)
casoar

κασσίτερος /kaˈsi.te.ɾos/ (n)
étain

καστανιά /ka.staˈɲa/ (n)
châtaignier, marronnier

καστανιέτα /ka.staˈɲe.ta/ (n)
castagnette

καστανός /ka.staˈnos/ (adj)
châtain, brun

καστελάνος (n)
châtelain

καστορέλαιο (n)
huile, ricin

κασόνι (n)
caisse, caisson

κατ' αρχάς
tout d'abord

κατ' επέκταση
extension

κατ' ουσίαν
en substance, essentiellement

κατά /kata/ /kaˈta/
pendant
  σε κάποια χρονική στιγμή που διαρκούσε κάτι
selon
  σύμφωνα με

κατά κόρον
ad nauseam, exagérément, largement

κατά μέτωπο επίθεση
attaque frontale

κατά μόνας
individuellement

κατά νου
tête

κατά παραγγελία
commande

κατά το μάλλον ή ήττον
approximativement, environ, à peu près

κατάβαση (n)
descente

κατάγομαι (v)
originaire

κατάδειξη (n)
démonstration, preuve

κατάδηλος (adj)
manifeste, patent, évident

κατάδικος (n)
condamné

κατάδοση (n)
délation

κατάδυση /kaˈta.ði.si/ (n)
plongée sous-marine, plongée

κατάθεση (n)
déposition
  νομικός όρος
dépôt
  οικονομία

κατάθλιψη /kaˈta.θli.psi/ (n)
dépression

κατάκαρδα /kaˈta.kaɾ.ða/ (adv)
à cœur

κατάκαυση (n)
incinération

κατάκοιτος (adj)
grabataire

κατάκοπος /kaˈta.ko.pos/ (adj)
exténué

κατάκτηση /kaˈta.kt.isi/ (n)
conquête

κατάλευκος /kaˈta.lef.kos/ (adj)
tout blanc

κατάληξη (n)
terminaison
  γλωσσολογικός όρος
terminaison, aboutissement, conclusion, terme
  τελείωμα, τέλος μιας κατάστασης

κατάληψη (n)
occupation, prise

κατάλληλα /kaˈta.li.la/ (adv)
adéquatement

κατάλληλος /kaˈta.li.li/ /kaˈta.li.lo/ /kaˈta.li.los/ (adj)
appropprié, approprié

κατάλογος /kaˈta.lo.ɣos/ (n)
catalogue, liste

κατάλοιπο /kaˈta.li.po/ (n)
vestige, résidu, séquelle

κατάλυμα /kaˈta.li.ma/ (n)
gîte, pied-à-terre

κατάματα /kaˈta.ma.ta/ (adv)
droit, yeux

κατάμαυρος /kaˈta.ma.vɾos/ (adj)
noir

κατάμεστος /kaˈta.me.stos/ (adj)
bondé, bourré, craquer, plein

κατάντια (n)
dèche, déchéance, misère

κατάνυξη (n)
recueillement

κατάπαυση (n)
cessation

κατάπλασμα (n)
cataplasme

κατάπληκτος (adj)
surpris, étonné

κατάπληξη /kaˈta.pli.ksi/ (n)
étonnement

κατάπλους (n)
arrivée, port

κατάπνιξη (n)
étouffement

κατάποση (n)
ingestion

κατάπτυστος /kaˈta.pti.stos/ (adj)
abject, méprisable

κατάρα /kaˈta.ɾa/ (n)
malédiction

κατάργηση /kaˈtaɾ.ʝi.si/ (n)
abolition, abrogation

κατάρρευση /kaˈta.ɾef.si/ (n)
effondrement

κατάρριψη /kaˈta.ɾi.psi/ (n)
abat

κατάρτι /kaˈtaɾ.ti/ (n)
mât

κατάρτιση (n)
formation

κατάσαρκα (adv)
même, peau

κατάσβεση /kaˈta.zve.si/ (n)
extinction, élimination

κατάσκοπος (n)
espion

κατάσταση /kaˈta.sta.si/ (n)
état
  ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο

κατάσταση πολιορκίας
état de siège

κατάστημα /kaˈta.sti.ma/ (n)
magasin

κατάστιχο /kaˈta.sti.xo/ (n)
registre

κατάστρωμα (n)
pont

κατάσχεση /kaˈta.sçe.si/ (n)
confiscation, saisie, réquisition

κατάσχομαι (v)
confisqué, saisi, être

κατάσχω (v)
confisquer, réquisitionner, saisir

κατάταξη /kaˈta.ta.ksi/ (n)
classement, enrôlement

κατάτμηση (n)
fractionnement, fragmentation

κατάφαση /kaˈta.fa.si/ (n)
affirmation

κατάφυτος /kaˈta.fi.tos/ (adj)
verdoyant

κατάφωρος (adj)
flagrant, manifeste, patent

κατάχαμα /kaˈta.xa.ma/ (adv)
par terre

κατάχλομος (adj)
blême, livide

κατάχρηση (n)
abus

κατάψυξη /kaˈta.psi.ksi/ (n)
compartiment, congélation, glace
  ο χώρος ψυγείου όπου γίνεται η κατάψυξη
réfrigération
  το πάγωμα

κατέβασμα (n)
descendre, descente, téléchargement

κατέχω /kaˈte.xo/ (v)
posséder, détenir
  έχω στην κατοχή μου
maîtriser
  γνωρίζω πολύ καλά
occuper
  στρατιωτικός όρος

κατέχων
possédant

κατήγορος /kaˈti.ɣo.ɾos/ (n)
accusateur

κατήφεια /kaˈti.fi.a/ (n)
morosité

κατήφορος /kaˈti.fo.ɾos/ (n)
descente

κατήχηση /kaˈti.çi.si/ (n)
endoctrinement, catéchisme, catéchèse

καταβάλλω /ka.taˈva.lo/ (v)
épuiser, emporter, payer, verser

καταβεβλημένος
abattu, accablé, diminué, décrépit

καταβολάδα (n)
marcotte

καταβολή /ka.ta.voˈli/ (n)
origine, versement, épuisement

καταβολιάζω /ka.ta.voˈʎa.zo/ (v)
marcotter

καταβολισμός (n)
catabolisme

καταβρέχω /ka.taˈvɾe.xo/ (v)
asperger, arroser

καταβρεχτήρας (n)
arroseuse

καταβροχθίζω /ka.ta.vɾoˈxθi.zo/ (v)
engloutir, ingurgiter

καταβυθίζω (v)
saborder

καταβύθιση (n)
submersion

καταγάλανος (adj)
tout bleu

καταγίνομαι (v)
s'occuper

καταγγέλλω (v)
dénoncer

καταγγέλλων
dénonciateur

καταγγελία /ka.taŋ.ɟeˈli.a/ (n)
accusation, charge
  το αποτέλεσμα του καταγγέλλω

καταγράφομαι (v)
être transcrit

καταγράφω /ka.taˈɣɾa.fo/ (v)
enregistrer, comptabiliser, transcrire

καταγραφέας (n)
transcripteur

καταγραφή (n)
inventaire, transcription

καταγραφικός (adj)
transcription

καταγωγή /ka.ta.ɣoˈʝi/ (n)
origine, ascendance

καταγώγιο (n)
tripot, boui-boui

καταδέχομαι (v)
daigner

καταδίδω /ka.taˈði.ðo/ (v)
dénoncer, balancer, moucharder

καταδίκη (n)
condamnation

καταδίωξη (n)
persécution, poursuite

καταδεικνύω (v)
démontrer, indiquer, prouver

καταδεκτικός (adj)
affable, compréhensif

καταδικάζω (v)
condamner

καταδικασθείς /ka.ta.ði.kaˈsθis/
condamné

καταδικασμένος
condamné

καταδικαστέος (adj)
condamnable

καταδιωγμένος
persécuté

καταδιωγμός (n)
persécution

καταδιώκω /ka.ta.ðiˈo.ko/ (v)
poursuivre

καταδολίευση (n)
fraude

καταδολιευτικός (adj)
frauduleux

καταδρομέας /ka.ta.ðɾoˈme.as/ (n)
commando

καταδρομή (n)
raid, attaque

καταδρομικό (n)
croiseur

καταδυναστεύω (v)
opprimer

καταδότης /ka.taˈðo.tis/ (n)
délateur, mouchard

καταδότρια (n)
rapporteuse

καταδύομαι /ka.taˈði.o.me/ (v)
plonger

καταζητώ (v)
poursuivre, rechercher

καταθέτω (v)
déposer
  οικονομία

καταθλίβω /ka.taˈθli.vo/ (v)
déprimer

καταθλιμμένος
déprimé

καταθλιπτικός (adj)
déprimant

καταιγίδα /ka.teˈʝi.ða/ (n)
orage, tempête

καταιγιστικός /ka.te.ʝi.stiˈkos/ (adj)
intense
barrage, rafale, tir
  καταιγιστικά πυρά

κατακάθι (n)
dépôt, lie, marc
  η στερεά ουσία
minable
  μεταφορικά

κατακάθομαι (v)
décanter, déposer

κατακέφαλα (adv)
pleine, première, tête

κατακεραυνώνω (v)
foudroyer

κατακερματίζω (v)
démanteler, démembrer, fractionner, morceller

κατακερματισμός (n)
fragmentation

κατακλυσμιαίος /ka.ta.kli.zmiˈe.os/ (adj)
cataclysmique, diluvien

κατακλυσμός /ka.ta.kliˈzmos/ (n)
déluge, cataclysme

κατακλύζω /ka.taˈkli.zo/ (v)
envahir, inonder, submerger

κατακρίνω (v)
critiquer

κατακραυγάζω (v)
désapprouver

κατακραυγή /ka.ta.kɾaˈvʝi/ (n)
tollé, clameur

κατακρεουργώ (v)
charcuter, caviarder, massacrer

κατακριτέος (adj)
condamnable

κατακτήτρια (n)
conquérante

κατακτητής /ka.ta.ktiˈtis/ (n)
conquérant

κατακτώ /ka.taˈkto/ (v)
conquérir

κατακυρώνω /ka.ta.ciˈɾo.no/ (v)
adjuger

κατακόκκινος /ka.taˈko.ci.nos/ (adj)
complètement rouge, vermillon

κατακόρυφα (adv)
flèche, verticalement

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (adj)
vertical
  κατεύθυνση, στη γεωμετρία

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (n)
poirier
  γυμναστική άσκηση

καταλάγιασμα (n)
apaisement

καταλήγω /ka.taˈli.ɣo/ (v)
aboutir, décéder, mourir, se terminer

καταλαβαίνω (v)
comprendre

καταλαγιάζω (v)
apaiser, calmer

καταλαμβάνω /ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
occuper, prendre

καταλανικά /ka.ta.la.niˈka/ (n)
catalan

καταλανικός (adj)
catalan

καταληκτικός /ka.ta.li.ktiˈkos/ (adj)
final, terminal

καταληπτικός (n)
cataleptique

καταληπτός (adj)
compréhensible

καταλογίζω /ka.ta.loˈʝi.zo/ (v)
imputer

καταλογισμός (n)
imputation

καταλογιστό (n)
imputabilité

καταλογιστός (adj)
imputable

καταλυτής (n)
catalyseur

καταλυτικά (adv)
catalytiquement

καταλυτικός (adj)
catalytique

καταλύτης (n)
catalyseur

καταλύω /ka.taˈli.o/ (v)
abolir, séjourner
  διαλύω, καταστρέφω, παραλύω, καταργώ
catalyser
  δρω ως καταλύτης

καταμαράν /ka.ta.maˈɾan/ (n)
catamaran

καταμερίζω /ka.ta.meˈɾi.zo/ (v)
répartition

καταμερισμός /ka.ta.me.ɾiˈzmos/ (n)
partage, répartition

καταμεσήμερο /ka.ta.meˈsi.me.ɾo/ (n)
midi, pile

κατανάλωση /ka.taˈna.lo.si/ (n)
consommation

κατανέμω (v)
distribuer, répartir, dispatcher, ventiler, échelonner

καταναγκασμός (n)
contrainte

καταναγκαστικός (adj)
coercitif, forcé

καταναλωτής (n)
consommateur

καταναλωτικός (adj)
consommation

καταναλωτισμός (n)
consumérisme

καταναλώνω (v)
consommer

καταναλώτρια (n)
consommatrice

κατανεμημένος /ka.ta.ne.miˈme.nos/
réparti

κατανοητός /ka.ta.no.iˈtos/ (adj)
compréhensible, intelligible

κατανομή /ka.ta.noˈmi/ (n)
distribution, répartition

κατανοώ /ka.ta.noˈo/ (v)
comprendre

καταντώ /ka.tanˈdo/ (v)
finir, aboutir, déboucher

κατανόηση /ka.taˈno.i.si/ (n)
compréhension

καταξίωση (n)
reconnaissance

καταπάτηση /ka.taˈpa.ti.si/ (n)
empiétement, violation

καταπέλτης /ka.taˈpel.tis/ (n)
catapulte

καταπέφτω (v)
tomber

καταπίεση /ka.taˈpi.e.si/ (n)
oppression

καταπίνω /ka.taˈpi.no/ (v)
avaler, déglutir, ingurgiter

καταπίστευση (n)
fidéicommis

καταπακτή (n)
trappe

καταπατώ /ka.ta.paˈto/ (v)
empiéter

καταπείθω (v)
convaincre, totalement

καταπιάνομαι /ka.taˈpça.no.me/ (v)
s'atteler

καταπιέζω /ka.ta.piˈe.zo/ (v)
oppresser, opprimer

καταπιεσμένος
opprimé

καταπιεστής (n)
oppresseur

καταπιεστικός (adj)
oppressant, oppressif

καταπλέω (v)
escale, faire

καταπλήσσω /ka.taˈpli.so/ (v)
surprendre, étonner

καταπληκτικά (adv)
étonnamment

καταπληκτικός (adj)
chouette

καταπληξία (n)
cataplexie

καταπνίγω (v)
étouffer

καταπολέμηση (n)
lutte

καταπολεμώ /ka.ta.po.leˈmo/ (v)
combattre

καταποντίζω (v)
abîmer

καταπονώ (v)
surmener, épuiser

καταπόνηση (n)
surmenage

καταραμένος /ka.ta.ɾaˈme.nos/
maudit

καταργώ /ka.taɾˈɣo/ (v)
abolir, supprimer, bannir

καταριέμαι /ka.taɾˈʝe.me/ (v)
maudire

καταριανός (adj)
qatarien

καταρράκτης /ka.taˈɾa.ktis/ (n)
cataracte
  ασθένεια του ματιού
cascade, chute d'eau, cataracte
  ορμητική πτώση νερού

καταρρέων
croulant

καταρρίπτω (v)
abattre, descendre, réfuter

καταρρακτώδης (adj)
torrentiel

καταρρακώνω (v)
abattre, dévaster

καταρροή /ka.ta.ɾoˈi/ (n)
catarrhe

καταρτίζω (v)
former, élaborer, établir

καταρχήν (adv)
en principe

κατασήμανση (n)
désignation

κατασβήνω /ka.taˈzvi.no/ (v)
éteindre, effacer

κατασκήνωση (n)
camp, camping, colonie de vacances
  ο τόπος

κατασκευάζω (v)
construire

κατασκευάστρια (n)
fabricante

κατασκευή (n)
construction

κατασκευασμένος
fabriqué

κατασκευαστής (n)
fabricant

κατασκευαστικός (adj)
construction

κατασκεύασμα (n)
construction

κατασκηνωτής (n)
campeur

κατασκηνώνω (v)
camper

κατασκηνώτρια (n)
campeuse

κατασκοπεία (n)
espionnage

κατασκοπευτικός (adj)
espion, espionnage

κατασκοπεύω /ka.ta.skoˈpe.vo/ (v)
espionner

κατασπαράζω (v)
déchiqueter, dépecer, dévorer, massacrer

καταστάλαγμα (n)
dépôt, lie

καταστέλλω (v)
réprimer, contenir, mater

κατασταλαγμένος
décidé

κατασταλτικός /ka.ta.stal.tiˈkos/ (adj)
répressif

καταστατικό (n)
statut

καταστηματάρχης /ka.ta.sti.maˈtaɾ.çis/ (n)
boutiquier, détaillant

καταστολή /ka.ta.stoˈli/ (n)
répression

καταστρέφομαι (v)
se ruiner

καταστρέφω (v)
détruire

καταστρατηγώ (v)
enfreindre, violer

καταστρεπτικός /ka.ta.stɾe.ptiˈkos/ (adj)
catastrophique, destructeur

καταστρεπτικότητα /ka.ta.stɾe.ptiˈko.ti.ta/ (n)
destructivité

καταστροφέας (n)
destructeur

καταστροφή /ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
catastrophe, destruction

καταστροφικά /ka.ta.stɾo.fiˈka/ (adv)
désastreusement

καταστροφικός /ka.ta.stɾo.fiˈci/ /ka.ta.stɾo.fiˈko/ /ka.ta.stɾo.fiˈkos/ (adj)
désastreux, catastrophique

καταστροφολογία (n)
catastrophisme

καταστροφολόγος (n)
malheur, prophète

καταστρώνω /ka.taˈstɾo.no/ (v)
élaborer, établir

κατασχεμένος
réquisitionné, saisi

κατατάσσω /kataˈtaso/ (v)
classer, enrôler, placer

κατατείνω (v)
tendre, viser

κατατεθείς (adj)
déposé

κατατεμαχίζω /ka.ta.te.maˈxi.zo/ (v)
morceller

κατατονία (n)
catatonie

κατατοπίζω /ka.ta.toˈpi.zo/ (v)
guider, informer, orienter

κατατοπιστικός (adj)
informatif

κατατρέχω (v)
harceler, persécuter

κατατρεγμένος
persécuté

κατατρεγμός (n)
persécution

κατατροπώνω (v)
fuite, mettre, repousser, vaincre, écraser

κατατρύχω (v)
tourmenter

κατατόπι (n)
alentours, coins

κατατόπιση (n)
orientation

καταυλισμός /ka.ta.vliˈzmos/ (n)
camp, bivouac, campement

καταφέρνω /ka.taˈfeɾ.no/ (v)
réussir, accomplir

καταφανής (adj)
manifeste, patent, évident

καταφατικά /ka.ta.fa.tiˈka/ (adv)
affirmativement

καταφατικός /ka.ta.fa.tiˈkos/ (adj)
affirmatif

καταφερτζής /ka.ta.feɾˈd͡zis/ (n)
débrouillard

καταφερτζού /ka.ta.feɾˈd͡zu/ (n)
débrouillarde

καταφθάνω /ka.taˈfθa.no/ (v)
arriver, enfin, se pointer, à temps

καταφορά /ka.ta.foˈɾa/ (n)
invective

καταφρονητικά (adv)
péjorativement

καταφρονητικός (adj)
péjoratif

καταφρόνηση /ka.taˈfɾo.ni.si/ (n)
mépris, dédain

καταφύγιο /ka.taˈfi.ʝi.o/ (n)
refuge, abri, asile

καταχείμωνο (n)
hiver, plein

καταχθόνια (adv)
sournoisement

καταχθόνιος /ka.taˈxθo.ni.os/ (adj)
infernal

καταχνιά (n)
brouillard, brume

καταχρηστικά /ka.ta.xɾi.stiˈka/ (adv)
excessivement

καταχρηστικός (adj)
abusif

καταχρώμαι (v)
abuser

καταχωρίζω (v)
enregistrer

καταχύστρα /ka.taˈçi.stɾa/ (n)
bretèche

καταχώριση (n)
enregistrement, insertion

καταψηφίζω (v)
blackbouler, contre, voter

καταψύκτης (n)
congélateur

καταψύχω /ka.taˈpsi.xo/ (v)
congeler, surgeler

καταϊδρωμένος
eau, nage, sueur

κατεβάζω /ka.teˈva.zo/ (v)
abaisser

κατεβαίνω /ka.teˈve.no/ (v)
descendre

κατεδάφιση /ka.teˈða.fi.si/ (n)
démolition

κατεδαφίζω /ka.te.ðaˈfi.zo/ (v)
démolir, raser

κατεδαφισμένος /ka.te.ða.fiˈzme.nos/
démoli

κατειλημμένος /ka.ti.limˈme.nos/
occupé

κατεξοχήν (adv)
surtout

κατεργάρης /ka.teɾˈɣa.ɾis/ (adj)
coquin, fourbe, fripon

κατεργασία (n)
traitement, élaboration

κατεστημένο (n)
establishment, système, classe, dirigeante, gens, ordre

κατεστημένος
établi, ordre

κατεστραμμένος
ablagé

κατευθείαν /ka.teˈfθi.an/ (adv)
directement

κατευθυντήριος (adj)
directeur, directrice, ligne

κατευθύνω /ka.teˈfθi.no/ (v)
diriger, aiguiller

κατευνάζω (v)
apaiser, calmer

κατευνασμός (n)
apaisement

κατευναστικός (adj)
apaisant

κατεχόμενα (n)
occupés, territoires

κατεχόμενος
possédé, occupé

κατεψυγμένος
congelé

κατεύθυνση (n)
direction

κατηγορία (n)
accusation, catégorie

κατηγορηματικά (adv)
péremptoirement

κατηγορηματικός (adj)
catégorique, péremptoire

κατηγορητήριο /ka.ti.ɣo.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
réquisitoire

κατηγοριοποίηση (n)
catégorisation

κατηγοριοποιώ (v)
catégoriser

κατηγορούμενο /ka.ti.ɣoˈɾu.me.no/ (n)
prédicatif

κατηγορούμενος /ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos/ (n)
accusé

κατηγορώ (v)
accuser

κατηγόρημα /ka.tiˈɣo.ri.ma/ (n)
prédicat
  συντακτικό

κατηφής /ka.tiˈfis/ (adj)
morose

κατηφορίζω (v)
descendre

κατηφορικός /ka.ti.fo.ɾiˈkos/ (adj)
déclive

κατηχούμενος
catéchumène

κατηχώ /ka.tiˈxo/ (v)
catéchiser

κατιόν (n)
cation

κατιών /ka.tiˈon/
descendant
  κατιών συγγενής

κατοικήσιμος /ka.tiˈci.si.mos/ (adj)
habitable

κατοικία /ka.tiˈci.a/ (n)
résidence, habitation

κατοικίδιος /ka.tiˈci.ði.os/ (adj)
domestique

κατοικημένος
habité

κατοικώ /ka.tiˈko/ (v)
habiter, demeurer, vivre, loger, résider

κατολίσθηση /ka.toˈli.sθ.si/ (n)
glissement de terrain
  γεωλογία

κατολισθαίνω (v)
s'enfoncer

κατονομάζω /ka.to.noˈma.zo/ (v)
dénommer, nommer

κατονομασία (n)
appellation

κατονομαστικός (adj)
dénominatif

κατοπινός (adj)
postérieur, suivant, ultérieur

κατοπτρικός (adj)
catoptrique

κατορθωτός (adj)
possible, réalisable

κατορθώνω /ka.toɾˈθo.no/ (v)
réussir

κατουράω /ka.tuˈɾa.o/ (v)
pisser, uriner

κατοχή (n)
occupation, possession

κατοχυρώνω /ka.to.çiˈɾo.no/ (v)
sauvegarder

κατοχύρωση /ka.toˈçi.ɾo.si/ (n)
brevet, défense, sauvegarde

κατράμι (n)
goudron, bitume

κατρακυλώ (v)
dégringoler, effondrer

κατρακύλα (n)
dégringolade

κατρακύλισμα (n)
dégringolade, effondrement

κατς /ˈkat͡s/ (n)
catch

κατσάδα (n)
engueulade, gronderie

κατσίκα (n)
chèvre

κατσαβίδι /ka.t͡saˈvi.ði/ (n)
tournevis

κατσαδιάζω (v)
crier, engueuler

κατσαρίδα (n)
blatte, cafard, cancrelat, coquerelle

κατσαρόλα (n)
casserole

κατσιάζω (v)
dépérir, user

κατσικάκι (n)
cabri, chevreau

κατσικοκλέφτης /ka.t͡si.koˈkle.ftis/ (n)
chevreau

κατσικούλα (n)
chevrette

κατσουφιάζω /ka.t͡suˈfça.zo/ (v)
bouder, se renfrogner

κατσούφης /kaˈt͡su.fis/ (n)
penaud, renfrogné

κατωτερότητα (n)
infériorité

κατόπι (adv)
ensuite

κατόπιν (adv)
après, ensuite, puis

κατόρθωμα (n)
exploit, prouesse

κατώι (n)
cave, sous-sol

κατώτερος /kaˈto.te.ɾos/ (n)
inférieur

κατώφλι /kaˈto.fli/ (n)
seuil

καυλωμένος
chaud

καυλώνω (v)
bander

καυσαέριο /kaf.saˈe.ɾio/ (n)
gaz, échappement

καυστήρας (n)
chaudière

καυστικός /kaf.stiˈkos/ (adj)
caustique

καυστικότητα (n)
causticité

καυτηριάζω (v)
cautériser, stigmatiser

καυτός (adj)
torride, chaud

καυχηματίας /kaf.çi.maˈti.as/ (n)
fanfaron

καυχησιάρης /kaf.çiˈsça.ɾis/ (n)
vantard

καυχησιολογία (n)
fanfaronnade

καυχιέμαι /kaf.ˈçe.me/ (v)
fanfaronner, glorifier, se targuer, se vanter

καφάσι (n)
cageot

καφέ (n)
café
  κατάστημα
brun, marron
  χρώμα

καφέ-ω-λαι (n)
café au lait

καφές (n)
café

καφασωτός (adj)
treillis

καφεΐνη /ka.fe.ˈi.ni/ (n)
caféine

καφεζυθεστιατόριο /ka.fe.zi.θe.sti.aˈto.ɾi.o/ (n)
café restaurant

καφεκοπτείο /ka.fe.koˈptio/ (n)
brûlerie

καφενείο /ka.feˈni.o/ (n)
café

καφετέρια (n)
cafétéria

καφετής (adj)
marron

καφετζής /ka.feˈd͡zis/ (n)
cafetier

καφετιέρα /ka.feˈtçe.ɾa/ (n)
cafetière

καφκικός (adj)
kafkaïen

καφωδείο (n)
café chantant

καχεκτικός /ka.çe.ktiˈkos/ (adj)
cachectique, chétif, rabougri, souffreteux

καχεξία (n)
cachexie

καχυποψία /ka.çi.poˈpsi.a/ (n)
défiance

καχύποπτα (adv)
avec méfiance, ombrageusement

καχύποπτος (adj)
méfiant, soupçonneux

καψαλίζω (v)
flamber

καψερός (adj)
malheureux, pauvre

καψούρα (n)
béguin

καψόνι /kaˈpso.ni/ (n)
bizutage, brimade

καψώνω (v)
chaud, crever, étouffer

καϊμάκι (n)
mousse, peau

καύκαλο (n)
carapace, crâne

καύλα /ˈkav.la/ /ˈɡav.la/ (n)
bandaison, érection

καύση /ˈkaf.si/ (n)
combustion, carburation

καύσιμο (n)
combustible, carburant

καύσιμος (adj)
combustible

καύσωνας /ˈkaf.so.nas/ (n)
canicule

καύτρα (n)
allumé, bout, incandescent

κβάζαρ (n)
quasar

κβάντα (n)
quanta

κβάντο (n)
quantique

κβάντωση /ˈkvan.do.si/ (n)
quantisation

κβαντικός (adj)
quantique

κβαντισμός (n)
quantification

κβαντιστής (n)
quantificateur

κβαντομηχανική (n)
mécanique quantique

κβαντοφυσική (n)
physique quantique

κείμαι /ˈci.me/ (v)
gésir

κείμενο /ˈci.me.no/ (n)
texte

κείμενος
en vigueur, situé

κείτομαι (v)
gésir

κειμήλιο (n)
relique, objet, précieux

κειμενικός (adj)
textuel

κεκλεισμένων των θυρών /ce.kliˈzme.non ton θiˈɾon/
à huis clos
  κεκλεισμένων των θυρών

κεκλιμένος
incliné, pente

κεκτημένος
acquis

κελάρι (n)
cellier

κελάρυσμα (n)
bruissement

κελί (n)
cellule

κελαρύζω (v)
glouglouter

κελεμπία /ce.leˈbi.a/ (n)
gandoura

κελτικός /cel.tiˈkos/ (adj)
celte, celtique

κενοτάφιο /ce.noˈta.fi.o/ (n)
cénotaphe

κεντρί /cenˈdɾi/ (n)
dard

κεντρίζω (v)
piquer

κεντρική μονάδα επεξεργασίας
unité centrale

κεντρικός /cen.dɾiˈkos/ (adj)
central

κεντρομερές (n)
centromère

κεντρώος (adj)
centriste

κεντώ (v)
piquer
  προκαλώ οξύ πόνο, κεντρίζω
broder
  φτιάχνω κέντημα

κενό (n)
espace, vide

κενός (adj)
vacant
  που δεν έχει συμπληρωθεί
creux
  χωρίς περιεχόμενο

κενόσπουδος (adj)
baguenaudier

κενότητα (n)
vacance

κεράσι /ceˈɾa.si/ (n)
cerise, griotte
les grands diseurs ne sont pas les grands faiseurs
  όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι

κεράτωμα (n)
cocufiage

κερί /ceˈɾi/ (n)
bougie, chandelle
  μέσο φωτισμού
cire
  υλικό

κεραία /ceˈɾe.a/ (n)
vergue
  μακρύ ξύλο που φέρει πανιά
antenne
  όργανο εντόμων

κεραμίδι /ce.ɾaˈmi.ði/ (n)
tuile

κεραμιδώνω (v)
poser des tuiles

κεραμική (n)
céramique

κεραμικός (adj)
céramique

κεραμοσκεπής (adj)
toit, tuiles

κερασής /ce.ɾaˈsis/ (adj)
cerise

κερασιά /ce.ɾaˈsça/ (n)
cerisier

κερασφόρος /ce.ɾaˈsfo.ɾos/ (adj)
cornu

κερατάς /ce.ɾaˈtas/ (n)
cocu

κερατίνη (n)
kératine

κερατίτιδα (n)
kératite

κερατοειδής (adj)
corné

κερατοειδής χιτώνας
cornée

κερατώνω /ce.ɾaˈto.no/ (v)
cocufier

κεραυνοβόλα (adv)
coup, foudre

κεραυνοβόλος /ce.ɾav.noˈvo.los/ (adj)
foudroyant

κεραυνοβόλος έρωτας /ce.ɾav.noˈvo.los ˈe.ɾo.tas/
coup de foudre

κεραυνομαντεία (n)
kéraunomancie

κεραυνός /ce.ɾavˈnos/ (n)
foudre

κερδίζομαι (v)
gagner

κερδίζω (v)
gagner

κερδισμένος
gagné

κερδομανής (adj)
maniaque du profit

κερδοσκοπία (n)
spéculation

κερδοσκοπικός (adj)
lucratif, mercantile

κερδοσκόπος (n)
spéculateur, spéculatrice

κερδοφορία (n)
rentabilité

κερδοφόρος /ceɾ.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
lucratif

κερκίδα /ceɾˈci.ða/ (n)
gradin

κερματοδέκτης (n)
fente

κερνάω /ceɾˈna.o/ (v)
régaler, boire, offrir, payer, tournée

κερωμένος
ciré

κερώνω (v)
blémir, cirer, enduire, imperméabiliser

κετιμίνη (n)
ketimine

κετσές /ceˈt͡ses/ (n)
feutre

κετόνη /ceˈto.ni/ (n)
cétone

κεφάλαιο /ceˈfa.le.o/ (n)
chapitre
  ενότητα βιβλίου
capital, fonds
  περιουσιακό στοιχείο

κεφάλας (n)
bêta, grosse, tête

κεφάλι (n)
n'en faire qu'à sa tête
  κάνω του κεφαλιού μου
tête
  τμήμα ζώντος οργανισμού

κεφάτος (adj)
bonne, humeur

κεφαλίδα /ce.faˈli.ða/ (n)
en-tête

κεφαλαίο /ce.faˈle.o/ (n)
majuscule

κεφαλαίος /ce.faˈle.os/ (adj)
capitale

κεφαλαιμάτωμα (n)
céphalhématome

κεφαλαιοκράτης /ce.fa.le.oˈkɾa.tis/ (n)
capitaliste

κεφαλαιοποιώ /ke.fa.le.o.piˈo/ (v)
capitaliser

κεφαλαιούχος /ce.fa.leˈu.xos/ (n)
capitaliste

κεφαλαιώδης (adj)
capital, fondamental, primordial

κεφαλιά (n)
coup de tête

κεφαλικός (adj)
céphalique
  ιατρική

κεφαλογραβιέρα (n)
kefalograviéra

κεφαλομετρία (n)
céphalométrie

κεφαλομετρικός (adj)
céphalométrique

κεφαλοχώρι (n)
bourg

κεφαλόμετρο (n)
céphalomètre

κεφαλόσκαλο (n)
palier

κεφτές /ceˈftes/ (n)
kafta, boulette de viande

κεφτεδάκι (n)
boulette de viande

κεχριμπάρι /ce.xɾiˈba.ɾi/ (n)
ambre

κηδεία /ciˈði.a/ (n)
funérailles, enterrement

κηδεμονία /ci.ðe.moˈni.a/ (n)
tutorat

κηδεμόνας /ci.ðeˈmo.nas/ (n)
tuteur

κηκογόνος (adj)
criminogène

κηλίδα (n)
tache, macule

κηλεπίδεσμος /ci.leˈpi.ðe.zmos/ (n)
bandage herniaire

κηλιδώνω (v)
entacher

κηπάκος (n)
jardinet

κηπουρική /ci.pu.ɾiˈci/ (adj)
jardinage

κηπουρός /ci.puˈɾos/ (n)
jardinier

κηπούπολη /ciˈpu.po.li/ (n)
cité-jardin

κηρήθρα /ciˈɾi.θɾa/ (n)
alvéole d'abeilles

κηροζίνη (n)
kérosène

κηρομαντεία (n)
céromancie

κηρομπογιά (n)
craie

κηροπήγιο /ci.ɾoˈpi.ʝi.o/ (n)
chandelier, candélabre

κηροποιός (n)
bougies, fabricant

κηροσβέστης (n)
éteignoir

κηρύκειο (n)
caducée

κηρύσσω /ciˈɾi.so/ (v)
prêcher
  κάνω κήρυγμα
déclarer
  κηρύσσω (πόλεμο, την έναρξη κλπ)

κητώδης /ciˈto.ðis/ (adj)
cétacé

κηφήνας /ciˈfi.nas/ (n)
bourdon, faux bourdon

κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα
et ils se marièrent et eurent beaucoup d' enfants
  κατάληξη παραμυθιών

κιάλι (n)
longue-vue, lunette

κιάλια (n)
jumelles

κιβωτός /ci.voˈtos/ (n)
arche

κιβώτιο /ciˈvo.ti.o/ (n)
caisse

κιγκαλερία (n)
quincaillerie

κιγκλίδωμα /ciŋˈɡli.ðo.ma/ (n)
balustrade, barrière, grillage

κιγκλιδωτός (adj)
grillagé

κιγκλιδώνω (v)
grillager

κιζερίτης (n)
kiesérite

κιθάρα /ciˈθa.ɾa/ (n)
guitare

κιθαρίστας (n)
guitariste

κιθαριστής (n)
guitariste

κιθαρωδός /ci.θa.ɾoˈðos/ (n)
citharède

κικιρίκου
cocorico

κιλίμι /ciˈli.mi/ (n)
kilim

κιλλίβαντας /ciˈli.va.ndas/ (n)
affût

κιλοβάτ (n)
kilowatt

κιλοβατώρα (n)
kilowatt-heure

κιλτ /ˈcilt/ (n)
kilt

κιλό /ciˈlo/ (n)
kilo

κιλότα /ciˈlo.ta/ (n)
culotte, petite culotte, slip
  γυναικείο εσώρουχο
culotte
  παντελόνι ιππασίας

κιμάς /ciˈmas/ (n)
viande hachée, hachis, steak haché

κιμονό (n)
kimono

κιμπάρης (n)
galant homme, magnanime

κιμπαριλίκι (n)
grandeur, magnanimité, noblesse

κιμπούτς (n)
kibboutz

κιμωλία (n)
craie

κινάση (n)
kinase

κινέζικος (adj)
chinois

κινίνο /ciˈni.no/ (n)
quinine

κιναισθησία /ci.ne.sθiˈsi.a/ (n)
kinesthésie

κιναισθητικός (adj)
kinesthétique

κινδυνεύω /cin.ðiˈne.vo/ (v)
danger, risquer

κινδυνολογία (n)
dramatisation, exagération, outrance

κινεζικά (n)
chinois
  η κινεζική γλώσσα

κινηματίας (n)
putschiste

κινηματογράφηση (n)
tournage

κινηματογράφος /ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/ (n)
cinématographe
  η εφεύρεση
cinéma
  η τέχνη
  το κτίριο

κινηματογραφία /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cinématographie

κινηματογραφίστρια (n)
cinéaste

κινηματογραφικός /ci.ni.ma.to.ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
cinématographique

κινηματογραφώ /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfo/ (v)
filmer

κινησιοθεραπεία (n)
kinésithérapie

κινησιοθεραπευτής (n)
kinésithérapeute

κινησιοθεραπευτικός (adj)
kinésithérapeutique

κινησιολογία /ci.ni.si.o.loˈʝi.a/ (n)
kinésiologie

κινησιολογικός /ci.ni.si.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
kinésiologique

κινητήρας (n)
moteur

κινητήριος /ci.niˈti.ɾi.os/ (adj)
moteur, qui entraîne
force motrice
  κινητήρια δύναμη

κινητική (n)
cinématique

κινητικός (adj)
cinétique

κινητικότητα (n)
mobilité

κινητογράφος (n)
kinétographe

κινητοποίηση /ci.ni.toˈpi.i.si/ (n)
mobilisation

κινητοποιώ /ci.ni.to.piˈo/ (v)
mobiliser

κινητροδοτώ /ci.ni.tɾo.ðoˈto/ (v)
inciter

κινητό (n)
portable, cellulare

κινητό τηλέφωνο /ci.niˈto tiˈle.fo.no/
mobile, téléphone

κινητός /ci.niˈtos/ (adj)
mobile

κινούμενη άμμος
sable mouvant

κινούμενο σχέδιο
dessin animé

κινούμενος
mouvant, mouvement

κινώ /ciˈno/ (v)
bouger, déplacer

κιονοειδής (adj)
colonnaire

κιονόκρανο /ci.oˈno.kɾa.no/ (n)
chapiteau

κιούγκι (n)
conduit

κιούπι /cúpi/ (n)
jarre

κιούριο (n)
curium

κιρ (n)
kir

κιργιστανικά (n)
kirghiz

κιρικίτι (n)
kirikiti

κιρκαδιανός (adj)
circadien, nycthémère

κιρκασιανά (n)
kabardien

κιρς /ciɾs/ (n)
kirsch

κιρσός (n)
varice

κισσός /ciˈsos/ (n)
lierre

κιτ /ˈkit/ (n)
kit

κιτάπι (n)
bouquin, livre

κιτριά (n)
cédratier

κιτρικό οξύ
acide citrique

κιτρικός /ˈci.tɾiˈkos/ (adj)
citrique

κιτρινίζω /ci.tɾiˈni.zo/ (v)
jaunir

κιτρινισμένος
jauni

κιτρινωπός /ci.tɾi.noˈpos/ (adj)
jaunâtre

κιτς (adj)
kitch, kitsch

κιόλας /ˈco.las/ (adv)
déjà
  ήδη

κιόσκι (n)
kiosque

κλάβικορντ /kla.viˈkoɾ.d/ (n)
clavicorde, manichordion

κλάδεμα (n)
taille, élagage

κλάδος /ˈkla.ðos/ (n)
branche

κλάμα /ˈkla.ma/ (n)
pleurs, pleur

κλάνω (v)
péter

κλάξον (n)
klaxon

κλάση /ˈkla.si/ (n)
classe

κλάσμα /ˈkla.zma/ (n)
fraction

κλέβω /ˈkle.vo/ (v)
voler

κλέμα (n)
domino

κλέφτης /ˈkle.ftis/ (n)
voleur, voleuse
  όποιος κλέβει

κλέφτρα (n)
voleuse

κλήμα /ˈkli.ma/ (n)
vigne

κλήρος /ˈkli.ɾos/ (n)
clergé, partage

κλήρωση (n)
tirage

κλήση /ˈkli.si/ (n)
appel, procès verbal

κλήτευση (n)
citation, convocation, comparaître

κλίβανος /ˈkli.va.nos/ (n)
autoclave

κλίκα (n)
clique, clan

κλίμα /ˈkli.ma/ (n)
climat

κλίμακα /ˈkli.ma.ka/ (n)
échelle
  κλίμακα στη γεωγραφία
  κλίμακα στη φυσική
gamme
  κλίμακα στη μουσική (σκάλα)

κλίμακα Μποφόρ
Échelle de Beaufort

κλίμακα Ρίχτερ /ˈkli.ma.ka ˈɾi.xteɾ/
échelle de Richter

κλίμακα χρωμάτων
gamme de couleurs

κλίνη /ˈkli.ni/ (n)
lit

κλίνω /ˈkli.no/ (v)
pencher
  γέρνω, έχω κλίση
enclin, pencher
  ρέπω, τείνω
décliner
  σχηματίζω τους τύπους ενός κλιτού μέρους του λόγου

κλίση /ˈkli.si/ (n)
déclinaison
  γραμματική - σχηματισμός πτώσεων
conjugaison
  γραμματική - σχηματισμός ρηματικών τύπων
inclination
  τάση, ροπή, έφεση

κλαίω /ˈkle.o/ (v)
pleurer, brailler

κλαβιέ (n)
clavier

κλαδάκι (n)
brindille

κλαδί /klaˈði/ (n)
branche

κλαδευτήρι (n)
sécateur
  εργαλείο

κλαδεύω (v)
tailler, élaguer

κλαδωτός (adj)
branchu

κλακάζ (n)
claquage

κλακέτα /kla.ˈce.ta/ (n)
claquette
  κινηματογράφος

κλακέτες /klaˈce.tes/ (n)
claquettes
  χορός

κλακαδόρος (n)
claqueur

κλαμένος
larmes, pleurs

κλαμπ (n)
boîte de nuit, club

κλαρινέτο /kla.ɾiˈne.to/ (n)
clarinette

κλαρινετίστας (n)
clarinettiste

κλασέρ (n)
classeur

κλασικισμός /kla.si.ciˈzmos/ (n)
classicisme

κλασικιστής (n)
classiciste

κλασικός /kla.siˈkos/ (adj)
classique

κλασματικός /kla.zma.tiˈkos/ (adj)
fractionnaire

κλασματοποιώ (v)
fractionner

κλατάρω (v)
crevé, être

κλατς (n)
débrayage

κλαφουτί (n)
clafoutis

κλαψιάρης (adj)
pleurnicheur

κλαψιάρικος (adj)
plaintif, pleurnichard

κλαψουρίζω /kla.psuˈɾi.zo/ (v)
chialer, chouiner, larmoyer, pleurnicher

κλαψούρισμα (n)
pleurnicherie

κλείδα (n)
clé
  κλειδί
clavicule
  οστό

κλείνω /ˈkli.no/ (v)
fermer, réserver

κλείσιμο /ˈkli.si.mo/ (n)
fermeture

κλειδάκι (n)
claciele

κλειδί (n)
clé, clef, aiguillage

κλειδί πίπας (n)
clé à pipe

κλειδαράς /kli.ðaˈɾas/ (n)
serrurier
  τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά

κλειδαριά /kli.ðaɾˈʝa/ (n)
serrure

κλειδαρότρυπα /kli.ðaˈɾo.tɾi.pa/ (n)
trou de la serrure

κλειδοκράτειρα (n)
châtelaine

κλειδομαντεία (n)
clédomancie, cléidomancie

κλειδούχος (n)
aiguilleur
  σιδηροδρομικός υπάλληλος

κλεινός /kliˈnos/ (adj)
célèbre, fameux, réputé

κλεισούρα /kliˈsu.ɾa/ (n)
cluse, enfermement

κλειστοφοβία (n)
claustrophobie

κλειστό σύστημα
système fermé

κλειστός (adj)
fermé
occlusif
  κλειστός στη γλωσσολογία

κλειτορίδα /kli.toˈɾi.ða/ (n)
clitoris

κλειτοριδικός /kli.to.ɾi.ðiˈkos/ (adj)
clitoridien

κλεπταποδοχή (n)
recel

κλεπταποδόχος (n)
recéleur

κλεπτοκρατία (n)
kleptocratie

κλεπτομανής (adj)
cleptomane

κλεπτομανία (n)
cleptomanie

κλεφτοκοτάς /kle.fto.koˈtas/ (n)
chapardeur, poules, voleur

κλεψύδρα /kleˈpsi.ðɾa/ (n)
sablier, clepsydre

κληματαριά /kli.ma.taɾˈʝa/ (n)
tonnelle

κληρικαλισμός (n)
cléricalisme

κληρικοκρατία (n)
clérocratie

κληρικός (n)
clerc

κληροδοτώ /kli.ɾo.ðoˈto/ (v)
léguer

κληροδότημα /kli.ɾoˈðo.ti.ma/ (n)
legs

κληρονομιά /kli.ɾo.noˈmɲa/ (n)
héritage
  περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κατοχή μου

κληρονομικός /kli.ɾo.no.miˈkos/ (adj)
héréditaire

κληρονομικότητα /kli.ɾo.no.miˈko.ti.ta/ (n)
hérédité

κληρονομώ (v)
hériter

κληρονόμος /kli.ɾoˈno.mos/ (n)
héritier

κληρουχία /kli.ɾuˈçi.a/ (n)
clérouquie

κληρωτίδα /kli.ɾoˈti.ða/ (n)
urne

κλητήρας /kliˈti.ɾas/ (n)
huissier

κλητεύω (v)
convoquer

κλητική (n)
vocatif

κλητικός /kli.tiˈkos/ (adj)
vocatif

κλικάρω (v)
cliquer‎

κλιμάκιο (n)
échelon, équipe

κλιμάκωση (n)
escalade

κλιμακοστάσιο /kli.ma.koˈsta.si.o/ (n)
escalier, cage

κλιμακωτά (adv)
graduellement

κλιμακωτός (adj)
échelonné

κλιμακώνω /kli.maˈko.no/ (v)
grimper, échelonner

κλιματική αλλαγή /kli.ma.tiˈci a.laˈʝi/
changement climatique

κλιματικός (adj)
climatique

κλιματισμός (n)
climatisation

κλιματολογία (n)
climatologie

κλιματολογικός (adj)
climatologique

κλινάμαξα /kliˈna.ma.ksa/ (n)
wagon-lit

κλινική (n)
clinique

κλινικός /kli.niˈci/ /kli.niˈko/ /kli.niˈkos/ (adj)
clinique

κλινοστρωμνή /kli.no.stɾoˈmni/ (n)
literie

κλισέ (n)
cliché

κλιτικός /kli.tiˈkos/ (adj)
clitique

κλοάκη (n)
cloaque

κλοιός (n)
cordon, encerclement, étau

κλονίζω (v)
secouer, ébranler

κλονιζόμενος
chancelant

κλονισμός (n)
choc, secousse, ébranlement

κλοπή /kloˈpi/ (n)
vol

κλοπιμαίος /klo.piˈme.os/ (adj)
volé

κλοτσάω /kloˈt͡sa.o/ (v)
donner

κλοτσιά /kloˈt͡sça/ (n)
coup de pied

κλοτσοσκούφι (n)
souffre-douleur

κλουβί /kluˈvi/ (n)
cage

κλούβα (n)
cage, fourgon, grande, police

κλούβιος /ˈklu.vʝos/ (adj)
pourri
  για αβγά

κλπ.
etc.

κλυδωνίζομαι /kli.ðoˈni.zo.me/ (v)
balloté, être

κλυδωνισμός /kli.ðo.niˈzmos/ (n)
ballottement
  ταρακούνημα σκάφους

κλωθογυρίζω (v)
gigoter

κλωνοποίηση (n)
clonage

κλωνοποιώ (v)
cloner

κλωσάω /kloˈsa.o/ (v)
couver

κλωστή /kloˈsti/ (n)
fil
  λεπτό νήμα τυλισμένο

κλωστοϋφαντουργικός (adj)
textile

κλωστρίδιο (n)
clostridie

κλόουν /ˈkloun/ (n)
clown

κλύσμα /ˈkli.zma/ (n)
lavement

κλώσα /ˈklo.sa/ (n)
couveuse
  στην ορνιθολογία

κνήμη /ˈkni.mi/ (n)
tibia, mollet

κνίδωση (n)
urticaire

κνημιαίος (adj)
jambier

κνησμός (n)
prurit

κοάλα /koˈa.la/ (n)
koala

κοίλον /ciˈlon/ (n)
cavea

κοίλος /ciˈlos/ (adj)
concave, creux

κοίμηση /ˈci.mi.si/ (n)
dormition

κοίταγμα /ˈci.taɣ.ma/ (n)
regard

κοίτασμα (n)
filon, gisement, veine

κοίτη /ˈci.ti/ (n)
lit

κοβάλτιο (n)
cobalt

κογιότ (n)
coyote

κοιλάδα /ciˈla.ða/ (n)
vallée

κοιλαράς /ci.laˈɾas/ (n)
ventru

κοιλιά /ciˈʎa/ (n)
ventre, abdomen

κοιλιακός (adj)
abdominal, ventral

κοιλιογραφία /ci.li.o.ɣra.ˈfi.a/ (n)
ventriculographie

κοιλιοκάκη (n)
cœliaquie

κοιλιοπλαστική (n)
abdominoplastie

κοιλότητα /ciˈlo.ti.ta/ (n)
cavité, creux, dépression
  η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι /ciˈma.me/ (v)
dormir

κοιμήσης (n)
endormi

κοιμίζω (v)
endormir

κοιμισμένος
endormi

κοιμιστικός (adj)
assommant, soporifique

κοιναισθησιοπάθεια /ci.ne.sθi.si.oˈpa.θi.a/ (n)
cénestopathie

κοινοβουλευτικός /ci.no.vu.lef.tiˈci/ /ci.no.vu.lef.tiˈko/ /ci.no.vu.lef.tiˈkos/ (adj)
parlementaire

κοινοβουλευτισμός (n)
régime parlementaire

κοινοβούλιο /ci.noˈvu.li.o/ (n)
parlement

κοινολογώ (v)
divulguer

κοινοπολιτεία /ci.no.po.liˈti.a/ (n)
communauté

κοινοπραξία (n)
consortium

κοινοτάρχης (n)
chef, communauté, village

κοινοτικός (adj)
communautaire

κοινοτοπία (n)
lieu commun, banalité, cliché

κοινωνία (n)
société, communauté
  σύνολο ανθρώπων

κοινωνικά (adv)
socialement

κοινωνικοποίηση (n)
socialisation

κοινωνικοποιημένος
socialisé

κοινωνικοποιώ (v)
socialiser

κοινωνικοπολιτικός (adj)
sociopolitique

κοινωνικοπολιτιστικός (adj)
socioculturel

κοινωνικό δίκτυο /ci.no.niˈko ˈði.kti.o/
réseau social

κοινωνικός /ci.no.niˈkos/ (adj)
sociable
  ευκοινώνητος
social
  που αναφέρεται στην κοινωνία

κοινωνικότητα /ci.no.niˈko.ti.ta/ (n)
sociabilité

κοινωνιοβιολογία (n)
sociobiologie

κοινωνιοβιολογικός (adj)
sociobiologique

κοινωνιολογία /ci.no.ni.o.loˈʝi.a/ (n)
sociologie

κοινωνιολογικά (adv)
sociologiquement

κοινωνιολογικός (adj)
sociologique

κοινωνιολόγος (n)
sociologue

κοινωνιόγραμμα /ci.no.niˈo.ɣɾa.ma/ (n)
sociogramme

κοινωνιόδραμα (n)
sociodrame

κοινωνιόλεκτος (n)
sociolecte

κοινωνώ /ci.noˈno/ (v)
communier
  αμετάβατο

κοινωφελής (adj)
bienfaisance, générale, intérêt

κοινό /ciˈno/ (n)
public

κοινό κτήμα /ciˈno ˈkti.ma/
domaine public

κοινός /ciˈnos/ (adj)
commun

κοινότητα /ciˈno.ti.ta/ (n)
municipalité
  διοικητική κοινότητα
commune
  εκπαιδευτική κοινότητα
communauté
  ομάδα

κοινόχρηστα (n)
charges locatives

κοινόχρηστος (adj)
public, usage
parties communes
  κοινόχρηστοι χώροι

κοινώς /ciˈnos/ (adv)
communément

κοιτάζω /ciˈta.zo/ (v)
regarder, zieuter, zyeuter

κοιτώνας (n)
dortoir
  ο χώρος για ύπνο δύο ή περισσότερων ατόμων

κοκ (n)
charbon, coke
  στερεό καύσιμο

κοκέτης /koˈce.tis/ (n)
coquet

κοκαΐνη (n)
cocaïne

κοκαλάκι /ko.kaˈla.ci/ (n)
barrette
  μικρό οστό

κοκαλιάρης /ko.kaˈʎa.ɾis/ (adj)
osseux, squelettique, étique

κοκεταρία (n)
coquetterie

κοκκίνισμα (n)
rougissement

κοκκινίζω (v)
rougir

κοκκινολαίμης (n)
rouge-gorge

κοκκινομάλλης /ko.ci.noˈma.lis/ (adj)
roux

κοκκινωπός (adj)
rougeâtre

κοκκολιθοφόρο (n)
coccolithophore

κοκκομετρία (n)
granulométrie

κοκκομετρικός (adj)
granulométrique

κοκκώδης /koˈko.ðis/ (adj)
granulaire

κοκορομαχία (n)
combat de coqs

κοκοφοίνικας (n)
cocotier

κοκτέιλ (n)
cocktail

κοκότα (n)
cocotte

κολάζ /koˈlaz/ (n)
collage

κολάν (n)
caleçon moulant, collant sans pied, leggings

κολάρο /koˈla.ɾo/ (n)
minerve

κολάσιμος /koˈlasimos/ (adj)
punissable

κολίτιδα /koˈli.ti.δa/ (n)
colite

κολακεία (n)
flatterie, adulation

κολακευτικός /ko.la.ce.ftiˈkos/ (adj)
flatteur

κολακεύω /ko.laˈce.vo/ (v)
flatter

κολαούζο (n)
taraud

κολασμένος
damné, maudit

κολασμός (n)
châtiment

κολαστήριο (n)
enfer, lieu, supplice

κολατσίζω /ko.laˈt͡si.zo/ (v)
collation, prendre

κολατσιό /ko.laˈt͡sço/ (n)
collation

κολεκτιβισμός /ko.le.ktiˈvi.zmos/ (n)
collectivisme

κολεκτιβοποίηση (n)
collectivisation

κολεκτιβοποιώ (v)
collectiviser

κολεξιόν /ko.leˈksçon/ (n)
collection

κολεόπτερα (n)
coleoptères

κολεός (n)
vagin, gaîne

κολεόσπασμος (n)
vaginisme

κολιέ /koˈʎe/ /kɔ.lje/ (n)
collier

κολικός /ko.liˈkos/ (n)
colique
  επιπθετο
  ουσιαστικό

κολιμπρί /ko.liˈbɾi/ (n)
colibri

κολιός /koˈʎos/ (n)
maquereau

κολλάω /koˈla.o/ (v)
coller
  κυριολεκτικά: ενώνω μόνιμα

κολλαγόνο (n)
collagène

κολλαριστός (adj)
amidonné
  που του έχει γίνει κολλάρισμα

κολλεκτέρ (n)
collecteur

κολλημένος /ko.liˈme.nos/
attaché
  βαλμένος κοντά, δίπλα
collé
  ενωμένος
scotché
  που έχει τη συνήθεια να κάνει κάτι υπερβολικά

κολλητήρι (n)
fer à souder

κολλητός (n)
pote

κολλοειδής (adj)
colloïde

κολλύριο /koˈli.ɾi.o/ (n)
collyre

κολοβακτηρίδιο (n)
coli, colibacille

κολοβός /ko.loˈvos/ (adj)
caudectomisé, inachevé, incomplet

κολοκυθάκι (n)
courgette

κολοκυθόσπορος (n)
courge, graines

κολοκύθα /ko.loˈci.θa/ (n)
courge, citrouille

κολοκύθι /ko.loˈci.θi/ (n)
courgette

κολομπαράς (n)
pédé

κολονοσκόπηση (n)
coloscopie, colonoscopie

κολονοσκόπιο (n)
coloscope

κολοσσιαίος (adj)
colossal

κολοφώνας /ko.loˈfo.nas/ (n)
apex, sommet
  αποκορύφωμα
colophon
  τυπογραφικό σημείωμα

κολπατζής (n)
tricheur

κολπικός (adj)
vaginal
  που αναφέρεται στον γυναικείο κόλπο

κολποκήλη (n)
colpocèle

κολποσκόπηση (n)
colposcopie

κολποσκόπιο (n)
colposcope

κολυμβήτρια (n)
nageuse

κολυμβητήριο /ko.liɱ.viˈti.ɾi.o/ (n)
natatorium

κολυμβητής (n)
nageur, baigneur

κολυμπήθρα (n)
baptistère

κολυμπώ /ko.limˈbo/ (v)
nager

κολχικίνη /kol.çiˈci.ni/ (n)
colchicine

κολχόζ (n)
kolkhoze

κολόνια /koˈlo.ɲa/ (n)
Cologne, eau

κολύμβηση /koˈliɱ.vi.si/ (n)
natation

κολύμπι /koˈlim.bi/ (n)
baignade

κομήτης (n)
comète

κομεντί (n)
comédie

κομητεία (n)
comté

κομιστής /ko.miˈstis/ (n)
fournisseur, livreur

κομιτάτο /ko.miˈta.to/ (n)
comité

κομμάτι /koˈma.ti/ (n)
morceau, pièce

κομμένος /koˈme.nos/
coupé

κομμεορρητίνη (n)
gomme-résine

κομμουνίστρια (n)
communiste

κομμουνισμός (n)
communisme

κομμουνιστής (n)
communiste
  αρσενικό

κομμουνιστικός (adj)
communiste

κομμωτήριο /ko.moˈti.ɾi.o/ (n)
coiffure, salon

κομμωτής (n)
coiffeur

κομμώτρια (n)
coiffeuse

κομοδίνο (n)
table de chevet

κομουνιστής (n)
communiste

κομπάζω /komˈba.zo/ (v)
flatter, glorifier, se vanter

κομπάρσος (n)
comparse, figurant

κομπέρ /komˈbeɾ/ (n)
compère

κομπίνα /komˈbi.na/ (n)
combine, magouille
  απάτη

κομπανία /kom.paˈni.a/ (n)
compagnie

κομπαστής /kom.baˈstis/ (n)
hâbleur

κομπιάζω /komˈbʝa.zo/ (v)
bafouiller, trébucher

κομπιουτεράκι /kom.bʝu.teˈɾa.ci/ (n)
calculatrice, calculette

κομπλέ (adj)
complet
  ενδυμασία

κομπλεξικός (adj)
complexé

κομπλιμέντο (n)
compliment

κομπλιμεντόζος /kom.pli.menˈto.zos/ (adj)
enjôleur

κομπογιαννίτης /kom.bo.ʝaˈni.tis/ (n)
guérisseur, rebouteux

κομποδετική (n)
macramé

κομπολόι (n)
chapelet, comboloï

κομπορρημονώ (v)
se vanter

κομποσκοίνι /kom.boˈsci.ni/ (n)
tchotki

κομπρέσα (n)
compresse

κομπόδεμα /komˈbo.ðe.ma/ (n)
magot

κομπόστ (n)
compost

κομπόστα /komˈbo.sta/ (n)
compote

κομφετί (n)
confetti

κομφορμισμός (n)
conformisme

κομφορμιστής (n)
conformiste

κομφουκιανισμός (n)
confucianisme

κομφόρ /koɱˈfoɾ/ (n)
confort

κομψοτέχνημα /kom.psoˈte.xni.ma/ (n)
objet d'art

κομψός /komˈpsos/ (adj)
élégant

κομψότητα /komˈpso.ti.ta/ (n)
élégance

κομό (n)
commode

κονία (n)
ciment

κονίαμα (n)
mortier

κονβόι (n)
convoi

κονδυλοφόρος /konðiloˈfoɾos/ (n)
porte-plume

κονδύλι (n)
crédit, fonds, somme

κονεσέρ (n)
connaisseur

κονιάκ /koˈɲak/ (n)
cognac

κονιορτοποιημένος
pulvérisé

κονιορτοποιώ /ko.ni.oɾ.to.piˈo/ (v)
pulvériser

κονκάρδα (n)
cocarde

κονκλάβιο (n)
conclave

κονκορδάτο (n)
concordat

κονσέρβα (n)
boîte de conserve, mise en conserve

κονσερβοκούτι (n)
boîte, conserve

κονσοματέρ (n)
consommateur

κονσοματρίς (n)
entraîneuse

κονστρουκτιβισμός (n)
constructivisme

κονσόλα /konˈso.la/ (n)
console

κονσόρτσιουμ (n)
consortium

κοντά /konˈda/ (adv)
près, à proximité

κοντάκι (n)
crosse

κοντάρι (n)
lance

κοντέρ (n)
compteur

κοντέσα (n)
comtesse

κοντίνουο (n)
continuo

κονταίνω (v)
raccourcir

κονταρομαχία (n)
joute équestre

κοντεύω /konˈde.vo/ (v)
approcher, point, être

κοντοζυγώνω (v)
approcher

κοντολογίς (adv)
bref

κοντομάνικος (adj)
à manches courtes

κοντοτιέρος /kon.doˈtçe.ɾos/ (n)
condottiere

κοντράρω /konˈdɾa.ɾo/ (v)
affronter, contrer, ricocher

κοντράστ (n)
contraste

κοντραμπάσο /kon.tɾaˈba.so/ (n)
contrebasse

κοντραπλακέ (n)
contreplaqué

κοντραστάρω /kon.dɾaˈsta.ɾo/ (v)
contraster

κοντσέρτο (n)
concert

κοντός (adj)
petit
  άνθρωπος με μικρό ανάστημα
court
  αντικείμενο με μικρό μήκος
bas
  αντικείμενο με μικρό ύψος

κοντόχοντρος (adj)
trapu

κονφί (n)
confit

κοοπτάτσια /ko.oˈpta.t͡si.a/ (n)
cooptation

κοπάδι (n)
troupeau, banc

κοπάζω /koˈpa.zo/ (v)
apaiser, se calmer

κοπή (n)
découpage, découpe, frappe

κοπανατζής (n)
absentéiste

κοπανώ (v)
sécher
  κάνω κοπάνα
battre
  χτυπώ

κοπιάζω /ko.piˈa.zo/ (v)
passer, venir

κοπιάζω /ko.piˈa.zo/ /koˈpça.zo/ (v)
donner, mal

κοπιαστικός /ko.pça.stiˈkos/ (adj)
fatigant, pénible

κοπιράιτ /ko.piˈɾa.it/ (n)
droit d'auteur, copyright

κοπρίζω /koˈpɾi.zo/ (v)
fumer, fumier, épandre

κοπριά (n)
fumier

κοπρολογία /ko.pɾo.loˈʝi.a/ (n)
coprologie

κοπρολογικός /ko.pɾo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
coprologique

κοπρολόγος /ko.pɾoˈlo.ɣos/ (n)
coprologue

κοπροσκυλιάζω /ko.pɾo.sciˈʎa.zo/ (v)
glander

κοπτήρας (n)
incisive

κορ ντε μπαλέ (n)
corps de ballet

κοράκι /koˈɾa.ci/ (n)
corbeau

κοράλλι /koˈɾa.li/ (n)
corail

κορίτσι /koˈɾi.t͡si/ (n)
fille, jeune fille
petite amie
  σύντροφος

κοραλλιογενής /ko.ɾa.li.o.ʝeˈnis/ (adj)
corallien

κορανικός (adj)
coranique

κορβέτα (n)
corvette

κορδέλα /koɾˈðe.la/ (n)
ruban

κορδόνι (n)
lacet, cordon, galons

κορδώνομαι (v)
se pavaner

κορδώνω /koɾˈðo.no/ (v)
crâner, plastronner

κορεατικά (n)
coréen

κορεατικός /koɾeatiˈkos/ (adj)
coréen

κορεννύω (v)
apaiser, saturer, étancher

κορεσμένος
saturé

κορεσμός /ko.ɾeˈzmos/ (n)
saturation

κορινθιακός /ko.ɾin.θi.aˈkos/ (adj)
corinthien

κοριτσάκι (n)
fillette

κοριτσίστικος (adj)
fille

κοριός (n)
punaise

κορμοράνος /koɾ.moˈɾa.nos/ (n)
cormoran

κορμοστασιά /koɾ.mo.staˈsça/ (n)
posture, allure, prestance, stature

κορμός (n)
tronc, bûche, coeur, commun

κορν φλέικς (n)
corn flakes

κορνάρω (v)
klaxonner

κορνέτα /koɾˈne.ta/ (n)
cornet

κορνίζα (n)
cadre

κορομηλιά /ko.ɾo.miˈʎa/ (n)
prunier

κορονοϊός /ko.ɾo.no.iˈos/ (n)
coronavirus

κοροϊδία (n)
moquerie, raillerie

κοροϊδεύω /ko.ɾoi̯ˈðe.vo/ (v)
se moquer
  χλευάζω ή ειρωνεύομαι

κορσάζ (n)
corsage

κορσές /koɾˈses/ (n)
corset

κορσικανικά (n)
corse

κορσικανικός /koɾ.si.ka.niˈkos/ (adj)
corse

κορτάκιας (n)
dragueur

κορτάρω (v)
draguer

κορτιζόνη (n)
cortisone

κορυδαλλός /ko.ɾi.ðaˈlos/ (n)
alouette

κορυφή /ko.ɾiˈfi/ (n)
sommet
  γεωμετρικός όρος
sommet, pic
  υψηλότερο σημείο

κορυφή του παγόβουνου
sommet de l'iceberg

κορυφαίος (n)
sommital, suprême, éminent

κορυφογραμμή (n)
ligne de crête

κορυφώνομαι (v)
être à son comble

κορωνίδα /ko.ɾoˈni.ða/ (n)
pinacle

κορόιδεμα (n)
moquerie, raillerie

κορόιδο /koˈɾoi̯.ðo/ (n)
idiot, imbécile, poire

κορόμηλο (n)
mirabelle, prune

κορόνα /koˈɾo.na/ (n)
couronne dentaire
  θήκη δοντιού
pile
  πλευρά νομίσματος
couronne
  στέμμα
  νομισματική μονάδα

κορόνα γράμματα
pile ou face

κορύνη (n)
quille

κορύφωση /koˈɾi.fo.si/ (n)
couronnement, culmination

κορώνω /koˈɾo.no/ (v)
enflammer

κος /ˈci.ɾi.os/
M., Mr

κοσκινίζω /ko.sciˈni.zo/ (v)
tamiser, passer au tamis

κοσμήτορας /koˈzmi.to.ɾas/ (n)
doyen

κοσμετολόγος (n)
cosmétologue

κοσμηματοθήκη /ko.zmi.ma.toˈθi.ci/ (n)
bijoux, boîte

κοσμηματοπωλείο (n)
bijouterie

κοσμηματοπώλης (n)
bijoutier

κοσμηματοπώλισσα (n)
bijoutière

κοσμητική /ko.zmi.ti.ˈci/ (n)
cosmétique

κοσμητικός (adj)
cosmétique

κοσμικός /ko.zmiˈkos/ (adj)
mondain
  κοινωνικός
profane, laïc
  μη θρησκευτικός
cosmique
  συμπαντικός

κοσμικότητα (n)
mondanité

κοσμοβριθής /ko.zmo.vɾiˈθis/ (adj)
grouillant

κοσμογονικός (adj)
cosmogonique

κοσμογραφικός (adj)
cosmographique

κοσμογυρισμένος
baroudeur, beaucoup, bourlingué, globe-trotteur, voyagé continuellement

κοσμοδρόμιο (n)
cosmodrome

κοσμοθεωρία /ko.zmo.θe.oˈɾi.a/ (n)
cosmothéorie

κοσμολογία /ko.zmo.loˈʝi.a/ (n)
cosmologie

κοσμολογικός (adj)
cosmologique

κοσμοναύτης (n)
cosmonaute

κοσμοπολίτης /ko.zmo.poˈli.tis/ (n)
cosmopolite

κοσμοπολίτισσα (n)
cosmopolite

κοσμοπολιτικός (adj)
cosmopolite

κοσμοπολιτισμός (n)
cosmopolitisme

κοσμοσυρροή (n)
foule, affluence

κοσμώ (v)
orner

κοστίζω (v)
coûter

κοτάβα (n)
kotava

κοτέτσι (n)
poulailler, basse-cour

κοτζάμ (adj)
adulte, grand, mûr

κοτλέ (n)
côtelé

κοτοκροκέτα /ko.to.kɾoˈce.ta/ (n)
beignet de poulet

κοτολέτα /ko.toˈle.ta/ (n)
côtelette

κοτοπουλάκι (n)
poussin

κοτρόνα (n)
rocher

κοτρόνι /koˈtɾo.ni/ (n)
rocher

κοτσάνα (n)
bêtise
  μεγάλη βλακεία

κοτσάρω /koˈt͡sa.ɾo/ (v)
coller
  οικεία έκφραση για το προσθέτω, επιβάλλ
atteler
  συνδέω

κοτσίδα (n)
tresse

κοτσαδόρος (n)
crochet d'attelage

κοτυληδόνα (n)
cotylédon

κοτόπουλο /koˈto.pu.lo/ (n)
poulet

κοτύλη (n)
cotyle

κουάκερ (n)
flocons d’avoine

κουάρκ (n)
quark

κουάφ (n)
coiffe

κουαρτέτο (n)
quatuor

κουβάλημα (n)
manutention, transport

κουβάρι (n)
pelote

κουβάς /kuˈvas/ (n)
seau, chaudière

κουβέντα /kuˈve.da/ /kuˈven.da/ (n)
causette

κουβέρ /kuˈveɾ/ (n)
couvert

κουβέρτα /kuˈveɾ.ta/ (n)
pont
  κατάστρωμα
couverture
  ύφασμα

κουβαλάω /ku.vaˈla.o/ (v)
porter, trimbaler, trimballer

κουβαρίστρα (n)
bobine

κουβεντιάζω /ku.venˈdʝa.zo/ (v)
bavarder, discuter

κουβερτούρα /ku.veɾˈtu.ɾa/ (n)
chocοlat à cuire, couverture

κουβούκλιο (n)
édicule

κουδουνίζω /ku.ðuˈni.zo/ (v)
sonner

κουδουνίστρα /ku.ðuˈni.stɾa/ (n)
hochet

κουδούνι /kuˈðu.ni/ (n)
sonnette, cloche

κουδούνισμα /kuˈðu.ni.zma/ (n)
sonnerie

κουζίνα /kuˈzi.na/ (n)
cuisine
  το δωμάτιο

κουκέτα (n)
couchette

κουκί (n)
fève, fèverole

κουκκίδα (n)
point

κουκλάκι (n)
poupon

κουκλίστικος (adj)
mignon, poupée

κουκλοπαίχτης (n)
marionnettiste

κουκουβάγια /ku.kuˈva.ʝa/ (n)
hibou, chouette

κουκουλωμένος
camouflé, emmitouflé

κουκουλώνω (v)
camoufler, encapuchonner, étouffer

κουκουνάρα (n)
pomme de pin

κουκουνάρι (n)
pignon

κουκούλα (n)
capote
  για όχημα
cagoule
  κάλυμμα της κεφαλής με οπές για τα μάτια, τη μύτη και το στόμα
capuche, capote
  κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο

κουκούλωμα (n)
camouflage, dissimulation

κουκούτσι (n)
noyau

κουλάκος /kuˈla.kos/ (n)
koulak

κουλάρω (v)
détendre, se calmer, se relaxer

κουλαμάρα (n)
bêtise, maladresse

κουλουάρ (n)
couloir

κουλουριάζομαι (v)
se pelotonner

κουλουριάζω /ku.luɾˈʝa.zo/ (v)
enrouler, lover

κουλούρα /kuˈlu.ɾa/ (n)
rond
erse, glène
  ποσότητα τυλιγμένου υλικού
pain
  ψωμί

κουλτουριάρης /kul.tuɾˈʝa.ɾis/ (adj)
intello

κουλτουριάρικος (adj)
intello

κουλτούρα (n)
culture

κουλός /kuˈlos/ (n)
manchot

κουμάντο (n)
direction, pilotage

κουμαντάρω (v)
diriger

κουμαριά (n)
arbousier

κουμπάρος /kumˈba.ɾos/ (n)
témoin, garçon, honneur, parrain

κουμπί /kumˈbi/ (n)
bouton

κουμπί ραδιοφώνου
bouton radio

κουμπαράς /kum.baˈɾas/ (n)
tirelire

κουμπωμένος
fermé, réservé

κουμπότρυπα (n)
boutonnière

κουμπώνω /kumˈbo.no/ (v)
boutonner

κουνάβι /kuˈna.vi/ (n)
fouine

κουνέλι (n)
lapin

κουνελάκι (n)
lapereau

κουνελοφωλιά (n)
garenne

κουνιάδα (n)
belle-soeur

κουνιάδος (n)
beau-frère

κουνιέμαι /kuˈɲeme/ (v)
bouger

κουνουπίδι /ku.nuˈpi.ði/ (n)
chou-fleur

κουνουπιέρα (n)
moustiquaire

κουνούπι /kuˈnu.pi/ (n)
moustique

κουντεπιέ /ku.deˈpçe/ (n)
cou-de-pied

κουνώ (v)
remuer, bouger

κουπί /kuˈpi/ (n)
rame

κουπαστή (n)
plat-bord
  πλοίου
rembarde
  σκάλας

κουπλέ (n)
couplet

κουπόνι /kuˈpo.ni/ (n)
coupon

κουράζομαι (v)
se fatiguer

κουράζω /kuˈɾa.zo/ (v)
fatiguer, importuner

κουράντ
courante

κουρέας (n)
barbier

κουρέλι /kuˈɾe.li/ (n)
haillon, lambeau

κουραμάνα /ku.ɾaˈma.na/ (n)
pain de munition

κουραμπιές /ku.ɾaˈbʝes/ (n)
kourabies
  το γλυκό

κουρασμένος /ku.ɾaˈzme.nos/
fatigué, las

κουραφέξαλα /ku.ɾaˈfe.ksa.la/ (n)
balivernes

κουρδικά (n)
kurde

κουρδικός (adj)
kurde

κουρδιστός (adj)
mécanique

κουρείο (n)
coiffure, salon

κουρελιάζω /ku.ɾeˈʎa.zo/ (v)
déchirer, lambeaux, mettre

κουρελόχαρτο (n)
chiffon, paperasse, papier

κουρεμένος
tondu

κουρεύω /kuˈɾe.vo/ (v)
tondre, faucher, cheveux, couper

κουρκουμάς (n)
curcuma

κουρνιάζω (v)
nicher, s'isoler, se percher

κουρνιαχτός (n)
nuage, poussière

κουρούνα (n)
corneille

κουρούπι (n)
cruche

κουρσάρος /kuɾˈsa.ɾos/ (n)
corsaire

κουρτίνα /kuɾˈti.na/ (n)
rideau

κουρτινόβεργα (n)
rideau, tringle, à

κουσκούς (n)
couscous
  φαγητό

κουσούρι (n)
défaut, imperfection, séquelle, tare

κουστωδία /ku.stoˈði.a/ (n)
escorte

κουτάβι (n)
chiot, benêt

κουτάλα (n)
louche

κουτάλι /kuˈta.li/ (n)
cuillère, cuiller

κουτί /kuˈti/ (n)
boîte

κουταμάρα /ku.taˈma.ɾa/ (n)
sottise

κουτορνίθι (n)
niaiserie, stupidité

κουτουλώ (v)
cogner, coup de boule, frapper, tête

κουτουράδα (n)
sottise

κουτούκι (n)
boui-boui, taverne, troquet

κουτρουβάλα (adv)
culbute

κουτρουβαλώ (v)
dégringoler

κουτσά στραβά (adv)
clopin-clopant

κουτσαίνω /kuˈt͡se.no/ (v)
boiter

κουτσοδόντης /ku.t͡soˈðon.dis/ (adj)
bréchu, édenté

κουτσομπολεύω /ku.t͡so.boˈle.vo/ (v)
cancaner, médire

κουτσομπολιό /ku.t͡so.boˈʎo/ (n)
commérage, ragot, cancan

κουτσομπόλης /ku.t͡soˈbo.lis/ (n)
cancanier, commère, médisant

κουτσονούρης (adj)
caudectomisé, queue

κουτσουλιά (n)
fiente

κουτσούβελο (n)
bambin, gamin, gosse

κουτσό /kuˈt͡so/ (n)
marelle, à cloche-pied

κουτσός /kuˈt͡sos/ (adj)
boiteux

κουτός (adj)
stupide

κουφά (adv)
sourdement

κουφάρι (n)
carcasse, charogne

κουφέτο (n)
dragée

κουφαίνω /kuˈfe.no/ (v)
abasourdir, assourdir

κουφαμάρα (n)
surdité

κουφικός (adj)
coufique, kufique

κουφιοκέφαλος (adj)
écervelé

κουφωτός /ku.foˈtos/ (adj)
entrebâillé, entrouvert

κουφόβραση (n)
temps lourd

κουφός /kuˈfos/ (adj)
sourd

κοφτερός /ko.fteˈɾos/ (adj)
tranchant, aiguisé

κοφτός /kofˈti/ /kofˈto/ /kofˈtos/ (adj)
brusque, cassant, précis

κοχενίλη (n)
cochenille

κοχλάζω /koˈxla.zo/ (v)
bouillir

κοχλίας (n)
cochlée, colimaçon, vis

κοχλασμός /ko.xlaˈzmos/ (n)
ébullition

κοχλιακός (adj)
cochléaire

κοχύλι (n)
coquillage

κοψοχολιάζω (v)
donner, frousse

κοψοχρονιά /ko.pso.xɾoˈɲa/ (adv)
in extremis
  επίρρημα

κούκλα /ˈku.kla/ (n)
poupée, pelote

κούκλος (n)
beau, garçon, minet, poupon

κούκος /ˈku.kos/ (n)
coucou
hirondelle, printemps
  ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη

κούμαρο (n)
arbouse

κούνημα /ˈku.ni.ma/ (n)
déhanchement, hochement, oscillation

κούνια /ˈku.ɲa/ (n)
balançoire
berceau
  το κρεβατάκι ενός μωρού

κούνιες (n)
balançoire

κούπα /ˈku.pa/ (n)
coupe
  κούπα-φλιτζάνι

κούραση (n)
fatigue

κούρεμα /ˈku.ɾe.ma/ (n)
décote
  οικονομικός όρος
coupe
  το κόψιμο των μαλλιών

κούρμπα (n)
courbe

κούρος (n)
couros, kouros

κούρσα (n)
course
  αγώνας αυτοκινήτων

κούτελο (n)
front

κούτσα-κούτσα (adv)
clopin-clopant

κούτσουρο /ˈku.t͡su.ɾo/ (n)
bûche

κούφος (adj)
frivole

κράζω /ˈkɾa.zo/ (v)
appeler, croasser

κράμα /ˈkɾa.ma/ (n)
alliage

κράμβη /ˈkɾaɱ.vi/ (n)
colza

κράμπα (n)
crampe

κράνο /ˈkɾa.no/ (n)
cornouille

κράνος (n)
casque

κράξιμο (n)
croassement

κράσπεδο /ˈkɾa.spe.ðo/ (n)
bordure, accotement, bord

κράτηση /ˈkɾa.ti.si/ (n)
réservation
  η εξασφάλιση ή η αναγνώριση κατοχής μιας θέσης σε μεταφορικό μέσο, θέατρο κ.λπ., ή ενός δωματίου σε ξενοδοχείο
détention, emprisonnement
  σύλληψη και αναγκαστική παραμονή σε κάποιο χώρο

κράτος /ˈkɾa.tos/ (n)
État, état

κράτος πρόνοιας
état-providence

κράχτης (n)
appeau, rabatteur, racoleur

κρέας (n)
viande, chair

κρέμα /ˈkɾe.ma/ (n)
crème

κρέμασμα (n)
accrochage, pendaison

κρέμομαι /ˈkɾe.mo.me/ (v)
dépendre, pendre

κρέπα /ˈkɾe.pa/ (n)
crêpe

κρίκετ /ˈkɾi.ket/ (n)
cricket

κρίκος /ˈkɾi.kos/ (n)
chaînon, maillon, anneau, cric
anneaux
  (στον αθλητισμό

κρίμα (adv)
dommage

κρίνο /ˈkɾi.no/ (n)
lys, lis

κρίνω /ˈkɾi.no/ (v)
juger

κρίση /ˈkɾi.si/ (n)
jugement
  απόφαση, επιλογή

κρίση πανικού /ˈkɾi.si pa.niˈku/
crise d'angoisse

κρίσιμος /ˈkɾi.si.mi/ /ˈkɾi.si.mo/ /ˈkɾi.si.mos/ (adj)
crucial, critique

κραγιόν /kraˈʝon/ (n)
rouge à lèvres

κραδαίνω (v)
brandir

κραδασμός /kɾa.ðaˈzmos/ (n)
vibration

κρακόβιακ (n)
cracovienne

κρανίο (n)
crâne

κρανιακός (adj)
crânien

κρανιοεγκεφαλικός (adj)
cranio-encéphalique

κρανιολογία (n)
craniologie

κρανιολογικός (adj)
craniologique

κρανιολόγος (n)
craniologue

κρανιομετρία (n)
craniométrie

κρανιομετρικός (adj)
craniométrique

κρανιοσκοπία (n)
cranioscopie

κρανιοσκοπικός (adj)
cranioscopique

κρασάτος (adj)
vin

κρασί /kɾaˈsi/ (n)
vin

κρασίλα (n)
odeur, vin, vinasse

κρασοκατάνυξη (n)
beuverie, soûlerie

κρατάω τα προσχήματα
apparences, sauver

κρατέρωμα (n)
bronze

κρατήρας /kɾaˈti.ɾas/ (n)
cratère

κρατίδιο (n)
petit État

κρατητήριο (n)
cellule, détention

κρατιέμαι (v)
se retenir, se tenir, être bien conservé

κρατικοποίηση (n)
nationalisation, étatisation

κρατικοποιημένος
nationalisé

κρατικοποιώ /kra.ti.ko.piˈo/ (v)
nationaliser

κρατικός (adj)
étatique

κρατισμός (n)
étatisme

κρατούμενη (n)
détenue

κρατούμενος (n)
détenu

κρατώ (v)
tenir, durer, prendre, vouloir

κραυγάζω (v)
hurler

κραυγή /kɾaˈvʝi/ (n)
cri

κραυγαλέος /kra.vɣaˈle.os/ (adj)
criant

κραχ (n)
krach

κρεασιόν (n)
création

κρεατίνη (n)
créatine

κρεατομηχανή /kɾe.a.to.mi.xaˈni/ (n)
hachoir

κρεατοφάγος /kɾe.a.toˈfa.ɣos/ (n)
carnivore

κρεβάτι /kɾeˈva.ti/ (n)
lit
  έπιπλο

κρεβατοκάμαρα (n)
chambre à coucher
  υπνοδωμάτιο

κρεβατομουρμούρα (n)
grognement entre époux avant de dormir

κρεβατωμένος
alité

κρεμ ντε λα κρεμ
crème de la crème

κρεμάλα /kɾeˈma.la/ (n)
pendu
potence
  το κρέμασμα σε αγχόνη

κρεμάστρα /kɾeˈma.stɾa/ (n)
cintre

κρεμάω /kɾeˈma.o/ (v)
accrocher
  αναρτώ

κρεματόριο /kɾe.maˈto.ɾi.o/ (n)
crématorium, four crématoire

κρεμιέμαι (v)
pendre

κρεμμύδι /kɾeˈmi.ði/ (n)
oignon, ognon

κρεολός /kɾe.oˈlos/ (n)
créole

κρεοπωλείο /kɾe.o.poˈli.o/ (n)
boucherie

κρεοπώλης (n)
boucher

κρεοπώλισσα (n)
bouchère

κρεοσκοπία (n)
viandes

κρεπ /ˈkrep/ (n)
crêpe
  είδος υφάσματος
  καουτσούκ

κρεπάρω /kɾeˈpa.ɾo/ (v)
craquer
  στα όρια αντοχής
crêper
  κρεπάρω τα μαλλιά

κρεπερί /kɾe.peˈɾi/ (n)
crêperie

κρεσέντο /kɾeˈsen.do/ (adv)
crescendo

κρετίνος (n)
crétin

κρετινισμός (n)
crétinisme

κρημνός (n)
gouffre, précipice

κρηπίδα /kɾiˈpi.ða/ (n)
soubassement

κρηπίδωμα (n)
fondement, quai

κρησφύγετο (n)
repaire, refuge

κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
crétois

κριάρι (n)
bélier

κριθάρι /kɾiˈθa.ɾi/ (n)
orge, grain d'orge

κριμαϊκά ταταρικά
tatar de Crimée

κριμαϊκός /kɾi.maiˈkos/ (adj)
criméen

κρινολίνο /kɾi.noˈli.no/ (n)
crinoline

κριτής (n)
juré, membre du jury

κριτικάρω (v)
critiquer

κριτική /kɾi.tiˈci/ (n)
critique
  διατύπωση κρίσεων

κριτικισμός /kri.ti.ciˈzmos/ (n)
criticisme

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (n)
critique

κριός (n)
bélier
  πολιορκητική μηχανή

κροατικά (n)
croate

κροατικός (adj)
croate

κροκ γκοφρ (n)
croque-gaufre, gaufrier

κροκέ (n)
croquet

κροκέτα (n)
croquette

κροκαλοπαγής (adj)
congloméré

κροκοδείλια δάκρυα
larmes de crocodile

κροκοδείλιος (adj)
crocodile

κροκοδειλάκι (n)
pince crocodile
  κλιπσάκι
laudakia stellio
  σαύρα

κροκόδειλος /kɾoˈko.ði.los/ (n)
crocodile

κροταλίας /kɾo.taˈli.as/ (n)
crotale, serpent à sonnettes

κρουαζιέρα /kɾu.aˈzʝe.ɾa/ (n)
croisière

κρουαζιερόπλοιο (n)
bateau de croisière

κρουασάν /kɾu.aˈsan/ (n)
croissant

κρουστός /kɾuˈstos/ (adj)
percussion

κρούση /ˈkɾu.si/ (n)
collision, choc, impact, percussion

κρούσμα /ˈkɾu.zma/ (n)
cas

κρούστα (n)
croûte

κρούω (v)
frapper, sonner

κρούω τον κώδωνα του κινδύνου
tirer la sonnette d'alarme

κρυοθεραπεία (n)
cryothérapie

κρυολογώ (v)
prendre froid

κρυολόγημα (n)
refroidissement

κρυοπάγημα /kɾi.oˈpa.ʝi.ma/ (n)
engelure

κρυοστάτης (n)
cryostat

κρυοχημεία /kri.o.çiˈmi.a/ (n)
cryochimie

κρυπτεία (n)
kryptie

κρυπτο-
crypto-

κρυπτογαμικός (adj)
cryptogamique

κρυπτογράφημα (n)
cryptogramme

κρυπτογράφηση (n)
chiffrement

κρυπτογράφος (n)
cryptographe

κρυπτογραφία (n)
cryptographie

κρυπτογραφικός (adj)
cryptographique

κρυπτογραφώ (v)
cryptographier

κρυπτολογία (n)
cryptologie

κρυπτολογικός (adj)
cryptologique

κρυπτονόμισμα /kɾi.ptoˈno.mi.zma/ (n)
cryptomonnaie

κρυπτό (n)
krypton

κρυπτόγαμα (n)
cryptogames

κρυστάλλινος /kɾisˈta.li.ni/ /kɾisˈta.li.no/ /kɾisˈta.li.nos/ (adj)
cristal, cristallin

κρυστάλλωση /kɾiˈsta.lo.si/ (n)
cristallisation

κρυσταλλικός /kɾis.ta.liˈci/ /kɾis.ta.liˈko/ /kɾis.ta.liˈkos/ (adj)
cristallin

κρυσταλλογραφία /kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cristallographie

κρυσταλλονομία (n)
cristallonomie

κρυφά (adv)
en cachette

κρυφακούω /kɾi.faˈku.o/ (v)
cachette, écouter

κρυφομιλώ (v)
parler en cachette

κρυφοσμίγω (v)
se rencontrer en cachette

κρυφτό (n)
cache-cache

κρυψορχία /kɾi.psoɾˈçi.a/ (n)
cryptorchidie

κρυψώνα (n)
cachette, planque

κρυωμένος
enrhumé

κρυώνω /kɾiˈo.no/ (v)
avoir froid, refroidir

κρωγμός (n)
croassement

κρόκος /ˈkɾo.kos/ (n)
jaune d’œuf
  τμήμα του αυγού
crocus
  το φυτό

κρόσσι /ˈkɾo.si/ (n)
frange

κρόταλο /ˈkɾo.ta.lo/ (n)
claves

κρόταφος /ˈkɾo.ta.fos/ (n)
tempe

κρότος /ˈkɾo.tos/ (n)
crac

κρότωνας (n)
croton

κρύβομαι (v)
se cacher

κρύβω /ˈkɾivo/ (v)
cacher

κρύο /ˈkɾi.o/ (n)
froid

κρύος /ˈkɾi.os/ (adj)
froid

κρύπτη /ˈkɾi.pti/ (n)
crypte

κρύσταλλο /ˈkɾi.sta.lo/ (n)
cristal

κρύσταλλος /ˈkɾi.sta.los/ (n)
cristal

κτήμα /ˈkti.ma/ (n)
propriété, domaine

κτήνος (n)
animal, monstre

κτήση (n)
possession

κτήτορας /ˈkti.to.ɾas/ (n)
fondateur

κτίριο /ˈkti.ɾi.o/ (n)
bâtiment

κτηματαγορά /kti.ma.ta.ɣoˈɾa/ (n)
marché immobilier

κτηματολογικός (adj)
cadastral

κτηματολόγιο (n)
cadastre

κτηνίατρος (n)
vétérinaire
  κτηνίατρος (επιστήμονας)
vétérinaire en premier
  κτηνίατρος (στρατιωτικός βαθμός

κτηνιατρική (n)
vétérinaire

κτηνοτροφία (n)
élevage

κτηνοτρόφος (n)
éleveur

κτητικός (adj)
possessif

κτητικότητα (n)
possessivité

κτλ.
etc.

κυάμωση (n)
favisme

κυάνωση (n)
cyanose

κυανίνη (n)
cyanine

κυανοβακτήριο (n)
cyanobactérie

κυανό (n)
cyan

κυανός /ci.aˈnos/ (adj)
azur, bleu
  μπλε

κυβέρνηση /ciˈveɾ.ni.si/ (n)
gouvernement

κυβερνάω /ci.veɾˈna.o/ (v)
gouverner

κυβερνήτης (n)
gouverneur, pilote

κυβερνησιμότητα (n)
gouvernabilité

κυβερνητική (n)
cybernétique

κυβερνητικός /ci.veɾ.ni.tiˈkos/ (adj)
gouvernemental

κυβερνοάμυνα (n)
cyberdéfense

κυβερνοεπίθεση /ci.veɾ.no.eˈpi.θe.si/ (n)
cyberattaque

κυβερνοχώρος (n)
cyberespace

κυβερνών /ci.veɾˈnon/
gouvernant
parti, pouvoir
  το κυβερνών κόμμα

κυβικός (adj)
cubique

κυβισμός (n)
cubisme, cylindrée

κυβιστής /ci.viˈstis/ (n)
cubiste

κυβιστικός (adj)
cubiste

κυδωνιά /ci.ðoˈɲa/ (n)
cognassier

κυδώνι /ci.ˈðo.ni/ (n)
coing
  το φρούτο

κυκλάμινο (n)
cyclamen

κυκλικός /ci.kliˈkos/ (adj)
circulaire, cyclique

κυκλικότητα (n)
circularité

κυκλοθυμία (n)
cyclothymie

κυκλοθυμικός /ci.klo.θi.miˈci/ /ci.klo.θi.miˈko/ /ci.klo.θi.miˈkos/ (adj)
cyclothymique

κυκλοφορία /ci.klo.foˈɾi.a/ (n)
circulation, trafic

κυκλοφορικός /ci.klo.fo.ɾiˈci/ /ci.klo.fo.ɾiˈko/ /ci.klo.fo.ɾiˈkos/ (adj)
circulatoire

κυκλοφορώ /ci.klo.foˈɾo/ (v)
circuler, courir, diffuser, paraître, rouler, sortir

κυκλώνας /ciˈklo.nas/ (n)
cyclone

κυκλώνω /ciˈklo.no/ (v)
encercler, entourer

κυλάω /ciˈla.o/ (v)
couler
  για υγρά: ρέω

κυλικείο /ci.liˈci.o/ (n)
buffet, buvette, cantine, foyer

κυλινδρικός /ci.lin.ðɾiˈkos/ (adj)
cylindrique

κυλισιοτριβέας (n)
roulement

κυλιόμενος
périodique, roulant, tournant
mobile, moyenne
  κυλιόμενος μέσος όρος

κυμαίνομαι /ciˈme.no.me/ (v)
fluctuer, varier

κυμαινόμενος /ci.meˈno.me.nos/
variant

κυματίζω /ci.maˈti.zo/ (v)
onduler

κυματικός (adj)
ondulatoire

κυματιστός (adj)
ondulé, onduleux

κυματογράφος /ci.ma.toˈɣɾa.fos/ (n)
ondographe

κυματοειδής /ci.ma.to.iˈðis/ (adj)
ondulé

κυματοθραύστης (n)
brise-lames, digue

κυνήγι (n)
chasse

κυνήγι μαγισσών
chasse aux sorcières

κυνηγάω /ci.niˈɣa.o/ (v)
chasser
  προσπαθώ να σκοτώσω θήραμα

κυνηγετικός (adj)
chasse, cynégétique

κυνηγημένος
poursuivi

κυνηγητό (n)
poursuite

κυνηγός (n)
chasseur

κυνηγόσκυλο (n)
chien de chasse

κυνηγότοπος (n)
giboyeux, terrain

κυνικά (adv)
cyniquement

κυνικοί (n)
cyniques

κυνικός (n)
cynique
  επίθετο
  ουσιαστικό

κυνισμός (n)
cynisme

κυνόδοντας /ciˈno.ðon.das/ (n)
croc, canine

κυοφορία /ci.o.foˈɾi.a/ (n)
gestation

κυπέλλωση (n)
coupellation

κυπαρίσσι /ci.paˈɾi.si/ (n)
cyprès

κυπρίνος (n)
carpe

κυπριακός /ci.pɾi.aˈkos/ (adj)
chypriote

κυρία /ciˈɾi.a/ (n)
madame, dame

κυρίαρχος (adj)
souverain, dominant, prédominant

κυριακάτικα (adv)
trente et un
  επίσημα, καλά ρούχα

κυριακάτικος (adj)
dominical

κυριαρχία /ci.ɾi.aɾˈçi.a/ (n)
souveraineté, domination

κυριαρχικός (adj)
souverain

κυριαρχώ (v)
dominer

κυριευμένος
saisi

κυριεύω /ci.ɾiˈe.vo/ (v)
conquérir, s'emparer

κυριλέ (adj)
chic

κυριλλικός /ci.ɾi.liˈkos/ (adj)
cyrillique

κυριολεκτικά (adv)
au sens propre, littéralement, proprement dit

κυριολεκτώ /ci.ɾi.o.leˈkto/ (v)
choses, comme, dire, elles

κυριολεξία /ci.ɾi.o.leˈksi.a/ (n)
sens propre

κυρούλα (n)
grand-mère

κυρτός /ciɾˈtos/ (adj)
convexe, courbe, incurvé

κυρτώνω /ciɾˈto.no/ (v)
fléchir, incurver

κυρώνω /ciˈɾo.no/ (v)
certifier, valider

κυστεκτομή (n)
cystectomie

κυστεογραφία (n)
cystographie

κυστεοκήλη (n)
cystocèle

κυστεοσκόπηση (n)
cystoscopie

κυστεοσκόπιο (n)
cystoscope

κυστικός (adj)
cystique

κυστοειδής (adj)
vésiculaire

κυτοφυσιολογία (n)
cytophysiologie

κυτταρίνη (n)
cellulose

κυτταρικός /ci.ta.riˈkos/ (adj)
cellulaire

κυτταρομετρία (n)
cytométrie

κυτταροπλασματικός (adj)
cytoplasmique

κυτταρόλυση (n)
cytolyse

κυφοπλαστική (n)
kyphoplastie

κυψέλη /ciˈpse.li/ (n)
ruche

κυψελίδα /ci.pseˈli.ða/ (n)
cérumen, cellule

κωδίκελλος /koˈði.ce.los/ (n)
codicille

κωδεΐνη (n)
codéine

κωδικοποιημένος
codé

κωδικοποιώ (v)
codifier
  κατατάσσω με σύστημα

κωδικός (n)
code
mot de passe
  πληροφορική

κωδικός πρόσβασης
mot de passe

κωλοβαράω (v)
flemmarder, glander

κωλοτούμπα (n)
volte-face, galipette

κωλοτρυπίδα (n)
cul, trou

κωλοφαρδία (n)
veine

κωλοχανείο (n)
pétaudière

κωλυσιεργώ (v)
obstruer
  παρακωλύω

κωλόπαιδο /koˈlo.pe.ðo/ (n)
gosse, sale, voyou

κωλόφαρδος (adj)
veinard, qui a une chance de cocu

κωλύομαι /koˈli.o.me/ (v)
avoir, empêchement

κωλώνω (v)
se dégonfler

κωματώδης /ko.maˈto.ðis/ (adj)
comateux

κωμικοτραγικός /ko.mi.ko.tɾaˈʝi.kos/ (adj)
tragicomique

κωμικός (adj)
comique
  επίθετο

κωμόπολη /koˈmo.po.li/ (n)
bourg

κωνικός (adj)
conique

κωνοφόρος (adj)
conifère

κωπήλατος /koˈpi.la.tos/ (adj)
rame

κωπηλάτης /ko.piˈla.tis/ (n)
rameur

κωπηλασία /ko.pi.laˈsi.a/ (n)
aviron

κωπηλατώ (v)
ramer

κωφάλαλος /koˈfa.la.los/ (adj)
sourd-muet

κόβω /ˈko.vo/ (v)
couper
arrêter
  διακόπτω μια συνήθεια

κόκαλο (n)
chausse-pied
  εργαλείο για τα παπούτσια
os
  μέρος σκελετού

κόκκινη κάρτα (n)
carton rouge

κόκκινο /ˈko.ci.no/ (n)
rouge

κόκκινος /ˈko.ci.nos/ (adj)
rouge
  που έχει κόκκινο χρώμα
  ο κομουνιστής

κόκκος /ˈko.kos/ (n)
grain

κόκκυγας /ˈko.ci.ɣas/ (n)
coccyx

κόκορας /ˈko.ko.ɾas/ (n)
coq
  το αρσενικό της κότας

κόκπιτ (n)
cockpit

κόλακας (n)
flatteur

κόλαση /ˈko.la.si/ (n)
enfer

κόλαφος (n)
camouflet

κόλεϊ (n)
colley

κόλιαντρος (n)
coriandre

κόλλα /ˈko.la/ (n)
colle
  συγκολλητικό υλικό
feuille
  φύλλο χαρτιού

κόλλημα /ˈko.li.ma/ (n)
collage
  ένωση με κολλητική ουσία
soudage
  τεχνικό πρόβλημα

κόλουρος (adj)
tronqué

κόλπο /ˈkol.po/ (n)
astuce, ruse, ficelle

κόλπος /ˈkol.pos/ (n)
sein
  αγκαλιά, κόρφος
atrium
  ανατομία: καρδιακός κόλπος
baie, golfe
  γεωγραφικός όρος
vagin
  γυναικολογία: τμήμα των γεννητικών οργάνων

κόμβος /ˈkoɱ.vos/ (n)
nœud
  σημείο
  μονάδα ταχύτητας

κόμης /ˈko.mis/ (n)
comte

κόμικς (n)
bande dessinée

κόμισσα (n)
comtesse

κόμιστρο (n)
tarif

κόμμα /ˈko.ma/ (n)
parti
  πολιτική οργάνωση
virgule
  σημείο στίξης

κόμμι /ˈko.mi/ (n)
gomme

κόμμωση /ˈko.mo.si/ (n)
coiffure

κόμπλεξ (n)
complexe

κόμπος /ˈkom.bos/ (n)
nœud

κόμπρα /ˈco.bɾa/ (n)
cobra, naja

κόνδυλος (n)
tubercule
  υπόγειος βλαστός

κόνισμα (n)
icône

κόντες (n)
comte

κόντρα (n)
affrontement, conflit

κόπανος (n)
battoir, fléau, crosse
  εργαλείο

κόπος /ˈko.pos/ (n)
fatigue

κόππα /ˈko.pa/ (n)
coppa, koppa

κόπωση (n)
fatigue

κόρακας /ˈko.ɾa.kas/ (n)
corbeau

κόρδακας (n)
cordax

κόρη /ˈko.ɾi/ (n)
fille
  η θυγατέρα
prunelle, pupille
  η κόρη του ματιού

κόρνα /ˈkoɾ.na/ (n)
klaxon

κόρνερ /ˈkoɾ.neɾ/ (n)
corner

κόρος (n)
jauge

κόρυζα /ˈko.ɾi.za/ (n)
pippie

κόρφος /ˈkoɾ.fos/ (n)
giron, golfe, sein

κόσα (n)
xhosa
  γλώσσα
faux
  εργαλείο

κόσκινο (n)
crible, tamis

κόσμημα (n)
bijou, joyau

κόσμιος /ˈko.zmi.os/ (adj)
correct, décent

κόσμος /ˈko.zmos/ (n)
monde
  η Γη
gens
  οι άνθρωποι, η κοινωνία

κόστος /ˈko.stos/ (n)
coût

κότα /ˈko.ta/ (n)
poule

κότερο /ˈko.te.ɾo/ (n)
cotre, yacht

κότσι (n)
osselets

κότσος /ˈko.t͡sos/ (n)
chignon

κότσυφας /ˈko.t͡si.fas/ (n)
merle

κόφα (n)
hune, panière

κόφτης /ˈko.ftis/ (n)
Pince coupante

κόχη (n)
coin

κόψη /ˈko.psi/ (n)
fil, tranchant
main, tranchant
  η κόψη του χεριού
fil, rasoir
  στην κόψη του ξυραφιού

κύαθος /ˈci.a.θos/ (n)
cyathe

κύβος /ˈci.vos/ (n)
cube
Le sort en est jeté
  Ἐρρίφθη ὁ κύβος

κύβος του Ρούμπικ /ˈci.vos tu‿ˈɾu.bik/
Rubik's Cube

κύηση /ˈci.i.si/ (n)
grossesse

κύκλος /ˈci.klos/ (n)
cycle
  που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα
cercle, disque
  όρος στη γεωμετρία

κύκλωμα (n)
circuit, encerclement

κύκνειο άσμα
chant du cygne

κύκνειος /ˈci.kni.a/ /ˈci.kni.o/ /ˈci.kni.os/ (adj)
cygne

κύκνος /ˈci.knos/ (n)
cygne, cygneau

κύλινδρος /ˈci.lin.ðɾos/ (n)
cylindre
rouleau, volume
  χειρόγραφο από πάπυρο ή περγαμηνή

κύμα /ˈci.ma/ (n)
vague, onde

κύμινο (n)
cumin

κύπελλο (n)
coupe

κύπρος (n)
henné
  η χένα

κύριο όνομα
nom propre

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (adj)
principal

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (n)
monsieur
  συνοδευτικό του ονόματος

κύρος (n)
prestige

κύρτωμα /ˈciɾ.to.ma/ (n)
cambrure, courbure

κύρωση (n)
sanction
  τιμωρία

κύστη (n)
kyste, vessie, cyste

κύτος /ˈci.tos/ (n)
coque

κύτταρο /ˈci.ta.ɾo/ (n)
cellule

κύψελος /ˈci.pse.los/ (n)
martinet

κώδικας /ˈko.ði.kas/ (n)
code, codex

κώδωνας (n)
cloche, clochette, douche, pomme, sonnette
tirer la sonnette d'alarme
  κρούω τον κώδωνα του κινδύνου

κώλος /ˈko.los/ (n)
cul

κώμα /ˈko.ma/ (n)
coma

κώνειο (n)
cigüe

κώνος (n)
cône

κώφωση (n)
surdité

λάβα (n)
lave

λάβαρο (n)
étendard

λάβρα /ˈla.vɾa/ (n)
ardeur, canicule

λάγνος /ˈla.ɣnos/ (adj)
lubrique, concupiscent, lascif, salace

λάδι /ˈla.ði/ (n)
huile
jeter de l'huile sur le feu, mettre de l'huile sur le feu
  ρίχνω λάδι στη φωτιά, χύνω λάδι στη φωτιά

λάδωμα (n)
huilage, pots de vin

λάθος /ˈla.θos/ (n)
erreur, faute
  λάθος

λάιτ μοτίφ /ˈlai̯t.moˈtif/ (n)
leitmotiv

λάκα /ˈla.ka/ (n)
laque

λάκκος /ˈla.kos/ (n)
fosse

λάλημα (n)
chant

λάμα (n)
lame
lama

λάμδα (n)
lambda

λάμπα /ˈlam.ba/ (n)
lampe

λάμπω /ˈlam.bo/ (v)
briller

λάμψη (n)
éclat

λάντζα (n)
chaloupe, plonge

λάπαθο (n)
oseille

λάπατο (n)
oseille

λάργκο (adv)
largo

λάρυγγας (n)
larynx

λάσκα /ˈla.ska/ (adv)
détendu, flasque, lâche
laisser la bride sur le cou
  αφήνω κπ λάσκα

λάσο (n)
lasso

λάσπη /ˈla.spi/ (n)
boue

λάστιχο /ˈla.sti.xo/ (n)
tuyau, élastique, pneu

λάτε (adj)
café latte, latte

λάτρα /ˈla.tɾa/ (n)
ménage

λάτρης (n)
adorateur

λάφυρο /ˈla.fi.ɾo/ (n)
butin

λάχανο /ˈla.xa.no/ (n)
chou

λέβητας /ˈle.vi.tas/ (n)
chaudière

λέι (n)
lei, leu

λέιζερ /ˈlei̯.zeɾ/ (n)
laser

λέμφος /ˈleɱ.fos/ (n)
lymphe

λέμφωμα /ˈlem.o.a/ (n)
lymphome

λέντο (adv)
lento

λέξη /ˈle.ksi/ (n)
mot

λέξη κλειδί /ˈleksi kliˈði/
mot-clé

λέπι (n)
écaille

λέπρα (n)
lèpre

λέπυρο /ˈle.pi.ɾo/ (n)
balle

λέσι /ˈle.si/ (n)
carcasse

λέσχη (n)
club

λέτσος (n)
clochard, pouilleux

λέω /ˈle.o/ (v)
dire

λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
appeler un chat un chat, appeler les choses par leur nom

λήγουσα /ˈli.ɣu.sa/ (n)
finale

λήγω /ˈli.ɣo/ (v)
expirer, aboutir, expiration, se terminer, venir

λήθαργος /ˈli.θaɾ.ɣos/ (n)
léthargie

λήθη /ˈli.θi/ (n)
oubli

λήμμα /ˈli.ma/ (n)
entrée, lemme
  λήμμα λεξικού

λήξας
classé, clos, clôturé

λήξη (n)
expiration, terme, fin, échéance

λήπτης /ˈlip.tis/ (n)
récepteur, récipiendaire

λήσταρχος /ˈli.staɾ.xos/ (n)
brigands, chef

λήψη /ˈli.psi/ (n)
prise, réception

λίβελος (n)
libelle

λίβρα (n)
livre

λίγδα /ˈliɣ.ða/ (n)
graisse

λίγκα (n)
ligue

λίγο (adv)
un peu

λίγος /ˈli.ɣos/ (adj)
peu, faible

λίζινγκ /ˈli.ziŋ/ (n)
leasing

λίθινος (adj)
âge
  για τη λίθινη εποχή

λίθιο /ˈli.θi.o/ (n)
lithium

λίκνο /ˈli.kno/ (n)
berceau

λίμα /ˈli.ma/ (n)
lime

λίμνασμα (n)
croupissement, stagnation

λίμνη /ˈli.mni/ (n)
lac

λίμπο (n)
limbo
  χορός

λίπανση (n)
lubrification

λίπασμα /ˈli.pa.zma/ (n)
engrais

λίπος (n)
graisse, gras

λίπωμα (n)
lipome

λίρα (n)
livre

λίστα /ˈli.sta/ (n)
bail
  ενοικιαστήριο
liste
  κατάλογος

λίτρο (n)
litre

λαίδη /ˈle.ði/ (n)
lady

λαίλαπα /ˈle.la.pa/ (n)
tempête

λαβή /laˈvi/ (n)
manche, prise

λαβίδα (n)
pince

λαβαμπό (n)
lavabo

λαβράκι (n)
loup de mer, bar, scoop

λαβυρινθίτιδα /la.vi.ɾinˈθi.ti.ða/ (n)
labyrinthite

λαβυρινθώδης (adj)
enchevêtré, labyrinthique

λαβωμένος
blessé

λαβύρινθος /laˈvi.ɾin.θos/ (n)
labyrinthe

λαβώνω (v)
blesser

λαγγεδοκικός (adj)
languedocien, languedocienne

λαγγεμένος
alangui, langoureux

λαγκάδι (n)
vallon

λαγνεία (n)
luxure

λαγοκοιμάμαι /la.ɣo.ciˈma.me/ (v)
dormir, oeil

λαγουδίνα (n)
hase

λαγουμιτζής (n)
saboteur, taupin

λαγούμι /laˈɣu.mi/ (n)
terrier, tunnel, égouts

λαγωνικό (n)
limier

λαγός /laˈɣos/ (n)
lièvre, hase

λαδάς (n)
huile, marchand, producteur

λαδερός /la.ðeˈɾi/ /la.ðeˈɾo/ /la.ðeˈɾos/ (adj)
huileux, à l'huile

λαδο-
à huile

λαδομπογιά (n)
huile, peinture

λαδόκολλα (n)
papier, sulfurisé

λαδώνω /laˈðo.no/ (v)
graisser la patte
  (αργκό) δωροδοκώ
huiler
  αλείφω με λάδι
oindre
  βαφτίζω
graisser
  λεκιάζω με λάδι

λαζαρέτο (n)
lazaret

λαζουρίτης (n)
lapis, lapis-lazuli, lazurite

λαθεμένα (adv)
incorrectement

λαθεύω (v)
se gourrer, se tromper

λαθρέμπορος /laˈθɾem.bo.ɾos/ (n)
contrebandier, trafiquant

λαθραίος /laˈθɾe.os/ (adj)
interlope

λαθρεμπόριο /la.θɾemˈbo.ɾi.o/ (n)
contrebande, trafic

λαθρεπιβάτης (n)
clandestin, passager

λαθρεπιβάτισσα (n)
passagère clandestine

λαθροθήρας (n)
braconnier

λαθροθηρία (n)
braconnage

λαιμαργία (n)
gourmandise

λαιμητόμος /le.miˈto.mos/ (n)
guillotine, échafaud

λαιμός /leˈmos/ (n)
cou, gorge
  τμήμα του σώματος

λακάρισμα (n)
laquage

λακές /laˈces/ (n)
laquais

λακανικός (adj)
lacanien

λακιρντί (n)
bavardage

λακκάκι /laˈka.ci/ (n)
fossette
  βαθούλωμα στο μάγουλο

λακκούβα (n)
fosse, nid-de-poule, petite, trou

λακωνικός (adj)
laconique

λαλίστατος (adj)
loquace

λαλιά /laˈʎa/ (n)
voix

λαλώ (v)
chanter, gazouiller, parler

λαμέ /laˈme/ (n)
lamé

λαμαρίνα (n)
tôle, plat, tôlerie

λαμαρκισμός (n)
lamarckisme

λαμαϊσμός (n)
lamaïsme

λαμβάνω /laɱˈva.no/ (v)
recevoir, prendre

λαμιακός /la.mi.aˈkos/ (adj)
lamiaque

λαμπάδα (n)
cierge

λαμπάντα (n)
lambada

λαμπαδηδρομία /lam.ba.ði.ðɾoˈmi.a/ (n)
course, flambeaux

λαμπαδηφόρος /lam.ba.ðiiˈfo.ɾos/ (n)
flambeau, lampadophore, porteur

λαμπατέρ (n)
lampadaire

λαμπερός /lam.beˈɾos/ (adj)
brillant

λαμπικάρω (v)
astiquer, éclaircir

λαμπρός (adj)
brillant

λαμπρύνω /lamˈbɾi.no/ (v)
briller, faire, illuminer, resplendir

λαμπτήρας /lamˈti.ɾas/ (n)
ampoule

λαμπυρίζω /lam.biˈɾi.zo/ (v)
miroiter

λανδγράβος (n)
landgrave

λανθάνιο (n)
lanthane
  λανθάνιο

λανθάνων
latence
  λανθάνουσα κατάσταση
latent
  που παραμένει κρυμμένος και δεν γίνεται αντιληπτός

λανθάνων χρόνος
temps latent

λανθασμένα (adv)
fallacieusement‎

λανθασμένος
erroné, faux

λανολίνη /la.noˈli.ni/ (n)
lanoline, graisse de laine

λανσάρω (v)
lancer

λαντίνο (n)
ladino

λαντζιέρης (n)
plongeur

λαξεύω (v)
tailler

λαοθάλασσα (n)
marée de gens, marée humaine

λαουτίστας (n)
luthiste

λαούτο /laˈu.to/ (n)
luth

λαπαλισάδα (n)
lapalissade, vérités de La Palisse

λαπαροσκοπικός /la.pa.ɾo.sko.piˈkos/ (adj)
laparoscopique

λαπαροσκόπηση /la.pa.ɾoˈsko.pi.si/ (n)
laparoscopie

λαργκέτο (adv)
larghetto

λαρδί /laɾˈði/ (n)
lard

λαρυγγίτιδα /la.ɾiŋˈɟi.ti.ða/ (n)
laryngite

λαρυγγολογία (n)
laryngologie

λαρυγγοσκόπηση /la.ɾiŋ.ɡoˈsko.pi.si/ (n)
laryngoscopie

λαρυγγοσκόπιο /la.ɾiŋ.ɡoˈsko.pi.o/ (n)
laryngoscope

λαρύγγι /laˈɾiŋ.ɟi/ (n)
cou, gosier

λασπώδης (adj)
boueux

λατάνια (n)
latanier

λατέρνα (n)
orgue de Barbarie

λατερίτης (n)
latérite

λατινικά /la.ti.niˈka/ (adv)
latin
  ουσιαστικό

λατινικό αλφάβητο
alphabet latin

λατινικός (adj)
latin

λατινισμός /la.ti.niˈzmos/ (n)
latinisme

λατινιστής (n)
latiniste

λατιφούντιο (n)
latifundium

λατομείο /la.toˈmi.o/ (n)
carrière

λατρεία /laˈtɾi.a/ (n)
vénération, adoration

λατρεμένος
adoré

λατρευτικός (adj)
cultuel, rituel

λατόμος /laˈto.mos/ (n)
carrier

λαχάνιασμα (n)
essoufflement, halètement

λαχαίνω /laˈçe.no/ (v)
tirer au sort
  τυχαίνω σε κλήρωση

λαχανάκι Βρυξελλών
chou de Bruxelles

λαχανίδα (n)
chou

λαχανιάζω (v)
haleter, s'essouffler

λαχανιασμένος
essoufflé

λαχανικό (n)
légume

λαχανόκηπος (n)
potager

λαχείο /laˈçi.o/ (n)
billet de loterie, loterie

λαχτάρα (n)
ardent, désir
  η έντονη επιθυμία

λαχταρίζω (v)
désirer, effrayer

λαχταριστός (adj)
désirable

λαχταρώ (v)
désirer, effrayer

λαϊκή αγορά /la.iˈci a.ɣoˈɾa/
marché aux puces

λαϊκή δημοκρατία /la.iˈci ði.mo.kɾaˈti.a/
république populaire

λαϊκίστρια (n)
populiste

λαϊκισμός (n)
populisme, laïcité

λαϊκιστής (n)
populiste

λαϊκιστικός (adj)
populiste

λαϊκούρα (n)
populace

λαϊκός /la.iˈkos/ (adj)
laïque, populaire
  που προέρχεται από το λαό και απευθύνεται στον μέσο άνθρωπο

λαϊκότητα /la.iˈko.it.ta/ (n)
caractère, populaire

λαός /laˈos/ (n)
peuple

λεία /ˈli.a/ (n)
butin, proie

λείανση (n)
lissage

λείος (adj)
lisse

λείπω /ˈli.po/ (v)
manquer, absent, être

λείψανο /ˈli.psa.no/ (n)
relique

λεβ /ˈlev/ (n)
lev

λεβάντα (n)
lavande

λεβάντε /leˈvan.te/ (n)
Levant
  περιοχή της Ανατολίας

λεβάντες /leˈvan.des/ (n)
Levant
  ο ανατολικός άνεμος

λεβεντιά (n)
bravoure, vaillance

λεβητοστάσιο (n)
chaufferie

λεβιέ /leˈvʝe/ (n)
levier

λεγάμενος
homme en question

λεγεωνάριος (n)
légionnaire

λεγεώνα (n)
légion

λεγκάτο (adj)
legato, lié

λεηλασία (n)
pillage, sac

λεηλατημένος
pillé, saccagé

λεηλατώ /le.i.laˈto/ (v)
piller, ravager

λειαίνω (v)
lisser

λειμωνίτης (n)
limonite

λειρί (n)
crête

λειτουργία /li.tuɾˈʝi.a/ (n)
messe, liturgie
  θρησκευτική ιεροτελεστία
fonctionnement, fonction
  ο τρόπος εργασίας ενός συστήματος ή ενός μέρους του

λειτουργικό σύστημα
système d'exploitation

λειτουργικός /li.tuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
fonctionnel, liturgique

λειτουργικότητα /li.tuɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
fonctionnalité

λειτουργισμός (n)
fonctionnalisme

λειτουργός (n)
assistant, commis

λειτουργώ (v)
fonctionner

λειτούργημα (n)
charge, office

λειχήνα /liˈçi.na/ (n)
lichen
  βιολογικό σύμπλεγμα

λειψυδρία (n)
eau, manque

λειψός (adj)
incomplet

λεκάνη (n)
bassin
  ανατομία
  γεωγραφία
bassine
  δοχείο

λεκές /leˈces/ (n)
tache

λεκανοπέδιο /le.ka.noˈpe.ði.o/ (n)
bassin

λεκιάζω (v)
tacher

λεκιθίνη (n)
lécithine

λεκτικά (adv)
verbalement

λεκτικός (adj)
lexical, verbal
  που αναφέρεται στο λόγο

λελογισμένος /le.lo.ʝiˈzme.nos/
modéré], raisonnable

λεμονιά (n)
citronnier

λεμφαγγείο /leɱ.faŋˈɟi.o/ (n)
vaisseau lymphatique

λεμφαγγείωμα (n)
lymphangiome

λεμφατισμός (n)
lymphatisme

λεμφοίδημα (n)
lymphœdème

λεμφοκήλη (n)
lymphocèle

λεμφοκυτταρικός (adj)
lymphocytaire

λεμφοκυτταροπενία (n)
lymphocytopénie

λεμφοκύτταρο (n)
lymphocyte
  λεμφοκύτταρο

λεμφολογία (n)
lymphologie

λεμφοπενία (n)
lymphopénie

λεμόνι /leˈmo.ni/ (n)
citron

λενινίστρια (n)
léniniste

λενινισμός (n)
léninisme

λεξικογραφία /le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a/ (n)
lexicographie

λεξικογραφικός (adj)
lexicographique

λεξικολογία /le.ksi.ko.loˈʝi.a/ (n)
lexicologie

λεξικολογικός (adj)
lexicologique

λεξικό /le.ksiˈko/ (n)
dictionnaire

λεξιλόγιο /le.ksiˈlo.ʝi.o/ (n)
vocabulaire, lexique, glossaire

λεξιπενία (n)
pauvreté, vocabulaire

λεονταρισμός /le.on.da.ɾiˈzmos/ (n)
bravade, fanfaronnade, rodomontade

λεοπάρδαλη (n)
léopard, guépard

λεπίδα (n)
lame

λεπίδι (n)
cutter, lame

λεπιδόπτερα (n)
lépidoptères

λεπροκομείο (n)
léproserie

λεπρός (adj)
lépreux

λεπτεπίλεπτος /le.pteˈpi.le.ptos/ (adj)
délicat, raffiné

λεπτομέρεια (n)
détail

λεπτομερής /le.pto.meˈɾis/ (adj)
détaillé, minutieux, précis

λεπτομερειακός /le.pto.me.ɾi.aˈkos/ (adj)
détaillé, secondaire

λεπτομερώς (adv)
détail

λεπτό (n)
centime, cent
  1/100 του ευρώ
minute
  1/60 της μοίρας
  1/60 της ώρας

λεπτό έντερο
intestin grêle

λεπτόκυρτος (adj)
leptokurtique

λεπτόνιο (n)
lepton

λεπτός (adj)
mince, fin

λερωμένος
sale, souillé

λερώνομαι (v)
se salir

λερώνω (v)
salir, tacher

λεσβία /leˈzvi.a/ (n)
lesbienne

λεσβιακός /le.zvi.aˈkos/ (adj)
lesbien

λεσβιασμός (n)
lesbianisme

λετονικός (adj)
letton

λευκή απεργία
grève du zèle

λευκαντικός /lef.kan.diˈkos/ (adj)
blanchissant

λευκαύγεια (n)
albédo

λευκοπλάστης /lef.koˈpla.stis/ (n)
leucoplaste

λευκορωσικά /lef.ko.ɾo.siˈka/ (n)
biélorusse

λευκορωσικός /lef.ko.ɾo.siˈkos/ (adj)
biélorusse

λευκοσίδηρος /lef.koˈsi.ði.ɾos/ (n)
fer-blanc

λευκοσιδηρουργός /lef.ko.si.di.ɾuɾˈɣos/ (n)
plombier, zingueur

λευκωματουρία (n)
albuminurie

λευκό (n)
blanc, blanche

λευκό αιμοσφαίριο
leucocyte

λευκόχρυσος (n)
platine
  λευκόχρυσος (χημικό στοιχείο)

λευχαιμία (n)
leucémie, leucose

λευχαιμικός (adj)
leucémique

λεφούσι (n)
horde

λεφτά /leˈfta/ (n)
argent

λεχώνα (n)
accouchée

λεωφορείο /le.o.foˈɾi.o/ (n)
autobus, bus

λεωφορειογραμμή /le.o.fo.ɾi.o.ɣɾaˈmi/ (n)
ligne de bus

λεωφόρος (n)
avenue, boulevard

λεόντειος /leˈon.di.os/ (adj)
léonin

λεύκα /ˈlef.ka/ (n)
peuplier

λεύκανση (n)
blanchissage
argent, blanchiment, sale
  λεύκανση μαύρου χρήματος

λεύκωμα (n)
album
  λεύκωμα (βιβλίο)

ληγμένος
périmé

λημέρι /liˈme.ɾi/ (n)
repaire

ληξιαρχείο (n)
registre d'état civil, état civil

ληξιπρόθεσμος (adj)
terme, échu

λησμονημένος
oublié

λησμονιά (n)
oubli

λησμονώ /li.zmoˈno/ (v)
oublier

λησμοσύνη (n)
oubli

ληστής /liˈstis/ (n)
brigand, voleur

ληστεία (n)
brigandage

ληστεύω (v)
dévaliser

ληστρικός /li.stɾiˈci/ /li.stɾiˈko/ /li.stɾiˈkos/ (adj)
brigand, brigandage, pillage

λιάζομαι (v)
lézarder, exposer, se chauffer, soleil

λιάζω /ˈʎa.zo/ (v)
exposer, soleil

λιάνα /ˈʎana/ (n)
liane

λιακάδα /ʎaˈka.ða/ (n)
soleil, beau, temps

λιανίζω /ʎaˈni.zo/ (v)
coups, déchiqueter, rouer

λιανεμπόριο /ʎa.nemˈbo.ɾi.o/ (n)
commerce, détail

λιανικά /ʎa.niˈka/ (adv)
au détail

λιανικός /ʎa.niˈkos/ (adj)
au détail

λιανός (adj)
fin, menu, mince

λιβάδι /liˈva.ði/ (n)
pré, prairie

λιβάνι /liˈva.ni/ (n)
encens

λιβάνισμα (n)
encensement

λιβανίζω (v)
encenser

λιβανομαντεία (n)
libanomancie

λιβελογράφος /li.ve.loˈɣɾa.fos/ (n)
libelliste

λιβελούλα /li.veˈlu.la/ (n)
libellule

λιβιδινικός (adj)
libidineux

λιβυκός (adj)
libyen

λιγδιασμένος /liɣ.ðiaˈzme.nos/
gras

λιγδωμένος
graisse, graisseux, taché

λιγνίτης (n)
lignite

λιγνιτωρυχείο /li.ɣni.to.ɾiˈçi.o/ (n)
mine de charbon

λιγνός /liˈɣnos/ (adj)
maigre

λιγομίλητος /li.ɣoˈmi.li.tos/ (adj)
renfermé, taciturne, taiseux

λιγοστεύω (v)
diminuer

λιγοστός (adj)
faible, peu, très

λιγούρα (n)
creux, fringale, grosse envie de manger

λιγούστρο (n)
troène

λιγότερο /liˈɣo.te.ɾo/ (adv)
moins

λιθάνθρακας (n)
houille

λιθάργυρος (n)
litharge

λιθάρι /liˈθa.ɾi/ (n)
poids

λιθαγωγός /li.θa.ɣoˈɣos/ (adj)
lithagogue
  ιατρικός όρος

λιθο- /li.θo/
litho-

λιθοβολισμός /liθovoliˈzmos/ (n)
lapidation

λιθοβολώ /li.θo.voˈlo/ (v)
lapider

λιθογράφος (n)
lithographe

λιθογραφία /li.θo.ɣraˈfi.a/ (n)
lithographie
  η τέχνη

λιθογραφικός (adj)
lithographique

λιθογραφώ (v)
lithographier

λιθομαντεία (n)
lithomancie

λιθοστρώνω /li.θoˈstɾo.no/ (v)
paver

λιθοτομία (n)
lithotomie
  ιατρική

λιθοτριψία /li.θo.tri.ˈpsi.a/ (n)
lithotripsie, lithotritie

λιθουανικός (adj)
lithuanien, lithuanienne

λιθόστρωτος (adj)
pavé

λιθόσφαιρα /liˈθo.sfe.ɾa/ (n)
lithosphère

λικέρ /liˈceɾ/ (n)
liqueur

λικνίζω (v)
bercer, balancer

λιλά (n)
lilas

λιμάζω (v)
affamé, être

λιμάνι /liˈma.ni/ (n)
port

λιμάρω (v)
limer

λιμασμένος
affamé

λιμενεργάτης (n)
docker

λιμενικός (n)
portuaire
  επίθετο

λιμενοβραχίονας (n)
jetée

λιμνάζω (v)
stagner, croupir

λιμνίσιος (adj)
lacustre

λιμνογράφος (n)
limnigraphe

λιμνοθάλασσα (n)
lagune

λιμνόβιος (adj)
lacustre

λιμνόμετρο (n)
limnimètre

λιμοκτονία (n)
famine

λιμοκτονώ (v)
faim, mourir

λιμπίζομαι (v)
convoiter, désirer

λιμπερτίνος (n)
libertin

λιμπρέτο (n)
libretto

λιμός /liˈmos/ (n)
famine
  μεγάλη πείνα

λινάρι /liˈna.ɾi/ (n)
lin

λινάτσα (n)
bâche, sac, toile

λινέλαιο /liˈne.le.o/ (n)
huile de lin

λιναρόσπορος /li.naˈɾo.spo.ɾos/ (n)
linette

λιντσάρω (v)
lyncher

λινόλεουμ (n)
linoléum

λιοκούκουτσο (n)
noyau

λιοντάρι /ʎonˈda.ɾi/ (n)
lion, lionne

λιονταράκι /ʎon.daˈɾa.ci/ (n)
lionceau

λιονταρίνα /ʎon.daˈɾi.na/ (n)
lionne

λιονταρίσιος /ʎon.daˈɾi.sços/ (adj)
léonin

λιοπύρι (n)
plomb, soleil

λιπαίνω /liˈpe.no/ (v)
lubrifier

λιπαρά (adv)
matières grasses

λιπαρός /li.paˈɾos/ (adj)
gras

λιποβαρής /li.po.vaˈɾis/ (adj)
en sous-poids

λιποδιαλυτός (adj)
liposoluble

λιποθυμία /li.po.θiˈmi.a/ (n)
évanouissement

λιποθυμισμένος
évanoui

λιποθυμώ (v)
s'évanouir

λιποπρωτεΐνη /li.po.pro.teˈi.ni/ (n)
lipoprotéine

λιποτάκτης (n)
déserteur

λιποτακτώ (v)
déserter

λιποταξία (n)
désertion

λιπόσαρκος /liˈpo.saɾ.kos/ (adj)
décharné, émacié

λιπόψυχος (adj)
pusillanime

λισάνς (n)
licence

λιτός /liˈti/ /liˈto/ /liˈtos/ (adj)
frugal, sobre

λιτότητα /liˈto.ti.ta/ (n)
austérité

λιχνίζω /liˈxni.zo/ (v)
vanner

λιχουδιά (n)
gourmandise

λιωμένος
fondu

λιώμα (n)
en bouillie, en loques, en miettes

λιώνω /ˈʎo.no/ (v)
fondre

λιώσιμο (n)
fonte, écrasement

λοίμωξη /ˈli.mo.ksi/ (n)
infection, infestation

λοβιτούρα /lo.viˈtu.ɾa/ (n)
escroquerie

λοβοτομή (n)
lobotomie

λοβός (n)
lobe

λογάριθμος /loˈɣa.ɾi.θmos/ (n)
logarithme

λογής (n)
genre, sorte
toutes sortes de
  λογής λογής

λογίστρια (n)
comptable

λογαριάζομαι (v)
compte, comptes, prendre, régler

λογαριασμός (n)
compte, addition

λογαριθμικός /lo.ɣa.ɾi.θmiˈkos/ (adj)
logarithmique

λογαριθμομαντεία (n)
logarithmomancie

λογική (n)
logique

λογική στάθμη
niveau logique

λογικός (adj)
raisonnable, logique, rationnel

λογιοσύνη (n)
érudition

λογισμικό (n)
logiciel, software

λογισμός /lo.ʝiˈzmos/ (n)
pensée

λογιστήριο (n)
comptabilité

λογιστής (n)
comptable, expert comptable

λογιστική (n)
comptabilité, logistique

λογιότητα (n)
érudition

λογογράφος (n)
flux de paroles

λογοδιάρροια /lo.ɣo.ðiˈa.ɾi.a/ (n)
logorrhée

λογοδοσμένος
accordé, promis

λογοδοτώ (v)
compte, rendre, répondre

λογοθεραπεία (n)
orthophonie

λογοθεραπευτής (n)
orthophoniste

λογοκλοπή /lo.ɣo.klo.ˈpi/ (n)
plagiat

λογοκλοπώ (v)
plagier

λογοκρίνω (v)
censurer

λογοκριμένος
censuré

λογοκρισία /lo.ɣo.kɾiˈsi.a/ (n)
censure

λογομαχία (n)
altercation, dispute

λογομαχώ (v)
disputer, engueuler

λογοπαίγνιο /lo.ɣoˈpe.ɣni.o/ (n)
jeu de mots

λογοτέχνης /lo.ɣoˈte.xnis/ (n)
homme, lettres, littérateur

λογοτεχνία /lo.ɣo.teˈxni.a/ (n)
littérature, lettres

λογοτεχνικός (adj)
littéraire

λογόρροια (n)
logorrhée

λογύδριο /loˈʝi.ðɾi.o/ (n)
discours, petit, speech

λοιδορώ /li.ðoˈɾo/ (v)
insulter, outrager

λοιμοκαθαρτήριο /li.mo.ka.θaɾˈti.ɾi.o/ (n)
lazaret

λοιμωξιολογία (n)
infectiologie, infectologie

λοιμωξιολόγος /li.mo.ksi.oˈlo.ɣos/ (n)
infectiologue, infectologue

λοιμός /liˈmos/ (n)
peste

λοιμώδης (adj)
infectieux

λοιπόν
alors, donc

λοκ άουτ (n)
lock-out

λοκντάουν (n)
confinement

λολίτα /loˈli.ta/ (n)
lolita

λομβαρδικά (n)
lombard

λομπίστας (n)
lobbyiste

λοξοδρομώ /lo.kso.ðro.ˈmo/ (v)
dévier, obliquer

λοξοκοιτάζω (v)
loucher, de travers, regarder

λοξός /loˈksos/ (adj)
oblique
  ο μη ευθύς

λοσιόν /loˈsi̯on/ (n)
lotion

λοστρόμος (n)
bosco

λοστός /loˈstos/ (n)
pied-de-biche

λοταρία /lo.taˈɾi.a/ (n)
loterie

λουίζα (n)
verveine

λουδοβίκεια κυνάγχη (n)
angine de Ludwig

λουδοβίκειο (n)
louis d'or

λουθηρανισμός (n)
luthéranisme

λουκάνικο /luˈka/ (n)
saucisse
  λουκάνικο (φαγώσιμο)

λουκέτο /luˈce.to/ (n)
cadenas

λουκούμι /luˈku.mi/ (n)
loukoum

λουλούδι /luˈlu.ði/ (n)
fleur

λουξεμβουργιανά (n)
Luxembourgeois

λουρί /luˈɾi/ (n)
courroie, laisse, bride, lanière

λουρίδα (n)
bande

λουτήτιο (n)
lutécium

λουτζ /ˈlud͡z/ (n)
luge

λουτρό /luˈtɾo/ (n)
salle de bains, toilette

λουφάζω (v)
coi, peinard, rester, tenir

λουφάρω (v)
tirer au flanc

λοφίο (n)
crête, huppe

λοχίας /loˈçi.as/ (n)
sergent

λοχαγός /lo.xaˈɣos/ (n)
capitaine

λοχεία /loˈçi.a/ (n)
couche, relevailles

λούζω /ˈlu.zo/ (v)
baigner

λούκι /ˈlu.ci/ (n)
chéneau, gouttière

λούνα παρκ (n)
parc d'attractions

λούπινο /ˈlu.pi.no/ (n)
lupin

λούσο /ˈlu.so/ (n)
luxe

λούστρος /ˈlu.stɾos/ (n)
cireur, chaussures

λυγίζω /liˈʝi.zo/ (v)
courber

λυγαριά (n)
osier

λυγεράδα (n)
souplesse, sveltesse

λυγερός /li.ʝeˈɾos/ (adj)
souple, svelte

λυγιστός /li.ʝiˈsti/ /li.ʝiˈsto/ /li.ʝiˈstos/ (adj)
courbé, plié

λυγμός (n)
sanglot

λυθρίνι (n)
dorade rouge

λυκάκι /liˈka.ci/ (n)
louveteau

λυκάνθρωπος /liˈkan.θɾo.pos/ (n)
loup-garou, lycanthrope

λυκίσκος /liˈci.skos/ (n)
houblon

λυκοτρίβολο (n)
mâche

λυκόσκυλο (n)
allemand, berger

λυκόφως /liˈko.fos/ (n)
crépuscule

λυμαίνομαι /liˈme.no.me/ (v)
infester, sévir

λυμφατικός (n)
lymphatique

λυοφιλοποίηση (n)
cryodesiccation, lyophilization

λυπάμαι /liˈpa.me/ (v)
plaindre, regretter

λυπημένα (adv)
tristement

λυπημένος
triste

λυπηρός /li.piˈɾos/ (adj)
malplaisant, triste

λυπητερός (adj)
attristant, triste

λυπώ /liˈpo/ (v)
attrister, consterner, navrer

λυρικός /li.ɾiˈkos/ (adj)
lyrique

λυρισμός (n)
lyrisme

λυσεργικός (adj)
lysergique

λυσσαλέα (adv)
rageusement

λυσσαλέος (adj)
enragé, forcené

λυσσομανάω /li.so.maˈna.o/ (v)
déchaîner, faire, rage

λυσσώ (v)
enrager

λυτρισμικό (n)
rançongiciel

λυτρωτής /li.tɾoˈtis/ (n)
rédempteur

λυτρώνω /liˈtɾo.no/ (v)
délivrer, libérer, sauver

λυτός /liˈtos/ (adj)
délié, lâche

λυχνάρι (n)
lampe à huile

λυχνία (n)
lampe

λωποδύτρια (n)
escroc

λωρένσιο (n)
lawrencium

λωρίδα (n)
bande, file

λωτός /loˈtos/ (n)
lotus, kaki

λόγγος /ˈloŋ.gos/ (n)
bois, forêt

λόγιος /ˈlo.ʝi.os/ (adj)
érudit

λόγος /ˈlo.ɣos/ (n)
parole, cause, raison, rapport, discours, engagement

λόγου χάρη
par exemple

λόγχη /ˈloŋ.çi/ (n)
lance, baïonnette, pique

λόμπι (n)
lobby

λόξα (n)
toquade

λόξιγκας /ˈlo.ksiŋ.ɡas/ (n)
hoquet, myoclonie phrénoglottique

λόρδα (n)
fringale

λότο /ˈlo.to/ (n)
loto

λόφος /ˈlo.fos/ (n)
colline

λόχμη (n)
taillis, bosquet

λόχος (n)
compagnie

λύγκας /ˈliŋ.ɡas/ (n)
lynx

λύκαινα (n)
louve

λύκειο (n)
lycée

λύκος /ˈli.kos/ (n)
lupus
  αυτοάνοσο νόσημα
loup, louve
  θηλαστικό

λύμα /ˈli.ma/ (n)
déchets

λύνω /ˈli.no/ (v)
détacher, dénouer, résoudre, solutionner
  ξεδένω

λύπη /ˈli.pi/ (n)
tristesse

λύπηση /ˈli.pi.si/ (n)
apitoiement

λύρα /ˈli.ɾa/ (n)
lyre

λύση /ˈli.si/ (n)
solution, résiliation
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω

λύσσα /ˈli.sa/ (n)
rage

λύτρα (n)
rançon

λύτρωση (n)
délivrance, soulagement

μάγειρας /ˈma.ʝi.ɾas/ (n)
cuisinier

μάγευση (n)
enchantment

μάγια /ˈma.ʝa/ (n)
sortilège
  κάνω μαγικά

μάγια του Γιουκατάν (n)
maya yucatèque

μάγισσα /ˈma.ʝi.sa/ (n)
sorcière, magicienne

μάγκας (n)
loubard, voyou

μάγμα (n)
magma

μάγος (n)
magicien, sorcier

μάγουλο /ˈma.ɣu.lo/ (n)
joue

μάζα /ˈma.za/ (n)
masse

μάζεμα (n)
cueillette, ramassage

μάθημα (n)
leçon, cours

μάθηση (n)
apprentissage

μάκρος (n)
longueur

μάλαμα (n)
or

μάλαξη (n)
cardiaque, massage
  οι καρδιακές μαλάξεις

μάλλον /ˈma.lon/ (adv)
plutôt, vraisemblablement

μάλωμα (n)
chamaillerie

μάνγκο /ˈmaŋ.ɡo/ (n)
mangue

μάνι μάνι (adv)
dare-dare

μάνικα /ˈma.ni.ka/ (n)
lance

μάννα (n)
manne, manna

μάνταλο (n)
clenche, targette

μάντης /ˈman.dis/ (n)
devin

μάντισσα (n)
devineresse

μάντρα /ˈman.dɾa/ (n)
mantra
  (στον ινδουισμό)

μάξιμουμ (n)
maximum

μάραθο (n)
fenouil

μάργα (n)
marne

μάρκα (n)
marque
  ονομασία εταιρείας

μάρκετινγκ (n)
marketing

μάρκο /ˈmaɾ.ko/ (n)
mark

μάρμαρο /ˈmaɾ.ma.ɾo/ (n)
marbre

μάρτης /ˈmaɾ.tis/ (n)
Màrtis

μάρτυρας /ˈmaɾ.ti.ɾas/ (n)
martyr, martyre
  αυτός που βασανίστηκε ή θανατώθηκε
témoin
  αυτός που βλέπει ή ακούει κάτι, αυτός που δίνει πληροφορίες στο δικαστήριο

μάρτυς /ˈmaɾ.tis/ (n)
témoin
  ο μάρτυρας σε δίκη

μάσαλα
mashallah

μάσκα /ˈma.ska/ (n)
masque

μάστερ /ˈma.ster/ (n)
master, mastère

μάστιγα (n)
fléau
  για έλεγχο

μάστορας (n)
maître, contremaître, maçon, ouvrier

μάταια (adv)
en vain

μάταιος (adj)
vain

μάτην /ˈma.tin/ (adv)
en vain

μάτι /ˈma.ti/ (n)
être sur ses gardes, être très prudent
  έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα
faire l'autruche, pratiquer la politique de l'autruche
  κάνω τα στραβά μάτια
œil
  όργανο όρασης

μάτσο (n)
botte, bouquet, paquet

μάχη /ˈma.çi/ (n)
bataille, combat

μάχιμος (adj)
actif, combatif

μέγαιρα /ˈme.ʝe.ɾa/ (n)
mégère

μέγγενη /ˈmeŋ.ɟe.ni/ (n)
étau

μέγεθος /ˈme.ʝe.θos/ (n)
taille, grandeur

μέγιστος (adj)
le plus grand

μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (n)
méduse

μέθη /ˈme.θi/ (n)
ivresse, ébriété

μέθοδος /ˈme.θo.ðos/ (n)
méthode

μέθυσος (n)
ivrogne

μέλι /ˈme.li/ (n)
miel

μέλισσα (n)
abeille, mouche à miel
  έντομο

μέλλον /ˈme.lon/ (n)
futur, avenir

μέλλοντας /ˈme.lon.das/ (n)
futur
  χρόνος ρημάτων

μέλος /ˈme.los/ (n)
membre
  τμήμα του σώματος

μένος (n)
fureur, rage

μέντα (n)
menthe

μέντιουμ (n)
médium

μέντορας /ˈmen.do.ɾas/ (n)
mentor

μένω /ˈme.no/ (v)
rester
  δεν μετακινούμαι

μένω άφωνος
rester sans voix

μέρα /ˈme.ɾa/ (n)
jour, journée
  24 ώρες
jour
  μεταξύ ανατολής και δύσης του ηλίου

μέριμνα (n)
soin, protection, sollicitude

μέρισμα (n)
dividende

μέρος /ˈme.ɾos/ (n)
partie
  τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου
endroit, lieu, place
  τόπος

μέρος του λόγου
classe grammaticale, partie du discours
  γραμματικό μέρος του λόγου

μέσα /ˈme.sa/ (adv)
dans
  εσωτερικό χώρου ή αντικειμένου

μέση /ˈme.si/ (n)
milieu, taille
  το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου

μέση γαλλική
moyen français

μέσο (n)
milieu
  κάτι που απέχει εξίσου από δύο άλλα πράγματα
  μεταφορικά: κάτι που βρίσκεται ανάμεσα σε άλλα πράγματα
moyen
  κάτι που χρησιμοποιεί κάποιος για να πετύχει τον σκοπό του

μέσος /ˈme.sos/ (adj)
moyen

μέσος /ˈme.sos/ (n)
majeur
  μεσαίο δάκτυλο

μέσω (adv)
via, moyen

μέταλλο /ˈme.ta.lo/ (n)
métal

μέτοικος (n)
métèque

μέτοχος /ˈme.to.xos/ (n)
actionnaire
  που έχει μετοχές

μέτρηση (n)
mesure, comptage

μέτρια (adv)
moyennement

μέτριος (n)
moyen
  μεσαίος

μέτρο /ˈme.tɾo/ (n)
mesure, mètre

μέτωπο /ˈme.to.po/ (n)
front

μέχρι
jusqu'à, jusque

μέχρι νεοτέρας
jusqu'à nouvel ordre

μήκος (n)
longueur

μήλο /ˈmi.lo/ (n)
pomme

μήνας /ˈmi.nas/ (n)
mois

μήνας του μέλιτος
lune de miel

μήνυμα /ˈmi.ni.ma/ (n)
message

μήνυση /ˈmi.ni.si/ (n)
plainte

μήτρα (n)
utérus, matrice
  (ανατομία)

μίασμα (n)
miasme

μίζα (n)
mise
  λεφτά στοιχήματος
démarreur
  μηχανισμός του αυτοκινήτου
commission
  χρηματική προμήθεια

μίζερος /ˈmi.ze.ɾos/ (adj)
miserable, sordide

μίλι (n)
mille, mille nautique, nautique

μίμηση (n)
imitation

μίμος /ˈmi.mos/ (n)
mime

μίνι (adj)
mini-

μίνι (n)
minijupe

μίνιμουμ (n)
minimum

μίσθωμα /ˈmis.θo.ma/ (n)
loyer

μίσθωση (n)
bail, contrat, location

μίσος /ˈmi.sos/ (n)
haine

μίσχος (n)
pétiole

μίτρα /ˈmi.tɾa/ (n)
mitre

μα
par
  Μόριο

μαΐστρος (n)
mistral

μαέστρος /maˈe.stros/ (n)
maestro
  δεξιοτέχνης
maître d'orchestre, chef d'orchestre
  διευθυντής ορχήστρας

μαία (n)
sage-femme

μαίανδρος /ˈme.an.ðɾos/ (n)
méandre

μαίνομαι /ˈme.no.me/ (v)
rager, se déchaîner, se démener

μααμούλ (n)
maamoul

μαγαζί (n)
magasin

μαγαρίζω (v)
salir, souiller

μαγγάνιο (n)
manganèse

μαγεία /maˈʝi.a/ (n)
magie, sorcellerie

μαγείρεμα /maˈʝi.ɾe.ma/ (n)
cuisine

μαγείρισσα (n)
cuisinière

μαγειρείο /ma.ʝiˈɾi.o/ (n)
cuisines, troquet

μαγειρεμένος /ma.ʝi.ɾeˈme.nos/
cuisiné

μαγειρεύομαι (v)
mijoter

μαγειρεύω (v)
cuisiner

μαγειρικός (adj)
culinaire

μαγεμένος
enchanté, envoûté

μαγευτικός (adj)
enchanteur

μαγεύω /maˈʝe.vo/ (v)
ensorceler

μαγιά /maˈʝa/ (n)
levure

μαγικός (adj)
magique, féerique

μαγιονέζα /ma.ʝoˈne.za/ (n)
mayonnaise

μαγιό /maˈʝo/ (n)
maillot de bain

μαγκάλι /ma(ŋ)ˈɡa.li/ (n)
brasero

μαγκούρα /maŋˈɡu.ɾa/ /maˈɡu.ɾa/ (n)
bâton, crosse, gourdin, houlette

μαγκούστα /maŋˈkus.ta/ (n)
mangouste

μαγκούφης (adj)
seul, solitaire

μαγκώνω (v)
pincer

μαγνήσιο (n)
magnésium

μαγνήτης (n)
aimant

μαγνησία (n)
magnésie, oxyde de magnésium

μαγνητίζω (v)
aimanter, fasciner, magnétiser

μαγνητικό πεδίο (n)
champ magnétique

μαγνητικός /ma.ɣni.tiˈkos/ (adj)
magnétique

μαγνητισμένος
magnétisé

μαγνητοσκόπηση (n)
enregistrement

μαγνητοστατική (n)
magnétostatique

μαγνητοφωνώ (v)
enregistrer

μαγνητόμετρο (n)
magnétomètre

μαγνητόσφαιρα (n)
magnétosphère

μαγνητόφωνο (n)
magnétophone

μαδαροκέφαλος (adj)
chauve

μαδημένος
déplumé, pelé

μαδριλένικος /ma.ðɾiˈle.ni.kos/ (adj)
madrilène

μαδώ (v)
plumer

μαεστόζο (adv)
maestoso

μαζί (adv)
ensemble

μαζανταρανί (n)
mazandarani

μαζεύω /maˈze.vo/ (v)
ramasser, rassembler

μαζικά (adv)
massivement

μαζικός /ma.ziˈkos/
massif

μαζοχίστρια (n)
masochiste

μαζοχισμός (n)
masochisme

μαζοχιστής (n)
masochiste

μαζοχιστικός (adj)
masochiste

μαζούρκα (n)
Masurca

μαζούτ (n)
mazout

μαθήτρια /maˈθi.tɾi.a/ (n)
écolière, élève

μαθαίνω /maˈθe.no/ (v)
apprendre

μαθεύομαι (v)
transpirer, révéler
  βλ. και μαθαίνω
murmure, on dit
  μαθεύεται (ότι)

μαθηματικά /ma.θi.ma.tiˈka/ (n)
mathématiques, maths, mathématique

μαθηματικοποιώ (v)
mathématiser

μαθηματικός (adj)
mathématique

μαθηματικός (n)
mathématicien
  αρσενικό ή κοινό
mathématicienne
  θηλυκό

μαθησιακός /ma.θi.si.aˈkos/ (adj)
éducatif

μαθητής (n)
élève

μαθητεία (n)
apprentissage, stage

μαθητευόμενος
apprenti, stagiaire

μαθητεύω (v)
apprendre, apprentissage, faire

μαθητούδι /ma.θiˈtu.ði/ (n)
bleu

μαιευτήριο (n)
maternité

μαιευτική (n)
maïeutique
  διαλεκτική μέθοδος
obstétrique
  κλάδος της ιατρικής

μαικήνας (n)
mécène

μαινόμενος
déchaîné
  ισχυρός, έντονος και ασταμάτητος
furieux
  οργισμένος

μακάβριος (adj)
macabre

μακάρι
espérons que, pourvu que

μακάριος /maˈka.ɾi.os/ (adj)
bienheureux, heureux

μακί (n)
maquis

μακαρίτης (n)
défunt

μακαριότητα /ma.ka.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
béatitude

μακαρόν /ma.kaˈɾon/ (n)
macaron

μακαρόνι κολύμβησης
frite

μακαρόνια /ma.kaˈɾo.ɲa/ (n)
pâtes, spaghetti

μακεδονικός (adj)
macédonien

μακεδορουμανικός (adj)
macedo-roumain

μακελειό (n)
carnage, abattoir, grabuge, massacre, tuerie

μακιαβελικός /ma.cia.ve.liˈkos/ (adj)
machiavélique

μακιαβελισμός /ma.ca.ve.liˈzmos/ (n)
machiavélisme

μακιγιάζ (n)
maquillage

μακιγιάρομαι (v)
se maquiller

μακιγιάρω (v)
maquiller

μακιγιέζ (n)
maquilleuse

μακιγιέρ (n)
maquilleur

μακράν (adv)
de loin

μακρηγορία (n)
verbosité

μακρηγορώ (v)
discourir, disserter, pérorer

μακριά (adv)
loin

μακρινός (adj)
lointain

μακροβιοτική (n)
macrobiotique

μακροβιότητα (n)
longévité

μακροδομή /ma.kɾo.ðoˈmi/ (n)
macrostructure

μακροζωία /ma.kɾo.zoˈi.a/ (n)
longévité

μακροημέρευση (n)
longévité

μακροημερεύω (v)
longtemps, vivre

μακροκοσμικά (adv)
macrocosmiquement

μακροκοσμικός (adj)
macrocosmique

μακρομοριακός (adj)
macromoléculaire

μακρομόριο (n)
macromolécule

μακροοικονομία (n)
macroéconomie

μακροοικονομικός (adj)
macroéconomique

μακροπρόθεσμα (adv)
à long terme

μακροπρόθεσμος (adj)
à long terme

μακροσκελής (adj)
long, fleuve

μακροσκοπικά (adv)
macroscopiquement

μακροσκοπικός (adj)
macroscopique

μακρουλός (adj)
allongé

μακροχέρης (adj)
macrochire, macrochère

μακροχρόνια (adv)
longuement

μακρυμάλλης (adj)
cheveux, longs, à poil long

μακρυμάνικος (adj)
à manches longues

μακρυχέρης (adj)
kleptomane, macrochire, macrochère, pickpocket, voleur

μακρόβιος (adj)
vivace

μακρόθεν (adv)
de loin, à distance

μακρόκοσμος (n)
macrocosme

μακρός (adj)
long

μακρόστενος (adj)
oblong

μακρόχρονος (adj)
durée, interminable

μακρύς /maˈkɾis/ (adj)
long

μακρύτερος (adj)
plus long

μακό (n)
mâcot

μαλάζω (v)
malaxer, masser, pétrir

μαλάκας /maˈla.kas/ (n)
con, conne, branleur, conard, conarde, conasse

μαλάκιο /maˈla.ci.o/ (n)
mollusque

μαλάκυνση (n)
ramollissement cérébral

μαλάκω (n)
conarde, conasse, connarde, connasse, conne

μαλαγάνα (n)
lèche-bottes

μαλαγιάλαμ (n)
malayalam

μαλακία /ma.laˈci.a/ (n)
connerie
  ανούσιος ή βλακώδης λόγος ή πράξη

μαλακισμένος
branleur, con, conard, conarde, conasse, connard

μαλακτήρας (n)
malaxeur

μαλακός /ma.laˈkos/ (adj)
mou, tendre

μαλαματικά (n)
objets de valeur

μαλαματοκαπνίζω (v)
dorer

μαλαματοκαπνισμένος
doré

μαλαϊκά (n)
malais

μαλγασικά (n)
malgache

μαλγασικός (adj)
malgache

μαλθακός /mal.θaˈkos/ (adj)
apathique, mou

μαλθακότητα /mal.θaˈko.ti.ta/ (n)
apathie, mollesse, relâchement

μαλλί (n)
laine
  το τρίχωμα ορισμένων ζώων
cheveux
  το τρίχωμα του ανθρώπινου κεφαλιού

μαλλιά /maˈʎa/ (n)
cheveux

μαλλιαρός (adj)
chevelu

μαλλούρα (n)
tignasse

μαλώνω (v)
disputer

μαμά /maˈma/ (n)
maman

μαμή (n)
sage-femme

μαμμωνάς (n)
veau d'or

μαμούθ (n)
mammouth

μαμούνι /maˈmu.ni/ (n)
charançon

μανάβης (n)
marchand, primeurs

μανάτος (n)
lamantin
  ουσιαστικό

μανέστρα (n)
kritharaki

μανία /maˈni.a/ (n)
manie

μανίκι (n)
manche

μανδαρίνος (n)
mandarin

μανδαρινισμός (n)
mandarinisme

μανδύας (n)
manteau, cape, gaine

μανεκέν (n)
mannequin

μανιέρα (n)
manière

μανιακός (n)
fou

μανιασμένος
déchaîné, furieux

μανιβέλα /ma.niˈve.la/ (n)
manivelle

μανιερισμός /ma.ɲe.ɾiˈzmos/ (n)
maniérisme

μανικετόκουμπο (n)
bouton de manchette

μανικιουρίστα (n)
manucure, manicure

μανικιουρίστας (n)
manucure, manicure

μανικιούρ (n)
manicure

μανιτάρι (n)
champignon
  μύκητας

μανιταρόσουπα (n)
soupe, velouté

μανιφέστο /ma.niˈfe.sto/ (n)
manifeste

μανουβράρω (v)
manœuvrer

μανούβρα /maˈnu.vɾa/ (n)
manoeuvre

μανούλα (n)
maman

μαντάμ (n)
madame

μαντάρισμα (n)
reprisage

μαντάρω (v)
repriser

μαντάτο /manˈda.to/ (n)
nouvelle

μαντίλι /manˈdi.li/ (n)
mouchoir

μανταλάκι (n)
linge, pince

μανταρίνι /ma(n).daˈɾi.ni/ (n)
mandarine

μανταρινιά (n)
mandarinier

μαντατεύω (v)
dénoncer

μαντείο /manˈdi.o/ (n)
oracle

μαντεύω (v)
deviner

μαντζουράνα /man.d͡zuˈɾa.na/ (n)
marjolaine

μαντική (n)
divination

μαντικός (adj)
divinatoire

μαντολάτο /man.doˈla.to/ (n)
nougat

μαντολίνο /man.doˈli.no/ (n)
mandoline

μαντράχαλος /manˈdɾa.xa.los/ (n)
balaise, balèze, malabar

μαντρί (n)
bergerie, moutons, parc

μαντρόσκυλο (n)
berger, chien, garde

μαντό /manˈto/ (n)
manteau

μανόλια /maˈno.li.a/ /maˈno.ʎa/ (n)
magnolia

μανόμετρο (n)
manomètre

μαξιλάρι /ma.ksiˈla.ɾi/ (n)
coussin, oreiller

μαξιμαλισμός (n)
maximalisme

μαουνιέρης (n)
mahonne

μαοϊκός (adj)
maoïste
  ο οπαδός

μαοϊσμός (n)
maoïsme

μαούνα (n)
barge

μαράζι (n)
chagrin, déprime, dépérissement
  το ντέρτι

μαρέγκα (n)
meringue

μαρίδα (n)
fretin, friture, gambas, marmaille
  το ψάρι

μαραίνω /maˈɾe.no/ (v)
faner

μαραγκός /ma.ɾaŋˈɡos/ (n)
menuisier

μαραζώνω (v)
déprimer, dépérir

μαραθωνοδρόμος (n)
marathonien

μαραθώνιος /ma.ɾaˈθo.ni.os/ (adj)
marathon, interminable, marathonien

μαραμπού (n)
marabout

μαρασμός (n)
marasme

μαραφέτι (n)
machin, truc

μαργαρίνη (n)
margarine

μαργαρίτα (n)
marguerite
effeuiller, marguerite
  μαδάω τη μαργαρίτα

μαργαριτάρι (n)
perle

μαργαριταρένιος /maɾ.ɣa.ɾi.taˈɾe.ɲos/ (adj)
perle

μαργράβος (n)
margrave

μαργραβάτο (n)
margraviat, marche

μαρινάρισμα (n)
macération

μαρκάρω (v)
marquer
  αθλητικός όρος
  σημαδεύω

μαρκήσιος /maɾˈci.si.os/ (n)
marquis

μαρκίζα (n)
marquise

μαρκαδόρος (n)
feutre, marqueur

μαρκασίτης (n)
marcassite

μαρκετερί (n)
marqueterie

μαρκησία (n)
marquise

μαρμάρινος (adj)
marbre

μαρμίτα (n)
marmite

μαρμαράς /maɾ.maˈɾas/ (n)
marbrier

μαρμαρυγίας (n)
mica
  οι μαρμαρυγίες

μαρμαρώνω (v)
pétrifier, rester pétrifié

μαρμελάδα /maɾ.meˈla.ða/ (n)
confiture, marmelade

μαρμότα (n)
marmotte

μαρξίστρια (n)
marxiste

μαρξισμός (n)
marxisme

μαρξιστής (n)
marxiste

μαρξιστικός (adj)
marxiste

μαροκινό (n)
maroquin

μαροκινός (adj)
marocain

μαρούλι /maˈɾu.li/ (n)
laitue

μαρς /ˈmaɾs/ (n)
marche

μαρσάρω (v)
accélérateur, coup, donner

μαρσπιέ (n)
marchepied

μαρτινισμός (n)
martinisme

μαρτυρία /maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
témoignage

μαρτυριάρης /maɾ.tiɾˈʝa.ɾis/ (adj)
rapporteur

μαρτυρικός (adj)
martyr
  που αφορά βασανισμό ή άδικο κι επίπονο θάνατο
témoignage, témoin
  που αφορά καταγραφή μνήμης

μαρτυρώ /maɾ.tiˈɾo/ (v)
témoigner
  τεκμηριώνω σε πηγή

μαρτύριο (n)
martyre, supplice

μασάζ (n)
massage

μασάω τα λόγια μου /maˈsao ta‿ˈloʝa‿mu/
mâcher ses mots

μασέζ /maˈsez/ (n)
masseuse

μασέλα (n)
dentier, appareil, dentaire

μασέρ (n)
masseur

μασκέ /maˈsce/ (adj)
masqué
  με μάσκα, μασκοφόρος

μασκαράς /ma.skaˈɾas/ (n)
coquin, déguisée, personne

μασκαράτα (n)
mascarade

μασκαρεμένος
costumée

μασκότ (n)
mascotte

μασονία (n)
franc-maçonnerie

μασονικός (adj)
maçonnique

μασονισμός (n)
maçonisme

μασουλάω (v)
mâcher

μασσαλιώτιδα (n)
Marseillaise

μαστάρι (n)
mamelle

μαστίγιο (n)
fouet

μαστίζω /maˈsti.zo/ (v)
infester, sévir

μαστίχα (n)
mastic, chewing-gum

μασταμπάς (n)
mastaba

μαστιγώνω (v)
flageller, fouetter, vilipender

μαστιχόδεντρο (n)
arbre, mastic

μαστουρωμένος
défoncé

μαστούρα (n)
défonce

μαστροπεία /ma.stroˈpi.a/ (n)
proxénétisme

μαστροπός /ma.stɾoˈpos/ (n)
proxénète

μαστόδοντας (n)
mastodonte

μαστόρεμα (n)
bricolage, réparation

μαστός (n)
sein, mamelle

μασχάλη (n)
aisselle

μασόνος (n)
franc-maçon

μασώ (v)
mâcher

ματ (n)
mat
  σκάκι

ματάκι πόρτας
judas

ματάκιας (n)
voyeur, mateur

ματα-
re-, ré-

ματαίωση (n)
annulation

ματαιοδοξία (n)
vanité

ματαιόδοξος (adj)
vaniteux

ματαιότητα (n)
inanité, inutilité, vanité

ματαιώνω /ma.teˈo.no/ (v)
annuler

ματεριαλίστρια (n)
matérialiste

ματεριαλισμός (n)
matérialism

ματεριαλιστής (n)
matérialiste

ματιάζω /maˈtça.zo/ (v)
jeter un sort

ματμαζέλ (n)
mademoiselle

ματς (n)
match

ματσούκι (n)
bâton, trique

ματσόλα (n)
maillet
  δικέφαλο σφυρί

ματωμένος
ensanglanté

ματώνω (v)
saigner

μαυράκι /maˈvɾa.ci/ (n)
négrillon

μαυρίζω (v)
noircir
bronzer
  μαυρίζω στον ήλιο

μαυρίλα (n)
noirceur, ténèbres

μαυραγορίτης (n)
marché noir, trafiquant

μαυριδερός (adj)
basané, foncé

μαυροπίνακας /ma.vɾoˈpi.na.kas/ (n)
tableau noir

μαυροτσιρώνι (n)
gardon

μαυροφορώ (v)
deuil, porter

μαυσωλείο /maf.soˈli.o/ (n)
mausolée

μαφία (n)
mafia

μαφιόζικος (adj)
maffieux, mafieux

μαφιόζος (n)
maffieux, mafieux

μαχαίρι /maˈçe.ɾi/ (n)
couteau

μαχαιρώνω /ma.çeˈɾo.no/ (v)
poignarder

μαχαλάς (n)
quartier

μαχαραγιάς (n)
maharadja, maharajah

μαχαρανή (n)
maharani

μαχητής (n)
combattant

μαχητικός (adj)
combat, combatif

μαχητικότητα /ma.çi.tiˈko.ti.ta/ (n)
combativité

μαχλέπι (n)
mahaleb

μαχμουρλής (n)
somnolent

μαχμουρλίδικος (adj)
somnolent

μαϊμουδάκι (n)
petit, singe, singeteau

μαϊμού (n)
singe

μαϊντανός /mai̯.daˈnos/ (n)
persil

μαόνι /maˈo.ni/ (n)
acajou

μαύρη αγορά
marché noir

μαύρη τρύπα /ˈma.vɾi ˈtɾi.pa/
trou noir

μαύρο (n)
noir

μαύρος /ˈma.vɾos/ (n)
noir

μαύρος πάγος /ˈma.vɾos ˈpa.ɣos/
verglas

μαύρος χρυσός
or noir

με /me/
avec
  (για όλες τις σημασίες)

με άλλα λόγια
c'est-à-dire

με τα πόδια
à pied

με το αζημίωτο
contre, finances, moyennant, paiement

με το νι και με το σίγμα
détail

με το συμπάθειο
pardonnez-moi, ne le prenez pas mal, sans vouloir vous offenser

με όλη μου την καρδιά
de tout cœur

μείγμα /ˈmiɣ.ma/ (n)
mélange

μείζων (adj)
majeur
  μείζων στη μουσική
  μεγαλύτερος, σημαντικότερος

μείον (n)
moins
  επίρρημα
signe moins
  ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

μείωση (n)
réduction, abattement, baisse, diminution

μεγάλες δυνάμεις
grandes puissances

μεγάλη οθόνη
grand écran

μεγάλος /meˈɣa.los/ (adj)
grand, gros

μεγάλωμα (n)
agrandissement, élevage

μεγάφωνο (n)
mégaphone
  εξάρτημα

μεγέθυνση (n)
agrandissement

μεγαβατώρα /me.ɣa.vaˈto.ra/ (n)
mégawattheure

μεγαηλεκτρονιοβόλτ (n)
mégaélectronvolt

μεγαθήριο /me.ɣaˈθi.ɾi.o/ (n)
mégathérium

μεγαλέμπορος /me.ɣaˈlem.bo.ɾos/ (n)
négociant

μεγαλείο /me.ɣaˈli.o/ (n)
grandeur

μεγαλειωδώς (adv)
majestueusement

μεγαλειότατος /me.ɣa.liˈo.ta.tos/ (n)
majestueux

μεγαλειότητα /me.ɣa.liˈo.ti.ta/ (n)
majesté

μεγαλειώδης /me.ɣa.liˈo.ðes/ /me.ɣa.liˈo.ðis/ (adj)
majestueux

μεγαλιθικός (adj)
mégalithique

μεγαλοαστός (n)
grand-bourgeois

μεγαλοδύναμος (adj)
tout-puissant

μεγαλοκαρχαρίας /me.ɣa.lo.kaɾ.xaˈɾi.as/ (n)
requin

μεγαλομανία (n)
mégalomanie

μεγαλοπιάνομαι (v)
se hausser du col

μεγαλοπρέπεια (n)
grandeur, magnificence

μεγαλοπρεπής (adj)
majestueux

μεγαλοστομία /me.ɣa.lo.stoˈmi.a/ (n)
grandiloquence, rodomontade

μεγαλουργώ (v)
exploit, faire

μεγαλοφυΐα (n)
génie

μεγαλοφυής (adj)
ingénieux

μεγαλοφυώς (adv)
brillamment, génialement

μεγαλούπολη (n)
mégalopole

μεγαλόδοντας /me.ɣaˈlo.ðon.das/ (n)
mégalodon

μεγαλόκαρδος (adj)
magnanime

μεγαλόπρεπα (adv)
majestueusement

μεγαλόσωμος /me.ɣaˈlo.so.mos/ (adj)
corpulent

μεγαλόφωνα (adv)
à haute voix

μεγαλύτερος (adj)
aîné

μεγαλώνω /me.ɣaˈlo.no/ (v)
élever
  μεγαλώνω ένα παιδί
grandir
  μεγαλώνω ως προς την ηλικία
agrandir
  μεγαλώνω ως προς το μέγεθος

μεγαοικοσύστημα (n)
biome

μεγαοισοφάγος (n)
mégaoesophage

μεγαπανίδα (n)
mégafaune

μεγαπυρκαγιά (n)
mégafeu

μεγεθυντικός (adj)
agrandissant, grossissant

μεγεθύνω (v)
agrandissement

μεγιστάνας /me.ʝiˈsta.nas/ (n)
magnat, tycoon

μεγιστοποίηση (n)
maximisation

μεγιστοποιώ /me.ʝi.sto.piˈo/ (v)
maximiser

μεδούλι (n)
moëlle, moelle

μεζονέτα (n)
duplex

μεζούρα /meˈzu.ɾa/ (n)
mesure

μεθάνιο (n)
méthane

μεθαμφεταμίνη (n)
méthamphétamine

μεθανόλη (n)
méthanol

μεθαύριο (adv)
après-demain

μεθοδικά (adv)
méthodiquement

μεθοδικός (adj)
méthodique

μεθοδικότητα /me.θo.ðiˈko.ti.ta/ (n)
caractère, méthode, méthodique

μεθοδισμός /me.θo.ðiˈzmos/ (n)
méthodisme

μεθοδιστής /me.θo.ðiˈstis/ (n)
méthodiste

μεθοδιστικός /me.θo.ði.stiˈkos/ (n)
méthodiste

μεθοδολογία (n)
méthodologie

μεθοκοπώ /me.θo.koˈpo/ (v)
enivrer, saoûler

μεθοκόπημα (n)
beuverie, soûlerie

μεθυλένιο (n)
méthylène

μεθυσμένος /me.θiˈzme.nos/
ivre, soûl

μεθυστικός (adj)
enivrant

μεθύλιο (n)
méthyle

μεθώ (v)
se saouler, se souler

μεικτά (adv)
brut

μεικτός (adj)
mixte, brut

μειλίχιος (adj)
suave

μειοδοτικός (adj)
moins-disant
appel d'offres
  μειοδοτικός διαγωνισμός

μειονέκτημα /mi.oˈne.kti.ma/ (n)
désavantage, défaut

μειονεκτικός (adj)
défavorisé

μειονεκτικότητα (n)
infériorité

μειονεκτώ /mi.o.neˈkto/ (v)
défavorisé, désavantagé, infériorité, position, être

μειονεξία (n)
déficience, handicap, invalidité

μειονοτικός /mi.o.no.tiˈkos/ (adj)
minoritaire

μειονότητα (n)
minorité

μειοψηφία (n)
minorité

μειωμένος
réduit

μειωτικός (adj)
dépréciatif, péjoratif

μειώνομαι
diminuer

μειώνω (v)
réduire

μελάνη (n)
encre

μελάνι /meˈla.ni/ (n)
encre

μελάνωμα (n)
encrage
  λέρωμα
mélanome
  όγκος

μελάσα /meˈla.sa/ (n)
mélasse

μελάτος (adj)
mollet

μελένιος /meˈle.ɲos/ (adj)
miellé

μελέτη /meˈle.ti/ (n)
étude

μελίσσι /meˈli.si/ (n)
essaim, ruche

μελαγχολία /me.laŋ.xoˈli.a/ (n)
mélancolie

μελαγχολικός /me.laŋ.xo.liˈkos/ (adj)
mélancolique

μελαμίνη /me.laˈmi.ni/ (n)
mélamine

μελανιά (n)
bleu, meurtrissure

μελανιάζω /me.laˈɲa.zo/ (v)
bleuir, cyanoser, noircir

μελανοδοχείο /me.la.no.ðoˈçi.o/ (n)
encrier

μελανοψίνη (n)
mélanopsine

μελανούρι /me.laˈnu.ɾi/ (n)
oblade

μελανόστρωμα /me.laˈno.stɾo.ma/ (n)
nimbostratus

μελαχρινός (adj)
brun

μελαψός (adj)
basané, noiraud

μελετάω /me.leˈta.o/ (v)
étudier

μελετηρός (adj)
studieux

μελετητήριο (n)
salle, étude

μελισσοβότανο (n)
mélisse

μελισσοκομία /me.li.so.koˈmi.a/ (n)
apiculture

μελισσοκομείο /me.li.so.koˈmi.o/ (n)
rucher

μελισσοκόμος /me.li.soˈko.mos/ (n)
apiculteur

μελισσοφάγος (n)
mésange

μελισσώνας (n)
rucher

μελιστάλακτος /me.liˈsta.la.ktos/ (adj)
mielleux

μελιτζάνα /me.liˈd͡za.na/ (n)
aubergine

μελλοθάνατος /me.loˈθa.na.tos/ (adj)
condamné à mort

μελλοντικός /me.lon.diˈkos/ (adj)
futur, à venir

μελλοντολογία (n)
futurologie

μελλούμενα (n)
avenir

μελλόνυμφος /meˈlo.niɱ.fos/ (n)
futur, marié

μελοδραματικός /me.lo.ðɾa.ma.tiˈkos/ (adj)
mélodramatique

μελοδραματοποιώ (v)
mélodramatiser

μελοποιημένος
mis

μελτέμι /melˈte.mi/ (n)
étésien

μελωδία /me.loˈði.a/ (n)
mélodie

μελωδικός /me.lo.ðiˈkos/ (adj)
mélodieux, mélodique

μελωδός /me.loˈðos/ (n)
mélode

μελόδραμα /meˈlo.ðɾa.ma/ (n)
mélodrame

μελόντικα /meˈlo.di.ka/ (n)
mélodica

μεμβράνη /meɱˈvɾa.ni/ (n)
membrane

μεμβρανώδης (adj)
membraneux

μεμιάς (adv)
d’un coup

μεμονωμένος /me.mo.noˈme.nos/
exceptionnel, unique

μενίρ (n)
menhir

μενδελισμός (n)
mendélisme

μενεξές /me.neˈkses/ (n)
violette

μενεστρέλος /me.neˈstɾe.los/ (n)
ménestrel

μενουέτο /me.nuˈe.to/ (n)
menuet

μενού (n)
menu

μενσεβίκος (n)
menchevik

μενσεβικικός (adj)
menchevik

μενταγιόν /me.daˈʝon/ (n)
médaillon

μεντελέβιο (n)
mendélévium

μεντεσές (n)
charnière, gond, paumelle

μεντρεσές (n)
médersa

μεξικανικός /me.ksi.ka.niˈkos/ (adj)
mexicain

μεοψηφών
minoritaire

μεράκι /meˈɾa.ci/ (n)
curiosité

μερίδιο /meˈɾi.ði.o/ (n)
part

μερίζω /meˈɾi.zo/ (v)
diviser, partager

μερίστωμα (n)
méristème

μερακλής /me.ɾaˈklis/ (n)
amateur, bonnes, choses, gourmand

μερακλίδικος /me.ɾaˈkli.ði.kos/ (adj)
entrain, plein

μεραρχία /me.ɾaɾˈçi.a/ (n)
division

μερεμέτι (n)
bricolage, rafistolage

μερεολογία (n)
méréologie

μερικοί /me.ɾiˈci/
quelques

μερικός /me.ɾiˈkos/ (adj)
partiel

μερικώς /me.ɾiˈkos/ (adv)
partiellement

μεριμνώ (v)
prendre soin, veiller à

μερινός /me.ɾiˈnos/ (n)
mérinos

μεροκάματο (n)
journalier, salaire

μεροκαματιάρης (n)
journalier

μεροληπτικά (adv)
partialement

μεροληπτικός (adj)
partial

μεροληπτώ (v)
partial, être

μεροληψία (n)
partialité

μερσεριζέ /meɾ.se.ɾiˈze/ (adj)
mercerisé

μερώνυμο (n)
méronyme

μεσάζων (n)
intermédiaire, relais
  γενικότερα

μεσάνυχτα (n)
minuit

μεσήλικας /meˈsi.li.kas/ (n)
moyen, âge

μεσήλικος (adj)
mûr, âge, âges

μεσίστιος (adj)
en berne

μεσίτης (n)
agent immobilier, courtier

μεσίτρια /meˈsi.tɾi.a/ (n)
agent

μεσαίωνας /meˈse.o.nas/ (n)
Moyen Âge

μεσαιωνικός (adj)
moyenâgeux, médiéval

μεσημέρι /me.siˈme.ɾi/ (n)
midi

μεσημβρινός (n)
méridien
  γεωγραφικός όρος

μεσημεριάζω /me.si.meɾˈʝa.zo/ (v)
grasse matinée
  ξαπλώνω το μεσημέρι

μεσημεριάτικα (adv)
à midi

μεσημεριανό (n)
déjeuner

μεσημεριανός (adj)
midi

μεσιτεύω (v)
entremettre

μεσιτικός (adj)
agent immobilier

μεσκίνης (n)
mesquin

μεσοβέζικος (adj)
hybride, médian

μεσοβασιλεία (n)
interrègne

μεσογειακός /me.so.ʝi.aˈkos/ (adj)
méditerranéen

μεσοδρομίς (adv)
mi-chemin, mi-distance

μεσοκάθετος (adj)
médiatrice

μεσοκοιλιακός (adj)
interventriculaire

μεσοκυττάριος (adj)
intercellulaire

μεσολάβηση (n)
intervention, intercession, médiation, entremise

μεσολαβητής (n)
intermédiaire, médiateur

μεσολαβώ (v)
intercéder, s'entremettre, s'écouler

μεσολιθική (n)
Mesolithique

μεσοπαγετωνικός /me.so.pa.ʝe.to.niˈci/ /me.so.pa.ʝe.to.niˈko/ /me.so.pa.ʝe.to.niˈkos/ (adj)
interglaciaire

μεσοπαθητικός (adj)
médio-passif

μεσοπρόθεσμα (adv)
à moyen terme

μεσοπόλεμος (n)
entre-deux-guerres

μεσουρανώ /me.su.ɾaˈno/ (v)
culminer, apogée, zénith

μεσοφυλική (n)
intersexuée

μεσοφυλικός (adj)
intersexué
  ουσιαστικό

μεσοφόρι /me.soˈfo.ɾi/ (n)
jupon

μεσσίας (n)
messie

μεσσιανικός (adj)
messianique

μεσσιανισμός (n)
messianisme

μεστός (adj)
ferme, fécond, mûr, réfléchi

μεστώνω /meˈsto.no/ (v)
mûrir

μεσόγειος /meˈso.ʝi.os/ (adj)
central, intérieur

μεσόνιο (n)
méson

μεσώροφος (n)
mezzanine

μετά
après, ensuite, puis

μετά βδελυγμίας
dégoût, horreur

μετά χαράς /me.ta‿xaˈɾas/
avec, plaisir

μετάβαση /meˈta.va.si/ (n)
transition, passage

μετάγγιση (n)
transfusion, transvasement

μετάγω /meˈta.ɣo/ (v)
transférer

μετάδοση /meˈta.ðo.si/ (n)
transmission, contagion, diffusion, propagation

μετάζωα (n)
métazoaires

μετάθεση (n)
mutation, transfert

μετάκληση /meˈta.kli.si/ (n)
appel, invitation, rappel

μετάληψη (n)
communion, Eucharistie

μετάλλαξη /meˈta.la.ksi/ (n)
mutation, variant

μετάλλευμα /meˈta.lev.ma/ (n)
minerai

μετάλλιο (n)
médaille

μετάνοια /meˈta.ni.a/ (n)
prosternation, supplication
  γονυκλισία, παρακάλι

μετάνοια /meˈta.ni.a/ /meˈta.ɲa/ (n)
repentir, contrition
  αλλαγή γνώμης για κάποιο σφάλμα

μετάξι /meˈta.ksi/ (n)
soie

μετάπτωση /meˈta.pto.si/ (n)
changement, variation
  (γενικός ορισμός)

μετάσταση (n)
métastase

μετάταξη (n)
mutation

μετάφραση /meˈta.fɾa.si/ (n)
traduction, interprétation

μετέρχομαι /meˈteɾ.xo.me/ (v)
avoir recours, exercer, faire appel

μετέχω (v)
prendre part

μετέωρο (n)
météore

μετέωρος /meˈte.o.ɾos/ (adj)
en l'air

μεταίχμιο (n)
limite

μεταανάλυση (n)
méta-analyse

μεταβάλλομαι (v)
se changer, se modifier, se transformer

μεταβάλλω (v)
changer, modifier

μεταβίβαση /me.taˈvi.va.si/ (n)
transfert, transmission

μεταβαίνω /me.taˈve.no/ (v)
aller, se rendre

μεταβαλλόμενος
variable

μεταβατικός /me.ta.va.tiˈkos/ (adj)
transition
  (γενική σημασία)
transitif
  (γραμματικη) που εκφράζει μεταβατικότητα

μεταβατικότητα (n)
transitivité

μεταβατικώς (adv)
transitoirement

μεταβιβάζω (v)
transférer, transmettre

μεταβιβάσιμος (adj)
transmissible

μεταβιομηχανικός (adj)
postindustriel

μεταβλητός (adj)
variable

μεταβολή /me.ta.voˈli/ (n)
changement, demi-tour, mutation, transition

μεταβολίζω (v)
métaboliser

μεταβολίτης (n)
métabolite

μεταβολικός (adj)
métabolique

μεταβολισμός /me.ta.vo.liˈzmos/ (n)
métabolisme

μεταγγίζω (v)
transfuser, transvaser

μεταγενέστερα (adv)
ultérieurement

μεταγενέστερος (adj)
postérieur, ultérieur

μεταγλωττιστής (n)
compilateur

μεταγλώσσα (n)
métalangage

μεταγράφω (v)
transcrire
  αποδίδω γραπτά ένα κείμενο με άλλο σύστημα γραφής

μεταγραφή /me.ta.ɣɾaˈfi/ (n)
transcription

μεταγραφειοκρατικός (adj)
post-bureaucratique

μεταγωγή /me.ta.ɣoˈʝi/ (n)
transfèrement
commutation
  δίκτυο υπολογιστών

μεταγωγικός (adj)
transfert, transport

μεταδίδω /me.taˈði.ðo/ (v)
transmettre

μεταδοτικός /me.ta.ðo.tiˈci/ /me.ta.ðo.tiˈko/ /me.ta.ðo.tiˈkos/ (adj)
contagieux, transmissible

μεταδοτικότητα (n)
contagiosité

μεταθέτω /me.taˈθe.to/ (v)
transférer, déplacer, muter, reporter

μεταθανάτιος (adj)
posthume, post-mortem
  μετά το θάνατο
au-delà, vie
  μεταθανάτια ζωή

μεταθετικός (adj)
commutatif

μετακένωση (n)
métakénosis, transfusion

μετακίνηση (n)
déplacement

μετακανόνας (n)
méta-règle

μετακεντρικός /me.ta.cen.dɾiˈkos/ (adj)
métacentrique

μετακινούμαι /me.ta.ciˈnu.me/ (v)
se déplacer

μετακινώ /me.ta.ciˈno/ (v)
déplacer

μετακλασικός (adj)
postclassique

μετακομίζω (v)
déménager, emménager

μεταλαμπαδεύω /me.ta.lam.baˈðe.vo/ (v)
passer, transmettre, relais, témoin

μεταλεξικογραφία (n)
metalexicographie

μεταλλάσσομαι (v)
muter, se transformer

μεταλλάσσω (v)
muter, transmuter

μεταλλαγμένος
muté

μεταλλακτήρας (n)
transformateur

μεταλλείο /me.taˈli.o/ (n)
mine

μεταλλειολογία (n)
minéralogie

μεταλλειολόγος /me.ta.li.oˈlo.ɣos/ (n)
minéralogiste

μεταλλικός (adj)
métallique

μεταλλογένεια (n)
métallogénie

μεταλλογένεση (n)
métallogénie

μεταλλογνωσία (n)
métallurgie physique

μεταλλογραφία (n)
métallographie

μεταλλογραφικός (adj)
métallographique

μεταλλοκολλητής (n)
soudeur

μεταλλουργία /me.ta.luɾˈʝi.a/ (n)
métallurgie

μεταλλουργικός (adj)
métallurgique

μεταλλουργός /me.ta.luɾˈɣos/ (n)
métallurgiste

μεταλλωρύχος (n)
mineur, chercheur, prospecteur

μεταλλόφωνο /me.taˈlo.fo.no/ (n)
métallophone

μεταλογική (n)
métalogique

μεταλογικός (adj)
métalogique

μεταμέλεια /me.taˈme.li.a/ (n)
repentance, regret

μεταμοντέρνος (adj)
postmoderne

μεταμοντερνισμός (n)
postmodernisme

μεταμορφικός (adj)
métamorphique

μεταμορφώνομαι /me.ta.moɾˈfo.no.me/ (v)
se métamorphoser, se transformer

μεταμορφώνω /me.ta.moɾˈfo.no/ (v)
transformer, transfigurer

μεταμοσχεύω (v)
greffer

μεταμφίεση /me.taɱˈfie.si/ (n)
déguisement

μεταμφιέζω /me.taɱ.fiˈe.zo/ (v)
déguiser, masquer

μεταμφιεσμένος
déguisé

μεταμόρφωση /me.taˈmoɾ.fo.si/ (n)
métamorphose

μεταμόσχευση /me.taˈmo.sçef.si/ (n)
transplantation, greffe

μετανάστευση (n)
migration, émigration, immigration

μετανάστης /me.taˈna.stis/ (n)
immigré, émigré

μετανάστρια (n)
immigrée, émigrée

μεταναστευτικός (adj)
migratoire

μεταναστεύω (v)
émigrer, immigrer

μετανιώνω /me.taˈɲo.no/ (v)
regretter, se repentir

μετανοώ (v)
se repentir

μεταξένιος /me.taˈkse.ɲos/ (adj)
soyeux, soie

μεταξοσκώληκας /me.ta.ksoˈsko.li.kas/ (n)
ver à soie

μεταξοτυπία /me.ta.kso.tiˈpi.a/ (n)
sérigraphie
  σύστημα εκτύπωσης

μεταξόνιο (n)
empattement

μεταξύ /me.taˈksi/ (adv)
entre, au milieu de

μεταξύ σφύρας και άκμονος
entre le marteau et l’enclume

μεταπείθω /me.taˈpi.θo/ (v)
avis, changer, dissuader, détourner, faire

μεταπλασία (n)
métaplasie

μεταπλαστικός /me.ta.pla.stiˈkos/ (adj)
métaplastique

μεταποιημένος
retouché, transformé

μεταποιώ (v)
retoucher, transformer

μεταπολίτευση (n)
changement, politique, régime, transition

μεταπύργιο (n)
courtine

μεταρηματικός /me.ta.ɾi.ma.tiˈkos/ (adj)
déverbal

μεταρρυθμίζω /me.ta.ɾiˈθmi.zo/ (v)
réformer, réarranger, modifier

μεταρρυθμίστρια (n)
réformatrice

μεταρρυθμιστής (n)
réformateur
  αυτός που κάνει μεταρρυθμίσεις
réformé
  οπαδός της Μεταρρύθμισης

μεταρρυθμιστικός (adj)
réformateur

μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
réforme, réformation
  σύνολο σημαντικών αλλαγών

μετασεισμός /me.ta.siˈzmos/ (n)
réplique

μετασκευή (n)
réaménagement, transformation

μετασταθής (adj)
métastable

μεταστοιχείωση /me.ta.stiˈçi.o.si/ (n)
transmutation

μεταστοιχειώνω (v)
transmuer, transmuter

μεταστροφή (n)
revirement

μετασυγχρονισμός (n)
postsynchronisation

μετασυναπτικός (adj)
postsynaptique

μετασχηματίζω (v)
transformer

μετασχηματισμός /me.ta.sçi.ma.tiˈzmos/ (n)
transformation

μετασχηματιστής (n)
transformateur

μετατάρσιο (n)
métatarse

μετατρέπω /me.taˈtɾe.po/ (v)
convertir, transformer

μετατραυματικός (adj)
post-traumatique

μετατροπή (n)
conversion, transformation

μετατόπιση (n)
déplacement

μεταφέρω /me.taˈfe.ɾo/ (v)
transporter, transférer

μεταφερόμενος
transportable

μεταφορά /me.ta.foˈɾa/ (n)
adaptation
  η διασκευή ενός έργου
transfert, adduction
  η μετακίνηση σε άλλο σημείο
transport
  μεταφορά αγαθών-επιβατών
métaphore
  σχήμα του λόγου

μεταφορέας (n)
transporteur

μεταφορικά (n)
métaphoriquement
  μη κυριολεκτικά

μεταφορικός (adj)
métaphorique
  κυριολεκτικά

μεταφορτώνω /me.ta.foɾˈto.no/ (v)
transborder

μεταφράζω (v)
traduire, interpréter

μεταφράσιμος (adj)
traduisible

μεταφράστρια (n)
traductrice

μεταφραστής /me.ta.fɾaˈstis/ (n)
traducteur, interprète

μεταφραστικό δάνειο /me.ta.fɾa.stiˈko ˈða.ni.o/
calque

μεταφραστικός (adj)
interprétatif, métaphrastique

μεταφυσική (n)
métaphysique

μεταφυτεύω (v)
transplanter

μεταφόρτωση /me.taˈfoɾ.to.si/ (n)
transbordement

μεταφύτευση (n)
transplantation

μεταχείριση (n)
régime, traitement

μεταχειρίζομαι /me.ta.çiˈɾi.zo.me/ (v)
manier, traiter, user, utiliser

μεταχειρισμένος /me.ta.çi.ɾiˈzme.nos/
occasion, usé

μεταχρονολογώ /me.ta.xɾo.no.loˈɣo/ (v)
postdater

μεταψυχιατρική (n)
métapsychiatrie

μεταψυχική (n)
métapsychique

μεταψυχροπολεμικός (adj)
après-guerre froide

μεταϊστορία (n)
métahistoire

μετεγγραφή (n)
transfert

μετεγκατάσταση (n)
réinstallation, transfèrement

μετεμψύχωση (n)
métempsycose

μετεξέλιξη /me.teˈkse.li.ksi/ (n)
redéveloppement

μετεξελίσσομαι /me.te.kseˈli.so.me/ (v)
évoluer continuellement

μετεξεταστέος /me.te.kse.taˈste.os/ (n)
recalé

μετερίζι /me.teˈɾi.zi/ (n)
bastion, rempart

μετεωρίτης (n)
météorite

μετεωρικός (adj)
météorique

μετεωρολογία /me.te.o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
météorologie

μετεωρολογικός (adj)
météorologique

μετεωρολόγος (n)
météorologiste, météorologue

μετεωρομαντεία (n)
météoromancie

μετεωρόλιθος (n)
météorolithe

μετονοματικός /me.to.no.ma.tiˈkos/ (adj)
dénominatif

μετουσίωση /me.tuˈsi.o.si/ (n)
transsubstantiation
  (θρηστκευτικός όρος)
dénaturation
  (κυριολετκική σημασία)

μετοχή /me.toˈçi/ (n)
participation
  συμμετοχή
participe
  όρος της γραμματικής
action
  όρος της οικονομίας

μετρ (n)
maître

μετρ ντ'οτέλ (n)
maître d'hôtel

μετράω /meˈtɾa.o/ (v)
compter, mesurer

μετρημένος /me.tɾiˈme.nos/
compté, mesuré, pondéré
  που τον έχουν μετρήσει

μετρητά (n)
espèces, liquide, cash

μετρητής (n)
compteur

μετριάζω (v)
modérer

μετριασμός (n)
modération, réduction

μετριαστικός (adj)
attenuant

μετρικός (adj)
métrique

μετριοπάθεια (n)
modération

μετριοπαθής (adj)
modéré

μετριοφροσύνη (n)
modestie, humilité

μετριότητα (n)
médiocrité

μετριόφρων /me.tɾiˈo.fɾon/ (adj)
modeste

μετρολογία (n)
métrologie

μετρολογικός (adj)
métrologique

μετρονόμος (n)
métronome

μετροταινία (n)
mètre ruban

μετροφωτογραφία /me.tɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
métrophotographie

μετρό /meˈtɾo/ (n)
métro, métropolitain

μετωνικός (adj)
métonique

μετωνυμικός (adj)
métonymique

μετωπιαίος (adj)
frontal

μετωπικός /me.to.piˈci/ /me.to.piˈko/ /me.to.piˈkos/ (adj)
frontal

μετωπικότητα (n)
frontalité

μετωποσκοπία (n)
métoposcopie

μετόχι /meˈto.çi/ (n)
dépendance, monastique

μεφίτιδα (n)
mouffette
  αγριοκούναβο

μεφιστοφελικός (adj)
méphistophélique

μεφιτικός (adj)
méphitique

μεφιτισμός (n)
méphitisme

μηδέν /miˈðen/ (n)
zéro

μηδαμινός (adj)
insignifiant

μηδαμινότητα /mi.ða.miˈno.ti.ta/ (n)
nullité

μηδενίζω /mi.ðeˈni.zo/ (v)
mépriser
  απαξιώνω ολοκληρωτικά
zéro
  βαθμολογώ με μηδέν
  γυρίζω στο μηδέν μια ένδειξη μετρητή

μηδενίστρια (n)
nihiliste

μηδενική ανοχή
tolérance zéro

μηδενισμός /mi.ðe.niˈzmos/ (n)
mise à zéro
  βαθμολόγηση ή τοποθέτηση μετρητή στο μηδέν
nihilisme
  πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

μηδενιστής (n)
nihiliste

μηδενιστικός (adj)
nihiliste

μηκυνσιόμετρο (n)
extensomètre

μηκώνιο /miˈko.ni.o/ (n)
méconium

μηλίτης (adj)
cidre

μηλιά /miˈʎa/ (n)
pommier

μηλολόνθη (n)
hanneton, melolontha

μηλοφάγος /mi.loˈfa.ɣos/ (n)
mélophage
  κοινή ονομασία του Μηλοφάγου

μην
ne

μην πυροβολείτε τον πιανίστα
ne tirez pas sur le pianiste

μηνίγγι /miˈniŋ.ɟi/ (n)
méninge

μηνιαία (adv)
mensuellement

μηνιαίος /mi.niˈe.os/ (adj)
mensuel

μηνιγγίτιδα (n)
méningite

μηνιγγιτικός (adj)
méningitique

μηνυτής (n)
plaignant

μηνύτρια (n)
plaignante

μηνύω /miˈni.o/ (v)
porter plainte

μηνώ (v)
envoyer, informer, message

μηριαίος (adj)
fémural

μηρυκάζω (v)
ruminer

μηρυκασμός (n)
rumination

μηρυκαστικός (adj)
ruminant

μηρός /miˈɾos/ (n)
cuisse

μητέρα /miˈte.ɾa/ (n)
mère

μητρίτιδα (n)
métrite

μητριά /mi.tɾiˈa/ (n)
marâtre

μητριαρχία /mi.tɾi.aɾ.çi.aˈ/ (n)
matriarcat

μητριαρχικά (adv)
matriarcalement

μητριαρχικός (adj)
matriarcal

μητρική κάρτα
carte mère, carte-mère

μητρικός /mi.tɾiˈkos/ (adj)
maternel, maternelle

μητροκτονία (n)
matricide

μητροκτόνος /mi.tɾoˈkto.nos/ (n)
matricide

μητρομηχανική (n)
mécanique matricielle

μητροπολίτης (n)
métropolite, évêque

μητροπολιτικός (adj)
métropolitain

μητρωνυμικός (adj)
matronymique

μητρόπολη /miˈtɾo.po.li/ (n)
métropole, cathédrale

μητρότητα /miˈtɾo.ti.ta/ (n)
maternité

μητρώο /miˈtɾo.o/ (n)
registre, casier, matricule

μηχάνημα /miˈxa.ni.ma/ (n)
appareil, engin

μηχανή /mi.xaˈni/ (n)
moteur
  κινητήρας
machine
  μηχάνημα
moto, motocyclette
  μοτοσικλέτα

μηχανικά /mi.xa.niˈka/ (adv)
machinalement, mécaniquement

μηχανική /mi.xa.niˈci/ (n)
mécanique

μηχανική μάθηση /mi.xa.niˈci ˈma.θi.si/
apprentissage automatique

μηχανικό (n)
génie

μηχανικός (adj)
mécanique

μηχανικός (n)
ingénieur
  επαγγελματίας σχεδιασμού έργων
mécanicien
  τεχνίτης μηχανών

μηχανιστικός /mi.xa.ni.stiˈkos/ (adj)
mécanistique

μηχανο- /mi.xa.no/
mécano-

μηχανοδηγός (n)
conducteur, machiniste, train

μηχανοκρατία (n)
machinisme

μηχανολογία /mi.xa.no.loˈʝi.a/ (n)
ingénierie

μηχανοποιώ (v)
motoriser

μηχανοργάνωση /mi.xa.noɾˈɣa.no.si/ (n)
informatisation

μηχανοργανώνω (v)
informatiser

μηχανορράφος (n)
intrigant

μηχανορραφία (n)
machination, manigance

μηχανορραφώ (v)
intriguer, manigancer

μι (n)
mi

μια φορά κι έναν καιρό /ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo/
il était une fois

μιαρός (adj)
immonde, impur

μιγάδας /miˈɣa.ðas/ (n)
métis

μιγάς /miˈɣas/ (n)
métis

μιγαδικός (adj)
complexe
  αριθμός

μιζέρια /miˈzeɾ.ʝa/ (n)
misère

μιζαμπλί (n)
mise en plis

μιζανσέν (n)
mise en scène

μιθριδατισμός (n)
mithridatisation, mithridatisme

μικρή κουκουβάγια
chevêche d'Athéna

μικρή οθόνη
petit écran

μικραίνω /miˈkɾe.no/ (v)
rétrécir

μικρανεψιά /mi.kɾa.ne.psça/ (n)
petite-nièce

μικροαμπέρ (n)
microampère

μικροανάλυση (n)
microanalyse

μικροαστός (n)
petit-bourgeois

μικροβιακός (adj)
microbien

μικροβιοκτόνος (adj)
microbicide

μικροβιολογία /mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
microbiologie

μικροβιολογικός (adj)
microbiologique

μικροβιολόγος (n)
microbiologiste

μικροβιοφοβία (n)
bactériophobie

μικροβισμός (n)
microbisme

μικροβόλτ (n)
microvolt

μικρογραμμάριο (n)
microgramme

μικρογραφία (n)
miniature

μικροδευτερόλεπτο (n)
microseconde

μικροδομή /mi.kɾo.ðoˈmi/ (n)
microstructure

μικροδορυφόρος (n)
microsatellite

μικροεπαγγελματίας (n)
gagne-petit

μικροηλεκτρονική (n)
microélectronique

μικροηλεκτρονικός /mi.kɾo.i.lek.tɾo.niˈkos/ (adj)
microélectronique

μικροκαμωμένος
menu

μικροκινητικότητα /mi.kro.ci.ni.tiˈko.ti.ta/ (n)
micromobilité

μικροκλίμα /mi.kɾoˈkli.ma/ (n)
microclimat

μικροκοινωνιολογία (n)
microsociologie

μικροκοινωνιολογικός (adj)
microsociologique

μικροκρύσταλλος (n)
microcristal

μικροκυκλοφορία (n)
microcirculation

μικροκύκλωμα (n)
microcircuit

μικρομεσαίος /mi.kɾo.meˈse.os/ (n)
petit et moyen

μικρομετρία (n)
micrométrie

μικρομετρικά (adv)
micrométriquement

μικρομετρικός (adj)
micrométrique

μικροοικονομία (n)
microéconomie

μικροοικονομικός (adj)
microéconomique

μικροπαλαιοντολογία (n)
micropaléontologie

μικροπαλαιοντολόγος (n)
micropaléontologue

μικροπεριμετρία (n)
microperimétrie

μικροπρέπεια (n)
bassesse, mesquinerie, petitesse

μικροπρεπής (adj)
mesquin

μικροσεκόντ (n)
microseconde

μικροσκοπία (n)
microscopie

μικροσκοπικά (adv)
microscopiquement

μικροσκοπικός (adj)
microscopique

μικροσκόπιο (n)
microscope

μικροσυστοιχία (n)
micromatrice, microréseau

μικροσωματίδιο (n)
microparticule

μικροφάγα (n)
microphage

μικροφίλμ (n)
microfilm

μικροφθαλμία (n)
microphtalmie

μικροχαρά (n)
petit, plaisir

μικροχημεία (n)
microchimie

μικροχημικός (n)
microchimique
  επίθετο

μικροϊδιοκτήτρια (n)
petit propriétaire

μικροϋπολογιστής (n)
microordinateur

μικρούτσικος (adj)
petit, tout

μικρόβιο /miˈkɾo.vi.o/ (n)
microbe

μικρόκοσμος (n)
microcosme
  μικρή κοινωνία

μικρόμετρο (n)
micromètre
  μονάδα (μm)
micromètre, palmer
  όργανο

μικρός (adj)
petit

μικρότερος (adj)
inférieur

μικρόφωνο (n)
microphone, micro

μικρόψυχος /miˈkɾo.psi.xos/ (adj)
pusillanime

μιλάω /miˈla.o/ (v)
parler

μιλέδη /miˈle.ði/ (n)
milady

μιλιά /miˈʎa/ (n)
parole

μιλιμετρέ (n)
papier millimétré

μιλιταρίστρια (n)
militariste

μιλιταρισμός (n)
militarisme

μιλιταριστής (n)
militariste

μιλφέιγ /milˈfei̯ʝ/ (n)
mille-feuille

μιλόρδος /miˈloɾ.ðos/ (n)
milord

μιμήτρια (n)
mime

μιμητισμός (n)
mimétisme

μιμούμαι /miˈmu.me/ (v)
imiter, mimer

μιμόζα (n)
mimosa

μιναρές /mi.naˈɾes/ (n)
minaret

μινιμαλισμός (n)
minimalisme

μινιμαλιστής (n)
minimaliste

μινιμαλιστικός (adj)
minimaliste

μινιόν (adj)
mignon

μινωικός (adj)
minoen

μιξάζ (n)
mixage

μιρίν (n)
mirin

μιραντέζ (n)
mirandais

μισάνθρωπος /miˈsan.θɾo.pos/ (n)
misanthrope

μισάνοιχτος (adj)
baillant

μισάωρο (n)
demi-heure

μισακάρης /mi.saˈka.ɾis/ (n)
métayer

μισαλλοδοξία /mi.sa.lo.ðoˈksi.a/ (n)
intolérance, sectarisme

μισαλλόδοξος /mi.saˈlo.ðo.ksos/ (adj)
intolérant, sectaire

μισανδρία (n)
misandrie

μισανθρωπία /mi.san.θɾoˈpi.a/ (n)
misanthropie

μισανοίγω (v)
entrebâiller

μισελληνισμός /mi.se.li.ni.ˈzmos/ (n)
mishellénisme

μισητός (adj)
détestable, haïssable

μισθοδοτώ (v)
rémunérer

μισθολογικός /mi.sθo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
salarial

μισθοφόρος (n)
mercenaire

μισθωτήριο (n)
bail, contrat, location, propriété, titre

μισθωτικός (adj)
salarial

μισθωτός (adj)
salarié

μισθός /miˈsθos/ (n)
salaire

μισθώνω /miˈsθo.no/ (v)
louer, affréter

μισο- /mi.so/
demi-, mi-
miso-

μισογυνία (n)
misogynie

μισογυνικός (adj)
misogyne

μισογυνισμός (n)
misogynie

μισογύνης /mi.soˈʝi.nis/ (n)
misogyne

μισοπεθαμένος
à moitié mort

μισό /miˈso/ (n)
blanche
  (μουσικός όρος)

μισός /miˈsi/ /miˈso/ /miˈsos/ (adj)
demi, moitié

μισώ (v)
haïr

μνήμα /ˈmni.ma/ (n)
tombe

μνήμη /ˈmni.mi/ (n)
mémoire

μνήμη τυχαίας προσπέλασης
mémoire vive, RAM

μνήμη φλας
mémoire flash

μνεία (n)
mention, évocation

μνημείο /mniˈmi.o/ (n)
monument

μνημειακός (adj)
monumental

μνημειώδης /mni.miˈo.ðes/ /mni.miˈo.ðis/ (adj)
monumental, mémorable

μνημονεύω (v)
citer, commémorer, mentionner

μνημονικό (n)
mémoire

μνημονικός (adj)
mnémonique

μνημόνευση (n)
commémoration

μνημόνιο (n)
mémorandum

μνημόσυνο /mni.ˈmo.si.no/ (n)
requiem

μνησίκακος /mniˈsi.ka.os/ (adj)
rancunier

μνησικακία /mni.si.kaˈci.a/ (n)
rancoeur, rancune, ressentiment

μνηστή (n)
fiancée

μνηστήρας (n)
prétendant, fiancé

μοίρα /ˈmi.ɾa/ (n)
degré
  μονάδα μέτρησης
destin
  πεπρωμένο
escadron
  στρατιωτική μονάδα

μοίρασμα (n)
distribution, partage, ventilation

μοβ /ˈmov/ (n)
mauve

μογγολικός (adj)
mongolien, mongol
  σχετικός με τη Μογγολία
mongolien
  σχετικός με το μογγολισμός

μοδάτος (adj)
mode

μοδίστρα /moˈði.stɾa/ (n)
couturière, modiste

μοδιστράδικο (n)
magasin, modiste

μοδιστρική (n)
couture

μοιάζω /ˈmɲa.zo/ (v)
ressembler, sembler

μοιασίδι (n)
similitude

μοιράζω /miˈɾa.zo/ (v)
distribuer, partager
  διαιρώ και διανέμω

μοιραία (adv)
fatalement‎

μοιραίος /miˈɾe.os/ (adj)
fatal
  κρίσιμος για την έκβαση υπόθεσης
  προκαθορισμένος

μοιρογνωμόνιο (n)
rapporteur

μοιρολάτρης (n)
fataliste

μοιρολατρία (n)
fatalisme

μοιρολατρικός /mi.ɾo.la.tɾiˈkos/ (adj)
fataliste

μοιρολογώ /mi.ɾo.loˈɣo/ (v)
chant, chanter, funèbre, se lamenter

μοιρολόι /mi.ɾoˈlo.i/ (n)
mirologue

μοιχεία (n)
adultère

μοιχικός (adj)
adultère

μοιχός (n)
adultère

μοκέτα (n)
moquette

μολδαβικός (adj)
moldave

μολονότι
bien que, quoique

μολοσσός /mo.loˈsos/ (n)
molosse

μολυβδίαση /mo.liˈvði.a.si/ (n)
saturnisme

μολυβδαίνιο (n)
molybdène

μολυβδούχος (adj)
plombifère

μολυσμένος
pollué, vicié

μολυσματικός /mo.li.zma.tiˈkos/ (adj)
infectieux

μολότοφ /moˈlo.tof/ (n)
cocktail Molotov

μολόχα (n)
mauve

μολύβι /moˈli.vi/ (n)
crayon
  αντικείμενο γραφής

μολύνω /ˈmo.lin.si/ (v)
infecter

μομέντουμ (n)
élan

μομφή (n)
blâme, reproche

μονάδα /moˈna.ða/ (n)
unité

μονάδα διαχείρισης μνήμης
unité de gestion de mémoire

μονάρχης /moˈnaɾ.çis/ (n)
monarque

μονήρης (adj)
solitaire, isolé

μοναδικός /mo.na.ðiˈkos/ (adj)
unique

μοναδικότητα /mo.na.ðiˈko.ti.ta/ (n)
singularité

μοναδολογία (n)
monadologie

μοναξιά (n)
solitude, isolement

μοναρχία (n)
monarchie

μοναστήρι /mo.nasˈti.ɾi/ (n)
monastère, cloître, couvent, abbaye

μοναστηριακός (adj)
monastique

μοναστικός (adj)
monastique

μοναχή (n)
nonne

μοναχικός /mo.na.çiˈci/ /mo.na.çiˈko/ /mo.na.çiˈkos/ (adj)
isolé, monastique, reclus, solitaire

μοναχισμός /mo.na.xiˈzmos/ (n)
monachisme

μοναχογιός (n)
fils unique

μοναχοκόρη (n)
fille unique

μοναχοπαίδι (n)
enfant unique

μοναχός (adj)
frère, moine, cénobite, père, religieux
  που μένει σε μια μονή

μονεγασκικά (n)
Monégasque

μονεγασκικός (adj)
monégasque

μονεταρισμός (n)
monétarisme

μονιμότητα (n)
permanence, stabilité

μονισμός (n)
monisme

μονογαμία (n)
monogamie

μονογαμικός (adj)
monogamique

μονογραφία /mo.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
monographie

μονοδιάστατος (adj)
unidimensionnel

μονοθεϊσμός (n)
monothéisme

μονοθεϊστικός (adj)
monothéistique

μονοιάζω (v)
réconcilier

μονοκαλλιέργεια (n)
monoculture

μονοκλωνικό αντίσωμα
anticorps monoclonal

μονοκοπανιά (adv)
coup

μονοκοτυλήδονος (adj)
monocotylédone

μονοκόμματος (adj)
bloc, pièce

μονοκύτταρος (adj)
unicellulaire

μονολατρεία (n)
monolâtrie

μονολατρισμός (n)
monolâtrisme

μονολεκτικός /mo.no.le.ktiˈkos/ (adj)
d'un mot, en un seul mot

μονολιθικός (adj)
monolithique

μονολογώ (v)
monologuer

μονομάχος /mo.noˈma.xos/ (n)
duelliste
  που συμμετέχει σε μονομαχία
gladiateur
  στην αρχαία Ρώμη

μονομέρεια (n)
partialité

μονομανής /mo.no.maˈnes/ /mo.no.maˈnis/ (adj)
monomane

μονομανία (n)
monomanie

μονομαχία /mo.no.maˈçi.a/ (n)
duel, combat, singulier

μονομαχώ (v)
battre, duel

μονομερής (adj)
unilatéral

μονομεταλλικός (adj)
monométallique

μονομεταλλισμός (n)
monométallisme

μονονουχί (adv)
exclusivement, purement

μονονυχί (adv)
exclusivement, purement

μονοπάτι (n)
sentier, chemin

μονοπέταλος (adj)
monopétale

μονοπλάνο (n)
monoplan

μονοπυρήνωση (n)
mononucléose

μονοπωλιακός (adj)
monopolistique

μονοπωλώ (v)
monopoliser

μονοπύρηνος (adj)
monocœur

μονορούφι (adv)
coup, traite

μονοσέπαλος (adj)
gamosépale, monosépale

μονοσήμαντος (adj)
univoque

μονοσημία (n)
monosémie

μονοσυλλαβικός (adj)
monosyllabique

μονοσύλλαβος (adj)
monosyllabe

μονοτονία /mo.no.toˈni.a/ (n)
monotonie

μονοτροχιόδρομος (n)
monorail

μονοτυπία (n)
monotype

μονοφυσιτισμός (n)
monophysisme

μονοψώνιο /mo.noˈpso.ni.o/ (n)
monopsone

μονοϋδρικός (adj)
monohydraté

μοντάζ (n)
montage

μοντέλο (n)
modèle

μοντέρνα τέχνη
art moderne

μοντέρνος /moˈdeɾ.na/ /moˈdeɾ.no/ /moˈdeɾ.nos/ (adj)
moderne

μοντελίστ (n)
modéliste

μοντεράτο (n)
moderato

μοντερνιστής (n)
moderniste

μονωτής (n)
isolant

μονόγλωσσος /moˈno.ɣlo.si/ /moˈno.ɣlo.so/ /moˈno.ɣlo.sos/ (adj)
monolingue, unilingue

μονόγραμμα (n)
monogramme

μονόδρομος /moˈno.ðɾo.mos/ (n)
à sens unique

μονόζυγο /moˈno.zi.ɣo/ (n)
barre fixe

μονόκερως (n)
licorne

μονόκλ (n)
monocle

μονόλιθος /moˈno.li.θos/ (n)
monolithe

μονόλογος /moˈno.lo.ɣos/ (n)
monologue

μονόξυλο /moˈno.ksi.lo/ (n)
monoxyle

μονόπετρο (n)
solitaire

μονόπλευρος /moˈno.ple.vɾos/ (adj)
unilatéral

μονόπολος (adj)
unipolaire

μονός (adj)
simple
  που αποτελείται από ένα στοιχείο
impair
  που δεν διαιρείται ακριβώς με το 2

μονόσημος (adj)
univoque

μονόσπερμος (adj)
monosperme

μονότονος /moˈno.to.ni/ /moˈno.to.no/ /moˈno.to.nos/ (adj)
monotone

μονόφθαλμος /moˈno.fθal.mos/ (adj)
borgne

μονόφυλλος (adj)
unifolié

μονόχρωμος /moˈno.xro.mos/ (adj)
monochrome, unicolore, uni

μονώνυμο (n)
monôme

μονώνω /moˈno.no/ (v)
isoler

μορέντο (adv)
morendo

μορατόριουμ /mo.ɾaˈto.ɾi.um/ (n)
moratoire, moratorium

μοργανατικός (adj)
morganatique

μοριακή βιολογία
biologie moléculaire

μοριακός /mo.ɾi.aˈkos/ (adj)
moléculaire

μοριακός δεσμός
liaison moléculaire

μοριακός τύπος
formule moléculaire

μοριοσανίδα (n)
aggloméré, en, panneau

μορφή (n)
forme, figure

μορφασμός (n)
grimace, moue

μορφικός /moɾ.fiˈkos/ (adj)
morphique

μορφινομανής (adj)
morphinomane

μορφινομανία (n)
morphinomanie

μορφογένεση /moɾ.foˈʝe.ne.si/ (n)
morphogenèse

μορφογενετικός (adj)
morphogène

μορφολογία /moɾ.fo.loˈʝi.a/ (n)
morphologie

μορφολογικός /mor.fo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
morphologique

μορφομετρία (n)
morphométrie

μορφομετρικός (adj)
morphométrique

μορφοποίηση (n)
mise en forme
  η ενέργεια του μορφοποιώ

μορφοποιώ (v)
mettre en forme

μορφοσίδηρος (n)
fer profilé

μορφοσυντακτικός (adj)
morphosyntaxique

μορφοσύνταξη (n)
morfosintaxe

μορφοτροπέας (n)
transducteur

μορφοτροπή (n)
transduction

μορφωμένος /moɾ.foˈme.nos/
cultivé, éduqué

μορφωτικός /moɾ.fo.tiˈci/ /moɾ.fo.tiˈko/ /moɾ.fo.tiˈkos/ (adj)
éducatif

μορφωτικός ακόλουθος
attaché culturel

μορφότυπο /moɾˈfo.ti.po/ (n)
format

μορφώνω /moɾˈfo.no/ (v)
former, éduquer

μοστράρω (v)
exhiber

μοσχάρι /moˈsxa.ɾi/ (n)
veau
  ζώο
  κρέας

μοσχαρίσιος (adj)
bœuf, veau

μοσχοβίτικος (adj)
moscovite

μοσχοβολιά /mo.sxo.voˈʎa/ (n)
fragrance, parfum, senteur

μοσχοβολώ /mo.sxo.voˈlo/ (v)
embaumer

μοσχοκάρυδο (n)
muscade

μοσχοκαρυδιά (n)
muscadier

μοσχομπίζελο (n)
pois de senteur

μοσχοσάπουνο /mo.sxoˈsa.pu.no/ (n)
parfumé, savon

μοτίβο (n)
motif

μοτοποδήλατο (n)
cyclomoteur, mobylette, vélomoteur

μοτοσικλέτα /mo.to.siˈkle.ta/ (n)
moto, motocyclette

μοτοσικλετικός (adj)
motorcyclique
  που κινείται μόνος του

μοτοσικλετισμός (n)
motocyclisme

μοτοσικλετοβιομηχανία (n)
fabricant

μοτοσικλετόδρομος (n)
route motocycliste, voie motocycliste

μου
meuh
me
  γενική
mon
  κτητική

μουαρέ (n)
moiré

μουγγαμάρα /muŋ.ɡaˈma.ɾa/ (n)
mutisme

μουγγός /muŋˈɡos/ (adj)
muet

μουγκρίζω /muŋˈɡɾi.zo/ (v)
beugler, gémir, meugler, mugir

μουδιάζω /muˈðʝa.zo/ (v)
engourdir, s'engourdir

μουδιασμένος
gourd

μουεζίνης /mu.eˈzi.nis/ (n)
muezzin

μουζίκος (n)
moujik

μουλάρι /muˈla.ɾi/ (n)
mule
  ζώο
tête de mule
  μεταφορικά, υβριστικά

μουλάς /muˈlas/ (n)
mollah

μουλαρώνω (v)
s'entêter

μουλιάζω (v)
tremper

μουμιοποίηση (n)
momification

μουμιοποιώ (v)
momifier

μουνί /muˈni/ (n)
con, chatte

μουντζουρώνω (v)
raturer

μουντός (adj)
maussade

μουράγιο /muˈɾa.ʝo/ (n)
jetée

μουριά /muɾˈʝa/ (n)
mûrier

μουρλός /muɾˈli/ /muɾˈlo/ /muɾˈlos/ (adj)
bête, cinglé, crétin, dingue, fou, idiot

μουρμουρίζω /muɾ.muˈɾi.zo/ (v)
murmurer, geindre

μουρμουρητό (n)
murmure

μουρουνέλαιο (n)
huile de foie de morue, huile de morue

μουρούνα (n)
morue

μουρτζουφλώ (v)
mépriser

μουσάτος (adj)
barbu

μουσαμάς /mu.saˈmas/ (n)
bâche, cirée, toile

μουσαφίρης (n)
invité

μουσείο /muˈsi.o/ (n)
musée

μουσελίνα (n)
mousseline

μουσική /mu.siˈci/ (n)
musique

μουσική δωματίου /mu.siˈci ðo.maˈti.u/
musique de chambre

μουσικολογία (n)
musicologie

μουσικολόγος (n)
musicologue

μουσικό πριόνι
scie musicale

μουσικός /mu.siˈkos/ (adj)
musical

μουσικός /mu.siˈkos/ (n)
musicien

μουσκεμένος
mouillé, trempé

μουσκεύω /muˈsce.vo/ (v)
tremper, baigner, mouiller

μουσλούκι (n)
robinet

μουσουλμάνος /mu.sulˈma.nos/ (n)
musulman

μουσούδα (n)
museau

μουσούδι (n)
groin, museau

μουστάκι /muˈsta.ci/ (n)
moustache, bacchante

μουστάρδα (n)
moutarde

μουστέριος (adj)
moustérien

μουστερής (n)
chaland

μουσώνας /muˈso.nas/ (n)
mousson

μουτζούρα (n)
rature, tache

μουτρωμένος
maussade

μουτρώνω (v)
rechigner

μουτσούνα (n)
masque

μουχλιάζω /muˈxʎa.zo/ (v)
moisir

μουχλιασμένος
moisi

μουχρώνει (v)
il se fait nuit

μοχίτο (n)
mojito

μοχθηρία (n)
méchanceté

μοχθηρός /mo.xθiˈros/ (adj)
méchant

μοχθώ (v)
travailler, trimer

μοχλός /moˈxlos/ (n)
levier

μούγκρισμα (n)
beuglement, meuglement

μούδιασμα (n)
engourdissement

μούλα (n)
mule

μούλικο (n)
bâtard

μούμια /ˈmu.mɲa/ (n)
momie

μούργος (n)
chien de berger

μούρη (n)
gueule, figure

μούρο (n)
mûre

μούσα /ˈmu.sa/ (n)
muse

μούσι /ˈmu.si/ (n)
barbichette, barbe
  γένι στο πηγούνι

μούσκαρι (n)
Muscari

μούσκεμα (adv)
en nage

μούσκεμα (n)
trempage

μούσμουλο /ˈmu.zmu.lo/ (n)
nèfle

μούστος /ˈmu.stos/ (n)
moût

μούτρο /ˈmu.tɾo/ (n)
figure, gueule, tronche

μούτσος (n)
mousse

μούχλα (n)
moisissure, moisi

μούχρωμα (n)
brune, crépuscule

μπάζο (n)
décombres, gravats
  άχρηστο υλικό

μπάζω /ˈba.zo/ (v)
laisser, passer
  επιτρέπω στον αέρα ή κάτι άλλο να περνάει

μπάλα /ˈba.la/ (n)
ballon, balle

μπάλωμα /ˈba.lo.ma/ (n)
raccommodage, reprise

μπάμια /ˈba.mɲa/ (n)
gombo

μπάμπουρας /ˈba.bu.ɾas/ (n)
frelon

μπάνιο /ˈba.ɲo/ (n)
salle de bains
  δωμάτιο λουτρού
bain
  πλύσιμο του σώματος

μπάντα /ˈban.da/ (n)
bande, clique, fanfare

μπάντζο /ˈban.d͡zο/ (n)
banjo, Banjo

μπάρα (n)
barre

μπάρμαν (n)
barman

μπάρμπας /ˈbaɾ.bas/ (n)
tonton

μπάρμπεκιου (n)
barbecue

μπάσκετ /ˈba.sket/ (n)
basket-ball

μπάσο /ˈba.so/ (n)
basse

μπάσταρδος (n)
bâtard

μπάτης /ˈba.tis/ (n)
brise

μπάτλερ (n)
majordome

μπάχαλο (n)
pagaille

μπέης (n)
bey

μπέικον /ˈbei̯.kon/ (n)
lard, bacon

μπέμπης /ˈbe.bis/ (n)
bébé

μπέργκερ (n)
burger

μπέρδεμα (n)
confusion, enchevêtrement

μπέρι μπέρι /ˈbe.ri ˈbe.ri/ (n)
béribéri

μπέρτα (n)
berthe

μπέσα /ˈbe.sa/ (n)
honneur, parole

μπήγω (v)
enfoncer, planter

μπίλια (n)
bille

μπίρα /ˈbi.ɾa/ (n)
bière

μπαίνω /ˈbe.no/ (v)
entrer

μπαγάσας /baˈɣa.sas/ (n)
salaud

μπαγιάτικος /baˈʝa.ti.kos/ (adj)
rassis
  μπαγιάτικος (για τρόφιμα)

μπαγιατεύω (v)
rassir

μπαγκέτα (n)
baguette
  μορφή ψωμιού
  βέργα για κρουστά

μπαγλάρωμα (n)
arrestation, capture, tabassage

μπαγλαρώνω (v)
passer à tabac, pincer, tabasser

μπαζούκα /baˈzu.ka/ (n)
bazooka

μπαζώνω (v)
combler

μπακάλης /baˈka.lis/ (n)
épicier

μπακάλικο (n)
épicerie

μπακάλισσα (n)
femme, propriétaire, épicerie, épicier

μπακίρι (n)
cuivre

μπακαλιάρος /ba.kaˈʎa.ros/ (n)
morue

μπακαλόγατος (n)
garçon, épicerie

μπακαράς /ba.kaˈɾas/ (n)
baccara

μπακλαβάς /ba.klaˈvas/ (n)
baklava

μπαλ μασκέ (n)
bal masqué
  χορός μεταμφιεσμένων

μπαλάκι (n)
balle, boule

μπαλάντα /baˈla.da/ (n)
ballade

μπαλέτο (n)
ballet, danse

μπαλαλάικα /ba.laˈla.i.ka/ (n)
balalaïka

μπαλαντσίνι (n)
lance

μπαλκονόπορτα /bal.koˈno.poɾ.ta/ (n)
porte-fenêtre

μπαλκόνι /balˈko.ni/ (n)
balcon

μπαλσάμικο /balˈsa.mi.ko/ (n)
vinaigre balsamique

μπαλτάς /balˈtas/ (n)
couperet

μπαλωθιά (n)
tir en l'air

μπαλόνι /baˈlo.ni/ (n)
ballon, ballon de baudruche
  διακοσμητικό μπαλόνι

μπαλώνω /baˈlo.no/ (v)
raccommoder, rapiécer, repriser

μπαμ τερλελέ /ˈbam teɾ.leˈle/
barbe à l’impériale

μπαμπάρα (n)
bambara

μπαμπάς /baˈbas/ (n)
papa

μπαμπέσης (n)
perfide, sournois

μπαμπεσιά (n)
coup fourré

μπαμπουίνος /ba.buˈi.nos/ (n)
babouin

μπαμπού (n)
bambou

μπαμπούλας /baˈbu.las/ (n)
croque-mitaine

μπαμπούλης (n)
papa

μπανάκι (n)
bain, tête

μπανάνα /baˈna.na/ (n)
banane
  φρούτο

μπανίζω /baˈni.zo/ (v)
mater

μπαναλιτέ (n)
banalité

μπανανιά (n)
bananier

μπανανόφλουδα (n)
peau de banane

μπανανόψαρο (n)
poisson-banane

μπανιέρα (n)
baignoire

μπανιερό (n)
maillot de bain

μπανιστήρι (n)
voyeurisme

μπανιστηρτζής /ba.ni.stiɾˈd͡zis/ (n)
voyeur

μπαούλο (n)
coffre, bahut

μπαρ (n)
bar
  κατάστημα που σερβίρει οινοπνευματώδη

μπαράζ /baˈɾaz/ (n)
barrage

μπαρίστας (n)
barman

μπαρμπέρης /baɾˈbe.ɾis/ (n)
barbier

μπαρμπακάνα (n)
barbacana

μπαρμπούνι (n)
rouget

μπαρουταποθήκη (n)
poudrière

μπαρούμα (n)
amarre

μπαρούφα /baˈɾu.fa/ (n)
sottise, bafouillage, bourde

μπαρόκ /baˈɾok/ (n)
baroque

μπας και
peut-être

μπασίνα (n)
bassin

μπασίστας (n)
bassiste

μπασκίνας (n)
flic

μπασμάτι (n)
basmati

μπαστάρδικος (adj)
bâtard

μπαστουνάκι (n)
baguette

μπαστουνιά (n)
coup de bâton

μπαστούνι (n)
canne
  ραβδί
pique
  χρώμα της τράπουλας

μπατάρω /baˈta.ɾo/ (v)
chavirer
  (για πλοία) ανατρέπω

μπατίκ (n)
batik

μπατίρης /baˈti.ɾis/ (n)
fauché

μπαταρία (n)
pile, batterie

μπατζάκι (n)
jambe, pantalon

μπατζανάκαινα (n)
belle-soeur
  η σύζυγος του αδερφού της συζύγου
  η σύζυγος του αδερφού του συζύγου

μπατζανάκης (n)
beau-frère

μπατονέτα /ba.toˈne.ta/ (n)
coton-tige

μπατσίζω (v)
baffer, gifler

μπατσελορέτ (n)
enterrement de vie de jeune fille

μπατόν σαλέ
bâton salé

μπαφιάζω /baˈfça.zo/ (v)
blaser, blasé

μπαφιασμένος
blasé

μπαχάρι /baˈxa.ɾi/ (n)
quatre-épices, tout-épice, piment de la jamaïque
  ινδικό πιπέρι

μπαχαρικό (n)
épice

μπαϊπάς (n)
pontage

μπαϊράκι /ba.iˈɾa.ci/ (n)
étendard

μπαϊράμι /bai̯ˈɾa.mi/ (n)
bayram, baïram

μπαϊρακτάρης (n)
porte-drapeau

μπεζ (adj)
beige
  ουσιαστικό

μπεζεστένι /be.zeˈste.ni/ (n)
bazar

μπεκ (n)
bec

μπεκάτσα (n)
bécasse

μπεκατσίνι (n)
bécassine

μπεκερέλ (n)
becquerel

μπεκρής (n)
poivrot

μπεκρούλιασμα (n)
beuverie, soûlerie

μπελάς /beˈlas/ (n)
embêtement, ennui, tracas

μπελαλής (n)
casse-pieds, chamailleur, importun

μπελαλίδικος (adj)
barbant, ennuyeux, fastidieux, rasoir

μπελαντόνα (n)
belladone

μπενγκάλι /beŋˈga.li/ (n)
bengali

μπεντονίτης (n)
bentonite

μπερές /beˈɾes/ (n)
béret

μπεργαντί (n)
brigantin

μπερδεμένος
emmêlé
  μπλεγμένος
compliqué, piégeux
  περίπλοκος

μπερδεύω /berˈðe.vo/ (v)
confondre, brouiller, mêler

μπερεκέτι (n)
abondance

μπερζέρα (n)
bergère

μπερκέλιο /beɾˈce.li.o/ (n)
berkélium

μπερμπάντης (n)
cabaleur, coquin

μπερμπαντεύω (v)
bâton, chaise, faire, fête, mener, patachon

μπερντές (n)
rideau, écran

μπερξονικός (adj)
bergsonien

μπεσαμέλ (n)
béchamel

μπεστ σέλερ (n)
best-seller

μπετατζής (n)
cimentier

μπετονιέρα (n)
bétonnière, pompe à béton

μπετόν αρμέ
béton armé

μπηχτή (n)
beigne, gnon, pique, vanne

μπιγκόνια /biˈɡo.ni.a/ /biˈɡo.ɲa/ (n)
bégonia

μπιενάλε (n)
biennale

μπιζέλι (n)
pois

μπικίνι /biˈci.ni/ (n)
bikini

μπικικίνια (n)
pépètes

μπικουτί (n)
bigoudi

μπιμπίκι /biˈbi.ci/ (n)
bouton

μπιμπελό (n)
bibelot

μπιμπερό (n)
biberon

μπινές (n)
enfoiré, pédale

μπιντές /biˈdes/ (n)
bidet

μπιρ παρά
pour presque rien

μπιραρία (n)
brasserie

μπιραριέρης (n)
brasseur

μπισκότο /biˈsko.to/ (n)
biscuit

μπιτόνι /biˈto.ni/ (n)
bidon

μπιφτέκι /biˈfte.ci/ (n)
bifteck

μπιχάρι (n)
bihari

μπιχλιμπίδι (n)
babiole, colifochet, fanfreluche
  φτηνό οικιακό διακοσμητικό

μπλάνκο /ˈblaŋ.ko/ (n)
blanc correcteur

μπλέκομαι (v)
se mêler

μπλέκω (v)
mélanger, mêler

μπλέντερ /ˈblen.der/ (n)
mixeur

μπλέξιμο (n)
démêlé, embrouille, embrouillement

μπλαζέ (adj)
blasé

μπλαμπλά (n)
blabla

μπλανσάρω (v)
blanchir

μπλε (adj)
bleu

μπλε μαρέν (adj)
bleu marine

μπλεγμένος
impliqué, mouillé, mêlé

μπλιαχ
beurk

μπλοκ /ˈblok/ (n)
block, carnet

μπλοκάζ (n)
blocage

μπλοκάρισμα /bloˈka.ɾi.zma/ (n)
blocage

μπλοκάρω /bloˈka.ɾo/ (v)
bloquer

μπλουζ /ˈbluz/ (n)
blues

μπλουζόν (n)
blouson

μπλουτζίν (n)
blue-jean

μπλοφάρω (v)
bluffer

μπλοφατζής (n)
bluffeur

μπλοφατζού (n)
bluffeuse

μπλούζα (n)
blouse, chemisier, corsage, t-shirt

μπλόκο /ˈblo.ko/ (n)
barrage, blocage, contrôle

μπλόφα (n)
bluff

μποά (n)
boa

μπογιά /boˈʝa/ (n)
peinture
  υλικό για βάψιμο
crayon de couleur
  χρωματιστό μολύβι

μπογιατζής (n)
peintre

μποζόνιο (n)
boson

μπολ (n)
bol

μπολιάζω (v)
greffer

μπολονέζ /bo.loˈnez/ (n)
bolognaise

μπολσεβίκος /bol.seˈvi.kos/ (n)
bolchevik, bolchevique, bolchévique, bolchévik

μπολσεβικικός (adj)
bolchevique

μπολσεβικισμός /bol.se.vi.ciˈzmos/ (n)
bolchévisme

μπομπονιέρα /bo.boˈɲe.ɾa/ /bom.boˈɲe.ɾa/ (n)
bonbonnière

μπον βιβέρ (n)
bon vivant

μπον μπον
pompon

μπον φιλέ (n)
bon filet

μπονάτσα (n)
calme

μποναμάς (n)
étrenne

μπονγκ (n)
bang

μπονσάι (n)
bonsaï

μπορ (n)
bord

μπορετός (adj)
possible

μπορς (n)
borsch, bortsch, bortch

μπορώ /boˈɾo/ (v)
pouvoir

μποστάνι (n)
champ, melons, pastèques

μποτ (n)
bot

μποτιλιάρισμα (n)
embouteillage
  συσσώρευση οχημάτων

μποτιλιάρω (v)
embouteiller

μποτσέλο (n)
saisine

μπουάτ (n)
boîte de nuit
boîte

μπουγάδα /buˈɣa.ða/ (n)
lessive, linge

μπουγέλο (n)
seau

μπουγέλωμα (n)
bataille d'eau

μπουγελώνω (v)
asperger

μπουζί /buˈzi/ (n)
bougie

μπουζούκι /buˈzu.ci/ (n)
bouzouki

μπουκάλι /buˈka.li/ (n)
bouteille
  δοχείο

μπουκάρω /buˈka.ɾo/ (v)
entrer, faire, irruption, port, surgir

μπουκέτο (n)
bouquet

μπουκαλάκι (n)
fiole, flacon

μπουκιά (n)
bouchée

μπουκλέ (adj)
bouclé

μπουκλίτσα (n)
bouclette

μπουκώνω (v)
gaver, noyer

μπουλ (n)
boule

μπουλντόγκ (n)
bouledogue

μπουλντόζα (n)
bulldozer, bélier mécanique

μπουμπουνίζω (v)
tonner

μπουμπούνας (n)
cornichon, cruche, idiot

μπουνιά /buˈɲa/ (n)
coup de poing, bugne

μπουνταλάς (n)
stupide

μπουντουάρ (n)
boudoir

μπουντρούμι /buˈdɾu.mi/ (n)
oubliette, cachot, cul de basse-fosse

μπουρίνι /buˈɾi.ni/ (n)
bourrasque, coup, sang

μπουρδέλο /buɾˈðe.lo/ (n)
bordel

μπουρδουκλώνω (v)
confondre, embrouiller, mélanger

μπουρζουάς (n)
bourgeois

μπουρζουαζία (n)
bourgeoisie

μπουρκίνι (n)
burkini

μπουρλέσκ (n)
burlesque

μπουρλότο (n)
brûlot

μπουρνούζι /buɾˈnu.zi/ (n)
peignoir, sortie de bain

μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (adj)
bouroundais

μπουσουλώ (v)
marcher à quatre pattes

μπουτίκ /buˈtik/ (n)
boutique

μπουτανέζικος /bu.taˈne.zi.kos/ (adj)
bhoutanais

μπουτονιέρα /bu.toˈɲe.ɾa/ (n)
boutonnière

μπουτόν (n)
bouton

μπουφάν /buˈfan/ (n)
blouson

μπουφές (n)
buffet

μπουφετζής (n)
barista

μπουφόνικος (adj)
bouffon

μπουχτίζω (v)
en avoir assez

μπουχτισμένος
excédé

μποϊκοτάζ /bo.i.koˈtaz/ (n)
boycottage

μποϊκοτάρω (v)
boycotter

μπούκλα /ˈbu.kla/ (n)
boucle

μπούλινγκ (n)
harcèlement, maltraitance

μπούμερανγκ (n)
boomerang

μπούρδα (n)
bourde

μπούστο (n)
buste
  άγαλμα
  κορμός

μπούτι (n)
cuisse

μπούφος /ˈbu.fos/ (n)
grand-duc, corniaud, hibou, touffe

μπράβο /ˈbɾa.vo/
bravo

μπράβος /ˈbɾa.vos/ (n)
videur, nervi

μπράντι (n)
brandy

μπράτσο /ˈbɾa.t͡so/ (n)
bras
  μέλος του σώματος
accoudoir
  στήριγμα καθίσματος

μπρέικ ντάνσινγκ /ˈbrei̯k ˈdansɪŋ/ (n)
breakdance, breakdancing

μπρέξιτ (n)
Brexit

μπρίκι /ˈbɾi.ci/ (n)
cafetière
brick

μπρα ντε φερ (n)
bras de fer

μπρασερί (n)
brasserie

μπρεζέ (adj)
braisé

μπρελόκ (n)
porte-clés

μπριγιάντι /briˈʝa.nti/ (n)
brillant

μπριζέ (adj)
brisé

μπριζόλα /bɾiˈzo.la/ (n)
steak

μπρικέτα (n)
briquette

μπριός /bɾiˈos/ (n)
brioche

μπροκάρ (n)
brocart

μπροσέ (adj)
broché, brossé

μπροσούρα (n)
brochure

μπροστά /bɾoˈsta/ (adv)
aller de l'avant
  πηγαίνω μπροστά (μτφ.)
devant
  τοπικό

μπροστάντζα (n)
acompte, avance

μπρουτάλ (adj)
brutal

μπρουταλιτέ (n)
brutalité

μπρούμυτα /ˈbɾu.mi.ta/ (adv)
à plat ventre

μπρούντζινος (adj)
bronze

μπρούντζος /ˈbɾun.d͡zos/ (n)
bronze

μπρούσκος (adj)
brusque

μπρρρ
gla gla gla

μπρόκολο /ˈbɾo.ko.lo/ (n)
brocoli

μπόγιας (n)
bourreau
  που μαζεύει τα αδέσποτα

μπόγος (n)
baluchon

μπόι (n)
taille

μπόλι (n)
greffon

μπόλικος (adj)
ample, abondant, copieux

μπόρα /ˈbo.ɾa/ (n)
averse, grain, ondée
  έντονη βροχή

μπόσικος (adj)
desserré

μπότα (n)
botte
  παπούτσι

μπόχα (n)
puanteur

μπύρα /ˈbi.ɾa/ (n)
bière

μυαλγία (n)
courbature, myalgie

μυαλωμένος (adj)
réfléchi, sensé

μυαλό /mɲaˈlo/ (n)
cerveau, cervelle

μυασθένεια (n)
myasthénie

μυατονία /mi.a.toˈni.a/ (n)
myatonie

μυατροφία (n)
myatrophie

μυγάκι (n)
moucheron

μυγαράκι (n)
moucheron

μυγοσκοτώστρα (n)
tapette, tapette à mouche

μυδρίαση (n)
mydriase

μυδραλιοβόλο (n)
mitrailleuse

μυελεγκέφαλος (n)
myélencéphale

μυελογενής (adj)
myélogène

μυελογραφία (n)
myélographie

μυελοκήλη (n)
myélocèle

μυελομηνιγγίτιδα (n)
myelomeningite

μυελός /mi.eˈlos/ (n)
moelle

μυελώδης (adj)
médullaire

μυζήθρα (n)
mizithra, myzithra

μυημένος
initié

μυθικός /mi.θiˈci/ /mi.θiˈko/ /mi.θiˈkos/ (adj)
mythique, fabuleux, légendaire

μυθιστορηματικός (adj)
romanesque

μυθιστοριογράφος (n)
romancier, romancière

μυθιστόρημα /mi.θiˈsto.ɾi.ma/ (n)
roman

μυθογραφικός (adj)
mythographique

μυθολογία (n)
mythologie

μυθομανής (adj)
mythomane

μυθομανία (n)
mythomanie

μυθοπλασία (n)
affabulation, fiction

μυθοποιώ /mi.θo.piˈo/ (v)
mythifier

μυκηναιόφωνος /mi.ci.neˈo.fo.nos/ (adj)
mycenophone

μυκηναϊκός (adj)
mycénien

μυκονιάτικος (adj)
Mykonos

μυλωνάς /mi.loˈnas/ (n)
meunier

μυλωνού (n)
meunière

μυλόλιθος (n)
meuleuse

μυλόπετρα (n)
meule

μυξιάρης (adj)
morveux

μυξωμάτωση (n)
myxomatose

μυογράφημα (n)
myogramme

μυογράφος (n)
myographe

μυοκάρδιο /mi.oˈkaɾ.ði.o/ (n)
myocarde

μυοκαρδίτιδα (n)
myocardite

μυομήτριο (n)
myomètre

μυοσωτίδα (n)
myosotis

μυρίζομαι (v)
flairer, subodorer

μυρίζω /miˈɾi.zo/ (v)
sentir

μυριάδα /mi.ɾiˈa.ða/ (n)
myriade

μυρμήγκι /miɾˈmiŋ.ɟi/ (n)
fourmi

μυρμηγκιά (n)
fourmillère

μυρμηγκιάζω (v)
fourmiller, grouiller

μυρμηγκοφωλιά (n)
fourmilière

μυροβόλος /mi.ɾoˈvo.los/ (adj)
embaumé, odorant, odorifère, suave

μυρτιά (n)
myrte

μυρωδάτος (adj)
parfumé

μυρωδιά /mi.ɾoˈðʝa/ (n)
odeur

μυρωδικό (n)
aromate

μυρωμένος
oint

μυς (n)
muscle
  μυώνας
souris
  ποντίκι, το τρωκτικό

μυστήριο /miˈsti.ɾi.o/ (n)
mystère, sacrement

μυστήριος /miˈsti.ɾi.os/ (adj)
mystérieux

μυσταγωγία (n)
initiation

μυσταγωγός (n)
initiateur, maître

μυσταγωγώ (v)
initier

μυστηριωδώς (adv)
mystérieusement

μυστηριώδης /mi.sti.ɾiˈo.ðis/ (adj)
mystérieux

μυστικισμός /mi.sti.ciˈzmos/ (n)
mysticisme

μυστικοπάθεια (n)
dissimulation, goût, secret

μυστικοσύμβουλος (n)
égérie

μυστικό (n)
secret

μυστικός /mi.stiˈkos/ (adj)
secret, mystique

μυστικότητα (n)
confidentialité, secret

μυστρί (n)
truelle

μυτερός /mi.teˈɾos/ (adj)
pointu

μυχός (n)
cœur

μυωπία /mi.oˈpi.a/ (n)
myopie

μυωπικός /mi.o.piˈci/ /mi.o.piˈkos/ (adj)
myope

μυϊκός (adj)
musculaire

μυώ /miˈo/ (v)
initier, convertir

μυώδης (adj)
musclé

μωαμεθανή (n)
musulmane

μωαμεθανικός (adj)
musulman

μωαμεθανισμός (n)
mahométisme

μωρία (n)
stupidité

μωρολογία /mo.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
radotage

μωρολογώ (v)
radoter

μωροπιστία (n)
crédulité

μωρουδίστικος /mo.ɾuˈði.sti.kos/ (adj)
infantile, niais

μωρό /moˈɾo/ (n)
bébé

μωρόπιστος /moˈɾo.pi.stos/ (adj)
crédule

μωρός /moˈɾos/ (adj)
fou, retardé mental
vierge folle
  μωρά παρθένος

μωσαϊκό /mo.sa.iˈko/ (n)
mosaïque
  μωσαϊκό το πάτωμα

μωσαϊκός (adj)
mosaïque

μόδα /ˈmo.ða/ (n)
mode
à la mode
  της μόδας

μόκα (n)
moka

μόλις (adv)
aussitôt, dès que, sitôt, à peine
  για έλεγχο

μόλυβδος (n)
plomb

μόλυνση /ˈmo.lin.si/ (n)
infection, pollution, contamination

μόνιμα (adv)
invariablement

μόνιμος /ˈmo.ni.mos/ (adj)
permanent

μόνιππο /ˈmo.ni.po/ (n)
à un cheval

μόνοιασμα (n)
réconciliation

μόνος (adj)
seul
  μόνος (επίθετο)

μόντεμ /ˈmo.dem/ (n)
modem

μόνωση /ˈmo.no.si/ (n)
isolation, isolement

μόριο /ˈmo.ɾi.o/ (n)
molécule, particule, brin, grain
  (φυσική)

μόρτης /ˈmoɾ.tis/ (n)
loubard, loulou

μόρφημα /ˈmoɾ.fi.ma/ (n)
morphème

μόρφωμα (n)
configuration

μόρφωση (n)
formation, éducation

μόσχος (n)
musc
  αρωματική ουσία

μότο (n)
devise, maxime, sentence

μόχθος (n)
labeur

μύγα /ˈmi.ɣa/ (n)
mouche

μύδι /ˈmi.ði/ (n)
moule

μύδρος /ˈmi.ðɾos/ (n)
invective, lave, mitraille, obus

μύηση /ˈmi.i.si/ (n)
initiation

μύθευμα (n)
fable, fiction, histoire

μύθος /ˈmi.θos/ (n)
mythe

μύκητας (n)
champignon

μύλος /ˈmi.los/ (n)
moulin
  εργαστήριο

μύξα (n)
morve, goutte

μύξωμα (n)
myxome

μύρο /ˈmi.ɾo/ (n)
Saint Chrême, myrrhe

μύρτιλο (n)
myrtille

μύστης (adj)
myste

μύτη (n)
nez, pointe

μύχιος (adj)
intime

μύωμα (n)
myome

μύωπας /ˈmi.o.pas/ (n)
myope

μώλωπας /ˈmo.lo.pas/ (n)
bleu, contusion, ecchymose, meurtrissure

νάγια (n)
naja

νάζι /ˈna.zi/ (n)
chichis, manières, simagrées

νάιλον (n)
nylon

νάιτ κλαμπ /ˈnai̯t klab/
boîte de nuit

νάμα (n)
eau vive

νάνι /ˈna.ni/ (n)
dodo
  ο ύπνος

νάνος /ˈna.nos/ (n)
nain

νάπη (n)
boisé, val

νάρδος /ˈnaɾ.ðos/ (n)
nard

νάρθηκας /ˈnaɾ.θi.kas/ (n)
narthex
  νάρθηκας (αρχιτεκτονική)
attelle
  νάρθηκας (ιατρική)

νάρκη /ˈnaɾ.ci/ (n)
mine, léthargie, torpeur, engourdissement, hibernation

νάρκισσος (n)
jonquille, narcisse

νάρκωση /ˈnaɾ.ko.si/ (n)
anesthésie, narcose

νάτριο /ˈna.tɾi.o/ (n)
sodium

νέα ελληνικά
grec moderne
  Δείτε και ελληνικά

νέγρα (n)
négresse

νέγρος /ˈne.ɣɾos/ (n)
nègre

νέκρωση (n)
nécrose

νέκταρ (n)
nectar

νέον (n)
néon

νέρωμα /ˈne.ɾo.ma/ (n)
dilution

νέτος /ˈne.ti/ /ˈne.to/ /ˈne.tos/ (adj)
filet

νέφωση (n)
nébulosité

νήμα /ˈni.ma/ (n)
fil

νήμα της στάθμης
fil à plomb

νήπιο /ˈni.pi.o/ (n)
bambin

νίκη /ˈni.ci/ (n)
victoire

νίλα (n)
débâcle

νίπτω τας χείρας μου
s'en laver les mains

νίψιμο (n)
ablution

να
que
  σύνδεσμος

να σε πάρει ο διάολος
diable

ναβάχο (adj)
navajo

ναδίρ /naˈðiɾ/ (n)
nadir

ναζί (n)
nazi

ναζιάρης (adj)
maniéré

ναζισμός (n)
nazisme

ναζωραίος (adj)
nazaréen

ναι /ˈne/ (adv)
oui, si

νανο- /na.no/
nano-

νανοβιοτεχνολογία (n)
nanobiotechnologie

νανοδευτερόλεπτο (n)
nanoseconde

νανοεπιστήμη (n)
nanoscience

νανουρίζω (v)
bercer

νανούρισμα /naˈnu.ɾi.zma/ (n)
berceuse

νανόκοσμος /naˈno.ko.zmos/ (n)
nanomonde

νανόμετρο /naˈno.me.tɾo/ (n)
nanomètre

νανόχεντρα (n)
vipère d'Orsini

ναπάλμ (n)
napalm

ναπολεόνι (n)
napoléon

ναπολεόντειος (adj)
napoléonien

ναρκέμπορος /naɾˈcem.bo.ɾos/ (n)
dealer, drogue, norcotrafiquant, trafiquant

ναρκισσισμός /naɾ.ci.siˈzmos/ (n)
narcissisme

ναρκοθέτηση (n)
minage, sape

ναρκοθετημένος
miné

ναρκοθετώ /naɾ.ko.θeˈto/ (v)
miner

ναρκοληψία (n)
narcolepsie

ναρκομανής (adj)
toxicomane, drogué

ναρκοπέδιο /naɾ.koˈpe.ði.o/ (n)
champ de mines

ναρκοσυλλέκτης /naɾ.ko.siˈle.ktis/ (n)
démineur

ναρκωτικά
drogue, narcotiques

ναρκωτικό (n)
drogue, narcotique

νατιβισμός /na.ti.viˈzmos/ (n)
nativisme

νατουραλιζέ (adj)
naturalisé

νατουραλιστής (n)
naturaliste

νατράσβεστος (n)
chaux sodée

νατριαιμία (n)
natrémie

ναυάγιο /naˈva.ʝi.o/ (n)
naufrage

ναυαγοσώστης (n)
sauveteur

ναυαγός /na.vaˈɣos/ (n)
naufragé

ναυαγώ (v)
faire, naufrage

ναυαρχία (n)
amirauté

ναυαρχίδα (n)
vaisseau amiral

ναυαρχείο (n)
amirauté

ναυλοχώ (v)
ancre, ancré, être

ναυλώνω (v)
affrêter, noliser

ναυμαχία (n)
bataille, combat, naval, navale
bataille, navale
  παιχνίδι

ναυπηγείο /naf.piˈʝi.o/ (n)
chantier naval

ναυσιπλοΐα (n)
navigation

ναυτία (n)
nausée, mal de mer, mal au cœur, mal de l'air

ναυτασφάλιση (n)
assurance maritime

ναυτικό (n)
marine, force navale

ναυτικό μίλι
mille marin

ναυτικός /na.ftiˈkos/ (adj)
maritime, naval, marin

ναυτιλία (n)
marine, marine de commerce, marine marchande

ναυτιλιακός (adj)
maritime

ναφθαλίνη (n)
naphtaline

ναϊάδα (n)
naïade

ναός /naˈos/ (n)
temple, église

ναύαρχος /ˈna.vaɾ.xos/ (n)
amiral

ναύκληρος /ˈnaf.kli.ɾos/ (n)
maître, équipage

ναύλα (n)
tarif

ναύλος /ˈna.vlos/ (n)
fret

ναύσταθμος /ˈnaf.staθ.mos/ (n)
base, navale

ναύτης /ˈna.ftis/ (n)
marin, matelot, mousse

νγκόνι (n)
ngoni

νεανίας /ne.aˈni.as/ (n)
jouvenceau

νεανικός (adj)
juvénile, jeunesse

νεαρός (adj)
jeune

νεγκλιζέ /ne.ɡliˈze/ (adj)
déshabillé, négligé

νεκρή φύση
nature morte

νεκρικός (adj)
cérémonie, mort, mortuaire, silence

νεκρο- /ne.kɾo/
nécro-

νεκροθάλαμος /ne.kɾoˈθa.la.mos/ (n)
morgue

νεκροθάφτης /ne.kɾoˈθa.ftis/ (n)
fossoyeur, croque-mort

νεκροκρέβατο (n)
lit, mort

νεκρολογία /ne.kɾo.loˈʝi.a/ (n)
nécrologie

νεκρομάντης (n)
nécromancien

νεκρομαντεία /ne.kɾo.manˈdi.a/ (n)
nécromancie

νεκροταφείο /ne.kɾo.taˈfi.o/ (n)
cimetière
  τόπος προορισμένος για το θάψιμο ανθρώπων

νεκροτομή (n)
autopsie

νεκροτομείο (n)
morgue

νεκροφάγος (adj)
charognard, nécrophage

νεκροφιλία (n)
nécrophilie

νεκροφόρα (n)
corbillard

νεκροψία (n)
nécropsie, autopsie

νεκρόπολη (n)
nécropole

νεκρός /neˈkɾos/ (adj)
mort

νεκρόφιλος /neˈkro.fi.los/ (n)
nécrophile

νεκρώνω (v)
nécroser

νεκρώσιμος /neˈkɾo.si.mos/ (adj)
funéraire

νεκταρίνι /ne.ktaˈɾi.ni/ (n)
nectarine

νεο-
néo-

νεοέλληνας (n)
neogrec

νεοαποικιοκρατία (n)
néocolonialisme

νεογέννητος /ne.oˈʝe.ni.tos/ (adj)
nouveau-né

νεογνικός (adj)
néonatal

νεογοτθικός (adj)
néogothique, néo-gothique

νεοδαρβινισμός (n)
néo-darwinisme

νεοδύμιο (n)
néodyme

νεοεβραϊκός (adj)
néo-hébraïque, néo-juif

νεοελληνικός (adj)
néo-grec, néo-hellénique

νεοελληνιστί /ne.o.e.li.niˈsti/ (adv)
en grec moderne

νεοεμπρεσιονισμός (n)
néo-impressionnisme

νεοεμπρεσιονιστής (n)
néo-impressionniste

νεοζηλανδικός (adj)
néozélandais

νεοθετικισμός (n)
néopositivisme

νεοκαπιταλισμός (n)
néocapitalisme

νεοκλασικισμός /ne.o.kla.si.ciˈzmos/ (n)
néoclassicisme

νεοκλασικός (adj)
néoclassique

νεολαία /ne.oˈle.a/ (n)
jeunesse

νεολατινικός (adj)
néolatin

νεολιθική (n)
Néolithique

νεολιθικός (adj)
néolithique

νεολογικός (adj)
néologique

νεολογισμός (n)
néologisme

νεομαρξισμός (n)
néomarxisme

νεομυκίνη (n)
néomycine

νεοναζί (n)
néonazi

νεοναζίστρια (n)
néonazie

νεοναζιστικός (adj)
néonazi

νεοπαγής (adj)
récent

νεοπλατωνισμός (n)
néoplatonisme

νεοσσός /ne.oˈsos/ (n)
oisillon, petit, poussin

νεοφανής (adj)
nouveau, récent

νεοφασίστας (n)
néofasciste

νεοφασισμός /ne.o.fa.siˈzmos/ (n)
néofascisme

νεοφιλελευθερισμός /ne.o.fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
néolibéralisme

νεοφιλελεύθερος (adj)
néolibéral

νεοφλοιός /ne.o.fliˈos/ (n)
néocortex

νεοφροϊδισμός (n)
néo-freudisme

νεοφύτευτος (adj)
planté

νεποτισμός (n)
népotisme

νεράιδα /neˈɾai̯.ða/ (n)
fée

νεράντζι /neˈɾan.d͡zi/ (n)
bigarade, orange amère

νεραγκούλα /ne.ɾaŋˈɡu.la/ (n)
bouton d'or

νεραντζιά /ne.ɾanˈd͡zʝa/ (n)
bigaradier

νεροζούμι (n)
bibine, flotte

νεροκάρδαμο (n)
cresson

νεροποντή /ne.ɾo.ponˈdi/ (n)
averse, drache

νερουλάς (n)
eau, vendeur

νερουλός /ne.ɾuˈlos/ (adj)
aqueux
  σαν το νερό

νεροχύτης /ne.ɾoˈçi.tis/ (n)
évier

νερό /neˈɾo/ (n)
eau

νερόκρινο (n)
Iris pseudacorus

νερόμπομπα (n)
bombe à eau

νερόφιδο (n)
couleuvre, eau, serpent

νερώνειος (adj)
néronien

νες (n)
nes

νεσκαφέ (n)
nescafé

νετρίνο (n)
neutrino

νετρονικός (adj)
neutronique

νετρόνιο (n)
neutron

νευρίτιδα (n)
névrite

νευραλγία (n)
névralgie

νευραλγικός /ne.vɾal.ʝiˈkos/ (adj)
névralgique

νευρασθένεια /ne.vɾaˈsθe.ni.a/ (n)
neurasthénie

νευρασθενής /ne.vɾa.sθeˈnis/ (n)
neurasthénique

νευριασμένος
énervé

νευρικός /ne.vɾiˈkos/ (n)
nerveux
  που δεν είναι ψύχραιμος
  που σχετίζεται με το νεύρο

νευρικότητα (n)
nervosité

νευροανάπτυξη (n)
neurodéveloppement

νευροβιολογία (n)
neurobiologie

νευροβλάστωμα (n)
neuroblastome

νευρογένεση /ne.vroˈɣe.ne.si/ (n)
neurogenèse

νευρογλοία (n)
névroglie

νευρογλοιακός (adj)
névroglique

νευροδιέγερση (n)
neurostimulation

νευροεκφυλισμός /ne.vro.ek.fi.liˈzmos/ (n)
neurodégénérescence

νευροεκφυλιστικός (adj)
neurodégénératif

νευροκαβαλίκεμα /ne.vɾo.ka.vaˈli.ke.ma/ (n)
crampe

νευροληπτικά (n)
neuroleptiques

νευροληπτικός (adj)
neuroleptique

νευρολογία /ne.vɾo.loˈʝi.a/ (n)
neurologie

νευρολογικός /ne.vɾo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
neurologique

νευρολόγος /ne.vɾoˈlo.ɣos/ (n)
neurologue

νευροπάθεια (n)
neuropathie, névropathie

νευροπαθής /ne.vɾo.paˈθis/ (adj)
névropathe

νευροπαθητικός (adj)
névropathique

νευρορραφή (n)
neurorraphie

νευροτοξίνη /ne.vro.toˈksi.ni/ (n)
neurotoxine

νευροτοξικός /ne.vro.to.ksiˈkos/ (adj)
neurotoxique

νευροτοξικότητα /ne.vro.to.ksiˈko.ti.ta/ (n)
neurotoxicité

νευροτροπισμός (n)
neurotropisme

νευροφυσιολογία (n)
neurophysiologie

νευροφυτικός (adj)
neurovégétatif

νευροχειρουργική /ne.vɾo.çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
neurochirurgie

νευροχειρουργικός /ne.vɾo.çi.ɾuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
neurochirurgical

νευροχειρουργός /ne.vɾo.çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
neurochirurgien

νευροχημεία (n)
neurochimie

νευροψυχιατρική (n)
neuropsychiatrie

νευροψυχιατρικός (adj)
neuropsychiatrique

νευροψυχικός /ne.vro.psi.çiˈkos/ (adj)
neuropsychique

νευροψυχολογία (n)
neuropsychologie

νευροψυχολογικός (adj)
neuropsychologique

νευρωτικός /ne.vɾo.tiˈci/ /ne.vɾo.tiˈkos/ (adj)
névrosé

νευρόσπαστο /neˈvɾo.spa.sto/ (n)
marionnette, pantin

νευρώνας /neˈvɾo.nas/ (n)
neurone

νεφέλωμα (n)
nébuleuse

νεφελομετρία (n)
néphélométrie

νεφελώδης /ne.feˈlo.ðis/ (adj)
nébuleux, nuageux

νεφοσκεπής (adj)
couvert

νεφοϋπολογιστική (n)
infonuagique

νεφρίτης /neˈfɾi.tis/ (n)
jade

νεφρίτιδα (n)
néphrite

νεφρικός (adj)
rénal

νεφρολογία (n)
néphrologie

νεφρολογικός (adj)
néphrologique

νεφρολόγος (n)
néphrologue

νεφροσκόπιο (n)
néphroscope

νεφρό (n)
rein

νεφρώνας (n)
néphron

νεωτερίστρια (n)
novatrice

νεωτερισμός /ne.o.te.ɾiˈzmos/ (n)
nouveauté

νεόκοπος /neˈo.ko.pos/ (adj)
novice, néophyte

νεόπλασμα (n)
néoplasme

νεόπλουτος (n)
parvenu, nouveau, riche

νεότητα /neˈo.ti.ta/ (n)
jeunesse, jouvence

νεόφερτος /neˈo.feɾ.tos/ (adj)
bizuth, bleu, nouveau, nouvel arrivant

νεόφυτος /neˈo.fi.tos/ (adj)
néophyte

νεύμα (n)
hochement de tête

νεύρο (n)
nerf

νεύρωμα (n)
névrome

νεύρωση (n)
névrose
  ψυχολογία

νεύω (v)
hocher

νηματίαση (n)
filariose

νηματοειδής (adj)
filiforme

νηματουργία (n)
filature
  η κατεργασία των κλωστικών υλών για κατασκευή νημάτων

νηματουργός (n)
filateur, filatrice

νηματώδη (n)
nématodes

νηνεμία /ni.neˈmi.a/ (n)
calme, pot au noir

νηοπομπή (n)
convoi

νηοψία (n)
abordage

νηπενθές (n)
népènthes

νηπιαγωγείο /ni.pi.a.ɣoˈʝi.o/ (n)
maternelle

νηπιαγωγός (n)
instituteur / institutrice, maître / maîtresse

νησί /niˈsi/ (n)
île
  νησί

νησίδα /niˈsi.ða/ (n)
îlot
  μικρό νησί

νησιωτικός /ni.sço.tiˈkos/ (adj)
insulaire

νησιωτικότητα (n)
insularité

νησιώτης /niˈsço.tis/ (n)
insulaire, îlien

νησιώτισσα (n)
insulaire, îlienne

νηστίσιμος (adj)
maigre

νηστεία /niˈsti.a/ (n)
jeûne

νηστεύω (v)
jeûner

νηστικός (adj)
jeun

νηφάλιος (adj)
sobre, posé

νηφαλιότητα (n)
sobriété

νιάου (n)
miaou

νιάτα /ˈɲa.ta/ (n)
jeunesse
place aux jeunes !
  τόπο στα νιάτα!

νιανιά (n)
bouillie

νιαουρίζω (v)
miauler

νιγηριανός (adj)
nigérian

νικάω /niˈka.o/ (v)
vaincre, battre

νικέλινος /niˈce.li.nos/ (adj)
nickelé

νικέλιο /niˈke.li.o/ (n)
nickel

νικέλωμα (n)
nickelure

νικήτρια (n)
gagnante

νικελίνης (n)
nickéline

νικητής (n)
vainqueur, gagnant, victorieux

νικηφόρα
victorieusement

νικοτίνη (n)
nicotine

νικοτιναμίδιο (n)
nicotinamide

νικοτινικός (adj)
nicotinique

νικώ (v)
vaincre, battre

νιονιό (n)
jugeote

νιοστός /ni.oˈsti/ /ni.oˈsto/ /ni.oˈstos/ (adj)
énième

νιπτήρας (n)
lavabo

νιρβάνα (n)
nirvana

νιτρίλιο (n)
nitrile

νιτρικός (adj)
nitrique

νιτροβάμβακας (n)
coton-poudre

νιτροβενζόλιο (n)
nitrobenzène

νιτροποίηση (n)
nitrification

νιτρώδης (adj)
nitreux

νιτσεϊκός (adj)
nietzschéen

νιφάδα /niˈfa.ða/ (n)
flocon

νιόβιο (n)
niobium

νιόπαντρος /ˈɲo.pan.dɾos/ (adj)
jeune marié

νιότη (n)
jeunesse

νιώθω /ˈɲo.θo/ (v)
sentir, ressentir

νοήμων (adj)
intelligent

νοερά (adv)
mentalement, pensée

νοερός /no.eˈɾos/ (adj)
mental

νοηματική γλώσσα
langue des signes

νοηματοδοτώ /no.i.ma.to.ðoˈto/ (v)
donner, sens

νοημοσύνη /no.i.moˈsi.ni/ (n)
intelligence

νοησιαρχία (n)
intellectualisme

νοητικός (adj)
intellectuel, mental

νοητός /no.iˈtos/ (adj)
concevable, imaginaire, intelligible

νοθεία (n)
fraude
  νοθεία (εκλογική)

νοθευμένος
frelaté

νοθεύω /noˈθe.vo/ (v)
frelater

νοιάζομαι /ˈɲa.zo.me/ (v)
coeur, se préoccuper, tenir

νοικάρης (n)
locataire

νοικοκυρά /ni.ko.ciˈɾa/ (n)
ménagère

νοικοκυρεύω /ni.ko.ciˈɾe.vo/ (v)
faire, mettre, ménage, ordre, ranger

νοικοκυριό /ni.ko.ciɾˈʝo/ (n)
ménage

νοικοκυροσύνη (n)
netteté, propreté

νοικοκύρης /ni.koˈci.ɾis/ (n)
chef de famille
propriétaire
  ιδιοκτήτης σπιτιού που το νοικιάζει

νοκ άουτ /ˈnok ˈaut/ (n)
K.-O., knock-out

νομάδας (n)
nomade

νομάρχης /noˈmaɾ.çis/ (n)
préfet

νομάτοι (n)
individus

νομίζω /noˈmi.zo/ (v)
penser

νομαρχία (n)
préfecture

νοματαίοι (n)
individus

νομενκλατούρα (n)
nomenclature

νομικό δικαίωμα
droit légal

νομικό πρόσωπο
personne morale, personne juridique

νομικός /no.miˈki/ /no.miˈko/ /no.miˈkos/ (adj)
juridique, légal
  που αναφέρεται στους νόμους

νομιμοποιώ (v)
légaliser, légitimer

νομιμοφροσύνη (n)
loyalisme

νομιμότητα (n)
légalité

νομιμόφρων (adj)
lois, légaliste, respectueux

νομισματική ανάλυση
analyse monétaire

νομισματική ζώνη
zone monétaire

νομισματική κρίση
crise monétaire

νομισματική πολιτική
politique monétaire

νομισματικό σύστημα
système monétaire

νομισματικός /no.mi.zma.tiˈci/ /no.mi.zma.tiˈko/ /no.mi.zma.tiˈkos/ (adj)
monétaire, numismatique

νομισματολογικός (adj)
numismatique

νομοθέτημα (n)
loi

νομοθέτης (n)
législateur

νομοθεσία (n)
législation

νομοθετώ (v)
légiférer

νομολογία (n)
jurisprudence

νομολογικός (adj)
jurisprudentiel

νομοσχέδιο (n)
projet de loi, proposition de loi

νομπέλιο (n)
nobélium

νομός /noˈmos/ (n)
département

νομότυπος (adj)
conforme, loi

νον πέιπερ (n)
document, officiel

νονός /noˈnos/ (n)
parrain

νοοτροπία /no.o.tɾoˈpi.a/ (n)
mentalité

νορβηγικά (n)
norvégien

νορβηγικός (adj)
norvégien

νορμάλ (adj)
normal

νορμανδικά (adv)
Normand

νορμανδικός (adj)
normand

νοσηλεία /no.siˈli.a/ (n)
hospitalisation, médical, soin

νοσηλευτήριο (n)
infirmerie

νοσηλευτής /no.si.leˈftis/ (n)
infirmier

νοσηλευτικός (adj)
soignant

νοσηλεύομαι (v)
hospitalisé, soigné

νοσηλεύτρια /no.siˈlef.tɾi.a/ (n)
infirmière

νοσηλεύω (v)
soigner

νοσηρός (adj)
malsain, morbide

νοσηρότητα (n)
morbidité

νοσοκομείο /no.so.koˈmi.o/ (n)
hôpital

νοσοκομειακός (adj)
hospitalier

νοσοκόμα (n)
infirmière

νοσοκόμος /no.soˈko.mos/ (n)
infirmier

νοσομανία (n)
nosomanie

νοσταλγία (n)
nostalgie

νοσταλγός /no.stalˈɣos/ (n)
nostalgique

νοστιμίζω /no.stiˈmi.zo/ (v)
rendre, savoureux

νοστιμιά (n)
saveur
  ευχάριστη γεύση

νοσώ (v)
être malade

νοτιάς (n)
sud, vent

νοτιοανατολικά /no.ti.o.a.na.to.liˈka/ (adv)
au sud-est, sud-est

νοτιοδυτικά (adv)
au sud-ouest

νοτιοδυτικός (adj)
sud-ouest
  που βρίσκεται μεταξύ Νότου και Δύσης

νοτισμένος
humidifié

νουά (n)
noix

νουβέλ βαγκ (n)
nouvelle vague

νουβέλα (n)
nouvelle

νουθεσία (n)
admonestation, avertissement

νουκλεοπρωτεΐνη (n)
nucléoprotéine

νουκλεϊκός (adj)
nucléique

νουμερολογία (n)
numérologie

νουνεχής (adj)
sensé

νους /ˈnus/ (n)
esprit

νους υγιής εν σώματι υγιεί /nus i.ʝiˈis en‿ˈso.ma.ti i.ʝiˈi/
corps, esprit, sain, une âme saine dans un corps sain

νούμερο (n)
numéro

νούντσιος /ˈnun.t͡si.os/ (n)
nonce

νούφαρο /ˈnu.fa.ɾo/ (n)
nénufar, nénuphar

νοώ /noˈo/ (v)
comprendre, entendre

ντάλια (n)
dahlia

ντάμα /ˈda.ma/ (n)
jeu de dames
  παιχνίδι
dame
  τραπουλόχαρτο

ντάμπινγκ /ˈda.biŋɡ/ /ˈdam.piŋɡ/ (n)
dumping
  οικονομία

ντάνα (n)
pile

ντέρτι /ˈdeɾ.ti/ (n)
chagrin, peine

ντέτεκτιβ (n)
détective

ντέφι /ˈde.fi/ (n)
tambourin

ντίβα (n)
diva

ντίζελ (n)
diesel

ντίσκο /ˈdi.sko/ (n)
disco

νταής (n)
bagarreur
  νταής (παλικαράς)
dey
  νταής (τίτλος)

νταβατζής /da.vaˈd͡zis/ (n)
souteneur, maquereau

νταγιαντίζω /da.ʝanˈdi.zo/ (v)
endurer, perdurer

νταγλαράς (n)
malabar

νταηλίκι /da.iˈli.ci/ (n)
bravade, forfanterie

νταλίκα (n)
poids lourd

νταλικέρης (n)
routier

νταλκάς (n)
ardent, désir, passion

νταμάρι /daˈma.ɾi/ (n)
carrière

νταμιτζάνα (n)
dame-jeanne, tourie

νταντά /daˈda/ (n)
Dada

νταραβέρι (n)
affaires, rapport, relation, échange

νταρντάνα (n)
balèze

ντατούρα (n)
datura

ντε γιούρε (adv)
de jure

ντεζαμπιγιέ (n)
déshabillé, négligé

ντεκαποτάμπλ (adj)
cabriolet, décapotable

ντεκαφεϊνέ (adj)
décaféiné

ντεκλασέ (adj)
déphasé

ντεκοβίλ (n)
decauville

ντεκολορασιόν (n)
décoloration

ντεκολτέ (n)
décolleté

ντεκορασιόν (n)
décoration

ντεκουπάζ /de.kuˈpaz/ (n)
découpage

ντεκουπάρω /de.kuˈpa.ɾo/ (v)
découper

ντεκρεσέντο (n)
decrescendo

ντεκόρ /deˈkoɾ/ (n)
décor

ντελίριο (n)
délire

ντελιβεράς (n)
livreur

ντελικάτος /de.liˈka.tos/ (adj)
délicat, fragile

ντεμί σεζόν (n)
demi-saison

ντεμακιγιάζ (n)
démaquillage

ντεμοντέ (adj)
démodé, ringard

ντεμπαρασάζ (n)
débarrassage

ντεμπουτάρω (v)
débuter

ντεμπούτο (n)
début

ντεμπραγιάζ (n)
débrayage

ντεπασέ (adj)
dépassé

ντεπό (n)
dépôt

ντεπόζιτο (n)
dépôt, réservoir

ντεραγιέ (n)
dérailleur

ντεραπάρω (v)
déraper

ντερβίσης /deɾˈvi.sis/ (n)
derviche

ντερλικώνω (v)
s'empiffrer

ντεσέν (n)
dessin

ντεσιμπέλ (n)
décibel

ντεσού (n)
dessous

ντεφετισμός (n)
défaitisme

ντεφετιστής (n)
défaitiste

ντεϊσμός (n)
déisme

ντιβάνι /diˈva.ni/ (n)
divan

ντιβιζιονισμός (n)
divisionnisme

ντιζάιν (n)
design

ντιζάινερ (n)
designer

ντικταφόν (n)
dictaphone

ντιπ (n)
trempette

ντιρέκτ (n)
direct

ντιρεκτίβα (n)
directive

ντισκαλιφιέ (n)
disqualifié

ντισκοτέκ /di.skoˈtek/ (n)
discothèque, boîte

ντισλίδικο (n)
boucharde

ντιστριμπιτέρ (n)
distributeur

ντοκ /ˈdok/ (n)
dock

ντοκιμαντέρ (n)
documentaire

ντοκουμέντο /do.kuˈmen.to/ (n)
document

ντοκουμεντάρισμα (n)
documentation

ντοκουμεντάρω (v)
documenter

ντομάτα /doˈma.ta/ (n)
tomate

ντοματίνι (n)
tomate cerise

ντοματιά (n)
tomate, plant

ντοματοπολτός (n)
concentré de tomates

ντοπάρω (v)
doper

ντοπαμίνη /do.paˈmi.ni/ (n)
dopamine

ντοπαρισμένος
dopé

ντοπιολαλιά /do.pi.o.laˈʎa/ (n)
patois

ντοσιέ (n)
dossier

ντουέτο /duˈe.to/ (n)
duo

ντουί (n)
douille

ντουβάρι /duˈva.ɾi/ (n)
mur

ντουλάπα /duˈla.pa/ (n)
armoire

ντουμπλ φας (adj)
double-face

ντουντούκα /duˈdu.ka/ (n)
porte-voix

ντους /ˈdus/ (n)
douche

ντρέπομαι (v)
avoir, honte

ντρεζίνα (n)
draisine

ντρεσάζ (n)
dressage

ντρεσάρισμα (n)
dressage

ντριν
dring

ντροπή /dɾoˈpi/ (n)
honte, pudeur

ντροπαλός /dɾo.paˈlos/ (adj)
timide, honteux

ντροπαλότητα (n)
timidité

ντροπιάζω (v)
faire honte

ντόμινο (n)
domino

ντόμπερμαν (n)
doberman

ντόμπρος (adj)
carré, droit

ντόπινγκ (n)
dopage, doping

ντόπιος /ˈdo.pços/ (adj)
autochtone, local

ντόρος (n)
chahut, raffut, tapage

ντύνω /ˈdi.no/ (v)
habiller, vêtir

ντύσιμο (n)
habillage, habillement

νυμφίδιο /niɱˈfi.ði.o/ (n)
nymphette

νυμφεύομαι (v)
femme, épouser

νυμφομανής (adj)
nymphomane

νυμφομανής (n)
satyriasis

νυμφομανία (n)
nymphomanie

νυν (adv)
actuel

νυστάζω /niˈsta.zo/ (v)
avoir sommeil

νυσταγμένος /ni.staɣˈme.nos/
somnolent

νυσταγμογραφία /ni.staɣ.mo.ɣraˈfi.a/ (n)
nystagmographie

νυσταλέος (adj)
somnolent

νυφίτσα /niˈfi.t͡sa/ (n)
belette

νυφικό (n)
robe de mariée

νυφικός (adj)
nuptial

νυχθημερόν /ni.xθi.meˈɾon/ (adv)
jour, nuit

νυχοκόπτης (n)
coupe-ongles

νυχτερίδα /ni.xteˈɾi.ða/ (n)
chauve-souris

νυχτερινός /ni.xte.ɾiˈni/ /ni.xte.ɾiˈno/ /ni.xte.ɾiˈnos/ (adj)
nocturne, soir, nuit

νυχτιάτικα (adv)
nocturnement, nuitamment, pendant la nuit

νυχτικιά (n)
chemise de nuit

νυχτικό (n)
chemise de nuit

νυχτοφύλακας (n)
veilleur de nuit

νυχτωδία (n)
chant de nuit

νυχτωμένος
ignare

νυχτόβιος (adj)
nocturne

νωθρός /noˈθɾi/ /noˈθɾo/ /noˈθɾos/ (adj)
indolent

νωθρότητα (n)
abêtissement

νωπός /noˈpi/ /noˈpo/ /noˈpos/ (adj)
frais

νωρίς (adv)
tôt

νωτιαίος μυελός /no.tiˈe.os mi.eˈlos/
moelle épinière

νωχέλεια /noˈçe.li.a/ (n)
indolence, nonchalance

νωχελικά (adv)
nonchalamment

νωχελικός (adj)
indolent, nonchalant

νόβιαλ (adj)
novial

νόημα /ˈno.i.ma/ (n)
sens, geste, signe, conception, intelligence

νόηση /ˈno.i.si/ (n)
entendement, intellect

νόθος (adj)
bâtard, adultérin

νόμιμο χρήμα
monnaie fiduciaire

νόμιμος (adj)
licite

νόμισμα (n)
monnaie, pièce

νόμος /ˈno.mos/ (n)
loi

νόμος του Μέρφι /ˈno.mos tu‿ˈmeɾ.fi/
loi de Murphy

νόνα (n)
grand-mère

νόσημα (n)
maladie

νόσος /ˈno.sos/ (n)
maladie

νόστιμος /ˈno.sti.mos/ (adj)
délicieux, savoureux, succulent
  με ωραία γεύση

νόστος /ˈno.stos/ (n)
pays, retour

νότα /ˈno.ta/ (n)
note
  μουσικό σημάδι

νότια σότο (n)
sotho du Sud, sotho

νότιο ημισφαίριο
hémisphère sud

νότιος /ˈno.ti.os/ (adj)
méridional, sud

νότος /ˈno.tos/ (n)
sud, midi

νύμφη /ˈniɱ.fi/ (n)
nymphe, perle, épouse
épouse inépousée (hymne à la Sainte Vierge)
  νύμφη ανύμφευτος

νύξη (n)
allusion, remarque

νύστα /ˈni.sta/ (n)
somnolence

νύφη /ˈni.fi/ (n)
belle fille, belle sœur, future mariée, jeune mariée
mariée
  αυτη που πρόκειται να παντρευτεί

νύχι /ˈni.çi/ (n)
ongle
  νύχι

νύχτα /ˈni.xta/ (n)
nuit

νώτα (n)
croupe, dos

ξάγναντο (n)
belvédère

ξάγρυπνος /ˈksa.ɣɾi.pnos/ (adj)
éveillé

ξάδερφος (n)
cousin

ξάνθισμα (n)
blondissement

ξάνθωμα (n)
xanthome

ξάπλα (adv)
allongé, farniente, étendu

ξάσπρισμα (n)
décoloration
blanchissement
  άσπρισμα

ξάστερα (adv)
nettement, ouvertement

ξάφνιασμα (n)
surprise

ξέθαρρος (adj)
enhardi

ξένιος (adj)
hôte
  δίκτυο υπολογιστών

ξένοιαστος (adj)
insouciant

ξένον (n)
xénon

ξένος /ˈkse.nos/ (adj)
étranger

ξένος /ˈkse.nos/ (n)
inconnu, allochtone

ξέπλεκος (adj)
dénoué

ξέπλυμα (n)
lavasse
  άγευστο ρόφημα
rinçage
  σαπούνια
blanchiment
  χρήμα

ξέπνοος (adj)
bout, souffle

ξέρασμα (n)
vomissure

ξέρω (v)
savoir

ξέσπασμα /ˈkse.spa.zma/ (n)
déclenchement, explosion

ξέφωτο /ˈkse.fo.to/ (n)
clairière

ξέχειλος (adj)
bord, ras, rempli

ξέχωρος (adj)
dispersé, séparé, à part

ξίγκι /ˈksiŋ.ɟi/ (n)
graisse

ξίδι /ˈksi.ði/ (n)
vinaigre

ξίκικος (adj)
annoncé, poids

ξίφος /ˈksi.fos/ (n)
épée

ξαγναντεύω (v)
au loin, guetter

ξαγρυπνισμένος /ksa.ɣɾi.pniˈzme.ni/ /ksa.ɣɾi.pniˈzme.no/ /ksa.ɣɾi.pniˈzme.nos/
éveillé

ξαγρύπνια /ksaˈɣɾi.pɲa/ (n)
veille

ξαδέλφη /ksaˈðel.fi/ (n)
cousine

ξαδέρφη /ksaˈðeɾ.fi/ (n)
cousine

ξακουστός (adj)
renommé, fameux

ξαλάφρωμα (n)
soulagement

ξαλαφρώνω (v)
alléger, soulager, soulagé, être

ξανά /ksaˈna/ (adv)
de nouveau, encore, à nouveau

ξαναβάζω (v)
mettre, remettre, à nouveau

ξαναβάφω (v)
repeindre

ξαναβλέπω (v)
revoir

ξαναβρίσκω /ksa.naˈvɾi.sko/ (v)
retrouver

ξαναγίνομαι (v)
se reproduire

ξαναγεννιέμαι (v)
renaître

ξαναγράφω /ksa.naˈɣɾa.fo/ (v)
récrire, réécrire

ξαναγυρίζω (v)
retourner, revenir

ξαναδίνω (v)
redonner

ξαναδείχνω (v)
remontrer

ξαναδοκιμάζω (v)
réessayer

ξαναζεσταίνω (v)
réchauffer

ξαναζεσταμένος
réchauffé

ξαναζωντανεύω (v)
revivre

ξαναθυμάμαι (v)
se rappeler

ξαναθυμίζω (v)
rappeler

ξανακάνω (v)
refaire

ξανακαλώ (v)
rappeler

ξανακερδίζω (v)
regagner

ξανακοιμάμαι (v)
se rendormir

ξανακούω /ksa.naˈku.o/ (v)
réentendre

ξανακυκλοφορώ (v)
recirculer

ξανακύλημα (n)
rechute
  για ασθένεια

ξαναλέγω (v)
redire, répéter

ξαναμιλώ (v)
reparler

ξαναμμένος
excité, surexcité, échauffé

ξαναμοιράζω (v)
redistribuer

ξανανθίζω (v)
refleurir

ξανανιώνω (v)
rajeunir

ξαναπέφτω (v)
rechuter, retomber

ξαναπαίρνω (v)
reprendre

ξαναπαντρεύομαι (v)
se remarier

ξαναπερνώ (v)
repasser

ξαναπιάνω (v)
retoucher

ξαναρχίζω (v)
recommencer

ξαναρχίνισμα (n)
recommencement

ξαναρωτώ (v)
redemander

ξαναστήνω (v)
redresser

ξανατυπώνω (v)
réimprimer

ξαναφαίνομαι (v)
réapparaître

ξαναφεύγω (v)
repartir

ξαναχτίζω (v)
reconstruire

ξανθέλασμα (n)
xanthelasma

ξανθαίνω (v)
blondir

ξανθιά /ksanˈθça/ (n)
blonde

ξανθούλα (n)
blondinette

ξανθούλης (adj)
blondinet

ξανθός /ksanˈθos/ (adj)
blond

ξανθότητα (n)
blondeur

ξανοίγομαι /ksaˈni.ɣo.me/ (v)
confier, large, prendre, risques
  ανοίγομαι οικονομικά

ξανοίγω /ksaˈni.ɣo/ (v)
éclaircir
  κάνω χρώμα πιο ανοιχτό

ξαπλωτός (adj)
couché

ξαπλώνω (v)
coucher
  ξαπλώνω ο ίδιος

ξαπλώστρα (n)
chaise longue

ξαποστέλνω (v)
larguer, se débarrasser

ξαρτόδεμα (n)
noeud de hauban

ξασπρίζω (v)
blanchir, décolorer

ξαστεριά /ksa.steɾˈʝa/ (n)
nuit étoilée

ξαφνιάζω (v)
surprendre, étonner

ξαφνιασμένος
surpris, étonné

ξαφνικά /ksa.fniˈka/ (adv)
soudain, soudainement, tout à coup, brusquement

ξαφνικός (adj)
soudain

ξαφρίζω (v)
écumer

ξεβάφω (v)
décolorer, déteindre

ξεβίδωμα (n)
dévissage

ξεβγάζω (v)
dévoyer
  διαφθείρω
rincer
  ξεπλένω
reconduire
  ξεπροβοδίζω

ξεβιδώνω /kse.viˈðo.no/ (v)
dévisser

ξεβοτανίζω /kse.vo.taˈni.zo/ (v)
désherber, sarcler

ξεβράζω (v)
rejeter, rivage

ξεβράκωτος /kseˈvɾa.ko.tos/ (adj)
sans-culotte

ξεβρασμένος
échoué

ξεβρομίζω (v)
décrasser, récurer

ξεγελάω /kse.ʝeˈla.o/ (v)
tromper

ξεγεννώ (v)
accoucher

ξεγοφιάζω /kse.ɣoˈfça.zo/ (v)
déhancher

ξεγοφιασμένος
déhanché

ξεγυμνωμένος
dénudé

ξεγυμνώνω /kse.ʝimˈno.no/ (v)
dénuder
  γδύνω εντελώς

ξεγόφιασμα (n)
déhanchement

ξεδίνω (v)
changer, idées, se défouler

ξεδιάντροπα (adv)
effrontément‎

ξεδιάντροπος (adj)
dévergondé, effronté

ξεδιαλέγω (v)
choisir, sélectionner, trier

ξεδιαλύνω (v)
élucider

ξεδιπλώνω /kse.ðiˈplo.no/ (v)
déplier, déployer

ξεδιψώ /kse.ðiˈpso/ (v)
désaltérer

ξεδοντιάζομαι (v)
dents, perdre, édenté, être

ξεδοντιάζω (v)
arracher, dents

ξεδοντιάρης (adj)
édenté

ξεδοντιασμένος
édenté

ξεζουμίζω (v)
presser

ξεθάβω (v)
déterrer, exhumer

ξεθαμπώνω (v)
désembuer

ξεθαρρεύω (v)
courage, prendre, s'enhardir

ξεθεωμένος
épuisé

ξεθεώνω (v)
crever, épuiser, éreinter

ξεθολώνω (v)
désembuer

ξεθυμαίνω (v)
colère, décharger, force, perdre, évaporer

ξεθυμασμένος
évaporé

ξεθωριασμένος
délavé, passé

ξεκάθαρα /kseˈka.θa.ɾa/ (adv)
clairement, ambiguïté, sans, sans ambages

ξεκάθαρος /kseˈka.θa.ɾos/ (adj)
clair

ξεκάνω (v)
anéantir, claquer, vider
  εξαντλώ
liquider
  ξεπουλώ
descendre, éliminer
  σκοτώνω

ξεκάρφωτος (adj)
incohérent

ξεκίνημα (n)
commencement, démarrage

ξεκαβαλικεύω (v)
démonter

ξεκαθαρίζω (v)
éclaircir

ξεκαλοκαιριό (n)
estivage
  ορεινή περιοχή

ξεκαρδίζομαι /kse.kaɾˈði.zo.me/ (v)
rire, éclater

ξεκαρδιστικός /kse.kaɾ.ðis.tiˈkos/ (adj)
hilarant

ξεκινώ (v)
commencer, entamer, démarrer

ξεκλείδωτος (adj)
clef, fermé

ξεκλειδώνω /kse.kliˈðo.no/ (v)
clef, ouvrir

ξεκληρίζω (v)
anéantir, décimer, exterminer

ξεκοιλιάζω (v)
éventrer

ξεκοκαλίζω (v)
désosser

ξεκολλώ /kse.koˈlo/ (v)
décoller

ξεκουμπίδια
bon débarras

ξεκουμπίζομαι /kse.kumˈbi.zo.me/ (v)
déguerpir

ξεκουμπώνω /kse.kumˈbo.no/ (v)
déboutonner

ξεκουράζω (v)
se reposer

ξεκούραση (n)
repos

ξεκούραστος (adj)
reposé

ξεκούτης (n)
barbon, croulant, vioque

ξεκρεμώ (v)
décrocher

ξεκόβω (v)
envoyer, promener, rembarrer

ξελάφρωμα (n)
soulagement

ξελαρυγγιάζομαι (v)
s'égosiller

ξελιγωμένος /kse.li.ɣoˈme.nos/
affamé, avide

ξεμάτιασμα (n)
exorcisme

ξεμένω (v)
avoir, manque, panne, être

ξεμαθαίνω (v)
désapprendre

ξεμαλλιάζω (v)
arracher, cheveux

ξεματιάζω (v)
exorciser

ξεμοναχιάζω (v)
isoler

ξεμοντάρω (v)
démonter

ξεμουδιάζω /kse.muˈðʝa.zo/ (v)
dégourdir

ξεμπέρδεμα (n)
résolution

ξεμπαρκάρισμα (n)
débarquement

ξεμπαρκάρω (v)
débarquer

ξεμπερδεύω (v)
démêler, dépêtrer

ξεμπλέκω (v)
dépêtrer
  βοηθώ κάποιον να ξεφύγει από μια περίπλοκη κατάσταση
débrouiller, démêler, dépêtrer
  λύνω ένα περίπλοκο πρόβλημα
démêler
  ξεμπερδεύω μαλλιά, νήματα

ξεμπροστιάζω (v)
démasquer, dévoiler, révéler

ξεμυαλισμένος
écervelé

ξεμυτίζω /kse.miˈti.zo/ (v)
dehors, mettre, nez, sortir, subrepticement

ξεμωραίνω /kse.moˈɾe.no/ (v)
enfance, gâteux, infantiliser, retomber

ξεμωραμένος
sénile, gâteux

ξενάγηση (n)
guidée, visite

ξενίζω (v)
détonner, trancher, étonner

ξεναγός (n)
guide, cicérone

ξεναγώ /kse.naˈɣo/ (v)
guider

ξενικός (adj)
étranger

ξενισμός (n)
emprunt, xénisme, étranger

ξενιτεμένος
exilé

ξενιτεμός (n)
imigration

ξενιτεύομαι (v)
émigrer, migrer, s'exiler

ξενιτιά (n)
terre, étranger, étrangère

ξενοδοχία /kse.no.ðoˈçia/ (n)
hospitalité, hôtellerie

ξενοδοχείο /kse.no.ðoˈçi.o/ (n)
hôtel

ξενοδοχειακός (adj)
hôtelier

ξενοδόχος (n)
hôtelier

ξενοιάζω /kseˈɲa.zo/ (v)
débarrasser, finir

ξενοιασιά (n)
insouciance

ξενοκοιμάμαι (v)
découcher

ξενοκοιτάζω (v)
courir, jupon

ξενοτροπισμός (n)
xénotropisme

ξενοφοβία (n)
xénophobie

ξενοφοβικός (adj)
xénophobe

ξεντυμένος
déshabillé

ξεντύνω /ksenˈdi.no/ (v)
déshabiller

ξενυχτίζω (v)
veiller
  μένω ξύπνιος

ξενόφοβος (n)
xénophobe

ξενύχτης (n)
noctambule

ξενώνας νεότητας
auberge de jeunesse, hôtel de jeunesse

ξεπάτωμα (n)
défonçage

ξεπέτα (n)
petit coup

ξεπίκρισμα (n)
désamérisation

ξεπαγιάζω (v)
cailler, frigorifié, froid, geler, peler, transi

ξεπαγώνω (v)
décongeler

ξεπακετάρω (v)
dépaqueter

ξεπαρθενεύω (v)
dépuceler

ξεπατικώνω (v)
calquer, copier

ξεπατωμένος
défoncé

ξεπατώνω (v)
défoncer

ξεπεζεύω (v)
mettre, pied, terre

ξεπερασμένος
dépassé

ξεπερνάω /kse.peɾˈna.o/ (v)
dépasser

ξεπεσμένος
appauvri, déchu
  οικονομικά
décadent
  παρηκμασμένος

ξεπεσμός (n)
décadence, déchéance

ξεπετάγομαι (v)
jaillir

ξεπετώ (v)
expédier, grandir, surgir, sursauter

ξεπηδώ (v)
jaillir, surgir

ξεπλέκω (v)
dénouer, détricoter

ξεπλένω (v)
rincer

ξεπορτίζω (v)
fugue, fuguer, s'enfuir

ξεπουλάω /kse.puˈla.o/ (v)
brader

ξεπουπουλιάζω (v)
plumer

ξεπούλημα (n)
braderie, liquidation, vente à prix cassés

ξεπροβάλλω (v)
jaillir, surgir, émerger

ξεπροβοδίζω (v)
accompagner, raccompagner

ξεπόρτισμα (n)
vadrouillage

ξερίζωμα (n)
déracinement

ξεραίνω (v)
dessécher, sécher

ξερακιανός (adj)
maigre, sec

ξερατό (n)
vomis, vomissure

ξεριζωμένος
déraciné

ξεριζωμός (n)
déracinement

ξεριζώνομαι (v)
déraciner

ξεριζώνω (v)
déraciner

ξερνάω /kseɾˈna.o/ (v)
rendre, vomir
  κάνω εμετό

ξεροκέφαλος /kse.ɾoˈce.fa.los/ (adj)
borné, buté, entêté

ξεροκαταπίνω (v)
déglutir

ξεροκεφαλιά (n)
entêtement, obstination

ξεροκόμματο (n)
bouchée, croûton, pain, quignon

ξερολιθιά (n)
mur, pierres, sèches

ξεροπόταμος (n)
oued

ξεροσταλιάζω (v)
faire, pied de grue, poireauter

ξερόβηχας /kseˈɾo.vi.xas/ (n)
toux sèche

ξερόλας /kseˈɾo.las/ (n)
je-sais-tout, madame je-sais-tout, monsieur je-sais-tout

ξερός /kseˈɾos/ (adj)
sec

ξεσήκωμα (n)
soulèvement, émeute

ξεσαλώνω (v)
se défouler

ξεσηκώνω (v)
décalquer, soulever

ξεσκέπασμα (n)
dévoilement

ξεσκίζω (v)
lacérer, déchirer

ξεσκατίζω (v)
torcher

ξεσκατώνω (v)
démerder, torcher

ξεσκεπάζω (v)
découvrir

ξεσκονίζω /kse.skoˈni.zo/ (v)
dépoussiérer, épousseter

ξεσκονόπανο (n)
chiffon, dépoussiérer

ξεσκουριάζω (v)
décaper, dégourdir, rénover

ξεσκούφωτος (adj)
nue, tête

ξεσπάω /kseˈspa.o/ (v)
déferler, exploser, éclater

ξεσπιτώνω (v)
chasser, expulser, mettre, rue

ξεσπόριασμα (n)
épépinage

ξεστομίζω (v)
gueuler

ξεστραβώνω /kse.stɾaˈvo.no/ (v)
aveugler, dessiller, prendre conscience, redresser, réaliser, user

ξεστρατίζω (v)
détourner, dévier

ξεστρώνω /kseˈstɾo.no/ (v)
découvrir, dévoiler

ξεσυνερίζομαι (v)
prendre ombrage, prendre à coeur, se formaliser, se froisser

ξεσφίγγω (v)
desserrer

ξεσχίζω (v)
déchirer, lacérer
  σχίζω

ξεταπώνω (v)
déboucher

ξετρελαίνω /kse.tɾeˈle.no/ (v)
affoler, charmer, ensorceler, séduire

ξετρυπώνω (v)
débusquer, dégoter, dénicher, trouver

ξετσίπωτος (adj)
déluré, dévergondé, effronté

ξετυλίγω (v)
déballer, dérouler, dévider

ξεφάντωμα (n)
défoulement

ξεφεύγω /kseˈfe.vɣo/ (v)
fuir, échapper, s'échapper
  γλιτώνω

ξεφλουδίζω (v)
peler, éplucher, desquamer

ξεφορτώνομαι (v)
défaire, liquider, se débarrasser

ξεφορτώνω (v)
décharger

ξεφουρνίζω (v)
défourner

ξεφουσκώνομαι (v)
se dégonfler

ξεφουσκώνω (v)
dégonfler

ξεφτέρι /kseˈfte.ɾi/ (n)
épervier
  είδος αρπαχτικού πουλιού

ξεφτίζω (v)
effilocher

ξεφτίλα (n)
camouflet, humiliation, vexation

ξεφτισμένος
effiloché, usé

ξεφυλλίζω /kse.fiˈli.zo/ (v)
feuilleter
  γυρίζω τις σελίδες βιβλίου ή τετραδίου

ξεφυσάω /kse.fiˈsa.o/ (v)
haleter

ξεφυτρώνω (v)
pousser, pulluler, surgir

ξεφωνίζω (v)
hurler

ξεφωνητό (n)
cri

ξεχέρσωμα (n)
défrichement

ξεχαρβαλώνομαι (v)
se démantibuler, se désosser

ξεχαρβαλώνω /kse.xaɾ.vaˈlo.no/ (v)
zigouiller

ξεχασιάρης (adj)
oublieux

ξεχασμένος
oublié

ξεχείλισμα (n)
débordement

ξεχειλίζω /kse.çiˈli.zo/ (v)
déborder, inonder, submerger

ξεχειμωνιάζω /kse.çi.moˈɲa.zo/ (v)
hiverner

ξεχνάω /kseˈxna.o/ (v)
oublier

ξεχωρίζω (v)
distinguer
  διακρίνω διαφορές
  είμαι διαφορετικός, συνήθως καλύτερος σε κάτι
différences, faire
  πριμοδοτώ
trier
  χωρίζω κατά κατηγορίες ομάδες

ξεχωριστά /kse.xo.ɾiˈsta/ (adv)
séparément

ξεχωριστός (adj)
distinct

ξεχύνομαι (v)
déborder, déferler, déverser, jeter

ξεψαχνίζω (v)
décortiquer

ξεψυχώ (v)
expirer, mourir, rendre l'âme

ξεϋφαίνω /kse.iˈfe.no/ (v)
défaire

ξηλωμένος
décousu

ξηλώνω (v)
découdre, démonter
  αφαιρώ τις κλωστές που κρατούσαν συνδεδεμένα δύο υφάσματα

ξημέρωμα (n)
lever du jour, aube, aurore

ξημερώνει /ksi.meˈɾo.ni/ (v)
jour

ξημερώνω (v)
jour, nuit, passer

ξηρά (n)
terre, ferme

ξηραίνω (v)
sécher

ξηραντήριο (n)
séchoir

ξηρασία (n)
sécheresse

ξηροδερμία /ksi.ɾo.ðeɾˈmi.a/ (n)
xérodermie

ξηροφθαλμία (n)
kérato-conjonctivite sèche, syndrome de l'œil sec, sécheresse oculaire

ξηρός (adj)
sec, aride

ξηρός καρπός
sec, sèche

ξηρόφιλος /ksiˈɾo.fi.los/ (adj)
xérophile

ξινίζω (v)
aigrir, surir, tourner
  μεταβατικό

ξινίλα (n)
acidité

ξινός /ksiˈnos/ (adj)
aigre, acide

ξιπασμένος
outrecuidant, présomptueux

ξιφίας (n)
espadon

ξιφασκία /ksi.faˈsci.a/ (n)
escrime

ξιφοειδής (adj)
xiphoïde, xyphoïde

ξιφολόγχη /ksi.foˈloŋ.çi/ (n)
baïonnette

ξιφομαχία /ksi.fo.maˈçi.a/ (n)
escrime

ξιφουλκώ (v)
tirer l’épée

ξοδεύω /ksoˈðe.vo/ (v)
dépenser
  πληρώνω...για κάτι

ξορκίζω (v)
exorciser

ξοφλάω (v)
rembourser

ξυλάλευρο (n)
farine de bois

ξυλένιο (n)
xylène

ξυλιά /ksiˈʎa/ (n)
claque, tape

ξυλιάζω /ksiˈʎa.zo/ (v)
cailler, froid, peler, transi

ξυλογραφία (n)
xylographie

ξυλοδαρμός /ksi.lo.ðaɾˈmos/ (n)
bastonnade, tabassage

ξυλοκοπώ (v)
bastonner, coups, rouer

ξυλοκόπημα (n)
tabassage

ξυλοκόπος (n)
bûcheron

ξυλομετρία (n)
xylométrie

ξυλομπογιά /ksi.lo.boˈʝa/ (n)
couleur, crayon

ξυλοπάπουτσο (n)
sabot

ξυλοπέδιλο (n)
sabot

ξυλοποικιλτική (n)
ébénisterie

ξυλοπόδαρο /ksi.loˈpo.ða.ɾo/ (n)
échasse
  ξύλινη κατασκευή

ξυλοπόδαρος /ksi.loˈpo.ða.ɾos/ (adj)
échassier

ξυλουργείο (n)
menuiserie

ξυλουργός (n)
menuisier

ξυλοφάγος /ksi.loˈfa.ɣos/ (adj)
xylophage, lignivore
  που τρώει ξύλο

ξυλόγλυπτος (adj)
bois, sculpté

ξυλόμετρο (n)
xylomètre

ξυλόσομπα (n)
bois, poêle

ξυλόφωνο /ksiˈlo.fo.no/ (n)
xylophone

ξυπνάω /ksiˈpna.o/ (v)
réveiller
  ξυπνώ εγώ ο ίδιος
  ξυπνώ κάποιον

ξυπνητήρι (n)
réveil-matin

ξυπνητός (adj)
réveillé

ξυπόλυτος /ksiˈpo.li.tos/ /ksiˈpo.ltos/ (adj)
pieds nus

ξυράφι /ksiˈɾa.fi/ (n)
rasoir

ξυρίζω /ksiˈɾi.zo/ (v)
raser

ξυραφάκι (n)
lame de rasoir
  ατσάλινη, πλατιά λάμα

ξωκλήσι (n)
chapelle, votive

ξωμένω (v)
découcher

ξωτικό (n)
elfe

ξόδεμα (n)
dépense

ξόρκι (n)
sort, exorcisme

ξύλινος /ˈksi.li.ni/ /ˈksi.li.no/ /ˈksi.li.nos/ (adj)
bois, en bois
langue de bois
  ξύλινη γλώσσα

ξύλο /ˈksi.lo/ (n)
bois
  υλικό

ξύλωμα /ˈksi.lo.ma/ (n)
xylème

ξύνομαι (v)
se gratter

ξύνω /ˈksi.no/ (v)
gratter

ξύπνημα (n)
réveil

ξύπνιος (n)
éveillé
  ξυπνητός

ξύσιμο (n)
grattage

ξύσμα /ˈksi.zma/ (n)
copeau, zeste

ξύστρα (n)
taille-crayons, taille-crayon
  για το ξύσιμο μολυβιών

ξώπετσα (adv)
à fleur de peau
  στην επιδερμίδα

ξώπετσος (adj)
à fleur de peau
  στην επιφάνεια του δέρματος

ο
le
  οριστικό άρθρο

ο κύβος ερρίφθη /o‿ˈci.vos eˈɾi.fθi/
le sort en est jeté, les dés sont jetés

ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
la fin justifie les moyens

ο χρόνος είναι χρήμα /o ˈxɾo.nos ˈi.ne ˈxɾi.ma/
le temps, c’est de l’argent; le temps vaut argent

οίδημα /ˈi.ði.ma/ (n)
œdème

οίκημα (n)
habitation, résidence

οίκος /ˈi.kos/ (n)
maison

οίκος ανοχής /ˈi.kos a.noˈçis/
maison close

οίκος ευγηρίας /ˈi.kos e.vʝiˈɾi.as/
maison de retraite

οίκτος /ˈi.ktos/ (n)
pitié

οίμοι /ˈi.mi/
pauvre de moi

οίστρος /ˈi.stɾos/ (n)
inspiration, transport, verve
  έμπνευση, διέγερση
taon
  έντομο
œstrus
  σύνολο των φαινομένων που σχετίζονται με την ωορρηξία των θηλαστικών

οβάλ (adj)
ovale

οβίδα /oˈvi.ða/ (n)
obus

οβελίζω /o.veˈli.zo/ (v)
embrocher

οβελίσκος (n)
obélisque

οβελισμός (n)
embrochement

οβιδοβόλο (n)
obusier

οβολός (n)
obole

ογδοηκοντούτις (n)
octogénaire

ογδοηκοστός
quatre-vingtième

ογδοντάρης (n)
octogénaire

ογδόντα
quatre-vingts, huitante

ογκολογία (n)
oncologie

ογκρατέν /o.ɡɾaˈten/ (n)
au gratin

ογκόλιθος /oŋˈɡo.li.θos/ (n)
rocher, bloc, rocheux

ογκώδης (adj)
volumineux, massif

οδήγηση /oˈði.ʝi.si/ (n)
conduite

οδαλίσκη /o.ðaˈli.sci/ (n)
odalisque

οδηγία (n)
directive, instruction

οδηγός /o.ðiˈɣos/ (n)
conducteur

οδηγώ /o.ðiˈɣo/ (v)
conduire

οδικός (adj)
routier

οδικός χάρτης
carte routière
  χάρτης

οδογέφυρα /o.ðoˈʝe.fi.ɾa/ (n)
viaduc

οδοδείκτης /o.ðoˈði.ktis/ (n)
poteau indicateur

οδοιπορικό (n)
guide, voyage
déplacement, frais
  τα οδοιπορικά

οδοιπορώ (v)
marcher

οδοκαθαριστής /o.ðo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
balayeur

οδομετρικός (adj)
hodométrique

οδοντίατρος /o.ðonˈdi.a.tɾos/ (n)
dentiste

οδονταλγία (n)
odontalgie

οδοντιατρείο (n)
cabinet dentaire

οδοντιατρική (n)
chirurgie dentaire, dentisterie, médecine dentaire

οδοντικός /o.ðon.diˈkos/ (adj)
dentaire, dental
  αναφερόμενος στα δόντια
dental, dentaire
  γλωσσολογία

οδοντογλυφίδα /o.ðon.do.ɣliˈfi.ða/ (n)
cure-dent

οδοντογραφικός (adj)
odontographique

οδοντοστοιχία (n)
denture

οδοντωτός (adj)
denté, crémaillère

οδοντόβουρτσα (n)
brosse à dents

οδοντόκρεμα (n)
dentifrice

οδοποιία (n)
voirie

οδυνηρά /o.ði.niˈɾa/ (adv)
douloureusement, durement, péniblement

οδυνηρός /o.ði.niˈɾos/ (adj)
pénible

οδυρμός /o.ðiɾˈmos/ (n)
lamentation

οδυσσειακός /o.ði.si.aˈkos/ (adj)
odysséen

οδόντωση /oˈðon.do.si/ (n)
indentation
  μεταφορική χρήση

οδός /oˈðos/ (n)
rue, voie
voie royale
  βασιλική οδός

οδόστρωμα /oˈðo.stɾo.ma/ (n)
chaussée

οδόφραγμα (n)
barricade, barrage

οδύνη /oˈði.ni/ (n)
douleur, souffrance

οζονίζω (v)
ozoniser

οζονομετρικός /o.zo.no.me.tɾiˈkos/ (adj)
ozonométrique

οθωμανική οχιά (n)
vipère ottomane

οθόνη /oˈθo.ni/ (n)
écran

οθόνη αφής
écran tactile

οιδηματώδης /i.ði.maˈto.ðis/ (adj)
œdémateux

οιδιπόδειος /i.ðiˈpo.ði.os/ (adj)
œdipien
  για τον Οιδίποδα
complexe d'Œdipe
  το σύμπλεγμα

οικία /iˈci.a/ (n)
résidence

οικεία (adv)
familièrement

οικείος /iˈci.os/ (adj)
familier

οικειοθελώς (adv)
plein gré, volontairement

οικειοποίηση /i.ci.oˈpi.i.si/ (n)
appropriation

οικειότητα /i.ciˈo.ti.ta/ (n)
intimité

οικιακά /i.ci.a.ˈka/ (n)
ménage

οικιακός /i.ci.a.ˈkos/ (adj)
domestique

οικισμός (n)
agglomération, hameau, site

οικιστικός (adj)
résidentiel

οικο- /i.ko/
éco-

οικογένεια /i.koˈʝe.ni.a/ (n)
famille

οικογενειάρχης (n)
chef de famille

οικογενειακός /i.ko.ʝe.ni.aˈci/ /i.ko.ʝe.ni.aˈko/ /i.ko.ʝe.ni.aˈkos/ (adj)
de famille, familial

οικογενειακώς (adv)
famille

οικογενειοκρατία /i.ko.ʝe.ni.o.kɾaˈti.a/ (n)
népotisme

οικοδέσποινα (n)
maison, maîtresse

οικοδεσπότης (n)
hôte, maison, maître

οικοδομή /i.ko.ðoˈmi/ (n)
construction

οικοδομήσιμος (adj)
constructible

οικοδομικός (adj)
construction

οικοδομώ /i.ko.ðoˈmo/ (v)
construire, bâtir, édifier

οικοδόμημα /i.koˈðo.mi.ma/ (n)
bâtiment, bâtisse, édifice

οικοδόμος (n)
bâtiment, ouvrier

οικοκυρικά (n)
arts ménagers

οικολογία /i.ko.loˈʝi.a/ (n)
écologie
  κλάδος της βιολογίας

οικολογικά (adv)
écologiquement

οικολογικός /i.ko.lo.ʝiˈkos/ (adj)
écologique

οικολόγος /i.koˈlo.ɣos/ (n)
écologiste, écologue

οικονομία (n)
économie

οικονομίες /i.ko.noˈmi.es/ (n)
économies

οικονομετρία (n)
économétrie

οικονομετρικός (adj)
économétrique

οικονομικά (adv)
financièrement

οικονομικός (adj)
économique, financier

οικονομιστής (n)
économiste

οικονομολόγος (n)
économiste

οικονομώ (v)
économiser

οικονόμος (n)
économe
  επίθετο

οικοσύστημα (n)
écosystème

οικοτοξικολογία (n)
écotoxicologie

οικοτροφείο (n)
internat, pensionnat

οικουμένη (n)
univers

οικουμενικός /i.ku.me.niˈkos/ (adj)
universel, œcuménique

οικουμενισμός /i.ku.me.niˈzmos/ (n)
œcuménisme

οικτρά (adv)
lamentablement

οικτρός (adj)
déplorable, lamentable, pitoyable

οικόπεδο /iˈko.pe.ðo/ (n)
parcelle, terrain à bâtir

οικόσημο /iˈko.si.mo/ (n)
armoiries, blason

οικόσιτος (adj)
domestique

οικότροφος /iˈko.tɾo.fos/ (n)
pensionnaire

οικότυπος (n)
écotype

οινικός (adj)
vinicole, viticole

οινο- /i.no/
œno-

οινογνωσία (n)
œnologie

οινολογία (n)
œnologie

οινολογικός (adj)
œnologique

οινολόγος (n)
œnologue

οινομετρικός (adj)
œnométrique

οινοπαραγωγός /i.no.pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
vigneron
  ουσιαστικό

οινοπνευματώδης /i.no.pnev.maˈto.ðis/ (adj)
alcoolique

οινοποιείο (n)
cave vinicole

οινόπνευμα /iˈno.pnev.ma/ (n)
alcool

οινόφλυξ (n)
ivre

οιοσδήποτε
quiconque

οισοφάγος /i.soˈfa.ɣos/ (n)
œsophage

οισοφαγίτιδα (n)
œsophagite

οισοφαγικός (adj)
œsophagique

οισοφαγοσκόπηση (n)
œsophagoscopie

οιστρογόνο (n)
œstrogène

οιωνοσκοπία (n)
augure

οιωνοσκόπος /i.o.noˈsko.pos/ (n)
augure

οιωνός /i.oˈnos/ (n)
augure, présage

οκαζιόν /o.kaˈzʝon/ (adv)
occasion

οκαρίνα /o.kaˈɾi.na/ (n)
ocarina

οκλαδόν /o.klaˈðon/
en s'accroupissant, tailleur, à croupeton

οκτάβα (n)
octave

οκτάγωνο (n)
octogone

οκτάγωνος (adj)
octogonal

οκτάδα /oˈkta.ða/ (n)
octet

οκτάεδρο (n)
octaèdre

οκτάντας (n)
octant

οκτάπλευρος (adj)
octogonal

οκταήμερο (n)
huitaine

οκταγωνικός (adj)
octogonal

οκταδικός (adj)
octal

οκτακόσια
huit cents

οκταπλάσιος (adj)
octuple

οκταπλασιάζω (v)
octupler

ολάνοιχτος (adj)
grand, ouvert
toutes voiles dehors
  μ'ολάνοιχτα πανιά

ολέθριος /oˈle.θɾi.os/ (adj)
désastreux

ολίσθημα (n)
erreur, lapsus

ολιγάρχης /o.liˈɣar.çis/ (n)
oligarque

ολιγανθρωπία (n)
oliganthropie

ολιγαρκής (adj)
frugal

ολιγαρχία (n)
oligarchie

ολιγαρχικός (adj)
oligarchique

ολιγοδάπανος (adj)
frugal

ολιγοδενδρίτης (n)
oligodendrocyte

ολιγομηνόρροια (n)
oligomenorrhea

ολιγοπώλιο (n)
oligopole

ολιγωρία (n)
incurie, indifférence, négligence

ολιγόλογος /o.liˈɣo.lo.ɣos/ (adj)
taciturne

ολικός (adj)
total

ολικότητα (n)
totalité

ολισθαίνω (v)
glisser

ολισθηρός /o.li.sθiˈɾi/ /o.li.sθiˈɾo/ /o.li.sθiˈɾos/ (adj)
glissant

ολισθητήρας (n)
coulant

ολισμός /o.liˈzmos/ (n)
holisme

ολιστικός /o.li.stiˈkos/ (adj)
holistique, global

ολκιμότητα /ol.ciˈmo.ti.ta/ (n)
ductilité

ολλανδικά (n)
néerlandais, hollandais

ολλανδικός (adj)
néerlandais, hollandais

ολοένα (adv)
au fur et à mesure, de plus en plus, progressivement, tout le temps

ολογραφία /o.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
holographie

ολοζώντανος /o.loˈzo(n).da.nos/ (adj)
bien, plein, vie, vivant

ολοκαίνουριος /o.loˈce.nuɾ.ʝos/ (adj)
flambant neuf, tout neuf

ολοκαύτωμα /o.loˈka.fto.ma/ (n)
holocauste

ολοκλήρωμα (n)
intégrale

ολοκλήρωση (n)
achèvement, terminaison
intégration
  στα μαθηματικά

ολοκληρωμένο κύκλωμα
circuit intégré

ολοκληρωτικά (adv)
complètement, intégralement

ολοκληρωτικός /o.lo.kli.ɾo.tiˈkos/ (adj)
intégral, total, totalitaire
  απόλυτος, στο σύνολό του

ολοκληρωτισμός /o.lo.kli.ɾo.tiˈzmos/ (n)
totalitarisme

ολοκληρώνομαι /o.lo.kliˈɾo.no.me/ (v)
s'accomplir
  ωριμάζω

ολοκληρώνω /o.lo.kliˈɾo.no/ (v)
achever, terminer, finir

ολομέλεια (n)
séance plénière

ολομέρεια (n)
intégralité, totalité

ολομόναχος /o.loˈmo.na.xos/ (adj)
seul, tout

ολοσχερής (adj)
complet, total

ολοσχερώς (adv)
complètement, totalement

ολοταχώς (adv)
allure, vitesse

ολοφάνερος /o.loˈfa.ne.ɾos/ (adj)
manifeste, patent, évident

ολυμπιάδα (n)
olympiade

ολυμπισμός /o.lim.biˈzmos/ (n)
olympisme

ολωνυμία (n)
holonymie

ολόγραμμα (n)
hologramme

ολόδροσος (adj)
fraîcheur, plein

ολόιδιος (adj)
identique

ολόκληρος /oˈlo.kli.ɾos/ (adj)
entier, tout

ολότελα (adv)
complètement, entièrement

ολότητα /oˈlo.ti.ta/ (n)
totalité

ολόχρυσος /oˈlo.xɾi.sos/ (adj)
en or massif

ολύμπιος (adj)
olympien

ομάδα /oˈma.ða/ (n)
équipe, groupe, bande
équipe
  αθλητικός όρος

ομήγυρη /oˈmi.ʝi.ɾi/ (n)
assemblée

ομίχλη /oˈmi.xli/ (n)
brouillard

ομαδοποίηση (n)
groupement

ομαδοποιώ (v)
grouper

ομαλά (adv)
doucement, normalement

ομαλοποίηση (n)
normalisation

ομαλός (adj)
régulier, lisse, normal

ομαλότητα (n)
normalité

ομελέτα /o.meˈle.ta/ (n)
omelette

ομερτά (n)
omerta

ομηρία (n)
otage, prise

ομηρικός /o.miˈɾi.kos/ (adj)
homérique

ομιλία /o.miˈli.a/ (n)
discours, conférence, homélie

ομιλητής /o.mi.liˈtis/ (n)
orateur, conférencier
  αυτός που εκφωνεί μια ομιλία
locuteur
  φυσικός ομιλητής

ομιλητικός /o.mi.li.tiˈkos/ (adj)
bavard
  που μιλάει αρκετά, αλλά όχι φλύαρος

ομιχλώδης (adj)
brumeux, brouillardeux

ομοίωμα /oˈmi.o.ma/ (n)
effigie, réplique

ομοβροντία (n)
salve, fusillade, rafale

ομογενής /o.mo.ʝeˈnes/ /o.mo.ʝeˈnis/ (adj)
homogène, congénère

ομογενοποίηση (n)
homogénéisation

ομογενοποιημένος
homogénéisé

ομογενοποιώ (v)
homogénéiser

ομογονεϊκός (adj)
homoparental

ομογονεϊκότητα (n)
homoparentalité

ομογραφικός (adj)
homographique

ομοιο-
homo-, homéo-

ομοιογένεια (n)
homogénéité

ομοιογενής /o.mi.o.ʝeˈnis/ (adj)
homogène

ομοιογενώς (adv)
homogènement‎

ομοιοκαταληξία /o.mi.o.ka.ta.liˈksi.a/ (n)
rime

ομοιομορφία (n)
uniformité

ομοιομορφισμός (n)
homéomorphisme
  στα μαθηματικά

ομοιοπαθητική (n)
homéopathie

ομοιοπαθητικός (adj)
homéopathique

ομοιοπολικός (adj)
covalent

ομοιόμορφος (adj)
égal

ομοιότητα /o.miˈo.ti.ta/ (n)
similitude, ressemblance

ομοκεντρικός /o.mo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
homocentrique
  δείτε ομόκεντρος

ομολογία (n)
aveu, confession

ομολογώ (v)
confesser, avouer

ομοπλαστικός /o.mo.pla.stiˈkos/ (adj)
homoplastique

ομορφαίνω (v)
s'embellir
  αμετάβατο
embellir
  μεταβατικό

ομορφιά /o.moɾˈfça/ (n)
beauté

ομοσκεδαστικότητα (n)
homoscédasticité

ομοσπονδία /o.mo.sponˈði.a/ (n)
fédération

ομοσπονδιακός /o.mo.spon.ði.aˈkos/ (adj)
fédéral

ομοτυπικός (adj)
homotypique

ομοφοβικός (adj)
homophobe

ομοφυλοφιλία /o.mo.fi.lo.fiˈli.a/ (n)
homosexualité

ομοφυλοφιλικός (adj)
homosexuel

ομοφυλόφιλος /o.mo.fiˈlo.fi.los/ (n)
homosexuel

ομοϊδεάτης (n)
idéal, idées, même, mêmes

ομπρέλα /omˈbɾe.la/ (n)
parapluie, parasol

ομφάλιος (adj)
ombilical

ομφάλιος λώρος /oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos/
cordon ombilical

ομφαλομαντεία (n)
omphalomancie

ομφαλός (n)
nombril

ομωνυμία /o.mo.niˈmi.a/ (n)
homonymie

ομόγραφος (adj)
homographe

ομόηχος (adj)
homophone

ομόθρησκος (adj)
coreligionnaire

ομόκεντρος (adj)
concentrique, homocentrique

ομόλογο (n)
obligation

ομόλογος (n)
homologue
  ουσιαστικό
  επίθετο

ομόνοια (n)
concorde

ομόσπονδος (adj)
fédéré, fédéral

ομόφωνα /oˈmo.fo.na/ (adv)
unanimement

ομόφωνος /oˈmo.fo.nos/ (adj)
homophone, unanime
  ομόηχος, με συνθετικό -φωνος

ομώνυμα (n)
homonymes

ομώνυμος /oˈmo.ni.mos/ (adj)
homonyme

ον (n)
être

ονειρευτής /o.ni.ɾeˈftis/ (n)
rêveur

ονειρεύομαι /o.niˈɾe.vo.me/ (v)
rêver

ονειρολογία /o.ni.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
onirologie

ονειρομαντεία (n)
oniromancie

ονειροπαρμένος
doux, rêveur

ονειροπολώ /o.ni.ɾo.poˈlo/ (v)
rêvasser, rêver

ονειροπόλημα /o.ni.ɾoˈpo.li.ma/ (n)
rêverie

ονειροπόλος (n)
rêveur

ονομάζω (v)
nommer

ονομασία /o.no.maˈsi.a/ (n)
nom, nomination

ονομασιολογία (n)
onomasiologie

ονομασιολογικός (adj)
onomasiologique

ονομαστικά (adv)
nominalement, nominativement

ονομαστική /o.no.ma.stiˈci/ (n)
nominatif
  γραμματική πτώση

ονομαστική αξία
valeur faciale

ονομαστός /o.no.maˈstos/ (adj)
renommé, réputé

ονοματίζω /o.no.maˈti.zo/ (v)
nommer

ονοματεπώνυμο /o.no.ma.teˈpo.ni.mo/ (n)
nom et surnom

ονοματική φράση
phrase nominale

ονοματολογία /o.no.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
nomenclature, onomatologie

ονοματοποίηση /o.no.ma.toˈpi.i.si/ (n)
nominalisation, substantivation

ονοματοποιία /o.no.ma.to.piˈi.a/ (n)
onomatopée

ονοματοποιημένος
nominalisé, substantivé

οντάς (n)
chambre, pièce

οντισιόν (n)
audition

οντολογία (n)
ontologie

οντολογικά
ontologiquement

οντολογικός (adj)
ontologique

οντότητα /onˈdo.ti.ta/ (n)
entité, existence

ονόματι
du nom de, dénommé

οξέωση (n)
acidose

οξαλίδα /o.ksaˈli.ða/ (n)
oxalide

οξαλικός /o.ksa.liˈkos/ (adj)
oxalique

οξείδιο (n)
oxyde

οξείδωση (n)
oxydation

οξειδάση /o.ksiˈða.si/ (n)
oxydase

οξιά /oˈksça/ (n)
hêtre

οξικός (adj)
acétique

οξιτανικός (adj)
occitan

οξυγονοθεραπεία (n)
oxygénothérapie

οξυγονοκολλώ (v)
souder

οξυγονώνω /o.ksi.ɣoˈno.no/ (v)
oxygéner

οξυγόνο /o.ksiˈɣo.no/ (n)
oxygène
  οξυγόνο

οξυδερκής /o.ksi.ðeɾˈcis/ (adj)
perspicace

οξυζενέ (n)
eau oxygénée

οξυθυμία /o.ksi.θiˈmi.a/ (n)
irritabilité

οξυκωδόνη (n)
oxycodone

οξυμετρία (n)
acidimétrie

οξυοξύ (n)
oxoacide

οξυτοκίνη (n)
ocytocine

οξύ (n)
acide

οξύθυμος /oˈksi.θi.mos/ (adj)
coléreux, colérique

οξύμετρο (n)
oxymètre

οξύρρυγχος /oˈksi.ɾiŋ.xos/ (adj)
esturgeon

οξύς /oˈksis/ (adj)
acide, aigu

οπαδός /o.paˈðos/ (n)
fan, supporteur, partisan, supporter

οπαλίζω (v)
opaliser

οπαλίνα (n)
opaline

οπιοειδές /o.pi.o.iˈðes/ (n)
opioïde

οπιοειδής /o.pi.o.iˈðis/ (adj)
opioïde

οπιομανής (adj)
opiomane

οπισθογράφηση /o.pi.sθoˈɣɾa.fi.si/ (n)
endossement

οπισθογραφώ /o.pi.sθo.ɣɾaˈfo/ (v)
endosser

οπισθοδρομικός /o.pi.sθo.ðɾo.miˈkos/ (adj)
arriéré, rétrograde

οπισθοδρομώ /o.pi.sθo.ðɾoˈmo/ (v)
reculer, régresser

οπισθοδρόμηση /o.pi.sθoˈðɾo.mi.si/ (n)
régression, rétrogradation
  (μεταφορικά)

οπισθοφυλακή (n)
arrière-garde

οπισθοχωρώ /o.pi.sθo.xoˈɾo/ (v)
reculer, battre en retraite, se retirer

οπισθοχώρηση /o.pi.sθoˈxo.ɾi.si/ (n)
retraite

οπισθόγραφος (adj)
opisthographe

οπισθότονος /o.piˈsθo.to.nos/ (n)
opisthotonos

οπισθόφυλλο /o.piˈsθo.fi.lo/ (n)
couverture, dernière, dos, livre

οπλή /oˈpli/ (n)
sabot

οπλίζομαι (v)
prendre les armes

οπλίζω (v)
armer

οπλίτης /oˈpli.tis/ (n)
hoplite, fantassin

οπληφόρος (n)
ongulé

οπλισμένος
armé

οπλισμός /o.pliˈzmos/ (n)
armure
  στη μουσική
armement, armure
  σύνολο όπλων

οπλοστάσιο (n)
arsenal

οποίος
qui

οποιοσδήποτε /o.pçozˈði.po.te/
quiconque

οπορτουνίστρια (n)
opportuniste

οπορτουνισμός (n)
opportunisme

οπορτουνιστικός (adj)
opportuniste

οπουδήποτε /o.puˈði.po.te/ (adv)
n'importe où, où que ce soit

οπτάνθραξ (n)
coke

οπτήρας (n)
vigie

οπτασία /o.ptaˈsi.a/ (n)
fantasme

οπτασιαστής /o.pta.si.aˈstis/ (n)
visionnaire

οπτική ίνα
fibre optique

οπτική γωνία
point de vue

οπτική οξύτητα
acuité visuelle

οπτικοακουστικός /op.ti.ko.a.ku.stiˈkos/ (adj)
audiovisuel

οπτικός /op.tiˈkos/ (adj)
optique, visuel

οπτικός /op.tiˈkos/ (n)
opticien, opticienne
  οπτικός (επαγγελματίας)

οπτιμίστρια (n)
optimiste

οπτιμισμός (n)
optimisme

οπτιμιστής (n)
optimiste

οπτιμιστικός (adj)
optimiste

οπτομέτρης (n)
optométriste

οπτομετρία (n)
optométrie

οπτόπλινθος (n)
brique

οπωροκηπευτικά (n)
cultures vivrières, primeurs

οπωροφόρο (n)
arbre fruitier

οπωροφόρος /o.po.ɾoˈfo.ɾos/ (adj)
fruitier

ορέγομαι /oˈɾe.ɣo.me/ (v)
désirer

ορίζοντας /oˈɾi.zon.das/ (n)
horizon

ορίζουσα (n)
déterminant

ορίζω /oˈɾi.zo/ (v)
désigner, délimiter, préciser

οραματίζομαι (v)
envisager, aspirer

οραματισμός /o.ɾa.ma.tiˈzmos/ (n)
orientation, prospective, visualisation

οραματιστής (n)
visionnaire

ορατόριο /o.ɾaˈto.ɾi.o/ (n)
oratorio

ορατός (adj)
visible

ορατότητα /o.ɾaˈto.ti.ta/ (n)
visibilité

οργάνωση /oɾˈɣa.no.si/ (n)
organisation

οργή /oɾˈʝi/ (n)
colère

οργίζομαι (v)
colère, mettre

οργανικισμός (n)
organicisme

οργανικός /oɾ.ɣa.niˈkos/ (adj)
instrumental, organique

οργανισμός /oɾ.ɣa.niˈzmos/ (n)
organisme

οργανολογικός (adj)
organologique

οργαντίνα (n)
organdi

οργανόγραμμα (n)
organigramme

οργανώνω /oɾ.ɣaˈno.no/ (v)
organiser

οργασμικός (adj)
orgasmique

οργασμός /oɾ.ɣaˈzmos/ (n)
orgasme

οργιά (n)
brasse

οργιάζω (v)
aller, livrer, orgies

οργιαστικός (adj)
orgiastique, orgiaque
  σχετικός με τα όργια

οργισμένα (adv)
furieusement

οργουελικός (adj)
orwellien

οργώνω /oɾˈɣo.no/ (v)
labourer

οργώσιμος (adj)
arable, cultivable

ορδή (n)
horde

ορδαλία (n)
ordalie

ορείχαλκος (n)
laiton

ορειβάτης (n)
alpiniste

ορειβάτισσα (n)
alpiniste

ορειβασία (n)
alpinisme

ορεινός (adj)
montagneux

ορεκτικό /o.ɾe.ktiˈko/ (n)
hors-d'œuvre, entrée
  που τρώγεται πριν από το κανονικό φαγητό

ορεκτικός /o.ɾe.ktiˈkos/ (adj)
appétissant
  που ανοίγει την όρεξη

ορεξάτος (adj)
bien, disposé

ορεογραφία (n)
orographie, oréographie

ορεογραφικός (adj)
oréographique

ορεσίβιος /o.ɾeˈsi.vi.os/ (adj)
montagnard

ορθάνοιχτος /oɾˈθa.ni.xtos/ (adj)
grand ouvert

ορθή γωνία
angle droit

ορθο- /oɾ.θo/
ortho-

ορθογραφία /oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
orthographe, dictée

ορθογραφικός (adj)
orthographique

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
rectangle

ορθογώνιος (adj)
orthogonal, rectangulaire

ορθοδοντική (n)
orthodontie

ορθοδοντικός (n)
orthodontiste

ορθολογικός /oɾ.θo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
orthologique, rationnel

ορθολογιστής /oɾ.θo.lo.ʝiˈstis/ (n)
rationaliste

ορθομετρικά (adv)
orthométriquement

ορθομετρικός (adj)
orthométrique

ορθοπεδική /oɾ.θo.pe.ðiˈci/ (n)
orthopédie

ορθοπεδικός /oɾ.θo.pe.ðiˈkos/ (n)
orthopédique, orthopédiste
  επίθετο

ορθοποδώ (v)
pied, redresser, remettre

ορθορεξία /oɾ.θo.ɾeˈksi.a/ (n)
orthorexie

ορθοστάτης (n)
montant

ορθοστασία /oɾ.θo.staˈsi.a/ (n)
debout, orthostatisme, position, station

ορθοφωνητικός (adj)
orthophonique

ορθό έντερο
rectum

ορθόδοξος /oɾˈθo.ðo.ksos/ (n)
orthodoxe

ορθόκεντρο (n)
orthocentre

ορθός /oɾˈθos/ (adj)
droit, correct
  σωστός

ορθότητα (n)
justesse

ορθώνω (v)
redresser, relever

οριακός (adj)
limite, critique, limité

οριζόντιος /o.ɾiˈzon.di.os/ (adj)
horizontal

οριοθέτηση (n)
délimitation

οριοθετώ (v)
délimiter, fixer les limites

ορισμένος /o.ɾiˈzme.nos/
certain
  κάποιος
défini
  που έχει οριστεί

ορισματικός (adj)
définitionnel

ορισμός /o.ɾiˈzmos/ (n)
définition
  σημασία

οριστικά (adv)
définitivement

οριστική /o.ɾi.stiˈci/ (n)
indicatif
  ρηματική έγκλιση

οριστικός /o.ɾi.stiˈkos/ (adj)
définitif

ορκίζομαι /oɾˈci.zo.me/ (v)
jurer, prêter, serment

ορκωμοσία /oɾ.ko.moˈsi.a/ (n)
prestation de serment

ορκωτός (adj)
assermenté

ορμή /oɾˈmi/ (n)
fougue
quantité de mouvement
  φυσικό μέγεθος

ορμήνια (n)
avis, conseil

ορμίσκος (n)
crique

ορμηνεύω (v)
conseiller

ορμητήριο /oɾ.miˈti.ɾi.o/ (n)
base

ορμητικός /oɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
impétueux

ορμητικότητα (n)
fougue, impétuosité

ορμονικός (adj)
hormonal

ορμονοθεραπεία (n)
hormonothérapie

ορμόνη /oɾˈmo.ni/ (n)
hormone

ορμώ (v)
fondre sur, se précipiter

ορνιθολογία /oɾ.ni.θo.loˈʝi.a/ (n)
ornithologie

ορνιθολογικός (adj)
ornithologique

ορνιθολόγος (n)
ornithologiste, ornithologue

ορντινάντσα (n)
ordonnance

οροαντίδραση /o.ɾo.anˈdi.ðɾa.si/ (n)
séroréaction

ορογένεση /o.ɾoˈʝe.ne.si/ (n)
orogenèse

ορογενετικός (adj)
orogénique

ορογραφία (n)
terminographie
  Στην Ορολογία
orographie
  ορεογραφία

ορογραφικός (adj)
orographique

οροθεσία (n)
démarcation

οροθετικός /o.ɾo.θe.tiˈkos/ (adj)
séropositif

ορολογία /o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
terminologie
  σχετική με τους όρους

ορολογικός (adj)
terminologique, orologique
  που έχει σχέση με την ορολογία ή αναφέρεται σ’ αυτή

ορολόγος (n)
terminologue

ορομετρία (n)
terminométrie
  για τις έννοιες

ορομετρικός (adj)
terminométrique

οροπέδιο /o.ɾoˈpe.ði.o/ (n)
plateau

οροσειρά /o.ɾo.siˈɾa/ (n)
chaîne de montagnes

οροφή /o.ɾoˈfi/ (n)
plafond, toiture

ορτανσία /oɾ.tanˈsi.a/ (n)
hortensia

ορτύκι /oɾˈti.ci/ (n)
caille

ορυζοκαλλιέργεια (n)
riziculture

ορυκτέλαιο (n)
huile minérale

ορυκτολογία /o.ɾi.kto.loˈʝi.a/ (n)
minéralogie

ορυκτολογικός /o.ɾi.kto.lo.ʝiˈkos/ (adj)
oryctologique

ορυκτολόγος /o.ɾi.ktoˈlo.ɣos/ (n)
oryctologue

ορυκτό /o.ɾiˈkto/ (n)
minerai, minéral

ορυκτός (adj)
minéral

ορυχείο (n)
mine

ορφανοτροφείο /oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o/ (n)
orphelinat

ορφανός /oɾ.faˈnos/ (adj)
orphelin

ορφικός (adj)
orphique

ορφισμός (n)
orphisme

ορχήστρα (n)
orchestre

ορχηστρικός (adj)
orchestral

ορχιδέα /oɾ.çiˈðe.a/ (n)
orchidée

ορός (n)
sérum

ορόσημο (n)
jalon

ορύσσω /oˈɾi.so/ (v)
creuser

οσιοποίηση (n)
béatification

οσμή (n)
odeur

οσσετικά (n)
ossète

οστέινος (adj)
osseux

οστέωμα (n)
ostéome

οστεΐνη (n)
osséine

οστεαλγία (n)
ostéalgie

οστεοθήκη (n)
ossuaire

οστεολογία /o.ste.o.loˈʝi.a/ (n)
ostéologie

οστεομυελίτιδα (n)
ostéomyélite

οστεοποιώ (v)
ossifier

οστεοπόρωση /o.ste.oˈpo.ɾo.si/ (n)
ostéoporose

οστεοφυλάκιο (n)
ossuaire

οστεοφόρος (adj)
ossifère

οστρακιά (n)
scarlatine

οστρακισμός (n)
ostracisme

οστρεοτροφείο (n)
huitrière

οστρογοτθικός (adj)
ostrogoth

οστρύα (n)
charme-houblon

οστό (n)
os

οσφραντικότητα (n)
olfactivité

οσφρητικός (adj)
olfactif

οσφυαλγία (n)
lumbago

οσφυϊκός (adj)
lombaire

οτιδήποτε
que, quel, quoique, soit

οτομοτρίς (n)
automotrice

οτοστόπ (n)
autostop

ουίσκι /uˈi.sci/ (n)
whisky

ουίστ (n)
whist

ουαί τοις ηττημένοις
Malheur aux vaincus !

ουαλικά (n)
gallois

ουαλικός (adj)
gallois

ουαλονικός (adj)
wallon

ουασάμπι (n)
wasabi

ουγγρικά (n)
hongrois

ουγγρικός /uŋ.ɡɾiˈkos/ (adj)
hongrois

ουδέποτε (adv)
jamais, onques

ουδέτερος (adj)
neutre

ουδετεροποιώ (v)
neutraliser

ουδετερότητα /u.ðe.teˈro.ti.ta/ (n)
neutralité

ουκρανικά (n)
ukrainien

ουλή /uˈli/ (n)
cicatrice

ουλαμός (n)
peloton

ουμανίστρια (n)
humaniste

ουμανιστικός (adj)
humaniste

ουμμέτι (n)
oumma, umma

ουνιτικός (adj)
uniate

ουρά /uˈɾa/ (n)
file
queue
  προέκταση(ουρά) σε ζώα
  σειρά σε αναμονή

ουράνιο /uˈɾa.nio/ (n)
uranium

ουράνιο σώμα
objet céleste

ουράνιο τόξο
arc-en-ciel

ουράνιος /uˈɾa.ni.os/ (adj)
céleste

ουρήθρα /uˈri.θra/ (n)
urètre, urèthre

ουρία /uˈɾi.a/ (n)
urée

ουρακοτάγκος (n)
orang-outan

ουρανίσκος /u.ɾaˈnis.kos/ (n)
palais

ουρανικός (adj)
palatal

ουρανιστής (n)
uraniste

ουρανογραφία (n)
uranographie

ουρανογραφικός (adj)
uranographique

ουρανοκατέβατος /u.ra.no.kaˈte.va.tos/ (adj)
ciel, tombé

ουρανομαντεία (n)
uranomancie

ουρανοξύστης /u.ɾa.noˈksi.stis/ (n)
gratte-ciel

ουρανός /u.ɾaˈnos/ (n)
ciel, ciels, cieux
  ουράνιος θόλος

ουρηθρικός (adj)
urétral

ουρητήρας /u.ɾiˈti.ɾas/ (n)
uretère
  στενός αγωγός/σωλήνας που μεταφέρει ουρά από το νεφρό στην ουροδόχο κύστη

ουρητήριο /u.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
urinoir

ουρητικός (adj)
urinaire

ουρικός /u.ɾiˈkos/ (adj)
urinaire

ουρλιάζω /uɾˈʎa.zo/ (v)
hurler

ουρλιαχτό /uɾ.ʎaxˈto/ (n)
hurlement

ουρμπανισμός (n)
urbanisme

ουρογεννητικός (adj)
génito-urinaire, urogénital

ουροδοχείο /u.ɾo.ðoˈçi.o/ (n)
canard, pot de chambre

ουρολογικός (adj)
urologique

ουρομαντεία (n)
uromancie

ουροποιητικός /u.ɾo.pi.i.tiˈkos/ (adj)
urinaire

ουρουγουανικός (adj)
uruguayen

ουροφιλία (n)
urophilie

ουροχολίνη (n)
urobiline

ουρώ /uˈɾo/ (v)
uriner

ουσάρος /uˈsa.ɾos/ (n)
hussard

ουσία /uˈsi.a/ (n)
substance, essence, essentiel, matière

ουσιαστικά (adv)
en somme
  κατ' ουσίαν

ουσιαστικοποίηση (n)
substantivation, nominalization

ουσιαστικό /u.si.a.stiˈko/ (n)
nom, substantif

ουσιώδης (adj)
essentiel

ουστ
ouste

ουτοπία (n)
utopie

ουτοπίστρια (n)
utopiste

ουφ /ˈuf/
ouf

ουχρονία (n)
uchronie

οφείλομαι (v)
dû, être

οφείλω (v)
devoir

οφειλέτης (n)
débiteur

οφειλή (n)
dette

οφθαλμίατρος (n)
ophtalmologue

οφθαλμαπάτη (n)
illusion d'optique

οφθαλμικός /o.fθal.miˈkos/ (adj)
oculaire, ophtalmique

οφθαλμολογικός (adj)
ophtalmologique

οφθαλμολόγος (n)
ophtalmologue

οφθαλμοσκοπία (n)
ophtalmoscopie

οφθαλμοσκοπικός (adj)
ophtalmoscopique

οφθαλμοσκόπηση (n)
ophtalmoscopie

οφθαλμοσκόπιο (n)
ophthalmoscope

οφθαλμοφανής (adj)
manifeste, patent, évident

οφθαλμόλουτρο (n)
rinçage d'œil

οφιόλιθος (n)
ophiolite

οφσάιντ (n)
hors-jeu

οχετός /o.çeˈtos/ (n)
égout

οχιά /oˈça/ (n)
vipère

οχιά της Μήλου
vipère de Milos, vipère des Cyclades

οχλοβοή /o.xlo.voˈi/ (n)
vacarme

οχλοκρατία /o.xlo.kɾaˈti.a/ (n)
ochlocratie

οχλοκρατικός (adj)
ochlocratique

οχτώ (n)
huit

οχυρωμένος
fortifié

οχυρό /o.çiˈɾo/ (n)
bastion, place forte, fort

οχυρώνω (v)
fortifier

οχύρωμα (n)
fortification

οψίνη /oˈpsi.ni/ (n)
opsine

οψιανός /o.psi.aˈnos/ (n)
obsidienne

οψιγενής (adj)
posthume

οψιόν (n)
option

οψόμεθα
nous verrons bien, on verra bien

ούζο (n)
ouzo

ούλο (n)
gencive

ούπατ /ˈu.pat/ (n)
cheville

ούρηση /ˈu.ɾi.si/ (n)
miction
  ενέργεια και αποτέλεσμα του ουρώ

ούριος (adj)
arrière, poupe

ούριος άνεμος
arrière, vent

ούρο (n)
urine

ούτε λίγο, ούτε πολύ
peu ou prou, plus ou moins

ούτως ή άλλως
de toute façon

π.Κ.Ε.
AEC, av. è. c.

π.χ. /pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin/ /ˈpi ˈçi/ /ˈpu ˈxu/
p. ex.

πάγια (adv)
constamment, fixement, invariablement

πάγιο (n)
forfait

πάγιος (adj)
constant, fixe

πάγκος /ˈpaŋ.ɡos/ (n)
éventaire
  επιμήκης κατασκευή σε ανοιχτούς χώρους για έκθεση προϊόντων
banc
  κάθισμα σε δημόσιους χώρους
comptoir, établi
  μακρόστενη επιφάνεια για διάφορες εργασίες

πάγος /ˈpa.ɣos/ (n)
glace, gel
  πάγος

πάγουρος (n)
bernard-l'hermite, pagure

πάγωμα (n)
gel

πάει να πει
c'est-à-dire, signifier

πάθημα (n)
déconvenue, mésaventure, revers, épreuve

πάθηση (n)
affection

πάθος (n)
passion
  αντικείμενο πάθους
  μεγάλη αγάπη
  πολύ ισχυρό συναίσθημα

πάκο (n)
paquet, pile

πάλαι ποτέ
ex, feu

πάλη /ˈpa.li/ (n)
lutte

πάλη των τάξεων
lutte de classes, lutte des classes

πάλι /ˈpa.li/ (adv)
de nouveau, encore, à nouveau

πάλκο (n)
estrade

πάλλομαι (v)
vibrer

πάλσαρ (n)
pulsar

πάμπλουτος (adj)
richissime

πάνα /ˈpa.na/ (n)
couche

πάνελ /ˈpa.nel/ (n)
panel

πάνθεο /ˈpan.θe.o/ (n)
panthéon

πάνθηρας /ˈpan.θi.ɾas/ (n)
panthère

πάνινος (adj)
chiffon

πάνοπλος (adj)
armé, armé jusqu'aux dents

πάνσοφος /ˈpan.so.fos/ (adj)
omniscient

πάντα /ˈpan.da/ (adv)
toujours

πάντως /ˈpan.dos/ (adv)
en tout cas

πάνω (adv)
sur, au-dessus, par-dessus

πάνω κάτω
de ci, de là
  κυριολεκτικά
à peu près
  περίπου

πάπας (n)
pape
  επίσκοπος Ρώμης

πάπια (n)
canard, cane, caneton
  πτηνό

πάπλωμα (n)
couette, édredon

πάπρικα /ˈpa.pɾi.ka/ (n)
paprika

πάρε δώσε (n)
amicale, relation, transaction

πάρκο /ˈpaɾ.ko/ (n)
parc, jardin public
  χώρος αναψυχής

πάρτι (n)
fête

πάσα /ˈpa.sa/ (n)
passe

πάση θυσία
coûte que coûte, quoi qu'il en coûte

πάσσαλος (n)
piquet

πάστα (n)
gâteau, pâte, pâtisserie
  πάστα ζυμαρικού
  το γλυκό

πάστορας /ˈpa.sto.ɾas/ (n)
pasteur

πάσχω /ˈpa.sxo/ (v)
souffrir

πάσχων
dolent, souffrant

πάταγος /ˈpa.ta.ɣos/ (n)
vacarme

πάταξη /ˈpa.ta.ksi/ (n)
répression

πάτημα (n)
pas

πάτος /ˈpa.tos/ (n)
fond
  ο πυθμένας
  χαμηλότατη, κατώτατη ή χείριστη θέση
semelle
  πάτος παπουτσιού

πάτωμα (n)
plancher, étage, sol

πάχνη /ˈpax.ni/ (n)
givre, rosée, frimas, gelée blanche

πάχος /ˈpa.xos/ (n)
épaisseur, corpulence

πέδηση (n)
freinage

πέδιλο /ˈpe.ði.lo/ (n)
soubassement
  βάση οικοδομικής κολώνας
sandale
  παπούτσι

πέλετ /ˈpe.let/ (n)
pellet, granulé de bois

πέλμα (n)
plante du pied, semelle

πέμπτο (n)
cinquième

πέμπτος
cinquième

πένα (n)
plume, stylo, encre, porte-plume
  γραφής
plectre
  μουσικής

πέναλτι /ˈpe.nal.ti/ (n)
penalty, pénalité
  ποινή

πένθιμος (adj)
funèbre

πένθος /ˈpen.θos/ (n)
deuil

πένσα (n)
pince

πέντε /ˈpen.de/
cinq

πέντολο /ˈpen.do.lo/ (n)
pendule

πέος /ˈpe.os/ (n)
pénis

πέπλο /ˈpe.plo/ (n)
voile

πέρα (adv)
au loin, loin

πέραν (adv)
au-delà

πέρασμα /ˈpe.ɾa.zma/ (n)
passage

πέργκολα (n)
pergola

πέρδικα /ˈpeɾ.ði.ka/ (n)
perdrix

πέρκα /ˈpeɾ.ka/ (n)
perche

πέρμαφροστ (n)
permafrost

πέρυσι (adv)
l'an dernier, l'année dernière

πέστροφα /ˈpe.stɾo.fa/ (n)
truite

πέταλο /ˈpe.ta.lo/ (n)
fer à cheval
  μεταλλικό υλικό

πέταυρο (n)
latte

πέτο /ˈpe.to/ (n)
revers

πέτρα /ˈpe.tɾa/ (n)
pierre

πέτρινος /ˈpe.tɾi.nos/ (adj)
pierreux

πέτρωμα /ˈpe.tɾo.ma/ (n)
roche

πέφτω /ˈpe.fto/ (v)
tomber

πέφτω κάτω από τα γέλια
pisser de rire

πέψη (n)
digestion

πήδημα /ˈpi.ði.ma/ (n)
baise, saut

πήζω (v)
cailler, se solidifier

πήλινος /ˈpi.li.nos/ (adj)
argile, cuite, terre

πήχης /ˈpi.çis/ (n)
barre
  (αθλητισμός)
  ανεβάζω τον πήχη
avant-bras
  μέρος του άνω άκρου
coudée
  μονάδα μήκους

πήχτρα (adv)
bourré, plein à ras-bord

πίδακας (n)
jet

πίεση /ˈpi.e.si/ (n)
pression

πίθηκος (n)
singe

πίθος (n)
tonneau des Danaïdes
  πίθος Δαναΐδων

πίκα (n)
dépit
  πείσμα

πίκολο /ˈpi.ko.lo/ (n)
piccolo

πίκρα (n)
amertume, rancoeur
  κυριολεκτικά

πίλος /ˈpi.los/ (n)
chapeau

πίνακας /ˈpi.na.kas/ (n)
tableau, peinture
  έργο ζωγραφικής
panneau
  επιφάνεια από σανίδες
tableau
  κατάλογος στοιχείων
  πίνακας του σχολείου
  τρόπος αποθήκευσης (πληροφορική)
index, table des matières
  πίνακας περιεχομένων
tableau de bord
  όργανα για τον έλεγχο συστήματος

πίνακας περιεχομένων
table des matières

πίνω /ˈpi.no/ (v)
boire

πίπα /ˈpi.pa/ (n)
pipe
pipa
  κινεζικό μουσικό όργανο

πίπιζα /ˈpi.pi.za/ (n)
bombarde

πίσσα (n)
goudron
  μαύρη παχύρρευστη ουσία

πίστα (n)
piste
  διάδρομος

πίστη /ˈpi.sti/ (n)
foi, croyance, crédit

πίστωση (n)
crédit

πίσω (adj)
derrière

πίτα /ˈpi.ta/ (n)
tarte, galette

πίτουρο (n)
son

πίτσα /ˈpi.t͡sa/ (n)
pizza

παέγια (n)
paella, paëlla

παίγνιο (n)
théorie des jeux
  θεωρία παιγνίων

παίζω /ˈpe.zo/ (v)
jouer

παίκτης (n)
joueur

παίκτρια (n)
joueuse

παίνεμα (n)
louange, éloge

παίρνω /ˈpeɾ.no/ (v)
prendre

παίρνω τοις μετρητοίς
argent, comptant, prendre, take seriously

παβάνα (n)
pavane

παγάκι (n)
glaçon

παγίδα /paˈʝi.ða/ (n)
piège

παγίως (adv)
constamment, fixement, invariablement

παγανίστρια (n)
païen

παγανιά (n)
battue, chasse à courre, traque

παγανισμός (n)
paganisme

παγανιστής (n)
païen

παγανιστικός (adj)
païen

παγερά (adv)
froidement

παγερός /pa.ʝeˈɾos/ (adj)
glacial

παγετός /pa.ʝeˈtos/ (n)
gel

παγετώδης /pa.ʝeˈto.ðis/ (adj)
glaçant

παγετώνας (n)
glacier

παγιέτα (n)
paillette

παγιδεύω /pa.ʝiˈðe.vo/ (v)
piéger

παγιοποιώ (v)
consolider

παγιώνω (v)
consolider, stabiliser

παγκάκι (n)
petit banc

παγκοσμιοποίηση /paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si/ (n)
mondialisation

παγκράτιο /paŋˈɡɾa.ti.o/ (n)
pancrace

παγκόσμια θέρμανση /paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si/
réchauffement climatique

παγκόσμιος /paŋˈɡo.zmi.os/ (adj)
mondial, universel

παγοδρομία /pa.ɣo.ðɾoˈmi.a/ (n)
patinage

παγοδρόμιο (n)
patinoire

παγοθήκη (n)
glacière

παγοθραύστης (n)
brise-glace

παγοθύελλα /pa.ɣoˈθi.e.la/ (n)
verglas

παγοκρύσταλλος /pa.ɣoˈkɾi.sta.los/ (n)
cristal de glace

παγοκύστη /pa.ɣoˈci.sti/ (n)
vessie à glace

παγοπέδιλο (n)
patin à glace

παγούρι (n)
gourde
  δοχείο

παγωμένος
glacial, gelé, glacé

παγωνιά /pa.ɣoˈɲa/ (n)
gel

παγωνιέρα /pa.ɣoˈɲe.ɾa/ (n)
glacière

παγωτομηχανή (n)
sorbetière

παγωτό /pa.ɣoˈto/ (n)
glace, crème glacée

παγόβουνο /paˈɣo.vu.no/ (n)
iceberg
iceberg, partie, émergée
  η κορυφή του παγόβουνου

παγόπληκτος /paˈɣo.pli.ktos/ (adj)
gélif ive

παγώνι (n)
paon

παγώνω /paˈɣo.no/ (v)
geler

παζάρι /paˈza.ɾi/ (n)
bazar, fête foraine
  αγορά
marchandage
  διαπραγματεύσεις συναλλαγής

παζαρεύω /pa.zaˈɾe.vo/ (v)
marchander

παζλ /ˈpazl/ (n)
puzzle

παθαίνω (v)
souffrir, subir, trinquer

παθητική ανοσοποίηση
immunisation passive

παθητική φωνή
voix passive

παθητικό (n)
passif

παθητικός (adj)
passif, pathétique

παθητικός ακτινοβολητής
radiateur passif

παθητικότητα /pa.θi.tiˈko.ti.ta/ (n)
passivité

παθιασμένα (adv)
passionnément

παθιασμένος
passionné

παθογένεια (n)
pathogénie

παθολογία (n)
pathologie

παθοφυσιολογία (n)
physiopathologie

παιάνας /peˈa.nas/ (n)
péan

παιανίζω (v)
jouer

παιγμένος /peɣˈme.nos/
joué

παιγνιώδης (adj)
badin, enjoué, ludique

παιδί /peˈði/ (n)
enfant, gosse

παιδίατρος (n)
pédiatre

παιδαγωγικός (adj)
pédagogique

παιδαγωγός (n)
pédagogue
  επιστήμονας παιδαγωγικής

παιδαρέλι (n)
gamin

παιδαριώδης /pe.ða.ɾiˈo.ðis/ (adj)
infantile

παιδεία /peˈði.a/ (n)
enseignement, éducation

παιδεραστής /pe.ðe.ɾaˈstis/ (n)
pédéraste

παιδεύω /peˈðe.vo/ (v)
peiner, éduquer

παιδιάρισμα /peˈðʝa.ɾi.zma/ (n)
enfantillage, infantilisme

παιδιάστικος (adj)
puéril

παιδιακίστικα (adv)
enfantinement

παιδιαρίζω /pe.ðʝaˈɾi.zo/ (v)
batifoler

παιδιατρική (n)
pédiatrie

παιδιατρικός (adj)
pédiatrique

παιδική χαρά
jardin d'enfants

παιδικός /pe.ðiˈkos/ (adj)
enfantin, infantile

παιδικός σταθμός
jardin d'enfants

παιδο- /pe.ðo/
pédo-

παιδογένεση /pe.ðoˈʝe.ne.si/ (n)
pédogenèse

παιδοκτονία /pe.ðo.ktoˈni.a/ (n)
infanticide

παιδοκτόνος (n)
infanticide

παιδολογία (n)
pédologie

παιδολογικός (adj)
pédologique

παιδοτρίβης (n)
pédotribe
  ο παιδοτρίβης στην αρχαία Ελλάδα

παιδοχειρουργός /pe.ðo.çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
pédochirurgien

παιδοψυχίατρος /pe.ðo.psiˈçi.a.tɾos/ (n)
pédopsychiatre

παιδούπολη (n)
paidoupolis
  ιστορικός όρος

παινεύομαι (v)
se vanter

παιχνίδι /peˈxni.ði/ (n)
jeu, jouet

παιχνιδιάρης /pe.xniˈðʝa.ɾis/ (adj)
joueur, badin

παιχνιδιάρισμα (n)
badinerie

παιχνιδιαρίζω (v)
badiner

παιχνιδοκονσόλα (n)
console de jeux vidéo

πακέτο /paˈce.to/ (n)
paquet, package

πακετάρισμα (n)
empaquetage

πακετάρω /pa.ceˈta.ɾo/ (v)
emballer, empaqueter
  δείτε και αμπαλάρω

πακιστανικός (adj)
pakistanais

παλάμη /paˈla.mi/ (n)
paume

παλάσκα /paˈla.ska/ (n)
cartouchière

παλάτι /paˈla.ti/ (n)
palais

παλίμψηστο (n)
palimpseste, regratté

παλίμψηστος (adj)
regratté

παλίρροια /paˈli.ɾi.a/ (n)
marée

παλαίμαχος (n)
ancien, combattant, vétéran

παλαίστρια (n)
lutteuse

παλαίτυπο (n)
incunable

παλαβός (adj)
bête, cinglé, crétin, fou, idiot, imbécile

παλαβώνω (v)
devenir, fou, rendre

παλαιά γαλλικά /pa.leˈa ɣa.liˈka/
ancien français

παλαιά νορβηγικά (n)
vieux norrois

παλαιά σαξονικά /pa.leˈa sa.kso.niˈka/
vieux saxon, vieux bas allemand

παλαιά τουρκικά (n)
vieux turc

παλαιικός (adj)
vieillot

παλαιο- /pa.le.o/
paléo-

παλαιοανθρωπολογία (n)
paléoanthropologie

παλαιοαρχαιολογία /pa.le.o.aɾ.çe.o.loˈʝi.a/ (n)
paléoarchéologie

παλαιοβοτανική (n)
paléobotanique

παλαιογεωγραφία (n)
paléogéographie

παλαιογεωγραφικός (adj)
paléogéographique

παλαιογραφία /pa.le.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
paléographie

παλαιοζωικός (adj)
paléozoïque

παλαιοζωολογία (n)
paléozoologie

παλαιολιθική (n)
Paléolithique

παλαιολιθικός (adj)
paléolithique

παλαιοντολογία (n)
paléontologie

παλαιοντολογικός (adj)
paléontologique

παλαιοπαθολογία (n)
paléopathologie

παλαιοπώλης (n)
antiquaire

παλαιοσίδηρος (n)
ferraille

παλαιοχριστιανικός (adj)
paléochrétien

παλαιοϊστολογία (n)
paléohistologie

παλαιοϊχνολογία (n)
paléoïchnologie

παλαιστής
lutteur

παλαιστινιακός (adj)
palestinien

παλαιός /pa.leˈos/ (adj)
vieux, ancient

παλαιότητα (n)
ancienneté, vétusté

παλαιώνω (v)
faire, vieillir

παλαμάρι /pa.laˈma.ɾi/ (n)
câble, amarre

παλαμίδα /pa.laˈmi.ða/ (n)
pélamide

παλαμικός (adj)
palamique
  παλαμικός (για Παλαμά)

παλεύω /paˈle.vo/ (v)
lutter

παλιά (adv)
autrefois, dans le passé, jadis

παλιάνθρωπος /paˈʎan.θɾo.pos/ (n)
canaille

παλιάτσος /paˈʎa.t͡sos/ (n)
clown

παλιανθρωπιά (n)
canaillerie

παλιατζής (n)
brocanteur

παλιατζίδικο (n)
brocante

παλιατζούρα (n)
vieillerie

παλιατσαρία (n)
vieillerie

παλιγγενεσία /pa.liŋ.ɡe.neˈsi.a/ (n)
renaissance, régénération, résurrection

παλικάρι (n)
brave, homme, jeune

παλικαρίσια (adv)
bravement, courageusement, vaillamment

παλινδρόμηση (n)
reflux
  ιατρική

παλιννοστώ (v)
pays, rentrer

παλιννόστηση (n)
rapatriement

παλινορθώνω /pa.li.noˈɾθo.no/ (v)
restaurer, rétablir

παλινωδώ (v)
palinodier

παλινόρθωση /pa.liˈnoɾ.θo.si/ (n)
restauration

παλιο- /paˈʎo/
sale, vieux

παλιοθήλυκο (n)
garce

παλιομοδίτικος /pa.ʎo.moˈði.ti.kos/ (adj)
démodé

παλιοτόμαρο (n)
crapule

παλιόγερος (n)
barbon, con, schnoque, vieux

παλιόκρασο (n)
vinasse

παλιόπαιδο (n)
garnement

παλιός /paˈʎos/ (adj)
vieux, ancien

παλιόσκυλο (n)
fumier, salaud

παλιόφυτρα (n)
engeance

παλιώνω (v)
faire, user, vieillir

παλλάδιο (n)
palladium

παλλόμενος
vibrant

παλμαρέ (n)
palmarès

παλμικός /pal.miˈkos/ (adj)
pulsatif

παλμός (n)
pulsation, impulsion

παλουκώνω (v)
empaler

παλούκι (n)
os
  δύσκολο πρόβλημα
piquet, poteau
  πάσσαλος

παλτό (n)
manteau

παμπάλαιος (adj)
antique

παμφάγος (adj)
omnivore

παμψηφία (n)
unanimité

παμψηφεί (adv)
unanimité

παμψυχισμός /pam.psi.çiˈzmos/ (n)
panpsychisme

παν
entier, tout

παν-
pan-

πανάκεια /paˈna.ci.a/ (n)
panacée

πανάρω (v)
paner

πανέξυπνος /paˈne.ksi.pnos/ (adj)
brillant, intelligent

πανέρι (n)
corbeille, panier

πανήγυρη /paˈni.ʝi.ɾi/ (n)
foire, fête, kermesse

πανί /paˈni/ (n)
toile
  κομμάτι ύφασμα

πανίδα (n)
faune

πανίσχυρος (adj)
surpuissant

παναθηναϊκός /pa.na.θi.na.iˈkos/ (adj)
panathénaïque

παναμερικανισμός /pa.na.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
panaméricanisme

παναραβισμός /pa.na.ɾa.viˈzmos/ (n)
panarabisme

πανδαιμόνιο (n)
remue-ménage, tintamarre, vacarme

πανδαισία /pan.ðeˈsi.a/ (n)
banquet, festin, festival

πανδημία /pan.ðiˈmi.a/ (n)
pandémie

πανδημικός (adj)
pandémique

πανδοχείο (n)
auberge

πανεθνικός (adj)
nation, national, toute

πανελλήνιος (adj)
panhellénique

πανεπιστήμιο /pa.ne.piˈsti.mi.o/ (n)
université

πανεπιστημιακός (n)
universitaire
  σχετικός με πανεπιστήμιο

πανεπιστημιούπολη (n)
campus

πανετόνε /pa.neˈto.ne/ (n)
panettone

πανευτυχής /pa.ne.ftiˈçis/ (adj)
bienheureux
  πάρα πολύ ευτυχισμένος

πανευτυχώς (adv)
bienheureusement

πανηγυρίζω (v)
célébrer

πανηγυρισμός /pa.ni.ʝi.ɾiˈzmos/ (n)
jubilation, liesse

πανηγυριώτικος (adj)
fête

πανηγύρι /pa.niˈʝi.ɾi/ (n)
foire

πανθεϊσμός (n)
panthéisme

πανθεϊστικός /pan.θe.i.stiˈkos/ (adj)
panthéistique

πανικοβάλλομαι (v)
paniquer

πανικοβάλλω /pa.ni.koˈva.lo/ (v)
panique, paniquer, provoquer

πανικοβλημένος
paniqué

πανικόβλητος (adj)
paniqué

πανικός /pa.niˈkos/ (n)
panique

πανισλαμισμός (n)
panislamisme

πανλειτουργισμός (n)
fonctionnalisme

πανοπλία /pa.noˈpli.a/ (n)
armure

πανοραμικός (adj)
panoramique

πανούκλα (n)
peste

πανούργος /paˈnuɾ.ɣos/ (adj)
rusé

πανσέληνος (n)
pleine lune

πανσές /panˈses/ (n)
pensée

πανσέτα (n)
entrelardés

πανσλαβισμός (n)
panslavisme

πανσοφία (n)
omniscience

πανσπερμία /pan.speɾˈmi.a/ (n)
panspermie
  στη βιολογία

πανσπερμικός /pan.speɾ.miˈkos/ (adj)
panspermique

πανσπερμιστής /pan.speɾ.miˈstis/ (n)
panspermiste

πανταχού (adv)
partout
omniprésent
  πανταχού παρών

παντελόνι /pan.deˈlo.ni/ (n)
pantalon

παντεϊσμός (n)
pandéisme

παντζάρι (n)
betterave

παντζούρι /panˈd͡zu.ɾi/ (n)
volet

παντογνωσία /pan.doˈɣno.si.a/ (n)
omniscience

παντογνώστης /pan.doˈɣno.stis/ (n)
omniscient

παντογράφος (n)
pantographe

παντοδυναμία (n)
toute-puissance

παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (adj)
tout-puissant, omnipotent

παντοθενικός (adj)
pantothénique

παντοκατευθυντικός (adj)
omnidirectionnel

παντομίμα /pa.doˈmi.ma/ (n)
pantomime

παντοπωλείο (n)
épicerie

παντοπώλης /pan.doˈpo.lis/ (n)
épicier

παντοπώλισσα (n)
épicière

παντοτινά (adv)
toujours

παντοτινός (adj)
éternel, toujours

παντουρκισμός /pan.tur.kiˈzmos/ (n)
panturquisme

παντουφλάζ (n)
pantouflage

παντού (adv)
partout

παντρειά (n)
mariage

παντρεμένος /pan.dɾeˈme.nos/
marié

παντρεύομαι /panˈdɾe.vo.me/ (v)
se marier, épouser

παντρεύω /panˈdɾe.vo/ (v)
marier

παντρολογώ (v)
arranger, mariage

παντόγραμμα (n)
pangramme

παντόφλα /panˈdo.fla/ (n)
pantoufle, chausson

πανωλεθρία (n)
débâcle, déconfiture, total, échec

πανωφόρι /pa.noˈfo.ɾi/ (n)
manteau

πανόραμα (n)
panorama

πανύψηλος /paˈni.psi.los/ (adj)
colossal, haut, très

παξιμάδι /pa.ksiˈma.ði/ (n)
biscotte
  αρτοσκεύασμα
écrou
  παξιμάδι βίδας

παπάγια (n)
papaye

παπάρας (n)
trou du cul

παπάς /paˈpas/ (n)
pope
  ιερέας
bonneteau (tour de magie), roi (jeu de cartes)
  χαρτί τράπουλος

παπαγάλος /pa.paˈɣa.los/ (n)
perroquet

παπαγαλίζω (v)
apprendre par cœur

παπαδόσπιτο (n)
presbytère

παπαράτσι (n)
paparazzi

παπαρδέλα (n)
bêtise, sottise

παπαρούνα (n)
pavot, coquelicot

παπιέ μασέ (n)
papier-mâché

παπιαμέντο (n)
papiamento

παπιγιόν (n)
nœud papillon

παπισμός /pa.piˈzmos/ (n)
papisme

παπουτσοθήκη (n)
chaussures, meuble, à

παπουτσωμένος
le Chat Botté
  ο παπουτσωμένος γάτος

παπούτσι /paˈpu.t͡si/ (n)
chaussure, soulier

παππούλης /paˈpu.lis/ (n)
papi, papy

παππούς (n)
grand-père

παπυρολόγος (n)
papyrologue

παρά
a dispetto di, en dépit de, malgré, moins

παράβαση /paˈɾa.va.si/ (n)
infraction

παράβολο (n)
caution

παράγοντας /paˈɾa.ɣon/ (n)
facteur, agent
  ο παράγοντας (ουσιαστικό)

παράγραφος /paˈɾa.ɣɾa.fos/ (n)
paragraphe

παράγω /paˈɾa.ɣo/ (v)
produire

παράγωγο (n)
dérivé

παράγωγος /pa.ɾaˈɣo.ɣos/ (adj)
dérivée
  (επίθετο)

παράγωγος /pa.ɾaˈɣo.ɣos/ (n)
différentielle
  όρος της μαθηματικής ανάλυσης

παράδειγμα /paˈɾa.ðiɣ.ma/ (n)
exemple, paradigme

παράδεισος /paˈɾa.ði.sos/ (n)
paradis

παράδοξα (adv)
paradoxalement

παράδοξο /paˈɾa.ðo.kso/ (n)
paradoxe

παράδοξος /paˈɾa.ðo.ksos/ (adj)
paradoxal, extravagant, singulier

παράδοση /paˈɾa.ðo.si/ (n)
tradition
  μακροχρόνια συνήθεια, έθιμο
livraison
  το να παραδίδεις κάτι σε κάποιον

παράδρομος (n)
chemin de traverse

παράθεση (n)
juxtaposition, citation

παράθυρο /paˈɾa.θi.ɾo/ (n)
fenêtre

παράκαμψη /paˈɾa.kam.psi/ (n)
détour, déviation

παράκεντρος /paˈɾa.cen.dɾos/ (adj)
paracentrique

παράκληση /paˈɾa.kli.si/ (n)
sollicitation, invitation

παράλειψη /paˈɾa.li.psi/ (n)
omission, oubli

παράλια (n)
littoral, côte

παράλλαξη (n)
parallaxe

παράλληλα (adv)
parallèlement

παράλληλος /paˈɾa.li.los/ (n)
parallèle

παράλογο /paˈɾa.lo.ɣo/ (n)
absurde

παράλογος /paˈɾa.lo.ɣos/ (adj)
absurde, aberrant

παράλυση (n)
paralysie

παράλυτος /paˈɾa.li.tos/ (n)
paralysé

παράμερα (adv)
écart

παράμεσος (n)
annulaire
  δάχτυλο

παράμετρος (n)
paramètre

παράνοια (n)
paranoïa

παράνομα (adv)
illégalement

παράνομος (adj)
illicite, illégal, hors-la-loi

παράξενος /paˈɾa.kse.nos/ (adj)
étrange, farfelu

παράπηγμα (n)
baraque, baraquement

παράπλαγο (n)
pente

παράπλευρη απώλεια
dommage collatéral

παράπλευρος /paˈɾa.ple.vɾi/ /paˈɾa.ple.vɾo/ /paˈɾa.ple.vɾos/ (adj)
collatéral, latéral

παράπονο /pa.ˈɾa.po.no/ (n)
plainte, réclamation

παράπτωμα /paˈɾa.pto.ma/ (n)
faute, infraction

παράρτημα /paˈɾaɾ.ti.ma/ (n)
annexe, antenne, succursale

παράς /paˈɾas/ (n)
fric, pognon, thune

παράσημο /paˈɾa.si.mo/ (n)
décoration, médaille

παράσιτο (n)
parasite
  οργανισμός
  μεταφορικά για άνθρωπο

παράσπιτο (n)
dépendance

παράσπονδος /paˈɾa.spon.ðos/ (adj)
perfide

παράσταση (n)
représentation

παράστημα /paˈɾastima/ (n)
tournure

παράταιρος (adj)
dépareillé, désassorti

παράταξη /paˈɾa.ta.ksi/ (n)
alignement, camp, coordination, faction, formation

παράταση (n)
prolongation, prorogation
  επιμήκυνση χρόνου
prolongation
  παράταση αγώνα

παράτολμος (adj)
audacieux

παράτυπος (adj)
irrégulier

παράφορα (adv)
ardemment, follement, frénétiquement

παράφορος /paˈɾa.fo.ɾos/ (adj)
ardent, fou

παράφραση (n)
paraphrase

παρέα /paˈɾe.a/ (n)
compagnie

παρέκβαση (n)
digression

παρέκκλιση (n)
déviation, écart

παρέλαση /paˈɾe.la.si/ (n)
défilé, parade

παρέμβαση (n)
ingérence, intervention

παρένθεση /paˈɾen.θe.si/ (n)
parenthèse

παρέρχομαι (v)
passer

παρέχω /paˈɾe.xo/ (v)
fournir, procurer, donner

παρήχηση /paˈɾi.çi.si/ (n)
allitération

παρίσταμαι /pa.ɾi.sta.me/ (v)
assister

παραίσθηση /paˈɾe.sθi.si/ (n)
hallucination

παραίτηση (n)
démission, abdication, résignation

παραβάν (n)
paravent

παραβάτης /pa.ɾaˈva.tis/ (n)
contrevenant

παραβίαση /pa.ɾaˈvi.a.si/ (n)
violation

παραβαίνω (v)
contrevenir, transgresser

παραβατικός (adj)
infractionnel

παραβγαίνω (v)
course, faire, fréquemment, rivaliser, sortir

παραβιάζω (v)
défoncer, forcer, violer

παραβλέπω (v)
voir et revoir
  βλέπω κάποιον υπερβολικά συχνά
négliger, ignorer, ne pas tenir compte
  κάνω ότι δεν είδα κάτι λανθασμένο

παραβολή (n)
parabole
  αλληγορική διήγηση
  είδος καμπύλης

παραβολικός /pa.ɾa.vo.liˈkos/ (adj)
parabolique

παραγγέλλω (v)
commande, commander, passer

παραγγελία /pa.ɾaŋ.ɟeˈli.a/ (n)
commande

παραγγελιοδότης (n)
commanditaire

παραγγελιοδόχος (n)
commissionnaire, coursier

παραγεμίζω (v)
bourrer, farcir

παραγερνώ (v)
décrépir

παραγιός (n)
adoptif, apprenti, commis, fils

παραγκούπολη (n)
bidonville

παραγκωνίζω /pa.ɾaŋ.ɡoˈni.zo/ (v)
évincer

παραγνωρίζω (v)
méconnaître, sous-estimer

παραγοντοποίηση (n)
factorisation

παραγοντοποιώ (v)
factoriser

παραγράφω (v)
disserter, pérorer
  γράφω πολύ
prescrire
  νομικός όρος

παραγραφή (n)
prescription

παραγωγή /pa.ɾa.ɣoˈʝi/ (n)
production

παραγωγίσιμος (adj)
dérivable

παραγωγικός (adj)
productif, fécond, production

παραγωγικότητα /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
productivité

παραγωγός /pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
producteur

παραγόμενος
produit

παραδάκι (n)
fric

παραδέρνω (v)
balloté, être

παραδέχομαι /pa.ɾaˈðe.xo.me/ (v)
admettre, reconnaître, convenir

παραδίδομαι /pa.ɾaˈði.ðo.me/ (v)
se rendre

παραδίδω (v)
livrer, dénoncer, remettre, rendre, transmettre

παραδειγματικός (adj)
exemplaire, paradigmatique

παραδεισένιος (adj)
paradisiaque

παραδεκτός (adj)
acceptable, recevable

παραδοξολογία (n)
extravagance

παραδοσιακά (adv)
traditionnellement

παραδοσιακός /pa.ɾa.ðo.si.aˈkos/ (adj)
traditionnel

παραδοσιοκρατία (n)
traditionalisme

παραδοτέος (adj)
livrable, livrer

παραδουλεύτρα /pa.ɾa.ðuˈle.ftɾa/ (n)
femme de ménage

παραδοχή (n)
admission, acceptation, adoption

παραδόξως (adv)
paradoxalement

παραδόπιστος (adj)
cupide

παραεμπόριο (n)
marché, noir

παραζάλη (n)
confusion, désordre, vacarme

παραθέτω (v)
citer, confronter, juxtaposer, offrir, présenter

παραθαλάσσιος (adj)
côtier

παραθερίζω (v)
passer, été

παραθερισμός (n)
villégiature

παραθεριστής (n)
estivant, vacancier, villégiateur

παραισθησία (n)
paresthésie

παραισθησιογόνος (adj)
hallucinogène

παραιτούμαι (v)
démissionner, se résigner

παραιτώ (v)
démissionner

παρακάμπτω /pa.ɾaˈkam.pto/ (v)
contourner, éviter

παρακάνω (v)
en faire trop, exagérer

παρακάτω /pa.ɾaˈka.to/ /ˈpa.ɾaˌka.to/ (adv)
plus bas

παρακίνηση /pa.ɾaˈci.ni.si/ (n)
incitation

παρακαλώ
avec plaisir, de rien, je vous en prie
  απάντηση στο "ευχαριστώ"
s’il vous plaît
  σε ευγενική παράκληση
  σε ευγενική ερώτηση

παρακαλώ (v)
prier
  ρήμα
s'il vous plaît
  σε/σας παρακαλώ

παρακαταθήκη /pa.ɾa.ka.ta.θi.ci/ (n)
consignation

παρακατιανός (adj)
commun, modeste, ordinaire, origine

παρακεί /pa.ɾaˈci/ (adv)
loin, plus

παρακείμενος /pa.raˈci.me.nos/ (adj)
adjacent
  επίθετο
passé composé
  ουσιαστικό

παρακεντρικός /pa.ɾa.cen.dɾiˈkos/ (adj)
paracentrique

παρακινώ (v)
inciter

παρακλάδι (n)
branche, ramification

παρακλητικός /pa.ɾa.kli.tiˈkos/ (adj)
implorant

παρακμάζω /pa.ɾakˈma.zo/ (v)
décliner, péricliter

παρακμή (n)
déclin, décadence

παρακολουθώ /pa.ɾa.ko.luˈθo/ (v)
surveiller, assister, suivre

παρακολούθηση /pa.ɾa.koˈlu.θi.si/ (n)
assistance, filature, suivi
filature, mise, écoute
  η παρατήρηση των κινήσεων κάποιου που γίνεται κρυφά

παρακούω (v)
comprendre, de travers, désobéir

παρακράτηση (n)
prélèvement, retenue

παρακρατώ (v)
durer, longtemps, prélever, retenir, trop

παρακόρη (n)
bonne, servante

παραλέω /pa.ɾaˈle.o/ (v)
exagérer

παραλήγουσα (n)
pénultième

παραλήπτης /pa.ɾaˈli.ptis/ (n)
destinataire

παραλήρημα /pa.ɾaˈli.ɾi.ma/ (n)
jacassement
  η φλυαρία
délire
  ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος

παραλής (n)
friqué

παραλία /pa.ɾaˈli.a/ (n)
plage

παραλαβή (n)
réception

παραλαμβάνω /pa.ɾa.laɱˈva.no/ (v)
recevoir, réceptionner

παραλείπω (v)
omettre, oublier

παραληρώ /pa.ɾa.liˈɾo/ (v)
délirer

παραλιακός (adj)
balnéaire, maritime

παραλλαγή (n)
variation, version
camouflage
  η συγκεκριμένη τροποποίηση για δημιουργία σύγχυσης με το περιβάλλον

παραλλακτικός (adj)
parallactique

παραλληλίζω (v)
paralléliser

παραλληλεπίπεδο (n)
parallélépipède

παραλληλισμός (n)
parallélisme

παραλληλογράφος (n)
parallélographe

παραλληλόγραμμο (n)
parallélogramme

παραλογίζομαι /pa.ɾa.loˈʝi.zo.me/ (v)
déraisonner

παραλογισμός (n)
aberration, absurdité, illogisme, incohérence

παραλυμένος
paralysé

παραλυτικός (n)
paralytique

παραλύω /pa.ɾaˈli.o/ (v)
paralyser

παραμάνα (n)
nourrice, gouvernante, nounou, préceptrice
  γυναίκα που φροντίζει παιδιά
épingle de sûreté, épingle à nourrice, épingle de nourrice
  καρφίτσα

παραμέληση (n)
négligence

παραμένω (v)
rester

παραμαγνητικός (adj)
paramagnétique

παραμελημένος
négligé

παραμελώ (v)
négliger

παραμερίζω /pa.ɾa.meˈɾi.zo/ (v)
côté, mettre, écarter

παραμετρικός (adj)
paramétrique

παραμικρός (adj)
moindre

παραμιλητό (n)
divagation, délire

παραμιλώ /pa.ɾa.miˈlo/ (v)
délirer, parler

παραμονή (n)
séjour, résidence
  διαμονή
veille
  η προηγούμενη ημέρα
maintien
  συνέχιση

παραμονεύω /pa.ɾa.moˈne.vo/ (v)
se cacher, guetter, épier

παραμορφωμένος
défiguré, déformé

παραμορφωτικός (adj)
déformant

παραμορφώνω (v)
déformer

παραμυθάς /pa.ɾa.miˈθas/ (n)
conteur

παραμυθένιος (adj)
fabuleux, féerique, légendaire

παραμυθιάζω /pa.ɾa.miˈθça.zo/ (v)
baratiner

παραμόρφωση (n)
distorsion, déformation

παραμύθι /pa.ɾaˈmi.θi/ (n)
conte, conte de fées

παρανάλωμα (n)
proie, victime
flammes, proie
  παρανάλωμα του πυρός

παρανομία /pa.ɾa.noˈmi.a/ (n)
illégalité

παρανομώ /pa.ɾa.noˈmo/ (v)
déroger

παρανοϊκός /pa.ɾa.no.iˈkos/ (n)
paranoïaque

παρανοώ (v)
interpréter, mal

παρανυστάζω (v)
crouler, sommeil

παρανόηση /pa.ɾaˈno.i.si/ (n)
contresens, malentendu, méprise

παραξενεμένος
surpris, étonné

παραξενεύω (v)
surprendre, étonner

παραξενιά (n)
étrangeté

παραπάνω /pa.ɾaˈpa.no/ /ˈpa.ɾaˈpa.no/ (adv)
de, en, plus, plus haut

παραπάτημα /pa.ɾaˈpa.ti.ma/ (n)
faux pas

παραπέμπω /pa.ɾaˈpem.bo/ (v)
renvoyer, déférer
  παραπέμπω βιβλιογραφικά

παραπέντε (n)
parapente

παραπέρα (adv)
plus loin

παραπέτασμα (n)
rideau, écran
Rideau de Fer
  σιδηρούν παραπέτασμα

παραπέτο (n)
parapet

παραπαίδι /pa.ɾaˈpe.ði/ (n)
adoptif, fils

παραπαίω (v)
tituber, vaciller

παραπανίσιος /pa.ɾa.paˈni.sços/ (adj)
superflu

παραπατώ (v)
trébucher

παραπλάνηση (n)
tromperie

παραπλήσιος (adj)
proche, voisin

παραπλανητικός (adj)
trompeur, insidieux

παραπλανώ /pa.ɾa.plaˈno.me/ (v)
tromper, erreur, induire

παραπληγία /pa.ɾa.pliˈʝi.a/ (n)
paraplégie

παραπληγικός /pa.ɾa.pli.ʝiˈkos/ (n)
paraplégique

παραπληροφορώ (v)
mésinformer

παραπληροφόρηση /pa.ɾa.pli.ɾoˈfo.ɾi.si/ (n)
désinformation

παραποίηση /pa.ɾaˈpi.i.si/ (n)
contrefaçon, falsification

παραποιώ /pa.ɾa.piˈo/ (v)
contrefaire, dénaturer, falsifier

παραπομπή /pa.ɾa.pomˈbi/ (n)
renvoi
  βιβλιογραφική παραπομπή
  μεταφορά σε άλλη υπηρεσία

παραπονιάρης (adj)
plaintif

παραπονιάρικα (adv)
plaintivement

παραπονιάρικος (adj)
plaintif

παραπονιέμαι (v)
se plaindre

παραπόταμος /pa.ɾaˈpo.ta.mos/ (n)
affluent

παρασημοφορία (n)
décoration

παρασημοφορώ (v)
décorer

παρασιτικός /pa.ɾa.si.tiˈkos/ (adj)
parasitique

παρασιτισμός (n)
parasitisme

παρασιτοκτόνος (adj)
parasiticide

παρασιτολογία (n)
parasitologie

παρασιτολογικός (adj)
parasitologique

παρασκήνιο /pa.ɾaˈsci.ni.o/ (n)
coulisse

παρασκευάζομαι (v)
se préparer

παρασκευάζω (v)
fabriquer, préparer

παρασκευή (n)
préparation

παρασκευαστής (n)
préparateur
  κάποιος που παρασκευάζει κάτι

παρασκεύασμα (n)
préparation

παρασκηνιακός /pa.ɾa.sci.ni.aˈkos/ (adj)
en cachette, en catimini, en coulisses, en douce

παρασκιά (n)
pénombre

παραστέκομαι (v)
assister

παραστατικός /pa.ɾa.sta.tiˈkos/ (adj)
descriptif, expressif, vivant

παραστράτημα /pa.ɾaˈstɾa.ti.ma/ (n)
incartade

παραστρατημένος
délinquant, dévoyé

παραστρατιωτικός (adj)
paramilitaire

παραστρατώ (v)
fauter

παρασόλ (n)
parasol

παρασύνθημα (n)
mot de passe (sens militaire)

παρασύρομαι (v)
s'emporter

παρασύρω /pa.ɾaˈsi.ɾo/ (v)
entraîner

παρατάσσομαι (v)
mettre, rang

παρατάσσω /pa.ɾaˈta.so/ (v)
mettre, rang, ranger

παρατήρηση (n)
remarque, remontrance
  προφορική ή γραπτή επισήμανση
observation
  το επί ώρα προσεκτικό κοίταγμα

παρατακτικός (adj)
qui coordonne

παρατατικός (n)
imparfait

παρατείνω (v)
prolonger, proroger

παρατεταγμένος /pa.ɾa.te.taɣˈme.now/
aligné

παρατεταμένα /pa.ɾa.te.taˈme.na/
continue, façon

παρατεταμένος
prolongé

παρατηρήσιμος (adj)
observable

παρατηρήτρια (n)
observatrice

παρατηρητήριο /pa.ɾa.ti.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
observatoire, poste d'observation

παρατηρητής /pa.ɾa.ti.ɾiˈtis/ (n)
observateur, veilleur

παρατηρητικότητα (n)
don d'observation, esprit d'observation

παρατηρούμαι
s'observer

παρατηρώ (v)
observer

παρατονισμός /pa.ɾa.to.niˈzmos/ (n)
accentuation, faute

παρατραβώ (v)
traîner en longueur, trop durer, étirer

παρατρεχάμενος (n)
factotum, homme, tâcheron

παρατσούκλι (n)
surnom

παρατυπία /pa.ɾa.tiˈpi.a/ (n)
irrégularité

παρατώ (v)
abandonner, quitter

παραφέρομαι (v)
fulminer, s'emporter

παραφίνη (n)
paraffine

παραφιλία (n)
paraphilie

παραφορά (n)
colère, emportement, véhémence

παραφορτώνω (v)
surcharger

παραφράζω (v)
paraphraser

παραφρονώ (v)
devenir, déraisonner, fou

παραφροσύνη /pa.ɾa.fɾoˈsi.ni/ (n)
démence

παραφυάδα (n)
ramification, rejet

παραφωνία /pa.ra.foˈni.a/ (n)
dissonance, fausse, note

παραχάραξη (n)
contrefaction, contrefaçon, falsification

παραχαράζω (v)
contrefaire

παραχαράκτης (n)
contrefacteur, faux monnayeur

παραχαϊδεύω /pa.ɾa.xai̯ˈðe.vo/ (v)
gâter, pourrir

παραχωρήσιμος /pa.ɾa.xoˈɾi.si.mos/ (adj)
cessible

παραχωρώ (v)
céder

παραχώνω /pa.ɾaˈxo.no/ (v)
enfouir
  χώνω στο έδαφος

παραχώρηση /pa.ɾaˈxo.ɾi.si/ (n)
concession, abandonnement, cession

παραψυχολογία (n)
parapsychologie

παραψυχολογικός (adj)
parapsychologique

παραωριμασμένος
trop mûr

παραϊατρικός (adj)
paramédical

παρδαλός (adj)
bariolé

παρείσακτος (adj)
intrus

παρείσφρηση /paˈɾi.sfɾi.si/ (n)
intercalation, introduction

παρεγκεφαλίδα (n)
cervelet

παρεγκεφαλίτιδα (n)
parencéphalite

παρεκβαίνω (v)
digresser, digression, écarter

παρεκκλήσι (n)
chapelle

παρεκκλίνω /pa.ɾeˈkli.no/ (v)
dévier, se dérouter

παρεκτροπή (n)
déviation, écart, prévarication

παρελαύνω (v)
défiler, parader

παρελθόν (n)
passé

παρεμβάλλω (v)
intercaler

παρεμβαίνω /pa.ɾeɱˈve.no/ (v)
intervenir

παρεμβατικός (adj)
interventionniste

παρεμβατισμός /pa.rem.va.tiˈzmos/ (n)
interventionnisme

παρεμβολή /pa.ɾeɱ.voˈli/ (n)
interférence, insertion

παρεμπιπτόντως (adv)
incidemment, accidentellement, inopinément

παρεμποδίζω (v)
entraver, obstacle, faire

παρεμπόδιση (n)
obstruction

παρενέργεια (n)
effet secondaire

παρενδυσία (n)
transvestisme, travestisme

παρενοχλώ /pa.ɾe.noˈxlo/ (v)
harceler

παρενόχληση /pa.ɾeˈno.xli.si/ (n)
harcèlement

παρεξήγηση /pa.ɾeˈksi.ʝi.si/ (n)
malentendu, quiproquo, méprise

παρεξηγώ (v)
méprendre, comprendre, mal

παρερμηνεία /pa.ɾeɾ.miˈni.a/ (n)
interprétation, malentendu, mauvaise

παρερμηνεύω (v)
mésinterpréter, interpréter

παρετυμολογία (n)
étymologie populaire

παρευρίσκομαι (v)
assister, présent

παρευρισκόμενος /pa.ɾe.vɾiˈsko.me.nos/ (n)
assistant

παρεό (n)
paréo, pareo

παρηγορήτρια (n)
consolatrice

παρηγορητής (n)
consolateur

παρηγορητικός (adj)
consolateur

παρηγοριά (n)
consolation, réconfort

παρηγορώ /pa.ɾi.ɣoˈɾo/ (v)
consoler, réconforter

παρηκμασμένος
décadent

παρθένα /paɾˈθe.na/ (n)
pucelle, vierge

παρθένος /paɾˈθe.nos/ (n)
vierge

παρθεναγωγείο (n)
filles, école

παρθενιά /paɾ.θeˈɲa/ (n)
virginité

παρθενικός /par.θe.niˈkos/ (adj)
virginal

παρθενογένεση /paɾ.θe.noˈʝe.ne.si/ (n)
parthénogenèse

παριζιάνικος /pa.ɾiˈzi̯a.ni.kos/ (adj)
parisien

παρισινός (adj)
parisien

παριστάνω (v)
représenter, incarner
  αποδίδω κάτι με ένα σχέδιο

παρκ φερμέ (n)
parc fermé

παρκάρω /paɾˈka.ɾo/ (v)
garer, se garer

παρκέ /paɾˈce/ (n)
parquet

παρκαδόρος (n)
voiturier

παρκετάρω /paɾ.ceˈta.ɾo/ (v)
cirer, encaustiquer

παρκούρ (n)
parcours

παρκόμετρο (n)
parcmètre, horodateur

παρλάρω (v)
jacasser, parler

παρλαμάς (n)
parlement

παρλαπίπας (n)
baratin

παρμεζάνα (n)
parmesan

παρμπρίζ /paɾˈbɾiz/ (n)
pare-brise

παρντόν /paɾˈdon/
pardon

παροδικός (adj)
passager

παροδικότητα (n)
impermanence

παροικία /paɾiˈcia/ (n)
colonie, communauté

παροιμία /pa.ɾiˈmi.a/ (n)
proverbe

παροιμιώδης (adj)
proverbial

παρολί (n)
paroli

παρομοίωση (n)
comparaison

παρομοιάζω (v)
comparer
  συγκρίνω και βρίσκω ομοιότητα

παρονομαστής (n)
dénominateur
  τμήμα κλάσματος

παροξυσμός (n)
paroxysme

παροξύτονος (adj)
paroxyton

παροπλίζω /pa.ɾoˈpli.zo/ (v)
désarmer
  κυριολεκτικά
mettre, placard
  μεταφορικά

παροπλισμός /pa.ɾo.pliˈzmos/ (n)
désarmement

παρορμητικός (n)
impulsif

παροτρύνω (v)
inciter

παρουσία /pa.ɾuˈsi.a/ (n)
présence

παρουσίαση /pa.ɾuˈsi.a.si/ (n)
présentation

παρουσιάσιμος (adj)
présentable, sortable

παρουσιάστρια (n)
présentatrice

παρουσιαστής (n)
présentateur

παρουσιαστικό (n)
apparence

παροχή (n)
fourniture, prestation

παρσέκ (n)
parsec

παρτίδα /paɾˈti.ða/ (n)
lot
  μέρος συνόλου
partie
  παιχνίδι

παρτενέρ (n)
partenaire

παρτιζάνος (n)
partisan

παρτιτούρα (n)
partition

παρτουζιάρης (n)
partouzeur

παρτούζα (n)
partouze

παρυφή (n)
frange, lisière, orée

παρφουμαρισμένος
parfumé

παρωδία /pa.ɾoˈði̯a/ (n)
parodie

παρωδιακός (adj)
parodique

παρωδώ (v)
parodier

παρωνυχία /pa.ɾo.niˈçi.a/ (n)
paranis

παρωνυχίδα (n)
envie

παρωπίδα (n)
œillère

παρωτίδα /pa.ɾoˈti.ða/ (n)
parotide

παρωτίτιδα (n)
oreillons

παρωχημένος
périmé, révolu, suranné

παρόμοια (adv)
semblablement, identiquement, pareillement, également

παρόμοιος (adj)
similaire, identique

παρόν /paˈɾon/ (n)
présent

παρόρμηση /paˈɾoɾ.mi.si/ (n)
pulsion

παρότρυνση (n)
encouragement

παρόχθιος (adj)
riverain

παρών /paˈɾon/
présent

παρώνυμο /paˈɾo.ni.mo/ (n)
paronyme

παρώνυμος /paˈɾo.ni.mos/ (adj)
paronyme

πας /pas/
chacun

πασάλειμμα (n)
barbouillage, salissure

πασάρω /paˈsa.ɾo/ (v)
faire, passe, passer

πασάς /paˈsas/ (n)
pacha

πασέ (n)
passé

πασέρ (n)
passeur

πασίγνωστος (adj)
bien, connu

πασαλείβω /pa.saˈli.vo/ (v)
barbouiller

πασαρέλα (n)
podium, défilé, mode
  υψωμένη επιφάνεια

πασατέμπος (n)
courge, graines, grillées, passe-temps

πασμαντερί (n)
passementerie

πασπαλίζω (v)
saupoudrer

πασπαρτού /pas.paɾˈtu/ (n)
passe-partout

πασπατεύω /pa.spaˈte.vo/ (v)
tripoter

παστάδα (n)
alcôve

παστέλ /paˈstel/ (n)
pastel

παστίς /paˈstis/ (n)
pastiche

παστερίωση (n)
pasteurisation

παστεριώνω /pa.ste.ɾiˈo.no/ (v)
pasteuriser

παστός (adj)
salé

παστώνω (v)
saler

πασχίζω (v)
s'efforcer

πασχαλίτσα (n)
coccinelle

πασχαλιά (n)
lilas

πασχαλινός (adj)
pascal

πατάκι /paˈta.ci/ (n)
paillasson

πατάρι (n)
mezzanine, soupente

πατάσσω /paˈta.so/ (v)
punir, réprimer

πατάτα /paˈta.ta/ (n)
pomme de terre, patate
  κόνδυλος

πατάω /paˈta.o/ (v)
fouler, pousser, presser

πατέντα /paˈten.da/ (n)
patente

πατέρας /paˈte.ɾas/ (n)
père, papa

πατίνα (n)
patine

πατίνι /paˈti.ni/ (n)
patin à roulettes, patin, patin à glace

παταγώδης (adj)
retentissant

πατατούκα (n)
cape, gros, manteau

πατερίτσα (n)
béquille

πατερημά (n)
patenôtres, pater noster

πατερναλισμός (n)
paternalisme

πατημασιά /pa.ti.maˈsça/ (n)
empreinte, pas

πατητήρι (n)
pressoir, foulage, pieds, vin

πατικώνω (v)
presser, tasser

πατιρντί /pa.tiˈɾdi/ (n)
tapage

πατρίδα /paˈtɾi.ða/ (n)
patrie

πατρίκιος (n)
patricien

πατριάρχης /pa.tɾiˈaɾ.çis/ (n)
patriarche

πατριαρχία (n)
patriarcat

πατριαρχικός /pa.tɾi.aɾ.çiˈkos/ (adj)
patriarcal

πατριδογνωσία (n)
géographie indigène, instruction, patriotique

πατριδογραφία (n)
géographie indigène

πατρικός /pa.tɾiˈkos/ (adj)
paternel

πατριωτικά (adv)
patriotiquement

πατριωτικός (adj)
patriotique

πατριωτισμός /pa.tɾi.o.tiˈzmos/ (n)
patriotisme

πατριός (n)
beau-père, parâtre

πατριώτης /pa.tɾiˈo.tis/ (n)
compatriote
  από την ίδια πατρίδα
patriote
  που αγαπάει την πατρίδα του

πατριώτισσα (n)
patriote

πατρογονικός /pa.tɾo.ɣo.niˈkos/ (adj)
ancestral

πατροκτονία (n)
patricide

πατροκτόνος /pa.tɾoˈkto.nos/ (n)
parricide
  (ουσιαστικό)

πατρονία (n)
patronage

πατροπαράδοτος /pa.tɾo.paˈɾa.ðo.tos/ (adj)
ancestral, traditionnel

πατρωνυμικός (adj)
patronymique

πατρόν (n)
patron

πατρότητα (n)
paternité

πατσάς /paˈt͡sas/ (n)
soupe aux tripes, soupe de tripes

πατσίζω (v)
quitte, être

πατσαβούρα (n)
lavette

πατσουλί (n)
patchouli

πατόκορφα /paˈto.koɾ.fa/ (adv)
de pied en cap, depuis les pieds jusqu’à la tête, des pieds à la tête, de la tête au pieds
  από πάνω μέχρι κάτω

πατώνω (v)
avoir pied

παυσίπονο (n)
analgésique, calmant

παφλασμός /pa.flaˈzmos/ (n)
clapotis

παχαίνω /paˈçe.no/ (v)
grossir

παχνί (n)
mangeoire, crèche, râtelier, étable

παχουλούτσικος (adj)
dodu, potelé

παχουλός /pa.xuˈlos/ (adj)
potelé, dodu, rond

παχυσαρκία /pa.çi.saɾˈci.a/ (n)
obésité

παχύ έντερο
gros intestin

παχύρρευστος (adj)
visqueux

παχύς /paˈçis/ (adj)
gros, gras, épais
  που έχει μεγάλο πάχος ή όγκο

παχύσαρκος /paˈçi.saɾ.kos/ (adj)
obèse

παχύτερος (adj)
plus gros

παϊδάκι (n)
côtelette, côte

παύλα /ˈpa.vla/ (n)
tiret

παύση /ˈpaf.si/ (n)
pause, arrêt

πβ. /paˈɾa.va.le/
cf

πείθω (v)
convaincre, persuader

πείνα /ˈpi.na/ (n)
faim

πείρα /ˈpi.ɾa/ (n)
expérience

πείραγμα (n)
taquinerie

πείραμα (n)
expérience

πείσμα (n)
entêtement, obstination, opiniâtreté

πεδίο (n)
champ

πεδίο μάχης
champ de bataille

πεδίο ορισμού
domaine

πεδιάδα /pe.ðiˈa.ða/ (n)
plaine

πεδικλώνω (v)
brider, entraver, obstruer

πεζεβέγκης (n)
maquereau

πεζεβέγκισσα (n)
entremetteuse, maquerelle

πεζικάριος (n)
fantassin

πεζικό /pe.ziˈko/ (n)
infanterie

πεζογράφος /pe.zoˈɣɾa.fos/ (n)
prosateur

πεζογραφία /pe.zo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
prose

πεζογραφικός (adj)
prose

πεζοδρόμηση /pe.zoˈðɾo.mi.si/ (n)
piétonnisation
rue piétonne
  πεζοδρόμησης δρόμος

πεζοδρόμιο /pe.zoˈðro.mi.o/ (n)
trottoir

πεζοπορία (n)
marche, cheminement

πεζοπόρος /pe.zoˈpo.ɾos/ (n)
marcheur, promeneur

πεζούλι /peˈzu.li/ (n)
muret

πεζούρα (n)
infanterie

πεζόδρομος /peˈzo.ðɾo.mos/ (n)
zone piétonne, zone piétonnière

πεζός /peˈzos/ (adj)
minuscule
  για γράμματα του αλφαβήτου

πεζός /peˈzos/ (n)
piéton
  ως ουσιαστικό, που δεν είναι εποχούμενος
  που κινείται με τα πόδια

πεζότητα /peˈzo.ti.ta/ (n)
prosaïsme

πεθαίνω /peˈθe.no/ (v)
mourir, décéder

πεθαμένος
mort, morte

πεθερά /pe.θeˈɾa/ (n)
belle-mère

πεθερικά (n)
beaux-parents

πεθερός /pe.θeˈɾos/ (n)
beau-père

πειθήνιος /piˈθi.ni.a/ /piˈθi.ni.o/ /piˈθi.ni.os/ (adj)
discipliné, docile
docile, instrument
  πειθήνιο όργανο

πειθαρχία /pi.θaɾˈçi.a/ (n)
discipline
  υπακοή

πειθαρχημένος /pi.θaɾ.çiˈme.nos/
discipliné

πειθαρχικός (n)
disciplinaire

πειθαρχώ (v)
obéir, se soumettre

πειθώ (n)
persuasion

πειναλέος /pi.naˈle.os/ (adj)
affamé, famélique

πεινασμένος
affamé

πεινώ (v)
avoir faim

πειράζω (v)
taquiner, blesser, contrarier, déranger, offusquer

πειραματίζομαι (v)
expérimenter

πειραματισμός (n)
expérimentation

πειραματιστής (n)
expérimentateur

πειραματόζωο /pi.ɾa.maˈto.zo.o/ (n)
cobaye

πειρασμός /pi.ɾaˈzmos/ (n)
tentation

πειρατής /pi.ɾaˈtis/ (n)
pirate, corsaire

πεισμάτωμα (n)
dépit

πεισματάρης /pizmaˈtaɾis/ (adj)
têtu, obstiné

πεισματικός (adj)
entêté, obstiné, têtu

πεισμώνω (v)
s'entêter

πειστήριο (n)
pièce à conviction

πειστικός /pi.stiˈkos/ (adj)
convaincant, persuasif, crédible

πειστικότητα (n)
aptitude, conviction, persuader

πεκινουά /pe.ci.nuˈa/ (n)
pékinois

πελάγιος (adj)
pélagique

πελάγρα /peˈla.ɣɾa/ (n)
pellagre

πελάγωμα (n)
pagaille, pagaïe

πελάτης (n)
client

πελάτισσα (n)
cliente

πελέκι (n)
hache

πελαγικός (adj)
pélagique

πελαγώνω /pe.laˈɣo.no/ (v)
naviguer, pris de court, voguer

πελαργός /pe.laɾˈɣos/ (n)
cigogne

πελασγικός (adj)
pélasgique

πελατεία /pe.laˈti.a/ (n)
clientèle

πελατειακός (adj)
clientéliste
clientélisme
  πελατειακές σχέσεις (πολιτική)

πελατολόγιο /pe.la.toˈlo.ʝi.o/ (n)
livre clients

πελεκάνος /pe.leˈka.nos/ (n)
pélican

πελεκάω /pe.leˈka.o/ (v)
charpenter, tailler

πελερίνα (n)
pèlerine

πελοποννησιακός (adj)
péloponnésien

πελούζα (n)
pelouse

πελτές /pelˈtes/ (n)
purée, tomate

πελταστής (n)
peltaste

πελότα (n)
pelote
  μαξιλαράκι

πελώριος (adj)
énorme, immense

πεμπτημόριο (n)
quintile

πεμπτουσία /pem.ptuˈsi.a/ (n)
quintessence

πενήντα /peˈnin.da/
cinquante

πενία (n)
indigence

πενηντάδα (n)
cinquantaine

πενηντάδραχμο (n)
pièce de cinquante drachmes

πενιέ (adj)
peigné

πενικιλίνη (n)
pénicilline

πενιουάρ (n)
peignoir

πενιχρός /pe.niˈxɾos/ (adj)
infime, insignifiant, insuffisant

πεντάγραμμο (n)
portée

πεντάγωνο /penˈda.ɣo.no/ (n)
pentagone

πεντάγωνος /penˈda.ɣo.nos/ (adj)
pentagonal

πεντάεδρο (n)
pentaèdre

πεντάλ /peˈdal/ (n)
pédale

πεντάμορφος /penˈda.moɾ.fos/ (adj)
la Belle et la Bête, très beau

πεντάρφανος (adj)
mère, orphelin, père

πεντα- /pen.da/
penta-

πενταγωνικός (adj)
pentagonal

πενταετής (adj)
quinquennal

πενταετία (n)
quinquennat

πενταθλητής (n)
pentathlonien

πεντακάθαρος /pen.daˈka.θa.ɾos/ (adj)
immaculé, impeccable, propre, sou

πεντακόσια
cinq cents

πενταλό (n)
pédalo

πενταπλάσιος (adj)
quintuple

πενταπλός /pen.daˈplos/ (adj)
quintuple

πεντζέχρι (n)
bézoard

πεντηκοστημόριο (n)
cinquantième

πεντηκοστός
cinquantième

πεντηκόντορος /pen.diˈkon.do.ros/ (n)
pentécontore, pentécontère

πεντικιούρ (n)
pédicure

πεντοζάλης /pen.doˈza.lis/ (adj)
pentozali

πεντοζάνη /pen.doˈza.ni/ (n)
pentosane

πεολειχία (n)
fellation

πεπατημένη (n)
chemin battu, sentier battu

πεπειραμένος
expérimenté

πεπεισμένος
convaincu

πεπερασμένος
fini

πεπιεσμένος
comprimé, pressé

πεποίθηση /peˈpi.θi.si/ (n)
conviction, croyance

πεπονιά /pe.poˈɲa/ (n)
melon

πεπραγμένος
actes, activités, faits, faits accomplis

πεπρωμένο /pe.pɾoˈme.no/ (n)
destin, destinée, fatalité

πεπτίδιο (n)
peptide

πεπτικό σύστημα
système digestif

πεπτικός /pe.ptiˈkos/ (adj)
digestif

πεπόνι /peˈpo.ni/ (n)
melon

περήφανα (adv)
fièrement

περήφανος (adj)
fier

περί /peˈɾi/
au sujet de

περί ανέμων και υδάτων
de tout et de rien

περίαψη (n)
périapse

περίβλεπτος (adj)
bien, en, vue

περίβλημα /peˈɾi.vli.ma/ (n)
enveloppe

περίβολος (n)
enceinte, mur

περίγραμμα /peˈɾi.ɣɾa.ma/ (n)
contour

περίγυρος /peˈɾi.ʝi.ɾos/ (n)
entourage

περίεργα (adv)
curieusement, étrangement

περίεργος /peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
curieux, étrange

περίθαλψη /peˈɾi.θal.psi/ (n)
soins, assistance, traitement

περίθλαση (n)
diffraction

περίλαμπρος (adj)
resplendissant, splendide

περίληψη (n)
résumé

περίλυπος (adj)
consterné, désolé, navré
mourir, triste, âme
  περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου

περίμετρος /peˈɾi.me.tɾos/ (n)
périmètre

περίνεο /pɛˈɾi.nɛ.ɔ/ (n)
périnée

περίοδος /peˈɾi.o.ðos/ (n)
période

περίοικος (n)
voisin

περίοπτος (adj)
visible, bien, en, proéminent, vue

περίπατος /peˈɾi.pa.tos/ (n)
promenade

περίπλοκος (adj)
complexe, compliqué

περίπλους (n)
circumnavigation

περίπολος /peˈɾi.po.los/ (n)
patrouille, piquet

περίπου /peˈɾi.pu/ (adv)
environ, à peu près, presque

περίπτερο /peˈɾi.pte.ɾo/ (n)
kiosque

περίπτωση (n)
cas

περίσκεψη /peˈɾi.sce.psi/ (n)
circonspection, prudence

περίσσιος (adj)
abondant, excessif, superflu

περίσταση /peˈɾi.sta.si/ (n)
circonstance, occasion, éventualité

περίστροφο /peˈɾi.stɾo.fo/ (n)
revolver, révolver

περίτρανος (adj)
flagrant, manifeste, évident

περίτρομος (adj)
terroriser

περίττωμα /peˈɾi.to.ma/ (n)
excrément

περίφραγμα (n)
clôture

περίφραση (n)
périphrase, circonlocution, ambages

περίχωρα /peˈɾi.xo.ɾa/ (n)
alentours, banlieue, environs

περασμένος (n)
passé

περαστικά
bon rétablissement
  επιφώνημα (ευχή)

περαστικός /pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
passager
  μικρής διάρκειας
badaud
  που περνάει

περαστικός /pe.ɾa.stiˈkos/ (n)
badaud, passant
  άτομο που περνάει από κάπου

περατωμένος
effectué

περατώνω (v)
effectuer, terminer

περβάζι (n)
rebord

περγαμηνή /peɾ.ɣa.miˈni/ (n)
parchemin

περδίκι (n)
perdrix
rétablir, se remettre sur pied
  γίνομαι περδίκι

περδικάκι (n)
pariétaire

περεστρόικα (n)
pérestroïka

περιέργεια /pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a/ (n)
curiosité

περιέρχομαι (v)
parvenir, se retrouver, échoir

περιέχω /pe.ɾiˈe.xo/ (v)
contenir, comporter, renfermer

περιήγηση (n)
tour, navigation, voyage

περιήλιο /pe.ɾiˈi.li.o/ (n)
périhélie

περιαγωγή (n)
itinérance

περιαδενίτιδα (n)
périadénite

περιαυτολογώ /pe.ɾi.a.fto.loˈɣo/ (v)
se vanter

περιβάλλον (n)
environnement, milieu

περιβάλλω /pe.ɾiˈva.lo/ (v)
encercler, entourer, environner

περιβάλλων
environnant

περιβαλλοντικός (adj)
environnemental

περιβαλλοντολόγος /pe.ɾi.va.lon.doˈlo.ɣos/ (n)
environnementaliste

περιβολάρης (n)
jardinier

περιβολή (n)
costume, tenue

περιβρέχω (v)
arroser, baigner

περιβραχιόνιο (n)
brassard

περιβόητος (adj)
notoire

περιβόλι /pe.ɾiˈvo.li/ (n)
jardin, potager, verger

περιγεννητικός (adj)
périnatal

περιγράφω (v)
décrire

περιγραφή (n)
description

περιγραφικός (adj)
descriptif

περιδέραιο (n)
collier

περιδιαβαίνω (v)
arpenter, déambuler

περιδρομιάζω (v)
bouffer, se goinfrer, s'empifrer

περιεκτικότητα (n)
teneur

περιεργάζομαι (v)
scruter, examiner, inspecter
  κοιτάζω με προσοχή και περιέργεια

περιεχόμενο (n)
contenu

περιζήτητος /pe.ɾiˈzi.ti.tos/ (adj)
demandé

περιζώνω (v)
encercler, entourer

περιηγητής /pe.ɾi.i.ʝiˈtis/ (n)
excursionniste, touriste, voyageur

περιηγούμαι (v)
parcourir, voyager

περιθάλπω /pe.ɾiˈθal.po/ (v)
secourir

περιθωριακός (adj)
marginal

περιθωριοποιημένος
marginalisé

περιθωριοποιώ (v)
marginaliser

περιθώριο (n)
marge

περικεφαλαία /pe.ɾi.ce.faˈle.a/ (n)
heaume

περικνημίδα (n)
bande, jambière, molletière

περικοπή /pe.ɾi.koˈpi/ (n)
coupe
  που έχει κοπεί

περικυκλωμένος
encerclé, entouré

περικυκλώνω /pe.ɾi.ciˈklo.no/ (v)
encercler

περικόχλιο /pe.ɾiˈko.xli.o/ (n)
écrou

περιλαμβάνω /pe.ɾi.laɱˈva.no/ (v)
contenir, inclure

περιληπτικός (adj)
collectif, résumé, succinct

περιλούζω (v)
abreuver d'injures, asperger

περιμένω /pe.ɾiˈme.no/ (v)
attendre

περιμαζεύω (v)
ramasser, recueillir

περιοδεία /pe.ɾi.oˈði.a/ (n)
tournée

περιοδεύω /pe.ɾi.oˈðe.vo/ (v)
tourner

περιοδικά /pe.ɾi.o.ðiˈka/ (adv)
périodiquement

περιοδικό /pe.ɾi.o.ðiˈko/ (n)
revue, magazine, périodique

περιοδικός /pe.ɾi.o.ðiˈkos/ (adj)
périodique

περιοδικότητα /pe.ɾi.o.ðiˈko.ti.ta/ (n)
périodicité

περιοδολόγηση /pe.ɾi.o.ðoˈlo.ʝi.si/ (n)
périodisation

περιορίζομαι (v)
limiter

περιορίζω /pe.ɾi.oˈɾi.zo/ (v)
confiner, limiter, restreindre, circonscrire

περιορισμένος
limité

περιορισμός /pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
limitation, restriction
contrainte
  βάσεις δεδομένων, κανόνες, ιδιότητες, ...

περιοριστικά (adv)
limitativement, restrictivement

περιοριστικός (adj)
limitatif, restrictif

περιουσία (n)
fortune, patrimoine

περιουσιακός (adj)
patrimonial

περιοχή /pe.ɾi.oˈçi/ (n)
région

περιούσιος /pe.ɾiˈu.si.os/ (adj)
élu

περιπέτεια /pe.ɾiˈpe.ti.a/ (n)
aventure, péripétie

περιπαίζω /pe.ɾiˈpe.zo/ (v)
narguer, railler

περιπαικτικός (adj)
moqueur, railleur

περιπαιχτικός (adj)
moqueur, railleur

περιπατητής /pe.ɾi.pa.tiˈtis/ (n)
promeneur

περιπατητικός (adj)
péripatéticien, péripatéticienne

περιπατώ (v)
se promener

περιπετειώδης /pe.ɾi.pe.tiˈo.ðis/ (adj)
aventureux, périlleux

περιπλάνηση /pe.ɾiˈpla.ni.si/ (n)
errance, pérégrination

περιπλέκω (v)
compliquer, emmêler

περιπλέω (v)
caboter

περιπλανιέμαι /pe.ɾi.plaˈɲe.me/ (v)
errer, flâner

περιπλοκή (n)
complication, enchevêtrement

περιποίηση (n)
soin

περιποιημένος
soigné, élégant

περιποιούμαι /pe.ɾi.piˈu.me/ (v)
soigner

περιπολία /pe.ɾi.poˈli.a/ (n)
patrouille

περιπολικό /pe.ɾi.po.liˈko/ (n)
patrouille, piquet

περιπολώ /pe.ɾi.poˈlo/ (v)
patrouiller

περιπτεράς /pe.ɾi.pteˈɾas/ (n)
kiosquier

περισκόπιο /pe.ɾiˈsko.pi.o/ (n)
périscope

περισπώ (v)
distraire, détourner

περισσεύω /pe.ɾiˈse.vo/ (v)
rester, superflu, trop, être

περισσός /pe.ɾiˈsos/ (adj)
surabondant

περισσότερο /pe.ɾiˈso.te.ɾo/ (adv)
plus, mieux

περισσότερος /pe.ɾiˈso.te.ɾos/ (adj)
plus, plupart

περιστέλλω (v)
restreindre

περιστέρα /pe.ɾiˈste.ɾa/ (n)
colombe

περιστέρι /pe.ɾiˈste.ɾi/ (n)
pigeon, colombe

περισταλτικός /pe.ɾi.stal.tiˈkos/ (adj)
restrictif
  που περιστέλλει

περιστασιακά (adv)
occasionnellement

περιστασιακός (adj)
circonstanciel

περιστατικό (n)
incident, événement

περιστατικός (adj)
circonstance, occasion, rencontre

περιστερώνας /pe.ɾi.steˈɾo.nas/ (n)
colombier, pigeonnier

περιστοιχίζω /pe.ei.stiˈçi.zo/ (v)
entourer, environner

περιστολή (n)
compression, restriction

περιστρέφω /pe.ɾiˈstɾe fo/ (v)
pivoter, tourner

περιστρεφόμενος
rotatif, tournant

περιστροφή /pe.ɾi.stɾoˈfi/ (n)
révolution, rotation, tour, tournoiement

περιστροφικός (adj)
circulaire, rotatif

περισυλλέγω (v)
collecter, ramasser, recueillir

περισυλλογή (n)
collecte, récupération

περιτέμνω (v)
circoncire

περιτειχίζω (v)
enceindre

περιτομή /pe.ɾi.toˈmi/ (n)
circoncision

περιτονίτιδα (n)
péritonite

περιτριγυρίζω /pe.ɾi.tɾi.ʝiˈɾi.zo/ (v)
encercler

περιτροπή (n)
rotation

περιττός (adj)
inutile, superflu, superfétatoire
  που περισσεύει, που δεν χρειάζεται

περιτυλίγω (v)
emballer

περιτόναιο (n)
péritoine
  μεμβράνη

περιτύλιγμα (n)
emballage

περιφέρεια /pe.ɾiˈfe.ɾi.a/ (n)
circonférence, périphérie

περιφέρω /pe.ɾiˈfe.ɾo/ (v)
tour, errer, faire, porter

περιφερικός (adj)
périphérique

περιφερόμενος
ambulant

περιφορά (n)
procession

περιφρονητέος (adj)
méprisable

περιφρονητικά (adv)
dédaigneusement, hautainement

περιφρονητικός /pe.ɾi.fɾo.ni.tiˈkos/ (adj)
méprisant

περιφρονώ (v)
mépriser

περιφρόνηση (n)
mépris, dédain, désintérêt, négligence

περιχαρακώνω (v)
se protéger, se retrancher

περιχύνω (v)
arroser

περιωπή /pe.ɾi.oˈpi/ (n)
position, éminente

περλίτης (n)
perlite

περμανάντ (n)
permanente

περνάω /peɾˈna.o/ (v)
passer, traverser, mener

περονιάζω (v)
percer, transpercer

περονόσπορος (n)
mildiou

περουζένιος (adj)
turquoise

περούκα /peˈɾu.ka/ (n)
perruque

περπατάω /peɾ.paˈta.o/ (v)
marcher

περπατησιά (n)
démarche

περσικά /peɾ.siˈka/ (n)
persan, farsi

περσικός /peɾ.siˈkos/ (adj)
persan

περσινός (adj)
an, année, dernier, dernière

περφορατέρ (n)
perforateur, perforeuse

περόνη /peˈɾo.ni/ (n)
péroné, agrafe

πεσιμίστρια (n)
pessimiste

πεσιμιστής (n)
pessimiste
  οπαδός του πεσιμισμού

πεσιμιστικά (adv)
avec pessimisme

πεσκέσι (n)
cadeau

πεσκαντρίτσα (n)
baudroie

πεσμένος /peˈzme.nos/
affaibli, faible, tombé

πετάλι /peˈta.li/ (n)
pédale
  κάνω πετάλι

πετάλωμα (n)
ferrage

πετάω /peˈta.o/ (v)
voler
  μετακινούμαι στον αέρα
jeter, lancer
  ρίχνω κάτι στον αέρα

πετάω το γάντι
jeter le gant

πετέχια /peˈte.çi.a/ (n)
pétéchie

πεταλίδα (n)
patelle

πεταλιά (n)
pédalage
  ουσιαστικό 1

πεταλούδα /pe.taˈlu.ða/ (n)
papillon
  έντομο
  στιλ κολύμβησης

πεταλωτής (n)
maréchal-ferrant

πεταλώνω (v)
ferrer

πεταμένος
jeté

πεταρίζω (v)
ciller, cligner, oeil, tressauter, voleter

πεταχτός (adj)
décollé, pétulant, rapide, saillant

πετιέμαι (v)
précipiter, sortir

πετονιά /pe.toˈɲa/ (n)
ligne de pêche

πετούνια /peˈtu.ɲa/ (n)
pétunia

πετρέλαιο /peˈtɾe.le.o/ (n)
pétrole

πετρίτης (n)
faucon

πετραχήλι (n)
étole

πετρελαιοπαραγωγή (n)
production de pétrole

πετρελαιοπηγή (n)
puits, pétrole

πετρελαιοφόρο (n)
pétrolier

πετρελαιοφόρος /pe.tɾe.le.oˈfo.ɾos/ (adj)
pétrolier, pétrolifère

πετρελαϊκός (adj)
pétrolier

πετριά (n)
jet, pierre

πετροβάμβακας /pe.tɾoˈvaɱ.va.kas/ (n)
laine de roche

πετρογραφία (n)
pétrographie

πετρογραφικός (adj)
pétrographique

πετροδολάριο /pe.tɾo.ðoˈla.ɾi.o/ (n)
pétrodollar

πετροπέρδικα (n)
perdix batravelle

πετρόλ (adj)
bleu pétrole

πετρώδης (adj)
pierreux

πετρώνω (v)
pétrifier

πετσέτα /peˈt͡se.ta/ (n)
serviette, serviette de bain

πετσί (n)
peau

πετυχαίνω (v)
réussir

πετυχημένος
réussi

πευκιάς /pefˈcas/ (n)
pinède

πευκώνας /pefˈko.nas/ (n)
pinède

πεφωτισμένος
éclairé

πεψίνη (n)
pepsine

πεύκο /ˈpef.ko/ (n)
pin

πηγάδι /piˈɣa.ði/ (n)
puits

πηγάζω /piˈɣa.zo/ (v)
jaillir, prendre, source

πηγή /piˈʝi/ (n)
source

πηγαίνω /piˈʝe.no/ (v)
aller, accompagner
  πηγαίνω

πηγαίος (adj)
naturel, qui coule de source, spontané

πηγαδάς (n)
puisatier

πηγαινέλα /pi.ʝeˈne.la/ (n)
aller-retour, va-et-vient

πηδάλιο /piˈða.li.o/ (n)
gouvernail

πηδάλιο κλίσης /piˈða.li.o ˈkli.sis/
aileron

πηδάω /piˈða.o/ (v)
sauter

πηλήκιο (n)
képi

πηλίκο /piˈli.ko/ (n)
quotient

πηλοφόρι (n)
taloche

πηλός /piˈlos/ (n)
boue

πηνίο (n)
bobine

πηχτός (adj)
dense, épais

πιάνο /ˈpça.no/ (n)
piano
  μουσικό όργανο

πιάνο μπαρ (n)
piano-bar

πιάνω /ˈpça.no/ (v)
attraper, toucher, prendre de la place
piger
  καταλαβαίνω στην αργκό

πιάσιμο (n)
prise
  κράτημα με το χέρι κάποιου αντικειμένου

πιάστρο /ˈpça.stɾo/ (n)
piastre

πιάτο /ˈpça.to/ (n)
assiette, plat

πιάτο ημέρας /ˈpça.to iˈme.ɾas/
plat du jour

πιάτσα (n)
marché, place, station, taxi

πιέζω /piˈe.zo/ (v)
appuyer, presser, faire pression, forcer

πιανίστας (n)
pianiste

πιανιστικά (adv)
pianistiquement

πιανιστικός (adj)
pianistique

πιατάκι (n)
soucoupe

πιατέλα (n)
plat

πιατικά (n)
vaisselle

πιγκάλ (n)
brosse de toilettes

πιγκουίνος /piŋ.ɡuˈi.nos/ (n)
manchot, pingouin

πιγούνι (n)
menton

πιεζοηλεκτρισμός /pi.e.zo.i.le.ktɾiˈzmos/ (n)
piézoélectricité

πιερότος /pçeˈɾo.tos/ (n)
pierrot

πιεσμένος
comprimé, pressé

πιεστήριο (n)
presse

πιεστικός (adj)
contraignant

πιεσόμετρο (n)
sphygmomanomètre, tensiomètre

πιθάρι (n)
jarre
la boîte de Pandore
  το πιθάρι της Πανδώρας

πιθανολογώ (v)
spéculer

πιθανοτικός /pi.θa.no.tiˈkos/ (adj)
probabiliste

πιθανόν /piθaˈnon/ (adv)
probablement, vraisemblablement

πιθανός /pi.θaˈnos/ (adj)
probable, éventuel

πιθανότητα /pi.θaˈno.ti.ta/ (n)
probabilité

πικ νικ (n)
pique-nique

πικάντικος (adj)
piquant

πικάπ (n)
platine

πικο-
pico-

πικρά /piˈkɾa/ (adv)
amèrement

πικρίλα (n)
amer, goût

πικραίνω (v)
aigrir, amer, rendre

πικραλίδα (n)
pissenlit, chicorée

πικραμένος
aigri, amer, dépité

πικραμυγδαλόλαδο (n)
huile d'amende amère

πικραμύγδαλο (n)
amande, amère

πικροδάφνη /pi.kɾoˈðaf.ni/ (n)
laurier-rose, oléandre

πικρός /piˈkɾos/ (adj)
amer, acide

πικρόχολος (adj)
acerbe, acide

πικόμετρο (n)
picomètre

πιλάτεμα (n)
tracas

πιλάφι /piˈla.fi/ (n)
pilaf

πιλατεύω (v)
agacer, glander, importuner, perdre, temps, tourmenter

πιλοτάρισμα (n)
pilotage

πιλοτάρω (v)
piloter

πιλοτή /pi.loˈti/ (n)
pilotis

πιλοτικός (adj)
pilote

πιλότος /piˈlo.tos/ (n)
pilote

πινάκλ /piˈnakl/ (n)
pinochle

πινέλο (n)
pinceau

πινακοθήκη /pi.na.koˈθi.ci/ (n)
galerie d'art

πινακωτή (n)
pétrin

πινγκ πονγκ /ˈpiŋ ˈpoŋ/ (n)
tennis de table, ping-pong

πινδαρικός (adj)
pindarique

πινελιά (n)
coup, pinceau, touche

πιο /ˈpço/ (adv)
plus

πιονιέρος (n)
pionnier

πιπέρι /piˈpe.ɾi/ (n)
poivre
  μπαχαρικό

πιπέτα (n)
pipette

πιπί (n)
pipi

πιπίλα /piˈpi.la/ (n)
tétine, sucette

πιπεράτος /pi.peˈɾa.ti/ /pi.peˈɾa.to/ /pi.peˈɾa.tos/ (adj)
caustique, poivré, provocant

πιπεριά /pi.peɾˈʝa/ (n)
poivron, poivrier

πιπερόριζα /pi.peˈɾo.ɾi.za/ (n)
gingembre

πιπερώνω (v)
poivrer

πιπιλίζω /pi.piˈli.zo/ (v)
seriner, suçoter

πιράνχας /piˈɾaŋ.xas/ (n)
piranha

πιρούνι (n)
fourchette
  σκεύος
  αμορτισέρ

πιρόγα (n)
pirogue

πισίνα (n)
piscine

πισινός (adj)
derrière, postérieur

πισσάσφαλτος /piˈsa.sfal.tos/ (n)
goudron

πιστά (adv)
fidèlement

πιστευτός /pi.steˈftos/ (adj)
croyable, crédible

πιστεύω /piˈste.vo/ (v)
croire
  έχω πίστη

πιστοποίηση (n)
certification

πιστοποιητικό (n)
certificat, attestation

πιστοποιώ /pi.sto.piˈo/ (v)
certifier, attester

πιστωτής (n)
créancier

πιστωτική κάρτα
carte de crédit

πιστωτικός (adj)
crédit

πιστόλι (n)
pistolet

πιστόνι /piˈsto.ni/ (n)
piston

πιστός /piˈstos/ (adj)
fidèle
  που είναι ακριβώς όπως στο πρωτότυπο
croyant, croyante
  που είναι αφοσιωμένος

πιστός /piˈstos/ (n)
fidèle, loyal
  κατάταξη

πιστότερος (adj)
plus fidèle

πιστότητα (n)
fidélité

πιστώνω (v)
crédit, créditer, faire

πισωγύρισμα /pi.soˈʝi.ɾi.zma/ (n)
arrière, retour

πισωκολλητό /pi.so.ko.liˈto/ (n)
levrette

πισωπεταλιά (n)
rétropédalage

πιτζάμα /piˈd͡za.ma/ (n)
pyjama

πιτσίλισμα (n)
éclaboussure

πιτσαδόρος /pi.t͡saˈðo.ɾos/ (n)
pizzaïolo
  παρασκευαστής πίτσας

πιτσαρία (n)
pizzeria

πιτσιλίζω /pi.t͡siˈli.zo/ (v)
éclabousser, gicler

πιτσιλιά (n)
moucheture, éclaboussure

πιτσιρίκος (n)
bambin, gamin, mioche, mouflet, môme

πιτσιρικαρία (n)
marmaille

πιτσουνάκι (n)
pigeonneau

πιτσουνάκια (n)
tourtereaux

πιτσούνι (n)
pigeonneau

πιτυρίδα /pi.tiˈɾi.ða/ (n)
pellicule

πιόνι (n)
pion

πλάγιος (adj)
oblique

πλάθω (v)
créer, façonner, mouler

πλάι (adv)
côté

πλάκα /ˈpla.ka/ (n)
dalle, plaque

πλάνη /ˈpla.ni/ (n)
tromperie, erreur, illusion, mirage
  λανθασμένη γνώμη
rabot
  εργαλείο

πλάση (n)
création

πλάσμα /ˈpla.zma/ (n)
plasma, créature

πλάστιγγα (n)
balance, plateau, romaine

πλάτανος /ˈpla.ta.nos/ (n)
platane

πλάτη /ˈpla.ti/ (n)
dos

πλάτος (n)
largeur

πλέγμα (n)
réseau, enchevêtrement, treillis

πλέκτρια (n)
tricoteuse

πλέκω /ˈple.ko/ (v)
tricoter, tresser

πλένω /ˈple.no/ (v)
laver

πλέξιμο /ˈple.ksi.mo/ (n)
tricot

πλέω (v)
naviguer
  ταξιδεύω σε νερό

πλήθος /ˈpli.θos/ (n)
nombre, foule, multitude
foule
  μεγάλη ομάδα ατόμων

πλήκτρο (n)
touche, ergot, plectre

πλήμνη (n)
concentrateur, hub
  πλήμνη δικτύου
moyeu
  πλήμνη τροχού

πλήξη /ˈpli.ksi/ (n)
ennui

πλήρης /ˈpli.ɾis/ (adj)
complet

πλήρης κυριότητα (n)
pleine propriété

πλήρωμα (n)
équipage, accomplissement, remboursement
  σύνολο προσωπικού

πλήρωμα του χρόνου
c'est le moment de, heure de la vérité, moment de la vérité

πλήρως /ˈpli.ɾos/ (adv)
entièrement, totalement

πλήρωση (n)
remplissage

πλήττω /ˈpli.to/ (v)
s'ennuyer
  βαριέμαι
frapper, attaquer, atteindre
  χτυπώ

πλίθα (n)
pisé

πλίνθος /ˈplin.θos/ (n)
adobe, plinthe

πλαίσιο (n)
contexte, cadre

πλαγιά (n)
flanc, pente, versant

πλαγιάζω (v)
aliter, incliner

πλαγκτόν /plaŋˈkton/ (n)
plancton

πλαδαρός /pla.ðaˈɾi/ /pla.ðaˈɾo/ /pla.ðaˈɾos/ (adj)
flasque, mou

πλαζ (n)
plage

πλαισιώνω /ple.siˈo.no/ (v)
encadrer, seconder

πλακάκι (n)
carreau, carrelage

πλακάτ (n)
pancarte, panneau, panonceau

πλακέτα (n)
plaquette

πλακίδιο /plaˈci.ðio/ (n)
tablette
  ηλεκτρονική πλακέτα
  φαρμακευτικό σκεύασμα

πλακούντας /plaˈkun.das/ (n)
placenta

πλακώνω (v)
recouvrir, écraser

πλανήτης /plaˈni.tis/ (n)
planète

πλανητάριο (n)
planétarium

πλανητικός (adj)
planétaire

πλανητοσκόπιο (n)
planétaire

πλανιέμαι /plaˈɲe.me/ (v)
errer, tromper, égarer

πλανόδιος (adj)
itinérant, ambulant

πλασάρω (v)
placer, promouvoir

πλασέ /plaˈse/ (n)
placé

πλασιέ /plaˈsçe/ (n)
courtier, placier, représentant

πλασμένος
fait

πλασματικά (adv)
facticement

πλασματικός (adj)
fictif, plasmatique

πλαστελίνη (n)
pâte à modeler

πλαστικές τέχνες
arts plastiques

πλαστικοποιώ (v)
plastifier

πλαστικό (n)
plastique

πλαστικός (adj)
plastique

πλαστικότητα (n)
plasticité

πλαστογράφηση (n)
falsification

πλαστογράφος /pla.stoˈɣɾa.fos/ (n)
falsificateur, faussaire

πλαστογραφία /pla.sto.ɣɾaˈfi.a/ (n)
falsification, faux, écriture

πλαστογραφημένος
falsifié

πλαστογραφώ (v)
falsifier

πλαστός (adj)
contrefait, fictif, falsifié

πλαταίνω (v)
élargir

πλατεία /plaˈti.a/ (n)
place
  χώρος σε κατοικημένη περιοχή

πλατινέ (adj)
platiné

πλατσουρίζω (v)
barboter

πλατφόρμα (n)
plateforme, plate-forme

πλατωνικός (adj)
platonique

πλατωνισμός /pla.to.niˈzmos/ (n)
platonisme

πλατό (n)
plateau

πλατύς /plaˈtis/ (adj)
large

πλατύσκαλο (n)
palier, perron

πλαφονιέρα /pla.foˈɲe.ɾa/ (n)
plafonnier

πλαφόν (n)
plafond

πλαϊνός (adj)
de côté

πλειάδα (n)
pléiade

πλειοδοσία (n)
surenchère

πλειοδοτικός (adj)
mieux disant, plus offrant
enchères, vente
  πλειοδοτικός διαγωνισμός

πλειοδοτώ (v)
enchérir, surenchérir

πλειοδότης /pli.oˈðo.tis/ (n)
plus offrant

πλειονότητα (n)
majorité

πλειοψηφία /pli.o.psiˈfi.a/ (n)
majorité

πλειοψηφικά (adv)
majoritairement

πλειοψηφικός (adj)
majoritaire

πλειστηριασμός (n)
vente aux enchères, enchère

πλεκτό (n)
tricot

πλεξιγκλάς (n)
plexiglas, polyméthacrylate de méthyle

πλεξούδα (n)
tresse

πλεονάζω (v)
excédent, faire double emploi, trop, être

πλεονάζων (adj)
excédentaire, superflu

πλεονέκτημα (n)
avantage

πλεονέκτης (n)
cupide, insatiable

πλεονασματικός (adj)
excédentaire

πλεονασμός /ple.o.naˈzmos/ (n)
pléonasme
  σχήμα λόγου

πλεοναστικός (adj)
pléonastique

πλεονεκτικός (adj)
avantageux

πλεονεκτώ (v)
avantagé, favorisé, position, supériorité, être

πλεονεξία (n)
cupidité

πλεούμενο /pleˈu.me.no/ (n)
embarcation

πλερέζα (n)
mantille

πλευρά /pleˈvɾa/ (n)
côté
  η πλευρά μεταφορικά
  η πλευρά στη γεωμετρία

πλευρίτης (n)
pleurésie

πλευρικός (adj)
latéral

πλευρονήκτης (n)
carrelet

πλευροπνευμονία (n)
pleuropneumonie

πλευρό /pleˈvɾo/ (n)
côte
  το πλάγιο μέρος του σώματος
  η πλάγια μεριά (γενικά)

πλευστότητα (n)
navigabilité

πλεόνασμα (n)
surplus, excédent

πληγή /pliˈʝi/ (n)
plaie, blessure

πληγείς /pliˈʝis/
sinistré

πληγιάζω (v)
blesser

πληγωμένος
blessé

πληγώνω (v)
blesser

πληθαίνω (v)
augmenter, multiplier, proliférer

πληθυντικός /pli.θin.diˈkos/ (n)
pluriel

πληθυσμιακός (adj)
démographique

πληθυσμός /pli.θiˈzmos/ (n)
population
  γεωγραφικός όρος

πληθωρικός /pli.θo.ɾiˈkos/ (adj)
pléthorique

πληθωρισμός (n)
inflation, abondance

πληθωριστικός (adj)
inflationniste

πληθύνω (v)
augmenter, multiplier, proliférer

πληθώρα /pliˈθo.ɾa/ (n)
pléthore, multitude

πληκτικός (adj)
ennuyeux, fastidieux

πληκτρολογώ (v)
saisir, taper

πληκτρολόγιο /pli.ktɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
clavier

πλημμέλημα (n)
délit

πλημμυρίδα (n)
flux, marée

πλημμυρίζω (v)
inonder

πλημμύρα /pliˈmi.ɾa/ (n)
inondation

πληρεξουσιότητα (n)
procuration

πληρεξούσιος (adj)
plénipotentiaire, procuratrice, procureur

πληροφορία /pli.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
information, renseignement

πληροφορημένος
informé

πληροφορική /pli.ɾo.fo.ɾiˈci/ (n)
informatique
  επιστήμη

πληροφοριοδότης (n)
informateur

πληροφοριοδότρια (n)
informatrice

πληροφορούμαι (v)
s'informer

πληροφορώ /pli.ɾo.foˈɾo/ (v)
informer, renseigner

πληροφόρηση (n)
PI, pour information
  για την πληροφόρησή σας

πληρωμή (n)
paiement

πληρωτέος (adj)
payable

πληρότητα (n)
complet, exhaustivité, fait, plénitude, remplissage, être

πληρώ /pliˈɾo/ (v)
remplir

πληρώνω (v)
payer

πλησίον /pliˈsi.on/ (n)
prochain

πλησιάζω /pli.siˈa.zo/ (v)
approcher, s'approcher

πλησιέστερος (adj)
plus proche

πλησιόσαυρος /pli.siˈo.sa.vɾos/ (n)
plésiosaure

πλιάτσικο /ˈpʎa.t͡si.ko/ (n)
pillage

πλιατσικολογώ (v)
piller

πλιατσικολόγος (n)
pillard, casseur

πλινθόκτιστος (adj)
briques

πλισέ /pliˈse/ (adj)
plissé

πλοήγηση (n)
navigation, pilotage

πλοίαρχος (n)
capitaine

πλοίο /ˈpli.o/ (n)
bateau, navire, vaisseau

πλοηγώ (v)
piloter

πλοιοκτήτης (n)
bateau, propriétaire

πλοκάμι /ploˈka.mi/ (n)
tentacule

πλοκή /ploˈci/ (n)
intrigue, trame

πλουμί /pluˈmi/ (n)
plumetis

πλουμιστός /plu.miˈstos/ (adj)
chamarré

πλουραλισμός /plu.ɾa.liˈzmos/ (n)
pluralisme

πλουραλιστικός (adj)
pluraliste

πλουσιοπάροχα (adv)
copieusement

πλουσιοπάροχος /plu.si.oˈpa.ɾo.xos/ (adj)
copieux, plantureux

πλουσιότατος (adj)
richissime

πλουτίζω (v)
enrichir

πλουταίνω (v)
enrichir

πλουτισμός (n)
enrichissement

πλουτοπαραγωγικός (adj)
producteur, richesse

πλουτώνιο (n)
plutonium

πλούσιος /ˈplu.si.os/ (adj)
riche

πλούτος /ˈplu.tos/ (n)
richesse

πλυντήριο (n)
laverie, blanchiment, lave-linge, lave-vaisselle, lessive, vaisselle

πλυντήριο πιάτων
lave-vaisselle

πλυντήριο ρούχων
lave-linge, machine à laver le linge

πλυσταριό /pli.staɾˈʝo/ (n)
buanderie, lavoir

πλωτός /ploˈtos/ (adj)
flottant, navigable

πλύντρια (n)
laveuse

πλύση (n)
lavage

πλύση εγκεφάλου /ˈpli.si eŋ.ɟeˈfa.lu/
lavage de cerveau

πλύσιμο (n)
lavage

πλώρη /ˈplo.ɾi/ (n)
proue

πνέω τα λοίσθια /ˈpne.o ta ˈlis.θi.a/
dernier, expirer, rendre, soupir

πνίγω /ˈpni.ɣo/ (v)
noyer, étouffer, suffoquer, étrangler

πνευματικά δικαιώματα
droit d'auteur

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (adj)
pneumatique
  αεροκίνητος
spirituel, spirituelle
  σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο
mental, intellectuel
  σε σχέση με το πνεύμα ως διανοητική εργασία ή ικανότητα

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (n)
confesseur

πνευματικότητα (n)
spiritualité

πνευματισμός (n)
spiritisme

πνευματοθεραπεία (n)
pneumatothérapie, pneumothérapie

πνευματοκρατία (n)
spiritualisme

πνευματολογία /pnev.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
pneumatologie

πνευματώδης (adj)
esprit, spirituel

πνευμοθώρακας (n)
pneumothorax

πνευμονία (n)
pneumonie

πνευμονικός (adj)
pulmonaire, pneumonique

πνευμονο- /pev.mo.no/
pneumo-

πνευμονογαστρικό νεύρο
nerf pneumogastrique, nerf vague

πνευμονογαστρικός (adj)
pneumogastrique

πνευμονολόγος /pnev.mo.noˈlo.ɣos/ (n)
pneumologue

πνευμονοπλευρίτιδα (n)
pneumopleurésie

πνευμονόκοκκος /pev.moˈno.ko.kos/ (n)
pneumocoque

πνευστό /pnefˈsto/ (n)
instrument à vent

πνευστός /pnefˈstos/ (adj)
vent

πνεύμα /ˈpnev.ma/ (n)
esprit, souffle
  νους

πνεύμονας /ˈpnev.mo.nas/ (n)
poumon

πνιγηρός /pni.ʝiˈɾos/ (adj)
étouffant

πνιγμός (n)
noyade

πνοή /pnoˈi/ (n)
haleine, respiration, souffle

ποίημα /ˈpi.i.ma/ /ˈpi.ma/ (n)
poème, poésie

ποίηση /ˈpi.i.si/ (n)
poésie

ποίμνιο (n)
ouailles, troupeau

πογκρόμ (n)
pogrom, pogrome

ποδάρι /poˈða.ɾi/ (n)
jambe, pied

ποδήλατο /poˈði.la.to/ (n)
bicyclette, vélo
  δίτροχο όχημα

ποδίσκος /poˈði.skos/ (n)
pédoncule

ποδανά (n)
verlan

ποδαρίλα (n)
odeur, pieds

ποδαρόδρομος (n)
marche, pied

ποδηλάτης (n)
cycliste

ποδηλάτισσα (n)
cycliste

ποδηλασία /po.ði.laˈsi.a/ (n)
cyclisme

ποδηλατίστρια (n)
cycliste

ποδηλατικός (adj)
cycliste

ποδηλατιστής (n)
cycliste

ποδηλατοδρόμιο (n)
vélodrome

ποδηλατοδρόμος (n)
cycliste

ποδηλατόδρομος (n)
route cycliste, voie cycliste

ποδιά (n)
tablier

ποδοκομία (n)
pédicure

ποδοπάτημα (n)
piétinement

ποδοπατώ /po.ðoˈpa.to/ (v)
piétiner

ποδοσφαιρίστρια (n)
footballeuse

ποδοσφαιρικός /po.ðo.sfe.ɾiˈci/ /po.ðo.sfe.ɾiˈko/ /po.ðo.sfe.ɾiˈkos/ (adj)
de football, footballistique

ποδοσφαιριστής /po.ðo.sfe.ɾiˈstis/ (n)
footballeur

ποδόπληκτρο (n)
pédale

ποδόσφαιρο /poˈðo.sfe.ɾo/ (n)
football, foot

ποετάστρος (n)
poétereau

ποζάρισμα (n)
pose

ποζάρω (v)
poser

ποζιτρόνιο (n)
positon, positron

ποθητός (adj)
désirable

ποθώ (v)
désirer

ποιήτρια (n)
poète, poétesse

ποιητάκος (n)
poétereau

ποιητής (n)
poète

ποιητικός (adj)
poétique

ποικίλλω (v)
varier

ποικίλος /piˈci.los/ (adj)
varié, divers
  με διαφορετικά χαρακτηριστικά

ποικιλία /pi.ciˈli.a/ (n)
variété
  διαφορετικά πράγματα
  (ζωολογία, βοτανική)

ποικιλοτρόπως (adv)
diversement

ποικιλότητα (n)
diversité

ποιμένας /piˈme.nas/ (n)
berger, pasteur, pâtre

ποινή /piˈni/ (n)
punition, peine, châtiment, pénalité

ποινικολόγος /pi.ni.koˈlo.ɣos/ (n)
criminologue

ποινικός /pi.niˈkos/ (adj)
pénal

ποιος /ˈpços/
qui, lequel

ποιοτικά (adv)
qualitativement

ποιοτικός (adj)
qualité, qualitatif

ποιότητα /piˈo.ti.ta/ (n)
qualité

πολέμαρχος /poˈle.maɾ.xos/ (n)
polémarque

πολέμιος /poˈle.mi.os/ (n)
opposant

πολίτευμα (n)
régime

πολίτης /poˈli.tis/ (n)
citoyen, civil

πολίτις (n)
citoyen

πολίχνη (n)
bourg, petite, ville

πολεμίστρα /po.leˈmi.stɾa/ (n)
embrasure, créneau

πολεμίστρια (n)
guerrière

πολεμική τέχνη
art martial

πολεμικός (adj)
militaire, polémique

πολεμιστής /po.le.miˈstis/ (n)
guerrier, combattant

πολεμοφόδια (n)
munitions

πολεμοχαρής (adj)
belliqueux, belliciste

πολεμώ /po.leˈmo/ (v)
combattre, faire la guerre, lutter

πολεοδομία /po.le.o.ðoˈmi.a/ (n)
urbanisme

πολεοδομικός (adj)
urbanistique

πολεοδομώ (v)
urbaniser

πολεοδόμος (n)
urbaniste

πολική αρκούδα
ours polaire

πολικός (adj)
polaire

πολιομυελίτιδα (n)
poliomyelite

πολιομυελιτικός (n)
poliomyélitique

πολιορκία /po.li.oɾˈci.a/ (n)
siège

πολιορκώ (v)
assiéger

πολιούχος (n)
patron, saint

πολιτεία (n)
état

πολιτευόμενος
candidat, homme, politicien, politique

πολιτεύομαι (v)
faire, politique

πολιτικά (n)
politiquement
  σχετικά με την εξουσία ή από πολιτική άποψη

πολιτική (n)
politique

πολιτική αεροπορία /po.li.tiˈci a.e.ɾo.poˈɾi.a/
aviation civile

πολιτική ορθότητα /po.li.tiˈci oɾˈθo.ti.ta/
rectitude politique

πολιτικολογώ (v)
parler de politique

πολιτικοποίηση (n)
politisation

πολιτικοποιούμαι (v)
s'engager en politique

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (adj)
politique, civil, civique

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (n)
politicien

πολιτικός μηχανικός /po.li.tiˈkos mi.xa.niˈkos/
ingénieur civil

πολιτισμένος /po.li.tiˈzme.nos/
civilisé

πολιτισμικά (adv)
culturellement

πολιτισμικός /po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
culturel

πολιτισμός (n)
culture

πολιτιστικός /po.li.ti.stiˈkos/ (adj)
culturel

πολιτογραφώ (v)
attribuer, nationaliser, nationalité

πολιτοφυλακή (n)
milice

πολιτοφύλακας (n)
milicien

πολιτότητα /po.liˈto.ti.ta/ (n)
citoyenneté

πολλαπλάσιο (n)
multiple

πολλαπλάσιος (adj)
multiple

πολλαπλασιάζομαι (v)
proliférer

πολλαπλασιάζω /po.la.pla.siˈa.zo/ (v)
multiplier

πολλαπλασιασμός (n)
multiplication

πολλαπλασιαστέος (n)
multiplicande

πολλαπλασιαστής (n)
multiplicateur

πολλαπλασιαστικός (adj)
multiplicateur, multiplicatif

πολλαπλός (adj)
multiple

πολλαπλότητα (n)
multiplicité

πολλοστός (adj)
énième

πολτοποιώ (v)
bouillie, purée, réduire

πολτός /polˈtos/ (n)
bouillie, concentré

πολυ- /po.li/
poly-

πολυάριθμος (adj)
nombreux

πολυάσχολος (adj)
affairé, occupé, très

πολυέλαιος /po.liˈe.le.os/ (n)
lustre

πολυέξοδος (adj)
dispendieux

πολυαίωνος (adj)
séculaire

πολυαισθητηριακός (adj)
plurisensoriel

πολυανδρικός (adj)
polyandrique

πολυβολισμός /pi.ɾo.vo.liˈzmos/ (n)
mitraillage

πολυβόλο (n)
mitrailleuse, mitraillette

πολυγαμία (n)
polygamie

πολυγαμικός (adj)
polygame

πολυγαστρικός (adj)
polygastrique

πολυγλωσσία /po.li.ɣloˈsi.a/ (n)
multilinguisme, polyglossie

πολυγραφικός (adj)
polygraphique

πολυγωνικός (adj)
polygonal

πολυδάκτυλος (adj)
polydactyle

πολυδακτυλία (n)
polydactylie

πολυδιάστατος (adj)
multidimensionnel

πολυδιαστρωματωμένος /po.li.ði̯a.stɾo.ma.toˈme.nos/
multicouche

πολυδιεργασία (n)
multitâche

πολυεδρικός (adj)
polyedrique

πολυεθνική (n)
multinationale

πολυεθνικός (adj)
multinational

πολυεκατομμυριούχος (n)
multimillionnaire

πολυετής (adj)
années, plusieurs, vivace

πολυθεΐστρια (n)
polythéiste

πολυθεσίτης (n)
cumulard

πολυθεϊσμός (n)
polythéisme

πολυθεϊστής (n)
polythéiste

πολυθρόνα /po.liˈθɾo.na/ (n)
fauteuil

πολυκαιρισμένος
périmé

πολυκαλλιέργεια (n)
polyculture

πολυκατάστημα (n)
supermarché

πολυκατοικία (n)
immeuble

πολυκλινική (n)
polyclinique

πολυκομματικός (adj)
multipartite

πολυκομματισμός (n)
multipartisme

πολυκοσμία (n)
affluence, foule

πολυκύτταρος (adj)
multicellulaire

πολυλογάς (adj)
bavard

πολυλογού (n)
bavarde

πολυμάθεια (n)
érudition

πολυμέλεια (n)
multiplicité

πολυμήχανος (adj)
ingénieux

πολυμαθής (adj)
érudit

πολυμελής (adj)
nombreux

πολυμεράση /po.li.meˈɾa.si/ (n)
polymérase

πολυμερές /po.li.meˈɾes/ (n)
polymère

πολυμερισμός (n)
polymérisation

πολυμεταγγιζόμενος
polytransfusé

πολυνευροπάθεια (n)
polyneuropathie

πολυνησιακός (adj)
polynésien

πολυνομοσχέδιο (n)
projet de loi interministériel

πολυουρικός (adj)
polyurique

πολυπληθής (adj)
populeux, fréquenté, grouillant

πολυπλοκότητα /po.li.ploˈko.ti.ta/ (n)
complexité

πολυπολιτισμικός /po.li.po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
multiculturel

πολυπολιτισμικότητα (n)
multiculturalisme

πολυπόθητος (adj)
désiré

πολυσεξουαλικότητα (n)
polysexualité

πολυσχιδής (adj)
multiforme

πολυσύλλαβος (adj)
polysyllabique

πολυσύμπαν /po.liˈsim.ban/ (n)
multivers

πολυσύνθετος (adj)
complexe

πολυσύχναστος /po.liˈsi.xna.sti/ /po.liˈsi.xna.sto/ /po.liˈsi.xna.stos/ (adj)
fréquenté, très

πολυτέλεια /po.liˈte.li.a/ (n)
luxe

πολυτελής /po.li.teˈlis/ (adj)
somptueux, luxueux

πολυτελώς (adv)
luxueusement

πολυτεχνική σχολή
École polytechnique

πολυτεχνικός (adj)
polytechnique

πολυτιμότητα (n)
préciosité

πολυτονικός (adj)
polytonique

πολυτροπικός (adj)
multimodal

πολυτροπικότητα (n)
multimodalité

πολυυπνογραφία (n)
polysomnographie

πολυφασικός /po.li.fa.siˈkos/ (adj)
polyphasé

πολυφωνία /po.li.foˈni.a/ (n)
polyphonie
  στη μουσική

πολυφωνικός /po.li.fo.niˈkos/ (adj)
polyphonique

πολυώνυμο (n)
polynôme

πολφίτιδα (n)
pulpite

πολφός (n)
pulpe

πολωνέζα (n)
polonaise

πολωνικά (n)
polonais

πολωνικός (adj)
polonais

πολύ /poˈli/ (adv)
beaucoup, très

πολύβουος /poˈli.vu.os/ (adj)
bruyant, grouillant, trépidant

πολύγαμος (adj)
polygame

πολύγλωσσος (adj)
multilingue, polyglotte

πολύγωνο /poˈli.ɣo.no/ (n)
polygone

πολύγωνος (adj)
polygonal

πολύκροτος (adj)
retentissant

πολύμορφος (adj)
polymorphe
  χημικός όρος

πολύξερος (adj)
intelligent, je-sais-tout

πολύπλευρος /poˈli.ple.vɾos/ (adj)
multilatéral

πολύπλοκος /poˈli.plo.kos/ (adj)
complexe, compliqué

πολύποδας /poˈli.po.ðas/ (n)
polype

πολύς /poˈlis/ (adj)
beaucoup, nombreux

πολύσπορος (adj)
multicéréales

πολύστυλος (adj)
polystyle

πολύτιμος /poˈli.ti.mos/ (adj)
précieux

πολύτιμος λίθος
gemme

πολύφερνος (adj)
bon parti

πολύφημος (adj)
renommé, réputé

πολύχρωμος /poˈli.xɾo.mos/ (adj)
multicolore, polychrome

πολώνιο (n)
polonium

πολώνω /poˈlo.no/ (v)
polariser

πομεράνιαν /po.meˈɾa.ni.an/ (n)
spitz nain

πομερανικός /po.me.ɾa.niˈkos/ (adj)
poméranien

πομπή (n)
procession

πομπός (n)
émetteur

πομπώδης /pomˈbo.ðis/ (adj)
pompeux

πομφόλυγα /poɱˈfo.li.ɣa/ (n)
bulle, cloque

πονετικός (adj)
compatissant

πονηρά /po.niˈɾa/ (adv)
astucieusement, malicieusement

πονηρία (n)
malice, ruse

πονηριά /po.niɾˈʝa/ (n)
malice, ruse
  ωφελιμιστικά δόλια δράση

πονηρός /po.niˈɾos/ (adj)
coquin, malin, rusé

πονοκέφαλος (n)
casse-tête, céphalée, céphalalgie, mal, tête

ποντάρω (v)
miser

ποντίζω (v)
immerger

ποντίκι /ponˈdi.ci/ (n)
souris
  είδος τρωκτικού

ποντίφικας /ponˈdi.fi.kas/ (n)
pontife

ποντικί /pon.diˈci/ (n)
gris souris

ποντικοπαγίδα /pon.di.ko.paˈʝi.δa/ (n)
souricière

πονόδοντος (n)
mal

πονόλαιμος (n)
gorge, mal

πονόψυχος (adj)
compatissant

πονώ (v)
souffrir, faire mal

ποπ /ˈpop/ (n)
pop

ποπλίνα (n)
popeline

ποπός /poˈpos/ (n)
cul, fesses

πορίζω (v)
fournir

πορδή /poɾˈði/ (n)
pet

πορεία (n)
course, marche

πορθητής (n)
conquérant

πορθμέας /poɾˈθme.as/ (n)
batelier

πορθμείο /poɾθˈmi.o/ (n)
bac, ferry, gué, tarif

πορθμός /poɾˈθmos/ (n)
détroit

πορθώ (v)
conquérir, enlever

πορνεία (n)
prostitution

πορνείο /poɾˈni.o/ (n)
bordel, boxon, lupanar, maison close

πορνο-
porno-

πορνοβοσκός (n)
proxénète

πορνογραφία (n)
pornographie

πορνογραφικός (adj)
pornographique

πορνοκρατία (n)
pornocratie

πορνοταινία (n)
film X, film porno

πορνό (n)
porno

πορσελάνη (n)
porcelaine

πορσελάνινος (adj)
porcelaine

πορτ κλε (n)
porte-clés

πορτ μπεμπέ (n)
porte-bébé

πορτάκι (n)
portillon
  υποκοριστικό

πορτατίφ (n)
lampadaire

πορτιέρης /poɾˈtçe.ɾis/ (n)
portier, videur, doorman, huissier

πορτιέρισσα /poɾˈtçe.ɾi.sa/ (n)
portière

πορτμονέ (n)
chausson

πορτμπαγκάζ (n)
coffre

πορτμπεμπέ /poɾt.beˈbe/ (n)
porte-bébé

πορτογαλικά (n)
portugais

πορτογαλικός (adj)
portugais, Portugais

πορτοκάλι /poɾ.toˈka.li/ (n)
orange

πορτοκαλής /poɾ.to.kaˈlis/ (adj)
orange

πορτοκαλί /poɾ.to.kaˈli/ (n)
orange
  το πορτοκαλί χρώμα

πορτοκαλεώνας /poɾ.to.ka.leˈo.nas/ (n)
orangeraie

πορτοκαλιά /poɾ.to.kaˈʎa/ (n)
oranger

πορτοφολάς (n)
pickpocket, voleur à la tire
  κλέφτης πορτοφολιών

πορτοφόλι /poɾ.toˈfo.li/ (n)
bourse, portefeuille, porte-monnaie

πορτρέτο (n)
portrait

πορφύρα /poɾˈfi.ɾa/ (n)
pourpre
purpura
  δερματοπάθεια

πορώδης /poˈɾo.ðis/ (adj)
poreux

ποσάρω (v)
pocher

ποσέ (adj)
poché

ποσειδώνιο (n)
neptunium

ποσθίτιδα /posθítiδa/ (n)
posthite

ποσοστό /po.soˈsto/ (n)
pourcentage

ποσοτικοποιήσιμος (adj)
quantifiable

ποσοτικοποιώ (v)
quantifier

ποστάρω (v)
poster

ποστίς (n)
postiche

ποσό (n)
montant, somme

ποσόστωση (n)
quota

ποσότητα /poˈso.ti.ta/ (n)
quantité

ποτ ο φε (n)
pot-au-feu

ποτ πουρί /ˈpot puˈɾi/ (n)
pot-pourri

ποτάμι /poˈta.mi/ (n)
donner sa langue au chat
  να το πάρει το ποτάμι

ποτάσα /poˈta.sa/ (n)
potasse

ποτέ (adv)
jamais
  καμία φορά

ποτήρι /poˈti.ɾi/ (n)
verre

ποτίζω /poˈti.zo/ (v)
arroser, irriguer

ποτίστρα (n)
abreuvoir

ποταμάκι (n)
ruisseau

ποταμίσιος (adj)
fluvial

ποταμογραφία (n)
potamographie

ποταμός /po.taˈmos/ (n)
roman-torrent
  μυθιστόρημα-ποταμός
rivière, fleuve
  ποταμός

ποταπά (adv)
bassesse

ποταπός (adj)
bas, vil

ποταπότης (n)
bassesse, vilenie

ποταπότητα (n)
bassesse, vilenie

ποτενσιόμετρο (n)
potensiomètre

ποτιστήρι (n)
arrosoir

ποτοποιία (n)
distillerie

ποτοποιείο (n)
distillerie

ποτό (n)
boisson

ποτό του Μάη (n)
maitrank

που
que, de

πουγκί /puŋˈɟi/ (n)
bourse

πουδριέρα (n)
poudrier

πουθενά /pu.θeˈna/ (adv)
nulle part
  αρνητικό τοπικό επίρρημα

πουκάμισο /puˈka.mi.so/ (n)
chemise

πουλάκι (n)
oisillon, oiselet
  μικρό πουλί

πουλάρα (n)
pouliche

πουλάρι /puˈla.ɾi/ (n)
poulain

πουλάω /puˈla.o/ (v)
vendre

πουλί /puˈli/ (n)
oiseau

πουλερικό (n)
volaille
  οικόσιτο εκτρεφόμενο πτηνό

πουλημένος
vendu, vénal

πουντιάζω (v)
froid, prendre, s'enrhumer

πουρές /puˈɾes/ (n)
purée

πουρί (n)
concrétion, croûte, dépôt

πουριτανικός (adj)
puritain

πουριτανός (n)
puritain

πουρνάρι /puɾˈna.ɾi/ (n)
chêne vert

πουτάνα /puˈta.na/ (n)
putain, pute

πουτσαράς /pu.t͡saˈɾas/ (n)
mec bien membré

πουφ
pouf

πού (adv)
où
  τοπικό επίρρημα

πού και πού /ˈpu ce ˈpu/
de temps en temps, parfois

πούμα (n)
puma
  θηλαστικό της Αμερικής

πούπουλο /ˈpu.pu.lo/ (n)
duvet

πούππα (n)
poupée

πούρο (n)
cigare

πούρος (adj)
pur

πούστης /ˈpu.stis/ (n)
pédale, pédé, enfoiré, salaud

πούτσα (n)
bite, paf, pine, queue, vit, zob

πράγμα /ˈpɾaɣ.ma/ (n)
chose, machin
  αντικείμενο γενικά

πράκτορας /ˈpɾa.kto.ɾas/ (n)
agent

πράξη /ˈpɾa.ksi/ (n)
acte, action

πράος /ˈpɾa.a/ /ˈpɾa.o/ /ˈpɾa.os/ (adj)
doux

πράσινα άλογα
n'importe quoi, mon oeil

πράσινο /ˈpɾa.si.no/
vert

πράσινος (adj)
vert
  οικολόγος

πράσο (n)
poireau, porreau
prendre en flagrant délit, prendre la main dans le sac
  πιάνω κάποιον στα πράσα

πράττω (v)
agir

πράττων
agissant

πρέζα (n)
pincée

πρέκι (n)
linteau

πρέπει /ˈpɾe.pi/ (v)
falloir, faut

πρέπων
convenable, approprié, bienséant, comme il faut, décent

πρέσβειρα (n)
ambassadrice

πρέσβης /ˈpɾe.zvis/ (n)
ambassadeur

πρέστο (n)
presto

πρήζομαι (v)
enfler, gonfler

πρήζω (v)
boursoufler, enfler, gonfler

πρήζω τ' αρχίδια
casser les couilles

πρήξιμο (n)
gonflement, ballonnement, boursouflure, enflure, fluxion

πρίγκιπας /ˈpɾiŋ.ɟi.pas/ (n)
prince

πρίζα (n)
prise

πρίκουελ /ˈpri.ku.el/ (n)
préquelle

πρίμουλα (n)
primevère

πρίσμα /ˈpɾi.zma/ (n)
prisme

πραγμάτωση (n)
accomplissement, réalisation

πραγματεία (n)
traité

πραγματεύομαι (v)
traiter

πραγματικά (adv)
vraiment, effectivement, effet, réellement, vérité

πραγματικότητα (n)
réalité

πραγματισμός (n)
pragmatisme

πραγματιστής (n)
pragmatiste, réaliste

πραγματιστικός (adj)
pragmatique

πραγματογνωμοσύνη (n)
expertise, état des lieux

πραγματογνώμονας (n)
expert

πραγματοποίηση (n)
exécution, mise, oeuvre, réalisation

πραγματοποιήσιμος (adj)
faisable, réalisable

πραγματοποιώ (v)
effectuer, réaliser, exécuter, matérialiser

πρακτικά /pɾa.ktiˈka/ (n)
pratiquement
  επίρρημα
compte-rendu, notes
  ουσιαστικό

πρακτική (n)
pratique

πρακτικός /pɾa.ktiˈkos/ (adj)
pratique

πρακτορείο /pɾa.ktoˈɾi.o/ (n)
agence

πραλίνα (n)
praline

πραμάτεια (n)
marchandise

πραματευτής (n)
ambulant, camelot, colporteur, marchand

πραξικοπηματίας (n)
putschiste

πραξικόπημα /pɾa.ksiˈko.pi.ma/ (n)
putsch, coup d’État

πρασεοδύμιο (n)
praséodyme

πρασινάδα (n)
verdure

πρασινοκέφαλη (n)
colvert

πρατήριο /pɾaˈti.ɾi.o/ (n)
coopérative, procure

πρεβαντόριο /pre.vaˈnto.ri.o/ (n)
préventorium

πρεζάκι (n)
drogué

πρελούδιο (n)
prélude

πρεμιέρα (n)
première

πρες κόνφερανς (n)
conférence, presse

πρεσβεία /pɾeˈzvi.a/ (n)
ambassade

πρεσβευτής (n)
ambassadeur

πρεσβεύω /pɾeˈzve.vo/ (v)
préconiser, prôner

πρεσβυτικός (adj)
presbytique

πρεσβυωπία (n)
presbytie

πρεσβύτερος (adj)
doyen

πρεστίζ (n)
prestige

πρησμένος
enflé, gonflé

πριβέ (adj)
privé

πριγκίπισσα /pɾiŋˈɟi.pi.sa/ (n)
princesse

πριγκιπάτο /pɾiŋ.ɟiˈpa.to/ (n)
principauté

πριγκιπικός (adj)
princier

πριμοδοτώ /pɾi.mo.ðoˈto/ (v)
favoriser, primer, subventionner

πριμοδότηση (n)
subventionnement

πριν /pɾin/
avant, antérieurement, devant
  επίρρημα
avant
  πρόθεση
  σύνδεσμος

πριονίδι (n)
sciure

πριονίζω (v)
scier

πριονιστήριο (n)
scierie

πριονοκορδέλα (n)
lame de scie à ruban
  η κορδέλα
scie à ruban
  το μηχάνημα

πρισματικός (adj)
prismatique

πριτσίνι (n)
rivet

πριόνι (n)
scie

προ πολλού /pɾo poˈlu/
longtemps

προάγγελος /pɾoˈaŋ.ɟe.los/ (n)
précurseur

προάγομαι (v)
promu, être

προάγω (v)
promouvoir

προάλλες (n)
autre, jour

προάστιο /pɾoˈa.sti.o/ (n)
banlieue, faubourg

προέκταση (n)
extension, prolongement

προέλαση (n)
avancée

προέλευση /pɾoˈe.lef.si/ (n)
origine, provenance

προέρχομαι (v)
provenir

προέφηβος /pɾoˈe.fi.vos/ (n)
préadolescent

προίκα /ˈpɾi.ka/ (n)
dot, trousseau

προαίσθημα /pɾoˈe.sθi.ma/ (n)
pressentiment, précognition

προαγωγή /pɾo.a.ɣoˈʝi/ (n)
promotion

προαγωγός /pɾo.a.ɣoˈɣos/ (n)
entremetteur, proxénète
  που ωθεί στην πορνεία

προαιρετικά (adv)
facultativement

προαιρετικός (adj)
facultatif

προακτέος (adj)
promouvable

προανάκριση (n)
enquête, instruction, préalable, préliminaire

προανάκρουσμα (n)
prélude

προανάφλεξη /pɾo.aˈna.fle.ksi/ (n)
autoallumage

προαπαιτούμενο (n)
préalable, prérequis

προαποφασίζω (v)
fixer, prédéterminer, à l'avance

προαστιακός (adj)
banlieusard, suburbain

προαφαιρώ (v)
prélever

προαχθείς
promu

προαύλιο /pɾoˈa.vli.o/ (n)
cour

προβάδισμα (n)
avance

προβάλλω /pɾoˈva.lo/ (v)
projeter, evidence, mettre, surgir
  κάνω προβολή

προβάρω (v)
répéter, essayer

προβαίνω /pɾoˈve.no/ (v)
avancer, procéder

προβατάκι (n)
mouton

προβατίνα (n)
brebis

προβηγκιανά (n)
provençal
  διάλεκτος

προβηγκιανός (adj)
provençal

προβιά (n)
mouton, peau

προβιβάζω /pɾo.viˈva.zo/ (v)
promouvoir

προβιομηχανικός /pɾo.vi.o.mi.xa.niˈkos/ (adj)
préindustriel

προβλέπω /pɾoˈvle.po/ (v)
prédire, prévoir, pronostiquer

προβλέψιμος (adj)
prévisible

προβλήτα (n)
embarcadère, estacade, jetée, quai

προβλεπόμενος
prévu

προβληματίζομαι (v)
réfléchir, se préoccuper

προβληματίζω (v)
inquiéter, problématiser, préoccuper

προβληματικός (adj)
problématique

προβληματισμός /pɾo.vli.ma.tiˈzmos/ (n)
problématique, questionnement

προβοκάτορας /pɾo.voˈka.to.ɾas/ (n)
provocateur

προβοκάτσια (n)
provocation

προβοκατόρικος (adj)
provocateur

προβολέας (n)
projecteur

προβολή /pɾo.voˈli/ (n)
projection

προβολικό (n)
projecteur

προβολικός (adj)
projectif

προβοσκίδα (n)
trompe

προγαμιαίος (adj)
prenuptial

προγεννητικός (adj)
anténatal, prénatal

προγηρία (n)
progéria

προγναθισμός /pɾo.ɣna.θiˈzmos/ (n)
prognathisme

προγνωστικός (adj)
prognostique

προγονολατρεία (n)
adoration, ancêtres

προγονοπληξία (n)
ancêtres, culte, excessif

προγραμματίζω /pɾo.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
programmer

προγραμματίστρια (n)
programmeuse

προγραμματισμός (n)
programmation

προγραμματιστής (n)
programmateur

προδίδω (v)
trahir

προδημοσίευση /pɾo.ði.moˈsi.ef.si/ (n)
prépublication

προδιάθεση /pɾoˈðʝa.θe.si/ (n)
prédisposition, propension

προδιαγεγραμμένος
prédéterminé

προδιαγράφω /pɾo.ði̯aˈγɾa.fo/ (v)
prescrire

προδιαγραφή /pɾo.ði̯a.γɾaˈfi/ (n)
norme, prescription

προδοσία (n)
trahison

προδότης /pɾoˈðo.tis/ (n)
traître, dénonciateur, indicateur

προδότισσα (n)
traîtresse

προδότρια (n)
traîtresse

προεδρία /pɾo.eˈðɾi.a/ (n)
présidence

προεδρείο /pɾo.eˈðɾi.o/ (n)
présidium

προεδρεύω (v)
présider

προεδρικός (adj)
présidentiel

προειδοποίηση /pɾo.i.ðoˈpi.i.si/ (n)
avertissement

προειδοποιημένος
averti

προειδοποιώ /pɾo.i.ðo.piˈo/ (v)
prévenir, avertir

προεισαγωγικός (adj)
preliminaire

προεκλαμψία (n)
pré-éclampsie, prééclampsie

προεκλογικός (adj)
préélectoral

προεκτείνω /pɾo.eˈkti.no/ (v)
prolonger

προελαύνω /pɾo.eˈlav.no/ (v)
avancer

προενισχυτής (n)
préamplificateur

προεξέχω /pɾo.eˈkse.xo/ (v)
déborder

προεξέχων
proéminent

προεξοφλώ (v)
avance, escompter, payer

προεξοχή /pɾo.e.ksoˈçi/ (n)
avancée, saillie

προεπιλεγμένος
présélectionné

προεπισκόπηση (n)
prévisualisation

προεστός /pɾo.eˈstos/ (n)
notable

προετοιμάζω (v)
préparer

προζύμι (n)
levain

προηγμένος
avancé

προηγουμένως (adv)
antérieurement, précédemment, préalablement

προηγούμαι /pɾo.iˈɣu.me/ (v)
précéder
  περπατώ μπροστά από άλλους

προηγούμενο (n)
précédent

προηγούμενος /pɾo.iˈɣu.me.nos/ (n)
antérieur, précédent
  που προηγήθηκε χρονικά

προθάλαμος (n)
antichambre

προθέρμανση (n)
préchauffage, échauffement

προθήκη (n)
vitrine

προθεσμία /pɾo.θeˈzmi.a/ (n)
échéance

προθυμία (n)
volonté, empressement, bonne

προθυμότερος (adj)
plus disposé

προικίζω (v)
doter

προικισμένος
doté

προικοθήρας (n)
coureur, dot

προικοθηρία (n)
course, dot

προκάλυμμα (n)
couverture

προκάνω (v)
arriver, avoir, temps

προκάτοχος (adj)
prédécesseur

προκήρυξη /pɾoˈci.ɾi.ksi/ (n)
annonce, manifeste, tract

προκαθορίζω /pɾo.ka.θoˈɾi.zo/ (v)
prédeterminer

προκαλώ /pɾo.kaˈlo/ (v)
causer, défier, entraîner, occasionner, provoquer

προκατάληψη /pɾo.kaˈta.li.psi/ (n)
préjugé, idée fixe, parti pris, préconception, préoccupation

προκαταβολή (n)
acompte, avance

προκαταβολικά (adv)
d'avance

προκαταλαμβάνω /pɾo.ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
préoccuper

προκαταρκτικός (adj)
préliminaire, préalable

προκατασκευασμένος
préfabriqué

προκατειλημμένος
partial

προκειμένου
afin de

προκηρύσσω (v)
annoncer, publier

προκλασικός (adj)
préclassique

προκλητικός /pɾo.kli.tiˈkos/ (adj)
provocateur, provoquant

προκλητικότητα (n)
provocation

προκομμένος
sérieux, travailleur

προκοπή /pɾo.koˈpi/ (n)
progrès, réussite

προκουράτορας (n)
procurateur

προκρίνομαι (v)
se qualifier

προκρίνω (v)
prédéterminer, préférer, retenir

προκριματικός /pɾo.kɾi.ma.tiˈci/ /pɾo.kɾi.ma.tiˈko/ /pɾo.kɾi.ma.tiˈkos/ (adj)
préliminaire, primaire, préalable, qualification, éliminatoire

προκυμαία (n)
quai, jetée, môle

προκόβω /pɾoˈko.vo/ (v)
progresser, réussir
  ευδοκιμώ

προκύπτω (v)
résulter, découler, survenir

προκύπτων
survenant

προλαβαίνω /pɾo.laˈve.no/ (v)
rattraper, arriver à temps

προλαλήσας
orateur, précédent

προλαμβάνω (v)
prévenir

προλετάριος /pɾo.leˈta.ɾi.os/ (n)
prolétaire

προλεταριάτο /pɾo.le.ta.ɾiˈa.to/ (n)
prolétariat

προλεταριοποίηση (n)
prolétarisation

προληπτικά (adv)
préventivement

προληπτικός (adj)
superstitieux
  δεισιδαίμων
préventif
  που προλαμβάνει

προλογίζω (v)
préfacer

προμήθεια (n)
approvisionnement, fourniture, provision

προμήθειο (n)
prométhium

προμήνυμα (n)
précurseur, signe

προμαχώνας /pɾo.maˈxo.nas/ (n)
bastion

προμελέτη (n)
préalable, préméditation, étude

προμελετημένος
prémédité

προμελετώ (v)
préméditer

προμηθευτής /pɾo.mi.θeˈftis/ (n)
fournisseur, pourvoyeur

προμηθεύομαι (v)
s'approvisionner

προμηθεύτρια (n)
fournisseuse

προμηθεύω /pɾo.miˈθe.vo/ (v)
fournir, pourvoir, approvisionner

προμηνύω /pɾo.miˈni.o/ (v)
présager

προμνησία (n)
déjà-vu

προνεύω (v)
tangage

προνοητικός (adj)
prévoyant

προνοητικότητα /pɾo.no.i.tiˈko.ti.ta/ (n)
prévoyance

προνομιακός (adj)
privilégié

προνομιούχος /pɾo.no.miˈu.xos/ (adj)
privilégié

προνόμιο /pɾoˈno.mi.o/ (n)
privilège

προνύμφη /pɾoˈniɱ.fi/ (n)
larve

προξενήτρα (n)
entremetteuse, marieuse

προξενείο (n)
consulat

προξενητής /pɾo.kse.niˈtis/ (n)
entremetteur, marieur, proxénète

προξενώ (v)
causer, provoquer

προοδευτικά (adv)
progressivement

προοδευτικός (adj)
progressif, progressiste

προοδεύω /pɾo.oˈðe.vo/ (v)
progresser

προοιωνίζομαι (v)
présager

προορίζομαι /pɾo.oˈɾi.zo.me/ (v)
destiner, destiné
  προορίζομαι ως ταξιδιώτης

προορίζω /pɾo.oˈɾi.zo/ (v)
destiner

προορισμένος
destiné, prédestiné

προορισμός (n)
destination, destinée

προπάντων /pɾoˈpa.ndon/ (adv)
avant tout, essentiellement, notamment, par-dessus tout, principalement, surtout

προπάτορας /pɾoˈpa.to.ɾas/ (n)
ancêtre

προπέλα /pɾoˈpe.la/ (n)
hélice

προπέμπω (v)
accompagner, tenir les cordons du poêle

προπέτασμα (n)
rideau, voile, écran

προπέτεια (n)
insolence
  απερισκεψία
protrusion
  κρανιακή προεξοχή

προπαγάνδα (n)
propagande

προπαγανδίζω (v)
faire, propagande

προπαγανδίστρια (n)
propagandiste

προπαγανδιστής (n)
propagandiste

προπαγανδιστικός (adj)
propagande

προπαιδευτικός (adj)
propédeutique

προπανδημικός /pɾo.pan.ði.miˈkos/ (adj)
pré-pandémique, prépandémique

προπαραλήγουσα (n)
antépénultième

προπαρασκευή (n)
préparation

προπαρασκευαστικός /pɾo.pa.ɾa.sce.va.stiˈkos/ (adj)
préparatoire

προπαροξύτονος (adj)
proparoxyton

προπατορικό αμάρτημα
péché originel

προπατορικός /pɾo.pa.to.ɾiˈkos/ (adj)
ancestral

προπηλάκιση (n)
insulte, outrage

προπηλακίζω (v)
injurier, outrager

προπηλακιστικός (adj)
injurieux, outrageant

προπληρωμένη κάρτα
carte prépayée

προπληρωμή (n)
prépaiement

προπληρωτέος (adj)
d'avance, payable

προπληρώνω /pɾo.pliˈɾo.no/ (v)
prépayer

προπονητής /pɾo.po.niˈtis/ (n)
entraineur, coach

προπορεία (n)
avance

προπορεύομαι (v)
marche, mener, ouvrir, précéder

προπόνηση /pɾoˈpo.ni.si/ (n)
entraînement

προπύργιο (n)
bastion

προς /ˈpɾos/
vers

προς Θεσσαλονικείς Α΄ (pn)
1 Thessaloniciens

προς Θεσσαλονικείς Β΄ (pn)
2 Thessaloniciens

προς Κορινθίους Α' (pn)
1 Corinthiens

προς Κορινθίους Β' (pn)
2 Corinthiens

προς Ρωμαίους (pn)
Romains

προσάπτω (v)
imputer, reprocher

προσάραξη (n)
échouage

προσάρτηση /pɾoˈsaɾ.ti.si/ (n)
annexion

προσέγγιση (n)
approximation, approximativement
  κατά προσέγγιση
approche, rapprochement, approximation
  προσέγγιση

προσέλευση /pɾoˈse.lef.si/ (n)
participation, présence, venue

προσέλκυση /pɾoˈsel.ci.si/ (n)
attraction, séduction

προσέρχομαι (v)
comparaître, présenter, rendre

προσέχω /pɾoˈse.xo/ (v)
faire attention, remarquer

προσήλωση /pɾoˈsi.lo.si/ (n)
attachement

προσαγωγέας (n)
sensible

προσαγωγή (n)
comparution

προσανατολίζω /pɾo.sa.na.toˈli.zo/ (v)
orienter

προσανατολισμός (n)
orientation

προσαρμογή /pɾo.saɾ.moˈʝi/ (n)
adaptation

προσαρμοστικός /pɾo.saɾ.mo.stiˈkos/ (adj)
adaptable

προσαρμόζομαι (v)
s'adapter, se plier, se régler
  προσαρμόζομαι (μέσης διάθεσης)

προσαρμόζω /pɾo.saɾˈmo.zo/ (v)
adapter, ajuster, brancher

προσαρμόσιμος (adj)
adaptable

προσαρτώ /pɾo.saɾˈto/ (v)
annexer, rattacher

προσαρτώμαι (v)
annexé

προσβάλλω /pɾoˈzva.lo/ (v)
offenser

προσβάσιμος (adj)
accessible

προσβασιμότητα /pɾo.zva.siˈmo.ti.ta/ (n)
accessibilité

προσβατός (adj)
accessible

προσβεβλημένος
offensé

προσβλητικός /pɾoz.vli.tiˈkos/ (adj)
offensant, offensif, vexant

προσβολή /pɾo.zvoˈli/ (n)
assaut, insulte, affront, offense

προσγείωση (n)
atterrissage

προσγειώνομαι (v)
atterrir

προσγειώνω (v)
atterrir

προσδίδω (v)
conférer

προσδιορίζω (v)
déterminer, fixer

προσδιορισμός /pɾoz.ði.o.ɾiˈzmos/ (n)
déterminatif, détermination, fixation

προσδιοριστικός (adj)
déterminant

προσδοκία (n)
attente, espoir, espérance
contre toute attente
  παρά πάσαν προσδοκίαν

προσδοκώ (v)
attendre, espérer

προσδόκιμος (adj)
espérance

προσεγγίζω /pɾo.seŋˈɟi.zo/ (v)
approcher, aborder, appréhender

προσεγγιστικά /pɾo.seŋ.ɟi.stiˈka/ (adv)
approximativement

προσεγγιστικός (adj)
approximant
  γλωσσολογία
approximatif
  κατά προσέγγιση

προσεγμένος
soigné

προσεδαφίζω (v)
atterrir

προσεκτικά /pɾo.se.ktiˈka/ (adv)
attentivement

προσεκτικός /pɾo.se.ktiˈkos/ (adj)
prudent, attentif

προσελκύω /pɾo.selˈci.o/ (v)
attirer

προσεταιριστικός (adj)
associatif

προσεταιριστικότητα (n)
associativité

προσευχή /pɾo.sefˈçi/ (n)
prière
  η πράξη

προσεχής /pɾo.seˈçis/ (adj)
prochain, subséquent

προσεχώς (adv)
prochainement

προσεχώς (n)
bande-annonce

προσεύχομαι (v)
prier

προσηκόντως (adv)
comme, convient, dûment

προσηλυτίζω /pɾo.si.liˈti.zo/ (v)
convertir, endoctriner

προσηλυτισμός (n)
prosélytisme, conversion

προσηλωμένος
attaché

προσηλώνω (v)
fixer

προσηνής /pro.siˈnis/ (adj)
affable, aimable

προσθέτω /pɾosˈθe.to/ /pɾoˈsθe.to/ (v)
additionner, ajouter

προσθέτως (adv)
de plus

προσθήκη /pɾoˈsθi.ci/ (n)
adjonction, ajout

προσθαλάσσωση (n)
amerrissage

προσθαλασσώνω (v)
amerrir

προσθαφαιρώ (v)
calculer

προσθετός (adj)
additif, supplémentaire

προσθιοπίσθιος (adj)
antéro-postérieur

προσιτός (adj)
abordable, accessible

προσκέφαλο /pɾoˈsce.fa.lo/ (n)
chevet, oreiller

προσκήνιο /pɾoˈsci.ni.o/ (n)
scène
  σημερινό θέατρο

προσκαλώ /pɾo.skaˈlo/ (v)
inviter

προσκείμενος
adjacent

προσκεκλημένος
invité

προσκλητήριο (n)
faire-part
  τυπωμένη, επίσημη πρόσκληση

προσκολλημένος
attaché

προσκομίζω (v)
offrir, présenter, remettre

προσκομιδή (n)
oblation, offertoire

προσκοπίνα (n)
scoute

προσκοπισμός /pɾo.sko.piˈzmos/ (n)
scoutisme

προσκρούω /pɾosˈkɾu.o/ /pɾoˈskɾu.o/ (v)
heurter

προσκυνάω /pɾo.sciˈna.o/ (v)
faire, pèlerinage, se prosterner

προσκυνητής (n)
pèlerin

προσκόλληση (n)
adhérence

προσκύνημα /pɾoˈsci.ni.ma/ (n)
pèlerinage
  επίσκεψη στον τόπο λατρείας
  ταξίδι σε συναισθηματικά συνδεδεμένο τόπο
  εκδήλωση λατρείας
lieu de pèlerinage, pèlerinage
  τόπος λατρείας

προσκύνηση (n)
prosternation, révérence

προσλαμβάνω (v)
embaucher, engager, prendre

προσοδοφόρος (adj)
lucratif

προσομοίωση /pɾo.soˈmi.o.si/ (n)
simulation

προσομοιάζω (v)
s'apparenter

προσομοιωτής (n)
simulateur

προσοχή (n)
attention, Garde à vous

προσπάθεια /pɾoˈspa.θi.a/ (n)
effort, tentative

προσπέλαση (n)
accès, franchissement

προσπέρασμα (n)
dépassement

προσπέφτω (v)
se prosterner

προσπαθώ /pɾo.spaˈθo/ (v)
essayer

προσπελάζω /pɾo.speˈla.zo/ /pɾos.peˈla.zo/ (v)
accéder, avoir accès

προσπελάσιμος (adj)
accessible

προσπερνάω /pɾo.speɾˈna.o/ (v)
dépasser

προσποίηση (n)
affectation, simulation

προσποιητά /pɾo.spi.iˈta/ (adv)
artificieusement

προσποιητός /pɾo.spi.iˈtos/ (adj)
affecté, simulé

προσποιούμαι /pɾo.spiˈu.me/ (v)
faire semblant, simuler

προσσελήνωση (n)
alunissage

προσσεληνώνω (v)
alunir

προστάδιο (n)
précurseur, préalable, préliminaire

προστάζω /pɾoˈsta.zo/ (v)
enjoindre, ordonner

προστάτης (n)
prostate
  αδένας των αρσενικών
protecteur
  που προστατεύει

προστάτρια (n)
protectrice

προσταγή /pɾo.staˈʝi/ (n)
ordre

προστακτική (n)
injonctif
  ρηματική έγκλιση

προστακτικός (adj)
impératif

προστασία /pɾo.staˈsi.a/ (n)
protection

προστατευμένος
protégé

προστατευτικός /pɾo.sta.te.ftiˈkos/ (adj)
protecteur, protection

προστατευτισμός (n)
protectionnisme

προστατευόμενος
protégé
  μετοχή

προστατευόμενος (n)
protégé
  ουσιαστικό

προστατεύω /pɾo.staˈte.vo/ (v)
protéger

προστατικός (adj)
prostatique

προστριβή /pɾo.stɾiˈvi/ (n)
froissement, frottement

προστριβόμενος
affriqué

προστυχιά /pɾo.stiˈça/ (n)
bassesse, grossièreté, obscénité, vulgarité

προσυναπτικός (adj)
présynaptique

προσυπογράφω /pɾo.si.poˈɣɾa.fo/ (v)
contresigner

προσφέρω /pɾoˈsfe.ɾo/ (v)
offrir

προσφεύγω (v)
recourir

προσφιλής /pɾo.sfiˈlis/ (adj)
favori, préféré

προσφορά /pɾo.sfoˈɾa/ (n)
offre
  διαθέσιμη ποσότητα
  εμπορική ή επιχειρηματική πρόταση
contribution, offre
  η ενέργεια του προσφέρω, όσα προσφέρει κάποιος
offre, promotion
  πώληση σε ειδική τιμή

προσφυγή (n)
recours

προσφυγιά /pɾo.sfiˈʝa/ (n)
émigration

προσφωνώ /pɾo.sfoˈno/ (v)
haranguer

προσφώνηση (n)
allocution, appelatif, harangue

προσχέδιο /pɾoˈsçe.ði.o/ (n)
esquisse, avant-projet

προσχηματικός /pɾo.sçi.ma.tiˈkos/ (adj)
prétendu

προσχωρώ (v)
adhérer
  αποδέχομαι και εντάσσομαι

προσχωσιγενής (adj)
sédimentaire

προσωδία /pɾo.soˈði.a/ (n)
prosodie

προσωδιακά (adv)
prosodiquement

προσωδιακός (adj)
prosodique

προσωνυμία (n)
surnom

προσωπάρχης (n)
chef du personnel

προσωπαγνωσία /pro.so.pa.ɣnoˈsi.a/ (n)
prosopagnosie

προσωπείο /pɾo.soˈpi.o/ (n)
masque

προσωπικά (adv)
personnellement

προσωπικό (n)
personnel, staff

προσωπικός (adj)
personnel
  σχετικός με πρόσωπο/άτομο
facial
  σχετικός με τμήμα του σώματος

προσωπικότητα (n)
personnalité

προσωπογραφία (n)
portrait

προσωπολατρία (n)
culte, personnalité

προσωποποίηση /pɾo.so.poˈpi.i.si/ (n)
personnification

προσωποποιία /pɾo.so.po.piˈi.a/ (n)
prosopopée

προσωποποιώ /pro.so.po.piˈo/ (v)
personnifier

προσωρινά (adv)
provisoirement, temporairement

προσωρινός /pɾo.so.ɾiˈnos/ (adj)
provisoire, temporaire

προσόν /pɾoˈson/ (n)
qualification, qualité, atout

προσύνταξη (n)
préretraite

προσώρας (adv)
instant

προτάσσω /pɾoˈta.so/ (v)
avant, mettre, prioriser

προτέρημα /pɾoˈte.ɾi.ma/ (n)
avantage, qualité

προτίθεμαι (v)
intention

προτίμηση (n)
préférence

προτείνω /pɾoˈti.no/ (v)
proposer, recommander, suggérer
  κάνω μία πρόταση

προτεινόμενος
proposé, suggéré

προτελευταίος (adj)
avant-dernier, pénultième

προτεραιοποίηση (n)
priorisation

προτεραιότητα /pɾo.te.ɾeˈo.ti.ta/ (n)
priorité

προτερόχρονος (adj)
antérieur, précédent

προτεστάντισσα (n)
protestante

προτεσταντικός (adj)
protestant

προτεσταντισμός (n)
protestantisme

προτιμητέος (adj)
préférable

προτιμώ (v)
préférer

προτομή (n)
buste

προτού /pɾoˈtu/
avant

προτρέπω /pɾoˈtɾe.po/ (v)
pousser, engager, exhorter, inciter

προτροπή /pɾo.tɾoˈpi/ (n)
incitation

προτσές (n)
procès, procédure, procédé

προφέρω (v)
prononcer

προφήτης /pɾoˈfi.tis/ (n)
prophète, prophétesse
  θρησκευτικό πρόσωπο
  προβλέπει το μέλλον

προφίλ (n)
profil

προφανής (adj)
évident

προφανώς (adv)
apparemment, manifestement, visiblement

προφασίζομαι /pɾo.faˈsi.zo.me/ (v)
prétexter

προφητεία (n)
prophétie

προφητικός (adj)
prophétique

προφορά (n)
prononciation, accent

προφορικά (n)
vive, voix
  επίρρημα

προφορικός (adj)
oral

προφταίνω /pɾoˈfte.no/ (v)
avoir, temps

προφυλάκιση (n)
détention, préventive
  κράτηση

προφυλάσσω (v)
protéger

προφυλακίζω (v)
garde, placer, vue

προφυλακιστέος (adj)
prévenu

προφυλακτήρας /pɾo.fi.laˈkti.ɾas/ (n)
pare-choc

προφυλακτικό (n)
préservatif

προφυλαχτήρας (n)
pare-chocs

προφύλαξη (n)
précaution, prophylaxie, protection

προχειρότητα /pɾo.çiˈɾo.ti.ta/ (n)
impréparation

προχθές (adv)
avant-hier

προχρονολογώ (v)
antidater

προχωρημένος
avancé

προχωρητικός (adj)
progressif

προχωρώ (v)
avancer, procéder, progresser

προωθώ (v)
promouvoir, pousser, propulser

προωστήρας (n)
propulseur

προϊδεάζω (v)
avance, avertir

προϊστάμενος (n)
supérieur

προϊστορία /pɾo.i.stoˈɾi.a/ (n)
préhistoire

προϊστορικός /pɾo.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
préhistorique

προϊόν (n)
produit

προϊόντος του χρόνου
au fil des années

προϋπάρχων
préexistant

προϋπαντώ /pɾo.i.panˈdo/ (v)
rencontre, venir

προϋπηρεσία (n)
expérience, professionnelle

προϋποθέτω (v)
présupposer, impliquer

προϋπολογισμός /pɾo.i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
budget

προϋπόθεση /pɾo.iˈpo.θe.si/ (n)
condition

προύχοντας (n)
notable

προώθηση /pɾoˈo.θi.si/ (n)
promotion

πρυτανεία (n)
prytanie

πρυτανεύω (v)
charge, exercer, prytane
  αρχαία έννοια
présider
  διοικώ ΑΕΙ ή προεδρεύω
prévaloir, emporter
  κυριαρχώ

πρωί /pɾoˈi/ (n)
matin

πρωθυπολοχαγός (n)
premier-lieutenant

πρωθυπουργία (n)
fonction de premier ministre, mandat de premier ministre

πρωθυπουργοπροεδρικός /pɾo.θi.puɾ.ɣo.pɾo.e.ðɾiˈkos/ (adj)
premier-présidentiel

πρωθυπουργός /pɾo.θi.puɾˈɣos/ (n)
premier ministre

πρωινιάτικα (adv)
de bon matin

πρωινό (n)
petit déjeuner
  πρόγευμα

πρωινός (adj)
matinal

πρωκτικός (adj)
anal

πρωκτός (n)
anus

πρωσικός /pɾo.siˈkos/ (adj)
prussien

πρωτάθλημα (n)
championnat

πρωτάκουστος /pɾoˈta.ku.stos/ (adj)
incroyable, inédit

πρωτάρης (adj)
débutant, novice

πρωταγωνίστρια (n)
protagoniste

πρωταγωνιστής /pɾo.ta.ɣo.niˈstis/ (n)
protagoniste

πρωταγωνιστώ (v)
jouer, premier, rôle

πρωταθλήτρια (n)
championne

πρωταθλητής /pɾo.ta.θliˈtis/ (n)
champion

πρωτακτίνιο (n)
protactinium

πρωταπριλιά /pɾo.ta.pɾiˈʎa/ (n)
poisson d’avril

πρωταρχικά (adv)
primordial

πρωταρχικός (adj)
essentiel, primordial

πρωτεΐνη /pɾo.teˈi.ni/ (n)
protéine

πρωτεΐνωμα (n)
protéome

πρωτείο (n)
primauté, préséance

πρωτεργάτης (n)
initiateur

πρωτεϊκός /pɾo.te.iˈkos/ (adj)
protéique

πρωτεϊνικός (adj)
protéique

πρωτεύουσα /pɾoˈte.vu.sa/ (n)
capitale

πρωτεύω (v)
passer en premier, être le premier

πρωτεύων /pɾoˈte.von/
capital, primate

πρωτιά (n)
place, première

πρωτοβάθμιος (adj)
primaire

πρωτοβουλία (n)
initiative

πρωτοβρόχι (n)
pluie, première

πρωτογενής (adj)
primaire

πρωτογλώσσα /pro.to.ˈɣlo.sa/ (n)
protolangue

πρωτοελληνική /pɾo.to.e.li.niˈci/ (n)
Proto-grec

πρωτοκαθεδρία (n)
place, première

πρωτοκλασάτος /pɾo.to.klaˈsa.tos/ (adj)
classe, première

πρωτολογισμός (n)
protologisme

πρωτομαγιάτικος /pro.to.ma.ˈʝa.ti.kos/ (adj)
mai, premier

πρωτομαθαίνω (v)
apprendre, découvrir

πρωτοξείδιο (n)
protoxyde

πρωτοπλασματικός /pɾo.to.pla.zma.tiˈkos/ (adj)
protoplasmique

πρωτοπορία (n)
avant-garde

πρωτοποριακός (adj)
avant-gardiste

πρωτοπορώ (v)
avant-garde, être

πρωτοπρεσβύτερος (n)
prieur

πρωτοπρόσωπος (adj)
première personne

πρωτοπόρος /pɾo.toˈpo.ɾos/ (n)
pionnier

πρωτοστατώ /pɾo.to.staˈto/ (v)
mener, être à la tête

πρωτοτυπία (n)
originalité

πρωτοφανής /pɾo.to.faˈnis/ (adj)
inouï, nouveau, nouveauté, précédent

πρωτοχρονιάτικα (adv)
jour de l'an

πρωτοχρονιάτικος (adj)
jour de l'an

πρωτοϊστορία /pɾo.to.i.stoˈɾi.a/ (n)
protohistoire

πρωτοϊστορικός /pɾo.to.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
protohistorique

πρωτόγαλα (n)
colostrum

πρωτόγνωρος (adj)
inédit, précédent

πρωτόγονα (adv)
façon, primitive

πρωτόγονος /pɾoˈto.ɣo.ni/ /pɾoˈto.ɣo.no/ /pɾoˈto.ɣo.nos/ (adj)
primitif

πρωτόδικος (adj)
instance, première

πρωτόκολλο (n)
protocole
  έντυπο εισερχ.- εξερχ.

πρωτόλειο (n)
premier jet, prémices

πρωτόνιο (n)
proton

πρωτόπλασμα /pɾoˈto.pla.zma/ (n)
protoplasme

πρωτότοκος (adj)
aîné

πρωτότυπος /pɾoˈto.ti.pos/ (adj)
original

πρωτόφαντος (adj)
nouveau, précédent

πρωτύτερα
plus tôt

πρόβα (n)
répétition, essai, couturière

πρόβατο /ˈpɾo.va.to/ (n)
mouton

πρόβλεψη /ˈpɾo.vle.psi/ (n)
prédiction, prévision

πρόβλημα /ˈpɾo.vli.ma/ (n)
problème

πρόγευμα /ˈpɾo.ʝev.ma/ (n)
petit déjeuner

πρόγευση (n)
avant-goût, aperçu

πρόγνωση /ˈpɾo.ɣno.si/ (n)
pronostic, prévision

πρόγνωση καιρού /ˈpɾo.ɣno.si ceˈɾu/
météo

πρόγονος /ˈpɾo.ɣo.nos/ (n)
ancêtre

πρόγραμμα /ˈpɾo.ɣɾa.ma/ (n)
programme

πρόδηλα (adv)
explicitement

πρόδηλος /ˈpɾo.ði.los/ (adj)
manifeste, patent, évident

πρόδρομος /ˈpɾo.ðɾo.mos/ (adj)
prodrome
  επίθετο
précurseur
  ουσιαστικό

πρόεδρος /ˈpro.e.ðros/ (n)
président, présidente

πρόθεση (n)
préposition
  γραμματικός όρος
prothèse
  ιατρικός όρος
  εκκλησιαστικός όρος
intention
  ψυχική κίνηση

πρόθημα (n)
préfixe

πρόθυμα (adv)
empressement

πρόθυμος /ˈpɾo.θi.mos/ (adj)
empressé; l'esprit est ardent, mais la chair est faible; serviable

πρόθυρο /ˈpɾo.θi.ɾo/ (n)
bord, seuil
  χώρος πριν από την πόρτα

πρόκα (n)
clou

πρόκληση /ˈpɾo.kli.si/ (n)
défi, challenge, déclencheur, provocation, sommation

πρόκριμα (n)
préjugé

πρόκριτος (n)
notable

πρόληψη /ˈpɾo.li.psi/ (n)
prévention
  Αποσόβηση, αποτροπή
prolepse
  Γραμματική
  Ρητορική
superstition
  Δεισιδαιμονία

πρόλοβος /ˈpɾo.lo.vos/ (n)
jabot

πρόλογος /ˈpɾo.lo.ɣos/ (n)
prologue

πρόμαχος (n)
combattant en première ligne

πρόναος /ˈpɾo.na.os/ (n)
pronaos

πρόνοια /ˈpɾo.ni.a/ (n)
assistance, providence, prévoyance

πρόξενος /ˈpɾo.kse.nos/ (n)
consul
  στις διεθνείς σχέσεις

πρόοδος /ˈpɾo.o.ðos/ (n)
progrès

πρόποδες (n)
pied

πρόποση (n)
toast

πρόσβαση (n)
accès, passage

πρόσημο (n)
signe

πρόσθεση /ˈpɾo.sθe.si/ (n)
addition

πρόσθετος (adj)
additionnel, excédentaire, redondant, supplémentaire

πρόσθιο (n)
brasse

πρόσκαιρα (adv)
provisoirement, temporairement

πρόσκαιρος (adj)
provisoire, temporaire

πρόσκειμαι (v)
proche, être

πρόσκληση (n)
invitation

πρόσκομμα (n)
pierre d'achoppement, difficulté, obstacle

πρόσκοπος /ˈpɾo.sko.pos/ (n)
scout

πρόσκρουση /ˈpɾo.skɾu.si/ (n)
collision, heurt

πρόσληψη (n)
embauche

πρόσμειξη (n)
mélange

πρόσοδος /ˈpɾo.so.ðos/ (n)
recette, revenu

πρόσοψη /ˈpɾo.so.psi/ (n)
façade

πρόσταγμα (n)
ordre

πρόστιμο /ˈpɾo.sti.mo/ (n)
amende, contravention

πρόστυχα (adv)
façon, ignoble

πρόστυχη (n)
salope

πρόστυχος /ˈpɾo.sti.xo/ /ˈpɾo.sti.xos/ /ˈpɾo.sti.çi/ (adj)
vulgaire, grossier

πρόσφατα (adv)
récemment

πρόσφατος /pɾoˈsfa.tos/ (adj)
récent

πρόσφορος /ˈpɾo.sfo.ɾos/ (adj)
approprié, utile

πρόσφυγας (n)
réfugié

πρόσχαρος (adj)
joyeux, gai, guilleret, jovial

πρόσχημα /ˈpɾo.sçi.ma/ (n)
prétexte

πρόσχωση (n)
alluvion

πρόσωπο /ˈpɾo.so.po/ (n)
visage, face
  μέρος του σώματος έμβιου οργανισμού
personne
  όρος της γραμματικής

πρόταγμα (n)
idée, impératif, projet

πρόταξη (n)
mise en évidence, primauté

πρόταση (n)
proposition
  κάτι που προτείνω
phrase
  νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά λέξεων

πρότζεκτ /ˈpɾo.d͡zekt/ (n)
projet

πρότυπο (n)
modèle, gabarit
exemple
  παράδειγμα προς μίμηση

πρόφαση /ˈpɾo.fa.si/ (n)
prétexte

πρόχειρο /ˈpɾo.çi.ɾo/ (n)
brouillon

πρόχειρος /ˈpɾo.çi.ɾos/ (adj)
improvisé, sommaire
  που δεν έχει γίνει προπαρασκευή ή μελέτη για αυτόν

πρόωρα (adv)
prématurément, précocement

πρόωρος (adj)
anticipé, précoce, prématuré

πρύμνη (n)
poupe

πρύτανης /ˈpɾi.ta.nis/ (n)
recteur
  Προϊστάμενος εκπαιδευτικού ιδρύματος

πρώην (n)
ancien, ex-

πρώιμος /ˈpɾo.i.mos/ (adj)
précoce

πρώτα /ˈpɾo.ta/ (adv)
d'abord

πρώτες βοήθειες /ˈpɾo.tes voˈi.θi.es/
premiers secours

πρώτιστα /ˈpɾo.ti.sta/ (adv)
particulièrement, premier, tout
  επίρρημα

πρώτον (adv)
premièrement, d'abord, tout d'abord

πρώτος /ˈpɾo.tos/
premier

πρώτος αριθμός
nombre premier

πτέρυγα (n)
aile

πτήση /ˈpti.si/ (n)
vol

πταίσμα /ˈpte.zma/ (n)
infraction

πτερόρροια (n)
mue

πτερύγιο (n)
nageoire, aile, mentonnet

πτιφούρ (n)
petit-four

πτοώ (v)
décourager, intimider

πτυελίζω (v)
cracher

πτυελοδοχείο /pti.e.lo.ðoˈçi.o/ (n)
crachoir

πτυσσόμενος
pliant

πτυχή /ptiˈçi/ (n)
facette, aspect, repli

πτυχίο (n)
diplôme

πτυχιούχος (n)
diplomé

πτωματικός /pto.ma.tiˈkos/ (adj)
cadavérique

πτωτικός (adj)
baissier

πτωχεύω /ptoˈçe.vo/ (v)
faillite, faire, mendier

πτωχοκομείο (n)
asile, pauvres

πτύελο (n)
crachat

πτύχωση (n)
plissement

πτώμα /ˈpto.ma/ (n)
cadavre

πτώση /ˈpto.si/ (n)
Chute
  βιβλικός όρος
abat
  για έλεγχο
cas
  γραμματική
chute
  κίνηση
baisse
  μείωση αριθμητικής τιμής
ptôse
  μετακίνηση οργάνων

πτώχευση (n)
banqueroute, faillite

πυγμάχος /piɣˈma.xos/ (n)
boxeur

πυγμή (n)
poigne
  η δυνατή προσωπικότητα
poigne, poing
  το κλειστό χέρι

πυγμαίος (n)
pygmée

πυγμαχία (n)
boxe

πυγμαχώ /piɣ.maˈxo/ (v)
boxer

πυγολαμπίδα /pi.ɣo.lamˈbi.ða/ (n)
ver luisant

πυθμένας /piθˈme.nas/ (n)
fond

πυκνοδομημένος
resserré, à touche-touche

πυκνωτής (n)
condensateur

πυκνόμετρο /piˈkno.me.tɾo/ (n)
densimètre

πυκνός /piˈknos/ (adj)
dense

πυκνότητα /piˈkno.ti.ta/ (n)
densité

πυκνώνω (v)
rapprocher, resserrer, épaissir

πυλωρικός (adj)
pylorique

πυλωρός (n)
pylore
  ιατρικός όρος

πυξάρι (n)
buis

πυξίδα /piˈksi.ða./ (n)
conducteur, guide
  οτιδήποτε καθοδηγεί
pyxide
  στην αρχαιολογία
boussole, compas
  όργανο προσανατολισμού

πυουρία (n)
pyurie

πυρ /piɾ/
feu
tirs croisés
  διασταυρούμενα πυρά
cessez-le-feu
  κατάπαυση του πυρός
flammes, proie
  παρανάλωμα του πυρός
fou, furieux, rage
  πυρ και μανία
feu à volonté !
  πυρ κατά βούληση!

πυρ ομαδόν
collectif, feu

πυρά /pi.ˈɾa/ (n)
bûcher, feu
  φωτιά

πυρήνας /pi.ˈɾi.nas/ (n)
noyau

πυρίμαχος (adj)
ignifuge

πυρίτιδα (n)
poudre à canon

πυρίτιο (n)
silicium

πυραμίδα /pi.ɾaˈmi.ða/ (n)
pyramide

πυραμιδικός (adj)
pyramidal

πυραυλοφόρος (adj)
lance-missile

πυργίσκος /piɾˈʝi.skos/ (n)
tourelle
  χώρος σε ένα πολεμικό όχημα

πυργοδέσποινα (n)
châtelaine

πυργοδεσπότης (n)
châtelain

πυρεξία (n)
pyrexie

πυρετωδώς (adv)
fiévreusement, fébrilement

πυρετός /pi.ɾeˈtos/ (n)
fièvre

πυρετώδης /pi.ɾeˈto.ðes/ /pi.ɾeˈto.ðis/ (adj)
fiévreux

πυρηνική φυσική
physique nucléaire

πυρηνικός /pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
nucléaire

πυρηνικός ιατρός
médecin nucléaire, médecin spécialiste en médecine nucléaire

πυρηνοκίνητος (adj)
nucléaire, propulsion

πυριτιδαποθήκη (n)
poudrière

πυριτιούχος (adj)
siliceux

πυρκαγιά /piɾ.kaˈʝa/ (n)
incendie

πυροβολητής (n)
artilleur, canonnier

πυροβολικό
artillerie

πυροβολικός (adj)
artillerie

πυροβολισμός (n)
coup de feu, détonation

πυροβολώ /pi.ɾo.voˈo/ (v)
tirer, faire feu

πυροβόλο (n)
arme à feu

πυροδοτώ /pi.ɾo.ðoˈto/ (v)
déclencher, provoquer, susciter

πυροκροτητής (n)
détonateur

πυρομανής /pi.ɾo.maˈnis/ (n)
pyromane, incendiaire

πυρομανία /pi.ɾo.maˈni.a/ (n)
pyromanie

πυρομαντεία (n)
pyromancie

πυρομαχικά (n)
munitions

πυρομαχικό (n)
tourelle

πυροσβέστης /pi.ɾoˈzve.stis/ (n)
pompier, sapeur-pompier

πυροσβεστήρας /pi.ɾo.zveˈsti.ɾas/ (n)
extincteur

πυροτέχνημα (n)
feu d'artifice

πυροτεχνικός (adj)
pyrotechnique

πυροφάνι (n)
lamparo

πυρπολημένος
incendié

πυρπολούμαι (v)
incendié, être

πυρπολώ (v)
incendier

πυρπόληση (n)
destruction, feu, incendie

πυρσός (n)
torche

πυρόλυση (n)
pyrolyse

πυρόμετρο (n)
pyromètre

πυρόπληκτος (adj)
incendie, victime

πυρόσφαιρα (n)
pyrosphère

πυτιά (n)
présure

πυώδης /piˈo.ðis/ (adj)
purulent

πωλήτρια /poˈli.tɾia/ (n)
vendeuse

πωλητής (n)
vendeur

πωρωμένος
fana

πως
que

πόδι /ˈpo.ði/ (n)
pied, jambe
  ανθρώπινο πόδι
à pied
  με τα πόδια
patte, pied
  πόδι των ζώων

πόζα (n)
pose

πόθεν (adv)
d'où

πόθος /ˈpo.θos/ (n)
désir

πόιντ σίστεμ
permis à points

πόκερ (n)
poker

πόλεμος /ˈpo.le.mos/ (n)
guerre, conflit

πόλη /ˈpo.li/ (n)
ville, cité

πόλη κράτος
cité-état, polis

πόλο (n)
polo
  άθλημα με έφιππους παίκτες

πόλος /ˈpo.los/ (n)
pôle

πόλωση /ˈpo.lo.si/ (n)
polarisation

πόμολο /ˈpo.mo.lo/ (n)
poignée

πόνημα /ˈpo.ni.ma/ (n)
ouvrage

πόνος /ˈpo.nos/ (n)
douleur, mal

πόντος (n)
point
  βαθμός

πόντσο (n)
poncho

πόρισμα /ˈpo.ɾi.zma/ (n)
conclusion

πόρνη /ˈpoɾ.ni/ (n)
prostituée, putain

πόρνος (n)
prostitué

πόρος /ˈpo.ɾos/ (n)
ressource

πόρτα /ˈpoɾ.ta/ (n)
porte

πόσιμος (adj)
potable

πόσο (adv)
combien

πόσο μάλλον
sans parler de

πόστο (n)
poste

πότε (adv)
quand

πότε πότε (adv)
de temps en temps, parfois

πότης (n)
buveur

πύελος (n)
bassin, pelvis

πύθωνας /ˈpi.θo.nas/ (n)
python

πύκνωση (n)
compactage, densification

πύλη /ˈpi.li/ (n)
porte, portail

πύραυλος /ˈpi.ɾa.vlos/ (n)
fusée, missile

πύργος /ˈpiɾ.ɣos/ (n)
tour, château
tour
  πύργος (στο σκάκι)

πύργος ελέγχου /ˈpiɾ.ɣos eˈleŋ.xu/
tour de contrôle

πύρινος /ˈpi.ɾi.nos/ (adj)
enflammé, feu

πώληση (n)
vente

πώμα /ˈpo.ma/ (n)
bouchon

πώς (adv)
comment

ράβδωση /ˈɾa.vðo.si/ (n)
rayure

ράβω (v)
coudre

ράγα (n)
rail

ράγισμα (n)
fente, fêlure

ράγκμπι (n)
rugby

ράδιο /ˈɾa.ði.o/ (n)
radium
  χημικό στοιχείο

ράκος (n)
haillon, loque, épave

ράμμα /ˈɾa.ma/ (n)
suture

ράμπα (n)
rampe

ράμφος /ˈɾaɱ.fos/ (n)
bec

ράντα /ˈɾan.da/ (n)
rente

ράντζο (n)
camp, lit
  φορητό κρεβάτι

ράντσο (n)
camp, lit

ράπερ (n)
rappeur

ράπιντ τεστ
test rapide

ράσο /ˈɾa.so/ (n)
soutane

ράσπα (n)
râpe

ράστερ (n)
grille, trame
  ηλεκτρονική

ράφι (n)
étagère, rayon

ράφτης (n)
tailleur

ράφτρα (n)
couturière

ράχη /ˈɾa.çi/ (n)
dos

ρέβω /ˈɾe.vo/ (v)
s'alanguir

ρέγκα /ˈreŋ.ɟa/ (n)
hareng

ρέκβιεμ /ˈɾe.kvi.em/ /ˈɾe.kʷi.eːm/ (n)
requiem

ρέλι (n)
liseré

ρέμα (n)
ruisseau

ρέμβη (n)
rêverie

ρέντγκεν (n)
röntgen, rœntgen

ρέπω /ˈɾe.po/ (v)
avoir un penchant, avoir une tendance

ρέστα (n)
restes
  κατάταξη
monnaie
  χρηματική διαφορά σε συναλλαγή

ρέψιμο (n)
rot
  απελευθέρωση αέρα

ρέω (v)
couler

ρήγας /ˈɾi.ɣas/ (n)
roi
  το τραπουλόχαρτο

ρήγμα /ˈɾiɣ.ma/ (n)
fente, fissure, brèche
  σπάσιμο

ρήμα /ˈɾi.ma/ (n)
verbe

ρήμαγμα /ˈɾi.maɣ.ma/ (n)
destruction

ρήνιο (n)
rhénium

ρήξη /ˈɾi.ksi/ (n)
rupture

ρήση (n)
maxime, sentence

ρήτορας /ˈɾi.to.ɾas/ (n)
orateur, rhéteur

ρήτρα /ˈɾi.tɾa/ (n)
clause

ρίγα (n)
règle

ρίγανη /ˈɾi.ɣa.ni/ (n)
origan
  μυρωδικό
  φυτό

ρίγος /ˈɾi.ɣos/ (n)
frisson

ρίζα (n)
racine, origine
  τμήμα φυτού
  μαθηματικός όρος

ρίξιμο /ˈɾi.ksi.mo/ (n)
jet, lancement

ρίσκο (n)
risque

ρίχνομαι (v)
jeter

ρίχνω /ˈɾi.xno/ (v)
jeter, chuter, faire
  ρίχνω, πετώ, βάλλω

ρίχνω το γάντι
jeter le gant

ρίψη /ˈɾi.psi/ (n)
jet, lancement

ραίνω (v)
asperger

ραβίνος (n)
rabbin

ραβασάκι (n)
billet-doux

ραβδί (n)
baguette, canne

ραβδισμός (n)
bastonnade, coup de bâton

ραβδομάντης /ɾa.vðoˈman.dis/ (n)
baguettisant, rhabdomancien

ραβδομύωμα (n)
rhabdomyomes

ραβδόγραμμα (n)
histogramme

ραβινικός (adj)
rabbinique

ραγίζω (v)
briser, fendre, fissurer

ραγδαίος (adj)
foudroyant, fulgurant, violent
pluie
  ραγδαία βροχή

ραγιάς /ɾaˈʝas/ (n)
raya, raïa

ραδίκι (n)
chicorée, chicorée sauvage

ραδιαισθησία (n)
radiesthésie

ραδιενεργός (adj)
radioactif

ραδιο- /ɾa.ði.o/ /ɾa.ði̯o/
radio-

ραδιοβολίδα /ɾa.ði.o.voˈli.ða/ (n)
radiosonde

ραδιοβόλιση /ɾa.ði.oˈvo.li.si/ (n)
radiosonde

ραδιογαλαξίας (n)
radiogalaxie

ραδιογραφία (n)
radiographie

ραδιογραφικός (adj)
radiographique

ραδιογωνιομετρία /ɾa.ði.o.ɣo.ni.o.meˈtɾi.a/ (n)
radiogoniométrie

ραδιογωνιόμετρο /ɾa.ði.o.ɣo.niˈo.me.tɾo/ (n)
radiocompas

ραδιοευαισθησία (n)
radiosensibilité

ραδιοκασετόφωνο (n)
radiocassette

ραδιοκύμα (n)
onde radio

ραδιομόλυβδος (n)
radioplomb

ραδιοπλοήγηση (n)
radioguidage

ραδιοσταθμός (n)
station de radio

ραδιοστοιχείο (n)
radioélément

ραδιοτεχνική (n)
radiotechnique

ραδιοτεχνικός (adj)
radiotechnique

ραδιουργία /ɾa.ði.uɾˈʝi.a/ (n)
intrigue, machination, manigance

ραδιουργώ (v)
intriguer

ραδιοφωνία (n)
radiophonie

ραδιοφωνικός /ɾa.ði̯o.fo.niˈkos/ (adj)
radio, radiophonique

ραδιοχρονολόγηση /ɾa.ði.o.xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
radiochronologie

ραδιοϊσότοπο (n)
radio-isotope

ραδιούργος /ɾa.ðiˈuɾ.ɣos/ (adj)
intrigant, perfide

ραδιόφωνο /ɾaˈðʝo.fo.no/ (n)
radio

ραδόνιο (n)
radon

ραθυμία (n)
paresse

ραιτορομανικά (n)
romanche
  ιδιαίτερο ιδίωμα

ρακένδυτος (adj)
en guenilles

ρακέτα /ɾaˈce.ta/ (n)
raquette

ρακή /ɾaˈci/ (n)
raki

ρακλέτ (n)
raclette

ρακλέτα (n)
raclette

ρακοσυλλέκτης /ɾa.ko.siˈle.ktis/ (n)
chiffonnier

ρακοσυλλέκτρια (n)
chiffonnière

ρακούν (n)
raton laveur, chaoui

ραλεντάντο (adv)
rallentando

ραμί /ɾaˈmi/ (n)
rami

ραμαζάνι (n)
ramadan

ραμολί (n)
gâteux, ramolli

ραμολίρω /ɾa.moˈli.ɾo/ (v)
devenir, gâteux

ραντάρ (n)
radar

ραντίζω (v)
arroser, asperger, pulvériser

ραντεβού /ɾan.deˈvu/ (n)
rendez-vous
  συνάντηση
  ερωτικό ραντεβού

ραντιέρης (n)
rentier

ραντιστήρι (n)
arrosoir

ραπάνι /ɾaˈpa.ni/ (n)
radis

ραπίζω (v)
gifler

ραπανάκι /ɾa.paˈna.ci/ (n)
radis

ραπτική (n)
couture

ραπτομηχανή /ɾa.pto.mi.xaˈni/ (n)
machine à coudre

ραστώνη (n)
indolence, nonchalance

ρατατούιγ (n)
ratatouille

ρατσίστρια (n)
raciste

ρατσισμός (n)
racisme

ρατσιστής (n)
raciste

ρατσιστικός (adj)
raciste

ραφή (n)
couture, suture

ραφείο /ɾaˈfi.o/ (n)
boutique, tailleur

ραφιέρα (n)
étagère

ραφινάρω (v)
raffiner

ραχάτι (n)
farniente

ραχιαλγία (n)
rachialgie

ραχιτικός /ɾa.çi.tiˈkos/ (n)
rachitique

ραψωδία (n)
rhapsodie

ραψωδικός (adj)
rapsodique

ραψωδός (n)
rhapsode

ρε (n)
ré
  νότα του ευρωπαϊκού [σχεδόν πάντα συγκερασμένου] μουσικού συστήματος

ρεάλ /ɾeˈal/ (n)
réal

ρεάλ πολιτίκ /ɾeˈal po.liˈtik/
realpolitik

ρεαλίστρια (n)
réaliste

ρεαλισμός (n)
réalisme

ρεαλιστής (n)
réaliste

ρεαλιστικός (adj)
réaliste

ρεβάνς /ɾeˈvans/ (n)
revanche

ρεβέρ (n)
revers
  σε ρούχο
  σε άθλημα

ρεβίθι (n)
pois chiche

ρεβανσισμός (n)
revanchisme

ρεβανσιστής (n)
revanchiste

ρεβεγιονάρω (v)
réveillonner

ρεβεγιόν (n)
réveillon

ρεβεράντζα (n)
révérence

ρεβιζιονισμός (n)
révisionnisme

ρεβιζιονιστής (n)
révisionniste

ρεγκλάν (n)
raglan

ρεζέρβα /ɾeˈzeɾ.va/ (n)
roue, réserve, secours

ρεζίλης (n)
honte, humiliation, risée

ρεζίλι (n)
risée

ρεζεντά (n)
réséda

ρεζερβέ (adj)
réservé

ρεζερβουάρ /ɾe.zeɾ.vuˈaɾ/ (n)
réservoir

ρεζιλίκι (n)
risée

ρεζιλεύομαι /ɾe.ziˈle.vo.me/ (v)
ridiculiser

ρεζιλεύω /ɾe.ziˈle.vo/ (v)
ridiculiser

ρεζουμέ /ɾe.zuˈme/ (n)
résumé

ρεκλάμα /ɾeˈkla.ma/ (n)
publicité, réclame

ρεκόρ /ɾeˈkoɾ/ (n)
record

ρελέ (n)
relais

ρελαντί /ɾe.lanˈti/ (n)
ralenti

ρεμάλι /ɾeˈma.li/ (n)
vaurien

ρεματιά /ɾe.maˈtça/ (n)
ravine

ρεμβάζω /ɾeɱˈva.zo/ (v)
rêvasser

ρεμβασμός (n)
rêverie

ρεμβώδης (adj)
rêveur

ρεμούλα (n)
pillage, rapine

ρεμπέτης /ɾeˈbe.tis/ (n)
rébète

ρεμπελιό (n)
paresse, révolte

ρεμπεσκές (n)
bon à rien, flemmard, paresseux

ρενάρ (n)
renard

ρεντιγκότα (n)
redingote

ρεπεράζ (n)
repérage

ρεπερτουάρ (n)
répertoire

ρεπεσάζ (n)
repêchage

ρεπορτάζ /ɾe.poɾˈtaz/ (n)
reportage

ρεπουμπλικάνος /ɾe.pu.bliˈka.nos/ (n)
républicain

ρεπουμπλικανισμός /ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos/ (n)
républicanisme

ρεπρίζ /ɾeˈpɾiz/ (n)
reprise

ρεπό (n)
repos

ρεσάλτο (n)
abordage

ρεσεψιονίστ (n)
réceptionniste

ρεσεψιόν (n)
réception

ρεσιτάλ /ɾe.siˈtal/ (n)
récital

ρεσό (n)
réchaud

ρετάλι (n)
coupon, minable
  υπόλοιπο από ύφασμα

ρετιρέ /ɾe.tiˈɾe/ (n)
penthouse

ρετουσάρω (v)
retoucher

ρετούς (n)
retouche

ρετρό /ɾeˈtɾo/ (n)
rétro

ρετσίνα /ɾeˈt͡si.na/ (n)
retsina, vin résiné
  είδος κρασιού

ρετσίνι /ɾeˈt͡si.ni/ (n)
résine

ρετσινιά (n)
médisance

ρευματολήπτης (n)
fiche

ρευστομηχανική (n)
méchanique des fluides

ρευστοποίηση (n)
liquidation

ρευστοποιήσιμος (adj)
réalisable

ρευστό (n)
fluide, liquide
  φυσικό σώμα σε υγρή ή αέρια μορφή

ρευστός /ɾefˈstos/ (adj)
coulant, fluide, liquide, mouvant
  που ρέει

ρευστότητα /ɾefˈsto.ti.ta/ (n)
liquidité

ρεφάρω /ɾeˈfa.ɾo/ (v)
se refaire

ρεφενές /ɾe.feˈnes/ (n)
part

ρεφορμίστρια (n)
réformatrice

ρεφορμισμός (n)
réformisme

ρεφορμιστής (n)
réformiste

ρεφορμιστικός (adj)
réformiste

ρεφρέν (n)
refrain

ρεύμα /ˈɾev.ma/ (n)
courant

ρεύομαι (v)
roter, éructer

ρημάδα (n)
fichu, foutu, sacré

ρημάδι (n)
ruine, épave

ρημάζω (v)
dévaster, ravager, ruiner

ρηματική διακοίνωση
note verbale

ρηματικός (adj)
verbal

ρηξικέλευθος (adj)
novateur, innovant, progressiste

ρητίνη (n)
résine

ρητορεία /ɾi.toˈɾi.a/ (n)
rhétorique

ρητορική /ɾi.to.ɾiˈci/ (n)
rhétorique

ρητορικός /ɾi.to.ɾiˈci/ /ɾi.to.ɾiˈko/ /ɾi.to.ɾiˈkos/ (adj)
rhétorique

ρητό (n)
maxime

ρητός /ɾiˈtos/ (adj)
rationnel
  αριθμός που ανήκει στο σύνολο Q
formel
  προφορικός

ρηχός /ɾiˈxos/ (adj)
superficiel, peu, profond

ριβόσωμα (n)
ribosome

ριγέ /ɾiˈʝe/ (adj)
rayé

ριγώ (v)
frissonner

ριζίδιο (n)
radicelle

ριζίτικος /ɾiˈzi.ti.ci/ /ɾiˈzi.ti.ko/ /ɾiˈzi.ti.kos/ (adj)
traditionnel

ριζικά (adv)
racine, radicalement

ριζικό (n)
radical

ριζικός /ɾi.ziˈkos/ (adj)
radical

ριζοβολώ /ɾi.zo.voˈlo/ (v)
raciner

ριζοσπάστης /ɾi.zoˈspa.stis/ (n)
radical

ριζοσπάστρια (n)
radicale

ριζοσπαστικά (adv)
radicalement

ριζοσπαστικοποίηση (n)
radicalisation

ριζοσπαστικοποιώ (v)
radicaliser

ριζοσπαστικός (n)
radical

ριζοσπαστικότητα (n)
radicalité

ριζοσπαστισμός /ɾi.zo.spa.stiˈzmos/ (n)
radicalisme

ριζωμένος
enraciné

ριζώνω /ɾiˈzo.no/ (v)
enraciner

ρινγκ (n)
ring

ρινικός (adj)
nasal
  σχετικός με τη μύτη

ρινοπλαστική /ɾi.no.pla.stiˈci/ (n)
rhinoplastie

ρινορραγία /ɾi.no.ɾaˈʝi.a/ (n)
rhinorragie

ρινορραγικός /ɾi.no.ɾa.ʝiˈkos/ (adj)
rhinorragique

ρινόκερος (n)
rhinocéros

ριπή /ɾiˈpi/ (n)
rafale

ρισκάρω (v)
risque(s), risquer

ριταρντάντο (adv)
ritardando

ριχτός /ɾiˈxtos/ (adj)
ample

ριψοκίνδυνος /ɾi.psoˈcin.ði.nos/ (adj)
aventureux

ρο /ˈɾo/ (n)
rhô

ροή /ɾoˈi/ (n)
flux

ροβολάω (v)
dégringoler, dévaler

ροδάκινο /ɾoˈða.ci.no/ (n)
pêche

ροδάνι /ɾoˈða.ni/ (n)
rouet

ροδέλα (n)
rondelle

ροδακινιά (n)
pêcher

ροδιά /ɾoˈðʝa/ (n)
grenadier

ροδόνερο /ɾoˈðo.ne.ɾo/ (n)
eau de rose

ροδώνας (n)
roseraie

ροζ (n)
rose
  το ροζ χρώμα
  που είναι ροζ (επίθετο)

ροζέτα /ɾoˈze.ta/ (n)
rosette

ροζιάζω /ɾoˈzʝa.zo/ (v)
calleux, devenir

ροκ (n)
rock

ροκάνι /ɾoˈka.ni/ (n)
rabot

ροκέ (n)
roque

ροκανίζω /ɾo.kaˈni.zo/ (v)
ronger, grignoter, raboter

ροκοκό (n)
rococo

ροκφόρ (n)
roquefort

ρολογάδικο (n)
horlogerie

ρολογάς (n)
horloger

ρολόι /ɾoˈlo.i/ (n)
horloge, montre

ρομάντζα (n)
amour, histoire, romance

ρομανικός (adj)
roman

ρομαντικός /ɾo.man.diˈkos/ (adj)
romantique

ρομβικός (adj)
rhombique

ρομποτική /ɾo.bo.tiˈci/ (n)
robotique

ρομποτικός (adj)
robotique

ρομπότ /ɾoˈbot/ (n)
robot, automate

ροντέλο (n)
rondeau

ροοστάτης (n)
potentiomètre, rhéostat

ροπή (n)
penchant
couple
  (στη μηχανική)

ροσμπίφ /ros.ˈbif/ (n)
rosbif

ροτόντα (n)
rotonde

ρουβίδιο (n)
rubidium

ρουζ (n)
rouge à lèvres

ρουθήνιο (n)
ruthénium

ρουθουνίζω /ɾu.θuˈni.zo/ (v)
renifler

ρουθούνι (n)
narine

ρουκέτα /ɾuˈce.ta/ (n)
roquette

ρουλέτα /ɾuˈle.ta/ (n)
roulette

ρουλεμάν (n)
roulement

ρουμανικά (n)
roumain

ρουμανικός (adj)
roumain

ρουμπίνι /ɾuˈbi.ni/ (n)
rubis

ρουμπρίκα /ɾuˈbɾi.ka/ (n)
rubrique

ρουμπώνω (v)
marquer, point

ρουνικός /ɾu.niˈkos/ (adj)
runique

ρουπάκι (n)
rouvre

ρουπία (n)
roupie

ρουστίκ (n)
rustique

ρουσφέτι /ɾuˈsfe.ti/ (n)
passe-droit, piston

ρουτίνα /ɾuˈti.na/ (n)
routine

ρουφηξιά /ɾu.fiˈksça/ (n)
bouffée, gorgée

ρουφιάνος /ɾuˈfça.nos/ (n)
cafard, délateur, maquereau, proxénète

ρουφιανεύω /ɾu.fçaˈne.vo/ (v)
cafarder, dénoncer, moucharder

ροχαλίζω (v)
ronfler

ροχαλητό (n)
ronflement

ρούβλι /ˈɾu.vli/ (n)
rouble

ρούμι /ˈɾu.mi/ (n)
rhum

ρούμπα (n)
rumba

ρούτερ /ˈɾu.teɾ/ (n)
router

ρούχο (n)
habit

ρυάκι (n)
ruisseau, ru

ρυζάλευρο (n)
farine de riz

ρυζόγαλο (n)
riz au lait

ρυθμίζω /ɾiθˈmi.zo/ (v)
régler, accoder, organiser, rectifier, réguler

ρυθμικός /ɾiθ.miˈkos/ (adj)
rythmique

ρυθμιστήρας (n)
régulateur

ρυθμιστής (n)
régulateur

ρυθμιστικός (adj)
régulateur, restrictif

ρυθμός /ɾiˈθmos/ (n)
rythme, cadence, style

ρυμουλκό (n)
remorqueur

ρυμουλκώ (v)
remorquer, tracter, haler

ρυμούλκηση (n)
remorquage

ρυπαίνω (v)
polluer

ρυπαντής /ɾi.panˈdis/ (n)
polluant

ρυπαντικός (adj)
polluant

ρυπαρός (adj)
crasseux, sordide, abject, immonde, sale

ρυπογόνος (adj)
polluant

ρυτίδα /ɾiˈti.ða/ (n)
ride

ρυτιδιάζω (v)
rider

ρυτιδιασμένος
ridé

ρυτιδώνω (v)
rider

ρυτό (n)
rhyton

ρωγμάτωση (n)
fracturation

ρωγμή /ɾoɣˈmi/ (n)
fissure, faille

ρωμαιοκαθολικός (adj)
catholique romain

ρωμαλέος /ɾo.maˈle.a/ /ɾo.maˈle.o/ /ɾo.maˈle.os/ (adj)
vigoureux

ρωμαϊκός /ɾo.ma.iˈkos/ (adj)
romain

ρωπογραφία (n)
scène de genre

ρωσικά /ɾo.siˈka/ (n)
russe

ρωσικός (adj)
russe

ρωσόφιλος (adj)
russophile

ρωτακίζω (v)
rhotaciser

ρωτακισμός (n)
rhotacisme

ρωτώ (v)
demander, questionner, interroger

ρόγχος (n)
râle

ρόδα /ˈɾo.ða/ (n)
roue

ρόδακας (n)
rosace

ρόδι (n)
grenade

ρόδινος /ˈɾo.ði.ni/ /ˈɾo.ði.no/ /ˈɾo.ði.nos/ (adj)
rose, rosé

ρόδιο (n)
rhodium

ρόζος /ˈɾo.zos/ (n)
noeud
  ρόζος σε ξύλο

ρόκα /ˈɾo.ka/ (n)
quenouille
  ράβδος για γνέσιμο
roquette
  φυτό

ρόλος /ˈɾo.los/ (n)
rôle

ρόμβος (n)
losange

ρόμπα /ˈɾo.ba/ (n)
robe, peignoir

ρόπαλο (n)
gourdin, masse, massue

ρόπτρο /ˈɾop.tɾo/ (n)
heurtoir

ρόχθος (n)
bruit, grondement, torrent, vagues

ρύγχος /ˈɾiŋ.xos/ (n)
museau

ρύζι /ˈɾi.zi/ (n)
riz

ρύθμιση /ˈɾiθ.mi.si/ (n)
régulation, règlement, réglage, réglementation

ρύπανση /ˈɾi.pan.si/ (n)
pollution

ρύπος /ˈɾi.pos/ (n)
polluant

ρώγα /ˈɾo.ɣa/ (n)
mamelon, grain
  θηλή μαστού
resin
  καθένας από τους σφαιρικούς καρπούς του σταφυλιού

ρώμη (n)
force, vigueur

σ.σ.
Note, Rédaction, auteur, traducteur

σάκα (n)
cartable

σάκε (n)
saké

σάκος (n)
sac

σάκχαρο (n)
diabète

σάλι /ˈsa.li/ (n)
châle

σάλιο /ˈsa.ʎo/ (n)
salive

σάλος /ˈsa.los/ (n)
tumulte, remou

σάλπιγγα /ˈsal.piŋ.ɡa/ (n)
trompe de Fallope
  ανατομία
clairon
  μουσικό όργανο

σάλτο (n)
bond, saut

σάλτσα (n)
sauce

σάμπως (adv)
comme, peut-être, si

σάντουιτς (n)
sandwich

σάουνα (n)
sauna

σάπιος /ˈsa.pços/ (adj)
pourri, gâté, putréfié, véreux

σάπισμα (n)
pourrissement

σάρκα /ˈsaɾ.ka/ (n)
chair

σάρωθρο (n)
appareil, balai, engin, nettoyage

σάρωση (n)
numérisation

σάστισμα (n)
stupéfaction, ébahissement

σάτιρα (n)
satire

σάτυρος (n)
satyre

σάχης /ˈsa.çis/ (n)
shah, chah

σέβας
mes respects
  τα σέβη μου

σέβομαι (v)
respecter

σέκτα (n)
secte

σέλα (n)
selle

σέλας (n)
aurore polaire

σέλινο /ˈse.li.no/ (n)
céléri, céleri

σέντερ φορ (n)
avant-centre

σέντια (n)
litière

σέξι (adj)
sexy

σέπαλο /ˈse.pa.lo/ (n)
sépale

σέρνομαι (v)
traîner

σέρνω /ˈseɾ.no/ (v)
traîner, haler, tirer

σέρφερ (n)
surfeur

σέρφινγκ (n)
surf

σέσουλα (n)
cuisine, pelle

σέτερ /ˈse.teɾ/ (n)
setter

σήμα /ˈsi.ma/ (n)
signal, marque, signe, logo

σήμα κατατεθέν
déposée, marque

σήμανση (n)
identification, marquage, signalisation, étiquetage

σήμαντρο (n)
simandre

σήμερα /ˈsi.me.ɾa/ (n)
aujourd'hui
  αυτή τη μέρα, τη μέρα που βρίσκεται αυτός που μιλάει

σήραγγα /ˈsi.ɾaŋ.ɡa/ (n)
tunnel

σήτα (n)
tamis
  κόσκινο
moustiquaire
  πλέγμα προστασίας

σήψη /ˈsi.psi/ (n)
putréfaction, décomposition, pourriture

σίγηση (n)
amuïssement, mutisme

σίγουρος /ˈsi.ɣu.ɾi/ /ˈsi.ɣu.ɾo/ /ˈsi.ɣu.ɾos/ (adj)
certain, sûr

σίδερο (n)
fer

σίδηρος /ˈsi.ði.ɾos/ (n)
fer

σίκαλη (n)
seigle

σίριαλ /ˈsi.ɾi.al/ (n)
feuilleton, série

σίτιση /ˈsi.ti.si/ (n)
alimentation

σίφωνας /ˈsi.fo.nas/ (n)
tornade
  λόγια λέξη για τον σίφουνα

σαΐνι (n)
crack, épervier

σαβάνα /saˈva.na/ (n)
savane

σαβαγιάρ (n)
boudoir

σαβανώνω (v)
ensevelir

σαβαρέν /sa.vaˈɾen/ (n)
savarin

σαγηνευτικός (adj)
séduisant, alléchant

σαγηνεύω (v)
attirer, fasciner, séduire

σαγιονάρα (n)
tong

σαγρέ (n)
chagriné, crépi, crépissage

σαγόνι /saˈɣo.ni/ (n)
mâchoire
  σιαγόνες

σαδίστρια (n)
sadique

σαδισμός (n)
sadisme

σαδιστικός (adj)
sadique

σαδομαζοχίστρια (n)
sadomasochiste

σαδομαζοχισμός (n)
sadomasochisme

σαδομαζοχιστικός (adj)
sadomasochiste

σαζάνι (n)
carpe

σαθρός /saˈθɾos/ (adj)
délabré, pourri

σαικσπηρικός (adj)
shakespearien

σακ βουαγιάζ (n)
sac de voyage

σακάκι (n)
veste

σακάτης (n)
estropié, éclopé

σακάτικος (adj)
estropié

σακί (n)
sac

σακίδιο (n)
sac à dos

σακαράκα (n)
chignole, guimbarde, tacot

σακατεύω (v)
esquinter, estropier

σακούλα /saˈku.la/ (n)
sachet, sac

σακχαρομύκητας (n)
saccharomyces

σακχαρόμετρο (n)
saccharimètre

σαλάμι /saˈla.mi/ (n)
salami

σαλάτα /saˈla.ta/ (n)
salade

σαλάχι /saˈla.çi/ (n)
raie

σαλέ (n)
chalet

σαλατιέρα (n)
saladier

σαλαφιστής (n)
salafiste

σαλεμένος
fou

σαλεύω (v)
bouger

σαλιάρα (n)
bavoir
  πετσέτα για μωρά

σαλιάρης (adj)
bavard, baveur, radoteur

σαλιάρισμα (n)
bécotage

σαλιγκάρι /sa.liŋˈɡa.ɾi/ (n)
escargot, limaçon

σαλικυλικός /sa.li.ci.liˈkos/ (adj)
salicylique

σαλμονέλα /sal.moˈne.la/ (n)
salmonelle

σαλμονέλωση (n)
salmonellose

σαλντώ (v)
sauter

σαλοπέτα (n)
salopette

σαλούν (n)
saloon

σαλπάρω (v)
amarres, ancre, larguer, mettre, voiles

σαλπιγγίτιδα /sal.piŋˈɟi.ti.ða/ (n)
salpingite

σαλτάρω (v)
péter les plombs, sauter

σαλταδόρος (n)
acrobate, escroc, sauteur

σαλόνι /saˈlo.ni/ (n)
salon
  δωμάτιο

σαλός (adj)
fou

σαμάνος (n)
chaman

σαμάρι (n)
bât, selle

σαμάριο (n)
samarium

σαμανισμός /sa.ma.niˈzmos/ (n)
chamanisme

σαμαράς (n)
sellier

σαμαρειτικός (adj)
samaritain

σαμαρώνω (v)
seller

σαματάς /sa.maˈtas/ (n)
bruit, tapage, tintamarre, tumulte

σαμιακός (adj)
samien, samienne

σαμιαμίδι (n)
gecko, gringalet

σαμιώτικος (adj)
samiot, samiotte

σαμοανικά (n)
samoan

σαμοβάρι (n)
samovar

σαμπάνια /samˈpa.ɲa/ (n)
champagne

σαμπανιζέ /sam.pa.niˈze/ (adj)
champagnisé

σαμπλέ (n)
sablé

σαμποτάζ (n)
sabotage

σαμποτάρισμα (n)
sabotage

σαμποτάρω (v)
saboter

σαμποτέρ /sa.boˈteɾ/ (n)
saboteur

σαμπούκος (n)
sureau

σαμπρ (n)
sabre

σαμπρέλα /samˈbɾe.la/ (n)
chambre à air

σαμπό (n)
sabot

σαμσάρα (n)
samsara

σαν
comme
  Μόριο
lorsque, quand
  Σύνδεσμος

σανίδα /saˈniða/ (n)
planche

σανατόριο /sa.na.ˈto.ri.o/ (n)
sanatorium

σανδάλι /sanˈða.li/ (n)
sandale

σανσκριτική (n)
sanscrit

σανσκριτικός (adj)
sanscrit, sanskrit

σαντζάκι (n)
sandjak

σαντιγί /san.diˈʝi/ (n)
chantilly, crème Chantilly

σαντουρίστας (n)
santouriste

σαντούρι /sanˈdu.ɾi/ (n)
santouri

σανός /saˈnos/ (n)
foin

σαξονικός (adj)
saxon

σαξόφωνο /saˈkso.fo.no/ (n)
saxophone

σαουδαραβικός (adj)
saoudien

σαπίζω /saˈpi.zo/ (v)
pourrir
pourrir, prison
  σαπίζω στη φυλακή

σαπίλα /saˈpi.la/ (n)
pourriture

σαπιοκάραβο (n)
rafiot

σαπουνάδα (n)
eau, savonneuse

σαπουνάδικο (n)
savonnerie

σαπουνίζω (v)
savonner

σαπουνόφουσκα /sa.puˈno.fu.ska/ (n)
bulle, savon

σαπούνι (n)
savon

σαπούνισμα (n)
savonnage

σαπρός /saˈpɾos/ (adj)
corrompu, gâté, pourri, putréfié

σαπρόφυτα (n)
saprophyte

σαπρόφυτο (n)
saprophyte

σαπφείρινος (adj)
de saphir

σαπφικός (adj)
saphique

σαπωνοειδής (adj)
savonneux

σαπωνοποιείο (n)
savonnerie

σαράβαλο (n)
chignole, guimbarde, tacot, épave
  παλιό μηχάνημα

σαράντα /saˈɾan.da/
quarante

σαράντισμα (n)
relevailles

σαρία (n)
charia

σαρακοστή (n)
carême
  σαρανταήμερη νηστεία
quarantaine
  σύνολο σαράντα πραγμάτων

σαρανταήμερο (n)
quarantaine

σαρανταποδαρούσα /sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa/ (n)
mille-pattes

σαρδάμ (n)
lapsus

σαρδέλα (n)
sardine

σαρδελοκούτι (n)
pot de yaourt
  παραφορτωμένο αυτοκίνητο

σαρδόνιος /saɾˈðo.ni.os/ (adj)
sardonique

σαρκάζω (v)
railler

σαρκαστικός (adj)
sarcastique

σαρκικά (adv)
charnellement

σαρκικός /saɾ.ciˈci/ /saɾ.ciˈko/ /saɾ.ciˈkos/ (adj)
charnel

σαρκοβόρος (adj)
carnassier, carnivore

σαρκοφάγος (adj)
carnivore

σαρκοφάγος (n)
sarcophage

σαρκώδης /saɾˈko.ðis/ (adj)
charnu

σαρωτής (n)
scanneur, scanner

σαρωτικός (adj)
ravageur

σαρώνω (v)
balayer, emporter, rafler, scanner

σασί (n)
châssis

σασίμι (n)
sashimi

σασμάν (n)
boîte, vitesse

σασπένς (n)
suspense

σαστίζω (v)
être pris de court, être surpris

σαστιμάρα (n)
stupéfaction, épatement

σαστισμένος
stupéfait

σατανικός (adj)
satanique

σατανισμός /sa.ta.niˈzmos/ (n)
satanisme

σατανιστής (n)
sataniste

σατινάρω (v)
satiner

σατινένιος (adj)
satiné

σατινέτα (n)
satinette

σατιρικός /sa.ti.ɾiˈci/ /sa.ti.ɾiˈko/ /sa.ti.ɾiˈkos/ (adj)
satirique

σατούρνιος (adj)
Saturnien, Saturnienne

σατράπης (n)
satrape

σατυρίαση (n)
satyriasis

σατυρικός /sa.ti.ɾiˈci/ /sa.ti.ɾiˈko/ /sa.ti.ɾiˈkos/ (adj)
satyrique

σαφέστερος (adj)
plus clair

σαφήνεια /saˈfi.ni.a/ (n)
clarté

σαφής (adj)
cohérent, précis

σαφράνι (n)
safran

σαφρακιασμένος
fripé, ridé

σαχ /ˈsax/ (n)
échec

σαχλαμάρα /sa.xlaˈma.ɾa/ (n)
sottise

σαχλαμαρίζω (v)
déconner

σαχλός (adj)
stupide

σαύρα /ˈsav.ɾa/ (n)
lézard

σβάρνα (n)
herse

σβάστικα /ˈsva.sti.ka/ (n)
svastika, swastika, croix

σβέλτος (adj)
rapide, vif, zélé

σβέρκος /ˈzveɾ.kos/ (n)
nuque

σβήνω /ˈzvi.no/ (v)
éteindre, effacer, biffer, gommer, radier, s'éteindre

σβελτάδα (n)
agilité

σβησμένος
effacé, gommé, éteint

σβουνιά (n)
bouse

σβούρα (n)
toupie

σβωλιάζω (v)
grumeaux

σβώλος (n)
boulette, grumeau, pépite

σγουρομάλλης /zɣu.ɾoˈma.lis/ (adj)
frisé

σγουρός /zɣuˈɾos/ (adj)
bouclé, frisé

σε
te
  αντωνυμία
dans, en, à, vers
  πρόθεση

σεΐχης /seˈi.çis/ (n)
cheik, cheikh

σεβασμός (n)
respect

σεβαστός (adj)
respecté
  που τον σέβονται

σεβιλλιάνικος /se.viˈʎa.ni.kos/ (adj)
sévillan

σεβρό (n)
chevreau

σεζόν /seˈzon/ (n)
saison

σειρά /siˈɾa/ (n)
série, ordre, rangée, feuilleton

σειρήνα (n)
sirène

σεισμικός (adj)
sismique

σεισμικότητα /si.zmiˈko.ti.ta/ (n)
sismicité

σεισμογράφος /si.zmoˈγɾa.fos/ (n)
sismographe, séismographe

σεισμογραφία /si.zmo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
sismographie, séismographie

σεισμολογία (n)
sismologie

σεισμολόγος (n)
sismologue

σεισμόμετρο (n)
sismomètre

σεισμός /siˈzmos/ (n)
tremblement de terre, séisme

σεκάνς (n)
séquence

σεκλέτι /seˈkle.ti/ (n)
chagrin d'amour

σελήνη /seˈli.ni/ (n)
lune, Lune

σελήνιο (n)
sélénium

σελίδα /seˈli.ða/ (n)
page

σελίνι /seˈli.ni/ (n)
shilling

σελαγίζω (v)
briller

σελεμίζω /se.leˈmi.zo/ (v)
écornifler

σεληνάκατος /se.liˈna.ka.tos/ (n)
module lunaire

σεληνιακός /se.li.ni.aˈkos/ (adj)
lunaire

σεληνογραφία /se.li.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
sélénographie

σελιδοδείκτης (n)
marque-page, favori

σελλί /seˈli/ (n)
chaise percée

σελοτέιπ /se.loˈtei̯p/ (n)
scotch

σελοφάν /se.loˈfan/ (n)
cellophane

σελώνω (v)
seller

σεμέν (n)
napperon

σεμινάριο /se.miˈna.ɾi.o/ (n)
séminaire

σεμνοπρεπής (adj)
bienséant, digne, solennel

σεμνός (adj)
modeste, décent, pudique

σεμνότητα (n)
modestie, pudeur

σεμνότυφος (adj)
prude, pudibond

σενάριο (n)
scénario

σενίλ (n)
chenille

σεναριογράφος /se.na.ɾi.oˈɣɾa.fos/ (n)
scénariste

σενιάν (adj)
saignant

σενσέι (n)
sensei

σεντούκι (n)
coffre

σεντόνι /senˈdo.ni/ (n)
drap

σεξ /ˈseks/ (n)
sexe

σεξαπίλ (n)
sex-appeal

σεξισμός (n)
sexisme

σεξιστής (n)
sexiste

σεξιστικός (adj)
sexiste

σεξοθεραπεία (n)
sexothérapie

σεξοθεραπευτής (n)
sexothérapeute

σεξολογία /se.kso.loˈʝi.a/ (n)
sexologie

σεξολογικός (adj)
sexologique

σεξολόγος /se.ksoˈlo.ɣos/ (n)
sexologue

σεξουαλικά (adv)
sexuellement

σεξουαλικός (adj)
sexuel

σεξουαλικότητα /se.ksu.a.liˈko.ti.ta/ (n)
sexualité

σερί /seˈɾi/ (n)
série
  (ουσιαστικό)

σερίφης /seˈɾi.fis/ (n)
shérif

σερβίρω (v)
servir

σερβίς /seɾˈvis/ (n)
service
  σερβίς στον αθλητισμό

σερβίτσιο /seɾˈvi.t͡sço/ (n)
service, couvert

σερβιέτα (n)
serviette hygiénique

σερβικά (n)
serbe

σερβικός (adj)
serbe

σερβιτόρα (n)
serveuse

σερβιτόρος (n)
serveur, garçon

σερβοκροατικά (n)
serbo-croate

σερβοκροατικός (adj)
serbo-croate

σεργιάνι (n)
promenade

σεργιανίζω (v)
flâner, se promener

σερενάτα (n)
sérénade

σερζ (n)
serge

σερμπέτι (n)
sirop

σεροτονίνη /se.ɾo.toˈni.ni/ (n)
sérotonine

σερπαντίνα (n)
serpentin

σερπεντίνης /seɾ.penˈdi.nis/ (n)
serpentine

σερσέμης (adj)
crétin, idiot

σερσένι /seɾˈse.ni/ (n)
frelon

σερφάρω (v)
surfer

σεσημασμένος /se.si.maˈzme.nos/
connu

σεσουάρ (n)
sèche-cheveux, séchoir

σεφ /ʃɛf/ /ˈsef/ (n)
chef de cuisine

σεφτές (n)
recette

σεχταρισμός (n)
sectarisme

σεχταριστικός (adj)
sectaire

σηκωτός (adj)
porté, soulevé

σηκώνομαι (v)
se lever
  έρχομαι στην όρθια στάση

σηκώνω (v)
lever, hausser

σηκώνω μπαϊράκι
brandir, révolte, étendard

σημάδι /siˈma.ði/ (n)
signe, marque

σημαία /siˈme.a/ (n)
drapeau, pavillon

σημαίνον (n)
signifiant

σημαίνω (v)
signifier

σημαίνων
influent

σημαδεύω (v)
pointer, viser
  στοχεύω με όπλο ή καμάκι
marquer
  χαράσσω σημάδι

σημαδιακός (adj)
marquant, révélateur

σημαδούρα /si.maˈðu.ɾa/ (n)
balise, bouée

σημαινόμενο (n)
signifié

σημαιοστολίζω (v)
pavoiser

σημαιοφόρος /si.me.oˈfo.ɾos/ (n)
porte-drapeau

σημαντικά (adv)
considérablement

σημαντικός /si.man.diˈkos/ (adj)
important, sémantique

σημαντικότητα /si.man.diˈko.ti.ta/ (n)
importance

σημασία /si.maˈsi.a/ (n)
sens
  η έννοια, το νόημα
importance, sens
  που έχει σημασία, που είναι σημαντικό

σημασιολογία /si.ma.si.o.loˈʝi.a/ (n)
sémasiologie, sémantique

σημασιολογικός (adj)
sémantique

σηματοδοτώ (v)
marquer, signaliser

σηματοδότης /si.ma.toˈðo.tis/ (n)
feu, feux de signalisation

σηματοδότηση /si.ma.toˈðo.ti.si/ (n)
balisage, signalisation

σηματωρός (n)
signaux

σημείο (n)
point, lieu, signe, entaille, espace

σημείο αναφοράς
point de repère, point, référence

σημείο δρόσου /siˈmi.o ˈðɾo.su/
point de rosée

σημείο στίξης
signe de ponctuation

σημείωμα /siˈmi.o.ma/ (n)
note

σημείωση /siˈmi.o.si/ (n)
note

σημειογραφία (n)
notation

σημειολογία /si.mi.o.loˈʝi.a/ (n)
sémiotique

σημειολογικός /si.mi.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
sémiologique

σημειωματάριο /si.mi.o.maˈta.ɾi.o/ (n)
cahier, bloc-notes, brouillon, carnet

σημειωτέον /si.mi.oˈte.on/ (n)
noter

σημειωτέος (adj)
notable, noter

σημειώνω /si.miˈo.no/ (v)
noter, remarquer

σημερινός (adj)
d'aujourd'hui

σημιτικός (adj)
sémitique

σημύδα (n)
bouleau

σηπτικός (adj)
septique

σηροτροφία (n)
sériciculture

σηροτροφικός (adj)
séricicole

σηροτρόφος (n)
sériciculteur, séricicultrice

σηστέρτιος (n)
sesterce

σηψαιμία (n)
septicémie

σηψαιμικός (adj)
septicémique

σθένος (n)
courage, force
  δύναμη
valence
  όρος της χημείας

σιάζω /ˈsça.zo/ (v)
ajuster, améliorer, arranger

σιέστα (n)
sieste

σιίτης (n)
chiite

σιαγόνα /si.aˈɣo.na/ (n)
mandibule, mâchoire
  ανατομία

σιαλογόνος /si.a.lo.ˈɣo.nos/ (adj)
sialogène

σιαμαίος /si.aˈme.os/ (adj)
siamois

σιβυλλικός /si.vi.liˈci/ /si.vi.liˈko/ /si.vi.liˈkos/ (adj)
sibyllin

σιγά (adv)
lentement
  αργά, με μικρή ταχύτητα
doucement
  με χαμηλή ένταση ήχου

σιγή /siˈʝi/ (n)
silence
mort, silence
  νεκρική σιγή
minute, observer, silence
  τηρώ ενός λεπτού σιγή

σιγίλιο (n)
bulle patriarcale

σιγανός (adj)
bas, doux

σιγαστήρας /si.ɣaˈsti.ɾas/ (n)
silencieux

σιγοβράζω (v)
mijoter

σιγοτραγουδώ (v)
chantonner, fredonner

σιγουρεύω /si.ɣuˈɾe.vo/ (v)
mettre, sécurité

σιγουριά /si.ɣuˈɾʝa/ (n)
assurance, certitude, sécurité

σιγώ (v)
se taire

σιδέρωμα (n)
repassage

σιδεράδικο (n)
atelier, forge, forgeron

σιδεράκια (n)
bagues, bagues dentaires

σιδεράς (n)
forgeron

σιδερένιος /si.ðeˈɾe.ɲos/ (adj)
fer
  φτιαγμένος από σίδερο

σιδερικό (n)
ferraille

σιδεροκέφαλος (adj)
bien conservé
  επίθετο
longue vie
  ευχή

σιδερώνω (v)
repasser

σιδερώτρια (n)
repasseuse

σιδηρά κυρία
Dame de fer

σιδηρογροθιά (n)
coup-de-poing américain

σιδηροδρομικός (adj)
ferroviaire

σιδηροδρομικός σταθμός /si.ði.ɾo.ðɾo.miˈkos staˈθmos/
gare, gare ferroviaire

σιδηροδρομικώς (adv)
train

σιδηροπενία /si.ði.ɾo.peˈni.a/ (n)
sidéropénie

σιδηροπενικός /si.ði.ɾo.pe.niˈkos/ (adj)
sidéropénique

σιδηροτροχιά (n)
rail

σιδηρουργία (n)
ferronnerie, sidérurgie

σιδηρουργείο /si.ði.ɾuɾˈʝi.o/ (n)
forge

σιδηρουργός /si.ði.ɾuɾˈɣos/ (n)
forgeron

σιδηρούν παραπέτασμα /si.ðiˈɾun pa.ɾaˈpe.ta.zma/
rideau de fer

σιδηρόδρομος /si.ðiˈɾo.ðɾo.mos/ (n)
chemin de fer

σιδηρόκραμα /si.ðiˈɾo.kɾa.ma/ (n)
ferro-alliage

σιελόρροια (n)
sialorrhé

σικ /ˈsik/ (adj)
chic

σικελικός (adj)
sicilien

σιλεντιάριος /si.len.diˈa.ɾi.os/ (n)
silenciaire

σιλουέτα /si.luˈe.ta/ (n)
silhouette

σιλό (n)
silo

σιμιγδάλι (n)
semoule

σιμουλτανέ (adv)
simultané

σινάφι /siˈna.fi/ (n)
confrérie

σινέραμα /siˈne.ɾa.ma/ (n)
Cinérama

σιναλεζικά (n)
cingalais

σινεμά (n)
cinéma

σινεμασκόπ /si.ne.maˈskop/ (n)
cinémascope

σινεφίλ /si.neˈfil/ (n)
cinéphile

σινιάλο /siˈɲa.lo/ (n)
signal

σινιέ (adj)
signé

σινιόν (n)
chignon

σινο-
sino-

σινολογία (n)
sinologie

σινολόγος (n)
sinologue

σιντριβάνι /sin.dɾiˈva.ni/ (n)
fontaine, jet d'eau

σιρίτι (n)
galon

σιρκουί (n)
circuit

σιρόκος (n)
sirocco

σιρόπι (n)
sirop

σισύφειος /siˈsi.fi.os/ (adj)
Sisyphe

σιτάρι (n)
blé, froment

σιτίζω (v)
nourrir

σιταρένιος (adj)
blé, froment
  που έχει φτιαχτεί από σιτάρι

σιταρήθρα (n)
ortolan

σιτζίμι /siˈd͡zi.mi/ (n)
corde

σιτοβολώνας /si.to.voˈlo.nas/ (n)
grenier à blé

σιτοδεία /si.toˈði.a/ (n)
disette

σιφονιέρα (n)
chiffonnier

σιφόν /siˈfon/ /ʃi.fɔ̃/ (n)
chiffon

σιχαίνομαι (v)
détester, haïr, être dégoûté

σιχαμάρα (n)
dégoût, répugnance

σιχαμένος
dégoûtant, répugnant

σιχαμερός (adj)
dégoûtant, dégueulasse, répugnant

σιωνίστρια (n)
sioniste

σιωνιστής (n)
sioniste

σιωνιστικός (adj)
sioniste

σιωπή /si.oˈpi/ (n)
silence

σιωπηλός /si.o.piˈlos/ (adj)
silencieux

σιωπηρός (adj)
tacite, silencieux

σιωπητήριο (n)
extinction, feux, silence radio

σκάβω (v)
creuser

σκάγι (n)
plomb

σκάκι /ˈska.ci/ (n)
échecs, jeu d'échecs

σκάλα /ˈska.la/ (n)
échelle
  μεταφέρσιμη κατασκευή
escalier
  μόνιμη κατασκευή που συνδέει δύο ορόφους

σκάνδαλο /ˈskan.ða.lo/ (n)
scandale

σκάνδιο (n)
scandium

σκάρτος /ˈskaɾ.tos/ (adj)
misérable, valeur, vil

σκάρωμα (n)
construction

σκάσιμο (n)
éclatement

σκάφανδρο (n)
scaphandre

σκάφη (n)
lessiveuse

σκάφος (n)
vaisseau

σκάψιμο (n)
creusement

σκάω /ˈska/ (v)
éclater, crever
  εκρήγνυμαι

σκέιτμπορντ (n)
planche à roulettes, skateboard

σκέλος (n)
jambe, patte

σκέπη (n)
abri

σκέτος /ˈsce.tos/ (adj)
simple, pur, tout seul

σκέφτομαι /ˈsce.fto.me/ (v)
penser, réfléchir, raisonner

σκέψη /ˈsce.psi/ (n)
pensée

σκήπτρο /ˈskip.tɾo/ (n)
sceptre

σκίζω /ˈsci.zo/ (v)
déchirer
  κόβω

σκίουρος (n)
écureuil

σκίρτημα /ˈsciɾ.ti.ma/ (n)
tressaillement, émoi

σκίσιμο /ˈsci.si.mo/ (n)
déchirure

σκίτσο /ˈsci.t͡so/ (n)
esquisse, croquis, dessin

σκαθάρι /skaˈθa.ɾi/ (n)
scarabée
  κολεόπτερο
canthère, dorade grise
  ψάρι

σκαιός /sceˈos/ (adj)
rude, frustre

σκακίστρια (n)
joueuse d'échecs

σκακιέρα /skaˈce.ɾa/ (n)
échiquier

σκακιστής (n)
joueur d'échecs

σκακιστικός (adj)
échecs

σκαλίζω (v)
attiser, gratter, bêcher, farfouiller, fouiller, fouiner

σκαληνός (adj)
scalène

σκαλιέρα /skaˈʎe.ɾa/ (n)
enfléchure

σκαλιστός (adj)
gravé

σκαλοπάτι (n)
marche, échelon

σκαλωσιά /ska.loˈsça/ (n)
échaffaudage

σκαλώνω /skaˈlo.no/ (v)
accrocher, bloquer

σκαμνί (n)
tabouret

σκαμπάζω /skamˈba.zo/ (v)
s'y connaître

σκαμπίλι (n)
brusquembille
  χαρτοπαίγνιο

σκαμπανέβασμα (n)
cahot, tangage

σκαμπανεβάζω (v)
tanguer

σκαμπρόζικος (adj)
scabreux

σκαμπό (n)
tabouret

σκανδάλη /skanˈða.li/ (n)
gâchette

σκανδαλίζω (v)
scandaliser

σκανδαλισμένος
scandalisé

σκανδαλοθηρικός (adj)
scandale

σκανδαλολογία /skan.ða.lo.loˈʝi.a/ (n)
colportage, ragots

σκανδαλώδης (adj)
scandaleux

σκανδιναβικός (adj)
scandinave

σκανταλιά /skan.daˈʎa/ (n)
bêtise

σκανταλιάρης (adj)
turbulent

σκαντζόχοιρος (n)
hérisson

σκαπανέας (n)
pionnier
  πρωτοπόρος
sapeur, pionnier
  στρατιωτική ειδικότητα

σκαπουλάρω (v)
s'en tirer

σκαρί /skaˈɾi/ (n)
bateau, carrure, chantier, charpente

σκαραβαίος (n)
scarabée
  έντομο

σκαρφάλωμα (n)
ascension, grimpe

σκαρφίζομαι (v)
inventer

σκαρφαλώνω (v)
grimper, escalader

σκαρώνω /skaˈɾo.no/ (v)
cale, chantier, construire, mettre, monter, sèche

σκασίλα (n)
contrariété, peine

σκασμένος
crevé

σκαστός /skaˈstos/ (adj)
retentissant, sonore

σκατά
merde

σκατένιος /skaˈte.ɲos/ (adj)
de merde
  ελεεινός, με χρήση της λέξης 'σκατό'

σκατίλα (n)
merde, odeur

σκατολογία (n)
scatologie

σκατολογικός (adj)
scatologique

σκατό /skaˈto/ (n)
merde, caca

σκατόπαιδο (n)
emmerdeur

σκατώνω (v)
faire, merder

σκαφοειδής /ska.fo.iˈðis/ (adj)
scaphoïde
  επίθετο

σκαφτιάς /skaˈftças/ (n)
terrassier

σκεβρώνω (v)
gauchir, voiler

σκεδασμός /sce.ðaˈzmos/ (n)
dispersion

σκελέα (n)
caleçon

σκελετικός (adj)
squelettique

σκελετωμένος
squelettique

σκελετός /sce.leˈtos/ (n)
squelette

σκελετώδης (adj)
squelettique

σκεπάζομαι (v)
se couvrir

σκεπάζω /sceˈpa.zo/ (v)
couvrir

σκεπάρνι (n)
houe

σκεπή /sceˈpi/ (n)
toit

σκεπασμένος /sce.paˈzme.nos/
couvert

σκεπαστός (adj)
couvert

σκεπτικίστρια (n)
sceptique

σκεπτικισμός (n)
scepticisme

σκεπτικιστής (n)
scepticiste

σκεπτικό /sce.ptiˈko/ (n)
motif

σκεπτικός (adj)
pensif, sceptique
  που σκέφτεται

σκερτσάντο (adv)
scherzando

σκευοφυλάκιο (n)
sacristie

σκευοφύλακας (n)
sacristain, scévophylax

σκευωρία (n)
intrigue, cabale, machination

σκευωρώ (v)
intriguer, manigancer

σκεύασμα (n)
préparation

σκεύος /ˈsce.vos/ (n)
ustensile

σκηνή (n)
tente
  κατασκευή που χρησιμεύει ως πρόχειρο κατάλυμα
scène
  τμήμα θεατρικού έργου
  τμήμα σύγχρονου θεάτρου
  τμήμα αρχαίου θεατρου

σκηνικό (n)
décor

σκηνικός (adj)
scénique

σκηνογράφος /sci.noˈɣɾa.fos/ (n)
scénographe

σκηνογραφία /sci.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
scénographie

σκηνογραφικός (adj)
scénographique

σκηνογραφώ /sci.no.ɣɾaˈfo/ (v)
scénographier

σκηνοθέτης (n)
réalisateur, metteur en scène

σκηνοθέτρια (n)
metteuse en scène., réalisatrice

σκηνοθεσία (n)
direction, mise en scène

σκηνοπηγία /ski.no.piˈʝi.a/ (n)
scénopégie
  ιουδαϊκή εορτή

σκι /sci/ (n)
ski

σκιά /sciˈa/ (n)
ombre

σκιάχτρο /ˈsca.xtɾo/ (n)
épouvantail

σκιέρ /sciˈeɾ/ (n)
skieur

σκιαγραφία /skiaɣɾaˈfia/ (n)
esquisse

σκιαγραφώ (v)
esquisser

σκιερός /sci.eˈɾos/ (adj)
ombragé, ombreux

σκισμένος
déchiré

σκιόφως /sci.o.fo.tiˈzmos/ (n)
crépuscule, pénombre

σκιώδης /sciˈo.ðes/ /sciˈo.ðis/ (adj)
fantôme, insignifiant, ombragé

σκλάβος /ˈskla.vos/ (n)
esclave

σκλήθρο /ˈskli.θɾo/ (n)
aulne
  φυτό

σκλαβηνία /skla.viˈni.a/ (n)
Sclavinie

σκλαβιά /sklaˈvʝa/ (n)
esclavage

σκλαβοπάζαρο (n)
esclaves, marché

σκληράδα (n)
dureté

σκληραίνω (v)
durcir, s'endurcir, se durcir

σκληραγωγώ /skli.ɾa.ɣoˈɣo/ (v)
aguerrir, endurcir

σκληροκαρδία /skli.ɾo.kaɾˈði.a/ (n)
endurcissement

σκληροπυρηνικός (adj)
du noyau dur, dur

σκληροτράχηλος /skli.ɾoˈtɾa.çi.los/ (adj)
coriace, dur à cuire, tenace

σκληρός /skliˈɾos/ (adj)
dur, raide

σκληρός δίσκος
disque dur

σκληρότητα /skliˈɾo.ti.ta/ (n)
dureté, cruauté

σκνίπα /ˈskni.pa/ (n)
moustique
  έντομο

σκολίωση (n)
scoliose

σκονάκι (n)
antisèche, pompe
  χαρτάκι με πληροφορίες για κρυφοκοίταγμα

σκονισμένος
poussiéreux

σκονοδιάβολος /sko.noˈðʝa.vo.los/ (n)
tourbillon de poussière

σκοντάφτω (v)
trébucher

σκοπευτής /sko.peˈftis/ (n)
tireur

σκοπεύω /skoˈpe.vo/ (v)
viser

σκοπιμότητα /sko.piˈmo.ti.ta/ (n)
intention, opportunité

σκοποβολή /sko.po.voˈli/ (n)
tir

σκοπός (n)
intention, but, objectif
  επιθυμητός στόχος
air
  μελωδία
garde, sentinelle, gardien
  φρουρός

σκορ (n)
score

σκορδαλιά (n)
skordaliá

σκοροκτόνος (adj)
antimite

σκοροφαγωμένος
mangé, mites, mité

σκορπίζομαι (v)
se disperser

σκορπίζω /skoɾˈpi.zo/ (v)
disperser

σκορπίνα (n)
rascasse

σκορπιός /skoɾˈpçios/ (n)
scorpion

σκορποχώρι /skoɾ.poˈxo.ɾi/ (n)
dispersion

σκοτάδι /skoˈta.ði/ (n)
obscurité

σκοτίζω (v)
assombrir, emmerder, obscurcir, tracasser

σκοταδισμός /sko.ta.ðiˈzmos/ (n)
obscurantisme

σκοταδιστικός (adj)
obscurantiste

σκοτεινιά (n)
obscurité

σκοτεινιάζω (v)
s'obscurcir

σκοτεινός /sko.tiˈni/ /sko.tiˈno/ /sko.tiˈnos/ (adj)
sombre, obscure

σκοτεινός τουρισμός
tourisme sombre

σκοτοδίνη (n)
étourdissement

σκοτούρα /skoˈtu.ɾa/ (n)
tracas, contrariété, souci

σκοτωμένος
tué

σκοτωμός (n)
tuerie

σκοτώνομαι (v)
se tuer

σκοτώνω (v)
tuer, cronir, zigouiller

σκοτώστρα (n)
chauffard

σκουλήκι /skuˈli.ci/ (n)
ver, ver de terre

σκουλαρίκι /sku.laˈɾi.ci/ (n)
boucle d’oreille

σκουμπρί (n)
maquereau

σκουντουφλώ (v)
trébucher

σκουπίδι /skuˈpi.ði/ (n)
ordure

σκουπίζομαι
s'essuyer

σκουπίζω /skuˈpi.zo/ (v)
balayer

σκουπιδαριό (n)
décharge

σκουπιδιάρης (n)
éboueur

σκουπιδιάρικο (n)
benne, ordures

σκουπιδοτενεκές (n)
poubelle

σκουπιδότοπος (n)
dépotoir

σκουπόξυλο /skuˈpo.ksi.lo/ (n)
manche à balai

σκουραίνω (v)
foncer, se gâter

σκουριά (n)
rouille

σκουριάζω /skuˈɾʝa.zo/ (v)
rouiller
  οξειδώνω

σκουρόχρωμος /skuˈɾo.xɾo.mos/ (adj)
foncé, bruni, hâlé

σκούζω (v)
hurler

σκούνα (n)
goélette

σκούντημα (n)
bourrade, poussée

σκούπα /ˈsku.pa/ (n)
balai

σκούπισμα (n)
balayage

σκούρος /ˈsku.ɾos/ (adj)
foncé, sombre
on est mal!, ça se gâte!
  σκούρα τα πράγματα!

σκούφος /ˈsku.fos/ (n)
bonnet, casquette

σκράπας (n)
cancre, ignare

σκρίνιο /ˈskɾi.ɲo/ (n)
secrétaire, vaisselier

σκραπ (n)
ferraille
  παλιοσίδερα

σκριπτ (n)
script

σκρόφα (n)
salope, truie

σκυθικός (adj)
scythique

σκυθρωπιάζω (v)
se renfrogner

σκυθρωπός /sci.θɾoˈpos/ (adj)
morose

σκυθρωπότητα (n)
maussaderie

σκυλάκι (n)
gueule-de-loup, gueule-de-lion, muflier
  είδος καλλωπιστικού φυτού
chiot
  μικρός σκύλος

σκυλεύω (v)
dépouiller, piller

σκυλιάζω (v)
enrager

σκυλοπνίχτης (n)
rafiot

σκυρόδεμα (n)
béton
béton armé
  οπλισμένο σκυρόδεμα
béton précontraint
  προεντεταμένο σκυρόδεμα

σκυρόστρωση (n)
ballastage

σκυτάλη /sciˈta.li/ (n)
relais, témoin, flambeau

σκυταλοδρομία /sci.ta.lo.ðɾoˈmi.a/ (n)
course de relais

σκυφτός /sciˈftos/ (adj)
courbé, incliné, penché

σκωληκοειδής απόφυση
appendice, appendice vermiforme

σκωληκοειδίτιδα /sko.li.ko.iˈði.ti.ða/ (n)
appendicite

σκωτσέζικος (adj)
écossais

σκόνη /ˈsko.ni/ (n)
poudre, poussière

σκόπελος /ˈsko.pe.los/ (n)
écueil, récif

σκόπευτρο (n)
viseur

σκόπιμα (adv)
intentionnellement

σκόπιμος (adj)
intentionnel, délibéré, opportun

σκόρδο /ˈskoɾ.ðo/ (n)
ail

σκόρος (n)
mite

σκόρπια (adv)
par-ci par-là, un peu partout

σκόρπιος /ˈskoɾ.pçia/ /ˈskoɾ.pçio/ /ˈskoɾ.pçios/ (adj)
éparpillé, épars

σκότα (n)
écoute

σκύβαλο (n)
balle, fretin, glume

σκύβω /ˈsci.vo/ (v)
se baisser, se courber, se pencher

σκύλος /ˈsci.los/ (n)
chien

σκύρο (n)
gravier, ballast

σλαβικός /sla.viˈkos/ (adj)
slave

σλιπ (n)
slip

σλοβακικά (n)
slovaque

σλοβακικός (adj)
slovaque

σλοβενικά (n)
slovène

σλοβενικός (adj)
slovène

σλόγκαν (n)
slogan

σμάλτο /ˈzmal.to/ (n)
émail

σμάρι /ˈzma.ɾi/ (n)
essaim

σμάρτφον /ˈzmaɾt.fon/ (n)
ordiphone

σμέουρο /ˈzme.u.ɾo/ (n)
framboise

σμέρνα /ˈzmeɾ.na/ (n)
murène

σμήνος /ˈzmi.nos/ (n)
essaim

σμίγω /ˈzmi.ɣo/ (v)
accoupler, hanter, joindre, mêler, unir

σμίλη (n)
ciseau

σμαράγδι /zmaˈɾa.ɣði/ (n)
émeraude

σμαραγδένιος (adj)
émeraude

σμπάρος (n)
coup de feu

σμπαράλια (n)
débris, miettes

σμύριδα /ˈzmi.ɾi.ða/ (n)
émeri

σμύρνα /ˈzmiɾ.na/ (n)
myrrhe

σνομπ /ˈsnob/ (adj)
poseur, snon

σνομπάρω /snoˈba.ɾo/ (v)
jouer, snob, snober

σνομπισμός (n)
snobisme

σοβάντισμα (n)
badigeonnage

σοβάς (n)
crépi

σοβαντίζω (v)
badigeonner, crépir

σοβαρά (adv)
sérieusement

σοβαρεύω (v)
devenir, sérieux

σοβαρολογώ (v)
parler sérieusement, être sérieux

σοβαροφάνεια /so.va.ɾoˈfa.ni.a/ (n)
gravité, sérieux

σοβαροφανής (adj)
prétentieux

σοβαρός (adj)
sérieux

σοβαρότερος (adj)
plus grave, plus sérieux

σοβαρότητα /so.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
gravité, sérieux

σοβατεπί /so.va.teˈpi/ (n)
plinthe

σοβατζής /so.vaˈd͡zis/ (n)
badigeonneur

σοβιέτ (n)
soviet

σοβιετικός (adj)
soviétique

σοβιετισμός /so.vʝe.tiˈzmos/ (n)
soviétisme

σοβιετολογία (n)
soviétologie

σοβινίστρια (n)
chauviniste

σοβινισμός (n)
chauvinisme

σοδειά /soˈðʝa/ (n)
récolte

σοδομία /so.ðoˈmi.a/ (n)
sodomie

σοδομίτης /so.ðoˈmi.tis/ (n)
sodomite

σοκ (n)
choc

σοκάκι (n)
ruelle

σοκάρομαι
choqué, être

σοκάρω (v)
choquer

σοκαρισμένος
choqué

σοκαριστικός (adj)
choquant

σοκινιανός (adj)
socinien

σοκολάτα /so.koˈla.ta/ (n)
chocolat

σοκολατένιος /so.ko.laˈte.ɲos/ (adj)
chocolat

σοκολατίνα (n)
chocolat, gâteau

σοκολατοποιία (n)
chocolaterie

σοκολατούχος (adj)
chocolaté

σοκοφρέτα (n)
chocolat, gaufrette

σολίστας (n)
soliste

σολιψισμός (n)
solipsisme

σολοικισμός /so.li.ciˈzmos/ (n)
solécisme

σολομός /so.loˈmos/ (n)
saumon

σολφέζ (n)
solfège

σομαλικά (n)
somali

σομελιέ (n)
sommelier

σομιέ (n)
sommier

σομόν (adj)
saumon

σονάτα /soˈna.ta/ (n)
sonate

σονατίνα /so.naˈti.na/ (n)
sonatine

σοπράνο /soˈpɾa.no/ (n)
soprano

σορτς (n)
short

σορός /soˈɾos/ (n)
cadavre, dépouille, mortelle

σοσιαλίστρια (n)
socialiste

σοσιαλδημοκράτης (n)
social-démocrate

σοσιαλδημοκράτισσα (n)
social-démocrate

σοσιαλδημοκρατία (n)
social-démocratie

σοσιαλδημοκρατικός (adj)
social-démocrate

σοσιαλισμός /so.si.a.liˈzmos/ (n)
socialisme

σοσιαλιστής /so.si.a.liˈstis/ (n)
socialiste
  αρσενικό

σοσιαλιστικός (adj)
socialiste

σου /su/ /ˈsu/
ta, ton
  κτητική αντωνυμία
te
  προσωπική αντωνυμία

σου /su/ /ˈsu/ (n)
chou
  είδος γλυκού

σου σεφ (n)
sous-chef

σουάζι (n)
swati, swazi

σουέτ (n)
suède

σουαχίλι (n)
swahili

σουβέρ (n)
sous-verre

σουβενίρ (n)
souvenir

σουβλάκι (n)
souvlaki, brochette

σουβλί /suˈvli/ (n)
alêne

σουβλερός /su.vleˈɾos/ (adj)
acéré, pointu

σουγιάς (n)
canif

σουηδικά (n)
suédois

σουηδικός (adj)
suédois

σουκρούτ (n)
choucroute

σουλάτσο (n)
balade, promenade

σουλατσάρω (v)
flâner

σουλούπι (n)
allure, dégaine, forme, silhouette

σουλτάνος (n)
sultan

σουλτανίνα /sul.taˈni.na/ (n)
sultanine

σουμάδα /suˈma.ða/ (n)
orgeat

σουμέν (n)
sous-main

σουμπρέτα /suˈbɾe.ta/ (n)
soubrette

σουνίτης (n)
sunnite

σουναμιτισμός /su.na.mi.tiˈzmos/ (n)
sunamitisme

σουνισμός (n)
sunnisme

σουπέ /suˈpe/ (n)
souper

σουπερμάρκετ (n)
supermarché

σουπερνόβα (n)
supernova

σουπιά /suˈpça/ (n)
seiche

σουπιέρα /suˈpçe.ɾa/ (n)
soupière

σουπλά (n)
dessous-de-plat, sous-plat

σουράτα (n)
sourate

σουρβιά (n)
sorbier

σουρεαλιστικός (adj)
surréaliste

σουρικάτα (n)
suricate

σουρντίνα (n)
sourdine

σουρουπώνει (v)
nuit, tombe

σουρωτήρι (n)
passoire

σουρώνω (v)
froncer, plisser
  για ύφασμα
s'enivrer
  μεθάω
filtrer, passer, égoutter
  περνάω από σουρωτήρι

σουσάμι /suˈsa.mi/ (n)
sésame

σουσάφωνο (n)
soubassophone, sousaphone

σουσαμιά (n)
sésame

σουσουράδα (n)
hochequeue

σουσού (n)
bêcheuse, snob

σουτ
chut

σουτιέν /suˈtçen/ (n)
soutien-gorge

σουφισμός (n)
soufisme

σουφλέ (n)
soufflé

σουφραζέτα (n)
suffragette

σουφρώνω /suˈfɾo.no/ (v)
froncer, mendier, piquer, quémander, taxer

σοφάς (n)
sofa

σοφέρ /soˈfeɾ/ (n)
chauffeur

σοφία /soˈfi.a/ (n)
sagesse

σοφίζομαι (v)
inventer, échafauder

σοφίτα /soˈfi.ta/ (n)
mansarde‎, grenier

σοφιστής (n)
sophiste

σοφιστεία (n)
sophistique

σοφιστικός /so.fi.stiˈkos/ (adj)
sophistique

σοφός /soˈfos/ (adj)
sage

σούβλα /ˈsu.vla/ (n)
broche

σούμο (n)
sumo

σούνα (n)
sunna

σούπα /ˈsu.pa/ (n)
soupe, potage

σούρβο (n)
sorbe

σούρουπο (n)
crépuscule

σούσι (n)
sushi

σούσουρο /ˈsu.su.ɾo/ (n)
murmure, rumeur
  θόρυβος, βόμβος

σούστα (n)
carriole
  είδος άμαξας

σούφρα (n)
fronce

σπάγκος /ˈspaŋ.ɡos/ (n)
ficelle

σπάθη /ˈspa.θi/ (n)
épée

σπάνια
rarement, peu

σπάνιος (adj)
rare

σπάραγμα (n)
fragment

σπάρος (n)
sparaillon

σπάρτο /ˈspaɾ.to/ (n)
spartier

σπάσιμο /ˈspa.si.mo/ (n)
cassure, fracture

σπάταλος /ˈspa.ta.los/ (adj)
dépensier

σπάω (v)
casser, rompre, fracasser

σπέκουλα /ˈspe.ku.la/ (n)
spéculation

σπέρμα (n)
sperme, semence

σπέρνω /ˈspeɾ.no/ (v)
semer

σπίθα (n)
étincelle

σπίλος (n)
tache

σπίνος /ˈspi.nos/ (n)
pinson

σπίρτο (n)
allumette, gnôle
  κομμάτι ξύλο για το άναμμα φωτιάς

σπίτι /ˈspi.ti/ (n)
maison, logis
on est bien à la maison, qu'on est bien chez soi
  σπίτι μου, σπιτάκι μου

σπαγγέτι (n)
spaghetti

σπαγκάτο /spaɲˈga.to/ (n)
grand écart

σπαγκοραμμένος /spaŋ.go.ɾaˈme.nos/
pingre, radin

σπαζοκεφαλιά (n)
casse-tête

σπαθί /spaˈθi/ (n)
trèfle
  χαρτί της τράπουλας
épée
  όπλο

σπαλέτα (n)
bretelle

σπαλομίτα (n)
jumeau à bifteck

σπανάκι /spaˈna.ci/ (n)
épinard, épinards

σπανιότατα (adv)
rarissimement

σπανιότατος (adj)
rarissime

σπανιότητα /spa.niˈo.ti.ta/ (n)
rareté

σπανός /spaˈnos/ (adj)
imberbe

σπαράγγι (n)
asperge

σπαράζω (v)
se convulser, se tordre de douleur, être secoué de larmes

σπαραγμός (n)
déchirement

σπαρακτικός /spa.ɾa.ktiˈkos/ (adj)
déchirant

σπαραχτικός (adj)
déchirant

σπαργανώνω (v)
langer

σπαρταράω /spaɾ.taˈɾa.o/ (v)
convulser, frétiller, tordre

σπαρτιατικός (adj)
spartiate
  που σχετίζεται με τη Σπάρτη

σπαρτός (adj)
semailles

σπασαρχίδας (n)
casse-couilles

σπασμένος
cassé, abîmé

σπασμωδικός /spa.zmo.ðiˈkos/ (adj)
spasmodique

σπασουάρ (n)
suspensoir

σπατάλη /spaˈtali/ (n)
gaspillage

σπείρα /ˈspi.ra/ (n)
spire, spirale, bande, gang
  καμπύλη

σπερματικός /speɾ.ma.tiˈkos/ (adj)
spermatique
  που σχετίζεται με το σπέρμα

σπερματογραφία (n)
spermatographie

σπερματοζωάριο /speɾ.ma.to.zoˈa.ɾi.o/ (n)
spermatozoïde

σπερματοκτόνος (adj)
spermicide

σπεσιαλιτέ (n)
spécialité

σπεύδω /ˈspe.vðo/ (v)
se précipiter, s'empresser, se dépêcher

σπηλαιολογία /spi.le.o.loˈʝi.a/ (n)
spéléologie

σπηλαιολογικός /spi.le.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
spéléologique

σπηλαιώδης /spi.leˈo.ðis/ (adj)
caverneux
  ιατρική έννοια
  που θυμίζει σπήλαιο

σπηλιά /spiˈʎa/ (n)
grotte
  μεγάλη κοιλότητα

σπιθαμή (n)
empan
au peigne fin, de fond en comble
  σπιθαμή προς σπιθαμή

σπιλώνω (v)
souiller

σπινθήρας /spinˈθi.ɾas/ (n)
étincelle

σπινθηροβολώ (v)
étinceler

σπινθηροβόλος /spin.θi.roˈvo.los/ (adj)
étincelant

σπιουνιάρω (v)
espionner

σπιούνος /spiˈu.nos/ (n)
espion, indicateur, mouchard

σπιράλ /spiˈɾal/ (adj)
spirale

σπιριτουαλισμός /spi.ɾi.tu.a.liˈzmos/ (n)
spiritualisme

σπιριτουαλιστής /spi.ɾi.tu.a.liˈstis/ (n)
spiritualiste

σπιρτόκουτο (n)
allumettes, boîte

σπιτάκι (n)
maisonnette

σπιτίσιος (adj)
domestique

σπιτικό /spi.tiˈko/ (n)
chez-soi

σπιτονοικοκυρά (n)
logeuse, propriétaire

σπιτονοικοκύρης (n)
maison, maître, propriétaire
bailleur
  αυτός που παραχωρεί ένα σπίτι προς ενοικίαση

σπιτωμένος
hébergé, logé

σπιτόγατος (n)
casanier, pantouflard, pot-au-feu, sédentaire

σπιτόφιδο (n)
couleuvre léopard

σπιτώνω (v)
héberger, loger

σπλάχνο /ˈspla.xno/ (n)
entrailles

σπλήνα /ˈspli.na/ (n)
rate

σπλαχνικός (adj)
viscéral

σποδός (n)
cendre

σπονδή (n)
libation

σπονδυλική στήλη /spon.ði.liˈci ˈsti.li/
colonne vertébrale

σπονδυλικός /spon.ði.liˈkos/ (adj)
vertébral

σπονδυλωτά (n)
vertébrés

σπονδυλωτός (adj)
vertébré

σπορ /ˈspoɾ/ (adj)
sport, athlétisme

σπορά /spoˈɾa/ (n)
semailles

σπορέλαιο (n)
graines, huile

σποραδικός /spo.ɾa.ðiˈkos/ (adj)
sporadique

σπορτίφ (adj)
sportif

σπουδάζω /spuˈða.zo/ (v)
étudier

σπουδάστρια (n)
étudiante

σπουδή /spuˈði/ (n)
étude
  η ενέργεια του σπουδάζω
  μουσική

σπουδαίος (adj)
important, valeur

σπουδαιοφάνεια (n)
prétention

σπουδαιοφανής /spu.ðe.o.faˈnis/ (adj)
prétentieux

σπουδαιότητα /spu.ðeˈo.ti.ta/ (n)
importance

σπουδαστήριο (n)
étude

σπουργίτι /spuɾˈʝi.ti/ (n)
moineau, piaf

σπρέι (n)
pulvérisation, spray

σπρίντερ (n)
sprinter

σπρεντ /ˈspɾed/ (n)
spread, écart

σπρωξιά (n)
bousculade

σπρώξιμο /ˈspɾo.ksi.mo/ (n)
poussée

σπρώχνω (v)
pousser

σπυρί /spiˈɾi/ (n)
bouton
  εξόγκωμα του δέρματος
grain
  σπόρος

σπυριάρης /spiˈɾʝa.ɾis/ (adj)
boutonneux

σπόγγος /ˈspoŋ.ɡos/ (n)
éponge

σπόνδυλος (n)
vertèbre
  στην ανατομία

σπόνσορας (n)
mécène, sponsor

σπόντα (n)
bande

σπόρος (n)
graine, semence

στάβλος (n)
étable

στάδιο /ˈsta.ði.o/ (n)
stade
  χώρος
  χρονικό διάστημα
  αρχαιοελληνική μονάδα μήκους

στάζω (v)
goutter, suinter

στάθμευση (n)
parking, stationnement

στάθμη /ˈstaθ.mi/ (n)
niveau

στάθμη θάλασσας /ˈstaθ.mi ˈθa.la.sas/
niveau de la mer

στάλα (n)
goutte, pincée

στάμνα (n)
cruche

στάνη (n)
enclos, bergerie, parc

στάνταρ /ˈstan.daɾ/ (n)
standard

στάση /ˈsta.si/ (n)
arrêt, mutinerie, révolte, attitude, position, posture

στάσιμος /ˈsta.si.mi/ /ˈsta.si.mo/ /ˈsta.si.mos/ (adj)
stationnaire, stagnant

στάχτη /ˈsta.xti/ (n)
cendre

στάχυ /ˈsta.çi/ (n)
épi

στέγαση /ˈste.ɣa.si/ (n)
logement, hébergement

στέγη /ˈste.ʝi/ (n)
toit, couvert, toiture

στέγνωμα (n)
séchage

στέκι /ˈste.ci/ (n)
lieu de prédilection, lieu de rencontre, rendez-vous
  σημείο συνάντησης

στέκομαι /ˈste.ko.me/ (v)
debout, figurer, rester, se tenir, être

στέκω (v)
debout, rester

στέλεχος (n)
cadre
  βασικό ή ηγετικό μέλος
tige, souche
  τμήμα φυτού

στέλνω (v)
envoyer

στέμμα (n)
couronne

στέπα /ˈste.pa/ (n)
steppe

στέρεος (adj)
ferme, résistant, solide

στέρηση /ˈste.ɾi.si/ (n)
privation, frustration

στέρνο (n)
sternum

στέρφος (adj)
stérile

στέφω /ˈste.fo/ (v)
couronner

στέψη /ˈste.psi/ (n)
couronnement
  ανάληψη εξουσίας από ηγεμόνα

στήθος /ˈsti.θos/ (n)
poitrine, sein

στήλη /ˈsti.li/ (n)
colonne
  βάσεις δεδομένων
  στήλη (καπνού)
pierre, stèle
  μαρμάρινη ή μεταλλική πλάκα

στήμονας /ˈsti.mo.nas/ (n)
étamine

στήνω (v)
planter, ériger

στήριγμα /ˈsti.ɾiɣ.ma/ (n)
appui, soutien

στήριξη (n)
soutien, appui

στίβος (n)
piste, terrain, στίβος μάχης : parcours du combattant, υγρός στίβος : natation

στίγμα /ˈstiɣ.ma/ (n)
stigmate
  κάτι που ντροπιάζει
  σημάδια του Χριστού
cicatrice, trace
  σημάδι

στίξη /ˈsti.ksi/ (n)
ponctuation

στίχος /ˈsti.xos/ (n)
vers

στα πρόθυρα
au bord (de), sur le point (de), à deux doigts (de)

στα τσακίδια
bon débarras, diable

σταγονίδιο /sta.ɣoˈni.ði.o/ (n)
gouttelette

σταγονόμετρο (n)
compte-gouttes, compte-goutte

σταγόνα (n)
goutte

σταδία (n)
stadia

σταδιακά (adv)
progressivement, graduellement

σταδιοδρομία /sta.ði.o.ðɾoˈmi.a/ (n)
carrière

σταδιοδρομώ (v)
faire carrière

σταζ (n)
stage

σταζιέρ (n)
stagiaire

σταθερά /sta.θeˈɾa/ (adv)
constamment
  επίρρημα

σταθερά /sta.θeˈɾa/ (n)
constante

σταθεροποίηση (n)
stabilisation

σταθεροποιούμαι (v)
se stabiliser

σταθεροποιώ (v)
stabiliser

σταθερός /sta.θeˈɾos/ (adj)
constant, ferme, fixe

σταθερότητα /sta.θeˈɾo.ti.ta/ (n)
stabilité

σταθμά /staˈθma/ (n)
masses marquées, poids
deux poids et deux mesures
  δύο μέτρα και δύο σταθμά

σταθμάρχης /staθˈmar.çis/ (n)
chef de gare
  επικεφαλής σταθμού

σταθμίζω (v)
mesurer, peser

σταθμευμένος
parqué, stationné

σταθμεύω /staˈθme.vo/ (v)
stationner

σταθμός (n)
étape
  σημαντικό γεγονός
gare, station
  σταθμός οχημάτων

στακάτο /staˈka.to/ (n)
staccato

σταλάζω (v)
distiller, doucher, dégoutter

σταλαγμίτης (n)
stalagmite

σταλακτίτης /sta.laˈkti.tis/ (n)
stalactite

σταλινικός (adj)
stalinien

σταλμένος
envoyé

σταμάτημα (n)
arrêt

σταματάω /sta.maˈta.o/ (v)
arrêter, s'arrêter

σταμνί (n)
cruche

σταμπάρω (v)
estampiller, marquer

στανιό /staˈɲo/ (n)
contrainte

σταρ (n)
star

στασίδι (n)
stalle d'église

στασιάζω (v)
se mutiner, se révolter

στασιαστικός (adj)
mutinerie, révolte, séditieux

στασιμότητα (n)
stagnation

στατήρας (n)
statère

στατικός (adj)
statique

στατιστικά (adv)
statistiquement

στατιστική (n)
statistique

σταυραδερφός (n)
frère de sang

σταυροβελονιά (n)
croix, point

σταυροδρόμι (n)
carrefour, croisement

σταυροειδής (adj)
cruciforme

σταυροκοπιέμαι /sta.vɾo.koˈpçe.me/ (v)
croix, faire, se signer, signe

σταυροκόπημα (n)
signe de croix

σταυροπόδι /sta.vɾoˈpo.ði/ (adv)
en croisant les jambes, les jambes croisées

σταυροφορία /stav.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
croisade

σταυροφόρος /sta.vɾoˈfo.ɾos/ (n)
croisé

σταυρωτής (n)
bourreau

σταυρωτός /sta.vɾoˈti/ /sta.vɾoˈto/ /sta.vɾoˈtos/ (adj)
croisé

σταυρόλεξο /staˈvɾo.le.kso/ (n)
mots croisés

σταυρός /staˈvɾos/ (n)
croix
  γεωμετρικό σχήμα

σταυρώνω (v)
crucifier, croiser

σταφίδα /staˈfi.ða/ (n)
raisin, sec
  αποξηραμένο σταφύλι

σταφιδόψωμο /sta.fiˈðo.pso.mo/ (n)
pain aux raisins

σταφυλικός /sta.fi.liˈkos/ (adj)
uvulaire
  (όρος φωνητικής) που προφέρεται με τη σταφυλή
racémique
  (όρος χημείας)

σταφυλοκοκκικός (adj)
staphylococcique

σταφύλι /staˈfi.li/ (n)
raisin

σταχομαζώχτρα (n)
glaneuse

σταχτής /staˈxtis/ (adj)
cendré

σταχτοδοχείο /sta.xto.ðoˈçi.o/ (n)
cendrier

σταύρωση (n)
crucifixion

στεάτωση (n)
stéatose

στείρος (n)
stérile, infécond

στεατίτης (n)
stéatite

στεατοπυγία /ste.a.to.piˈʝi.a/ (n)
stéatopygie

στεγάζω /steˈɣa.zo/ (v)
abriter

στεγανογραφία (n)
stéganographie

στεγανός (adj)
étanche, imperméable

στεγαστικός (adj)
immobilier

στεγνοκαθαριστήριο /ste.ɣno.ka.θa.ɾiˈsti.ɾi.o/ (n)
pressing

στεγνωτήριο (n)
sèche-linge

στεγνός /steˈɣnos/ (adj)
sec

στεγνώνω (v)
sécher

στειρότητα (n)
infécondité

στεκούμενος /steˈku.me.nos/
stagnant

στελέχωση (n)
encadrement, management

στελεχώνω /ste.leˈxo.no/ (v)
encadrer

στενάζω (v)
soupirer

στεναγμός /ste.naˈɣmos/ (n)
soupir

στεναχώρια (n)
chagrin, embarras

στενεύω /steˈne.vo/ (v)
rétrécir

στενογραφία (n)
sténographie

στενογραφικός (adj)
sténographique

στενογραφώ (v)
sténographier

στενοκέφαλος (adj)
têtu

στενομυαλιά (n)
esprit, étroitesse

στενοχωρημένος
triste, contrarié

στενοχωρώ (v)
attrister, embêter

στενοχώρια (n)
embarras, peine, souci, tristesse

στενόμυαλος (adj)
borné

στενός /steˈnos/ (adj)
étroit

στενόχωρος /steˈno.xo.ɾos/ (adj)
exigu
  που έχει μικρές διαστάσεις

στερέωμα /steˈɾe.o.ma/ (n)
firmament

στερέωση (n)
fixation
  διαδικασία που αφορά τη φωτογραφία
consolidation
  η ενέργεια του στερεώνω
fixateur
  το υλικό που χρησιμοποιείται για τη στερέωση

στερεογραφικός (adj)
stéréographique

στερεοσκοπικός (adj)
stéréoscopique

στερεοτομία (n)
stéréotomie

στερεοτυπικός (adj)
stéréotypé

στερεοϊσομέρεια (n)
stéréoisomérie

στερεό (n)
solide

στερεός (adj)
solide

στερεότυπο /ste.ɾeˈo.ti.po/ (n)
stéréotype

στερεότυπος /ste.ɾeˈo.ti.pi/ /ste.ɾeˈo.ti.po/ /ste.ɾeˈo.ti.pos/ (adj)
stéréotype

στερεύω (v)
tarir

στερεώνω /ste.ɾeˈo.no/ (v)
fixer

στερημένος
privé

στεριά (n)
ferme, terre

στεριανός (adj)
terrien

στερνοπαίδι (n)
benjamin, dernier, petit

στερνός (adj)
dernier, ultime

στερώ (v)
priver

στεφάνι /steˈfa.ni/ (n)
couronne

στεφανιαίος (adj)
coronaire

στεφανιογραφία (n)
coronarographie

στεφανώνω (v)
couronner, marier

στη χάση και στη φέξη /sti‿ˈxasi ce‿sti‿ˈfeksi/
sporadiquement, épisodiquement
  έκφραση για το σπάνια

στηθάγχη (n)
angine

στηθικός (adj)
poitrine

στηθοσκοπικός (adj)
stéthoscopique

στηθοσκόπιο /sti.θoˈsko.pi.o/ (n)
stéthoscope

στηλιτεύω (v)
stigmatiser

στημένος
truqué, érigé
  που τον έχουν στήσει

στηρίζω /stiˈɾi.zo/ (v)
soutenir, supporter, étayer

στηριγμένος
étayé

στητός /stiˈtos/ (adj)
droit, ferme

στιβαρός /sti.vaˈɾos/ (adj)
robuste, ferme, vigoureux

στιγμή /stiɣˈmi/ (n)
instant, moment
  ελάχιστο χρονικό διάστημα
point
  μονάδα της τυπογραφίας

στιγματίζω /sti.ɣmaˈti.zo/ (v)
stigmatiser, marquer
  (μεταφορική σημασία, με λέξη που σημείναι στίγμα)

στιγματισμός (n)
stigmatisation

στιγμιαίος (adj)
instantané, momentané

στιγμιαίος καφές
café instantané, café soluble

στιγμιότυπο /stiɣ.miˈo.ti.po/ (n)
instantané

στικάκι (n)
USB, clé
  μικρό στικ

στιλ (n)
style

στιλβαδάμας (n)
brillant

στιλιστικός (adj)
stylistique

στιλπνός (adj)
luisant

στιλό /stiˈlo/ (n)
stylo

στιχομετρικός (adj)
stichométrique

στιχουργικός (adj)
relatif à l'écriture des paroles (d'une chanson)

στλεγγίδα (n)
strigile

στο άψε σβήσε
au quart de tour, en deux coups de cuiller à pot, en moins de deux

στο βρόντο
au hasard, en vain, pour rien

στο παρά πέντε
dernière, minute

στο πι και φι
au quart de tour, en deux coups de cuiller à pot, en moins de deux, fait, vite

στο τσακ
cheveu, de peu, doigts

στοά /stoˈa/ (n)
arcade, portique, galerie, loge

στοίβα (adv)
pile

στοίχημα (n)
pari

στοίχος /ˈsti.xos/ (n)
rang

στοιβάζω (v)
empiler, entasser

στοιβαγμένος
entassé

στοιχίζω (v)
coûter, aligner

στοιχείο /stiˈçi.o/ (n)
élément
  τμήμα, μέρος
  χημικός όρος

στοιχειοθέτηση (n)
composition
  στην τυπογραφία

στοιχειοθετώ (v)
composer, constituer

στοιχειολογία (n)
stœchiologie

στοιχειομετρία /sti.çi.o.meˈtɾi.a/ (n)
stoechiométrie

στοιχειωδώς /sti.çi.oˈðos/ (adv)
façon, rudimentaire

στοιχειό (n)
spectre

στοιχειώδης /sti.çiˈo.ðes/ /sti.çiˈo.ðis/ (adj)
élémentaire, rudimentaire

στοιχειώνω /stiˈço.no/ (v)
hanter

στοιχηματίζω (v)
parier

στοκάρισμα /stoˈka.ɾi.zma/ (n)
masticage
  πέρασμα επιφάνειας με στόκο

στολή /stoˈli/ (n)
uniforme

στολίδι /stoˈli.ði/ (n)
décoration, ornement

στολίζω /stoˈli.zo/ (v)
décorer
  διακοσμώ

στολίσκος (n)
flottille

στολισμένος
décoré, orné, paré

στολισμός /sto.liˈzmos/ (n)
décoration, ornement

στομάχι /stoˈma.çi/ (n)
estomac
  εσωτερικό όργανο

στοματικός (adj)
buccal, oral

στομαχικός (adj)
stomachique

στομαχόπονος /sto.maˈxo.po.nos/ (n)
mal, ventre

στομώνω /stoˈmo.no/ (v)
s'émousser

στοργή /stoɾˈʝi/ (n)
tendresse

στοργικός (adj)
tendre, affectueux

στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα /stu kuˈfu tim‿ˈboɾ.ta ˈo.so ˈθe.lis ˈvɾon.da/
il n’est pire aveugle que celui qui ne veut pas voir, il n'est pire sourd que celui qui ne veut pas entendre

στουπέτσι (n)
blanc d’argent

στουπί (n)
étoupe
  μάζα από ίνες

στουπώνω (v)
colmater, constipé, obturer

στουρνάρι (n)
éclat de roche
  αιχμηρή πέτρα

στοχάζομαι (v)
penser, réfléchir

στοχασμός (n)
réflexion

στοχαστής (n)
penseur

στοχαστικός (adj)
stochastique
  στοχαστικός (στατιστική)

στοχεύω /stoˈçe.vo/ (v)
cibler, viser, chercher, vouloir

στούπωμα (n)
calfeutrage

στράτα /ˈstɾa.ta/ (n)
trotteur
  βοήθημα για τα νήπια που κάνουν τα πρώτα τους βήματα

στράτευμα /ˈstɾatevma/ (n)
armée

στράτευση (n)
engagement

στρέβλωση (n)
distorsion

στρέμμα (n)
stremme

στρέφω /ˈstɾe.fo/ (v)
tourner

στρέψη /ˈstɾe.psi/ (n)
torsion
  (φυσική)

στρίβω /ˈstɾi.vo/ (v)
tourner, rouler, virer

στρίγγλα (n)
harpie, mégère

στρίγκλα /ˈstɾiŋɟla/ (n)
harpie, mégère, sorcière

στρίφωμα (n)
ourlet

στρίψιμο /ˈstɾi.psi.mo/ (n)
torsion

στραβά (adv)
de travers, en travers

στραβάδι (n)
bigleux, bleu

στραβίζω (v)
loucher

στραβικός (adj)
strabique

στραβισμός (n)
strabisme

στραβοκέφαλος (adj)
entêté, têtu

στραβοκεφαλιά (n)
entêté, têtu

στραβοκοιτάζω (v)
de travers, regarder

στραβολαίμιασμα (n)
torticolis

στραβολαιμιάζω (v)
attraper, torticolis

στραβοπάτημα (n)
faux, pas

στραβούλιακας (n)
bigleux, binoclard, miraud

στραβός (adj)
tordu, louche

στραβώνω (v)
aller, aveugler, de travers, déformer

στραγάλι (n)
grillé, pois chiche

στραγγίζω /stɾaŋˈɟi.zo/ (v)
drainer, essorer

στραγγαλίζω /stɾaŋ.ɡaˈli.zo/ (v)
étrangler
  σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο

στραγγαλίστρια (n)
étrangleuse

στραγγαλιστήρας (n)
étrangloir

στραγγιστήρι (n)
panier à salade

στραμπουλάω /stɾam.buˈla.o/ (v)
fouler, tordre

στραπατσάρω
écrabouiller, écraser

στραπατσαρισμένος
écrabouillé

στρας (n)
strass

στρατάρχης (n)
maréchal, général

στρατήγημα /stɾaˈti.ʝi.ma/ (n)
stratagème

στρατευμένος
engagé, enrôlé

στρατεύομαι /stɾaˈte.vo.me/ (v)
engagé, enrôlé, être
  υπηρετώ στον στρατό

στρατηγία (n)
stratégie

στρατηγική /stɾa.ti.ʝiˈci/ (n)
stratégie

στρατηγικός (adj)
stratégique

στρατηγός /stɾa.tiˈɣos/ (n)
général

στρατηλάτης (n)
chef, guerre

στρατιά /stɾa.tiˈa/ /stɾaˈtça/ (n)
armée

στρατιωτάκι /stɾa.tçoˈta.ci/ (n)
soldat en plomb
  (παιχνίδι)

στρατιωτίνα (n)
soldate

στρατιωτικοποίηση (n)
militarisation

στρατιωτικοποιώ (v)
militariser

στρατιωτικός /stɾa.ti̯o.tiˈkos/ (n)
militaire, stratiotique

στρατιώτης /stɾa.tiˈo.tis/ /stɾaˈtço.tis/ (n)
soldat
  οποιοσδήποτε στρατιωτικός

στρατοδικείο (n)
cour martiale, militaire, tribunal

στρατολογούμαι (v)
s'embrigader

στρατολογώ (v)
recruter

στρατολόγηση (n)
enrôlement, recrutement

στρατσιατέλα /stɾa.t͡sçaˈte.la/ (n)
stracciatella

στρατωνίζω (v)
caserner

στρατωνισμός (n)
casernement

στρατόπεδο (n)
camp

στρατός /stɾaˈtos/ (n)
armée

στρατόσφαιρα (n)
stratosphère

στρατώνας (n)
caserne

στρείδι (n)
huître, huitre

στρεβλώνω /stɾeˈvlo.no/ (v)
déformer

στρεπτοκοκκικός (adj)
streptococcique

στρεπτομυκίνη (n)
streptomycine

στρεπτόκοκκος (n)
streptocoque

στρες (n)
stress

στριμμένος
grincheux
  δύστροπος

στριμωγμένος
serré, coincé

στριμώχνω (v)
coincer, presser, serrer

στριπτιζέζ (n)
stripteaseuse

στριφογυρίζω (v)
gigoter, remuer, se tortiller, tournoyer, tourner

στριφογυριστός (adj)
colimaçon, escalier, sinueux, tortueux, tournant

στριφτός (adj)
torsadé

στροβιλίζομαι (v)
voltiger

στροβιλίζω (v)
tourbillonner, tournoyer

στρογγυλή τράπεζα
table ronde

στρογγυλεμένος
arrondi

στρογγυλεύω /stɾoŋ.ɟiˈle.vo/ (v)
arrondir

στρογγυλοκάθομαι (v)
incruster

στρογγυλός (adj)
rond

στρογγύλωση (n)
arrondissement

στρουθοκάμηλος /stɾu.θoˈka.mi.los/ (n)
autruche

στρουθοκαμηλίζω /stɾu.θo.ka.miˈli.zo/ (v)
pratiquer la politique de l'autruche

στρουθοκαμηλισμός /stɾu.θo.ka.mi.liˈzmos/ (n)
politique de l'autruche

στρουκτουραλισμός (n)
structuralisme

στρουμφολογικός (adj)
schtroumpfologique

στροφή /stɾoˈfi/ (n)
tour, tournant, virage
tour
  περιστροφή
couplet, strophe, vers
  στροφή ποιήματος

στροφορμή (n)
moment angulaire

στρούντελ /ˈstɾu.del/ (n)
strudel

στρυφνός /stɾifˈni/ /stɾifˈno/ /stɾifˈnos/ (adj)
abscons, rébarbatif

στρυχνίνη /stɾiˈxni.ni/ (n)
strychnine

στρωματοσωρείτης /stɾo.ma.to.soˈɾi.tis/ (n)
stratocumulus

στρόντιο (n)
strontium

στρόφιγγα /ˈstɾo.fiŋ.ɡa/ (n)
arrêt, robinet, vanne

στρύχνος /ˈstɾi.xnos/ (n)
strychnos

στρώμα /ˈstɾo.ma/ (n)
matelas, couche
  αντικείμενο στο οποίο κοιμόμαστε
stratus
  είδος νεφών
couche, nappe
  επιφάνεια ενιαίου υλικού

στρώνω (v)
arranger, dérouler, mater, étendre

στρώση (n)
couche

στυγερός (adj)
abominable, odieux

στυγνός /stiˈɣnos/ (adj)
cruel

στυλίστας (n)
styliste

στυλίτης (n)
stylite

στυλοβάτης (n)
socle

στυλώνω (v)
appuyer, immobiliser, renforcer

στυπτικός (adj)
astringent, styptique

στυπόχαρτο (n)
buvard

στυφά /stiˈfa/ (adv)
âprement

στυφός (adj)
acerbe, suret

στωικά (adv)
stoïquement

στωικός /sto.iˈci/ /sto.iˈko/ /sto.iˈkos/ (n)
stoïque, stoïcien

στωικότητα /sto.iˈko.ti.ta/ (n)
stoïcisme, stoïcité

στωμύλος (adj)
disert

στόκολο (n)
chambre de chauffe

στόκος (n)
stuc, bouche-pores

στόλος /ˈsto.los/ (n)
flotte

στόμα /ˈsto.ma/ (n)
bouche, gueule
  το στόμα

στόμιο (n)
orifice

στόμφος (n)
emphase, grandiloquence, jactance

στόφα /ˈsto.fa/ (n)
étoffe
  είδος υφάσματος
  χαρακτήρας ατόμου
cuisinière, four, fourneau, poêle
  μαγειρική συσκευή

στόχαστρο (n)
viseur, collimateur

στόχευση (n)
cible

στόχος (n)
but, objectif

στύβω /ˈsti.vo/ (v)
presser

στύλος (n)
poteau
  κολόνα

στύση (n)
érection

στύψιμο /ˈsti.psi.mo/ (n)
pressage

συβαρίτης /si.vaˈɾi.tis/ (n)
sybarite

συβαριτικός (adj)
sybaritique

συβαριτισμός (n)
sybaritisme

συγγένεια /siŋˈɟe.ni.a/ (n)
parenté, relation

συγγενής πάθηση
maladie congénitale

συγγενικός /si.ɟe.niˈci/ ή /si.ŋɟe.niˈci/ /si.ɟe.niˈko/ ή /si.ŋɟe.niˈko/ /si.ɟe.niˈkos/ ή /si.ŋɟe.niˈkos/ (adj)
apparenté, familial

συγγνώμη /siŋˈɣno.mi/ (n)
pardon, désolé

συγγραφέας /siŋ.ɣɾaˈfe.as/ (n)
écrivain, écrivaine

συγγραφή (n)
rédaction, écriture

συγκάλυψη (n)
camouflage, dissimulation

συγκάτοικος /siŋˈɡa.ti.kos/ (n)
colocataire, concubin, concubine

συγκέντρωση (n)
concentration
  πνευματική κατάσταση
  όρος της χημείας

συγκίνηση /siŋˈɟi.ni.si/ (n)
émotion

συγκαλώ (v)
convoquer

συγκατάβαση /siŋ.ɡaˈta.va.si/ (n)
condescendance

συγκατάθεση (n)
agrément, consentement

συγκαταβαίνω (v)
condescendre

συγκαταβατικά (adv)
condescendance

συγκαταβατικός (adj)
condescendant

συγκαταλέγω /siŋ.ɡa.taˈle.ɣo/ (v)
compter, inclure

συγκατανεύω (v)
acquiescer, consentir

συγκατατίθεμαι /siŋ.ɡa.taˈti.θe.me/ (v)
acquiescer

συγκατοίκηση (n)
cohabitation

συγκείμενο (n)
contexte

συγκεκριμένα (adv)
particulièrement

συγκεκριμένη μουσική /siŋ.ɟe.kɾiˈme.ni mu.siˈci/
musique concrète

συγκεκριμένος
concret, particulier, spécifique

συγκεντρωσιμότητα /siŋ.ɟen.dɾo.siˈmo.ti.ta/ (n)
concentrabilité

συγκεντρωτικός (adj)
centralisateur, centralisé

συγκεντρωτισμός (n)
centralisme

συγκεντρώνω (v)
rassembler, concentrer, réunir

συγκεράζω /siŋ.ɟeˈɾa.zo/ (v)
concilier, harmoniser

συγκεχυμένος /siŋ.ɟe.çiˈme.nos/
confus

συγκινησία (n)
syncinésie

συγκινησιακός (adj)
émotionnel

συγκινητικός /siŋ.ɟi.ni.tiˈkos/ (adj)
émouvant, attendrissant

συγκινώ /si.ɟiˈno/ (v)
émouvoir

συγκλίνω (v)
converger

συγκλίνων (adj)
convergent

συγκληροδόχος (n)
colégataire

συγκλονίζω /siŋ.ɡloˈni.zo/ (v)
bouleverser

συγκλονισμένος /siŋ.ɡlo.niˈzme.nos/
bouleversé

συγκλονιστικός (adj)
bouleversant

συγκοινωνία (n)
communication, trafic, transport

συγκοινωνών (adj)
communiquant

συγκολλητής (n)
soudeur

συγκολλώ /siŋ.ɡoˈlo/ (v)
souder

συγκομιδή /siŋ.ɡo.miˈði/ (n)
récolte, cueillette

συγκοπή /siŋ.ɡoˈpi/ (n)
syncope
  (γλωσσολογία)
  (ιατρική)
  (μουσική)

συγκράτηση (n)
limitation, maintien

συγκρίνομαι (v)
se comparer

συγκρίνω (v)
comparer

συγκρατημένος
contenu

συγκρατούμενος
codétenu

συγκρατώ /siŋ.ɡɾaˈto/ (v)
contenir

συγκρητικός /siŋ.ɡɾi.tiˈkos/ (adj)
syncrétique

συγκρητισμός /siŋ.ɡɾi.tiˈzmos/ (n)
syncrétisme

συγκριτικά /siŋ.ɡɾi.tiˈka/ (adv)
comparativement

συγκριτικός /siŋ.ɡɾi.tiˈkos/ (adj)
comparatif

συγκροτώ /siŋ.gɾoˈto/ (v)
constituer, composer, former

συγκρουσιακός /siŋ.ɡɾu.si.aˈkos/ (adj)
conflictuel

συγκρούομαι (v)
collision, heurter, rentrer

συγκρότημα /siŋˈɡɾo.ti.ma/ /siˈɡɾo.ti.ma/ (n)
groupe, ensemble, pâté de maisons

συγκρότηση (n)
constitution, complexion, formation, établissement

συγκυρία /siŋ.ɟiˈɾi.a/ (n)
circonstance, conjoncture

συγκυριακός (adj)
conjoncturel

συγκυριότητα (n)
copropriété

συγκύριος (n)
copropriétaire

συγυρίζω (v)
ranger, arranger

συγχέω /siŋˈçe.o/ (v)
confondre

συγχαίρω (v)
féliciter

συγχαρητήρια /siŋ.xa.ɾiˈti.ɾi.a/ (n)
félicitations

συγχορδία (n)
accord

συγχρηματοδοτώ (v)
cofinancer

συγχρονία /siŋ.xɾoˈni.a/ (n)
synchronie

συγχρονισμένος
synchronisé

συγχρονιστής (n)
synchroniseur

συγχρωτίζομαι (v)
fréquenter

συγχρωτισμός (n)
promiscuité

συγχρόνως (adv)
même, temps

συγχωνεύω /siŋ.xoˈne.vo/ (v)
fusionner, fondre

συγχωρητικός (adj)
clément, conciliant

συγχωρώ /siŋ.xoˈɾo/ (v)
pardonner, excuser, absoudre

συγχύζω (v)
embrouiller, confondre

συγχώνευση (n)
fusion

συγχώρεση (n)
pardon

συγύρισμα (n)
mise, ordre, rangement

συζήτηση (n)
discussion, débat, conversation

συζητήσιμος /si.ziˈti.si.mi/ /si.ziˈti.si.mo/ /si.ziˈti.si.mos/ (adj)
discutable

συζητητής (n)
discuteur

συζητώ (v)
discuter, débattre, s'entretenir

συζυγία (n)
conjugaison
  ρηματική συζυγία

συζυγικός (adj)
conjugal

συζώ (v)
cohabiter, concubinage, vivre

συκιά /siˈca/ (n)
figuier

συκομαντεία (n)
sycomancie

συκοπερίβολο (n)
figueraie, figuerie

συκοφάγος (n)
becfigue

συκοφάντης /si.koˈfan.dis/ (n)
calomniateur

συκοφαντία /si.ko.fanˈdi.a/ (n)
calomnie

συκοφαντικός /si.ko.fan.diˈkos/ (adj)
calomnieux

συκοφαντώ (v)
calomnier, diffamer

συκώτι /siˈko.ti/ (n)
foie

συλλέγω (v)
collecter, ramasser

συλλέκτης /siˈle.ktis/ (n)
collecteur

συλλέκτρια (n)
collectionneuse

συλλήβδην /siˈliv.ðin/ (adv)
bloc, masse

συλλαβή /si.laˈvi/ (n)
syllabe

συλλαβίζω (v)
ânonner, épeler

συλλαβικός (adj)
syllabique

συλλαβισμός /si.la.viˈzmos/ (n)
syllabation

συλλαλητήριο (n)
manifestation, rassemblement

συλλαμβάνω (v)
détecter
  ανιχνεύω σήματα
concevoir
  κατανοώ
  συλλαμβάνω μια ιδέα
concevoir, enceinte, tomber
  μένω έγκυος
arrêter
  στερώ την ελευθερία

συλληφθείς
arrêter, personne

συλλογή /si.loˈʝi/ (n)
collection, recueil, recueillement
  συγκέντρωση πραγμάτων

συλλογικός (adj)
collaboratif, collectif

συλλογικότητα /si.lo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
collectif, collectivité

συλλογισμός /si.lo.ʝiˈzmos/ (n)
raisonnement, syllogisme

συλλογιστικός (adj)
syllogistique

συλλυπητήρια /si.li.piˈti.ri.a/ (n)
condoléances

συλλυπούμαι (v)
présenter ses condoléances

συμβάλλω /siɱˈva.lo/ (v)
ajouter, amener, apporter, contribuer, donner

συμβάν /siɱˈvan/ (n)
incident, événement

συμβία (n)
épouse

συμβίωση /siɱˈvi.o.si/ (n)
cohabitation, symbiose, commune, vie

συμβαδίζω /siɱ.vaˈði.zo/ (v)
aller de pair, avancer au même rythme, correspondre

συμβασιούχος /siɱ.va.siˈu.xos/ (adj)
contractuel

συμβατικός (adj)
conventionnel

συμβατός /siɱ.vaˈti/ /siɱ.vaˈto/ /siɱ.vaˈtos/ (adj)
compatible, contractuel

συμβεβηκός (n)
accident

συμβιβάζω /siɱ.viˈva.zo/ (v)
concilier

συμβιβαζόμενος
compromettant

συμβιβασμός /siɱ.vi.vaˈzmos/ (n)
compromis

συμβιβαστικός /siɱ.vi.va.stiˈkos/ (adj)
compromis, conciliant, conciliateur

συμβιωτής (n)
symbiote

συμβιωτικά (adv)
symbiotiquement

συμβιώνω /siɱ.viˈo.no/ (v)
cohabiter, ensemble, vivre

συμβολή (n)
contribution, jonction

συμβολίζω /siɱ.voˈli.zo/ (v)
symboliser

συμβολαιογράφος /siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos/ (n)
notaire

συμβολικός /siɱ.vo.liˈkos/ (adj)
symbolique

συμβολισμός (n)
symbolisme

συμβολιστής (n)
symboliste

συμβολοποιώ (v)
symboliser

συμβολόμετρο (n)
interféromètre

συμβουλή /siɱ.vuˈli/ (n)
conseil

συμβουλευτικός (adj)
consultatif

συμβουλεύομαι (v)
consulter

συμβουλεύω (v)
conseiller

συμβούλιο /siɱˈvu.li.o/ (n)
conseil

συμβόλαιο /siɱˈvo.le.o/ (n)
contrat

συμμάζεμα /siˈma.ze.ma/ (n)
rangement

συμμέτοχος (n)
participant

συμμαζεύω (v)
ranger, ramasser
  τακτοποιώ κάποιον χώρο

συμμαθητής (n)
copain d'école

συμμαχία (n)
alliance, coalition, entente

συμμαχώ (v)
s'allier

συμμερίζομαι /si.meˈɾi.zo.me/ (v)
partager

συμμετέχω (v)
participer

συμμετέχων
participant

συμμετοχή (n)
participation

συμμετοχικός (adj)
collaboratif, participatif

συμμετρία /si.meˈtɾi.a/ (n)
symétrie

συμμετρικός /si.me.tɾiˈkos/ (adj)
symétrique

συμμορία /si.moˈɾi.a/ (n)
bande, gang

συμμορίτης (n)
bandit

συμμορφώνομαι (v)
se conformer

συμμορφώνω (v)
conformer

συμμόρφωση (n)
conformité

συμπάθεια /simˈba.θi.a/ (n)
sympathie

συμπάσχω (v)
compatir, avec, souffrir

συμπέθερος /simˈbe.θe.ɾos/ (n)
co-beau-père

συμπέρασμα (n)
conclusion

συμπίλημα (n)
compilation

συμπίπτω (v)
coïncider

συμπίπτων
coïncident

συμπαίκτης (n)
coéquipier

συμπαίκτρια (n)
coéquipière

συμπαγής /sim.baˈʝis/ (adj)
compact

συμπαθής /sim.baˈθis/ (adj)
sympathique

συμπαθητικός /sim.ba.θi.tiˈkos/ (adj)
sympathique

συμπαθώ /sim.baˈθo/ (v)
avoir, sympathie

συμπαιγνία /sim.beˈɣni.a/ (n)
collusion, connivence

συμπαντικός /sim.ban.diˈkos/ (adj)
universel

συμπαράσταση /sim.baˈɾa.sta.si/ (n)
soutien

συμπαράταξη (n)
coalition, collaboration

συμπαραγωγή /sim.ba.ɾa.ɣoˈʝi/ (n)
coproduction

συμπαραγωγός /sim.ba.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
coproducteur, coproductrice

συμπαραστάτης (n)
soutien

συμπαραστέκομαι (v)
assister, soutenir

συμπαρασύρω /sim.pa.ɾaˈsi.ɾo/ (v)
entraîner

συμπαρομαρτούντα (n)
concomitant

συμπαρουσιάζω /sim.ba.ɾu.siˈa.zo/ (v)
co-présenter

συμπατριώτης (n)
compatriote

συμπατριώτισσα (n)
compatriote

συμπεθεριάζω /sim.be.θeˈɾʝa.zo/ (v)
alliance, faire

συμπερίληψη (n)
inclusion

συμπεραίνω (v)
inférer, conclure

συμπερασματικά (adv)
conclure, conclusion

συμπεριλαμβάνω (v)
inclure, comprendre

συμπεριλαμβανόμενος
inclus, y compris

συμπεριφέρομαι /sim.be.ɾiˈfe.ɾo.me/ (v)
se comporter, se conduire

συμπεριφορά (n)
comportement, conduite

συμπεριφορισμός /sim.be.ɾi.fo.ɾiˈzmos/ (n)
comportementalisme, béhaviorisme

συμπιέζω (v)
comprimer

συμπλέκτης /simˈble.ktis/ (n)
embrayage

συμπλέω (v)
conserve, naviguer

συμπλήρωμα /simˈbli.ɾo.ma/ (n)
complément, supplément

συμπληρωματικά /sim.bli.ɾo.ma.tiˈka/ (adv)
complémentairement‎

συμπληρώνω /si(m).bliˈɾo.no/ (v)
remplir
  γεμίζω ένα έγγραφο
compléter, remplir
  ολοκληρώνω κάτι ελλιπές

συμπλοκή (n)
affrontement, assemblage, bagarre, rixe

συμπολίτης /sim.boˈli.tis/ (n)
concitoyen

συμπονετικός (adj)
compassionnel

συμπονώ /sim.boˈno/ (v)
compatir

συμπράγκαλα /simˈbɾaŋ.ɡa.la/ (n)
attirail, fourbi

συμπρωτεύουσα (n)
co-capitale

συμπτωματικά (adv)
fortuitement

συμπτωματικός /sim.pto.ma.tiˈkos/ (adj)
fortuit, symptomatique
  τυχαίος
symptomatique
  (όρος ιατρικής)

συμπτύσσω (v)
raccourcir, replier, resserrer

συμπυκνωμένος
concentré, condensé

συμπυκνώνω (v)
concentrer

συμπόνια (n)
compassion

συμπόσιο (n)
symposium, banquet, festin

συμφέρον (n)
intérêt

συμφέρω (v)
bénéficier

συμφέρων
avantageux, intéressant

συμφεροντολόγος (n)
interessé

συμφιλίωση /siɱ.fiˈli.o.si/ (n)
réconciliation

συμφιλιωτικά /siɱ.fi.li.o.tiˈka/ (adv)
amiablement

συμφιλιώνομαι
réconcilier

συμφιλιώνω (v)
réconcilier

συμφοιτήτρια (n)
condisciple

συμφοιτητής /simfitiˈtis/ (n)
condisciple

συμφορά (n)
désastre, malheur

συμφορητικός (adj)
congestif

συμφραζόμενα (n)
contexte

συμφυής (adj)
inhérent

συμφυρμός /siɱ.fiɾˈmos/ (n)
amalgame, mot-valise

συμφυώς (adv)
inhéremment

συμφωνία /siɱ.foˈni.a/ (n)
accord
  κοινή απόφαση, κοινή πεποίθηση
symphonie
  μουσική

συμφωνητικό (n)
contrat

συμφωνικός /siɱ.fo.niˈkos/ (adj)
symphonique

συμφωνώ /siɱ.foˈno/ (v)
accord, s'accorder

συμφόρηση /siɱˈfo.ɾi.si/ (n)
congestion

συμψηφίζω (v)
compenser, apurer

συμψηφισμός (n)
compensation

συν
plus

συνάγω /siˈna.ɣo/ (v)
rassembler

συνάδει /siˈna.ði/ (v)
cadrer, compatible, être

συνάδελφος (n)
collègue, confrère, consœur

συνάζω (v)
amasser, assembler, ramasser, rassembler

συνάθροιση /siˈna.θɾi.si/ (n)
rassemblement, agrégation, cumul, regroupement

συνάλλαγμα /siˈna.laɣ.ma/ (n)
change, devise

συνάνθρωπος /siˈnan.θɾo.pos/ (n)
semblable

συνάντηση /siˈnan.di.si/ (n)
rencontre, meeting

συνάπτω (v)
conclure
  ομόρριζο ρήμα
joindre
  συνδέω

συνάρθρωση (n)
coarticulation

συνάρτηση (n)
fonction

συνάφεια (n)
analogie, connexion

συνάχι (n)
rhume

συνάω (v)
collectionner, rassembler

συνέδριο /siˈne.ðɾi.o/ (n)
congrès

συνέλευση /siˈne.lef.si/ (n)
assemblée, réunion

συνένοχος (adj)
complice

συνέντευξη /siˈnen.def.ksi/ (n)
interview, entrevue

συνέντευξη τύπου
conférence de presse

συνέπεια /siˈne.pi.a/ (n)
conséquence
  αποτέλεσμα
constance
  η ιδιότητα του συνεπούς

συνέρχομαι (v)
récupérer, rassembler, réunir, se, se ressaisir

συνέταιρος (n)
associé

συνέχεια /siˈne.ça/ /siˈne.çi.a/ (n)
continuité, suite

συνέχιση /siˈne.çi.si/ (n)
continuation

συνήγορος του διαβόλου
avocat du diable

συνήθεια /siˈni.θi.a/ (n)
habitude

συνήθης /siˈni.θis/ (adj)
habituel

συνήθως /siˈni.θos/ (adv)
habituellement, d'ordinaire, ordinairement

συνίσταμαι (v)
consister

συναίνεση /siˈne.ne.si/ (n)
consentement, consensus

συναίρεση /siˈne.ɾe.si/ (n)
contraction

συναίσθημα /siˈne.sθi.ma/ (n)
sentiment, émotion

συναίσθηση (n)
conscience

συναγερμός (n)
alarme, alerte
  κάλεσμα και κινητοποίηση

συναγρίδα (n)
mérou

συναγωγή /si.na.ɣoˈʝi/ (n)
assemblée
synagogue
  εβραϊκή συναγωγή

συναγωνίζομαι /si.na.ɣoˈni.zo.me/ (v)
rivaliser, compétiter

συναγωνισμός /si.na.ɣo.niˈzmos/ (n)
compétition, concurrence

συναγωνιστής (n)
concurrent

συναδέλφωση (n)
fraternité

συναδελφικότητα (n)
collégialité

συναδελφοσύνη (n)
fraternité

συναθροίζω (v)
rassembler, regrouper

συναινώ (v)
acquiescer

συναιρώ (v)
contracter

συναισθάνομαι /si.neˈsθa.no.me/ (v)
ressentir

συναισθηματικός (adj)
sentimental, émotif, émotionnel

συναισθηματισμός (n)
pathos, sentimentalisme

συναισθησία (n)
synesthésie

συνακρόαση (n)
secrète, écoute

συναλλαγή (n)
transaction

συναλλαγματική (n)
lettre de change, traite

συναλλαγματικός (adj)
synallagmatique

συναναστρέφομαι /si.na.naˈstɾe.fo.me/ (v)
fréquenter

συναναστροφή (n)
fréquentation

συναντιέμαι /si.nanˈdʝe.me/ (v)
se rencontrer

συναντώ /si.nanˈdo/ (v)
rencontrer

συναξάρι (n)
hagiographie, saints, vie

συναπάντημα (n)
rencontre

συναποφασίζω (v)
co-décider

συναπτικός (adj)
synaptique

συναπτός (adj)
consécutif

συναπόφαση (n)
co-décision

συναρμογή (n)
assemblage

συναρμολογώ /si.naɾ.mo.loˈɣo/ (v)
assembler

συναρμόζω (v)
ajuster, assembler

συναρπάζω /si.naɾˈpa.zo/ (v)
exalter

συναρπαστικός (adj)
passionnant, captivant

συναρτώ (v)
associer, dépendre

συνασπίζομαι (v)
se coaliser

συνασπίζω (v)
coaliser

συνασπισμένος
coalisé

συνασπισμός /si.na.spiˈzmos/ (n)
coalition

συνασφάλιση /si.naˈsfa.li.si/ (n)
coassurance

συναφής (adj)
analogue, connexe, similaire

συνδέω /sinˈðe.o/ (v)
lier, connecter, raccorder, relier, brancher, unir

συνδήλωση (n)
connotation

συνδαιτυμόνας /sin.ðe.tiˈmo.nas/ (n)
commensal, convive

συνδαυλίζω (v)
attiser

συνδεδεμένος
attaché, connecté, en ligne, joint, lié

συνδεσμική έκφραση
locution conjonctive

συνδεσμικός (adj)
conjonctif

συνδιάλεξη (n)
communication, conversation, dialogue

συνδιάσκεψη (n)
conférence

συνδιαλέγομαι (v)
converser, dialoguer

συνδικάτο (n)
syndicat

συνδικαλισμός /sin.ði.ka.liˈzmos/ (n)
syndicalisme

συνδικαλιστής /sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
syndicaliste

συνδικαλιστικός (adj)
syndical

συνδράμω (v)
aider, assistance, contribuer, cotiser, porter

συνδρομή /sin.ðɾoˈmi/ (n)
abonnement, assistance, cotisation

συνδρομήτρια (n)
abonnée

συνδρομητής (n)
abonné

συνδρομητικός (adj)
abonnement

συνδυάζω /sin.ðiˈa.zo/ (v)
combiner

συνδυασμός /sin.ði.aˈzmos/ (n)
combinaison, conjugaison

συνδυαστικός (adj)
combinatoire

συνείδηση /siˈni.ði.si/ (n)
conscience

συνεδρίαση /si.neˈðɾi.a.si/ (n)
session

συνεδριάζω (v)
se réunir, siéger

συνειδητά /si.ni.ðiˈta/ (adv)
consciemment, sciemment

συνειδητοποίηση (n)
prise de conscience

συνειδητοποιημένος
averti, conscient

συνειδητοποιώ /si.ni.ði.to.piˈo/ (v)
se rendre compte

συνειδητός (adj)
conscient

συνειρμός /si.niɾˈmos/ (n)
association, connexion, enchaînement, suite
association
  συνειρμός παραστάσεων

συνεισφέρω /si.niˈsfe.ɾo/ (v)
contribuer

συνεισφορά (n)
contribution

συνεκδοχή (n)
synecdoque

συνεκδοχικός (adj)
par synecdoque

συνεκτικός /si.ne.ktiˈci/ /si.ne.ktiˈko/ /si.ne.ktiˈkos/ (adj)
cohérent

συνεννοούμαι (v)
accord, mettre, s'entendre

συνεννόηση (n)
accord, concertation, entente, pacte

συνενοχή (n)
complicité

συνεντευξιαζόμενος
interviewé

συνενώνω /si.neˈno.no/ (v)
joindre, réunir

συνεπάγομαι (v)
impliquer, entraîner, occasionner, provoquer

συνεπής /si.neˈpis/ (adj)
cohérent, conséquent, exact

συνεπίπεδος (adj)
coplanaire

συνεπαίρνω (v)
empoigner, entraîner, passionner

συνεπακόλουθο (n)
corollaire

συνεπαρμένος
emporté, entraîné, passionné

συνεπιβατισμός (n)
covoiturage

συνεπικουρούμενος
aide, avec

συνεπώς (adv)
conséquemment

συνεργάζομαι /si.neɾˈɣa.zo.me/ (v)
collaborer, coopérer

συνεργάσιμος (adj)
coopératif

συνεργάτης /si.neɾˈɣa.tis/ (n)
collaborateur
  που εργάζεται μαζί με άλλους

συνεργάτιδα (n)
collaboratrice

συνεργασία (n)
collaboration, coopération

συνεργατικός (adj)
coopératif

συνεργείο (n)
atelier, garage, équipe

συνεργός (n)
complice

συνεσταλμένα (adv)
timidement

συνεσταλμένος
timide

συνεσφιγμένο μέτωπο /si.ne.sfiɣˈme.no ˈme.to.po/
front occlus

συνετίζω (v)
faire entendre raison, ramener dans le droit chemin

συνεταιρίζομαι /si.ne.teˈɾi.zo.me/ (v)
s'acoquiner

συνεταιρισμός (n)
coopérative

συνεταιριστικότητα (n)
associationnisme

συνετός /si.neˈtos/ (adj)
prudent, raisonnable, sage, sensé

συνευρίσκομαι (v)
copuler, rencontrer

συνεφέρνω (v)
ranimer, rétablir

συνεφαπτομένη (n)
cotangente

συνεχής /si.neˈçis/ (adj)
consécutif, continu, continuel

συνεχίζω /si.neˈçi.zo/ (v)
continuer

συνεχίστρια (n)
continuatrice

συνεχισμένος
continu

συνεχόμενος
contigu, continu

συνεχώς /si.neˈxos/ (adv)
continuellement

συνεύρεση (n)
accouplement, copulation, relation, sexuelle

συνηγορία (n)
plaidoirie, plaidoyer

συνηγορώ (v)
plaider

συνηθίζω /si.niˈθi.zo/ (v)
avoir, habitude, habituer, s'habituer

συνηθισμένος /si.ni.θiˈzme.nos/
ordinaire, habituel, usuel
  κοινός
habitué
  που έχει συνηθίσει

συνημίτονο (n)
cosinus

συνημμένος
attaché, joint

συνηρημένος /si.ni.ɾiˈme.nos/
contracté

συνθέτης (n)
compositeur
  που συνθέτει μουσική

συνθέτρια (n)
compositrice

συνθήκη (n)
traité, convention, condition

συνθεσάιζερ (n)
synthé, synthétiseur

συνθετικά /sin.θe.tiˈka/ (adv)
composition

συνθετικός (adj)
synthétique, composition

συνθηκολογώ (v)
capituler

συνθηκολόγηση (n)
capitulation

συνθηματικός (adj)
convenu

συνθηματολογία (n)
ensemble, phraséologie, slogans

συνθλίβω (v)
écraser

συνιδιοκτήτης (n)
copropriétaire

συνιδιοκτησία (n)
copropriété

συνιστώ /si.niˈsto/ (v)
fonder, recommander
constituer

συννοσηρότητα (n)
comorbidité

συνοδεύω /si.noˈðe.vo/ (v)
accompagner

συνοδηγός /si.no.ðiˈɣos/ (n)
copilote

συνοδικός (adj)
conciliaire, synodique

συνοδός /si.noˈðos/ (adj)
accompagnateur

συνοικέσιο (n)
entremise, mariage, négociation

συνοικισμός (n)
bidonville, campement

συνοικολογία (n)
synécologie

συνολικά (adv)
en tout, globalement

συνολικός (adj)
entier, total, complet

συνομήλικος (adj)
contemporain, même, âge

συνομιλήτρια (n)
interlocutrice

συνομιλία (n)
discussion, conversation, pourparler

συνομιλητής (n)
interlocuteur

συνομιλώ /si.no.miˈlo/ (v)
causer, converser

συνομοσπονδία (n)
confédération

συνομοσπονδιακός (adj)
confédéral

συνονθύλευμα /si.nonˈθi.lev.ma/ (n)
fatras, fouillis

συνονόματος /si.noˈno.ma.tos/ (n)
patron, saint, éponyme

συνοπτικά (adv)
abrégément, sommairement, synoptiquement

συνοπτικός (adj)
synoptique

συνορίτισσα (n)
limitrophe

συνορεύω (v)
avec, avoir, frontières, limitrophe, être

συνοριοφύλακας (n)
garde-frontière

συνουσία /si.nuˈsi.a/ (n)
coït, accouplement, acte, conjugal, copulation

συνουσιάζομαι /si.nu.siˈa.zo.me/ (v)
copuler

συνοφρυωμένος /si.no.fɾi.oˈme.nos/
penaud

συνοφρύωση (n)
froncement

συνοχή /si.noˈçi/ (n)
cohésion, cohérence

συνοψίζω (v)
résumer, récapituler

συνσεναριογράφος /sin.se.na.ɾi.oˈɣɾa.fos/ (n)
coscénariste

συντάκτης (n)
rédacteur

συντάκτρια (n)
rédactrice

συντάσσω (v)
ranger, rédiger

συντέλεια /sinˈde.li.a/ (n)
fin, monde
  η συντέλεια του κόσμου
siècles
  η συντέλεια των αιώνων

συντέλεση (n)
contribution

συντήρηση /sinˈdi.ɾi.si/ (n)
conservation, maintenance

συνταγή /sin.daˈʝi/ (n)
recette
  συνταγή φαγητού
ordonnance
  συνταγή φαρμάκων

συνταγματάρχης /sin.taɣ.maˈtaɾ.çis/ (n)
colonel

συνταγματικά (adv)
constitutionnellement

συνταγματικός (adj)
constitutionnel, syntagmatique

συνταγματικότητα /sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
constitutionnalité

συνταγογράφηση (n)
prescription

συνταγογραφώ (v)
prescrire

συντακτική βουλή
assemblée constituante, assemblée constitutive

συντακτικός (adj)
syntaxique

συνταξιδιώτης (n)
compagnon, voyage

συνταξιοδοτούμαι (v)
partir, prendre, retraite

συνταξιοδοτώ (v)
mettre à la retraite

συνταξιοδότηση (n)
départ, retraite

συνταξιούχος (n)
retraité

συνταράζω /sin.daˈɾa.zo/ (v)
bouleverser, troubler

συνταρακτικός /sin.da.ɾa.ktiˈkos/ (adj)
bouleversant, impressionnant, terrible

συνταυτιστικός (adj)
identificatoire

συντείνω (v)
contribuer

συντεκνία (n)
confrérie, corporation

συντελεσμένος μέλλοντας
futur antérieur

συντελεστής /sin.de.leˈstis/ (n)
coefficient, facteur
  μαθηματικά

συντελούμαι (v)
s'accomplir

συντελώ (v)
contribuer

συντεταγμένα (adv)
ordre

συντεταγμένη (n)
coordonnée

συντεταγμένος
ordonné, ordre, rang, rangé

συντετριμμένος
dévasté

συντεχνιακός (adj)
corporatif, corporatiste

συντηρητής (n)
conservateur

συντηρητικό (n)
conservateur

συντηρητικός /sin.di.ɾi.tiˈkos/ (adj)
conservateur

συντηρητισμός /sin.di.ɾi.tiˈzmos/ (n)
conservatisme

συντηρώ (v)
entretenir

συντομευμένη μορφή
forme abrégée

συντομεύω /sin.doˈme.vo/ (v)
abréger, raccourcir

συντομογραφία (n)
abréviation

συντονίζω (v)
coordonner

συντονίστρια (n)
coordinatrice

συντονισμένος
coordonné

συντονισμός (n)
coordination

συντονιστής (n)
coordinateur

συντρίβομαι (v)
se briser

συντρίβω /sinˈdɾi.ѵo/ (v)
écraser, dévaster, briser

συντρίμμι /sinˈdɾi.mi/ (n)
débris, décombres, épave

συντριβή /sin.dɾiˈvi/ (n)
crash, anéantissement, effondrement

συντριπτικός (adj)
accablant, écrasant

συντροφεύω (v)
accompagner

συντροφιά /sin.dɾoˈfça/ (n)
compagnie

συντροφικότητα (n)
camaraderie

συντόμευση /sinˈdo.mef.si/ (n)
raccourci, abréviation

συνυπάρχω /si.niˈpaɾ.xo/ (v)
coexister, cohabiter

συνυπάρχων
coexistant, simultané

συνυποδήλωση /sin.i.poˈði.lo.si/ (n)
connotation

συνυπολογίζω (v)
calcul, compte, intégrer, prendre

συνυποσχετικό (n)
compromis

συνυφαίνω /si.niˈfe.no/ (v)
entrelacer, lier, ourdir

συνωμοσία /si.no.moˈsi.a/ (n)
conspiration, complot

συνωμοσιολογία (n)
complot, conspirationnisme, théorie

συνωμοτικός (adj)
conspiratif, conspirationniste

συνωμοτώ (v)
comploter, conspirer

συνωμότης (n)
conspirateur, conjuré

συνωμότισσα (n)
conspiratrice

συνωνυμία (n)
synonymie

συνωνυμικός (adj)
synonymique

συνωστίζομαι (v)
bousculer, entasser, presser

συνωστισμός (n)
affluence, attroupement, bousculade

συνύπαρξη (n)
coexistence

συνώνυμο /siˈno.ni.mo/ (n)
synonyme

συρίγγιο (n)
fistule

συριακά (adv)
syriaque

συριακός (adj)
syrien, syriaque

συριστικοποίηση (n)
assibilation

συρματόπλεγμα (n)
barbelé, fil, grillage

συρματόπλεχτος (adj)
barbelé

συρμός /siɾˈmos/ (n)
camion-remorque, rame

συρρέω (v)
affluer

συρρίκνωση /siˈɾi.kno.si/ (n)
contraction, diminution, réduction

συρραπτικό (n)
agrafeuse

συρρικνώνω /si.ɾiˈkno.no/ (v)
contracter, rétrécir

συρροή (n)
affluence, afflux

συρτάκι (n)
sirtaki

συρτάρι /siɾˈta.ɾi/ (n)
tiroir

συρτή (n)
ligne, traîne

συρταριέρα (n)
meuble, tiroirs, à

συρφετός /siɾ.feˈtos/ (n)
ramassis

συσκευάζω /si.sceˈva.zo/ (v)
emballer

συσκευή /si.sceˈvi/ (n)
appareil

συσκευασία (n)
emballage

συσκευασμένος
emballé

συσκοτίζω (v)
obscurcir

συσκότιση (n)
couvre-feu, obscurcissement

συσπείρωση /siˈspi.ɾo.si/ (n)
rassemblement

συσπειρώνω /si.spiˈɾo.no/ (v)
rassembler, regrouper

συσσωρευμένος
accumulé, entassé

συσσωρευτής (n)
accumulateur

συσσωρεύω (v)
accumuler, entasser

συσσώρευση /siˈso.ɾef.si/ (n)
accumulation

συστάδα /siˈsta.ða/ (n)
groupe

συστέλλω /siˈste.lo/ (v)
contracter

συστήνομαι (v)
se présenter

συστήνω (v)
présenter, préconiser, recommander

συσταλτός /si.stalˈtos/ (adj)
contractile

συστατικό (n)
ingrédient, composant

συστατικός (adj)
constitutif

συστηματικός (adj)
systématique

συστημικός /si.sti.miˈkos/ (adj)
systémique

συστοιχία /siˈsti.çi.a/ (n)
bouquet, ensemble, groupe, éventail

συστολή (n)
contraction, bague, systole

συστολικός (adj)
systolique

συσφικτήρας (n)
constricteur

συσχετίζω /si.sçeˈti.zo/ (v)
corréler

συσχετικός /si.sçe.tiˈkos/ (adj)
corrélatif

συσχετισμός /si.sçe.tiˈzmos/ (n)
rapport, rapprochement

συφορά (n)
désastre, malheur

συφοριασμένος
malheureux, pauvre

συχνά (adv)
souvent

συχνάζω /siˈxna.zo/ (v)
fréquenter

συχνουρία (n)
sychnurie

συχνός (adj)
fréquent

συχνότερα (adv)
plus souvent

συχνότερος (adj)
plus fréquent

συχνότητα (n)
fréquence

συχωρεμένος
défunt, feu
  ο νεκρός
pardonné
  που συγχωρήθηκε

σφάζω /ˈsfa.zo/ (v)
massacrer, égorger

σφάλμα /ˈsfal.ma/ (n)
erreur

σφάχτης (n)
point de côté, tueur

σφήκα /ˈsfi.ka/ (n)
guêpe

σφήνα (n)
cale, coin

σφίγγω /ˈsfiŋ.ɡo/ (v)
serrer, pincer
  στρέφω κάτι ώστε να μην είναι χαλαρό

σφίξιμο (n)
pincement, serrage

σφαίρα /ˈsfe.ɾa/ (n)
balle, sphère, superficie
sphère, boule
  σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

σφαγέας /sfaˈʝe.as/ (n)
abatteur

σφαγή /sfaˈʝi/ (n)
massacre

σφαγείο /sfaˈʝi.o/ (n)
abattoir

σφαγιάζω (v)
massacrer

σφαδάζω (v)
se débattre, se démener, se tortiller

σφαιρίδιο (n)
bille, boule

σφαιρικά (adv)
globalement

σφαιρική άτρακτος
fuseau sphérique

σφαιρικός /sfe.ɾiˈkos/ (adj)
sphérique

σφαιρικότητα /sfe.ɾiˈko.ti.ta/ (n)
sphéricité

σφαιροβολία (n)
lancer de poids

σφαλίζω (v)
fermer

σφαλισμένος
clos, fermé

σφαλιστός (adj)
clos, fermé

σφαχτό (n)
carcasse

σφεντάμι /sfenˈda.mi/ (n)
érable

σφεντόνα /sfenˈdo.na/ (n)
fronde
  πρωτόγονο όπλο
lance-pierre
  σφεντόνα σε σχήμα Υ

σφετερίζομαι /sfe.teˈɾi.zo.me/ (v)
usurper

σφετερίστρια (n)
usurpatrice

σφετερισμός (n)
usurpation

σφετεριστής /sfe.te.ɾiˈstis/ (n)
usurpateur

σφηκοφωλιά (n)
guêpes, guêpier, nid

σφηνάκι (n)
alcool, fort, petit, shot, verre

σφιγκτήρας /sfiŋˈkti.ɾas/ (n)
sphincter

σφιχτοδεμένος
corps, ferme

σφιχτός /sfiˈxtos/ (adj)
dur
  με λίγη υγρασία
serré
  που έχει σφιχτεί πολύ
  που περιβάλλει δυνατά
avare
  που δεν ξοδεύει έυκολα

σφοδρά /sfoˈðɾa/ (adv)
ardemment, impétueusement

σφοδρός (adj)
véhément, furieux, violent

σφοδρότερος (adj)
plus féroce

σφοδρότητα /sfoˈðɾo.ti.ta/ (n)
impétuosité, violence, véhémence

σφοντύλι (n)
fusaïole
chandelles
  μου 'ρχεται ο ουρανός σφοντύλι

σφορτσάντο (adv)
sforzando

σφουγγάρι /sfuŋˈga.ɾi/ (n)
éponge

σφουγγίζω (v)
essuyer

σφουγγαρίζω (v)
serpiller, éponger

σφουγγαρίστρα (n)
serpillière, serpillère

σφράγισμα /ˈsfɾa.ʝi.zma/ (n)
scellement

σφρίγος /ˈsfɾi.ɣos/ (n)
vigueur

σφραγίδα /sfɾaˈʝi.ða/ (n)
sceau, tampon, étampe

σφραγίζω /sfɾaˈʝi.zo/ (v)
sceller, obturer, tamponner

σφριγηλότητα (n)
fougue

σφυγμομέτρηση (n)
sondage

σφυγμομετρώ (v)
pouls, prendre, sonder

σφυγμός (n)
pouls

σφυρήλατος (adj)
forgé

σφυρί (n)
marteau

σφυρίζω (v)
siffler

σφυρίχτρα (n)
sifflet

σφυρηλατώ (v)
forger

σφυροδρέπανο /sfi.ɾoˈðɾe.pa.no/ (n)
la faucille et le marteau, faucille et marteau

σφυροκοπώ (v)
marteler, pilonner

σφυροκόπημα (n)
pilonnage

σφύζω /ˈsfi.zo/ (v)
battre, palpiter

σφύζων
palpitant

σφύρα /ˈsfi.ɾa/ (n)
marteau

σφύριγμα (n)
sifflement

σχάρα (n)
gril, grille

σχάση (n)
fission

σχέδιο /ˈsçe.ði.o/ (n)
plan, dessin

σχέση (n)
relation, rapport

σχήμα /ˈsçi.ma/ (n)
forme, figure, schéma

σχήμα λόγου
figure de style

σχίζω (v)
déchirer, fendre

σχίνος (n)
lentisque

σχίσμα (n)
schisme

σχεδία /sçeˈði.a/ (n)
radeau

σχεδιάζω /sxe.ðiˈa.zo/ (v)
dessiner, esquisser, planifier
  απεικονίζω

σχεδιάστρια (n)
dessinatrice

σχεδιασμός (n)
croquis, dessin, plan, planning

σχεδιαστής (n)
designer, dessinateur

σχεδόν /sçeˈðon/ (adv)
presque, quasiment, quasi

σχετικισμός (n)
relativisme

σχετικοποίηση (n)
relativisation

σχετικοποιώ (v)
relativiser

σχετικός (adj)
correspondant, relatif

σχετικότητα (n)
relativité

σχημάτισμα (n)
formation

σχηματίζομαι (v)
se former

σχηματίζω (v)
former

σχηματικά (adv)
schématiquement

σχηματικός (adj)
schématique

σχηματοποίηση (n)
esquisse, formalisation, schématisation

σχιζοειδής /sçi.zo.iˈðis/ (adj)
schizoïde

σχιζοφρένεια /sçi.zoˈfɾe.ni.a/ (n)
schizophrénie

σχιζοφρενικός /sçi.zo.fɾe.niˈci/ /sçi.zo.fɾe.niˈko/ /sçi.zo.fɾe.niˈkos/ (adj)
schizophrénique

σχισμή /sçiˈzmi/ (n)
fente, crevasse

σχισματικός (adj)
schismatique

σχιστόλιθος (n)
ardoise

σχιστός /sçiˈstos/ (adj)
bridé, fendu

σχοινάκι (n)
saut à la corde
  παιδικό παιχνίδι, ειδικό σχοινί

σχοινί /sçiˈni/ (n)
corde

σχοινοβάτης (n)
funambule

σχοινοβάτισσα (n)
funambule

σχοινοβασία (n)
funambulisme

σχοινοσύντροφος (n)
compagnon de cordée

σχολάω /sxoˈla.o/ (v)
arrêter, débaucher
  τελειώνω τη δουλειά μου

σχολαστικά (adv)
minutieusement

σχολαστικός /sxo.la.stiˈkos/ (adj)
rigoureux, scolastique
  φιλοσοφικός όρος

σχολείο /sxoˈli.o/ (n)
école

σχολιάζω /sxo.liˈa.zo/ (v)
commenter

σχολιάστρια (n)
commentatrice

σχολιαστής /sxo.li.aˈstis/ (n)
commentateur

σχολικός /sxo.liˈkos/ (adj)
scolaire

σχόλη (n)
congé, férié, jour

σχόλιο /ˈsxo.li.o/ (n)
commentaire
  (γενικά)

σωθικά /so.θiˈka/ (n)
entrailles

σωκρατικός (adj)
socratique

σωλήνας /soˈli.nas/ (n)
tuyau, tube

σωμάτιο /soˈma.ti.o/ (n)
codex

σωματίδιο /so.maˈti.ði.o/ (n)
particule

σωματείο (n)
association, corporation, syndicat

σωματικός (adj)
corporel

σωματοποιώ (v)
somatiser

σωματοφύλακας /so.ma.toˈfi.la.kas/ (n)
garde du corps, mousquetaire

σωπαίνω /soˈpe.no/ (v)
se taire

σωρειτομελανίας /so.ɾi.to.me.laˈni.as/ (n)
cumulonimbus

σωρευτικός (adj)
cumulatif

σωρηδόν /so.ɾiˈðon/ (adv)
foule, nombre, tas

σωριάζω (v)
empiler, entasser

σωρός /soˈɾos/ (n)
monceau, tas, foule

σωσίας (n)
sosie

σωσίβιο /soˈsi.vi.o/ (n)
bouée de sauvetage, bouée

σωστά /soˈsta/ (adv)
correctement

σωστική λέμβος
embarcation de sauvetage

σωστικός (adj)
sauvetage, secours
fouille préventive
  σωστική ανασκαφή

σωστός (adj)
correct, juste

σωτήρας (n)
sauveur

σωτήριος (adj)
salvateur

σωτηρία /so.tiˈɾi.a/ (n)
sauvetage

σωφρονιστήριο /so.fɾo.niˈsti.ɾi.o/ (n)
maison, redressement

σωφρονιστικός /so.fɾo.nis.tiˈkos/ (adj)
correctionnel

σόγια
soja

σόδα (n)
soda, eau gazeuse

σόδιο /ˈso.ði.o/ (n)
sodium

σόι /ˈso.i/ (n)
clan, famille, genre, sorte

σόλα (n)
semelle

σόλιδος /ˈso.li.ðos/ (n)
solidus

σόλο (n)
solo
  μουσικό κομμάτι

σόμπα (n)
poêle, calorifère

σόνα (n)
shona

σόου /ˈsou/ (n)
show

σόργο /ˈsoɾ.ɣo/ (n)
sorgho, sorgo

σόφισμα /ˈso.fi.zma/ (n)
sophisme

σύγαμπρος (n)
beau-frère

σύγγραμμα /ˈsiɲ.ɣɾa.ma/ (n)
ouvrage

σύγκληση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
convocation

σύγκλητος /ˈsiŋ.ɡli.tos/ (n)
conseil, sénat

σύγκλιση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
convergence

σύγκορμος /ˈsiŋˈɡoɾ.mos/ (adj)
pieds, tête

σύγκριση (n)
comparaison

σύγκρουση /ˈsiŋ.ɡɾu.si/ (n)
collision, conflit, choc, heurt

σύγχρονος /ˈsiŋ.xɾo.nos/ (adj)
contemporain, moderne
  της εποχής μας

σύγχυση /ˈsiŋ.çi.si/ (n)
confusion

σύζευξη /ˈsi.zef.ksi/ (n)
conjonction
  ένωση

σύζυγος (n)
épouse, femme
  η σύζυγος
époux, conjoint
  ο σύζυγος

σύκο /ˈsi.ko/ (n)
figue

σύληση (n)
profanation, sacrilège, vol

σύλληψη (n)
arrestation
  για έναν κακοποιό

σύλλογος /ˈsi.lo.ɣos/ (n)
association

σύμβαση /ˈsiɱ.va.si/ (n)
convention, contrat

σύμβολο /ˈsiɱ.vo.lo/ (n)
symbole

σύμμαχος /ˈsi.ma.xos/ (n)
allié

σύμπαν (n)
univers

σύμπλεγμα (n)
complexe

σύμπλευση (n)
conserve, navigation

σύμπνοια (n)
connivence, entente

σύμπραξη (n)
collaboration, coopération

σύμπτωμα /ˈsiɱ.pto.ma/ (n)
symptôme

σύμπτωση /ˈsim.pto.si/ (n)
coïncidence

σύμφυρση (n)
contamination
  γλωσσικό φαινόμενο

σύμφυτος /ˈsim.fi.ti/ /ˈsim.fi.to/ /ˈsim.fi.tos/ (adj)
inhérent

σύμφωνο /ˈsiɱ.fo.no/ (n)
consonne
  γλωσσολογία
pacte, traité
  πολιτική

σύμφωνοι /ˈsiɱ.fo.ni/
d’accord

σύμφωνος /ˈsiɱ.fo.nos/ (adj)
concordant, d'accord

σύναξη (n)
assemblée, rassemblement

σύναψη (n)
conclusion
  αποτέλεσμα τού συνάπτω
jonction
  αρμός
synapse
  βιολογία

σύνδεση (n)
connexion, liaison, lien, assemblage, association, branchement
  συνένωση

σύνδεσμος (n)
association
  κάθε τι που συνδέει πρόσωπα ή πράγματα
  οργανωμένη ομάδα ανθρώπων
lien
  πληροφορική
ligament
  σύνδεσμος (ανατομία)
conjonction
  σύνδεσμος (γραμματική)

σύνδρομο /ˈsin.ðɾo.mo/ (n)
syndrome

σύνδρομο Down
syndrome de Down

σύνεδρος /ˈsi.ne.ðɾos/ (n)
congressiste

σύνεργο (n)
outil

σύνεση (n)
prudence

σύνθεση (n)
composition, synthèse

σύνθετα (n)
composé

σύνθημα (n)
slogan, devise, signal
mot de sommation
  στρατιωτικός όρος

σύνθλιψη (n)
écrasement

σύννεφο /ˈsi.ne.fo/ (n)
nuage

σύννομος (adj)
légal

σύνοδος /ˈsi.no.ðos/ (n)
synode
  εκκλησιαστική σύνοδος
session
  περίοδος λειτουργίας
conférence
  συνάντηση αντιπροσώπων χωρών
conjonction
  σύνοδος ουρανίων σωμάτων

σύνολο /ˈsi.no.lo/ (n)
total
  (γενικός όρος)
ensemble
  (μαθηματικά)

σύνορο /ˈsi.no.ɾo/ (n)
frontière

σύνοψη (n)
résumé, synopsis

σύνταγμα /ˈsin.da.ɣma/ (n)
constitution
  θεμελιώδης νόμος δημοκρατικής πολιτείας
régiment
  μονάδα του στρατού ξηράς

σύνταξη /ˈsin.da.ksi/ (n)
retraite
  αποχώρηση από την εργασία
syntaxe
  γλωσσολογική έννοια

σύντηξη (n)
fusion

σύντμηση (n)
abréviation

σύντομα (adv)
bientôt

σύντομος /sin.do.mos/ (adj)
bref, court

σύντροφος /ˈsin.dɾo.fos/ (n)
camarade, compagnon

σύριγγα (n)
seringue
flûte de Pan

σύρμα /ˈsiɾ.ma/ (n)
fil de fer, fil

σύρραξη (n)
conflit

σύρριζα (adv)
base, racine

σύσκεψη /ˈsi.sce.psi/ (n)
réunion, conseil, délibération

σύσπαση (n)
contraction, crispation

σύσταση /sístasi/ (n)
présentation
  η γνωστοποίηση από κάποιον
constitution
  η οργάνωση ανθρώπων σε ένα σύνολο
consistance
  οι ουσίες από τις οποίες αποτελείται κάτι
recommandation
  προτροπή ή συμβουλή σε κάποιον
  έγγραφο το οποίο πιστοποιεί τις ικανότητες
  η άσκηση κριτικής
composition
  τα μέλη από τα οποία αποτελείται ένα σύνθετο σύνολο

σύστημα /ˈsi.sti.ma/ (n)
système

σύσφιξη /ˈsi.sfi.ksi/ (n)
raffermissement, resserrement

σύφιλη /ˈsi.fi.li/ (n)
syphilis

σώας τας φρένας
esprit, sain

σώβρακο /ˈso.vɾa.ko/ (n)
caleçon

σώζω /ˈso.zo/ (v)
sauver

σώμα /ˈso.ma/ (n)
corps

σώος (adj)
sain

σώος και αβλαβής /ˈso.os ce a.vlaˈvis/
sain et sauf

σώφρων /ˈso.fɾon/ (adj)
prudent

τάβλα /ˈta.vla/ (adv)
planche, table
boire, chansons
  τραγούδια της τάβλας

τάβλι (n)
backgammon, jaquet, jeu de tables, tric trac

τάγκιασμα (n)
rancissement

τάγμα (n)
ordre
  κοινότητα μοναχών
bataillon
  μονάδα του στρατού ξηράς

τάδε
untel

τάζω (v)
faire, promettre, voeu

τάιγκα /ˈta.i.ɡa/ (n)
taïga

τάλαντο (n)
talent

τάμα (n)
ex-voto
  ανάθημα
vœu
  τάξιμο

τάξη /ˈta.ksi/ (n)
ordre, classe
  γενικά: βαθμίδα

τάπα (n)
bouchon

τάπητας (n)
tapis

τάρανδος (n)
renne

τάρταρα (n)
enfer, géhenne

τάση /ˈta.si/ (n)
tendance, contrainte, tension
voltage
  διαφορά δυναμικού

τάσι (n)
enjoliveur, timbale

τάστο (n)
frette

τάφος /ˈta.fos/ (n)
tombe, tombeau, sépulture

τάφρος /ˈta.fɾos/ (n)
douve, fossé, fosse

τάχα (adv)
prétendument, soi-disant

τέθριππο (n)
quadrige

τέκνο /ˈtek.no/ (n)
enfant
  απόγονος

τέλα (n)
mousseline

τέλεια (adv)
impeccablement, super

τέλειος (adj)
parfait, complet, impeccable, super

τέλειωμα (n)
finition

τέλεση /ˈte.le.si/ (n)
célébration

τέλος /ˈte.los/ (n)
impôt, taxe
  χρηματικό ποσό
fin
  χρονικό ή τοπικό όριο

τέλος καλό, όλα καλά
tout est bien qui finit bien

τέμενος (n)
téménos
  αρχαίο ιερό

τέμνω (v)
couper, séparer

τέμπερα /ˈtem.pe.ɾa/ (n)
détrempe, gouache

τέμπλο (n)
iconostase

τένις (n)
tennis

τέντζερης (n)
faitout

τέρας (n)
monstre
  ανύπαρκτο, μεγάλο και τρομακτικό ζώο

τέρβιο (n)
terbium

τέρμα /ˈteɾ.ma/ (n)
but
  αθλητισμός, χώρος
terminus
  τέλος διαδρομής

τέρψη /ˈteɾ.psi/ (n)
délectation

τέσσερα /ˈte.se.ɾa/
quatre

τέτανος (n)
tétanos

τέταρτο (n)
quart

τέταρτος
quatrième

τέτοιος
tel

τέφρα /ˈte.fɾa/ (n)
cendre

τέχνασμα /ˈte.xna.zma/ (n)
artifice, manœuvre, feinte, subterfuge

τέχνεργο (n)
artéfact

τέχνη /ˈte.xni/ (n)
art

τέχνη του δρόμου /ˈte.xni tu‿ˈðɾo.mu/
art urbain

τέως /ˈte.os/ (adj)
dernier, ex-

τήξη (n)
fonte, fusion

τίγρη (n)
tigre

τίθεμαι (v)
mettre, mis, placer, placé, poser, être

τίμιος (adj)
honnête

τίναγμα (n)
secousse

τίποτα
rien

τίτλος (n)
titre

τα αγαθά κόποις κτώνται
rien ne vient sans effort

τα κάνω θάλασσα
s’y prendre comme un manche

τα κάνω μούσκεμα
s’y prendre comme un manche

τα κλάνω
avoir la pétoche

τα λέμε /ta‿ˈle.me/
à plus, à bientôt

τα χάνω
perdre la tête

ταΐζω (v)
nourrir, donner, manger

ταΐνο (n)
haïtien

ταίρι (n)
partenaire

ταίριασμα /ˈteɾ.ʝa.zma/ (n)
accord, alliance

ταβάνι /taˈva.ni/ (n)
plafond

ταβερνιάρης (n)
tavernier

ταβλάς (n)
plateau

ταγάρι (n)
musette
  σακίδιο ώμου

ταγή /taˈʝi/ (n)
fourrage

ταγγίζω (v)
rancir

ταγγός (adj)
rance

ταγκάδα (n)
rancidité

ταγκαλόγκ (n)
tagalog

ταγκισμένος
ranci

ταγμένος
voué

ταγματάρχης (n)
commandant

ταγός (n)
chef

ταινία /teˈni.a/ (n)
film
  κινηματογραφικό έργο
bande
  μονωτική ταινία
ténia, ver solitaire
  παρασιτικός οργανισμός
bande, bandelette
  στενή λωρίδα υφάσματος ή άλλου υλικού

ταινία μικρού μήκους /teˈni.a miˈkɾu ˈmi.kus/
court métrage

ταιριάζω /teɾˈʝa.zo/ (v)
aller, apparier

ταιριαστός /teɾ.ʝaˈstos/ (adj)
assorti

τακούνι /taˈku.ni/ (n)
talon

τακτ (n)
délicatesse, tact

τακτικά (adv)
régulièrement

τακτική /ta.ktiˈci/ (n)
tactique

τακτικός /ta.ktiˈkos/ (adj)
tactique, ordonné

τακτικότερα (adv)
plus souvent

τακτικότητα (n)
régularité

τακτοποίηση (n)
rangement

τακτοποιημένος
ordonné

τακτοποιούμαι (v)
s'agencer

τακτοποιώ (v)
ranger
  βάζω σε τάξη αντικείμενα

ταλάντευση (n)
oscillation, vacillation

ταλάντωση /taˈlan.do.si/ (n)
oscillation

ταλέντο /taˈlen.do/ (n)
talent

ταλαίπωρος (adj)
malheureux, éprouvé

ταλαιπωρία (n)
désagrément, fatigue, tracasserie, épreuve, épuisement

ταλαιπωρημένος
affligé, fatigué, épuisé

ταλαιπωρώ (v)
tourmenter, tracasser

ταλαντεύομαι (v)
osciller, se balancer, vaciller

ταλαντεύω (v)
balancer

ταλαντούχος (adj)
talentueux

ταλαντωτής (n)
oscillateur

ταλαντώνομαι (v)
osciller

ταλαντώτρια (n)
oscillatrice

ταλιατέλα /ta.ʎaˈte.la/ (n)
tagliatelle

ταλμουδικός (adj)
talmudique

ταμ ταμ (n)
tam-tam

ταμίας /taˈmi.as/ (n)
caissier

ταμείο /taˈmi.o/ (n)
caisse

ταμειακή μηχανή
caisse enregistreuse

ταμειακή ροή
marge d'autofinancement

ταμιευτήριο (n)
caisse d'épargne

ταμπά (n)
tabac

ταμπάκης (n)
tanneur

ταμπακιέρα /ta.baˈce.ɾa/ (n)
étui

ταμπεραμέντο (n)
tempérament

ταμπλ ντοτ (adv)
table d'hôte

ταμπλάς (n)
syncope, évanouissement

ταμπλέτα (n)
tablette

ταμπλό (n)
tableau

ταμπουρωμένος
retranché

ταμπουρώνω /ta.buˈɾo.no/ (v)
barricader, retrancher, se barricader

ταμπού (n)
tabou

ταμπούρι /taˈbu.ɾi/ (n)
retranchement

ταμπούρλο /ta(m)ˈbuɾ.lo/ (n)
batterie, tambour

ταμπούρο (n)
caisse claire, tambour
  μουσικό όργανο
frein à tambour
  φρένο

τανάλια /taˈna.ʎa/ (n)
tenaille

τανάπαλιν (adv)
vice versa, vice-versa

ταντάλιο (n)
tantale

ταντούρι (n)
tandoor

ταξί (n)
taxi

ταξίαρχος (n)
brigadier, général de brigade

ταξίδι /taˈksi.ði/ (n)
voyage

ταξίδι του μέλιτος
voyage de noces

ταξίμετρο (n)
taximètre

ταξιανθία (n)
inflorescence

ταξιαρχία /ta.ksi.arˈçi.a/ (n)
brigade

ταξιδεύω /ta.ksiˈðe.vo/ (v)
voyager

ταξιδιωτική επιταγή
chèque de voyage, traveller's check, traveller's chèque, travellers chèque

ταξιδιωτικός (adj)
voyageur

ταξιδιώτης /ta.ksiˈðʝo.tis/ (n)
voyageur

ταξιδιώτισσα /ta.ksiˈðʝo.ti.sa/ (n)
voyageuse

ταξιθέτρια (n)
ouvreuse

ταξικός (adj)
classe

ταξινομητής (n)
classificateur

ταξινομώ /ta.ksi.noˈmo/ (v)
classifier

ταξινόμηση /ta.ksiˈno.mi.si/ (n)
classification, classement

ταξιτζής (n)
chauffeur, taxi

ταπέτο (n)
paillasson

ταπί (adv)
fauché

ταπείνωση (n)
humiliation, rabaissement

ταπεινά (adv)
humblement

ταπεινοφροσύνη (n)
humilité

ταπεινωμένος
humilié

ταπεινωτικός (adj)
humiliant

ταπεινός /ta.piˈnos/ (adj)
humble

ταπεινότητα (n)
humilité

ταπεινώνομαι (v)
humilié

ταπεινώνω (v)
humilier, rabaisser

ταπετσάρω (v)
tapisser

ταπετσαρία (n)
papier peint, tapisserie

ταπισερί (n)
tapisserie

ταπώνω (v)
boucher

ταράζω /taˈɾa.zo/ (v)
agiter, perturber

ταράτσα (n)
terrasse

ταρίχευση (n)
embaumement

ταραγμένος /ta.ɾaɣˈme.nos/
agité, perturbé, tourmenté

ταρακουνώ /ta.ɾa.kuˈno/ (v)
balloter, secouer

ταραντισμός (n)
tarentisme

ταραντουλισμός (n)
tarentulisme

ταραντούλα (n)
tarentule

ταραξίας (n)
trublion, agitateur, fauteur, trouble

ταραχή /ta.ɾaˈçi/ (n)
trouble

ταριχευτής (n)
embaumeur

ταριχεύω (v)
embaumer

ταρσανάς (n)
chantier naval

ταρτάρ (adj)
tartare

ταρτούφος (n)
tartufe, tartuffe

τασισμός /ta.siˈzmos/ (n)
tachisme

ταστιέρα (n)
touche

τατουάζ /ta.tuˈaz/ (n)
tatouage

τατουέρ (n)
tatoueur

ταυ /taf/ (n)
règle T
  εργαλείο σχεδιασμού
tau
  το γράμμα

ταυροκαθάψια /ta.vɾo.kaˈθa.psi.a/ (n)
taurokathapsie

ταυρομάχος /ta.vɾoˈma.xos/ (n)
matador, toréador

ταυρομαχία /ta.vɾo.maˈçi.a/ (n)
corrida

ταυρομαχικός (adj)
tauromachique

ταυτίζω /taˈfti.zo/ (v)
identifier, rapprochement

ταυτολογία /ta.fto.loˈɣi.a/ (n)
tautologie

ταυτολογικός (adj)
tautologique

ταυτομερές
tautomère

ταυτοποίηση (n)
identification

ταυτοποιώ (v)
identifier

ταυτόσημος (adj)
identique

ταυτότητα /taˈfto.ti.ta/ (n)
identité

ταυτόχρονα /taˈfto.xɾo.na/ (adv)
simultanément

ταυτόχρονος /taˈfto.xɾo.nos/ (adj)
simultané

ταφή /taˈfi/ (n)
enterrement, enfouissement

ταφόπλακα (n)
pierre tombale

ταχίνι (n)
tahini, tahina, tahiné, téhina

ταχεία /taˈçi.a/
express

ταχογράφος (n)
chronotachygraphe

ταχυγραφικός (adj)
tachygraphique

ταχυδακτυλουργία /ta.çi.ða.kti.luɾˈʝi.a/ (n)
prestidigitation

ταχυδακτυλουργός /ta.çi.ða.kti.luɾˈɣos/ (n)
prestidigitateur

ταχυδρομείο (n)
poste, courrier
  η υπηρεσία
poste, bureau
  το κτήριο

ταχυδρομικός /ta.çi.ðɾo.miˈkos/ (adj)
postal
  που έχει σχέση με ταχυδρομείο

ταχυδρομώ /ta.çi.ðɾoˈmo/ (v)
poster

ταχυδρόμος /ta.çiˈðɾo.mos/ (n)
facteur

ταχυκαρδία /ta.çi.kaɾˈði.a/ (n)
tachycardie

ταχυμεταφορέας (n)
coursier

ταχυφαγείο /ta.çi.faˈʝi.o/ (n)
fast-food

ταχυόνιο (n)
tachyon

ταχύνω (v)
accélérer

ταχύτερος (adj)
plus rapide

ταχύτητα (n)
vitesse, allure, vélocité

ταψί (n)
plat

ταϊλανδικά (n)
thaï

ταϊλανδικός (adj)
thaïlandais

ταϊτιανά (n)
tahitien

ταύρος (n)
taureau

ταύτιση (n)
identification, identité, similitude

τεΐνη /te.ˈi.ni/ (n)
théine

τείνω (v)
tendre
  έχω την τάση
  απλώνω, τεντώνω
  κλίνω προς κάτι, όπως μία άποψη

τείχος /ˈti.xos/ (n)
mur, rempart

τείχος προστασίας
pare-feu

τεθλασμένη (n)
ligne brisée

τεθλασμένος /te.θlaˈzme.nos/
brisé

τεκμήριο (n)
preuve, indice, présomption

τεκμαρτός (adj)
présumé

τεκμηρίωση /te.kmiˈɾi.o.si/ (n)
documentation, argumentation

τεκμηριώνω /te.kmi.ɾiˈo.no/ (v)
documenter, justifier, étayer

τεκνοποίηση /te.knoˈpi.i.si/ (n)
enfantement

τεκνό (n)
beau, minet, mâle, éphèbe

τεκτονική (n)
tectonique

τεκτονικός /te.kto.niˈkos/ (adj)
tectonique

τεκτονισμός /te.kto.ni.zmos/ (n)
maçonnerie

τεκτοπυριτικός (adj)
tectosilicate

τελάρο (n)
cageot

τελεία (n)
point

τελεία και παύλα
point final

τελείως (adv)
entièrement

τελείωση /teˈli.o.si/ (n)
achèvement
  καταληκτική ολοκλήρωση

τελειομανής /te.li.o.maˈnis/ (n)
perfectionniste

τελειομανία (n)
perfectionnisme

τελειοποίηση (n)
perfectionnement

τελειοποιήσιμος (adj)
perfectible

τελειοποιώ /te.li.o.piˈo/ (v)
parfaire, perfectionner, parachever

τελειωτικός /te.li.o.tiˈci/ /te.li.o.tiˈko/ /te.li.o.tiˈkos/ (adj)
final, définitif

τελειότητα /te.liˈo.ti.ta/ (n)
perfection

τελειόφοιτος (n)
année, dernière, élève, étudiant

τελειώνω /teˈʎo.no/ (v)
finir
  μεταβατικό

τελεσίγραφο (n)
ultimatum

τελεσίδικος /te.leˈsi.ði.ci/ /te.leˈsi.ði.ko/ /te.leˈsi.ði.kos/ (adj)
en dernière instance

τελεσκί (n)
remonte-pente, tire-fesse, téléski

τελεστής (n)
opérateur

τελεσφόρηση (n)
accomplissement

τελεσφόρος (adj)
efficace

τελετάρχης (n)
cérémonie, ordonnateur

τελετή /te.leˈti/ (n)
cérémonie

τελετουργία (n)
cérémonial, rite

τελετουργικό /te.le.tuɾ.ʝiˈko/ (n)
rituel

τελευταία (adv)
dernièrement

τελευταίος /te.leˈfte.os/ (adj)
dernier, ultime
  στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελεφερίκ /te.le.feˈɾik/ (n)
téléphérique

τελικά (adv)
finalement

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (adj)
final
  τελευταίος

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (n)
finale
  ο τελευταίος αγώνας ενός πρωταθλήματος

τελλούριο (n)
tellure

τελωνείο (n)
douane

τελωνειακός (n)
douanier
  ουσιαστικό

τελώ (v)
célébrer, exécuter

τελώνης (n)
douanier, publicain

τεμάχιο (n)
pièce

τεμαχίζω /te.maˈçi.zo/ (v)
débiter

τεμενάς /te.meˈnas/ (n)
courbette, salamalec

τεμπέλης /temˈbe.lis/ (n)
paresseux, fainéant
  επίθετο

τεμπέλικα (adv)
paresseusement

τεμπέλικος (adj)
paresseux

τεμπελιά /tem.beˈʎa/ (n)
paresse, fainéantise

τεμπελιάζω (v)
paresser

τενέσιο (n)
tennesse

τενίστας (n)
tennisman

τενεκές /te.neˈces/ (n)
bidon, fer-blanc

τενεκεδένιος /te.ne.ceˈðe.ɲos/ (adj)
fer-blanc

τενεμπρισμός (n)
ténébrisme

τενοντίτιδα (n)
tendinite

τενούτο (adv)
tenuto, ténuto

τεντούρα (n)
tentura

τεντωμένος
tendu

τεντώνομαι /tenˈdo.no.me/ (v)
s'étirer

τεντώνω /tenˈdo.no/ (v)
distendre

τενόντιος (adj)
tendineux

τεξανός (adj)
texan

τεράστιος /teˈɾa.sti.os/ (adj)
énorme

τερέβινθος (n)
térébinthe

τεραμπάιτ (n)
téraoctet

τερατογένεση /te.ɾa.toˈʝe.ne.si/ (n)
tératogénie, tératogenèse

τερατογόνος (adj)
tératogène

τερατολογία (n)
tératologie

τερατωδώς /te.ɾa.toˈðos/ (adv)
monstrueusement

τερατώδης /te.ɾaˈto.ðes/ /te.ɾaˈto.ðis/ (adj)
monstrueux

τερεβινθέλαιο (n)
white-spirit

τερεβινθίνη (n)
térébenthine

τερηδόνα (n)
carie dentaire

τεριγιάκι (n)
teriyaki

τερμίτης /teɾˈmi.tis/ (n)
termite

τερματοφύλακας (n)
gardien de but, goal

τερμιτοφιλία (n)
termitophilie

τερτίπι /teɾˈti.pi/ (n)
ruse

τεσσαρακοστή /te.sa.ɾa.koˈsti/ (n)
quarantaine

τεσσαρακοστός (adj)
quarantième

τεστ (n)
test

τετ α τετ /ˈtet aˈtet/ (n)
tête-à-tête

τεταγμένη (n)
ordonée

τεταμένος
tendu

τετανία (n)
tétanie

τετανικός (adj)
tétanique

τεταρτάκι (n)
petit quart d'heure

τεταρτογενής (adj)
quaternaire

τετελεσμένο (n)
fait accompli

τετελεσμένος
accompli

τετελεσμένος μέλλοντας
futur antérieur

τετμημένος
coupé, sectionné

τετράγλωσσος /teˈtɾa.ɣlo.si/ /teˈtɾa.ɣlo.so/ /teˈtɾa.ɣlo.sos/ (adj)
quadrilingue

τετράγωνο /teˈtɾa.ɣo.no/ (n)
carré
  γεωμετρικό σχήμα
bloc, maisons
  πολεοδομικό τετράγωγο

τετράγωνος /teˈtɾa.ɣo.ni/ /teˈtɾa.ɣo.no/ /teˈtɾa.ɣo.nos/ (adj)
carré

τετράδιο /teˈtɾa.ði.o/ (n)
cahier

τετράδυμα
quadruplés

τετράεδρο (n)
tétraèdre

τετράεδρος (adj)
tétraédrique

τετράζωτο (n)
tétrazote

τετράκις (adv)
quatre fois

τετράπαχος (adj)
obèse

τετράπλευρο (n)
quadrilatère

τετράποδο /teˈtɾa.po.ðo/ (n)
quadrupède

τετράφυλλος (adj)
quadrifolié, tétraphylle

τετρα- /te.tɾa/
tétra-, quadri-, quadru-

τετραγωνικός (adj)
carré

τετραγωνισμός του κύκλου
quadrature du cercle

τετραδικός (adj)
tétradique

τετραετής (adj)
quadriennal

τετρακινητήριος (adj)
quadrimoteur

τετρακόσια
quatre cents

τετραμερής (adj)
quadripartite

τετραπέρατος (adj)
intelligent, très

τετραπλάσιος (adj)
quadruple

τετραπλασιάζω (v)
quadrupler

τετραρχία /te.tɾaɾˈçi.a/ (n)
tétrarchie

τετραφθόριο (n)
tétrachlorure

τετραχλώριο (n)
tétrachlorure

τετριμμένος
banal, rebattu

τευτονικός (adj)
teutonique

τεφαρίκι (n)
choix, morceau

τεφλόν (n)
téflon

τεφροδόχος /te.fɾoˈðo.xos/ (n)
urne

τεφρομαντεία (n)
téphramancie

τεφτέρι (n)
carnet, calepin

τεχνήτιο (n)
technétium

τεχνίτης (n)
artisan, technicien

τεχνητή γλώσσα
langue construite
  γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη

τεχνητή νοημοσύνη /te.xniˈti no.i.moˈsi.ni/
intelligence artificielle

τεχνητός (adj)
artificiel

τεχνητός δορυφόρος
satellite artificiel

τεχνικά χαρακτηριστικά
caractéristiques

τεχνική /te.çniˈci/ (n)
technique

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (adj)
technique

τεχνογνωσία (n)
savoir-faire

τεχνοκράτης /te.xnoˈkɾa.tis/ (n)
technocrate

τεχνοκράτισσα (n)
technocrate

τεχνολογία /the.xno.loˈʝi.a/ (n)
technologie

τεχνολογικά /te.xno.lo.ʝiˈka/ (adv)
technologiquement

τεχνολογικός /the.xno.lo.ʝiˈkos/ (adj)
technologique

τεχνοτροπία /te.xno.tɾoˈpi.a/ (n)
façon, manière

τεχνοφοβία /te.xno.foˈvi.a/ (n)
technophobie

τεχνούργημα (n)
oeuvre d'art

τεϊλορισμός (n)
taylorisme

τεύτλο (n)
betterave

τεύχος /ˈtef.xos/ (n)
fascicule

τζάκι /ˈd͡za.ci/ (n)
cheminée, foyer

τζάμι /ˈd͡za.mi/ (n)
vitre

τζάμπολ (n)
entre-deux

τζάνερο /ˈd͡za.ne.ɾo/ (n)
mirabelle, prune

τζάουλ /ˈd͡za.u.l/ (n)
joule

τζίβα /ˈd͡zi.va/ (n)
crin

τζίνι /ˈd͡zi.ni/ (n)
génie

τζίρος (n)
affaires, chiffre

τζίτζικας /ˈd͡zi.d͡zi.kas/ (n)
cigale

τζίτζιφο /ˈdzi.dzi.fo/ (n)
jujube

τζίφος /ˈd͡zi.fos/
échec

τζίφρα (n)
paraphe

τζαζ (n)
jazz

τζαμάς /d͡zaˈmas/ (n)
vitrier

τζαμί /d͡zaˈmi/ (n)
mosquée

τζαμαρία /d͡zamaˈɾia/ (n)
baie vitrée

τζαμπατζής /d͡za.baˈd͡zis/ (n)
resquilleur

τζαμωτός (adj)
vitré

τζαμόπορτα /d͡zaˈmo.poɾ.ta/ (n)
porte vitrée

τζατζίκι /d͡zaˈd͡zi.ci/ (n)
tzatziki

τζελ (n)
gel

τζιν (n)
gin

τζιτζιφιόγκος /d͡zi.d͡ziˈfçoŋ.ɡos/ (n)
gandin, gommeux

τζογαδόρος (n)
parieur

τζουράς /d͡zuˈɾas/ (n)
tzoura

τζούντο (n)
judo

τζούρα /ˈd͡zuɾa/ (n)
bouffée, gorgée

τζούφιος /ˈd͡zu.fços/ (adj)
creux, vide

τζόγκινγκ (n)
jogging

τζόγος (n)
jeu
  διάκενο

τζόκεϊ (n)
jockey

τζόνγκα (n)
dzongkha

τη βγάζω καθαρή
sortir, tirer
  αποφεύγω την τιμωρία
  δεν αποκτώ μόνιμη σωματική, οικονομική ή άλλη βλάβη ή τουλάχιστον επιβιώνω

τηγάνι /tiˈɣa.ni/ (n)
poêle, poêle à frire

τηγάνισμα /tiˈɣa.ni.zma/ (n)
friture

τηγανίζω (v)
frire

τηγανίτα (n)
beignet

τηγανητός /ti.ɣa.niˈtos/ (adj)
frit

τηλέγραφος /tiˈle.ɣɾa.fos/ (n)
télégraphe
  σύστημα επικοινωνίας

τηλέφωνο /tiˈle.fo.no/ (n)
téléphone

τηλαισθησία (n)
télesthésie

τηλε-
télé-

τηλεαγορά (n)
téléshopping

τηλεβόας /ti.leˈvo.as/ (n)
mégaphone, porte-voix

τηλεγράφημα (n)
télégramme

τηλεγραφήτρια (n)
télégraphiste

τηλεγραφητής (n)
télégraphiste

τηλεγραφικός (adj)
télégraphique

τηλεγραφώ (v)
télégraphier

τηλεδιάσκεψη (n)
téléconférence

τηλεδιοίκηση (n)
télégestion

τηλεθέαση /ti.leˈθe.a.si/ (n)
audience

τηλεθεάτρια (n)
téléspectatrice

τηλεθεατής /ti.le.θe.aˈtis/ (n)
téléspectateur

τηλεκάρτα /ti.leˈkaɾ.ta/ (n)
télécarte

τηλεκατευθύνω (v)
télécommander, téléguider

τηλεμάρκετινγκ (n)
télémarketing

τηλεμαραθώνιος (n)
Téléthon

τηλεματική (n)
télématique

τηλεμαχία (n)
débat, télévisé

τηλεμετρικός (adj)
télémétrique

τηλενουβέλα (n)
télénovela

τηλεομοιοτυπία /ti.le.o.mi.o.tiˈpi.a/ (n)
télécopieur

τηλεομοιότυπο (n)
fax, télécopieur

τηλεοπτικός (adj)
télévisuel

τηλεπάθεια /tileˈpaθia/ (n)
télépathie

τηλεπαθητικός (adj)
télépathique

τηλεπαιχνίδι /ti.le.peˈxni.ði/ (n)
jeu télévisé

τηλεπικοινωνία (n)
télécommunication

τηλεπισκόπηση /ti.le.piˈsko.pi.si/ (n)
télédétection

τηλεποπτεία /ti.le.poˈpti.a/ (n)
télésurveillance

τηλεργάζομαι (v)
télétravailler

τηλεργασία (n)
télétravail

τηλεσκοπικός (adj)
télescopique

τηλεσκόπιο /ti.leˈsko.pi.o/ (n)
télescope

τηλεσυνεδρίαση (n)
téléconférence

τηλεταινία (n)
téléfilm

τηλεφακός (n)
téléobjectif

τηλεφημερίδα (n)
téléjournal

τηλεφωνία (n)
téléphonie

τηλεφωνητής (n)
téléphoniste, répondeur

τηλεφωνικά (adv)
téléphoniquement

τηλεφωνικός /ti.le.fo.niˈkos/ (adj)
téléphonique

τηλεφωνώ /ti.le.foˈno/ (v)
téléphoner

τηλεφωτογραφία (n)
téléphotographie

τηλεφωτογραφικός (adj)
téléphotographique

τηλεφώνημα (n)
coup de fil

τηλεχειρίζομαι (v)
télécommander

τηλεχειριστήριο /ti.le.çi.ɾisˈti.ɾi.o/ (n)
télécommande

τηλεόραση /ti.leˈo.ɾa.si/ (n)
télévision, téléviseur

τηρώ /tiˈɾo/ (v)
respecter, appliquer

της μόδας
à la mode

τι σερτ (n)
T-shirt

τικ (n)
tic

τιμάριθμος /tiˈma.ɾi.θmos/ (n)
indice

τιμάριο (n)
timar

τιμάω /tiˈma.o/ (v)
honorer

τιμή (n)
honneur
  η υπόληψη
prix, valeur
  χρηματική αξία

τιμή αλήθειας
valeur de vérité

τιμητής (n)
censeur

τιμητικός (adj)
honorifique

τιμιότητα (n)
honnêteté

τιμοκατάλογος (n)
carte (restaurant), tarifs

τιμοκρατία (n)
timocratie

τιμολογώ (v)
facturer, tarifer

τιμολόγηση (n)
fixation, prix, tarification

τιμολόγιο /ti.moˈlo.ʝi.o/ (n)
facture

τιμονιέρης (n)
barreur, timonier

τιμωρία (n)
punition

τιμωρητέος (adj)
punissable

τιμωρούμαι (v)
châtié, puni, être

τιμωρός /ti.moˈɾos/ (n)
punisseur

τιμωρώ (v)
punir, châtier, pénaliser, sanctionner, sévir

τιμόνι /tiˈmo.ni/ (n)
volant, barre, gouvernail, guidon

τιμώμενος
honneur, honoré

τινάζομαι (v)
se secouer, sursauter

τινάζω (v)
secouer, battre

τιποτένιος /ti.poˈte.ɲos/ (n)
minable

τιράζ (n)
tirage

τιράντα (n)
bretelle

τιραμισού /ti.ɾa.miˈsu/ (n)
tiramisu

τιρκουάζ /tiɾ.kuˈaz/ (adj)
turquoise

τιρμπουσόν (n)
tire-bouchon, tirebouchon

τις
les

τις προάλλες
autre, jour

τιτάνιο (n)
titane

τιτάνιος (adj)
titanesque

τιτανικός (adj)
titanesque

τιτιβίζω /ti.tiˈvi.zo/ (v)
gazouiller

τιτλοφορώ (v)
titrer

τμήμα (n)
section, partie, secteur

τμηματικός /tmi.ma.tiˈkos/ (adj)
fractionné, échelonné

το αλάθητο του πάπα /to‿aˈlaθito tu‿ˈpapa/ (n)
infaillibilité, pontificale

το κερασάκι στην τούρτα /to‿ceɾaˈsaci stin‿ˈduɾta/
cerise sur le gâteau
  κάτι που θα μπορούσε να λείπει με έκφραση 'πάνω από' ένα γλυκό

το σκάω /to‿ˈska.o/
se faire la malle

τοίχος /ˈti.xos/ (n)
mur, muraille

τοίχωμα /ˈti.xo.ma/ (n)
paroi

τοις μετρητοίς
au comptant

τοιχίο /tiˈçi.o/ (n)
mur

τοιχογραφία (n)
fresque, murale, peinture

τοκετός /to.ceˈtos/ (n)
accouchement, travail

τοκογλυφία (n)
usure, juiverie

τοκογλύφος /to.koˈɣli.fos/ (n)
usurier

τολμάω /tolˈmo/ (v)
oser

τολμηρός /tol.miˈɾos/ (adj)
hardi

τομάρι (n)
canaille, peau, toison
  παλιάνθρωπος, τιποτένιος

τομέας /toˈme.as/ (n)
secteur, section, domaine

τομή /toˈmi/ (n)
intersection, coupure, section, césure, incision

τομεάρχης (n)
chef de secteur

τομογραφία (n)
tomographie

τονίζω /toˈni.zo/ (v)
accentuer, accent

τονικός (adj)
tonique

τονισμός (n)
accentuation

τονοσαλάτα (n)
salade de thon

τονωτικός (adj)
tonique

τονώνω (v)
fortifier

τοξίνη /toˈksi.ni/ (n)
toxine

τοξεύω /toˈkse.vo/ (v)
arc, tirer

τοξικολογία (n)
toxicologie

τοξικολογικός (adj)
toxicologique

τοξικολόγος (n)
toxicologue

τοξικομανής /to.ksi.ko.maˈnes/ /to.ksi.ko.maˈnis/ (adj)
toxicomane

τοξικομανία (n)
toxicomanie

τοξικός (adj)
toxique

τοξικότητα (n)
toxicité

τοξοβολία (n)
tir à l'arc

τοξοειδής (adj)
arc

τοξοπλάσμωση (n)
toxoplasmose

τοξόπλασμα (n)
toxoplasme

τοξότης (n)
archer

τοπάζι /toˈpa.zi/ (n)
topaze

τοπίο /toˈpi.o/ (n)
paysage

τοπικισμός (n)
régionalisme

τοπικός /to.piˈkos/ (adj)
local, topique

τοπιογράφος (n)
paysagiste

τοπιογραφία (n)
paysage

τοπογράφος (n)
topographe

τοπογραφικός (adj)
topographique

τοποθέτηση (n)
placement

τοποθεσία (n)
emplacement, lieu, localisation, site

τοποθετημένος
placé, positionné

τοποθετούμαι (v)
placé, position, prendre, se situer, être

τοποθετώ /to.po.θeˈto/ (v)
placer, mettre, positionner, situer

τοπολογία (n)
topologie

τοπολογικός (adj)
topologique

τοποτηρητής (n)
vicaire

τοπωνύμιο /to.poˈni.mi.o/ (n)
toponymie

τοπόσημο (n)
repère, point

τορβάς (n)
musette

τορνεύω /toɾˈne.vo/ (v)
chantourner
  τορνεύω

τορπίλη /toɾˈpi.li/ (n)
torpille

τορπιλίζω /toɾ.piˈli.zo/ (v)
torpiller

τοστ (n)
croque-monsieur, toast grillé

τοτέμ (n)
totem

του χρόνου (adv)
l' année prochaine

τουίτ (n)
tweet

τουίτερ (n)
Twitter, tweeter

τουαλέτες
W.-C., WC, toilettes, waters

τουβλάκι (n)
bébête

τουκάν (n)
toucan

τουλάχιστον /tuˈla.çi.ston/ (adv)
au moins

τουλίπα /tuˈli.pa/ (n)
tulipe

τουλιπομανία /tu.li.po.maˈni.a/ (n)
tulipomanie

τουλούμι (n)
outre

τουμπάρω (v)
renverser

τουμπανιάζω /tum.baˈɲa.zo/ (v)
enfler, tuméfier

τουνίκ (n)
tunique

τουναντίον (adv)
au contraire, bien au contraire

τουπέ (n)
toupet

τουρά (n)
tuğra

τουρίστας /tuˈɾi.stas/ (n)
touriste

τουρίστρια (n)
touriste

τουρισμός /tu.ɾiˈzmos/ (n)
tourisme

τουριστικός (adj)
touristique

τουρκικά /tuɾ.ciˈka/ (n)
turc

τουρκικός (adj)
turc

τουρκμενικά (n)
turkmène

τουρκοκρατούμενος
ottoman

τουρμπάν (n)
turban

τουρμπάνι /tuɾˈba.ni/ (n)
turban

τουρμπίνα (n)
turbine

τουρμπιγιόν (n)
tourbillon

τουρμπουλέ (n)
triboulet

τουρνέ (n)
tournée

τουρνικέ (n)
garrot, tourniquet

τουρνουά (n)
tournoi

τουρσί /tuɾˈsi/ (n)
achard, marinade

τουρτουρίζω (v)
cailler, geler, grelotter, peler

τουφέκι /tuˈfe.ci/ (n)
fusil, carabine

τουφεκίζω (v)
fusiller

τούβλο /ˈtu.vlo/ (n)
brique
  (για την οικοδομική)

τούγια (n)
thuya

τούλι (n)
tulle

τούμπα /ˈtu.ba/ /ˈtum.ba/ (n)
tonneau
  αναποδογύρισμα ενός αντικειμένου
galipette
  αναποδογύρισμα του σώματος

τούμπα /ˈtum.ba/ (n)
tuba
  μουσικό όργανο

τούνδρα /ˈtun.ðɾa/ (n)
toundra

τούνελ /ˈtu.nel/ (n)
tunnel

τούρτα (n)
gâteau, pièce montée

τούτι φρούτι /ˈtu.ti ˈfɾu.ti/
tutti-frutti

τούτο
ceci

τούτος /ˈtu.tos/
celui-ci

τούφα /ˈtu.fa/ (n)
touffe, mèche

τράβηγμα (n)
hissage, tirage

τράγος /ˈtɾa.ɣos/ (n)
bouc

τράι /ˈtɾa.i/ (n)
essai

τράκο (n)
choc

τράνταγμα (n)
trépidation, vibration

τράπεζα /ˈtɾa.pe.za/ (n)
banque
  πιστωτικός οργανισμός
  κτίριο με υποκατάστημα
  τόπος για φύλαξη υλικών

τράπουλα /ˈtɾapula/ (n)
jeu de cartes

τράτα (n)
chalutier
  είδος βάρκας
chalut
  είδος διχτυού
ronde
  είδος χορού

τράφικινγκ (n)
traite

τράχωμα /ˈtɾa.xo.ma/ (n)
trachome

τρέλα /ˈtɾe.la/ (n)
folie
  πνευματική διαταραχή

τρέμουλο /ˈtɾe.mu.lo/ (n)
tremblement

τρέμω /ˈtɾe.mo/ (v)
trembler

τρένο /ˈtɾe.no/ (n)
train

τρέξιμο /ˈtɾe.ksi.mo/ (n)
course

τρέφω /ˈtɾe.fo/ (v)
nourrir

τρέχα γύρευε
comprendre, savoir

τρέχω /ˈtɾe.xo/ (v)
courir

τρέχων /ˈtɾe.xon/
courant, actuel, en cours

τρήμα /ˈtɾi.ma/ (n)
trou

τρία /ˈtɾi.a/
trois

τρίαινα /ˈtɾi.e.na/ (n)
trident

τρίβω (v)
frotter, râper, broyer

τρίγλωσσος /ˈtɾi.ɣlo.si/ /ˈtɾi.ɣlo.so/ /ˈtɾi.ɣlo.sos/ (adj)
trilingue

τρίγωνο /ˈtɾi.ɣo.no/ (n)
triangle

τρίγωνο των Βερμούδων /ˈtɾi.ɣo.no ton‿veɾˈmu.ðon/ (pn)
Triangle des Bermudes

τρίδιπλος (adj)
triple

τρίεδρο (n)
trièdre

τρίεδρος (adj)
trièdre

τρίζω /ˈtɾi.zo/ (v)
craquer, grincer, couiner, crisser, crépiter

τρίκυκλο (n)
tricycle, triporteur

τρίλοβος /ˈtɾi.lo.vos/ (adj)
trilobé

τρίμηνο (n)
trimestre

τρίμηνος (adj)
trimestriel

τρίξιμο (adj)
craquement, crissement, crépitement, grincement

τρίποδας (n)
trépied

τρίποδο (n)
trépied

τρίπτυχο (n)
triptyque

τρίστρατο (n)
chemins, croisement

τρίτο (n)
tiers

τρίτος
troisième

τρίφτης (n)
râpe

τρίφυλλος (adj)
trifolié, triphylle

τρίχα /ˈtɾi.xa/ (n)
poil, cheveu

τρίχορδος (adj)
cordes, trois

τρίχρωμος (adj)
tricolore

τρίχωμα (n)
pelage, fourrure, pilosité, poil

τρίψιμο (n)
abrasion, frottement

τραβάω /tɾaˈva.o/ (v)
hisser, tirer

τραβάω τα μαλλιά μου
arracher, cheveux

τραβεστί /tɾa.veˈsti/ (adj)
travesti

τραβηγμένος
tiré

τραβολογώ (v)
traîner

τραγέλαφος (n)
chimère, fantasmagorie, koudou

τραγανίζω /tɾa.ɣaˈni.zo/ (v)
croustiller

τραγανός /tɾa.ɣaˈnos/ (adj)
croustillant, croquant

τραγελαφικός (adj)
bizarre

τραγιάσκα (n)
casquette

τραγικοποιώ /tɾa.ʝi.ko.piˈo/ (v)
cinéma, dramatiser, foin

τραγικωμωδία /tɾa.ʝi.ko.moˈði.a/ (n)
tragicomédie

τραγικός /tɾa.ʝiˈkos/ (adj)
tragique

τραγικότητα (n)
caractère, tragique

τραγουδάκι (n)
chansonnette, comptine

τραγουδάω /tɾa.ɣuˈða.o/ (v)
chanter
  λέω τραγούδια

τραγουδίστρια (n)
chanteuse

τραγουδιστής (n)
chanteur

τραγούδι /tɾaˈɣu.ði/ (n)
chanson, chant

τραγωδία /tɾa.ɣoˈði.a/ (n)
tragédie

τραγωδός /tɾa.ɣoˈðos/ (n)
tragédien, tragédienne

τρακ (n)
trac

τρακάρισμα (n)
collision

τρακάρω (v)
percuter

τρακαδόρος /tɾa.kaˈðo.ɾos/ (n)
tapeur

τρακτέρ (n)
tracteur

τραλαλά /tɾa.laˈla/ (n)
tralala
  για τραγούδι

τραμ /tɾam/ (n)
tramway, tram

τραμπουκισμός (n)
provocation

τραμπούκος (n)
homme de main, nervi

τρανσέξουαλ (adj)
transexual

τρανσεξουαλικότητα (n)
transsexualité

τρανσπαράν (adj)
transparent

τρανσφοβία (n)
transphobie

τραντάζω /tɾanˈda.zo/ (v)
ébranler

τρανταχτός /tɾan.daˈxti/ /tɾan.daˈxto/ /tɾan.daˈxtos/ (adj)
fracassant, tonitruant

τρανός /tɾaˈnos/ (adj)
grand

τραπέζι /tɾaˈpe.zi/ (n)
table
  έπιπλο

τραπέζιο (n)
trapèze

τραπεζάκι (n)
table basse

τραπεζίτης (n)
molaire
  δόντι
banquier
  ιδιοκτήτης τράπεζας

τραπεζαρία (n)
salle à manger

τραπεζιοειδής (adj)
trapézoïdal

τραπεζοκάθισμα (n)
chaise, siège

τραπεζομάντιλο (n)
nappe, nappe de table

τρασέζ (n)
traceuse

τρασέρ (n)
traceur

τρατάρω (v)
régaler

τραυλίζω /tɾaˈvli.zo/ (v)
bégayer, balbutier

τραυλισμός /tɾa.vliˈzmos/ (n)
bafouillage

τραυλός /tɾaˈvlos/ (adj)
bègue, bégayeur, balbutiant

τραυματίας (n)
blessé

τραυματίζομαι (v)
se blesser

τραυματίζω (v)
blesser

τραυματικός (adj)
traumatique

τραυματιοφορέας /tɾav.ma.ti.o.foˈɾe.as/ (n)
brancardier

τραυματισμένος
blessé

τραυματολογία (n)
traumatologie

τραχεία /tɾaˈçi.a/ (n)
trachée

τραχύς /tɾaˈçis/ (adj)
rude, rugueux, rêche

τραύλισμα /ˈtɾa.vli.zma/ (n)
bégaiement, balbutiement

τραύμα /ˈtɾav.ma/ (n)
trauma, blessure

τρεις (adj)
trois

τρεκλίζω (v)
trébucher, zigzaguer

τρελά (adv)
follement

τρελαίνω (v)
fou, rendre

τρελαμένος /tɾe.laˈme.ni/ /tɾe.laˈme.no/ /tɾe.laˈme.nos/
fou

τρελοκομείο (n)
asile, hôpital, psychiatrique

τρελός /tɾeˈlos/ (n)
fou

τρεμολάντο (adv)
tremolando

τρεμοσβήνω (v)
scintiller, clignoter

τρεμουλιαστός (adj)
tremblant

τρεμοφέγγω (v)
papilloter, vaciller

τρεμπουσέ (n)
trébuchet

τρενάκι του τρόμου
montagnes russes

τρενάρω /tɾeˈna.ɾo/ (v)
traîner

τρεχάλα (adv)
course

τρεχάματα (n)
ennuis, soucis

τρεχούμενος
courant

τριάδα (n)
triade, trinité, trio, triplet, triplette, troïka

τριάζ (n)
triage

τριάντα
trente

τριήρης (n)
trirème

τριακοσιοστός (adj)
trois centième

τριακοστός
trentième

τριακόσια
trois cents, trois-cents

τριανδρία /tɾi.anˈðɾi.a/ (n)
triumvirat

τριαντάφυλλο /tɾi.a(n)ˈda.fi.lo/ (n)
rose

τριανταμία (n)
trente et un

τριανταφυλλιά /tɾi.an.da.fiˈʎa/ (n)
rosier

τριβή (n)
friction, frottement

τριβαδισμός (n)
tribadisme

τριβελίζω /tɾi.veˈli.zo/ (v)
tarauder, vriller

τριβόμενος
fricatif

τριγμός (n)
craquement, grincement

τριγυρίζω (v)
cerner, entourer, errer

τριγυρνώ (v)
errer

τριγωνικός (adj)
triangulaire

τριγωνισμός (n)
triangulation

τριγωνομετρία (n)
trigonométrie

τριγωνομετρικός /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈci/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈko/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈkos/ (adj)
trigonométrique

τριγύρω (adv)
alentour

τριζοβολώ (v)
grincer

τρικέφαλος (adj)
triceps

τρικινητήριος (adj)
trimoteur

τρικλοποδιά (n)
croc-en-jambe, croche-pied

τρικούβερτος /tɾiˈku.veɾ.tos/ (adj)
casser, ponts, tout, trois

τρικυμία /tɾi.ciˈmi.a/ (n)
tempête

τρικό (n)
tricot

τριλογία (n)
trilogie

τριμερής (adj)
tripartite

τριμηνία (n)
trimestre

τριμηνιαίος (adj)
trimestriel

τριμμένος
râpé, élimé

τριπλάσιος (adj)
triple

τριπλαδόρος (n)
dribbleur

τριπλασιάζω (v)
tripler

τριπλασιασμός (n)
triplement

τριπλός (adj)
triple

τριποδίζω (v)
trottiner

τριπολικός (adj)
tripolaire

τρισάθλιος (adj)
atroce, épouvantable

τρισδιάστατος (adj)
tridimensionnel

τρισεκατομμύριο (n)
billion

τρισκατάρατος (adj)
fois, maudit, trois

τρισύλλαβος (adj)
trisyllabe

τριταίος (adj)
troisième

τριτοβάθμιος (adj)
tertiaire

τριτογενής (adj)
tertiaire

τριτοκοσμικός /tɾi.to.ko.zmiˈkos/ (adj)
tiersmondiste

τριφασικός (adj)
triphasé

τριφύλλι /tɾiˈfi.li/ (n)
trèfle

τριχοτιλλομανία (n)
trichotillomanie

τριχοφυΐα (n)
cheveux, pilosité, pousse, toison

τριχωτός (adj)
poilu

τριψήφιος /tɾiˈpsi.fi.a/ /tɾiˈpsi.fi.o/ /tɾiˈpsi.fi.os/ (adj)
chiffres

τριώροφος (adj)
trois, étages

τροβαδούρος /tɾo.vaˈðu.ɾos/ (n)
troubadour

τρολ (n)
troll

τρομάζω /tɾoˈma.zo/ (v)
avoir peur
  αμετάβατο
effrayer
  μεταβατικό

τρομάρα (n)
peur, terreur

τρομαχτικός (adj)
effrayant, effroyable, épouvantable

τρομερός /tɾo.meˈɾos/ (adj)
horrible, terrible, terrifiant

τρομοκράτης /tɾo.moˈkɾa.tis/ (n)
terroriste

τρομοκράτισσα (n)
terroriste

τρομοκρατία /tɾo.mo.kɾaˈti.a/ (n)
terrorisme

τρομοκρατικός (adj)
terroriste

τρομοκρατώ (v)
terroriser

τρομπέτα /tɾomˈbe.ta/ (n)
trompette

τρομπόνι /tɾomˈbo.ni/ (n)
trombone, tromblon

τροπάριο (n)
tropaire
  σύντομος εκκλησιαστικός ύμνος

τροπή (n)
tournure

τροπαιοφόρος (adj)
triomphateur

τροπική νύχτα
nuit tropicale

τροπικός /tɾo.piˈkos/ (adj)
tropical
  σχετικός με τη γεωγραφική θέση
de manière
  που εκφράζει τον τρόπο (όρος της γραμματικής)

τροπικότητα /tɾo.piˈko.ti.ta/ (n)
modalité
  στη γραμματική
  στη μουσική

τροπισμός (n)
tropisme

τροπολογία (n)
amendement, modification

τροπολογώ (v)
amender, modifier

τροπονίνη /tro.poˈni.ni/ (n)
troponine

τροποποίηση /tɾo.poˈpi.i.si/ (n)
modification, ajustement, amendement, remaniement

τροποποιήσιμος (adj)
amendable

τροποποιημένος
modifié, transformé

τροποποιητής (n)
modifier

τροποποιητικός (adj)
modificateur

τροποποιώ /tɾo.po.piˈo/ (v)
modifier

τροπόπαυση /tɾoˈpo.paf.si/ (n)
tropopause

τροτέζα /tɾoˈte.za/ (n)
péripatéticienne

τροτσκίστρια /tɾot͡sˈci.stɾi.a/ (n)
trotskiste

τροτσκισμός /tɾot͡s.ciˈzmos/ (n)
trotskisme

τροτσκιστής /tɾot͡s.ciˈstis/ (n)
trotskiste

τροφή (n)
aliment

τροφαντός (adj)
dodu

τροφικός (adj)
trophique

τροφοδοσία (n)
alimentation, ravitaillement

τροφοδοτώ /tɾo.fo.ðoˈto/ (v)
alimenter

τροφοδότηση (n)
alimentation

τροφολογία (n)
trophologie

τροφολογικός (adj)
trophologique

τροφός (n)
nourrice

τροχαία (n)
circulation, police

τροχαίος /tɾoˈçeos/ (n)
routier
  σχετικός με την κίνηση των τροχοφόρων

τροχαλία /tɾo.xaˈli.a/ (n)
poulie

τροχείο /tɾoˈçi.o/ (n)
aiguisage, atelier
  εργαστήριο όπου ακονίζονται εργαλεία

τροχιά /tɾoˈça/ (n)
trajectoire

τροχονόμος (n)
agent, circulation

τροχοπέδη (n)
frein

τροχοφόρο (n)
roues, véhicule

τροχοφόρος (adj)
roues

τροχός /tɾoˈxos/ (n)
roue

τροχόσπιτο /tɾoˈxo.spi.to/ (n)
caravane, roulotte

τρούλος /ˈtɾu.los/ (n)
dôme, coupole

τρούφα (n)
truffe

τρυγόνι (n)
tourterelle

τρυγώ /tɾiˈɣo/ (v)
vendanger

τρυπάνι /tɾiˈpa.ni/ (n)
marteau-piqueur, perceuse, perforateur, vrille

τρυπανίζω (v)
trépaner, vriller

τρυπητό /tɾi.piˈto/ (n)
passoire

τρυπητός (adj)
troué

τρυπώ (v)
percer, trouer

τρυπώνω (v)
cacher, se faufiler

τρυφερός /tɾi.feˈɾos/ (adj)
tendre

τρυφερότητα (n)
tendresse

τρωγλοδυτικός (adj)
troglodytique

τρωγλοδύτης /tɾo.ɣloˈði.tis/ (n)
troglodyte
  που ζει σε σπηλιά

τρωγλοδύτισσα (n)
troglodyte

τρωγοπίνω (v)
boire, manger

τρωικός (adj)
troyen
guerre de Troie
  Τρωικός πόλεμος
astéroïde troyen
  τρωικό αντικείμενο

τρωκτικό (n)
rongeur

τρωτός (adj)
vulnérable

τρόικα (n)
troïka

τρόλεϊ (n)
trolley

τρόμος /ˈtɾo.mos/ (n)
terreur, épouvante
  ισχυρός φόβος
trémulation
  τρέμουλο

τρόμπα (n)
pompe

τρόπαιο /ˈtɾo.pe.o/ (n)
trophée

τρόπος /ˈtɾo.pos/ (n)
façon, manière
  τρόπος (γενικά)

τρόφιμα (n)
alimentaires, aliments, denrées

τρόφιμο /ˈtɾo.fi.mo/ (n)
aliment

τρόφιμος /ˈtɾo.fi.mos/ (n)
pensionnaire

τρύγος (n)
vendange

τρύπα /ˈtɾi.pa/ (n)
trou

τρύπιος /ˈtɾi.pços/ (adj)
troué, percé

τρώγλη /ˈtɾo.ɣli/ (n)
antre, bouge, taudis

τρώω /ˈtɾo.o/ (v)
manger
  τρώω -φαγητό-

τρώω τα μούτρα μου
s'aboucher, se casser la figure, se casser la gueule

τσάι /ˈt͡sa.i/ (n)
thé, infusion

τσάκιση (n)
pli

τσάντα /ˈt͡sa.da/ /ˈt͡san.da/ (n)
sac à main
  φορητή θήκη

τσάπα /ˈt͡sa.pa/ (n)
houe
  χειρωνακτικό εργαλείο
pelleteuse
  χωματουργικό μηχάνημα ή εξάρτημα

τσάπισμα /ˈt͡sa.pi.zma/ (n)
labourage

τσάρος (n)
tsar, czar

τσέμπαλο /ˈt͡sem.ba.lo/ (n)
clavecin

τσέπη /ˈt͡se.pi/ (n)
poche

τσέρκι (n)
cercle

τσέτουλα /ˈt͡se.tu.la/ (adv)
bâton de comptage, bâton de taille

τσίγκινος (adj)
zinc

τσίκνα /ˈtsi.kna/ (n)
fumet

τσίλια (n)
guet

τσίλικος (adj)
neuf

τσίμπημα /t͡sim.bi.ma/ (n)
piqûre, pincement

τσίνορα (n)
cil

τσίπουρο (n)
tsípouro

τσίριγμα (n)
cri

τσίρκο (n)
cirque

τσίρος (n)
maquereau, petit, séché

τσίσα (n)
pipi

τσίτι (n)
calicot

τσίτσιδος (adj)
à poil

τσίχλα /ˈt͡si.xla/ (n)
grive
  τσίχλα (πτηνό)

τσαγανό /t͡sa.ɣaˈno/ (n)
punch

τσαγιέρα (n)
théière
  κομμάτι από σερβίτσιο
  βραστήρας νερού

τσαγκάρης /tsaŋˈga.ɾis/ (n)
cordonnier

τσαγκαράδικο (n)
cordonnerie

τσακάλι /t͡saˈka.li/ (n)
chacal

τσακίζω /t͡saˈci.zo/ (v)
briser, fracasser, écraser

τσακισμένος /t͡sa.ciˈzme.nos/
brisé, rompu

τσακιστός (adj)
brisé, broyé

τσακωμός /t͡sa.koˈmos/ (n)
bagarre

τσακωτός (adj)
fait

τσακώνω (v)
attraper, choper, pincer

τσαλαβουτώ (v)
barboter, patauger

τσαλακωμένος
froissé

τσαλακώνω (v)
froisser

τσαλαπατώ (v)
piétiner

τσαλαπετεινός (n)
huppe

τσαμπί (n)
grappe

τσαμπουκάς (n)
bagarre

τσαμπουκαλής (n)
bagarreur

τσαμπουνάω /t͡sa.buˈna.o/ (v)
divaguer, déblatérer, délirer

τσαπίζω (v)
houer

τσαρδί /t͡saɾˈði/ (n)
cabane, cahute

τσαρικός (adj)
tsariste

τσαρλατάνος (n)
charlatan

τσαρούχι /t͡saˈɾu.çi/ (n)
chaussure, pompons

τσατάρισμα (n)
causette, clavardage

τσατάρω (v)
chatter, clavarder

τσατίζω /t͡saˈti.zo/ (v)
énerver, agacer

τσατισμένος
furieux, fâché

τσατσά (n)
maquerelle
  επικεφαλής και διαχειρίστρια οίκου ανοχής

τσατσάρα (n)
peigne

τσαχπίνης (adj)
aguicheur

τσαχπίνικος (adj)
coquin, enjôleur

τσεγιέν (n)
cheyenne

τσεκάπ (n)
bilan de santé, check-up

τσεκάρω (v)
contrôler, vérifier

τσεκίνι (n)
sequin

τσεκουρώνω (v)
massacrer

τσεκούρι /t͡seˈku.ɾi/ (n)
hache, hachette

τσελεμεντές (n)
livre de cuisine

τσεμπέρι /t͡seˈbe.ɾi/ (n)
fanchon, fichu

τσεπώνω (v)
empocher

τσερβέλο (n)
cervelle

τσερόκι (n)
cherokee

τσεχικά (n)
tchèque

τσεχικός (adj)
tchèque

τσεύδισμα (n)
zézaiement

τσιγάρο (n)
cigarette

τσιγαρίζω /t͡si.ɣaˈɾi.zo/ (v)
revenir, sauter

τσιγαριλίκι (n)
bédo, joint, pétard, pète

τσιγαρόχαρτο (n)
cigarette, papier

τσιγγάνα (n)
gitane, tzigane

τσιγγάνος /t͡siŋˈɡa.nos/ (n)
tsigane

τσιγκέλι (n)
croc, crochet

τσιγκογραφία (n)
zincographie

τσιγκουνεύομαι /t͡siŋ.ɡuˈne.vo.me/ (v)
avare, lésiner, mégoter, radiner, être

τσιγκουνιά /t͡siŋ.ɡuˈɲa/ (n)
avarice, pingrerie, radinerie

τσιγκούνης /t͡siŋˈɡu.nis/ (adj)
radin, pingre, avare

τσιγκούνικα (adv)
chichement, serrément

τσικνιάς (n)
héron

τσικουδιά (n)
crétois, raki

τσιλιαδόρος (n)
guetteur

τσιμέντο /t͡siˈmen.do/ (n)
ciment

τσιμεντένιος /t͡si.menˈde.ɲos/ (adj)
ciment

τσιμεντόλιθος (n)
parpaing

τσιμπάω /t͡simˈba.o/ (v)
pincer
  για έντομα
  πιέζω κάτι με δυο δάχτυλα
  πιέζω με μυτερό όργανο
chipoter, grignoter, picorer, pignocher
  για πουλιά
grignoter
  τρώω κάτι στα γρήγορα
mordre
  τσιμπώ δόλωμα

τσιμπιδάκι (n)
pince, épiler
  αποτριχωτικό για τα φρύδια, μικρές τρίχες ή που πιάνει μικρά αντικείμενα
cheveux, épingle
  που πιάνει-στερεώνει τα μαλλιά

τσιμπλιασμένος
chassieux

τσιμπούκι /t͡siˈbu.ci/ (n)
pipe

τσιμπούρι /t͡siˈbu.ɾi/ (n)
tique

τσιμπούσι (n)
bombance, festin

τσιπούρα (n)
dorade

τσιράκι (n)
affidé

τσιρίζω /t͡siˈɾi.zo/ (v)
crier

τσιριχτός (adj)
strident

τσιρότο (n)
pansement, sparadrap

τσιτάτο (n)
citation

τσιτσίδι /t͡siˈt͡si.ði/ (adv)
à poil

τσιτσίρισμα (n)
grésillement

τσιτσιρίζω (v)
grésiller

τσιφλίκι /t͡siˈfli.ci/ (n)
domaine, fief

τσογλάνι (n)
enfoiré, salaud, voyou

τσουάνα (n)
tswana

τσουβάλι (n)
sac

τσουβαλιά (n)
jute, sac

τσουγκράνα (n)
rateau, râteau

τσουγκρίζω /t͡suˈɡɾi.zo/ (v)
trinquer, toquer

τσουκάλι (n)
chaudron

τσουκνίδα (n)
ortie

τσουλήθρα (n)
toboggan

τσουλούφι (n)
mèche

τσουνάμι /tsu.ˈna.mi/ (n)
tsunami

τσουρέκι /tsuˈre.ci/ (n)
brioche, tsouréki

τσουρούτικος (adj)
riquiqui, étriqué

τσουτσούνα (n)
bite, zizi

τσουχτερός (adj)
mordant, vif

τσούγκρισμα (n)
ébréchure

τσούζω /ˈt͡su.zo/ (v)
pincer, piquer, se cuiter

τσούλα (n)
marie-couche-toi-là

τσούξιμο (n)
morsure, picotement

τσούρμο (n)
foule, bande, kyrielle
  πλήθος
chiourme
  πλήρωμα

τσόγλανος (n)
voyou

τσόκαρο (n)
sabot

τσόλι (n)
déchet, haillon, loque

τσόνγκα (n)
tsonga

τσόντα /ˈt͡son.da/ (n)
porno, rajout, rallonge

τσόφλι (n)
coquille

τσόχινος (adj)
drap

τυλίγω /tiˈli.ɣo/ (v)
emballer, emberlificoter, embobiner, entortiller

τυλιγμένος
emballé, enveloppé

τυμβωρυχία (n)
pillage, profanation, tombe

τυμπανίζω (v)
tambouriner

τυμπανίστρια (n)
tambourineuse

τυπικός (adj)
typique, formel

τυπογραφία (n)
typographie

τυπογραφικός (adj)
typographique

τυποποίηση (n)
standardisation, normalisation

τυποποιημένος
conditionné, conventionnel, normalisé, standardisé

τυποποιώ (v)
standardiser

τυπωθήτω (n)
imprimatur

τυρέμπορος (n)
fromager

τυρί /tiˈɾi/ (n)
fromage

τυραννία /ti.ɾaˈni.a/ (n)
tyrannie

τυραννικός /ti.ɾaˈni.kos/ (adj)
tyrannique
  για πολίτευμα

τυραννοκτόνος /ti.ɾa.noˈkto.nos/ (n)
tyrannicide

τυραννώ (v)
tyranniser

τυρομαντεία (n)
tyromancie

τυροπωλείο (n)
fromagerie

τυρφώδης (adj)
tourbeux

τυρόγαλα (n)
lactosérum, petit-lait

τυρόπηγμα (n)
caillé

τυφικός (adj)
typhique

τυφλά (adv)
aveuglément

τυφλίτης (n)
orvet

τυφλοίς όμμασι
les yeux fermés

τυφλοπόντικας (n)
taupe

τυφλόμυγα /tiˈflo.mi.ɣa/ (n)
colin-maillard

τυφλός (adj)
aveugle
au royaume des aveugles, les borgnes sont rois
  στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος

τυφλώνω (v)
aveugler

τυφώνας /tiˈfo.nas/ (n)
typhon, ouragan, tornade

τυχαία /tiˈçe.a/ (adv)
fortuitement
  στην τύχη

τυχαίνω /tiˈçe.no/ (v)
arriver

τυχαίος /tiˈçe.a/ /tiˈçe.o/ /tiˈçe.os/ (adj)
aléatoire, accidentel, fortuit, lambda
n'importe qui
  δεν είμαι εγώ κανένας τυχαίος

τυχαιότητα (n)
sérendipité

τυχερό παιχνίδι
jeu de hasard

τυχερός /ti.çeˈɾos/ (adj)
chanceux

τυχοδιωκτισμός (n)
aventurisme

τυχοδιώκτης /ti.xoðiˈo.ktis/ (n)
aventurier, escroc

τυχών
le premier venu
  ο πρώτος τυχών

τωρινός (adj)
actuel

τόκα
toque
  (επιφώνημα)

τόκος /ˈto.kos/ (n)
intérêt

τόλμη /ˈtol.mi/ (n)
audace

τόμπολα
loto
  επιτραπέζιο παιχνίδι

τόνγκα (n)
tongien

τόνος /ˈto.nos/ (n)
accent, ton, thon
  για τον ήχο
thon
  το ψάρι

τόνωση (n)
renforcement, stimulation

τόξο /ˈto.kso/ (n)
arc

τόπι (n)
balle

τόπος /ˈto.pos/ (n)
place, endroit

τόρνος /ˈtoɾ.nos/ (n)
tour

τόσο /ˈto.so/ (adv)
aussi, autant

τότε /ˈto.te/ (adv)
alors
  χρονικό

τύμβος /ˈtiɱ.vos/ (n)
tumulus

τύμπανο /ˈtim.ba.no/ (n)
tambour, tympan

τύπος /ˈti.pos/ (n)
type, zig, zigue
  ένας άντρας
type
  είδος, κατηγορία
presse
  οι εφημερίδες και τα περιοδικά
formule
  χημικός τύπος

τύραννος (n)
tyran

τύρφη (n)
tourbe
  ποάνθρακας· μερικώς αποσυντεθειμένη οργανική ύλη

τύφλωση (n)
cécité, aveuglement

τύφος (n)
typhus

τύχη /ˈti.çi/ (n)
chance, fortune, hasard

τύψη (n)
remords

τώρα /ˈto.ɾa/ (n)
maintenant, actuellement
  επίρρημα

υάκινθος (n)
hyacinthe

υαλο- /i.a.lo-/
hyalo-

υαλοβάμβακας /i.a.loˈvaɱ.va.kas/ (n)
laine de verre, fibre de verre

υαλογράφημα (n)
vitrail

υαλοκαθαριστήρας (n)
essuie-glace

υαλοτεχνικός (adj)
hyalotechnique

υαλοφυσητής (n)
souffleur, souffleur de verre

υαλόπαγος /iaˈlo.pa.ɣos/ (n)
glace noire, verglas

υαλότουβλο /i.aˈlo.tu.vlo/ (n)
brique de verre

υβρίδιο /iˈvɾi.ði.o/ (n)
hybride

υβριδική διδασκαλία
apprentissage hybride

υγεία /iˈʝi.a/ (n)
santé

υγειονομικός /i.ʝi.o.no.miˈkos/ (n)
publique, sanitaire, santé

υγειονόμος /i.ʝi.oˈno.mos/ (n)
autorité, responsable, sanitaire, santé

υγιής /i.ʝiˈis/ (adj)
sain

υγιεινή /i.ʝi.iˈni/ (n)
hygiène

υγιεινός /i.ʝi.iˈnos/ (adj)
hygiénique, sain

υγραίνω /iˈɣɾe.no/ (v)
humidifier

υγρασία /i.ɣɾaˈsi.a/ (n)
humidité

υγρομετρικός /i.ɣɾo.me.tɾiˈkos/ (adj)
hygrométrique

υγροποιημένο φυσικό αέριο /i.ɣɾo.pi.iˈme.no fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gaz naturel liquéfié

υγροποιώ (v)
liquéfier

υγροσκοπία (n)
hygroscopie

υγροσκοπικός (adj)
hygroscopique

υγροσκόπιο (n)
hygroscope

υγρό (n)
liquide

υγρόμετρο /iˈɣɾo.me.tɾo/ (n)
hygromètre

υγρόν πυρ
feu grégeois

υγρός (adj)
liquide, humide, moite

υγρότοπος (n)
humide, zone

υδάτινη οδός
voie navigable

υδάτινος (adj)
aqueux, hydraulique, hydrique

υδατάνθρακας (n)
glucide, carbone, hydrate

υδατογράφος (n)
aquarelliste

υδατογραφία /i.ða.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
aquarelle

υδατοδιαλυτός (adj)
hydrosoluble

υδατοδρόμιο (n)
hydroaéroport

υδατοκαλλιέργεια (n)
aquaculture

υδατοκομία (n)
aquaculture

υδατοσφαίριση (n)
water-polo

υδράργυρος /iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
mercure

υδρίδιο (n)
hydrure

υδραγωγείο (n)
aqueduc

υδραντλία (n)
eau, pompe

υδρατμός /i.ðɾatˈmcs/ (n)
vapeur ď eau

υδραυλική (n)
plomberie

υδραυλική ρωγμάτωση
fracking, fracturation hydraulique, hydrofracturation

υδραυλικός (adj)
hydraulique

υδραυλικός (n)
plombier
  τεχνίτης

υδρο- /i.ðɾo/
hydro-

υδροβιολογία (n)
hydrobiologie

υδρογεωλογία (n)
hydrogéologie

υδρογονάνθρακας (n)
hydrocarbure

υδρογονώνω (v)
hydrogéner

υδρογραφία (n)
hydrographie

υδρογραφικός (adj)
hydrographique

υδρογόνο /i.ðɾoˈɣo.no/ (n)
hydrogène

υδρογόνωση (n)
hydrogénation

υδροδυναμική (n)
hydrodynamique

υδροδυναμικός (adj)
hydrodynamique

υδροηλεκτρικός (adj)
hydroélectrique

υδροθειικός (adj)
hydrosulfurique

υδροθεραπεία (n)
hydrothérapie

υδροθερμικός (adj)
hydrothermique

υδροκέφαλος /i.ðɾoˈce.fa.los/ (adj)
hydrocéphale

υδροκεφαλία (n)
hydrocéphalie

υδροκεφαλικός (n)
hydrocéphalique

υδροκλιματολογία (n)
hydroclimatologie

υδρολογικός (adj)
hydrologique

υδρομαντεία (n)
hydromancie

υδρομετεωρολογία (n)
hydrométéorologie

υδροπλάνο (n)
hydravion

υδροπληξία (n)
hydrocution

υδροπνευματικός (adj)
hydropneumatique

υδροπτέρυγο (n)
hydroptère

υδρορρόη (n)
gouttière

υδροστατική (n)
hydrostatique

υδροστατικός (adj)
hydrostatique

υδροστρόβιλος /i.ðɾoˈstɾo.vi.los/ (n)
trombe
  ανεμοστρόβιλος

υδροσωλήνας /i.ðɾo.soˈli.nas/ (n)
canalisation, eau

υδροτεχνική (n)
hydrotechnique

υδροτεχνικός (adj)
hydrotechnique

υδροτροχός (n)
roue hydraylique

υδροφοβία (n)
hydrophobie

υδροφοβικός (adj)
hydrophobique

υδροφόρος ορίζοντας
aquifère

υδροχλωρικός (adj)
hydrochlorique

υδρωπικία (n)
hydropisie

υδρόβιος /iˈðɾo.vi.os/ (adj)
aquatique

υδρόγειος /iˈðɾo.ʝi.os/ (adj)
terrestre

υδρόγειος /iˈðɾo.ʝi.os/ (n)
globe

υδρόλυση (n)
hydrolyse

υδρόμελι (n)
hydromel

υδρόμελο (n)
hydromel

υδρόφιλος (adj)
hydrophile
  που απορροφά το νερό

υδρόφωνο (n)
hydrophone

υετός /i.eˈtos/ (n)
précipitation

υιοθέτηση (n)
adoption

υιοθεσία /i.o.θeˈsi.a/ (n)
adoption

υιοθετώ (v)
adopter

υιός /iˈos/ (n)
fils

υλίστρια (n)
matérialiste

υλικό /i.liˈko/ (n)
matériau, matériel
matériel
  πληροφορική

υλικός (adj)
matériel

υλισμικό (n)
matériel

υλισμός (n)
matérialisme

υλιστής /i.liˈstis/ (n)
matérialiste

υλιστικός (adj)
matérialiste

υλοποιήσιμος /i.lo.piˈi.si.mos/ (adj)
réalisable

υλοποιώ (v)
réaliser

υλοτόμος (n)
bûcheron

υμέναιος (n)
hyménée

υμένας (n)
hymen

υμενόπτερα (n)
hymenoptères

υμνητής /i.mniˈtis/ (n)
encenseur, glorificateur

υμνωδία /i.mnoˈði.a/ (n)
hymne

υμνώ /iˈmno/ (v)
louer

υνί /iˈni/ (n)
soc

υπάγω /iˈpa.ɣo/ (v)
intégrer, rattacher

υπάκουος /iˈpa.ku.i/ /iˈpa.ku.o/ /iˈpa.ku.os/ (n)
obéissant

υπάλληλος /iˈpa.li.los/ (n)
employé, employée

υπάνθρωπος /iˈpan.θɾo.pos/ (n)
sous-homme

υπάρχοντα (n)
biens

υπάρχω /iˈpaɾ.xo/ (v)
exister
  υπάρχω

υπάρχων
existant

υπέδαφος (n)
sous-sol

υπέρ /iˈpeɾ/
pour

υπέρβαρος /iˈpeɾ.va.ɾos/ (adj)
surpoids

υπέρβαση (n)
abus, dépassement, excès

υπέρεισμα (n)
support

υπέρθυρο (n)
linteau

υπέρμαχος (n)
défenseur

υπέρμετρος (adj)
démesuré

υπέρογκα (adv)
exorbitamment

υπέροχα /iˈpe.ɾo.xa/ (adv)
admirablement

υπέροχος /iˈpe.ɾo.xos/ (adj)
beau, exquis, formidable

υπέρπυκνος /iˈpeɾ.pi.knos/ (adj)
hyperdense

υπέρπυρο /iˈpeɾ.pi.ɾo/ (n)
hyperpérion

υπέρταση (n)
hypertension
  ιατρικός όρος

υπέρτατος (adj)
suprême

υπέρυθρος /iˈpe.ɾi.θɾos/ (adj)
infrarouge

υπήκοος (n)
citoyen, ressortissant
  που έχει υπηκοότητα (αρσενικό)
citoyenne
  που έχει υπηκοότητα (θηλυκό)

υπίατρος (n)
médecin aide-major de 1ère classe

υπαίθριος /iˈpe.θɾi.a/ /iˈpe.θɾi.o/ /iˈpe.θɾi.os/ (adj)
air, plein

υπαίτιος (adj)
coupable, responsable, auteur

υπαγορεύω /i.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
dicter

υπαγωγή /i.pa.ɣoˈʝi/ (n)
classification, intégration

υπαγόρευση /i.paˈɣo.ɾef.si/ (n)
dictée

υπαινίσσομαι (v)
insinuer

υπαινιγμός (n)
allusion, insinuation, sous-entendu

υπακοή /i.pa.koˈi/ (n)
obéissance

υπακούω /i.paˈku.o/ (v)
obéir

υπακτικό (n)
laxatif

υπανάπτυκτος /i.paˈna.pti.kti/ /i.paˈna.pti.kto/ /i.paˈna.pti.ktos/ (adj)
sous-développé

υπαναχωρώ /i.pa.na.xoˈɾo/ (v)
se rétracter

υπαξιωματικός (n)
sous-officier

υπαρκτικός (adj)
existentiel

υπαρκτός (adj)
existant

υπαρξίστρια (n)
existentialiste

υπαρξιακός /i.paɾ.ksi.aˈkos/ (adj)
existentiel

υπαρξισμός /i.paɾ.ksiˈzmos/ (n)
existentialisme

υπαρξιστής (n)
existentialiste

υπαρξιστικά /i.paɾ.ksi.stiˈka/ (adv)
existenciellement

υπαρξιστικός /i.paɾ.ksi.stiˈkos/ (adj)
existentialiste

υπαρχηγός /i.paɾ.çiˈɣos/ (n)
sous-chef

υπατεία /i.paˈti.a/ (n)
consulat

υπατικός (adj)
hépatique

υπεισέρχομαι (v)
immiscer, intervenir, introduire

υπεκμίσθωση (n)
sous-location

υπεκμισθωτής (n)
sous-locataire

υπεκφεύγω (v)
se dérober

υπεκφυγή (n)
dérobade, faux-fuyant, échappatoire

υπενθυμίζω (v)
rappeler

υπενθύμιση (n)
rappel

υπενοικιάζω /i.pe.ni.ˈcia.zo/ (v)
sous-louer

υπενοικιάστρια (n)
sous-locataire

υπενοικιαστής (n)
sous-locataire

υπεξαίρεση /i.peˈkse.ɾe.si/ (n)
malversation

υπεράνθρωπος /i.peˈɾan.θɾo.pos/ (n)
surhomme

υπεράνω /i.peˈɾa.no/ (adv)
sur
soupçon
  υπεράνω πάσης υποψίας

υπεράσπιση /i.peˈɾa.spi.si/ (n)
défense

υπερένταση (n)
stress, surintensité, tension

υπερέχω (v)
surpasser, primer

υπερήφανα (adv)
fièrement

υπερήφανος /i.peˈɾi.fa.nos/ (adj)
fier

υπεραιμία (n)
congestion

υπεραισθησία (n)
hyménée

υπεραισθητός (adj)
supersensible, suprasensible

υπεραλίευση (n)
surpêche

υπεραξία (n)
plus-value

υπεραρκετά (adv)
assez

υπεραρκετός /i.pe.ɾaɾ.ceˈtos/ (adj)
bien, suffisant, surabondant

υπερασπίζομαι (v)
défendre

υπερασπίζω (v)
défendre

υπερασπίστρια (n)
défenderesse

υπερασπιστής (n)
défenseur

υπερασπιστικός (adj)
défense

υπεραστικός /i.pe.ɾa.stiˈci/ /i.pe.ɾa.stiˈko/ /i.pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
interurbain

υπερατλαντικός /i.pe.ɾa.tlan.diˈkos/ (adj)
transatlantique

υπερβάλλω (v)
exagérer

υπερβάλλων
excessif, exagéré

υπερβαίνω /i.peɾˈve.no/ (v)
dépasser

υπερβαίνω τα εσκαμμένα
dépasser les bornes

υπερβατικότητα (n)
transcendance

υπερβιταμινούχος (adj)
survitaminé

υπερβολή /i.peɾ.voˈli/ (n)
exagération
hyperbole
  υπερβολή (μαθηματικά)
  υπερβολή (σχήμα λόγου)

υπερβολικά (adv)
exagérément

υπερβολικός (adj)
hyperbolique
  που αναφέρεται στη γεωμετρία
excessif, extrême, exagéré
  που ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια
excessif
  που υπερβάλλει

υπεργλυκαιμία /i.peɾ.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hyperglycémie

υπεργλυκαιμικός /i.peɾ.ɣli.ce.miˈkos/ (n)
hyperglycémiant

υπεργολάβος (n)
sous-traitant

υπεργολαβία (n)
sous-traitance

υπερδιέγερση (n)
surexcitation

υπερδιήθηση /i.peɾ.ðiˈi.θi.si/ (n)
ultrafiltration

υπερδιόρθωση (n)
hypercorrection

υπερδραστήριος (adj)
hyperactif

υπερδύναμη (n)
superpuissance

υπερεγώ (n)
surmoi

υπερεθνικιστής (n)
supranationaliste

υπερεθνικότητα (n)
supranationalisme, supranationalité

υπερεκπροσώπηση (n)
surreprésentation

υπερεκτιμώ /i.pe.ɾe.ktiˈmo/ (v)
surestimer, surévaluer

υπερενθουσιασμός (n)
hyperenthousiasme

υπερεξοπλισμένος
suréquipé

υπερευαίσθητος (adj)
hypersensible

υπερευαισθησία (n)
hypersensibilité

υπερηφάνεια /i.pe.ɾiˈfa.ni.a/ (n)
fierté, orgueil

υπερηφανεύομαι (v)
s'enorgueillir, s'énorgueillir, se vanter

υπερηχητικός (adj)
supersonique

υπερηχογράφημα (n)
échographie

υπερηχογραφία /i.pe.ri.xo.ɣra.ˈfi.a/ (n)
échographie

υπερθέρμανση (n)
réchauffement

υπερθεματίζω /i.peɾ.θe.maˈti.zo/ (v)
renchérir, surenchérir

υπερθυρεοειδισμός (n)
hyperthyroïdie

υπεριώδης /i.pe.ɾiˈo.ðis/ (adj)
ultraviolet

υπερκέρδος (n)
super-profit, superprofit

υπερκατανάλωση /ka.taˈna.lo.si/ (n)
surconsommation

υπερκινητικός (adj)
hyperactif

υπερκόπωση /i.peɾˈko.po.si/ (n)
surmenage

υπερμετρωπία /i.peɾ.me.tɾoˈpi.a/ (n)
hypermétropie

υπερνατριαιμία (n)
hypernatrémie

υπερνικώ (v)
dominer, surmonter

υπεροκτάεδρο (n)
hyperoctaèdre

υπεροπτικός /i.pe.ɾo.ptiˈkos/ (adj)
arrogant, hautain

υπερουράνιος (adj)
transuranien

υπεροχή (n)
supériorité, suprématie

υπερπέραν (n)
au-delà

υπερπαραγωγή (n)
surproduction

υπερπλασία /i.peɾ.plaˈsi.a/ (n)
hyperplasie

υπερπληθυσμός (n)
surpopulation

υπερπροστασία (n)
surprotection

υπερπροστατευτικός (adj)
surprotecteur

υπερπροστατεύω /i.peɾ.pɾo.staˈte.vo/ (v)
hyperprotéger, surprotéger

υπερπτήση /i.peɾˈpti.si/ (n)
survol

υπερπόντιος (adj)
ultramarin

υπερρεαλισμός (n)
surréalisme

υπερρεαλιστής (n)
surréaliste

υπερρεαλιστικός (adj)
surréaliste

υπερσιβηρικός (adj)
transsibérien

υπερσιτισμός (n)
suralimentation

υπερσυμπιεστής (n)
turbocompresseur

υπερσυντέλικος (n)
plus-que-parfait

υπερσύγχρονος (adj)
ultramoderne

υπερσύντροφος (n)
superpartenaire

υπερτασικός (n)
hypertendu, hypertensif

υπερτονικός (adj)
hypertonique

υπερτονισμός (n)
augmentation

υπερτροφία (n)
hypertrophie

υπερτροφικός (adj)
hypertrophique

υπερυπνία /i.pe.ɾiˈpni.a/ (n)
hypersomnie

υπερυψώνω (v)
surélever

υπερφίαλος /i.peɾˈfi.a.los/ (adj)
arrogant, hautain, outrecuidant

υπερφαγία /i.peɾ.faˈʝi.a/ (n)
hyperphagie

υπερφυσικό (n)
surnaturel

υπερφυσικός /i.peɾ.fi.siˈkos/ (adj)
surnaturel

υπερφόρτωση (n)
surcharge

υπερχορδή (n)
supercorde

υπερωικός (adj)
vélaire

υπερωκεάνιος (adj)
transocéanique, transocéanien

υπερωρία (n)
heures supplémentaires, heures sup

υπερόπτης /i.peˈɾo.ptis/ (n)
arrogant

υπερώνυμο (n)
hyperonyme

υπερώνυμος (adj)
hyperonymique

υπευθυνότητα (n)
responsabilité

υπεύθυνος /iˈpe.fθi.nos/ (adj)
responsable

υπηκοότητα (n)
citoyenneté

υπηρέτης /i.piˈɾe.tis/ (n)
serviteur, domestique, valet

υπηρέτρια /i.piˈɾe.tɾi.a/ (n)
domestique, bonne, servante, serveuse

υπηρεσία (n)
service

υπηρετικά (adv)
accortement

υπηρετώ (v)
servir

υπνάκος /iˈpna.kos/ (n)
roupillon, somme

υπναγωγικός (adj)
hypnagogique

υπναράς /i.pnaˈɾas/ (n)
dormeur

υπνηλία /i.pniˈli.a/ (n)
somnolence

υπνική άπνοια
apnée du sommeil

υπνοβάτης (n)
somnambule

υπνοβάτισσα (n)
somnambule

υπνοβασία (n)
somnambulisme

υπνοθεραπεία /i.pno.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
hypnothérapie

υπνοθεραπευτής /i.pno.θe.ɾa.peˈftis/ (n)
hypnothérapeute

υπνοφόρος /i.pnoˈfo.ɾos/ (adj)
somnifère

υπνωτίζω /i.pnoˈti.zo/ (v)
hypnotiser

υπνωτίστρια (n)
hypnotiseuse

υπνωτικός (adj)
hypnotique, somnifère

υπνωτισμένος
hypnotisé

υπνωτισμός (n)
hypnotisme

υπνωτιστής (n)
hypnotiseur

υπνωτιστικός (adj)
soporifique

υπνόσακος /iˈpno.sa.kos/ (n)
sac de couchage, duvet

υπο-
hypo-

υποαλλεργικός (adj)
hypoallergène

υποβάθμιση /i.poˈva.θmi.si/ (n)
dégradation, détérioration

υποβάλλω (v)
soumettre

υποβαθμίζω (v)
dégrader, dévaloriser

υποβαθμισμένος
dévalorisé

υποβαθμιστικός (adj)
dégradant

υποβαστάζω (v)
soutenir

υποβιβάζω (v)
dégrader, rabaisser, reléguer, rétrograder

υποβιβασμός (n)
abaissement, rétrogradation

υποβιταμίνωση (n)
hypovitaminose

υποβλητικός /i.po.vli.tiˈkos/ (adj)
suggestif, évocateur

υποβοηθώ (v)
aider, assister

υποβολέας /i.po.voˈle.as/ (n)
souffleur

υποβρύχιο (n)
sous-marin

υποβρύχιος /i.poˈvɾi.çi.os/ (adj)
sous-marin

υπογάστριο (n)
hypogastre

υπογεγραμμένος
soussigné

υπογλυκαιμία /i.po.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hypoglycémie

υπογλώσσιος (adj)
sublingual

υπογνάθιος (adj)
mandibulaire

υπογούφερ (n)
subwoofer

υπογράφω (v)
signer

υπογράφων
signataire, soussigné

υπογραφή (n)
signature

υποδέχομαι /i.poˈðe.xo.me/ (v)
accueillir

υποδήλωση (n)
allusion, sous-entendu

υποδαυλίζω /i.pu.ðaˈvli.zo/ (v)
attiser

υποδαύλιση (n)
attisement

υποδεέστερος (adj)
inférieur, subalterne

υποδειγματικά (adv)
exemplairement

υποδειγματικός (adj)
exemplaire

υποδεικνύω (v)
indiquer

υποδεκάμετρο (n)
décimètre

υποδηλώνω (v)
sous-entendre

υποδηματοποιείο /i.po.ði.ma.to.piˈi.o/ (n)
cordonnerie

υποδηματοποιός /i.po.ði.ma.to.piˈos/ (n)
cordonnier, skomager

υποδηματοπωλείο (n)
magasin de chaussures

υποδιαίρεση /i.po.ðiˈe.ɾe.si/ (n)
subdivision

υποδιαιρώ (v)
subdiviser

υποδιευθυντής /i.po.ði̯e.fθinˈdis/ (n)
sous-directeur

υποδιευθύντρια /i.po.ði̯eˈfθin.dɾi.a/ (n)
sous-directrice

υποδιοικητής (n)
commandant, directeur-adjoint, second

υποδομή (n)
infrastructure

υποδουλώνω /i.po.ðuˈlo.no/ (v)
asservir, domestiquer, subjuguer

υποδοχέας /i.po.ðoˈçe.as/ (n)
récepteur

υποδοχή /i.po.ðoˈçi/ (n)
accueil, réception

υποδούλωση (n)
asservissement

υποδόριος /i.poˈðo.ɾi.os/ (adj)
sous-cutané, hypodermique

υποδύομαι (v)
jouer

υποεπιτροπή /i.po.e.pi.tɾoˈpi/ (n)
sous-commission

υποζύγιο (n)
bête de somme, cheval de trait

υποθέτω /i.poˈθe.to/ (v)
supposer, assumer

υποθήκη /i.poˈθi.ci/ (n)
hypothèque

υποθαλάσσιος (adj)
sous-marin

υποθερμία /i.po.θeɾˈmi.a/ (n)
hypothermie

υποθερμικός (adj)
hypothermique

υποθετικοπαραγωγικός (adj)
hypothético-déductif

υποθετικός (adj)
hypothétique

υποθηκεύω /i.po.θiˈce.vo/ (v)
hypothéquer

υποθηκοφυλακείο (n)
conservation des hypothèques

υποθηκοφύλακας (n)
conservateur des hypothèques

υποκίνηση (n)
incitation, instigation

υποκαθιστώ /i.po.ka.θiˈsto/ (v)
substituer

υποκατάστατο /i.po.kaˈta.sta.to/ (n)
substitut

υποκατάστατος (adj)
remplaçable

υποκατάστημα /i.po.kaˈta.sti.ma/ (n)
succursale

υποκείμενο (n)
sujet

υποκείμενος
sous-jacent
  που βρίσκεται από κάτω

υποκειμενικά (adv)
subjectivement

υποκειμενικός (adj)
subjectif

υποκειμενικότητα (n)
subjectivité

υποκινήτρια (n)
incitatrice, instigatrice

υποκινητής (n)
promoteur
  (όρος της βιολογίας)
incitateur, instigateur
  που υποκινεί

υποκινώ /i.po.kiˈno/ (v)
inciter

υποκλέπτω /i.poˈkle.pto/ (v)
dérober, intercepter (conversation), subtiliser

υποκλίνομαι /i.poˈkli.no.me/ (v)
faire une révérence, s’incliner

υποκλοπή /i.po.kloˈpi/ (n)
écoute

υποκλυσμός (n)
lavement

υποκοριστικό (n)
diminutif

υποκοριστικός (adj)
diminutif

υποκρίνομαι (v)
interpréter, jouer, simuler

υποκρίτρια (n)
hypocrite

υποκρισία /i.po.kɾiˈsi.a/ (n)
hypocrisie

υποκριτής /i.po.kɾiˈtis/ (n)
hypocrite
  που συμπεριφέρεται με υποκρισία

υποκριτικά (adv)
hypocritement

υποκριτική /i.po.kɾi.tiˈci/ (n)
art, dramatique

υποκριτικός (adj)
hypocrite

υποκρύπτω (v)
cacher

υποκτηνίατρος (n)
vétérinaire en second

υποκόμης (n)
vicomte

υποκόμισσα (n)
vicomtesse

υποκόπανος /i.poˈko.pa.nos/ (n)
crosse

υποκύπτω (v)
succomber, céder, incliner, obéir

υπολειτουργώ /i.po.li.tuɾˈɣo/ (v)
fonctionner, sous-performer

υπολογίζομαι (v)
calculé, compter, estimé, être

υπολογίζω (v)
calculer, compter, estimer, compte, mesurer, prendre

υπολογισμένος
calculé, compté

υπολογισμός /i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
calcul, estimation, chiffrage

υπολογιστής /i.po.lo.ʝiˈstis/ (n)
calculateur
  ο χαρακτήρας
ordinateur
  πληροφορική

υπολοχαγός /i.po.lo.xaˈɣos/ (n)
lieutenant

υπομένω /i.poˈme.no/ (v)
endurer

υπομανία /i.po.maˈni.a/ (n)
hypomanie

υπομνηματίζω (v)
annoter

υπομονή /i.po.moˈni/ (n)
patience

υπομονετικός (adj)
patient

υπονομεύω (v)
saper

υπονοούμενο (n)
sous-entendu

υπονοώ (v)
sous-entendre

υπονόμευση (n)
sape

υποξία (n)
hypoxie

υποομάδα (n)
sous-groupe

υποπλασία (n)
atrophie

υποπολλαπλάσιο (n)
sous-multiple

υποπολλαπλάσιος (adj)
sous-multiple

υποπρολεταριάτο (n)
lumpen, lumpenprolétariat, sous-prolétariat

υποπροϊόν (n)
sous-produit

υποπτεύομαι (v)
soupçonner, suspecter

υποπόδιο (n)
sous-pied

υποσίτιση (n)
malnutrition

υποσαχάριος (adj)
subsaharien

υποσημείωση (n)
note

υποσιτίζω (v)
sous-alimenter

υποσιτισμένος
mal nourri

υποσιτισμός /i.po.si.tiˈzmos/ (n)
malnutrition

υποσκάπτω (v)
miner, saper

υποσκαφή (n)
sape

υποσκελίζω /i.po.skeˈli.zo/ (v)
supplanter

υποστήριγμα /i.poˈsti.ɾiɣ.ma/ (n)
support

υποστήριξη (n)
soutien

υποστηρίζω (v)
soutenir
  βοηθάω, ενισχύω

υποστηρικτής (n)
défenseur

υποστηρικτικός (adj)
suspenseur

υποστράτηγος (n)
général de division

υποσυνείδητα (adv)
façon, subconsciemment, subconsciente

υποσυνείδητος (adj)
subconscient

υποσχετικός (adj)
de promesse

υποσχόμενος
prometteur

υποσύνολο (n)
sous-ensemble

υποτάξη /i.poˈta.ksi/ (n)
sous-ordre

υποτάσσω (v)
dompter, subordonner, soumettre, subjuguer

υποτέλεια (n)
dépendance, servitude

υποτίμηση /i.poˈti.mi.si/ (n)
dépréciation, dévaluation, sous-estimation

υποταγή (n)
soumission

υποταγμένος
soumis

υποτακτική /i.po.ta.ktiˈci/ (n)
subjonctif

υποτακτικός (n)
de subordination, subordonné

υποτασικός (adj)
hypotendu

υποτείνουσα (n)
hypoténuse

υποτελής (adj)
vassal

υποτελωνείο /i.po.te.loˈni.o/ (n)
douane de 2ème classe

υποτιθέμενος /i.po.tiˈθe.me.nos/
putatif, considéré, prétendu, supposé

υποτιμημένος
abaissé, dévalorisé

υποτιμητικός (adj)
dépréciatif, contempteur, méprisant, péjoratif

υποτιμώ (v)
sous-estimer, sous-évaluer

υποτιτλισμός (n)
sous-titrage

υποτονία (n)
hypotonie

υποτονικός /i.po.to.niˈci/ /i.po.to.niˈko/ /i.po.to.niˈkos/ (adj)
hypotonique

υποτροπή /i.po.tɾoˈpi/ (n)
récidive, recrudescence

υποτροπιάζω (v)
récidiver

υποτροπιάζων (adj)
recrudescent, récidiver

υποτροφία (n)
bourse

υποτυπώδης /i.po.tiˈpo.ðes/ /i.po.tiˈpo.ðis/ (adj)
rudimentaire, sommaire, succint

υπουργείο /i.puɾˈʝi.o/ (n)
ministère

υπουργικός /i.puɾ.ʝiˈkos/ (adj)
ministériel

υπουργός (n)
ministre

υποφέρω (v)
souffrir, supporter

υποφέρων
dolent, souffrant

υποφερτός (adj)
acceptable, passable, supportable

υποχονδρία (n)
hypocondrie

υποχονδριακός /i.po.xon.ðɾi.aˈkos/ (adj)
hypocondriaque

υποχρέωση (n)
obligation

υποχρεωτικά (adv)
forcément, nécessairement, obligatoirement

υποχρεωτικός (adj)
obligatoire, nécessaire, obligeant
  που επιβάλλεται

υποχρεωτικότητα (n)
caractère, obligation, obligatoire

υποχρεώνω /i.po.xɾeˈo.no/ (v)
obliger, forcer

υποχωρητικός (adj)
complaisant, conciliant

υποχωρώ /i.po.xoˈɾo/ (v)
reculer

υποχόνδριος (adj)
hypocondriaque

υποχώρηση /i.pɔˈxɔ.ɾi.si/ (n)
régression

υποψήφιος /i.poˈpsi.fi.a/ /i.poˈpsi.fi.o/ /i.poˈpsi.fi.os/ (adj)
candidat

υποψία /i.poˈpsi.a/ (n)
soupçon, suspicion

υποψηφιότητα /i.po.psi.fiˈo.ti.ta/ (n)
candidature

υποψιάζομαι (v)
soupçonner, suspecter

υπωνυμία (n)
hyponymie

υπόβαθρο /iˈpo.va.θɾo/ (n)
arrière-plan, expérience, fond

υπόγειος /iˈpo.ʝi.os/ (n)
souterrain
  επίθετο

υπόδειγμα (n)
exemple, modèle

υπόδειξη (n)
indication, directive

υπόδημα /iˈpo.ði.ma/ (n)
chaussure

υπόδηση /iˈpo.ði.si/ (n)
chaussure

υπόδουλος /iˈpo.ðu.los/ (adj)
asservi

υπόηχος (n)
infrason

υπόθεση (n)
affaire
  θέμα που μας απασχολεί
hypothèse, supposition
  πρόταση

υπόθετο (n)
suppositoire

υπόκεντρο (n)
hypocentre

υπόκλιση (n)
révérence, inclination

υπόκοσμος /iˈpo.ko.zmos/ (n)
pègre

υπόκωφα (adv)
sourdement

υπόκωφος (adj)
sourd

υπόλειμμα (n)
résidu

υπόληψη /iˈpo.li.psi/ (n)
considération, réputation

υπόλογος (adj)
comptable, responsable

υπόλοιπο (n)
reste, résidu, solde

υπόλοιπος /iˈpo.li.pos/ (adj)
restant

υπόμνημα (n)
mémorandum, mémo

υπόνοια /iˈpo.ni.a/ (n)
soupçon, suspicion, présomption

υπόνομος /iˈpo.no.mos/ (n)
égout

υπόξινος (adj)
acidulé, aigre

υπόρρητος (adj)
implicite

υπόσκαφος /iˈpo.ska.fos/ (adj)
enfoui

υπόσταση (n)
existence, fondement, personne, substance

υπόστεγο (n)
abri, hangar

υπόστρωμα /iˈpo.stɾo.ma/ (n)
substrat

υπόστυλος (adj)
hypostyle

υπόσχεση /iˈpo.sçe.si/ (n)
promesse, vœu

υπόσχομαι (v)
promettre

υπόταση (n)
hypotension

υπότιτλος /iˈpo.ti.tlos/ (n)
sous-titre

υπότροφος /iˈpo.tɾo.fos/ (n)
boursier

υπόφυση (n)
hypophyse

υπόχρεος /iˈpo.xɾe.os/ (adj)
obligé, redevable, débiteur, reconnaissant

υπόψη (adv)
considération

υστέρημα (n)
privation

υστερία /i.steˈɾi.a/ (n)
hystérie

υστερεκτομή (n)
hystérectomie

υστερικός (adj)
hystérique

υστεροβουλία (n)
arrière-pensée

υστεροφημία (n)
posthume, reconnaissance, titre

υστερόγραφο (n)
post-scriptum

υττέρβιο (n)
ytterbium

υφάλμυρος /iˈfal.mi.ɾos/ (adj)
saumâtre

υφάντρια (n)
tisserande

υφέν (n)
hyphen

υφή /iˈfi/ (n)
grain, texture, tissu, toile, web

υφήλιος /iˈfi.li.os/ (n)
globe

υφίσταμαι /iˈfi.sta.me/ (v)
exister, souffrir, subir, traverser

υφαίνω /iˈfe.no/ (v)
tisser

υφαλοκρηπίδα (n)
continental, plateau

υφαντήριο (n)
atelier, tissage

υφαντής /i.fanˈdis/ (n)
tisseur

υφαντική (n)
tissage

υφαντουργία (n)
tissage

υφαντός /i.fanˈdos/ (adj)
tissé

υφασμάτινος (adj)
tissu

υφασματέμπορος (n)
marchand de tissus

υφιστάμενος
existant, actuel
  που υφίσταται

υφιστάμενος (n)
subordonné, collaborateur

υφομοταξία (n)
sous-classe

υφυπουργός (n)
sous-ministre

υψίπεδο (n)
haut plateau

υψίστρωμα /iˈpsi.stɾo.ma/ (n)
altostratus

υψηλός /i.psiˈli/ /i.psiˈlo/ /i.psiˈlos/ (adj)
élevé, haut

υψηλότερος (adj)
plus haut, supérieur

υψικάμινος (n)
haut fourneau

υψισωρείτης /i.psi.soˈɾi.tis/ (n)
altocumulus

υψωμένος
élevé

υψόμετρο /iˈpso.me.tɾo/ (n)
altitude, altimètre

υψώνομαι (v)
s'élever

υψώνω (v)
lever, exhausser, hausser, hisser, rehausser, élever

φάβα /ˈfa.va/ (n)
fève

φάκα (n)
piège, souris

φάκελος /ˈfa.ce.los/ (n)
enveloppe
  για επιστολές
dossier, chemise
  για το φύλαγμα εγγράφων
jupe, portefeuille
  για φούστα
fichier
  πληροφορίες
dossier, répertoire
  πληροφορική

φάλαγγα (n)
phalange, fléau

φάλαινα /ˈfa.le.na/ (n)
baleine

φάντασμα /ˈfan.da.zma/ (n)
fantôme

φάουλ (n)
coup franc

φάπα (n)
baffe, claque, gifle
  χτύπημα στο κεφάλι

φάρδεμα (n)
élargissement

φάρδος /ˈfaɾ.ðos/ (n)
largeur

φάρμακο (n)
médicament, remède

φάρος /ˈfa.ɾos/ (n)
phare

φάρσα /ˈfaɾ.sa/ (n)
farce, canular, facétie

φάρυγγας /ˈfa.ɾiŋ.ɡas/ (n)
pharynx

φάση /ˈfa.si/ (n)
phase

φάσμα /ˈfa.zma/ (n)
spectre, éventail

φάτνη /ˈfat.ni/ (n)
crèche
  η φάτνη του Χριστού (αν είναι διαφορετικό από το παχνί)

φάτσα (adv)
face, façade
  πρόσωπο

φέγγω /ˈfeŋ.ɡo/ (v)
briller, luire

φέιγ βολάν /ˈfei̯ʝ voˈlan/ (n)
feuille volante

φέλλινος (adj)
de liège

φέξη (n)
ascendante, croissante, lune

φέουδο (n)
fief

φέρελπις (adj)
prometteur

φέρετρο /ˈfe.ɾe.tɾo/ (n)
cercueil

φέριμποτ (n)
ferry

φέρμιο (n)
fermium

φέρσιμο (n)
conduite

φέσι /ˈfe.si/ (n)
fez
  σκούφος

φέτα /ˈfe.ta/ (n)
feta
  είδος τυριού
tranche
  λεπτό κομμάτι από κάτι

φήμη /ˈfi.mi/ (n)
rumeur, ouï-dire
  διάδοση
réputation
  η εντύπωση που υπάρχει για κάποιον
renom, renommée
  το να είναι κανείς διάσημος

φίδι /ˈfi.ði/ (n)
serpent
  ερπετό

φίλα /ˈfi.la/ (adv)
amicalement

φίλαθλος (adj)
fan, supporter

φίλη (n)
amie, amikino

φίλντισι (n)
ivoire

φίλος /ˈfi.los/ (n)
ami, amie, copain

φίλτρο /ˈfil.tɾo/ (n)
philtre
  φίλτρο για διήθηση
potion
  μαγικό φίλτρο

φίμωση (n)
musellement

φίμωτρο /ˈfi.mo.tɾo/ (n)
muselière, bâillon

φίνα (adv)
chouette, délicieusement, génial

φίνος (adj)
fin, raffiné

φίσκα (adv)
archiplein

φίτζι (n)
fidji

φίτζι χίντι (n)
Hindi des Fidji

φαίνομαι /ˈfe.no.me/ (v)
paraître, avoir l'air

φαβέλα (n)
favela

φαβιανός (adj)
fabien

φαβορί /fa.voˈɾi/ (n)
favori

φαβορίτα (n)
favoris, pattes, rouflaquettes

φαβοριτισμός (n)
favoritisme

φαγάδικο (n)
restaurant

φαγάς (n)
glouton

φαγέσωρας (n)
acné

φαγητό (n)
nourriture, alimentation, mets

φαγκότο /faˈɡo.to/ (n)
basson

φαγοπότι /fa.ɣoˈpo.ti/ (n)
bombance, bouffe, gueuleton, ripaille

φαγουρίζω /fa.ɣuˈɾi.zo/ (v)
démangeaison

φαγούρα /faˈɣu.ra/ (n)
démangeaison

φαγωμάρα (n)
discorde, dissension, mésentente

φαγώνομαι (v)
link=obstiner
  επιμένω
link=bouffer
  καβγαδίζω
link=dévorer
  ξοδεύομαι
link=user
  φθείρομαι

φαγώσιμος (adj)
comestible, mangeable

φαεινός (adj)
brillant, lumineux

φαιά ουσία
grise, matière

φαινομενικά (adv)
apparemment, apparence

φαινομενικός (adj)
apparent

φαινομενολογία (n)
phénoménologie

φαινομενολογικός (adj)
phénoménologique

φαινόλη (n)
phénol

φαινόμενο /feˈno.me.no/ (n)
phénomène

φαινόμενο του θερμοκηπίου /feˈno.me.no tu θeɾ.mo.ciˈpi.u/
effet de serre

φαιοχίτων (adj)
chemise brune, chemise noire

φακέλωμα (n)
fichage

φακή (n)
lentilles, lentille

φακίδα /faˈci.ða/ (n)
tache de rousseur

φακίρης /faˈci.ɾis/ (n)
fakir, faquir

φακελάκι /fa.ceˈla.ci/ (n)
pourboire, pot-de-vin

φακελώνω (v)
archiver, classer, ficher

φακιόλι (n)
bande, fichu

φακοειδής /fa.ko.eˈðis/ (adj)
lenticulaire

φακός /faˈkos/ (n)
lentille, loupe, objectif
  γυάλινος δίσκος
lampe de poche
  φορητή συσκευή που παράγει κατευθυνόμενη δέσμη φωτός

φακός επαφής /faˈkos e.paˈfis/
lentille de contact, verre de contact

φαλάγγι (n)
phalanque

φαλάκρα (n)
calvitie

φαλάφελ (n)
falafel

φαλαγγίτης (n)
phalangiste

φαλαινάκι (n)
baleineau

φαλαινοθηρικό (n)
baleinier

φαλαινοκαρχαρίας (n)
requin-baleine

φαλακρός (adj)
chauve

φαλανστήριο (n)
phalanstère

φαλιρίζω (v)
faillite, faire

φαλλός (n)
pénis

φαλτσέτα (n)
fauchette

φαμ φατάλ (n)
femme fatale
  μοιραία γυναίκα

φανέλα /faˈne.la/ (n)
flanelle

φανέρωμα (n)
manifestation, révélation

φαναρτζής /fa.naɾˈd͡zis/ (n)
carossier

φανατίζω (v)
fanatiser

φανατικά (adv)
fanatiquement

φανατικός /fa.na.tiˈkos/ (adj)
fanatique

φανατισμός /fa.na.tiˈzmos/ (n)
fanatisme

φανερά /fa.neˈɾa/ (adv)
clairement, ouvertement

φανερός /fa.neˈɾos/ (adj)
caractérisé, flagrant, manifeste, visible, évident

φανερώνω /fa.neˈɾo.no/ (v)
révéler

φανοστάτης /fa.noˈsta.tis/ (n)
lampadaire, réverbère
  η κολόνα στην οποία στηρίζεται ένα φως

φαντάζομαι /fanˈda.zo.me/ (v)
imaginer, figurer

φαντάζω (v)
détacher, faire, paraître, ressortir, trancher, voire

φαντάρος (n)
fantassin

φανταιζί (adj)
fantaisie

φαντασία /fan.daˈsi.a/ (n)
imagination
  που φαντάζομαι

φαντασίωση /fan.daˈsi.o.si/ (n)
fantasme, fabulation

φαντασιοπληξία (n)
divagation, fantaisie, lubie, tocade

φαντασιόπληκτος (adj)
fantasque, mythomane

φαντασιώδης (adj)
chimérique, illusoire, imaginaire

φαντασμένος
crâneur, présomptueux, prétentieux

φαντασμαγορικός (adj)
fantasmagorique

φανταστικά (adv)
fantastiquement

φανταστικός /fan.da.stiˈkos/ (adj)
fantastique, imaginaire
  εξαιρετικός πολύ ωραίος
imaginaire
  πλάσμα της φαντασίας

φανταστικός αριθμός
nombre imaginaire

φανταχτερός (adj)
voyant, éclatant

φαντεζί /fan.deˈzi/ /fan.teˈzi/ (adv)
fantaisie

φαντεζίστας (n)
fantaisiste

φανφάρα (n)
fanfare
  μουσικό κομμάτι ή μπάντα
discours, grand
  υπεροπτική κενολογία

φανφαρόνος (n)
fanfaron

φαράγγι (n)
ravin, cluse, gorge

φαράσι (n)
pelle, pan de la poussière

φαρέτρα (n)
carquois

φαρισαίος /fa.ɾiˈse.os/ (n)
pharisien

φαρμάκι (n)
poison

φαρμακίλα (n)
médicament, odeur

φαρμακείο /faɾ.maˈci.o/ (n)
pharmacie
  κατάστημα

φαρμακευτική /faɾ.ma.ce.ftiˈci/ (n)
pharmaceutique

φαρμακευτικός /faɾ.ma.ce.ftiˈkos/ (adj)
pharmaceutique

φαρμακοβιομηχανία /faɾ.ma.ko.vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
industrie pharmaceutique

φαρμακογνωσία (n)
pharmacognosie

φαρμακοδυναμικός (adj)
pharmacodynamique

φαρμακοθεραπεία (n)
pharmacothérapie

φαρμακολογία /faɾ.ma.ko.loˈʝi.a/ (n)
pharmacologie
  όρος όπως η φαρμακευτική

φαρμακολογικός (adj)
pharmacologique

φαρμακοποιός /faɾ.ma.ko.piˈos/ (n)
pharmacien

φαρμακοχημεία (n)
chimie médicale, chimie médicinale, chimie pharmaceutique

φαρμακόγλωσσα (n)
langue, médisant, vipère

φαρμακώνω (v)
empoisonner, attrister, navrer

φαρσέρ (n)
farceur

φαρυγγίτιδα (n)
pharyngite

φαρυγγικός (adj)
pharyngien

φασίνα (n)
limande, ménage

φασίστας (n)
fasciste

φασίστρια (n)
fasciste

φασαρία (n)
tapage

φασαριόζικος (adj)
tapageur

φασιανός /fa.sçaˈnos/ (n)
faisan

φασισμός (n)
fascisme

φασιστικός (adj)
fasciste

φασκιά (n)
lange

φασκιώνω (v)
langer

φασκομηλιά (n)
sauge

φασκόμηλο (n)
sauge

φασματικός /fa.zma.tiˈkos/ (adj)
spectral

φασματογράφημα /fa.zma.toˈɣɾa.fi.ma/ (n)
spectrogramme

φασματογράφος (n)
spectrographe

φασματομετρία (n)
spectrométrie

φασματοσκοπία (n)
spectroscopie

φασματοφωτόμετρο (n)
spectrophotomètre

φασματόμετρο (n)
spectromètre

φασολάδα /fa.soˈla.ða/ (n)
haricots, sauce, soupe

φασολάκι /fa.soˈla.ci/ (n)
haricot vert

φασούλι /faˈsu.li/ (n)
rivières, ruisseaux
  φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι

φαστφουντάδικο (n)
fast-food

φαστφούντ (n)
fast-food

φασόλι /faˈso.li/ (n)
haricot

φασόν (n)
façon

φατικός (adj)
phatique

φατνιακός (adj)
alvéolaire

φατρία /faˈtɾi.a/ (n)
clique, coterie, faction

φατσικά (adv)
de vue

φαφλατάς (n)
beau parleur, grande gueule

φαύλος /ˈfa.vli/ /ˈfa.vlo/ /ˈfa.vlos/ (adj)
vicieux

φαύλος κύκλος /ˈfav.los ˈci.klos/
cercle vicieux

φείδομαι (v)
lésiner

φεγγίτης (n)
soupirail

φειδωλά (adv)
chichement, parcimonieusement

φειδωλός /fi.ðoˈlos/ (adj)
parcimonieux

φελιζόλ (n)
papier bulle

φελλίνη (n)
subérine

φελλός /feˈlos/ (n)
liège

φελούκα /feˈlu.ka/ (n)
felouque

φεμινίστρια /fe.miˈni.stɾi.a/ (n)
féministe

φεμινισμός /fe.mi.niˈzmos/ (n)
féminisme

φεμινιστής /fe.mi.niˈstis/ (n)
féministe

φεμινιστικός /fe.mi.ni.stiˈkos/ (adj)
féministe

φεμτόμετρο (n)
femtomètre

φεντεραλισμός (n)
fédéralisme

φεουδαρχία (n)
féodalisme

φεουδαρχικός (adj)
féodal

φερέγγυος (adj)
confiance, digne, solvable

φερέφωνο (n)
porte-parole

φερμιόνιο (n)
fermion

φερμουάρ (n)
braguette, fermeture éclair, zip

φερμουίτ /fer.muˈit/ (n)
ferme

φερτάκιας (n)
rapporteur

φερτός (adj)
alluvions, débris
  φερτή ύλη (ή φερτά υλικά)

φερόμενος
présumé

φεστιβάλ /fe.stiˈval/ (n)
festival

φετίχ /feˈtix/ (n)
fétiche

φετινός (adj)
de cette année

φετιχίστρια (n)
fétichiste

φετιχισμός /fe.ti.çiˈzmos/ (n)
fétichisme

φετιχιστής /fe.ti.çiˈstis/ (n)
fétichiste

φετφάς /fetˈfas/ (n)
fatwa

φευ /fef/
hélas

φευγαλέα (adv)
furtivement

φευγαλέος /fe.vɣaˈle.os/ (adj)
évasif, fugace, évanescent

φευγιό (n)
fuite

φεύγω (v)
partir

φημίζομαι (v)
réputé, être

φημισμένος /fi.miˈzme.nos/
fameux, réputé

φθίνουσα
décroissant

φθίνω (v)
décliner, décroître

φθίνων /ˈfθi.non/
décroissant

φθαρμένος
usé

φθαρτός (adj)
corruptible

φθείρω /ˈfθi.ɾo/ (v)
corrompre, déflorer, dépérir, détruire, gâcher

φθινοπωριάτικα (adv)
automne

φθινοπωρινός (adj)
automnal, automne

φθινόπωρο (n)
automne

φθισικός (adj)
phtisique, tuberculeux

φθογγόσημο (n)
note

φθονερός (adj)
envieux

φθονώ (v)
envier

φθορά (n)
usure, dégradation, délabrement, détérioration

φθορίζω (v)
fluorer, fluorescer

φθορίωση /fθoˈɾi.o.si/ (n)
fluoration, fluorisation

φθορισμός (n)
fluorescence

φθόγγος /ˈfθoŋ.ɡos/ (n)
phonème, son

φθόριο (n)
fluor

φιάλη /fiˈa.li/ (n)
bouteille, bonbonne, fiole, gaz
  μποτίλια

φιάσκο (n)
fiasco

φιανκέτο (n)
fianchetto

φιγουράρω (v)
figurer, frimer

φιγουράτος (adj)
plein, voyant, vue

φιγουρίνι (n)
mannequin, mode, patron, revue, top-model

φιγουρατζής (n)
poseur

φιγούρα /fiˈɣu.ɾa/ (n)
figure

φιδές (n)
vermicelle

φιδωτός /fi.ðoˈtos/ (adj)
serpente, sinueux

φιδόγλωσσα (n)
ophioglosse

φιζίκ /fiˈzik/ (n)
physique

φιλάκι (n)
bise, bisou

φιλάλληλος (adj)
altruisme

φιλάνθρωπος (adj)
philanthrope

φιλάσθενος /fiˈla.sθe.nos/ (adj)
maladif

φιλέλληνας (n)
philhellène

φιλήδονος (adj)
concupiscent, libidineux, sensuel

φιλί /fiˈli/ (n)
baiser

φιλία /fiˈli.a/ (n)
amitié, concorde, entente

φιλαλληλία (n)
altruisme

φιλαναγνωσία /fi.la.na.ɣnoˈsi.a/ (n)
aimer lire

φιλανθρωπία (n)
philanthropie, charité, amour

φιλανθρωπικός (adj)
philanthropique

φιλαρέσκεια /fi.laˈɾe.sci.a/ (n)
coquetterie

φιλειρηνικός /fi.li.ɾi.niˈci/ /fi.li.ɾi.niˈko/ /fi.li.ɾi.niˈkos/ (adj)
pacifique, pacifiste

φιλειρηνιστής (n)
pacifiste

φιλελευθερισμός /fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
libéralisme

φιλελεύθερος (adj)
libéral

φιλελληνικός (adj)
philhellénique

φιλελληνισμός (n)
philhellénisme

φιλενάδα (n)
petite amie

φιλεύσπλαχνος /fiˈlef.spla.xnos/ (adj)
miséricordieux, compatissant

φιλεύω (v)
offrir

φιλιέμαι (v)
s'embrasser

φιλιέρα (n)
filière

φιλιγκράν (n)
filigrane

φιλικά (adv)
amicalement

φιλικός (adj)
amical

φιλικότητα (n)
amical, caractère

φιλμ /ˈfilm/ (n)
film

φιλμ νουάρ
film noir

φιλμικός /fil.miˈkos/ (adj)
filmique

φιλμογραφία /ˈfil.mo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
filmographie

φιλο- /fi.lo/
philo-

φιλογύνης (n)
philogyne

φιλοδίκαιος (adj)
justes

φιλοδοξία (n)
ambition

φιλοδοξώ (v)
ambitionner

φιλοδωρώ (v)
donner, pourboire

φιλοδώρημα /fi.loˈðo.ɾi.ma/ (n)
pourboire

φιλολογικά (adv)
philologiquement

φιλολογικός (adj)
littéraire, philologique

φιλομαθής (adj)
studieux

φιλονικία (n)
dispute

φιλονικώ (v)
chicaner

φιλοξενία /fi.lo.kseˈni.a/ (n)
hospitalité

φιλοξενούμαι (v)
être accueilli

φιλοξενούμενος (n)
hôte

φιλοξενώ (v)
offrir l'hospitalité

φιλοπατρία /fi.lo.paˈtɾi.a/ (n)
amour, patrie, patriotisme

φιλοσοφία (n)
philosophie

φιλοσοφική λίθος
pierre philosophale

φιλοσοφικός (adj)
philosophique

φιλοτελίστρια (n)
philatéliste

φιλοτελισμός (n)
philatélie

φιλοτεχνικός (adj)
philotechnique

φιλοτεχνώ (v)
fignoler, peaufiner

φιλοτιμία (n)
amour-propre

φιλοτομαριστής (n)
égoïste

φιλοφρονητικός (adj)
aimable, obligeant, prévenant

φιλοφροσύνη (n)
courtoisie

φιλοφρόνηση /fi.loˈfɾo.ni.si/ (n)
compliment

φιλτράρω (v)
filtrer, purifier

φιλόδοξα (adv)
ambitieusement

φιλόδοξος /fiˈlo.ðo.ksos/ (adj)
ambitieux

φιλόζωος (adj)
amoureux des animaux
  που αγαπά τα ζώα

φιλόλογος (n)
philologue, lettres, professeur

φιλόξενα (adv)
de façon hospitalière

φιλόξενος /fiˈlo.kse.nos/ (adj)
hospitalier, accueillant

φιλόσοφος /fiˈlo.so.fos/ (n)
philosophe

φιλότιμο /fiˈlo.ti.mo/ (n)
amour-propre, orgueil, susceptibilité

φιλότιμος /fiˈlo.ti.mos/ (adj)
accrocheur, ambitieux, fonceur, persévérer

φιλύποπτος (adj)
soupçonneux, méfiant

φιλύρα (n)
tilleul

φιλώ (v)
embrasser, baiser

φιμώνω (v)
museler, bâillonner

φινέτσα (n)
finesse

φινίρισμα (n)
finissage, finition

φιναλίστ (n)
finaliste

φινιστρίνι /fi.niˈstɾi.ni/ (n)
hublot

φινλανδικά (n)
finnois, finlandais

φινλανδικός (adj)
finnois, finlandais

φινλανδοποίηση (n)
finlandisation

φιντανάκι (n)
pousse, jeunot

φιντεϊσμός (n)
fidéisme

φιξάκι (n)
fix

φιορίνι /fçoˈɾi.ni/ (n)
florin

φις /fis/ (n)
fiche, broche, prise

φιστίκι (n)
pistache

φιστικάς /fi.stiˈkas/ (n)
pistaches, vendeur

φιστικιά /fi.stiˈca/ (n)
pistachier

φιστικοβούτυρο /fis.ti.koˈvu.ti.ɾo/ (n)
beurre de cacahuète

φιτίλι (n)
mèche

φιτιλιά (n)
embrasement
jeter de l'huile sur le feu, souffler sur les braises
  βάζω φιτιλιές

φιόγκος /ˈfçoŋ.ɡos/ (n)
nœud, nœud papillon

φιόρδ /ˈfi̯oɾð/ (n)
fjord, fiord

φλάντζα (n)
joint

φλάουτο /ˈfla.u.to/ (n)
flûte

φλάουτο με ράμφος /ˈfla.u.to me ˈɾaɱ.fos/
flûte à bec

φλέβα /ˈfle.va/ (n)
veine, filon

φλέγμα /ˈfleɣ.ma/ (n)
sang-froid
  ψυχραιμία

φλέγω (v)
enflammer

φλίπερ /ˈfli.peɾ/ (n)
flipper
  ηλεκτρομηχανικό παιχνίδι

φλαμίνγκο (n)
flamant

φλαμανδικός /fla.man.ðiˈkos/ (adj)
flamand

φλαμουριά /fla.muɾˈʝa/ (n)
tilleul

φλαμούρι /flaˈmu.ɾi/ (n)
tilleul

φλαμπέ (adj)
flambé

φλαουτίστα /fla.uˈti.sta/ (n)
flûtiste

φλαουτίστας /fla.uˈti.stas/ (n)
flûtiste

φλας (n)
clignotant, flash

φλας μπακ (n)
flashback, retour en arrière

φλασκί /flaˈsci/ (n)
flacon, flasque

φλεβίτιδα (n)
phlébite

φλεβοτόμος (n)
phlébotome

φλεγματικά (adv)
flegmatiquement‎

φλεγματικός (adj)
imperturbable, phlegmatique

φλεγμονώδης (adj)
inflammatoire

φλεγόμενος
brûlant, enflammé, feu, flammes

φλερέ (n)
fleuret

φλερτ (n)
flirt

φλερτάκι /fleɾˈta.ci/ (n)
amourette

φληναφώ /fli.naˈfo/ (v)
caqueter

φλιπάρω (v)
flip, flip out, flipper

φλιτζάνι /fliˈd͡za.ni/ (n)
tasse

φλοίδα (n)
peau, pelure, écorce, épluchure

φλοίσβος /ˈfli.zvos/ (n)
clapotis

φλογέρα /floˈʝe.ɾa/ (n)
chalumeau, pipeau

φλογίζω (v)
brûler, embraser

φλογερός /flo.ʝeˈɾos/ (adj)
fervent

φλογοβόλο (n)
lance-flammes

φλοιός (n)
écorce

φλοράλ /floˈɾal/ (adj)
floral

φλοτέρ (n)
flotteur

φλουρί (n)
florin, fève, sequin

φλούδα (n)
pelure, peau

φλυαρία /fli.aˈɾi.a/ (n)
bagou, bavardage, jacassement

φλυαρώ /fli.aˈɾo/ (v)
bavarder

φλωρεντινός (adj)
florentin

φλόγα (n)
flamme

φλόγωση (n)
inflammation

φλόκος /ˈflo.kos/ (n)
foc

φλύαρα (adv)
prolixement

φλύαρος /ˈfli.a.ɾos/ (adj)
bavard

φλύκταινα (n)
furoncle, pustule

φλύσχης (n)
flysch

φλώρι (n)
Chloris Chloris, Verdier d'Europe

φο μπιζού (n)
faux bijoux

φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (n)
phénix
  μυθικό πουλί
palmier
  τροπικό δέντρο

φοίτηση (n)
scolarité

φοβάμαι (v)
craindre, peur

φοβία (n)
phobie

φοβίζω (v)
faire peur

φοβερίζω /fo.veˈɾi.zo/ (v)
terrifier

φοβερός /fo.veˈɾos/ (adj)
horrible, terrifiant
  που φοβίζει

φοβητσιάρης (adj)
couard, peureux, pétochard

φοβισμένος /fo.viˈzme.nos/
apeuré, peureux

φοινικέλαιο (n)
huile de palme

φοινικικός (adj)
phénicien

φοινικόδασος (n)
palmeraie

φοινικώνας (n)
palmeraie

φοιτήτρια /fiˈti.tri.a/ (n)
étudiante

φοιτητής /fi.tiˈtis/ (n)
étudiant

φοιτώ /fiˈto/ (v)
suivre, études

φολιδωτός (adj)
écailleux

φολκλόρ (n)
folklore

φον ντε τεν (n)
fond de teint

φονιάς /foˈɲas/ (n)
meurtrier, assassin, homicide

φονικός /fo.niˈkos/ (adj)
meurtrier

φοντάν (n)
fondant

φοντί (n)
fondue

φονταμενταλισμός /fon.da.men.ta.liˈzmos/ (n)
fondamentalisme

φοξ τεριέ /ˈfoks teɾˈʝe/ (n)
fox-terrier

φορά /foˈɾa/ (n)
fois
  περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

φοράδα /foˈɾa.ða/ (n)
jument

φοράω (v)
mettre

φορέας (n)
organisme
  οργανισμός
porteur, vecteur
  που μεταφέρει μία ασθένεια αλλά δεν ασθενεί από αυτήν

φορείο (n)
brancard, civière

φορειοφόρος (adj)
brancardier

φορεσιά (n)
costume

φορετός /fo.ɾeˈti/ /fo.ɾeˈto/ /fo.ɾeˈtos/ (adj)
portable

φορητός /fo.ɾiˈti/ /fo.ɾiˈto/ /fo.ɾiˈtos/ (adj)
portable

φορητός ασύρματος /fo.ɾiˈtos aˈsiɾ.ma.tos/
talkie-walkie

φορμά (n)
format

φορμαλίστρια (n)
formaliste

φορμόλη (n)
formol

φοροαπαλλαγή (n)
exemption d'impôt

φοροδιαφυγή (n)
évasion fiscale

φοροεισπράκτορας (n)
percepteur

φοροελάφρυνση /fo.ɾo.eˈla.fɾin.si/ (n)
réduction d'impôts

φορολογήσιμος (adj)
imposable

φορολογία (n)
imposition, fiscalité, impôt

φορολογητέος (adj)
imposable, taxable

φορολογικά (adv)
fiscalement

φορολογική δήλωση /fo.ɾo.lo.ʝiˈci ˈði.lo.si/
déclaration d'impôt

φορολογικός (adj)
fiscal

φορολογούμενος
contribuable, imposable

φορολογώ /fo.ɾo.loˈɣo/ (v)
imposer, taxer

φορολόγηση (n)
imposition

φοροφυγάς (n)
exilé, fiscal, fraudeur

φορσέ (adj)
forcé

φορτίζω /foɾˈti.zo/ (v)
charger

φορτίο (n)
charge, cargaison, chargement

φορτηγατζής /foɾ.ti.ɣaˈd͡zis/ (n)
camionneur

φορτηγό /foɾ.tiˈɣo/ (n)
camion, fourgon

φορτικός (adj)
ennuyeux

φορτιστής (n)
chargeur

φορτσάρω /foɾˈt͡sa.ɾo/ (v)
forcer, forcir

φορτωτής (n)
chargeur

φορτώνω /foɾˈto.no/ (v)
charger

φουά γκρα (n)
foie gras

φουαγιέ /fu.aˈʝe/ (n)
foyer

φουγάρο (n)
cheminée

φουκαράς (n)
pauvre diable

φουλ /ˈful/ (n)
full
  (για τα χαρτοπαίγνια

φουλάρω /fuˈla.ɾo/ (v)
faire le plein

φουμάρω (v)
fumer

φουντάρω (v)
ancre, couler, jeter, échouer

φουντουκιά (n)
noisetier

φουντούκι /funˈdu.ci/ (n)
noisette

φουντωτός /fun.doˈtos/ (adj)
touffu

φουντώνω /funˈdo.no/ (v)
ampleur, colère, mettre, prendre

φουράνιο (n)
furane

φουριόζο (adv)
furioso

φουριόζος /fuɾˈʝo.zos/ (adj)
furieux, impétueux

φουρκέτα (n)
épingle, cheveux

φουρκίζω (v)
agacer

φουρνάρικο (n)
boulangerie

φουρνάρισσα /fuɾˈna.ɾi.sa/ (n)
boulangère

φουρνιά (n)
cuvée, fournée

φουρτουνιάζω (v)
agiter, énerver

φουρτούνα (n)
tempête, épreuves

φουρό (n)
fourreau

φουσκάλα (n)
ampoule

φουσκοθαλασσιά (n)
houle

φουσκωμένος
gonflé

φουσκωτό /fu.skoˈto/ (n)
pneumatique, canot, gonflabe

φουσκωτός (n)
gonflable, bouffant, gonflé, plein

φουσκώνω /fuˈsko.no/ (v)
enfler, gonfler, grossir

φουστάνι /fuˈsta.ni/ (n)
robe

φουτουρίστρια (n)
futuriste

φουτουρισμός (n)
futurisme

φουτουριστής (n)
futuriste

φουτουριστικός (adj)
futuriste

φουφού (n)
brasero

φουφούλα (n)
bouffant, culotte, pantalon

φούγκα /ˈfu.ɡa/ (n)
fugue

φούλι (n)
jasmin
  επτανησιακό γιασεμί, φυτό και λουλούδι

φούντα /ˈfun.da/ (n)
brin
  ανθισμένο κλαδί
pompon
  σύνολο νημάτων

φούρναρης (n)
boulanger

φούρνισμα (n)
enfournage, enfournement

φούρνος /ˈfuɾ.nos/ (n)
boulangerie
  κατάστημα
four
  κατασκευή ή συσκευή για ψήσιμο

φούρνος μικροκυμάτων
four à micro-ondes, micro-ondes

φούσκα (n)
bulle, vessie

φούσκωμα (n)
ballonnement, boursouflure, gonflage, gonflement

φούστα /ˈfu.sta/ (n)
jupe

φράγκικα /ˈfɾaŋ.ɟi.ka/ (n)
francique, vieux-francique

φράγκιο (n)
francium

φράγκο /ˈfɾaŋ.ɡo/ (n)
franc

φράγμα (n)
barrage, barrière, mur

φράζω (v)
clôturer, barricader

φράντζα /ˈfɾa.nd͡za/ (n)
frange

φράξο /ˈfra.kso/ (n)
frêne

φράουλα /ˈfɾaula/ (n)
fraise, fraisier

φράση (n)
phrase, proposition

φράση πρόσβασης
phrase de passe

φράχτης (n)
clôture, haie

φρέζα /ˈfɾe.za/ (n)
fraiseuse, fraise

φρένιασμα (n)
rage

φρένο (n)
frein

φρέσκο /ˈfɾe.sko/ (n)
fresco

φρέσκος /ˈfɾe.skos/ (adj)
frais

φρίκη /ˈfɾi.ci/ (n)
horreur

φρίσσω (v)
frisson

φρίττω /ˈfɾi.to/ (v)
frémir, horrifié

φραγγέλιο (n)
fléau, fouet

φραγκοστάφυλο (n)
groseille

φραγκοσυκιά (n)
figuier de barbarie

φραγκόκοτα /fɾaŋˈɡo.ko.ta/ /fɾaˈɡo.ko.ta/ (n)
pintade

φραγμένος
encombré

φραγμός (n)
barrière, borne, digue

φρακάρισμα (n)
blocage, saturation

φρακάρω /fɾaˈka.ɾo/ (v)
coincer, bloquer, engluer

φραμπαλάς (n)
falbala

φραντζόλα /fɾanˈd͡zo.la/ (n)
pain

φραξιονισμός /fɾa.ksi̯o.niˈzoms/ (n)
fractionnisme

φραπέ (n)
café frappé, frappé

φρασεολογία /fɾa.se.o.loˈʝi.a/ (n)
phraséologie

φραστικά (adv)
verbalement, phrastiquement

φραστικός (adj)
phrastique, verbal

φρεάτιο (n)
puisard

φρεγάτα /fɾeˈɣa.ta/ (n)
frégate
  πλοίο
  πουλί

φρενάρισμα (n)
freinage

φρενάρω (v)
freiner

φρενήρης (adj)
délirant, fou

φρενίτιδα (n)
frénésie

φρενιάζω (v)
enrager, fou, furieux, rage, être

φρενολογικός (adj)
phrénologique

φρεσκάδα (n)
fraîcheur

φρεσκάρω (v)
rafraîchir

φρικάρω /fɾiˈka.ɾo/ (v)
flipper

φρικασέ /fɾi.kaˈse/ (n)
fricassée

φρικιαστικός (adj)
horrible, terrifiant

φρικιό /fɾiˈco/ (n)
freak

φρικιώ /fɾi.ciˈo/ (v)
frissoner

φρικτά (adv)
horriblement

φρικτός (adj)
horrible, affreux

φριτέζα (n)
friteuse

φρονιμάδα (n)
sagesse

φρονιμίτης /fɾo.niˈmi.tis/ (n)
dent de sagesse

φροντίδα /fɾonˈdi.ða/ (n)
soin

φροντίζω (v)
prendre soin
  περιποιούμαι με τρυφερότητα

φροντιστήριο (n)
soutien

φρου φρου /fɾuˈfɾu/ (n)
frou-frou
  θρόισμα υφάσματος

φρουί γκλασέ (n)
fruit confit

φρουκτόζη /fɾuˈkto.zi/ (n)
fructose

φρουμάζω /fɾuˈma.zo/ (v)
renifler

φρουρά (n)
garde

φρουρούμενος
gardé

φρουρός /fɾuˈɾos/ (n)
garde

φρουρώ /fɾuˈɾo/ (v)
garder

φρουτάκι (n)
petit fruit

φρουτοπαραγωγός /fɾu.to.pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
fruiticulteur

φρουτοσαλάτα (n)
salade de fruits

φρουτοχυμός (n)
jus de fruits

φροϋδισμός (n)
freudisme

φρούδος /ˈfɾu.ðos/ (adj)
vain

φρούρηση (n)
garde

φρούριο /ˈfɾu.ɾi.o/ (n)
forteresse, fort, citadelle

φρούτο /ˈfru.to/ (n)
fruit

φρυγανίζω (v)
rôtir

φρυγανιά /fri.ɣaˈɲa/ (n)
biscotte

φρυγανιέρα (n)
grille-pain, toasteur

φρόνημα (n)
conviction, conception, idéologie, point de vue
  πεποιθήσεις

φρόνηση (n)
circonspection, prudence

φρόνιμος /ˈfɾo.ni.mos/ (adj)
sage
  που έχει λογική σκέψη

φρύγανο (n)
garrigue

φρύγω /ˈfri.ɣo/ (v)
rôtir

φρύδι /ˈfɾi.ði/ (n)
sourcil

φρύνος (n)
crapaud

φτάνω /ˈfta.no/ (v)
arriver
  πηγαίνω ή έρχομαι ή καταλήγω στον προορισμό μου

φτάρνισμα (n)
éternuement

φτέρη /ˈfte.ɾi/ (n)
fougère

φτέρνα /ˈfteɾ.na/ (n)
talon

φτήνια /ˈfti.ɲa/ (n)
bas, bon, marché, prix

φταίξιμο (n)
faute

φταίχτης (n)
fautif

φταίχτρα (n)
fautive

φταίω /ˈfte.o/ (v)
avoir tort, coupable, être

φταρνίζομαι (v)
éternuer

φτελιά /fteˈʎa/ (n)
orme

φτερουγίζω (v)
voltiger, ailes, battre, s'envoler

φτερούγα (n)
aile

φτερωτός /fteˈɾo/ (adj)
ailé

φτερό (n)
plume
  στέλεχος των φτερών πουλιού
aile
  το μέλος ζώου
  αυτοκινήτου

φτηνά (adv)
bon marché

φτηνός /ftiˈnos/ (adj)
bon marché

φτιάχνω (v)
réparer
  επιδιορθώνω, μεταποιώ
préparer
  κάνω, δημιουργώ, παρασκευάζω

φτιαγμένος
fait

φτιασιδώνω (v)
farder

φτου /ftu/
barbe, ras le bol, zut

φτυάρι (n)
pelle, bêche

φτυστός (adj)
tout craché

φτωχικό /fto.çiˈko/ (n)
maison, pauvre

φτωχικός /fto.çiˈkos/ (adj)
pauvre

φτωχοδιάβολος /fto.xoˈðʝa.vo.los/ (n)
pauvre diable

φτωχοποίηση /fto.xoˈpi.i.si/ (n)
appauvrissement, paupérisation

φτωχοποιώ /fto.xo.piˈo/ (v)
appauvrir

φτωχοφαμελίτης (n)
pauvre

φτωχός /ftoˈxos/ (adj)
pauvre

φτύνω /ˈfti.no/ (v)
cracher

φτώχια (n)
pauvreté

φυγάδευση (n)
exfiltration, fuite

φυγάς (n)
fugitif

φυγή /fiˈʝi/ (n)
exode, fuite, échappée, évasion

φυγαδεύω (v)
exfiltrer, lieu, mettre, sûr, évacuer

φυγοκέντριση (n)
centrifugation

φυγοκεντρικός /fi.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
centrifuge

φυγομαχώ (v)
déserter

φυγόκεντρος /fiˈɣo.cen.dɾos/ (adj)
centrifuge

φυλάγω (v)
garder

φυλάκιο (n)
poste de garde

φυλάκιση (n)
emprisonnement, incarcération

φυλάω /fiˈla.o/ (v)
garder

φυλή /fiˈli/ (n)
race, tribu

φυλαγμένος
protégé, gardé

φυλακή /fi.laˈci/ (n)
prison
  χώρος κράτησης καταδίκων

φυλακίζω /fi.laˈci.zo/ (v)
emprisonner

φυλακισμένος
prisonnier, emprisonné

φυλασσόμενος
protégé, gardé

φυλαχτό (n)
amulette, talisman, porte-bonheur

φυλετικός (adj)
racial
  εθνολογικός

φυλλάδιο (n)
brochure
  ολιγοσέλιδο έντυπο

φυλλοβόλος (adj)
caducifolié

φυλλομετρώ (v)
feuilleter

φυλλοξήρα (n)
phylloxéra vastatrix

φυλλοταξία /fi.lo.taˈksi.a/ (n)
phyllotaxie

φυλλωσιά (n)
feuillage

φυλλώδης (adj)
feuillu

φυματίωση /fi.maˈti.o.si/ (n)
tuberculose

φυματικός (adj)
tuberculeux

φυσάω /fiˈsa.o/ (v)
souffler

φυσίγγιο /fiˈsiŋ.ɟi.o/ (n)
fusible, plomb
  ηλεκτρολογία
cartouche
  στρατιωτικός όρος

φυσαλίδα /fi.saˈli.ða/ (n)
bulle

φυσαρμόνικα /fi.saɾˈmo.ni.ka/ (n)
harmonica

φυσητήρας /fi.siˈti.ɾas/ (n)
soupirail
  μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσητός (adj)
verre soufflé

φυσικά /fi.siˈka/ (adv)
naturellement, physiquement

φυσική /fi.siˈci/ (n)
physique

φυσική επιλογή /fi.siˈci e.pi.loˈʝi/
sélection naturelle

φυσικοθεραπεία (n)
kinésithérapie

φυσικοθεραπευτής (n)
physiothérapeute

φυσικοχημεία (n)
physique-chimie

φυσικό αέριο /fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gaz naturel

φυσικό πρόσωπο
personne physique
  νομικός όρος

φυσικός (adj)
naturel, normal

φυσικός (n)
physicien
  αρσενικός επιστήμονας
physicienne
  θηλυκό του επιστήμονα

φυσιο-
physio-

φυσιογνωμία (n)
physionomie

φυσιογνωμική (n)
physiognomonie

φυσιογνωμιστής (n)
physionomiste

φυσιογραφία (n)
physiographie

φυσιοθεραπευτής (n)
physiothérapeute, Masseurs-Kinésithérapeutes Diplômés d'État

φυσιοθεραπεύτρια (n)
physiothérapeute

φυσιοκράτης (n)
physiocrate

φυσιοκρατία (n)
physiocratie

φυσιοκρατικός (adj)
physiocratique

φυσιολάτρης (n)
amoureux de la nature

φυσιολατρία (n)
culte, nature

φυσιολογία /fi.si.o.loˈʝi.a/ (n)
physiologie

φυσιολογικά (adv)
normalement

φυσιολογικός /fi.si.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
normal, naturel
  που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση
physiologique
  σχετικός με την φυσιολογία

φυσιολόγος (n)
physiologiste

φυτεία /fiˈti.a/ (n)
plantation

φυτεμένος
planté

φυτευτός (adj)
planté

φυτεύω (v)
planter
  φυτεύω φυτό ή στοιχεία

φυτικός (adj)
végétal
fonction, végétatif
  φυτικές λειτουργίες
végétatif, état
  φυτική κατάσταση

φυτογή /fi.toˈʝi/ (n)
terreau

φυτογεωγραφία (n)
phytogéographie

φυτογραφικός (adj)
phytographique

φυτοζωώ (v)
vivoter, végéter

φυτοκομία (n)
horticulture

φυτοκόμος /fi.toˈko.mos/ (n)
horticulteur, horticultrice

φυτολογικός (adj)
phytologique

φυτοπαθολογικός (adj)
phytopathologique

φυτοπλαγκτόν /fi.to.plaŋˈkton/ (n)
phytoplancton

φυτοφάγος (adj)
herbivore

φυτοφάρμακο (n)
pesticide, insecticide

φυτρωμένος
germé

φυτρώνω (v)
germer, pousser

φυτωνύμιο (n)
phytonyme

φυτό /fiˈto/ (n)
légume, plante
  ασθενής που δεν έχει επικοινωνία με το περιβάλλον και συνείδηση
plante
  ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος

φυτώριο (n)
pépinière

φωβισμός (n)
fauvisme

φωλιά /foˈʎa/ (n)
tanière
  φωλιά άλλου ζώου
nid
  φωλιά πουλιού

φωλιάζω /foˈʎa.zo/ (v)
nicher, faire son nid

φωνάζω /foˈna.zo/ (v)
crier
  βγάζω φωνή

φωνή /foˈni/ (n)
voix

φωνή βοώντος εν τη ερήμω /foˈni voˈon.dos en‿ti‿eˈɾi.mo/
crie, désert, voix

φωνήεν (n)
voyelle

φωναγγειογραφία /fo.naŋ.ɟi.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
phonangiographie

φωνακλάς (adj)
braillard, criard, gueulard

φωναχτά (adv)
haute, voix

φωνηεντισμός (n)
vocalisation
  παροχή των φωνηέντων μιας λέξης

φωνητική /fo.ni.tiˈci/ (n)
phonétique

φωνητικός (adj)
phonétique, vocal

φωνιατρική (n)
phoniatrie

φωνογράφος (n)
phonographe

φωνογραφία (n)
phonographie

φωνογραφικός (adj)
phonographique

φωνολογία /fo.no.loˈʝi.a/ (n)
phonologie

φωνολογικός (adj)
phonologique

φωνομοντάζ /fo.no.monˈtaz/ (n)
phonomontage

φωνόγραμμα (n)
phonogramme

φως /ˈfos/ (n)
lumière

φωσφορίζω (v)
être phosphorescent

φωσφορίζων (adj)
fluorescent

φωσφορικός (adj)
phosphorique

φωσφορισμός (n)
phosphorescence

φωσφορομολυβδαινικός (adj)
phosphomolybdique, phosphomolybique

φωσφόρος /fosˈfo.ɾos/ (n)
phosphore

φωτάκι (n)
veilleuse, voyant

φωτάω (v)
éclairer

φωτίζω (v)
illuminer, éclairer

φωταέριο /fo.taˈe.ɾi.o/ (n)
gaz d’éclairage

φωταγωγία (n)
illumination

φωταγωγημένος
illuminé, éclairé

φωταγωγικός (adj)
éclairer

φωταγωγός /fo.ta.ɣoˈɣos/ (n)
courette, lumière, puits

φωταγωγώ (v)
illuminer, éclairer

φωταγώγηση (n)
illumination

φωταψία (n)
illumination

φωταύγεια /foˈta.vʝi.a/ (n)
luminescence

φωτεινός /fo.tiˈnos/ (adj)
lumineux

φωτιά /foˈtça/ (n)
feu, flambée

φωτιά να σε κάψει
va au diable !
que je sois damné si...
  φωτιά να με κάψει αν...

φωτισμένος
éclairé

φωτισμός /fo.tiˈzmos/ (n)
éclairage

φωτιστικό (n)
luminaire

φωτιστικός (adj)
propre à éclairer

φωτο- /fo.to/
photo-

φωτοαντίγραφο (n)
photocopie

φωτοβιολογία /fo.to.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
photobiologie

φωτοβολίδα /fo.to.voˈli.ða/ (n)
fusée éclairante

φωτοβολταϊκός (adj)
photovoltaïque

φωτογενής (adj)
photogénique

φωτογονία (n)
naissance de la lumière

φωτογράφιση (n)
le fait de photographier, prise de vue

φωτογράφος /fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
photographe

φωτογραμμετρία (n)
photogrammétrie

φωτογραφία /fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
photographie, photo

φωτογραφίζω (v)
photographier

φωτογραφική μηχανή
appareil photo

φωτογραφικός (adj)
photographique

φωτογραφομετρία (n)
Photometrographie, photographométrie, photométrographie

φωτογόνος /fo.toˈɣo.nos/ (adj)
photogène

φωτοδίοδος (n)
photodiode

φωτοειδησεογραφία /fo.to.i.ði.se.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
photoreportage

φωτοηλεκτρικός (adj)
photoélectrique

φωτοθεραπεία (n)
photothérapie

φωτολιθογραφία /fo.to.li.θo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
photolithographie

φωτολιθογραφικός /fo.to.li.θo.ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
photolithographique

φωτομετρία (n)
photométrie

φωτομετρικός (adj)
photométrique

φωτομηχανικός (adj)
photomécanique

φωτομοντάζ (n)
photomontage

φωτονική /fo.to.niˈci/ (n)
photonique

φωτορεπορτάζ (n)
photojournalisme, photoreportage

φωτορεπόρτερ (n)
photoreporter

φωτοστέφανο (n)
auréole

φωτοσύνθεση (n)
photosynthèse
  φυτική διαδικασία

φωτοτροπισμός /fo.to.tɾo.piˈzmos/ (n)
phototropisme

φωτοτυπώ (v)
photocopier

φωτοφοβία (n)
photophobie

φωτοχημεία (n)
photochimie

φωτοχημικός (adj)
photochimique

φωτόμετρο (n)
photomètre

φωτόνιο (n)
photon

φωτόσπαθο /foˈto.spa.θo/ (n)
sabre laser

φόβος /ˈfo.vos/ (n)
peur, crainte

φόδρα (n)
doublure

φόλα (n)
appât, mort-aux-rats, navet, rustine

φόνος (n)
meurtre

φόντο (n)
arrière-plan, fond

φόρα (n)
élan

φόρεμα /ˈfo.ɾe.ma/ (n)
robe

φόρμα (n)
survêtement, jogging
  αθλητικό ρούχο
forme
  καλούπι
  φυσική κατάσταση
formulaire
  τυποποιημένο έγγραφο

φόρμουλα (n)
formule

φόρος /ˈfo.ɾos/ (n)
impôt, taxe
  (οικονομία) φόρος που πληρώνεται

φόρος προστιθέμενης αξίας
taxe sur la valeur ajoutée, TVA

φόρτε (n)
au top, point
  (μεταφορικά
forte
  δυνατά, το δυνατό (στον ήχο)

φόρτιση (n)
charge

φόρτωμα (n)
charge, chargement, recharge

φύκι (n)
algue

φύλακας /ˈfi.la.kas/ (n)
gardien, vigile

φύλαξη (n)
garde

φύλαρχος /ˈfi.laɾ.xos/ (n)
chef de tribu

φύλλο /ˈfi.lo/ (n)
feuille
  φύλλο φυτού
  φύλλο χαρτιού

φύλλωμα (n)
feuillage

φύλο /ˈfi.lo/ (n)
sexe
  αρσενικό/θηλυκό

φύμα (n)
tubercule

φύραμα /ˈfi.ɾa.ma/ (n)
pâte

φύρδην μίγδην /ˈfiɾ.ðin ˈmi.ɣðin/
pêle-mêle

φύσει (adv)
intrinsèquement, nature

φύση /ˈfi.si/ (n)
nature

φύσημα (n)
souffle
  φύσημα αέρα και εκπνοής

φύτεμα (n)
plantation

φύτευση (n)
plantation

φύτρα (n)
germe

φώκια (n)
phoque

φώνημα (n)
phonème

φώτιση (n)
illumination

χάβρα (n)
brouhaha, synagogue

χάβω (v)
avaler, engloutir

χάδι /ˈxa.ði/ (n)
caresse, câlin

χάζεμα (n)
badauderie

χάκερ (n)
hackeur

χάλασμα (n)
ruine

χάλι /ˈxa.li/ (n)
triste, état

χάλκινος (adj)
bronze, cuivre

χάλυβας /ˈxa.li.vas/ (n)
acier

χάμου (adv)
terre

χάμπουργκερ (n)
hamburger

χάμστερ (n)
hamster

χάνι /ˈxa.ni/ (n)
auberge

χάνομαι /ˈxa.no.me/ (v)
disparaître, se perdre, périr

χάντμπολ /ˈxand.bol/ (n)
handball

χάντρα /ˈxan.dɾa/ (n)
perle

χάνω /ˈxa.no/ (v)
rater, perdre, manquer
  δεν προλαβαίνω κάτι
perdre
  παύω να έχω κάτι

χάος (n)
chaos
  άπειρο διάστημα

χάπενινγκ /ˈxa.pe.niŋɡ/ (n)
happening

χάπι /ˈxa.pi/ (n)
pilule, comprimé

χάπι εντ /ˈxa.pi ˈend/ (n)
happy end, fin heureuse

χάραγμα (n)
entaille, incision

χάραμα /ˈxa.ɾa.ma/ (n)
aube

χάραξη (n)
gravure, incision, tracé

χάρβαλο (n)
ruine, épave

χάρη /ˈxa.ɾi/ (n)
faveur, grâce, plaisir

χάρισμα /ˈxa.ɾi.zma/ (n)
cadeau, présent
  δώρο
don, grâce
  φυσική ικανότητα

χάρμα /ˈxaɾ.ma/ (adv)
magnifique, superbe

χάρος /ˈxa.ɾos/ (n)
Charon, Faucheuse
advienne que pourra, à Dieu vat
  όποιον πάρει ο χάρος

χάρτης /ˈxaɾ.tis/ (n)
carte, plan, charte
  γεωγραφικός χάρτης

χάρτινος (adj)
papier

χάση (n)
descendante, décroissante, lune

χάσκω /ˈxa.sko/ (v)
béer

χάσμα (n)
gouffre, abime
fossé, générations
  χάσμα γενεών
juridique, vide
  χάσμα νόμου

χάσμα γενεών
conflit des générations

χάσταγκ (n)
mot-dièse

χέζω /ˈçe.zo/ (v)
chier

χέλι (n)
anguille

χένα (n)
henné

χέρι /ˈçe.ɾi/ (n)
main
  το άνω άκρο του σώματος

χέρι χέρι /ˈçe.ɾi ˈçe.ɾi/
main dans la main

χέρσος /ˈçeɾ.sos/ (adj)
sec, stérile

χήνα /ˈçi.na/ (n)
oie

χήρα /ˈçi.ɾa/ (n)
veuve

χήρος /ˈçi.ɾos/ (n)
veuf

χίλια /ˈçi.ʎa/
mille

χίλια ευχαριστώ /ˈçi.ʎa ef.xa.ɾiˈsto/
mille mercis

χίμαιρα (n)
chimère

χίπικος /ˈçi.pi.kos/ (adj)
hippie, hippy

χα
ah

χαΐρι /xaˈi.ɾi/ (n)
profit, progrès

χαίρετε και αγαλλιάσθε
réjouissez-vous et soyez dans l'allégresse

χαίρομαι /ˈçe.ɾo.me/ (v)
se réjouir
  νιώθω χαρά

χαίρω /ˈçe.ɾo/ (v)
jouir, se réjouir

χαίτη (n)
crinière

χαβάς /xaˈvas/ (n)
air, mélodie

χαβαρόνι (n)
Corbeau freux

χαβασίτης (n)
chabasite

χαβιάρι /xaˈvʝa.ɾi/ (n)
caviar

χαβιαροαριστερά /xa.vʝa.ɾo.a.ɾi.steˈɾa/ (n)
Champagne socialist

χαγιάτι (n)
balcon, loggia

χαδιάρης (adj)
caressant, câlin

χαδιάρικος (adj)
chatouillant

χαζεύω /xaˈze.vo/ (v)
baguenauder, flâner, badauder, balader, devenir, gaga

χαζομάρα (n)
bêtise, idiotie

χαζοχαρούμενος /xa.zo.xaˈɾu.me.nos/
heureux, imbécile, niais

χαζούλης (adj)
bébête, zozo

χαζός (adj)
bête, idiot

χαιρέκακος /çeˈɾe.ka.kos/ (adj)
malin, sadique

χαιρέτα μου τον πλάτανο
tu peux toujours courir
  (αντίστοιχες εκφράσεις για απίθανη έκβαση)

χαιρεκακία (n)
joie, maligne, malin, plaisir

χαιρετίσματα (n)
salut, salutations

χαιρετισμός /çe.ɾe.tiˈzmos/ (n)
salut, salutation

χαιρετούρα (n)
salamalec

χαιρετώ (v)
saluer

χακί /xaˈci/ (adj)
kaki

χαλάζι /xaˈla.zi/ (n)
grêle, grêlon, chute

χαλάζιο (n)
chalazion

χαλάκι (n)
paillasson, tapis, petit

χαλάρωση /xaˈla.ɾo.si/ (n)
relaxation

χαλί /xaˈli/ (n)
tapis
dévouer, quatre
  να γίνω χαλί να με πατήσεις

χαλίκι /xaˈli.ci/ (n)
caillou

χαλίφης (n)
calife

χαλαζόπτωση /xa.laˈzo.pto.si/ (n)
chute, grêle

χαλαλίζω (v)
dépenser, gaspiller

χαλαρωμένος
détendu, décontracté

χαλαρός /xa.laˈɾos/ (adj)
lâche, flasque
décontracté, détendu, cool
  που δεν χαρακτηρίζεται από ένταση ή γρήγορους ρυθμούς ή εκνευρισμό

χαλαρότητα (n)
laxisme, mollesse

χαλαρώνω (v)
détendre, se détendre

χαλασμένος
abîmé
  για μηχανήματα

χαλασμός (n)
catastrophe, démolition, ravage

χαλεπός /xa.leˈpos/ (adj)
difficile, dur

χαλικοδόμος (n)
chalicodomus

χαλικοθηρίο (n)
chalicotherium

χαλινάρι /xa.liˈna.ɾi/ (n)
bride

χαλινώνω (v)
harnacher

χαλιφάτο (n)
califat

χαλκάς (n)
anneau, maillon

χαλκέντερος (adj)
infatigable

χαλκογραφία (n)
gravure, taille-douce

χαλκομανία /xal.ko.maˈni.a/ (n)
décalcomanie

χαλκουργός (n)
dinandier

χαλκωματάς (n)
dinandier

χαλκός /xalˈkos/ (n)
cuivre

χαμάλης (n)
portefaix, porteur
charretier, jure
  βρίζει σα χαμάλης

χαμάμ /xaˈmam/ (n)
hammam

χαμένος
perdu, perdue

χαμέρπεια (n)
bassesse, mesquinerie

χαμίνι (n)
gamin, galopin

χαμαί (adv)
par terre

χαμαιλέοντας /xa.meˈle.on.das/ (n)
caméléon

χαμαιτυπείο (n)
bordel

χαμηλά (n)
bas
  επίρρημα

χαμηλοθώρης /xa.mi.loˈθo.ɾis/ (n)
honteux, perfide, réservé, sournois

χαμηλοστήθης /xa.mi.loˈsti.θis/ (n)
bas, poitrine

χαμηλοσυνταξιούχος (n)
petit, retraité

χαμηλοτάβανος /xa.mi.loˈta.va.nos/ (adj)
bas, plafond

χαμηλωμένος
abaissé

χαμηλός /xa.miˈlos/ (adj)
bas, faible

χαμηλότερος (adj)
inférieur, plus bas

χαμηλόφωνα (adv)
à voix basse

χαμηλώνω (v)
abaisser, baisser

χαμογελάω /xa.mo.ʝeˈla.o/ (v)
sourire

χαμογελαστά (adv)
avec le sourire, en souriant

χαμογελαστός (adj)
souriant

χαμοκέλα (n)
basse, cabane, maison

χαμομήλι (n)
camomille

χαμούρα /xaˈmu.ɾa/ (n)
poufiasse, putasse

χαμπάρι /xaˈba.ri/ (n)
nouvelle

χαμπαριάζω (v)
comprendre

χαμπούμπ /xaˈbub/ (n)
haboob

χαμόγελο /xaˈmo.ʝe.lo/ (n)
sourire

χαμόκλαδο (n)
broussailles, buisson

χαμός (n)
bagarre, disparition, pagaille, perte

χαμόσπιτο (n)
bicoque

χαν (n)
han, khan

χανούμισσα /xaˈnu.mi.sa/ (n)
femme, turque

χαντάκι /xanˈda.ci/ (n)
fossé, tranchée

χαντίθ (n)
hadith

χαντζάρι (n)
coutelas

χαοτικός (adj)
chaotique

χαρά /xaˈɾa/ (n)
joie

χαράδρα (n)
crevasse, gorge, ravin

χαράζω /xaˈɾa.zo/ (v)
graver, inciser, poindre, rayer, tracer

χαράκτης (n)
graveur

χαράκτρια (n)
graveuse

χαράκωμα (n)
tranchée, incision

χαρέμι /xaˈɾe.mi/ (n)
harem

χαρίζω (v)
donner, offrir

χαρακίρι /xa.ɾaˈci.ɾi/ (n)
hara-kiri

χαρακτήρας /xa.ɾaˈkti.ɾas/ (n)
caractère

χαρακτηρίζομαι (v)
se caractériser

χαρακτηρίζω (v)
caractériser

χαρακτηρισμός /xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos/ (n)
caractérisation, qualification

χαρακτηριστικό (n)
caractéristique, attribut, caractère

χαρακτηριστικός /xa.ɾa.kti.ɾi.stiˈkos/ (adj)
caractéristique, propre, typique

χαρακτική (n)
gravure

χαρακτικό (n)
gravure

χαρακώνω (v)
griffer, inciser, régler

χαραμάδα (n)
fente

χαραμίζω (v)
gâcher, galvauder

χαραμοφάης /xa.ɾa.moˈfa.is/ (n)
bon à rien, paresseux

χαραυγή /xa.ɾavˈʝi/ (n)
aube

χαριεντίζομαι (v)
badiner, marivauder

χαρισματικός /xa.ɾi.zma.tiˈkos/ (adj)
charismatique

χαριστικός (adj)
gracieux, gratuit
coup de grâce
  χαριστική βολή

χαριτωμένος /xa.ɾi.toˈme.ni/ /xa.ɾi.toˈme.no/ /xa.ɾi.toˈme.nos/
gracieux, charmant, mignon
  που έχει χάρη
charmant, mignon
  που προκαλεί ευχαρίστηση

χαρμοσύνη (n)
allégresse

χαρμόσυνος (adj)
réjouissant

χαροκαμένος
endeuillé

χαροπαλεύω (v)
agoniser

χαροποιώ (v)
réjouir

χαρουπιά (n)
caroubier

χαρούμενος /xaˈɾu.me.nos/
joyeux

χαρούπι (n)
caroube

χαρτί /xaɾˈti/ (n)
papier

χαρτί υγείας
papier hygiénique, papier toilette, PQ, papier cul

χαρταετός (n)
cerf-volant

χαρτζιλίκι /xaɾ.d͡z iˈli.ci/ (n)
argent de poche

χαρτζιλικώνω (v)
argent de poche, donner

χαρτογιακάς (n)
gratte-papier, rond-de-cuir

χαρτογράφηση (n)
cartographie

χαρτογραφία (n)
cartographie

χαρτομάντιλο (n)
kleenex, mouchoir en papier

χαρτονόμισμα /xaɾ.toˈno.mi.zma/ (n)
billet de banque

χαρτοπαίγνιο /xaɾ.toˈpe.ɣni.a/ (n)
jeu de cartes

χαρτοπαίχτης (n)
cartes, joueur

χαρτοπετσέτα (n)
serviette, papier

χαρτοποιία (n)
papeterie

χαρτοπολτός (n)
papier mâché

χαρτοπωλείο (n)
papeterie

χαρτοπώλης (n)
papetier

χαρτοσακούλα (n)
papier, poche, sac

χαρτοφυλάκιο (n)
portefeuille

χαρτοφύλακας /xaɾ.toˈfi.la.kas/ (n)
cartable, porte-documents

χαρτωσιά /xaɾ.toˈsça/ (n)
levée

χαρτόλιθος (n)
carton-pierre

χαρτόνι /xaɾˈto.ni/ (n)
carton

χαρτόσημο (n)
papier timbré

χαρωπός (adj)
joyeux, guilleret

χασάπης /xaˈsa.pis/ (n)
boucher

χασάπικο (n)
boucherie

χασίς (n)
haschich, kif

χασμουρητό /xa.zmu.ɾiˈto/ (n)
bâillement

χασμουριέμαι (v)
bâiller

χασμούρημα (n)
bâillement

χασμωδία /xa.zmoˈði.a/ (n)
hiatus

χασομέρι /xa.soˈme.ɾi/ (n)
apathie, inaction, nonchalance

χασομερώ (v)
lambiner, musarder, traînailler, traînasser

χαστουκίζω (v)
gifler, baffer

χαστούκι /xaˈstu.ci/ (n)
gifle

χατζ (n)
hadj

χαυλιόδοντας /xa.vliˈo.ðon.das/ (n)
défense

χαυνότητα (n)
mollesse

χαφιές /xafˈçes/ (n)
indicateur, informateur, mouchard

χαχάνισμα (n)
gloussement, ricanement

χαψιά (n)
bouchée

χαϊβάνι (n)
brute, imbécile

χαϊδεμένος /xai̯.ðeˈme.nos/
chéri, préféré

χαϊδευτικό (n)
diminutif

χαϊδευτικός /xai̯.ðe.ftiˈkos/ (adj)
caressant, clément, câlin, doux

χαϊδεύω /xai̯ˈðe.vo/ (v)
caresser, câliner

χαϊδολογώ (v)
cajoler

χαϊδολόγημα /xai̯.ðoˈlo.ʝi.ma/ (n)
cajolerie

χαϊκού (n)
haïku

χαϊντούκος (n)
haïdouk

χαύνος (adj)
mou

χαώδης /xaˈo.ðes/ /xaˈo.ðis/ (adj)
chaotique

χείλος /ˈçi.los/ (n)
lèvre
au bord
  στο χείλος

χείμαρρος (n)
torrent

χεδίβης /çeˈði.vis/ (n)
khédive

χειλικός (adj)
labial

χειλοδοντικός (adj)
labiodental

χειμέριος (adj)
hibernation

χειμαδιό (n)
hivernage

χειμαρρώδης (adj)
impétueux, torrentiel

χειμερία νάρκη /çi.meˈɾi.a ˈnaɾ.ci/
hibernation

χειμερινός /çi.me.ɾiˈnos/ (adj)
hiver, hivernal

χειμωνιάτικα (adv)
hiver

χειμωνιάτικος (adj)
hivernal

χειμώνας /çiˈmo.nas/ (n)
hiver

χειρίζομαι (v)
manier, manipuler, manœuvrer, conduire

χειραγωγός (n)
guide

χειραγωγώ (v)
conduire, guider, manipuler, diriger

χειραγώγηση /çi.ɾaˈɣo.ʝi.si/ (n)
manipulation

χειραφέτηση (n)
émancipation

χειραφετημένος
émancipé

χειραφετούμαι (v)
émanciper

χειραφετώ (v)
émanciper

χειραψία (n)
poignée de main

χειρισμός (n)
manipulation, commande, conduite, gestion, manœuvre

χειριστής /çi.ɾiˈstis/ (n)
manipulateur, opérateur, pilote

χειροβομβίδα (n)
grenade

χειροκίνητος /çi.ɾoˈci.ni.tos/ (adj)
manuel

χειροκροτώ (v)
applaudir

χειροκρότημα (n)
applaudissement

χειρολαβή (n)
poignée, suspension

χειρομάντισσα (n)
chiromancienne

χειρομαλάκτρια (n)
masseuse

χειρομαντεία (n)
chiromancie

χειρονομία /çi.ɾo.noˈmi.a/ (n)
geste

χειρονομώ /çi.ɾo.noˈmo/ (v)
gesticuler

χειροπιαστός /çi.ɾo.pçaˈsti/ /çi.ɾo.pçaˈsto/ /çi.ɾo.pçaˈstos/ (adj)
concret, matériel, tangible

χειροποίητος /çi.ɾoˈpi.i.tos/ (adj)
fait main

χειροπρίονο (n)
scie à main

χειροτέρευση (n)
aggravation, détérioration

χειροτέχνημα (n)
objet, oeuvre

χειροτέχνης (n)
artisan

χειροτερεύω (v)
aggraver, empirer, se détériorer

χειροτεχνία (n)
artisanat

χειροτεχνείο (n)
art, atelier

χειροτονώ /çi.ɾo.toˈno/ (v)
ordonner, rosser

χειρουργείο /çi.ɾuɾˈʝi.o/ (n)
bloc, opération, opératoire, salle

χειρουργημένος
opéré

χειρουργικά (adv)
chirurgiquement

χειρουργική /çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
chirurgie

χειρουργός /çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
chirurgien

χειρουργώ (v)
opérer

χειροφίλημα /çi.ɾoˈfi.li.ma/ (n)
baisemain

χειρωνακτικός (adj)
manuel

χειρόγραφο /çiˈɾo.ɣɾa.fo/ (n)
manuscript

χειρόγραφος /çiˈɾo.ɣɾa.fos/ (adj)
manuscrit

χειρότερα /çiˈɾo.te.ɾa/ (adv)
pis

χειρότερος /çiˈɾo.te.ɾos/ (adj)
pire
  χειρότερος (συγκριτικός βαθμός)

χειρόφρενο /çiˈɾo.fɾe.no/ (n)
frein à main

χειρώνακτας (n)
manuel, travailleur

χελιδόνι (n)
hirondelle

χελώνα /çeˈlo.na/ (n)
tortue

χεράκι (n)
menotte

χερέρο (n)
héréro, herero

χερουβικό /çe.ɾu.viˈko/ (n)
chérubique

χερουβικός /çe.ɾu.viˈkos/ (adj)
chérubique

χερούλι (n)
poignée, manche

χερσαίος /çeɾˈse.os/ (adj)
terrestre

χερσόνησος (n)
péninsule, presqu'île, presqu'ile

χερτζ (n)
hertz

χεσμένος
merdeux

χημεία /çiˈmi.a/ (n)
chimie

χημειοθεραπεία /çi.mi.o.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
chimiothérapie

χημειοθεραπευτικός (adj)
chimiothérapique

χημική ένωση
composé chimique

χημικός /çi.miˈkos/ (adj)
chimique
  σχετικός με τη χημεία

χημικός /çi.miˈkos/ (n)
chimiste

χηρεία /çiˈɾi.a/ (n)
veuvage

χηρεύω /çiˈɾe.vo/ (v)
devenir, vacant, être
  μένει κενή θέση, αξίωμα
devenir, veuf, veuve, être
  μένω χήρος ή χήρα

χθεσινός (adj)
hier

χθόνιος (adj)
souterrain, tellurien

χιαστό /çi.aˈsto/ (n)
chiasme

χιαστός /çi.aˈstos/ (adj)
croisé

χιλιανός (adj)
chilien

χιλιασμός (n)
chiliasme, millénarisme

χιλιετία (n)
millénaire

χιλιετηρίδα (n)
millénaire

χιλιομέτρηση (n)
kilométrage

χιλιομετρικός (adj)
kilométrique

χιλιοστομετρημένο χαρτί
papier millimétré

χιλιοστό /çi.li.oˈsto/ (n)
millimètre

χιλιοστόγραμμο (n)
milligramme

χιλιοστόλιτρο /çi.li.oˈsto.li.tɾo/ (n)
millilitre

χιλιοστόμετρο (n)
millimètre

χιλιοστός
millième

χιλιόγραμμο /çiˈʎo.ɣɾa.mo/ (n)
kilogramme

χιλιόμετρο /çiˈʎo.me.tɾo/ (n)
kilomètre

χιμαιρικός (adj)
chimérique

χιμπατζής /çi.baˈd͡zis/ (n)
chimpanzé

χιονάνθρωπος /çoˈnan.θɾo.pos/ (n)
bonhomme de neige

χιονίζει /çoˈni.zi/ (v)
il neige

χιονίζω (v)
enneiger

χιονίστρα (n)
engelure

χιονισμένος
chenu, enneigé

χιονοδρόμος (n)
skieur

χιονοθύελλα /ço.noˈθi.e.la/ (n)
tempête de neige

χιονοκαταιγίδα /ço.no.ka.teˈʝi.ða/ (n)
orage de neige

χιονονιφάδα /ço.no.niˈfa.ða/ (n)
flocon de neige

χιονοπόλεμος /ço.noˈpo.le.mos/ (n)
bataille, boules de neige

χιονοστιβάδα /ço.no.stiˈva.ða/ (n)
avalanche

χιονόβροχο /çoˈno.vɾo.xo/ (n)
neige mouillée

χιονόλευκος /çoˈno.lef.kos/ (adj)
blanc comme neige, nivéen

χιονόμπαλα /çoˈno.ba.la/ (n)
boule à neige
  διακοσμητική σφαίρα
boule de neige
  μπάλα χιονιού

χιονόπτωση /çoˈno.pto.si/ (n)
chute de neige

χιουμορίστας (n)
humoriste

χιουμοριστικός (adj)
humoristique

χιούμορ /ˈçu.moɾ/ (n)
humour

χιτζάμπ (n)
hidjab

χιτώνας /çiˈto.nas/ (n)
chiton, tunique

χιόνι /ˈço.ni/ (n)
neige
  το μετεωρολογικό φαινόμενο

χλαίνη /ˈxle.ni/ (n)
capote

χλαμύδα /xlaˈmi.ða/ (n)
chlamyde

χλαπακιάζω (v)
bouffer

χλευάζω (v)
bafouer

χλευασμός (n)
raillerie

χλεύη (n)
dérision, raillerie

χλιαρός (adj)
tiède

χλιδάτος (adj)
opulent, ostentatoire, riche

χλιδή /xliˈði/ (n)
faste, opulence

χλιμίντρισμα (n)
hennissement

χλιμιντρίζω (v)
hennir

χλομιάζω (v)
pâlir

χλομός /xloˈmos/ (adj)
pâle

χλωμιάζω (v)
pâlir, pâle

χλωρίδα (n)
flore

χλωρίνη (n)
eau de Javel

χλωρίωση (n)
javellisation

χλωροκίνη (n)
chloroquine

χλωρομεθάνιο (n)
chlorométhane

χλωροφορμίζω /xlo.ɾo.foɾˈmi.zo/ (v)
chloroformiser

χλωροφόρμιο /xlo.ɾoˈfoɾ.mi.o/ (n)
chloroforme

χλωροφύλλη (n)
chlorophylle

χλωρός /xloˈɾos/ (adj)
vert, frais

χλόη (n)
gazon, pelouse

χλώριο /ˈxlo.ɾi.o/ (n)
chlore

χμερ (n)
khmer

χνάρι (n)
patron, trace

χνούδι /ˈxnu.ði/ (n)
duvet

χνότο /ˈxno.to/ (n)
haleine

χνώτο /ˈxno.to/ (n)
haleine

χοίρος /ˈçi.ɾos/ (n)
porc

χοιρινό (n)
porc

χοιρομέρι (n)
jambonneau

χοιροστάσιο (n)
porcherie

χοιροτρόφος (n)
porcher

χολέρα /xoˈle.ɾa/ (n)
choléra

χολή /xoˈli/ (n)
bile

χολερυθρίνη (n)
bilirubine

χοληστερίνη (n)
cholestérol

χοληφόρος (adj)
biliaire
voies biliaires
  χοληφόρα αγγεία

χονδρεμπόριο (n)
commerce en gros

χοντράδα (n)
grossièreté, saloperie, vacherie

χοντρέμπορος /xonˈdɾem.bo.ɾos/ (n)
commerçant en gros

χοντραίνω /xonˈdɾe.no/ (v)
grossir

χοντρικός (adj)
(vente) en gros, approximatif, grossier

χοντροκοπιά (n)
grossièreté

χοντρομπαλάς /xon.dɾo.baˈlas/ (adj)
gros lard

χοντροφτιαγμένος
grossier, grossière

χοντρός /xonˈdɾos/ (adj)
gros
  μεγάλης διαμέτρου
ventripotent, gros
  παχύς (άνθρωπος)

χορήγηση (n)
allocation, disposition, fourniture, octroi

χορδή (n)
corde

χορδίστρια (n)
accordeuse

χορευτής /xo.ɾeˈftis/ (n)
danseur

χορεύτρια /xoˈɾef.tɾi.a/ (n)
danseuse

χορεύω /xoˈɾe.vo/ (v)
danser

χορηγία /xo.ɾiˈʝi.a/ (n)
parrainage

χορηγός (n)
sponsor, mécène

χορηγώ /xo.ɾiˈɣo/ (v)
accorder, octroyer

χορογράφος /xo.ɾoˈɣɾa.fos/ (n)
chorégraphe

χορογραφία /xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
chorégraphie

χορογραφικός (adj)
chorégraphique

χορογραφώ (v)
chorégraphier

χοροεσπερίδα /xo.ɾo.e.speˈɾi.ða/ (n)
dansante

χοροπήδημα (n)
rebond, ébat

χοροπηδάω /xo.ɾo.piˈða.o/ (v)
sautiller

χοροπηδηχτός (adj)
sautillant

χορτάρι (n)
fourrage, herbe

χορτάτος (adj)
repu

χορταίνω (v)
rassasier

χορταριασμένος
herbe, recouvert

χορταστικός /xoɾ.ta.stiˈci/ /xoɾ.ta.stiˈko/ /xoɾ.ta.stiˈkos/ (adj)
rassasiant

χορτοκοπτικό
tondeuse à gazon

χορτοφάγος (n)
végétarien
  επίθετο
  ουσιαστικό

χορτόσουπα (n)
légume, potage, soupe

χορωδία /xo.ɾoˈði.a/ (n)
chœur

χορωδός (n)
choriste

χορόδραμα /xoˈɾo.ðɾa.ma/ (n)
chorédrame

χορός (n)
danse, bal

χορός του Ησαΐα
danse d'Isaïe

χουζουρεύω (v)
flemmarder

χουλιγκανισμός /xu.li.ɡa.niˈzmos/ (n)
hooliganisme

χουνέρι /xuˈne.ɾi/ (n)
embrouille, entourloupe

χουρμάς (n)
datte

χουρμαδιά (n)
dattier, palmier

χουφτώνω /xuˈfto.no/ (v)
empoigner, peloter, saisir

χούι (n)
habitude, mauvaise

χούλιγκαν /ˈxu.li.ɡan/ (n)
hooligan

χούμος (n)
humus

χούντα /ˈxun.da/ (n)
junte

χούφτα /ˈxu.fta/ (n)
poignée, paume, poignée de main

χρένο (n)
raifort

χρέος /ˈxɾe.os/ (n)
dette, devoir

χρέωση /ˈxɾe.o.si/ (n)
débit, imputation

χρήζω (v)
nécessiter

χρήμα /ˈxɾi.ma/ (n)
argent, monnaie

χρήματα /ˈxɾi.ma.ta/ (n)
argent, sous

χρήση /ˈxɾi.si/ (n)
utilisation, usage

χρήσιμος /ˈxɾi.si.mos/ (adj)
utile

χρήσιμος ηλίθιος /ˈxɾi.si.mos iˈli.θi.os/
idiot utile

χρήστης /ˈxɾi.stis/ (n)
utilisateur

χρήστρια (n)
utilisatrice, usagère

χρίζω (v)
sacrer

χρειάζομαι /xɾiˈa.zo.me/ (v)
avoir besoin de, nécessiter

χρεοκοπώ /xɾe.o.koˈpo/ (v)
banqueroute, faillite, faire

χρεωκοπία /xɾe.o.koˈpi.a/ (n)
banqueroute, faillite

χρεωμένος
endetté

χρεώνω /xɾeˈo.no/ (v)
comptabiliser, débiter

χρεώστης /xɾeˈo.stis/ (n)
débiteur

χρηματίζομαι /xɾi.maˈti.zo.me/ (v)
acheter, corrompu, faire, être

χρηματίζω /xɾi.maˈti.zo/ (v)
corrompre

χρηματαγορά (n)
marché monétaire

χρηματισμός (n)
corruption

χρηματιστήριο /xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o/ (n)
bourse

χρηματοδοτώ (v)
financer, sponsoriser

χρηματοδότης (n)
financeur

χρηματοκιβώτιο (n)
coffre-fort

χρηματοοικονομικά (n)
finance

χρηματοπιστωτικός (adj)
financier

χρησικτησία (n)
usucapion, prescription acquisitive

χρησιμοποίηση (n)
utilisation

χρησιμοποιήσιμος (adj)
utilisable

χρησιμοποιημένος
usé

χρησιμοποιούμαι (v)
avoir cours, être utilisé

χρησιμοποιούμενος
employé, utilisé

χρησιμοποιώ /xɾi.si.mo.piˈo/ (v)
utiliser

χρησιμότητα (n)
utilité

χρησμός /xɾiˈzmos/ (n)
oracle, prophétie

χρηστικός /xɾi.stiˈci/ /xɾi.stiˈko/ /xɾi.stiˈkos/ (adj)
utilisation, utilitaire

χρηστομάθεια (n)
chrestomathie

χριστιανή /xɾi.stçaˈni/ (n)
chrétienne

χριστιανικός (adj)
chrétien, chrétienne

χριστιανισμός /xɾis.tça.niˈzmos/ (n)
christianisme

χριστιανοσύνη (n)
chrétienté

χριστιανός /xɾi.stçaˈnos/ (n)
chrétien

χριστός /xɾiˈstos/ (adj)
oint, sacré

χροιά /xɾiˈa/ (n)
nuance

χρονικός /xɾo.niˈkos/ (adj)
temporel, chronique

χρονο-
chrono-

χρονοβιολογία (n)
chronobiologie

χρονοβόρος /xɾo.noˈvo.ɾa/ /xɾo.noˈvo.ɾo/ /xɾo.noˈvo.ɾos/ (adj)
chronophage

χρονογράφος (n)
chroniqueur
  στη λογοτεχνία

χρονοδιάγραμμα /xɾo.noˈðʝa.ɣɾa.ma/ (n)
planning, organigramme, échéancier

χρονοθυρίδα /xɾo.no.θiˈɾi.ða/ (n)
créneau

χρονοκρύσταλλος (n)
cristal temporel

χρονολογία /xɾo.no.loˈʝi.a/ (n)
chronologie

χρονολογικός /xɾo.no.lo.ʝiˈci/ /xɾo.no.lo.ʝiˈko/ /xɾo.no.lo.ʝiˈkos/ (adj)
chronologique

χρονολογώ /xɾo.no.loˈɣo/ (v)
dater

χρονολόγηση /xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
datation

χρονομέτρης /xɾo.noˈme.tɾis/ (n)
chronométreur

χρονομετρία /xɾo.no.meˈtɾi.a/ (n)
chronométrie

χρονομετρικός (adj)
chronométrique

χρονομετρώ /xɾo.no.meˈtɾo/ (v)
chronométrer

χρονοτριβή (n)
perte, retard, temps

χρονοτριβώ /xɾo.no.tɾiˈvo/ (v)
procrastiner, perte, temporiser, temps, tergiverser

χρονόμετρο /xɾoˈno.me.tɾo/ (n)
chronomètre

χρυσάνθεμο /xɾiˈsan.θe.mo/ (n)
chrysanthème

χρυσαφένιος /xɾi.sa.feˈɲos/ (adj)
doré

χρυσαφής (adj)
doré

χρυσελεφάντινος /xɾi.se.leˈfan.di.nos/ (adj)
chryséléphantin, d'ivoire, d'or

χρυσεπίβαπτος (adj)
doré

χρυσο- /xɾi.so/
chryso-

χρυσοφόρος (adj)
aurifère

χρυσοχοΐα (n)
orfèvrerie

χρυσοχοείο (n)
bijouterie

χρυσοχόος /xɾi.soˈxo.os/ (n)
orfèvre

χρυσωρυχείο (n)
mine d'or

χρυσωτός (adj)
doré

χρυσόμαλλο δέρας
Toison d’or

χρυσός /xɾiˈsos/ (adj)
doré, de/en or
  χρυσός επίθετο

χρυσός /xɾiˈsos/ (n)
or
  ο χρυσός ουσιαστικό

χρυσόσκονη (n)
or, poudre

χρυσόψαρο /xɾiˈso.psa.ɾo/ (n)
poisson rouge, ide

χρυσώνω /xɾiˈso.no/ (v)
dorer

χρωματίζω /xɾo.maˈti.zo/ (v)
peindre

χρωματικός (adj)
chromatique

χρωματισμός /xɾo.ma.tiˈzmos/ (n)
coloration
  (γενικά)

χρωματιστά (adv)
en couleur

χρωματιστός (adj)
coloré

χρωματοπωλείο (n)
boutique, couleurs, marchand

χρωμο- /xɾo.mo/
chromo-

χρωμολιθογραφία (n)
chromolithographie

χρωμολιθογραφικός (adj)
chromolithographique

χρωμοσφαιρικός (adj)
chromosphérique

χρωμόσωμα /xɾoˈmo.so.ma/ (n)
chromosome

χρωστήρας (n)
brosse, pinceau, touche

χρωστώ (v)
devoir

χρόνια και ζαμάνια
depuis des lustres

χρόνια πολλά
bon anniversaire

χρόνιος (adj)
chronique

χρόνος /ˈxɾo.nos/ (n)
temps
  θεμελιώδης έννοια
  γραμματική: ρηματικός χρόνος
année, an
  χρονική μονάδα

χρόνος προσπέλασης
temps d'accès

χρώμα /ˈxɾo.ma/ (n)
couleur, teint

χρώμιο (n)
chrome

χτένα (n)
peigne

χτένι (n)
peigne
  εξάρτημα αργαλειού
coquille Saint-Jacques
  οστρακόδερμο

χτένισμα (n)
coiffure

χτίζω /ˈxti.zo/ (v)
bâtir, construire

χτίσιμο /ˈxti.si.mo/ (n)
construction

χτίστης /ˈxti.stis/ (n)
maçon, bâtisseur

χταπόδι (n)
sandow
  ιμάντας
pieuvre, poulpe
  μαλάκιο

χτενίζω /xteˈni.zo/ (v)
peigner, coiffer

χτες /ˈxtes/ (n)
hier
  επίρρημα

χτικιάρης (adj)
bacillaire

χτισμένος
bâti, construit

χτυπάω /xtiˈpa.o/ (v)
frapper, battre
sonner
  χτυπώ (κουδουνίζω)

χτυποκάρδι /xti.poˈkaɾ.ði/ (n)
battement de cœur

χτύπημα /ˈxti.pi.ma/ (n)
coup, frappe

χτύπος (n)
battement

χυδαίος /çiˈðe.os/ (adj)
vulgaire

χυλός /çiˈlos/ (n)
bouillie, pâte

χυμάω /çiˈma.o/ (v)
se ruer

χυμός (n)
jus

χυμώδης /çi.ˈmo.ðis/ (adj)
juteux, succulent

χυτήριο (n)
fonderie

χυτός (adj)
flottant, libre

χωλαίνω /xoˈle.no/ (v)
boiter, boitiller, entraver, tirer la jambe, traîner la jambe

χωμάτινος (adj)
terre

χωματερή (n)
décharge, dépotoir

χωματουργός (n)
terrassier

χωματόδρομος (n)
piste

χωνί (n)
cornet, entennoir, porte-voix

χωνεμένος /xo.neˈme.nos/
assimilé, consumé, digéré

χωνευτήρι (n)
creuset

χωνεύω (v)
digérer, blairer

χωράφι (n)
champ, domaine

χωράω /xoˈɾa.o/ (v)
contenir, entrer

χωρίζω (v)
séparer

χωρίο /xoˈɾi.o/ (n)
passage, extrait, fragment
  μέρος κειμένου

χωρίς /xoˈɾιs/
sans

χωρίστρα (n)
raie

χωρατατζής (n)
blagueur

χωρατεύω (v)
blaguer, plaisanter

χωρατό (n)
blague

χωρητικότητα (n)
capacité, contenance

χωριάτης /xoɾˈʝa.tis/ (n)
villageois
  που ζει σε χωριό
rustre
  που φέρεται σαν χωριάτης

χωριάτισσα (n)
villageoise

χωριανή (n)
villageoise

χωρικά ύδατα
eaux territoriales, mer territoriale

χωρικός /xo.ɾiˈkos/ (adj)
villageois
  ο κάτοικος του χωριού
  που αφορά το χωριό
territorial
  που αφορά τη χώρα
spatial
  που αφορά το χώρο
  που αφορά τρισδιάστατο ήχο

χωριουδάκι /xoɾ.ʝuˈða.ci/ (n)
hameau

χωρισμός /xo.ɾiˈzmos/ (n)
séparation

χωριστά (adv)
séparément, à part

χωριστός /xo.ɾiˈsti/ /xo.ɾiˈsto/ /xo.ɾiˈstos/ (adj)
séparé

χωριό /xoɾˈʝo/ (n)
village
  χωριό

χωροθέτηση (n)
emplacement

χωροταξία (n)
aménagement, territoire

χωροφυλακή (n)
gendarmerie

χωροφύλακας /xo.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
gendarme
  μέλος της χωροφυλακής

χωρόχρονος (n)
espace-temps

χωρώ /xoˈɾo/ (v)
contenir, entrer

χόβερκραφτ (n)
hovercraft, hydroglisseur

χόβολη (n)
cendre, chaude

χόκεϊ /ˈxo.cei̯/ (n)
hockey

χόμπι (n)
hobby, passe-temps

χόνδρινος (adj)
cartilagineux

χόνδρος (n)
cartilage

χόρτο (n)
herbe

χύμα /ˈçi.ma/ (adv)
pêle-mêle
  για αντικείμενα που τοποθετούνται κάπου χωρίς τάξη
en vrac
  για τρόφιμα ή ποτά που πωλούνται χωρίς να είναι συσκευασμένα ή εμφιαλωμένα

χύνω (v)
fondre
verser, déverser, jouir, renverser
  χύνω υγρό

χύτρα /ˈçi.tɾa/ (n)
marmite, cocotte, faitout, autocuiseur

χώμα /ˈxo.ma/ (n)
terre

χώνεμα (n)
digestion

χώνω /ˈxo.no/ (v)
enfouir

χώρα /ˈxo.ɾa/ (n)
pays, contrée

χώρια (adv)
séparément, à part

χώρος (n)
lieu

ψάθα /ˈpsa.θa/ (n)
osier, chapeau, natte, paille, vannerie

ψάθινος (adj)
paille, osier, vannerie
chaume, toit
  ψάθινη στέγη
chapeau, paille
  ψάθινο καπέλο

ψάλτης (n)
chantre

ψάξιμο (n)
fouille, recherche

ψάρεμα (n)
pêche

ψάρι /ˈpsa.ɾi/ (n)
poisson

ψάχνω (v)
chercher

ψέλλισμα /ˈpse.li.zma/ (n)
bégaiement

ψέμα (n)
mensonge

ψήγμα (n)
pépite
  κομμάτι μετάλλου

ψήνω /ˈpsi.no/ (v)
cuire, embobiner

ψήσιμο (n)
cuisson

ψήφιση (n)
vote

ψήφισμα (n)
résolution, décret, pétition, vote

ψήφος /ˈpsi.fos/ (n)
voix, vote, droit, suffrage

ψίθυρος /ˈpsi.θi.ɾos/ (n)
chuchotement, murmure

ψίχα /ˈpsi.xa/ (n)
mie

ψίχουλο /ˈpsi.xu.lo/ (n)
miette

ψαλίδα /psaˈli.ða/ (n)
cisaille
  μεγάλο ψαλίδι

ψαλίδι /psaˈli.ði/ (n)
ciseaux
fourche
  εξάρτημα ποδηλάτου ή μοτοσυκλέτας

ψαλιδάκι (n)
ciseaux

ψαλιδίζω /psa.liˈði.zo/ (v)
ciseaux, couper, rogner

ψαλιδισμένος
rogné

ψαλμωδικός (adj)
psalmodique

ψαλμωδώ (v)
psalmodier

ψαλμός (n)
psaume

ψαλτήρι (n)
chantres, lamentation, psautier, tribune

ψαλτήριο (n)
psautier

ψαμμίτης (n)
psammite

ψαμμόφιλος (adj)
psammophile

ψαράδικο (n)
poissonnerie

ψαράδικος (adj)
pêche, pêcheur

ψαράς (n)
pêcheur, poissonnier

ψαραγορά (n)
marché aux poissons

ψαρεύω /psaˈɾe.vo/ (v)
pêcher, cuisiner

ψαροκάικο (n)
bateau, pêche

ψαροκόκαλο (n)
arête, poisson
  κόκαλο ψαριού

ψαρονέφρι /psa.ɾoˈne.fɾi/ (n)
filet mignon

ψαροπούλι /psa.ɾoˈpu.li/ (n)
martin-pêcheur

ψαροχώρι (n)
pêcheurs, village

ψαρόβαρκα (n)
bateau, pêche

ψαρόνι /psaˈɾo.ni/ (n)
étourneau

ψαρός /psaˈɾos/ (adj)
grison

ψαρόσουπα /psaˈɾo.su.pa/ (n)
soupe de poisson

ψαρώνω (v)
laisser, rester, sans, voix

ψαχνό /psaˈxno/ (n)
maigre
tas, tirer
  ρίχνω στο ψαχνό

ψαχουλεύω (v)
farfouiller
  ψάχνω ανασκαλεύοντας

ψαύω (v)
atteindre
  αγγίζω
  ψηλαφίζω

ψείρα (n)
pou, mouches, pattes, vétilles

ψεγάδι (n)
tare

ψειρίζω (v)
pinailler, épouiller

ψεκάζω (v)
vaporiser

ψεκασμένος
complotiste
  οπαδός (ανύπαρκτων) συνωμοσιών
pulvérisé
  που τον έχουν ψεκάσει

ψεκασμός /pse.kaˈzmos/ (n)
vaporisation

ψεκαστήρας (n)
vaporisateur

ψελλίζω (v)
bégayer, bafouiller, bredouiller

ψευδάργυρος /psevˈðaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
zinc

ψευδής /psevˈðis/ (adj)
faux, mensonger

ψευδίζω /pseˈvði.zo/ (v)
zozoter, zézayer

ψευδαίσθηση /pseˈvðe.sθi.si/ (n)
illusion

ψευδαργύρωση (n)
zincage, zingage

ψευδο- /pse.vðo/
pseudo-

ψευδοεπιστήμη /pse.vðo.e.piˈsti.mi/ (n)
pseudo-science

ψευδολογία (n)
langage, mensonge, mensonger

ψευδολογώ (v)
mentir

ψευδομάρτυρας (n)
faux, témoin

ψευδομαρτυρία (n)
faux, témoignage

ψευδομαρτυρώ (v)
faire, faux, témoignage

ψευδοπάτωμα /pse.vðoˈpa.to.ma/ (n)
faux plancher

ψευδορκία (n)
faux, parjure, témoignage

ψευδορκώ (v)
se parjurer

ψευδοροφή (n)
faux plafond

ψευδοφάρμακο (n)
placebo

ψευδόφιλος (adj)
faux ami

ψευδώνυμο /pseˈvðo.ni.mo/ (n)
pseudonyme

ψευδώς (adv)
faussement

ψευτιά (n)
mensonge

ψευτογιατρός (n)
charlatan

ψευτοζώ (v)
vivoter

ψευτοπαλικαράς /pse.fto.pa.li.kaˈɾas/ (n)
bravache

ψεύδισμα /ˈpse.vði.zma/ (n)
zézaiement

ψεύδομαι /ˈpse.vðo.me/ (v)
mentir

ψεύδορκος (adj)
parjure

ψεύδος /ˈpse.vðos/ (n)
mensonge

ψεύτης /ˈpse.ftis/ (n)
menteur

ψεύτικα (adv)
faussement

ψεύτρα /ˈpse.ftɾa/ (n)
menteuse

ψηλά /psiˈla/ (adv)
haut

ψηλαφητά (adv)
à tâtons

ψηλαφώ /psi.laˈfo/ (v)
palper, tripoter

ψηλοτάβανος (adj)
haut de plafond

ψηλός /psiˈlos/ (adj)
grand, haut
  άνθρωπος ή ζώο με μεγάλο ανάστημα
haut
  αντικείμενο με μεγάλο ύψος

ψηλότερος (adj)
plus haut, supérieur

ψηλώνω /psiˈlo.no/ (v)
grandir, rehausser, élever

ψημένος
cuit

ψησταριά /psi.staˈɾʝa/ (n)
barbecue

ψηστιέρα (n)
barbecue, grill

ψητοπωλείο (n)
grill

ψητό (n)
aller au principal, aller droit au but, rentrer dans le vif du sujet
  φτάνω/πηγαίνω/μπαίνω στο ψητό|

ψητός (adj)
rôti, cuit, grillé

ψηφίδα (n)
tesselle

ψηφίζω /psiˈfi.zo/ (v)
voter

ψηφίο /psiˈfi.o/ (n)
chiffre, lettre, tesselle

ψηφιακό σήμα
signal numérique

ψηφιακός /psi.fi.aˈci/ /psi.fi.aˈko/ /psi.fi.aˈkos/ (adj)
digital, numérique

ψηφιδωτό (n)
mosaïque

ψηφιολέξη (n)
multiplet

ψηφιοποίηση /psi.fi.oˈpi.i.si/ (n)
numérisation

ψηφιοποιημένος (adj)
numerisé

ψηφιοποιητής (n)
numériseur

ψηφιοποιώ (v)
numériser

ψηφοδέλτιο (n)
bulletin de vote, bulletin

ψηφολέκτης (n)
scrutateur

ψηφοφορία (n)
vote, scrutin

ψηφοφόρος (n)
électeur

ψι /psi/ (n)
psi

ψιθυρίζω /psi.θiˈɾi.zo/ (v)
chuchoter, murmurer

ψιθυρισμός (n)
chuchotement

ψιθύρισμα (n)
chuchotement

ψιλά /psiˈla/ (n)
monnaie
  ψιλά (χρήματα)

ψιλή κυριότητα
nue-propriété

ψιλικατζής (n)
mercier

ψιλικατζίδικο (n)
bazar, mercerie, quincaillerie

ψιλοκομμένος
menu

ψιλοκουβέντα /psi.lo.kuˈven.da/ (n)
banalité, causette

ψιλοκόβω /psi.loˈko.vo/ (v)
hacher

ψιλόβροχο /psiˈlo.vɾo.xo/ (n)
pluie fine

ψιχάλα (n)
bruine, crachin, goutte d'eau

ψιχαλίζει (v)
bruiner, crachiner, pleuviner

ψιχαλητό (n)
bruine

ψοφίμι /psoˈfi.mi/ (n)
charogne

ψοφολογώ (v)
crever

ψοφόκρυο (n)
canard, froid, loup

ψοφώ (v)
crever

ψυγείο /psiˈʝi.o/ (n)
réfrigérateur, frigo

ψυκτικό (n)
réfrigérant

ψυλλιάζομαι (v)
soupçonner

ψυχή /psiˈçi/ (n)
âme
  για έγχορδο όργανο

ψυχίατρος /psiˈçi.a.tɾos/ (n)
psychiatre

ψυχαγωγία (n)
loisir, loisirs

ψυχαγωγικός (adj)
distrayant

ψυχαγωγώ /psi.xa.ɣoˈɣo/ (v)
amuser, récréer

ψυχανάλυση (n)
psychanalyse

ψυχαναγκασμός /psi.xa.naŋ.ɡaˈzmos/ (n)
obsession

ψυχαναληπτικός (adj)
psychoanaleptique

ψυχαναλυτικός (adj)
psychanalytique

ψυχαναλύτρια (n)
psychanalyste

ψυχαναλύω (v)
psychanalyser

ψυχαρικός (adj)
psycharien, psycharienne

ψυχασθένεια (n)
psychasthénie

ψυχεδέλεια (n)
psychédélie

ψυχεδελικά (adv)
psychédéliquement

ψυχεδελικός /psi.çe.ðe.liˈci/ /psi.çe.ðe.liˈko/ /psi.çe.ðe.liˈkos/ (adj)
psychédélique

ψυχιατρείο (n)
hôpital, psychiatrique

ψυχιατρική (n)
psychiatrie

ψυχιατρικός (adj)
psychiatrique

ψυχικά (adv)
moralement

ψυχικός (adj)
mental, psychique

ψυχοβιολογία (n)
psychobiologie

ψυχοβιολογικός (adj)
psychobiologique

ψυχογένεια (n)
psychogénie

ψυχογένεση (n)
psychogénèse

ψυχογιός /psi.xoˈʝos/ (n)
adoptif, fils

ψυχοδραματικός (adj)
psychodramatique

ψυχοθεραπεία (n)
psychothérapie

ψυχοθεραπεύτρια (n)
psychothérapeute

ψυχοκινητικός (adj)
psychokinétique

ψυχοκοινωνιολογία (n)
psychosociologie

ψυχοκοινωνιολογικά (adv)
psychosociologiquement

ψυχοκοινωνιολογικός (adj)
psychosociologique

ψυχοκόρη /psi.xoˈko.ɾi/ (n)
adoptive, fille

ψυχοληπτικός (adj)
psycholeptique

ψυχολογία /psi.xo.loˈʝi.a/ (n)
psychologie

ψυχολογία ατομικών διαφορών
psychologie différentielle

ψυχολογικά (adv)
psychologiquement

ψυχολογικός (adj)
psychologique

ψυχολογισμός (n)
psychologisme

ψυχολογώ (v)
jauger

ψυχολόγος /psi.xoˈlo.ɣos/ (n)
psychologue

ψυχομάνα (n)
adoptive, mère

ψυχομαχώ /psi.xo.maˈxo/ (v)
agonie, agoniser, rendre l'âme, être

ψυχομετρία (n)
psychométrie

ψυχονεύρωση /psi.xoˈne.vɾo.si/ (n)
psychonévrose

ψυχοπάθεια /psi.xoˈpa.θi.a/ (n)
psychopathie

ψυχοπαίδι (n)
adoptif, enfant

ψυχοπαθής (adj)
psychopathe

ψυχοπαθολογία (n)
psychopathologie

ψυχοπαθολογικός (adj)
psychopathologique

ψυχοπαιδαγωγικός (adj)
psychopédagogique

ψυχοπατέρας (n)
adoptif, père

ψυχοπλάκωμα /psi.xoˈpla.ko.ma/ (n)
dépression, déprime

ψυχοπλακώνομαι (v)
déprimer

ψυχοπλακώνω (v)
abattre, déprimer

ψυχοπομπός /psi.xo.pomˈbos/ (n)
conducteur des âmes, psychagogue, psychopompe

ψυχοστασία (n)
psychostasie

ψυχοσωματικός (adj)
psychosomatique

ψυχοτεχνική (n)
psychotechnique

ψυχοτεχνικός (adj)
psychotechnique

ψυχοτονικός (adj)
psychotonique

ψυχοφθόρος /psi.xoˈfθo.ɾos/ (adj)
ardu

ψυχοφυσική (n)
psychophysique

ψυχοφυσικός (adj)
psychophysique

ψυχοφυσιολογία (n)
psychophysiologie

ψυχοφυσιολογικός (adj)
psychophysiologique

ψυχρά (adv)
froidement

ψυχρή λίμνη /psiˈxɾi ˈli.mni/
goutte froide

ψυχραιμία /psi.xɾeˈmi.a/ (n)
sang-froid

ψυχρολουσία /psi.xɾo.luˈsi.a/ (n)
douche, froide

ψυχρομετρικός (adj)
psychrométrique

ψυχρό μέτωπο /psiˈxɾo ˈme.to.po/
front froid

ψυχρόαιμος (adj)
poïkilotherme, à sang-froid

ψυχρόμετρο (n)
psychromètre

ψυχρός /psiˈxɾos/ (adj)
froid

ψυχρός πόλεμος
Guerre froide

ψυχρότητα /psiˈxɾo.ti.ta/ (n)
froideur

ψυχωτικός (n)
psychotique

ψυχόγραμμα (n)
psychogramme

ψυχόδραμα (n)
psychodrame

ψωμάς (n)
boulanger

ψωμί /psoˈmi/ (n)
pain

ψωμιέρα /psoˈmɲe.ɾa/ (n)
panière

ψωνίζω (v)
acheter

ψωνισμένος
frappé, fêlé

ψωρίαση (n)
psoriasis

ψόφιος /ˈpso.fços/ (adj)
mort, crevé

ψόφος (n)
canard, froid, mort

ψύκτρα (n)
radiateur

ψύλλος /ˈpsi.los/ (n)
puce
broutille, rien
  για ψύλλου πήδημα
aiguille, botte, chercher, foin
  γυρεύω / ψάχνω ψύλλους στα άχυρα
mettre, oreille, puce
  μου μπαίνουν ψύλλοι στα αφτιά

ψύξη (n)
refroidissement, réfrigération
  πρόκληση μείωσης της θερμοκρασίας

ψύχος (n)
froid

ψύχρα (n)
frisquet, froid

ψύχραιμος /ˈpsi.xɾe.mi/ /ˈpsi.xɾe.mo/ /ˈpsi.xɾe.mos/ (adj)
calme, imperturbable

ψύχωση (n)
psychose

ψώνια /ˈpso.ɲa/ (n)
courses

ψώνιο /ˈpso.ɲo/ (n)
course, fan, fana, snob
  αυτός που καυχιέται

ψώρα (n)
gale, pou

ω
ô
  επιφώνημα

ωάριο /oˈa.ɾi.o/ (n)
ovule

ωίδιο (n)
oïdium

ωαγωγός /o.a.ɣoˈɣos/ (n)
oviducte

ωδή (n)
ode, chant

ωδείο /oˈði.o/ (n)
odéon
  κτίριο στην αρχαιότητα
école de musique, conservatoire de musique
  σχολή μουσικής

ωδική /o.ðiˈci/ (n)
chant

ωθητής /o.θiˈtis/ (n)
pousseur

ωθώ /oˈθo/ (v)
pousser

ωκεάνιος /o.ceˈa.ni.os/ (adj)
océanique

ωκεανογράφος (n)
océanographe

ωκεανογραφία (n)
océanographie

ωκεανογραφικός (adj)
océanographique

ωκεανολογία /o.ce.a.no.loˈʝi.a/ (n)
océanologie

ωκεανολογικός (adj)
océanologique

ωκεανολόγος (n)
océanologue

ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (n)
océan
  θαλάσσια έκταση

ωλένιος (adj)
ulnaire

ωλεκράνιος /o.leˈkɾa.ni.os/ (adj)
olécranien

ωμ /ˈom/ (n)
ohm

ωμά /oˈma/ (adv)
cruellement

ωμέγα (n)
oméga

ωμοπλάτη (n)
omoplate

ωμόπλινθος (n)
adobe

ωμός /oˈmos/ (adj)
cru, cruel

ωμότητα (n)
cruauté

ωογένεση /o.oˈʝe.ne.si/ (n)
ovogenèse

ωογόνος (adj)
ovipare

ωοειδής (adj)
ovoïde, oval

ωοζωοτόκος (adj)
ovovivipare

ωοθέτης (n)
ovipositeur

ωοθήκη (n)
ovaire

ωοθυλάκιο (n)
follicule

ωοκύτταρο (n)
ovocyte

ωολεύκωμα (n)
blanc d'œuf

ωορρηξία (n)
ovulation

ωοτοκία (n)
frai, ponte

ωοτόκος (adj)
ovipare

ωράριο /oˈɾa.ɾi.o/ (n)
horaire

ωρίμανση (n)
maturation

ωραίος /oˈɾe.os/ (adj)
beau, joli

ωραιοπάθεια /o.ɾe.oˈpa.θi.a/ (n)
coquetterie, narcissisme

ωραιοποιημένος /o.ɾe.o.pi.iˈme.ni/ /o.ɾe.o.pi.iˈme.no/ /o.ɾe.o.pi.iˈme.nos/
acheté

ωραιότατος /o.ɾeˈo.ta.tos/ (adj)
très beau

ωραιότερος (adj)
plus belle

ωραιότητα (n)
beauté

ωριαίος /o.ɾiˈe.a/ /o.ɾiˈe.o/ /o.ɾiˈe.os/ (adj)
heure, horaire, une

ωριμάζω /o.ɾiˈma.zo/ (v)
mûrir

ωριμότητα /o.ɾiˈmo.ti.ta/ (n)
maturité

ωροδείκτης (n)
aiguille des heures

ωρολογιακή βόμβα
bombe à retardement

ωρολογοποιία (n)
horlogerie

ωρολογοποιείο (n)
horlogerie

ωρολογοποιός (n)
horloger

ωρολόγιος (adj)
horaire

ωρομίσθιο (n)
horaire

ωρομίσθιος (n)
heure, payé

ωροσκόπιο /o.ɾoˈsko.pi.o/ (n)
horoscope

ωρύομαι /oˈɾi.o.me/ (v)
hurler

ως
comme
  σαν
jusqu'à, à
  έως

ως (adv)
même
  ως και

ως εδώ και μη παρέκει
ça commence à bien faire

ως επί το πλείστον
généralement, la plupart du temps
  πολύ συχνά

ωσαννά /o.saˈna/
hosanna

ωσμωτικός (adj)
osmotique

ωσμόμετρο (n)
osmomètre

ωστικό κύμα
onde de choc

ωστόσο /osˈto.so/
cependant

ωσότου
jusqu'à

ωτίτης (n)
auriculaire

ωτίτιδα (n)
otite

ωτακουστικός (adj)
otacoustique

ωταλγία (n)
otalgie

ωτασπίδα /o.taˈspi.ða/ (n)
boule Quiès, protection auditive, protège-tympan

ωτιαίος (adj)
auriculaire

ωτικός (adj)
auriculaire

ωτοθεραπεία (n)
auriculothérapie

ωτολογία (n)
otologie

ωτορινολαρυγγολογία (n)
oto-rhino-laryngologie

ωτορινολαρυγγολογικός (adj)
oto-rhino-laryngologique

ωτορινολαρυγγολόγος (n)
ORL, otorhinolaryngologiste

ωτοσκόπηση (n)
otoscopie

ωτοσκόπιο (n)
otoscope

ωτόλιθος /oˈto.li.θos/ (n)
otolithe

ωτόρροια (n)
otorrhée

ωφέλεια /oˈfe.li.a/ (n)
avantage, bienfait, profit, utilité

ωφέλιμο φορτίο
charge utile

ωφέλιμος /oˈfe.li.mos/ (adj)
bénéfique, profitable, bienfaisant, favorable, salutaire

ωφελιμίστρια (n)
utilitariste

ωφελιμισμός /o.fe.li.miˈzmos/ (n)
utilitarisme

ωφελιμιστής (n)
utilitariste

ωφελιμιστικός (adj)
utilitariste

ωφελιμότητα (n)
utilité

ωφελώ (v)
bénéficier à, profiter à

ωχ
ouille

ωχαδερφισμός (n)
je-m'en-foutisme

ωχρός /oˈxɾos/ (adj)
pâle, blême

ωχρότητα (n)
pâleur

ωχρόφαιος (adj)
ocre

ωόλιθος (n)
oolite, oolithe

ωόν (n)
œuf

ωώδης (adj)
ovale

ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός
tout ce qui brille n’est pas or

όαση /ˈo.a.si/ (n)
oasis

όγδοο (n)
huitième
croche
  μουσικό σύμβολο

όγδοος
huitième

όγκος /ˈoŋ.ɡos/ (n)
volume

όζον (n)
ozone

όθεν
donc
  άρα, επομένως
d'où
  απ' όπου

όλα τα λεφτά
qui vaut son pesant d'or

όλεθρος (n)
calamité, catastrophe, désastre, désolation, ravage

όλισβος /ˈo.li.zvos/ (n)
godemichet, dildo, gode, miché, olisbos, godemiché

όλκιμος (adj)
ductile

όλμιο (n)
holmium

όλμος (n)
mortier

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη /ˈo.li i ˈðɾo.mi o.ðiˈɣun sti ˈɾo.mi/
tous les chemins mènent à Rome

όλος (adj)
tout
en tout et pour tout
  όλα κι όλα

όλυρα (n)
épeautre

όμηρος /ˈo.mi.ɾos/ (n)
otage

όμικρον (n)
omicron

όμιλος /ˈo.mi.los/ (n)
groupe, groupement
  συγκέντρωση ανθρώπων
club
  σωματείο

όμοιος /ˈo.mi.os/ (adj)
similaire, pareil

όμορος (adj)
limitrophe, contigu

όμορφος /ˈo.moɾ.fos/ (adj)
beau, joli

όμποε /ˈo.bo.e/ (n)
hautbois

όμως /ˈo.mos/
pourtant

όναγρος (n)
onagre

όνειδος (n)
honte, déshonneur, opprobre

όνειρα γλυκά /ˈo.ni.ɾa ˈɣli.ka/
fais de beaux rêves, faites de beaux rêves

όνειρο /ˈo.ni.ɾo/ (n)
rêve

όνομα /ˈo.no.ma/ (n)
nom, prénom

όντως /ˈon.dos/ (adv)
effectivement

όξινος (adj)
acide

όξυνση /ˈo.ksin.si/ (n)
acidification, exacerbation

όπερ έδει δείξαι /ˈo.peɾ ˈe.ði ˈði.kse/
ce qu’il fallait démontrer

όπερα (n)
opéra

όπιο /ˈo.pi.o/ (n)
opium

όπισθεν (n)
arrière, marche arrière

όπλο /ˈo.plo/ (n)
arme, fusil
beauté, geste, honneur
  για την τιμή των όπλων

όποιος καεί με τον χυλό φυσά και το γιαούρτι
chat échaudé craint l'eau froide

όπου /ˈo.pu/ (adv)
où

όπτιμουμ (n)
optimum

όπως
comme
  επίρρημα

όραμα /ˈo.ɾa.ma/ (n)
vision

όραση /ˈo.ɾa.si/ (n)
vue

όργανο (n)
organe, instrument

όργιο (n)
orgie

όργωμα /ˈor.ɣo.ma/ (n)
labourage

όρεξη /ˈo.ɾe.ksi/ (n)
appétit
chacun ses goûts, des goûts et des couleurs
  περί ορέξεως ουδείς λόγος
appétit vient en mangeant
  τρώγοντας έρχεται η όρεξη

όρθιος /ˈoɾ.θi.os/ (adj)
debout

όριο /ˈo.ɾi.o/ (n)
limite, frontière, bord, borne, horizon

όρκα /ˈpoɾ.ta/ (n)
orque

όρκιση (n)
serment

όρκος /ˈoɾ.kos/ (n)
serment, vœu

όρμος (n)
rade

όρνιθα (n)
poule

όρνιο /ˈoɾ.ɲo/ (n)
vautour fauve

όρος /ˈo.ɾos/ (n)
terme
  διάταξη
  όρος (στην Oρολογία)
condition
  προϋπόθεση

όροφος /ˈo.ɾo.fos/ (n)
étage
  χώρος οικοδομής

όρχις (n)
testicule

όσμιο (n)
osmium

όσον αφορά
à propos de, en ce qui concerne

όσπριο (n)
légumineuse, légume sec

όστια (n)
hostie

όστρακο (n)
coquille, carapace, tesson

όσφρηση /ˈo.sfɾi.si/ (n)
odorat, olfaction

όσχεο /ˈo.sçe.o/ (n)
scrotum

όταν /ˈo.tan/
quand, lorsque, après que, si
  χρονικός σύνδεσμος

ότι /oti/ /ˈo.ti/
que

όφελος (n)
avantage, bénéfice, bienfait, profit

όχημα /ˈo.çi.ma/ (n)
véhicule

όχθη /ˈo.xθi/ (n)
rive, berge, rivage

όχι /ˈo.çi/ (adv)
non

όχληση (n)
mise en demeure

όχλος (n)
foule, attroupement, plèbe, populace

όχου
oh là là

όψη (n)
aspect

όψιμος (adj)
tardif

ύαινα /ˈi.e.na/ (n)
hyène

ύβος (n)
bosse

ύβρις /ˈi.vɾis/ (n)
hybris, ubris
  αλαζονία
insulte, invective
  βρισιά (λόγιο)

ύγρανση (n)
humidification

ύλη /ˈi.li/ (n)
matière

ύμνος (n)
hymne

ύπαιθρος /ˈi.pe.θɾos/ (n)
campagne
  μη αστική περιοχή

ύπαρξη (n)
existence

ύπατος /ˈi.pa.tos/ (adj)
haut, suprême
Haut Commissariat pour les Réfugiés
  Ύπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες

ύπερος (n)
pistil

ύπνος /ˈi.pnos/ (n)
sommeil

ύπνωση (n)
hypnose

ύποπτος /ˈi.po.ptos/ (n)
suspect

ύπουλα (adv)
sournoisement

ύπουλος /ˈi.pu.los/ (adj)
insidieux, sournois, traître

ύπτιος /ˈi.pti.os/ (adj)
dos

ύστατος (adj)
ultime

ύστερα /ˈi.ste.ɾa/
après, ensuite, puis
  επίρρημα

ύφαλος /ˈi.fa.los/ (n)
récif

ύφανση /ˈi.fan.si/ (n)
texture, tissage

ύφασμα (n)
textile, tissu

ύφεση /ˈi.fe.si/ (n)
bémol
  ύφεση στη μουσική
récession
  ύφεση στην οικονομία

ύφος (n)
expression, air

ύψιλον (n)
upsilon

ύψιστος /ˈi.psi.stos/ (adj)
haut

ύψος /ˈi.psos/ (n)
hauteur

ύψωμα /ˈi.pso.ma/ (n)
élévation, cote, hauteur

ύψωση /ˈi.pso.si/ (n)
élévation, ascension, hausse, rehaussement

ώθηση /ˈo.θi.si/ (n)
poussée

ώμος /ˈo.mos/ (n)
épaule

ώρα /ˈo.ɾa/ (n)
heure

ώρα καλή
à la bonne heure

ώρα με την ώρα
d'un instant à l'autre, d'une minute à l'autre

ώρες ώρες
parfois

ώριμος (adj)
mûr, madur

ώσμωση (n)
osmose

ώσπου
jusqu’à ce que

ώστε /ˈo.ste/
afin, au point de

ώχρα /ˈo.xɾa/ (n)
ocre
  βαφή