ελληνικά-català FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2024-10-10
language: el; ca
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

άρχης (suffix)
arca

ίτιδα /ˈi.ti.ða/ (suffix)
itis

α (suffix)
ment
  κατάληξη για το σχηματισμό αφηρημένων θηλυκών ουσιαστικών παραγώγων

γραφία /ɣɾaˈfi.a/ (suffix)
grafia

ιάν /ˈi̯an/ (suffix)
ià

ικός /iˈkos/ (suffix)
esc

ισμός /iˈzmos/ (suffix)
ism

κράτης /ˈkɾa.tis/ (suffix)
crata

κρατία /kɾaˈti.a/ (suffix)
cràcia

λογία /loˈʝi.a/ (suffix)
logia
  η επιστήμη ή η δραστηριότητα η σχετική με αυτό που δηλώνει το πρώτο συνθετικό

μετρία /meˈtɾi.a/ (suffix)
metria

ποιώ /piˈo/ (suffix)
ificar

φιλος /fi.los/ (suffix)
fil

φοβία /foˈvi.a/ (suffix)
fòbia

Άαχεν (pn)
Aquisgrà

Άβαρος (pn)
àvar

Άβελ (pn)
Abel

Άβιλα /ˈa.vi.la/ (pn)
Àvila

Άγγλος (pn)
anglès

Άγιο Πνεύμα (pn)
Esperit Sant

Άγιος /ˈa.ʝi.os/ (adj)
Sant

Άγιος Γεώργιος (pn)
Sant Jordi

Άγιος Μάρκος (pn)
Marc

Άγιος Μαρίνος (pn)
San Marino

Άγιος Μαρτίνος (pn)
Sant Martí

Άγιος Νικόλαος (pn)
Sant Nicolau

Άγιος Χριστόφορος και Νέβις (pn)
Saint Christopher i Nevis

Άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (pn)
Ankara

Άδης (pn)
Hades
  (ελληνική μυθολογία) ο θεός του κάτω κόσμου, ο Πλούτωνας

Άδωνης (pn)
adonis

Άκκρα /ˈa.kɾa/ (pn)
Accra

Άλπεις /ˈal.pis/ (pn)
Alps

Άμστερνταμ /ˈam.steɾ.dam/ (pn)
Amsterdam

Άνδεις /ˈan.ðis/ (pn)
Andes

Άννα /ˈa.na/ (pn)
Anna, Aina

Άνουβις (pn)
Anubis

Άνσλους (pn)
annexió

Άνω Βόλτα /ˈa.no ˈvol.ta/ (pn)
Alt Volta

Άπω Ανατολή (pn)
Extrem Orient

Άραβας /ˈa.ɾa.vas/ (pn)
àrab

Άρειος Πάγος /ˈa.ɾi.os ˈpa.ɣos/ (pn)
areòpag

Άρης /ˈa.ɾis/ (pn)
Mart
  πλανήτης (αστρονομία) ο τέταρτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Άρνεμ /ˈaɾ.nem/ (pn)
Arnhem

Άρτεμις (pn)
Àrtemis

Άσμα Ασμάτων (pn)
Càntic dels Càntics

Άτλας /ˈa.tlas/ (pn)
Atles

Έκτορας (pn)
Hèctor

Έκτωρ (pn)
Hèctor

Έλληνας /ˈe.li.nas/ (pn)
grec

Έμπολα (pn)
ebola

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (pn)
Unió de Repúbliques Socialistes Soviètiques

Έξοδος (n)
Èxode

Έρως /ˈe.ɾos/ (pn)
Eros

Έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (pn)
Eros

Έσδρας (pn)
Esdres

Ήλιος (pn)
Hèlios

Ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (pn)
Epir

Ήρα /ˈi.ɾa/ (pn)
Hera
  (ελληνική μυθολογία) θεά του γάμου και προστάτιδα των γυναικών, αδερφή και σύζυγος του Δία

Ήφαιστος /ˈi.fe.stos/ (pn)
Hefest

Ίβηρας (n)
iber

Ίκαρος (n)
Ícar

Ίνκας (pn)
Inca

Όλγα (pn)
Olga

Όλιβερ (pn)
Oliver

Όλυμπος (pn)
Olimp

Όμηρος (pn)
Homer

Όρεγκον (pn)
Oregon

Όσιρις (pn)
Osiris

Όσλο (pn)
Oslo

Όφις (pn)
Serp

Ύδρα /ˈi.ðɾa/ (pn)
Hydra
  όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
Hidra
  νησί νησί του Αργοσαρωνικού

Ύδρος (pn)
Hidra mascle

Ύψιστος /ˈi.psi.stos/ (pn)
Altíssim

Ώρχους /ˈoɾ.xus/
Århus

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Primera Guerra Mundial

ΑΕΠ
PIB
  ουδέτερο άκλιτο ακρωνύμιο, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

ΑΤΙΑ /aˈti.a/
ovni

ΑΤΜ /ˈei ti ˈem/
caixer automàtic

Αίγυπτος /ˈe.ʝi.ptos/ (pn)
Egipte

Αίολος /ˈe.o.los/ (pn)
Èol

Αίσωπος /ˈe.so.pos/ (pn)
Isop

Ααρών /a.aˈɾon/ (pn)
Aaró

Αβάνα /aˈva.na/ (pn)
L'Havana

Αββακούμ (pn)
Habacuc

Αβελλίνο /a.veˈli.no/
Avellino

Αβησσυνία (pn)
Abissínia

Αβινιόν /a.viˈɲon/ (pn)
Avinyó

Αβραάμ (pn)
Abraham

Αβρόρα (pn)
Aurora

Αγάθη (pn)
Àgata

Αγία Γραφή
Sagrada Escriptura

Αγία Λουκία (pn)
Saint Lucia

Αγία Πετρούπολη (pn)
Sant Petersburg

Αγία Τράπεζα
altar

Αγία Τριάδα (pn)
trinitat

Αγαμέμνων /a.ɣaˈme.mnon/ (pn)
Agamèmnon

Αγγαίος (pn)
Ageu

Αγγλία /aŋˈɡli.a/ (pn)
Anglaterra

Αγγλίδα (pn)
anglesa

Αγγλοσάξονας /aŋ.ɡloˈsa.kso.nas/ (pn)
anglosaxona

Αγιοταφίτης /a.ʝo.taˈfi.tis/ (n)
membre viril
  (χριστιανισμός) μέλος της μοναστικής αδελφότητας του Πανάγιος Τάφος

Αγκριτζέντο
Agrigent

Αγνή /aˈɣni/ (pn)
Agnès

Αδάμ /aˈðam/ /aˈðam/ (pn)
Adam

Αδριατική /a.ðɾi.a.tiˈci/ (pn)
adriàtic

Αδόλφος (pn)
Adolf

Αετός /a.eˈtos/ (pn)
Aquila

Αζέρα /aˈze.ɾa/ (pn)
azerbaidjanesa

Αζέρος /aˈze.ɾos/ (pn)
àzeri

Αζερμπαϊτζάν (pn)
Azerbaidjan

Αζτέκος /azˈte.kos/ (pn)
asteca

Αζόρες /aˈzo.ɾes/ (pn)
Açores

Αθήνα /aˈθi.na/ (pn)
Atenes

Αθηνά /a.θiˈna/ (pn)
Atena

Αθηναίος /a.θiˈne.os/ (pn)
atenenc
  (πατριδωνυμικό) που κατάγεται ή είναι δημότης ή κάτοικος της Αθήνας (θηλυκό Αθηναία)

Αιγαίο Πέλαγος (pn)
Mar Egea

Αιγόκερως (pn)
Capricorn

Αιγύπτια (pn)
egipciana

Αιγύπτιος (pn)
egipci

Αιθιοπία (pn)
Etiòpia

Αικατερίνη /e.ka.teˈɾi.ni/ (pn)
Caterina

Αιμίλιος /eˈmi.li.os/ (pn)
Emili

Αιμιλία /e.miˈli.a/ (pn)
Emília

Αινείας (pn)
Enees

Αιξ αν Προβάνς (pn)
Ais de Provença

Αισχύλος /eˈsçi.los/ (pn)
Esquil, Èsquil

Ακουιτανία /a.ku.i.taˈni.a/ (pn)
Aquitània

Ακρόπολη (pn)
Acropól

Ακτή Ελεφαντοστού (pn)
Costa d'Ivori

Ακτινοπτερύγιοι (pn)
actinomicosi

Ακτουάριος (adj)
Actuari

Αλάσκα (pn)
Alaska

Αλέξανδρος /aˈle.ksan.ðɾos/ (pn)
Alexandre

Αλίκη /aˈli.ci/ (pn)
Alícia

Αλαλκομενές /a.lal.ko.meˈnes/ (pn)
Alalcomen

Αλανός (pn)
Alà

Αλβέρτος /alˈveɾ.tos/ (pn)
Albert

Αλβανή /al.vaˈni/ (pn)
albanesa

Αλβανία /al.vaˈni.a/ (pn)
Albània

Αλβανός /al.vaˈnos/ (pn)
albanès

Αλγέρι /alˈʝe.ɾi/ (pn)
Alger

Αλγερία /al.ʝeˈɾi.a/ (pn)
Algèria

Αλγερινή /al.ʝe.ɾiˈni/ (pn)
algeriana

Αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (pn)
algerià

Αλεξάνδρεια /a.leˈksan.ðɾi.a/ (pn)
Alexandria

Αλεξανδρινός /a.le.ksanˈðɾi.nos/ (pn)
alexandrina

Αλεξανδρούπολη /a.le.ksanˈðɾu.po.li/ (pn)
Alexandroúpoli

Αλθίρα /alˈθi.ɾa/
Alzira

Αλικάντε /a.liˈkan.de/
Alacant

Αλικαρνασσός /a.li.kaɾ.naˈsos/ (pn)
Halicarnàs

Αλλάχ (pn)
Al·là

Αλσατία /al.saˈti.a/ (pn)
Alsàcia

Αλσατός /al.saˈtos/ (pn)
alsacià

Αλωπεκή /a.lo.peˈci/ (pn)
Alòpece

Αλώπηξ (pn)
Guineueta

Αμάλθεια (pn)
Amalthea

Αμαζόνα (pn)
amazona

Αμαζόνιος /a.maˈzo.ni.os/ (pn)
Amazones

Αμβέρσα /aɱˈveɾ.sa/ (pn)
Anvers

Αμβούργο (pn)
Hamburg

Αμβρόσιος /aɱˈvɾo.si.os/ (pn)
Ambròs

Αμερική /a.me.ɾiˈci/ (pn)
Amèrica

Αμερικανική Σαμόα /a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a/ (pn)
Samoa Nord-americana

Αμερικανοεβραίος /a.me.ɾi.ka.no.eˈvɾe.os/ (pn)
americana

Αμερικανός /a.me.ɾi.kaˈnos/ (pn)
americà

Αμμάν /aˈman/ (pn)
Amman

Αμπιτζάν /a.biˈd͡zan/ (pn)
Abidjan

Αμπούζα (pn)
Abuja

Αμπρούτσο /aˈbɾu.t͡so/
Abruços

Αμπχαζία (pn)
Abkhàzia

Αμφιτρίτη (pn)
Amfitrite

Αμώς (pn)
Amós

Αναγέννηση (n)
Renaixença

Ανατολία /a.na.toˈli.a/ (pn)
Anatòlia

Ανατολίτης /a.na.toˈli.tis/ (pn)
anatòlic

Ανγκολέζα /aŋ.goˈle.za/ (pn)
angolesa

Ανγκολέζος /aŋ.goˈle.zos/ (pn)
angolès

Ανγκουίλα /aŋ.guˈi.la/ (pn)
Anguilla

Ανγκουλέμ (pn)
Angulema

Ανγκόλα /aŋˈɡo.la/ (pn)
Angola

Ανδαλουσία /an.ða.luˈsi.a/ (pn)
Andalusia

Ανδαλουσιανή /an.ða.lu.si.aˈni/ (pn)
andalusa

Ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (pn)
andalús

Ανδορανή /an.ðo.ɾaˈni/ (pn)
andorrana

Ανδορανός /an.ðo.ɾaˈnos/ (pn)
andorrà

Ανδρέας /anˈðɾe.as/ (pn)
Andreu

Ανδρομάχη (pn)
Andròmaca

Ανδρομέδα (pn)
Andròmeda

Ανδρόνικος /anˈðɾo.ni.kos/ (pn)
Andrònic

Ανδόρα /anˈðo.ɾa/ (pn)
Andorra

Ανδόρα λα Βέλια /anˈðo.ɾa ˈla ˈve.ʎa/ (pn)
Andorra la Vella

Ανθρωπίδης (pn)
homínid

Αντίγκουα /anˈdi.gu.a/ (pn)
Antigua

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα /anˈdi.gu.a ˈce baɾˈbu.da/ (pn)
Antigua i Barbuda

Αντίλλες /anˈdi.les/ (pn)
Antilles

Αντίς Αμπέμπα /aˈdis aˈbe.ba/ (pn)
Addis Abeba

Ανταναναρίβο /an.da.na.naˈɾi.vo/ (pn)
Antananarivo

Ανταρκτική /an.daɾ.ktiˈci/ (pn)
Antàrtida

Αντιγκέα (n)
Adiguèsia

Αντικύθηρα /an.diˈci.θi.ɾa/ (pn)
Anticítera

Αντιόχεια /an.diˈo.çi.a/ (pn)
Antioquia

Αντλία (pn)
Màquina Pneumàtica

Αντωνία (pn)
Antònia

Αντώνιος /anˈdo.ni.os/ (pn)
Antoni, Antònia

Απάτσι (pn)
apatxe

Απέννινα /aˈpe.ni.na/ (pn)
Apenins

Απαλάχια /a.paˈla.çi.a/ (pn)
Apalatxes

Αποκάλυψη (pn)
Apocalipsi

Αποκριά (pn)
dimarts de carnaval

Απουλία /a.puˈli.a/ (pn)
Pulla

Απρίλιος /aˈpɾi.li.os/ (pn)
abril
  ο τέταρτος μήνας του ημερολογίου. Διαρκεί 30 μέρες
  (στον πληθυντικό) χρησιμοποιείται με αριθμό, αντί της λέξης έτη / ετών ή χρόνια / χρόνων για να δηλωθεί η νεαρή ηλικία

Απόλλων /aˈpo.lon/ (pn)
Apol·lo

Αράλη /aˈɾa.li/ (pn)
llac d'Aral

Αρέτσο
Arezzo

Αραβία /a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Aràbia

Αραγονέζα /a.ɾa.ɣoˈne.za/ (pn)
aragonesa

Αραγονέζος /a.ɾa.ɣoˈne.zos/ (pn)
aragonès

Αραγονία /a.ɾa.ɣoˈni.a/ (pn)
Aragó

Αργεντινή /aɾ.ʝen.diˈni/ (pn)
Argentina

Αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (pn)
argentí

Αρδέννες /aɾˈðe.nes/ (pn)
Ardenes

Αρθούρος /aɾˈθu.ɾos/ (pn)
Artur

Αριάδνη (pn)
Ariadna

Αριάνα
Ariane
  πόλη της Τυνησίας πόλη της Τυνησίας

Αριθμοί (n)
Nombres

Αριστοτέλης (pn)
Aristòtil

Αριστοφάνης (pn)
Aristòfanes

Αρκάνσας /aɾˈkan.sas/ (pn)
Arkansas

Αρκτική /aɾ.ktiˈci/ (pn)
Àrtida, Àrtic

Αρλ /ˈaɾl/ (pn)
Arle

Αρμένιος /aɾˈme.ni.os/ (pn)
armeni

Αρμενία /aɾ.meˈni.a/ (pn)
Armènia

Αρούμπα /aˈɾu.ba/ (pn)
Aruba

Αρχάγγελος (pn)
Arkhànguelsk

Αρχάγγελσκ /aɾˈxaŋ.ɟelsk/ (pn)
Arkhànguelsk

Αρχιμήδης (pn)
Arquimedes

Ασία /aˈsi.a/ (pn)
Àsia

Ασγκαμπάτ /as.gaˈbat/ (pn)
Aşgabat

Ασιάτης /a.siˈa.tis/ (pn)
asiàtic

Ασιάτισσα /a.siˈa.ti.sa/ (pn)
asiàtica

Ασκληπιός (pn)
Asclepi

Ασμάρα /aˈzma.ɾa/ (pn)
Asmara

Ασπίς (pn)
Escut

Ασσάμ /aˈsam/
Assam

Ασσυρία /a.siˈri.a/ (pn)
Assíria

Ασσύρια /aˈsi.ɾi.a/ (pn)
assíria

Ασσύριος /aˈsi.ɾi.os/ (pn)
assiri

Αστάνα /aˈsta.na/ (pn)
Astanà

Αστουριανή /a.stu.ɾi.aˈni/ (pn)
asturiana

Αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (n)
asturià

Αστούρια /aˈstu.ɾi.a/ (pn)
Astúries

Αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (pn)
Àstrakhan

Ατζαρία /a.d͡zaˈɾi.a/ (pn)
Adjària

Ατλαντικός Ωκεανός /a.tlan.diˈkos o.ce.aˈnos/ (pn)
Oceà Atlàntic

Αττίλας (pn)
Átila

Αττική /a.tiˈci/ (pn)
Ática, Àtica

Αυγερινός /a.vʝe.ɾiˈnos/ (pn)
estel de l'alba

Αυγουστίνος /a.vɣuˈsti.nos/ (pn)
Agustí

Αυστρία /afˈstɾi.a/ (pn)
Àustria

Αυστραλή /af.stɾaˈli/ (pn)
australiana

Αυστραλία /af.stɾaˈli.a/ (pn)
Austràlia
  κράτος της Ωκεανίας κράτος της Ωκεανίας που βρίσκεται στο ομώνυμο νησί με πρωτεύουσα την Καμπέρα, επίσημη γλώσσα τα αγγλικά και νόμισμα το δολάριο Αυστραλίας

Αυστραλασία /af.stɾa.laˈsi.a/ (pn)
Australàsia

Αυστραλός /af.stɾaˈlos/ (pn)
australià

Αυστριακή /af.stɾi.aˈci/ (pn)
austríaca

Αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (pn)
austríac

Αυστροουγγαρία (pn)
Àustria-Hongria

Αφγανή /af.ɣaˈni/ (pn)
afganesa

Αφγανιστάν /af.ɣa.niˈstan/ (pn)
Afganistan

Αφγανός /af.ɣaˈnos/ (pn)
afganès

Αφρική /a.fɾiˈci/ (pn)
Àfrica

Αφρικανός (pn)
africana

Αφροδίτη /a.fɾoˈði.ti/ (pn)
Venus
  πλανήτης (αστρονομία) ο δεύτερος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχαιός (pn)
Aqueu
  (ιστορία, εθνικό όνομα) μέλος αρχαίου ελληνικού φύλου (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς)

Αχιλλέας /a.çiˈle.as/ (pn)
Akhilj, Aquil·les

Αϊτή (pn)
Haití

Αϊτινός (pn)
haitià

Αύγουστος /ˈa.vɣu.stos/ (pn)
agost
  ο όγδοος μήνας του ημερολογίου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Segona Guerra Mundial

Βάδη /ˈva.ði/ (pn)
Baden

Βάδη-Βυρτεμβέργη (pn)
Baden-Wuerttemberg

Βάσκος /ˈva.skos/ (pn)
basc

Βέλγιο /ˈvel.ʝi.o/ (pn)
Bèlgica

Βέλγος /ˈvel.ɣos/ (pn)
belga

Βέλος /ˈve.los/ (pn)
Sageta

Βέρβερος /ˈveɾ.ve.ɾos/ (pn)
berber

Βέρνη /ˈveɾ.ni/ (pn)
Berna

Βίβλος (pn)
Bíblia

Βίκινγκ /ˈvi.ciŋɡ/ (pn)
víking

Βίλνιους (pn)
Vílnius

Βίνταρ (pn)
Vídar

Βαβέλ (pn)
Babel

Βαβυλωνία /va.vi.loˈni.a/ (pn)
Babilònia
  αρχαία χώρα αρχαία χώρα της Μέσης Ανατολής, με πρωτεύουσα τη Βαβυλώνα

Βαβυλώνα (pn)
Babilònia

Βαβυλώνια /va.viˈlo.ni.a/ (pn)
babilònia

Βαβυλώνιος /va.viˈlo.ni.os/ (pn)
babiloni

Βαγδάτη /vaˈɣða.ti/ (pn)
Bagdad

Βαλένθια (pn)
València

Βαλέτα (pn)
La Valletta

Βαλεαρίδες /va.le.aˈɾi.ðes/ (pn)
Illes Balears

Βαλεντίνος (pn)
Valentí

Βαλκάνια /valˈka.ni.a/ (pn)
Balcans

Βαλτική Θάλασσα /val.tiˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
mar Bàltica

Βανάτο /vaˈna.to/ (pn)
Banat

Βανέσσα /vaˈne.sa/ (pn)
Vanessa

Βανουάτου (pn)
Vanuatu

Βαρβάρα /vaɾˈva.ɾa/ (pn)
Bàrbara

Βαρθολομαίος (pn)
Bartomeu

Βαρκελώνη /vaɾ.ceˈlo.ni/ (pn)
Barcelona

Βαρνάβας /vaɾˈna.vas/ (pn)
Bernabé
  ανδρικό όνομα

Βαρσοβία (pn)
Varsòvia

Βασίλειος /vaˈsi.li.os/ (pn)
Basili

Βασιλεία /va.siˈli.a/ (pn)
Basilea

Βασιλειών Α' (pn)
1 Reis

Βασιλειών Β' (pn)
2 Reis

Βατικανό (pn)
Vaticà

Βαυαρή /va.vaˈɾi/ (pn)
bavaresa

Βαυαρία /va.vaˈɾi.a/ (pn)
Baviera

Βαυαρός /va.vaˈɾos/ (pn)
bavarès

Βαϊκάλη /va.iˈka.li/ (pn)
Baikal

Βεατρίκη (pn)
Beatriu

Βεγγάζη /veŋˈga.zi/ (pn)
Bengasi

Βεγγάλη /veŋˈga.li/ (pn)
Bengala

Βεγγαλέζος /veŋ.gaˈle.zos/ (pn)
bengalí

Βεζούβιος /veˈzu.vi.os/ (pn)
Vesuvi

Βελγίδα /velˈʝi.ða/ (pn)
belga

Βελιγράδι /ve.liˈɣɾa.ði/ (pn)
Belgrad

Βενέδικτος /veˈne.ði.ktos/ (pn)
Benet

Βενεδικτίνη (pn)
benedictí

Βενεζουέλα (pn)
Veneçuela

Βενετία /ve.neˈti.a/ (pn)
Venècia
  πόλη ιστορική πόλη της βόρειας Ιταλίας, στο μυχό της Αδριατικής

Βενετός (pn)
veneciana

Βενιαμίν (pn)
Benjamí

Βεντόζ /venˈdoz/ (pn)
ventós

Βερμούδες /veɾˈmu.ðes/ (pn)
Bermudes

Βερνάρδος /verˈnar.ðos/ (pn)
Bernat

Βερολίνο /ve.roˈli.no/ (pn)
Berlín

Βερολινέζα /ve.ɾo.liˈne.za/ (pn)
berlinesa

Βερολινέζος /ve.ɾo.liˈne.zos/ (pn)
berlinès

Βερόνικα (pn)
Verònica

Βεσσαραβία /ve.sa.ɾaˈvi.a/ (pn)
Bessaràbia

Βεστφαλία /vest.faˈli.a/ (pn)
Westfàlia

Βεστφαλός /vest.faˈlos/ (pn)
westfaliana

Βηθεσδά /vi.θeˈsða/ (pn)
Betesda
  δεξαμενή στην Ιερουσαλήμ που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη

Βηθλεέμ /vi.θleˈem/ (pn)
Betlem

Βηρυτός /vi.ɾiˈtos/ (pn)
Beirut

Βησιγότθος (pn)
visigoda

Βιέννη (pn)
Viena

Βιεννέζος (pn)
vienesa

Βιετνάμ /vi̯etˈnam/ (pn)
Vietnam

Βιετναμέζος (pn)
vietnamita

Βιθυνία /vi.θiˈni.a/ (pn)
Bitínia

Βικιθήκη (pn)
Viquitexts

Βικιλεξικό /vi.ci.le.ksiˈko/ (pn)
Viccionari

Βικιπαίδεια /vi.ciˈpe.ði.a/ (pn)
Viquipèdia

Βικτωρία /vi.ktoˈɾi.a/ (pn)
Victòria

Βιρτζίνια (pn)
Virgínia

Βισκαϊκός κόλπος /vi.ska.iˈkos ˈkol.pos/ (pn)
golf de Biscaia

Βιστούλας (pn)
Vístula

Βιτρέ (pn)
Vitré

Βλάσιος /ˈvla.si.os/ (pn)
Blai

Βλαδιβοστόκ (pn)
Vladivostok

Βλαντίμιρ /vlaˈdi.miɾ/
Vladimir

Βλαχία (pn)
Valàquia

Βοημή /vo.iˈmi/ (pn)
bohèmia

Βοημία /vo.iˈmi.a/ (pn)
Bohèmia

Βοημός /vo.iˈmos/ (pn)
bohemi

Βοιωτία (pn)
Beòcia

Βολιβία /vo.liˈvi.a/ (pn)
Bolívia

Βολιβιανή /vo.li.vi.aˈni/ (pn)
boliviana

Βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (pn)
bolivià

Βομβάη /vomˈva.i/ (pn)
Bombai

Βοσνία /vozˈni.a/ (pn)
Bòsnia

Βοσνία και Ερζεγοβίνη /voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni/ (pn)
Bòsnia i Hercegovina

Βοστώνη /voˈsto.ni/ (pn)
Boston

Βουδαπέστη /vu.ðaˈpe.sti/ (pn)
Budapest

Βουκουρέστι /vu.kuˈɾe.sti/ (pn)
Bucarest

Βουλγάρα /vulˈɣa.ɾa/ (pn)
búlgara

Βουλγαρία /vul.ɣaˈɾi.a/ (pn)
Bulgària

Βουργουνδία /vuɾ.ɣunˈði.a/ (pn)
Borgonya

Βοϊβοντίνα (pn)
Voivodina

Βούδας /ˈvu.ðas/ (pn)
Buda

Βούλγαρος /ˈvul.ɣa.ɾos/ (pn)
búlgar, bulgar

Βοώτης (pn)
Bover

Βρέμη /ˈvɾe.mi/ (pn)
Bremen

Βρέστη /ˈvɾe.sti/ (pn)
Brest

Βραβάντη /vɾaˈvan.di/ (pn)
Brabant

Βραζιλία /vɾa.ziˈli.a/ (pn)
Brasil

Βραζιλιάνα /vɾa.ziˈʎa.na/ (pn)
brasilera

Βραζιλιάνος /vɾa.ziˈʎa.nos/ (pn)
brasiler

Βρανδεμβούργο /vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo/ (pn)
Brandenburg

Βραυρώνα /vɾaˈvɾo.na/ (pn)
Brauró

Βρετάνη /vɾeˈta.ni/ (pn)
Bretanya

Βρετανία /vɾe.taˈni.a/ (pn)
Gran Bretanya

Βρετανική Κολομβία /vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a/ (pn)
Colúmbia Britànica

Βρετανός /vɾe.taˈnos/ (pn)
britànics

Βρετόνος /vɾeˈto.nos/ (pn)
bretona

Βρυξέλλες /vɾiˈkse.les/ (pn)
Brussel·les

Βρυξελλιώτης (pn)
brussel·lès

Βυζάντιο /viˈzan.di.o/ (pn)
Bizanci
  αρχαία πόλη αρχαία πόλη που ιδρύθηκε από τους Μεγαρείς στο Βόσπορο, δίπλα στον Κεράτιο κόλπο, και αργότερα ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους

Βυζαντινή Αυτοκρατορία /vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (pn)
Imperi Bizantí

Βωμός (pn)
Altar

Βόλγας (pn)
Volga

Βόρεια Αμερική (pn)
Amèrica del Nord

Βόρεια Θάλασσα /ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar del Nord

Βόρεια Ιρλανδία (pn)
Irlanda del Nord

Βόρεια Κορέα (pn)
Corea del Nord

Βόρεια Μακεδονία (pn)
Macedònia del Nord

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (pn)
Rin del Nord-Westfàlia

Βόρειος Πόλος (pn)
pol Nord

Βόρνεο /ˈvoɾ.ne.o/ (pn)
Borneo

Βόσνια /ˈvoz.ni.a/ (pn)
bosniana

Βόσνιος /ˈvoz.ni.os/ (pn)
bosnià

Βόσπορος /ˈvo.spo.ɾos/ (pn)
Bòsfor

Βύβλος /ˈvi.vlos/ (pn)
Biblos

Γάζα /ˈɣa.za/ (pn)
Gaza

Γάλλος /ˈɣa.los/ (pn)
francès

Γάνδη (pn)
Gant

Γένεση (n)
Gènesi

Γένοβα (pn)
Gènova

Γήινος /ˈʝi.i.nos/ (pn)
terraqüi

Γαία /ˈʝe.a/ (pn)
Gea

Γαβριήλ (pn)
Gabriel

Γαζαίος (pn)
gaziana

Γαλάτες (pn)
Gàlates
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Γαλάτας ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, αποτελούμενο από έξι κεφάλαια

Γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
Via Làctia

Γαλατία /ɣa.laˈti.a/ (pn)
Gàl·lia

Γαλικία (pn)
Galícia

Γαλλία /ɣaˈli.a/ (pn)
França

Γαλλίδα (pn)
francesa

Γαλλικά νότια και ανταρκτικά εδάφη (pn)
Terres Australs i Antàrtiques Franceses

Γαλλική Πολυνησία (pn)
Polinèsia Francesa

Γαρούνας (pn)
Garona

Γενεύη /ʝeˈne.vi/ (pn)
Ginebra, Geneva

Γενοβέφα /ʝe.noˈve.fa/ (pn)
Genoveva

Γερανός (pn)
Grua

Γερμανία /ʝeɾ.maˈni.a/ (pn)
Alemanya, Alemània

Γερμανίδα (pn)
alemanya

Γερμανός (pn)
alemany

Γεσθημανή (pn)
Getsemaní
  (περιοχή) (περιοχή) τοπωνύμιο κήπου, παρά το τρικόρυφο όρος των ελαιών στην Ιερουσαλήμ, που αποτελεί ιερό χριστιανικό προσκύνημα.

Γεωργία (pn)
Geòrgia
  χώρα της Ασίας, κοντά στον Καύκασο, με πρωτεύουσα την Τιφλίδα

Γεώργιος /ʝeˈoɾ.ʝi.os/ (pn)
Jordi

Γη /ˈʝi/ (pn)
Terra

Γιάννης /ˈʝa.nis/ (pn)
Joan

Γιαπωνέζα (pn)
japonesa

Γιαχβέ (pn)
Jahvè

Γιβραλτάρ (pn)
Gibraltar

Γιερεβάν (pn)
Erevan

Γιουγκοσλάβα (pn)
iugoslava

Γιουγκοσλάβος (pn)
iugoslau

Γιουγκοσλαβία (pn)
Iugoslàvia

Γιουκατάν (pn)
Península de Yucatán

Γιουροβίζιον /ʝu.ɾoˈvi.zi.on/ (pn)
Eurovisió

Γιουτλάνδη /ʝutˈlan.ði/ (pn)
Jutlàndia

Γιώργος /ˈʝoɾ.ɣos/ (pn)
Jordi

Γκάμπια (pn)
Gàmbia

Γκάνα (pn)
Ghana

Γκίζα /ˈɟi.za/ (pn)
Gizeh

Γκαγκαουζία /ga.ga.uˈzi.a/ (pn)
Gagaúsia

Γκαγκαούζος /ga.gaˈu.zos/ (pn)
gagaús

Γκαμπόν (pn)
Gabon

Γκιλγκαμές (pn)
Guilgameix

Γκντανσκ (pn)
Gdańsk

Γκουανταλκανάλ (pn)
Guadalcanal

Γκρενόμπλ (pn)
Grenoble

Γλυφείον (pn)
Burí

Γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (pn)
Escultor

Γνώμων (pn)
Escaire

Γοδεφρείδος (pn)
Godofré

Γολιάθ (pn)
Goliat

Γουαδελούπη (pn)
Guadalupe

Γουατεμάλα (pn)
Guatemala

Γουιάνα (pn)
Guyana

Γουινέα (pn)
Guinea

Γουλιέλμος /ɣu.liˈel.mos/ (pn)
Guillem
  ανδρικό όνομα
  ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γουλιέλμου)

Γρανάδα (pn)
Granada

Γρηγόριος /ɣɾiˈɣo.ɾi.os/ (pn)
Gregori

Γροιλανδία /ɣɾi.lanˈði.a/ (pn)
Grenlàndia

Γότθος /ˈɣot.θos/ (pn)
goda

ΔΑΑ
IDH

ΔΕΠΥ /ˈðe.pi/
AGHA

ΔΚΟ /ˈði.ko/
DCI

ΔΝΤ
FMI

ΔΦΑ /ðu fu a/
AFI

Δάφνη /ˈðaf.ni/ (pn)
Dafne

Δέσποινα /ˈðe.spi.na/ (pn)
Despina

Δήλος /ˈði.los/ (pn)
Delos

Δήμητρα /ˈði.mi.tɾa/ (pn)
Demetra

Δίας /ˈði.as/ (pn)
Júpiter
  πλανήτης (αστρονομία) ο πέμπτος κατά σειρά από τον Ήλιο και πρώτος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Δίδυμοι (pn)
Bessons, Gèminis

Δίκτυον (pn)
Reticle

Δαλμάτης (pn)
dàlmata

Δαμασκός (pn)
Damasc

Δανία /ðaˈni.a/ (pn)
Dinamarca

Δανιήλ /ða.niˈil/ (pn)
Daniel
  ανδρικό όνομα
  (θρησκεία) Ιουδαίος προφήτης που έζησε πιθανόν κατά τον 6-7ο αιώνα π.Χ. και στον οποίο αποδίδεται ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης

Δανός (pn)
danès

Δαρείος /ðaˈri.os/ (pn)
Darios

Δαύλεια /ˈða.vli.a/ (pn)
Dàulia

Δεκέμβριος /ðeˈceɱ.vɾi.os/ (pn)
desembre

Δελφίν (pn)
Dofí

Δευκαλίων (pn)
Deucalió

Δευτέρα /ðeˈfte.ɾa/ (pn)
dilluns
  η δεύτερη ημέρα της εβδομάδας, μετά την Κυριακή και πριν την Τρίτη

Δευτέρα του Πάσχα
dilluns de Pasqua

Δευτερονόμιο (n)
Deuteronomi

Δημοκρατία της Ιρλανδίας (pn)
República d'Irlanda

Δημοκρατία της Κίνας (pn)
República de la Xina

Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
República del Congo

Δημόκριτος (pn)
Demòcrit

Διαβήτης (pn)
Compàs

Διαφωτισμός (n)
Il·lustració

Διόνυσος /ˈðʝo.ni.sos/ (pn)
Dionís

Δνείπερος (pn)
Dnièper

Δομινικανή Δημοκρατία (pn)
República Dominicana

Δον Κιχώτης (pn)
Don Quixot

Δοράς (pn)
Orada

Δουβλίνο (pn)
Dublín

Δούναβης /ˈðu.na.vis/ (pn)
Danubi

Δράκων (pn)
Dragó
  όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου

Δρέσδη (pn)
Dresden

Δυτική Βιρτζίνια (pn)
Virgínia de l'Oest

Δυτική Σαχάρα (pn)
Sàhara Occidental

Δωδεκάνησα (pn)
Dodecanès

Δωροθέα /ðo.ɾoˈθe.a/ (pn)
Dorotea

ΕΚΤ
BCE

ΕΟΚ /eˈok/
CEE
  θηλυκό άκλιτο ακρωνύμιο: Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η μεγαλύτερη από τις τρεις κοινότητες (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) που είχαν ιδρυθεί με απώτερο σκοπό την οικονομική ολοκλήρωση της Ευρώπης

ΕΣΣΔ /e su su ˈðu/
URSS

Εβραίος /eˈvɾe.os/ (pn)
hebrea

Εβραίους (pn)
Hebreus

Εγγύς Ανατολή (pn)
Pròxim Orient

Εγκέλαδος (pn)
Encelade

Εδέμ (pn)
Edèn

Εδιμβούργο (pn)
Edimburg

Εδουάρδος /e.ðuˈaɾ.ðos/ (pn)
Eduard

Ειρήνη /iˈɾi.ni/ (pn)
Irene

Ειρηνικός (pn)
Pacífic

Ειρηνικός Ωκεανός (pn)
Oceà Pacífic

Εκάτη (pn)
Hècate

Εκκλησιαστής (pn)
Eclesiastès

Εκουαδοριανή (pn)
equatoriana

Εκουαδοριανός (pn)
equatoriana

Ελ Σαλβαδόρ (pn)
El Salvador

Ελάμ (pn)
Elam

Ελένη /eˈle.ni/ (pn)
Helena

Ελίκη (pn)
Hèlice

Ελβετία (pn)
Suïssa

Ελβετίδα (pn)
suïssa

Ελβετός (pn)
suís

Ελευσίνια Μυστήρια /e.lefˈsi.ni.a miˈsti.ɾi.a/ (n)
misteris d'Eleusis

Ελισάβετ /e.liˈsa.vet/ (pn)
Elisabeth, Elisabet

Ελλάδα /eˈla.ða/ (pn)
Grècia

Ελληνίδα (pn)
grega

Ελσίνκι (pn)
Hèlsinki

Εμμανουήλ /e.ma.nuˈil/ (pn)
Manel

Εμπεδοκλής (pn)
Empèdocles

Εξάς (pn)
Sextant

Εξκάλιμπερ /eksˈka.li.beɾ/ (pn)
Excàlibur

Επίδαυρος /eˈpi.ða.vɾos/ (pn)
Epidaure

Επίκουρος /eˈpi.ku.ɾos/ (pn)
Epicur

Εποχή του Λίθου (pn)
Edat de pedra

Εποχή του Χαλκού
edat del bronze

Ερινύες
fúries

Ερμής /eɾˈmis/ (pn)
Mercuri
  (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεός της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας
  πλανήτης (αστρονομία) ο πρώτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Ερρίκος /eˈɾi.kos/ (pn)
Enric

Ερυθρές /e.ɾiˈθɾes/ (pn)
Eritres

Ερυθραία /e.ɾiˈθɾe.a/ (pn)
Eritrea

Ερυθραίος /e.ɾiˈθɾe.os/ (pn)
eritreu

Ερυθρός Σταυρός /e.ɾiˈθɾos staˈvɾos/ (pn)
Creu Roja

Εσθήρ /eˈsθiɾ/ (pn)
Ester

Εσθονία (pn)
Estònia

Εσθονός (pn)
estonià

Ετρούσκος (pn)
etrusc

Ευαγόρας (pn)
Evàgores

Ευγένιος /eˈvʝe.ni.os/ (pn)
Eugeni

Ευγενία /e.vʝeˈni.a/ (pn)
Eugènia

Ευλαλία /e.vlaˈli.a/ (pn)
Eulàlia

Ευρασία (pn)
Euràsia

Ευριπίδης /e.vɾiˈpi.ðis/ (pn)
Eurípides

Ευρυδίκη /e.vɾiˈði.ci/ (pn)
Eurídice

Ευρωζώνη (pn)
zona euro

Ευρωπαίος /e.vɾoˈpe.os/ (pn)
europeu

Ευρωπαϊκή Ένωση (pn)
Unió Europea

Ευρωπαϊκή Επιτροπή /e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi/ (pn)
Comissió Europea

Ευρώπη /eˈvɾo.pi/ (pn)
Europa
  (ελληνική μυθολογία) η κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας

Ευσέβιος /efˈse.vi.os/ (pn)
Eusebi

Ευτέρπη /efˈteɾ.pi/ (pn)
Euterpe

Ευτύχιος /eˈfti.çi.os/ (pn)
Eutiqui

Ευφράτης (pn)
Eufrates

Εφεσίους
Efesis
  αιτιατική πληθυντικού} του Εφέσιος

Εφραίμ (pn)
Efraïm

Εωσφόρος (pn)
estel del matí
  (αστρονομία) ο Αυγερινός, ο πλανήτης Αφροδίτη ως άστρο της αυγής
Llucifer
  εβραϊκός κακόβουλος δαίμονας, ο σατανάς, ο αρχάγγελος της κόλασης, ο διάβολος

Εύα /ˈe.va/ (pn)
Eva

Εύβοια /ˈe.vi.a/ (pn)
Eubea

Εύξεινος Πόντος /ˈef.ksi.nos ˈpon.dos/ (pn)
Mar Negra

Ζάγκρεμπ (pn)
Zagreb

Ζάκυνθος /ˈza.cin.θos/ (pn)
Zacint

Ζάμπια (pn)
Zàmbia

Ζαΐρ (pn)
Zaire

Ζαχαρίας /za.xaˈɾi.as/ (pn)
Zacaries, Zacarià

Ζερμινάλ /zeɾ.miˈnal/ (pn)
germinal

Ζιμπάμπουε (pn)
Zimbabwe, Zimbàbue

Ζουλού (pn)
zulu

Ζυγός (pn)
Lliura, Balança

Ζυρίχη (pn)
Zuric

ΗΒ
RU

ΗΠΑ /ˈi.pa/
EUA

Ηγήσιππος (pn)
Hegèsip

Ηλίας /iˈli.as/ (pn)
Elies

Ηλιούπολη /i.liˈu.po.li/ (pn)
Heliòpolis

Ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (pn)
Cotxer

Ηνωμένα Έθνη (pn)
Organització de les Nacions Unides

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (pn)
Emirats Àrabs Units

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (pn)
Estats Units d’Amèrica

Ηνωμένο Βασίλειο (pn)
Regne Unit

Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (pn)
Regne Unit de la Gran Bretanya i Irlanda del Nord

Ηπειρώτης /i.piˈɾo.tis/ (pn)
epirota

Ηρακλής (pn)
Hèrcules

Ηριδανός /i.ɾi.ðaˈnos/ (pn)
Eridà

Ηρόδοτος (pn)
Herodot

Ησίοδος /iˈsi.o.ðos/ (pn)
Hesíode

Ησαΐας (pn)
Isaïes

Ηώς (pn)
Eos

Θάλασσα Μπάρεντς /ˈθa.la.sa ˈba.ɾent͡s/ (pn)
Mar de Barentsz

Θάλεια /ˈθa.li.a/ (pn)
Talia

Θέουτα /ˈθe.u.ta/ (pn)
Ceuta

Θέτις (pn)
Tetis

Θήβα /ˈθi.va/ (pn)
Tebes

Θεέ μου /θeˈe mu/
Déu meu

Θεοδώριχος /θe.oˈðo.ɾi.xos/ (pn)
Teodoric

Θεοφάνια /θe.oˈfa.ni.a/ (pn)
Epifania

Θεού θέλοντος
si Déu vol

Θερμοπύλες /θeɾ.moˈpi.les/ (pn)
Termòpiles

Θεσσαλία (pn)
Tessàlia

Θεσσαλονίκη /θe.sa.loˈni.ci/ (pn)
Salònica

Θεόδωρος /θeˈo.ðo.ɾos/ (pn)
Teodor

Θεός /θeˈos/ (n)
Déu

Θηρεσία /θi.ɾe.ˈsi.a/ (pn)
Teresa
  γυναικείο όνομα

Θησέας /θiˈse.as/ (pn)
Teseu

Θιβέτ (pn)
Tibet

Θορ (pn)
Thor

Θουριγγία (pn)
Turíngia

Θράκη /ˈθɾa.ci/ (pn)
Tràcia

Θρήνοι (pn)
Lamentacions

Θωμάς /θoˈmas/ /θoˈmas/ (pn)
Tomàs

Ιάβα (pn)
Java

Ιάκωβος (pn)
Jaume

Ιάπωνας (pn)
japonès

Ιακώβ (pn)
Jaume

Ιανουάριος /i.a.nuˈa.ɾi.os/ (pn)
gener
  ο πρώτος μήνας του Γρηγοριανού ημερολόγιου

Ιανός /i.aˈnos/ (pn)
Janus
  (ρωμαϊκή μυθολογία) θεός του πολέμου με τα δύο πρόσωπα, όλων των ενάρξεων και των διαβάσεων, όπως είναι οι θύρες, οι πύλες και οι γέφυρες
  δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Πλούτωνα (ανακαλύφθηκε το 1966)

Ιαπωνία /i.a.poˈni.a/ (pn)
Japó

Ιαχβέ (pn)
Jahvè
  μια από τις αποδόσεις του προσωπικού ονόματος του Θεού, όπως παρουσιάζεται στην Αγία Γραφή

Ιβοριανός (pn)
ivoriana

Ιγνάτιος /iˈɣna.ti.os/ (pn)
Ignasi

Ιεζεκιήλ (pn)
Ezequiel

Ιεράπολη /i.eˈɾa.po.li/ (pn)
Hieràpolis

Ιερεμίας (pn)
Jeremies

Ιερουσαλήμ /i.e.ɾu.saˈlim/ (pn)
Jerusalem

Ιερώνυμος /i.eˈɾo.ni.mos/ (pn)
Jeroni

Ιεχωβά (pn)
Jehovà

Ιησούς (pn)
Jesús

Ιησούς Χριστός (pn)
Jesucrist

Ιλλυρία (pn)
Il·líria

Ιλλυριός (pn)
il·liri

Ιμαλάια /i.maˈla.i.a/ (pn)
Himàlaia

Ινδία /inˈði.a/ (pn)
Índia

Ινδιάνος (pn)
indiana

Ινδικός Ωκεανός (pn)
Oceà Índic

Ινδοευρωπαίος (pn)
indoeuropea

Ινδονησία (pn)
Indonèsia

Ινδός /inˈðos/ (pn)
Indus
  ποταμός της Ασίας (στον ενικό) ποταμός της Ασίας που ξεκινά από το Θιβέτ, διασχίζει το Πακιστάν και την Ινδία
Indi
  όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 12 αστερισμούς που δημιούργησαν οι Pieter Dirkszoon Keyser και Frederick de Houtman από το 1595 ως το 1597 (πρωτοεμφανίσθηκε στην Ουρανομετρία του Johann Bayer το 1603) και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση

Ιξίων (pn)
Ixió

Ιορδάνης /i.orˈða.nis/ (pn)
Jordà

Ιορδανία (pn)
Jordània

Ιουδαίος /i.uˈðe.os/ (pn)
jueu

Ιουρασική (pn)
juràssic

Ιουστινιανός (pn)
Justinià, Justinià I el Gran

Ιούδας (pn)
Judes

Ιούλιος /iˈu.li.os/ (pn)
juliol

Ιούνιος /iˈu.ni.os/ (pn)
juny
  ο έκτος μήνας του ημερολογίου

Ιππάριον (pn)
Cavallet

Ιράκ (pn)
Iraq

Ιράν (pn)
Iran

Ιρακινός (pn)
iraquià

Ιρανός (pn)
iranià

Ιρλανδία (pn)
Irlanda

Ιρλανδός (pn)
irlandesos

Ισίδωρος /iˈsi.ðo.ɾos/ (pn)
Isidre

Ισημερινή Γουινέα (pn)
Guinea Equatorial

Ισημερινός /i.si.me.ɾiˈnos/ (pn)
Equador

Ισλάμ /iˈslam/ (n)
islam

Ισλανδή /i.slanˈði/ (pn)
islandesa

Ισλανδία /i.slanˈði.a/ (pn)
Islàndia

Ισλανδός (pn)
islandesa

Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών /i.soˈzi.ʝi.o tɾe.xuˈson si.na.laˈɣon/
compte corrent

Ισπανία (pn)
Espanya

Ισπανίδα (pn)
espanyola

Ισπανός /i.spaˈnos/ (pn)
espanyol

Ισραήλ /i.zɾaˈil/ (pn)
Israel

Ισραηλίτης (pn)
israelita

Ισραηλινός (pn)
israelià

Ιστία (pn)
Vela

Ιταλία (pn)
Itàlia

Ιταλίδα (pn)
italiana

Ιταλός (pn)
italià

Ιχθύες (pn)
Peixos

Ιχθύς Ιπτάμενος (pn)
Peix Volant

Ιχθύς Νότιος (pn)
Peix Austral

Ιωάννα /i.oˈa.na/ (pn)
Joana

Ιωάννης /i.oˈa.nis/ (pn)
Joan

Ιωήλ (pn)
Joel

Ιωακείμ (pn)
Joaquim

Ιωνάς /i.oˈnas/ (pn)
Jonàs

Ιωνία /i.oˈni.a/ (pn)
Jònia

Ιωσήφ (pn)
Josep

Ιωσούας (pn)
Josuè

Ιόνια νησιά (pn)
Illes Jòniques

Ιόνιο πέλαγος /iˈo.ni.o ˈpe.la.ɣos/ (pn)
mar Jònica

Ιώ (pn)
Io

Ιώβ (pn)
Job

ΚΚΣΕ /ku.kuˈse/
PCUS

ΚΟΚ
calçada

Κάδιθ /ˈka.ðiθ/
Cadis

Κάθερες /ˈka.θe.ɾes/
Càceres

Κάιρο /ˈka.i.ɾo/ (pn)
Caire, El Caire

Κάλιαρι /ˈka.ʎa.ɾi/ (pn)
Càller

Κάμινος (pn)
Forn

Κάννες /ˈka.nes/ (pn)
Canes

Κάρμεν (pn)
Carme

Κάρντιφ /ˈkaɾ.dif/ (pn)
Cardiff

Κάρολος /ˈka.ɾo.los/ (pn)
Carles

Κάρυστος /ˈka.ɾi.stos/ (pn)
Carist

Κάτεγατ /ˈka.te.ɣat/
Kattegat

Κάτω Σαξονία (pn)
Baixa Saxònia

Κάτω Χώρες (pn)
Països Baixos, Holanda
  άλλη μορφή του Ολλανδία (ειδικότερα) ( χώρα) άλλη μορφή του Ολλανδία

Κέιπ Τάουν /ˈce.ip ˈta.un/ (pn)
Ciutat del Cap

Κέλτης (n)
celta

Κέμνιτς /ˈce.mnit͡s/ (pn)
Chemnitz

Κένταυρος (pn)
Centaure

Κένυα (pn)
Kenya

Κέρκυρα /ˈceɾ.ci.ɾa/ (pn)
Corfú

Κήτος /ˈci.tos/ (pn)
Balena

Κίεβο /ˈci.e.vo/ (pn)
Kíev

Κίελο (pn)
quilla

Κίνα /ˈci.na/ (pn)
Xina

Καβυλία /ka.viˈli.a/ (pn)
Cabília

Καβύλος /kaˈvi.los/ (pn)
cabilenc

Καγιέν /kaˈʝen/ (pn)
Caiena

Καζακστάν (pn)
Kazakhstan

Καζαμπλάνκα /ka.zaˈblan.ka/ (pn)
Casablanca

Καθαρά Δευτέρα /ka.θaˈɾa ðeˈfte.ɾa/ (pn)
dimarts de carnaval

Καινή Διαθήκη (pn)
Nou Testament

Καισάρεια (pn)
Cesarea

Καλαβρία /ka.laˈvɾi.a/ (pn)
Calàbria

Καλαβρός /ka.laˈvɾos/ (pn)
calabrès

Καλιφορνέζα /ka.li.foɾˈne.za/ (pn)
californiana

Καλιφορνέζος /ka.li.foɾˈne.zos/ (pn)
californià

Καλιφόρνια /ka.liˈfoɾ.ni.a/ (pn)
Califòrnia

Καλκούτα /kalˈku.ta/ (pn)
Calcuta

Καλλιόπη /kaˈʎo.pi/ (pn)
Cal·líope

Καλτανισσέττα /kal.ta.niˈse.ta/ (pn)
Caltanissetta

Καμερουνέζα /ka.me.ɾuˈne.za/ (n)
camerunesa

Καμερουνέζος /ka.me.ɾuˈne.zos/ (n)
camerunès

Καμερούν /ka.meˈrun/ (pn)
Camerun

Καμηλοπάρδαλις (pn)
Girafa

Καμπέρα /kamˈbe.ɾa/ (pn)
Canberra

Καμπανία /kam.baˈni.a/ (pn)
Campània
  πόλη της Ιταλίας περιφέρεια και πόλη της Ιταλίας

Καμποτζιανή /kam.bo.d͡zi.aˈni/ (pn)
cambodjana

Καμποτζιανός /kam.bo.d͡zi.aˈnos/ (pn)
cambodjà

Καμπούλ (pn)
Kabul

Καμπότζη /kamˈbo.d͡zi/ (pn)
Cambodja

Κανάριοι Νήσοι /kaˈna.ɾi.i ˈni.si/ (pn)
Illes Canàries

Καναδάς /ka.naˈðas/ (pn)
Canadà

Καναδή /ka.naˈði/ (pn)
canadenca

Καναδός /ka.naˈðos/ (pn)
canadenc

Κανκούν /kanˈkun/
Cancun

Κανταβρία /kan.taˈvɾi.a/ (pn)
Cantàbria

Καπερναούμ /ka.peɾ.naˈum/ (pn)
Cafarnaüm

Καπιτώλιο (pn)
Capitoli
  κτήριο στην Ουάσιγκτον, στο οποίο συνέρχεται το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών

Καππαδοκία /ka.pa.ðoˈci.a/ (pn)
Capadòcia

Καππαδόκης /ka.paˈðo.cis/ (pn)
capadoci

Καππαδόκισσα /ka.paˈðo.ci.sa/ (pn)
capadòcia

Καράκας /kaˈɾa.kas/ (pn)
Caracas

Καρακάλλας (pn)
Caracalla

Καραϊβική /ka.ɾai.viˈci/ (pn)
Carib

Καραϊβική Θάλασσα /ka.ɾai.viˈci ˈθa.la.sa/ (pn)
mar Carib

Καρινθία /ka.ɾinˈθi.a/ (pn)
Caríntia

Καρκίνος /kaɾˈci.nos/ (pn)
Cranc, Càncer

Καρκασόν /kaɾ.kaˈson/
Carcassona

Καρολομάγνος (pn)
Carlemany

Καρπάθια /kaɾˈpa.θi.a/ (pn)
Carpats

Καρχηδόνα /kaɾ.çiˈðo.na/ (pn)
Cartago

Καρχηδόνιος /kaɾ.çiˈðo.ni.os/ (pn)
cartaginès

Κασμίρ (pn)
Caixmir

Κασσιόπη (pn)
Cassiopea

Καστίλλη /kaˈsti.li/ (pn)
Castella

Καστίλλη-Λα Μάντσα /kaˈsti.li la‿man.t͡sa/ (pn)
Castella-la Manxa

Καστιλλιάνα /ka.stiˈʎa.na/ (pn)
castellana

Καστιλλιάνος /ka.stiˈʎa.nos/ (pn)
castellà

Κατάνια /kaˈta.ni.a/ (pn)
Catània

Κατάρ /kaˈtar/ (pn)
Qatar

Καταλανή /ka.ta.laˈni/ (pn)
catalana

Καταλανός /ka.ta.laˈnos/ (pn)
català

Καταλονία /ka.ta.loˈni.a/ (pn)
Catalunya

Καταντζάρο /ka.tanˈd͡za.ɾo/
Catanzaro

Καταριανός (pn)
qatarià

Κατμαντού (pn)
Katmandú

Καύκασος /ˈkaf.ka.sos/ (pn)
Caucas

Κεμπέκ (pn)
Quebec

Κεμπεκουά (pn)
quebequesa

Κεντάκι (pn)
Kentucky

Κεντρική Ασία /cen.dɾiˈci aˈsi.a/ (pn)
Àsia Central

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία /cen.dɾo.a.fɾi.ka.niˈci ði.mo.kɾaˈti.a/ (pn)
República Centreafricana

Κενυάτης (pn)
kenyana

Κεϋλάνη (pn)
Ceilan

Κηφεύς (pn)
Cefeu

Κικέρων (pn)
Ciceró

Κιλικία /ci.liˈci.a/ (pn)
Cilícia

Κινέζος /ciˈne.zos/ (pn)
xinès

Κιργιζία (pn)
Kirguizistan

Κιριμπάτι (pn)
Kiribati

Κιότο (pn)
Kyoto

Κλάρα (pn)
Clara

Κλήμης /ˈkli.mis/ (pn)
Climent
  ανδρικό όνομα

Κλαύδιος /ˈklav.ði.os/ (pn)
Claudi

Κλεοπάτρα /kle.oˈpa.tɾa/ (pn)
Cleòpatra

Κοζάκος (pn)
cosac

Κοινωνία των Εθνών (pn)
Societat de Nacions

Κοκκινοσκουφίτσα /ko.ci.no.skuˈfi.t͡sa/ (pn)
La Caputxeta Vermella, Caputxeta Vermella

Κολομβία (pn)
Colòmbia

Κολοσσαίο /ko.loˈse.o/ (pn)
Colosseu

Κολοσσαείς (pn)
Colossencs
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Κολοσσαείς, δώδεκα βιβλία της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Κολωνία (pn)
Colònia

Κομόρες (pn)
Comores

Κονγκολέζος (pn)
congolès

Κοπεγχάγη /ko.peŋˈxa.ʝi/ (pn)
Copenhaguen

Κοράνιο (pn)
Alcorà

Κορεάτης (pn)
coreà

Κορσική /koɾ.siˈci/ (pn)
Còrsega

Κορσικανός /koɾ.si.kaˈnos/ (pn)
cors

Κοσσυφοπέδιο (pn)
Kosovo

Κουάκερος (pn)
quàquer

Κουάλα Λουμπούρ (pn)
Kuala Lumpur

Κουβέιτ (pn)
Kuwait

Κουβανός (pn)
cubà

Κουβεϊτιανός (pn)
kuwaitià

Κουρασάο (pn)
Curaçao

Κοϊντίνος (pn)
Quintí

Κούβα /ˈku.va/ (pn)
Cuba

Κούρδος (pn)
kurd

Κρήτη (pn)
Creta

Κρακοβία (pn)
Cracòvia

Κρατήρ (pn)
Copa

Κρεμλίνο /kɾemˈli.no/ (pn)
Kremlin

Κρητιδική (pn)
cretaci

Κρητιδικός (adj)
cretaci

Κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (pn)
cretenc

Κριμαία /kɾiˈme.a/ (pn)
Crimea

Κριτές (pn)
Jutges

Κριός (pn)
Àries

Κροάτης (pn)
croat

Κροάτισσα (pn)
croata

Κροατία (pn)
Croàcia

Κρόνος /ˈkɾo.nos/ (pn)
Saturn
  πλανήτης (αστρονομία) ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και δεύτερος μεγαλύτερος με χαρακτηριστικούς δακτύλιους

Κυκλάδες /ciˈkla.ðes/ (pn)
Cíclades

Κυπρία (pn)
xipriota
  η υπήκοος της Κύπρου ή η γυναίκα που κατάγεται από αυτό το νησί
  (ως επίθετο)

Κυρήνη /ciˈɾi.ni/ (pn)
Cirene

Κυριάκος /ciɾˈʝa.kos/ (pn)
Ciríac

Κυριακή /ciɾ.ʝaˈci/ (pn)
diumenge
  η πρώτη (ή, κατ' άλλους, η τελευταία) ημέρα της εβδομάδας, μετά το Σάββατο και πριν την Δευτέρα

Κυριακή προσευχή
Parenostre

Κυριακή των Βαΐων (pn)
Diumenge de Rams

Κωνσταντίνος /kon.stanˈdi.nos/ (pn)
Constantí

Κωνσταντινούπολη /kon.stan.diˈnu.po.li/ (pn)
Constantinoble

Κως (pn)
Kos

Κόμη Βερενίκης (pn)
Cabellera de Berenice

Κόπτης (pn)
copte

Κόρδοβα (pn)
Còrdova

Κόρινθος /ˈko.ɾin.θos/ (pn)
Corint

Κόστα Ρίκα /ˈko.sta ˈɾi.ka/ (pn)
Costa Rica

Κύθηρα /ˈci.θi.ɾa/ (pn)
Cítera

Κύκνος (pn)
Cygnus

Κύνες Θηρευτικοί (pn)
Llebrers

Κύπρια (pn)
xipriota
  τα Κύπρια (έπη) : αρχαίο επικό ποίημα

Κύπριος /ˈci.pɾi.os/ (pn)
xipriota
  (εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από την Κύπρο ή έχει κυπριακή υπηκοότητα

Κύπρος /ˈci.pɾos/ (pn)
Xipre

Κύριος /ˈci.ɾi.os/ (pn)
Senyor

Κύρος /ˈci.ɾos/ (pn)
Cir

Κώμη (pn)
Komi

Κώστας /ˈko.stas/ (pn)
Costa

ΛΟΑΤ
LGTB

Λάζαρος (pn)
Llàtzer

Λάιος /ˈla.i.os/ (pn)
Laios
  (ελληνική μυθολογία) αρχαίο ανδρικό όνομα

Λάνσελοτ /ˈlan.se.lot/ (pn)
Lancelot

Λάντογκα (pn)
llac Ladoga

Λάος (pn)
Laoso, Laos

Λάρισα /ˈla.ɾi.sa/ (pn)
Làrissa

Λένινγκραντ (pn)
Leningrad

Λέσβος (pn)
Lesbos

Λέων (pn)
Lleó

Λέων Μικρός (pn)
Lleó Menor

Λίβανος /ˈli.va.nos/ (pn)
Líban

Λίβυος (pn)
libi

Λίγηρας (pn)
Liger

Λίμα /ˈli.ma/ (pn)
Lima

Λίχτενσταϊν /ˈlix.ten.stai̯n/ /ˈlɪçtn̩ˌʃtaɪ̯n/ (pn)
Liechtenstein

Λαγωός (pn)
Llebre

Λακωνία (pn)
Lacònia

Λαπωνία /la.poˈni.a/ (pn)
Lapònia

Λαυρέντιος /laˈvɾen.di.os/ (pn)
Llorenç

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (pn)
República Democràtica del Congo

Λβιβ (pn)
Lviv

Λειψία /liˈpsi.a/ (pn)
Leipzig

Λετονία (pn)
Letònia

Λετονός (pn)
letona

Λευκή (pn)
Blanca

Λευκορωσία /lef.ko.ɾoˈsi.a/ (pn)
Bielorússia

Λευκορωσίδα /lef.ko.ɾoˈsi.ða/ (pn)
bielorussa

Λευκορώσος /lef.koˈɾo.sos/ (pn)
bielorús

Λευκωσία (pn)
Nicòsia

Λευϊτικό (n)
Levític

Λητώ (pn)
Leto

Λιβανέζος (pn)
libanès

Λιβερία (pn)
Libèria

Λιβύη (pn)
Líbia

Λιθουανία /li.θu.aˈni.a/ (pn)
Lituània

Λιθουανός (pn)
lituà

Λιμόζ (pn)
Llemotges

Λιουμπλιάνα (pn)
Ljubljana

Λισαβόνα (pn)
Lisboa

Λομβαρδός /lom.varˈðos/ (n)
llombard

Λονδίνο /lonˈði.no/ (pn)
Londres

Λονδρέζα (pn)
londinenca

Λονδρέζος (pn)
londinenc

Λος Άντζελες (pn)
Los Angeles

Λουίζα (pn)
Lois

Λουιζιάνα (pn)
Louisiana

Λουκάς /luˈkas/ (pn)
Lluc

Λουκία /luˈci.a/ (pn)
Llúcia

Λουξεμβουργιανή (pn)
luxemburguesa

Λουξεμβουργιανός (pn)
luxemburguès

Λουξεμβούργο (pn)
Luxemburg

Λουχάνσκ (pn)
Lugansk

Λυγξ (pn)
Linx

Λυδία (pn)
Lídia
  αρχαία χώρα (ιστορία) αρχαία χώρα στη Μικρά Ασία, η κατά τον Όμηρο Μαιονία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Λυδοί.

Λυδός (pn)
lidi

Λυκία /liˈci.a/ (pn)
Lícia

Λυκαβηττός /li.ka.viˈtos/ (pn)
Licabet

Λυών (pn)
Lió

Λωζάνη (pn)
Lausana

Λόκι /ˈlo.ci/ (pn)
Loki

Λύκος (pn)
Llop

Λύρα (pn)
Lira

ΜΕΘ
UCI

Μάγχη /ˈmaŋ.çi/ (pn)
canal de la Mànega

Μάιντς (pn)
Magúncia

Μάιος /ˈma.i.os/ (pn)
maig
  ο πέμπτος μήνας του ημερολογίου

Μάλι (pn)
Mali

Μάλτα /ˈmal.ta/ (pn)
Malta

Μάντσεστερ (pn)
Manchester

Μάορι (pn)
maori

Μάριος (pn)
Màrius

Μάρκος /ˈmaɾ.kos/ (pn)
Marc

Μάρτιος /ˈmaɾ.ti.os/ (pn)
març
  ο τρίτος μήνας του έτους και ο πρώτος της άνοιξης

Μάρτυρας του Ιεχωβά
testimoni de Jehovà

Μέγαρα /ˈme.ɣa.ɾa/ (pn)
Mègara

Μέγας Κύων (pn)
Ca Major

Μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (pn)
Medusa

Μέλας Δρυμός /ˈme.las ðɾiˈmos/ (pn)
Selva Negra

Μέση Ανατολή (pn)
Orient Mitjà

Μήδεια /ˈmi.ði.a/ (pn)
Medea

Μήδος (pn)
mede

Μίνστερ /ˈmin.steɾ/
catedral

Μαίρη (pn)
Maria

Μαγιότ (pn)
Mayotte

Μαγκρέμπ (pn)
Magrib

Μαδαγασκάρη (pn)
Madagascar

Μαδρίτη /maˈðɾi.ti/ (pn)
Madrid

Μαδριλένα /ma.ðɾiˈle.na/ (pn)
madrilenya

Μαδριλένος /ma.ðɾiˈle.nos/ (pn)
madrileny

Μαθουσάλας /ma.θuˈsa.las/ (n)
Matusalem

Μακεδονία /ma.ce.ðoˈni.a/ (pn)
Macedònia

Μαλάουι (pn)
Malawi

Μαλαισία (pn)
Malàisia

Μαλαχίας (pn)
Malaquies

Μαλγάσιος (pn)
malgaix

Μαλδίβες (pn)
Maldives

Μαλτέζος (pn)
maltesa
  (εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από τη Μάλτα ή έχει μαλτέζικη υπηκοότητα, (στο θηλυκό: Μαλτέζα)

Μανίλα (pn)
Manila

Μαρία /maˈɾi.a/ (pn)
Maria

Μαραθώνας /ma.ɾaˈθo.nas/ (pn)
Marató

Μαργαρίτα (pn)
Margarida

Μαριούπολη /ma.ɾiˈu.po.li/ (pn)
Mariúpol

Μαροκινός (pn)
marroquí

Μαρτινίκα (pn)
Martinica

Μαρόκο (pn)
Marroc

Μασσαλία /ma.saˈli.a/ (pn)
Marsella

Ματθαίος /matˈθe.os/ (pn)
Mateu

Μαυρίκιος /maˈvɾi.ci.os/ (pn)
Maurici

Μαυριτανία (pn)
Mauritània

Μαυροβούνιο /mav.ɾoˈvu.ni.o/ (pn)
Montenegro

Μαυροβούνιος (pn)
montenegrí

Μαύρη Παρασκευή
divendres negre

Μεγάλη Άρκτος (pn)
Ossa major

Μεγάλη Βρετανία (pn)
Gran Bretanya

Μεγάλη Εβδομάδα /meˈɣa.li e.vðoˈma.ða/ (pn)
Setmana Santa

Μεγάλη Παρασκευή (pn)
Divendres Sant

Μεγαλειότατε /me.ɣa.liˈo.ta.te/
Sa Majestat
  (προσφώνηση) προσφώνηση αυτοκράτορα (αυτοκράτειρας) ή βασιλιά (βασίλισσας)

Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία (pn)
Mecklemburg-Pomerània Occidental

Μεξικανός (pn)
mexicana

Μεξικό /me.ksiˈko/ (pn)
Mèxic, Ciutat de Mèxic
  χώρα χώρα της Βόρειας Αμερικής, με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη και επίσημη γλώσσα τα ισπανικά

Μερσέντες /meɾˈse.des/
Mercè

Μερσεντές /meɾ.seˈdes/ (n)
Mercè

Μεσιντόρ /me.siˈdoɾ/ (pn)
messidor

Μεσοποτάμιος (pn)
mesopotami

Μεσοποταμία /me.so.po.taˈmi.a/ (pn)
Mesopotàmia

Μεσόγειος (pn)
conca del Mediterrani

Μεσόγειος Θάλασσα /meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa/ (pn)
Mar Mediterrània, Mar Mediterrani

Μετς /ˈmet͡s/ (pn)
Metz

Μεφιστοφελής (n)
Mefistòfeles

Μικρά Ασία (pn)
Àsia Menor

Μικρή Άρκτος (pn)
Ossa menor

Μικρονησία (pn)
Micronèsia

Μικροσκόπιον (pn)
Microscopi

Μικρός Κύων (pn)
Ca Menor

Μιλάνο (pn)
Milà

Μιρέλλα /miˈɾe.la/ (pn)
Mireia

Μισισίπι (pn)
Mississipí

Μισσισσιπής (pn)
Mississipí

Μιχάλης /miˈxa.lis/ (pn)
Miquel

Μιχαήλ (pn)
Miquel

Μιχαίας (pn)
Miquees

Μογγολία (pn)
Mongòlia

Μογγόλα (pn)
mongol

Μογκούλ (pn)
gran mogol

Μοζαμβίκη /mo.zaɱˈvi.ci/ (pn)
Moçambic

Μολδαβία (pn)
Moldàvia

Μονακό (pn)
Mònaco

Μοναστήρι /mo.naˈsti.ɾi/ (pn)
Bitola
  πόλη της Βόρειας Μακεδονίας (ιστορία) η πόλη της Βόρειας Μακεδονίας Μπίτολα (→ δείτε και Βιτώλια)

Μονεγάσκος (pn)
monegasc

Μονπελιέ (pn)
Montpeller

Μοντάνα (pn)
Montana

Μοντομπάν (pn)
Montalban

Μοντρεαλίτης /mɔn.tɾɛ.aˈli.tis/ (pn)
mont-realesa

Μοντρεαλίτισσα /mɔn.tɾɛ.aˈli.ti.sa/ (pn)
mont-realesa

Μοντσερράτ (pn)
Montserrat

Μονόκερως (pn)
Unicorn

Μοσούλη (pn)
Mossul

Μουλαντόνα (pn)
Muladona

Μπάρι /ˈba.ɾi/ (pn)
Bari

Μπάτνα /ˈbat.na/
Batna

Μπάφαλο /ˈba.fa.lo/
Buffalo

Μπέλφαστ /ˈbel.fast/ (pn)
Belfast

Μπέργκαμο /ˈbeɾ.ga.mo/ (pn)
Bèrgam

Μπέστλα (pn)
Bestla

Μπαγιόν /baˈʝon/
Baiona

Μπακού /baˈku/ (pn)
Bakú

Μπαλί /baˈli/ (n)
Bali

Μπαλινέζος (pn)
balinès

Μπαλντρ (pn)
Bàlder

Μπαλουχιστάν /ba.lu.çiˈstan/ (pn)
Balutxistan

Μπαμακό /ba.maˈko/ (pn)
Bamako

Μπαμπ ελ Μαντέμπ /ˈbab el‿manˈdeb/
Bab el-Mandeb

Μπανγκλαντές /ban.glaˈdes/ (pn)
Bangla Desh

Μπανγκόκ /banˈgok/ (pn)
Bangkok

Μπανταλόνα /ba.daˈlo.na/
Badalona

Μπανταχσάν /ba.daxˈsan/
Badakhxan

Μπανταχόθ /ba.daˈxoθ/
Badajoz

Μπαρμπάντος /baɾˈba.dos/ (pn)
Barbados

Μπασκορτοστάν /ba.skoɾ.toˈstan/ (pn)
Baixkíria

Μπαστιά /baˈstʝa/
Bastia

Μπαχάμες /baˈxa.mes/ (pn)
Bahames

Μπαχρέιν /baˈxɾe.in/ (pn)
Bahrain

Μπεζανσόν /be.zanˈson/
Besançon

Μπελίζ /beˈliz/ (pn)
Belize

Μπελμοπάν /bel.moˈpan/ (pn)
Belmopan

Μπενίν /beˈnin/ (pn)
Benín

Μπενεβέντο /be.neˈven.to/
Benevent

Μπενελούξ /be.neˈluks/ (pn)
Benelux

Μπετζάγια /beˈd͡za.ʝa/
Bugia

Μπετσουαναλάνδη /be.t͡su.a.naˈlan.ði/ (pn)
Betxuanalàndia

Μπιλμπάο /bilˈba.o/ (pn)
Bilbao

Μπισκέκ /biˈscek/ (pn)
Bixkek

Μπιχάρ /biˈxaɾ/
Bihar

Μπλαγκόεβγκραντ /blaˈgo.ev.gɾad/
Blagòevgrad

Μπογκοτά /bo.goˈta/ (pn)
Bogotà

Μπολτσάνο /bolˈt͡sa.no/
Bozen

Μπολόνια (pn)
Bolonya

Μποναίρ /boˈneɾ/ (pn)
Bonaire

Μπορντό (pn)
Bordeus

Μποτσουάνα /bo.t͡suˈa.na/ (pn)
Botswana

Μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (pn)
botswanès

Μπουένος Άιρες /buˈe.nos ˈa.i.ɾes/ (pn)
Buenos Aires

Μπουργιατία /buɾ.ʝaˈti.a/ (pn)
Buriàtia

Μπουργκάς /buɾˈgas/ (pn)
Burgàs

Μπουρζ /ˈbuɾz/
Bourges

Μπουρκίνα Φάσο /buɾˈci.na ˈfa.so/ (pn)
Burkina Faso

Μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (pn)
burundès

Μπουρούντι /buˈɾun.di/ (pn)
Burundi

Μπουτάν /buˈtan/ (pn)
Bhutan, Bhuton

Μπουτανέζα /bu.taˈne.za/ (pn)
bhutanesa

Μπουτανέζος /bu.taˈne.zos/ (pn)
bhutanès

Μπουχάρα /buˈxa.ɾa/ (pn)
Bukharà

Μπρέντα /ˈbɾe.nda/
Breda

Μπρέσια /ˈbɾe.si.a/ (pn)
Brescia

Μπρίντιζι /ˈbɾin.di.zi/ (pn)
Bríndisi

Μπρίστολ /ˈbɾi.stol/ (pn)
Bristol

Μπραγκάνσα /bɾaˈgan.sa/
Bragança

Μπραζίλια /bɾaˈzi.li.a/ (pn)
Brasília

Μπρατισλάβα /bɾa.tiˈsla.va/ (pn)
Bratislava

Μπρεσανόνε /bɾe.saˈno.ne/
Brixen

Μπριτζτάουν /bɾid͡zˈta.un/ (pn)
Bridgetown

Μπρνο /ˈbɾno/
Brno

Μπρουνέι /bɾuˈne.i/ (pn)
Brunei

Μπρυζ /ˈbɾiz/ (pn)
Bruge

Μπρυμαίρ /bɾiˈmeɾ/ (pn)
brumari

Μυία (pn)
Mosca

Μωάμεθ /moˈa.meθ/ (pn)
Mafumet

Μωυσής /mo.iˈsis/ (pn)
Moisès

Μόναχο (pn)
Munic

Μόνικα (pn)
Mònica

Μόντρεαλ /ˈmon.tɾe.al/ (pn)
Mont-real

Μόσχα (pn)
Moscou

Μύκονος (pn)
Miconos, Mykonos

ΝΑΤΟ /ˈna.to/
OTAN

Νάντη (pn)
Nantes

Νάπολη (pn)
Nàpols

Νέα Ζηλανδία (pn)
Nova Zelanda

Νέα Καληδονία (pn)
Nova Caledònia

Νέα Υόρκη /ˈne.a iˈoɾ.ci/ (pn)
Nova York

Νέγκρετ (pn)
Negret
  (μυθολογία) στην καταλανική μυθολογία και λαογραφία το Νέγκρετ ήταν ένα δαιμόνιο πού όταν ακουμπούσε κάποιος ένα κερί γινόταν χρυσός.

Νέο Δελχί (pn)
Nova Delhi

Νέο Μεξικό (pn)
Nou Mèxic

Νέος Κόσμος /ˈne.os ˈko.zmos/ (pn)
Nou Món
  (ιστορία) προσδιορισμός που περιγράφει το Δυτικό Ημισφαίριο (Αμερική) ή την Αυστραλία

Νέρτους (pn)
Hertha

Νήσοι Κουκ (pn)
Illes Cook

Νήσοι Φώκλαντ (n)
Illes Falkland

Νίγηρας /ˈni.ʝi.ras/ (pn)
Níger

Νίκαια /ˈni.ce.a/ (pn)
Niça
  πόλη της Γαλλίας πόλη της Γαλλίας, αρχαία αποικία Ελλήνων

Ναμίμπια (pn)
Namíbia

Νανσί /nanˈsi/ (pn)
Nancy

Ναούμ (pn)
Nahum

Ναούρου (pn)
Nauru

Ναταλία (pn)
Natàlia

Ναυσικά (pn)
Nausica

Ναϊρόμπι (pn)
Nairobi

Νεάντερταλ (pn)
neandertal

Νεβάδα (pn)
Nevada

Νεεμίας (pn)
Nehemies

Νεοζηλανδός (pn)
neozelandès

Νεοϋορκέζος /ne.o.i.oɾˈce.zos/ (n)
novaiorquesa

Νεπάλ (pn)
Nepal

Νιβόζ /niˈvoz/ (pn)
nivós

Νιγηρία (pn)
Nigèria

Νικαράγουα (pn)
Nicaragua

Νικόλαος (pn)
Nicolau

Νοέμβριος /noˈeɱ.vɾi.os/ (pn)
novembre
  ο ενδέκατος μήνας του ημερολογίου

Νοβοσιμπίρσκ (pn)
Novosibirsk

Νορβηγία /noɾ.viˈʝi.a/ (pn)
Noruega

Νορβηγίδα (pn)
noruega

Νορβηγός (pn)
noruec

Νορμανδία /noɾ.manˈði.a/ (pn)
Normandia

Ντιπ (pn)
Dip

Ντουμπάι (pn)
Dubai

Ντόχα (pn)
Doha

Νυρεμβέργη (pn)
Nuremberg

Νότια Αμερική (pn)
Amèrica del Sud

Νότια Αφρική /ˈno.ti.a a.fɾiˈci/ (pn)
Sud-àfrica, Àfrica del Sud

Νότια Καρολίνα (pn)
Carolina del Sud

Νότια Κορέα (pn)
Corea del Sud

Νότιο Σουδάν (pn)
Sudan del Sud

Νότιος Πόλος (pn)
pol Sud

Νότιος Ωκεανός (pn)
Oceà Antàrtic

Νώε /ˈno.e/ (pn)
Noè

Ξάνθιππος (pn)
Xantip

ΟΗΕ /o.iˈe/
ONU

Οβίδιος (pn)
Ovidi

Οβδιού (pn)
Abdies

Οδησσός (pn)
Odessa

Οδυσσέας /o.ðiˈse.as/ (pn)
Odisseu

Οδύσσεια (pn)
Odissea

Οθωμανή /o.θo.maˈni/ (pn)
otomana

Οθωμανική Αυτοκρατορία (pn)
Imperi otomà

Οθωμανός /o.θo.maˈnos/ (pn)
otomà

Οιδίποδας /iˈði.po.ðas/ (pn)
Èdip

Οκρίβας (pn)
Cavallet del Pintor

Οκτάς (pn)
Octant

Οκτώβριος /oˈkto.vɾi.os/ (pn)
Octubre, octubre
  o δέκατος μήνας του ημερολογίου και ο δεύτερος του φθινοπώρου που έχει 31 ημέρες

Ολλανδή (pn)
holandesa

Ολλανδία /o.lanˈði.a/ (pn)
Holanda
  περιοχή των Κάτω Χωρών, όνομα δυο επαρχιών των Κάτω Χωρών, η Βόρεια Ολλανδία και η Νότια Ολλανδία.

Ολλανδικές Αντίλλες (pn)
Antilles Neerlandeses

Ολλανδός (pn)
holandès

Ολυμπιακοί Αγώνες /o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes/
Jocs Olímpics

Ομάν (pn)
Oman

Ονδουριανός (pn)
hondurenya

Ονδούρα (pn)
Hondures

Οντίν (pn)
Odin

Οξφόρδη (pn)
Oxford

Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (pn)
Organització del Tractat de l'Atlàntic Nord

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (pn)
Organització de les Nacions Unides

Ορθόδοξη Εκκλησία
Església Ortodoxa

Ορλεάνη (pn)
Orleans

Οστρογότθος (pn)
ostrogoda

Οττάβα (pn)
Ottawa

Ουαλή (pn)
gal·lesa

Ουαλία /u.aˈli.a/ (pn)
Gal·les

Ουαλός (pn)
gal·lès

Ουγγαρία (pn)
Hongria

Ουγενότος (pn)
hugonot

Ουγκάντα (pn)
Uganda

Ουζμπεκιστάν (pn)
Uzbekistan

Ουκρανή (pn)
ucraïnesa

Ουκρανία /u.kɾaˈni.a/ (pn)
Ucraïna

Ουκρανός (pn)
ucraïnès

Ουλουρού /u.luˈɾu/ (pn)
Ulurú

Ουλρ (pn)
Ull

Ουράλης /uˈra.lis/ (pn)
Ural

Ουράλια /uˈra.li.a/ (pn)
Urals

Ουρανός /u.ɾaˈnos/ (pn)
Úranos, Urà
  (ελληνική μυθολογία) θεός των αρχαίων Ελλήνων, ο πρώτος πατέρας των θεών που ενώθηκε με τη Γαία κι εκθρονίστηκε από το γιο του τον Κρόνο
Urà
  πλανήτης (αστρονομία) ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος που ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Βρετανό αστρονόμο William Herschel

Ουρουγουάη (pn)
Uruguai

Ουρουγουανός (pn)
uruguaiana

Ουτρέχτη (pn)
Utrecht

Οφηλία /o.fiˈli.a/ (pn)
Ofèlia

Οφιούχος /o.fiˈu.xos/ (pn)
Serpentari

Ούγγρος (pn)
hongarès

Ούννος (pn)
hun

ΠΟΥ /ˈpo.i/
OMS

Πάλμα ντε Μαγιόρκα (pn)
Palma

Πάνας (pn)
Pan

Πάντοβα (pn)
Pàdua

Πάρης (pn)
Paris

Πάρθος (pn)
part

Πάσχα /ˈpa.sxa/ (pn)
Pasqua, Pasqua de Resurrecció

Πάτερ ημών /ˈpa.teɾ iˈmon/ (n)
Parenostre

Πάτρα /ˈpa.tɾa/ (pn)
Patres

Πάτροκλος /ˈpa.tɾo.klos/ (pn)
Pàtrocle

Πάφος (pn)
Pafos

Πέμπτη /ˈpem.pti/ /ˈpem.ti/ (pn)
dijous
  ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Τετάρτη και ακολουθεί η Παρασκευή

Πέρσης /ˈpeɾ.sis/ (pn)
persa

Πέτρος (pn)
Pere

Πήγασος (pn)
Pegàs

Παγές /paˈɣes/ (pn)
Peges

Παγγαία /paŋˈʝe.a/ (pn)
Pangea

Πακιστάν (pn)
Pakistan

Πακιστανός (pn)
pakistanesa

Παλάου (pn)
Palau

Παλέρμο (pn)
Palerm

Παλαιά Διαθήκη (pn)
Antic Testament

Παλαιστίνη (pn)
Palestina

Παναγία /pa.naˈʝi.a/ (pn)
Verge Maria

Παναμάς /pa.naˈmas/ (pn)
Panamà

Πανδώρα /panˈðo.ɾa/ (pn)
Pandora

Παννονία (pn)
Pannònia

Παπουτσωμένος Γάτος (pn)
El gat amb botes

Παρίσι /paˈɾi.si/ (pn)
París

Παραγουανός (pn)
paraguaià

Παραλειπομένων Α΄ (pn)
1 Cròniques

Παραλειπομένων Β' (pn)
2 Cròniques

Παρασκευή /pa.ɾa.sceˈvi/ (pn)
divendres
  η έκτη ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Πέμπτη και ακολουθεί το Σάββατο
  (σπάνιο) γυναικείο επώνυμο, θηλυκό του Παρασκευής

Παρθένος (pn)
Verge

Παρθία (pn)
Pàrtia

Παριζιάνα /pa.ɾiˈzi̯a.na/ (pn)
parisenca

Παριζιάνος /pa.ɾiˈzi̯a.nos/ (n)
parisenc

Παροιμίες (pn)
Proverbis

Πατρικία (pn)
Patrícia

Παυλίνα (pn)
Paulina

Παύλος /ˈpa.vlos/ (pn)
Pau

Πεδεμόντιο /pe.ðeˈmon.di.o/ (pn)
Piemont

Πεζάντα (pn)
Pesanta

Πειραιάς /pi.ɾeˈas/ (pn)
Pireu

Πεκίνο /peˈci.no/ (pn)
Pequín

Πελασγός (pn)
Pelasg, Pelasgs
  (ελληνική μυθολογία) ανδρικό όνομα, ο γενάρχης των Πελασγών

Πελοποννήσιος (pn)
peloponesi

Πελοπόννησος /pe.loˈpo.ni.sos/ (pn)
Peloponès

Πενσυλβάνια (pn)
Pennsilvània

Πεντάγωνο (pn)
Pentàgon

Πεντάτευχος (pn)
Pentateuc

Πεντελικό /pen.de.liˈko/ (pn)
Pentèlic

Πεντηκοστή (pn)
Pasqua Granada

Περικλής (pn)
Pèricles

Περιστερά (pn)
Coloma

Περουβιανός (pn)
peruana

Περού /peˈɾu/ (pn)
Perú

Περπινιάν (pn)
Perpinyà

Περσέας (pn)
Perseu

Περσία /peɾˈsi.a/ (pn)
Pèrsia

Περσίδα /peɾˈsi.ða/ (pn)
persana

Περσεύς (pn)
Perseu

Πετράρχης /peˈtrar.çis/ (pn)
Petrarca

Πηνελόπη /pi.neˈlo.pi/ (pn)
Penèlope

Πιονγιάνγκ (pn)
Pyongyang

Πλάτων (pn)
Plató

Πλήθων (pn)
Pletó

Πλειάδες /pliˈa.ðes/ (pn)
Plèiades

Πλούταρχος (pn)
Plutarc

Πλούτωνας (pn)
Plutó
  (ελληνική μυθολογία) θεός του κάτω κόσμου στην ελληνορωμαϊκή μυθολογία
  πλανήτης (αστρονομία) ο (τέως) ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος που δεν θεωρείται πλέον πλανήτης

Πλυβιόζ /pli.viˈoz/ (pn)
pluviós

Πλωτίνος (pn)
Plotí

Πολιτεία (pn)
La República

Πολυνησία (pn)
Polinèsia

Πολυξένη /po.liˈkse.ni/ (pn)
Políxena

Πολωνία (pn)
Polònia

Πολωνός (pn)
polonès

Πομερανία /po.me.ɾaˈni.a/ (pn)
Pomerània

Πομερανός /po.me.ɾaˈnos/ (pn)
pomerani

Πομπηία /pom.biˈi.a/ (pn)
Pompeia

Πορτογάλος (pn)
portuguès

Πορτογαλία /poɾ.to.ɣaˈli.a/ (pn)
Portugal

Ποσειδώνας /po.siˈðo.nas/ (pn)
Neptú
  πλανήτης (αστρονομία, πάντα τον ενικό) ο όγδοος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Πράγα (pn)
Praga

Πράξεις των Αποστόλων (pn)
Fets dels Apòstols

Πράσινο Ακρωτήριο /ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o/ (pn)
Cap Verd

Πρίαπος (pn)
Príap

Πραιριάλ /pɾe.ɾiˈal/ (pn)
pradial

Προμηθέας (pn)
Prometeu

Πρωσία /pɾoˈsi.a/ (pn)
Prússia

Πρωσίδα /pɾoˈsi.ða/ (pn)
prussià

Πρωτέας (pn)
Proteu

Πρωτομαγιά /pro.to.maˈʝa/ (pn)
Primer de Maig

Πρωτοχρονιά /pɾo.to.xɾoˈɲa/ (pn)
Cap d'Any

Πρύμνη (pn)
Popa

Πρώσος /ˈpɾo.sos/ (pn)
prussià

Πτηνόν Παραδείσιον (pn)
Ocell del Paradís

Πτολεμαίος (pn)
Ptolemeu

Πυξίς (pn)
Brúixula

Πυρηναία (pn)
Pirineus

Πόζναν (pn)
Poznań

Πύργος του Άιφελ (pn)
Torre Eiffel

Πύρρα (pn)
Pirra

Ρέα (pn)
Rea
  (ελληνική μυθολογία) κόρη του Ουρανού και της Γης, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία
  γυναικείο όνομα
  δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Κρόνου

Ρέγκενσμπουργκ
Ratisbona

Ρήνος /ˈɾi.nos/ (pn)
Rin

Ραμπάτ (pn)
Rabat

Ραφαήλ (pn)
Rafael

Ρεβέκκα /ɾeˈve.ka/ (pn)
Rebeca

Ρεν (pn)
Rennes

Ρεϋνιόν (pn)
Reunió

Ρηνανία-Παλατινάτο (pn)
Renània-Palatinat

Ριάντ (pn)
Riad

Ριχάρδος /riˈxar.ðos/ (pn)
Ricart

Ροβέρτος /ɾoˈveɾ.tos/ (pn)
Robert

Ρογήρος (pn)
Roger

Ροδανός /ɾo.ðaˈnos/ (pn)
Roine

Ρομ (pn)
bomià

Ρουάντα (pn)
Ruanda

Ρουβίκωνας (pn)
Rubicó

Ρουθ (pn)
Rut

Ρουμάνα /ɾuˈma.na/ (pn)
romanesa

Ρουμάνος /ɾuˈma.nos/ (pn)
romanès

Ρουμανία /ɾu.maˈni.a/ (pn)
Romania

Ρωμαίος /ɾoˈme.os/ (pn)
romana, romà
  (εθνικό όνομα, ιστορία) πολίτης ή κάτοικος της Ρώμης ή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Romeu
  ανδρικό όνομα

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (pn)
'Imperi Romà, Imperi romà

Ρωξάνη /ɾoˈksa.ni/ (pn)
Roxana

Ρωσία /ɾoˈsi.a/ (pn)
Rússia

Ρωσίδα (pn)
rus

Ρωσική Ομοσπονδία (pn)
Federació Russa

Ρόδος /ˈɾo.ðos/ (pn)
Rodes

Ρώμη /ˈɾo.mi/ (pn)
Roma

Ρώσος (pn)
rus

Σάαρλαντ (pn)
Saarland

Σάββατο (pn)
dissabte

Σάλτσμπουργκ (pn)
Salzburg

Σάξονας /ˈsa.kso.nas/ (pn)
saxona

Σάρα (pn)
Sara

Σέρβος /ˈseɾ.vos/ (pn)
serbi

Σίμων (pn)
Simó

Σαβά (pn)
Regne de Sabà

Σαββατοκύριακο (n)
cap de setmana

Σαλαμίνα /sa.laˈmi.na/ (pn)
Salamina

Σαμάρεια (pn)
Samaria

Σαμαρείτης (pn)
samarità

Σαμουήλ (pn)
Samuel

Σαμψών (pn)
Samsó

Σαμόα (pn)
Samoa

Σαντορίνη (pn)
Santorí

Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ /ˈsandɾ val‿de‿luˈaɾ/
Centre-Vall del Loira

Σαξονία (pn)
Saxònia

Σαουδική Αραβία /sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a/ (pn)
Aràbia Saudita

Σαραγόσα (pn)
Saragossa

Σαρδηνία (pn)
Sardenya

Σαρλερουά /saɾ.le.ɾuˈa/ (pn)
Charleroi

Σαρωνικός /sa.ɾo.niˈkos/ (pn)
Sarònic

Σατωρού /sa.toˈɾu/
Chasteurós

Σαχάρα /saˈxa.ɾa/ (pn)
Sàhara

Σαύρα (pn)
Llangardaix

Σείριος /ˈsi.ɾi.os/ (pn)
Sírius

Σεβίλλη /seˈvi.li/ (pn)
Sevilla

Σεβαστούπολη (pn)
Sebastòpol

Σεβιλλιάνα /se.viˈʎa.na/ (pn)
sevillana

Σεβιλλιανός /se.vi.li.aˈnos/ (pn)
sevillà

Σεγόβια /seˈɣo.vi.a/
Segòvia

Σειρήνα (n)
sirena

Σελτζούκ
seljúcida

Σεν Ναζέρ
Sant Nazari de Rosselló

Σενεγάλη (pn)
Senegal

Σενεγαλέζος (pn)
senegalès

Σεούλ (pn)
Seül

Σεπτέμβριος /seˈpteɱ.vɾi.os/ (pn)
setembre
  ο ένατος μήνας του ημερολογίου

Σερβία (pn)
Sèrbia

Σερβία και Μαυροβούνιο (pn)
Sèrbia i Montenegro

Σεϋχέλλες (pn)
Seychelles

Σηκουάνας (pn)
Sena

Σιάμ /siˈam/ (pn)
Siam

Σιέρα Λεόνε (pn)
Sierra Leone

Σιβηρία (pn)
Sibèria

Σιγκαπουριανή (pn)
singapurès

Σιγκαπούρη (pn)
Singapur

Σικελία (pn)
Sicília

Σινά /siˈna/ (pn)
Sinaí

Σιφ (pn)
Sif

Σιών /siˈon/ (pn)
Sió

Σκανδιναβία /skan.ði.naˈvi.a/ (pn)
Escandinàvia

Σκανδιναβός (pn)
escandinau

Σκορπιός /skoɾˈpçios/ (pn)
Escorpí, Escorpió

Σκωτία /skoˈti.a/ (pn)
Escòcia

Σκωτσέζος (pn)
escocès

Σλάβος (pn)
eslau

Σλοβάκος (pn)
eslovac

Σλοβακία (pn)
Eslovàquia

Σλοβενία (pn)
Eslovènia

Σμίλη (pn)
Burí

Σμύρνη /ˈzmiɾ.ni/ (pn)
Esmirna

Σοβιετική Ένωση (pn)
Unió Soviètica

Σολομών /so.loˈmon/ (pn)
Salomó

Σομαλία (pn)
Somàlia

Σουαβή /su.aˈvi/ (pn)
sueva

Σουαβία /su.aˈvi.a/ (pn)
Suàbia

Σουαβός /su.aˈvos/ (pn)
sueu

Σουαζιλάνδη (pn)
Swazilàndia

Σουδάν /suˈðan/ (pn)
Sudan

Σουηδή (pn)
sueca

Σουηδία /su.iˈði.a/ (pn)
Suècia

Σουηδός (pn)
suec, sueca

Σουλαουέζι /su.la.uˈe.zi/ (pn)
Cèlebes

Σουμάτρα (pn)
Sumatra

Σουρινάμ (pn)
Surinam

Σοφία (pn)
Sofia
  γυναικείο όνομα

Σοφοκλής (pn)
Sòfocles

Σοφονίας (pn)
Sofonies

Σούνιο /ˈsu.ni.o/ (pn)
Súnion

Σούφι (pn)
sufí

Σπάρτη (pn)
Esparta

Σπαρτιάτης /spaɾˈtça.tis/ (pn)
espartana
  (πατριδωνυμικό) ο δημότης ή κάτοικος της Σπάρτης ή αυτός που κατάγεται από την πόλη αυτή

Σπερχειός /speɾ.çiˈos/ (pn)
Esperqueu

Σρι Λάνκα /sri ˈlan.ka/ (pn)
Sri Lanka

Σριλανκέζος (pn)
singalès

Στάλιν (pn)
Stalin

Στέφανος (pn)
Esteve

Στέφανος Βόρειος (pn)
Corona Boreal

Στέφανος Νότιος (pn)
Corona Austral

Σταυρός του Νότου (pn)
Creu del Sud

Σταχτοπούτα /sta.xtoˈpu.ta/ (pn)
Ventafocs

Στοκχόλμη (pn)
Estocolm

Στρασβούργο (pn)
Estrasburg

Στύγα (pn)
Estix

Συλβέστρος (pn)
Silvestre

Συμφερόπολη (pn)
Simferòpol

Συρία /siˈɾi.a/ (pn)
Síria

Συρακούσες (pn)
Siracusa

Σωκράτης (pn)
Sòcrates

Σόλων (pn)
Soló

Σόφια /ˈso.fça/ (pn)
Sofia

Σύρη (n)
siri

Σύρος (pn)
siriana

ΤΝ
IA

Τάγος /ˈta.ɣos/ (pn)
Tajo

Τάκιτος (pn)
Tàcit

Τάλιν /ˈta.lin/ (pn)
Tallinn

Τάμεσης /ˈta.me.sis/ (pn)
Tàmesi

Τάραντας /ˈta.ɾan.das/ (pn)
Tàrent

Τάταρος (pn)
tàtar

Τέξας (pn)
Texas

Τίβολι
Tívoli

Τίγρης /ˈti.ɣɾis/ (pn)
Tigris

Τίτος (pn)
Titus

Ταλμούδ (pn)
Talmud

Τανζανία (pn)
Tanzània

Τανζανός (pn)
tanzana

Ταράντο (pn)
Tàrent

Τασκένδη (pn)
Taixkent

Τασμανία (pn)
Tasmània

Τατζικιστάν /ta.d͡zi.ciˈstan/ (pn)
Tadjikistan

Ταϊβάν (pn)
Taiwan

Ταϊβανέζος (pn)
taiwanesa

Ταϊλάνδη (pn)
Tailàndia

Ταϊλανδός (pn)
tailandesa

Ταϊτή (pn)
Tahití

Ταύρος /ˈta.vɾos/ (pn)
Taure
  όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
  οροσειρά της Τουρκίας οροσειρά της Τουρκίας

Ταώς (pn)
Gall dindi

Τεξανός (pn)
texana

Τερψιχόρη /teɾ.psiˈxo.ɾi/ (pn)
Terpsícore

Τετάρτη /teˈtaɾ.ti/ (pn)
dimecres

Τεχεράνη (pn)
Teheran

Τζακάρτα (pn)
Jakarta

Τζαμάικα /d͡zaˈmai̯.ka/ (pn)
Jamaica

Τζαμαϊκανός (n)
jamaicà

Τζιμπουτί (pn)
Djibouti

Τζόρτζια (pn)
Geòrgia

Τηθύς (pn)
Tetis

Τηλεσκόπιον (pn)
Telescopi

Τιρ (pn)
Týr

Τιτάνας (pn)
Tità

Τιφλίδα (pn)
Tbilisi

Τοξότης (pn)
Sagitari

Τορά (pn)
Torà

Τορίνο (pn)
Torí

Τορόντο (pn)
Toronto

Τοσοδούλα (pn)
Ditona

Τουβαλού (pn)
Tuvalu

Τουκάνα (pn)
Tucà

Τουλούζη (pn)
Tolosa

Τουλόν (pn)
Toló

Τουρκία /tuɾˈci.a/ (pn)
Turquia

Τουρκμενιστάν (pn)
Turkmenistan

Τουρκοκρατία /tuɾ.ko.kɾaˈti.a/ (n)
dominació

Τούλα (pn)
Tula
  πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη

Τούρκος (pn)
turc

Τράπεζα (pn)
Taula

Τρίγωνον (pn)
Triangle

Τρίγωνον Νότιον (pn)
Triangle Austral

Τρίπολη (pn)
Trípoli

Τρίτη (pn)
dimarts
  η τρίτη μέρα της εβδομάδας· προηγείται η Δευτέρα και ακολουθεί η Τετάρτη

Τραϊανός (pn)
Trajà

Τριαδική (pn)
triàsic

Τρινιντάντ και Τομπάγκο (pn)
Trinitat i Tobago

Τροία (pn)
Troia

Τροιζήνα /tɾiˈzi.na/ (pn)
Trezè

Τρόπις (pn)
Quilla

Τρώας (n)
troiana

Τσέχα (pn)
txec

Τσέχος (pn)
txec

Τσαντ /ˈt͡sad/ (pn)
Txad

Τσελιάμπινσκ /t͡seˈʎa.binsk/
Txeliàbinsk

Τσεμποξάρι /t͡se.boˈksa.ɾi/
Txeboksari

Τσερνίχιβ
Txerníhiv

Τσερνόμπιλ /t͡seɾˈno.bil/ (pn)
Txernòbil

Τσετσενία /t͡se.t͡seˈni.a/ (pn)
Txetxènia

Τσεχία (pn)
República Txeca, Txèquia

Τσεχοσλοβάκος (pn)
txecoslovac

Τσεχοσλοβακία (pn)
Txecoslovàquia

Τσικνοπέμπτη /t͡si.knoˈpem.pti/ (pn)
dijous gras

Τυνησία (pn)
Tunísia

Τυφώνας (pn)
Tifó

Τόγκο (pn)
Togo

Τόκιο (pn)
Tòquio

Τόνγκα (pn)
Tonga

Τύνιδα (pn)
Tunis

Τύρος (pn)
Tir

Υάκινθος (pn)
Jacint

Υγεία (pn)
Higiea

Υγιεία (pn)
Higiea

Υδροχόος (pn)
Aquari

Υεμένη (pn)
Iemen

Υμηττός /i.miˈtos/ (pn)
Himet

Υπαπαντή (pn)
Candelera

Υπατία (pn)
Hipàcia

Υπερδνειστερία /i.peɾ.ðni.steˈɾi.a/ (pn)
Transnístria

Υόρκη /iˈoɾ.ci/ (pn)
York

ΦΠΑ /fi.piˈa/
IVA

Φάτα Μοργκάνα (n)
fata morgana

Φήλιξ /ˈfi.liks/ (pn)
Fèlix, Feliu

Φίτζι (pn)
Fiji

Φαραώ (pn)
faraó

Φεβρουάριος /fe.vɾuˈa.ɾi.os/ (pn)
febrer

Φεζ /ˈfez/
Fes

Φιλαδέλφεια (pn)
Filadèlfia

Φιλιππίνες /fi.liˈpi.nes/ (pn)
Filipines

Φιλιππησίους
Filipencs
  (χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Φιλιππησίους ενδέκατο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Φινλανδία (pn)
Finlàndia

Φινλανδός (pn)
finès, finlandès, finlandesa, finesa

Φλάνδρα /ˈflan.ðɾa/ (pn)
Flandes

Φλορεάλ /flo.ɾeˈal/ (pn)
floreal

Φλωρεντία (pn)
Florència

Φλόριντα (pn)
Florida

Φοίβη /ˈfi.vi/ (pn)
Febe

Φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (pn)
fenici

Φοίνιξ (pn)
Fènix

Φοινίκη /fiˈni.ci/ (pn)
Fenícia

Φράγκος /ˈfɾaŋ.ɡos/ (pn)
franc

Φράιμπουργκ (pn)
Friburg de Brisgòvia

Φραγκίσκος /fɾaŋˈɟi.skos/ (pn)
Francesc

Φρανκφούρτη (pn)
Frankfurt

Φρειδερίκος (pn)
Frederic

Φριγκ (pn)
Frigg

Φριμαίρ /fɾiˈmeɾ/ (pn)
frimari

Φρυκτιντόρ /fɾu.ktiˈdoɾ/ (pn)
fructidor

Φόγιετ (pn)
follet

Χάγη (pn)
La Haia

Χέιμνταλ (pn)
Heimdall

Χίμαιρα (pn)
Quimera
  (ελληνική μυθολογία) το μυθικό τρίμορφο τέρας που είχε χαρακτηριστικά κατσίκας (χίμαιρας, στα αρχαία ελληνικά), κεφάλι λεονταριού και ουρά δράκου, καρπός του Τυφώνα και της Έχιδνας. Γέννησε τη Σφίγγα και τον Λέοντα της Νεμέας

Χαβάη (pn)
Hawai

Χαβανέζα (pn)
hawaiana

Χαβανέζος (pn)
hawaiana

Χαιρώνεια /çeˈɾo.ni.a/ (pn)
Queronea

Χαλέπι /xaˈle.pi/ (pn)
Alep

Χαλκηδόνα /xal.ciˈðo.na/ (pn)
Calcedònia
  πόλη αρχαία πόλη στη σημερινή Τουρκία

Χαμαιλέων (pn)
Camaleó

Χαναάν (pn)
Canaan

Χαρτούμ (pn)
Khartum

Χεζμπολάχ /çez.boˈlax/ (pn)
Hesbol•là

Χερουβείμ /çe.ɾuˈvim/ (n)
querubí

Χερσώνα /çeɾˈso.na/ (pn)
Kherson

Χιλή /çiˈli/ (pn)
Xile

Χιλιανός (pn)
xilena

Χιονάτη /çoˈna.ti/ (pn)
Blancaneu

Χονγκ Κονγκ (pn)
Hong Kong

Χοντ (pn)
Hodr

Χουσίτης (pn)
hussita

Χριστάδελφος (pn)
cristadelfià, cristadelf

Χριστίνα (pn)
Cristina

Χριστούγεννα /xɾiˈstu.ʝe.na/ (pn)
Nadal

Χριστός /xɾiˈstos/ (pn)
Crist

Χριστόφορος /xɾiˈsto.fo.ɾos/ (pn)
Cristòfol

Χώρα των Βάσκων /ˈxo.ɾa ton‿ˈva.skon/ (pn)
País Basc

Ψαλμοί (pn)
Salms

Ψυττάλεια /psiˈta.li.a/ (n)
Psitàlia

Ωβέρνη /oˈveɾ.ni/ (pn)
Alvèrnia

Ωκεανία /o.ce.aˈni.a/ (pn)
Oceania

Ωκεανίδα /o.ce.aˈni.ða/ (pn)
oceànide

Ωρίων /oˈɾi.on/ (pn)
Oriò, Orió

Ωραία Κοιμωμένη (pn)
La Bella Dorment

Ωρολόγιον (pn)
Rellotge

Ωσηέ (pn)
Osees, Oixea

άβακας /ˈa.va.kas/ (n)
àbac

άβαταρ (n)
avatar

άβατο (n)
clausura

άβατος (adj)
inabordable

άβολος (adj)
incòmode

άβουλος /ˈa.vu.los/ (adj)
abúlic

άβυσσος /ˈa.vi.sos/ (n)
abisme

άγαλμα /ˈa.ɣal.ma/ (n)
estàtua

άγαν /ˈa.ɣan/ (adv)
massa

άγανο (n)
aresta

άγαρμπος (adj)
inconvenient

άγγελος /ˈaŋ.ɟe.los/ (n)
àngel
  (θρησκεία) ουράνιο ον, αγγελιαφόρος του θεού

άγγιγμα /ˈaŋ.ɟiɣ.ma/ (n)
afectar

άγευστος (adj)
insípid

άγημα /ˈa.ʝi.ma/ (n)
despreniment

άγιασμα (n)
santificació

άγιος /ˈa.ʝi.os/ /ˈa.ʝos/ (adj)
sagrat, sant

άγκιστρο /ˈaŋ.ɟi.stɾo/ (n)
croc
clau
  (τυπογραφία, μαθηματικά, προγραμματισμός) καθένα από τα σύμβολα { και }

άγκυρα /ˈaŋ.ɟi.ɾa/ (n)
àncora

άγνοια /ˈa.ɣni.a/ (n)
ignorància

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (adj)
desconegut
  που δεν είναι γνωστός

άγνωστος /ˈa.ɣno.stos/ (n)
desconegut
  κάποιος άνθρωπος που δεν τον γνωρίζουμε· ένας ξένος

άγονος /ˈa.ɣo.nos/ (adj)
infèrtil

άγουρος (n)
verda

άγρια (adv)
feroçment

άγριος /ˈa.ɣɾi.os/ (adj)
salvatge

άγρυπνος /ˈa.ɣɾi.pnos/ (adj)
insomne
  που δεν κοιμάται κατά τη διάρκεια της νύχτας είτε επειδή έχει αϋπνίες είτε από υποχρέωση να προσέχει κάτι
alerta
  (μεταφορικά) που επαγρυπνεί, που συνεχώς επιτηρεί,, προσέχει, φρουρεί κάτι υλικό ή άυλο

άγχος /ˈaŋ.xos/ (n)
ansietat

άγω /ˈa.ɣo/ (v)
conduir
conducta
  (φυσική) μετακινώ, επιτρέπω τη δίοδο της θερμότητας ή του ηλεκτρικού ρεύματος, λειτουργώ ως αγωγός,

άδεια /ˈa.ði.a/ /ˈa.ðʝa/ (n)
autorització
  (πληροφορική) permission: για χρήστες και αρχεία:

άδεια οδήγησης /ˈa.ði.a oˈði.ʝi.sis/
permís de conduir

άδειος /ˈa.ðʝos/ (adj)
buit

άδετος (adj)
afluixar

άδηλος /ˈa.ði.los/ (adj)
amagat

άδικος (adj)
injust

άδοξος (adj)
mica

άδραγμα (n)
agafar

άδροσος (adj)
àrid

άεθνος (adj)
aracial

άζυμος (adj)
alís, àzim

άζωτο /ˈa.zo.to/ (n)
nitrogen
  (χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 7 και χημικό σύμβολο το N
  άχρωμο, άοσμο και άγευστο αέριο, το μόριο του οποίου αποτελείται από δύο άτομα αζώτου (N2) και αποτελεί το 78% του ατμοσφαιρικού αέρα

άθεη (n)
atea

άθελα (adv)
inadvertidament

άθεος (n)
ateu, ateista, atea

άθλημα (n)
esport, deport

άθληση (n)
exercici

άθλια (adv)
abominablement

άθλιος /ˈa.θli.os/ (adj)
desgraciat

άθλος (n)
acompliment

άθολος (adj)
aclarir

άθροιση (n)
sumatori

άθροισμα (n)
suma

άθυμος (adj)
abatut

άι /ˈai̯/
[[anar-se]][[’n]]

άκαιρος (adj)
inopinat

άκακος (adj)
inofensiu

άκαμπτος /ˈa.kam.ptos/ (adj)
abrupte

άκανθα (n)
acant
  (αρχιτεκτονική) (αρχαιολογία) η γλυπτή διακόσμηση του κιονόκρανου κορινθιακού ρυθμού, ο άκανθος

άκανθος (n)
acant

άκαρδος (adj)
dur

άκαρι /ˈa.ka.ɾi/ (n)
àcar

άκατος /ˈa.ka.tos/ (n)
executar

άκαυστος (adj)
incombustible

άκλιτος /ˈa.kli.tos/ (adj)
indeclinable

άκμονας /ˈak.mo.nas/ (n)
enclusa

άκομψος (adj)
inelegant

άκοσμα (adv)
grollerament

άκοσμος (adj)
desordenat
  που δεν έχει τάξη ή δεν είναι σε τάξη
  που δεν είναι κόσμιος

άκουσμα (n)
seu

άκρη /ˈa.kɾi/ (n)
vora

άκρο /ˈa.kɾo/ (n)
extrem
  το τελευταίο σημείο, το έσχατο σημείο
extremitat
  ένα από τα τέσσερα ακραία μέλη του σώματος, δηλαδή τα χέρια ή τα πόδια

άκρος (adj)
extrem

άκρως (adv)
extremadament

άκυρος (adj)
invàlid

άκων (adj)
involuntari

άλβεδο (n)
albedo

άλγεβρα /ˈal.ʝe.ѵɾa/ (n)
àlgebra

άλγος /ˈal.ɣos/ (n)
dolor

άλειμμα /ˈa.li.ma/ (n)
escampar

άλικος (adj)
escarlata

άλκα (n)
cauet

άλκη /ˈal.ci/ (n)
ant

άλλαγμα (n)
canvi

άλλεν (n)
clau Allen

άλλοθι /ˈa.lo.θi/ (n)
coartada

άλλος /ˈa.los/
altre

άλλοτε (adv)
algun dia

άλμα (n)
salt

άλμα επί κοντώ
salt de perxa

άλμη /ˈal.mi/ (n)
salmorra

άλμπατρος /ˈal.ba.tɾos/ (n)
albatros

άλμπουμ (n)
àlbum

άλογο /ˈa.lo.ɣo/ (n)
cavall
  (θηλαστικό ζώο) (Equus caballus) τετράποδο χορτοφάγο θηλαστικό με δυνατές οπλές, πλούσια χαίτη και μακριά ουρά, που διαθέτει μεγάλη ταχύτητα στο τρέξιμο. Χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε την μοναδική κινητήρια δύναμη των ιππήλατων αμαξών

άλογος (adj)
alògic

άλσος (n)
bosquet

άλφα (n)
alfa

άλως /ˈa.los/ (n)
aurèola

άλωση (n)
captura

άμαξα /ˈa.ma.ksa/ (n)
carruatge

άμαχος (n)
civil

άμβικας (n)
alambí

άμβρα /ˈam.vɾa/ (n)
ambre gris

άμβωνας /ˈaɱ.vo.nas/ (n)
púlpit, trona

άμεσα (adv)
directament

άμεσος (adj)
immediat

άμισχος (adj)
sèssil

άμμος /ˈa.mos/ (n)
sorra, arena

άμορφος (adj)
amorf

άμουσος (adj)
ignorant

άμπαρι (n)
ambre gris

άμπωτη (n)
marea baixa

άμυαλος (adj)
capsigrany

άμυλο (n)
midó

άμυνα (n)
defensa

άμωμος (adj)
immaculada

άνανδρος (adj)
covard

άναυδος (adj)
bocabadat

άνδηρο (n)
filera

άνδρας /ˈan.ðɾas/ (n)
home, hombre, varón
  κάθε άνθρωπος αρσενικού φύλου που ηλικιακά έχει ξεπεράσει την εφηβεία
marit, home
  ο σύζυγος

άνεμος /ˈa.ne.mos/ (n)
vent

άνεργος (adj)
aturat

άνεση (n)
comoditat

άνετα (adv)
còmodament

άνετος (adj)
còmode
  (για ανθρώπινους χαρακτήρες) που συναναστρέφεται με ευκολία και άνεση με τους γύρω του, που δεν είναι τυπικός

άνηθος /ˈa.ni.θos/ (n)
anet

άνθηση (n)
auge

άνθος /ˈan.θos/ (n)
flor
  το μέρος του φυτού που περιλαμβάνει τα όργανα αναπαραγωγής του, τα πέταλα και σέπαλα και στο οποίο αναπτύσσεται ο καρπός μετά τη γονιμοποίηση

άνθρακας /ˈan.θɾa.kas/ (n)
carboni

άνθρωπος /ˈan.θɾo.pos/ (n)
humà, home

άνισα (adv)
desigualment

άνισος (adj)
desigual

άνοδος (n)
ànode

άνοια (n)
demència

άνοιγμα (n)
obertura

άνοιξη /ˈa.ni.ksi/ (n)
primavera

άνομος (adj)
il·legal

άνοστα (adv)
insuls

άνοστος (adj)
insuls

άντε /ˈa.de/
[[anar-se]][[’n]]

άντερα (n)
entranya

άντρο /ˈan.dɾo/ (n)
antre

άνυδρος (adj)
àrid

άνω /ˈa.no/ (adv)
alt

άνω κάτω (adv)
potes enlaire

άνω και κάτω τελεία
dos punts

άνω σορβικά (n)
alt sòrab

άνω τελεία
punt i coma
  το σημείο στίξης που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει δύο προτάσεις μέσα σε μία πρόταση, δηλώνει μικρότερη διακοπή από ό,τι η τελεία και συμβολίζεται με · (U+0387 στο Unicode)

άξαντος (adj)
despentinat

άξια (adv)
hàbilment

άξιος /ˈa.ksi.a/ /ˈa.ksi.o/ /ˈa.ksi.os/ (adj)
digne

άξονας (n)
eix

άοπλος (adj)
desarmat

άουτ (n)
disponible

άπαξ /ˈa.paks/
una vegada

άπαρτος (adj)
invulnerable

άπατρις (adj)
apàtrida
  που δεν αγαπά την πατρίδα του, που δρα ενάντια στην ίδια του την πατρίδα

άπαχος (adj)
abocar

άπειρο /ˈa.pi.ɾo/ (n)
infinitat
  (μαθηματικά) μαθηματική έννοια που έχει την υπόσταση αριθμού και συμβολίζεται με \infty

άπειρος /ˈa.pi.ɾos/ (adj)
infinit
  που δεν έχει τέλος, όρια
inexpert
  που δεν έχει πείρα

άπηξ (n)
àpex

άπιστος /ˈa.pi.stos/ (adj)
infidel

άπλερος (adj)
immadur

άπλετος /ˈa.ple.tos/ (adj)
abundant

άπληστος (adj)
cobdiciós, cobejós

άπλυτα /ˈa.pli.ta/ (n)
bugada

άποικος /ˈa.pi.kos/ (n)
colonitzador

άπορος /ˈa.po.ɾi/ /ˈa.po.ɾo/ /ˈa.po.ɾos/ (adj)
indigent

άποψη /ˈa.po.psi/ (n)
opinió

άπτομαι (v)
afectar

άπωση (n)
abominació
  (φυσική) η (αμοιβαία) δύναμη απώθησης δύο σωμάτων μεταξύ τους
  (ψυχολογία) η απώθηση

άρα /ˈa.ɾa/ (n)
per això
  (ιδιωματικό, παρωχημένο) αρά, κατάρα

άργιλος (n)
argila

άργυρος /ˈaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
argent

άρες μάρες /ˈa.ɾes ˈma.ɾes/
despropòsit

άρθρο /ˈaɾ.θɾo/ (n)
article

άρθρωση (n)
articulació
  η σύνδεση μελών του σώματος
  ο τρόπος προφοράς των φθόγγων, των συλλαβών

άρια (n)
ària

άριος /ˈa.ɾi.os/ (adj)
ari

άριστος /ˈa.ɾi.stos/ (adj)
excel·lent

άρκευθος /ˈaɾ.ce.fθos/ (n)
ginebre

άρμα /ˈaɾ.ma/ (n)
carro

άρμα μάχης
tanc

άρμενα (n)
cordam

άρνηση (n)
negació

άρον άρον
a corre-cuita

άροτρο (n)
arada

άρπα /ˈaɾ.pa/ (n)
arpa

άρπαγμα /ˈaɾ.paɣ.ma/ (n)
baralla
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του αρπάζω
  (μεταφορικά) η διαδικασία και το αποτέλεσμα του αρπάζομαι

άρρηκτα (adv)
inseparablement

άρρητος (adj)
irracional
  (μαθηματικά) για πραγματικό αριθμό που δεν είναι ρητός (→ δείτε τον όρο άρρητος αριθμός)

άρρητος αριθμός /ˈaɾitos ariˈθmos/
nombre irracional

άρρυθμα (adv)
desigualment

άρρυθμος (adj)
arítmic

άρρωστος (adj)
malalt

άρση /ˈaɾ.si/ (n)
antecedent
  (μουσική) το τελευταίο μέρος του μέτρου που δεν τονίζεται

άρση βαρών
halterofília

άρτιος (adj)
parell

άρτος (n)
pa

άρτυμα (n)
adob

άρχοντας /ˈaɾ.xon.das/ (n)
amo

άρωμα /ˈa.ɾo.ma/ (n)
perfum
  παρασκεύασμα με ευχάριστη μυρωδιά, που χρησιμοποιείται από άνδρες και γυναίκες ως καλλυντικό

άσβεστος /ˈa.zve.stos/ (n)
calç

άσεμνα (adv)
obscenament

άσεμνος /ˈa.se.mnos/ (adj)
llicenciosa

άσθμα /ˈa.zma/ /ˈas.θma/ (n)
asma

άσκαυλος /ˈa.ska.vlos/ (n)
gaita

άσκηση (n)
exercici

άσκοπα (adv)
blanc

άσκοπος (adj)
blanc

άσμιχτος (adj)
separat

άσος /ˈa.sos/ (n)
as

άσπονδος (adj)
jurat

άσπρο /ˈa.spɾo/ (n)
blanc, blanca
  το λευκό χρώμα, που είναι σύνθεση όλων των χρωμάτων

άσπρος /ˈa.spɾos/ (adj)
blanc

άστατο (n)
àstat
  (χημεία) αμέταλλο, ραδιενεργό χημικό στοιχείο, που ανήκει στα αλογόνα, με ατομικό αριθμό 85, ατομικό βάρος 210 και χημικό σύμβολο το At

άστατος (adj)
inconstant

άστεγος (adj)
sensellar

άστριος (n)
feldspat

άστυ /ˈa.sti/ (n)
burg

άστυλος (adj)
desproveït

άσυλο /ˈa.si.lo/ (n)
asil

άσφαιρος /ˈa.sfe.ɾos/ (adj)
inofensiu
  (μεταφορικά) που δεν πέτυχε το στόχο του

άσφαλτος /ˈa.sfal.tos/ (n)
asfalt

άσφιχτα (adv)
en termes generals

άσχετα (adv)
malgrat tot

άσχετος (adj)
irrellevant
  που δεν έχει σχέση, δεν συνδέεται, δεν σχετίζεται με το θέμα
ignorant
  ο αδαής, που έχει πλήρη άγνοια

άσχημα /ˈa.sçi.ma/ (adv)
mal

άσχημος /ˈa.sçi.mos/ (adj)
lleig

άσωτος (adj)
pròdig
  που δεν τελειώνει, δεν εξαντλείται
  που σπαταλά χωρίς μέτρο, κάνοντας υπερβολές
  που σπαταλά την (πατρική) περιουσία σε ασωτίες, που οδηγείται στην (οικονομική ή ηθική) καταστροφή
  διεφθαρμένος

άσωτος υιός
fill pròdig

άτακτος (adj)
entremaliat

άτεγκτος (adj)
difícil

άτεκνος (adj)
sense fills

άτιμος /ˈa.ti.mos/ (adj)
deshonest

άτλαντας (n)
atles

άτμητος (adj)
inseparable

άτμιση (n)
vaporització

άτολμα (adv)
tímidament

άτολμος /ˈa.tol.mos/ (adj)
poruc

άτομο /ˈa.to.mo/ (n)
àtom
  ένας μεμονωμένος άνθρωπος, ένα πρόσωπο
  (ειρωνικά)
  (χημεία) η ελάχιστη μονάδα ενός χημικού στοιχείου

άτονος (adj)
atònic
  χωρίς ένταση, αδύναμος

άτρακτος (n)
buc
  (αεροπορικός όρος) ο κορμός ενός αεροπλάνου, χωρίς τα φτερά
rastrejar
  (υλικό υπολογιστή) ομόκεντροι κύκλοι στην επιφάνεια ενός μαγνητικού δίσκου σε ένα σκληρό δίσκο, όπου εφάπτονται οι κεφαλές και γράφουν ή διαβάζουν πληροφορίες. Όλες μαζί σχηματίζουν νοητούς ομοαξονικούς κυλίνδρους στις συστοιχίες των μαγνητικών δίσκων

άτρωτος (adj)
invulnerable

άτσαλος (adj)
esquerra

άτυπα /ˈa.ti.pa/ (adv)
informalment

άτυπος (adj)
atípic

άτυχος /ˈa.ti.xos/ (adj)
infortunat

άυλος /ˈa.i.los/ (adj)
immaterial

άυπνος (adj)
insomne

άφεγγος (adj)
fosca

άφεση (n)
remissió

άφευκτα (adv)
absolutament

άφθα (n)
afta

άφθονα (adv)
abundantment

άφθονος (adj)
abundant

άφιξη (n)
arribada

άφνιο (n)
hafni

άφωνος (adj)
afònic

άχαρος (adj)
disgraciosa

άχθος /ˈa.xθos/ (n)
carga

άχνη (n)
sucre de llustre
  (ειδικότερα) ζάχαρη άχνη, ψιλοτριμμένη ζάχαρη σε μορφή σκόνης, συνήθως με μικρό ποσοστό αμύλου

άχνισμα (n)
cocció al vapor

άχρηστα (adv)
inútilment

άχρηστος /ˈa.xɾi.sti/ /ˈa.xɾi.sto/ /ˈa.xɾi.stos/ (adj)
inútil

άχτι /ˈa.xti/ (n)
rancor

άχυρο /ˈa.çi.ɾo/ (n)
palla

άψογος /ˈa.pso.ɣos/ (adj)
impecable

άψυχος (adj)
inanimat

έβδομο (n)
sèptima

έβδομος
setè

έβενος /ˈe.ve.nos/ (n)
banús

έγγαμος /ˈeŋ.ɣa.mos/ (adj)
espòs

έγγραφο /ˈeŋ.ɣɾa.fo/ (n)
document

έγερση /ˈe.ʝeɾ.si/ (n)
despertador

έγκαιρος (adj)
fet

έγκατα (n)
entranya

έγκαυμα /ˈeŋ.ɡav.ma/ (n)
cremada

έγκλειστος (adj)
pres

έγκλημα /ˈeŋ.ɡli.ma/ (n)
crim

έγκλημα καθοσιώσεως
lesa majestat
  (ιστορία, νομικός όρος, ρωμαϊκό δίκαιο) έγκλημα εσχάτης προδοσίας, εναντίον της εξουσίας του αυτοκράτορα

έγκλημα πολέμου
crim de guerra

έγκλιση /ˈeŋ.ɡli.si/ (n)
moda
  (γραμματική) ρηματική μορφή που δηλώνει μια ιδιαίτερη απόχρωση για την ενέργεια του ρήματος, πχ το πραγματικό, το πιθανό, το ευκταίο, κ.λπ

έγκριση /ˈeŋ.ɡɾi.si/ (n)
aprovació

έγκυος /ˈeŋ.ɟi.os/ (n)
embarassat
  γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης

έγκυρος (adj)
vàlid

έγνοια /ˈe.ɣɲa/ (n)
compte

έγχυση (n)
perfusió

έδαφος /ˈe.ða.fos/ (n)
sòl, terra

έδεσμα /ˈe.ðe.zma/ (n)
menjar, menja

έδρα /ˈe.ðɾa/ (n)
residència
seu
  (οργανισμοί) η πόλη στην οποία στεγάζονται οι κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού, μιας εταιρείας κλπ
cara
  (γεωμετρία) κάθε μια από τις επίπεδες επιφάνειες ενός στερεού σώματος
Santa Seu
  (μηχανολογία) το σημείο στήριξης μηχανικών μερών

έδρανο (n)
coixinet
  μηχανολογία, στατική) η βάση στήριξης

έθιμο (n)
costum

έθνος /ˈe.θnos/ (n)
nació

έθος (n)
costum

έκβαση (n)
resultat

έκδηλος /ˈek.ði.los/ (adj)
manifestar

έκδοση /ˈek.ðo.si/ (n)
publicació
  το σύνολο των ενεργειών που απαιτούνται για την εκτύπωση και τη διάθεση στη κυκλοφορία ενός εντύπου, βιβλίου, περιοδικού ή εφημερίδας.
edició
  το σύνολο των αντιτύπων ενός βιβλίου που προέρχονται από την ίδια στοιχειοθεσία.
lliurar
  η σύνταξη, εκτύπωση και παράδοση στον δικαιούχο προσωπικών εγγράφων, π.χ. ταυτότητας, διαβατηρίου
  (οικονομία) η εκτύπωση και διάθεση στην κυκλοφορία χαρτονομισμάτων
  Η σύνταξη και ανακοίνωση μιας απόφασης.
extradició
  η παράδοση ενός κρατουμένου στις δικαστικές αρχές μιας άλλης χώρας για να δικαστεί.

έκθαμβος (adj)
atònit

έκθεση /ˈek.θe.si/ (n)
exposició
  η δημόσια παρουσίαση προϊόντων ή έργων τέχνης σε ειδικό χώρο

έκθετος (adj)
ponència

έκκληση /ˈe.kli.si/ (n)
apel·lació

έκκριση /ˈe.kɾi.si/ (n)
secreció

έκλειψη /ˈe.kli.psi/ (n)
eclipsi

έκνομα /ˈe.kno.ma/ (adv)
il·legalment

έκπληκτος /ˈek.pli.ktos/ (adj)
atònit

έκπληξη (n)
sorpresa

έκπτωση (n)
rebaixa, descompte

έκπτωτος (adj)
caigut

έκρηξη /ˈe.kɾi.ksi/ (n)
explosió

έκσταση (n)
èxtasi
  (φιλοσοφία, θρησκεία) ψυχοσωματική κατάσταση με μυστικιστικές καταβολές και προεκτάσεις, κατά την οποία το υποκείμενο αισθάνεται πνευματική μεταρσίωση και προσέγγιση προς το θείο

έκτακτος (adj)
extraordinari

έκταση (n)
superficie

έκτη αίσθηση
sisè sentit

έκτο (n)
sexta

έκτοπος (adj)
ectòpic

έκτος /ˈe.ktos/
sisè

έκτρωση /ˈek.tɾo.si/ (n)
avortament

έκφραση /ˈek.fɾa.si/ (n)
expressió

έλαιο (n)
oli

έλασμα /ˈe.la.zma/ (n)
escota
  (ειδικότερα) τμήμα μετάλλου με πεπλατυσμένη μορφή που του έχουν εφαρμόσει έλαση

έλατο /ˈe.la.to/ (n)
avet

έλεγχος /ˈe.leŋ.xos/ (n)
contramesura
butlletí
  (στο σχολείο) το έγγραφο με την προφορική βαθμολογία ενός μαθητή που δίνεται στον κηδεμόνα στο τέλος κάθε τριμήνου ή τετραμήνου

έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας /ˈe.leŋ.xos e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
control del trànsit aeri

έλεγχος πηγαίου κώδικα
control de versions

έλεος
misericòrdia

έλευση /ˈe.lef.si/ (n)
adveniment

έλικα /ˈe.li.ka/ (n)
hèlix
  (γεωμετρία) η γραμμή που γράφεται πάνω σε κύλινδρο που γυρίζει και (κατ’ επέκταση) οτιδήποτε μοιάζει μ' αυτή

έλικας /ˈe.li.kas/ (n)
hèlice
  (ναυτικός όρος, αεροπορικός όρος) όργανο αεροπλάνου ή πλεούμενου, με ειδικά πτερύγια, που συμβάλλει στην προώθηση του μέσου

έλκηθρο /ˈel.ci.θɾo/ (n)
trineu

έλκος /ˈel.kos/ (n)
úlcera

έλκω (v)
atraure

έλλειμμα /ˈe.li.ma/ (n)
dèficit

έλλειψη /ˈe.li.psi/ (n)
el·lipsi
  (γραμματική) η παράλειψη, στο λόγο, ορισμένων συστατικών στοιχείων μιας πρότασης, τα οποία εννοούνται εύκολα από τα συμφραζόμενα

έλξη /ˈel.ksi/ (n)
atracció

έλος /ˈe.los/ (n)
aiguamoll

έμβασμα /ˈeɱ.va.zma/ (n)
transferència

έμβιος (adj)
viu

έμβλημα /ˈeɱ.vli.ma/ (n)
emblema

έμβρυο /ˈeɱ.vɾi.o/ (n)
embrió, fetus

έμενταλ (n)
emmental

έμεσμα (n)
vòmit

έμμεσος (adj)
indirecte

έμμονος /ˈe.mo.nos/ (adj)
consistent
  (λόγιο) που εμμένει

έμπειρος /ˈem.bi.ɾos/ (adj)
destre

έμπιστος /ˈem.bi.stos/ (adj)
fiable

έμπνευση /ˈem.bnef.si/ (n)
inspiració

έμπορος /ˈem.bo.ɾos/ (n)
mercader, comerciant

έμπρακτος (adj)
efectiu

έμφαση /ˈeɱ.fa.si/ (n)
èmfasi

έμφορτος (adj)
carregat

έμφραγμα /ˈeɱ.fɾaɣ.ma/ (n)
infart
  (καρδιολογία, ιατρική) νέκρωση ιστού εξαιτίας απόφραξης αρτηρίας από θρόμβωση ή εμβολή

έμφρων (adj)
apreciable

έμφυτος /ˈeɱ.fi.ti/ /ˈeɱ.fi.to/ /ˈeɱ.fi.tos/ (adj)
innat

έμψυχος /ˈem.psi.xos/ (adj)
animat

ένα /ˈe.na/
un, una
  το απόλυτο αριθμητικό (1) που ακολουθεί το μηδέν και προηγείται του δύο

έναντι (adv)
a

έναρξη /ˈe.naɾ.ksi/ (n)
començament

ένας
un
  αντί ουσιαστικού, κάποιος, αλλά αγενές, συχνά -όχι πάντα- με υποτιμητική χροιά, δηλώνοντας ενίοτε κάποιο ιδιαίτερα ασήμαντο ή και πιθανόν τιποτένιο άτομο
  για να εκφραστεί αλληλοπάθεια

έναστρος /ˈe.na.stɾos/ (adj)
estelat

ένατος
novè

έναυσμα /ˈe.nav.zma/ (n)
enceb

ένδεια (n)
indigència

ένδειξη (n)
indici

ένδοξος (adj)
gloriós

ένδυση (n)
indumentària

ένεση (n)
injecció

ένζυμο /ˈen.zi.mo/ (n)
enzim

ένθερμος (adj)
ardent

ένθετο (n)
suplement

ένθετος (adj)
imbricat

έννοια /ˈe.ni.a/ /ˈe.ɲa/ (n)
concepte
  αφηρημένη ιδέα, νοητό κατασκεύασμα ή σύνθεση, μονάδα γνώσης που αντιπροσωπεύει στον νου ένα αντικείμενο ή ένα σύνολο αντικειμένων που έχουν κοινές ιδιότητες

ένοικος (n)
resident

ένοπλες δυνάμεις /ˈe.no.ples ðiˈna.mis/
forces armades

ένοπλος (n)
armat

ένορκος /ˈe.noɾ.kos/ (n)
jurat

ένοχος /ˈe.no.xos/ (adj)
culpable

ένσταση (n)
objecció

ένστικτο /ˈen.sti(ŋ).kto/ (n)
instint

ένστολος (n)
uniformat

ένταλμα /ˈen.dal.ma/ (n)
mandat
  επίσημη εντολή, με την οποία διατάζεται η εκτέλεση κάποιας πράξης

ένταση /ˈen.da.si/ (n)
intensitat
  (φυσική) η ενέργεια του ηλεκτρικού ρεύματος που περνάει μέσα από έναν αγωγό σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα
volum
  (ακουστική) η ενέργεια που μεταφέρει ο ήχος μέσα από ένα υλικό σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα

έντεκα
onze

έντερο /ˈen.de.ɾo/ (n)
budell, intestí

έντεχνος /ˈen.de.xnos/ (adj)
fet
  που γίνεται με τέχνη ή με καλλιτεχνία

έντιμος /ˈen.di.mi/ /ˈen.di.mo/ /ˈen.di.mos/ (adj)
legal

έντομο /ˈen.do.mo/ (n)
insecte

έντονα (adv)
intensament

έντονος /ˈen.do.nos/ (adj)
intens

έντρομος /ˈen.dɾo.mos/ (adj)
aporegat

έντυπο (n)
full

έντυπος (adj)
empremta

ένωση /ˈe.no.si/ (n)
unió
  η σύμπραξη διαφόρων προσώπων ή πολυπρόσωπων συνόλων και η υπαγωγή τους σε μια ενιαία διοίκηση
  (θεωρία συνόλων) δυαδικός τελεστής που δέχεται ως τελεστέους δύο σύνολα και παράγει ως αποτέλεσμα ένα νέο σύνολο με τα στοιχεία και των δύο συνόλων

έξαρμα (n)
aflorament

έξαρση (n)
alçat

έξαψη (n)
excitació
calorada
  το αποτέλεσμα του εξάπτω

έξεργο (n)
alt relleu

έξη /ˈe.ksi/ (n)
costum

έξι /ˈe.ksi/ (n)
sis

έξοδο (n)
despesa

έξοδος /ˈe.kso.ðos/ (n)
sortida, èxode

έξοδος κινδύνου /ˈe.kso.ðos cinˈði.nu/
eixida d'emergència

έξτρα /ˈeks.tɾa/ (n)
extra

έξυπνα (adv)
intel·ligentment

έξυπνος /ˈe.ksi.pnos/ (adj)
intel·ligent

έξω /ˈe.kso/ (adj)
aliè
  που μένει στο εξωτερικό
exterior
  που αναφέρεται ή σχετίζεται με την κοινωνική ζωή

έξω /ˈe.kso/ (adv)
fora
  στο εξωτερικό μέρος, εκτός ενός κλειστού χώρου, συνήθως ενός κτηρίου

έξω /ˈe.kso/ (n)
aliè
  ο εξωτερικός χώρος γενικά (δηλαδή έξω από το σπίτι)
fora
  η διασκέδαση (εκτός σπιτιού)
  η εξωτερική πλευρά ενός αντικειμένου

έξωση /ˈe.kso.si/ (n)
desnonament
  (νομικός όρος) το διώξιμο ενός ενοικιαστή από το ακίνητο που νοικιάζει

έπαθλο /ˈe.pa.θlo/ (n)
premi

έπαινος /ˈe.pe.nos/ (n)
afalac

έπαλξη /ˈe.pal.ksi/ (n)
ant. dentell

έπαρση /ˈe.paɾ.si/ (n)
petulància

έπαυλη /ˈe.pa.vli/ (n)
vil·la

έπειτα (adv)
després

έπιπλο (n)
moble

έποικος /ˈe.pi.kos/ (n)
colon

έπομαι (v)
seguir

έπος /ˈe.pos/ (n)
epopeia

έρβιο (n)
erbi

έργο /ˈeɾ.ɣo/ (n)
treball

έργο τέχνης
obra d’art

έρεβος (n)
eclipsi

έρεισμα (n)
fonament

έρευνα /ˈe.ɾev.na/ (n)
investigació, recerca

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (adj)
desert
  που είναι απομακρυσμένος από τους άλλους

έρημος /ˈe.ɾi.mos/ (n)
desert
  (γεωγραφία) περιοχή στην οποία υπάρχει ξηρασία και σχεδόν καθόλου βλάστηση, λόγω των σπανιότατων βροχοπτώσεων που σημειώνονται εκεί

έριδα /ˈe.ɾi.ða/ (n)
baralla

έρμα /ˈeɾ.ma/ (n)
llast

έρπης /ˈeɾ.pis/ (n)
herpes

έρπω /ˈeɾ.po/ (v)
arrossegar-se

έρρινος (adj)
nasal

έρχομαι (v)
venir

έρχομαι στα χέρια
baralla

έρωτας /ˈe.ɾo.tas/ (n)
amor

έσο
anar

έσω ους
orella interna

έτοιμος /ˈe.ti.mos/ (adj)
disposat

έτος /ˈe.tos/ (n)
any

έτος φωτός
any llum

έτσι /ˈe.t͡si/ (adv)
així
  (τροπικό επίρρημα) με αυτόν τον τρόπο

έτσι κι έτσι /ˈe.t͡si ˈce.t͡si/
xau-xau

έτυμο (n)
ètim

έφεση /ˈe.fe.si/ (n)
apel·lació

έφηβη (n)
adolescent

έφηβος /ˈe.fi.vos/ (n)
adolescent

έφοδος (n)
baixada

έχιδνα (n)
escurçó
  (φίδι) είδος δηλητηριώδους φιδιού
  (μεταφορικά) επικίνδυνη γυναίκα, ύπουλη, πονηρή, φαρμακόγλωσση
equidna
  (ταξινομία) μέλος του γένους Έχιδνα (Echidna), ωοτόκο θηλαστικό της οικογένειας των Tαχυγλωσσιδών, που μοιάζει με τον σκαντζόχοιρο

έχω /ˈe.xo/ (v)
tenir
haver, tenir
  (γραμματική) βοηθητικό ρήμα στους σύνθετους χρόνους

έψιλον (n)
èpsilon

ή /ˈi/
o

ήδη /ˈi.ði/ (adv)
ja

ήλθον, είδον, ενίκησα /ˈil.θon ˈi.ðon eˈni.ci.sa/
vaig arribar, vaig veure, vaig vèncer

ήλιο /ˈi.li.o/ /ˈi.ʎo/ (n)
heli

ήλιος /ˈi.ʎos/ (n)
sol
  (αστρονομία) κάθε άστρο, δηλαδή κάθε αυτόφωτο ουράνιο σώμα

ήμαρτον /ˈi.maɾ.ton/
mea culpa

ήπειρος /ˈi.pi.ɾos/ (n)
continent
  (γεωγραφία) μεγάλη επιφάνεια ξηράς σε αντιπαραβολή με νησιωτική ή παραθαλάσσια περιοχή

ήπιος /ˈi.pi.os/ (adj)
suau

ήρα (n)
cugulla

ήρεμα (adv)
calmosament

ήρεμος /ˈi.ɾe.mi/ /ˈi.ɾe.mo/ /ˈi.ɾe.mos/ (adj)
calm

ήρωας (n)
heroi

ήσσων /ˈi.son/ (adj)
menor

ήσυχα (adv)
assossegadament

ήσυχος (adj)
tranquil

ήτα /ˈi.ta/ (n)
eta

ήττα /ˈi.ta/ (n)
derrota

ήχος /ˈi.xos/ (n)
so
  ό,τι αντιλαμβάνονται οι ζωντανοί οργανισμοί με την αίσθηση της ακοής

ίαμβος /ˈi.aɱ.vos/ (n)
iambe

ίασπις (n)
jaspi

ίβις (n)
ibis

ίγκλα (n)
cingla

ίδια κεφάλαια
patrimoni net

ίδιος /ˈi.ðʝos/ (adj)
mateix
  όμοιος με κάτι/κάποιον άλλο

ίδρυμα /ˈi.ðɾi.ma/ (n)
institució

ίδρυση /ˈi.ðɾi.si/ (n)
establiment

ίζημα (n)
sediment

ίκτερος (n)
icterícia

ίλη /ˈi.li/ (n)
esquadró
  (στρατιωτικός όρος) λόχος από τεθωρακισμένα
  (παρωχημένο) λόχος ιππικού

ίλιγγος /ˈi.liŋ.ɡos/ (n)
vertigen

ίνα (n)
fibra

ίνδαλμα (n)
ídol

ίνδιο (n)
indi

ίντερνετ καφέ /ˈin.deɾ.net kaˈfe/
cibercafè

ίντερσεξ (n)
intersexe

ίντριγκα /ˈin.dɾi.ɡa/ (n)
intriga

ίντσα (n)
polzada

ίνωμα /ˈi.no.ma/ (n)
fibroma

ίνωση (n)
fibrosi

ίουλος (n)
al sud
  (λόγιο) το πρώτο χνούδι, οι πρώτες τρίχες στα νεανικά μάγουλα
ament
  (βοτανική) ταξιανθία σε μορφή βότρυος

ίππος /ˈi.pos/ (n)
cavall de salts
  το όργανο γυμναστικής με λαβές, για την εκτέλεση περιστροφών και άλλων γυμνασμάτων

ίπταμαι (v)
onejar

ίριδα (n)
iris
  το χρωματιστό κυκλικό τμήμα του ματιού που περιβάλλει την κόρη

ίσα
igualment
  (οικείο) (μεταφορικά) άντε από 'δώ, φύγε (πιθανόν "τράβα ίσα από 'δω και χάσου" ή "πρόσεχε, έλα

ίσιος /ˈi.sços/ (adj)
dret

ίσκα /ˈi.ska/ (n)
esca

ίσκιωμα /ˈi.sco.ma/ (n)
enfosquir

ίσος /ˈi.si/ /ˈi.so/ /ˈi.sos/ (adj)
igual

ίσως /ˈi.sos/ (adv)
potser

ίταμος /ˈi.ta.mos/ (n)
teix

ίχνος /ˈi.xnos/ (n)
petjada
traçar
  πολύ μικρή ποσότητα

ίωση (n)
infecció

α
ah
  επιφώνημα που δηλώνει έντονο συναίσθημα: θαυμασμό, απορία, έκπληξη, χαρά, αγανάκτηση κτλ.

α προπό (adv)
a propòsit

α-
in-
  α- στερητικό πρόθημα, που δηλώνει έλλειψη, απουσία, στέρηση.

αΐδιος /aˈi.ði.os/ (adj)
etern

αΐλανθος (n)
ailant

αέναα (adv)
perpetualment

αέρας /aˈe.ɾas/ (n)
aire
  ο αέρας που παρέχεται σε μια συσκευή

αέριο (n)
gas

αέριος (adj)
gasós

αέτωμα (n)
frontó

αήθης /aˈi.θis/ (adj)
amoral

αήττητα (adv)
victoriosament

αήττητος (adj)
invicte

αίγαγρος /ˈe.ɣa.ɣɾos/ (n)
cabra alpina
  η άγρια γίδα

αίγλη /ˈe.ɣli/ (n)
esclat

αίθουσα /ˈe.θu.sa/ (n)
cambra

αίθριο (n)
atri

αίθριος /ˈe.θɾi.os/ (adj)
aclarir

αίμα /ˈe.ma/ (n)
sang
  (πληθυντικός) αίματα: μεγάλη ποσότητα αίματος >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

αίνιγμα /ˈe.niɣ.ma/ (n)
enigma

αίνος /ˈe.nos/ (n)
alabança

αίρεση /ˈe.ɾe.si/ (n)
heretgia

αίρω (v)
abrogar

αίσθημα /ˈe.sθi.ma/ (n)
intuïció
  (ψυχολογία)
accepció
  η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας

αίσθηση /ˈe.sθi.si/ (n)
sensación
sentit
  λειτουργία του οργανισμού με την οποία προσλαμβάνονται τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος (όραση, ακοή, αφή, γεύση, όσφρηση)
sensació
  γνώση και ευαισθησία σχετικά με κάτι, η ικανότητα αντίληψης και αξιολόγησης

αίσια /ˈe.si.a/ (adv)
feliçment

αίσχος /ˈe.sxos/ (n)
abominació

αίτηση /ˈe.ti.si/ (n)
sol·licitud

αίτιο /ˈe.ti.o/ (n)
causa

αβάν πρεμιέρ
visionar

αβάντζα /aˈvan.d͡za/ (n)
anticipar
  προκαταβολή μισθού, προπληρωμή έναντι οφειλής μισθού, χρέους ή οικονομικής υποχρέωσης εν γένει

αβάς /aˈvas/ (n)
abat
  (εκκλησιαστικός όρος) καθολικός ιερέας, πνευματικός πατέρας, ηγούμενος, ανώτερος μοναχός σε αβαείο

αβάσιμος (adj)
infundat

αβέβαιος /aˈve.ve.os/ (adj)
incert

αβέρτα (adv)
obertament

αβίαστα (adv)
coacció

αβαείο /a.vaˈi.o/ (n)
abadia

αβαθής /a.vaˈθis/ (adj)
poc profund

αβαντάζ /a.vanˈtaz/ (n)
benefici

αβαρής (adj)
lleuger

αβαρία (n)
avaria
  οποιαδήποτε οικονομική ζημιά ή βλάβη, ιδίως σε επιχείρηση, που επέρχεται κατά τη μεταφορά πραγμάτων

αβασάνιστα (adv)
impensadament
  πρόχειρα, επιπόλαια, χωρίς επαρκή σκέψη και προετοιμασία

αβγουλιέρα /a.vɣuˈʎe.ɾa/ (n)
ouera

αβγό /aˈvɣo/ (n)
ou

αβγότσουφλο (n)
blanc de closca d'ou

αβεβαιότητα /a.ve.veˈo.ti.ta/ (n)
incertesa

αβιογένεση (n)
abiogènesi

αβιοτικός (adj)
abiòtic

αβιταμίνωση (n)
avitaminosi

αβλαβής /a.vlaˈvis/ (adj)
innocu

αβοήθητα (adv)
indefens

αβοκάντο /a.voˈka.do/ (n)
alvocater, alvocat

αβροφροσύνη (n)
cortesia

αβρότητα (n)
cortesia

αβρόφρων (adj)
cortès

αγάπη /aˈɣa.pi/ (n)
amor
  συναίσθημα συμπάθειας, φιλίας ή στοργής καθώς και η έκφρασή του με λόγια ή πράξεις

αγάρ (n)
agar-agar

αγάς (n)
agà

αγέλαστος /aˈʝe.la.stos/ (adj)
fosc

αγέλη /aˈʝe.li/ (n)
ramat

αγένειος (adj)
barbamec

αγέννητος (adj)
nonat

αγέρωχος /aˈʝe.ɾo.xos/ (adj)
orgullós

αγίασμα /aˈʝi.a.zma/ (n)
aigua beneita

αγαθά (n)
béns

αγαθιάρης (adj)
beneit

αγαθοεργία /a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a/ (n)
caritat

αγαθοπιστία (n)
bona fe

αγαθό /a.ɣaˈθo/ (n)
bé

αγαθός /a.ɣaˈθos/ (adj)
bo

αγαθότητα (n)
neciesa

αγαλακτία (n)
agalàctia

αγαλλίαση /a.ɣaˈli.a.si/ (n)
alegrança

αγαμία (n)
celibat

αγανάκτηση /a.ɣaˈna.kti.si/ (n)
indignació

αγανακτισμένος
indignant

αγανακτώ /a.ɣa.naˈkto/ (v)
adornar

αγανοϋφαίνω /a.ɣa.o.iˈfe.no/ (v)
en termes generals

αγαπάω /a.ɣaˈpa.o/ (v)
amar

αγαπημένα /a.ɣa.piˈme.na/ (adv)
amorosament
  με στοργή, χωρίς αντιπαραθέσεις

αγαπημένος /a.ɣa.piˈme.nos/
benvolgut
  που τον αγαπά ένα πρόσωπο
  ο προτιμώμενος, ο εκλεκτός, ο ξεχωριστός
  το ερωτικά προτιμώμενο άτομο

αγαπησιάρικος (adj)
afectuós

αγαπητός (adj)
benvolgut

αγαστός /a.ɣaˈstos/ (adj)
admirable

αγαύη (n)
agave

αγγίζω /aŋˈɟi.zo/ (v)
tocar

αγγαρεία /aŋ.ɡaˈɾi.a/ (n)
jova

αγγαρεύω /aŋ.ɡaˈɾe.vo/ (v)
dar

αγγείο /aŋˈɟi.o/ (n)
vas

αγγείωμα /aŋˈɟi.o.ma/ (n)
angioma

αγγειίτιδα (n)
angiïtis

αγγειεκτομή (n)
vasectomia

αγγειογραφία (n)
angiografia

αγγειοδιασταλτικό (n)
vasodilatador

αγγειοδιαστολή (n)
vasodilatació

αγγειοπλάστης /aŋ.ɟi.oˈpla.stis/ (n)
terrissaire

αγγειοπλαστική (n)
angioplàstia

αγγειόσπασμος /an.ɟiˈo.spa.zmos/ (n)
angiospasme

αγγελία /aŋ.ɟeˈli.a/ (n)
anunci

αγγελικά /aŋ.ɟe.liˈka/ (adv)
angelicalment

αγγελική /aŋ.ɟe.liˈci/ (n)
angèlica
  (βοτανική, λουλούδι) το κοινό όνομα του φυτού Πιττόσπορον το τομπίρα (Pittosporum tobira)

αγγελικός /aŋ.ɟe.liˈkos/ (adj)
angèlic, angelical

αγγελιοφόρος /aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos/ (n)
missatger

αγγελοκρούω /aŋ.ɟe.loˈkɾu.o/ (v)
morta

αγγελούδι (n)
angelet

αγγλικά /aŋ.ɡliˈka/ (n)
anglès, anglesa

αγγλικανισμός /aŋ.gli.ka.niˈzmos/ (n)
anglicanisme

αγγλικανός /aŋ.gli.kaˈnos/ (adj)
anglicana

αγγλικό κόρνο
corn anglès

αγγλικός /aŋ.ɡliˈkos/ (adj)
anglès, anglesa

αγγλισμός (n)
anglicisme

αγγλοαμερικανικός /aŋ.glo.a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
angloamericà

αγγλομανία (n)
anglomania

αγγλονορμανδικά (n)
anglonormand

αγγλοποιώ (v)
anglicitzar

αγγλοσαξονικός /aŋ.ɡlo.sa.kso.niˈkos/ (adj)
anglosaxó

αγγλόφιλος /aŋˈɡlo.fi.los/ (adj)
anglòfil

αγγλόφωνος (adj)
angloparlant

αγγουράκι (n)
cogombret

αγγουριά (n)
cogombre

αγγούρι /aŋˈɡu.ɾi/ (n)
cogombre

αγελάδα /a.ʝeˈla.ða/ (n)
vaca
  (θηλαστικό ζώο) μεγαλόσωμο μηρυκαστικό, θηλαστικό, το οποίο που εκτρέφεται κυρίως για το κρέας και το γάλα του, το θηλυκό του βοδιού

αγελαίος (adj)
gregari

αγελαδάρης (n)
vaquer

αγελαδινός (adj)
taur

αγενής /a.ʝeˈnis/ (adj)
bast

αγενώς (adv)
grollerament
  με τρόπο αγενή, χωρίς καλούς τρόπους

αγιάζι /aˈʝa.zi/ (n)
gebre
  διαπεραστικός κρύος αέρας και υγρασία
  πάχνη

αγιάζω /a.ʝiˈa.zo/ (v)
consagrar
  (μεταβατικό) ευλογώ

αγιασμός /a.ʝaˈzmos/ (n)
aigua beneïda

αγιατολάχ (n)
aiatol·là

αγιοκατάταξη (n)
santificació

αγιωνυμία (n)
santificació

αγιόκλημα /aˈʝo.kli.ma/ (n)
lligabosc

αγκάθι /aŋˈɡa.θi/ (n)
espina

αγκάλιασμα /aŋˈɡa.ʎa.zma/ (n)
abraçada

αγκίδα (n)
estella

αγκίστρι /aŋˈɟi.stɾi/ (n)
ham

αγκαζάρισμα (n)
compromís

αγκαζάρω /aŋ.ɡaˈza.ɾo/ (v)
contractar

αγκαζέ (adv)
del bracet

αγκαλιά /aŋ.ɡaˈʎa/ (n)
braçat
braçada
  (συνεκδοχικά) οτιδήποτε χωράει στην αγκαλιά
abraçada
  (μεταφορικά) η στοργή, η τρυφερότητα

αγκαλιάζω /aŋ.ɡaˈʎa.zo/ (v)
abraçar

αγκινάρα /aŋ.ɟiˈna.ɾa/ (n)
carxofa, carxofera

αγκιστρώνω /aŋ.ɟiˈstɾo.no/ (v)
enganxar

αγκιτάτορας (n)
agitador

αγκομαχάω /aŋ.ɡo.maˈxa.o/ (v)
panteixar

αγκράφα (n)
sivella

αγκυλώνω /aŋ.ɟiˈlo.no/ (v)
picar

αγκυροβολώ /aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo/ (v)
ancorar

αγκυροβόλι (n)
amarrada

αγκωναψία (n)
xoc de colzes

αγκύλη /aŋˈɟi.li/ (n)
claudàtor

αγκώνας /aŋˈɡo.nas/ (n)
colze

αγνά (adv)
castament

αγνεία /aˈɣni.a/ (n)
castedat

αγνοώ /a.γnoˈo/ (v)
ignorar

αγνωσία (n)
agnòsia

αγνωστικισμός (n)
agnosticisme

αγνός /aˈɣnos/ (adj)
pur

αγνότητα /aˈɣno.ti.ta/ (n)
puresa
  η ιδιότητα του αγνού

αγνώμων /aˈɣno.mon/ (adj)
desagraït

αγνώριστος (adj)
irreconeixible

αγονία /a.ɣoˈni.a/ (n)
esterilitat

αγορά /a.ɣoˈɾa/ (n)
mercat
  (χώρος) το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα
  (χώρος) κτήριο που στεγάζει πολλά εμπορικά καταστήματα
  (έννοια) το σύνολο των ανθρώπων που ασχολούνται με τις αγορές και τις πωλήσεις

αγοράζω /a.ɣoˈɾa.zo/ (v)
comprar

αγορήτρια (n)
oradora

αγορίστικος (adj)
cambrer

αγορανομία (n)
servei

αγοραστής /a.ɣo.ɾaˈstis/ (n)
comprador

αγοραστική δύναμη
poder adquisitiu

αγοραφοβία (n)
agorafòbia

αγοραφοβικός (adj)
agorafòbic

αγορεύω /a.ɣoˈɾe.vo/ (v)
advocar

αγοροκόριτσο (n)
gallimarsot

αγουροξυπνημένος
abans

αγράμματος (adj)
analfabet

αγρίμι /aˈɣɾi.mi/ (n)
falb
  το άγριο ζώο

αγραμματοσύνη (n)
analfabetisme

αγρανάπαυση (n)
guaret

αγριάδα (n)
agram

αγριάνθρωπος (n)
salvatge

αγριελιά /a.ɣɾi.eˈʎa/ (n)
salvatge

αγριεύω (v)
arribar a ser

αγρινό /a.ɣɾiˈno/ (n)
mufló

αγριοκοίταγμα (n)
brillantor

αγριοκοιτάζω (v)
brillantor

αγριοκύμινο (n)
alcaravia

αγριομιλώ (v)
bruscament

αγριοπερίστερο /a.ɣɾi.o.peˈɾi.ste.ɾo/ (n)
colom roquer

αγριοφράουλα (n)
maduixa de bosc

αγριόγαλος (n)
pioc salvatge

αγριόγατα (n)
gat salvatge

αγριόπαπια (n)
collblau

αγριόχοιρος (n)
porc senglar

αγροδιατροφικός (adj)
agroalimentari

αγροικία (n)
cabana

αγρονομία (n)
agronomia

αγρονομικός (adj)
agronòmic

αγρονόμος /a.ɣɾoˈno.mos/ (n)
agrònom

αγροπόντικας (n)
talpó

αγροτεμάχιο (n)
marjal

αγροτικός (adj)
agrari
  που αναφέρεται, χαρακτηρίζει ή ανήκει στους αγρότες και τη γεωργία
  που βρίσκεται στην ύπαιθρο

αγροφύλακας /a.ɣɾoˈfi.la.kas/ (n)
guàrdia

αγροχημεία (n)
agroquímica

αγρυπνία /a.ɣɾiˈpni.a/ (n)
vetlla

αγρόκτημα (n)
granja

αγρός /aˈɣɾos/ (n)
camp

αγρότης /aˈɣɾo.tis/ (n)
camperol

αγρύπνια /aˈɣɾip.ɲa/ (n)
vigília

αγχίνοια /aŋˈçi.ni.a/ (n)
sagacitat

αγχιστεία (n)
afinitat

αγχωμένος /aŋ.xoˈme.nos/
aprensiu

αγχόνη (n)
forca

αγχώδης /aŋˈxo.ðis/ (adj)
ansiós

αγχώνομαι /aŋˈxo.no.me/ (v)
angoixa

αγχώνω /aŋˈxo.no/ (v)
angoixar

αγωγή /aɣoˈʝi/ (n)
demanda

αγωγιμότητα /aɣo.ʝiˈmo.ti.ta/ (n)
conductivitat

αγωγός /a.ɣoˈɣos/ (n)
tub
canonada
  ο σωλήνας για τη μεταφορά υγρών ή αερίων
oleoducte
  το υλικό που επιτρέπει την ελεύθερη κίνηση ηλεκτρικών φορτίων μέσα του

αγωνία /a.ɣoˈni.a/ (n)
angoixa

αγωνίζομαι /a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
batallar

αγωνιστής /a.ɣo.niˈstis/ (n)
caça

αγωνιώ /a.ɣo.niˈo/ (v)
angoixa

αγωνιώδης (adj)
agonitzant

αγόρασμα (n)
compra

αγόρευση (n)
arenga

αγόρι /aˈɣo.ɾi/ (n)
noi, xicot, cambrer, mosso, vailet

αγύριστο κεφάλι
obstinat

αγύρτης /aˈʝiɾ.tis/ (n)
xarlatà

αγώγιμος /aˈɣo.ʝi.mos/ (adj)
conductiu

αγώι /aˈɣo.i/ (n)
acusar

αγώνας /aˈɣo.nas/ (n)
batalla
  η προσπάθεια
lluita
  (συνεκδοχικά, συνήθως με κεφαλαίο) το σύνολο των μαχών, ο πόλεμος
  (στον πληθυντικό) οι αγώνες: οι αθλητικές αναμετρήσεις μεταξύ ομάδων, συλλόγων ή και κρατών, οι οποίες έχουν οργανωθεί μετά από επίσημη ανάθεση σε κάποια πόλη ή κράτος
  η οργανωμένη αναμέτρηση αθλητών ή ομάδων σε ένα συγκεκριμένο άθλημα
matx
  (αθλητισμός)

αδάμαστος (adj)
indomable

αδέλφι /aˈðel.fi/ (n)
germana

αδέλφια
germans

αδένας /aˈðe.nas/ (n)
glàndula

αδένωμα (n)
adenoma

αδέξιος (adj)
maldestre

αδέσποτος (adj)
desviar-se

αδήριτος /aˈði.ɾi.tos/ (adj)
imbatible

αδίαντο (n)
capil·lera

αδίκημα /aˈði.ci.ma/ (n)
insult

αδίστακτα (adv)
dubtar

αδαμάντινος (adj)
camp interior

αδαμαντίνη (n)
esmalt

αδαμιαία περιβολή
vestit d'Adam

αδειάζω /aˈðʝa.zo/ (v)
buidar

αδειοδότηση (n)
atorgament

αδελφή /a.ðelˈfi/ (n)
germana, sor

αδελφικά (adv)
fraternalment

αδελφικός (adj)
fratern

αδελφικότητα /a.ðel.fiˈko.ti.ta/ (n)
fraternitat

αδελφοκτονία (n)
fratricidi

αδελφοκτόνος (adj)
fratricida
  φονιάς αδελφού, αδελφής ή συμπατριώτη

αδελφοποίηση /a.ðel.foˈpi.i.si/ (n)
confraternització

αδελφοσύνη (n)
fraternitat

αδελφούλης (n)
frare

αδελφός /a.ðelˈfos/ (n)
germà

αδενίνη (n)
adenina

αδενικός /a.ðe.niˈkos/ (adj)
glandular

αδενοειδής (adj)
adeniforme

αδενοπάθεια (n)
adenopatia

αδενοσίνη (n)
adenosina

αδενοϋπόφυση (n)
adenohipòfisi

αδερφή /a.ðeɾˈfi/ (n)
estrany
  (μειωτικό) ομοφυλόφιλος

αδημονώ /a.ði.moˈno/ (v)
llanguir

αδηφάγος (adj)
insaciable

αδιάβατος (adj)
infranquejable

αδιάβλητος /aˈði̯a.vli.tos/ (adj)
bell

αδιάβροχο (n)
impermeable

αδιάβροχος (adj)
impermeable

αδιάθετος /aˈði̯a.θe.tos/ (adj)
malalt
  λίγο άρρωστος

αδιάκοπα /aˈði̯a.ko.pa/ (adv)
contínuament

αδιάκοπος /aˈðʝa.ko.pos/ (adj)
constant

αδιάκριτα (adv)
imperceptiblement
  χωρίς να διακρίνεται, χωρίς να φαίνεται καλά

αδιάκριτος /aˈði̯a.kɾi.tos/ (adj)
indiscret
  που επεμβαίνει στην προσωπική ζωή των άλλων, που δεν έχει διακριτικότητα

αδιάλειπτα (adv)
ininterromput

αδιάλειπτος (adj)
incessant

αδιάλλακτος (adj)
intransigent

αδιάφορα (adv)
indiferentment

αδιάφορος /aˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
indiferent

αδιάψευστος (adj)
indiscutible

αδιέξοδο (n)
atzucac, cul-de-sac

αδιαίρετος (adj)
indivisible

αδιαβατικός (adj)
adiabàtic

αδιαβροχοποίηση (n)
impermeabilització

αδιαθετώ (v)
menstruar

αδιακρισία (n)
indiscreció

αδιαλεύκαντα (adv)
incomprensiblement

αδιαλλαξία /a.ði̯a.laˈksi.a/ (n)
intolerància

αδιαντροπιά (n)
desvergonyiment

αδιαπέραστος (adj)
impenetrable

αδιαφάνεια (n)
opacitat

αδιαφανής (adj)
opac

αδιαφορία /a.ði̯a.foˈɾi.a/ (n)
indiferència

αδιαχώριστα (adv)
inseparablement

αδιαχώριστος (adj)
inseparable

αδικία /a.ðiˈci.a/ (n)
injustícia

αδικαιολόγητος (adj)
injustificable

αδικώ (v)
lesionar

αδιόρατος /a.ðiˈo.ɾa.tos/ (adj)
dèbil

αδιόρθωτος /a.ðiˈoɾ.θo.tos/ (adj)
incorregible
  που έχει μια ιδιότητα που δεν εννοεί να την απαρνηθεί

αδολεσχία (n)
loquacitat

αδουλαίος (n)
adulària

αδράνεια /aˈðɾa.ni.a/ (n)
inèrcia
  (φυσική) η ιδιότητα των σωμάτων να αντιστέκονται σε οποιαδήποτε μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης

αδράχνω (v)
agafar

αδράχτι (n)
fus

αδρανής /a.ðɾaˈnis/ (adj)
inert

αδρανώ (v)
habitar

αδρεναλίνη (n)
adrenalina

αδρενεργικός (adj)
adrenèrgic

αδριατικός (adj)
adriàtic

αδρόνιο (n)
hadró

αδρός /aˈðɾos/ (adj)
abundant
  φανερός σε γενικές αλλά ευδιάκριτες γραμμές

αδρότητα /aˈðɾo.ti.ta/ (n)
abundància

αδυνάτισμα /a.ðiˈna.ti.zma/ (n)
pèrdua de pes

αδυναμία /a.ði.naˈmi.a/ (n)
feblesa
  έλλειψη δύναμης, δυνατότητας ή δεξιότητας

αδυνατίζω (v)
afeblir
  (αμετάβατο) χάνω βάρος και γίνομαι πιο αδύνατος
  (αμετάβατο) γίνομαι λιγότερο ισχυρός, εξασθενώ

αδυσώπητος /a.ðiˈso.pi.tos/ (adj)
implacable

αδόκιμος (adj)
insatisfactori

αδύναμος (adj)
dèbil

αδύνατος (adj)
impossible
  που δεν μπορεί να γίνει, να συμβεί, να επιτευχθεί
prim
  που δεν έχει μεγάλη δύναμη ή δεν είναι ανθεκτικός ή έχει μεγάλη ικανότητα σε κάτι

αειθαλής /a.i.θaˈlis/ (adj)
perennifoli

αεικίνητος /a.iˈci.ni.tos/ (adj)
desvetllat

αειφορία /a.i.foˈɾi.a/ (n)
sostenibilitat

αειφόρος /a.iˈfo.ɾos/ (adj)
sostenible

αεράκι /a.eˈɾa.ci/ (n)
brisa

αεράτος /a.eˈɾa.tos/ (adj)
alegre

αερίζω /a.eˈɾi.zo/ (v)
airejar

αερικό (n)
enginy

αερικός (adj)
aeri

αεριοποίηση /a.e.ɾi.oˈpi.i.si/ (n)
gasificació

αεριοστροβιλωθητήρας (n)
motor a reacció

αεριοφυλάκιο (n)
gasòmetre

αερισμένος
airejós

αερισμός /a.e.ɾiˈzmos/ (n)
aeració

αεριωθούμενο (adj)
atzabegenc

αεριόμετρο (n)
aeròmetre

αεριόφως /a.e.ɾiˈo.fos/ (n)
abusar

αεριώδης (adj)
gasós

αερο- /a.e.ɾo/
aero-

αεροβόλο /a.e.ɾoˈvo.lo/ (n)
comprimit

αερογραμμή /a.e.ɾo.ɣɾaˈmi/ (n)
aerolínia

αεροδιάδρομος /a.e.ɾoˈði̯a.ðɾo.mos/ (n)
aeri

αεροδιαστημικός (adj)
aeroespacial

αεροδρόμιο /a.e.ɾoˈðɾo.mi.o/ (n)
aeroport

αεροδυναμική /a.e.ɾo.ði.na.miˈci/ (n)
aerodinàmica

αεροδυναμικός (adj)
aerodinàmic

αεροζόλ (n)
aerosol

αεροθεραπεία /a.e.ɾo.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
aeroteràpia

αερολιμενικός (n)
aeroportuari
  δημόσιος υπάλληλος που είναι επιφορτισμένος με την επίβλεψη και έλεγχο των αεροπορικών εταιριών και άλλων χρηστών που χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο όπως επίσης και με την εκπροσώπιση του κράτους σε αυτό

αερολογία (n)
aerologia

αερολογώ /a.e.ɾo.loˈɣo/ (v)
conversacions

αερομαχία /a.e.ɾo.maˈçi.a/ (n)
aeri

αερομεταφερόμενος /a.e.ɾo.me.ta.feˈɾo.me.nos/
transportat per [[l']]aire
  που μεταφέρεται με εναέριο μεταφορικό μέσο (όπως με αεροπλάνο, ελικόπτερο)
  που διαδίδεται μέσω του αέρα (όπως ο ήχος, ιοί, ουσίες)

αερομεταφορά (n)
transport

αερομεταφορέας /a.e.ɾo.me.ta.foˈɾe.as/ (n)
aerolínia

αερομοντελισμός (n)
aeromodelisme

αεροναυπηγική /a.e.ɾo.naf.pi.ʝiˈci/ (n)
aeronàutic

αεροναυτική /a.e.ɾo.na.ftiˈci/ (n)
aeronàutica

αεροναυτικός /a.e.ɾo.na.ftiˈkos/ (adj)
aeronàutic

αεροναύτης /a.e.ɾoˈna.ftis/ (n)
aeronauta

αεροπλάνο /a.e.ɾoˈpla.no/ (n)
avió
  (μέσο μεταφορών, αεροπορικός όρος) πτητική συσκευή, βαρύτερη από τον αέρα, που πετά χάρη στην εμφάνιση δυναμικής άνωσης στις επιφάνειες των φτερών του

αεροπλανοφόρο /a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo/ (n)
portaavions

αεροπλοϊμότητα /a.e.ɾo.ploiˈmo.ti.ta/ (n)
navegabilitat

αεροπορία (n)
aviació
  (ειδικότερα) η Πολεμική Αεροπορία

αεροπορική βάση /a.e.ɾo.po.ɾiˈci ˈva.si/
base aèria

αεροπορικός /a.e.ɾo.po.ɾiˈkos/ (adj)
aeri

αεροπόρος (n)
aviador

αεροσκάφος /a.e.ɾoˈska.fos/ (n)
aeronau

αεροστατική (n)
aerostàtic

αεροστατικός (adj)
aerostàtic

αεροστεγής (adj)
hermètic

αεροσυμπιεστής (n)
compressor

αεροσυνοδός (n)
cambrer d'avions

αεροτεχνική (n)
aerotècnia

αεροφαγία (n)
aerofàgia

αεροφόρος (adj)
airejar

αεροχείμαρρος (n)
corrent en jet

αερόβιος (adj)
aeròbic

αερόλιθος (n)
aeròlit

αερόπλοιο /a.eˈɾo.pli.o/ (n)
aeronau

αερόσακος /a.eˈɾo.sa.kos/ (n)
coixí de seguretat, airbag

αερόστατο /a.eˈɾo.sta.to/ (n)
globus

αερόφωνο (n)
aeròfon

αερώδης (adj)
aeri

αετίνα (n)
àguila

αετίσιος /a.eˈti.sços/ (adj)
aguilenc

αετονύχης (n)
enganyar

αετόπουλο (n)
aguiló

αετός /a.eˈtos/ (n)
àguila, àliga
  (πτηνό) αρπακτικό πουλί

αζήμιος (adj)
inofensiu

αζαλέα (n)
azalea

αζεριανά /a.ze.ɾi.aˈna/ (n)
àzeri

αζερικός /a.ze.ɾiˈkos/ (adj)
azerbaidjanès

αζευγάρωτος (adj)
batada d'una base
  (λαϊκότροπο) που δεν έχει (ή δεν μπορεί να) ζευγαρώσει
  που δεν (μπορεί να) αποτελεί ζευγάρι με κάποιο(ν) άλλο(ν)
  που δεν έχει (ή δεν μπορεί) να οργωθεί

αζιμούθιο /a.ziˈmu.θi.o/ (n)
azimut

αζουλένιο /a.zuˈle.ni.o/ (n)
azulè

αζουρίτης (n)
atzurita

αζωθαιμία /a.zo.θeˈmi.a/ (n)
azotèmia

αζωικός (adj)
azoic

αζωτούχος /a.zoˈtu.xos/ (adj)
azotat

αηδία /a.iˈði.a/ (n)
fàstic

αηδιάζω (v)
fer fàstic

αηδιαστικός /a.i.ði.a.stiˈkos/ (adj)
fastigós

αηδόνι /ai̯ˈðo.ni/ (n)
rossinyol

αθάνατος (adj)
immortal

αθέμιτος (adj)
il·lícit

αθανασία /a.θa.naˈsi.a/ (n)
immortalitat

αθεράπευτος (adj)
irremeiable

αθερίνα /a.θeˈɾi.na/ (n)
eperlà

αθεϊσμός /a.θe.iˈzmos/ (n)
ateisme

αθεϊστής (n)
ateu

αθηναϊκός /a.θi.na.iˈkos/ (adj)
atenenc

αθηροσκλήρωση (n)
arteriosclerosi

αθλητής /a.θliˈtis/ (n)
atleta

αθλητικός /a.θli.tiˈkos/ (adj)
atlètic

αθλητισμός (n)
atletisme

αθλιότητα /a.θliˈo.ti.ta/ (n)
misèria
  σε απαίσια κατάσταση

αθλοπαιδιά /a.θlo.pe.ðiˈa/ (n)
joc

αθορύβητος (adj)
impertorbable

αθρεψία (n)
atrèpsia

αθροίζω (v)
addicionar

αθρυμμάτιστος (adj)
sencer

αθρόος (adj)
massiu

αθυμία (n)
abatiment

αθυροστομία (n)
loquacitat

αθυρόστομος /a.θiˈɾo.sto.mos/ (adj)
llenguallarg

αθωότητα (n)
innocència

αθωώνω (v)
absoldre

αθόρυβος (adj)
silenciós

αθώα /aˈθo.a/ (adv)
innocentment

αθώος (adj)
innocent
  αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία

αιγίδα /eˈʝi.ða/ (n)
ègida

αιγιαλός (n)
riba

αιγυπτιακά αραβικά
àrab egipci

αιγυπτιακός /e.ʝi.pti.aˈkos/ (adj)
egipci

αιγυπτιολογία /e.ʝi.pti.o.loˈʝi.a/ (n)
egiptologia

αιγυπτιολόγος (n)
egiptòleg

αιδήμων (adj)
adequat

αιδεσιμότατος /e.ðe.siˈmo.ta.tos/ (n)
reverend

αιδημόνως (adv)
modestament

αιδοίο /eˈði.o/ (n)
vulva

αιδοιολειξία /e.ði.o.liˈksi.a/ (n)
cunnilinció

αιδώς /eˈðos/ (n)
decència
atemptat
  (νομικός όρος) για άσεμνες πράξεις: προσβολή αιδούς

αιθάλη (n)
estalzí, sutge

αιθάνιο /eˈθa.ni.o/ (n)
età

αιθένιο (n)
etilè

αιθέριο έλαιο
peix gros

αιθέριος /eˈθe.ɾi.os/ (adj)
eteri

αιθαλομίχλη /e.θa.loˈmi.xli/ (n)
boirum

αιθανόλη (n)
etanol

αιθυλένιο (n)
etilè

αιθύλιο (n)
etil

αιλουροειδής /e.lu.ɾo.iˈðis/ (adj)
felí

αιμάτωμα /eˈma.to.ma/ (n)
hematoma

αιμάτωση /eˈma.to.si/ (n)
perfusió

αιματίτης (n)
hematites

αιματηρός /e.ma.tiˈɾos/ (adj)
sagnant

αιματικός (adj)
hemàtic

αιματοκύλισμα (n)
banyegar

αιματοσκοπία (n)
anàlisi de sang

αιματουρία (n)
hematúria

αιμο-
hemo-

αιμοβορία (n)
crueltat

αιμοδιάλυση (n)
hemodiàlisi

αιμομικτικός (adj)
incestuós

αιμομιξία /e.mo.miˈksi.a/ (n)
incest

αιμοπετάλιο /e.mo.peˈta.li.o/ (n)
plaqueta

αιμορραγία /e.mo.ɾaˈʝi.a/ (n)
hemorràgia

αιμορραγικός (adj)
hemorroïdal

αιμορραγώ (v)
sagnar

αιμορροΐδα (n)
morenes

αιμοσφαιρίνη /e.mo.sfeˈɾi.ni/ (n)
hemoglobina

αιμοσφαιρινουρία (n)
hemoglobinúria

αιμοφιλία /e.mo.fiˈli.a/ (n)
hemofília

αιμοφόρο αγγείο
vas sanguini

αιμόλυση /eˈmo.li.si/ (n)
hemòlisi

αινιγματικός /e.niɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
enigmàtic

αιολικό πάρκο
parc eòlic

αιρετικός /e.ɾe.tiˈkos/ (adj)
herètic
  (θρησκεία) που έχει σχέση με αίρεση ή την υποστηρίζει
  (μεταφορικά) που έχει διαφορετικές απόψεις από τις συνηθισμένες
  (ουσιαστικοποιημένο) ο αιρετικός

αιρετός (adj)
electiu

αισθάνομαι /eˈsθa.no.me/ (v)
sentir, percebre, flairar, olorar, ensumar, fer flaire
  αντιλαμβάνομαι κάτι με τις αισθήσεις, κυρίως με την αίσθηση της αφής ή της όσφρησης

αισθηματικός (adj)
res

αισθηματικότητα (n)
sentimentalitat

αισθησιακός (adj)
sensual
  που διεγείρει την ερωτική διάθεση

αισθησιαρχικός (adj)
sensacionalista

αισθησιοκρατία /e.sθi.si.o.kɾaˈti.a/ (n)
sensualisme

αισθησιοκρατικός (adj)
sensacionalista

αισθητά (adv)
notablement

αισθητήρας (n)
sensor

αισθητήριος /e.sθiˈti.ɾi.os/ (adj)
sensori
  (ουσιαστικοποιημένο) → δείτε τη λέξη αισθητήριο (ουδέτερο)

αισθητική /e.sθi.tiˈci/ (n)
estètica

αισθητικός (adj)
estètic
  που αναφέρεται στην ομορφιά και την αισθητική ως κλάδο της φιλοσοφίας
  σχετικός με την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος
  (ιατρική) σχετικός με τις αισθήσεις

αισθητός /e.sθiˈtos/ (adj)
tangible

αισθητότητα (n)
sensibilitat

αισιοδοξία (n)
optimisme

αισιόδοξος (adj)
optimista

αισχρολογία /es.xɾo.loˈʝi.a/ (n)
obscenitat

αισχρός (adj)
obscè

αισχρότητα /esˈxɾo.ti.ta/ (n)
infàmia

αισχύνη /eˈsçi.ni/ (n)
vergonya

αισχύνομαι /eˈsçi.no.me/ (v)
enganyar

αιτία (n)
causa

αιτιατική /e.ti.a.tiˈci/ (n)
acusatiu

αιτιοκρατία /e.ti.o.kɾaˈti.a/ (n)
determinisme

αιτιολογία /e.ti.o.loˈʝi.a/ (n)
etiologia

αιτιολογικός (adj)
etiològic
proposició
  αιτιολογική πρόταση: δευτερεύουσα πρόταση που αιτιολογεί αυτό που αναφέρεται σε άλλη πρόταση

αιτιολογώ /e.ti.o.loˈɣo/ (v)
justificar

αιτιολόγηση /e.ti.oˈlo.ʝi.si/ (n)
justificació

αιτιότητα /e.tiˈo.ti.ta/ (n)
causalitat

αιτιώδης /e.tiˈo.ðis/ (adj)
causal

αιτούμαι (v)
demanar la mà

αιτούμενος /eˈtu.me.nos/
sol·licitant
  που ζητεί κάτι για τον ίδιο, που υποβάλλει αίτηση για κάτι (συνώνυμο: ο αιτών)

αιτούσα (n)
sol·licitant

αιτώ /eˈto/ (v)
demanar

αιτών (n)
sol·licitant

αιφνιδιάζομαι (v)
atònit

αιφνιδιάζω (v)
sorprendre

αιφνιδιασμένος
atònit

αιφνιδιασμός (n)
sorpresa

αιχμή (n)
punta

αιχμαλωσία (n)
captiveri

αιχμαλωτίζω (v)
captivar

αιχμηρότητα (n)
agudesa

αιωνιότητα /e.o.niˈo.ti.ta/ (n)
eternitat

αιωρούμαι /e.oˈɾu.me/ (v)
zumzejar

αιωρώ (v)
girar

αιώνας /eˈo.nas/ (n)
segle
  χρονική περίοδος εκατό (100) ετών (με σύστημα χρονολόγησης που χρησιμοποιεί την περίοδο 100 ετών)
  περίοδος της ιστορίας που χαρακτηρίζεται από την παρουσία και το έργο μιας προσωπικότητας ή την επίδραση μιας κοινωνικής, τεχνολογικής κλπ εξέλιξης
  (γεωλογία) γεωλογική περίοδος (και με κεφαλαίο: Αιώνας)

αιώνια (adv)
eternament

αιώνιος (adj)
etern

αιώρα /eˈo.ɾa/ (n)
hamaca

αιώρηση /eˈo.ɾi.si/ (n)
balandreig

ακάθαρτος (adj)
brut

ακάθεκτα (adv)
inexorablement

ακάθεκτος /aˈka.θe.ktos/ (adj)
impetuós

ακάλυπτος (adj)
basta

ακέραια (adv)
completament

ακέραιος (adj)
ple
enter
  (μαθηματικά) καθένας από τους αριθμούς του συνόλου \mathbb{Z}, το μηδέν ή φυσικός αριθμός με αρνητικό ή θετικό πρόσημο

ακέραιος αριθμός
enter

ακίδα /aˈci.ða/ (n)
bitlla

ακίνδυνος (adj)
inofensiu

ακίνητος /aˈci.ni.tos/ (adj)
immòbil

ακαβάλητος /a.kaˈva.li.tos/ (adj)
continu

ακαδημία /a.ka.ðiˈmi.a/ (n)
acadèmia

ακαδημαϊκά (adv)
acadèmicament

ακαδημαϊκός (n)
acadèmic

ακαδημαϊσμός (n)
academicisme

ακαθάριστος (adj)
brut
  που δεν έχει καθαριστεί
  (οικονομία) (για μισθό, προϊόν, κ.α.) που περιέχει διάφορα ποσά τα οποία πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν προτού καταβληθεί

ακαθόριστος (adj)
incert

ακακία /a.kaˈci.a/ (n)
acàcia

ακαμάτης /a.kaˈma.tis/ (n)
gandul

ακαμάτρα (n)
gandul

ακανές (n)
akanés

ακανθόχοιρος (n)
porc espí

ακανόνιστος /a.kaˈno.ni.stos/ (adj)
irregular

ακαριαία (adv)
instantàniament

ακαριαίος /a.ka.ɾiˈe.os/ (adj)
instantani

ακατάβλητα /a.kaˈta.vli.ta/ (adv)
incansablement

ακατάλληλος (adj)
inadequat

ακατάπαυστα (adv)
contínuament

ακατάσβεστος (adj)
irreprimible
  (μεταφορικά) (για έντονο συναίσθημα) που δεν χαλιναγωγείται, που δεν κατασιγάζει, δεν καταλαγιάζει, δεν καταπραϋνεται

ακατάστατος /a.kaˈta.sta.tos/ (adj)
desendreçat

ακατέργαστος /a.kaˈteɾ.ɣa.stos/ (adj)
cru

ακαταγώνιστος (adj)
rival

ακαταδίωκτος (adj)
immune

ακατανόητα /a.ka.taˈno.i.ta/ (adv)
inintel·ligiblement

ακατανόητος /a.ka.taˈno.i.tos/ (adj)
incomprensible

ακαταστασία (n)
desgavell

ακαταστασικός (adj)
apàtrida

ακατοίκητος /a.kaˈti.ci.tos/ (adj)
deshabitat

ακατονόμαστος (adj)
innominat

ακεραιότητα (n)
enteresa

ακετυλοσαλικυλικό οξύ
àcid acetilsalicílic

ακετόνη /a.ceˈto.ni/ (n)
acetona

ακηδία /a.ciˈði.a/ (n)
despreocupació

ακινησία /a.ci.niˈsi.a/ (n)
immobilitat

ακινητοποίηση (n)
immobilització

ακινητοποιώ (v)
immobilitzar

ακκαδικά /a.ka.ðiˈka/ (n)
accadi

ακκαδικός /a.ka.ðiˈkos/ (adj)
accadi

ακμάζω (v)
florir

ακμή /akˈmi/ (n)
acme
  η περίοδος κατά την οποία ακμάζει (φτάνει στο ανώτερο και ακραίο σημείο της ανάπτυξής του) ένας πολιτισμός, ένας τομέας της ανθρώπινης δραστηριότητας ή ένα άτομο
aresta
  (γεωμετρία, στερεομετρία) το ευθύγραμμο τμήμα που αποτελεί την τομή δύο γειτονικών εδρών ενός στερεού, δηλ. το σημείο στο οποίο τα άκρα της μιας έδρας ενώνονται με τα άκρα της επόμενης
acne
  η άκρη, η κόψη

ακοή /a.koˈi/ (n)
oïda

ακοίμητος /aˈci.mi.tos/ (adj)
vigilant
  (μεταφορικά, λογοτεχνικό) που είναι πάντα σε εγρήγορση

ακοινώνητος (adj)
insociable

ακολασία /a.ko.laˈsi.a/ (n)
disbauxa

ακολουθία (n)
seqüència
  η λογική σειρά σκέψης, λόγου και πράξης, η συνεχής και συνεκτική διαδοχή τους
  (μαθηματικά) κάθε συνάρτηση που έχει σαν πεδίο ορισμού το σύνολο των φυσικών αριθμών
  (πληροφορική) κατηγορία δομών δεδομένων (data structures) που έχουν χαρακτηριστικά ακολουθίας, όπως ο πίνακας (array), η λίστα (list), η πλειάδα (tuple), η συμβολοσειρά (string), κλπ
càrrec
  (θρησκεία) η ιεροτελεστία με λατρευτικό χαρακτήρα, τακτική ή έκτακτη, που καθορίζεται από το τυπικό της Εκκλησίας και σχετίζεται με τη Θεία Λειτουργία

ακολουθώ (v)
seguir

ακομπανιάρισμα /a.kom.paˈɲa.ɾi.zma/ (n)
acompanyament

ακομπανιάρω (v)
acompanyar

ακομπανιαμέντο /a.kom.pa.ɲaˈmen.to/ (n)
acompanyament

ακονίζω /a.koˈni.zo/ (v)
agusar

ακονιστήρι /a.ko.niˈsti.ɾi/ (n)
esmoladora

ακονιστής (n)
afilador

ακοομετρία (n)
audiometria

ακορντεονίστας (n)
acordionista

ακορντεόν /a.koɾ.deˈon/ (n)
acordió

ακοστάρω (v)
acostar

ακουαμαρίνα (n)
Aiguamarina

ακουμπάω /a.kumˈba.o/ (v)
abocar

ακουστική (n)
acústica
  κλάδος της επιστήμης της φυσικής που μελετά τον ήχο
  η μετάδοση του ήχου σε κάποιο χώρο

ακουστική κιθάρα
guitarra acústica

ακουστικό (n)
auricular

ακουστικός /a.ku.stiˈkos/ (adj)
acústic

ακοόγραμμα /a.koˈo.ɣɾa.ma/ (n)
audiograma

ακοόμετρο /a.koˈo.me.tɾo/ (n)
audiòmetre

ακούραστος (adj)
incansable

ακούσιος /aˈku.si.os/ (adj)
involuntari

ακούω /aˈku.o/ (v)
oir, sentir, escoltar
  (αμετάβατο) έχω την αίσθηση της ακοής

ακράδαντα (adv)
fermament

ακράτεια /aˈkɾa.ti.a/ (n)
incontinència
  (ιατρική) η πάθηση ασθενούς ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατήσει τις απεκκρίσεις

ακρίβεια /aˈkɾi.vi.a/ /aˈkɾi.vʝa/ (n)
cost
  η ιδιότητα του «ακριβός»: το να πουλιούνται προϊόντα ή να παρέχονται υπηρεσίες πολύ ακριβά, με μεγάλο κόστος
exactitud
  που είναι χωρίς [ατέλεια|ατέλειες]], χωρίς σφάλμα

ακρίδα /aˈkɾi.ða/ (n)
llagosta, saltamartí

ακραίος /aˈkɾe.os/ (adj)
extrem
  ο ακριανός, αυτός που βρίσκεται στην άκρη, στα άκρα, στα όρια ενός σχεδίου ή ενός οικοδομικού τετραγώνου
  που φτάνει στην υπερβολή ή ακρότητα ή (στην πολιτική) φανατισμό

ακριανός /a.kɾi.aˈnos/ (adj)
cuny

ακριβά (adv)
benvolgut

ακριβής /a.kɾiˈvis/ (adj)
precís

ακριβαίνω /a.kɾiˈve.no/ (v)
créixer
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο ακριβό, του ανεβάζω την τιμή

ακριβολογία (n)
particularitat

ακριβολόγος (adj)
rigorosa

ακριβός /a.kɾiˈvos/ (adj)
car

ακριβώς /a.kɾiˈvos/ (adv)
exactament

ακριτόμυθος (adj)
bocamoll

ακροάζομαι (v)
auscultar
  (ειδικότερα, ιατρική) εξετάζω ασθενή ακούγοντας τους ήχους που δημιουργούνται στο θώρακα ή την κοιλιακή χώρα με ή χωρίς ειδικό ακουστικό

ακροαματικός /a.kɾo.a.ma.tiˈkos/ (adj)
auditiu

ακροαματικότητα /a.kɾo.a.ma.tiˈko.ti.ta/ (n)
audiència

ακροατήριο /a.kɾo.aˈti.ɾi.o/ (n)
auditori

ακροατής /a.kɾo.aˈtis/ (n)
oïdor

ακροβάτης /a.kɾoˈva.tis/ (n)
acròbata

ακροβασία /a.kɾo.vaˈsi.a/ (n)
acrobàcia

ακροβατικός /a.kɾo.va.tiˈkos/ (adj)
acrobàtic
  που έχει σχέση με τους ακροβάτες ή με τις ενέργειες που κάνουν

ακροβολίζω /a.kɾo.voˈli.zo/ (v)
escaramussa

ακροβυστία (n)
prepuci

ακρογιαλιά /a.kɾo.ʝaˈʎa/ (n)
costa

ακρογωνιαίος λίθος
pedra cantonera

ακροδάχτυλο /a.kɾoˈða.xti.lo/ (n)
abocar

ακροδεξιός /a.kɾo.ðe.ksiˈos/ (n)
dretana

ακροθιγής /a.kɾo.θiˈʝis/ (adj)
informal

ακροθιγώς /a.kɾo.θiˈɣos/ (adv)
superficialment

ακροκέραμο (n)
antefixa

ακροκιβώτιο (n)
empaquetar

ακρολεΐνη (n)
acroleïna

ακρολοφία (n)
carena
  (ανατομία) προεξέχων σχηματισμός σε οστό, νεύρο κ.λπ.

ακρομεγαλία /a.kɾo.me.ɣaˈli.a/ (n)
acromegàlia

ακροποδητί /a.kɾo.po.ðiˈti/ (adv)
de puntetes

ακροστασία (n)
categoria

ακροστιχίδα (n)
acròstic

ακροφοβία (n)
acrofòbia

ακρυλικό (n)
acrílic

ακρυλικός /a.kri.liˈkos/ (adj)
acrílic

ακρωνύμιο (n)
acrònim

ακρωτήριο /a.kɾoˈti.ɾi.o/ (n)
cap
  (γεωγραφία) τμήμα της ξηράς που εισέρχεται βαθιά στη θάλασσα (και ακρωτήρι)
acroteri
  (αρχιτεκτονική) κεραμικό ή μαρμάρινο διακοσμητικό στοιχείο της στέγης, κυρίως του αετώματος

ακρωτηριάζω (v)
amputar

ακρωτηριασμός (n)
amputació

ακρόαση /aˈkɾo.a.si/ (n)
audició

ακρόπολη /aˈkɾo.po.li/ (n)
acròpolis

ακρόπρωρο (n)
mascaró de proa

ακρόσωμα /aˈkɾo.so.ma/ (n)
acrosoma

ακρότητα /aˈkɾo.ti.ta/ (n)
extremitat

ακρώρεια (n)
carena

ακτή (n)
costa

ακτήμονας (n)
sòl
  που είναι ακτήμονας, δεν έχει χτήματα

ακτίνα /aˈkti.na/ (n)
raig
  γραμμή φωτός (ή παρόμοιας ακτινοβολίας)
radi
  (γεωμετρία)

ακτίνη /aˈkti.ni/ (n)
actina

ακτίνιο (n)
actini

ακτιβίστρια (n)
activista

ακτιβισμός /a.kti.viˈzmos/ (n)
activisme

ακτιβιστής (n)
activista

ακτινίδες (n)
actinoide

ακτινίδιο (n)
kiwi

ακτινοβολία /a.kti.no.voˈli.a/ (n)
radiació

ακτινοβολώ /a.kti.no.voˈlo/ (v)
brillar
  λάμπω εσωτερικά (από χαρά, θετικά συναισθήματα) ή εξωτερικά, εκπέμπω κάτι θετικό

ακτινοβόλος /a.kti.noˈvo.los/ (adj)
radiant

ακτινογραφία /a.kti.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fluoroscòpia

ακτινολογία (n)
radiologia

ακτινολόγος (n)
radiòleg

ακτινομυκητίαση (n)
actinomicosi

ακτινομύκητας (n)
actinomicet

ακτινοπνευμονίτιδα (n)
actinomicosi

ακτογραμμή (n)
línia de costa

ακτοπλοΐα (n)
cabotatge

ακτοπλοϊκός /a.kto.plo.iˈkos/ (adj)
cabotatge

ακτουαλισμός (n)
actualisme

ακτοφυλακή (n)
corpus

ακυβέρνητος /a.ciˈveɾ.ni.tos/ (adj)
incontrolable

ακυρωσία (n)
invalidesa

ακυρότητα /a.ciˈɾo.ti.ta/ (n)
invalidesa

ακυρώνω /a.ciˈɾo.no/ (v)
cancel·lar

ακόλουθος /aˈko.lu.θos/ (adj)
lligat
  αυτός που έπεται χρονικά, που είναι μετά

ακόμη /aˈko.mi/ (adv)
encara

ακόμη και
fins i tot

ακόμη και αν /aˈko.mi ceˈan/
malgrat que

ακόνι /aˈko.ni/ (n)
pedra d'esmolar
  (συνεκδοχικά) κάθε υλικό ή εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ίδια δουλειά

ακόνισμα /aˈko.ni.zma/ (n)
afiladura

ακόντιο /aˈkon.dio/ (n)
llança, javelina

ακόρεστος /aˈko.ɾe.stos/ (adj)
insaturat

ακύμαντα (adv)
calmosament

ακύρωση /aˈci.ɾo.si/ (n)
cancel·lació

ακώλυτος (adj)
trava

αλά μοντ
a la moda

αλάβαστρο /aˈla.va.stɾo/ (n)
alabastre

αλάθητο /aˈla.θi.to/ (n)
infal·libilitat

αλάνα (n)
descampat

αλάνθαστος (adj)
infal·lible

αλάργα (adv)
a la llunyania

αλάτι /aˈla.ti/ (n)
sal

αλέ
som-hi

αλέ ρετούρ (n)
anada i tornada

αλέα /aˈle.a/ (n)
avinguda

αλέθω (v)
moldre

αλέτρι (n)
arada

αλήθεια /aˈli.θi.a/ (n)
veritat

αλήτης /aˈli.tis/ (n)
nyèbit

αλίευση (n)
préssec

αλίμονο
ai las

αλαβάρδα /a.laˈvaɾ.ða/ (n)
alabarda

αλαζονεία /a.la.zoˈni.a/ (n)
orgull

αλαζόνας (n)
presumptuosa

αλαλάζω (v)
bramar

αλαλία (n)
mutisme
  αδυναμία ομιλίας

αλαμπής (adj)
ennuvolat

αλανίνη (n)
alanina

αλαναρία (n)
banda

αλατίζω /a.laˈti.zo/ (v)
salar

αλατζάς /a.laˈd͡zas/ (n)
drap

αλατιέρα /a.laˈtçe.ɾa/ (n)
saler

αλατισμένος
salat

αλαφιάζω /a.laˈfça.zo/ (v)
afanyar-se

αλαφραίνω (v)
alleugerir

αλαφροΐσκιωτος (adj)
fadat

αλβανικά (n)
albanès

αλβανικός /al.va.niˈkos/ (adj)
albanès

αλγεβρικός (adj)
algebraic, algèbric

αλγεινός (adj)
afanyòs

αλγερινός /al.ʝe.ɾiˈnos/ (adj)
algerià

αλγοριθμικός (adj)
algorítmic

αλγόριθμος (n)
algorisme

αλδεΰδη (n)
aldehid

αλείφομαι (v)
escampar

αλείφω (v)
untar

αλεγκρέτο (adv)
allegretto

αλειφατικός (adj)
alifàtic

αλεμανικά (n)
alamànic

αλεξίπτωτο /a.leˈksi.pto.to/ (n)
paracaigudes

αλεξίπυρος (adj)
ignífug

αλεξίσφαιρος (adj)
antibales

αλεξανδρίτης (n)
alexandrita

αλεξιθυμία (n)
alexitímia

αλεξικέραυνο (n)
parallamps

αλεξιπτωτιστής (n)
paracaigudista

αλεποπορδή /a.le.po.poɾˈði/ (n)
pet de llop

αλεπού /a.leˈpu/ (n)
guineu, guilla
  (θηλαστικό ζώο) μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα, που ανήκει στην οικογένεια των Κυνοειδών

αλεπότρυπα (n)
cau

αλετρίζω (v)
llaurar

αλευροειδής (adj)
farinós

αλευροποιώ (v)
culejar

αλευρόμυλος (n)
molí

αλευρώδης (adj)
farinós

αλευρώνω /a.leˈvɾo.no/ (v)
salpebrar
  (μεταφορικά, σκωπτικό) μακιγιάρω, βάζω πάρα πολύ makeup ή πούδρα

αλεύρι /aˈle.vɾi/ (n)
farina

αληγείς άνεμοι /a.liˈʝis ˈa.ne.mi/
alisis

αληθής /a.liˈθis/ (adj)
vertader

αληθεύω /a.liˈθe.vo/ (v)
veritat

αληθινά /a.li.θiˈna/ (adv)
veritablement

αληθινός /a.li.θiˈnos/ (adj)
veritable

αληθοτιμή (n)
valor vertader

αληθοφανέστερος (adj)
convincent

αληθοφανής (adj)
plausible

αληθώς (adv)
honestament

αλησμόνητος (adj)
inoblidable

αλθαία (n)
malva reial

αλιγάτορας (n)
al·ligàtor

αλιεία (n)
pesca

αλιεύω /a.liˈe.vo/ (v)
pescar

αλιζάρι (n)
alitzari

αλιζαρίνη (n)
alitzarina

αλισίβα (n)
lleixiu

αλκάνιο (n)
alcà

αλκαλική γαία
metall alcalino-terri

αλκαλικός (adj)
alcalí

αλκαλιμετρία (n)
alcalimetria

αλκαλοειδές (n)
alcaloide

αλκοολικός /al.ko.o.liˈkos/ (n)
alcohòlic
  (ουσιαστικοποιημένο) που είναι αλκοολικός

αλκοολισμός (n)
alcoholisme

αλκοολούχος (adj)
alcohòlic

αλκοτέστ (n)
control d'alcoholèmia

αλκοόλ (n)
alcohol

αλκύλιο (n)
alquil

αλλά /aˈla/
però

αλλάζω /aˈla.zo/ (v)
modificar, canviar

αλλήθωρος (adj)
estràbic

αλλήλων
l'un a l'altre

αλλαγή /a.laˈʝi/ (n)
canvi

αλλαγμένος
diferent

αλλαντίαση (n)
al·lantiasi

αλλαξιά (n)
canvi

αλλαξιέρα /a.laˈksçe.ɾa/ (n)
canviador

αλλεπάλληλος (adj)
repetit

αλλεργία /a.leɾˈʝi.a/ (n)
al·lèrgia

αλλεργικός (n)
al·lèrgic

αλληγορία /a.li.ɣoˈɾi.a/ (n)
al·legoria

αλληγορικά /a.li.ɣo.ɾiˈka/ (adv)
al·legòricament

αλληγορικός (adj)
al·legòric

αλληλέγγυος /a.liˈleŋ.ɟi.os/ (adj)
solidari

αλληλεγγύη /a.li.leŋˈɟi.i/ (n)
solidaritat

αλληλεπίδραση /al.li.leˈpi.ðɾa.si/ (n)
interacció
  η αμοιβαία επίδραση μεταξύ δύο προσώπων ή συστημάτων

αλληλεπιδρώ (v)
interactuar

αλληλεπικαλύπτομαι (v)
usurpar

αλληλοβοηθιέμαι (v)
ajudarse

αλληλογραφία (n)
correspondència

αλληλοδιάδοχος (adj)
alternar

αλληλοδιδακτικός /a.li.lo.ði.ða.ktiˈkos/ (adj)
instructiu

αλληλοπάθεια /a.li.loˈpa.θi.a/ (n)
al·lelopatia
  (βοτανική) η απελευθέρωση από ένα φυτό μιας τοξίνης για την καταστολή της ανάπτυξης γειτονικών ανταγωνιστικών φυτών

αλληλοπαθής /a.li.lo.paˈθis/ (adj)
recíproc
  άλλη μορφή του αλληλοπαθητικός (γραμματική) άλλη μορφή του αλληλοπαθητικός

αλληλοσυσχέτιση (n)
covariància

αλληλουχία /a.li.luˈçi.a/ (n)
seqüència

αλληλούια /a.liˈlu.i.a/
al·leluia

αλλιώς (adv)
altrament

αλλοίωση (n)
accident
  (μουσική) σύμβολο που αλλοιώνει το ύψος ενός φθόγγου

αλλοδαπός /a.lo.ðaˈpos/ (n)
estranger

αλλοεθνής (adj)
estranger

αλλοιώνομαι (v)
alterar

αλλοιώνω (v)
espatllar

αλλοκοτιά (n)
estranyesa

αλλοπαθητική (n)
al·lopatia

αλλοπαθητικός (adj)
al·lopàtic

αλλοτινός (adj)
al mateix temps

αλλοτροπικός (adj)
al·lotròpic

αλλού (adv)
enjondre

αλλούβιο /aˈlu.vi.o/ (n)
al·luvió

αλλούβιος /aˈlu.vi.os/ (adj)
al·luvial

αλλόδοξος (adj)
heterodox

αλλόκοτα (adv)
estranyament

αλλόκοτος (adj)
estrany

αλλόφρονα (adv)
frenèticament

αλλόφρων (adj)
fora

αλλόφωνο /aˈlo.fo.no/ (n)
al·lòfon

αλμανάκ (n)
almanac

αλμπίνος (n)
albí

αλμυρίκι (n)
tamariu

αλμυρός (adj)
salat

αλογάκι της Παναγίας
mantis europea

αλογοουρά (n)
cua

αλογόμυγα (n)
tàvec
  (έντομο) χοντρή μύγα της οποίας το θηλυκό τρέφεται από το αίμα των ζώων

αλογόνο (n)
halogen

αλοιφή /a.liˈfi/ (n)
pomada

αλουμίνα (n)
alúmina

αλουμίνιο /a.luˈmi.ni.o/ (n)
alumini

αλπακά (n)
alpaca

αλπικός (adj)
alpí

αλπινισμός (n)
alpinisme

αλπινιστής (n)
alpinista

αλσατικά (n)
alsacià

αλσατικός /al.sa.tiˈkos/ (adj)
alsacià

αλτ
baixador

αλτήρας (n)
manuella

αλτερνατίβα (n)
alternativa

αλτρουίστρια /al.tɾuˈi.stɾi.a/ (n)
altruista

αλτρουισμός (n)
altruisme

αλτρουιστής (n)
altruista

αλτρουιστικός (adj)
altruista

αλυκή (n)
aiguamoll

αλυσίδα /a.liˈsi.ða/ (n)
cadena

αλυσιδωτός (adj)
encadenar

αλυσοδένω (v)
encadenar

αλυσοπρίονο /a.li.soˈpɾi.o.no/ (n)
serra de cadena

αλυτάρχης /a.liˈtaɾ.çis/ (n)
administrador

αλυτρωτισμός /a.li.tɾo.tiˈzmos/ (n)
irredemptisme

αλφάβητο /alˈfa.vi.to/ (n)
alfabet, abecedari

αλφάδι (adv)
nivell

αλφαβητάριο /al.fa.viˈta.ɾi.o/ (n)
abecé

αλφαβητίζω (v)
alfabetitzar

αλφαβητικά /al.fa.vi.tiˈka/ (adv)
alfabèticament

αλφαβητικός (adj)
alfabètic

αλφαβητισμός (n)
alfabetisme

αλφαδιά (n)
anivellar

αλφαδιάζω (v)
anivellar

αλφαδιασμένος
color

αλφαριθμητικός (adj)
alfanumèric

αλφισμός (n)
albinisme

αλχημεία /al.çiˈmia/ (n)
alquímia

αλχημικός (adj)
màgic
  μυστηριώδης

αλχημιστής (n)
alquimista

αλωνίζω /a.loˈni.zo/ (v)
batre

αλωπεκή /a.lo.peˈci/ (n)
ardit
  (μεταφορικά) τέχνασμα, δόλος, πονηριά

αλωπεκία (n)
alopècia

αλόγια (pn)
Dona d'aigua, aloges, encantades, goges, paitides
  (καταλανική μυθολογία) στην μυθολογία και λαογραφία της Καταλονίας οι Αλόγια ήταν αντίστοιχες των νυμφών.

αλόη /aˈlo.i/ (n)
àloe

αλόφυτο (n)
halòfit

αλύγιστα (adv)
inflexiblement

αλύπητα (adv)
despietadament

αλύπητος /aˈli.pi.tos/ (adj)
despietat

αλύχτημα (n)
lladruc

αλώνι (n)
era

αμάθεια (n)
analfabetisme

αμάλγαμα /a.ˈmal.ɣa.ma/ (n)
amalgama

αμάν /aˈman/ /ˈaˈman/
cagondena

αμάνικος (adj)
sense mànigues

αμάξι (n)
automòbil

αμάξωμα /aˈma.kso.ma/ (n)
carrosseria

αμάρα (n)
cloaca

αμάραντος (n)
amarant
  (φυτό) αγριολούλουδο με την επιστημονική ονομασία Λειμώνιο το Κολπωτό, που μαραίνεται δύσκολα. Ο ελίχρυσος.
  Αμάραντος: τοπωνύμιο πολλών ελληνικών τόπων

αμάρτημα /aˈmaɾ.ti.ma/ (n)
pecat

αμέθυστος (n)
ametista

αμέλεια (n)
negligència

αμέριμνος (adj)
despreocupat

αμέριστα (adv)
completament

αμέσως /aˈme.sos/ (adv)
de seguida

αμέταλλο (n)
no-metall

αμέτοχος /aˈme.to.xo/ /aˈme.to.xos/ /aˈme.to.çi/ (adj)
passiu

αμέτρητος /aˈme.tɾi.ti/ /aˈme.tɾi.to/ /aˈme.tɾi.tos/ (adj)
incomptable

αμήν /aˈmin/
amèn

αμίαντος (n)
amiant, asbest
  (ορυκτολογία) ομάδα διαφορετικών πυριτικών ορυκτών που αποτελούνται από ίνες, που παλιότερα χρησιμοποιούνταν συχνά, σήμερα όμως η χρήση τους έχει απαγορευθεί, επειδή η εισπνοή τους προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων

αμίδιο /aˈmi.ði.o/ (n)
amida

αμίνη /aˈmi.ni/ (n)
amina

αμαζόνα (n)
amazona

αμανίτης /a.maˈni.tis/ (n)
amanita

αμαξάδα /a.maˈksa.ða/ (n)
entrebancar-se

αμαξάς (n)
carreter

αμαξοστοιχία (n)
tren

αμαρτάνω (v)
pecar

αμαρτία /a.maɾˈti.a/ (n)
pecat

αμαρτωλός (n)
pecador

αμαρυλλίδα (n)
amaril·lis

αμβλυωπία (n)
ambliopia

αμβλωτικός (adj)
abortiu

αμβλύνω /aɱˈvli.no/ (v)
peta

αμβλύς /aɱˈvlis/ (adj)
esmussat
  που στην άκρη του είναι κάπως πλατύς κι όχι οξύς ή μυτερός
  που η έντασή του δεν είναι μεγάλη

αμβλύστομος (adj)
peta

αμβλώνω (v)
avortament

αμβροσία (n)
ambrosia

αμείβω (v)
recompensar

αμείλικτος (adj)
implacable

αμείωτος /aˈmi.o.tos/ (adj)
irreductible

αμεθόδευτος (adj)
fortuït

αμειδίαστος (adj)
esquerp

αμειψισπορά /a.mi.psi.spoˈɾa/ (n)
rotació de conreus

αμελής /a.meˈlis/ (adj)
negligent

αμελλητί (adv)
demora

αμελώ (v)
negligir

αμερίκιο /a.meˈɾi.ci.o/ (n)
americi

αμερικανικός /a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
estatunidenc, nord-americà

αμερικανισμός /a.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
amercanisme

αμερικανοποίηση /a.me.ɾi.ka.noˈpi.i.si/ (n)
americanització

αμερικανοποιώ /a.me.ɾi.ka.no.piˈo/ (v)
americanitzar

αμεριμνησία (n)
despreocupació

αμεροληψία (n)
imparcialitat

αμερόληπτος (adj)
imparcial

αμεσότητα (n)
immediatesa
  το να γίνεται κάτι άμεσα, χωρίς την μεσολάβηση ή την παρεμβολή κάποιου

αμετάβατα (adv)
intransitivament

αμετάβατος (adj)
intransitiu

αμετάβλητα (adv)
invariablement

αμετάβλητος (adj)
inalterat
immutable
  (πληροφορική) για δομή δεδομένων, η οποία δεν μπορεί να τροποποιηθεί (αφού της έχει γίνει ανάθεση τιμής) παρά μόνο αν γίνει αντικατάσταση της τιμής της (overwriting)

αμετάκλητος /a.meˈta.kli.tos/ (adj)
irreversible

αμετάπειστα (adv)
obstinadament

αμετρωπία (n)
ametropia

αμηνόρροια (n)
amenorrea

αμηχανία (n)
avergonyiment

αμιγής (adj)
d'un gran mal surt un gran bé
  καθαρός, ομοιόμορφος, χωρίς διαφορετικά ή ξένα στοιχεία

αμιγώς /a.miˈɣos/ (adv)
purament

αμιλλώμαι (v)
competir

αμινοξύ /a.mi.noˈksi/ (n)
aminoàcid

αμμοβολέας (n)
sorrejadora

αμμοβολώ (v)
sorrejar

αμμοδοχείο (n)
sorrera

αμμορυχείο (n)
pedrera de sorres

αμμουδερός (adj)
vermellós

αμμουδιά /a.muˈðʝa/ (n)
platja

αμμοχάλικο (n)
agregat

αμμωνία (n)
amoníac

αμμωνιακός (adj)
amoniacal

αμμόκρινο /aˈmo.kɾi.no/ (n)
lliri de mar

αμνήμων (adj)
oblidadís

αμνήστευτος (adj)
comunicar
  (κυριολεκτικά) που δεν έχει αρραβωνιαστεί

αμνησία (n)
amnèsia

αμνηστία (n)
amnistia

αμνιακός (adj)
amniòtic

αμνιοκέντηση (n)
amniocentesi

αμνός /aˈmnos/ (n)
anyell

αμοιβάδα /a.miˈva.ða/ (n)
ameba

αμοιβάδωση /a.miˈva.ðo.si/ (n)
amebiasi

αμοιβαία (adv)
mutualment

αμοιβαίος (adj)
recíproc, mutu

αμοιβαιότητα (n)
reciprocitat

αμολάω /a.moˈla.o/ (v)
afluixar

αμοραλισμός /a.mo.ɾa.liˈzmos/ (n)
amoralitat

αμοραλιστικός (adj)
amoral

αμορτισέρ /a.moɾ.tiˈseɾ/ (n)
amortidor

αμορφωσιά (n)
analfabetisme

αμπάγια (n)
abaia

αμπάρα (n)
arjau

αμπάρι (n)
bodega

αμπέλι /amˈbe.li/ (n)
cep

αμπέρ /amˈbeɾ/ (n)
ampere

αμπέχονο (n)
túnica

αμπαζούρ (n)
pantalla

αμπαλάζ /am.baˈlaz/ (n)
embalatge

αμπαλάρισμα (n)
embalatge

αμπαλάρω /am.baˈla.ɾo/ (v)
envelar
  τοποθετώ με τάξη αντικείμενα μέσα σε κιβώτιο, κουτί, φάκελο κλπ ή τα τυλίγω με χαρτί ή άλλο παρόμοιο υλικό και στη συνέχεια ασφαλίζω το δέμα πριν το μεταφέρω ή το στείλω ταχυδρομικώς κάπου

αμπαρώνω (v)
barrar

αμπελουργία /am.be.luɾˈʝi.a/ (n)
viticultura

αμπελόφυλλο (n)
pàmpol

αμπερόμετρο (n)
amperímetre

αμπερώριο (n)
ampere hora

αμπιγιέζ (n)
escudeller

αμπιγιέρ (n)
escudeller

αμπούλα /amˈbu.la/ (n)
ampolla

αμπρί (n)
coberta

αμπραγιάζ (n)
embragament

αμπχαζικά (n)
abkhaz

αμυγδαλή (n)
amígdala
  (ανατομία) (συνήθως στον πληθυντικό: αμυγδαλές) αδένας που μοιάζει με αμύγδαλο και βρίσκεται στον φάρυγγα

αμυγδαλίτιδα (n)
tonsilito

αμυγδαλεκτομή (n)
amigdalectomia

αμυγδαλιά /a.mi.ɣðaˈʎa/ (n)
ametller

αμυδρά (adv)
tènuement

αμυδρός /a.miˈðɾos/ (adj)
borrós
  που δεν φαίνεται καθαρά
  (κατ’ επέκταση) που έχει λίγη δύναμη ή ένταση
  πολύ λίγος, πολύ μικρός

αμυλάση (n)
amilasa

αμυλοειδές (n)
amiloide

αμυλοειδής (adj)
amiloide

αμυλοσάκχαρο (n)
dextrosa

αμυντικός (n)
defenent
  ο παίκτης που σε μια ομάδα έχει μια καθορισμένη θέση στον σχηματισμό της άμυνάς της

αμφίβιος /aɱˈfi.vi.os/ (adj)
amfibi

αμφίβολος (adj)
dubtós

αμφίβραχυς /aɱˈfi.vɾa.çis/ (n)
amfíbrac

αμφίεση (n)
desgast

αμφίθυμος /aɱˈfi.θi.mos/ (adj)
ambivalent

αμφίπλευρος (adj)
bilateral

αμφίρροπος (adj)
incert

αμφίσημα (adv)
ambiguament

αμφίσημος /aɱˈfi.si.mos/ (adj)
ambigu

αμφεταμίνη (n)
amfetamina

αμφι- /aɱ.fi/
bi-

αμφιβάλλω /aɱ.fiˈva.lo/ (v)
dubtar

αμφιβληστροειδίτιδα (n)
retinitis

αμφιβολία (n)
dubte

αμφιδέξιος (adj)
ambidextre

αμφιθέατρο /aɱ.fiˈθe.a.tɾo/ (n)
amfiteatre

αμφιθυμία /aɱ.fi.θiˈmi.a/ (n)
ambivalència

αμφικτίονες (n)
amfictió

αμφικτυονία (n)
amfictionia

αμφιλεγόμενος /aɱ.fi.leˈɣo.me.nos/
controvertit

αμφιλογία (n)
disputar

αμφιλύκη (n)
capvespre
  το θαμπό φως την ώρα που ξημερώνει
  το θαμπό φως την ώρα που νυχτώνει

αμφιμονοσήμαντος (adj)
bijectiu

αμφιπρόστυλος (adj)
amfipròstil

αμφισβήτηση (n)
disputar

αμφισβητώ /aɱ.fi.zviˈto/ (v)
interrogar

αμφιταλάντευση (n)
indecisió

αμφιταλαντευόμενος /aɱ.fi.ta.lan.deˈvo.me.nos/
ambivalent

αμφιταλαντεύομαι (v)
titubejar

αμφιτρύωνας (n)
amfitrió

αμφιφυλοφιλία (n)
bisexualitat

αμφιφυλόφιλος (n)
bisexual

αμφορέας /aɱ.foˈɾe.as/ (n)
àmfora

αμφοτεροβαρής (adj)
a l'inrevés

αμφότεροι /aɱˈfo.te.ɾi/
ambdós

αμχαρικά (n)
amhàric

αμόνι /aˈmo.ni/ (n)
enclusa

αμόρσα (n)
enceb

αμύγδαλο (n)
ametlla

αμύνομαι (v)
defendre

αμύριστος (adj)
inodor
  που δεν μυρίζει, δεν αναδίδει οσμή

αν /ˈan/
si

αν και
encara que, malgrat que

αν και μόνο αν
si i només si

αν μη τι άλλο
tanmateix

ανά
per

ανάβαση (n)
ascensió

ανάβω /aˈna.vo/ (v)
encendre

ανάγκη /aˈnaŋ.ɟi/ (n)
necessitat

ανάγλυφο (n)
relleu

ανάγλυφος (adj)
relleu

ανάγνωση /aˈna.ɣno.si/ (n)
lectura

ανάγραμμα (n)
anagrama

ανάγω (v)
reduir

ανάγωγα (adv)
grollerament

ανάδειξη (n)
mèrit

ανάδομα (n)
brillantor

ανάδοση (n)
germinació

ανάδοχος (n)
promoure
  (για γονέα, συνήθως στον πληθυντικό) το άτομο στο οποίο έχει δοθεί προσωρινά ή μέχρι την ενηλικίωσή του η αναδοχή ενός παιδιού

ανάδραση /aˈna.ðɾa.si/ (n)
resposta

ανάδρομος (n)
retrògrad

ανάδυση /aˈna.ði.si/ (n)
emergència

ανάθεμα (n)
maledicció

ανάθεση (n)
atribució

ανάκαμψη (n)
represa

ανάκλαση /aˈna.kla.si/ (n)
reflex

ανάκληση /aˈna.kli.si/ (n)
evocar

ανάκλιντρο (n)
chaise longue

ανάκουστος (adj)
inaudible

ανάκριση (n)
interrogatori

ανάκτηση (n)
recuperació

ανάκτορο (n)
cadenat

ανάλαφρος (adj)
flama

ανάλγητα (adv)
cruelment

ανάλγητος (adj)
callós

ανάλημμα (n)
replà

ανάληψη (n)
assumpció
  (θρησκεία) η άνοδος στον ουρανό

ανάλλαγα (adv)
invariablement

ανάλλαγος (adj)
immutable

ανάλογα (adv)
proporcionalment

ανάλογος /aˈna.lo.ɣos/ (adj)
anàleg

ανάλυση /aˈna.li.si/ (n)
anàlisi
  η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό του σε επιμέρους τμήματα

ανάλωση (n)
consum

ανάμειξη (n)
interferència

ανάμεσα (adv)
entre

ανάμιξη (n)
barreja

ανάμνηση (n)
record

ανάξιος (adj)
indigne

ανάπαλιν (adv)
viceversa

ανάπαυλα (n)
respir

ανάπαυση /aˈna.paf.si/ (n)
repòs
  η ξεκούραση, ο ύπνος ή το διάλειμμα στις υποχρεώσεις
descans
  η συγκρατημένη χαλάρωση της στάσης του σώματος σε στρατιωτική ή μαθητική παράταξη και το σχετικό παράγγελμα (Ανάπαυση!)

ανάπηρος (adj)
discapacitat

ανάποδα /aˈna.po.ða/ (adv)
endarrere
  με κατεύθυνση κίνησης προς τα πίσω
a l'inrevés
  με τρόπο αντίθετο από τον συνηθισμένο

ανάποδη /aˈna.po.ði/ (n)
a

ανάπτυξη /aˈna.pti.ksi/ (n)
creixement

ανάρια (adv)
manera

ανάρρωση /aˈna.ɾo.si/ (n)
recuperació

ανάσα (n)
alè

ανάστα (adv)
damnar

ανάσταλμα (n)
estatura

ανάστατος (adj)
potes enlaire

ανάστημα /aˈna.sti.ma/ (n)
talla

ανάστροφος (adj)
invers

ανάσχεση (n)
destrobar

ανάτυπο /aˈna.ti.po/ (n)
reimprimir

ανάχωμα (n)
barratge

ανέβασμα (n)
pujada

ανέγερση (n)
edificació

ανέγνοιαστος (adj)
despreocupat

ανέκδοτο /aˈnek.ðo.to/ (n)
anècdota

ανέκδοτος (adj)
inèdit

ανέλεγκτος (adj)
incontrolat

ανέλιξη /aˈne.li.ksi/ (n)
evolució
  συνεχής εξέλιξη (ανεξάρτητα από τη θετική ή αρνητική κατεύθυνση), εκτύλιξη, ξετύλιγμα

ανέλπιδος (adj)
desesperat

ανέλπιστος /aˈnel.pi.stos/ (adj)
inesperada

ανέμελος /aˈne.me.los/ (adj)
despreocupat

ανέντιμος (adj)
deshonest

ανέξοδος (adj)
de franc

ανέπαφα (adv)
contacte

ανέπαφος (adj)
contacte
  που δεν τον έχουν ακουμπήσει ή δεν χρειάζεται να τον ακουμπήσουν
il·lès
  που δεν έχει υποστεί βλάβη ή φθορές

ανέχεια (n)
misèria

ανέχομαι (v)
tolerar

ανήθικος /aˈni.θi.kos/ (adj)
immoral

ανήκουστος (adj)
inaudible

ανήκω /aˈni.ko/ (v)
pertànyer

ανήλικος (adj)
menor

ανήμερα (adv)
escletxa
cruelment

ανήμερος (adj)
salvatge

ανήμπορος /aˈnim.bo.ɾos/ (adj)
dèbil

ανήσυχα (adv)
ansiosament

ανήσυχος (adj)
agitat

ανήφορος (n)
bordó

ανίατα (adv)
irremeiablement

ανίατος (adj)
incurable

ανίερα (adv)
profanament

ανίερος (adj)
profà

ανίκανος /aˈni.ka.nos/ (adj)
incapaç

ανίκητος /aˈni.ci.tos/ (adj)
invencible

ανίσχυρος (adj)
dèbil

ανίχνευση (n)
detecció

ανα- /a.na/
re-

αναίρεση (n)
becaire
  διπλή αναίρεση (\natural\natural), αναίρεση δίεση (\natural\sharp), αναίρεση ύφεση (\natural\natural): αλλοιώσεις που δεν χρησιμοποιούνται πλέον σήμερα

αναίσθητος /aˈne.sθi.tos/ (adj)
insensible
  (μεταφορικά) που δεν τρέφει αισθήματα, που δε συγκινείται, που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες άλλων ατόμων ή και σε τυχόν συναισθηματική προσβολή του ίδιου

αναίσχυντα (adv)
descarat

αναίτια (adv)
causa

αναβάθμιση /a.naˈva.θmi.si/ (n)
actualització

αναβάθρα (n)
escalafó

αναβάλλω /a.naˈva.lo/ (v)
ajornar

αναβάτης /a.naˈva.tis/ (n)
enfiladissa
  αυτός που ανεβαίνει ή αυτός που έχει ανέβει κάπου
genet
  αυτός που καβαλικεύει άλογο, που ιππεύει

αναβαθμίδα (n)
filera

αναβαθμίζω /a.na.vaˈθmi.zo/ (v)
actualitzar

αναβαθμίσιμος (adj)
millorable

αναβαπτισμός (n)
renovació

αναβαστώ (v)
donar suport

αναβατόριο (n)
muntacàrregues

αναβλητικότητα (n)
procrastinació

αναβλύζω (v)
adollar
  (κυριολεκτικά) (για υγρά) ξεχύνομαι ορμητικά

αναβολέας (n)
estrep

αναβολή (n)
translació

αναβολικός (adj)
anabòlic

αναβολισμός /a.na.vo.liˈzmos/ (n)
anabolisme

αναβράζω (v)
bullir
  βράζω, κοχλάζω, αφρίζω
  (μεταφορικά) ταράζομαι ψυχικά, εξοργίζομαι, εξάπτομαι
fermentar
  (για μούστο / κρασί) υφίσταμαι ζύμωση

αναβράζων
efervescent

αναβρασμός (n)
ebullició

αναγέννηση /a.naˈʝe.ni.si/ (n)
renaixement

αναγαλλιάζω (v)
delectar

αναγγελία (n)
anunci

αναγκάζω /a.naŋˈɡa.zo/ (v)
forçar

αναγκαίος /a.naŋˈɟe.os/ (adj)
necessària

αναγκαιότητα /a.naŋ.ɟeˈo.ti.ta/ (n)
necessitat

αναγνωρίζω (v)
reconèixer

αναγνωριστικό (n)
identificador
  (προγραμματισμός) identifier: το όνομα που ταυτοποιεί (διότι είναι μοναδικό) μία οντότητα σε ένα πρόγραμμα, όπως είναι τα ονόματα που δίδονται σε μεταβλητές, τύπους δεδομένων, συναρτήσεις, κλάσεις και μπορεί να δημιουργηθεί από τον χρήστη ή να προϋπάρχει ενσωματωμένο (δεσμευμένο αναγνωριστικό) στη γλώσσα προγραμματισμού

αναγνωστήριο (n)
sala de lectura

αναγνώριση /a.naˈɣno.ɾi.si/ (n)
reconeixement
  (λογιστική) η διαδικασία ενσωμάτωσης ενός στοιχείου στο λογιστικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι έχει πιθανή μελλοντική οικονομική ωφέλεια και μετρήσιμη χρηματική αξία (επιμέτρηση)

αναγνώσιμος (adj)
llegible

αναγνώστης (n)
lector

αναγνώστρια /a.naˈɣno.stɾi.a/ (n)
letora

αναγορεύω (v)
anomenar

αναγουλιαστικός (adj)
nauseabund

αναγράφω /a.naˈɣɾa.fo/ (v)
adscriure

αναγραμματίζω (v)
anagramatitzar

αναγραμματισμός (n)
anagrama

αναγωγή /a.na.ɣoˈʝi/ (n)
rebaixa
  (μαθηματικά) η απλοποίηση ενός κλάσματος και η μετατροπή του σε κάτι άλλο ισοδύναμο
  (χημεία) η διαδικασία ή χημική αντίδραση κατά την οποία ένα στοιχείο ή μία χημική ένωση προσλαμβάνει ηλεκτρόνια (στις οργανικές ενώσεις του άνθρακα, όταν προστίθεται υδρογόνο ή αφαιρείται οξυγόνο)

αναγωγικός (adj)
anagògic

αναγόρευση (n)
proclamació

αναγύρισμα (n)
restar

αναγώγιμος (adj)
reductible

αναδένω (v)
empat

αναδέχομαι /a.naˈðe.xo.me/ (v)
emprendre
  (λόγιο) δέχομαι κάτι και την υποχρέωση που απορρέει από την αποδοχή αυτή, αναλαμβάνω, εγγυώμαι

αναδίδω (v)
fotre el camp

αναδεικνύω /a.na.ðiˈkni.o/ (v)
emfasitzar
  συμβάλλω στην ανέλιξη, τη διάκριση

αναδεύω /a.naˈðe.vo/ (v)
bellugar

αναδημιουργημένη οικογένεια
família reconstituïda

αναδιάρθρωση /a.naˈði̯aɾ.θɾo.si/ (n)
reestructuració

αναδιαμορφώνω (v)
remodelar

αναδιανομή /a.na.ði̯a.noˈmi/ (n)
redistribució

αναδιαρθρώνω /a.na.ði.aɾˈθɾo.no/ (v)
reestructurar

αναδιοργάνωση (n)
reorganització

αναδιπλούμενος
plegable

αναδιφώ (v)
enquesta

αναδομώ (v)
reconstruir

αναδουλειά /a.na.ðuˈʎa/ (n)
baixa

αναδοχή (n)
apadrinament

αναδρομή (n)
retrospectiva

αναδρομικά (adv)
retroactivament

αναδρομικός /a.na.ðɾo.miˈkos/ (adj)
retroactiu

αναδυόμενος /a.na.ðiˈo.me.nos/
emergent

αναδύομαι /a.naˈði.o.me/ (v)
emergir

αναερόβιος (adj)
anaerobi

αναζήτηση (n)
recerca

αναζητώ (v)
buscar

αναζωογονώ (v)
reviscolar

αναθέρμανση (n)
millora

αναθέτω (v)
confiar

αναθαρρεύω (v)
enardir

αναθεματίζω (v)
maleir

αναθεματισμένος /a.na.θe.ma.tiˈzme.nos/
cagondena

αναθεωρητισμός (n)
revisionisme

αναθεωρώ (v)
reconsiderar

αναθεώρηση (n)
ressenyar
revisió
  (πληροφορική) revision: προσθήκη βελτίωσης σε μεμονωμένο πρόγραμμα ή ολόκληρο λογισμικό, η οποία όταν είναι σε μικρή έκταση πρόκειται για επίθεμα (patch), ενώ σε μεγάλη για νέα έκδοση (version)

αναθυμάμαι (v)
evocar

αναθύμηση (n)
record

αναιμία (n)
anèmia

αναιμικός /a.ne.miˈkos/ (adj)
anèmic

αναιρώ /a.neˈɾo/ (v)
anul·lar

αναισθησία (n)
anestèsia

αναισθησιολόγος (n)
anestesista

αναισθητοποιώ (v)
anestesiar

αναιτιολόγητα (adv)
injustificablement

ανακάθομαι (v)
incorporar-se

ανακάλυψη (n)
descobriment

ανακάτεμα (n)
bullit

ανακήρυξη (n)
proclamació

ανακαίνιση (n)
renovació

ανακαινίζω /a.na.ceˈni.zo/ (v)
renovar

ανακαλύπτω (v)
descobrir

ανακαλώ (v)
evocar

ανακατάληψη (n)
represa

ανακαταλαμβάνω (v)
reprendre

ανακατευθύνω (v)
redirigir

ανακατεύομαι /a.na.kaˈte.vo.me/ (v)
ficar-se

ανακατεύω /a.na.kaˈte.vo/ (v)
barrejar

ανακατωσούρα (n)
aldarull

ανακεφαλαίωση (n)
resum

ανακηρύσσω /a.na.ciˈɾi.so/ (v)
pregonar

ανακινώ (v)
agitar

ανακλαδίζομαι (v)
tram

ανακλαδίζω (v)
tram

ανακλαστικός /a.na.kla.stiˈkos/ (adj)
reflectant

ανακλώ (v)
reflectir

ανακοίνωση (n)
anunci

ανακοινώνω (v)
anunciar

ανακολουθία (n)
inconsistència

ανακουφίζομαι (v)
alleujar

ανακουφίζω (v)
alleujar

ανακουφισμένος
alleujat

ανακούρκουδα (adv)
a la gatzoneta

ανακούφιση /a.naˈku.fi.si/ (n)
alleujament

ανακρίνω (v)
interrogar

ανακριβής (adj)
imprecís

ανακριβολογία (n)
evasió

ανακριβώς (adv)
desacuradament

ανακριτής (n)
inquiridor

ανακρούω (v)
botre

ανακτώ (v)
recuperar

ανακυκλώνω (v)
reciclar

ανακυκλώσιμος (adj)
reciclable

ανακωχή /a.na.koˈçi/ (n)
armistici

ανακόντα /a.naˈkon.da/ (n)
anaconda

ανακόπτω (v)
acabar

ανακύκλωση (n)
reciclatge
  η διαδικασία επαναχρησιμοποίησης διάφορων υλικών αγαθών

ανακύπτω (v)
esdevenir
  παρουσιάζομαι, εμφανίζομαι, προκύπτω (ξαφνικά)

αναλάμπων (adj)
flaix

αναλήθεια (n)
extracte

αναλίσκω (v)
passar

αναλαμβάνω /a.na.laɱˈva.no/ (v)
càrrec
apoderar
  αρχίζω δουλειά σε μια ορισμένη ημερομηνία, πιάνω δουλειά (και παίρνω και τις ανάλογες ευθύνες από τη συγκεκριμένη ημερομηνία και μετά)
cuidar
  παίρνω επάνω μου την ευθύνη για άνθρωπο ως κηδεμόνας, τον παίρνω υπό την προστασία μου με τις ανάλογες ευθύνες
  τακτοποιώ ένα ενοχλητικό πρόβλημα
  τακτοποιώ έναν ενοχλητικό άνθρωπο

αναλαμπή (n)
esclat

αναλγησία (n)
analgèsia

αναλγησίνη (n)
analgesina

αναλγητικό (n)
analgèsic

αναλγητικός (adj)
analgèsic

αναληθής (adj)
desafinada

αναληθώς (adv)
falsament

αναληπτικός (adj)
analèptic

αναλογία /a.na.loˈʝi.a/ (n)
analogia

αναλογίζομαι (v)
deliberar

αναλογικά /a.na.lo.ʝiˈka/ (adv)
analògicament

αναλογικός (adj)
analògic

αναλογικότητα /a.na.lo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
proporcionalitat

αναλογισμός (n)
consideració

αναλογιστής (n)
actuari

αναλογώ /a.na.loˈɣo/ (v)
proporcional

αναλυτικά /a.na.li.tiˈkos/ (adv)
analíticament

αναλυτικός (adj)
analític

αναλφάβητος (n)
analfabet

αναλφαβητισμός (n)
analfabetisme

αναλόγιο (n)
faristol

αναλόγως (adv)
apropiadament

αναλύτρια (n)
analista

αναλύω (v)
analitzar
  (γραμματική) τεχνολογώ

αναλώνω (v)
passar

αναλώσιμος (adj)
d'un sol ús
  (μεταφορικά) που δεν αξίζει να σωθεί, που δεν στοιχίζει τίποτε να χαθεί -ακόμα και για ανθρώπους

αναμένω /a.naˈme.no/ (v)
esperar

αναμέτρηση (n)
enfrontament

αναμασώ (v)
repetir sense parar

αναμειγνύομαι (v)
interferir

αναμειγνύω /a.na.miˈɣni.o/ (v)
barrejar

αναμεταδότης (n)
repetidor

αναμεταξύ (adv)
entre
  (χρονικό) στο μεσοδιάστημα, εν τω μεταξύ, στο μεταξύ, από την πρώτη χρονική αναφορά μέχρι την επόμενη, από τότε μέχρι τώρα

αναμμένος /a.naˈme.nos/
ardent

αναμνηστικός /a.na.mni.stiˈkos/ (adj)
commemoratiu

αναμονή (n)
espera

αναμορφικός (adj)
anamòrfic

αναμορφώνω (v)
reformar

αναμοχλεύω (v)
bellugar

αναμπουμπούλα (n)
enrenou

αναμφίβολα (adv)
indubitablement

αναμφίσημα (adv)
inequívocament

αναμφισβήτητα /a.naɱ.fiˈzvi.ti.ta/ (adv)
indubitablement

αναμόρφωση (n)
reforma

ανανάς (n)
pinya, ananàs

ανανέωση (n)
renovació

ανανήφω (v)
si

ανανεώνομαι (v)
rejovenir

ανανεώνω /a.na.neˈo.no/ (v)
renovar

ανανεώσιμος (adj)
renovable

αναντικατάστατος (adj)
indispensable

αναντιστοιχία (n)
disparitat

αναξιοπρέπεια /a.na.ksi.oˈpre.pi.a/ (n)
indignitat

αναξιότητα (n)
indignitat

αναξύω (v)
morrió

αναπάντεχος (adj)
inesperat

αναπήδημα (n)
botre

αναπήδηση (n)
botre

αναπαλαίωση /a.na.paˈle.o.si/ (n)
gentrificació

αναπαμός (n)
descans

αναπαράγω (v)
reproduir

αναπαράσταση /a.na.paˈɾa.sta.si/ (n)
representació

αναπαραγωγή (n)
reproducció

αναπαραγωγικός (adj)
reproductiu

αναπαριστάνω (v)
descriure

αναπαυτήριο (n)
àrea de servei

αναπαυτικά (adv)
còmodament

αναπαύομαι /a.naˈpa.vo.me/ (v)
reposar
  (μεταφορικά) για τον θάνατο, την ξεκούραση από τα βάρη της ζωής: πεθαίνω, είμαι θαμμένος

αναπαύσου εν ειρήνη /a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni/
que reposi en pau

αναπαύω /a.naˈpa.vo/ (v)
descans

αναπηδώ /a.na.piˈðo/ (v)
sobresaltar-se

αναπηρία /a.na.piˈɾi.a/ (n)
malaltia

αναπηρικό αμαξίδιο /a.na.pi.ɾiˈko a.maˈksi.ði.o/
cadira de rodes

αναπλήρωση (n)
substitució

αναπληρωματικός /a.na.pli.ɾo.ma.tiˈkos/ (adj)
actuació

αναπληρωτής (n)
substitut

αναπληρώνω (v)
substituir

αναπνέω /a.naˈpne.o/ (v)
respirar

αναπνευστήρας (n)
respirador

αναπνευστικός (adj)
respiratori

αναπνοή /a.na.pnoˈi/ (n)
respirar, alè

αναποδιά (n)
contratemps

αναποδιάζω /a.na.poˈðʝa.zo/ (v)
irritable

αναποδογυρίζω (v)
tombar

αναπολώ (v)
recordar

αναποφάσιστος /a.na.poˈfa.si.stos/ (adj)
indecisa

αναποφασιστικότητα (n)
indecisió

αναπρογραμματίζω /a.na.pɾo.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
traspassar

αναπροσανατολισμός (n)
reorientació

αναπτήρας (n)
encenedor

αναπτερώνω (v)
aixecar

αναπτυσσόμενος /a.na.ptiˈso.me.nos/
creixement

αναπτύσσω /a.naˈpti.so/ (v)
desenvolupar

αναπόληση (n)
record

αναπότρεπτα (adv)
inevitablement

αναπόφευκτα (adv)
inevitablement

αναπόφευκτος /a.naˈpo.fef.ktos/ (adj)
inevitable

αναρίθμητος (adj)
incomptable

αναριεύω (v)
escampar

αναρμάτωτος (adj)
desarmat

αναρμοδιότητα (n)
incompetència

αναρμόδιος /a.naɾˈmo.ði.os/ (adj)
incompetent

αναρριχητής (n)
enfiladissa

αναρριχώμαι (v)
ascensió

αναρρωτήριο (n)
infermeria

αναρτώ (v)
agafar

αναρχία /a.naɾˈçia/ (n)
anarquia

αναρχικά /a.naɾ.çiˈka/ (adv)
anàrquicament

αναρχικός (adj)
anarquista

αναρχισμός (n)
anarquisme

αναρχοσυνδικαλισμός (n)
anarcosindicalisme

αναρχοσυνδικαλιστής /a.naɾ.xo.sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
anarcosindicalista

αναρχούμενος
anàrquic

αναρωτιέμαι /a.na.ɾoˈtçe.me/ (v)
preguntar-se

ανασάλεμα (n)
balancejar

ανασήκωμα (n)
alçament

ανασαίνω (v)
bufar

ανασηκώνομαι (v)
redreçar

ανασηκώνω (v)
aixecar

ανασκάβω (v)
escorcollar

ανασκάπτω (v)
escorcollar

ανασκίρτημα (n)
botre
  ελαφρύ τίναγμα, ελαφριά αναπήδηση, σκίρτημα

ανασκίρτηση (n)
botre

ανασκαλεύω (v)
bellugar

ανασκαφή /a.na.skaˈfi/ (n)
excavació

ανασκευάζω (v)
refutar
  αντικρούω τα επιχειρήματα υπέρ αντίθετης άποψης, αποδεικνύω ότι δεν ευσταθούν
correcció
  αλλάζω προηγούμενες δηλώσεις μου

ανασκευή (n)
correcció
  το αποτέλεσμα του ρήματος ανασκευάζω, η αλλαγή μιας επίσημης δήλωσης (π.χ. μαρτυρικής κατάθεσης) από τον ίδιο το μάρτυρα ή η απόδειξη από άλλους ότι η συγκεκριμένη δήλωση ή επιχείρημα δεν ευσταθούσε

ανασκοπώ (v)
reconsiderar
  επανεξετάζω
evocar
  αναπολώ, αναλογίζομαι
resumir
  ανακεφαλαιώνω, συγκεφαλαιώνω

ανασκουμπώνομαι (v)
balancejar

ανασκουμπώνω (v)
balancejar

ανασκόπηση (n)
ressenyar

αναστάτωση (n)
desordre

αναστέλλω (v)
inhibir

αναστέναγμα (n)
silenci de negra

αναστήλωση (n)
restauració
  η αποκατάσταση αξιόλογου κτίσματος (μνημείου) στην αρχική του μορφή

ανασταίνομαι (v)
ressuscitar

ανασταίνω (v)
ressuscitar

αναστατωμένος
alterar

αναστατώνω (v)
alterar

αναστενάζω /a.na.steˈna.zo/ (v)
sospirar

αναστεναγμός (n)
sospir

αναστολέας (n)
inhibidor

αναστολή (n)
inhibició
vigília
  (πληροφορική) η προσωρινή διακοπή εκτελέσεων εντολών μαζί με την κατανάλωση ελάχιστης ή καθόλου ενέργειας, αλλά με τρόπο που επιτρέπει την γρήγορη επιστροφή στις εργασίες που διακόπηκαν

αναστομώνω (v)
anastomitzar

αναστοχαστικός /a.na.sto.xa.stiˈkos/ (adj)
reflectant

αναστρέφω /a.naˈstɾe.fo/ (v)
bolcar

αναστρέψιμος /a.naˈstɾe.psi.mos/ (adj)
reversible

αναστροφή (n)
inversió

αναστόμωση (n)
anastomosi
  (ανατομία) πλευρική σύνδεση δύο αγγείων ή νεύρων

ανασυγκροτώ (v)
reconstruir

ανασυγκρότηση (n)
restabliment

ανασυντάσσω (v)
reorganitzar

ανασφάλιστος /a.naˈsfa.li.stos/ (adj)
assegurat

ανασφαλής /a.na.sfaˈlis/ (adj)
insegur

ανασχηματισμός (n)
remodelació

ανασύνταξη (n)
agrupació

ανασύρω (v)
extraure

ανατάσης (n)
anatasa

ανατάσιος (pn)
anatasa

ανατέλλω (v)
punxar

ανατέλλων
llevant

ανατέμνω /a.naˈte.mno/ (v)
disseccionar

ανατίμηση /a.naˈti.mi.si/ (n)
alça

αναταράζω (v)
agitar

αναταραγμένος
agitat

αναταραγμός (n)
agitació

αναταραχή (n)
agitació

ανατείνω (v)
criar

ανατινάζω (v)
explotar

ανατοκισμός (n)
anatocisme

ανατολή /a.na.toˈli/ (n)
est
est, llevant
  (συνεκδοχικά) ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την πλευρά που ανατέλλει ο ήλιος

ανατολίτικος /a.na.toˈli.ti.kos/ (adj)
anatòlic

ανατολικός /a.na.to.liˈkos/ (adj)
oriental

ανατολιστής /a.na.to.liˈstis/ (n)
orientalista

ανατομή (n)
dissecció

ανατομία (n)
anatomia

ανατομικά /a.na.to.miˈka/ (adv)
anatòmicament

ανατομικός (adj)
anatòmic

ανατρέπομαι (v)
sotsobrar

ανατρέπω /a.na.tɾeˈpo/ (v)
bolcar

ανατρέφω (v)
aixecar

ανατρεπτικός /a.na.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
subversiu

ανατριχίλα (n)
pell de gallina

ανατριχιάζω (v)
tenir la carn de gallina

ανατριχιαστικός (adj)
aborronador

ανατροπή /a.na.tɾoˈpi/ (n)
alterar
  απρόσμενη εξέλιξη

ανατροφοδότηση /a.na.tɾo.foˈðo.ti.si/ (n)
realimentació

ανατόμος /a.naˈto.mos/ (n)
anatomista

αναφέρομαι (v)
fer saber
  (διοικητικός και στρατιωτικός όρος) παρουσιάζω, λέω αναλυτικά τα στοιχεία μου

αναφέρω (v)
assenyalar
esmentar
  μιλώ για κάτι χωρίς να δίνω πολλές λεπτομέρειες
fer saber
  κάνω κάτι γνωστό, ανακοινώνω

αναφαίνομαι /a.naˈfe.no.me/ (v)
aparèixer

αναφαίρετος (adj)
inalienable

αναφανδόν /a.na.fanˈðon/ (adv)
obertament

αναφιλητό /a.na.fi.liˈto/ (n)
sanglot

αναφλέγομαι (v)
captura

αναφλέγω (v)
connectar

αναφλεκτήρας (n)
bugia

αναφορά (n)
informe
referenciar
  (προγραμματισμός) μεταβλητή που παραπέμπει σε θέση μνήμης, όπου είναι αποθηκευμένα τα δεδομένα

αναφορικός (adj)
anafòric

αναφυλακτικός (adj)
anafilàctic

αναφυλαξία (n)
anafilaxi

αναφωνώ /a.na.foˈno/ (v)
exclamar

αναχαίτιση /a.naˈçe.ti.si/ (n)
cop

αναχαιτίζω (v)
inhibir

αναχρονισμός /a.na.xɾo.niˈzmos/ (n)
anacronisme

αναχρονιστικός (adj)
anacrònic

αναχωρητής (n)
anacoreta

αναχωρώ (v)
deixar

αναχώρηση /a.naˈzo.ɾi.si/ (n)
marxa

αναψηλάφηση (n)
instància

αναψυχή (n)
passatemps

ανγκολέζικος /aŋ.goˈle.zi.kos/ (adj)
angolès

ανγκορά (n)
angora

ανδαλουσιανός /an.ða.lu.si.aˈnos/ (adj)
andalús

ανδραγάθημα (n)
acta

ανδραγαθία (n)
acta

ανδρεία /anˈðɾi.a/ (adv)
coratjosament
  με ανδρεία, με γενναιότητα

ανδρεία /anˈðɾi.a/ (n)
bravesa
  η ιδιότητα και η συμπεριφορά του ανδρείου

ανδρείκελο /anˈðɾi.ce.lo/ (n)
titella

ανδρειωμένα (adv)
coratjosament

ανδρικός /an.ðɾiˈkos/ (adj)
masculí

ανδρισμός (n)
masculinitat
  κυρίως το ανδρικό φέρσιμο, το γενναίο φρόνημα, η υπερηφάνεια, η ικανότητα του άνδρα να προστατεύει όσα κοινωνικά θεωρούνται δική του ευθύνη, η βασική ιδιότητα του άνδρα όπως αυτός νοείται ως οντότητα ανατομικά, ορμονικά και ψυχικά, συμπεριφερικά
  τα ανδρικά όργανα αναπαραγωγής
  η γενναιότητα στην ανάληψη ευθυνών

ανδρογυνισμός (n)
androgínia

ανδροειδές /an.ðɾo.iˈðes/ (n)
androide

ανδρόγυνο /anˈðɾo.ʝi.no/ (n)
acoblar

ανδρόγυνος (adj)
androgin

ανεβάζω (v)
carregar

ανεβαίνω (v)
ascendir

ανεγείρω (v)
compilar

ανεγκρατής (adj)
desbaratat

ανεικονικός /a.ni.ko.niˈkos/ (adj)
xifra

ανειλικρινής (adj)
fals

ανεκδοτικός (adj)
anecdòtic

ανεκτικός /a.ne.ktiˈkos/ (adj)
tolerant

ανεκτικότητα /a.ne.ktiˈko.ti.ta/ (n)
tolerància

ανεκτός (adj)
tolerable

ανεκχώρητος (adj)
inalienable

ανελέητα (adv)
despietadament

ανελαστικός /a.ne.la.stiˈkos/ (adj)
inelàstic

ανελαστικότητα (n)
inflexibilitat

ανελεήμονα (adv)
cruelment

ανελκυστήρας /a.nel.ciˈsti.ɾas/ (n)
ascensor

ανεμίζω /a.neˈmi.zo/ (v)
onada

ανεμελιά (n)
despreocupació

ανεμιστήρας /a.ne.miˈsti.ɾas/ (n)
ventilador

ανεμο- /a.ne.mo/
anemo-

ανεμοβλογιά (n)
varicel·la

ανεμοβρόχι /a.ne.moˈvɾo.çi/ (n)
tempesta

ανεμογράφος /a.ne.moˈɣɾa.fos/ (n)
anemògraf

ανεμοδείκτης /a.ne.moˈði.ktis/ (n)
penell

ανεμοθύελλα /a.ne.moˈθi.e.la/ (n)
murta de Brabant

ανεμορριπή (n)
ratxa

ανεμοστρόβιλος /a.ne.moˈstɾo.vi.los/ (n)
dimoniet

ανεμούριο /a.neˈmu.ɾi.o/ (n)
mànega de vent

ανεμόβροχο /a.neˈmo.vɾo.xo/ (n)
tempesta

ανεμόκουνια /a.neˈmo.ku.ɲa/ (n)
girar

ανεμόμετρο /a.neˈmo.me.tɾo/ (n)
anemòmetre

ανεμόμυλος /a.neˈmo.mi.los/ (n)
molí de vent

ανεμόπτερο /a.neˈmo.pte.ɾo/ (n)
planador

ανεμώδης /a.neˈmo.ðis/ (adj)
ventós

ανεμώνη (n)
anemone
  (λουλούδι) αγγειόσπερμο δικοτυλήδονο ποώδες φυτό με όμορφα άνθη, της οικογένειας των Bατραχιοειδών της τάξης των Bατραχιωδών

ανενδοίαστος /a.nenˈði.a.stos/ (adj)
escrúpol

ανεξάλειπτος (adj)
permanent

ανεξάντλητος (adj)
inesgotable

ανεξάρτητα (adv)
independentment

ανεξάρτητο πλατφόρμας (n)
multiplataforma

ανεξάρτητος /a.neˈksaɾ.ti.ti/ /a.neˈksaɾ.ti.to/ /a.neˈksaɾ.ti.tos/ (adj)
independent

ανεξέλεγκτος (adj)
incontrolable

ανεξήγητος (adj)
inexplicable

ανεξίτηλος (adj)
indeleble

ανεξαρτησία /a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a/ (n)
independència

ανεξαρτητοποιούμαι (v)
arribar a ser

ανεξιχνίαστος (adj)
incomprensible

ανεπάρκεια /a.neˈpaɾ.ci.a/ (n)
dèficit

ανεπίγραφος (adj)
anepigràfic

ανεπίληπτος (adj)
perfecte

ανεπίπλωτος (adj)
desmoblat

ανεπίσημος (adj)
extraoficial

ανεπαίσθητος (adj)
imperceptible

ανεπανόρθωτα (adv)
irreparablement

ανεπανόρθωτος (adj)
irredivīvus

ανεπαρκής (adj)
insuficient

ανεπαρκώς (adv)
insuficientment

ανεπεξέργαστος (adj)
cru

ανεπιθύμητος /a.ne.piˈθi.mi.tos/ (adj)
indesitjable

ανεπισημότητα (n)
informalitat

ανεπιτήδειος (adj)
inconvenient

ανεπούλωτος (adj)
lliure

ανεργία /a.neɾˈʝi.a/ (n)
atur

ανερευνώ (v)
examinar

ανευθυνότητα (n)
irresponsabilitat

ανεφοδιασμός (n)
avituallament

ανεύθυνα (adv)
irresponsablement

ανεύθυνος (adj)
irresponsable

ανεύρετος (adj)
introbable

ανεύρυσμα (n)
aneurisma

ανηδονία /a.ni.ðoˈni.a/ (n)
anhedonisme

ανηλικότητα (n)
minoritat

ανημέρευτος (adj)
indòmit

ανημπόρια (n)
impotència

ανησυχία (n)
ansietat

ανησυχητικό
alarmant

ανησυχητικός (adj)
alarmant

ανησυχώ /a.ni.siˈxo/ (v)
amoïnar-se
  (μεταβατικό) προκαλώ ανησυχία, αγωνία σε κάποιον
agitar
  (μεταβατικό) αναστατώνω κάποιον, χαλάω την ησυχία κάποιου

ανηφορικά (adv)
costa amunt

ανηφορικός (adj)
costa amunt

ανθήρας (n)
antera

ανθίζω /anˈθi.zo/ (v)
florir

ανθεκτικός (adj)
resistent

ανθελονοσιακός /an.θe.lo.no.si.aˈkos/ (adj)
antipalúdic

ανθιβόλιο (n)
exemplar

ανθοδέσμη /an.θoˈðe.zmi/ (n)
pom

ανθοδοχείο /an.θο.ðoˈçi.o/ (n)
florera

ανθοκομία /an.θo.koˈmi.a/ (n)
floricultura

ανθοκόμος (n)
florista

ανθολογία (n)
antologia

ανθοπωλείο /an.θo.poˈli.o/ (n)
floristeria

ανθοπώλης /an.θoˈpo.lis/ (n)
florista

ανθοφορία (n)
floració

ανθρακίτης (n)
antracita

ανθρακικό (n)
carbonat

ανθρακικό νάτριο
carbonat de sodi

ανθρακικό οξύ
àcid carbònic

ανθρακικός (adj)
carbònic

ανθρακοποίηση (n)
carbonització

ανθρακοφόρο (n)
carboner

ανθρακούχος (adj)
carbonatat
  που περιέχει άνθρακα

ανθρακωρυχείο (n)
carbó

ανθρακόνημα (n)
fibra de carboni

ανθρωπάκι /an.θɾoˈpa.ci/ (n)
ninot

ανθρωπάριο (n)
homuncle

ανθρωπεύω (v)
humanitzar
  (μεταβατικό) εξανθρωπίζω, εκπολιτίζω
  (αμετάβατο) εξανθρωπίζομαι, γίνομαι άνθρωπος

ανθρωπιά (n)
civilitat

ανθρωπισμός /an.θɾo.piˈzmos/ (n)
humanisme

ανθρωπιστής (n)
humanista

ανθρωπιστικός (adj)
humanitari
  που σχετίζεται με την προσφορά στο συνάνθρωπο

ανθρωπογενής (adj)
origen

ανθρωπογεωγραφία (n)
antropogeografia

ανθρωποειδές (n)
antropoide

ανθρωποειδής (adj)
antropoide

ανθρωποκεντρικός /an.θɾo.po.cen.dɾiˈkos/ (adj)
antropocèntric

ανθρωποκεντρισμός (n)
antropocentrisme

ανθρωποκτονία (n)
homicidi

ανθρωπολογία (n)
antropologia

ανθρωπολογικός (adj)
antropològic

ανθρωπολόγος (n)
antropòleg

ανθρωπομετρία (n)
antropometria

ανθρωπομετρικός (adj)
antropomètric

ανθρωπομορφικός (adj)
antropomòrfic

ανθρωπομορφισμός (n)
antropomorfisme

ανθρωποσφαγή (n)
massacrar

ανθρωποφάγος (adj)
antropòfag

ανθρωποφαγία (n)
antropofàgia

ανθρωποφοβία (n)
antropofòbia

ανθρωπωνυμία (n)
antroponímia

ανθρωπωνυμικός (adj)
antroponímic

ανθρωπωνύμιο /an.θɾo.poˈni.mi.o/ (n)
antropònim

ανθρωπόμορφος (adj)
antropomorf

ανθρωπότητα (n)
humanitat

ανθρώπινα (adv)
amablement

ανθρώπινος /anˈθɾo.pi.nos/ (adj)
humà

ανθυγιεινός /an.θi.ʝi.iˈnos/ (adj)
insalubre

ανθυποβρυχιακός (adj)
antisubmarí

ανθός /anˈθos/ (n)
flor

ανθύπατος (n)
procònsol

ανιαρός (adj)
avorrit

ανιδιοτελής (adj)
desinteressat

ανικανοποίηση (n)
descontentament

ανικανότητα (n)
incompetència

ανιλίνη /a.niˈli.ni/ (n)
anilina

ανιματέρ /a.ni.maˈteɾ/ (n)
animador

ανιμισμός (n)
animisme

ανιμιστικός (adj)
animista

ανισομερής (adj)
desigual

ανισορροπία (n)
decalatge

ανισοτροπία /a.ni.so.tɾoˈpi.a/ (n)
anisotropia

ανιστορώ /a.ni.stoˈɾo/ (v)
indentificar-se

ανιστόρητος /a.niˈsto.ɾi.tos/ (adj)
contrari

ανισότητα (n)
desigualtat

ανιχνεύω (v)
detectar

ανιψιά (n)
neboda

ανιψιός (n)
nebot

ανιόν (n)
anió

ανιών /a.niˈon/
ascendent

ανκόρ (n)
encara

ανοίγομαι /aˈni.ɣo.me/ (v)
ample
  απομακρύνομαι από τη στεριά

ανοίγω /aˈni.ɣo/ (v)
obrir

ανοδικός /a.no.ðiˈkos/ (adj)
ascendent
  που κινείται προς τα πάνω
anòdic
  (φυσική) που έχει σχέση με την άνοδο ή αναφέρεται σ’ αυτή

ανοησία /a.no.iˈsi.a/ (n)
arriesa

ανοιγοκλειόμενος
retractable

ανοικοδομώ (v)
reconstruir

ανοικτή πώληση
venda en descobert

ανοιξιάτικος (adj)
de primavera

ανοιχτά (adv)
ample
  (ναυτικός όρος) στο πέλαγος

ανοιχτήρι (n)
obreampolles

ανοιχτομάτης (adj)
alerta

ανοιχτόμυαλος /a.niˈxto.mɲa.los/ (adj)
ample

ανοιχτός (adj)
obert

ανοξία /a.noˈksi.a/ (n)
anòxia

ανοξείδωτος (adj)
inoxidable

ανοξικός (adj)
anòxic

ανοργάνωτος (adj)
desorganitzat

ανορεξία (n)
anorèxia

ανορθολογικά (adv)
irracionalment

ανορθολογικός (adj)
bèstia

ανορθωτής (n)
restaurador

ανορθόδοξος (adj)
heterodox

ανορθώνω (v)
deixar plantat

ανοσία /a.noˈsi.a/ (n)
immunitat

ανοσία αγέλης
immunitat de grup

ανοσμία /a.noˈzmi.a/ (n)
anòsmia

ανοσοανεπάρκεια (n)
immunodeficiència

ανοσοαπόκριση (n)
resposta immunitària

ανοσογνωσία (n)
anosognòsia

ανοσοθεραπεία (n)
immunoteràpia

ανοσοκατασταλτικός (adj)
immunosupressor

ανοσοκαταστολή (n)
immunosupressió

ανοσολογία (n)
immunologia

ανοσολογικός (adj)
immunològic

ανοσοποιητικό σύστημα
sistema immunitari

ανοσοποιητικός (adj)
immunitari

ανοσοσφαιρίνη (n)
immunoglobulina

ανουρία (n)
anúria

ανοχή /a.noˈçi/ (n)
tolerància

αντάλλαγμα (n)
intercanvi

αντάντε (adv)
andante

αντάπτορας (n)
adaptador

αντάρα (n)
tèrbol

αντάρτης /anˈdaɾ.tis/ /aˈdaɾ.tis/ (n)
guerriller
  αυτός που εξεγείρεται ένοπλα εναντίον κάποιου καθεστώτος

αντάρτικο (n)
guerrilla

αντάρτισσα (n)
guerrillera

αντέγκληση (n)
altercació

αντένδειξη (n)
contraindicació

αντέχω /anˈde.xo/ (v)
aguantar

αντί
en comptes de
  αντικατάσταση
durant
  αντίτιμο, αξία

αντίβαρο /anˈdi.va.ɾo/ (n)
contrapès

αντίγραφο /anˈdi.ɣɾa.fo/ (n)
còpia

αντίδι (n)
endívia

αντίδικος (adj)
advers
  που αντιδικεί

αντίδοτο /anˈdi.ðo.to/ (n)
antídot

αντίδραση /anˈdi.ðɾa.si/ (n)
reacció

αντίζηλος (n)
rival
  αντίζηλος, αντίπαλος, ανταγωνιστής
  αντεραστής

αντίθεση /anˈdi.θe.si/ (n)
antítesi

αντίθετα /anˈdi.θe.ta/ (adv)
al contrari

αντίθετο (n)
contrari

αντίκα (n)
antigalla

αντίκειμαι (v)
contrari

αντίκλινο /anˈdi.kli.no/ (n)
anticlinal

αντίκρισμα /anˈdi.kɾi.zma/ (n)
fons
  (οικονομία, συνήθως στον ενικό) χρηματικό ποσό που έχει κατατεθεί σε τράπεζα, το οποίο επιτρέπει στον καταθέτη να εκτελεί διάφορες οικονομικές πράξεις

αντίκτυπος (n)
conseqüència

αντίληψη /anˈdi.li.psi/ (n)
percepció

αντίξοος (adj)
advers

αντίο /aˈdi.o/ (n)
a reveure

αντίπαλος /anˈdi.pa.los/ (n)
adversari
  που είναι αντίπαλος

αντίπαπας (n)
antipapa

αντίποδας (n)
antípoda

αντίρευμα (n)
contracorrent

αντίρρηση /anˈdi.ɾi.si/ (n)
objecció

αντίρροπος (adj)
contrari

αντίσταση /anˈdi.sta.si/ (n)
resistència

αντίστοιχα /anˈdi.sti.xa/ (adv)
pròpiament

αντίστοιχος (adj)
respectiu

αντίστροφη μέτρηση
compte enrere

αντίστροφος (adj)
invers

αντίσωμα (n)
anticòs

αντίτιμο /anˈdi.ti.mo/ (n)
equivalent

αντίτυπο /anˈdi.ti.po/ (n)
exemplar

αντίφαση /anˈdi.fa.si/ (n)
contradicció

αντίφραση (n)
antífrasi

αντίφωνο (n)
antífona

αντίχειρας (n)
polze, dit gros

αντίχριστος /anˈdi.xɾi.stos/ (n)
antichrist

αντίχρονου /anˈdi.xɾo.nu/ (adv)
al costat

ανταγαπώ (v)
res

ανταγωνίζομαι (v)
competir

ανταγωνισμός (n)
rivalitat

ανταγωνιστής /an.da.ɣo.niˈstis/ (n)
rival

ανταγωνιστικός /an.da.ɣo.ni.stiˈkos/ (adj)
competitiu

ανταγωνιστικότητα (n)
competitivitat

ανταλλάξιμος (adj)
fungible

ανταλλάσσω (v)
intercanviar

ανταλλαγή (n)
intercanvi
barata
  (πληροφορική) η ανταλλαγή περιεχομένων μεταξύ κύριας και δευτερεύουσας μνήμης (πχ. σκληρός δίσκος). Όταν εκτελούνται πολλά προγράμματα μαζί και δεν επαρκεί η κύρια μνήμη, τμήματα αυτής αποθηκεύονται προσωρινά στη δευτερεύουσα, αναστέλλοντας την εκτέλεση κάποιων προγραμμάτων.

ανταλλακτικός (adj)
duplicada
  που έχει σχέση με την ανταλλαγή, ανήκει σ’ αυτήν ή αναφέρεται σ’ αυτήν

ανταμείβω (v)
guardonar

ανταμοιβή (n)
recompensa

αντανάκλαση /an.daˈna.kla.si/ (n)
reflexió

αντανακλαστικά (adv)
automàticament

αντανακλαστικό (n)
reflex

αντανακλαστικός (adj)
reflex
  (ψυχολογία) που συμβαίνει ή ενεργείται ακούσια και ασύνειδα

αντανακλώ (v)
reflectir

ανταντίνο (adv)
andantino

ανταπεργώ (v)
tancament patronal

ανταποδίδω /an.da.poˈði.ðo/ (v)
barrejar

ανταποκρίνομαι (v)
respondre

ανταποκρίτρια (n)
corresponsal

ανταποκριτής /an.da.po.kɾiˈtis/ (n)
corresponsal

ανταπόκριση /an.daˈpo.kɾi.si/ (n)
correspondència

ανταριάζω (v)
agitar

ανταριασμένος
agitat

ανταρκτικός /an.daɾ.ktiˈkos/ (adj)
antàrtic

ανταρσία (n)
rebel·lió

ανταύγεια (n)
brillar

αντεθνικότητα (n)
antinacionalisme

αντεκδικούμαι (v)
revenjar-se

αντεμπρησμός (n)
deflagració d'escapament
  ελεγχόμενος εμπρησμός μικρής εξάπλωσης, που αποσκοπεί στον έλεγχο μια μεγαλύτερης έκτασης πυρκαγιάς

αντεπαναστάτης (n)
contrarevolucionari

αντεπεξέρχομαι /an.de.peˈkseɾ.xo.me/ (v)
dur a terme

αντεπιτίθεμαι (v)
contraatacar

αντζούγια /anˈd͡zu.ʝa/ (n)
anxova

αντηλάρισμα (n)
brillantor

αντηλαρίζω (v)
reflexionar

αντηλιά /an.diˈʎa/ (n)
brillantor

αντηρίδα /an.diˈɾi.ða/ (n)
contrafort
  (αρχιτεκτονική) τοίχος που κτίζεται κάθετα προς κάποιον άλλο τοίχο, τον οποίο και στηρίζει
  (γεωλογία) βουνοκορφή που προεξέχει σε διαφορετική κατεύθυνση από άλλες βουνοκορφές της οροσειράς

αντηχητικός /an.di.çi.tiˈkos/ (adj)
ressonant

αντηχώ (v)
reverberar

αντι-
anti-

αντιήρωας /an.diˈi.ɾo.as/ (n)
antiheroi

αντιαεροπορικός (adj)
antiaeri

αντιαθλητικός (adj)
antiesportiu

αντιαλκοολικός (n)
antialcohòlic

αντιαρθριτικός (adj)
antiartrític

αντιατομικός (adj)
antiatòmic

αντιβακτηριακός (adj)
antibacterià

αντιβασίλισσα (n)
virreina

αντιβασιλεία (n)
regència

αντιβασιλιάς (n)
virrei

αντιβηχικός (adj)
antitussigen

αντιβιοτικό /an.di.vi.o.tiˈko/ (n)
antibiòtic

αντιβουίζω (v)
ressonar

αντιγράφω /an.diˈɣɾa.fo/ (v)
copiar, imitar
  (ειδικότερα) (για γραπτές εξετάσεις) γράφω κοιτάζοντας παράνομα το κείμενο κάποιου άλλου ή κάποιο βιβλίο ή κάποιο σκονάκι

αντιγραμματικός (adj)
agramatical

αντιγραφέας (n)
copista

αντιγόνο /an.diˈɣo.no/ (n)
antigen

αντιδημοκρατικός (adj)
antidemocràtic

αντιδημοτικός /an.di.ði.mo.tiˈkos/ (adj)
impopular

αντιδημοτικότητα /an.di.ði.mo.tiˈko.ti.ta/ (n)
impopularitat

αντιδιαστέλλω (v)
contrast

αντιδιαστολή (n)
contrast

αντιδικώ (v)
litigar

αντιδιφθερικός (adj)
antidiftèric

αντιδραστήρας /an.di.ðɾaˈsti.ɾas/ (n)
reactor

αντιδραστήριο (n)
reactiu

αντιδραστικός (adj)
reaccionari

αντιδρώ /an.diˈðɾo/ (v)
reaccionar
  συμπεριφέρομαι θετικά ή αρνητικά σε κάποιο ερέθισμα

αντιδόνηση (n)
repercussió

αντιεθνικισμός (n)
antinacionalisme

αντιεμετικός (adj)
antiemètic

αντιευρωπαϊσμός (n)
antieuropeisme

αντιζηλία (n)
rivalitat

αντιηλεκτρόνιο (n)
positró

αντιηρωίδα (n)
antiheroïna

αντιθετικός (adj)
antitètic

αντιθρησκευτικός (adj)
antireligiosa

αντιθρομβωτικό (n)
anticoagulant

αντιθρομβωτικός (adj)
anticoagulant

αντιιικός (adj)
antivirus

αντιισταμινικό (n)
antihistamínic

αντιισταμινικός (adj)
antihistamínic

αντικέρ (n)
antiquari

αντικίνητρο /an.diˈci.ni.tɾo/ (n)
obstacle

αντικαθεστωτικός (adj)
dissident

αντικαθιστάμενος
fungible

αντικαθιστώ (v)
reemplaçar
sobreescriure
  (πληροφορική) γράφω νέα δεδομένα πάνω στη θέση μνήμης παλαιότερων

αντικανονικός /an.di.ka.no.niˈkos/ (adj)
antireglamentari

αντικανονικότητα (n)
irregularitat

αντικαπνιστικός (adj)
antitabac

αντικατάσταση /an.di.kaˈta.sta.si/ (n)
reemplaçament

αντικαταθλιπτικό /an.di.ka.ta.θli.ptiˈko/ (n)
antidepressiu

αντικαταθλιπτικός (adj)
antidepressiu

αντικατασκοπία (n)
contraespionatge

αντικαταστάσιμος (adj)
reemplaçable

αντικαταστατός (adj)
reemplaçable

αντικατοπτρίζω /an.di.ka.topˈtɾi.zo/ (v)
copiar

αντικατοπτρικός (adj)
reflectant

αντικατοπτρισμός (n)
miratge

αντικείμενο /an.diˈci.me.no/ (n)
objecte
  (γραμματική) μέρος του λόγου που λειτουργεί ως αποδέκτης της ενέργειας του ρήματος
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) τύπος δεδομένων που περιέχει ταυτόχρονα δεδομένα (ιδιότητες) και υποπρογράμματα (μέθοδοι) και δημιουργείται από το πρότυπο μιας κλάσης με την εκτέλεση του κώδικα της μεθόδου κατασκευής
  (Ορολογία) καθετί αντιληπτό με τις αισθήσεις ή συλληπτό με τον νου κάποια στιγμή

αντικειμενικά (adv)
objectivament

αντικειμενικός (adj)
objectiu

αντικειμενικότητα (n)
objectivitat

αντικειμενοποιώ (v)
reïficar

αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός
programació orientada a objectes

αντικληρικισμός (n)
anticlericalisme

αντικληρικός (adj)
anticlerical

αντικνήμιο (n)
xin

αντικοινοβουλευτισμός (n)
antiparlamentarisme

αντικοινωνικός /an.di.ci.no.niˈkos/ (adj)
antisocial

αντικομμουνισμός (n)
anticomunisme

αντικουάρκ (n)
antiquark

αντικρίζω /an.diˈkɾi.zo/ (v)
cara

αντικρινός /an.di.kɾiˈnos/ (adj)
advers

αντικρουόμενος
antitètic

αντικρούω /an.diˈkɾu.o/ (v)
afrontar

αντικυβερνητικός (adj)
antigovernamental

αντικυκλικός (adj)
anticíclic

αντικυκλώνας /an.di.ciˈklo.nas/ (n)
anticicló

αντιλέγω /an.diˈle.ɣo/ (v)
contradir
  διαφωνώ, εκφράζω αντιρρήσεις

αντιλαλώ (v)
ressonar

αντιλαμβάνομαι /an.di.laɱˈva.no.me/ (v)
percebre

αντιλογάριθμος (n)
antilogaritme

αντιλογία /an.di.loˈʝi.a/ (n)
contradicció

αντιλυσσικός (adj)
antiràbic

αντιλόπη (n)
antílop

αντιμάμαλο (n)
contracorrent

αντιμάχομαι /an.diˈma.xo.me/ (v)
oposar

αντιμέτωπος /an.diˈme.to.pos/ (adj)
cara

αντιμαχία (n)
afrontament

αντιμαχόμενος
advers

αντιμεταθέτω (v)
commutar

αντιμεταθετικός (adj)
commutatiu

αντιμετωπίζω /an.di.me.toˈpi.zo/ (v)
enfrontar-se
  είμαι αντιμέτωπος με κάποιον ή κάτι (που με αμφισβητεί, με κρίνει, με ανταγωνίζεται, με κριτικάρει κ.λπ.)
  βρίσκομαι σε μια δύσκολη κατάσταση και αγωνίζομαι να την ξεπεράσω

αντιμετώπιση /an.di.meˈto.pi.si/ (n)
tractament

αντιμικροβιακός (adj)
antimicrobià

αντιμιλιταρίστρια (n)
antimilitarista

αντιμιλιταρισμός (n)
antimilitarisme

αντιμιλιταριστής (n)
antimilitarista

αντιμιλιταριστικός (adj)
antimilitarista

αντιμισθία (n)
compensació

αντιμονίτης (n)
estibina

αντιμοναρχικός (n)
antimonàrquic

αντιμόνιο /an.diˈmo.ni.o/ (n)
antimoni

αντινομία (n)
contradicció

αντινομικός (adj)
antinòmic

αντιξοότητα /an.di.ksoˈo.ti.ta/ (n)
adversitat

αντιοξειδωτικός (adj)
antioxidant

αντιπάθεια /an.diˈpa.θi.a/ (n)
antipatia

αντιπαθητικός /an.di.pa.θi.tiˈkos/ (adj)
antipàtic

αντιπαθώ /an.di.paˈθo/ (v)
desagradar

αντιπαράθεση /an.di.paˈɾa.θe.si/ (n)
enfrontament

αντιπαραβάλλω (v)
contrast

αντιπαραβολή (n)
juxtaposició

αντιπαραγωγικός (adj)
contraproduent

αντιπαραθέτω (v)
acarar

αντιπαρασιτικός (adj)
antiparàsit

αντιπαροχή /an.di.pa.ɾoˈçi/ (n)
restar

αντιπατριωτικός (adj)
antipatriòtic

αντιπερισπασμός (n)
distracció

αντιπερισπώ (v)
distreure

αντιπηκτικό (n)
anticoagulant

αντιπηκτικός (adj)
anticoagulant

αντιπλάγια (n)
barra obliqua inversa

αντιποιητικός (adj)
antipoètic

αντιπολίτευση (n)
oposició

αντιπολεμικός /an.di.po.le.miˈkos/ (adj)
antibel·licista

αντιπράττω (v)
oposar

αντιπροεδρίνα (n)
vicepresidenta

αντιπροσφορά (n)
contraoferta

αντιπροσωπεία /an.di.pɾo.soˈpi.a/ (n)
delegació
  μια ομάδα ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν ένα μεγαλύτερο σύνολο στο οποίο είναι ενταγμένοι ή μιλούν και διαπραγματεύονται ως εκπρόσωποί τους
agència
  (οικονομία) η εμπορική εκπροσώπηση μιας εταιρείας, μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού σε περιοχή διαφορετική από την έδρα τους

αντιπροσωπευτικός (adj)
representatiu

αντιπροσωπεύω /a.ndi.pɾo.soˈpe.vo/ (v)
representar

αντιπρόεδρος (n)
vicepresident

αντιπρόσωπος /an.diˈpɾo.so.pos/ (n)
agent
  που αντιπροσωπεύει
  (οικονομία, επάγγελμα) που έχει την αντιπροσώπευση μιας φίρμας, εταιρείας ή επιχείρησης σε κάποιο μέρος
delegar
  που παρευρίσκεται και ενεργεί (με σχετική εξουσιοδότηση) για λογαριασμό κάποιου άλλου
membre viril
  που είναι το χαρακτηριστικό είδος από μια ομάδα ομοειδών

αντιπρόταση (n)
contraoferta

αντιπτέριση (n)
bàdminton

αντιπυρίνη (n)
antipirina

αντιπυρετικό (n)
antipirètic

αντιπυρετικός (adj)
antipirètic

αντιπυρηνικός (adj)
antinuclear

αντιρρησίας συνείδησης
objector de consciència

αντιρωτώ (v)
endarrere

αντισημίτης (n)
antisemita

αντισημιτικός (adj)
antisemita

αντισημιτισμός (n)
antisemitisme

αντισηπτικό (n)
antisèptic

αντισηπτικός (adj)
antisèptic

αντισηψία (n)
antisèpsia

αντισιωνισμός (n)
antisionisme

αντισπασμωδικός (adj)
antiespasmòdic

αντιστέκομαι (v)
resistir

αντιστήριγμα (n)
donar suport

αντισταθμίζω /an.di.staˈθmi.zo/ (v)
compensar
  (κυριολεκτικά) (σε μια ζυγαριά) βάζω ένα από τα σταθμά, ένα αντίβαρο, στην πλευρά που παρουσιάζει κλίση, προκειμένου να φέρω ισορροπία
  (μεταφορικά) επιφέρω μια ισορροπία, μια εξίσωση

αντιστασιακός /an.di.sta.si.aˈkos/ (n)
resistent

αντιστηρίζω (v)
donar suport

αντιστοίχιση /an.diˈsti.çi.si/ (n)
correspondència

αντιστοιχία (n)
correspondència

αντιστοιχίζω (v)
associar

αντιστοιχώ /an.di.stiˈxo/ (v)
correspondre

αντιστρέφω (v)
retrògrad

αντιστροφή (n)
inversió

αντισυλληπτικό /an.di.si.li.ptiˈko/ (n)
anticonceptiu

αντισυλληπτικός /an.di.si.li.ptiˈkos/ (adj)
anticonceptiu

αντισυμβατικός /an.di.siɱ.va.tiˈkos/ (adj)
individualista

αντισυμμετρικός (adj)
antisimètric

αντισυνταγματικά /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈka/ (adv)
anticonstitucionalment

αντισυνταγματικός /an.di.sin.daɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
anticonstitucional

αντισυνταγματικότητα /anti.sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
inconstitucionalitat

αντισυφιλιδικός /an.di.si.fi.li.ðiˈkos/ (adj)
antisifilític

αντισύλληψη (n)
contracepció

αντιτάσσω (v)
oposar

αντιτετανικός (adj)
antitetànic

αντιτοξίνη (n)
antitoxina

αντιτοξικός (adj)
antitòxic

αντιτορπιλικό /an.di.toɾ.pi.liˈko/ (n)
destructor

αντιτράστ (adj)
antimonopolista

αντιτρομοκρατικός (adj)
antiterrorista

αντιφάσκω (v)
contradir

αντιφέγγισμα (n)
brillar

αντιφασίστας (n)
antifeixista

αντιφασισμός (n)
antifeixisme

αντιφασιστικός (adj)
antifeixista

αντιφατικός (adj)
contradictori

αντιφεγγίζω (v)
brillantor

αντιφεμινισμός /an.di.fe.mi.niˈzmos/ (n)
antifeminisme

αντιφλεγμονώδες (n)
antiflogístic

αντιφλεγμονώδης (adj)
antiflogístic

αντιφλογιστικός (adj)
antiinflamatori

αντιφρονών (n)
contestatari

αντιφυματικός (adj)
antituberculosa

αντιφωνία (n)
antífona

αντιχολινεργικός (adj)
anticolinèrgic

αντιχριστιανικός (adj)
anticristià

αντιύλη (n)
antimatèria

αντλία /andˈli.a/ (n)
bomba

αντλιοστάσιο (n)
estació

αντλώ (v)
bombar

αντονομασία /an.do.no.maˈsi.a/ (n)
antonomàsia

αντοχή /an.doˈçi/ (n)
resistència

αντρίκεια (adv)
masculí

αντρίκειος /anˈdɾi.cos/ (adj)
viril

αντρειωμένα (adv)
coratjosament

αντωνυμία /an.do.niˈmi.a/ (n)
pronom

αντώνυμο /anˈdo.ni.mo/ (n)
antònim

ανυδρία (n)
aridesa

ανυδρίτης (pn)
anhidrita

ανυπάκουος /a.niˈpa.ku.os/ (adj)
desobedient

ανυπακοή (n)
desobediència

ανυπαρξία (n)
inexistència

ανυπεράσπιστος (adj)
indefens

ανυπολόγιστος (adj)
incalculable

ανυπομονησία (n)
impaciència

ανυπομονώ /a.ni.po.moˈno/ (v)
anar

ανυπόμονος (adj)
impacient

ανυπόστατος (adj)
inexistent

ανυπότακτος (n)
pròfug
  (στρατιωτικός όρος) αυτός που δεν παρουσιάστηκε να καταταχτεί στο στρατό ως νεοσύλλεκτος, ενώ τον είχαν καλέσει

ανυπόφορος (adj)
insuportable

ανυσματικός (adj)
vectorial

ανυστερόβουλος (adj)
desinteressat

ανυψωτήρας /a.ni.psoˈti.ɾas/ (n)
hissar

ανυψώνω (v)
aixecar

ανωδομή (n)
superestructura

ανωμαλία (n)
anomalia

ανωνυμία (n)
anonimat

ανωορρηξία (n)
anovulació

ανωριμότητα (n)
immaduresa

ανωστικός (adj)
flotant

ανωτερότητα (n)
superioritat
complex
  το να είναι κάποιος ανώτερος, η ιδιότητα του ανώτερου

ανόδιο /aˈno.ði.o/ (n)
ànode

ανόητος /aˈno.i.tos/ (adj)
ximple

ανόργανος (adj)
inorgànic

ανόργωτος /aˈnoɾ.ɣo.tos/ (adj)
cultivable

ανόρεχτος (adj)
apetit

ανόσια (adv)
profanament

ανύπαντρος (adj)
solter

ανύπαρκτος (adj)
inexistent

ανύπνωτος (adj)
insomne

ανύστακτος (adj)
insomne

ανύψωση (n)
elevació

ανώγειο /aˈno.ʝi.o/ (n)
superior

ανώδυνος /aˈno.ði.nos/ (adj)
indolor

ανώι (n)
superior

ανώμαλα /aˈno.ma.la/ (adv)
anormalment

ανώμαλος (adj)
anòmal
  που δεν ακολουθεί τον κανόνα, που παρεκκλίνει από αυτό που θεωρείται κανονικό ή φυσιολογικό
  (γραμματική) για λέξεις που κλίνονται με ιδιαίτερο τρόπο και δεν ακολουθούν τα συνήθη πρότυπα σχηματισμού κλιτών τύπων
  χωρίς σταθερό ρυθμό, με απρόβλεπτες διακυμάνσεις
  που παρουσιάζει εμπόδια
  που διεξάγεται με πολλές δυσκολίες και χωρίς να υπάρχουν οι συνήθεις συνθήκες
  (για ανθρώπους) σεξουαλικά διεστραμμένος, ο διαστροφικός

ανώνυμα /aˈno.ni.ma/ (adv)
anònimament

ανώνυμος /aˈno.ni.mos/ (adj)
anònim

ανώριμος (adj)
immadur

ανώτατος /aˈno.ta.tos/ (adj)
suprem

ανώτερος /aˈno.te.ɾos/ (n)
superior

ανώφελος (adj)
inútil

ανώφλι (n)
llinda

αξέχαστος (adj)
inoblidable

αξία /aˈksi.a/ (n)
valor

αξίζω (v)
merèixer

αξίνα (n)
pic

αξίωμα /aˈksi.o.ma/ (n)
càrrec, axioma
  (φιλοσοφία, λογική, μαθηματικά) πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται αλλά τη δεχόμαστε σαν αληθινή (έχει αληθοτιμή 'Αληθές')

αξίωση /aˈksi.o.si/ (n)
pretensió

αξεδιάκριτος (adj)
indistingible

αξεδιάλυτα (adv)
incomprensiblement
  χωρίς να μπορούμε να το ξεδιαλύνουμε, να το διαλευκάνουμε
inseparablement
  Συγγραφέας και δημοσιογράφος. Αξεδιάλυτα. Ο δημοσιογράφος Καμύ είναι απόλυτα επίκαιρος, όσο ο συγγραφέας. (*)

αξεκόλλητα (adv)
inseparablement

αξελερόμετρο (n)
acceleròmetre

αξεχώριστα (adv)
inseparablement

αξημέρωτα (adv)
abans

αξιέπαινος (adj)
meritori

αξιαγάπητος (adj)
amable

αξιοζήλευτος (adj)
envejable

αξιοθαύμαστα (adv)
admirablement

αξιοκατάκριτος (adj)
culpable

αξιοκρατία (n)
meritocràcia

αξιολάτρευτα (adv)
adorablement

αξιολάτρευτος (adj)
adorable

αξιολογήσιμος (adj)
avaluable

αξιολογία (n)
axiologia

αξιολογητής (n)
taxador

αξιολογικός (adj)
axiològic

αξιολογώ /a.ksi.o.loˈɣo/ (v)
avaluar

αξιολόγηση /a.ksi.oˈlo.ʝi.si/ (n)
avaluació

αξιολύπητος (adj)
lamentable

αξιομίμητος (adj)
exemplar

αξιομνημόνευτος (adj)
memorable

αξιοπαρατήρητα (adv)
sensiblement

αξιοπαρόμοιαστος (adj)
comparable

αξιοπερίεργος /a.ksi.o.peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
peculiar

αξιοπιστία (n)
credibilitat

αξιοποίηση (n)
mèrit

αξιοποιώ (v)
aprofitar

αξιοπρέπεια (n)
dignitat

αξιοπρεπής /a.ksi.o.pɾeˈpis/ (adj)
digne

αξιοπρεπώς (adv)
decentment

αξιοπρόσεκτος (adj)
remarcable

αξιοσέβαστος /a.ksi.oˈse.va.stos/ (adj)
respectable

αξιοσημείωτο (n)
remarcable

αξιοσύνη (n)
aptitud

αξιωματικός /a.ksi.o.ma.tiˈkos/ (n)
alfil
  (στρατιωτικός βαθμός) στρατιωτικός με βαθμό ίσο ή ανώτερο του ανθυπολοχαγού στο στρατό ξηράς ή του αντίστοιχού του στα άλλα σώματα

αξιωματούχος /a.ksi.o.maˈtu.xos/ (n)
funcionari

αξιόλογος /a.ksiˈo.lo.γos/ (adj)
greu

αξιόμαχος /a.ksiˈo.ma.xos/ (adj)
apte

αξιόπιστος (adj)
fiable

αξιόπρεπος (adj)
respectable

αξιότιμος /a.ksiˈo.ti.mos/ (adj)
honorable

αξιώνω (v)
exigir

αξολότλ (n)
axolot

αξονικός (adj)
axial

αξονομετρία (n)
axonometria

αξονομετρικός (adj)
axonomètric

αξύριστος (adj)
malforjat

αοιδός /a.iˈðos/ (n)
aede

αοριστία (n)
vaguetat

αορτή /a.oɾˈti/ (n)
aorta

αορτήρας (n)
bassetja

αορτικός (adj)
aòrtic

αουρία (n)
anúria

απάγκιο /aˈpaŋ.ɟo/ (n)
refugiar-se

απάγω (v)
raptar

απάθεια (n)
apatia

απάλειψη (n)
obliteració

απάνθρωπος /aˈpan.θɾo.pos/ (adj)
inhumà

απάντηση /aˈpan.di.si/ (n)
resposta

απάρνηση (n)
abandó

απάτη /aˈpa.ti/ (n)
frau

απάχης (n)
apatxe

απέθαντος (adj)
mort vivent

απέλαση /aˈpe.la.si/ (n)
deportació

απέναντι /aˈpe.nan.di/ (adv)
davant de

απέξω (adj)
de cor
  ξενόφερτος

απέραντα (adv)
immensament

απέραντος /aˈpe.ɾan.dos/ (adj)
vast

απέριττος (adj)
parsimoniós

απέρχομαι /aˈpeɾ.xo.me/ (v)
anar-se’n

απέταλος (adj)
apètal

απέχθεια (n)
aversió

απέχω /aˈpe.xo/ (v)
dolent
  βρίσκομαι σε συγκεκριμένη απόσταση από κάπου
abstenir-se
  δε συμμετέχω σε μια δραστηριότητα

απέχων
abstencionista

απήγανος /aˈpi.ɣa.nos/ (n)
ruda

απήχηση (n)
ressonància

απίθανος /aˈpi.θa.ni/ /aˈpi.θa.no/ /aˈpi.θa.nos/ (adj)
improbable
  που έχει μικρή πιθανότητα να συμβεί· μη πιθανός, μη ενδεχόμενος

απίστευτα (adv)
increïblement

απίστευτος /aˈpis.te.ftos/ (adj)
increïble

απαίσιος /aˈpe.si.os/ (adj)
horrorós

απαίτηση (n)
exigència

απαγγέλλω /a.paŋˈɟe.lo/ (v)
recitar

απαγγελία /a.paŋ.ɟeˈli.a/ (n)
imputació

απαγορεύεται (v)
no poder

απαγορεύω /a.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
prohibir

απαγχονίζω /a.paŋ.xoˈni.zo/ (v)
bloquejar

απαγωγέας /a.pa.ɣoˈʝe.as/ (n)
segrestador

απαγωγή (n)
segrest
  (ειδικότερα), (κοινά), (νομικός όρος) η αρπαγή και αιχμαλωσία ενός προσώπου προκειμένου, συνήθως, να ζητηθούν λύτρα ή κάποιο άλλο αντάλλαγμα
abducció
  (γυμναστική) η απομάκρυνση των άκρων από τον κορμό
deducció
  (φιλοσοφία) μέθοδος συλλογισμού σύμφωνα με την οποία ξεκινάμε από τα γενικά και καταλήγουμε σε συμπεράσματα για τα μερικά

απαγωγός /a.pa.ɣo.ˈɣos/ (n)
cove
  (χημεία, συσκευή) διάταξη για την απομάκρυνση αερίων ή καπνού από ένα εργαστήριο

απαγόρευση (n)
prohibició

απαθής (adj)
apàtic

απαισιοδοξία (n)
pessimisme

απαισιόδοξος /a.pe.siˈo.ðo.ksos/ (adj)
pessimista

απαιτητικός (adj)
exigent

απαιτώ (v)
exigir
  ζητώ κάτι επιτακτικά, επειδή έχω την εξουσία προς τούτο ή επειδή το θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμά μου
precís
  χρειάζομαι οπωσδήποτε κάτι για να λειτουργήσω καλά

απαλά (adv)
suaument

απαλλάσσω /a.paˈla.so/ (v)
alliberament
  εξαιρώ από υποχρέωση

απαλλαγή (n)
exempció

απαλλαγμένος
aclarir

απαλυντικός (adj)
ablaniment

απαλός (adj)
llis

απαλύνω (v)
ablanir

απανθρακοποίηση (n)
descarbonització

απανινός (adj)
alt

απανταχού (adv)
globular

απανωτά (adv)
continuació

απαξάπας (adj)
cada

απαξία (n)
inanitat

απαξιώνω /a.pa.skiˈo.no/ (v)
negligir

απαράδεκτα (adv)
inacceptablement

απαράδεκτος (adj)
inacceptable

απαράλλακτος (adj)
idèntic

απαράμιλλος (adj)
incansable

απαρέμφατο /a.paˈɾeɱ.fa.to/ (n)
infinitiu

απαρέσκεια (n)
disgust

απαρέσκω (v)
desagradar

απαραίτητα (adv)
necessàriament

απαραίτητο αμινοξύ
aminoàcid essencial

απαραίτητος (adj)
necessari

απαραγνώριστος (adj)
inconfusible

απαρατήρητος (adj)
desapercebut

απαρηγόρητος (adj)
inconsolable

απαριθμήσιμος (adj)
comptable

απαριθμώ (v)
allistar

απαρνιέμαι (v)
refusar

απαρτία (n)
quòrum

απαρτίζω /a.paɾˈti.zo/ (v)
compondre

απαρτχάιντ (n)
apartheid

απαρχή (n)
origen

απαρχαιωμένος
obsolet

απαστράπτω /a.paˈstɾa.pto/ (v)
brillantor

απασχολημένος
ocupat

απασχολώ (v)
distreure

απασχόληση (n)
ocupació

απατίτης (n)
apatita

απατεώνας /a.pa.teˈo.nas/ (n)
impostor

απατηλά (adv)
enganyosament

απατηλός (adj)
enganyós

απατώ /a.paˈto/ (v)
decebre
  ξεγελώ

απαυδώ (v)
en tenir prou

απείθαρχος (adj)
desordenat

απείθεια (n)
desobediència

απείκασμα (n)
simulacre

απεγκατάσταση (n)
desinstal·lació

απεγκλωβίζω (v)
alliberar

απεγνωσμένα (adv)
desesperadament

απεγνωσμένος
desesperat

απειθαρχία (n)
desobediència

απεικονίζω (v)
illustrar

απεικονιστικός (adj)
representatiu

απεικόνιση (n)
representació
reproducció
  (πληροφορική, προγραμματισμός) view: το τμήμα του προγράμματος που όταν λειτουργεί είναι ορατό και με το οποίο αλληλεπιδρά ο χρήστης

απειλή (n)
amenaça

απειλητικά (adv)
amenaçadorament

απειλητικός (adj)
amenaçador

απειλούμενος
en perill
  αυτός που απειλείται
  εκείνος που απειλεί (για αφηρημένες έννοιες), που κραδαίνεται ως απειλή

απειλώ /a.piˈlo/ (v)
amenaçar

απειρία (n)
escassetat
  η έλλειψη πείρας

απειροστικός λογισμός
càlcul infinitesimal

απεκκριτικός (adj)
excretori

απελέκητος /a.peˈle.ci.tos/ (adj)
inculte

απελατίκι (n)
maça

απελαύνω /a.peˈlav.no/ (v)
expulsar

απελευθέρωση (n)
alliberació

απελευθερωτής (adj)
alliberador

απελευθερώνω /a.pe.le.fθeˈɾo.no/ (v)
afranquir

απελπισία /a.pel.piˈsi.a/ (n)
desesperació

απελπισμένα (adv)
desesperadament

απελπισμένος
desesperat

απενεργοποίηση (n)
desactivació

απενεργοποιώ (v)
desactivar

απερίσκεπτος (adj)
imprudent

απεραντολογία /a.pe.ɾan.do.loˈʝi.a/ (n)
prolixitat

απεργάζομαι (v)
aconseguir

απεργία /a.peɾˈʝi.a/ (n)
vaga

απεργιακός (adj)
vaguista

απεργοσπάστης (n)
esquirol

απεργός (n)
vaguista

απεργώ /a.peɾˈɣo/ (v)
ple

απερισκεψία /a.pe.ɾi.skeˈpsi.a/ (n)
temeritat

απεριτίφ (n)
aperitiu

απεριόριστος (adj)
il·limitat

απερρινοποίηση /a.pe.ɾi.noˈpi.i.si/ (n)
desnasalització

απερχόμενος
sortint

απεσταλμένος
agregat

απευαισθητοποίηση (n)
insensibilització

απευαισθητοποιώ (v)
insensibilitzar

απευθείας (adv)
directament

απευθύνομαι (v)
adreçar-se

απευθύνω /a.peˈfθi.no/ (v)
adreçar

απεχθάνομαι /a.peˈxθa.no.me/ (v)
abominar

απεχθής (adj)
abominable

απεύθυνση (n)
adreçar

απηνής (adj)
implacable

απηχώ (v)
impacte

απιθανότητα (n)
improbabilitat

απιθώνω /a.piˈθo.no/ (v)
col·locar

απινίδωση (n)
desfibril·lació

απινιδωτής (n)
desfibril·lador

απιστία /a.pisˈti.a/ (n)
infidelitat

απιστώ (v)
descreure

απλά (adv)
senzillament

απληστία (n)
avidesa

απλογράφηση /a.ploˈɣɾa.fi.si/ (n)
ortografia

απλολογία /a.plo.loˈʝi.a/ (n)
haplologia

απλοποίηση (n)
simplificació

απλοποιώ (v)
simplificar

απλοϊκός (adj)
ingenu

απλούστευση (n)
simplificació

απλυσιά (n)
brutícia

απλωσιά (n)
extensió

απλωτή (n)
braça

απλωτός (adj)
escampar

απλός (adj)
simple

απλότητα (n)
simplicitat

απλόχερα (adv)
llargament

απλόχωρος (adj)
ample

απλώνω (v)
ajaure

απλώς (adv)
només

απο-
des-

αποανάπτυξη /a.po.aˈna.pti.ksi/ (n)
decreixement

αποαποικιοποίηση /a.po.a.pi.ci.oˈpi.i.si/ (n)
descolonització

αποαποικιοποιώ (v)
descolonitzar

αποβάθρα (n)
andana

αποβάλλω /a.poˈva.lo/ (v)
avortar
  (μεταβατικό) διώχνω, δεν έχω πλέον

αποβίβαση (n)
desembarcada

αποβαίνω (v)
resultar

αποβατικός (adj)
embarcador

αποβιβάζω /a.po.viˈva.zo/ (v)
atracar

αποβιομηχάνιση (n)
desindustrialització

αποβιομηχανίζω (v)
desindustrialitzar

αποβλέπω (v)
aspirar

αποβλακωμένος
embrutit

αποβλακώνω /a.po.vlaˈko.no/ (v)
embrutir

αποβολή (n)
avort
  φυσιολογική ή και εκούσια απώλεια
avortament
  ακούσια διακοπή της εγκυμοσύνης
desnonament
  η πειθαρχική ποινή με την οποία επιβάλλεται σε κάποιον παραβάτη (μαθητή ή αθλητή) να αποχωρήσει (από το σχολείο ή τον αγώνα)

αποβουτυρώνω (v)
decapar

αποβραδίς (adv)
fosca
  το περασμένο βράδυ

απογέμιση (n)
descàrrega

απογίνομαι (v)
arribar a ser

απογαλακτίζω (v)
desacostumar

απογείωση (n)
enlairament
  (αεροπορικός όρος) η ανύψωση αεροπλάνου, ελικοπτέρου, στον αέρα

απογειώνομαι
enlairar-se

απογεμίζω (v)
descarregar

απογοήτευση /a.po.ɣoˈi.tef.si/ (n)
decepció

απογοητευμένος
decebut

απογοητεύομαι (v)
desencantar

απογοητεύω /a.po.ɣo.iˈte.vo/ (v)
decebre

απογραφή /a.po.ɣɾaˈfi/ (n)
cens

απογυμνώνω (v)
cisar

αποδέκτης (n)
destinatari
desaigua
  (τηλεπικοινωνίες, πληροφορική) sink: συσκευή ή πρόγραμμα που δέχεται και επεξεργάζεται σήμα, μήνυμα, πληροφορία, ροή δεδομένων (data stream), κλπ.

αποδέσμευση (n)
alliberament

αποδίδω (v)
assignar
  (μεταβατικό) εξηγώ ένα γεγονός συνδέοντάς το με κάποιο άλλο που το θεωρώ αιτία του
  (μεταβατικό) πιστεύω ότι ένα έργο έχει δημιουργηθεί από κάποιο συγκεκριμένο άτομο ή ομάδα
  (αμετάβατο) επιτυγχάνω, φέρνω καρπούς, παράγω ένα αποτέλεσμα θετικό ή βελτιωμένο σε σχέση με το παρελθόν (και ως έκφραση: αποδίδω καρπούς)
escaiola
  (μεταβατικό) εκφράζω, ερμηνεύω
acordar
  (μεταβατικό) παράγω έναν όγκο έργου ή εισοδήματος

αποδασώνω (v)
desboscar

αποδεικνύω (v)
demostrar, provar

αποδεκατίζω /a.po.ðe.kaˈti.zo/ (v)
delmar

αποδεκτά (adv)
acceptablement

αποδεκτός (adj)
acceptable

αποδεσμεύω (v)
alliberar

αποδημία (n)
pelegrinatge
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του αποδημώ
emigració
  η φυγή από μια χώρα
migració
  η μετακίνηση ζώων ή πτηνών σε μακρινές χώρες για διαχείμαση ή ξεκαλοκαίριασμα

αποδημητικός /a.po.ði.mi.tiˈkos/ (adj)
migratori
  που μετακινείται από τον τόπο του, που μεταναστεύει
  (ουσιαστικοποιημένο) αποδημητικά: πουλιά (ή ψάρια) που μεταναστεύουν σε θερμότερους τόπους, για να περάσουν το χειμώνα

αποδιαλύομαι (v)
col·lapsar-se

αποδιαλύω (v)
desintegrar

αποδιδράσκω (v)
defugir

αποδιοπομπαίος τράγος /a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos/
boc expiatori

αποδιοργάνωση /a.po.ði.oɾˈɣa.no.si/ (n)
desorganització

αποδοκιμάζω (v)
condemnar

αποδοκιμασία /a.po.ðo.ci.maˈsi.a/ (n)
esbroncada

αποδοτικά (adv)
eficientment

αποδοτικός (adj)
rendible

αποδοτικότητα (n)
rendibilitat

αποδοχή /a.po.ðoˈçi/ (n)
acceptació

αποδρώ (v)
escapar

αποδυνάμωση (n)
debilitació

αποδυναμώνω (v)
afeblir

αποδυτήριο /a.po.ðiˈti.ɾi.o/ (n)
vestidor

αποδόμηση (n)
desintegració

αποδόσιμος /a.poˈðo.si.mos/ (adj)
atribuïble

αποεστίαση (n)
bokeh
  η (εκούσια ή ακούσια) αφαίρεση της εστίασης ή η αδυναμία εστίασης

αποζημίωση (n)
compensació
  το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε αυτόν που έπαθε κάποια ζημιά από τον υπαίτιο ή το κράτος
  το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε κάποιον για την εκτέλεση ενός ορισμένου έργου, αμοιβή

αποζημιώνω (v)
compensar

αποζητώ (v)
enquerir

αποθέτω (v)
dipositar

αποθέωση (n)
apoteosi

αποθήκευση (n)
emmagatzematge

αποθήκη /a.poˈθi.ci/ (n)
magatzem
  χώρος (κτίριο ή μέρος κτιρίου) όπου φυλάσσονται αντικείμενα, όπως εργαλεία, αγαθά ή εμπορεύματα, για την περίοδο που δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν

αποθαρρύνω /a.po.θaˈɾi.no/ (v)
dissuadir

αποθερμαίνω (v)
refredar

αποθετήριο (n)
repositori

αποθεωτικά (adv)
entusiàsticament

αποθηκευτικός (adj)
emmagatzematge

αποθηκεύω (v)
emmagatzemar
desar
  (πληροφορική) καταγράφω ένα αρχείο ή γενικότερα δεδομένα στον σκληρό δίσκο

αποθησαυρίζω (v)
abassegar

αποθησαυρισμός (n)
acaparament

αποθησαυριστής (n)
acaparador

αποθησαύριση (n)
acaparament

αποικία (n)
colònia

αποικιακός (adj)
colonial

αποικιοκρατία /a.pi.ci.o.kɾaˈti.a/ (n)
colonialisme

αποικιοκρατικός (adj)
colonialista

αποικισμός (n)
colonització

αποικιστής (n)
colon

αποικοδομώ (v)
desintegrar

αποκάλυψη /a.poˈka.li.psi/ (n)
revelació

αποκάνω (v)
avorrir

αποκάτω (adj)
ensota

αποκέντρωση (n)
descentralització

αποκήρυξη (n)
abjuració

αποκαθίσταμαι (v)
rehabilitar
  (για ανθρώπους) με αποκαθιστούν ή με δικές μου πρωτοβουλίες ξαναβρίσκω τη θέση που είχα παλιότερα στα μάτια κάποιου/κάποιων ή την κοινωνική μου υπόληψη (αν είχε θιγεί), την δουλειά μου (αν είχα υποβιβαστεί), το βαθμό μου (αν μου είχε αφαιρεθεί), κοινωνικά (όταν έχω εκτεθεί ενώ ήμουν αθώος καταγγελιών), επανορθώνεται π.χ. μία αδικία
  (γ΄ πρόσωπο, για πράγματα) διορθώνεται, επισκευάζεται κάτι

αποκαθιστώ (v)
casar

αποκαλυπτικός (adj)
apocalíptic

αποκαλύπτω (v)
revelar

αποκαλώ /a.po.kaˈlo/ (v)
apel·lar

αποκαμωμένος
fart

αποκαρδιωμένος
capbaix

αποκαρδιώνω /a.po.kaɾ.ðiˈo.no/ (v)
desanimar

αποκατάσταση (n)
restauració

αποκατεστημένος
benestant

αποκατινός (adj)
inferior

αποκεντρώνω (v)
abocador

αποκερατώνω (v)
escornar

αποκεφαλίζω (v)
decapitar

αποκεφαλισμός (n)
decapitació

αποκηρύσσω (v)
denunciar

αποκλίνω (v)
divergir

αποκλίνων (adj)
foll, boig boja

αποκλείεται /a.poˈkli.e.te/
de cap manera
  (κατηγορηματική άρνηση) δεν πιστεύω ότι έγινε, δεν υπάρχει περίπτωση να έγινε αυτό που λες

αποκλείω /a.poˈkli.o/ (v)
excloure
bloc
  εμποδίζω την είσοδο σε κάποιο μέρος ή την έξοδο απ’ αυτό

αποκλεισμένος /a.po.kliˈzme.nos/
bloqueig

αποκλεισμός (n)
bloqueig

αποκλειστικά (adv)
exclusivament

αποκλειστικός (adj)
exclusiu

αποκλειστικότητα /a.po.kli.stiˈko.ti.ta/ (n)
exclusivitat

αποκληρώνω /a.po.kliˈɾo.no/ (v)
desheretar

αποκοιμίζω /a.po.ciˈmi.zo/ (v)
adormir

αποκομίζω (v)
collir

αποκομμένος
a quatre vents

αποκοπή (n)
apòcope
  (γραμματική) η αποβολή του τελικού φωνήεντος μιας λέξης μπροστά από το αρχικό φωνήεν της επόμενης λέξης

αποκορύφωση (n)
cima

αποκοτάω (v)
arriscar

αποκοτιά (n)
rampell

αποκούμπι (n)
ajut

αποκρουστικός /a.po.kɾu.stiˈkos/ (adj)
horrible

αποκρούω (v)
refusar

αποκρυπτογράφηση (n)
desencriptació

αποκρυσταλλώνω /a.po.kɾi.staˈlo.no/ (v)
cristal·litzar

αποκρυφισμός (n)
ocultisme

αποκρυφιστικός (adj)
amagar

αποκρύπτω /a.poˈkɾi.pto/ (v)
amagar

αποκτηνώνω (v)
deshumanitzar

αποκτώ (v)
adquirir

αποκωδικοποιητής (n)
descodificador

αποκόβω (v)
deshabituar

αποκόμιση (n)
collita

αποκόπτω (v)
amputar

απολίθωμα (n)
fòssil

απολίνωση /a.poˈli.no.si/ (n)
lligada

απολίτιστος /a.poˈli.ti.stos/ (adj)
inculte

απολαβή (n)
guany

απολαμβάνω /a.po.laɱˈva.no/ (v)
gaudir

απολαυστικά (adv)
deliciosament

απολαυστικός /a.po.laf.stiˈkos/ (adj)
deliciosa

απολαύω /a.poˈla.vo/ (v)
gaudir

απολειφάδι (n)
residu

απολιγνιτοποίηση (n)
descarbonització

απολιθώνω (v)
petrificar

απολιτικοποίηση (n)
despolitització

απολιτικός (n)
apolític

απολιχνίδι (n)
pallús

απολλώνιος (n)
apol·lini

απολογία /a.po.loˈʝi.a/ (n)
apologia

απολογητικός /a.po.lo.ʝi.tiˈkos/ (adj)
apologètic

απολογούμενος
apologeta

απολυμαίνω (v)
desinfectar

απολυμαντικό (n)
desinfectant

απολυμαντικός (adj)
desinfectant

απολυτά
completament
  ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού} του απολυτό

απολυτήριο (n)
batxillerat

απολυτίκιο /a.po.liˈti.ci.o/ (n)
antífona

απολυταρχία (n)
absolutisme

απολυταρχικός (adj)
absolutista

απολυτρωτής (n)
redemptor

απολυτός (adj)
afluixar

απολύμανση (n)
desinfecció

απολύω (v)
acomiadar

απομάκρυνση (n)
allunyament

απομένω (v)
quedar

απομίμηση (n)
imitació

απομαγεύω (v)
desencantar

απομαγνητίζω (v)
desmagnetitzar

απομαγνητοφωνώ (v)
transcriure

απομακρυσμένος
aïllat

απομακρύνομαι (v)
allunyar-se

απομακρύνω (v)
allunyar

απομείωση /a.poˈmi.o.si/ (n)
caiguda

απομεινάρι (n)
resta

απομιμούμαι (v)
simular

απομνημονεύω (v)
memoritzar

απομνημόνευση (n)
memorització

απομονωμένα (adv)
aïlladament

απομονωμένος
aïllat

απομονωτικός (adj)
aïllacionista

απομονωτισμός (n)
aïllacionisme

απομονώνω (v)
aïllar

απομυθοποιώ /a.po.mi.θo.piˈo/ (v)
desmitificar

απομόνωση (n)
aïllament

απονέμω /a.poˈne.mo/ (v)
guardonar

απονήρευτα (adv)
ingènuament

απονήρευτος (adj)
candorós

αποναζιστικοποιώ (v)
desnazificar

απονεκρώνω (v)
insonoritzar

απονενοημένος
desesperada

απονεύρωση (n)
conducte radicular

απονιά (n)
crueltat

απονομή (n)
admetre

αποξένωση (n)
alienació

αποξέω (v)
escurar

αποξήρανση (n)
assecament

αποξενώνω /a.po.kseˈno.no/ (v)
alienar

αποξεσκίζω (v)
completament

αποξεστήρας (n)
raspador

αποξεστικός (adj)
abrasiu

αποξυγόνωση (n)
desoxigenació

αποπέμπω /a.poˈpem.bo/ (v)
acomiadar

αποπαίρνω (v)
renyar

αποπειρατικός (adj)
conatiu

αποπειρώμαι (v)
assajar (de)

αποπεράτωση (n)
acabament

αποπλάνηση (n)
seducció

αποπλέω /a.poˈple.o/ (v)
fer-se a la mar

αποπλανώ /a.po.plaˈno/ (v)
seduir

αποπληθυσμός (n)
despoblació

αποπληθωρισμός (n)
deflació

αποπληκτικός /a.po.pli.ktiˈkos/ (adj)
apoplèctic

αποπληξία (n)
apoplexia

αποπνέω /a.poˈpne.o/ (v)
alenar

αποπνίγω /a.poˈpni.ɣo/ (v)
sufocar

αποπνικτικός (adj)
asfixiant

αποποινικοποιώ (v)
despenalitzar

αποποιούμαι (v)
caiguda

αποπροσανατολίζω (v)
desorientar

αποπροσανατολισμός (n)
desorientació

αποπροσανατολιστικός (adj)
desconcertant

αποπροσγείωση (n)
passarel·la

αποπτύω (v)
escopina

αποπυρηνικοποίηση (n)
desnuclearització

αποπυρηνικοποιώ (v)
desnuclearitzar

απορία (n)
dubte
  η κατάσταση κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο ερώτημα που τον απασχολεί
aporia
  (φιλοσοφία) η κατάσταση κατά την οποία ο φιλόσοφος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο φιλοσοφικό ερώτημα, επειδή έχει φτάσει σε αντίφαση ή επειδή δύο αντίθετες προτάσεις φαίνονται εξίσου πειστικές
indigència
  η έλλειψη οικονομικών πόρων, φτώχια

απορρέω /a.poˈɾe.o/ (v)
emanar

απορρίπτω /a.poˈɾi.pto/ (v)
refusar

απορριμματοφόρο (n)
camió d'escombraries

απορριπτέος (adj)
refusar

απορροή (n)
drenatge

απορροφητήρας (n)
aspirador

απορροφητικός /a.po.ɾo.fi.tiˈkos/ (adj)
absorbent

απορροφητικότητα /a.po.ɾo.fi.tiˈko.ti.ta/ (n)
absorbència

απορροφώ /a.po.ɾoˈfo/ (v)
absorbir

απορρυθμίζω (v)
pertorbar

απορρυθμιστικός (adj)
inquietant

απορρυπαντικό (n)
detergent

απορρόφηση /a.poˈɾo.fi.si/ (n)
absorció

απορρύθμιση (n)
destorb

απορώ /a.poˈɾo/ (v)
preguntar-se

αποσαθρώνω /a.po.saˈθɾo.no/ (v)
derrumbar-se

αποσαφήνιση (n)
desambiguació

αποσαφηνιστικός (adj)
explicatiu

αποσβήνω (v)
obliterar

αποσβολωμένος
atònit

αποσείω /a.poˈsi.o/ (v)
refusar
  διώχνω κάτι από πάνω μου, απαλλάσσω τον εαυτό μου από κάποια ενοχλητική, δυσάρεστη κατάσταση
  (μεταφορικά) απαλλάσσω τον εαυτό μου από κατηγορία (ηθική ή νομική)

αποσιωπητικά (n)
punts suspensius

αποσιωπώ (v)
callar

αποσκίρτηση (n)
defecció

αποσκευές /a.po.sceˈves/ (n)
equipatge
  (περιληπτικό) ό,τι μεταφέρει μαζί του ένας ταξιδιώτης, π.χ. βαλίτσες

αποσκευή /a.po.sceˈvi/ (n)
equipatge

αποσκληραίνω (v)
ablanir
  αφαιρώ τη σκληρότητα (όπως από το νερό)

αποσκοπώ (v)
intentar

αποσκορακίζω (v)
cagondena

αποσμήχω (v)
escovilló

αποσμητικό /a.po.zmi.tiˈko/ (n)
desodorant

αποσοβώ (v)
doga

αποσπασματικός (adj)
fragmentari

αποσπόντα (adv)
colpet

αποσπώ (v)
agarrar

αποσπώμαι (v)
a quatre vents

αποστάζω (v)
destil·lar

αποστάτης /a.poˈsta.tis/ (n)
apòstata

αποστέλλω (v)
enviar

αποστέρηση (n)
frustració

αποσταγματοποιός (n)
Brenner

αποσταθεροποιώ /a.po.sta.θe.ɾo.piˈo/ (v)
desestabilitzar

αποστακτήρας (n)
alambí

αποστακτήριο (n)
destil·leria

αποστασία (n)
apostasia

αποστατώ (v)
apostatar

αποστείρωση (n)
esterilització

αποστειρωμένος
sa

αποστειρώνω (v)
esterilitzar

αποστεώνω (v)
ossificar

αποστηθίζω (v)
memoritzar

αποστολή /a.po.stoˈli/ (n)
missió
  η ανάθεση σε άτομο ή άτομα συγκεκριμένης ενέργειας, συνήθως επίσημης ή σχετικά περίπλοκης ή απαιτητικής σε υπευθυνότητα. Επίσης η ανάθεση έργου που ίσως χρειάζεται να διεκπεραιωθεί κάπου μακριά
  ο βασικός σκοπός ύπαρξης εταιρείας "Αποστολή, Αρχές, Αξίες και Πολιτικές".

αποστολικός (adj)
apostòlic

αποστομώνω (v)
aflacar

αποστράγγιση (n)
drenatge

αποστραβώνω (v)
completament

αποστραγγίζω (v)
drenar

αποστρακισμός (n)
rebot

αποστρατεύω (v)
desmobilitzar

αποστρατιωτικοποιώ (v)
desmilitaritzar

αποστροφή /a.po.stɾoˈfi/ (n)
aversió
  έντονο αρνητικό συναίσθημα για κάτι ή κάποιον που σε κάνει να στρέφεσαι προς την άλλη μεριά, αντιπάθεια ή απέχθεια ή αηδία
apòstrofe
  (ρητορικό σχήμα) το να απευθύνεται ρητορικά ο ομιλητής σε κάποιο πρόσωπο

αποσυμφορώ (v)
descongestionar

αποσυνάγωγος (adj)
marginada

αποσυναρμολογώ (v)
desmuntar

αποσυνδέω (v)
desconnectar

αποσυνθέτω (v)
desagregar

αποσυνθετικός (adj)
desintegració

αποσυντίθεμαι (v)
descompondre

αποσφαλματώνω (v)
depurar

αποσχιστής (n)
secessionista

αποσχιστικός (adj)
secessionista

αποσύνθεση (n)
descomposició

αποσύρομαι (v)
allunyar-se

αποσύρω (v)
retirar

αποσώνω (v)
rematar

αποτάσσω /a.poˈta.so/ (v)
acomiadar
  απομακρύνω οριστικά (και ενίοτε ατιμωτικά) αξιωματικό από το στρατό, γιατί έχει διαπράξει βαρύ παράπτωμα

αποτέλεσμα /a.poˈte.le.zma/ (n)
resultat

αποτέφρωση /a.poˈte.fɾo.si/ (n)
cremació

αποτίμηση (n)
apreciació

αποταμίευμα (n)
estirp
  (μεταφορικά) ό,τι σε πνευματικό, ψυχικό ή ηθικό επίπεδο έχει «αποταμιεύσει» κάποιος

αποταμίευση /a.po.taˈmi.ef.si/ (n)
estalvi
  (οικονομία) η ενέργεια τού αποταμιεύω
  (οικονομία) το αποτέλεσμα τού αποταμιεύω

αποταμιεύω /a.po.ta.miˈe.vo/ (v)
estalviar

αποτείνω /a.poˈti.no/ (v)
adreçar

αποτελειώνω (v)
acabar

αποτελεσματικός /a.po.te.le.zma.tiˈkos/ (adj)
eficaç

αποτελεσματικότητα (n)
eficàcia

αποτελμάτωση /a.po.telˈma.to.si/ (n)
estancament

αποτελματώνω /a.po.tel.maˈto.no/ (v)
penjar

αποτελώ /a.po.teˈlo/ (v)
constituir
  είμαι μέρος ή μέλος ενός συνόλου
  είμαι

αποτεφρώνω (v)
incinerar

αποτιμώ (v)
avaluar

αποτολμώ (v)
abalançar

αποτρέπω (v)
dissuadir

αποτραβώ /a.po.tɾaˈvo/ (v)
allunyar
  μεταφέρω ή απομακρύνω κάτι ή κάποιον από κάπου

αποτρεπτικός /a.po.tɾe.ptiˈkos/ (adj)
aversiu

αποτριχώνω /a.po.tɾiˈxo.no/ (v)
depilar

αποτροπαϊκός (adj)
apotropaic

αποτροπιάζομαι (v)
avorrir

αποτροπιασμός (n)
abominació

αποτρυγώ (v)
anyada

αποτρόπαια (adv)
abominablement

αποτρόπαιο (n)
infàmia

αποτσίγαρο (n)
burilla

αποτυγχάνω /a.po.tiŋˈxa.no/ (v)
fracassar

αποτυπώνω (v)
definir
estampar
  σχηματίζω το περίγραμμα ενός αντικειμένου πάνω σε μία επιφάνεια
captura
  (μεταφορικά) εκφράζω κάποια πράγματα με ακρίβεια και παραστατικότητα

αποτυχία /a.po.tiˈçi.a/ (n)
fracàs

αποτύπωμα (n)
petjada
  το ίχνος ενός σώματος σε μια επιφάνεια, όταν το πιέσουμε πάνω σ’ αυτή
empremta
  (μεταφορικά) η επίδραση

αποτύπωση (n)
captura
  (μεταφορικά) η έκφραση κάποιων πραγμάτων με ακρίβεια και παραστατικότητα

απουσία /a.puˈsi.a/ (n)
absència

απουσιάζω /a.pu.siˈa.zo/ (v)
absent

αποφέρω (v)
cedir

αποφαίνομαι (v)
afirmar

αποφαντικός (adj)
declaratiu

αποφασίζω /a.po.faˈsi.zo/ (v)
decidir

αποφασισμένος
determinat

αποφασιστικά (adv)
decisivament

αποφασιστικός /a.po.fa.si.stiˈkos/ (adj)
decisiu

αποφασιστικότητα (n)
determinació

αποφατικός (adj)
apofàtic

αποφεύγω /a.poˈfe.vɣo/ (v)
evitar

αποφλοιώνω (v)
pelar

αποφοιτώ /a.po.fiˈto/ (v)
absoldre

αποφορτίζω (v)
descarregar

αποφράδα (n)
desafortunat

αποφράζω (v)
desendollar
  φράζω τελείως
  ανοίγω κάτι που είναι φραγμένο

αποφρακτικός (adj)
obstructiu

αποφυγή (n)
evitació

αποφυλάκιση (n)
alliberament

αποφυλακίζω /a.po.fi.laˈci.zo/ (v)
alliberar

αποφόρι (n)
deixalla

αποφώλι /a.poˈfo.li/ (n)
coixí

αποφώνηση (n)
pròxim

αποχέτευση (n)
clavagueram

αποχή /a.poˈçi/ (n)
abstenció

αποχαιρετισμός (n)
adeu

αποχαυνώνω /a.po.xavˈno.no/ (v)
embalbir

αποχετευτικός (adj)
clavagueram

αποχρέμπτομαι (v)
expectorar

αποχυμωτής /a.po.çi.moˈtis/ (n)
espremedora

αποχωρίζομαι (v)
segregar

αποχωρίζω /a.po.xoˈɾi.zo/ (v)
segregar

αποχωρητήριο /a.po.xo.ɾiˈti.ɾio/ (n)
bany
  χώρος που προορίζεται για την αφόδευση και την ούρηση

αποχωρισμός /a.po.xo.ɾiˈzmos/ (n)
despreniment

αποχωρώ /a.po.xoˈɾo/ (v)
dimitir

αποχώρηση /a.poˈxo.ɾi.si/ (n)
retirada

αποψίλωση (n)
desforestació

αποψιλώνω (v)
aclarir

αποψύχω (v)
descongelar

απρέπεια /aˈpɾe.pi.a/ (n)
indecència

απραξία (n)
inacció

απρεπής (adj)
impropi

απροειδοποίητα (adv)
acomiadament

απροθυμία (n)
escassetat

απροκάλυπτα (adv)
assenyaladament

απροκάλυπτος /a.pɾoˈka.li.ptos/ (adj)
flagrant

απρομελέτητος (adj)
involuntari

απρονοησία (n)
imprudència

απροσδιόριστος (adj)
indefinit

απροσδόκητος (adj)
inesperat

απροσεξία (n)
negligència

απροσπέλαστος (adj)
inabordable

απροσποίητος (adj)
espontani

απροσχημάτιστος (adj)
peta

απροχώρητος (adj)
estàtic

απροόδευτος (adj)
estancat

απρόβλεπτος (adj)
imprevisible

απρόθυμα (adv)
contra

απρόθυμος (adj)
reaci

απρόοπτος (adj)
imprevist

απρόσεκτα /aˈpɾo.se.kta/ (adv)
negligentment

απρόσεκτος /aˈpɾo.se.ktos/ (adj)
imprudent

απρόσιτος (adj)
inaccessible

απρόσκοπτος /aˈpɾo.sko.ptos/ (adj)
trava

απρόσμενος (adj)
inopinat

απρόσωπος /aˈpɾo.so.pos/ (adj)
impersonal

απτέρυξ (n)
kiwi

απτός /aˈptos/ (adj)
palpable
  που μπορεί κανείς να αγγίξει

απυρεξία (n)
apirèxia

απυρόβλητος (adj)
abast

απωθητικό (n)
repel·lent

απωθητικός (adj)
repel·lent

απωθώ (v)
refusar

από /apo/
de

από τα βάθη της καρδιάς
des del fons del cor

απόβαρο (n)
tara

απόβαση (n)
embarcador

απόβλητο /aˈpo.vli.to/ (n)
destruir

απόβλητος (adj)
marginada

απόβλιττο /aˈpo.vli.to/ (n)
encenall

απόβρασμα (n)
púrria

απόγειο /aˈpo.ʝi.o/ /aˈpo.ʝo/ (n)
apogeu

απόγειος /aˈpo.ʝi.os/ (adj)
deslocalitzar

απόγειος αύρα /aˈpo.ʝi.os ˈa.vɾa/
airina

απόγευμα /aˈpo.ʝev.ma/ (adv)
tarda, horabaixa

απόγνωση (n)
desesperació

απόγονος /aˈpo.ɣo.nos/ (n)
descendent

απόγραφο /aˈpo.ɣɾa.fo/ (n)
apògraf

απόδειξη /aˈpo.ði.ksi/ (n)
prova
rebut
  (οικονομία) χαρτάκι που δίνεται στον πελάτη με πληροφορίες για κάτι που αγόρασε, συμπεριλαμβανομένων της τιμής, του φόρου, της ημερομηνίας κ.α.

απόδειπνο (n)
completes

απόδοση /aˈpo.ðo.si/ (n)
rendiment
oració principal
  (γραμματική) το δεύτερο μέρος, σε σύνθετη πρόταση, που προϋποθέτει την ύπαρξη ενός, προαναφερθέντος, πρώτου μέρους

απόδραση /aˈpo.ðɾa.si/ (n)
fuita

απόηχος (n)
repercussió

απόθεμα (n)
aprovisionament

απόκληρος (n)
marginada

απόκλιση (n)
divergència
declinació
  (μαθηματικά) στατιστικός όρος που προσδιορίζει διάφορες αριθμητικές στατιστικές αποκλίσεις (1)

απόκομμα (n)
mordaç

απόκοτος (adj)
gras

απόκρημνος /aˈpo.kɾi.mnos/ (adj)
costerut

απόκρυφος /aˈpo.kɾi.fos/ (adj)
apòcrif
  (θρησκεία) που έχει σχέση με τα Απόκρυφα (βιβλία) της Αγίας Γραφής

απόκτημα (n)
adquisició

απόκτηση /aˈpo.kti.si/ (n)
adquisició

απόλαυση /aˈpo.laf.si/ (n)
gaudi

απόληξη (n)
fi

απόλυση (n)
destitució

απόλυτα (adv)
absolutament
  (και απολύτως) σε απόλυτο βαθμό, εντελώς, τελείως

απόλυτο μηδέν
zero absolut

απόλυτος (adj)
absolut

απόμακρος (adj)
llunyà

απόμαχος /aˈpo.ma.xos/ (adj)
ancià

απόμερος (adj)
aïllat

απόνερα /aˈpo.ne.ɾa/ (n)
deixant

απόξενος (adj)
aliena
  που είναι τελείως ξένος

απόπειρα /aˈpo.pi.ɾa/ (n)
intent

απόπλους (n)
aparellatge

απόπνοια (n)
exhalació

απόπτωση (n)
apoptosi
  (ιατρική) διεργασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου

απόρρητος (adj)
confidencial

απόσβεση (n)
extinció

απόσπασμα /aˈpo.spa.zma/ (n)
extracte

απόσταγμα (n)
bessó

απόσταξη /aˈpo.sta.ksi/ (n)
destil·lació

απόσταση /aˈpo.sta.si/ (n)
distància

απόστημα (n)
abscés

απόστολος /aˈpo.sto.los/ (n)
apòstol

απόστρατος /aˈpo.stɾa.tos/ (n)
jubilació

απόστροφος /aˈpo.stɾo.fos/ (n)
apòstrof

απόσυρση (n)
retirada

απότοκος /aˈpo.to.kos/ (adj)
conseqüent

απότολμος (adj)
atrevit

απότομος /aˈpo.to.mos/ (adj)
escarpat, rost

απότρυγα (adv)
anyada

απόφανση /aˈpo.fan.si/ (n)
asserció

απόφαση /aˈpo.fa.si/ (n)
decisió

απόφθεγμα /aˈpo.fθeɣ.ma/ (n)
apotegma

απόφραξη (n)
obstrucció
  βούλωμα

απόφυση /aˈpo.fi.si/ (n)
apòfisi

απόχη /aˈpo.çi/ (n)
caçapapallones

απόχρωση /aˈpo.xɾo.si/ (n)
matís

απόψε /aˈpo.pse/ (adv)
anit

απώθηση /aˈpo.θi.si/ (n)
abominació
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του απωθώ

απώλεια (n)
pèrdua
  το να χάσει κάποιος κάτι, το χάσιμο
derrota
  ο θάνατος ενός συγγενούς ή γενικότερα ενός σημαντικού ανθρώπου, ο χαμός

απών /aˈpon/
absent

απώτατος (adj)
més

απώτερος (adj)
llunyà

αράδα /aˈɾa.ða/ (adv)
contorn

αράδιασμα (n)
acord

αράζω (v)
acostar

αράπης (n)
escriptor fantasma

αράπισσα (n)
negra

αράχνη /aˈɾa.xni/ (n)
aranya
  (συνεκδοχικά) ιστός αράχνης

αρένα (n)
arena

αρένιο (n)
arè

αρέσω /aˈɾe.so/ (v)
agradar, plaure

αραίωση (n)
dilució

αραβικά /a.ɾa.viˈka/ (n)
àrab

αραβικός /a.ɾa.viˈkos/ (adj)
àrab, aràbic

αραβούργημα /a.ɾaˈvuɾ.ʝi.ma/ (n)
arabesc

αραγονέζικος /a.ɾa.ɣoˈne.zi.kos/ (adj)
aragonès

αραγονίτης /a.ɾa.ɣoˈni.tis/ (n)
aragonita

αραγονικά /a.ɾa.ɣo.niˈka/ (n)
aragonès

αραδιάζω (v)
afilerar

αραιόμετρο /a.ɾeˈo.me.tɾo/ (n)
areòmetre

αραιός /a.ɾeˈos/ (adj)
clar

αραιώνω /a.ɾeˈo.no/ (v)
diluir
  μειώνω την πυκνότητα κάποιου διαλύματος, προσθέτοντας μια άλλη ουσία

αρακάς (n)
pesolera

αραλίκι (n)
amagatall

αραμαϊκά (n)
arameu

αραπίνα (n)
negra

αραχίδα /a.ɾaˈçi.ða/ (n)
cacauet

αρβανίτικο κεφάλι
obstinat

αργά (adv)
tard
  σε προχωρημένη ώρα

αργία (n)
dia de festa
  ο χρόνος κατά τον οποίο διακόπτεται η εργασία κυρίως εξαιτίας κάποιας γιορτής ή ενός σημαντικού γεγονότος
inactivitat
  η έλλειψη εργασίας ή απασχόλησης

αργίλιο /aɾˈʝi.li.o/ (n)
alumini

αργαλειός (n)
teler

αργεντινός /aɾ.ʝen.diˈnos/ (adj)
argentí

αργινίνη (n)
arginina

αργκοτικός (adj)
argòtic

αργκό /aɾˈɡo/ (n)
argot

αργομισθία /aɾ.ɣo.miˈsθi.a/ (n)
canongia

αργοπορώ /aɾ.ɣo.poˈɾo/ (v)
arrossegar

αργοσβήνω (v)
disponible

αργοσχολία (n)
inactivitat

αργυραμοιβός /aɾ.ʝi.ɾa.miˈvos/ (n)
canvista

αργυροχόος (n)
argenter

αργυρός /aɾ.ʝiˈɾos/ (adj)
argentat

αργυρώνητος (adj)
venal

αργό πετρέλαιο
cru

αργόν /aɾˈɣon/ (n)
argó

αργός /aɾˈɣo/ /aɾˈɣos/ /aɾˈʝi/ (adj)
lent

αργότερα (adv)
després

αρδεύω (v)
irrigar

αρειανός (adj)
arià
  (θρησκεία) που έχει σχέση ή αναφέρεται στην αίρεση του Αρείου, στις απόψεις του ή στους οπαδούς της
  (αθλητισμός) που σχετίζεται με την ομάδα του Άρη, ανήκει σ’ αυτή ή αναφέρεται σ’ αυτή
  που έχει σχέση με τον πλανήτη Άρη, ανήκει σ’ αυτόν ή (φανταστικά) κατάγεται απ’ αυτόν

αρεστός (adj)
plaent

αρετή (n)
virtut

αρζαντέ (adj)
argentat

αρθρίτιδα (n)
artritis

αρθραλγία /aɾ.θɾalˈʝi.a/ (n)
artritis

αρθρικός /aɾ.θɾiˈkos/ (adj)
articular

αρθρογράφος (n)
columnista

αρθροπάθεια (n)
artropatia

αρθροσκόπηση (n)
artroscòpia

αρθρωτά (adv)
articuladament

αρθρωτός (adj)
articulat

αρθρόποδο (n)
artròpode

αρθρώνω (v)
articular

αριά /aɾˈʝa/ (n)
alzina

αριβίστας /a.ɾiˈvi.stas/ (n)
arribista

αριβίστρια (n)
arribista

αριβισμός (n)
arribisme

αριθμήσιμος (adj)
comptable

αριθμητής (n)
numerador

αριθμητικά /a.ɾi.θmi.tiˈka/ (adv)
aritmèticament

αριθμητική /a.ɾi.θmi.tiˈci/ (n)
aritmètica

αριθμητικό (n)
número

αριθμητικός (adj)
aritmètic

αριθμολογία (n)
numerologia

αριθμομηχανή (n)
calculadora

αριθμός (n)
nombre, número

αριθμώ /a.ɾiˈθmo/ (v)
numerar

αριστερά /a.ɾi.steˈɾa/ (adv)
a l’esquerra

αριστερίστρια (n)
esquerrà

αριστεριστής (n)
esquerrà

αριστερός /a.ɾi.steˈɾos/ (adj)
esquerre

αριστερόχειρας /a.ɾi.steˈɾo.çi.ɾas/ (n)
esquerrana

αριστεύω (v)
excel·lir

αριστοκράτης (n)
aristòcrata

αριστοκρατία /a.ɾi.sto.kɾaˈti.a/ (n)
aristocràcia

αριστοκρατικά /a.ɾi.sto.kɾa.tiˈka/ (adv)
aristocràticament

αριστοκρατικός (adj)
aristocràtic

αριστοτελικός (adj)
aristotèlic

αριστούργημα /a.ɾiˈstuɾ.ʝi.ma/ (n)
obra mestra

αρκετά /aɾ.ceˈta/ (adv)
prou

αρκετός (adj)
prou

αρκοσόλιο (n)
arcosoli

αρκούδα /aɾˈku.ða/ (n)
ós

αρκούμαι (v)
content

αρκτικόλεξο /aɾ.ktiˈko.le.kso/ (n)
sigla

αρκτικός (adj)
obertura
àrtic
  που ζει στη περιοχή των άρκτων, ο παγερός και κρύος ή πολικός. Παλιότερα σήμαινε γενικά τον βόρειο, αλλά σήμερα προσδιορίζει ειδικά εκείνον που σχετίζεται με το Βόρειο Πόλο της γης.

αρκώ /aɾˈko/ (v)
bastar

αρλεκίνος (n)
arlequí

αρλεκινισμός (n)
pallassada

αρμάδα (n)
armada

αρμέγω /aɾˈme.ɣo/ (v)
munyir

αρμένικος /aɾˈme.ni.kos/ (adj)
armeni

αρμαδίλλος (n)
armadillo

αρμαθιά /aɾ.maˈθça/ (n)
enfilar

αρματιστής (n)
tanquista

αρματώνω (v)
armar

αρμενίζω /aɾ.meˈni.zo/ (v)
navegar

αρμενικά /aɾ.me.niˈka/ (n)
armeni

αρμοδιότητα (n)
atribució

αρμοκάλυπτο (n)
dena

αρμονία /aɾ.moˈni.a/ (n)
harmonia

αρμονικά (adv)
harmoniosament

αρμονικός /aɾ.mo.niˈkos/ (adj)
harmònic

αρμοστής (n)
regulador

αρμοστεία /aɾ.moˈsti.a/ (n)
comissaria

αρμυρίκι (n)
tamariu

αρμόδιος /aɾˈmo.ði.os/ (adj)
competent

αρμόζω (v)
convenir

αρμόζων
adequat

αρμόνιο /aɾˈmo.ni.o/ (n)
harmònium

αρμός /aɾˈmos/ (n)
articulació

αρνί /aɾˈni/ (n)
xai, anyell

αρνησικυρία (n)
vet

αρνητής (n)
diner

αρνητικά (adv)
negativament

αρνητικός (adj)
negatiu

αρνητισμός (n)
negativisme

αρνούμαι /aɾˈnu.me/ (v)
rebutjar

αρουραίος /a.ɾuˈɾe.os/ (n)
rata

αρπάζω (v)
arrabassar

αρπίστρια (n)
arpista

αρπακτικό (n)
depredador

αρπακόλλα (n)
feina

αρπιστής (n)
arpista

αρραβωνιασμένος /a.ɾa.vo.ɲaˈzme.nos/
comunicar

αρραγής (adj)
continu

αρρενοποίηση (n)
masculinització

αρρυθμία (n)
arítmia

αρρωστημένος
malaltís

αρρώστια /aˈɾo.stça/ (n)
malaltia

αρσενικό (n)
arsènic
  (χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στα μεταλλοειδή, με ατομιθό αριθμό 33 και χημικό σύμβολο το As, με σταχτί χρώμα και μεταλλική λάμψη, το οποίο σχηματίζει τοξικές ενώσεις

αρσενικός /aɾ.se.niˈkos/ (adj)
masculí

αρτίγονος (adj)
existent

αρτεσιανός (adj)
artesià

αρτηρία /aɾ.tiˈɾi.a/ (n)
artèria
  (ανατομία) μυώδες ελαστικό σωληνοειδές αγγείο μέσω του οποίου το αίμα μεταφέρεται από την καρδιά προς όλα τα όργανα

αρτηρίδιο (n)
arteriola

αρτηριακός (adj)
arterial

αρτηριογραφία (n)
arteriografia

αρτηριοσκλήρυνση /aɾ.ti.ɾi.oˈskli.ɾin.si/ (n)
arteriosclerosi

αρτηριοσκληρωτικός (adj)
arterioscleròtic

αρτιοδάκτυλα (n)
artiodàctil

αρτοποιείο (n)
fleca

αρτοπωλείο (n)
fleca

αρτοσκεύασμα (n)
pastissos

αρτοφαγία (n)
arrebossar

αρτόδεντρο (n)
arbre del pa

αρχάγγελος /aɾˈxaŋ.ɟe.los/ (n)
arcàngel

αρχάριος /aɾˈxa.ɾi.os/ (adj)
novell

αρχέγονος (adj)
primigeni

αρχέτυπο /aɾˈçe.ti.po/ (n)
arquetip

αρχή /aɾˈçi/ (n)
principi
  θεμελιακός κανόνας στη φύση, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική κ.λπ.
  βασικός κανόνας που ρυθμίζει την προσωπική ή την κοινωνική συμπεριφορά

αρχίγραμμα (n)
caplletra

αρχίδι /aɾˈçi.ði/ (n)
colló
  (χυδαίο) ο ένας από τους δύο αδένες που παράγουν το σπέρμα, ο όρχις

αρχίζω (v)
començar, iniciar

αρχαΐζω (v)
arcaïtzar

αρχαία ελληνικά
grec antic

αρχαίος (adj)
antic

αρχαιοαστρονομία (n)
arqueoastronomia

αρχαιοαστρονομικός (adj)
arqueoastronòmic

αρχαιολογία /aɾ.çe.o.loˈʝi.a/ (n)
arqueologia

αρχαιολογικός /aɾ.çe.lo.ʝiˈkos/ (adj)
arqueològic

αρχαιολόγος /aɾ.çe.oˈlo.ɣos/ (n)
arqueòleg

αρχαιότητα /aɾ.çeˈo.ti.ta/ (n)
antiguitat
  οι αρχαίοι χρόνοι

αρχαϊκός (adj)
arcaic

αρχαϊσμός (n)
arcaisme

αρχείο /aɾˈçi.o/ (n)
arxiu, fitxer

αρχειοθέτηση (n)
arxivament

αρχειοθήκη (n)
fitxer

αρχειοθετώ (v)
arxivar

αρχειοφύλακας (n)
arxivista

αρχετυπικός (adj)
arquetípic

αρχηγία (n)
comandament

αρχηγείο (n)
quarter general

αρχηγός /aɾ.çiˈɣos/ (n)
cap

αρχιδουκικός (adj)
arxiducal

αρχιδούκας (n)
arxiduc

αρχιδούκισσα (n)
arxiduquessa

αρχιεπίσκοπος (n)
arquebisbe

αρχιεπισκοπή (n)
arxidiòcesi

αρχιερέας (n)
arxipreste

αρχιπέλαγος /aɾ.çiˈpe.la.ɣos/ (n)
arxipèlag

αρχιράφτης (n)
sastre

αρχιστράτηγος /aɾ.çiˈstra.ti.ɣos/ (n)
generalissim

αρχιτέκτονας /aɾ.çiˈte.kto.nas/ (n)
arquitecte

αρχιτεκτονική (n)
arquitectura

αρχιτεκτονικός /aɾ.çi.te.kto.niˈkos/ (adj)
arquitectural

αρχιτεχνίτης (n)
amo

αρχοντικό (n)
amo

αρχοντικός (adj)
distingit

αρχοντοχωριάτης /aɾ.xon.do.xoɾˈʝa.tis/ (n)
albanell

αρχόσαυρος (n)
arcosaure

αρχύτερα (adv)
més

αρωγή /a.ɾoˈʝi/ (n)
ajut

αρωματίζω (v)
aromatitzar

αρωματικός /a.ɾo.ma.tiˈkos/ (adj)
aromàtic

αρωματισμός (n)
aromatització

αρωματοποιός (n)
perfumer

αρόδο /aˈɾo.ðo/ (adv)
ample

αρόσιμος (adj)
cultivable

αρύβαλλος /aˈɾi.va.los/ (n)
aríbal

αρύταινα (n)
cassó

ασάλευτος /aˈsa.le.ftos/ (adj)
immòbil

ασάφεια (n)
vaguetat

ασέλγεια /aˈsel.ʝi.a/ (n)
lubricitat

ασήμαντος (adj)
insignificant

ασήμι /aˈsi.mi/ (n)
argent

ασίγαστα (adv)
persistentment

ασαμικά (n)
assamès

ασανσέρ /a.sanˈseɾ/ (n)
ascensor

ασαφής (adj)
vague

ασαφώς (adv)
vagament

ασβέστης /aˈzve.stis/ (n)
calç

ασβέστι (n)
calç

ασβέστιο /aˈzve.sti.o/ (n)
calci

ασβεστωμένος
calç

ασβεστόλιθος /a.zveˈsto.li.θos/ (n)
pedra calcària

ασβεστώνω (v)
emblanquinar

ασβός (n)
teixó

ασεβής /a.seˈvis/ (adj)
irrespectuós

ασελγής (adj)
lasciu

ασεξουαλικότητα (n)
asexualitat

ασετιλίνη (n)
acetilè

ασημένιος /a.siˈme.ɲos/ (adj)
argentat

ασημαντότητα (n)
insignificança

ασημώνω (v)
argentar

ασθένεια /aˈsθe.ni.a/ (n)
malaltia

ασθενής /a.sθeˈnes/ /a.sθeˈnis/ (n)
pacient
  ο άρρωστος, που πάσχει από μία ασθένεια

ασθενικός (adj)
astènic

ασθενοφόρο /a.sθe.noˈfo.ɾo/ (n)
ambulància

ασθμαίνω (v)
esbufec

ασθματικός (adj)
asmàtic

ασιατικός /a.si.a.tiˈkos/ (adj)
asiàtic

ασιτία (n)
inanició

ασκήτρια (n)
asceta

ασκαλώνιο (n)
escalunya

ασκητής (n)
asceta

ασκητικός (adj)
ascètic

ασκητισμός (n)
ascetisme

ασκούμενος
becari

ασκός /aˈskos/ (n)
bot

ασκώ (v)
exercitar

ασμένως (adv)
agradar

ασορτί (adv)
assortit

ασπάζομαι (v)
abraçar

ασπάλαθος (n)
argelac

ασπάλακας /aˈspa.la.kas/ (n)
talp

ασπίδα /aˈspi.ða/ (n)
escut

ασπαραγίνη (n)
asparagina

ασπαρτάμη /a.spaɾˈta.mi/ (n)
aspartam

ασπαστά (adv)
acceptablement

ασπιρίνη /a.spiˈɾi.ni/ (n)
aspirina

ασπράδι (n)
albumen
  το άσπρο μέρος του αυγού

ασπρίζω (v)
blanquejar

ασπρίλα (n)
albor

ασπροδέλφινο (n)
balena blanca

ασπρομάλλης /a.spɾoˈma.lis/ (adj)
cabellblanc

ασπροπάρης (n)
aufrany

ασπρουλιάρης (adj)
blanquinós

ασπρόρουχο (n)
drap
  ≈ συνώνυμα: ασπρικά, λευκά είδη

ασπόνδυλος (adj)
desorganitzat

ασσυριακός /a.si.ɾi.aˈkos/ (adj)
assiri

ασσυριολογία /a.si.ɾi.o.loˈʝi.a/ (n)
assiriologia

αστάθεια /aˈsta.θi.a/ (n)
inestabilitat

αστέρας (n)
estel

αστέρας νετρονίων
estel de neutrons

αστέρι /aˈste.ɾi/ (n)
estel, estrella

ασταθής (adj)
inestable

αστακός /a.staˈkos/ (n)
llamàntol, llagosta

ασταμάτητα (adv)
contínuament

ασταμάτητος /a.staˈma.ti.tos/ (adj)
ininterromput

ασταρώνω (v)
prima

αστείο (n)
broma

αστείος /aˈsti.os/ (adj)
còmic

αστειεύομαι /a.stiˈe.vo.me/ (v)
fotre’s

αστειότητα /a.stiˈo.ti.ta/ (n)
broma

αστερίας (n)
estrella de mar

αστερίσκος /a.steˈɾi.skos/ (n)
asterisc

αστερισμός /a.ste.ɾiˈzmos/ (n)
constellació, constel·lació

αστεροειδής (n)
asteroide

αστεροσκοπείο /a.ste.ɾo.skoˈpi.o/ (n)
observatori

αστιγματισμός (n)
astigmatisme

αστικοποίηση (n)
urbanització

αστικός /a.stiˈkos/ (adj)
urbà

αστουριανά /a.stu.ɾi.aˈna/ (n)
bable

αστουριανός /a.stu.ɾi.aˈnos/ (adj)
asturià

αστοχώ (v)
fer llufa

αστράγαλος /aˈstɾa.ɣa.los/ (n)
mal lèol, turmell
  (ανθρώπινο σώμα) το αντίστοιχο τμήμα του ποδιού

αστράφτω /aˈstɾa.fto/ (v)
llumejar

αστραπή /a.stɾaˈpi/ (adv)
llamp, llampec

αστραποβολώ (v)
abalançar

αστραχάν /a.stɾaˈxan/ (n)
astracan

αστρικός (adj)
estel·lar

αστρο- /a.stɾo/
astro-

αστροβιολογία (n)
astrobiologia

αστρολάβος (n)
astrolabi

αστρολογία (n)
astrologia

αστρολογικός (adj)
astrològic

αστρολόγος /a.stɾoˈlo.ɣos/ (n)
astròleg

αστροναυτική (n)
astronàutica

αστροναυτικός (adj)
astronàutic

αστροναύτης /a.stɾoˈna.ftis/ (n)
astronauta

αστρονομία /a.stɾo.noˈmi.a/ (n)
astronomia

αστρονομικά (adv)
astronòmicament

αστρονομικός (adj)
astronòmic

αστρονόμος (n)
astrònom, astrònoma

αστροστολισμένος /a.stɾo.sto.liˈzme.nos/
lluentons

αστροφυσική /a.stɾo.fi.siˈci/ (n)
astrofísica

αστροφυσικός (adj)
astrofísic
  σχετικός με την αστροφυσική

αστροφυσικός (n)
astrofísic
  (αστρονομία, φυσική, επάγγελμα) επιστήμονας ειδικευμένος στην αστροφυσική

αστροχημικός /a.stɾo.çi.miˈkos/ (n)
astroquímic

αστυνομία (n)
policia

αστυνομεύω (v)
controlar

αστυνομικίνα (n)
policia

αστυνομικό τμήμα
comissaria

αστυνομικός (n)
policia

αστυνόμος /a.stiˈno.mos/ (n)
policia

αστός (n)
burgès

αστόχαστος (adj)
inconsiderat

ασυγκράτητος (adj)
irreprimible

ασυγχώρητα (adv)
inexcusablement

ασυγχώρητος /a.siŋˈxo.ɾi.tos/ (adj)
imperdonable

ασυδοσία /a.si.ðoˈsi.a/ (n)
immunitat
  (λόγιο) η ανεξέλεγκτη ελευθερία λόγου ή πράξεων ενός ατόμου ή οργανισμού, το να μην περιορίζεται κάποιος από κάποιον ηθικό ή νομικό φραγμό

ασυλία (n)
immunitat

ασυμβίβαστος (adj)
incompatible

ασυμβατότητα (n)
incompatibilitat

ασυμμετρία /a.si.meˈtɾi.a/ (n)
asimetria

ασυμπλήρωτα (adv)
incompletament

ασυμπτωματικός (adj)
asimptomàtic

ασυμφωνία /a.siɱ.foˈni.a/ (n)
desacord

ασυνάρτητος (adj)
incoherent

ασυνέχεια /a.siˈne.çi.a/ (n)
discontinuïtat

ασυνήθιστα (adv)
inusualment

ασυνήθιστος (adj)
inusual
  που δεν συμβαίνει συχνά, όχι συνήθης

ασυναγώνιστος (adj)
rival

ασυναρτησία /a.si.naɾ.tiˈsi.a/ (n)
despropòsit

ασυνείδητα (adv)
inconscientment

ασυνθηκολόγητος (adj)
intransigent

ασυνόδευτος (adj)
acompayada

ασφάλεια /aˈsfa.li.a/ (n)
seguretat

ασφάλιση (n)
assegurança

ασφάλιστρο (n)
prima

ασφαλής (adj)
estalvi

ασφαλίζω /a.sfaˈli.zo/ (v)
assegurar

ασφαλίσιμος /a.sfaˈli.si.mos/ (adj)
assegurable

ασφαλισμένος
assegurat

ασφαλιστής /a.sfa.liˈstis/ (n)
assegurador

ασφυκτικός (adj)
asfixiant

ασφυκτιώ (v)
sufocar

ασφυξία (n)
asfíxia

ασφυξιογόνος (adj)
asfixiant
  που οδηγεί στην ασφυξία, που την προκαλεί
  (ουσιαστικοποιημένο) ασφυξιογόνο: αέριο που προκαλεί ασφυξία

ασφόδελος (n)
asfòdel

ασχήμια /aˈsçi.mɲa/ (n)
lletgesa

ασχημίζω (v)
enlletgir

ασχημαίνω (v)
enlletgir

ασχημόπαπο (n)
aneguet lleig

ασχολία (n)
consternació

ασύγκριτα (adv)
incomparablement

ασύγκριτος (adv)
incomparable

ασύγχρονος /aˈsiŋ.xɾo.nos/ (adj)
asíncron

ασύλληπτος (adj)
elusiu

ασύμμετρα /aˈsi.me.tɾa/ (adv)
asimètricament

ασύμμετρος /aˈsi.me.tros/ (adj)
asimètric

ασύμπτωτος (adj)
asimptòtic

ασύμφορα (adv)
desavantatjosament

ασύμφορος (adj)
desavantatjosa

ασύνδετο (n)
asíndeton

ασύνετα (adv)
nèciament

ασύνετος (adj)
imprudent

ασύρματος /aˈsiɾ.ma.tos/ (n)
ràdio
  συσκευή ηχητικής επικοινωνίας μεταξύ δύο σταθμών που δεν συνδέονται μεταξύ τους με καλώδιο

ασύστολα (adv)
desvergonyidament

ασύχαστα (adv)
ansiosament

ασύχναστος (adj)
remot

ατέλεια /aˈte.li.a/ (n)
imperfecció
  η έλλειψη υποχρέωσης για πληρωμή δασμών ή φόρων, η απαλλαγή από αυτούς.

ατέλειωτα (adv)
sempre

ατέρμων /aˈteɾ.mon/ (adj)
interminable

ατίθασος (adj)
indòmit

ατίμωση (n)
infàmia

αταίριαστα (adv)
incòngruament

αταίριαστος (adj)
assortit

αταβισμός (n)
atavisme

αταβιστικός (adj)
atàvic

αταλάντευτος (adj)
immòbil

αταραξία (n)
ataràxia

ατασθαλία (n)
irregularitat

ατεκμηρίωτος (adj)
indocumentat

ατελέσφορος /a.teˈle.sfo.ɾos/ (adj)
ineficaç

ατελής (adj)
imperfecte

ατελείωτος (adj)
inacabable

ατενής (adj)
ferm

ατζέντα (n)
agenda

ατζέντης (n)
agent

ατημέλητος /a.tiˈme.li.tos/ (adj)
acurat

ατιμία (n)
infàmia

ατιμωρησία (n)
impunitat

ατιμωτικός (adj)
ignominiós

ατλάζι (n)
setí

ατλαντικός /a.tlan.diˈkos/ (adj)
atlàntic

ατλαντισμός /a.tlan.diˈzmos/ (n)
atlantisme

ατμάμαξα (n)
locomotora

ατμομηχανή /a.tmo.mi.xaˈni/ (n)
màquina de vapor

ατμοποίηση (n)
vaporització

ατμοσφαιρική πίεση /a.tmo.sfe.ɾiˈci ˈpi.e.si/
pressió atmosfèrica

ατμοσφαιρικός (adj)
atmosfèric

ατμόιππος (n)
cavall de vapor

ατμόπλοιο (n)
vapor

ατμός /aˈtmos/ (n)
vapor, baf

ατμόσφαιρα /aˈtmo.sfe.ɾa/ (n)
atmosfera
  (φυσική) μονάδα μέτρησης της πίεσης που ασκούν ατμοί ή αέρια

ατομιζέρ (n)
atomitzador

ατομικά (adv)
individualment

ατομική βόμβα
bomba atòmica
  βόμβα τρομακτικής εκρηκτικής ισχύος, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στη διάσπαση του ατόμου του ουρανίου και του πλουτωνίου}}

ατομικό βάρος
pes atòmic

ατομικός (adj)
individual
atòmic
  (φυσική)
  (πληροφορική) σύνολο λειτουργιών που αντιμετωπίζονται σαν μία και αδιαίρετη (βλ. ατομικότητα)

ατομικός αριθμός
nombre atòmic

ατομικότητα (n)
individualitat

ατομιστής (n)
atomista

ατομιστικός (adj)
atomístic

ατονικός (adj)
atonal

ατονώ (v)
caiguda

ατοπία (n)
absurd

ατοπικός (n)
atòpic

ατού /aˈtu/ (n)
atot
  οποιοδήποτε προτέρημα ή ιδιότητα που δίνει υπεροχή σε αυτόν που την έχει
  (χαρτοπαίγνιο) οποιοδήποτε χαρτί χρώματος που έχει οριστεί ως ατού

ατράνταχτα /aˈtɾan.da.xta/ (adv)
fermament

ατραξιόν (n)
atracció

ατραπός (n)
sender

ατρησία (n)
atrèsia

ατροφία (n)
atròfia

ατροφικός (adj)
atròfic

ατροφώ (v)
degenerar

ατρωσία (n)
immunitat

ατρόμητος (adj)
intrèpid

ατσάκιστα (adv)
rígidament

ατσάλι (n)
acer

ατσάλινος (adj)
xaira

ατσίγγανος (n)
gitano

ατσούμπαλος (adj)
com un elefant en una terrisseria

αττικισμός /a.ti.ciˈzmos/ (n)
aticisme

αττικός (adj)
àtic

ατυχία (n)
mala sort

ατυχώ (v)
faltar

ατόφια (adv)
completament

ατόφιος (adj)
massiu

ατύχημα /aˈti.çi.ma/ (n)
accident

αυγή /aˈvʝi/ (n)
alba

αυγίτης (n)
augita

αυγουστινιανός /a.vɣu.sti.ni.aˈnos/ (adj)
agustinià

αυθάδεια /aˈfθa.ði.a/ (n)
insolència

αυθάδης /aˈfθa.ðis/ (adj)
descarat

αυθαίρετο (n)
construcció

αυθαίρετος /aˈfθe.ɾe.tos/ (adj)
arbitrari

αυθαιρετώ (v)
tractar-se

αυθεντία /a.fθenˈdi.a/ (n)
peix gros

αυθεντικά (adv)
autoritàriament

αυθεντικοποίηση (n)
autenticació

αυθεντικός /a.fθen.diˈkos/ (adj)
autèntic

αυθεντικότητα (n)
autenticitat

αυθημερόν (adv)
escletxa

αυθυποβολή /a.fθi.po.voˈli/ (n)
autosuggestió

αυθόρμητα (adv)
espontàniament

αυθόρμητος /aˈfθoɾ.mi.tos/ (adj)
espontani

αυλάκι /aˈvla.ci/ (n)
rasa
  τεχνητό ή φυσικό βαθούλωμα στο έδαφος, που εκτείνεται σε μήκος και μέσα στο οποίο ρέει νερό (ή άλλο υγρό)
arruga
  το αντίστοιχο τεχνητό όρυγμα, που χρησιμοποιείται για τη σπορά ή το φύτεμα
solc
  το ίχνος που αφήνουν στο έδαφος οι τροχοί ενός τροχοφόρου
deixant
  η υδάτινη γραμμή πίσω από ένα πλεούμενο που κινείται

αυλή /aˈvli/ (n)
pati
  υπαίθριος περιφραγμένος χώρος που ανήκει σε ένα σπίτι-κτήριο
  (μεταφορικά) (λόγιο) το σύνολο των αυλικών, των αξιωματούχων και συμβούλων που πλαισιώνουν έναν ηγεμόνα

αυλαία (n)
teló

αυλακιάζω (v)
acanalar

αυλακώνω (v)
acanalar

αυλικός (n)
cortesà
  μέλος της ηγεμονικής αυλής

αυλωθητήρας (n)
estatoreactor

αυλός /aˈvlos/ (n)
gaita

αυλότοιχος /aˈvlo.ti.xos/ (n)
clausura

αυνανίζομαι (v)
masturbar-se

αυνανισμός /av.na.niˈzmos/ (n)
masturbació

αυξάνομαι (v)
créixer

αυξάνω /afˈksa.no/ (v)
augmentar

αυξανόμενος
creixent

αυξητικός (adj)
alcista
carter
  που αναφέρεται στην αύξηση
  που οδηγεί στην αύξηση

αυστηρός /af.stiˈɾos/ (adj)
sever

αυστηρότητα /af.stiˈɾo.ti.ta/ (n)
austeritat

αυστραλιανός /af.stɾa.li.aˈnos/ (adj)
australià

αυστριακός /af.stɾi.aˈkos/ (adj)
austríac

αυτάρεσκος (adj)
complaent

αυτάρκεια (n)
autarquia

αυτάρκης /aˈftaɾ.cis/ (adj)
autosuficient

αυτήκοος (adj)
auricular

αυταξία (n)
autovaloració

αυταρέσκεια (n)
suficiència

αυταρχία (n)
autocràcia

αυταρχικός /a.ftaɾ.çiˈkos/ (adj)
autoritari

αυταρχικότητα (n)
autoritarisme

αυτεξούσιος (adj)
desocupat

αυτισμός /a.ftiˈsmos/ (n)
autisme

αυτιστικός (n)
autista

αυτο- /a.fto/
auto-

αυτοάμυνα (n)
autodefensa

αυτοάνοσος (adj)
autoimmune

αυτοέλεγχος /a.ftoˈe.leŋ.xos/ (n)
autocontrol

αυτοαναίρεση (n)
retractació

αυτοανοσία (n)
autoimmunitat

αυτοαντίσωμα /a.fto.an.ˈdi.so.ma/ (n)
autoanticòs

αυτοαπασχολούμενος
autònom

αυτοαποκαλούμαι (v)
proclamar

αυτοβιογραφία (n)
autobiografia

αυτοβιογραφικός (adj)
autobiogràfic

αυτογαμία (n)
autogàmia

αυτογνωσία (n)
autoconeixement

αυτογραφία (n)
autografia

αυτογραφικός (adj)
autogràfic

αυτοδίδακτος (adj)
autodidacte

αυτοδημιούργητος (adj)
autodidacte

αυτοδιάθεση (n)
autodeterminació

αυτοδιαχείριση /a.fto.ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
autogestió

αυτοδιαχειρίζομαι /a.fto.ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
autogestionar

αυτοδυναμία (n)
autosuficiència

αυτοδύναμος (adj)
autosuficient

αυτοεικόνα (n)
autoimatge

αυτοεκτίμηση (n)
autoestima

αυτοεξυπηρέτηση (n)
autoservei

αυτοεπίγνωση (n)
autognòsia

αυτοεπικονίαση (n)
autopol·linització

αυτοευθυγράμμιση (n)
alineació

αυτοθυσία /af.to.θiˈsi.a/ (n)
renunciament

αυτοκέφαλος /a.ftoˈce.fa.los/ (adj)
autocèfal
  (ιδιωματικό) ξεροκέφαλος

αυτοκίνητο /af.toˈci.ni.to/ (n)
cotxe, automòbil

αυτοκαταστρέφομαι (v)
autodestruir-se

αυτοκαταστροφή /a.fto.ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
autodestrucció

αυτοκινητιστής /af.to.ci.ni.tiˈstis/ (n)
automobilista

αυτοκινητοβιομηχανία /a.fto.ci.ni.to.vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
automoció

αυτοκινητοτράπεζα (n)
apilar

αυτοκινητόδρομος /a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos/ (n)
autopista

αυτοκράτειρα (n)
emperadriu

αυτοκράτορας (n)
emperador

αυτοκρατορία /a.fto.kɾa.toˈɾi.a/ (n)
imperi

αυτοκρατορικός /a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos/ (adj)
imperial

αυτοκριτική (n)
autocrítica

αυτοκτονία /a.fto.ktoˈni.a/ (n)
suïcidi

αυτοκτονώ /a.fto.ktoˈno/ (v)
suicidarse

αυτοκυριαρχία (n)
si

αυτοκόλλητο /a.ftoˈko.li.to/ (n)
adhesiu

αυτολεξεί (adv)
mot a mot

αυτολογοκρισία (n)
autocensura

αυτοματισμός (n)
automatisme

αυτοματοποίηση (n)
automatització

αυτοματοποιώ (v)
automatitzar

αυτομετάγγιση (n)
autotransfusió

αυτομόληση (n)
defecció

αυτονομία (n)
autonomia

αυτοπαθής (adj)
reflexiu

αυτοπειθαρχία (n)
autodisciplina

αυτοπεποίθηση (n)
autoconfiança

αυτοπροσδιορισμός (n)
autodeterminació

αυτοπροσωπογραφία (n)
autoretrat
  προσωπογραφία / πορτρέτο που παριστάνει κάποιον ζωγράφο κι έχει ζωγραφιστεί απ’ τον ίδιο

αυτοσυγκέντρωση (n)
concentració

αυτοσυγκράτηση (n)
aprovisionament

αυτοσχεδιάζω (v)
improvisar

αυτοσχεδιασμός (n)
improvisació

αυτοτιμωρία (n)
penitència

αυτοφαγία /a.fto.faˈʝi.a/ (n)
autofàgia

αυτοχθονικός (adj)
indígena

αυτοχρηματοδότηση /a.fto.xɾi.ma.toˈðo.ti.si/ (n)
autofinançament

αυτοψία (n)
autòpsia

αυτούσια (adv)
integralment

αυτούσιος (adj)
integral

αυτόβουλος (adj)
autònom

αυτόγραφο /aˈfto.ɣɾa.fo/ (n)
autògraf

αυτόγυρο (n)
autogir

αυτόκαυστο (n)
autoclau

αυτόματα (adv)
automàticament

αυτόματος /aˈfto.ma.tos/ (adj)
automàtic

αυτόνομος /aˈfto.no.mpra/ (adj)
autònom

αυτόπτης μάρτυρας
testimoni ocular

αυτός /aˈftos/
ell
  (προσωπική αντωνυμία) τρίτο ενικό πρόσωπο, → δείτε τη λέξη εγώ

αυτότροφος (adj)
autòtrof

αυτόφωρο (n)
delicte

αυτόχειρας (n)
suïcida

αυτόχθων (n)
autòcton

αυχένας (n)
clatell

αυχενικός (adj)
cervical

αφάνταστος (adj)
inimaginable

αφέντης /aˈfen.dis/ (n)
senyor

αφή /aˈfi/ (n)
tacte
  μία από τις πέντε αισθήσεις
  (λόγιο, επίσημο) το άναμμα στις φράσεις

αφήγημα /aˈfi.ʝi.ma/ (n)
narració

αφήγηση /aˈfi.ʝi.si/ (n)
narració

αφήλιο /aˈfi.li.o/ (n)
afeli

αφήνω /aˈfi.no/ (v)
deixar

αφίδα /aˈfi.ða/ (n)
afídid

αφίσα /aˈfi.sa/ (n)
cartell, pòster

αφίσταμαι /aˈfi.sta.me/ (v)
abstenir-se

αφαίρεση /aˈfe.ɾe.si/ (n)
resta
  (αριθμητική) πράξη (δυαδικός τελεστής) που από έναν αριθμό (τον αφαιρετέο) αφαιρεί έναν άλλο (τον αφαιρέτη) και δίνει, έτσι, ένα αποτέλεσμα (τη διαφορά)

αφαιρέσιμος (adj)
desmuntable

αφαιρετέος (n)
subtrahend

αφαιρετική (n)
ablatiu

αφαιρετός (adj)
desmuntable

αφαιρώ /a.feˈɾo/ (v)
restar, sostreure
  μειώνω κάτι ποιοτικά ή ποσοτικά

αφαλατώνω /a.fa.laˈto.no/ (v)
dessalar

αφαλοκόβω /a.fa.loˈko.vo/ (v)
aigualir
  (λαϊκότροπο, κυριολεκτικά) κόβω τον ομφάλιο λώρο βρέφους που μόλις γεννήθηκε
tòrcer
  (λαϊκότροπο, συνήθως παθητική φωνή) πονάει η μέση από σήκωμα μεγάλου βάρους

αφαλός (n)
llombrígol

αφανίζω (v)
assolar

αφανισμός (n)
extinció

αφανιστής (n)
destructor

αφανιστικός (adj)
destructiu

αφαρπάζω (v)
apoderar-se

αφασία (n)
afàsia

αφασικός (adj)
afàsic

αφγανικός /af.ɣa.niˈkos/ (adj)
afganès

αφειδής (adj)
profús

αφελής /a.feˈles/ /a.feˈlis/ (adj)
ingenu, càndid

αφελώς (adv)
ingènuament

αφεντικό (n)
cap

αφετέρου /a.feˈte.ɾu/
d'altra banda

αφετηριακός /a.fe.ti.ɾi.aˈkos/ (adj)
obertura
  που έχει σχέση με την αφετηρία ή αναφέρεται σ’ αυτή

αφηγηματικός (adj)
narratiu

αφηγηματολογία (n)
narratologia

αφηγητής /a.fi.ʝiˈtis/ (n)
narrador

αφηγούμαι /a.fiˈɣu.me/ (v)
narrar

αφηρημάδα (n)
distracció

αφηρημένος
abstracte

αφθονία /a.fθoˈni.a/ (n)
abundància

αφθονώ (v)
abundar

αφθώδης (adj)
aftós

αφθώδης πυρετός
febre aftosa

αφιέρωση (n)
dedicatòria

αφιερώνω /a.fi.eˈɾo.no/ (v)
consagrar

αφικνούμαι /a.fiˈknu.me/ (v)
arribar

αφιλοκερδής (adj)
desinteressat

αφιλόξενος (adj)
inhospitalari

αφιππεύω (v)
sortida

αφλατοξίνη (n)
aflatoxina

αφοδεύω /a.foˈðe.vo/ (v)
defecar

αφομοίωση /a.foˈmi.o.si/ (n)
assimilació

αφομοιώνω /a.fo.miˈo.no/ (v)
assimilar

αφομοιώσιμος (adj)
assimilable

αφοπλίζω (v)
desarmar

αφοπλισμός /a.fo.pliˈzmos/ (n)
desarmament

αφορίζω /a.foˈɾi.zo/ (v)
excomunicar

αφορισμός /a.fo.ɾiˈzmos/ (n)
aforisme
  σύντομη, περιεκτική δήλωση

αφορμή /a.foɾˈmi/ (n)
pretext

αφορώ /a.foˈɾo/ (v)
concernir

αφοσίωση /a.foˈsi.o.si/ (n)
devoció

αφοσιωμένος
aplicat

αφού /aˈfu/
acabat que
  (χρονικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν το προτερόχρονο
atès que
  (αιτιολογικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν την αιτία λόγω της οποίας ό,τι εκφέρει η κύρια πρόταση συμβαίνει ή ισχύει

αφράτος (adj)
grassonet

αφρίζω (v)
bavejar

αφρικάανς (n)
Afrikaans

αφρικανικός (adj)
africà

αφροαμερικανικός /a.fɾo.a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
afroamericà

αφροδισία (n)
sexualitat

αφροδισιακό (n)
afrodisíac

αφροδισιακός (adj)
afrodisíac

αφροδισιασμός (n)
sensualitat

αφρούρητος (adj)
indefens

αφρόκρεμα /aˈfɾo.kɾe.ma/ (n)
crema
  η αφρώδης λιπαρή κρέμα που τοποθετείται στην κορυφή κάποιων γλυκών ή γλυκισμάτων
  (οικείο, μεταφορικά) το πιο εκλεκτό υποσύνολο ενός συνόλου
  (οικείο, μεταφορικά) αριστοκρατία

αφρός /aˈfɾos/ (n)
escuma

αφρώδης (adj)
escumós

αφτί /aˈfti/ (n)
orella

αφυΐα (n)
inintel·ligència

αφυής (adj)
inintel·ligent

αφυγραντήρας (n)
deshumidificador

αφυδάτωση (n)
deshidratació

αφυδατώνω (v)
deshidratar

αφυλετικός (adj)
aracial

αφυπηρετώ (v)
anar
  (στρατιωτικός όρος, λόγιο) μετά από την περάτωση της στρατιωτικής μου θητείας παίρνω απολυτήριο από το στρατό
retirar
  (λόγιο) περατώνεται η υπηρεσία που έχω σε κάποιον τομέα και αποσύρομαι απ’ αυτή

αφυπνίζω (v)
despertar

αφωνία (n)
afonia

αφόδευση (n)
defecació

αφόρμηση (n)
punt de partida

αφύσικος /aˈfi.si.kos/ (adj)
aberrant

αχάραγα (adv)
àlep

αχάριστος (adj)
desagraït

αχάτης (n)
àgata

αχίλλειος πτέρνα
taló d'Aquil·les

αχίλλειος τένοντας
tendó d'Aquil·les

αχαλίνωτος (adj)
desbaratat

αχαμνά (adv)
en termes generals
  χωρίς ένταση
  ασθενικά
  χαλαρά
  άσχημα
  στραβά

αχαμνά (n)
engonal
  (λαϊκότροπο) τα αντρικά γεννητικά όργανα

αχαμνός (adj)
flac

αχαριστία (n)
ingratitud

αχαϊκός (adj)
aquea

αχηβάδα /a.çiˈva.ða/ (n)
cloïssa

αχθοφόρος /a.xθoˈfo.ɾos/ (n)
bastaix

αχινοσαλάτα (n)
celada

αχινός (n)
garota, eriçó de mar

αχλάδι /aˈxla.ði/ (n)
pera

αχλή /aˈxli/ (n)
broma
difuminar
  (λόγιο, μεταφορικά) θαμπάδα, αχνάδα

αχλαδιά /a.xlaˈðʝa/ (n)
perer, perera

αχνάρι (n)
empremta

αχνίζω (v)
baf

αχνός (adj)
feble

αχνός (n)
baf

αχολογώ (v)
ressonar

αχορτάριαστος (adj)
herbaci

αχούρι (n)
cavallerissa

αχρείαστος (adj)
inútil

αχρείος /aˈxɾi.os/ (adj)
abjecte

αχρησιμοποίητος (adj)
no usat

αχρηστία (n)
inutilitat

αχρωματοψία (n)
acromatòpsia

αχτίδα (n)
lluent

αχταρμάς /a.xtaɾˈmas/ (n)
farrigo-farrago

αχυράνθρωπος /a.çiˈɾan.θɾo.pos/ (n)
home de palla
  (ειδικότερα) (στον πολιτικό ή οικονομικό χώρο) άνθρωπος που εμφανίζεται να πρωταγωνιστεί σε ενέργειες ή επιχειρήσεις αλλά ουσιαστικά εκτελεί εντολές άλλων

αχυρένιος /a.çiˈɾe.ɲos/ (adj)
palla

αχυρώνας (n)
pallera

αχόρταγα (adv)
voraçment

αχώριστος (adj)
inseparable

αψέντι /aˈpsen.di/ (n)
absenta

αψίδα (n)
arc

αψίθυμος (adj)
irritable

αψεγάδιαστος /a.pseˈɣa.ðʝa.sti/ /a.pseˈɣa.ðʝa.sto/ /a.pseˈɣa.ðʝa.stos/ (adj)
dempeus

αψιδωτός (adj)
arcat

αψιμαχία (n)
escaramussa

αψύς /aˈpsis/ (adj)
aspre

αϊ-Βασίλης /ai̯.vaˈsi.lis/ (pn)
Pare Noel
  ο Άγιος Βασίλειος

αϊμάρα (n)
aimara

αϊνσταΐνιο (n)
einsteini

αϋπνία /a.iˈpni.a/ (n)
insomni

αόριστος /aˈo.ɾi.stos/ (n)
aorist
  (γραμματική) χρόνος ρήματος ο οποίος δηλώνει συνοπτικά κάτι που έγινε στο παρελθόν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

αύλακας (n)
arruga
  (ιατρική) εγκεφαλική πτύχωση του άνω εγκεφάλου (cerebrum)
buida
  (γεωλογία) βύθισμα σε σχήμα αυλακιού

αύξηση /ˈaf.ksi.si/ (n)
augment

αύξων /ˈaf.kson/ (adj)
creixent
  που αυξάνει σταδιακά και συνήθως σταθερά

αύρα /ˈa.vɾa/ (n)
aire

αύριο /ˈa.vɾi.o/ (n)
demà
  το άμεσο μέλλον, η επόμενη μέρα

βάδην /ˈva.ðin/ (n)
esglaó
  (αθλητισμός) άθλημα ταχύτητας στο οποίο ο αθλητής δεν επιτρέπεται να έχει ταυτόχρονα και τα δύο πόδια στον αέρα

βάδιση (n)
esglaó

βάδισμα (n)
anament

βάζο /ˈva.zo/ (n)
gerro
  πήλινο, γυάλινο, μεταλλικό ή πλαστικό ανοικτό δοχείο, που το χρησιμοποιούμε συνήθως ως διακοσμητικό

βάζω /ˈva.zo/ (v)
ficar

βάθη (n)
profunditat

βάθος /ˈva.θos/ (n)
profunditat

βάθρο (n)
podi
  (αθλητισμός) βάση με διαφορετικά επίπεδα στα οποία στέκονται οι αθλητές που κέρδισαν μετάλλια για να τους απονεμηθούν.

βάιλος /ˈva.i.los/ (n)
agutzil

βάκιλος (n)
bacil

βάλανος (n)
gland

βάλλω /ˈva.lo/ (v)
abalançar

βάλσαμο (n)
bàlsam

βάλτος /ˈval.tos/ (n)
pantà

βάνα /ˈva.na/ (n)
vàlvula

βάναυσα (adv)
cruelment

βάνδαλος (adj)
vàndal

βάπτισμα (n)
baptisme

βάραθρο /ˈva.ɾa.θɾo/ (n)
abis

βάρβαρος /ˈvaɾ.va.ɾos/ (n)
bàrbar

βάρδια /ˈvaɾ.ði.a/ (n)
guàrdia

βάρδος /ˈvaɾ.ðos/ (n)
bard
  (επάγγελμα) ποιητής και τραγουδιστής στους αρχαίους Κέλτες που εξυμνούσε ηγεμόνες και ήρωες, κρατώντας έτσι ζωντανή την προφορική ιστορική παράδοση αυτών των λαών

βάριο /ˈva.ɾi.o/ (n)
bari

βάρκα /ˈvaɾ.ka/ (n)
barca

βάρος /ˈva.ɾos/ (n)
pes

βάρυπνος (adj)
feixugament

βάσανο (n)
afany

βάσει /ˈva.si/ (adv)
adequat

βάση /ˈva.si/ (n)
base, fonament

βάση δεδομένων
base de dades

βάσιμος (adj)
fiable

βάτος /ˈva.tos/ (n)
esbarzer
  (γενικά) αγκαθωτός θάμνος διαφόρων ειδών, ή χαμηλό δέντρο

βάτραχος (n)
granota

βάφλα /ˈva.fla/ (n)
gofra

βάφτιση (n)
baptisme

βάφω /ˈva.fo/ (v)
pintar

βέβαια
ben segur

βέβαιος /ˈve.ve.os/ (adj)
cert

βέβηλος /ˈve.vi.li/ /ˈve.vi.lo/ /ˈve.vi.los/ (adj)
sacríleg

βέλασμα (n)
bel

βέλος (n)
fletxa, sageta

βέλτιστος /ˈvel.ti.stos/ (adj)
òptim

βένδα (n)
bena

βέρα (n)
aliança

βέργα (n)
iarda

βέτο /ˈve.to/ (n)
vet

βήμα /ˈvi.ma/ (n)
pas
  η απόσταση που διανύουμε όταν κάνουμε μία τέτοια κίνηση

βήρυλλος (n)
beril

βήτα (n)
beta

βήχας /ˈvi.xas/ (n)
tos

βήχιο (n)
pota de cavall

βήχω (v)
tossir

βία /ˈvi.a/ (n)
violència

βίαια (adv)
forçadament

βίαιος /ˈvi.e.os/ (adj)
violent

βίβλος (n)
empaperar

βίδα /ˈvi.ða/ (n)
caragol, cargol
  (τεχνολογία, μηχανολογία) μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα, που χρησιμεύει στη σύνδεση τμημάτων ενός μηχανισμού ή στερέωση αντικειμένων σε σταθερή επιφάνεια

βίζα /ˈvi.za/ (n)
visat

βίζιτα (n)
visita

βίκι /ˈvi.ci/ (n)
wiki

βίλα /ˈvi.la/ (n)
vil·la

βίντατζ /ˈvin.tad͡z/ (adj)
anyada

βίντεο /ˈvi.de.o/ (n)
vídeo

βίντσι (n)
cabrestant

βίσονας /ˈvi.so.nas/ (n)
bisó

βίτσιο /ˈvi.t͡si̯o/ (n)
vici

βίωμα (n)
experimentar

βαβούρα (n)
trafica

βαβυλωνιακός /va.vi.lo.ni.aˈkos/ (adj)
babiloni

βαγόνι /vaˈɣo.ni/ (n)
carro

βαδίζω /vaˈði.zo/ (v)
caminar

βαδιστικός /va.ði.stiˈkos/ (adj)
gradient

βαθαίνω (v)
aprofundir

βαθιά (adv)
profundament

βαθμηδόν /va.θmiˈðon/ (adv)
gradual

βαθμιαία (adv)
gradualment

βαθμιαίος (adj)
gradual

βαθμολογημένος /va.θmo.lo.ʝiˈme.nos/
marcat

βαθμολογώ (v)
anotar

βαθμονόμηση (n)
calibratge

βαθμός /vaˈθmos/ (n)
grau
  (βάσεις δεδομένων) το πλήθος των γνωρισμάτων (attributes) μιάς σχέσης στο σχεσιακό μοντέλο ή το πλήθος των στηλών ενός πίνακα (table) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων

βαθμός Κελσίου
grau Celsius

βαθουλωμένος /va.θu.loˈme.ni/ /va.θu.loˈme.no/ /va.θu.loˈme.nos/
cavitat

βαθουλώνω (v)
abonyegar

βαθούλωμα (n)
bony

βαθυκόκκινος /va.θiˈko.ci.nos/ (adj)
carmesí

βαθυμετρία (n)
batimetria

βαθυσκάφος (n)
batiscaf

βαθυστόχαστος (adj)
enginy

βαθύμετρο (n)
batímetre

βαθύσφαιρα (n)
batisfera

βαθύφωνος (adj)
baix

βακελίτης (n)
baquelita

βακτήριο (n)
bacteri

βακτηρία (n)
apegar

βακτηριαιμία (n)
bacterièmia

βακτηριακός (adj)
bacterià

βακτηριοκτόνος (adj)
bactericida

βακτηριολογία (n)
bacteriologia

βακτηριολογικός (adj)
bacteriològic

βακτηριοφάγος (adj)
bacteriòfag

βακχευτής (n)
bacanal

βακχικός (adj)
bacanal

βαλές /vaˈles/ (n)
bolig
  (χαρτοπαίγνιο) το τραπουλόχαρτο

βαλίτσα /vaˈli.t͡sa/ (n)
maleta

βαλβολίνη (n)
líquid

βαλεριάνα /va.le.ɾiˈa.na/ (n)
valeriana

βαλκανικός /val.ka.niˈkos/ (adj)
balcànic

βαλκανοποίηση /val.ka.noˈpi.i.si/ (n)
balcanització

βαλκανοποιώ /val.ka.no.piˈo/ (v)
balcanitzar

βαλλίστρα /vaˈli.stɾa/ (n)
ballesta
  (οπλισμός) φορητό όπλο, είδος τόξου με στέλεχος για στήριξη και σκόπευση και μηχανισμό σκανδάλης

βαλλιστικός (adj)
balístic

βαλπούργεια νύχτα
nit de walpurgis

βαλς (n)
vals

βαλσάρω (v)
vals

βαλτικός /val.tiˈkos/ (adj)
bàltic

βαλτώδης (adj)
pantanós

βαλτώνω (v)
empantanar

βαμβάκι /vaɱˈva.ci/ (n)
cotó, cotó fluix

βαμβακέλαιο (n)
oli de cotó

βαμβακουργείο (n)
moldre

βαμμένος
tenyit

βανάδιο (n)
vanadi

βανίλια (n)
vainilla

βανδαλισμός /van.ða.liˈzmos/ (n)
vandalisme

βαπτιστής (n)
baptista

βαρέλα /vaˈɾe.la/ (n)
tupí

βαρέλι /vaˈɾe.li/ (n)
barral, barril

βαρήκοος (adj)
difícil

βαρίδι (n)
comandar
  σε αλιευτικά εργαλεία (πετονιά, καλάμι, δίχτυα), για να τα κρατά βυθισμένα στο νερό

βαρίτης (n)
barita

βαραίνω /vaˈɾe.no/ (v)
carga

βαρβαρικός (adj)
bàrbar

βαρβαρισμός (n)
barbarisme

βαρεία (n)
accentuar

βαρελάκι /va.ɾeˈla.ci/ (n)
barralet

βαρελάς /va.ɾe.ˈlas/ (n)
boter

βαρετός (adj)
avorrit

βαριά (n)
picassa

βαριάντα (n)
variant

βαριέμαι /vaɾˈʝe.me/ (v)
estar fart

βαριεστημένος /vaɾ.ʝe.stiˈme.nos/
avorrit

βαριοπούλα (n)
balca

βαρκάκι (n)
barca

βαρκαρόλα (n)
barcarola

βαρομετρικός (adj)
baromètric

βαρονία /va.ɾoˈni.a/ (n)
baronia

βαρούλκο (n)
cabrestant

βαρυπενθής (adj)
feixugament

βαρυστομαχιά (n)
indigestió

βαρυστομαχιάζω (v)
estómac

βαρυτικός (adj)
gravitacional

βαρυφορτωμένος
carregat

βαρυόνιο (n)
barió

βαρόμετρο /vaˈɾo.me.tɾo/ (n)
baròmetre

βαρόνη (n)
baronessa

βαρόνος (n)
baró

βαρύθυμος /vaˈɾi.θi.mos/ (adj)
esquerp

βαρύνομαι (v)
càrrec

βαρύνω /vaˈɾi.no/ (v)
fer

βαρύς /vaˈɾis/ (adj)
pesant, feixuc

βαρύτητα /vaˈɾi.ti.ta/ (n)
gravetat
  (φυσική) η παγκόσμια ελκτική δύναμη πάνω στην ύλη

βαρύτονος /vaˈɾi.to.nos/ (n)
baríton
  (μουσική, τραγούδι) ανδρική φωνή που καλύπτει περιοχή ψηλότερη από τον μπάσο και χαμηλότερη από τον τενόρο

βασάλτης (n)
basalt

βασίδιο (n)
basidi

βασίζω (v)
basar

βασίλειο /vaˈsi.li.o/ (n)
regne
  χώρα που διοικείται από έναν βασιλιά

βασίλισσα /vaˈsi.li.sa/ (n)
reina
  γυναίκα που ασκεί τη βασιλική εξουσία

βασανίζω /va.saˈni.zo/ (v)
torturar

βασανιστής /va.sa.niˈstis/ (n)
torturador

βασανιστικός (adj)
afanyòs

βασικά (adv)
bàsicament

βασικός (adj)
bàsic
  θεμέλιος, πρωταρχικός
  (χημεία) σχετικός με μία βάση, που έχει χαρακτηριστικά μιας βάσης

βασιλίσκος (n)
basilisc
  υποτιμητικός χαρακτηρισμός για έναν ασήμαντο βασιλιά
  μυθικό τέρας που συμβολίζει το κακό

βασιλεία /va.siˈli.a/ (n)
regne

βασιλεύω /va.siˈle.vo/ (v)
dirigir
  είμαι ο βασιλιάς μιας χώρας και την κυβερνώ

βασιλιάς /va.siˈʎas/ (n)
rei

βασιλική /va.si.liˈci/ (n)
basílica

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (adj)
reial

βασιλικός /va.si.liˈkos/ (n)
alfàbega, alfàbrega
  φυτό

βασιλοπούλα (n)
princesa

βασιλόπουλο /va.siˈlo.pu.lo/ (n)
príncep

βασιλόφρων (n)
reialista

βασκανία (n)
mal d'ull

βασκαντήρα (n)
filacteri

βασκικά /va.sciˈka/ (n)
basc, èuscar

βασκικός /va.sciˈkos/ (adj)
basc

βαστάω /vaˈsta.o/ (v)
aconseguir

βασταγή (n)
embalar

βατ /ˈvat/ (n)
watt

βατήρας (n)
saltador

βατίστα (n)
batista

βατραχάνθρωπος /va.tɾaˈxan.θɾo.pos/ (n)
escafandrista

βατόμετρο /vaˈto.me.tɾo/ (n)
wattímetre

βατόμουρο (n)
móra

βατώδης (adj)
bardissenc

βαυαρικός /va.va.ɾiˈkos/ (adj)
bavarès

βαφή (n)
tint

βαφείο (n)
tintoreria

βαφτίζω /vaˈfti.zo/ (v)
batejar

βαφτισιμιός (n)
fillol

βαφτιστικός (adj)
baptismal

βγάζω (v)
treure

βγάλσιμο (n)
extracció

βγαίνω /ˈvʝe.no/ (v)
sortir

βδέλλα /ˈvðe.la/ (n)
sangonera

βδέλυγμα (n)
abominació

βδομάδα (n)
setmana

βεβαίωση (n)
afirmació

βεβαιωτικός (adj)
afirmatiu

βεβαιότητα /ve.veˈo.ti.ta/ (n)
certesa

βεβαιώνω (v)
confirmar

βεβιασμένα (adv)
coacció

βεβιασμένος /ve.vi.aˈzme.nos/
forçat
  (στη σημασία: που γίνεται με τη βία) που γίνεται με προσπάθεια και όχι φυσικά και αυθόρμητα

βεγγαλέζικος /veŋ.gaˈle.zi.kos/ (adj)
bengalí

βεγγαλικό /veŋ.ga.liˈko/ (n)
flama

βεδουίνος (n)
beduí

βεζίρης (n)
visir

βελάζω (v)
belar

βελανίδι (n)
gla

βελανιδιά /ve.la.niˈðʝa/ (n)
roure

βελγικός /vel.ʝiˈkos/ (adj)
belga

βελζεβούλ /vel.zeˈvul/ (n)
Belzebú

βεληνεκές /ve.li.neˈces/ (n)
abast

βελονάκι (n)
claudàtor

βελονιά (n)
punt

βελονιάζω /ve.loˈɲa.zo/ (v)
enfilar

βελονισμός (n)
acupuntura

βελούδο /veˈlu.ðo/ (n)
vellut

βελτίωση (n)
millora

βελτιστοποίηση (n)
optimització

βελτιστοποιώ (v)
esmoladora

βελτιώνω /vel.tiˈo.no/ (v)
millorar

βελόνα /veˈlo.na/ (n)
agulla

βενετικά (n)
vènet

βενετικός (adj)
venecià

βενζίνη /venˈzi.ni/ (n)
benzina

βενζινάδικο (n)
benzinera

βενζινάκατος (n)
motor

βενζοδιαζεπίνη (n)
benzodiazepina

βενζοϊκός (adj)
benzoic

βενζόη (n)
benjuí

βενζόλιο (n)
benzè

βενθοπελαγικός (adj)
bentopelàgic

βεντάλια (n)
ventall

βεντέτα /venˈde.ta/ /veˈde.ta/ (n)
lanxa motora
  πρόσωπο (κυρίως του θεάματος: ηθοποιός, τραγουδιστής) που έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη και (ενδεχομένως) έχει εκκεντρική, υπεροπτική ή αλαζονική συμπεριφορά

βεντούζα (n)
ventosa

βεράντα /veˈɾan.da/ (n)
porxo

βερίκοκο /veˈɾi.ko.ko/ (n)
albercoc

βερβερικός /veɾ.ve.ɾiˈkos/ (adj)
berber

βερεσέ /ve.ɾeˈse/ (adv)
crèdit

βερεσέδια (n)
crèdit

βερεσές /ve.ɾeˈses/ (n)
pissarra

βερικοκιά /ve.ɾi.koˈca/ (n)
albercoquer

βερμούτ /veɾˈmut/ (n)
vermut

βερνίκι /verˈni.ci/ (n)
vernís

βερνικώνω (v)
envernissar

βεστιάριο /ve.stiˈa.ɾi.o/ (n)
guarda-roba

βεστφαλικός /vest.fa.liˈkos/ (adj)
westfalià

βετεράνος /ve.teˈɾa.nos/ (n)
veterà

βηματισμός (n)
esglaó

βηματοδότης (n)
marcapassos

βηρύλλιο /viˈɾi.li.o/ (n)
beril·li
  (χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 4 και χημικό σύμβολο το Be
  (μεταλλουργία) δισθενές, εύθραυστο, ελαφρύ και τοξικό μέταλλο, με γκρίζο χρώμα κι αντιμαγνητικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία και την πυρηνική τεχνολογία

βιάρισμα (n)
estor

βιαιοπραγώ (v)
tractar-se

βιασμός /vi.aˈzmos/ (n)
violació

βιαστής /vi.aˈstis/ (n)
violador

βιαστικός /vʝa.stiˈkos/ (adj)
precipitat

βιασύνη /vʝaˈsi.ni/ (n)
pressa

βιβλίο /viˈvli.o/ (n)
llibre

βιβλιάριο (n)
llibreta

βιβλιαράκι (n)
llibreta

βιβλικός (adj)
bíblic

βιβλιογράφος /vi.vli.oˈɣra.fos/ (n)
bibliògraf

βιβλιογραφία /vi.vli.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
bibliografia

βιβλιοδέτης (n)
enquadernador

βιβλιοδεσία /vi.vli.o.ðeˈsi.a/ (n)
enquadernació

βιβλιοδετική (n)
enquadernació

βιβλιοθήκη /vi.vli.oˈθi.ci/ (n)
biblioteca
  δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος, κτήριο ή αίθουσα, που περιέχει βιβλία, κατάλληλα τοποθετημένα και ταξινομημένα. Στην περίπτωση της δημόσιας βιβλιοθήκης τα βιβλία ή όποιο άλλο πληροφοριακό υλικό βρίσκονται στη διάθεση του κοινού ή ειδικών επιστημόνων, τους οποίους αναλαμβάνουν να εξυπηρετήσουν οι υπάλληλοι της βιβλιοθήκης.
  ο οργανισμός που διευθύνει αυτό το χώρο
biblioteca, prestatgeria
  έπιπλο με ράφια, κατάλληλο για την τοποθέτηση βιβλίων

βιβλιοθηκάριος (n)
bibliotecari

βιβλιοθηκονόμος (n)
bibliotecari

βιβλιοκρισία (n)
recensió

βιβλιοπωλείο /vi.vli.o.poˈli.o/ (n)
llibreria

βιβλιοπώλης (n)
llibreter

βιβλιοπώλισσα (n)
llibreter

βιβλιοστάτης (n)
aguantallibres

βιβλιοφάγος (n)
lletraferida

βιδωτός /vi.ðoˈtos/ (adj)
fastiguejat

βιδώνω (v)
collar

βιεννέζικος /vi̯eˈne.zi.kos/ (adj)
vienès

βιετναμικός (adj)
vietnamita

βιζόν /viˈzon/ (n)
visó

βικάριος (n)
vicari

βιμπράτο /viˈbɾa.to/ (n)
vibrato

βιμπράφωνο (n)
vibràfon

βινιέτα /viˈɲe.ta/ (n)
vinyeta

βιντεογράφος (n)
creador de vídeos

βιντεοκλάμπ /vi.de.oˈklab/ (n)
bastonejar

βιντεοπαιχνίδι /vi.de.o.peˈxni.ði/ (n)
videojoc

βιο-
bio-

βιοαέριο /vi.o.aˈe.ɾi.o/ (n)
biogàs

βιογένεση (n)
biogènesi

βιογενετική (n)
enginyeria genètica

βιογεωγραφία (n)
biogeografia

βιογραφία (n)
biografia

βιογραφικός (adj)
biogràfic

βιοδιασπάσιμος (adj)
biodegradable

βιοηθική /vi.o.i.θiˈci/ (n)
bioètica

βιοηλεκτρισμός (n)
bioelectricitat

βιοθεραπεία (n)
bioremediació

βιοκοινότητα /vi.o.ciˈno.ti.ta/ (n)
biocenosi

βιολί /vʝoˈli/ (n)
violí

βιολετής /vi̯o.leˈtis/ (adj)
violeta

βιολογία /vi.o.loˈʝi.a/ (n)
biologia

βιολογικός /vi.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
biològic
  σχετικός με τη βιολογία
  που καλλιεργείται χωρίς τη χρήση συνθετικών χημικών (εντομοκτόνων, ζιζανιοκτόνων, κλπ.), την προσθήκη ορμονών, και τη γενετική τροποποίηση

βιολοντσέλο /vʝo.lonˈt͡se.lo/ (n)
violoncel

βιολοντσελίστας /vʝo.lon.t͡seˈli.stas/ (n)
violoncel·lista

βιολόγος /vi.oˈlo.ɣos/ (n)
biòleg

βιομάζα (n)
biomassa

βιομετρία (n)
biometria

βιομετρικός (adj)
biomètric

βιομηχανία /vi.o.mi.xaˈni.a/ (n)
indústria

βιομηχανικός (adj)
industrial

βιομηχανοποιώ /vi.o.mi.xa.no.piˈo/ (v)
industrialitzar

βιομόριο (n)
biomolècula

βιοποικιλότητα (n)
biodiversitat

βιοπορίζομαι (v)
cobrar

βιοπορισμός (n)
subsistència

βιοποριστικός (adj)
alimentari

βιορυθμός /vi.o.ɾiˈθmos/ (n)
bioritme

βιοσπηλαιολογία (n)
biospeleologia

βιοστρωματογραφία (n)
bioestratigrafia

βιοσύνθεση (n)
biosíntesi

βιοτεχνία (n)
manufactura

βιοτεχνικός (adj)
artesanal

βιοτεχνολογία /vi.o.te.xno.loˈʝi.a/ (n)
biotecnologia

βιοτράπεζα (n)
biobanc

βιοφυσική (n)
biofísica

βιοφωταύγεια (n)
bioluminescència

βιοχημεία (n)
bioquímica

βιοψία /vi.oˈpsi.a/ (n)
biòpsia

βιοϊατρική /vi.o.i.a.tɾiˈci/ (n)
biomedicina

βιρμανικά (n)
birmà

βιρτουόζος (n)
virtuosa

βισμούθιο (n)
bismut

βιταλισμός /vi.ta.liˈzmos/ (n)
vitalisme

βιταμίνη (n)
vitamina

βιτρίνα (n)
aparador

βιτσιόζος /viˈt͡si̯o.zos/ (adj)
depravat

βιωσιμότητα (n)
viabilitat

βιόλα /ˈvʝo.la/ (n)
viola
  (μουσικό όργανο) έγχορδο μουσικό όργανο παρόμοιο με το βιολί λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος και με βαθύτερο ήχο

βιόσφαιρα (n)
biosfera

βιώνω /viˈo.no/ (v)
experimentar

βιώσιμος (adj)
viable

βλάβη /ˈvla.vi/ (n)
apagada

βλάκας (n)
estúpid, beneit, estult, neci, nici, toix

βλάπτω (v)
danyar

βλάστηση (n)
vegetació

βλάσφημος /ˈvla.sfi.mi/ /ˈvla.sfi.mo/ /ˈvla.sfi.mos/ (adj)
blasfem

βλέμμα /ˈvle.ma/ (n)
cop d'ull
  η στροφή των ματιών σε κάποιον ή κάτι, η ματιά
mirada
  ο τρόπος που κοιτάζω κάποιον ή κάτι και η εντύπωση που προκαλώ

βλέννα /ˈvle.na/ (n)
moc

βλέπω /ˈvle.po/ (v)
veure

βλέπω τα ραδίκια ανάποδα
dinyar-la

βλέφαρο /ˈvle.fa.ɾo/ (n)
parpella

βλήμα /ˈvli.ma/ (n)
projectil

βλαβερός /vla.veˈɾos/ (adj)
nociu

βλαπτικός (adj)
nociu

βλαστάρι (n)
plançó

βλασταίνω /vlaˈste.no/ (v)
créixer

βλαστικός /vla.stiˈkos/ (adj)
germinal

βλαστοκύτταρο (n)
cèl·lula mare

βλαστολογώ /vla.sto.loˈɣo/ (v)
pruna seca

βλαστός (n)
roda

βλασφημία /vla.sfiˈmi.a/ (n)
blasfèmia

βλασφημώ /vla.sfiˈmo/ (v)
blasfemar

βλεννόρροια (n)
gonocòccia

βλεφαρίδα (n)
pestanya

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/
ajuda
  λέγεται από κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν κάνει έκκληση για προστασία

βοήθεια /voˈi.θi.a/ /voˈi.θça/ (n)
ajuda

βοήθημα (n)
ajut

βογιάρος (n)
boiar

βογκάω /voŋˈɡa.o/ (v)
gemegar

βογκητό (n)
cruixit

βοεβοδάτο (n)
voivodat

βοηθάω /voi̯ˈθa.o/ (v)
ajudar

βοηθητικός (adj)
auxiliar

βοηθός /voi̯ˈθos/ (n)
ajudant

βοημικός /vo.i.miˈkos/ (adj)
bohemi

βοιωτικός (adj)
beoci

βολάν /voˈlan/ (n)
volant d'inèrcia
  εξάρτημα με το οποίο επιτυγχάνεται η αύξηση της ροπής αδράνειας σε συγκεκριμμένα σημεία ενός συστήματος μετάδοσης κίνησης

βολέ (n)
volea

βολή (n)
cop
confort

βολβός /volˈvos/ (n)
bulb

βολιβιανός /vo.li.vi.aˈnos/ (adj)
bolivià

βολικά (adv)
convenientment

βολικός (adj)
convenient

βολτ /ˈvolt/ (n)
volt

βολτάρω /volˈta.ɾo/ (v)
passejar

βολτίτσα (n)
passeig

βολφράμιο (n)
tungstè, wolframi

βομβαρδίζω /voɱ.vaɾˈði.zo/ (v)
bombardejar

βομβαρδισμός (n)
bombardeig

βομβαρδιστικός (adj)
bombardier

βομβητής (n)
brunzidor

βοντβίλ (n)
vodevil

βορά /voˈɾa/ (n)
presa

βορειοαμερικανικός (adj)
nord-americà

βορικός (adj)
bòric

βορράς (n)
nord

βοσκή /voˈsci/ (n)
pasturatge

βοσκός /voˈskos/ (n)
pastor

βοσκότοπος (n)
prat

βοσνιακά /voz.ni.aˈka/ (n)
bosnià

βοσνιακός /voz.ni.aˈkos/ (adj)
bosnià

βοτανικός /vo.ta.niˈkos/ (adj)
botànic

βοτανολογώ (v)
herboritzar

βοτανολόγος (n)
botànic

βουίζω /vuˈi.zo/ (v)
taral·lejar

βουβάλι /vuˈva.li/ (n)
búfal

βουβουζέλα (n)
vuvuzela

βουβωνικός /vu.vo.niˈkos/ (adj)
inguinal
pesta bubònica
  που έχει σχέση με τον βουβώνα, ανήκει σ’ αυτόν ή αναφέρεται σ’ αυτόν

βουβόκυκνος /vuˈvo.ci.knos/ (n)
cigne mut

βουβός /vuˈvos/ (adj)
mut

βουβώνας /vuˈvo.nas/ (n)
engonal

βουδισμός /vu.ðiˈzmos/ (n)
budisme

βουδιστής (n)
budista

βουδιστικός (adj)
budista

βουητό (n)
taral·la

βουκέντρα /vuˈcen.dɾa/ (n)
agulló

βουκολικός /vu.ko.liˈkos/ (adj)
bucòlic

βουκόλος (n)
bover

βουλή (n)
parlament
  (πολιτική) το νομοθετικό σώμα

βουλγαρικά /vul.ɣa.ɾiˈka/ (n)
búlgar

βουλγαρικός /vul.ɣa.ɾiˈkos/ (adj)
búlgar

βουλεβάρτο (n)
bulevard

βουλευτής (n)
diputat

βουλευτίνα (n)
congressista

βουλιάζω /vuˈʎa.zo/ (v)
enfonsar

βουλιμία (n)
bulímia

βουλκανισμός (n)
vulcanització

βουλοκέρι /vu.loˈce.ɾi/ (n)
lacre

βουλώνω (v)
atapeir

βουνίσιος /vuˈni.sços/ (adj)
muntanyós

βουνοκορφή (n)
cim

βουνοπλαγιά (n)
banda

βουνό /vuˈno/ (n)
muntanya, mont, serra

βουργράβος (n)
burggravi

βουρδουλιά (n)
assot

βουρκωμένος
boirós

βουρλίζω (v)
bufó

βουρτσιά (n)
cop

βουστάσιο /vuˈsta.si.o/ (n)
boval

βουστροφηδόν γραφή
bustrofèdon

βουτάνιο /vuˈta.ni.o/ (n)
butà

βουτάω /vuˈta.o/ (v)
banyar
  (μεταβατικό) βάζω κάτι σε υγρό, το βυθίζω
  (μεταφορικά, προφορικό) κλέβω
sucar
  (αμετάβατο) μπαίνω σε υγρό, όπως στη θάλασσα

βουτήματα (n)
coca

βουταδιένιο (n)
butadiè

βουτηχτάρα (n)
cabussó

βουτιά /vuˈtça/ (n)
bussejar

βουτυρόγαλα (n)
sèrum de mantega

βοϊδολάτης (n)
bover

βούισμα (n)
brumir

βούκερος /ˈvu.ce.ɾos/ (n)
alfolba
  (φυτό) κοινή ονομασία για το αρωματικό φυτό Trigonella foenum-graecum ή Buceras foenum-graecum, που ευδοκιμεί στη Μέση Ανατολή, στην Ινδία, στην Κίνα κ.ά., και μπαχαρικό που παρασκευάζεται από τους σπόρους του

βούκινο /ˈvu.ci.no/ (n)
bramar
  χάλκινη (ή από άλλο υλικό) σάλπιγγα, την οποία αρχικά χρησιμοποιούσαν κατά τους Βυζαντινούς χρόνους σαν κάλεσμα στη μάχη, αλλά και για να δίνονται διαταγές κατά την διάρκεια της μάχης, αφού ο θόρυβος ήταν απαγορευτικός για τη χρήση άλλου μέσου.

βούλα /ˈvu.la/ (n)
taca
  σημάδι σε σχήμα κύκλου διαφορετικού χρώματος

βούλευμα (n)
albir

βούληση /ˈvu.li.si/ (n)
albir

βούλωμα (n)
aturada

βούρδουλας (n)
assot

βούρκος /ˈvur.kos/ (n)
llot

βούρτσα (n)
kefe, raspall

βούτυρο /ˈvu.ti.ɾo/ (n)
mantega
  (τρόφιμο) λιπαρό τρόφιμο με υπόλευκο ή κίτρινο χρώμα που γίνεται από το γάλα ή ορισμένα φυτά κι έχει μαγειρική ζαχαροπλαστική χρήση

βράγχιο /ˈvɾaŋ.çi.o/ (n)
brànquia

βράδυ /ˈvɾa.ði/ (n)
vespre

βράζω (v)
bullir

βράκτιο (n)
bràctea

βράση (n)
bullent

βράσιμο (n)
cocció

βράχος /ˈvɾa.xos/ (n)
roca, pedra

βρέβιο (n)
inventari

βρέφος /ˈvɾe.fos/ (n)
nadó
  το πολύ μικρό παιδί στους πρώτους μήνες της ζωής του
  (αργκό) που είναι πολύ νεαρός, ανώριμος

βρέχει /ˈvɾe.çi/ (v)
ploure

βρέχομαι (v)
amarar

βρέχω /ˈvɾe.xo/ (v)
ploure

βρίζω /ˈvɾi.zo/ (v)
insultar

βρίθω /ˈvɾi.θo/ (v)
eixamenar-se

βρίσκομαι (v)
trobar-se

βρίσκω (v)
trobar

βραβείο (n)
premi

βραβεύομαι (v)
guardonar

βραδιά (n)
vespre

βραδιάζω /ˈvɾa.ðʝa.zo/ (v)
fosca

βραδινός (adj)
de la tarda

βραδυκαρδία (n)
bradicàrdia

βραδυπορώ (v)
lentament

βραδύτητα /vɾaˈði.ti.ta/ (n)
lentitud

βραζιλιάνικος /vɾa.ziˈʎa.ni.kos/ (adj)
brasiler

βρακί /vɾaˈci/ (n)
pantalons curts

βρασμός (n)
ebullició

βραστός (adj)
bullent

βραχίονας /vɾaˈçi.o.nas/ (n)
braç
  το ανώτερο τμήμα του χεριού, από τον ώμο μέχρι τον αγκώνα

βραχιόλι /vɾaˈço.li/ (n)
braçalet

βραχνός (adj)
ronc

βραχονησίδα /vɾa.xo.niˈsi.ða/ (n)
illot rocós

βραχυκύκλωμα /vɾa.çiˈci.klo.ma/ (n)
curtcircuit

βραχυπρόθεσμα (adv)
a curt termini

βραχυπρόθεσμος (adj)
a curt termini

βραχυχρόνιος /vɾa.çiˈxɾo.ni.os/ (adj)
breu

βραχύς /vɾaˈçis/ (adj)
breu

βρεγμένος
mullar

βρεγματικό (n)
os parietal

βρετανικός (adj)
britànic

βρετονικά /vɾe.to.niˈka/ (n)
bretó

βρετονικός (adj)
bretona

βρεφοκομείο (n)
pessebre

βρικόλακας /vɾiˈko.la.kas/ (n)
vampir

βρισιά /vɾiˈsça/ (n)
expletiu

βρογχίτιδα /vɾoŋˈçi.ti.ða/ (n)
bronquitis

βρογχεκτασία /vɾoŋ.çe.ktaˈsi.a/ (n)
bronquièctasi

βρογχιολίτιδα /vɾoŋ.çi.oˈli.ti.ða/ (n)
bronquiolitis

βρογχιόλιο /vɾoŋ.çiˈo.li.o/ (n)
bronquíol

βρογχοκήλη /vɾoŋ.xoˈci.li/ (n)
goll

βρογχοσκόπηση (n)
broncoscòpia

βρομάω /vɾoˈma.o/ (v)
pudir
  έχω άσχημη οσμή
  σαπίζω, χαλάω (κυρίως για φαγητό)

βρομιά (n)
bruticia

βρομιάρης /vɾoˈmɲa.ɾis/ (n)
malparit

βρομοκοπάω (v)
fer pudor

βρομόνερο (n)
saliva

βροντάω /vɾonˈda.o/ (v)
esmaixada

βροντή /vɾonˈdi/ (n)
tro

βροχή /vɾoˈçi/ (n)
pluja
  (μεταφορικά) παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν σε μεγάλο αριθμό μέσα σε μικρό διάστημα

βροχή μετεώρων
pluja de meteors

βροχερός /vɾo.çeˈɾos/ (adj)
plujós

βροχόπτωση /vɾoˈxo.pto.si/ (n)
caiguda

βρυχώμαι /vɾiˈxo.me/ (v)
rugir

βρωσιμότητα /vɾo.siˈmo.ti.ta/ (n)
comestibilitat

βρόγχος /ˈvɾoŋ.xos/ (n)
bronqui

βρόμα /ˈvɾo.ma/ (n)
fer pudor

βρόμικος /ˈvɾo.mi.kos/ (adj)
brut

βρόμιο (n)
brom

βρόχος (n)
bucle
  (προγραμματισμός) σύνολο εντολών προγραμματισμού που επαναλαμβάνονται κυκλικά όσο ικανοποιείται μία συγκεκριμένη συνθήκη

βρύο /ˈvɾi.o/ (n)
molsa

βρύση /ˈvɾi.si/ (n)
aixeta

βρώμη /ˈvɾo.mi/ (n)
civada, avena

βρώσιμος (adj)
comestible

βυζί /viˈzi/ (n)
pit

βυζαντινός /vi.zan.diˈnos/ (adj)
bizantí

βυζαρού (n)
mamelluda

βυθίζω /viˈθi.zo/ (v)
enfonsar

βυθισμένος
immers

βυθοκόρος (n)
draga

βυθός /viˈθos/ (n)
fons

βυνοσάκχαρο /vi.noˈsak.xa.ɾo/ (n)
maltosa

βυρσοδέψης (n)
adober

βυρσοδεψία (n)
adobament

βυρσοδεψείο /viɾ.so.ðeˈpsi.o/ (n)
adoberia

βυσσινής /vi.siˈnis/ (adj)
carmesí

βυσσινόκηπος (n)
cirerar

βωβός κινηματογράφος /voˈvos ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/
pel·lícula muda

βωμολοχία /vo.mo.loˈçi.a/ (n)
indecència

βωμός /voˈmos/ (n)
altar

βωξίτης (n)
bauxita

βόας (n)
boa

βόδι /ˈvo.ði/ (n)
bou

βόθρος (n)
pou negre

βόλι (n)
bala

βόλτα /ˈvol.ta/ (n)
recorregut

βόμβα /ˈvoɱ.va/ (n)
bomba
  (οπλισμός) συσκευή γεμάτη εκρηκτικά, χρησιμοποιούμενη για την καταστροφή πραγμάτων
  (μεταφορικά) καταστροφή, ξαφνική αποκάλυψη σκανδάλου με μεγάλες επιπτώσεις

βόμβος (n)
brumir

βόρακας (n)
bòrax

βόρειο ημισφαίριο
hemisferi nord

βόρειο σέλας
aurora boreal

βόρειος (adj)
septentrional

βόριο /ˈvo.ɾi.o/ (n)
bor
  (χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο (συμβολίζεται διεθνώς με το B), με μαύρο χρώμα. Είναι πολύ σκληρό και κρυσταλλικό. Χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία ως προστατευτικό από την οξείδωση, στην πυρηνική τεχνολογία και, γενικά, στις εφαρμογές που έχουν υψηλή θερμοκρασία

βόσκηση (n)
pasturatge

βόστρυχος /ˈvo.stɾi.xos/ (n)
bucle

βότανο /ˈvo.ta.no/ (n)
herba

βότκα (n)
vodka

βότρυς (n)
raïm

βότσαλο /ˈvo.t͡sa.lo/ (n)
còdol

βύθιση /ˈvi.θi.si/ (n)
banyar

βύνη (n)
malt

βύσμα /ˈvi.zma/ (n)
clavilla

βύσσινο (n)
guinda

βώλος (n)
bala

γάββρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
gabre

γάβγισμα (n)
lladrament

γάβρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
carpí

γάγγραινα /ˈɣaŋ.ɡɾe.na/ (n)
gangrena

γάδος (n)
merlà

γάζα /ˈɣa.za/ (n)
gasa

γάιδαρος /ˈɣai̯.ða.ɾos/ (n)
ase, burro, ruc
  (θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο (και σπανιότερα άγριο) θηλαστικό της οικογένειας του αλόγου, το οποίο χρησιμοποιείται ως υποζύγιο (επιστημονική ονομασία: Equus asinus)

γάλα /ˈɣa.la/ (n)
llet

γάλλιο (n)
gal·li

γάλος /ˈɣa.los/ (n)
gall dindi

γάμα (n)
gamma
  το τρίτο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου (γ, κεφαλαίο: Γ)

γάμος /ˈɣa.mos/ (n)
boda, casament
  η επίσημη τελετή ένωσης δύο ατόμων, η γαμήλια τελετή
matrimoni, boda
  (κατ’ επέκταση) η αναγνωρισμένη από το νόμο συμβίωση δύο ανθρώπων, που έχει γίνει μετά από σύμφωνη με τη νομοθεσία διαδικασία

γάμπα (n)
panxell

γάμπια /ˈɣa.bi.a/ (n)
gàbia

γάνα (n)
verdet

γάντζος /ˈɣan.d͡zos/ (n)
ganxo

γάντι /ˈɣan.di/ (n)
guant

γάρμπος (n)
elegància

γάστρα (n)
cocota
  (κουζινικά) μεταλλικό ή πήλινο μαγειρικό σκεύος, το οποίο αφού θερμανθεί κατάλληλα, τοποθετείται πάνω από το ταψί με το φαγητό συμβάλλοντας στο ψήσιμό του από την επάνω πλευρά
buc
  (ναυπηγικός όρος) η κοιλιά του σκάφους

γάτα /ˈɣa.ta/ (n)
gat, mix
  (θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο τετράποδο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουροειδών. Έχει ευλύγιστο σώμα, στρογγυλό κεφάλι, μακριά ουρά και γαμψά νύχια που εξυπηρετούν στην αναρρίχηση και τη σύλληψη του θηράματος

γάτος /ˈɣa.tos/ (n)
gat
  (θηλαστικό ζώο) το αρσενικό της γάτας

γέεννα /ˈʝe.e.na/ (n)
Gehenna

γέλιο /ˈʝe.ʎo/ (n)
riure, rialla

γέμιση /ˈʝe.mi.si/ (n)
farsa

γέμισμα /ˈʝe.mi.zma/ (n)
ompliment

γένεση (n)
gènesi

γένι /ˈʝe.ni/ (n)
barba

γέννα /ˈʝe.na/ (n)
naixement

γέννημα (n)
cosa

γέννηση /ˈʝe.ni.si/ (n)
naixença

γένος /ˈʝe.nos/ (n)
gènere

γέρασμα (n)
envelliment

γέρικος (adj)
vell

γέρνω /ˈʝeɾ.no/ (v)
inclinar

γέροντας /ˈʝe.ɾon.das/ (n)
vell

γέρος /ˈʝe.ɾos/ (n)
vell

γέρσιμο /ˈʝeɾ.si.mo/ (n)
desnivell

γέφυρα /ˈʝe.fi.ɾa/ (n)
pont

γήλοφος (n)
mota

γήπεδο /ˈʝi.pe.ðo/ (n)
camp

γήρας /ˈʝi.ɾas/ (n)
vellesa

γήτεμα (n)
esquer

γίββωνας (n)
gibó

γίγαντας /ˈʝi.ɣan.das/ (n)
gegant

γίδι (n)
nen

γίνομαι /ˈʝi.no.me/ (v)
esdevenir

γίντις (adj)
jiddisch

γαία (n)
camp

γαβ
bof

γαβάθα /ɣaˈva.θa/ (n)
bol

γαβγίζω (v)
lladrar

γαβιάλης (n)
gavial

γαγάτης (n)
atzabeja

γαδολίνιο (n)
gadolini

γαζέλα /ɣaˈze.la/ (n)
gasela

γαζία /ɣaˈzi.a/ (n)
mimosa

γαζώνω (v)
picar
  ράβω στη ραπτομηχανή

γαιοκτήμονας (n)
terratinent

γαιοκτησία (n)
característica

γαλάζιος /ɣaˈla.zʝos/ (adj)
atzur

γαλάκτωμα /ɣaˈla.kto.ma/ (n)
emulsió

γαλέρα (n)
galera

γαλέτα (n)
galeta de mar

γαλήνη /ɣaˈli.ni/ (n)
calma

γαλήνιος (adj)
calm

γαλακτοκομείο (n)
formatgeria

γαλακτοκομικά (n)
cabreria

γαλακτοπωλείο /ɣa.la.kto.poˈli.o/ (n)
cabreria

γαλακτόζη (n)
galactosa

γαλανομάτης /ɣa.la.noˈma.tis/ (adj)
ullblau

γαλαντόμος (adj)
generós

γαλανός (adj)
cian

γαλαξίας /ɣa.laˈksi.as/ (n)
galàxia

γαλαξιακός /ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
galàctic

γαλαρία (n)
baca

γαλατικός /ɣa.la.tiˈkos/ (adj)
gal

γαλβανισμός (n)
galvanització

γαλβανόμετρο (n)
galvanòmetre

γαληνός (adj)
serè

γαλικιανά (n)
gallec

γαλικιανός /ɣa.li.ci.aˈnos/ (adj)
gallec

γαλλικά (n)
francès

γαλλικό κλειδί
clau anglesa

γαλλικό κόρνο
corn

γαλλικό φιλί (n)
bes amb llengua

γαλλικός /ɣa.liˈkos/ (adj)
francès

γαλλοπροβηγκιανά (n)
arpità

γαλλόφωνος (n)
francòfon

γαλοπούλα (n)
gallina de les Índies

γαλουχία /ɣa.luˈçi.a/ (n)
alletament

γαλουχώ /ɣa.luˈxo/ (v)
alletar

γαλόνι /ɣaˈlo.ni/ (n)
galó
  αγγλοσαξωνική μονάδα όγκου, ίσο με 4,405 λίτρα (ξηρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 3,785 λίτρα (υγρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 4,454 λίτρα (αυτοκρατορικό γαλόνι στο Ηνωμένο Βασίλειο)

γαλότσα /ɣaˈlo.t͡sa/ (n)
xancle

γαμάτος (adj)
collonut

γαμάω /ɣaˈma.o/ (v)
follar

γαμέτης (n)
gàmeta

γαμήλιος (adj)
esglaó

γαμήσι /ɣaˈmi.si/ (n)
clau

γαμιάς /ɣaˈmɲas/ (n)
follador

γαμπριάτικα (n)
espòs

γαμπρός /ɣamˈbɾos/ (n)
gendre
  ο σύζυγος της κόρης μου, της αδελφής μου ή γενικότερα κάποιας συγγενή μου

γαμψός /ɣamˈpsos/ (adj)
ganxut

γαμώτο (n)
carall
  (οικείο) η αξιοπρέπεια, ο εγωισμός
  σθένος υπέρβασης

γαντζώνομαι (v)
enganxar

γαντζώνω (v)
enganxar

γαρίδα /ɣaˈɾi.ða/ (n)
gamba

γαρίφαλο /ɣaˈɾi.fa.lo/ (n)
clavell
  (βοτανική, λουλούδι) το άνθος της γαριφαλιάς (Dianthus caryophyllus)· έχει διάφορα χρώματα, λεπτό άρωμα και πολύ πυκνά πέταλα
clau d'espècia
  (μπαχαρικό) που προκύπτει από τον αποξηραμένο καρπό του δέντρου Καρυόφυλλος ο αρωματικός· μοιάζει με μικρό καρφί κι έχει έντονη γεύση

γαργαλώ (v)
fer pessigolles

γαρδένια /ɣaɾˈðe.ɲa/ (n)
gardènia

γαρνίρω /ɣaɾˈni.ɾo/ (v)
adornar

γαστρίτιδα (n)
gastritis

γαστρεντερίτιδα (n)
gastroenteritis

γαστρεντερολογία (n)
gastroenterologia

γαστρονομία (n)
gastronomia

γαστρονομικός (adj)
gastronòmic

γαστροσκόπηση (n)
gastroscòpia

γατάκι /ɣaˈta.ci/ (n)
gatet

γατόπαρδος /ɣaˈto.paɾ.ðos/ (n)
guepard

γατόπορτα (n)
gatonera

γατόψαρο (n)
silur

γαϊδουράγκαθο /ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo/ (n)
card

γαϊδουροκαλόκαιρο /ɣai.ðu.ro.kaˈlo.ce.ro/ (n)
estiuet de Sant Martí
  (οικείο) καλοκαιρία κατά την περίοδο του τέλους Οκτωβρίου

γαϊδούρα (n)
burra

γαύρος /ˈɣa.vɾos/ (n)
aladroc

γδάρσιμο /ˈɣðaɾ.si.mo/ (n)
abrasió

γδάρτης (n)
escorxador

γδέρνω /ˈɣðeɾ.no/ (v)
escorxar

γείσο (n)
barbacana
  το τμήμα της στέγης που εξέχει από τους τοίχους
vora
  το μέρος του καπέλου που εξέχει πάνω από το πρόσωπο

γείτονας /ˈʝi.to.nas/ (n)
veí
  άτομο που κατοικεί κοντά σε κάποιον άλλον

γείτσες /ˈʝi.t͡ses/
múse

γείωση /ˈʝi.o.si/ (n)
terra, massa

γεγονός /ʝe.ɣoˈnos/ (n)
fet

γεια /ˈʝa/
hola

γειτνίαση (n)
veïnatge

γειτονεύω (v)
proïsme

γειτονιά /ʝi.toˈɲa/ (n)
barri

γειώνω (v)
camp

γελάω /ʝeˈla.o/ (v)
riure's de

γελοία (adv)
ridículament

γελοίος /ʝeˈli.os/ (adj)
ridícul

γελοιογραφία /ʝe.li.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
caricatura

γελωτοποιός (n)
albardà
  (επάγγελμα) κωμικός που διασκέδαζε τη βασιλική αυλή

γεμάτος /ʝeˈma.tos/ (adj)
ple

γεμίζω /ʝeˈmi.zo/ (v)
emplenar

γεμιστήρας /ʝe.miˈsti.ɾas/ (n)
carregador

γενάτος (adj)
barbat

γενέθλια /ʝeˈne.θli.a/ (n)
aniversari, natalici

γενέθλιος /ʝeˈne.θli.os/ (adj)
indígena
  που αναφέρεται στη γέννηση

γενέτειρα (n)
lloc de naixement

γενίκευση (n)
generalització

γενίτσαρος /ʝeˈni.t͡sa.ɾos/ (n)
genísser

γενεαλογία /ʝe.ne.a.loˈʝi.a/ (n)
genealogia

γενεαλογικός (adj)
genealògic

γενειάδα /ʝe.niˈa.ða/ (n)
barba

γενειοφόρος (n)
barbuda

γενετικά (adv)
genèticament

γενετική (n)
genètica

γενετική παρέκκλιση
deriva genètica

γενετικός (adj)
generatiu

γενετιστής (n)
genetista

γενιά (n)
generació

γενικά /ʝe.niˈka/ (adv)
a

γενική /ʝe.niˈci/ (n)
genitiu

γενικεύσιμος (adj)
generalisable

γενικεύω (v)
generalitzar

γενικός /ʝe.niˈkos/ (n)
general

γεννάω /ʝeˈna.o/ (v)
enegendrar

γεννήτορας (n)
genitor

γεννήτρια (n)
generador

γενναία (adv)
coratjosament

γενναίος /ʝeˈne.os/ (adj)
coratjós
  που δείχνει ή χαρακτηρίζεται από γενναιότητα, που αντιμετωπίζει τους κινδύνους ή τις αντιξοότητες χωρίς να δειλιάσει, που δείχνει θάρρος και ταυτόχρονα υψηλό ήθος

γενναιοδωρία (n)
generositat

γενναιόδωρα (adv)
generosament

γενναιόδωρος (adj)
generós

γεννητικός /ʝe.ni.tiˈkos/ (adj)
genital

γεννητούρια (n)
naixement

γεννιέμαι (v)
néixer

γεννοβολώ (v)
fresa

γενοκτονία (n)
genocidi

γενόσημο (n)
genèric

γερά (adv)
de valent

γεράκι /ʝeˈɾa.ci/ (n)
falcó

γεράνι (n)
gerani

γερακάρης (n)
falconer

γερακίνα (n)
aligot

γερανός /ʝe.ɾaˈnos/ (n)
grua
  (πτηνό) μεγαλόσωμο υδρόβιο πτηνό με μακριά πόδια, μακρύ ράμφος και λαιμό
  το όχημα που έχει το προηγούμενο μηχάνημα

γερμάνιο (n)
germani

γερμανικά (n)
alemany

γερμανικός (adj)
alemany

γερμανισμός (n)
germanisme

γερνάω /ʝeɾˈna.o/ (v)
envellir

γεροντικός (adj)
senil

γεροντοκρατία /ʝe.ɾon.do.kɾaˈti.a/ (n)
gerontocràcia

γεροντοκόρη (n)
conca

γεροντολογία (n)
gerontologia

γεροντοπαλίκαρο (n)
conco

γερουσία (n)
senat

γερουσιαστής /ʝe.ɾu.si.aˈstis/ (n)
senador

γερούνδιο (n)
gerundi

γερός /ʝeˈɾos/ (adj)
difícil

γευματίζω (v)
dinar

γεφυροπλάστιγγα (n)
bàscula de pont

γεω-
geo-

γεωγλυφικό /ʝe.o.ɣli.fiˈko/ (n)
geoglif

γεωγράφος (n)
geògraf

γεωγραφία /ʝe.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
geografia

γεωγραφικό πλάτος
latitud

γεωδαισία (n)
geodèsia

γεωδαιτικός (adj)
geodèsic

γεωεντοπισμός (n)
geolocalització

γεωθερμικός /ʝe.o.θeɾ.miˈkos/ (adj)
geotèrmic

γεωκεντρικός /ʝe.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
geocèntric

γεωλογία /ʝe.o.loˈʝi.a/ (n)
geologia

γεωλογικά (adv)
geològicament

γεωλογικός (adj)
geològic

γεωλόγος (n)
geòleg

γεωμετρία /ʝe.o.meˈtɾi.a/ (n)
geometria

γεωμετρικός (adj)
geomètric

γεωμορφολογία (n)
geomorfologia

γεωπολιτική /ʝe.o.po.li.tiˈci/ (n)
geopolítica

γεωπολιτικός (adj)
geopolític

γεωπονία /ʝe.o.poˈni.a/ (n)
agronomia

γεωπόνος /ʝe.oˈpo.nos/ (n)
agrònom

γεωργία (n)
agricultura

γεωργιανά (n)
georgià

γεωργικός (adj)
agrícola

γεωργός /ʝe.oɾˈɣos/ (n)
granger

γεωστατικός (adj)
geostacionari

γεωφυσική (n)
geofísica

γεωχημεία (n)
geoquímica

γεύμα /ˈʝev.ma/ (n)
àpat

γεύομαι /ˈʝe.vo.me/ (v)
tastar

γεύση /ˈʝef.si/ (n)
gust

γεώγλυφο /ʝeˈo.ɣli.fo/ (n)
geoglif

γεώτρηση (n)
perforació

γη /ˈʝi/ (n)
Terra
  (αστρονομία) → δείτε Γη (ο πλανήτης)

γηγενής /ʝi.ʝeˈnis/ (adj)
indígena

γηρατειά /ʝi.ɾaˈtça/ (n)
vellesa

γηριατρική (n)
geriatria

γηροκομείο /ʝi.ɾo.koˈmi.o/ (n)
jubilació

γηροκομώ (v)
assistir malalts

γητειά (n)
embruixar

γητεύτρα (n)
bruixa

γιάρδα /ˈʝaɾ.ða/ (n)
iarda
  (μονάδα μέτρησης) αγγλική μονάδα μήκους ίση με 3 πόδια ή 0,9144 μέτρα

γιάφκα /ˈʝa.fka/ (n)
amagatall

για /ʝa/ /ˈʝa/
per a

για να
per a que
  τελικός σύνδεσμος που εισάγει προτάσεις που σημαίνουν το σκοπό μιας ενέργειας

για τώρα
ara per ara

γιαίνω /ˈʝe.no/ (v)
curar

γιαγιά /ʝaˈʝa/ (n)
iaia, avia

γιακ /ˈʝak/ (n)
iac

γιακάς /ʝaˈkas/ (n)
coll

γιαλός /ʝaˈlos/ (n)
costa

γιαούρτι /ʝaˈuɾ.ti/ (n)
iogurt

γιαπί (n)
construcció

γιασεμί (n)
gessamí

γιατί
per què
  αιτιολογικός σύνδεσμος που αναφέρεται στον λόγο την αιτία ή τον σκοπό μιας πράξης

γιατρεύω /ʝaˈtɾe.vo/ (v)
curar

γιατρικό (n)
remei

γιατροπορεύω (v)
ajudar

γιατρός /ʝaˈtɾos/ (n)
metge, metgesa

γιαχνί (n)
guisat

γιγαντιαίος /ʝi.ɣan.diˈe.os/ (adj)
gegantí

γιγαντώνω (v)
créixer

γιδοβοσκός (n)
cabrer

γιεν (n)
ien

γιλέκο /ʝiˈle.ko/ (n)
armilla

γινόμενο (n)
producte

γιογιό /ʝoˈʝo/ (n)
io-io
  παιδικό παιχνίδι που αποτελείται από δύο συνδεδεμένους δίσκους και ένα νήμα δεμένο μεταξύ τους

γιορούμπα (n)
ioruba

γιορτάζω /ʝoɾˈta.zo/ (v)
celebrar

γιορτή /ʝoɾˈti/ (n)
festa, festivitat

γιος /ˈʝos/ (n)
fill

γιου-πι-ες (n)
SAI

γιουγκοσλαβικός (adj)
iugoslau

γιουρούσι (n)
incursió

γιουχάρω (v)
burleria

γιούκα (n)
iuca

γιούρτη (n)
iurta
  είδος μεγάλης σκηνής που χρησιμοποιούν οι Μογγόλοι

γιούχα /ˈʝu.xa/
esbroncada

γιρλάντα (n)
garlanda

γιόγκα (n)
ioga

γιόγκι (n)
iogui

γιόκας /ˈʝo.kas/ (n)
fillet

γιώτα (n)
iota

γκάζι (n)
accelerador
  Το πετάλι επιτάχυνσης του αυτοκινήτου.

γκάιντα /ˈɡai̯.da/ (n)
cornamusa

γκάρισμα (n)
bram

γκάστρωμα (n)
embaràs

γκέι (n)
gai

γκέισα /ˈɟei̯.sa/ (n)
geisha

γκέτα (n)
polaina
  κάλυμμα της γάμπας ή του χεριού, τμήμα στολής στρατιωτών αρχικά
  περικνήμιο
  κάλτσα σωλήνα γάμπας-κνήμης (όχι κλασική μακριά κάλτσα)

γκέτο /ˈɟe.to/ (n)
call

γκίνια (n)
mala sort

γκαζόν (n)
gespa

γκαλερί (n)
galeria

γκαλερίστας (n)
galerista

γκαλόπ (n)
galop

γκαμπί /gamˈbi/ (n)
gambit

γκαντεμιά (n)
pega

γκαράζ /ɡaˈɾaz/ (n)
garatge

γκαρίγκ (n)
garriga

γκαρίζω (v)
bramar
  (για γάιδαρο) βγάζω τη χαρακτηριστική φωνή του γαϊδάρου
  (για άνθρωπο) τραγουδώ παράφωνα

γκαρνταρόμπα /ɡaɾ.daˈɾo.ba/ (n)
guarda-roba
  χώρος, σε μουσείο ή άλλο μέρος, όπου οι επισκέπτες αφήνουν τα πανωφόρια τους, μεγάλες τσάντες, ομπρέλες, κ.λπ. κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους, δωρεάν ή έναντι μικρού ποσού

γκαρσονιέρα /ɡaɾ.soˈɲe.ɾa/ (n)
eficiència

γκαρσόν (n)
cambrer

γκαρσόνι (n)
cambrer

γκασπάτσο (n)
gaspatxo

γκασταρμπάιτερ (n)
treballador convidat

γκαστρώνω (v)
prenyar

γκελ (n)
botre

γκερντάνι (n)
papada

γκι /ˈɟi/ (n)
vesc

γκιλοτίνα /ɟi.loˈti.na/ (n)
guillotina

γκισέ (n)
finestreta

γκιόνης /ˈɟo.nis/ (n)
xot, xut

γκλιτς (n)
defecte

γκλιτσάρισμα (n)
defecte

γκλιτσάρω (v)
defecte

γκλομπ (n)
batuta

γκλουβάιν (n)
vi calent

γκλόκενσπιλ (n)
carilló

γκνου (n)
nyu

γκολ /ˈgol/ (n)
gol

γκολφ (n)
golf

γκουγκλάρω /ɡuˈɡla.ɾo/ (v)
googlejar

γκουλάγκ (n)
gulag

γκουμούτσα /ɡuˈmu.t͡sa/ (n)
tros

γκουρού (n)
guru

γκοφρέτα /ɡoˈfɾe.ta/ (n)
neula

γκούγκολπλεξ (n)
googolplex

γκράπα /ˈɡɾa.pa/ (n)
grappa

γκράφιτι (n)
grafit

γκρέιπφρουτ (n)
aranja

γκρέμισμα (n)
cayguda

γκρίζος /ˈɡɾi.za/ /ˈɡɾi.zo/ /ˈɡɾi.zos/ (adj)
gris

γκρίνια (n)
botzinaire

γκραβούρα (n)
gravat

γκρανκάσα /ɡɾaŋˈka.sa/ (n)
bombo

γκραϊντάρω (v)
culejar

γκρεμίζω (v)
enderrocar

γκρεμός (n)
precipici

γκρενά (n)
granat

γκρι (n)
gris

γκριζάρω (v)
agrisar

γκριζωπός (adj)
grisenc

γκρινιάρης /ɡɾiˈɲa.ɾis/ (n)
botzinaire
  → δείτε και το κύριο όνομα Γκρινιάρης

γκρουμ /ˈgɾum/ (n)
grum

γκρουπούσκουλο (n)
grupuscle

γκρόσσα (n)
grossa

γκόμενος /ˈɡo.me.nos/ (n)
nòvio
  (λαϊκότροπο, οικείο) ερωτικός σύντροφος, αυτός με τον οποίο, κάποια/ος έχει ερωτικές σχέσεις
tros
  (λαϊκότροπο, οικείο) ο ωραίος άντρας

γλάρος /ˈɣla.ɾos/ (n)
gavina

γλάσο (n)
glaça

γλάστρα (n)
test
  δοχείο, συνήθως από πηλό ή πλαστικό, το οποίο γεμίζουμε με χώμα και φυτεύουμε ένα φυτό, κυρίως λουλούδια ή μυρωδικά

γλίστρα (n)
esllavissada

γλίστρημα (n)
lliscada

γλίτσα /ˈɣli.t͡sa/ (n)
bava

γλαγολιτικός (adj)
glagolític

γλαδιόλα /ɣlaˈðʝo.la/ (n)
gladiol

γλαρός (adj)
intel·ligent

γλαρώνω /ɣlaˈɾo.no/ (v)
dormitar

γλασάρω (v)
esmalt

γλαφυρός /ɣla.fiˈɾos/ (adj)
graciós

γλαφυρότητα /ɣla.fiˈɾo.ti.ta/ (n)
imatgeria

γλαύκωμα (n)
glaucoma

γλείφω /ˈɣli.fo/ (v)
llepar

γλειφιτζούρι (n)
piruleta, pirulí

γλεντοκοπάω (v)
festa

γλεντοκοπώ (v)
festa

γλιστερός (adj)
lliscadís

γλιστράω /ɣliˈstɾa.o/ (v)
engalba

γλιτώνω /ɣliˈto.no/ (v)
escapar

γλοιοβλάστωμα (n)
glioblastoma

γλοιώδης (adj)
enganxós

γλουτένη (n)
gluten

γλουταμίνη (n)
glutamina

γλουτός /ɣluˈtos/ (n)
natja
  (ανατομία, λόγιο) το καθένα από τα δύο σαρκώδη ημισφαίρια που σχηματίζονται στην πίσω πλευρά του ανθρώπινου σώματος, χαμηλά, μεταξύ της μέσης και των μηρών, η περιοχή αριστερά και δεξιά από τον πρωκτό

γλυκάδι (n)
lletó

γλυκάνισο /ɣliˈka.ni.so/ (n)
anís

γλυκίνη (n)
glicina

γλυκαίνω (v)
assuaujar

γλυκαιμία /ɣli.ceˈmi.a/ (n)
glicèmia, glucèmia

γλυκανάλατος (adj)
aixaropat

γλυκογόνο /ɣli.koˈɣo.no/ (n)
glicogen

γλυκοκοιτάζω (v)
dolç

γλυκολέμονο (n)
calç

γλυκοπατάτα /ɣli.ko.paˈta.ta/ (n)
batata

γλυκοπρωτεΐνη (n)
glicoproteïna

γλυκό (n)
dolçament

γλυκόζη (n)
glucosa

γλυκόηχος (adj)
melós

γλυκόξινος (adj)
agredolç

γλυκόπικρος (adj)
agredolç

γλυκόριζα (n)
regalèssia

γλυκός /ɣliˈkos/ (adj)
dolç

γλυκύ (n)
dolç

γλυκύς /ɣliˈcis/ (adj)
dolç

γλυμμένος /ɣliˈme.nos/
esculpit

γλυπτική /ɣli.ptiˈci/ (n)
escultura

γλυπτικός (adj)
escultural

γλυπτό (n)
escultura

γλυφοσάτη (n)
glifosat

γλυφός (adj)
salabrós

γλωσσάριο (n)
glossari

γλωσσαμύντορας /ɣlo.saˈmin.do.ɾas/ (n)
purista

γλωσσικός (adj)
lingual

γλωσσοδέτης /ɣlo.soˈðe.tis/ (n)
embarbussament, travallengua

γλωσσολογία /ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
lingüística

γλωσσολογικός (adj)
lingüístic

γλωσσολόγος (n)
lingüista

γλωσσομάθεια (n)
aprenentatge

γλωσσοτρώγω /ɣlo.soˈtɾo.ɣo/ (v)
envejar

γλωσσόφιλο /ɣloˈso.fi.lo/ (n)
bes amb llengua

γλωττίδα /ɣloˈti.ða/ (n)
glotis
  (ανατομία) το άνοιγμα ανάμεσα στις φωνητικές πτυχές

γλόμπος /ˈɣlom.bos/ (n)
bombeta

γλύκα (n)
dolçor

γλύκισμα /ˈɣli.ci.zma/ (n)
dolç

γλύπτης /ˈɣli.ptis/ (n)
escultor

γλύφος (n)
glif

γλύφω /ˈɣli.fo/ (v)
esculpir

γλώσσα /ˈɣlo.sa/ (n)
llengua, idioma
  (ανατομία) ευκίνητο και μυώδες όργανο του στόματος, που αποτελεί το αισθητήριο όργανο της γεύσης. Χρησιμοποιείται, επίσης, στο μάσημα και την κατάποση της τροφής, αλλά και στην ανθρώπινη ομιλία, κατά την άρθρωση των φθόγγων
llenguatge, llengua, idioma
  (γλωσσολογία) ο κώδικας επικοινωνίας που αποτελείται από γράμματα, λεξήματα και γραμματικούς κανόνες και είναι το κύριο μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εθνότητας ή ομάδας

γλώσσα μηχανής
llenguatge de màquina

γλώσσα προγραμματισμού
llenguatge de programació

γνάφαλο (n)
borra

γνέθω (v)
desfilar

γνέφω /ˈɣne.fo/ (v)
capcinejar

γνέψιμο (n)
assentir amb el cap

γνήσια (adv)
autènticament

γνήσιος /ˈɣni.si.os/ (adj)
genuí

γνησιότητα /ɣni.siˈo.ti.ta/ (n)
autenticitat

γνωμάτευση (n)
peritatge

γνωμοδότης (n)
expert

γνωμοδότηση (n)
peritatge

γνωρίζω /ɣnoˈɾi.zo/ (v)
conèixer
  ξέρω

γνωριμία (n)
cita

γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία
teràpia cognitivoconductual

γνωσιακός (adj)
cognitiu

γνωστικισμός (n)
gnosticisme

γνωστικός /ɣno.stiˈkos/ (adj)
cognitiu

γνωστοποίηση (n)
notificació

γνωστός /ɣnoˈstos/ (n)
conegut
  κάποιος που τον γνωρίζω καλά ή τον έχω συναντήσει ή μας έχουν συστήσει

γνώμη /ˈɣno.mi/ (n)
opinió
  η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα

γνώμονας /ˈɣno.mo.nas/ (n)
escaire

γνώριμος (adj)
conegut

γνώρισμα /ˈɣno.ɾi.zma/ (n)
tret
atribut
  (βάσεις δεδομένων) η στήλη μίας σχέσης (relation) / πίνακα (table) ενός σχεσιακού μοντέλου / σχεσιακής βάσης δεδομένων. Ο όρος γνώρισμα (attribute) χρησιμοποιείται κυρίως στη θεωρία της επιστήμης των υπολογιστών.

γνώση /ˈɣno.si/ (n)
coneixement, saber

γνώστης /ˈɣno.stis/ (n)
expert

γοβάκι /ɣoˈva.ci/ (n)
sabata

γογγυτό (n)
cruixit

γογγύζω /ɣoŋˈɟi.zo/ (v)
rondinar

γοητεία /ɣo.iˈti.a/ (n)
al·licient

γοητευτικός /ɣo.i.te.ftiˈkos/ (adj)
encantador

γοητεύω /ɣo.iˈte.vo/ (v)
embruixar

γομαλάκα (n)
goma laca

γομολάστιχα /ɣo.moˈla.sti.xa/ (n)
cautxú

γομφίος /ɣoɱˈfi.os/ (n)
molar

γονάτισμα (n)
agenollament

γονέας (n)
pares

γονίδιο /ɣoˈni.ði.o/ (n)
gen

γονατίζω (v)
agenollar-se

γονατιά (n)
genollada

γονδολιέρης /ɣon.ðoˈʎe.ɾis/ (n)
gondoler

γονείς /ɣoˈnis/
pares

γονιδίωμα (n)
genoma

γονικός (adj)
parental

γονιμοποίηση (n)
fecundació

γονιμοποιώ /ɣo.ni.mo.piˈo/ (v)
fecundar

γονιμότητα /ɣo.niˈmo.ti.ta/ (n)
fertilitat
  η ικανότητα αναπαραγωγής, η ιδιότητα του γόνιμου

γονυκλισία /γo.ni.kliˈsi.a/ (n)
genuflexió

γονότυπος (n)
genotip

γορίλλας (n)
goril·la

γοργοπόδαρος (adj)
prompte

γοργόνα /ɣoɾˈɣo.na/ (n)
sirena

γοργός /ɣoɾˈɣos/ (adj)
ràpid

γοτθικά (n)
gòtic

γουέστερν /ˈwu&#x032F;esteɾn/ (n)
pel·lícula de l'Oest

γουβώνω (v)
cavar

γουδί /ɣuˈði/ (n)
morter

γουδοχέρι /ɣu.ðoˈçe.ɾi/ (n)
mà de morter

γουλιά /ɣuˈʎa/ (n)
glop

γουνοποιός /ɣu.no.piˈos/ (n)
pelleter

γουργουρίζω /ɣuɾ.ɣuˈɾi.zo/ (v)
amanyagar
parrupar
  παράγω σιγανό ήχο που εκφράζει ευχαρίστηση ή ερωτικό κάλεσμα· ισχύει κυρίως για τα ζώα

γουρλωτός (adj)
globulosa

γουρλώνω (v)
esbatanar

γουρουνάκι /ɣu.ɾuˈna.ci/ (n)
bolig

γουρουνόπουλο (n)
garrí

γουρούνα (n)
truja

γουρούνι /ɣuˈɾu.ni/ (n)
porc, cochon

γουόλοφ (n)
wòlof

γοφός (n)
anca

γούβα /ˈɣu.va/ (n)
forat

γούνα /ˈɣu.na/ (n)
pell

γούρι /ˈɣu.ɾi/ (n)
sort

γράμμα /ˈɣɾa.ma/ (n)
lletra, caràcter
  σύμβολο ή χαρακτήρας του αλφάβητου, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα φθόγγο

γράσο (n)
greix

γράφημα /ˈɣɾa.fi.ma/ (n)
grafema
  (γλωσσολογία) σύμβολο του γραπτού λόγου που παριστάνει ένα φώνημα ή ένα συνδυασμό φωνημάτων
gràfic
  η οπτική απεικόνιση με διάφορα σχήματα (κύκλος, ράβδοι κ.λπ.) κάποιων δεδομένων (αριθμών κ.ά.)

γράφος /ˈɣɾa.fos/ (n)
graf

γράφω /ˈɣɾa.fo/ (v)
escriure
  (προφορικό, οικείο ή αγενές) αγνοώ επιδεικτικά την παράκληση ή τη συμβουλή κάποιου

γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια
menysprear

γρήγορα /ˈɣɾi.ɣo.ɾa/ (adv)
ràpidament

γρήγορος /ˈɣɾi.ɣo.ɾos/ (adj)
ràpid

γρίπη /ˈɣɾi.pi/ (n)
grip

γρίπη των πτηνών
grip aviària

γρίφος /ˈɣɾi.fos/ (n)
endevinalla

γραβάτα /ɣɾaˈva.ta/ (n)
corbata

γραμμάριο (n)
gram

γραμμάτιο (n)
pagaré

γραμμή /ɣɾaˈmi/ (n)
línia

γραμματέας /ɣɾa.maˈte.as/ (n)
secretària

γραμματεία (n)
canonge

γραμματικά (adv)
gramaticalment

γραμματική /ɣɾa.ma.tiˈci/ (n)
gramàtica
  (γλωσσολογία, μη αριθμητό) το σύνολο των γραμματικών κανόνων που διέπουν τον προφορικό και γραπτό λόγο μιας γλώσσας (φωνολογία, μορφολογία, συντακτικό)

γραμματικός (adj)
gramatical
  που αναφέρεται στη γραμματική

γραμματικός (n)
gramàtic
  (φιλολογία, ιστορία) ονομασία των φιλολόγων της Αλεξάνδρειας στην ελληνιστική περίοδο

γραμματοκιβώτιο (n)
bústia

γραμματοσειρά /ɣɾa.ma.to.siˈɾa/ (n)
font
  (τυπογραφία, πληροφορική) μια σειρά, ένα σύνολο γραμμάτων, σημείων στίξης, αριθμών κ.λπ., με κοινό σχεδιασμό, αισθητική και χαρακτηριστικά στοιχεία
  (πληροφορική) το αρχείο που περιέχει τον κώδικα για την απεικόνιση της γραμματοσειράς

γραμματοσημοσυλλέκτης (n)
col·lector

γραμματόσημο /ɣɾa.maˈto.si.mo/ (n)
segell

γραμμικός (adj)
lineal

γραμμικότητα (n)
linealitat

γραμμοσκιάζω (v)
enfosquir

γραμμόφωνο (n)
fonògraf

γρανάζι /ɣɾaˈna.zi/ (n)
engrenatge
  (μηχανολογία) οδοντωτός τροχός που σε ζεύγη χρησιμοποιείται για την μετάδοση κίνησης

γρανίτα (n)
sorbet

γρανίτης /ɣɾaˈni.tis/ (n)
granit

γραπτός (adj)
escrit

γραπώνω (v)
agafar

γρασάρω (v)
greixar

γρασίδι /ɣɾaˈsi.ði/ (n)
gespa

γρασιδότοπος (n)
prada

γρατσουνίζω /ɣɾa.t͡suˈni.zo/ (v)
abrasió

γραφέας /ɣɾaˈfe.as/ (n)
escrivà

γραφένιο (n)
grafè

γραφή /ɣɾaˈfi/ (n)
escriptura
  η ανθρώπινη επινόηση για την παράσταση του λόγου και της σκέψης με σύμβολα (γράμματα, συλλαβογράμματα, ιδεογράμματα) που σχηματίζονται πάνω σε κατάλληλο υλικό (πέτρα, περγαμηνή, χαρτί κλπ)

γραφίδα (n)
bolígraf

γραφίτης /ɣɾaˈfi.tis/ (n)
grafit

γραφείο /ɣɾaˈfi.o/ (n)
escriptori

γραφειοκράτης /ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis/ (n)
buròcrata

γραφειοκρατία /ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a/ (n)
burocràcia

γραφειοκρατικοποίηση (n)
burocratització

γραφιάς /ɣɾaˈfças/ (n)
pixatinters

γραφικά /ɣɾa.fiˈka/ (n)
gràficament
  (τέχνη, πληροφορική) σχέδια που έχουν σχεδιαστεί από υπολογιστή και χρησιμοποιούνται σε ιστοσελίδες ή έντυπα
  (πληροφορική) η εικαστική παρουσίαση δεδομένων (data) οπτικού περιεχομένου

γραφικά υπολογιστή
infografia

γραφική διεπαφή χρήστη
interfície gràfica d'usuari

γραφικό στοιχείο
giny

γραφικός /ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
gràfic
  σχετικός με τη γραφή
  σχετικός με το σχέδιο

γραφολογία /ɣɾa.fo.loˈʝi.a/ (n)
grafologia

γραφομηχανή /ɣɾa.fo.mi.xaˈni/ (n)
màquina d'escriure

γρηγοράδα /ɣɾi.ɣoˈɾa.ða/ (n)
velocitat

γρηγοριανός (adj)
gregorià

γρηγορότητα (n)
velocitat

γρικώ (v)
aprendre

γριμόριο (n)
llibre d'encanteris

γροθιά /ɣɾoˈθça/ (n)
puny

γροιλανδικά (n)
grenlandès

γρονθοκοπώ (v)
apunyegar

γρουσουζιά /ɣɾu.suˈzi̯a/ (n)
mala sort

γρουσούζης /ɣɾuˈsu.zis/ (adj)
mala sort

γρυ (n)
mica

γρόσι (n)
argentat

γρύλισμα (n)
grunyit

γρύλος (n)
grill
  (έντομο) είδος ορθόπτερου εντόμου, που παράγει χαρακτηριστικό ήχο
gat
  Ανυψωτικό μηχάνημα.

γρύπας /ˈɣɾi.pas/ (n)
griu, grif

γυάλισμα /ˈʝa.li.zma/ (n)
poliment

γυαλάδα /ʝaˈla.ða/ (n)
brillantor

γυαλί /ʝaˈli/ (n)
vidre

γυαλίζω /ʝaˈli.zo/ (v)
brillantor
  (αμετάβατο) λάμπω, αστράφτω, στίλβω, είμαι γυαλιστερός
polir
  (μεταβατικό) κάνω κάτι να λάμπει, να είναι γυαλιστερό / αστραφτερό

γυαλιά /ʝaˈʎa/ (n)
ulleres

γυαλιστερός /ʝa.li.steˈɾos/ (adj)
brillant

γυαλόχαρτο (n)
paper de vidre

γυμνάζω (v)
exercir

γυμνάσια /ʝiˈmna.si.a/ (n)
exercir

γυμνάσιο /ʝiˈmna.si.o/ (n)
gimnàs
  (ιστορία) κτίριο για την άσκηση των γυμνών αθλητών
col·legi
  (εκπαίδευση) η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο

γυμνασιάρχης /ʝi.mna.siˈaɾ.çis/ (n)
representat

γυμναστήριο /ʝi.mnaˈsti.ɾi.o/ (n)
gimnàs

γυμναστής /ʝi.mnaˈstis/ (n)
vamba

γυμναστική /ʝi.mna.stiˈci/ (n)
gimnàstica

γυμνισμός /ʝi.mniˈzmos/ (n)
naturisme

γυμνοσάλιαγκας (n)
llimac

γυμνός /ʝiˈmnos/ (adj)
nu

γυμνότητα /ʝiˈmno.ti.ta/ (n)
nuesa

γυναίκα /ʝiˈne.ka/ (n)
dona
  κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου (κατ' αντιδιαστολή προς το κορίτσι)

γυναικείος /ʝi.neˈci.os/ (adj)
femení

γυναικοκτονία /ʝi.ne.ko.ktoˈni.a/ (n)
feminicidi

γυναικολογία /ʝi.ne.ko.loˈʝi.a/ (n)
ginecologia

γυναικολογικός (adj)
ginecològic

γυναικολόγος /ʝi.ne.koˈlo.ɣos/ (n)
ginecòleg

γυναικομαστία /ʝi.ne.ko.maˈsti.a/ (n)
ginecomàstia

γυναικωνίτης /ʝi.ne.koˈni.tis/ (n)
gineceu
  (ιστορία, αρχιτεκτονική) ειδικό χωριστό δωμάτιο ή χώρος διαμονής γυναικών
tribuna
  (χριστιανισμός, αρχιτεκτονική) υπερώο χριστιανικού ναού, όπου εκκλησιάζονται αποκλειστικά γυναίκες

γυπαετός (n)
trencalòs

γυρίζω (v)
tornar

γυρίνος (n)
capgròs

γυρεύω (v)
buscar

γυρισμός (n)
retorn

γυροβολώ (v)
cercle

γυροσκόπιο (n)
giroscopi

γυροφέρνω (v)
durar

γυψοσανίδα (n)
cartró-guix

γωνία /ɣoˈni.a/ (n)
angle, racó
  (γεωμετρία) ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ευθείες που τέμνονται, κοντά στο σημείο τομής τους

γωνιώδης (adj)
angular

γωνιώδης αγκύλη
clau angular

γόησσα /ˈɣo.i.sa/ (n)
fetillera

γόμα (n)
goma

γόνατο /ˈɣo.na.to/ (n)
genoll

γόνδολα (n)
góndola

γόνιμος (adj)
fèrtil

γόπα (n)
boga
  (ψάρι) είδος μικρού ψαριού (Βόωψ ο βόωψ, Boops boops) της οικογένειας των Σπαριδών, γκριζογάλαζο και ασημί, που συναντάται συχνά στα ανατολικά ύδατα του Ατλαντικού Ωκεανού, στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα

γόρδιος δεσμός /ˈɣoɾ.ði.os ðeˈzmos/
nus gordià

γύμνια /ˈʝi.mɲa/ (n)
nuesa

γύπας /ˈʝi.pas/ (n)
voltor

γύρη (n)
pol·len

γύρισμα /ˈʝi.ɾi.zma/ (n)
filmació

γύρος /ˈʝi.ɾos/ (n)
passada
  η περιφέρεια αντικειμένου περίπου κυκλικού
  η κίνηση σε διαδρομή που καταλήγει στο σημείο εκκίνησης, περιοδεία
ronda
  ολοκληρωμένη φάση μιας διαδικασίας
doblec
  (αθλητισμός) προκαθορισμένη επαναλαμβανόμενη διάρκεια
vora
  το μπορ του καπέλου

γύφτικος /ˈʝi.fti.kos/ (adj)
gitano

γύφτος /ˈʝi.ftos/ (n)
gitano

γύψος (n)
guix

δάγκωμα (n)
mossegada

δάκρυ (n)
llàgrima

δάνειο /ˈða.ni.o/ (n)
préstec

δάπεδο (n)
sòl

δάσκαλος /ˈða.ska.los/ (n)
mestre

δάσος /ˈða.sos/ (n)
bosc

δάφνη /ˈðaf.ni/ (n)
llorer

δάχτυλο /ˈða.xti.lo/ (n)
dit
  (ανθρώπινο σώμα) κάθε μία από τις αρθρωτές άκρες των χεριών και των ποδιών ανθρώπων και ζώων

δέκα (n)
deu

δέκαθλο (n)
decatló

δέκατος
dècim

δέκατος έβδομος
dissetè

δέκατος έκτος
setzè

δέκατος ένατος
dinovè

δέκατος πέμπτος
quinzè

δέκατος τέταρτος
catorzè

δέκατος τρίτος
tretzè

δέκατος όγδοος
dihuité

δέκτης /ˈðe.ktis/ (n)
receptor

δέλεαρ (n)
atreure

δέλτα (n)
delta

δέμα /ˈðe.ma/ (n)
paquet

δέντρο /ˈðen.dɾo/ (n)
arbre

δένω /ˈðe.no/ (v)
afaenar-se
ennuar
  συνδέω κάτι με κάτι άλλο, το ενσωματώνω ή το κάνω να προσεγγίσει αρκετά, το σταθεροποιώ
  περιορίζω τις κινήσεις ανθρώπου ή ζώου, τον κρατάω δέσμιο με διάφορα μέσα ή περιορίζω κάτι σημαντικό για την ελευθερία του
embenar
  περιορίζω κάτι επικίνδυνο για την υγεία,
joc
  ωριμάζει φαγητό που απαιτεί χρόνο
espessir
  (για σάλτσες και σιρόπια μόλις βράσουν)
pròxim
  συνδέω συναισθηματικά ή διανοητικά (κυρίως η μετοχή δεμένος)
bena
  περιβάλλω με μια λουρίδα υφάσματος, συνήθως ένα μέρος του σώματος
muntar
  συνδέω, συναρμολογώ μεθοδικά τα διάφορα τμήματα από τα οποία αποτελείται ένα αντικείμενο, μια μηχανή

δέον (n)
apropiat

δέος /ˈðe.os/ (n)
paüra
  συναίσθημα φόβου ή σεβασμού και αναγνώρισης της δύναμης και του μεγαλείου μιας υπέρτερης δύναμης

δέρας (n)
vell

δέρμα /ˈðeɾ.ma/ (n)
pell

δέρνω /ˈðeɾ.no/ (v)
bategar

δέσμευση /ˈðe.zmef.si/ (n)
compromís
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του δεσμεύω
  το να αναλάβει κάποιος μια υποχρέωση
  η απαγόρευση χρησιμοποίησης περιουσιακών στοιχείων
  (πληροφορική) η κράτηση ενός τμήματος μνήμης για κάποια εργασία
  (προγραμματισμός) η συσχέτιση ενός ονόματος (μεταβλητής, συνάρτησης, κλπ) με μια οντότητα (κώδικας ή δεδομένα) ενός προγράμματος

δέσμη (n)
farcell
camatimó
  προσανατολισμένη ακτινοβολία

δέσμιος /ˈðe.zmi.os/ (adj)
fita

δέστρα (n)
bol·lard

δέχομαι (v)
acceptar

δέων /ˈðe.on/
adequat

δήθεν /ˈði.θen/ (adv)
anomenat

δήλωση (n)
declaració

δήμαρχος /ˈði.maɾ.xos/ (n)
alcalde
  εκλεγμένος τοπικός άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος /ˈði.mi.os/ (n)
botxí

δήμος /ˈði.mos/ (n)
municipi
  (γεωγραφία) η διοικητική υποδιαίρεση της χώρας που αποτελεί και τον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης

δίαιτα /ˈði.e.ta/ (n)
dieta

δίαυλος /ˈði.a.vlos/ (n)
bus

δίβουλος (adj)
indecisa

δίγλωσσος /ˈði.ɣlo.sos/ (adj)
bilingüe

δίδαγμα /ˈði.ðaɣ.ma/ (n)
ensenyament

δίδακτρα (n)
fresc

δίδυμος /ˈði.ði.mos/ (n)
bessó

δίεση (n)
punxegut
  (μουσική)

δίζυγο (n)
barres paral·leles

δίκαια (adv)
justament

δίκαιο /ˈði.ce.o/ (n)
dret

δίκαιος (adj)
just

δίκη (n)
judici

δίκιο /ˈði.co/ (n)
causa

δίκοπος /ˈði.ko.pos/ (adj)
tall

δίκρανο /ˈði.kɾa.no/ (n)
forca

δίκτυο (n)
xarxa

δίλημμα /ˈði.li.ma/ (n)
dilema

δίνη /ˈði.ni/ (n)
remolí

δίνω /ˈði.no/ (v)
donar

δίοδος (n)
díode
  η ενέργεια της διέλευσης μέσα από οριοθετημένο διάστημα, το πέρασμα
  (ηλεκτρολογία) ηλεκτρονικό εξάρτημα που επιτρέπει την κίνηση του ρεύματος μόνο προς μία κατεύθυνση

δίοικος (adj)
dioic

δίπλωμα /ˈði.plo.ma/ (n)
diploma

δίπλωμα ευρεσιτεχνίας
patentar

δίπλωση (n)
plegable

δίποδος /ˈði.po.ðos/ (adj)
bípede

δίπτυχο (n)
díptic

δίσκος /ˈði.skos/ (n)
disc

δίστιχο /ˈði.sti.xo/ (n)
dístic

δίφθογγος /ˈði.fθoŋ.ɡos/ (n)
diftong

δίχτυ /ˈði.xti/ (n)
xarxa

δίψα /ˈði.psa/ (n)
set

δίωξη (n)
acusació
  νομική ποινική διαδικασία εναντίον ενός κατηγορουμένου που ασκείται από την εισαγγελική αρχή
persecució
  διώξεις: συστηματική λήψη δυσμενών μέτρων διοικητικού ή/και ποινικού χαρακτήρα εναντίον κάποιων

δαίμονας /ˈðe.mo.nas/ (n)
dimoni

δαγκωματιά (n)
mossegada

δαγκωνιά /ðaŋ.ɡoˈɲa/ (n)
esnap

δαγκώνω /ðaŋˈɡo.no/ (v)
mossegar

δαδί /ðaˈði/ (n)
escorreguda

δαιδαλώδης /ðe.ðaˈlo.ðis/ (adj)
laberíntic

δαιμονολογία (n)
demonologia

δαιμόνιο (n)
geni
  κακοποιό πνεύμα, δαίμονας
  η ιδιαίτερη εξυπνάδα και οποιαδήποτε ξεχωριστή ικανότητα έχει ένας άνθρωπος ή λαός

δακρυγόνος /ða.kɾiˈγo.nos/ (adj)
gas lacrimogen
  (ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο ) το δακρυγόνο: αέριο που προκαλεί την έκκριση δακρύων· χρησιμοποιείται ως όπλο από τις αστυνομικές δυνάμεις για τη διάλυση διαδηλώσεων

δακρυσμένος
llagrimós

δακρυϊκός /ða.kɾi.iˈkos/ (adj)
llagrimal

δακρύβρεχτος /ðaˈkɾi.vɾe.xtos/ (adj)
llagrimós

δακρύσχημος /ðaˈkɾi.sçi.mos/ (adj)
esgarrar

δακτυλικός (adj)
afectar
  σχετικός με το δάχτυλο
  που γίνεται με το δάχτυλο
  για το ποιητικό μέτρο που αποτελείται από δακτύλους

δακτυλιοειδής (adj)
anular

δακτυλογραφώ (v)
mecanografiar

δακτύλιος (n)
anell

δαλματικός /ðal.ma.tiˈkos/ (adj)
dàlmata

δαλτονισμός (n)
daltonisme

δαμάζω /ðaˈma.zo/ (v)
domar

δαμάλι (n)
vedella

δαμάσκηνο (n)
pruna

δαμασκηνιά /ða.ma.sciˈɲa/ (n)
prunera

δανείζω /ðaˈni.zo/ (v)
prestar

δανειολήπτης (n)
manllevador

δανεισμός /ða.niˈzmos/ (n)
préstec

δανειστής /ða.niˈstis/ (n)
prestador

δανικά (n)
danès

δανικός (adj)
danès

δαντέλα /ðanˈde.la/ (n)
punta

δαπάνη /ðaˈpa.ni/ (n)
despesa

δαπανηρός /ða.pa.niˈɾos/ (adj)
car

δαρβινισμός (n)
darwinisme

δασαρχείο (n)
càrrec

δασκάλα (n)
mestra

δασμός /ðaˈzmos/ (n)
aranzel

δασοκομία (n)
silvicultura

δασομυωξός (n)
liró

δασονόμος (n)
guardabosc

δασοσκεπής (adj)
boscós

δασοφύλακας (n)
guàrdia

δασωμένος
boscós

δασόφυτος (adj)
boscós

δασύνω /ðaˈsi.no/ (v)
aspirar

δασύτριχος (adj)
pelut

δασύφυλλος (adj)
foliaci

δαυλός (n)
torxa

δαφνόφυλλο (n)
full

δαχτυλήθρα (n)
didal

δαχτυλίδι /ða.xtiˈli.ði/ (n)
anell, anella

δε μου καίγεται καρφί /ˈðe‿mu ˈceʝete kaɾˈfi/
no

δείγμα /ˈðiɣ.ma/ (n)
espècimen

δείκτης /ˈði.ktis/ (n)
índex
apuntador
  αντικείμενο που δείχνει μια τιμή
  (ανατομία) το δεύτερο δάχτυλο του χεριού μας, αυτό που συνήθως χρησιμοποιούμε για να δείχνουμε κάτι
  (πληροφορική), (GUI) ο κέρσορας, ο δρομέας του ποντικιού όπως φαίνεται στην οθόνη του υπολογιστή
  (προγραμματισμός) είδος μεταβλητής (variable) που δεν περιέχει την ίδια την τιμή της πληροφορίας, αλλά έναν αριθμό που προσδιορίζει την θέσης (address) της σε αποθηκευτικό μέσο (πχ. σκληρό δίσκο, μνήμη Η/Υ) από όπου μπορεί να ανακτηθεί η τιμή ή τη θέση στοιχείου σε μια δομή ακολουθίας στοιχείων (πχ. πίνακα).
subíndex
  (μαθηματικά)

δείκτης θερμότητας /ˈði.ktis θeɾˈmo.ti.tas/
temperatura de xafogor

δείκτης νοημοσύνης (n)
quocient intel·lectual

δείκτης ψυχρότητας /ˈði.ktis psiˈxɾo.ti.tas/
temperatura de sensació

δείπνο /ˈði.pno/ (n)
sopar

δείχνω (v)
mostrar
  τεντώνω τον δείκτη του χεριού με κατεύθυνση κάτι ή κάποιον

δεδικασμένο /ðe.ði.kaˈzme.no/ (n)
precedent

δεδομένα (n)
dades

δεδομένο /ðe.ðoˈme.no/ (n)
dada

δεδομένος /ðe.ðoˈme.nos/
donar per descomptat
  για κάτι που θεωρούμε ότι αναμφισβήτητα μας ανήκει

δειγματοληψία /ði.ɣma.to.liˈpsi.a/ (n)
mostratge

δεικτικός /ði.ktiˈkos/ (adj)
demostratiu

δειλία /ðiˈli.a/ (n)
covardia

δειλιάζω (v)
dubtar

δειλινό /ði.liˈno/ (n)
capvespre

δειλός (adj)
covard
  που δεν έχει θάρρος, που δεν τολμά να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο
  που του λείπει η αποφασιστικότητα, που διστάζει ή που ντρέπεται

δεινός /ðiˈnos/ (adj)
terrible

δεινόσαυρος /ðiˈno.sa.vɾos/ (n)
dinosaure

δειπνώ (v)
dinar

δεισιδαίμων (adj)
supersticiosa

δεισιδαιμονία /ði.si.ðe.moˈni.a/ (n)
superstició

δεκάγωνο (n)
decàgon

δεκάδα (n)
desena

δεκάλογος /ðeˈka.lo.ɣos/ (n)
decàleg

δεκάτη (n)
delme

δεκαέξι (n)
setze

δεκαήμερο (n)
década

δεκαδικός (adj)
decimal

δεκαεννιά (n)
dinou

δεκαεξαδικός (adj)
hexadecimal

δεκαεπτάγωνο (n)
heptadecàgon

δεκαετία /ðe.ka.eˈti.a/ (n)
decenni

δεκαεφτά (n)
disset

δεκανέας (n)
caporal

δεκανίκι (n)
crossa

δεκαοχτώ (n)
divuit

δεκαπέντε (n)
quinze

δεκαπενθήμερο /ðe.ka.penˈθi.me.ɾo/ (n)
quinzena

δεκατέσσερα (n)
catorze

δεκατετραήμερο (n)
quinzena

δεκατρία (n)
tretze

δεκατρείς (adj)
tretze

δεκατριάγωνο (n)
tridecàgon

δεκτός (adj)
circumspecte

δελεάζω /ðe.leˈa.zo/ (v)
temptar

δελεαστικός /ðe.le.a.stiˈkos/ (adj)
temptador

δελτίο (n)
bitllet

δελταπλάνο (n)
ala delta

δελτοειδής (adj)
deltoïdal

δελφίνι (n)
dofí

δελφικός /ðel.fiˈkos/ (adj)
dèlfic

δελφινάριο (n)
delfinari

δεμάτι /ðeˈma.ti/ (n)
feix

δεμάτιο (n)
extensió

δεματίζω (v)
fornada

δεματιάζω /ðe.maˈtça.zo/ (v)
bala

δεν /ðen/
no

δενδρίτης (n)
dendrita

δενδριτικός (adj)
dendrític

δενδροκαλλιέργεια /ðen.ðɾo.ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
arboricultura

δενδροκαλλιεργητής /ðen.ðɾo.ka.li.eɾ.ʝiˈtis/ (n)
arboricultor

δενδροκομία (n)
arboricultura

δενδροκόμος (n)
arboricultor, -ora

δενδρολογία (n)
dendrologia

δενδροστοιχία (n)
avinguda

δενδροφυτεύω /ðen.ðɾo.fiˈte.vo/ (v)
clavar

δενδροχρονολόγηση /ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si/ (n)
dendrocronologia

δενδρόβιος (adj)
arborícola

δενδρύλλιο (n)
plançó

δεντρικός (adj)
arborícola

δεντρολίβανο /ðen.dro.ˈli.va.no/ (n)
romaní

δεντροφυτεία (n)
arbre fruiter

δεντρόσπιτο (n)
cabana

δεξίωση (n)
gala

δεξαμενή (n)
dipòsit

δεξαμενή σκέψης
reflexió

δεξαμενίζω (v)
atracar

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (adv)
a la dreta
  από τη δεξιά πλευρά

δεξιά /ðe.ksiˈa/ (n)
dret
  (πολιτική) τα συντηρητικά κόμματα

δεξιοτεχνία /ðe.ksi.o.teˈxni.a/ (n)
destresa

δεξιός /ðe.ksiˈos/ /ðeˈksços/ (adj)
dret

δεξιότητα /ðe.ksiˈo.ti.ta/ (n)
cabuda

δεξιώνομαι (v)
acollir

δεξτρόζη (n)
dextrosa

δεοντολογία (n)
ètica

δερμάτινος (adj)
de cuir

δερματίτιδα (n)
dermatitis

δερματικός (adj)
cutani

δερματολογία (n)
dermatologia

δερματολόγος (n)
dermatòleg

δερματοστιξία (n)
tatuatge

δεσμά (n)
aparell

δεσμευθείς
fita

δεσμευτικός (adj)
vinculant

δεσμεύομαι (v)
cometre

δεσμεύω (v)
lligar

δεσμοφύλακας (n)
escarceller

δεσμός /ðeˈzmos/ (n)
enllaç
aparell
  (χημεία) η δύναμη που αλληλεπιδρά μεταξύ γειτονικών ατόμων και τα κάνει να σχηματίζουν μια χημική ένωση

δεσοξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ
ADN

δεσποινίς /ðe.spiˈnis/ (n)
donzella

δεσποτικός /ðe.spo.tiˈkos/ (adj)
despòtic

δεσποτισμός /ðe.spo.tiˈzmos/ (n)
despotisme

δεσπόζω /ðeˈspo.zo/ (v)
dominar

δεσπότης /ðeˈspo.tis/ (n)
dèspota

δευτερεία (n)
apostar

δευτερευόντως (adv)
secundàriament

δευτερεύων /ðe.fteˈɾe.von/
secundari
  που βρίσκεται σε δεύτερη θέση, ο λιγότερος σημαντικός, ο μη καθοριστικός, ο επουσιώδης

δευτεροβάθμιος (adj)
equació quadràtica
  που λειτουργεί ως η δεύτερη βαθμίδα ενός συστήματος

δευτεροκλασάτος /ðe.fte.ɾo.klaˈsa.tos/ (adj)
reng

δευτερόλεπτο /ðe.fteˈɾo.le.pto/ (n)
segon

δεόντως (adv)
degudament

δεύτερος /ˈðe.fte.ɾos/
segon

δεύτερος ξάδελφος
cosí prim

δηκτικός /ði.ktiˈkos/ (adj)
agut

δηλ.
això és

δηλαδή /ði.laˈði/
a saber

δηλητήριο /ði.liˈti.ɾi.o/ (n)
verí, metzina

δηλητηρίαση (n)
enverinament

δηλητηριάζω (v)
emmetzinar

δηλητηριασμός (n)
enverinament

δηλητηριώδης (adj)
tòxic

δηλωσίας (n)
renegada

δηλώνω /ðiˈlo.no/ (v)
declarar

δημήτριο (n)
ceri

δημαγωγία (n)
demagògia

δημαγωγός /ði.ma.ɣoˈɣos/ (n)
demagog

δημαρχία (n)
alcaldia

δημαρχίνα (n)
alcaldessa

δημαρχείο (n)
ajuntament

δημεύω (v)
confiscar

δημηγορώ /ði.mi.ɣoˈɾo/ (v)
advocar

δημητριακά (n)
cereal

δημιουργία /ði.mi.uɾˈʝi.a/ (n)
creació

δημιουργημένος /ði.mi.uɾ.ɣiˈme.nos/
fet

δημιουργικός /ði.mi.uɾ.ʝiˈkos/ (adj)
creatiu

δημιουργικότητα /ði.mi.uɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
creativitat

δημιουργισμός (n)
creacionisme

δημιουργιστής (n)
creacionista

δημιουργός (n)
creador

δημιουργώ /ði.mi.uɾˈɣo/ (v)
crear

δημιούργημα /ði.miˈuɾ.ʝi.ma/ (n)
creació

δημογέροντας (n)
ancian

δημογράφος (n)
demògraf

δημογραφία (n)
demografia

δημογραφικός (adj)
demogràfic

δημοκράτης (n)
demòcrata

δημοκρατία /ði.mo.kɾaˈti.a/ (n)
democràcia
  (πολιτική) πολιτικό σύστημα όπου ο λαός έχει την εξουσία άμεσα ή έμμεσα
república
  κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα

δημοκρατικά (adv)
democràticament

δημοκρατικός (adj)
democràtic

δημοπράτης (n)
subhastador

δημοπρασία /ði.mo.pɾaˈsi.a/ (n)
subhasta

δημοσία δαπάνη
despesa

δημοσίευμα (n)
publicació

δημοσιεύω /ði.mo.siˈe.vo/ (v)
publicar

δημοσιογράφος /ði.mo.si.oˈɣɾa.fos/ (n)
periodista

δημοσιογραφία /ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
periodisme

δημοσιογραφικός (adj)
periodístic

δημοσιονομία (n)
hisenda pública

δημοσιονομικός (adj)
fiscal

δημοσιοποιώ /ði.mo.si.o.piˈo/ (v)
publicar

δημοσιότητα /ði.mo.siˈo.ti.ta/ (n)
publicitat

δημοσκόπηση (n)
enquesta

δημοσκόπος /ði.moˈsko.pos/ (n)
enquestador

δημοτικός /ði.mo.tiˈkos/ (adj)
municipal

δημοτικότητα /ði.mo.tiˈko.ti.ta/ (n)
popularitat

δημοφιλής (adj)
popular

δημοψήφισμα /ði.moˈpsi.fi.zma/ (n)
referèndum

δημόσια (adv)
publicament

δημόσιος /ðiˈmo.si.os/ (adj)
públic

δημόσιος υπάλληλος
funcionari

δημώδης /ðiˈmo.ðis/ (adj)
vernacle

δηνάριο /ðiˈna.ɾi.o/ (n)
dinar

διά βίου
cada

διάβαση /ˈði̯a.va.si/ (n)
creuer

διάβαση πεζών
pas de vianants

διάβασμα (n)
lectura

διάβημα /ˈði̯a.vi.ma/ (n)
pas

διάβολος /ˈðʝa.vo.los/ (n)
diable

διάβρωση (n)
corrosió

διάγγελμα /ˈði̯aŋ.ɟel.ma/ (n)
adreçar

διάγνωση /ˈði̯a.ɣno.si/ (n)
diagnosi

διάγραμμα (n)
diagrama

διάδημα /ˈði̯a.ði.ma/ (n)
diadema

διάδοση /ˈðʝa.ðo.si/ (n)
divulgació

διάδοχος /ˈði̯a.ðo.xos/ (n)
successor
  ο επόμενος σε μια σειρά διαδοχής, αυτός που αναμένεται να διαδεχτεί ή έχει διαδεχτεί
  (οικείο) ο πρωτότοκος γιος

διάδραση (n)
interacció

διάδρομος /ˈðʝa.ðɾo.mos/ (n)
corredor, passadís

διάζευξη /ˈði̯a.zef.ksi/ (n)
separació
  ο χωρισμός και η διάλυση μιας ένωσης ή ενός γάμου

διάζωμα /ˈði̯a.zo.ma/ (n)
rang

διάθεση (n)
humor

διάθλαση (n)
refracció

διάκονος /ˈði̯a.ko.nos/ (n)
diaca

διάκοσμος (n)
decoració

διάκριση (n)
distinció

διάκριτος /ˈði̯a.kri.tos/ (adj)
discret
  (τεχνικός όρος) που ξεχωρίζει, ξεχωριστός, διακεκριμένος

διάλεγμα (n)
collir

διάλειμμα /ˈðʝa.li.ma/ (n)
pausa

διάλεκτος /ˈði̯a.le.ktos/ (n)
dialecte

διάλεξη (n)
conferència

διάλογος (n)
diàleg

διάλυμα /ˈði̯a.li.ma/ (n)
solució

διάμεσος (adj)
mediana
  που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο σημεία ή καταστάσεις, ενδιάμεσος

διάμετρος /ˈði̯a.me.tɾos/ (n)
diàmetre

διάνα
fitó
  εκφράζει επιτυχία, ακρίβεια

διάνοια /ˈði̯a.ni.a/ (n)
intel·lecte

διάνυσμα (n)
vector

διάολε
Déu n'hi do

διάπλατα /ˈði̯a.pla.ta/ (adv)
gran

διάπλατος /ˈði̯a.pla.tos/ (adj)
lateral

διάπραξη /ˈði̯a.pɾa.ksi/ (n)
comissió

διάρθρωση (n)
estructurar

διάρκεια /ˈði̯aɾ.ci.a/ (n)
duració, durada

διάρρηξη (n)
efracció

διάρροια (n)
diarrea

διάσειση /ˈði̯a.si.si/ (n)
commoció cerebral

διάσελο (n)
broc

διάσημο (n)
insígnia

διάσημος /ˈði̯a.si.mos/ (adj)
famós

διάσκεψη /ˈði̯a.sce.psi/ (n)
conferència

διάσπαση (n)
banyes

διάσταση (n)
dimensió

διάστημα /ˈði̯a.sti.ma/ (n)
espai
  αόριστη ή συγκεκριμένη τοπική, χρονική ή τονική απόσταση

διάστιξη (n)
tatuatge

διάστρεμμα /ˈði̯a.stɾe.ma/ (n)
torçada

διάσωση /ˈði̯a.so.si/ (n)
rescat

διάταγμα (n)
edicte

διάταξη (n)
acord

διάφορος /ˈði̯a.fo.ɾos/ (adj)
varis
desigual
  (μαθηματικά) δεν είναι ίσος, ο άνισος και συμβολίζεται: ≠

διάφραγμα /ˈði̯a.fɾaɣ.ma/ (n)
diafragma
  (ανατομία) λεπτή μεμβράνη που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά ή διαχωρίζει άλλα όργανα

διάχυση /ˈði̯a.çi.si/ (n)
difusió

διάψευση (n)
desmentiment

διέγερση /ðiˈe.ʝeɾ.si/ (n)
excitació

διέλαση (n)
extrusió

διέλευση /ðiˈe.lef.si/ (n)
mànega (Sport)

διένεξη (n)
baralla

διέπω /ðiˈe.po/ (v)
administrar

διήγημα /ðiˈi.ʝi.ma/ (n)
conte

διίσταμαι (v)
diferenciar-se

διαίρεση /ðiˈe.ɾe.si/ (n)
divisió
  ο χωρισμός σε κομμάτια, τμήματα
  (αριθμητική) μία από τις τέσσερις βασικές πράξεις στην αριθμητική

διαίσθηση /ðiˈe.sθi.si/ (n)
intuïció

διαβάζω /ðʝaˈva.zo/ (v)
llegir
  μπορώ να κάνω ανάγνωση
  κάνω ανάγνωση ενός κειμένου σιωπηρά

διαβάτης (n)
passant

διαβήτης /ðʝaˈvi.tis/ (n)
compàs
  (γεωμετρία) όργανο που χρησιμοποιείται στη γεωμετρία για τη χάραξη κύκλων
diabetis
  (ιατρική) μεταβολική πάθηση που χαρακτηρίζεται από την αυξημένη παρουσία σακχάρου στο αίμα και οφείλεται σε ελλιπή έκκριση ινσουλίνης

διαβαίνω /ðʝaˈve.no/ (v)
fer creuar

διαβαθμίζω (v)
classificar

διαβαθμισμένος
gradient

διαβασμένος /ðʝa.vaˈzme.nos/
instruït
  (μεταφορικά) που έχει μελετήσει ένα θέμα

διαβατήριο /ði̯a.vaˈti.ɾi.o/ (n)
passaport

διαβεβαίωση (n)
afirmació

διαβεβαιώνω (v)
assegurar

διαβιβάζω /ði̯a.viˈva.zo/ (v)
enviar

διαβιβάσιμος (adj)
transmissible

διαβιώνω /ði̯a.viˈo.no/ (v)
subsistir

διαβλέπω (v)
afigurar

διαβολάκος (n)
dimonió

διαβολή /ði̯a.voˈli/ (n)
difamació

διαβολόπαιδο (n)
bandarra

διαβούλευση (n)
consulta

διαβρέχω (v)
amarar

διαβρωτικός (adj)
corrosiu

διαβρώνω (v)
corroir

διαβόητος (adj)
infame

διαγαλαξιακός /ði̯a.ɣa.la.ksi.aˈkos/ (adj)
intergalàctic

διαγιγνώσκω (v)
diagnosticar

διαγκωνίζομαι (v)
cop de colze

διαγνωστικός /ði̯a.ɣno.stiˈkos/ (adj)
diagnòstic

διαγονιδιακός /ði.a.ɣo.ni.ði.aˈkos/ (adj)
transgènic

διαγράφω /ði̯aˈɣɾa.fo/ (v)
esborrar
  σβήνω ένα τμήμα κειμένου είτε τελείως είτε χαράζοντας πάνω του μια οριζόντια γραμμή, ένα Χ ή άλλο σύμβολο
descriure
  παρουσιάζω τις βασικές γραμμές ενός σχεδίου

διαγωγή /ði̯a.ɣoˈʝi/ (n)
conducció

διαγωνίζομαι /ði̯a.ɣoˈni.zo.me/ (v)
competir

διαγωνισμός /ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos/ (n)
competició

διαγώνια /ði̯aˈɣo.ni.a/ (adv)
diagonalment

διαγώνιος /ði̯aˈɣo.ni.os/ (n)
diagonal
  (γεωμετρία) το ευθύγραμμο τμήμα που ξεκινά από μια γωνία ενός πολυγώνου και καταλήγει σε μια άλλη, μη διαδοχική

διαγώνισμα (n)
examen

διαδήλωση /ði̯aˈði.lo.si/ (n)
manifestació

διαδίδω /ði̯aˈði.ðo/ (v)
escampar

διαδίκτυο /ði̯aˈði.kti.o/ (n)
internet

διαδίκτυο των πραγμάτων
Internet de les coses

διαδικασία (n)
procés

διαδικαστικός (adj)
procedimental

διαδοχή /ði̯a.ðoˈçi/ (n)
successió
  η ενέργεια του διαδέχομαι
  η ανάληψη αξιώματος ή θέσης που μέχρι πρότινος κατείχε κάποιος άλλος
  η ακολούθηση κάποιου πράγματος, φαινομένου κ.λπ. από κάτι άλλο

διαδοχικά (adv)
successivament

διαδραματίζω (v)
desenvolupar

διαδραστικότητα (n)
interactivitat

διαδρομή (n)
ruta
cavalcar
  (συνεκδοχικά) ο χρόνος που χρειάζεται για να πάει κάποιος από ένα σημείο σε άλλο
camí
  (δίκτυο υπολογιστών) path: η ακολουθία των κόμβων (nodes) από όπου διέρχεται ένα πακέτο (packet) στα δίκτυα μεταγωγής για να φθάσει τον κόμβο προορισμού (destination node)

διαδρομιστής (n)
lobbista

διαζευγμένος /ði̯a.zeˈvɣme.nos/
divorciat

διαζύγιο /ðʝaˈzi.ʝi.o/ (n)
divorci

διαθέσιμος (adj)
disponible

διαθέτης (n)
testador

διαθέτω (v)
posseir
  έχω, κατέχω

διαθήκη /ði̯aˈθi.ci/ (n)
testament

διαθεσιμότητα (n)
disponibilitat

διαθετικός (adj)
afectiu

διαθηκώος (adj)
testamentari

διαθλασίμετρο (n)
refractòmetre

διαιρέτης (n)
divisor

διαιρετέος /ði.e.ɾeˈte.os/ (n)
dividend

διαιρετότητα (n)
divisibilitat

διαιρώ /ði.eˈɾo/ (v)
dividir

διαισθάνομαι /ði.eˈsθa.no.me/ (v)
intuir

διαιτησία (n)
arbitració

διαιτητής /ði̯e.tiˈtis/ (n)
àrbitre
  (αθλητισμός, επάγγελμα) αυτός που επιτηρεί και ρυθμίζει τη διεξαγωγή ενός παιχνιδιού ή ενός αγώνα, σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν εκ των προτέρων τεθεί
  (νομικός όρος) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο διαδίκων για μια υπόθεσή τους
  (κατ’ επέκταση, επάγγελμα) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο αντιτιθέμενων μερών για μια υπόθεσή τους

διαιτητική (n)
dietètica

διαιτητικός (adj)
arbitral
  σχετικός με τη διαιτησία

διαιτολόγιο /ði.e.toˈlo.ʝi.o/ (n)
dieta

διαιτολόγος (n)
dietetista

διαιωνίζω (v)
perpetuar
  διατηρώ κάτι (στη μνήμη) για αιώνες, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα

διαιώνιος (adj)
etern

διαιώνιση /ði.eˈo.ni.si/ (n)
perpetuació

διακήρυξη /ði.aˈci.ɾi.ksi/ (n)
proclamació

διακίνηση /ði̯aˈci.ni.si/ (n)
transport

διακαής (adj)
fervent

διακανονίζω (v)
arrenjar

διακατέχω /ði̯a.kaˈte.xo/ (v)
imbuir

διακεκομμένος
línia de punts

διακεκριμένος
distingit

διακενόμετρο (n)
galga

διακηρύσσω /ði̯a.ciˈɾi.so/ (v)
pregonar

διακινήτρια /ði̯a.ciˈni.tɾi.a/ (n)
concessionari

διακινητής /ði̯a.ci.niˈtis/ (n)
concessionari

διακινώ /ði̯a.ciˈno/ (v)
circulació

διακλάδωση /ðiaˈkla.ðo.si/ (n)
ramificació

διακοίνωση (n)
nota

διακοινοτικός (adj)
comunitari

διακομίζω /ði̯a.koˈmi.zo/ (v)
carretejar

διακομιστής /ði̯a.ko.miˈstis/ (n)
cambrer
  (πληροφορική, νεολογισμός) o εξυπηρετητής, ο σέρβερ
  (πληροφορική, παρωχημένο, σπάνιο) εταιρεία–πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου

διακομιστής μεσολάβησης
servidor intermediari

διακονιά /ðʝa.koˈɲa/ (n)
mendicitat

διακονώ (v)
diaca

διακοπές (n)
vacances

διακοπή /ði̯a.koˈpi/ (n)
apagada

διακορεύω /ði̯a.koˈɾe.vo/ (v)
desflorar

διακοσμητικός (adj)
decoratiu

διακοσμώ /ði̯a.koˈzmo/ (v)
decorar

διακρίβωση /ði.aˈkɾi.vo.si/ (n)
verificació

διακρίνω /ði̯aˈkɾi.no/ (v)
distingir

διακρίσιμος (adj)
distingible

διακριβώνω /ði.a.kɾiˈvo.no/ (v)
compte

διακριτικά (adv)
discretament

διακριτικός /ði̯a.kɾi.tiˈkos/ (adj)
discret

διακριτικότητα /ði̯a.kɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
discreció

διακριτός /ði̯a.kɾiˈtos/ (adj)
discret

διακυβέρνηση (n)
governança

διακωμωδώ /ði̯a.ko.moˈðo/ (v)
simulacre

διακόπτης (n)
interruptor

διακόπτω /ði̯aˈko.pto/ (v)
interrompre

διακόρευση /ði̯aˈko.ɾef.si/ (n)
desfloració

διακόσια /ðʝaˈko.sça/
dos-cents

διακόσμηση (n)
decoració

διακύβευμα (n)
aposta
  (νεολογισμός) οτιδήποτε διακυβεύεται, οποιαδήποτε απόφαση, ενέργεια, διαδικασία ή/και κατάσταση που πιθανόν να τεθεί σε κίνδυνο, αν παρθούν λανθασμένες αποφάσεις, ή χαρακτηρίζεται εμπειρικά από άσχημες εξελίξεις

διακύβευση (n)
arriscar-se

διακύμανση /ði̯aˈci.man.si/ (n)
fluctuació

διαλέγω (v)
elegir

διαλαλώ (v)
bramar

διαλανθάνω /ði̯a.lanˈθa.no/ (v)
eludir

διαλείπων
intermitent

διαλειμματικά /ðʝa.li.ma.tiˈka/ (adv)
intermitentment

διαλειτουργικότητα (n)
interoperativitat

διαλεκτική (n)
dialèctica

διαλεκτολογία (n)
dialectologia

διαλευκαίνω /ði̯a.lefˈce.no/ (v)
detectar

διαλεχτός (adj)
botí

διαλλακτικότητα /ði.a.la.ktiˈko.ti.ta/ (n)
conciliació

διαλογή /ðʝa.loˈʝi/ (n)
selecció

διαλογίζομαι (v)
meditar

διαλογισμός (n)
meditació

διαλυτικά (n)
dièresi

διαλυτός /ði̯a.liˈtos/ (adj)
soluble

διαλυτότητα /ði̯a.liˈto.ti.ta/ (n)
solubilitat

διαλύτης /ði̯aˈli.tis/ (n)
dissolvent

διαλύω (v)
dissoldre

διαμάντι /ðʝaˈman.di/ (n)
diamant

διαμάχη (n)
conflicte

διαμένω /ði̯aˈme.no/ (v)
estai

διαμένων
habitatge

διαμέρισμα /ði̯aˈme.ɾi.zma/ (n)
pis
  σύνολο δωματίων ενός πολυώροφου κτηρίου, με λειτουργική ενότητα που αποτελούν μία κατοικία

διαμέσου (adv)
per

διαμέτρημα /ði̯aˈme.tɾi.ma/ (n)
avorrir

διαμήκης /ði̯aˈmi.cis/ (adj)
al llarg

διαμαρτία (n)
anormal

διαμαρτυρία /ðʝa.maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
protesta

διαμαρτυρόμενος (n)
protestant

διαμαρτύρομαι /ðʝa.maɾˈti.ɾo.me/ (v)
protestar

διαμελισμός /ði̯a.me.liˈzmos/ (n)
partició

διαμελιστικός (adj)
separatista

διαμεσολαβητής (n)
intercessor

διαμετακόμιση /ði̯a.me.taˈko.mi.si/ (n)
trànsit

διαμετρικά /ði̯a.me.tɾiˈka/ (adv)
diametralment

διαμονή /ði̯a.moˈni/ (n)
estada

διαμορφώνω /ði̯a.moɾˈfo.no/ (v)
formar

διαμόρφωση (n)
configuració
  (πληροφορική) configuration: προσαρμογή, βλ. ρύθμιση
formatar
  (πληροφορική) format: η αρχικοποίηση ενός αποθηκευτικού μαγνητικού μέσου μνήμης, συνήθως αναφέρεται σε σκληρό δίσκο

διανέμω /ði.aˈne.mo/ (v)
distribuir

διανθίζω /ði.anˈθi.zo/ (v)
adornar

διανοητικός /ði̯a.no.i.tiˈkos/ (adj)
intel·lectual

διανομέας (n)
distribuïdor

διανομή /ði̯a.noˈmi/ (n)
entrega
distribució
  (λογισμικό) distribution, distro: ομάδα διαφορετικών συνεργαζόμενων προγραμμάτων (λογισμικό) που παραδίδονται στον τελικό χρήστη σαν πακέτο, όπως ένα λειτουργικό σύστημα που συνοδεύεται από πληθώρα άλλων προγραμμάτων (επεξεργαστές κειμένου, φυλλομετρητές, κλπ)

διανοούμαι (v)
comprendre

διανοούμενη (n)
intel·lectual

διανοούμενος (n)
intel·lectual

διανύω /ði̯aˈni.o/ (v)
fer passes

διαολίζω /ðʝa.oˈli.zo/ (v)
febre

διαπίστευση /ði̯aˈpi.stef.si/ (n)
acreditació

διαπίστωση (n)
determinació

διαπασών (n)
diapasó
  (μουσική) μικρό μουσικό όργανο με επικρουστικό γλωσσίδι που χρησιμοποιούν οι μουσικοί για να παράγουν κανονικούς φθόγγους και κυρίως το λα

διαπεραίωση (n)
creuer

διαπεραστικός /ði̯a.pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
punxegut

διαπερατός (adj)
permeable

διαπερνάω /ði̯a.peɾˈna.o/ (v)
entrada

διαπιστευτήριο (n)
credencial

διαπιστώνω /ði̯a.piˈsto.no/ (v)
determinar

διαπλάθω (v)
afaiçonar

διαπλέκω (v)
barrejar

διαπλανητικός (adj)
interplanetari

διαπλεύσιμος (adj)
navegable

διαπληκτίζομαι (v)
argumentar

διαπληκτισμός (n)
altercació

διαποτίζω /ði̯a.poˈti.zo/ (v)
imbuir

διαπράττω /ði̯aˈpɾa.to/ (v)
cometre

διαπρέπω /ði̯aˈpɾe.po/ (v)
excel·lir

διαπραγμάτευση (n)
regateig
  η συζήτηση μεταξύ πωλητή και αγοραστή προκειμένου να οριστεί η τιμή του υπό πώληση αγαθού
  η συζήτηση που γίνεται μεταξύ δύο ή περισσότερων πλευρών που διαφωνούν σε κάτι με σκοπό την εξεύρεση μιας αποδεκτής λύσης μετά από αμοιβαίες υποχωρήσεις

διαπραγματευτής /ði̯a.pɾaɣ.ma.teˈftis/ (n)
negociador

διαπραγματεύομαι /ði̯a.pɾaɣ.maˈte.vo.me/ (v)
negociar

διαπραγματεύσιμος (adj)
negociable

διαπραγματεύτρια /ðia.pɾaɣ.maˈtef.tɾi.a/ (n)
negociadora

διαπρεπής /ði̯a.pɾeˈpis/ (adj)
distingit

διαπροσωπικός (adj)
interpersonal

διαπόμπευση /ði̯aˈpom.bef.si/ (n)
humiliació

διαπύλια (n)
atorgament

διαρθρωμένος
articulat

διαρθρώνω /ði.aɾˈθɾo.no/ /ði̯aɾˈθɾo.no/ (v)
composar

διαρκής /ði.aɾˈcis/ (adj)
continu

διαρκώ /ði̯aɾˈko/ /ðʝaɾˈko/ (v)
durar

διαρκώς (adv)
constantment

διαρπαγή /ði.aɾ.paˈʝi/ (n)
saqueig

διαρρέω /ði̯aˈɾe.o/ (v)
abismar-se

διαρρήκτης /ðʝaˈɾi.ktis/ (n)
espanyaportes

διαρρηγνύω /ði̯a.ɾiˈɣni.o/ (v)
brisar

διαρρυθμίζω (v)
joc

διαρρύθμιση (n)
agenciament

διασαλεύω /ði̯a.saˈle.vo/ (v)
amoïnar

διασαφητής (n)
declarant

διασείω (v)
arrencar

διασημότητα (n)
celebritat

διασκέδαση /ðʝaˈsce.ða.si/ (n)
entreteniment

διασκεδάζω /ðʝa.sceˈða.zo/ (v)
distreure
  (σπάνιο, λόγιο) διασκορπίζω

διασκεδαστικός /ðʝa.sce.ða.stiˈkos/ (adj)
divertit

διασκελίζω /ði̯a.sceˈli.zo/ (v)
destrompassar

διασκελισμός /ði̯a.sce.liˈzmos/ (n)
pas

διασκευάζω /ði̯a.sceˈva.zo/ (v)
adaptar

διασκευή /ðʝa.sceˈvi/ (n)
adaptació

διασκορπίζω /ði̯a.skoɾˈpi.zo/ (v)
dispersar

διασπώ (v)
banyes

διασπώμαι (v)
anar en orri

διαστέλλω /ði̯aˈste.lo/ (v)
dilatar

διαστατός (adj)
dimensional

διασταυρώνομαι (v)
creuar

διασταυρώνω /a.neɾɣðoˈɾði.ʝɣçɲos/ (v)
creuar

διασταύρωση /ði.aˈsta.vɾo.si/ (n)
encreuament
  η τομή ενός δρόμου με άλλον
cruïlla
  (βιολογία) ένωση διαφορετικών ειδών με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέου είδους

διαστημόπλοιο /ðʝa.stiˈmo.pli.o/ (n)
nau espacial

διαστολή (n)
dilatació

διαστρέβλωση /ði̯aˈstɾe.vlo.si/ (n)
distorsió

διαστρέφω /ði̯aˈstɾe.fo/ (v)
alterar

διαστρεβλώνω /ði̯a.stɾeˈvlo.no/ (v)
distorsionar

διαστροφή /ði̯a.stɾoˈfi/ (n)
distorsió

διασυμπερίληψη (n)
transclusió

διασυρμός (n)
difamació

διασφαλίζω /ði.a.sfaˈli.zo/ /ði̯a.sfaˈli.zo/ (v)
desar

διασχίζω /ði̯aˈsçi.zo/ (v)
creuar

διασωληνώνω (v)
intubar

διασύνδεση /ði.aˈsin.ðe.si/ (n)
interferència

διασύρω (v)
calumniar

διασώζω /ði̯aˈsozo/ (v)
salvar

διατάζω (v)
ordenar

διατάσσω (v)
ordenar

διατήρηση (n)
conservació

διατίθεμαι (v)
disposar

διατίμηση /ði̯aˈti.mi.si/ (n)
taxa

διαταγή /ði̯a.taˈʝi/ (n)
ordre

διατακτική (n)
val

διαταράσσω /ði̯a.taˈɾa.so/ (v)
pertorbar

διαταραχή (n)
trastorn

διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας /ði.a.ta.ɾaˈçi e.li.ma.tiˈcis pɾo.soˈçis i.peɾ.ci.ni.tiˈko.ti.tas/
trastorn per dèficit d'atenció amb hiperactivitat

διατείνομαι (v)
asseverar

διατεταγμένος
servei
  που έχει μια ορισμένη διάταξη, μια ορισμένη σειρά

διατηρήσιμος (adj)
sostenible

διατηρησιμότητα (n)
desenvolupament sostenible

διατηρητέος /di.a.ti.riˈte.os/ (adj)
conservar

διατηρώ /ði̯a.tiˈɾo/ (v)
mantenir

διατομή /ði̯a.toˈmi/ (n)
secció

διατομίτης (n)
diatomita

διατομεακότητα (n)
interseccionalitat

διατονικός /ði̯a.to.niˈkos/ (adj)
diatònic

διατρέφω /ði̯aˈtɾe.fo/ (v)
pinso

διατρέχω (v)
recórrer
córrer
  διανύω χρονικό διάστημα

διατριβή (n)
tractat

διατροφή /ði̯a.tɾoˈfi/ (n)
alimentació
  η ενέργεια του να διατρέφεις κάποιο άνθρωπο ή ζώο

διατροφικός (adj)
alimentari

διατροφολόγος (n)
nutricionista

διατρυπώ /ði̯a.tɾiˈpo/ (v)
perforar

διατυπώνω (v)
declarar

διατυπώσιμος (adj)
expressable

διατύπωση (n)
formulació
  ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο εκφράζεται γλωσσικά κάτι, οι συγκεκριμένες φράσεις που χρησιμοποιεί ο ομιλητής ή ο συγγραφέας

διαυγής (adj)
clar

διαυγώς (adv)
clarament

διαφάνεια /ði̯aˈfa.ni.a/ (n)
transparència

διαφέρω /ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
diferir

διαφήμιση /ði̯aˈfi.mi.si/ (n)
anunci

διαφαίνομαι (v)
aflorar

διαφανής (adj)
transparent

διαφεύγω (v)
eludir

διαφημίζω (v)
fer publicitat

διαφημίστρια (n)
publicista

διαφημιστής (n)
anunciant

διαφθείρω /ði̯aˈfθi.ɾo/ (v)
corrompre

διαφθορά /ði̯a.fθoˈɾa/ (n)
corrupció

διαφορά /ði̯a.foˈɾa/ (n)
diferència

διαφορετικά (adv)
diferentment

διαφορετικός (adj)
diferent

διαφορικός λογισμός
càlcul diferencial

διαφοροποίηση (n)
diversificació

διαφοροποιώ (v)
diferenciar

διαφυγή (n)
evasió

διαφυλάγω (v)
conservar

διαφυλικός (adj)
intersexual
  (νεολογισμός) που έχει σχέση με τα δύο φύλα και τις μεταξύ τους σχέσεις ή αναφέρεται σ’ αυτά

διαφωτίζω /ði̯a.foˈti.zo/ (v)
il·luminar

διαφωτιστής /ði̯a.fo.tiˈstis/ (n)
comissari

διαφύλαξη (n)
còpia de seguretat

διαχάραξη (n)
delimitació

διαχέω /ði̯aˈçe.o/ (v)
difondre

διαχείριση /ði̯aˈçi.ɾi.si/ (n)
administració

διαχειρίζομαι /ði̯a.çiˈɾi.zo.me/ (v)
dirigir

διαχειρίστρια (n)
administrairitz

διαχειριστής (n)
administrador

διαχρονικός (adj)
diacrònic

διαχωρίζω /ði̯a.xoˈɾi.zo/ (v)
destriar

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι
separar el gra de la palla

διαχωρισμός /ði̯a.xo.ɾiˈzmos/ (n)
separació

διαψεύδω (v)
negar

διαύγεια (n)
claredat

διγαμία (n)
bigàmia

διγλωσσία /ði.ɣloˈsi.a/ (n)
diglòssia

διδάκτορας (n)
doctor

διδάκτρια (n)
mestra

διδάκτωρ (n)
doctor

διδάσκω /ðiˈða.sko/ (v)
ensenyar

διδάσκων /ðiˈða.skon/ (n)
alferes

διδακτέος /ði.ðaˈkte.os/ (adj)
ensenyar
programa
  που πρέπει να διδαχτεί

διδακτορία /ði.ða.ktoˈɾi.a/ (n)
doctorat

διδακτορική διατριβή /ði.ða.kto.ɾiˈci ði̯a.tɾiˈvi/
doctorat

διδακτορικό (n)
doctorat

διδακτορικός /ði.ða.kto.ɾiˈkos/ (adj)
doctoral

διδασκαλία (n)
ensenyament

διδαχή (n)
encàrrec

διείσδυση /ðiˈiz.ði.si/ (n)
infiltració

διεγέρτης /ði.eˈʝeɾ.tis/ (n)
estimulador

διεγείρω /ði.eˈʝi.ɾo/ (v)
excitar

διεγερτικός /ði.e.ʝeɾ.tiˈkos/ (adj)
estimulant

διεθνές δίκαιο
dret internacional

διεθνής /ði̯eˈθnis/ (adj)
internacional

διεθνισμός /ði.e.θniˈzmos/ (n)
internacionalisme

διεθνοποιώ (v)
internacionalitzar

διεθνώς (adv)
internacionalment

διεισδύω (v)
infiltrar

διεκδίκηση (n)
pretensió

διεκδικώ (v)
disputar

διεκπεραίωση (n)
tractament

διεκπεραιώνω (v)
anar de processó

διεμφυλικός (n)
transgènere

διενεργώ (v)
conducta

διεξάγω /ði.eˈksa.ɣo/ (v)
dirigir

διεξαγωγή /ði.e.ksa.ɣoˈʝi/ (n)
anar de processó

διεξοδικός (adj)
detallada

διεπαφή (n)
interfície

διεπαφή χρήστη
interfície d'usuari

διεπιστημονικός /ði.e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
interdisciplinari

διεπιφάνεια (n)
interfície

διεργασία (n)
procés

διερευνητικός (adj)
investigador

διερεύνηση (n)
investigació

διερμηνέας /ði̯eɾ.miˈne.as/ (n)
intèrpret

διερμηνευτής (n)
intèrpret
  (επάγγελμα) αυτός που διερμηνεύει
  (πληροφορική-μεταγλώττιση) πρόγραμμα που διαβάζει από τον πηγαίο κώδικα μιας γλώσσας προγραμματισμού τις εντολές, μια κάθε φορά και ταυτόχρονα την εκτελεί

διερμηνεύω /ði.eɾ.miˈne.vo/ /ði̯eɾ.miˈne.vo/ (v)
interpretar

διεστραμμένος
tort

διετής (adj)
bianual

διευθέτηση (n)
acord

διευθετώ /ði.e.fθeˈto/ (v)
arrenjar

διευθυντής (n)
director

διευθύντρια (n)
directora

διευθύνω /ði.eˈfθi.no/ (v)
dirigir

διευκρίνιση /ði.efˈkɾi.ni.si/ (n)
aclariment

διευκρινίζω /ði.ef.kɾiˈni.zo/ /ði̯ef.kɾiˈni.zo/ (v)
aclarir

διευρύνομαι (v)
ajaure

διευρύνω /ði.eˈvɾi.no/ (v)
eixamplar

διεφθαρμένος
corrupte

διεύθυνση (n)
adreça
  η περιοχή, η οδός και ο αριθμός που ορίζουν την τοποθεσία ενός κτηρίου

διεύθυνση IP
adreça IP

διεύθυνση MAC
adreça MAC

διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
adreça electrònica

διεύθυνση υλικού
adreça MAC

διηγηματικός (adj)
narració

διηγούμαι (v)
narrar, explicar

διηνεκής (adj)
perenne

διηπειρωτικός (adj)
intercontinental

διθέσιος (adj)
biplaça

δικάζω (v)
jutjar

δικαίωμα /ðiˈce.o.ma/ (n)
dret
autorització
  (πληροφορική) αγγλικά privilege: δυνατότητα που αποδίδεται ανά κατηγορία χρηστών για να διαβάσουν, γράψουν τα αρχεία ή να εκτελέσουν τα προγράμματα ενός συστήματος

δικαίωση /ðiˈce.o.si/ (n)
ajustada

δικαιοδοσία (n)
jurisdicció

δικαιολογία (n)
excusa

δικαιολογημένα (adv)
justament

δικαιολογημένος /ði.ce.o.lo.ʝiˈme.nos/
justificat

δικαιολογώ (v)
justificar

δικαιολόγηση (n)
ajustada

δικαιοσύνη /ði.ce.oˈsi.ni/ (n)
justícia

δικαιούμαι (v)
dret jurídic

δικαιούχος (n)
beneficiari

δικαιωματικά (adv)
causa

δικαιώνω /ði.ceˈo.no/ (v)
exonerar

δικανικός (adj)
forense

δικαστήριο (n)
jutjat, tribunal

δικαστής /ði.kaˈstis/ (n)
jutge

δικαστίνα (n)
magistrada

δικαστικός (n)
judicial
  (επάγγελμα) που δικάζει (δικαστής, εισαγγελέας κ.λπ.)

δικηγορίνα (n)
advocada

δικηγόρος /ði.ciˈɣo.ɾos/ (n)
advocat, advocada

δικλίδα /ðiˈkli.ða/ (n)
vàlvula

δικογραφία (n)
dossier

δικράνι /ðiˈkɾa.ni/ (n)
forca

δικτάτορας (n)
dictador

δικτατορία /ði.kta.toˈɾi.a/ (n)
dictadura

δικτατορικός (adj)
dictatorial

δικτυακός κορμός
coratge

δικτύωμα (n)
quadrícula

δικός /ðiˈkos/
mateix

διμερής (adj)
bipartit

διμηνιαίος /ði.mi.niˈe.os/ (adj)
bimestral

διμορφισμός (n)
dimorfisme sexual

διοίκηση /ðiˈi.ci.si/ (n)
administració

διογκώνομαι (v)
augmentar

διογκώνω /ði.oŋˈɡo.no/ (v)
augmentar

διοικητής (n)
administrador

διοικητικά /ði.i.ci.tiˈka/ (adv)
administrativament

διοικητικός /ði.i.ci.tiˈkos/ (adj)
administratiu

διοικώ /ði.iˈko/ (v)
administrar

διολίσθηση (n)
engalba

διολισθαίνω (v)
erosionar

διοξείδιο (n)
diòxid

διοξείδιο του άνθρακα
diòxid de carboni

διοπτρία (n)
diòptria

διοπτρική (n)
diòptrica

διορίζω /ði.oˈɾi.zo/ (v)
anomenar

διορατικότητα (n)
clarividència

διοργάνωση /ði.oɾˈɣa.no.si/ (n)
organització

διοργανωτής (n)
organitzador

διοργανώτρια (n)
organitzador

διορθωτικό (n)
corrector líquid

διορθώνω /ði̯oɾˈθo.no/ (v)
corregir

διορθώτρια (n)
correctora

διορισμός /ði.o.ɾiˈzmos/ (n)
compromís

διοχέτευση (n)
adducció

διοχετεύω /ði.o.çeˈte.vo/ (v)
canalitzar

διπλά (adv)
dobladament

διπλάνο (n)
biplà

διπλάσιος (adj)
doble

διπλή ύφεση
doble bemoll

διπλανός /ði.plaˈnos/ (n)
proper

διπλαρώνω (v)
abordar

διπλασιάζω /ði.pla.siˈa.zo/ (v)
doblar

διπλο- /ði.plo/
di-

διπλοβδόμαδο (n)
quinzena

διπλογραφία (n)
de partida doble

διπλοκλειδώνω (v)
contorn

διπλοπαρκάρω /ði.plo.parˈka.ɾo/ (v)
fila

διπλοσάγονο (n)
papada

διπλωμάτης /ði.ploˈma.tis/ (n)
diplomàtic

διπλωματία /ði.plo.maˈti.a/ (n)
diplomàcia

διπλωματικός /ði.plo.ma.tiˈkos/ (adj)
diplomàtic

διπλωματικότητα (n)
diplomàcia

διπλωπία (n)
diplopia

διπλός (adj)
doble

διπλότυπο /ðiˈplo.ti.po/ (n)
duplicada

διπλότυπος (adj)
bipartit

διπλώνω /ðiˈplo.no/ (v)
doblegar

διποδίζω (v)
trot

διποδισμός (n)
bipedisme

διπολικός (adj)
bipolar

διπολικότητα /ði.po.liˈko.ti.ta/ (n)
bipolaritat

διπροσωπία (n)
duplicitat

δις /ˈðis/
dos cops
  σύντμηση της λέξης δισεκατομμύριο

δισάκι /ðiˈsa.ci/ (n)
alforja

δισέγγονος /ðiˈseŋ.ɡo.nos/ (n)
besnét

δισακχαρίτης (n)
disacàrid

δισεγγονή (n)
besneta

δισεκατομμυριοστός /ði.se.ka.to.mi.ɾi.oˈstos/ (adj)
milmilionèsim

δισεκατομμύριο /ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
miliard, mil milions

δισημειακός (adj)
punt a punt

δισκέτα (n)
disc flexible

δισκοβολία /ði.sko.voˈli.a/ (n)
llançament de disc

δισκοβόλος /ði.skoˈvo.los/ (n)
discòbol

δισκογραφία (n)
discografia

δισκοθήκη /ði.skoˈθi.ci/ (n)
discoteca

δισκοπρίονο (n)
serra circular

δισκοπότηρο (n)
calze

διστάζω /ðiˈsta.zo/ (v)
dubtar

δισταγμός (n)
hesitació

δισύλλαβος /ðiˈsi.la.vos/ (adj)
disil·làbic

διυλιστήριο (n)
refineria

διφθερίτιδα /ði.fθeˈɾi.ti.ða/ (n)
diftèria

διφορούμενος
ambigu

διχάζω /ðiˈxa.zo/ (v)
banyes

διχάλα /ðiˈxa.la/ (n)
bifurcació

διχειλικός /ði.çi.liˈkos/ (adj)
bilabial

διχογνωμία /ði.xo.ɣnoˈmi.a/ (n)
desacord

διχοτόμηση /ði.xoˈto.mi.si/ (n)
dicotomia

διχοτόμος (n)
bisectriu

διχόνοια (n)
discòrdia

διψάω /ðiˈpsa.o/ (v)
sedegar
  (μεταφορικά) επιθυμώ κάτι πάρα πολύ

διψασμένος
assedegat

διωγμός /ði̯oɣˈmos/ (n)
persecució

διωνυμία (n)
binomial

διωνυμικός (adj)
binomial

διόγκωση (n)
excel·lent

διόδιο /ðiˈo.ði.o/ (n)
peatge
  το κόστος χρήσης αυτοκινητοδρόμων
barrera
  (πληθυντικός) διόδια: ο σταθμός όπου πρέπει ο οδηγός να σταματήσει και να πληρώσει για να συνεχίσει την πορεία του

διόρθωση (n)
correcció

διότι /ðiˈo.ti/
car

διώκω /ðiˈo.ko/ (v)
perseguir

διώνυμο /ðiˈo.ni.mo/ (n)
binomi

διώξιμο (n)
expulsió

διώρυγα (n)
canal

διώχνω /ˈðʝo.xno/ (v)
caçar

δογματίζω (v)
adoctrinar

δογματικός (adj)
dogmàtic

δογματισμός /ðo.ɣma.tiˈzmos/ (n)
dogmatisme

δοθιήνας (n)
furóncol

δοιάκι (n)
arjau

δοκάρι /ðoˈka.ɾi/ (n)
biga
  λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκίμιο /ðoˈci.mi.o/ (n)
assaig
  (φιλολογία) γραπτό κείμενο μέτριας έκτασης και καλλιεργημένου ύφους με το οποίο ο συγγραφέας αποπειράται να διερευνήσει θεωρητικά ένα φιλοσοφικό, κοινωνικό, ιστορικό, φιλολογικό ζήτημα

δοκιμάζω (v)
posar a prova

δοκιμή /ðo.ciˈmi/ (n)
prova

δοκιμασία (n)
calvari

δοκιμαστικά (adv)
assaig

δοκιμαστικός /ðo.ci.ma.stiˈci/ /ðo.ci.ma.stiˈko/ /ðo.ci.ma.stiˈkos/ (adj)
assaig

δοκιμαστικός σωλήνας
tub d'assaig

δοκιμιογράφος (n)
assagista

δοκός /ðoˈkos/ (n)
biga

δολάριο /ðoˈla.ɾi.o/ (n)
dòlar

δολίνη (n)
desaigüe

δολιοφθορά (n)
sabotatge

δολιχοκεφαλία (n)
dolicocefàlia

δολιότητα (n)
engany

δολομίτης /ðo.loˈmi.tis/ (n)
dolomita

δολοπλοκώ /ðo.lo.ploˈko/ (v)
intrigar
  (λόγιο) κάνω δολοπλοκίες, είμαι δολοπλόκος

δολοφονία (n)
assassinat

δολοφονικός (adj)
assassí

δολοφονώ (v)
assassinar

δολοφόνος /ðo.loˈfo.nos/ (n)
assassí

δολώνω (v)
atreure

δομή /ðoˈmi/ (n)
estructura

δομή δεδομένων
estructura de dades

δομημένος
estructurat

δομικός (adj)
estructural

δομοστοιχείο /ðo.mo.stiˈçi.o/ (n)
mòdul

δομοστοιχειωτός (adj)
particulat

δον (n)
posar-se

δονάκιο (n)
bacil

δονώ /ðoˈno/ (v)
sacseig

δοξάζω /ðoˈksa.zo/ (v)
glorificar

δοξάρι /ðoˈksa.ɾi/ (n)
arc

δοξαρίζω (v)
balancera

δοξασία (n)
creença

δοξολογία /ðo.kso.loˈʝi.a/ (n)
doxologia

δορά /ðoˈɾa/ (n)
pell

δορυφόρος /ðo.ɾiˈfo.ɾos/ (n)
satèl·lit
  (για κράτος, μειωτικό) → δείτε τον όρο κράτος δορυφόρος
  (πολεοδομία) → δείτε τον όρο πόλη δορυφόρος

δοσάς (n)
crèdit

δοσατζού /ðo.saˈd͡zu/ (n)
crèdit

δοτική /ðo.tiˈci/ (n)
datiu

δουβλόνι /ðuˈvlo.ni/ (n)
dobler

δουκάτο (n)
ducat, ducado
  κράτος ή περιοχή που διοικείται από δούκα

δουλίτσα /ðuˈli.t͡sa/ (n)
diligència
  δουλειά, κάτι όχι ιδιαίτερο σοβαρό που έχω να κάνω

δουλεία /ðuˈli.a/ (n)
esclavatge

δουλειά /ðuˈʎa/ (n)
feina

δουλευταράς /ðu.le.ftaˈɾas/ (n)
feina

δουλεύω (v)
treballar

δουλοπάροικος (n)
serf

δουλοπαροικία (n)
servitud

δουλοπρέπεια /ðu.loˈpɾe.pi.a/ (n)
obsequiositat

δουλοπρεπής /ðu.lo.pɾeˈpis/ (adj)
obsequiosa

δουνάβιος (adj)
danubiana

δοχείο (n)
contenidor

δούκας /ˈðu.kas/ (n)
duc

δούκισσα (n)
duquessa

δούλεψη (n)
feina

δούλος /ˈðu.los/ (n)
esclau

δούρειος ίππος
cavall de Troia

δράκαινα /ˈðɾa.ce.na/ (n)
dragona
  θηλυκό του δράκος
drac
  (μεταφορικά) άγρια, επιθετική και ανευχαρίστητη γυναίκα
aranya
  θαλασσινό ψάρι, που τρέφεται με άλλα ψάρια, αφού πρώτα τα σκοτώσει με δηλητήριο που εκκρίνει από τα αγκάθια της

δράκος (n)
drac

δράμα /ˈðɾa.ma/ (n)
drama

δράπανο (n)
trepant

δράση (n)
acció

δράστης /ˈðɾa.stis/ (n)
perpetrador

δράστρια (n)
actriu

δρέπω (v)
collir

δραγουμάνος /ðɾa.ɣuˈma.nos/ (n)
drogman

δραγόνος (n)
dragó

δρακόντειος (adj)
draconià

δραματικά (adv)
dramàticament

δραματικός (adj)
dramàtic

δραματοποιώ (v)
dramatitzar

δραματουργός (n)
dramaturg

δραπετεύω (v)
escapar

δραστήρια /ðɾaˈsti.ɾi.a/ (adv)
activament

δραστήριος /ðɾaˈsti.ɾi.os/ (adj)
actiu

δραστηριοποίηση /ðɾa.sti.ɾi.oˈpi.i.si/ (n)
activació

δραστηριοποιούμαι (v)
tractar-se

δραστηριοποιώ /ðɾa.sti.ɾi.o.piˈo/ (v)
activar

δραστηριότητα /ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
activitat

δραστικός (adj)
actiu

δραχμή (n)
dracma

δρεπάνι /ðɾeˈpa.ni/ (n)
falç

δρομάδα (n)
dromedari

δρομάκι (n)
carreró

δρομέας /ðɾoˈme.as/ (n)
corredor
  (αθλητισμός) αθλητής που τρέχει σε αγώνα δρόμου
cursor
  (πληροφορική) δείκτης που μετακινείται πάνω στην οθόνη του υπολογιστή καθώς πληκτρολογεί ο χρήστης και υποδεικνύει τη θέση εισαγωγής κειμένου (κατ' αναλογία με τον αντίστοιχο όρο που χρησιμοποιείται στη δακτυλογραφία από τον οποίο προέρχεται)

δρομολογώ /ðɾo.mo.loˈɣo/ (v)
servei

δρομολόγηση (n)
servei

δροσερός /ðɾo.seˈɾos/ (adj)
fresc

δροσιά /ðɾoˈsça/ (n)
frescor
  (μετεωρολογία) ελαφρά ψυχρός και ευχάριστος αέρας ή καιρός

δροσιστικός (adj)
refrescant

δροσοσταλίδα (n)
enrosar

δρυΐδης /ðɾiˈi.ðis/ (n)
druida

δρυμός /ðɾiˈmos/ (n)
bosc

δρυοκολάπτης (n)
picot

δρω (v)
accionar

δρων /ˈðɾon/
actiu

δρόμος /ˈðɾo.mos/ (n)
camí

δρύπη (n)
drupa

δυάρι /ðiˈa.ɾi/ (n)
dos
  το ψηφίο 2
  (ειδικότερα) διαμέρισμα με δύο κύρια δωμάτια (εκτός των χολ, κουζίνα και μπάνιο)
iguals
  (κατ’ επέκταση) (σε περιβάλλον ομάδας ατόμων που έχουν κοινά χαρακτηριστικά) κάθε τι που αποτελεί τυποποιημένο μέγεθος 2

δυαδικό δέντρο
arbre binari

δυαδικό ψηφίο
mica

δυαδικός /ði.a.ðiˈkos/ (adj)
binari

δυαλισμός (n)
dualisme

δυνάμει /ðiˈna.mi/ (adv)
en virtut de
  με βάση κάτι, επί τη βάσει, σύμφωνα με κάτι

δυναμίτης (n)
dinamita

δυναμικά (adv)
dinàmicament

δυναμική /ði.na.miˈci/ (n)
dinàmica

δυναμικό (n)
potencial

δυναμικός (adj)
dinàmic
  (πληροφορική) dynamic: αυτό που μπορεί να μεταβληθεί κατά την διάρκεια της εκτέλεσης ενός προγράμματος (runtime), όπως ο ορισμός του τύπου μιας μεταβλητής (variable)

δυναμόμετρο /ði.naˈmo.me.tɾo/ (n)
dinamòmetre

δυναμώνω /ði.naˈmo.no/ (v)
afermar

δυναστεία (n)
dinastia

δυναστικός (adj)
dinàstic

δυνατά (adv)
de valent
  με δύναμη
sorollosament
  (για ήχο) με ένταση

δυνατός /ði.naˈtos/ (adj)
fort
  με μεγάλη σωματική δύναμη

δυνατότητα (n)
possibilitat

δυσάρεστα (adv)
desagradablement

δυσάρεστος /ðiˈsa.ɾe.stos/ (adj)
desagradable

δυσίδρωση (n)
dishidrosi

δυσανάλογος (adj)
desproporcionat

δυσαναλογία (n)
desproporció

δυσαναπλήρωτος (adj)
difícilment

δυσανασχετώ (v)
resentir-se

δυσανεκτικός (adj)
intolerant

δυσανεξία (n)
hipersensibilitat

δυσαπορρόφηση (n)
malabsorció

δυσαρέσκεια (n)
descontentament

δυσαρεστημένος
insatisfet

δυσαρθρία /ði.saɾˈθɾi.a/ (n)
disàrtria

δυσαρμονία (n)
dissonància

δυσβάστακτος (adj)
onerós

δυσεντερία (n)
disenteria

δυσθυμία (n)
distímia

δυσκαταποσία (n)
disfàgia

δυσκοιλιότητα (n)
restrenyiment

δυσκολία /ði.skoˈli.a/ (n)
dificultat

δυσκολεύω /ði.skoˈle.vo/ (v)
arribar a ser

δυσλειτουργία /ðiz.li.tuɾˈʝi.a/ (n)
disfunció

δυσλειτουργικός (adj)
disfuncional

δυσλεκτικός (adj)
dislèctic

δυσλεξία /ðiz.leˈksi.a/ (n)
dislèxia

δυσμενής (adj)
desfavorable

δυσμηνόρροια (n)
dismenorrea

δυσνόητος (adj)
enrevessat

δυσοίωνα (adv)
ominosament

δυσοίωνος /ðiˈsi.o.nos/ (adj)
atziac

δυσουρία (n)
disúria

δυσπαρευνία /ðis.pa.ɾevˈni.a/ (n)
disparèunia

δυσπερίγραπτος (adj)
dificultar

δυσπεψία (n)
indigestió

δυσπρόσιο (n)
disprosi

δυσπρόσιτος (adj)
inaccessible

δυστοκία (n)
irresolució
  (μεταφορικά) οι δυσκολίες που παρουσιάζονται κατά την διαδικασία δημιουργίας ή ολοκλήρωσης ενός πράγματος

δυστοπία (n)
distopia

δυστοπικός (adj)
distòpic

δυστροπία (n)
furor

δυστυχία /ði.stiˈçi.a/ (n)
desgràcia

δυστυχισμένος
desgraciat

δυστυχώς /ði.stiˈxos/ (adv)
desgraciadament, malauradament

δυστύχημα (n)
accident

δυσφήμηση (n)
difamació

δυσφασία (n)
disfàsia

δυσφημίζω (v)
calumniar

δυσφημώ (v)
calumniar

δυσφορία (n)
disfòria

δυσφορώ (v)
recar

δυσφρασία (n)
disfàsia

δυτικός (adj)
occidental

δυφίο (n)
bit

δυφιακός (adj)
mica

δυφιοσυλλαβή (n)
byte

δυϊκός /ði.iˈkos/ (n)
doble

δωδέκατος
dotzè

δωδεκάγωνο (n)
dodecàgon

δωδεκάεδρο (n)
dodecaedre

δωδεκάρι /ðo.ðeˈka.ɾi/ (n)
pica
  δώδεκα όμοια πράγματα ως σύνολο

δωδεκαδάκτυλο (n)
duodè

δωμάτιο /ðoˈma.ti.o/ (n)
cambra

δωρίζω (v)
donar

δωρεά (n)
donació

δωρεάν (adv)
de franc

δωρητής (n)
benefactor

δωρικός /ðo.ɾiˈkos/ (adj)
Doric?

δωροδοκία (n)
suborn

δωροδοκώ /ðo.ɾo.ðoˈko/ (v)
subornar

δωροληψία (n)
subornar

δωσιλογισμός (n)
col·laboració

δόγα (n)
doga

δόγμα (n)
dogma

δόκανο /ˈðo.ka.no/ (n)
cep

δόκιμος (adj)
clàssic
  (για λέξεις και φράσεις) αποδεκτός επειδή έχει χρησιμοποιηθεί από αναγνωρισμένους συγγραφείς

δόκιμος (n)
novici
  (θρησκεία) λαϊκός που περνά κάποιο διάστημα δοκιμαζόμενος, προκειμένου να ενταχθεί μόνιμα ως μοναχός σε μια μοναστική κοινότητα

δόκτορας (n)
doctor

δόλιος /ˈðo.li.os/ (adj)
pobre
  που έχει πάθει πολλές συμφορές, καημένος, κακομοίρης

δόλιος /ˈðo.li.os/ /ˈðo.ʎos/ (adj)
murri
  που ενεργεί με δόλο

δόλος /ˈðo.los/ (n)
ardit

δόλωμα /ˈðo.lo.ma/ (n)
esquer
  ένα μικρό κομμάτι τροφής που τοποθετείται σε ένα αγκίστρι για ψάρεμα

δόμηση /ˈðo.mi.si/ (n)
construcció

δόνηση /ˈðo.ni.si/ (n)
vibració

δόντι /ˈðon.di/ (n)
dent

δόξα /ˈðo.ksa/ (n)
glòria

δόξα τω Θεώ /ˈðo.ksa to‿θeˈo/
gràcies a Déu

δόρυ /ˈðo.ɾi/ (n)
pica

δόση /ˈðo.si/ (n)
dosi

δότης /ˈðo.tis/ (n)
donador

δύναμη /ˈði.na.mi/ (n)
força
  (φυσική) το φυσικό διανυσματικό μέγεθος που προκαλεί αλλαγή της κινητικής κατάστασης ή παραμόρφωση ενός φυσικού σώματος

δύνη /ˈði.ni/ (n)
dina

δύο /ˈði.o/
dos, dues

δύσβατος (adj)
accessió

δύση (n)
oest, ponent

δύσθυμος (adj)
humor

δύσκαμπτος (adj)
abrupte

δύσκολα /ˈði.sko.la/ (adv)
a penes

δύσκολος /ˈði.sko.los/ (adj)
difícil

δύσπιστος (adj)
incrèdul

δύσπνοια (n)
dispnea

δύστροπος /ˈði.stɾo.pos/ (adj)
esquerp

δύσχρηστος (adj)
farragós

δύτης /ˈði.tis/ (n)
bus

δύω /ˈði.o/ (v)
pondre's

δώδεκα
dotze

δώμα (n)
feixa

δώρο /ˈðo.ɾo/ (n)
regal

είδηση /ˈi.ði.si/ (n)
informació

είδος /ˈi.ðos/ (n)
tipus
  τα αντικείμενα που πωλούνται
espècie
  (ταξινομία) ταξινομική βαθμίδα κατώτερη του γένους

είδωλο (n)
ídol

είκοσι /ˈi.ko.si/ (n)
vint

είκοσι ένα /i.ko.siˈe.na/
vint-i-un

είκοσι δύο
vint-i-dos

είλωτας (n)
ilota

είμαι /ˈi.me/ (v)
ser, estar, ésser
  αξίζω, είμαι ικανός, ταιριάζω σε κάτι

είναι
ser
  γ΄ πρόσωπο ενικού οριστικής ()}}} ενεργητικού ενεστώτα του είμαι
  γ΄ πρόσωπο πληθυντικού οριστικής ()}}} ενεργητικού ενεστώτα του είμαι

είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα
aquò's la misèria que se trufa de l'espital

είσοδος (n)
entrada

είσπραξη /ˈi.spɾa.ksi/ (n)
recepta

είτε /ˈi.te/
o bé

εαρινοποίηση (n)
vernalització

εαυτός
es

εβένινος /eˈve.ni.nos/ (adj)
banús

εβαπορέ (adj)
llet concentrada

εβδομάδα /e.vðoˈma.ða/ (n)
setmana

εβδομήντα /e.vðoˈmin.da/ (n)
setanta

εβδομαδιαίος (adj)
setmanal

εβδομηκοστός
setantè

εβδομηντάχρονος (n)
septuagenari

εβονίτης (n)
ebonita

εβραιοϊσπανικά (n)
judeocastellà

εβραϊκά (n)
hebreu

εβραϊκή άρπα
guimbarda

εβραϊκός (adj)
hebraic

εγγεγραμμένος /eŋ.ʝe.ɣɾaˈme.nos/
certificat
  που έχει εγγραφεί/καταχωριστεί σε έναν κατάλογο, μητρώο κ.λπ

εγγενής (adj)
intrínsec
indígena
  (πληροφορική) native: εγγενές λογισμικό, το λογισμικό για συγκεκριμένο λειτουργικό σύστημα

εγγενώς /en.ʝeˈnos/ (adv)
inherentment

εγγονή (n)
néta

εγγονός /eŋ.ɡoˈnos/ (n)
nét

εγγράμματος (adj)
alfabet

εγγράφω (v)
inscriure
  γράφω (με επίσημο τρόπο) κάποιον ή κάτι σε μια κατάσταση, κατάλογο ή σε κάποιο (λογιστικό) βιβλίο / έγγραφο
  (γεωμετρία) σχηματίζω ένα γεωμετρικό σχήμα μέσα σε άλλο, με τρόπο ώστε κάποια σημεία ή γραμμές τους να είναι κοινά

εγγραφή /eŋ.ɣɾaˈfi/ (n)
inscripció

εγγυώμαι (v)
garantir

εγγόνι (n)
nét

εγγύηση /eŋˈɟi.i.si/ (n)
caució

εγγύθεν /eŋˈɟi.θen/ (adv)
a prop

εγγύς (adv)
proper

εγγύτητα (n)
proximitat

εγείρω /eˈʝi.ɾo/ (v)
aixecar
  σηκώνω, προβάλλω
  (μεταφορικά) προκαλώ, γεννώ σκέψη ή σκέψεις

εγερτήριο (n)
diana

εγκάρδια (adv)
cordialment

εγκάρδιος /eŋˈɡaɾ.ði.os/ (adj)
cordial

εγκάρσιος /eŋˈɡaɾ.si.os/ (adj)
transversal

εγκέφαλος /eŋˈɟe.fa.los/ (n)
cervell

εγκαίνια (n)
inauguració
  η τελετή για την επίσημη έναρξη της λειτουργίας ενός κτηρίου, τεχνικού έργου ή μιας επιχείρησης, έκθεσης κλπ

εγκαίρως (adv)
a temps

εγκαθίδρυση (n)
inici

εγκαθιδρύω (v)
establir

εγκαθιστώ (v)
instal·lar

εγκαινιάζω /eŋ.ɟe.niˈa.zo/ (v)
executar

εγκαινιασμός /eŋ.ɟe.ni.aˈzmos/ (n)
inauguració

εγκαλώ /eŋ.ɡaˈlo/ (v)
culpa

εγκαρδιότητα (n)
cordialitat

εγκατάλειψη /eŋ.ɡaˈta.li.psi/ (n)
abandó

εγκατάσταση /eŋ.gaˈta.sta.si/ (n)
instal·lació

εγκαταλείπω (v)
abandonar

εγκαταλελειμμένος /eŋ.ɡa.ta.le.liˈme.nos/
abandonat

εγκατεστημένος /eŋ.ɡa.te.stiˈme.nos/
banc de treball

εγκεφαλίτιδα (n)
encefalitis

εγκεφαλική έλικα
circumvolució

εγκεφαλικό /eŋ.ɟe.fa.liˈko/ (n)
ictus

εγκλεισμός (n)
confinament

εγκληματίας /eŋ.ɡli.maˈti.as/ (n)
criminal

εγκληματίας πολέμου
criminal de guerra

εγκληματικός (adj)
criminal

εγκληματικότητα (n)
criminalitat

εγκληματολογία (n)
criminologia

εγκληματολογικός (adj)
forense

εγκληματολόγος (n)
criminòleg

εγκλιματίζομαι (v)
aclimatar

εγκλιματίζω (v)
aclimatar

εγκλιματισμός (n)
aclimatació

εγκλιτικό (n)
clític

εγκλωβίζω (v)
engabiar

εγκλωβισμένος
atrapat

εγκολπώνομαι (v)
adoptar

εγκοπή (n)
osca

εγκράτεια /eŋˈɡɾa.ti.a/ (n)
abstinència

εγκρίνω /eŋˈɡɾi.no/ (v)
aprovar

εγκρατής (adj)
abstemi

εγκυκλοπαίδεια /eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a/ (n)
enciclopèdia

εγκυκλοπαιδικός /eŋ.ɟi.klo.pe.ðiˈkos/ (adj)
enciclopèdic

εγκυμονώ (v)
contenir

εγκυμοσύνη /eŋ.ɟi.moˈsi.ni/ (n)
embaràs

εγκυρότητα (n)
validesa

εγκωμιάζω /eŋ.ɡo.miˈa.zo/ (v)
lloar

εγκωμιασμός (n)
afalac

εγκωμιαστικός (adj)
elogiós

εγκόσμιος (adj)
gent

εγκώμιο (n)
afalac

εγχάραξη (n)
gravat

εγχέω (v)
injectar

εγχαράσσω /eŋ.xaˈɾa.so/ (v)
gravar

εγχείρημα (n)
arriscar

εγχείρηση /eŋˈçi.ɾi.si/ (n)
operació

εγχειρίδιο /eŋ.çiˈɾi.ði.o/ (n)
manual
  βιβλίο συνήθως μικρού μεγέθους που εκθέτει με οργανωμένο τρόπο τις βασικές αρχές ενός γνωστικού αντικειμένου

εγχειρίζω (v)
alliberar

εγχώριος /eŋˈxo.ɾi.os/ (adj)
interior

εγωίσταρος (n)
marrà

εγωισμός /e.ɣo.iˈzmos/ (n)
egoisme

εγωιστής (n)
egoista

εγωιστικός (adj)
egotista

εγωκεντρικός /e.ɣo.cen.dɾiˈkos/ (adj)
egocèntric

εγωκεντρισμός (n)
egocentrisme

εγώ /eˈɣo/
jo
  (προσωπική αντωνυμία) εκφράζει το πρόσωπο το οποίο μιλά

εδάφιο /eˈða.fi.o/ (n)
verset
  μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού που διακρίνεται από τις άλλες με αρίθμηση αριθμού ή γράμματος του αλφάβητου

εδέησα (v)
acabar

εδαφικός /e.ða.fiˈci/ /e.ða.fiˈko/ /e.ða.fiˈkos/ (adj)
camp
  που αναφέρεται στο έδαφος
territorial
  που αναφέρεται σε έκταση που ανήκει σε χώρα

εδαφολογικός /e.ða.fo.lo.ʝiˈci/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈko/ /e.ða.fo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
pedològic

εδραίωση (n)
afermament

εδραιώνω (v)
consolidar

εδρεύω /eˈðɾe.vo/ (v)
seu

εδώ /eˈðo/ (adv)
aquí, ací
  (τοπικό επίρρημα) σε αυτό το μέρος, στο σημείο που βρίσκομαι ή για το οποίο γίνεται λόγος

εδώδιμος /eˈðo.ði.mos/ (adj)
comestible

εδώθε /eˈðo.θe/ (adv)
deçà

εζάν (n)
àdhan

εθίζω (v)
addicte

εθελοδουλία /e.θe.lo.ðuˈli.a/ (n)
submissió

εθελοντής (n)
voluntari

εθελοντικά (adv)
voluntàriament

εθελοντικός (adj)
voluntari

εθελούσιος (adj)
délibéré

εθελόντρια (n)
voluntari

εθιμοτυπία (n)
etiqueta

εθιμοτυπικός /e.θi.mo.ti.piˈkos/ (adj)
protocol·lari

εθισμένος
addicte

εθισμός /e.θiˈzmos/ (n)
addicció

εθιστικός /e.θi.stiˈkos/ (adj)
addictiu

εθνικισμός /e.θni.ciˈzmos/ (n)
nacionalisme
  μια εθνοπολιτική ιδεολογία με κέντρο την ιδέα του έθνος που οδηγεί στην επιδίωξη συγκρότησης ανεξάρτητου κράτους

εθνικιστής /e.θni.ciˈstis/ (n)
nacionalista

εθνικιστικός (adj)
nacionalista

εθνικοσοσιαλισμός (n)
nacionalsocialisme

εθνικό πάρκο
parc nacional

εθνικός /e.θniˈkos/ (adj)
nacional

εθνικός δρυμός
parc nacional

εθνικός ύμνος
himne nacional

εθνικότητα /e.θniˈko.ti.ta/ (n)
nacionalitat

εθνογραφία /e.θno.ɣɾaˈfi.a/ (n)
etnografia

εθνογραφικός (adj)
etnogràfic

εθνοκάθαρση (n)
neteja ètnica

εθνοκεντρικός /e.θno.cen.dɾiˈkos/ (adj)
etnocèntric

εθνοκεντρισμός (n)
etnocentrisme

εθνοκτόνος (adj)
etnocidi

εθνολογία (n)
etnologia

εθνολογικός (adj)
etnològic

εθνολόγος /e.θnoˈlo.ɣos/ (n)
etnòleg

εθνοφυλακή /e.θno.fi.laˈci/ (n)
guàrdia

εθνωνύμιο (n)
etnònim

εθνόσημο /eˈθno.si.mo/ (n)
escut, escut d'armes

ειδάλλως (adv)
altrament

ειδήμων (adj)
expert

ειδεμή
altre

ειδεχθής /i.ðeˈxθis/ (adj)
crapulosa

ειδησεογραφία (n)
diari

ειδησεογραφικός (adj)
diari

ειδικά (adv)
especialment

ειδικεύω /i.ðiˈce.vo/ (v)
formar

ειδικός /i.ðiˈkos/ (adj)
especial

ειδικότητα /i.ðiˈko.ti.ta/ (n)
especialitat

ειδοποίηση (n)
notificació
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ειδοποιώ

ειδοποιητήριο /i.ðo.pi.iˈti.ɾi.o/ (n)
avís

ειδοποιώ (v)
alertar

ειδυλλιακός /i.ði.li.aˈci/ /i.ði.li.aˈko/ /i.ði.li.aˈkos/ (adj)
idíl·lic

ειδωλολάτρισσα (n)
idòlatra

ειδωλολατρία /i.ðo.lo.laˈtɾi.a/ (n)
idolatria

ειδύλλιο /iˈði.li.o/ (n)
idil·li

εικάζω /iˈka.zo/ (v)
endevinar

εικασία (n)
conjectura

εικαστικός (adj)
visual

εικονίδιο /i.koˈni.ði.o/ (n)
icona

εικονική πραγματικότητα /i.ko.niˈci pɾaɣ.ma.tiˈko.ti.ta/
realitat virtual

εικονικός /i.ko.niˈkos/ (adj)
virtual

εικονογραφία /i.ko.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
iconografia

εικονογραφώ (v)
illustrar

εικονοκλάστης (n)
iconoclasta

εικονομάχος (n)
iconoclasta

εικονοστάσιο /i.ko.noˈsta.si.o/ (n)
iconòstasi
  (αρχιτεκτονική, χριστιανισμός) το ξύλινο, μαρμάρινο ή πέτρινο διάφραγμα που χωρίζει το Ιερό Βήμα από τον κυρίως χριστιανικό ορθόδοξο ναό

εικονοστοιχείο (n)
píxel

εικονόγραμμα (n)
pictograma

εικοσάδα /i.koˈsa.ða/ (n)
marcar

εικοσάρι (n)
vint

εικοσαριά (n)
vintena

εικοστός πρώτος
vint-i-unè

εικόνα /iˈko.na/ (n)
icona
  (μεταφορικά) γενική, λιτή, αλλά ουσιαστική και πιστή αναπαράσταση ή η εμφάνιση μιας κατάστασης

εικόνισμα (n)
icona

ειλεός /i.leˈos/ (n)
ili
  (ανατομία) το τελευταίο και μεγαλύτερο σε μήκος τμήμα του λεπτού εντέρου

ειλικρίνεια /i.liˈkɾi.ni.a/ (n)
sinceritat

ειλικρινά (adv)
sincerament

ειλικρινής /i.li.kɾiˈnis/ (adj)
sincer

ειρήνευση (n)
pacificació

ειρήνη /iˈɾi.ni/ (n)
pau

ειρηνευμένος
tranquil

ειρηνικά (adv)
pacíficament

ειρηνικός /i.ɾi.niˈkos/ (adj)
assossegat

ειρηνισμός (n)
pacifisme

ειρηνιστής (n)
pacifista

ειρηνιστικός (adj)
pacifista

ειρμός (n)
connexió

ειρωνεία /i.ɾoˈni.a/ (n)
ironia

ειρωνεύομαι (v)
ironitzar

ειρωνικά (adv)
irònicament

ειρωνικός /i.ɾo.niˈci/ /i.ɾo.niˈko/ /i.ɾo.niˈkos/ (adj)
irònic

εις το επανιδείν
a reveure

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος /is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos/
en el nom del Pare i del Fill i de l'Esperit Sant
  (χριστιανισμός) στο όνομα του πατέρα, του υιού και του αγίου πνεύματος (φράση με την οποία οι χριστιανοί αναφέρονται στην Αγία Τριάδα)

εισάγω (v)
importar
  (οικονομία) κάνω εισαγωγή, φέρνω προϊόντα από ξένες χώρες
anunciar
  (γραμματική) (για μέρη του λόγου) ξεκινάω μια πρόταση

εισέρχομαι (v)
penetrar

εισέτι (adv)
fins ara

εισήγηση (n)
ponència

εισαγγελέας (n)
fiscal

εισαγγελία /i.saŋ.ɟeˈli.a/ (n)
persecució

εισαγωγέας (n)
importador

εισαγωγή /i.sa.ɣoˈʝi/ (n)
importació

εισαγωγικά (n)
cometa

εισαγωγικός /i.sa.ɣoˈʝi.ci/ /i.sa.ɣoˈʝi.ko/ /i.sa.ɣoˈʝi.kos/ (adj)
introductori

εισαγόμενος
aliena

εισακτέος (n)
admissible

εισβάλλω /iˈzva.lo/ (v)
envair

εισβολέας /i.zvoˈle.as/ (n)
invasor

εισβολή (n)
invasió

εισερχόμενα (n)
bústia electrònica

εισηγητής (n)
ponència

εισηγητικός /i.si.ʝi.tiˈkos/ (adj)
ponència
  που εισηγείται, που εισάγει σε ένα θέμα και παρουσιάζει προτάσεις

εισηγούμαι (v)
relatar

εισιτήριο /i.siˈti.ɾi.o/ (n)
bitllet

εισπήδηση (n)
intrusió

εισπιέζω (v)
injectar

εισπνέω /isˈpne.o/ (v)
inhalar

εισπνοή (n)
inhalació

εισπράκτορας /iˈspɾa.kto.ɾas/ (n)
revisor

εισπράττω (v)
cobrar

εισρέω /isˈɾe.o/ /izˈɾe.o/ (v)
afluir

εισροή /is.ɾoˈi/ /iz.ɾoˈi/ (n)
fluix

εισφέρω /iˈsfe.ɾo/ (v)
contribuir

εισφορά (n)
contribució

εισχωρώ /i.sxoˈɾo/ (v)
penetrar

εισχώρηση /iˈsxo.ɾi.si/ (n)
pírcing

εισόδημα /iˈso.ði.ma/ (n)
renda

εκ
de

εκ γενετής /ek‿ʝe.neˈtis/
naixement
  (λόγιο) από τη στιγμή της γέννησης

εκ των προτέρων
a priori

εκ των υστέρων
a posteriori

εκάς (adv)
a la llunyania

εκατομμυριούχος (n)
milionari

εκατομμύριο /e.ka.toˈmi.ɾi.o/ (n)
milió

εκατοντάδα /e.ka.tonˈda.ða/ (n)
centenar

εκατονταετηρίδα (n)
centenari

εκατονταπλάσιος (adj)
cèntuple

εκατονταρχία (n)
centúria

εκατοστόμετρο (n)
centímetre

εκατοστός
centèsim

εκατό (n)
cent
  ο αριθμός τηλεφώνου της υπηρεσίας άμεσης δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας

εκατόλιτρο (n)
hectolitre

εκατόμβη (n)
hecatombe

εκατόνταρχος /e.kaˈton.daɾ.xos/ (n)
centurió

εκβάλλω (v)
desnonar
  (αμετάβατο) (για ποταμό) χύνομαι, καταλήγω
  (μεταβατικό) βγάζω κάποιον έξω από ένα χώρο, συνήθως με βίαιο τρόπο

εκβαίνω (v)
resultar

εκβαθύνω /ek.vaˈθi.no/ (v)
apregonar

εκβιασμός /ek.vi.aˈzmos/ (n)
xantatge

εκβιαστής /ek.vi.aˈstis/ (n)
xantatgista

εκβιομηχάνιση (n)
industrialització

εκβιομηχανίζω (v)
industrialitzar

εκβλάστηση (n)
vegetació

εκβολή /ek.voˈli/ (n)
estuari

εκγυμνάζω /ek.ʝiˈmna.zo/ (v)
exercir

εκγύμναση (n)
exercir

εκδήλωση (n)
manifestació

εκδίδω /ekˈði.ðo/ (v)
publicar
extradir
  (νομικός όρος) συλλαμβάνω αλλοδαπό εγκληματία και τον παραδίνω στην αστυνομία της χώρας του

εκδίκηση /ekˈði.ci.si/ (n)
venjança, revenja

εκδίωξη /ekˈði.o.ksi/ (n)
expulsió

εκδηλώνω /ek.ðiˈlo.no/ (v)
expressar

εκδημοκρατίζω /ek.ði.mo.kɾaˈti.zo/ (v)
democratitzar

εκδημοκρατισμός (n)
democratització

εκδικάζω (v)
albir

εκδικητικός /ek.ði.ci.tiˈkos/ (adj)
venjatiu

εκδικούμαι /ek.ðiˈku.me/ (v)
venjar

εκδορά (n)
abrasió

εκδοτικός (adj)
edició

εκδοχή /ek.ðoˈçi/ (n)
versió

εκδούλευση /ekˈðu.lef.si/ (n)
servei

εκδρομέας (n)
excursionista

εκδρομή /ek.ðɾoˈmi/ (n)
excursió

εκδότης (n)
editor

εκεί (adv)
allà, allí

εκείνος /eˈci.nos/
he

εκεχειρία (n)
treva

εκθέτης (n)
exponent
  (μαθηματικά) ο αριθμός στον οποίο υψώνεται ένας άλλος αριθμός ώστε να εξαχθεί μία δύναμη του δεύτερου αριθμού

εκθέτω /ekˈθe.to/ (v)
exposar
  βάζω κάποιον ή κάτι σε ένα σημείο, ώστε να μπορούν οι άλλοι να τον δουν

εκθήλυνση (n)
feminització

εκθαμβωτικός /ek.θaɱ.vo.tiˈkos/ (adj)
enlluernador

εκθειάζω /ek.θiˈa.zo/ (v)
exaltar

εκθετήριο /ek.θeˈti.ɾi.o/ (n)
escaparat

εκθετικά (adv)
exponencialment

εκθετικός (adj)
exponencial

εκκένωση /eˈce.no.si/ (n)
evacuació
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εκκενώνω
donar d'alta
  (φυσική) η απότομη μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων σε άλλο αγωγό ή σώμα

εκκίνηση (n)
arrencada
  (πληροφορική) η διαδικασία της έναρξης της λειτουργίας του ηλεκτρονικού υπολογιστή (ή παρόμοιας ηλεκτρονικής συσκευής) με τη φόρτωση του λειτουργικού συστήματος

εκκαθαριστικό /e.ka.θa.ɾi.stiˈko/ (n)
rebuig

εκκεντρικότητα /e.cen.dɾiˈko.ti.ta/ (n)
excentricitat

εκκενώνω /e.ceˈno.no/ (v)
evacuar

εκκινώ /e.ciˈno/ (v)
començar
llengüeta
  (πληροφορική) bootstrap: φορτώνω το λειτουργικό σύστημα από μη πτητική μνήμη (πχ. σκληρός δίσκος, μνήμη φλας, κλπ.) στην κεντρική μνήμη (πχ. RAM) του υπολογιστή

εκκλησία /e.kliˈsi.a/ (n)
església

εκκλησίασμα (n)
congregació

εκκλησιάζομαι (v)
assistir

εκκλησιαστικός (n)
eclesiàstic

εκκοκκίζω (v)
desgranar

εκκολάπτω /e.koˈla.pto/ (v)
covar

εκκολαπτήριο (n)
incubadora

εκκοσμίκευση (n)
secularització

εκκρίνω /eˈkɾi.no/ (v)
secretar

εκκρεμές /e.kɾeˈmes/ (n)
pèndol

εκκρεμής (adj)
excepcional

εκκωφαντικός (adj)
ensordidor

εκκόλαψη (n)
incubació

εκλέγω /eˈkle.ɣo/ (v)
votar

εκλαΐκευση (n)
divulgació

εκλαμψία /ek.lamˈpsi.a/ (n)
eclàmpsia

εκλείπω (v)
desaparèixer

εκλειπτική (n)
eclíptica

εκλεκτικός /e.kle.ktiˈkos/ (adj)
eclèctic

εκλεπτυσμένος
refinat

εκλιπών /e.kliˈpon/
difunt

εκλογή /e.kloˈʝi/ (n)
elecció

εκλογικό σώμα /e.klo.ʝiˈko ˈso.ma/
electorat

εκλογικό τμήμα
col·legi electoral

εκλογικός (adj)
electoral

εκλύω (v)
alliberar

εκμάθηση (n)
aprenentatge

εκμίσθωση /ekˈmi.sθo.si/ (n)
contracte d'arrendament

εκμαγείο /ek.maˈʝi.o/ (n)
emmotllar

εκμαυλίζω (v)
corrompre

εκμαυλιστής (n)
arlot

εκμετάλλευση /ek.meˈta.lef.si/ (n)
explotació

εκμεταλλευτής (n)
explotador

εκμεταλλεύομαι (v)
explotar

εκμεταλλεύσιμος (adj)
explotable

εκμεταλλεύτρια (n)
explotadora

εκμηδένιση (n)
anihilació

εκμηδενίζω /ek.mi.ðeˈni.zo/ (v)
anihilar

εκμηδενισμός (n)
anihilació

εκμηχάνιση (n)
mecanització

εκμηχανίζω (v)
mecanitzar

εκμισθωτής /ek.mi.sθoˈtis/ (n)
arrendador

εκμισθώνω (v)
arrendar

εκμοντερνίζω /ek.mo.deɾˈni.zo/ (v)
modernitzar

εκμυζώ (v)
saba

εκμυστήρευση /ek.miˈsti.ɾef.si/ (n)
confidència

εκμυστηρεύομαι (v)
desvelar

εκναυλώνω (v)
noliejar

εκνευρίζω /e.kneˈvɾi.zo/ (v)
alterar

εκνευρισμός (n)
irritació

εκνευριστικός (adj)
enfadós

εκουιζέτο (n)
cua de cavall

εκπίπτω /ekˈpi.pto/ (v)
decaure
  ξεπέφτω, παρακμάζω

εκπαίδευση /ekˈpe.ðef.si/ (n)
educació

εκπαιδευτικός /ek.pe.ðe.ftiˈkos/ (n)
educatiu

εκπαιδεύω (v)
educar

εκπαραθύρωση /ek.pa.ɾaˈθi.ɾo.si/ (n)
defenestració

εκπλήρωση (n)
acompliment

εκπλήσσω /ekˈpli.so/ (v)
sorprendre

εκπληκτικός (adj)
sorprenent
  που προκαλεί έκπληξη, που ξαφνιάζει

εκπληρώνω (v)
acomplir

εκπνέω (v)
exhalar

εκπνοή /ek.pnoˈi/ (n)
expiració

εκπολιτιστικός (adj)
cultural

εκπομπή /ek.pomˈbi/ (n)
emissió
  η παραγωγή, απελευθέρωση και διάχυση στον περιβάλλοντα χώρο σωματιδίων, ρύπων, ενέργειας, ακτινοβολίας κ.ά.
  η μετάδοση μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων ραδιοτηλεοπτικού σήματος και προγράμματος

εκπροσωπώ /ek.pɾo.soˈpo/ (v)
representar

εκπρόσωπος /ekˈpɾo.so.pos/ (n)
portaveu

εκπρόσωπος τύπου (n)
portaveu

εκπυρσοκροτώ (v)
donar d'alta

εκπυρσοκρότηση (n)
detonació

εκρήγνυμαι (v)
esclatar

εκρηκτικό (n)
explosiu

εκρηκτικός /e.kɾi.ktiˈci/ /e.kɾi.ktiˈko/ /e.kɾi.ktiˈkos/ (adj)
explosiu

εκριζώνω /e.kɾiˈzo.no/ (v)
arrencar

εκσκάπτω /ekˈska.pto/ (v)
esgotar

εκσκαφέας /ek.skaˈfe.as/ (n)
excavador

εκσκαφή /ek.skaˈfi/ (n)
excavació

εκσπερμάτιση (n)
ejaculació

εκσπερματίζω (v)
ejacular

εκστασιασμός (n)
estat de trànsit

εκστρατεία (n)
campanya

εκσυγχρονισμός (n)
modernització

εκσφενδονίζω /ek.sfen.ðoˈni.zo/ (v)
llançar

εκτάριο /eˈkta.ɾi.o/ (n)
hectàrea

εκτέλεση /eˈkte.le.si/ (n)
execució
  (πληροφορική) πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή σε κατάσταση λειτουργίας

εκτίμηση (n)
estimació

εκτίναξη (n)
sotraguejar

εκτίω /eˈkti.o/ (v)
acomplir

εκτατός (adj)
extensible

εκταφή (n)
exhumació

εκτείνω /eˈkti.no/ (v)
estendre
  απλώνω, εξαπλώνω, επεκτείνω
allargar
  (γραμματική, για φωνήεν) υφίσταμαι έκταση, μεταβάλλομαι ή έχω μεταβληθεί από βραχύ σε μακρό

εκτεθειμένος
ponència

εκτελέσιμος (adj)
executable
  (πληροφορική) executable: το αρχείο, ο κώδικας, κλπ. που μπορεί να εκτελεστεί

εκτελέσιμος κώδικας
executable

εκτελεστής (n)
botxina

εκτελώ (v)
realitzar
executar
  (πληροφορική) για πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, όταν το θέτω σε κατάσταση λειτουργίας

εκτενής /e.kteˈnis/ (adj)
detallada

εκτενώς (adv)
detall

εκτεταμένος /e.kte.taˈme.nos/
vast

εκτικός (adj)
agitat
  (ιατρική) χαρακτηρισμός πυρετού με διακυμάνσεις θερμοκρασίας, που συνοδεύεται και από απίσχναση και καχεξία

εκτιμώ /e.ktiˈmo/ (v)
apreciar
  κάνω μια εκτίμηση, έναν υπολογισμό για την αξία (ή την έκταση, το μέγεθος κ.λπ.) κάποιων πραγμάτων

εκτοξεύω /e.ktoˈkse.vo/ (v)
abalançar

εκτοπίζω /e.kto.pi.zo/ (v)
caçar

εκτοπισμός (n)
desplaçament

εκτρέπομαι (v)
desviació

εκτρέπω (v)
desviar

εκτρέφω (v)
aixecar

εκτροπή (n)
redirecció

εκτροφείο (n)
agre

εκτροχιάζομαι (v)
descarrilar

εκτροχιασμός (n)
descarrilament

εκτυλίσσομαι (v)
desenvolupar

εκτυπωτής (n)
impressora

εκτυπώνω (v)
imprimir

εκτυπώσιμος (adj)
imprimible

εκτυφλωτικός (adj)
encegador

εκτυφλώνω (v)
encegar

εκτόνωση (n)
diversió

εκτόπιση (n)
deportació

εκτόπισμα (n)
desplaçament

εκτόπλασμα (n)
ectoplasma

εκτός /eˈktos/
fora
  εξαιρουμένου +γενική, με εξαίρεση, εξαιρώντας, πέρα +από, πέραν +γενική
excepte
  επιπλέον +από/+γενική, πέρα +από, πέραν +γενική

εκτύπωμα (n)
llistat

εκτύπωση /eˈkti.po.si/ (n)
impressió

εκφαυλίζω (v)
avilanir

εκφαυλισμός /ek.fa.vliˈzmos/ (n)
corrupció

εκφοβίζω /ek.foˈvi.zo/ (v)
intimidar

εκφράζω (v)
expressar

εκφραστικά (adv)
expressivament

εκφραστικός (adj)
expressiu

εκφραστικότητα (n)
expressivitat

εκφυλίζομαι
anar en orri

εκφυλίζω /ek.fiˈli.zo/ (v)
degenerar

εκφυλισμένος
degenerar

εκφυλισμός /ek.fi.liˈzmos/ (n)
decadència

εκφυλιστικός /ek.fi.li.stiˈkos/ (adj)
degenerar

εκφωνητής (n)
anunciant

εκφώνημα (n)
articulació

εκχιονιστήρας (n)
llevaneu

εκχριστιανίζω (v)
cristianitzar

εκχριστιανισμός (n)
cristianització

εκχωρητικός (adj)
concessiu

εκχωρώ (v)
acordar

εκχύλισμα (n)
extracte

εκχύμωση /ekˈçi.mo.si/ (n)
equimosi

εκχύνω (v)
carraca

εκχώρηση (n)
atribució

εκών /eˈkon/ (adj)
disposat

εκών άκων
vulgui o no vulgui

ελάττωμα /eˈla.to.ma/ (n)
defecte

ελάττωση /eˈla.to.si/ (n)
reducció

ελάφι /eˈla.fi/ (n)
cérvol

ελάφρυνση (n)
alleujament

ελάχιστα /eˈla.çi.sta/ (adv)
a penes

ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο
mínim comú múltiple

ελάχιστος /eˈla.çi.stos/ (adj)
mínim

ελέγξιμος (adj)
controlable

ελέγχω /eˈleŋ.xo/ (v)
controlar

ελέφαντας (n)
elefant

ελίσσομαι (v)
maniobrar

ελίτ (n)
elit

ελαιοκράμβη (n)
colza

ελαιοτριβείο /e.le.o.tɾiˈvi.o/ (n)
molí d'oli

ελαιόλαδο (n)
oli d'oliva

ελαιώνας /e.leˈonas/ (n)
arbre fruiter

ελαμικά (n)
elamita

ελασματοποιώ (v)
laminar

ελαστίνη /e.laˈsti.ni/ (n)
elastina

ελαστικό /e.la.stiˈko/ (n)
placa del llançador
adornar
  το λάστιχο που περιβάλλει τους τροχούς ενός αυτοκινήτου

ελαστικός /e.la.stiˈkos/ (adj)
elàstic
  (μεταφορικά) μετριοπαθής, υποχωρητικός, ενδοτικός

ελαστικότητα /e.la.stiˈko.ti.ta/ (n)
elasticitat

ελατήριο /e.laˈti.ɾi.o/ (n)
molla
  μεταλλικό εξάρτημα που έχει ελαστικότητα και τη δυνατότητα να συμπτύσσεται ή να επεκτείνεται όταν ασκούμε πίεση ενώ επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση όταν σταματήσουμε να ασκούμε πίεση

ελαττωματικός (adj)
defectiu

ελαττώνω (v)
disminuir

ελαφάκι /e.laˈfa.ci/ (n)
cervatell

ελαφίνα /e.laˈfi.na/ (n)
cérvola

ελαφοκέρατο /e.la.foˈce.ɾa.to/ (n)
banya

ελαφρά (adv)
lleugerament

ελαφραίνω /e.laˈfɾe.no/ (v)
alleugerir

ελαφρυντικό (n)
circumstància

ελαφρόνοια (n)
ximpleria

ελαφρόπετρα (n)
pumicita

ελαφρός /e.laˈfɾos/ (adj)
lleu

ελαφρότητα /e.laˈfɾo.ti.ta/ (n)
lleugeresa

ελαχιστοποιώ /e.la.çi.sto.piˈo/ (v)
minimitzar

ελβετικός (adj)
suís

ελεήμων (adj)
misericordiosa

ελεγειακός (adj)
elegíac

ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας /e.leŋˈktis e.naˈe.ɾi.as ci.klo.foˈɾi.as/
controlador aeri

ελεεινότητα (n)
indigència

ελεημοσύνη /e.le.i.moˈsi.ni/ (n)
almoina

ελευθέρωση (n)
alliberació

ελευθερία (n)
llibertat

ελευθεριάζων
calavera

ελευθεριοκτόνος (adj)
lliberticida

ελευθερισμός (n)
llibertarisme

ελευθεροτέκτονας /e.le.fθe.ɾoˈte.kto.nas/ (n)
francmaçó

ελευθεροτεκτονισμός /e.le.fθe.ɾo.te.kto.niˈzmos/ (n)
francmaçoneria
  παγκόσμια μυστική αδελφότητα της οποίας τα μέλη ανήκουν σε κατά τόπους τεκτονικές Στοές, έχουν κοινές ηθικές και μεταφυσικές απόψεις και αλληλοϋποστηρίζονται

ελευθερώνομαι (v)
alliberar

ελευθερώνω /e.le.fθeˈɾo.no/ (v)
alliberar

ελεφαντόδοντο /e.le.fanˈdo.ðo.to/ (n)
ivori

ελεύθερα (adv)
en termes generals

ελεύθερη αγορά
mercat lliure

ελεύθερη πτώση
caiguda lliure

ελεύθερο λογισμικό
programari lliure

ελεύθερος /eˈle.fθe.ɾos/ (adj)
lliure
  (χώρα ή λαός) που δε βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ή τυραννικό καθεστώς

ελεύθερος επαγγελματίας /eˈle.fθe.ɾos e.paŋ.gel.maˈti.as/
autònom

ελεύθερος σκοπευτής (n)
franctirador

ελεύθερος χρόνος
oci

ελιά /eˈʎa/ (n)
olivera
  (δέντρο) αιωνόβιο και αειθαλές δένδρο με στιλπνά ωοειδή φύλλα, στρεβλό (συνήθως) κορμό, με γκρίζο φλοιό και καρπό ωοειδούς σχήματος και πράσινο και σκληρό περικάρπιο, που, όταν ωριμάσει, μαυρίζει και μαλακώνει. Καλλιεργείται κυρίως στις μεσογειακές χώρες
oliva
  (τρόφιμο) ο καρπός του ομώνυμου δέντρου, που γίνεται βρώσιμος με ποικίλες ειδικές επεξεργασίες και είναι η πηγή για το μαγειρικό λάδι
piga
  μελανόχρωμη κηλίδα του δέρματος που συνήθως εξέχει κι οφείλεται στην υπερβολική έκκριση μελανίνης

ελικοστροβιλοκινητήρας (n)
turbohèlice

ελικόπτερο (n)
helicòpter, autogir

ελιτισμός (n)
elitisme

ελκυστικός (adj)
atractiu
  (μεταφορικά) που ελκύει, που θέλγει

ελκύω (v)
atreure

ελλέβορος (n)
el·lèbor

ελλαδικός (adj)
hel·làdic

ελλειμματικός /e.li.ma.tiˈkos/ (adj)
inadequat

ελλειπτικός /e.li.ptiˈkos/ (adj)
el·líptic
  (γεωμετρία) που έχει το γεωμετρικό σχήμα της έλλειψης
defectiu
  (γραμματική) που χαρακτηρίζεται από απουσία μορφολογικών τύπων (όπως πτώσεων, αριθμών, χρόνων)

ελληνικά /e.li.niˈka/ (n)
grec
  η ελληνική γλώσσα σε όλες τις ιστορικές της περιόδους και όλες τις ποικιλίες (διαλέκτους και ιδιώματα)

ελληνικός /e.li.niˈkos/ (n)
grec

ελληνισμός (n)
hel·lenisme

ελληνομάθεια (n)
coneixement

ελληνορωμαϊκός (adj)
grecoromà

ελλιμενίζομαι /e.li.meˈni.zo.me/ (v)
atracar

ελλιμενίζω /e.li.meˈni.zo/ (v)
amarar

ελλιπής /e.liˈpis/ (adj)
deficient

ελλοχεύω (v)
aguait

ελονοσία /e.lo.noˈsi.a/ (n)
malària

ελπίδα /elˈpi.ða/ (n)
esperança

ελπίζω /elˈpi.zo/ (v)
esperar

ελπιδοφόρος /el.pi.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
esperançador

εμένα
mi

εμίρης (n)
emir

εμαγιέ /e.maˈʝe/ (adj)
esmalt

εμβάζω (v)
transferir

εμβάθυνση (n)
aprofundiment

εμβάλλω (v)
injectar

εμβέλεια /eɱˈve.li.a/ (n)
abast
àmbit
  (μεταφορικά) η απήχηση που έχει κάποιος ή κάτι

εμβαδόν /eɱ.vaˈðon/ (n)
àrea

εμβαθύνω (v)
aprofundir

εμβαπτίζω (v)
amarar

εμβατήριο /eɱ.vaˈti.ɾi.o/ (n)
marxa

εμβολή /eɱ.voˈli/ (n)
embòlia

εμβολιάζω /eɱ.vo.liˈa.zo/ (v)
empeltar
  (ιατρική, φαρμακευτική) εισάγω εμβόλιο σε οργανισμό για θεραπεία ή πρόληψη

εμβολιασμός (n)
vacunació

εμβριθής /eɱ.vɾiˈθis/ (adj)
fondo

εμβροχή (n)
infusió

εμβρυοκτόνος /eɱ.vɾi.oˈkto.nos/ (adj)
feticidi

εμβρυολογία (n)
embriologia

εμβρυϊκός (adj)
embrionari

εμβρόντητος (adj)
atordit

εμβόλιμος /eɱˈvo.li.mos/ (adj)
intercalar

εμβόλιο /eɱˈvo.li.o/ (n)
vaccí, vacuna

εμείς /eˈmis/
nosaltres

εμετικός (adj)
emètic

εμετός (n)
vòmit

εμιράτο (n)
emirat

εμμένω (v)
adherir

εμμανώς (adv)
frenèticament

εμμελής (adj)
melòdic

εμμελώς (adv)
harmoniosament

εμμηνορροϊκός (adj)
menstrual

εμμηνόπαυση /e.miˈno.paf.si/ (n)
menopausa

εμμηνόρροια /e.miˈno.ɾi.a/ (n)
menstruació

εμμονή /e.moˈni/ (n)
fal·lera

εμού /eˈmu/ (n)
emú

εμπάθεια /emˈba.θi.a/ (n)
animositat

εμπάργκο (n)
embarg

εμπέδηση (n)
impedància

εμπεδώνω (v)
assimilar

εμπειρία (n)
experiència

εμπειρικά /em.bi.ɾiˈka/ (adv)
empíricament

εμπειρικός (adj)
empíric

εμπειρισμός (n)
empirisme

εμπειρογνώμονας /em.bi.ɾoˈɣno.mo.nas/ (n)
expert

εμπεριέχω (v)
contenir

εμπερικλείω /em.be.ɾiˈkli.o/ (v)
contenir

εμπεριστατωμένος /em.be.ɾi.sta.toˈme.nos/
minuciós

εμπιστευτικά (adv)
confidencialment

εμπιστευτικός /em.bi.ste.ftiˈkos/ (adj)
confidencial

εμπιστευτικότητα /em.bi.ste.ftiˈko.ti.ta/ (n)
confidencialitat

εμπιστεύομαι /em.biˈste.vo.me/ (v)
confiar

εμπιστοσύνη (n)
confiança

εμπλέκω (v)
embolicar

εμπλοκή (n)
compromís

εμπλουτισμός (n)
enriquiment

εμπνέομαι
inspirar

εμπνέω /emˈbne.o/ (v)
inspirar

εμποδίζω /em.boˈði.zo/ (v)
impedir

εμπορευματικός (adj)
bén

εμπορευματοκιβωτιοφόρο (n)
portacontenidors

εμπορευματοκιβώτιο (n)
contenidor

εμπορεύομαι (v)
comerciar

εμπορεύσιμος (adj)
fungible

εμπορικό κέντρο
centre comercial

εμπορικός (adj)
comercial

εμποροκρατία /em.bo.ɾo.kɾaˈti.a/ (n)
mercantilisme

εμποροπανήγυρη (n)
mercat

εμποτίζω /em.boˈti.zo/ (v)
prenyar

εμποτισμός /em.bo.tiˈzmos/ (n)
amarar

εμπρησμός (n)
incendi criminal

εμπρηστής (n)
incendiari

εμπρηστικός (adj)
incendiari

εμπριμέ (n)
empremta

εμπροσθοφυλακή (n)
avantguarda

εμπροσθότυπος (n)
anvers

εμπρός /emˈbɾos/
digui
  προσφώνηση που χρησιμοποιείται στο τηλέφωνο

εμπτύω /emˈpti.o/ (v)
escopina

εμπόδιο /emˈbo.ði.o/ (n)
obstacle

εμπόλεμος (adj)
bel·ligerant

εμπόρευμα /emˈbo.ɾev.ma/ (n)
mercaderia

εμπόριο /emˈbo.ɾi.o/ (n)
comerç

εμπόρισσα (n)
comercianta

εμπύημα (n)
empiema

εμφάνιση /eɱˈfa.ni.si/ (n)
aparició

εμφανής /eɱ.faˈnis/ (adj)
aparent

εμφανίζομαι (v)
aparèixer

εμφανίζω /eɱ.faˈni.zo/ (v)
assenyalar

εμφανίσιμος (adj)
presentable

εμφανώς (adv)
a la vista

εμφατικά (adv)
emfàticament

εμφατικός /eɱ.fa.tiˈkos/ (adj)
emfàtic

εμφιαλωμένος
a

εμφιαλώνω /eɱ.fi.aˈlo.no/ (v)
embotellar

εμφυλιοπολεμικός (adj)
guerra civil

εμφυσώ /eɱ.fiˈso/ (v)
augmentar

εμφύλιος /eɱˈfi.li.os/ (n)
guerra civil

εμφύλιος πόλεμος
guerra civil

εμφύσημα /eɱˈfi.si.ma/ (n)
emfisema

εμψεκάζω (v)
injectar

εμψυχώνω /em.psiˈxo.no/ (v)
animar

εμώ (v)
vomitar

εν δράσει
acció

εν εγρηγόρσει /en‿e.ɣɾiˈɣoɾ.si/
alerta

εν εκτάσει
detall

εν ενεργεία
competent

εν εξελίξει
curs

εν κινήσει
esglaó

εν πάση περιπτώσει /emˈba.si pe.ɾiˈpto.si/
en qualsevol cas

εν πτήσει
ple

εν συγκρίσει
comparació

εν τη γενέσει /en‿ti‿ʝeˈne.si/
naixement

εν ψυχρώ
a sang freda

ενάγω (v)
acusar

ενάντια (adv)
a pesar de

ενάρετος /eˈna.ɾe.tos/ (adj)
virtuós

ενέδρα /eˈne.ðɾa/ (n)
emboscada

ενέργεια /eˈneɾ.ʝi.a/ (n)
energia
  (φυσική) η θεμελιώδης ποσότητα που χαρακτηρίζει ένα σώμα ή χώρο που μπορεί να μεταβάλλει κάποιο άλλο σώμα ή να μεταβληθεί

ενέχυρο (n)
penyora

ενήλικος (n)
adult

ενίοτε (adv)
adesiara

ενίσχυση (n)
reforç

εναέριος /e.naˈe.ɾi.os/ (n)
aeri
  ονομασία του συνόλου της εγκατάστασης αερομεταφοράς της σμύριδας από τα ορυχεία μέχρι τον όρμο Μουτσούνας, στη Νάξο

εναγόμενος
demandat

εναλλάκτης (n)
alternador

εναλλάσσω /e.naˈla.so/ (v)
alternar

εναλλαγή (n)
alternació

εναλλακτήρας (n)
alternador

εναλλακτικά (adv)
alternativament

εναλλακτικός /e.na.la.ktiˈkos/ (adj)
alternatiu

εναλλασσόμενο ρεύμα
corrent altern

εναλλασσόμενος
comú
  που εναλλάσσεται

ενανθρακώνω (v)
carbonitzar

εναντίον /e.nanˈdi.on/ (adv)
contra

εναντίωση (n)
oposició

εναντιωματικός (adj)
concessiu

εναντιώνομαι (v)
oposar

εναποθέτω (v)
dipositar

εναρκτήριος (adj)
obertura

εναρμονίζω (v)
cua d'oreneta

ενασχόληση /e.naˈsxo.li.si/ (n)
compromís

ενδέκατος
onzè

ενδίδω (v)
cedir

ενδεής /en.ðeˈis/ (adj)
indigent

ενδείκνυμαι (v)
apropiat

ενδεδειγμένος /en.ðe.ðiˈɣme.nos/
aconsellable

ενδεικτικά (adv)
títol

ενδεικτικός (adj)
típic

ενδεκάγωνο (n)
hendecàgon

ενδελεχής /en.ðe.leˈçis/ (adj)
minuciós
  που γίνεται με μεγάλη επιμέλεια και επιμονή
ininterromput
  (σπάνιο) που χαρακτηρίζεται από μεγάλη διάρκεια και συνέχεια, χωρίς διακοπές

ενδεχομένως (adv)
potencialment

ενδεχόμενος
eventual

ενδημικός (adj)
endèmia

ενδιάμεσος (adj)
intermedi

ενδιαφέρον /en.ði̯aˈfe.ɾon/ (n)
interès

ενδιαφέρω /en.ði̯aˈfe.ɾo/ (v)
interessar

ενδιαφέρων /en.ði̯aˈfe.ɾon/
interessant

ενδο- /en.ðo/
intra-

ενδογαμία /en.ðo.ɣaˈmi.a/ (n)
endogàmia

ενδοδαπέδιο (n)
hipocaust

ενδοιασμός (n)
dubte

ενδοκάρδιο /en.ðoˈkaɾ.ði.o/ (n)
endocardi

ενδοκαρδίτιδα (n)
endocarditis

ενδοκομματικός (adj)
interior

ενδοκρινής (adj)
endocrí

ενδοκρινολογία (n)
endocrinologia

ενδοκρινολόγος (n)
endocrinòleg

ενδοκυβερνητικός (adj)
intergovernamental

ενδοκυτταρικός (adj)
intracel·lular

ενδομήτριο /en.ðoˈmi.tɾi.o/ (n)
endometri

ενδομητρίωση (n)
endometriosi

ενδομυϊκός (adj)
intramuscular

ενδοσκοπικός (adj)
endoscòpic
  (ιατρική) που σχετίζεται με την ενδοσκόπηση ή γίνεται με ενδοσκόπιο
introspectiu
  (ψυχολογία) που σχετίζεται με την ανάλυση την συνείδησης

ενδοσκόπηση (n)
endoscòpia
  (ιατρική) η εξέταση των φυσικών κοιλοτήτων του σώματος χάρη σε ένα ειδικό όργανο, το ενδοσκόπιο
introspecció
  (ψυχολογία) η ανάλυση της συνείδησης, αυτοπαρατήρηση, η εξέταση του εσωτερικού μας κόσμου

ενδοσκόπιο (n)
endoscopi

ενδοτοξίνη (n)
endotoxina

ενδοφλέβιος /en.ðoˈfle.vi.os/ (adj)
intravenós

ενδοχώρα (n)
rerepaís

ενδυμασία (n)
abillament

ενδόμυχα (adv)
profundament

ενδόμυχος /enˈðo.mi.xos/ (adj)
íntim

ενδόρρηξη /enˈðo.ɾi.ksi/ (n)
implosió

ενδώνυμο (n)
endònim

ενεδρεύω (v)
emboscar

ενενήντα
noranta

ενεργά (adv)
activament

ενεργειακός (adj)
energia

ενεργητικός (adj)
enèrgic

ενεργητικότητα (n)
energia

ενεργοβόρος (adj)
intensiu

ενεργοποίηση (n)
activació

ενεργοποιώ (v)
activar

ενεργός /e.neɾˈɣos/ (adj)
actiu

ενεργώ /e.neɾˈɣo/ (v)
actuar

ενεχυριάζω /e.ne.çi.ɾiˈa.zo/ (v)
empenyorar

ενεχυροδανειστήριο (n)
casa de penyores

ενζυμολογία (n)
enzimologia

ενηλικίωση /e.ni.liˈci.o.si/ (n)
majoria d’edat

ενηλικιώνομαι (v)
adult

ενηλικότητα (n)
maduresa

ενημέρωση /e.niˈme.ɾo.si/ (n)
actualització

ενημερότητα (n)
coneixement

ενημερώνω /e.ni.meˈɾo.no/ (v)
actualitzar
  καταγράφω όλες τις μεταβολές μιας αξίας που έχουν συμβεί από την προηγούμενη φορά
informar
  (πληροφορική) κατεβάζω και εγκαθιστώ σε υπολογιστή τις τελευταίες αλλαγές που έχουν γίνει στο λογισμικό που χρησιμοποιεί

ενθάρρυνση (n)
incitació

ενθέτω (v)
inserir

ενθαλπία (n)
entalpia

ενθαρρυντικός (adj)
encoratjador

ενθαρρύνω (v)
afavorir

ενθουσιάζομαι /en.θu.siˈa.zo.me/ (v)
entusiasmar

ενθουσιάζω /en.θu.siˈa.zo/ (v)
entusiasmar

ενθουσιασμός /en.θu.si.aˈzmos/ (n)
entusiasme

ενθουσιωδώς (adv)
entusiàsticament

ενθρονίζω (v)
entronitzar

ενθρόνιση (n)
entronització

ενθυλακώνω /en.θi.laˈko.no/ (v)
embutxacar

ενθύμηση /enˈθi.mi.si/ (n)
memòria

ενιαία (adv)
a l'uníson

ενιαίος (adj)
avaria

ενιαχού /e.ni.aˈxu/ (adv)
ençà i enllà

ενιαύσιος /e.niˈaf.si.os/ (adj)
anual

ενικός /e.niˈkos/ (n)
singular

ενισχυτής (n)
amplificador

ενισχύω (v)
reforçar

εννεάκις εκατομμύριο
quintilió

εννιά /eˈɲa/
nou

εννιάμερα /eˈɲa.me.ɾa/ (n)
novena

εννιάρι (n)
novena

εννιακόσια
nou-cents

εννοείται (v)
si

εννοιολογική τέχνη /e.ni.o.lo.ʝiˈci ˈte.xni/
art conceptual

εννοιολογικός (adj)
conceptual

εννοώ /e.noˈo/ (v)
significar

ενοίκιο /eˈni.ci.o/ (n)
lloguer
  χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς για το δικαίωμα προσωρινής χρήσης ενός χώρου για κατοίκηση, εμπορικούς σκοπούς κλπ.

ενοθεϊσμός (n)
henoteisme

ενοικίαση /e.niˈci.a.si/ (n)
arrendament

ενοικιαστής /e.ni.ci.aˈstis/ (n)
estadant

ενοποίηση (n)
unificació

ενοποιώ /e.no.piˈo/ (v)
unificar

ενορία (n)
parròquia

ενορχήστρωση (n)
orquestració

ενορχηστρώνω (v)
orquestrar

ενοχή /e.noˈçi/ (n)
culpabilitat
  (και στον πληθυντικό) η κατάσταση κατά την οποία κάποιος μέμφεται τον εαυτό του για πράξη ή παράλειψή του - το συναίσθημα που συνοδεύει αυτήν την κατάσταση

ενοχλώ /e.noˈxlo/ (v)
molestar

ενοχοποιώ /e.no.xo.piˈo/ (v)
inculpar

ενσάρκωση (n)
encarnació

ενσίρωμα (n)
ensitjat

ενσκήπτω (v)
castigar durament

ενστερνίζομαι (v)
abraçada

ενστικτωδώς (adv)
instintivament

ενστικτώδης (adj)
instintiu

ενσυναίσθηση (n)
empatia

ενσφηνώνω (v)
impacte

ενσωματώνω (v)
incorporar

εντάξει /enˈda.ksi/ (adv)
bén

εντάσσομαι
inserir

εντάσσω (v)
apostar

ενταξιακός (adj)
adheriment

εντατικά (adv)
intensivament

εντατική (n)
servei

εντατικοποίηση (n)
intensificació

εντατικοποιώ (v)
intensificar

εντατικός /en.da.tiˈkos/ (adj)
intensiu

ενταφιάζω /en.da.fiˈa.zo/ (v)
enterrar

ενταφιασμός (n)
enterrament

εντείνω (v)
apressar

εντελέχεια (n)
entelèquia

εντελής /en.deˈlis/ (adj)
absolut

εντελβάις (n)
flor de neu

εντελώς (adv)
completament

εντερίτιδα (n)
enteritis

εντεταμένος
criticar

εντιμότητα /en.diˈmo.ti.ta/ (n)
setins

εντολή /e.ndoˈli/ (n)
ordre

εντομοκτόνο (n)
insecticida

εντομολογία (n)
entomologia

εντομολογικός (adj)
entomològic

εντομολόγος (n)
entomòleg

εντομοφάγος (n)
insectívor

εντομοφαγία (n)
entomofàgia

εντοπίζω (v)
especificar

εντοπισμός (n)
localització

εντούτοις /enˈdu.tis/
mentrestant

εντροπία (n)
entropia

εντρύφηση /enˈdɾi.fi.si/ (n)
perseguiment

εντυπωσιάζομαι (v)
impressionat

εντυπωσιάζω /en.di.po.siˈa.zo/ (v)
impressionar

εντυπωσιακός (adj)
impressionant

εντωμεταξύ (adv)
mentrestant

εντός (adv)
d'aquí a

εντός έδρας
inici

εντόσθια (n)
víscera

εντύπωση /enˈdi.po.si/ (n)
impressió

ενυδρίδα /e.niˈðɾi.ða/ (n)
llúdria

ενυδρείο /e.niˈðɾi.o/ (n)
aquari

ενυπάρχω (v)
a

ενωτικό /e.no.tiˈko/ (n)
guionet

ενόραση (n)
introspecció

ενόσω
mentre

ενότητα /eˈno.ti.ta/ (n)
unitat

ενόχληση (n)
molèstia

ενώ /eˈno/
mentre que

ενώνω /eˈno.no/ (v)
unir

ενώπιον /eˈno.pi.on/ (adv)
anta

εξάγω (v)
exportar

εξάγωνο /eˈksa.ɣo.no/ (n)
hexàgon

εξάδα (n)
sextet

εξάεδρο (n)
cub

εξάλειψη /eˈksa.li.psi/ (n)
extinció

εξάλλου (adv)
d'altra banda

εξάμηνο /eˈksa.mi.no/ (n)
semestre

εξάνθημα /eˈksan.θi.ma/ (n)
eflorescència

εξάντας (n)
sextant

εξάντληση /eˈksand.li.si/ (n)
exhauriment

εξάπλωση (n)
difusió

εξάπτομαι (v)
excitar

εξάπτω /eˈksa.pto/ (v)
emocionar

εξάρθρωση (n)
luxació
  (ιατρική): η μετακίνηση οστού εκτός άρθρωσης, το βγάλσιμο της κεφαλής ενός οστού από την κοιλότητα στην οποία βρίσκεται συνήθως

εξάρι (n)
sextet

εξάρτημα /eˈksaɾ.ti.ma/ (n)
accessori

εξάρτηση /eˈksaɾ.ti.si/ (n)
dependència
  το κρέμασμα
  (συντακτικό) η ιεραρχική σχέση μεταξύ συντακτικών όρων.

εξάρτιση (n)
cordam

εξάσκηση (n)
pràctica

εξάτμιση (n)
evaporació
  (φυσική) το φυσικό φαινόμενο της εξαέρωσης κατά το οποίο μετατρέπεται σε αέριο μόνο η επιφάνεια του υγρού
silenciador
  απαγωγό εξάρτημα κινητήρα εσωτερικής καύσης από το οποίο αποβάλλονται τα αέρια υπόλοιπα της καύσης

εξάχνωση (n)
sublimació

εξέγερση /eˈkse.ʝeɾ.si/ (n)
aixecament

εξέδρα (n)
andana

εξέλεγχος (n)
compte

εξέλιξη /eˈkse.li.ksi/ (n)
evolució

εξέρχομαι (v)
apagar-se

εξέταση /eˈkse.ta.si/ (n)
examen

εξέχω /eˈkse.xo/ (v)
avançar

εξέχων /eˈkse.xon/
prominent

εξήγηση /eˈksi.ʝi.si/ (n)
explicació

εξήντα
seixanta

εξής (adv)
següent

εξίσου (adv)
igualment

εξίσωση /eˈksi.so.si/ (n)
equació
  (μαθηματικά) μαθηματική έκφραση με δύο ίσα σκέλη, τα οποία ενώνονται με το σημείο του ίσον (=)

εξαέρωση (n)
vaporització

εξαίρεση /eˈkse.ɾe.si/ (n)
excepció

εξαίρω (v)
emfasitzar

εξαίσιος (adj)
exquisit

εξαΰλωση (n)
anihilació
  (φυσική) η μετατροπή της ύλης σε ενέργεια

εξαγγελία (n)
anunci

εξαγγλίζω (v)
anglicitzar

εξαγοράζομαι (v)
comprar

εξαγοράζω /e.ksa.ɣoˈɾa.zo/ (v)
apoderar

εξαγριωμένος
esquerp

εξαγριώνω (v)
exasperar

εξαγωγέας (n)
exportador

εξαγωγή (n)
exportació

εξαγωγικός (adj)
exportador

εξαγωνικός (adj)
hexagonal

εξαγόμενο (n)
conclusió

εξαεριστήρας (n)
ventilador

εξαθλίωση (n)
misèria

εξαθλιώνω (v)
empobrir

εξαιρετικά (adv)
excepcionalment

εξαιρετικός (adj)
excepcional

εξαιρώ /e.skeˈɾo/ (v)
exceptuar

εξαιτίας /e.kseˈti.as/
a causa de

εξακολουθητικός (adj)
continu

εξακολουθώ /e.ksa.ko.luˈθo/ (v)
continuar

εξακολούθηση /e.ksa.koˈlu.θi.si/ (n)
continuació

εξακοντίζω (v)
aventura

εξακριβώνω /e.ksa.kɾiˈvo.no/ (v)
comprovar

εξακόσια
sis-cents

εξαλείφω /e.ksaˈli.fo/ (v)
eliminar

εξαλλοίωση (n)
alteració

εξαμερικανισμός /e.ksa.me.ɾi.ka.niˈzmos/ (n)
americanització

εξαναγκασμός (n)
coacció

εξαναγκαστικός (adj)
vinculant

εξανδραποδισμός /e.ksan.ðɾa.po.diˈzmos/ (n)
asserviment

εξανεμίζω (v)
dispersar

εξανθρωπίζω (v)
humanitzar

εξαντλημένος
dèbil

εξαντλητικός /e.ksand.li.tiˈkos/ (adj)
exhaustiu

εξαντλητικότητα (n)
exhaustivitat

εξαντλώ /e.ksandˈlo/ (v)
acabar-se

εξαπάτηση /e.ksaˈpa.ti.si/ (n)
engany

εξαπατώ /e.ksa.paˈto/ (v)
decebre

εξαπλωμένος
escampar

εξαπλώνομαι (v)
escampar

εξαποδώ (n)
iguals

εξαπολύω /e.ksa.poˈli.o/ (v)
llançar

εξαραβίζω /e.ksa.ɾaˈvi.zo/ (v)
arabitzar

εξαργυρώνω (v)
cobrar

εξαρθρώνω (v)
desconjuntar

εξαρτημένα (adv)
dependentment

εξαρτημένος (n)
dependent

εξαρτησιογόνος (adj)
addictiu

εξαρτιέμαι (v)
dependre

εξαρτώ (v)
dependre

εξαρτώμενος
dependent

εξασθενίζω /e.ksa.sθeˈni.zo/ (v)
afeblir
  κάνω κάτι πιο ασθενές, του μειώνω την ένταση ή την αποτελεσματικότητα
  γίνομαι πιο ασθενής, χάνω την ένταση ή την αποτελεσματικότητα

εξασθενημένος
dèbil

εξασκώ (v)
exercitar

εξασφαλίζω (v)
assegurar

εξασφαλισμένος
assegurat

εξατμίζω (v)
evaporar

εξατομίκευση (n)
personalització

εξατομικευμένα (adv)
individualment

εξατομικεύω (v)
personalitzar

εξαφάνιση (n)
desaparició

εξαφανίζομαι (v)
desaparèixer

εξαφανίζω (v)
esborrar

εξαχνίζω (v)
sublimar

εξεγείρω /e.kseˈʝi.ɾo/ (v)
emocionar

εξεζητημένος /e.kse.zi.tiˈme.nos/
ostentós

εξειδίκευση /e.ksiˈði.cef.si/ (n)
qualificació

εξελέγχω (v)
compte

εξελίσσομαι (v)
desenvolupar-se

εξελικτικός (adj)
evolutiu

εξελληνίζω (v)
hel·lenitzar

εξερευνήτρια (n)
exploradora

εξερευνητής (n)
explorador

εξερευνώ /e.kse.ɾevˈno/ (v)
explorar

εξερχόμενος
sortint

εξετάζω /e.kseˈta.zo/ (v)
examinar

εξευγενισμός (n)
aburgesament

εξευμενίζω (v)
amainar

εξευρωπαϊσμός /e.kse.vɾo.pa.iˈzmos/ (n)
europeització

εξευτελίζω /e.kse.fteˈli.zo/ (v)
avilanir

εξευτελιστικός /e.kse.fte.li.stiˈkos/ (adj)
humiliant

εξηγώ /e.ksiˈɣo/ (v)
explicar

εξηκοντούτης (n)
sexagenari

εξηκοστός
seixantè

εξημερωμένος
domesticat

εξημερώνω /e.ksi.meˈɾo.no/ (v)
amansir

εξιδανίκευση (n)
idealització

εξιδανικεύω /e.ksi.ða.niˈce.vo/ (v)
idealitzar

εξιδρώνω /e.ksiˈðɾo.no/ (v)
traspuar

εξιλαστήριος (adj)
expiatori

εξιλεώνω (v)
amainar

εξισλαμίζομαι
convertir

εξισλαμίζω (v)
islamitzar

εξισλαμισμός (n)
islamització

εξιστορώ /e.ksi.stoˈɾo/ (v)
contar

εξιστόρηση (n)
relat

εξιτάρω (v)
emocionar

εξιτήριο (n)
butlletí

εξιχνιάζω /e.ksi.xniˈa.zo/ (v)
detectar

εξοβελίζω (v)
refusar

εξογκώνω /e.ksoŋˈɡo.no/ (v)
distendre

εξοικείωση /e.ksiˈci.o.si/ (n)
confiança

εξοικειώνω /e.ksi.ciˈo.no/ (v)
familiaritzar

εξοικονομώ /e.ksi.ko.noˈmo/ (v)
estalviar

εξολοθρευτής /e.kso.lo.θɾeˈftis/ (n)
destructor

εξολοθρεύω /e.kso.loˈθɾe.vo/ (v)
exterminar

εξομάλυνση (n)
anivellació

εξομαλύνω /e.kso.maˈli.no/ (v)
allisar
  κάνω κάτι ομαλό, επίπεδο ή λείο
normalitzar
  (μεταφορικά) εξαλείφω ή διευθετώ δυσκολίες ή εντάσεις, ώστε να επιτευχθεί ισορροπία

εξομοιώνω (v)
emular

εξομολογητήριο /e.kso.mo.lo.ʝiˈti.ɾi.o/ (n)
confessionari

εξομολογώ /e.kso.mo.loˈɣo/ (v)
confessar

εξομολόγηση /e.kso.moˈlo.ʝi.si/ (n)
confessió

εξονυχίζω (v)
escurar

εξονυχιστικά (adv)
fons

εξονυχιστικός (adj)
meticulosa

εξοπλίζω (v)
equipar

εξοπλισμός (n)
subministrament
  (μεταφορικά) ο εφοδιασμός με τα κατάλληλα εργαλεία, εξαρτήματα, μηχανήματα, όργανα
equip
  (μεταφορικά) το σύνολο των αντικειμένων που είναι απαραίτητα σε κάτι

εξορία /e.ksoˈɾi.a/ (n)
exili

εξορίζω /e.ksoˈɾi.zo/ (v)
bandejar

εξοργίζω /e.ksoɾˈʝi.zo/ (v)
crispar

εξορκίζω (v)
exorcitzar

εξορύσσω /e.ksoˈɾi.so/ (v)
debilitar-se

εξοστρακισμός (n)
deflexió

εξουδετερώνω /e.ksu.ðe.teˈɾo.no/ (v)
neutralitzar

εξουθενώνω (v)
esgotar

εξουσία /e.ksuˈsi.a/ (n)
autoritat

εξουσιάζω /e.ksu.siˈa.zo/ (v)
dominar

εξουσιαστικά (adv)
autoritàriament

εξουσιοδοτώ /e.ksu.si.o.ðoˈto/ (v)
autoritzar

εξουσιοδότηση /e.ksu.si.oˈðo.ti.si/ (n)
autorització

εξοφλώ /e.ksoˈflo/ (v)
pagar a termes

εξοχή (n)
camp
  τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξοχικό /e.kso.çiˈko/ (n)
residència
  (γαστρονομία) κρέας ψημένο με καρυκεύματα, τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο ή φύλλα πίτας

εξού (adv)
així doncs

εξπέρ /eksˈpeɾ/ (n)
expert

εξπρεσιονισμός (n)
expressionisme

εξπρεσιονιστής (n)
expressionista

εξπρεσιονιστικός (adj)
expressionista

εξτρέ (n)
extracte

εξτρεμισμός (n)
extremisme

εξτρεμιστής (n)
extremista

εξτρεμιστικός (adj)
extremista

εξυβρίζω /e.ksiˈvɾi.zo/ (v)
insultar

εξυγιαίνω (v)
sanejar

εξυμνώ (v)
alabança

εξυπακούεται /e.ksi.paˈku.et.e/ (v)
si

εξυπηρέτηση (n)
servei

εξυπηρετητής (n)
cambrer

εξυπηρετικός (adj)
útil

εξυπηρετώ /e.ksi.pi.ɾeˈto/ (v)
servei

εξυπνάδα /e.ksiˈpna.ða/ (n)
intel·ligència

εξυφαίνω (v)
teixir

εξυψώνω (v)
exaltar

εξω- /e.kso/
extra-

εξωβιολογία (n)
exobiologia

εξωγήινος (n)
extraterrestre

εξωγαμία /e.kso.ɣaˈmi.a/ (n)
exogàmia

εξωγενής (adj)
extrínsec

εξωθώ (v)
acuitar

εξωκυτταρικός (adj)
extracel·lular

εξωμήτριος /e.ksoˈmi.tɾi.os/ (adj)
ectòpic

εξωμήτριος κύηση
embaràs ectòpic

εξωραΐζω (v)
embellir

εξωραϊσμός (n)
embelliment

εξωσυζυγικός (adj)
extramatrimonial

εξωτερικά (adv)
externament

εξωτερική πολιτική
política exterior

εξωτερικό (n)
aliè
exterior
  η εξωτερική όψη
estranger
  τα ξένα κράτη (ως σύνολο) ή κάποια ξένη χώρα που δεν κατονομάζεται

εξωτερικός /e.kso.te.ɾiˈkos/ (adj)
extern

εξωτικός (adj)
exòtic

εξωφρενικός /e.kso.fɾe.niˈkos/ (adj)
aberrant

εξωφρενισμός (n)
absurd

εξόγκωμα (n)
excrescència

εξόριστος (adj)
exiliat

εξόρυξη /eˈkso.ɾi.ksi/ (n)
mineria

εξόστωση /eˈkso.sto.si/ (n)
exostosi

εξόφθαλμος (adj)
manifest

εξόχως (adv)
eminentment

εξώδερμα (n)
ectoderma

εξώδικος (adj)
extrajudicial

εξώλης (adj)
abominable

εξώνυμο (n)
exònim

εξώπορτα /eˈkso.poɾ.ta/ (n)
porta

εξώφυλλο (n)
coberta
  (συνεκδοχικά) ό,τι αναγράφεται ή απεικονίζεται στο εξώφυλλο

εορταστής (n)
festaire

εορταστικά (adv)
festivament

εορταστικός (adj)
festiu

επ /ˈep/
ep

επ' αόριστον (adj)
indefinidament

επ' ουδενί λόγω /ep‿uðeˈni ˈloɣo/
a

επάγγελμα /eˈpaŋ.ɟel.ma/ (n)
professió, ofici

επάνοδος (n)
restar
  η επιστροφή κάποιου σε ένα σημείο από το οποίο είχε αναχωρήσει

επάξια (adv)
dignament

επάρατος /eˈpa.ɾa.ti/ /eˈpa.ɾa.to/ /eˈpa.ɾa.tos/ (adj)
maleït

επάρκεια (n)
suficiència

επέκεινα (n)
dellà

επέκταση /eˈpe.kta.si/ (n)
extensió

επέλαση (n)
acusar

επέμβαση /eˈpeɱ.va.si/ (n)
intervenció
  ανάμειξη σε αλλότριες υποθέσεις

επένδυση (n)
inversió
  (οικονομία) η διάθεση χρηματικών ποσών ή άλλων περιουσιακών στοιχείων με σκοπό να δημιουργηθεί νέο κεφαλαίο

επέτειος /eˈpe.ti.os/ (n)
aniversari

επήρεια /eˈpi.ɾi.a/ (n)
influència
ascendent
  (λόγιο) επίδραση (κυρίως στην έκφραση υπό την επήρεια: εξ αιτίας της επίδρασης)

επί /e.pi/ /eˈpi/
cop
  δείχνει πολλαπλασιασμό

επί μέρους
aïlladament

επί το έργον
feina

επί τούτω
ad hoc

επίβλεψη /eˈpi.vle.psi/ (n)
vigilància

επίγειος /eˈpi.ʝi.os/ (adj)
terrenal

επίγευση (n)
deixat

επίγνωση /eˈpi.ɣno.si/ (n)
consciència

επίδειξη /eˈpi.ði.ksi/ (n)
demostració

επίδεσμος (n)
bena

επίδοξος (adj)
aspirant

επίδοση (n)
pagament

επίδραση /eˈpi.ðɾa.si/ (n)
influència

επίζηλα (adv)
envejablement

επίθεμα /eˈpi.θe.ma/ (n)
pedaç

επίθεση /eˈpi.θe.si/ (n)
atac

επίθετο /eˈpi.θe.to/ (n)
adjectiu
  (γραμματική) κλιτή λέξη που χαρακτηρίζει το ουσιαστικό, φανερώνοντας κάποια ποιότητα ή ιδιότητά του
epítet
  ουσιαστικό ή επίθετο που συνοδεύει συχνά το όνομα κάποιου

επίθημα /eˈpi.θi.ma/ (n)
sufix

επίκαιρος /eˈpi.ce.ɾos/ (adj)
oportú
  (στον πληθυντικό) → δείτε τη λέξη επίκαιρα

επίκεντρο /eˈpi.cen.dɾo/ (n)
epicentre

επίκοινος (adj)
epicè

επίκουρος (n)
assistent

επίκρανο (n)
envelat

επίκριση (n)
acusació

επίκρουση (n)
percussió

επίλογος /eˈpi.lo.ɣos/ (n)
epíleg

επίλυση (n)
resolució

επίμαχος (adj)
contenciós

επίμονα (adv)
persistentment

επίμονος (adj)
persistent

επίορκος (adj)
perjur

επίπασμα (n)
salpicar

επίπεδο /eˈpi.pe.ðo/ (n)
nivell, pla

επίπεδος /eˈpi.pe.ðos/ (adj)
pla

επίπλευση (n)
flotació

επίπληξη /eˈpi.pli.ksi/ (n)
allisada

επίπλουν (n)
epipló

επίπονα (adv)
dolorosament

επίπτωση (n)
conseqüència

επίρρημα /eˈpi.ɾi.ma/ (n)
adverbi

επίσημα /eˈpi.si.ma/ (adv)
oficialment

επίσημος /eˈpi.si.mos/ (adj)
oficial

επίσης (adv)
també, igualment

επίσκεψη /eˈpi.sce.psi/ (n)
visita

επίσκοπος /eˈpi.sko.pos/ (n)
bisbe

επίσπευση (n)
acceleració

επίσταξη (n)
epistaxi

επίστεψη (n)
carena

επίστρωμα (n)
refús prohibit

επίσωτρο (n)
neumàtic

επίταση /eˈpi.ta.si/ (n)
intensificació

επίτευγμα (n)
assoliment

επίτευξη /eˈpi.tef.ksi/ (n)
assoliment

επίτηδες /eˈpi.ti.ðes/ (adv)
(fet) exprés

επίτοκος (adj)
punt

επίτροπος /eˈpi.tɾo.pos/ (n)
comissionat

επίφαση (n)
vernís

επίφοβος (adj)
amenaçador

επίφυση (n)
epífisi

επίχρισμα (n)
cobertura

επίχωμα (n)
terraplè

επίχωση /eˈpi.xo.si/ (n)
omplir

επαγγέλλομαι (v)
exercitar

επαγγελματίας /e.paŋ.ɟel.maˈti.as/ (n)
professional

επαγγελματικά (adv)
professionalment

επαγγελματικός (adj)
professional

επαγρύπνηση /e.paˈɣɾi.pni.si/ (n)
vigilància

επαγωγή /e.pa.ɣoˈʝi/ (n)
deducció

επαγωγισμός (n)
raonament deductiu

επαινώ /e.peˈno/ (v)
lloar

επαιτεία (n)
mendicitat

επακριβής (adj)
meticulosa

επακριβώς (adv)
precisament

επακόλουθο (n)
redall

επαλήθευση (n)
verificació

επαληθεύσιμος (adj)
verificable

επαληθεύω (v)
comprovar

επαμφοτεριζόντως (adv)
ambiguament

επανάκληση (n)
devolució

επανάληψη (n)
repetició

επανάσταση /e.paˈna.sta.si/ (n)
revolució

επανέναρξη /e.paˈne.naɾ.ksi/ (n)
reobertura

επανένταξη /e.paˈnen.da.ksi/ (n)
reinserció

επανένωση (n)
reunificació

επανέρχομαι (v)
restar

επαναβεβαιώνω (v)
reafirmar

επανακάμπτω (v)
rebotar

επανακτώ (v)
reconquerir

επαναλαμβάνω /e.pa.na.laɱˈva.no/ (v)
repetir

επαναλαμβανόμενος
repetit

επαναλειτουργία (n)
represa

επαναληπτικός /e.pa.na.li.ptiˈkos/ (adj)
iteratiu

επαναξιολογώ /e.pa.na.ksi.o.loˈɣo/ (v)
reavaluar

επαναπατρίζω (v)
repatriar

επαναπατρισμός (n)
repatriació

επαναπαύομαι (v)
quedar

επαναπροσδιορίζω (v)
redefinir

επαναπροσλαμβάνω (v)
endarrere

επαναστάτης /e.pa.naˈsta.tis/ (n)
insurgent

επαναστατικοποιώ (v)
revolucionar

επαναστατικός (adj)
revolucionari
  που δημιουργεί μια εξέγερση, που αντιδρά στο κατεστημένο
  που κάνει σημαντική πρόοδο για την επιστήμη ή την ανθρωπότητα

επαναστατικότητα (n)
caràcter

επαναστατώ (v)
revoltar

επαναφέρω (v)
reinicialitzar

επαναφορά /e.pa.na.foˈɾa/ (n)
restar
  η επιστροφή σε μια προηγούμενη κατάσταση
  (πληροφορική) return: το πλήκτρο της επιστροφής του κυλίνδρου της γραφομηχανής (γνωστό παλιότερα και ως ἐπαναφορεύς), καθώς και το πλήκτρο της επιστροφής στην αρχή της γραμμής στον υπολογιστή (πιο γνωστό με τον αγγλικό όρο return)
  (πληροφορική) revert: η επιστροφή λογισμικού ή γενικότερα δεδομένων σε προηγούμενη κατάσταση, όπως στην περίπτωση των συναλλαγών (transactions) σε βάσεις δεδομένων ή στις αναθεωρήσεις σε ένα σύστημα ελέγχου πηγαίου κώδικα (source control)
renda
  (επιστήμη) η κατεργασία βαμμένων μετάλλων με αναθέρμανση, για να μαλακώσουν

επανεγκατάσταση (n)
reinstal·lació

επανειλημμένα (adv)
manera

επανεκκίνηση /e.pa.neˈci.ni.si/ (n)
represa

επανεκλογή (n)
reelecció

επανεμφανιζόμενος
recurrent

επανεντάσσω (v)
reinserir

επανεπίχωση (n)
omplir

επανορθώνω /e.pa.noɾˈθo.no/ (v)
compensar

επανόρθωση (n)
reparació

επαρκής (adj)
suficient

επαρκώς (adv)
suficientment

επαρχία /e.paɾˈçi.a/ (n)
província

επαυξημένος
augmentat

επαφή /e.paˈfi/ (n)
contacte

επαχθής (adj)
ardu

επείγον (n)
urgència

επείγων /eˈpi.ɣon/
urgent

επειγόντως (adv)
urgentment

επειδή
perquè, car, ja que, puix que, puix

επεισόδιο /e.piˈso.ði.o/ (n)
episodi

επεκτάσιμος (adj)
escalable

επεκτείνομαι (v)
extrapolar
  αυξάνω την έκτασή μου
  αυξάνω την έκταση επιρροής μου

επεκτείνω /e.peˈkti.no/ (v)
estendre

επελαύνω (v)
carregar

επεμβατισμός /e.peɱ.va.tiˈzmos/ (n)
intervencionisme

επενέργεια (n)
efecte

επενδύτης /e.penˈði.tis/ (n)
abric

επενδύω /e.penˈði.o/ (v)
invertir

επενεργώ /e.pe.neɾˈɣo/ (v)
exercitar

επεξεργάζομαι /e.pe.kseɾˈɣa.zo.me/ (v)
tractar

επεξεργασία /e.pe.kseɾ.ɣaˈsi.a/ (n)
processament

επεξεργαστής /e.pe.kseɾ.ɣaˈstis/ (n)
processador

επεξηγηματικός (adj)
explicatiu

επεξηγώ (v)
aclarir

επευφημία (n)
aclamació

επευφημώ (v)
aclamar

επηρεάζω /e.pi.ɾeˈa.zo/ (v)
influenciar

επηρεασμός (n)
influència

επιβάλλομαι /e.piˈva.lo.me/ (v)
imposar
  διαθέτω ορισμένες εξαιρετικές ιδιότητες με αποτέλεσμα να ξεχωρίζω και να προκαλώ υπερβολικά έντονο θαυμασμό, εντύπωση
  αναγνωρίζεται ο ρόλος μου ως ηγετικός, πρωταρχικός, καθοριστικός σε κάτι, ιδίως σε ορισμένη διαδικασία

επιβάλλω /e.piˈva.lo/ (v)
infligir
imposar
  κάνω πραγματικότητα κάτι χρησιμοποιώντας τη βία ή τη θέση ισχύος στην οποία βρίσκομαι, αναγκάζω κάποιον άλλον να πράξει σύμφωνα με τις δικές μου επιθυμίες
  θεσμοθετώ ή αποφασίζω κάτι που αποτελεί βάρος ή υποχρέωση (πχ φορολογία, πρόστιμα, ποινές)

επιβάρυνση /e.piˈva.ɾin.si/ (n)
agreujament

επιβάτης /e.piˈva.tis/ (n)
passatger

επιβάτισσα (n)
passatger

επιβήτορας /e.piˈvi.to.ɾas/ (n)
semental

επιβίβαση (n)
càrrega contra la tanca

επιβίωση /e.piˈvi.o.si/ (n)
supervivència

επιβαίνω /e.piˈve.no/ (v)
cavalcar

επιβαρύνω /e.pi.vaˈɾi.no/ (v)
inculpar
  (μεταφορικά) αυξάνω (το χρέος, το αρχικό ποσό κ.λπ.), χρεώνω περισσότερα

επιβεβαίωση (n)
confirmació

επιβεβαιώνω (v)
confirmar

επιβεβλημένος /e.pi.ve.vliˈme.nos/
competent

επιβιώνω (v)
sobreviure

επιβλέπω /e.piˈvle.po/ (v)
supervisar

επιβλαβής (adj)
nociu

επιβλητικά (adv)
augustament

επιβλητικός /e.pi.vli.tiˈkos/ (adj)
imponent

επιβολή /e.pi.voˈli/ (n)
imposició

επιβουλεύομαι /e.pi.vuˈle.vo.me/ (v)
minar

επιβράδυνση (n)
alentiment

επιβραβεύω /e.pi.vɾaˈve.vo/ (v)
guardonar

επιβραδυντής /e.pi.vɾa.ðinˈtis/ (n)
moderador
  (χημεία) ουσία που επιβραδύνει τη διαδικασία μιας χημικής αντίδρασης

επιβραδύνω /e.pi.vɾaˈði.no/ (v)
fer lent

επιγονατίδα /e.pi.ɣo.naˈti.ða/ (n)
ròtula
  (ανατομία) οστό τριγωνικού σχήματος και μικρού μεγέθους που βρίσκεται στο γόνατο

επιγράφω (v)
donar el dret

επιγραφή (n)
inscripció

επιγραφική /e.pi.ɣɾa.fiˈci/ (n)
epigrafia

επιδένω (v)
embenar

επιδέξιος /e.piˈðe.ksi.os/ (adj)
destre, hàbil

επιδίδομαι
aplicar

επιδίδω (v)
alliberar

επιδίωξη /e.piˈði.o.ksi/ (n)
perseguiment

επιδείνωση (n)
deterioració

επιδεικνύω /e.pi.ðiˈkni.o/ (v)
exposar

επιδεικτικά (adv)
assenyaladament

επιδεικτικός (adj)
ostentós

επιδεινώνω /e.pi.ðiˈno.no/ (v)
empitjorar

επιδειξιομανής /e.pi.ði.ksi.o.maˈnis/ (adj)
exhibicionista

επιδειξιομανία /e.pi.ði.ksi.o.maˈni.a/ (n)
exhibicionisme

επιδεξιότητα /e.pi.ðe.ksiˈo.ti.ta/ (n)
destresa

επιδερμίδα (n)
epidermis

επιδερμικός (adj)
epidèrmic

επιδημία /e.pi.ðiˈmi.a/ (n)
epidèmia

επιδημικός (adj)
epidèmic

επιδημιολογία (n)
epidemiologia

επιδημιολογικός (adj)
epidemiològic

επιδημιολόγος (n)
epidemiòleg

επιδιαιτητής (n)
jutgessa

επιδιδυμίδα (n)
epidídim

επιδιορθωτής (n)
fixador

επιδιορθώνω /e.pi.ði̯oɾˈθo.no/ (v)
reparar

επιδιώκω (v)
perseguir

επιδοκιμάζω /e.pi.ðo.ciˈma.zo/ (v)
aprovar

επιδομή /e.pi.ðoˈmi/ (n)
superestructura

επιδρομή /e.pi.ðɾoˈmi/ (n)
invasió

επιδόρπιο /e.piˈðoɾ.pi.o/ (n)
postres

επιδότηση (n)
subvenció

επιεικής /e.pi.iˈcis/ (adj)
indulgent

επιζήμια (adv)
danyosament

επιζήμιος /e.piˈzi.mi.os/ (adj)
perjudicial

επιζητώ (v)
enquerir

επιζώ /e.piˈzo/ (v)
sobreviure

επιζών /e.piˈzon/
supervivent

επιθήλιο (n)
epiteli

επιθετικά (adv)
agressivament

επιθετικός /e.pi.θe.tiˈkos/ (adj)
agressiu
  που έχει σχέση με την επίθεση
adjectiu
  (γραμματική) που συσχετίζεται με το επίθετο
atacant
  (ουσιαστικοποιημένο, αθλητισμός) ο παίκτης μιας ομάδας (ποδοσφαίρου, μπάσκετ κλπ) που παίζει κυρίως στην επίθεση, προσπαθώντας να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα και να βάλει πόντο (γκολ, καλάθι κλπ)

επιθετικότητα (n)
agressió

επιθεωρήτρια (n)
inspectora

επιθεωρητής /e.pi.θe.o.ɾiˈtis/ (n)
inspector

επιθεωρώ /e.pi.θe.oˈɾo/ (v)
inspeccionar

επιθεώρηση (n)
inspecció

επιθυμία /e.pi.θiˈmi.a/ (n)
desig

επιθυμητά (adv)
desitjablement

επιθυμητός (adj)
desitjable

επιθυμώ (v)
desitjar

επικάλυψη (n)
refús prohibit
revocar
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) ο εκ νέου ορισμός σε υποκλάση μίας μεθόδου, κατά την διαδικασία της κληρονομικότητας, διατηρώντας το ίδιο όνομα και τις παραμέτρους, με αυτά της μεθόδου στην υπερκλάση, αλλάζοντας έτσι την λειτουργικότητά της

επικάρδιο (n)
epicardi

επικήδειος (n)
elogi

επικήρυξη (n)
premi

επικίνδυνα /e.piˈcin.ði.na/ (adv)
perillosament

επικίνδυνος /e.piˈcin.ði.nos/ (adj)
perillós

επικαιρότητα /e.pi.ceˈɾo.ti.ta/ (n)
actualitat

επικαλούμαι /e.pi.kaˈlu.me/ (v)
invocar

επικαλύπτω (v)
cobrir
sobreescriure
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) ορίζω εκ νέου σε υποκλάση μία μέθοδο, κατά την διαδικασία της κληρονομικότητας, διατηρώντας το ίδιο όνομα και τις παραμέτρους, με αυτά της μεθόδου στην υπερκλάση, αλλάζοντας έτσι την λειτουργικότητά της

επικαρπία /e.pi.kaɾˈpi.a/ (n)
usdefruit

επικαρπωτής /e.pi.kaɾ.poˈtis/ (n)
usufructuari

επικαρπώνομαι (v)
usdefruitar

επικείμενος /e.piˈci.me.nos/
imminent

επικεντρώνω /e.pi.cenˈdɾo.no/ (v)
concentrar

επικερδής (adj)
lucratiu

επικεφαλής /e.pi.ce.faˈlis/ (adj)
cabota
  (για πρόσωπα) που είναι επί της κεφαλής, που έχει την αρχηγία, που ηγείται

επικεφαλής /e.pi.ce.faˈlis/ (n)
líder
  (στρατιωτικός όρος) αυτός που είναι επικεφαλής, που προΐσταται άλλων, που διοικεί

επικεφαλίδα /e.pi.ce.faˈli.ða/ (n)
capçalera
  (προγραμματισμός) οι δηλώσεις πάνω από το κύριο μέρος (το σώμα) μιάς σύνθετης δομής προγραμματισμού, όπως σε μία υποθετική εντολή (πχ. εντολή if), σε έναν βρόχο (πχ. εντολή while), σε μιά συνάρτηση ή μέθοδο (βλ. επικεφαλίδα συνάρτησης), σε μιά κλάση, κλπ.

επικηρυγμένος
buscat

επικηρύσσω (v)
premi

επικινδυνότητα (n)
perillositat

επικοινωνία /e.pi.ci.noˈni.a/ (n)
comunicació

επικοινωνώ /e.pi.ci.noˈno/ (v)
comunicar

επικολλώ (v)
adherir
enganxar
  (πληροφορική) βάζω τα δεδομένα που υπάρχουν στο πρόχειρο μέσα στο τρέχον αντικείμενο ή πρόγραμμα

επικονίαση (n)
pol·linització

επικονιάζω (v)
pol·linitzar

επικονιαστής (n)
pol·linitzador

επικονιαστικός (adj)
pol·linitzador

επικοντισμός (n)
salt de perxa

επικουρία (n)
assistència

επικουρικός (adj)
auxiliar

επικουρισμός /e.pi.ku.ɾiˈzmos/ (n)
epicureisme

επικουρώ (v)
assistència

επικράτεια (n)
domini

επικράτηση (n)
dominació

επικρίνω (v)
criticar

επικρατώ /e.pi.kɾaˈto/ (v)
predominar

επικριτής (n)
crític

επικροτώ (v)
condonar

επικρουστήρας (n)
vaguista

επικυριαρχία (n)
dominació

επικός /e.piˈkos/ (adj)
èpic

επικύρωση /e.piˈci.ɾo.si/ (n)
convalidació

επιλάθευση (n)
falsificació

επιλέγω /e.piˈle.ɣo/ (v)
seleccionar

επιλήψιμος (adj)
culpable

επιληπτικός (n)
epilèptic

επιληψία /e.pi.liˈpsi.a/ (n)
epilèpsia

επιλογή /e.pi.loˈʝi/ (n)
elecció
opció
  (πληροφορική) προαιρετικός όρος σε εντολή που την εξειδικεύει

επιλύω (v)
resoldre

επιμέλεια /e.piˈme.li.a/ (n)
cura
  η φροντίδα και το ενδιαφέρον για κάτι
  (νομικός όρος) η ανάληψη της ευθύνης και η φροντίδα προς κάποιο πρόσωπο που δεν μπορεί να φροντίζει μόνο του τον εαυτό του

επιμένω /e.piˈme.no/ (v)
insistir

επιμέτρηση (n)
mesurament
  η τελική μέτρηση, ο υπολογισμός που γίνεται στο τέλος

επιμειξία (n)
cruïlla

επιμελής /e.pi.meˈlis/ (adj)
acurat

επιμελητής (n)
pió

επιμελώς /e.pi.meˈlos/ (adv)
acuradament

επιμερίζω (v)
banyes

επιμεταλλώνω (v)
matrícula

επιμηκυμένος
allargat

επιμηκύνω /e.pi.miˈci.no/ (v)
allargar

επιμνημόσυνος (adj)
funerari

επιμονή /e.pi.moˈni/ (n)
tenacitat

επιμύθιο (n)
moral

επινεφρίδιο (n)
glàndula adrenal

επινικελώνω /e.pi.ni.ceˈlo.no/ (v)
niquelar

επινοητικός /e.pi.no.i.tiˈkos/ (adj)
enginyós

επινοητικότητα (n)
enginy

επινοώ (v)
copçar

επινόηση (n)
invenció

επιορκία (n)
perjur

επιορκώ (v)
entrada

επιούσιος /e.piˈu.si.os/ (n)
pa de cada dia
  τα απαραίτητα για την επιβίωση, τα προς το ζην

επιπάσσω (v)
salpicar

επιπίπτω (v)
abatre

επιπεδομετρικός (adj)
planimètric

επιπεφυκίτιδα (n)
conjuntivitis

επιπεφυκώς (n)
conjuntiva

επιπλέον (adv)
a més

επιπλέω (v)
flotar

επιπλέων /e.piˈple.on/
flotant

επιπλήττω /e.piˈpli.to/ (v)
renyar

επιπλοκή /e.pi.ploˈci/ (n)
complicació

επιπλοποιός /e.pi.plo.piˈos/ (n)
ebenista

επιπλωμένος
equipat

επιπλόο (n)
epipló

επιπλώνω (v)
fornir

επιπολιτισμός (n)
aculturació

επιπρόσθετα (adv)
per afegiment

επιπόλαια (adv)
frívolament

επιπόλαιος /e.piˈpo.le.os/ (adj)
frívol

επιρρίπτω (v)
refusar

επιρρεπής /e.pi.ɾeˈpis/ (adj)
procliu

επιρρηματικά (adv)
adverbialment

επιρρηματικός (adj)
adverbial

επιρριπτικός (adj)
suprajectiu

επιρροή /e.pi.ɾoˈi/ (n)
influència

επισείω (v)
acoquinar

επισεσυρμένη (n)
cursiu

επισημαίνω (v)
observar

επισημότητα (n)
solemnitat

επισιτισμός (n)
avituallament

επισιτιστικός (adj)
alimentari

επισκέπτης (n)
convidat

επισκέπτομαι /e.piˈsce.pto.me/ (v)
visitar

επισκεπτήριο (n)
visita

επισκευάζω (v)
reparar

επισκιάζω /e.pi.sciˈa.zo/ (v)
aombrar

επισκληρίδιος (adj)
epidural

επισκοπή /e.pi.skoˈpi/ (n)
diòcesi
  (θρησκεία) η περιφέρεια στην οποία ασκεί του δοικητικό και ποιμενικό του έργο ένας επίσκοπος

επισκοπείο (n)
bisbat

επισκοπώ (v)
enquestar

επισκόπηση (n)
enquestar

επισπεύδω /e.piˈspe.vðo/ (v)
avançar

επιστάτης /e.piˈsta.tis/ (n)
conserge
  (επάγγελμα) υπάλληλος που έχει τη γενική ευθύνη για την ευρυθμία σε ένα δημόσιο κτήριο (πχ σχολείο) και κάνει μικροεπισκευές

επιστέγασμα (n)
conseqüència

επιστήμη /e.piˈsti.mi/ (n)
ciència

επιστήμονας /e.piˈsti.mo.nas/ (n)
científic

επισταμένως /e.pi.staˈme.nos/ (adv)
atentament

επιστεγάζω (v)
capçada

επιστημολογία /e.pi.sti.mo.loˈʝi.a/ (n)
epistemologia

επιστημονικά (adv)
científicament

επιστημονική φαντασία
ciència-ficció

επιστημονικός /e.pi.sti.mo.niˈkos/ (adj)
científic

επιστημονισμός /e.pi.sti.mo.niˈzmos/ (n)
cientisme

επιστολή /e.pi.stoˈli/ (n)
carta, lletra
  γραπτό μήνυμα που αποστέλλεται μέσω ταχυδρομείου μέσα σε φάκελο

επιστολικός /e.pi.sto.liˈkos/ (adj)
correspondència

επιστρέφω /e.piˈstɾe.fo/ (v)
tornar
  γυρίζω πίσω, έρχομαι πάλι στον τόπο από τον οποίο είχα φύγει κάποτε

επιστρατεύω (v)
allistar

επιστροφή /e.pi.stɾoˈfi/ (n)
retorn

επιστόμιο (n)
embocadura

επιστύλιο (n)
arquitrau

επισυνάπτω /e.pi.siˈna.pto/ (v)
afaenar-se

επισφάλεια (n)
precarietat
  (οικονομία) χρέος που είναι αβέβαιο αν θα εισπραχθεί

επισφαλής (adj)
precari

επισφαλώς (adv)
precàriament

επισωρεύω (v)
acumular

επισύνδεση /e.piˈsin.ðe.si/ (n)
intrusió

επισώρευση (n)
acreció

επιτάσσω (v)
cooptar

επιτάχυνση (n)
acceleració

επιτέλεση (n)
persecució

επιτέλους /e.piˈte.lus/
per fi
  επιφωνηματική έκφραση, για να δηλωθεί

επιτήδειος /e.piˈti.ði.os/ (adj)
destre

επιτήρηση (n)
vigilància

επιτίθεμαι (v)
atacar

επιταγή /e.pi.taˈʝi/ (n)
xec

επιτακτικά (adv)
imperativament

επιτακτικός (adj)
imperatiu

επιταχυνσιόμετρο (n)
acceleròmetre

επιταχυντής (n)
accelerador

επιταχύνω /e.pi.taˈçi.no/ (v)
accelerar

επιτείνω (v)
acréixer

επιτελείο (n)
plantilla

επιτελώ (v)
realitzar

επιτηδευμένος /e.pi.ti.ðevˈme.nos/
amanerat

επιτηρώ /e.pi.tiˈɾo/ (v)
vigilar

επιτιθέμενος /e.pi.tiˈθe.me.nos/
agressor

επιτιμώ (v)
retreure

επιτομή /e.pi.toˈmi/ (n)
compendi

επιτονισμός (n)
entonació

επιτρέπεται (v)
permet

επιτρέπω (v)
permetre

επιτραπέζιο παιχνίδι
joc de taula

επιτραπέζιος (adj)
sumari

επιτρεπτός (adj)
autoritzat

επιτροπή (n)
comissió

επιτυχία /e.pi.tiˈçi.a/ (n)
èxit

επιτυχών /e.pi.tiˈxon/
reeixit

επιτόκιο /e.piˈto.ci.o/ (n)
taxa d'interès

επιτόπιος /e.piˈto.pi.os/ (adj)
càrrec

επιτόπου (adv)
càrrec
  (τοπικό) στο ίδιο μέρος, στον ίδιο τόπο

επιτύμβιος (adj)
sepulcral

επιφάνεια /e.piˈfa.ni.a/ (n)
superfície

επιφάνεια εργασίας
escriptori

επιφέρω (v)
provocar

επιφορτίζω (v)
encarregar

επιφυλάσσομαι (v)
dubtar

επιφυλακή /e.pi.fi.laˈci/ (n)
alerta

επιφυλακτικός (adj)
ಮುಂಜಾಗ್ರತೆಯ

επιφύλαξη /e.piˈfi.la.ksi/ (n)
aprovisionament

επιφώνημα (n)
interjecció

επιχείρημα /e.piˈçi.ɾi.ma/ (n)
argument

επιχείρηση /e.piˈçi.ɾi.si/ (n)
empresa

επιχειρηματίας /e.pi.çi.ɾi.maˈti.as/ (n)
emprenedor

επιχειρηματικός (adj)
negoci

επιχειρηματικότητα (n)
emprenedoria

επιχειρηματολογία /e.pi.çi.ɾi.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
argumentació

επιχειρηματολογώ (v)
argumentar

επιχειρησιακός (adj)
negoci

επιχειρώ (v)
assajar (de)

επιχορήγηση (n)
subvenció

επιχρυσωτής (n)
daurador

επιχρυσώνω (v)
daurar

επιχωμάτωση (n)
terraplè

εποικίζω /e.piˈci.zo/ (v)
poblar

εποικιστικός (adj)
colonial

εποικοδομητικός (adj)
constructiu

εποικοδόμημα (n)
superestructura

επομένη /e.poˈme.ni/ (n)
endemà

επομένως
conseqüentment

επονείδιστος /e.poˈni.ði.stos/ (adj)
vergonyós

εποξείδιο (n)
epòxid

εποπτεία /e.poˈpti.a/ (n)
vigilància

επουράνιος /e.puˈɾa.ni.os/ (adj)
celestial

εποφθαλμιώ (v)
cobejar

εποχή /e.poˈçi/ (n)
estació, temporada
  υποδιαίρεση του έτους (για τις εύκρατες περιοχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας)

εποχιακός (adj)
estacional

εποχούμαι (v)
cavalcar

επούλωση (n)
cicatriu

επτά θανάσιμα αμαρτήματα /eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta/
set pecats capitals

επτάγωνο (n)
heptàgon

επτάκις εκατομμύριο
quadrilió

επτακόσια
set-cents

επωάζω (v)
covar

επωαστήρας (n)
incubadora

επωδός /e.poˈðos/ (n)
tornada

επωμίδα /e.poˈmi.ða/ (n)
xarretera

επωμίζομαι (v)
assumir

επωφελούμαι (v)
aprofitar

επόμενος /eˈpo.me.nos/
següent

επόπτης (n)
supervisor
assistent
  (αθλητισμός, επάγγελμα) (ποδόσφαιρο) βοηθός διαιτητή που εποπτεύει αν η μπάλα βγήκε έξω από τις πλαϊνές γραμμές του γηπέδου και συνδράμει γενικά το έργο του διαιτητή

επώαση (n)
incubació

επώδυνα (adv)
dolorosament

επώδυνος /eˈpo.ði.ni/ /eˈpo.ði.no/ /eˈpo.ði.nos/ (adj)
dolorós

επώνυμο /eˈpo.ni.mo/ (n)
cognom

επώνυμος /eˈpo.ni.mos/ (adj)
epònim

εράσμιος (adj)
agradable

ερέθισμα (n)
estímul

ερήμωση /eˈɾi.mo.si/ (n)
desolació

ερίκι /eˈɾi.ci/ (n)
ous

εραλδική /e.ɾal.ðiˈci/ (n)
heràldica

εραλδικός /e.ɾal.ðiˈci/ /e.ɾal.ðiˈko/ /e.ɾal.ðiˈkos/ (adj)
heràldic

ερανίζομαι (v)
engranerar

ερασιτέχνης /e.ɾa.siˈte.xnis/ (n)
aficionada

ερασιτέχνισσα (n)
aficionada

ερασιτεχνικά /e.ɾa.si.te.xniˈka/ (adv)
aficionat

ερασιτεχνικός /e.ɾa.si.te.xniˈkos/ (adj)
aficionat

ερασιτεχνισμός /e.ɾa.si.te.xniˈzmos/ (n)
amateurisme

εραστής /e.ɾaˈstis/ (n)
amant

εργάζομαι /eɾˈɣa.zo.me/ (v)
treballar

εργάτης /eɾˈɣa.tis/ (n)
obrer

εργάτρια (n)
treballadora
  (επάγγελμα) θηλυκό του εργάτης

εργένης /eɾˈʝe.nis/ (n)
solter

εργαλείο /eɾ.ɣaˈli.o/ (n)
eina

εργαλειοθήκη (n)
caixa d'eines

εργαλειοποίηση /eɾ.ɣa.li.oˈpi.i.si/ (n)
instrumentalització

εργαλειοποιώ /eɾ.ɣa.li.o.piˈo/ (v)
instrumentalitzar

εργασία (n)
treball
  (πληροφορική) process: ο όρος εργασία χρησιμοποιείται μερικές φορές αντί του διεργασία

εργασιακός (adj)
afaiçonar

εργασιομανής (adj)
addicte

εργαστήριο /eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o/ (n)
laboratori

εργατιά (n)
aula

εργοδηγός /eɾ.ɣo.ðiˈɣos/ (n)
capatàs

εργοδότης (n)
empresari

εργοδότρια (n)
empleadora

εργονομία /eɾ.ɣo.noˈmi.a/ (n)
ergonomia

εργονομικός (adj)
ergonòmic

εργοστάσιο /eɾ.ɣoˈsta.si.o/ (n)
fàbrica

εργόχειρο /eɾˈɣo.çi.ɾo/ (n)
treball manual

εργώδης /eɾˈɣo.ðis/ (adj)
amatent

ερείκη /eˈɾi.ci/ (n)
bruc

ερείπιο /eˈɾi.pi.o/ (n)
ruïna

ερεθίζω /e.ɾeˈθi.zo/ (v)
estimular

ερεθισμός (n)
irritació

ερειπώνομαι (v)
derrumbar-se

ερειπώνω (v)
devastar

ερευνήτρια /e.ɾev.ˈni.tɾi.a/ (n)
investigadora

ερευνητής /e.ɾev.ni.ˈtis/ (n)
detectiu
  (επάγγελμα) αυτός που διεξάγει έρευνα

ερευνώ /e.ɾevˈno/ (v)
investigar

ερημίτης /e.ɾiˈmi.tis/ (n)
ermità

ερημοποίηση (n)
desertificació

ερημώνω /eˈɾi.mo.no/ (v)
deixar

εριστικός /e.ɾi.stiˈkos/ (adj)
combatiu

ερμάρι (n)
anunci

ερμίνα /eɾˈmi.na/ (n)
ermini
  (θηλαστικό ζώο) μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό

ερμαφρόδιτος (adj)
hermafrodita

ερμηνεία /eɾ.miˈni.a/ (n)
interpretació

ερμηνευτική (n)
hermenèutica

ερμηνεύσιμος (adj)
explicable

ερμηνεύω (v)
interpretar

ερμητικός /eɾ.mi.tiˈci/ /eɾ.mi.tiˈko/ /eɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
hermètic

ερπετολογία (n)
herpetologia

ερπετό /eɾ.pe'to/ (n)
rèptil

ερπυσμός /eɾ.piˈzmos/ (n)
reptar

ερπύστρια (n)
rastrejar

ερυθρά (n)
rubèola

ερυθραιμία (n)
policitèmia

ερυθραϊκός /e.ɾi.θɾa.iˈkos/ (adj)
eritreu

ερυθρελάτη (n)
avet roig

ερυθροκύτταρο (n)
eritròcit

ερυθροποίηση (n)
eritropoesi

ερυθροποιητίνη (n)
eritropoetina

ερυθρό αιμοσφαίριο /eɾiˈθɾo emoˈsfeɾio/
cèl·lula sanguínia

ερυσίπελας (n)
erisipela

ερχομός /eɾ.xoˈmos/ (n)
adveniment

ερωδιός /e.ɾo.ðiˈos/ (n)
bernat pescaire

ερωμένη (n)
amant

ερωτευμένος /e.ɾo.tevˈme.nos/
enamorat

ερωτεύομαι /e.ɾoˈte.vo.me/ (v)
enamorar

ερωτηματικά (adv)
interrogativament

ερωτηματικό (n)
interrogant

ερωτηματικός /e.ɾo.ti.ma.tiˈkos/ (adj)
interrogatiu

ερωτηματοθέτηση (n)
interrogatori

ερωτηματολόγιο (n)
qüestionari

ερωτιάρης /e.ɾoˈtça.ɾis/ (adj)
coqueto

ερωτικός (adj)
eròtic

ερωτισμός (n)
erotisme

ερωτομανής (adj)
erotòman

ερωτοτροπία (n)
enamoriscament

ερωτοτροπώ (v)
flirtar

ερωτοχτυπημένος
obcecat

ερωτύλος (n)
promiscu

ερύθημα /eˈɾi.θi.ma/ (n)
arrauxat

ερώτηση (n)
pregunta

εσάνς (n)
essència

εσάρπα /eˈsaɾ.pa/ (n)
bufanda

εσείς
vosaltres

εσθονικά (n)
estonià

εσθονικός (adj)
estonià

εσκεμμένος /e.sceˈme.nos/
deliberat

εσκούδο /eˈsku.ðo/ (n)
escut

εσοχή (n)
alcova

εσπέρα /eˈspe.ɾa/ (n)
capvespre

εσπαντρίγια /e.spanˈdri.ʝa/ (n)
espardenya

εσπεράντο /e.speˈɾan.do/ (n)
esperanto

εσπερίδα (n)
vespre

εσπεραντιστής (n)
esperantista

εσπευσμένα (adv)
apressadament

εσπευσμένος
precipitat

εσπρέσο (n)
exprés

εστέρας (n)
èster

εστέτ /eˈstet/ (n)
esteta

εστία /eˈsti.a/ (n)
central
  το σημείο ή ο τόπος όπου εμφανίζεται συγκεντρωμένο ένα γεγονός ή μια δραστηριότητα, που μπορεί να εξαπλωθεί και ευρύτερα
autonomia
  (τεχνολογία) το τμήμα μιας ηλεκτρικής ή άλλης συσκευής το οποίο θερμαίνεται, συμβάλλοντας στο μαγείρεμα ή άλλη σχετική διαδικασία
focus
  (φυσική) το σημείο όπου εστιάζονται ακτίνες φωτός

εστίαση (n)
focus
restauració

εστιάζω /e.stiˈa.zo/ (v)
enfocar

εστιακός (adj)
focal

εστιατόριο (n)
restaurant

εσφαλμένα (adv)
erròniament

εσφαλμένος
erroni

εσχάτως /eˈsxa.tos/ (adv)
últimament

εσχατιά /e.sxa.tiˈa/ (n)
extremitat

εσχατολογία (n)
escatologia

εσχατολογικός (adj)
escatològic

εσχατόγηρος (n)
envellir

εσωκομματικός (adj)
interior

εσωστρεφής (adj)
introvertit

εσωτερικά (adv)
dins

εσωτερικεύω (v)
interioritzar

εσωτερικοποιώ (v)
interioritzar

εσωτερικό (n)
interior

εσωτερικός /e.so.te.ɾiˈkos/ (adj)
intern

εσωτερισμός (n)
esoterisme

εσύ /eˈsi/
tu

εσώρουχο (n)
roba interior

ετήσιος (adj)
anual

εταίρα /eˈte.ɾa/ (n)
cortesana

εταίρος (n)
associat

εταζέρα (n)
prestatge

εταιρεία /e.teˈɾi.a/ (n)
companyia

εταιρεία περιορισμένης ευθύνης
societat de responsabilitat limitada

εταλονάζ (n)
etalonatge

εταλονέρ (n)
etalonatge

ετερο-
hetero-

ετεροβαρής /e.te.ɾo.vaˈɾis/ (adj)
desigual

ετερογονία (n)
heterogeneïtat

ετεροθαλής (adj)
germanastre

ετεροπολικός (adj)
iònic

ετεροφυλοφιλία (n)
heterosexualitat

ετεροφυλόφιλος (n)
heterosexual

ετερόδοξος (adj)
heterodox

ετερόκλητος /e.teˈɾo.kli.tos/ (adj)
heteròclit

ετερόκλιτο /e.teˈɾo.kli.to/ (n)
heteròclit

ετερόκλιτος /e.teˈɾo.kli.tos/ (adj)
heteròclit

ετερότητα (n)
alteritat

ετερόφυλος /e.teˈɾo.fi.los/ (adj)
sexe

ετησίως /e.tiˈsi.os/ (adv)
anualment

ετικέτα /e.tiˈce.ta/ (n)
etiqueta
  (πληροφορική) tag: είναι η σήμανση (markup) που ορίζει ένα στοιχείο σε μια γλώσσα σήμανσης, όπως οι ετικέτες και στο στοιχείο: Μια επικεφαλίδα ... της HTML

ετοιμάζω /e.tiˈma.zo/ (v)
preparar

ετοιμασία /e.ti.maˈsi.a/ (n)
preparació

ετοιμοθάνατος (adj)
moribund

ετρουσκικός (adj)
etrusc

ετυμηγορία /e.ti.mi.ɣoˈɾi.a/ (n)
veredicte

ετυμολογία /e.ti.mo.loˈʝi.a/ (n)
etimologia

ετυμολογικά (adv)
etimològicament

ετυμολογικός (adj)
etimològic

ετυμολόγος (n)
etimologista

ευάλωτος /eˈva.lo.ti/ /eˈva.lo.to/ /eˈva.lo.tos/ (adj)
vulnerable

ευέλικτος /eˈve.li.ktow/ (adj)
flexible

ευέξαπτος (adj)
irascible

ευήθεια (n)
neciesa

ευαίσθητος /eˈve.sθi.tos/ (adj)
delicat

ευαγής (adj)
benèfic

ευαγγέλιο /e.vaŋˈɟe.li.o/ (n)
evangeli

ευαγγελικός (adj)
evangèlic

ευαγγελιστής (n)
evangelista

ευαισθησία /e.ve.sθiˈsi.a/ (n)
sensibilitat
  η ικανότητα κάποιου να αισθάνεται εξωτερικά ερεθίσματα ή επιδράσεις
  η ικανότητα ενός επιστημονικού οργάνου να καταγράφει με ακρίβεια και διαβάθμιση κάποιους (εξωτερικούς) παράγοντες

ευανάγνωστος /e.vaˈna.ɣno.stos/ (adj)
llegible

ευαναγνωσιμότητα (n)
llegibilitat

ευβουλία /e.vuˈli.a/ (n)
prudència

ευγένεια /eˈvʝe.ni.a/ (n)
cortesia
  η ιδιότητα του ευγενικού

ευγενές αέριο
gas noble

ευγενής (adj)
noble

ευγενικά (adv)
cortesament

ευγενικός /e.vʝe.niˈkos/ (adj)
cortès

ευγνωμονώ /ev.ɣno.moˈno/ (v)
agrair

ευγνωμοσύνη /ev.ɣno.moˈsi.ni/ (n)
gratitud

ευγνώμων /evˈɣno.mon/ (adj)
agraït

ευγονική /e.vɣo.niˈci/ (n)
eugenèsia

ευδαιμονία /e.vðe.moˈni.a/ (n)
felicitat
  η έντονη ευτυχία

ευδαιμονισμός (n)
eudemonisme

ευδιάθετος (adj)
humor

ευδιάκριτος (adj)
distint

ευελιξία /e.ve.liˈksi.a/ (n)
flexibilitat

ευεξήγητος (adj)
explicable

ευεξία /e.veˈksi.a/ (n)
benestar

ευερέθιστος (adj)
cagat

ευεργετικός (adj)
beneficiós

ευεργετώ /e.veɾ.ʝeˈto/ (v)
beneficiar

ευζωία /ev.zoˈi.a/ (n)
benanança

ευημερία /e.vi.meˈɾi.a/ (n)
prosperitat

ευημερώ /e.vi.meˈɾo/ (v)
florir

ευθέως (adv)
directament

ευθανασία /e.fθa.naˈsi.a/ (n)
eutanàsia

ευθαρσώς /e.fθaɾˈsos/ (adv)
audaciosament

ευθεία (adv)
directament
  προχωρώντας σε ευθεία γραμμή, διατηρώντας σταθερή κατεύθυνση χωρίς να στρίψεις καθόλου, ίσια (για κατεύθυνση)

ευθεία (n)
línia recta
  (γεωμετρία) η γραμμή που διέρχεται από δύο σημεία Α και Β, απείρου μήκους, χωρίς πάχος, χωρίς αρχή και τέλος και απολύτως ίσια. Είναι ένα από τα πρωταρχικά αξιώματα της ευκλείδειας γεωμετρίας.

ευθραυστότητα (n)
fragilitat

ευθυγράμμιση (n)
alineació

ευθυγραμμίζω (v)
alinear

ευθυγραμμισμένος
alineat

ευθυμία (n)
alegrança

ευθυμογράφος (n)
humorista

ευθυτενής (adj)
dempeus

ευθύγραμμο τμήμα
segment

ευθύγραμμος (adj)
rectilini

ευθύνη /eˈfθi.ni/ (n)
responsabilitat

ευθύς /eˈfθis/ (adj)
dret jurídic

ευθύτητα (n)
rectitud

ευκάλυπτος /efˈka.li.ptos/ (n)
eucaliptus

ευκίνητος /efˈci.ni.tos/ (adj)
àgil

ευκαιρία (n)
ocasió, oportunitat

ευκαιριακός (adj)
oportunista

ευκαιρώ /ef.ceˈɾo/ (v)
arriscar-se

ευκαρυωτικός (n)
eucariòtic

ευκατάληπτος (adj)
comprensible

ευκατάστατος (adj)
acomodat

ευκινησία (n)
agilitat

ευκολάκι /ef.koˈla.ci/ (n)
bufar i fer ampolles
  (οικείο, προφορικό) εύκολο ή πανεύκολο πρόβλημα, συνταγή

ευκολία /ef.koˈli.a/ (n)
facilitat

ευκολοβάσταγος (adj)
flama

ευκολονόητος (adj)
incloure

ευκρίνεια /efˈkɾi.ni.a/ (n)
claredat

ευλάβεια /eˈvla.vi.a/ (n)
veneració

ευλαβικός (adj)
respectuós

ευλογία (n)
benedicció

ευλογιά /e.vloˈʝa/ (n)
verola

ευλογοφανής (adj)
plausible

ευλογώ (v)
beneir

ευλύγιστος /eˈvli.ʝi.stos/ (adj)
elàstic

ευμάρεια /evˈma.ɾi.a/ (n)
deseiximent

ευμενέστατος (adj)
favorable

ευμενής (adj)
favorable

ευμετάβλητος /ev.meˈta.vli.tos/ (adj)
variable

ευνή (n)
allitar-se

ευνοιοκρατία /e.vni.o.kɾaˈti.a/ (n)
favoritisme

ευνομούμενος /ev.noˈmu.me.nos/
administrat

ευνουχίζω /e.vnuˈçi.zo/ (v)
castrar
  (για άνδρα ή αρσενικό ζώο) αποκόπτω ή καταστρέφω τους γεννητικούς αδένες και καθιστώ στείρο

ευνουχισμός (n)
castració

ευνοϊκά (adv)
caritativament

ευνοϊκός /ev.no.iˈkos/ (adj)
avantatjosa

ευνούχος /evˈnu.xos/ (n)
eunuc

ευνοώ /ev.noˈo/ (v)
afavorir
  δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση και προσοχή σε κάποιον· δείχνω εύνοια· είμαι ευνοϊκός απέναντι σε κάποιον
  διευκολύνω κάτι

ευπάθεια (n)
susceptibilitat

ευπαρουσίαστος (adj)
presentable

ευπατρίδης /ef.paˈtɾi.ðis/ (n)
descendència
  (ιστορία) (αρχαία Αθήνα) άτομο της ανώτερης κοινωνικής τάξης, (κατ’ επέκταση) αριστοκράτης
  (ιστορία) (αρχαία Ρώμη) πατρίκιος
  άτομο αριστοκρατικής καταγωγής, καλλιεργημένο και με ευγενικούς τρόπους

ευπείθεια (n)
conformitat

ευπεψία (n)
digestibilitat

ευπρέπεια /efˈpɾe.pi.a/ (n)
decència

ευπροσάρμοστος /ef.pɾoˈsaɾ.mo.stos/ (adj)
adaptable

ευπροσηγορία /ef.pɾo.si.ɣoˈɾi.a/ (n)
afabilitat

ευπρόσδεκτος (adj)
benvingut

ευπρόσιτος (adj)
pràctic

ευρέως /eˈvɾe.os/ (adv)
popularment

ευρεσιτεχνία (n)
patentar

ευρετήριο /e.vɾeˈti.ɾi.o/ (n)
índex

ευρετική (n)
heurística

ευρετικός (adj)
heurístic
  (μαθηματικά) που συμβάλλει στην γρήγορη λύση ενός προβλήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η λύση είναι η βέλτιστη δυνατή

ευρηματικότητα (n)
acumen

ευρυεκπομπή /e.vɾi.ek.pomˈbi/ (n)
radiodifusió

ευρω- /e.vɾo/
euro-

ευρωβουλευτής (n)
eurodiputat

ευρωπαϊκός /e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
europeu

ευρωπαϊστής (n)
europeista

ευρωσκεπτικισμός (n)
euroescepticisme

ευρωσκεπτικιστής (n)
euroescèptic

ευρύνω (v)
ajaure

ευρύς (adj)
ample

ευρύχωρος (adj)
espaiós

ευρώ /eˈvɾo/ (n)
euro

ευρώπιο (n)
europi

ευσέβεια /efˈse.vi.a/ (n)
pietat

ευσεβάστως /ef.seˈva.stos/ (adv)
respectuosament

ευσεβής /ef.seˈvis/ (adj)
devot

ευσπλαχνία (n)
compassió

ευσταθής (adj)
estable

ευσταθώ (v)
categoria

ευσυγκίνητος (adj)
emotiu

ευσυγκινησία (n)
emotivitat

ευσυνείδητα (adv)
aplicació

ευσυνείδητος /ef.siˈni.ði.tos/ (adj)
conscienciosa
  που φέρεται σωστά και έντιμα, σύμφωνα με τη συνείδησή του

ευσυνειδησία /ef.si.ni.ðiˈsi.a/ (n)
escrúpol

ευτέλεια (n)
vilania

ευτραφής (adj)
corpulent

ευτροφισμός /ef.tɾo.fiˈzmos/ (n)
eutrofització

ευτυχία /e.ftiˈçi.a/ (n)
felicitat

ευτυχισμένα (adv)
afortunadament

ευτυχισμένος
feliç

ευτυχώ (v)
enganyar

ευτυχώς /e.ftiˈxos/ (adv)
afortunadament

ευυπόληπτος /e.viˈpo.li.ptos/ (adj)
respectable

ευφάνταστος (adj)
imaginatiu

ευφημισμός /e.fi.miˈzmos/ (n)
eufemisme

ευφορία /ef.foˈɾi.a/ (n)
eufòria
  χαρά και ευφροσύνη

ευφράδεια (n)
eloqüència

ευφραίνω /eˈfɾe.no/ (v)
delectar

ευφραδής (adj)
eloqüent

ευφροσύνη (n)
alegrança

ευφυΐα /e.fiˈi.a/ (n)
intel·ligència

ευφυής /e.fiˈis/ (adj)
astut

ευφυολόγημα /e.fi.oˈlo.ʝi.ma/ (n)
acudit

ευφωνικός /e.fo.niˈkos/ (adj)
eufònic

ευφώνιο /eˈfo.ni.o/ (n)
bombardí

ευχάριστα (adv)
agradablement

ευχάριστος /eˈfxa.ɾi.stos/ (adj)
agradable

ευχέρεια (n)
deseiximent

ευχή /efˈçi/ (n)
desig

ευχαρίστηση /ef.xaˈɾi.sti.si/ (n)
plaer

ευχαριστήριος /ef.xa.ɾiˈsti.ɾi.os/ (adj)
agraïment

ευχαριστία /ef.xa.ɾiˈsti.a/ (n)
gràcies

ευχαριστημένος
content

ευχαριστώ /ef.xa.ɾiˈsto/ (v)
gràcies, mercès
  δείχνω σε κάποιον ότι τον ευγνωμονώ για κάτι που μου έκανε ή που μου έδωσε
  κάνω κάποιον να νιώσει όμορφα, ικανοποιώ κάποιον

ευψυχία /ef.psiˈçi.a/ (n)
cran

ευωδιά /e.voˈðʝa/ (n)
perfum

ευωδιάζω /e.vo.ðiˈa.zo/ (v)
embalsamar

ευωδιαστός (adj)
aromàtic

ευωχία (n)
banquet

ευωχούμαι (v)
festa

εφάμιλλος (adj)
comparable

εφάπαξ (n)
cop
  (συνεκδοχικά) χρηματικό ποσό που παίρνει κάποιος από το ασφαλιστικό του ταμείο όταν βγαίνει στη σύνταξη

εφάπτομαι (v)
afectar

εφέ /eˈfe/ (n)
efecte

εφέτης (n)
apel·lació

εφήβαιο (n)
mont del pubis

εφήμερος /eˈfi.me.ɾos/ (adj)
efímer

εφίδρωση (n)
transpiració

εφαπτομένη /e.fa.ptoˈme.ni/ (n)
tangent

εφαρμογή /e.faɾ.moˈʝi/ (n)
aplicació

εφαρμοσμένος
aplicat

εφαρμοστέος (adj)
aplicable

εφαρμόζω /e.faɾˈmo.zo/ (v)
adaptar

εφαρμόσιμος (adj)
aplicable

εφεδρεία /e.feˈðɾi.a/ (n)
aprovisionament

εφεκτικός (adj)
circumspecte

εφεξής /e.feˈksis/ (adv)
d'ara endavant
  (χρονικό επίρρημα) από εδώ και πέρα, στο εξής

εφευρέτης (n)
inventor

εφευρέτρια (n)
inventora

εφευρίσκω /e.feˈvɾi.sko/ (v)
inventar

εφευρετικός (adj)
enginyós

εφευρετικότητα (n)
enginy

εφεύρεση (n)
invenció

εφεύρημα (n)
invenció

εφηβεία /e.fiˈvi.a/ (n)
adolescència

εφηβικός (adj)
adolescent

εφημέριος /e.fiˈme.ɾi.os/ (n)
capellà

εφημερία (n)
guàrdia

εφημερίδα /e.fi.meˈɾi.ða/ (n)
diari, periòdic

εφημερεύω /e.fi.meˈɾe.vo/ (v)
guàrdia

εφιάλτης /e.fiˈal.tis/ (n)
malson

εφοδιάζω /e.fo.ðiˈa.zo/ (v)
equipar

εφοδιασμός (n)
avituallament

εφοδιαστικός (adj)
logístic

εφοδιοπομπή (n)
militar

εφοπλιστής /e.fo.pliˈstis/ (n)
armador

εφοριακός (n)
empleat

εφορμώ (v)
abalansar-se

εφτά /eˈfta/
set

εφυαλώνω (v)
esmalt

εφόδιο /eˈfo.ði.o/ (n)
avituallament

εφόσον
sempre que

εχέγγυος (adj)
solvent

εχεμύθεια (n)
discreció

εχθρικός /ex.θɾiˈkos/ (adj)
hostil

εχθροπάθεια (n)
rancúnia

εχθροπραξία (n)
hostilitat

εχθρός /exˈθɾos/ (n)
enemic

εχθρότητα /eˈxθɾo.ti.ta/ (n)
hostilitat

εύγευστος (adj)
ric

εύγλωττος (adj)
eloqüent

εύηχος (adj)
eufònic

εύθετος (adj)
estació

εύθικτος /ˈe.fθi.ktos/ (adj)
susceptible

εύθραυστος /ˈef.θɾaf.stos/ (adj)
fràgil

εύθυμος /ˈe.fθi.mos/ (adj)
content

εύκαμπτος (adj)
flexible

εύκολα /ˈef.ko.la/ (adv)
fàcilment

εύκολος /ˈef.ko.los/ (adj)
fàcil

εύκρατος (adj)
compassat

εύλογα (adv)
lògicament

εύλογος /ˈe.vlo.ɣos/ (adj)
apreciable

εύνοια /ˈev.ni.a/ (n)
favor

εύπεπτος (adj)
digerible

εύπιστος /ˈef.pi.stos/ (adj)
crèdul

εύπλαστος /ˈef.pla.sti/ /ˈef.pla.sto/ /ˈef.pla.stos/ (adj)
dolç

εύπορος /ˈef.po.ɾos/ (adj)
acomodat

εύρηκα /ˈe.vɾi.ka/
eureka

εύρημα (n)
troballa

εύρος (n)
amplitud

εύρος ζώνης
banda

εύστοχος /ˈef.sto.xos/ (adj)
judiciosa

εύστροφος /ˈef.stɾo.fos/ (adj)
astut

εύσωμος /ˈef.so.mos/ (adj)
corpulent

εύφλεκτος /ˈe.fle.ktos/ (adj)
inflamable

εύφορη ημισέληνος
Creixent Fèrtil

εύφορος /ˈe.fo.ɾos/ (adj)
fèrtil

εύχομαι (v)
desitjar

εύχρηστος (adj)
enginyós
  ευχρησιμοποίητος, ευχρησιμοποιούμενος, εύκολος στην χρήση - εφαρμογή

εύχυμος (adj)
planta suculenta

εἰσπρακτορεῖον (n)
càrrec

ζάλη /ˈza.li/ (n)
atordiment

ζάλισμα (n)
mareig

ζάντα (n)
llanta

ζάρα (n)
defecte
  πτυχή, τσαλάκωμα σε ασιδέρωτο ρούχο

ζάρι /ˈza.ɾi/ (n)
dau

ζάχαρη /ˈza.xa.ɾi/ (n)
sucre

ζέβρα /ˈze.vɾa/ (n)
zebra

ζέπελιν (n)
zepelí

ζέρσεϊ (n)
jersei

ζέση (n)
ardor

ζέσταμα (n)
escalfament

ζέστη /ˈze.sti/ (n)
calor

ζέχνω /ˈze.xno/ (v)
fer pudor

ζέψιμο (n)
enganxall de remolc

ζήλια /ˈzi.ʎa/ (n)
gelosia

ζήλος /ˈzi.los/ (n)
fervor

ζήτα (n)
zeta

ζήτημα /ˈzi.ti.ma/ (n)
lliurar

ζήτω
visca

ζίνια /ˈzi.ɲa/ (n)
zínnia

ζαβάδα (n)
estupidesa

ζαβολιάρης (adj)
bandarra

ζαβός (adj)
cretí

ζακέτα /zaˈce.ta/ (n)
càrdigan

ζαλάδα (n)
mareig

ζαλίζομαι (v)
atordiment

ζαλίζω (v)
atordir

ζαλισμένος /za.liˈzme.nos/
marejat

ζαμπόν /zamˈbon/ (n)
pernil

ζαρίζω /zaˈɾi.zo/ (v)
pampalluguejar

ζαργάνα /zaɾˈɣa.na/ (n)
agulla

ζαργκόν (n)
argot

ζαρζαβατικό (n)
hortalissa

ζαρκάδι /zaɾˈka.ði/ (n)
cabirol

ζαρντινιέρα /zaɾ.diˈɲe.ɾa/ (n)
jardinera

ζαρτιέρα (n)
portalligues

ζαρώνω (v)
arrugar

ζαφείρι (n)
safir

ζαφορά /za.foˈɾa/ (n)
safrà

ζαχάρωμα /zaˈxa.ɾo.ma/ (n)
ploma

ζαχαρίνη /za.xaˈɾi.ni/ (n)
sacarina

ζαχαριέρα (n)
sucrera

ζαχαροκάλαμο /za.xa.ɾoˈka.la.mo/ (n)
canya de sucre

ζαχαροπλάστης (n)
pastisser

ζαχαροπλάστισσα (n)
pastissera

ζαχαροπλαστείο (n)
pastisseria

ζαχαρωτό /za.xa.ɾoˈto/ (n)
dolç

ζαχαρότευτλο /za.xaˈɾo.tef.tlo/ (n)
remolatxa sucrera

ζαχαρώνω /za.xaˈɾo.no/ (v)
ploma
  ρίχνω ζάχαρη σε κάτι ή το ρίχνω μέσα σε διάλυμα ζάχαρης

ζεία /ˈzi.a/ (n)
blat midoner

ζείδωρος /ˈzi.ðo.ɾos/ (adj)
refrescant

ζελέ /zeˈle/ (n)
gelatina

ζελατινώδης (adj)
gelatinós

ζεματίζω /ze.maˈti.zo/ (v)
escaldar

ζενίθ /zeˈniθ/ (n)
zenit

ζεστή σοκολάτα /zeˈsti so.koˈla.ta/
xocolata desfeta

ζεσταίνομαι /zeˈste.no.me/ (v)
ardent

ζεσταίνω (v)
escalfar

ζεστασιά (n)
zel

ζεστός /zeˈsti/ /zeˈsto/ /zeˈstos/ (adj)
càlid, calent

ζευγάρι /zeˈvɣa.ɾi/ (n)
parell, parella
  συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο

ζευγάρωμα /zeˈvɣa.ɾo.ma/ (n)
apariament
  η ένωση ή το ταίριασμα δύο στοιχείων
ajuntament
  η σεξουαλική συνεύρεση (λέγεται κυρίως για ζώα αλλά συχνά και για ανθρώπους)

ζεύγμα (n)
zeugma

ζεύγος (n)
parell

ζεύξη /ˈzef.ksi/ (n)
baula
  (τηλεπικοινωνίες, δίκτυο υπολογιστών) → δείτε συνώνυμο κανάλι

ζεύω (v)
junyir

ζηλεύω /ziˈle.vo/ (v)
envejar
  διακατέχομαι από παροδικά ή μόνιμα συναισθήματα ζήλιας, κτητικότητας απέναντι στον ερωτικό μου σύντροφο

ζηλιάρης /ziˈʎa.ɾis/ (n)
gelós

ζημιά /ziˈmɲa/ (n)
dany
derrota
  (ειδικότερα) το έλλειμμα που παρουσιάζεται σε μία οικονομική οντότητα όταν τα έξοδα είναι περισσότερα από τα έσοδα

ζημιογόνος /zi.mi.oˈɣo.nos/ (adj)
perjudicial

ζημιώνω /zi.miˈo.no/ (v)
perjudicar

ζητάω /ziˈta.o/ (v)
demanar la mà

ζητιάνα /ziˈtça.na/ (n)
captaire

ζητιάνος /ziˈtça.nos/ (n)
mendicant, captaire
  αυτός που ζητάει από τους περαστικούς να τον λυπηθούν και να του δώσουν λίγα χρήματα ή άλλη οικονομική βοήθεια

ζητιανεύω /zi.tçaˈne.vo/ (v)
mendicar

ζητιανιά /zi.tçaˈɲa/ (n)
mendicitat

ζιβάγκο /ziˈva.ɡo/ (n)
coll alt

ζιγκ ζαγκ /ˈziɡ ˈziɡ/ (n)
zig-zag

ζιζανιοκτόνο (n)
herbicida

ζιλέ /ziˈle/ (n)
armilla

ζιμπελίνα (n)
mart gibelí

ζιρκόνιο /ziɾˈko.ni.o/ (n)
zirconi
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 40 και χημικό σύμβολο το Zr

ζλότι (n)
zloty

ζογκλάρω (v)
fer jocs malabars

ζογκλέρ /zoŋˈɡleɾ/ (n)
malabarista

ζουάβος /zuˈa.vos/ (n)
zuau

ζουζούνι (n)
bestiola

ζουλάω /zuˈla.o/ (v)
palpar

ζουλού (n)
zulú

ζουμί (n)
brou

ζουμερός /zu.meˈɾos/ (adj)
significatiu
  (μεταφορικά) πλούσιος σε νοήματα και/ή σε εκφραστικά μέσα

ζουμπάς (n)
apunyegar
  εργαλείο για κάρφωμα

ζουρλαίνω (v)
boig

ζουρλομανδύας (n)
camisa de força

ζουρλός /zuɾˈli/ /zuɾˈlo/ /zuɾˈlos/ (adj)
bufó

ζοφερός /zo.feˈɾos/ (adj)
amenaçador

ζοχαδιάζω (v)
excitar

ζοχός /zoˈxos/ (n)
lletsó

ζούγκλα /ˈzuŋ.ɡla/ (n)
jungla

ζυγίζω /ziˈʝi.zo/ (v)
pesar

ζυγαριά /zi.ɣaɾˈʝa/ (n)
bàscula

ζυγοσταθμισμένος
equilibrat

ζυγοταινία (n)
zigotè

ζυγωματικό (n)
pòmul

ζυγωματικός (adj)
zigomàtic

ζυγός /ziˈɣos/ (n)
jou

ζυγώτης /ziˈɣo.tis/ (n)
zigot

ζυθοποιείο (n)
cerveseria

ζυμάρι /ziˈma.ɾi/ (n)
dentifrici

ζυμαρικό (n)
dentifrici

ζυμωτήριο /zi.moˈti.ɾi.o/ (n)
pastera

ζυμώνω (v)
pastar

ζω /ˈzo/ (v)
viure

ζωάκι (n)
amanyagar

ζωή /zoˈi/ (n)
vida

ζωανθρωπία /zo.an.θɾoˈpi.a/ (n)
zoantropia

ζωγράφος /zoˈɣɾa.fos/ (n)
pintor

ζωγραφίζω /zo.ɣɾaˈfi.zo/ (v)
pintar

ζωγραφιά (n)
pintura, quadre

ζωγραφική (n)
pintura

ζωγραφικός /zo.γɾa.fiˈkos/ (adj)
pictòric

ζωδιακός (adj)
zodíac

ζωηρός /zo.iˈɾos/ (adj)
actiu

ζωμός /zoˈmos/ (n)
brou

ζωνάρι (n)
cintura

ζωντανός /zon.daˈnos/ (adj)
viu
  που ζει, βρίσκεται στη ζωή, δεν είναι νεκρός
vivaç
  (για μετάδοση ενός γεγονότος από ραδιοτηλεοπτικά μέσα) που μεταδίδεται απ' ευθείας
  (διαδίκτυο) (για μετάδοση ενός γεγονότος διαδικτυακά) live streaming: που μεταδίδεται απ' ευθείας διαδικτυακά (βλ. ζωντανή ροοθήκευση)

ζωντοχήρα /zon.doˈçi.ɾa/ (n)
divorciada

ζωντοχήρος (n)
divorciat

ζωοδότης (n)
creador

ζωολογία /zo.o.loˈʝi.a/ (n)
zoologia

ζωολογικός /zo.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
zoològic

ζωολογικός κήπος
zoològic

ζωολόγος (n)
zoòleg

ζωονόσος (n)
zoonosi

ζωοπλαγκτόν /zo.o.plaŋˈkton/ (n)
zooplàncton

ζωοτροφή (n)
past

ζωοφιλία /zo.o.fiˈli.a/ (n)
zoofília
  ως μετάφραση του zoophilia: (ψυχιατρική) σεξουαλική έλξη (παραφιλία) που εκδηλώνεται ως ασυνήθιστο ενδιαφέρον (ενίοτε και σεξουαλικό) προς τα ζώα

ζωοφόρος /zo.oˈfo.ɾos/ (n)
fris

ζωροαστρισμός (n)
zoroastrisme

ζωτικός /zo.tiˈkos/ (adj)
vital

ζωύφιο (n)
bestiona

ζόμπι /ˈzom.bi/ (n)
zombi

ζόρι /ˈzo.ɾi/ (n)
estrebada

ζόρικος (adj)
difícil

ζύγι /ˈzi.ʝi/ (n)
pes
obenc
  ένα από δύο (ή περισσότερα) μικρά νήματα με τα οποία συνδέεται ο σκελετός του χαρταετού με το νήμα από το οποίο εξαρτάται κατά την ανύψωσή του

ζύμη /ˈzi.mi/ (n)
massa, pasta

ζύμωση (n)
fermentació

ζώα
bestiar

ζώδιο (n)
signe

ζώνη /ˈzo.ni/ (n)
cinturó
  οτιδήποτε μοιάζει με ζώνη ρούχου

ζώνη ασφαλείας
cinturó de seguretat

ζώνη ώρας /ˈzo.ni ˈo.ɾas/
fus horari

ζώνω (v)
encerclar

ζώο /ˈzo.o/ (n)
animal, bèstia

η ισχύς εν τη ενώσει /i iˈsçis. en‿ti‿eˈno.si/
la unió fa la força

η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδό σου
la pilota és a la teulada d'algú

η περιέργεια σκότωσε τη γάτα
la curiositat va matar el gat

ηγέτης /iˈʝe.tis/ (n)
líder

ηγεμονία /i.ʝe.moˈni.a/ (n)
hegemonia

ηγεμονεύω /i.ʝe.moˈne.vo/ (v)
regnat

ηγεμόνας /i.ʝeˈmo.nas/ (n)
sobirà

ηγεσία /i.ʝeˈsi.a/ (n)
comandament

ηγετικός (adj)
comandament

ηγουμένη (n)
abadessa

ηγουμενία (n)
abadia

ηγουμενείο (n)
priorat

ηγούμαι (v)
dirigir

ηδονή /i.ðoˈni/ (n)
agradar

ηδονισμός (n)
hedonisme

ηδονιστής /i.ðp.niˈstis/ (n)
hedonista

ηδονιστικός (adj)
hedonista

ηθελημένος
délibéré

ηθικά (adv)
moralment

ηθική /i.θiˈci/ (n)
ètica
  (γενικά)
  (φιλοσοφία)

ηθικολόγος (n)
moralista

ηθικοπλαστικός /i.θi.ko.pla.stiˈci/ /i.θi.ko.pla.stiˈko/ /i.θi.ko.pla.stiˈkos/ (adj)
moralista

ηθικό /i.θiˈko/ (n)
moral

ηθικός /i.θiˈkos/ (adj)
moral

ηθογραφία (n)
estudi

ηθολογία (n)
etologia

ηθοποιία /i.θo.pi.ˈi.a/ (n)
actuació

ηθοποιός /i.θo.pi.ˈos/ (n)
actor

ηλέκτριση (n)
electrificació

ηλίανθος /iˈli.an.θos/ (n)
gira-sol

ηλίαση /iˈli.as.i/ (n)
assolellada

ηλίθια /iˈli.θi.a/ (adv)
estúpidament

ηλίθιος /iˈli.θi.a/ /iˈli.θi.o/ /iˈli.θi.os/ (adj)
imbècil

ηλεκτρίζω (v)
electrificar

ηλεκτρικά (adv)
elèctricament

ηλεκτρική καρέκλα
cadira elèctrica

ηλεκτρική σκούπα
aspiradora

ηλεκτρικό ρεύμα
corrent elèctric

ηλεκτρικό φορτίο
càrrega elèctrica

ηλεκτρικός /i.le.ktɾiˈkos/ (adj)
elèctric

ηλεκτρισμός /i.lek.tɾiˈzmos/ (n)
electricitat

ηλεκτρο-
electro-

ηλεκτροεγκεφαλογραφία (n)
electroencefalograma

ηλεκτροκαρδιογράφημα (n)
electrocardiograma

ηλεκτρολογία /i.le.ktɾo.loˈʝi.a/ (n)
electrotècnia

ηλεκτρολόγος /i.le.ktɾoˈlo.ɣos/ (n)
electricista

ηλεκτρολύτης (n)
electròlit

ηλεκτρομαγνητικός (adj)
electromagnètic

ηλεκτρομαγνητισμός (n)
electromagnetisme

ηλεκτρονιακός (adj)
electrònic

ηλεκτρονική (n)
electrònica

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο /i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o/
correu electrònic

ηλεκτρονικός (adj)
electrònic

ηλεκτρονικός υπολογιστής
ordinador

ηλεκτροσκόπιο (n)
electroscopi

ηλεκτροστατικός (adj)
electrostàtic

ηλεκτροσυγκολλητής /i.lek.tɾo.siŋ.go.liˈtis/ (n)
soldador

ηλεκτροφόρηση (n)
electroforesi

ηλεκτροχημικός /i.lek.tɾo.çi.miˈkos/ (adj)
electroquímic

ηλεκτρόδιο (n)
elèctrode

ηλεκτρόλυση /i.leˈktɾo.li.si/ (n)
electròlisi

ηλεκτρόνιο /i.leˈktɾo.ni.o/ (n)
electró

ηλιέλαιο (n)
oli de gira-sol

ηλιακό ρολόι
rellotge de sol

ηλιακό σύστημα
sistema solar

ηλιακός /i.li.aˈkos/ (n)
solar

ηλικία /i.liˈci.a/ (n)
edat

ηλικιωμένος
ancià

ηλιοβασίλεμα (n)
ocàs

ηλιοκεντρικός /i.li.o.cen.dɾiˈkos/ (adj)
heliocèntric

ηλιοπληξία (n)
assolellada

ηλιοροφή /i.li.o.ɾoˈfi/ (n)
sostre solar

ηλιοστάσιο /i.li.oˈsta.si.o/ (n)
solstici

ηλιοστάτης /i.li.oˈsta.tis/ (n)
heliòstat

ηλιοτρόπιο /i.ʎoˈtɾo.pi.o ή i.li.oˈtɾo.pi.o/ (n)
heliotropi

ηλιόλουστος /iˈʎo.lu.stos/ (adj)
asolellat

ηλιόπαυση /i.liˈo.paf.si/ (n)
heliopausa

ηλιόσφαιρα /i.liˈo.sfe.ɾa/ (n)
heliosfera

ηλιόφιλος (adj)
heliòfil

ηλύσιος (adj)
elisi

ημέιλ (n)
correu electrònic

ημίθεος /iˈmi.θe.os/ (n)
semideessa

ημίτονο /iˈmi.to.no/ (n)
sinus

ημίφωνο /iˈmi.fo.no/ (n)
lliscar

ημίχρονο (n)
mitja part

ημίψηλο (n)
barret de copa

ημεράδα (n)
placidesa

ημερήσιος (adj)
diürn

ημερεύω /i.meˈɾe.vo/ (v)
apaivagar

ημερολογιακός (adj)
calendàric

ημερολόγιο /i.me.ɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
calendari, diari

ημερομηνία /i.me.ɾo.miˈni.a/ (n)
data

ημι-
semi-

ημιαγωγός /i.mi.a.ɣoˈɣos/ (n)
semiconductor

ημιεπίπεδο (n)
semiplà

ημικρανία (n)
migranya

ημικός (adj)
èmic

ημικύκλιο (n)
semicercle

ημιπληγία /i.mi.pliˈʝi.a/ (n)
hemiplegia

ημισέληνος /i.miˈse.li.nos/ (n)
mitja lluna

ημισφαίριο /i.miˈsfe.ɾi.o/ (n)
hemisferi

ημιτόνιο (n)
semitò

ημιφορτηγό (n)
camioneta

ημιώροφος (n)
llotja

ηνίο /iˈni.o/ (n)
regna

ηνίοχος /iˈni.o.xos/ (n)
auriga

ηπατίτιδα (n)
hepatitis

ηπατικός (adj)
hepàtic

ηπατολογία (n)
hepatologia

ηπατομεγαλία (n)
hepatomegàlia

ηράκλειος /iˈɾa.kli.os/ (adj)
herculi

ηρεμία (n)
calma

ηρεμιστικό (n)
sedant

ηρεμιστικός (adj)
sedant

ηρεμώ (v)
calmar

ηρωίδα (n)
heroïna

ηρωίνη (n)
heroïna

ηρωικά (adv)
heroicament

ηρωισμός (n)
heroisme

ησυχάζω (v)
calmar

ησυχία (n)
silenci

ησυχαστήριο (n)
jubilació

ητικός (adj)
ètic

ηττημένος /i.tiˈme.nos/
derrotat

ηττοπάθεια /i.toˈpa.θi.a/ (n)
derrotisme

ηττοπαθής (adj)
derrotista

ηττώμαι (v)
perdre

ηφαίστειο /iˈfe.sti.o/ (n)
volcà
  (γεωλογία) άνοιγμα ή ρωγμή στο φλοιό της Γης ή άλλου πλανήτη, από όπου, συχνά, εκρέουν ή εκρήγνυνται ατμός και ρευστά πετρώματα στην επιφάνεια με την μορφή λάβας
  (συνεκδοχικά) το βουνό ή ο λόφος που σχηματίζεται από στερεοποιημένα υλικά που έχουν αναβλύσει γύρω από το παραπάνω άνοιγμα ή ρήγμα
  (μεταφορικά) τόπος ή κατάσταση με μεγάλες συγκρούσεις και πιέσεις
  (μεταφορικά) άνθρωπος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο και θερμή ερωτική συμπεριφορά

ηφαιστειακός (adj)
volcànic

ηφαιστειογενής (adj)
volcànic

ηφαιστειολογία (n)
vulcanologia

ηφαιστειώδης /i.fe.stiˈo.ðis/ (adj)
volcànic

ηχείο /iˈçi.o/ (n)
altaveu

ηχηρός (adj)
sonor

ηχητικό κύμα
ona acústica

ηχητικός /i.çi.tiˈci/ /i.çi.tiˈko/ /i.çi.tiˈkos/ (adj)
sonor

ηχοβολιστικό (n)
sonar

ηχογράφηση (n)
enregistrament

ηχογραφώ (v)
anotar

ηχοκαρδιογράφημα (n)
ecocardiografia

ηχοκαρδιογραφία /i.xo.kaɾ.ði.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ecocardiografia

ηχολαλία (n)
ecolàlia

ηχομιμητικός /i.xo.mi.mi.tiˈkos/ (adj)
onomatopeic

ηχορύπανση /i.xoˈɾi.pan.si/ (n)
contaminació acústica

ηχόχρωμα /iˈxo.xɾo.ma/ (n)
timbre

ηχώ (n)
eco
  φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο ένας ήχος αντανακλάται σε ένα εμπόδιο που απέχει περισσότερο από 17 μέτρα από την πηγή του και επιστρέφοντας ακούγεται διακριτά και συνήθως με πολλαπλές επαναλήψεις (σε αντίθεση με την αντήχηση η οποία δεν εμφανίζει διακριτές επαναλήψεις)

θάβω (v)
enterrar
  τοποθετώ έναν νεκρό σε τάφο, ενταφιάζω

θάλαμος /ˈθa.la.mos/ (n)
cambra

θάλασσα /ˈθa.la.sa/ (n)
mar

θάλλιο (n)
tal·li

θάλλω /ˈθa.lo/ (v)
florir

θάλπος /ˈθal.pos/ (n)
zel

θάμβος /ˈθaɱ.vos/ (n)
esclat

θάμνος /ˈθa.mnos/ (n)
arbust

θάμπωμα /ˈθam.bo.ma/ (n)
difuminar

θάνατος /ˈθa.na.tos/ (n)
mort

θάρρος /ˈθa.ɾos/ (n)
coratge

θέα /ˈθe.a/ (n)
vista

θέαμα /ˈθe.a.ma/ (n)
espectacle

θέαση /ˈθe.a.si/ (n)
visió

θέατρο /ˈθe.a.tɾo/ (n)
teatre

θέλγητρο /ˈθel.ʝi.tɾo/ (n)
embruixar

θέλημα /ˈθe.li.ma/ (n)
anar
  η βούληση, ιδιαίτερα όταν έχει να κάνει με το θεό
encàrrec
  μικρή εργασία ή αποστολή που εκτελείται για λογαριασμό άλλου

θέληση (n)
voluntat

θέλω (v)
voler

θέμα /ˈθe.ma/ (n)
tema

θέρετρο /ˈθe.ɾe.tɾo/ (n)
complex turístic

θέρισμα (n)
collita

θέρμανση /ˈθeɾ.man.si/ (n)
calefacció

θέρμη (n)
ardor

θέση (n)
posició

θέσπισμα (n)
estatut

θέτω (v)
col·locar

θήκη /ˈθi.ci/ (n)
beina

θήλυ (n)
femella

θήλωμα (n)
papil·loma

θήτα /ˈθi.ta/ (n)
theta

θίγω /ˈθi.ɣo/ (v)
tocar

θίνα (n)
duna

θα (n)
anar
  οι υποσχέσεις

θαλάμη (n)
cambra
  τμήμα της κάννης του όπλου, όπου τοποθετείται το βλήμα

θαλάσσια αύρα /θaˈla.si.a ˈa.vɾa/
brisa de mar

θαλάσσιο ποδήλατο
gavina

θαλάσσιο ρεύμα
corrent

θαλάσσιος /θaˈla.si.os/ (adj)
marí

θαλαμηγός (n)
iot

θαλασσαετός (n)
àguila marina

θαλασσαιμία (n)
talassèmia

θαλασσινά (n)
fruit de mar

θαλασσογραφία (n)
marina

θαλλός (n)
plaçó

θαλπωρή /θal.poˈɾi/ (n)
benestar

θαμμένος
enterrat

θαμπός /θamˈbos/ (adj)
borrós

θαμπώνω /θamˈbo.no/ (v)
difuminar
  (μεταβατικό) κάνω κάτι θαμπό (κυρίως για επιφάνειες διαφανείς ή ανακλαστικές)
enlluernar
  (αμετάβατο) γίνομαι θαμπός (κυρίως για επιφάνειες διαφανείς ή ανακλαστικές)
  (μεταβατικό) (μεταφορικά) εντυπωσιάζω κάποιον με τη λάμψη μου, την ομορφιά ή τις ικανότητές μου

θαμώνας (n)
parroquià

θανάσιμα (adv)
morta

θανατηφόρος (adj)
letal

θανατική ποινή /θa.na.tiˈci piˈni/
pena de mort

θανατώνω (v)
matar

θαρθουέλα (n)
sarsuela

θαρραλέα (adv)
coratjosament

θαρραλέος /θa.ɾaˈle.os/ (adj)
coratjós

θαρρώ (v)
pensar

θαυμάζω /θavˈma.zo/ (v)
admirar

θαυμάσια (adv)
meravellosament

θαυμάσιος (adj)
meravellós

θαυμασμός /θav.maˈzmos/ (n)
admiració

θαυμαστής (n)
admirador

θαυμαστικό /θav.ma.stiˈko/ (n)
signe d'admiració

θαυμαστικός (adj)
admiratiu

θαυματουργός (adj)
miraculós

θαύμα (n)
miracle

θεά /θeˈa/ (n)
deessa
  θηλυκή θεότητα

θεάνθρωπος (n)
teantrop

θεία /ˈθi.a/ (n)
tia, tieta

θείο (n)
sofre

θείος /ˈθi.os/ (n)
oncle, tiet
  (οικογένεια) ο αδελφός του πατέρα ή της μητέρας
  (οικογένεια) ο εξάδελφος του πατέρα ή της μητέρας
  (οικογένεια) ο αδελφός του παππού ή της γιαγιάς

θείτσα (n)
tieta
  θεία

θεαθήναι (n)
baca

θεαματικά (adv)
espectacularment

θεαματικός (adj)
espectacular

θεατής /θe.aˈtis/ (n)
espectador

θεατρίνα (n)
actriu

θεατρίνος (n)
actor

θεατρικός (adj)
teatral

θειάφι /θiˈa.fi/ (n)
sofre

θειικό οξύ
àcid sulfúric

θειικός (adj)
sulfat

θειούχος (adj)
sulfurosa

θεληματικός /θe.li.ma.tiˈkos/ (adj)
voluntari

θελκτικός /θel.ktiˈkos/ (adj)
encantador

θεμέλιο /θeˈme.li.o/ (n)
fundació

θεματικό πεδίο
domini

θεματικός (adj)
temàtic

θεματοφυλακή (n)
servir

θεματοφύλακας (n)
dipositari

θεμελιακός (adj)
fonamental
  που έχει σχέση με τα θεμέλια ή αναφέρεται σ' αυτά

θεμελιωτής (n)
fundador

θεμελιώδης /θe.me.liˈo.ðis/ (adj)
fonamental

θεμελιώνω /θe.me.liˈo.no/ (v)
fundar

θεμιτός /θe.miˈti/ /θe.miˈto/ /θe.miˈtos/ (adj)
bell

θεογεννήτρια (n)
Mare de Déu

θεοδικία (n)
ordalia
  (θρησκεία) η εκδήλωση της θεϊκής εύνοιας ή τιμωρίας σχετικά με ανθρώπινες πράξεις
teodicea
  (φιλοσοφία) η φιλοσοφική δικαίωση του Θεού για τη δημιουργία και την ύπαρξη του κακού στον κόσμο

θεοδόλιχος (n)
alidada

θεοκράτης (n)
teòcrata

θεοκρατία (n)
teocràcia

θεοκρατικός (adj)
teocràtic

θεολογία /θe.o.loˈʝi.a/ (n)
teologia

θεολόγος (n)
teòleg

θεομηνία (n)
calamitat

θεοπάλαβος (adj)
bufó

θεοποίηση (n)
deïficació

θεοποιώ (v)
deïficar

θεοσοφικός /θe.o.so.fiˈkos/ (adj)
teosòfic

θεουργία /θe.uɾˈʝi.a/ (n)
teúrgia

θερίζω (v)
delmar

θεραπαινίδα (n)
cambrera

θεραπεία /θe.ɾaˈpi.a/ (n)
teràpia

θεραπευτής /θe.ɾa.peˈftis/ (n)
terapeuta

θεραπευτικός (adj)
terapèutic

θεραπεύσιμος (adj)
curable

θεραπεύω (v)
curar

θεριεύω /θeɾˈʝe.vo/ (v)
arribar a ser
  (για ζώα) γίνομαι πιο άγριος και επιθετικός

θεριζοαλωνιστική μηχανή
màquina segadora

θερινή ώρα /θe.ɾiˈni ˈo.ɾa/
horari d'estiu

θερινό ηλιοστάσιο
solstici d'estiu

θερινός /θe.ɾiˈnos/ (adj)
estiuenc

θερισμένος
escurat

θερισμός (n)
collita

θεριστής (n)
segador

θερμάστρα (n)
estufa

θερμίδα (n)
caloria

θερμαίνω (v)
escalfar

θερμαλισμός (n)
termalisme

θερμαντικός (adj)
calefactori

θερμαστής (n)
fogoner

θερμογραφία /θeɾ.mo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
termografia

θερμοδυναμική /θeɾ.mo.ði.na.miˈci/ (n)
termodinàmica

θερμοδυναμικός (adj)
termodinàmic

θερμοκήπιο /θeɾ.moˈci.pi.o/ (n)
hivernacle

θερμοκοιτίδα /θeɾ.mo.ciˈti.ða/ (n)
incubadora

θερμοκρασία (n)
temperatura

θερμοκρασιακή αναστροφή /θeɾ.mo.kɾa.si.aˈci a.na.stɾoˈfi/
inversió tèrmica

θερμομετρία (n)
termometria

θερμοπίδακας /θeɾ.moˈpi.ða.kas/ (n)
guèiser

θερμοπηγή (n)
font calenta

θερμοπλαστικός (adj)
termoplàstic

θερμοπληξία (n)
insolació

θερμοπυρηνικός /θeɾ.mo.pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
termonuclear

θερμοσίφωνας /θeɾ.moˈsi.fo.nas/ (n)
escalfador

θερμοστάτης /θeɾ.moˈsta.tis/ (n)
termostat

θερμοφόρα (n)
bossa d'aigua calenta

θερμοχημεία (n)
termoquímica

θερμοχωρητικότητα /θeɾ.mo.xo.ɾi.tiˈko.ti.ta/ (n)
capacitat calorífica

θερμόμετρο /θeɾˈmo.me.tɾo/ (n)
termòmetre

θερμός /θeɾˈmos/ (adj)
calorós

θερμός /θeɾˈmos/ (n)
termos

θερμότητα /θeɾˈmo.ti.ta/ (n)
calor

θερμόφιλος /θeɾˈmo.fi.los/ (n)
termòfil
  (βιολογία) οργανισμός που προτιμά να ζει και να αναπτύσσεται σε υψηλές θερμοκρασίες

θεσμικός (adj)
institucional

θεσπέσιος /θeˈspe.si.os/ (adj)
grandiós

θετικά /θe.tiˈka/ (adv)
positivament

θετικισμός (n)
positivisme

θετικός (adj)
positiu
  (για αριθμούς) μεγαλύτερος από το μηδέν (έχει πρόσημο το +)
  (για αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων) που επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας ασθένειας
precís
  (για επιστήμες) που βασίζεται στην παρατήρηση και το πείραμα και/ή θεμελιώνεται μαθηματικά

θετικότητα /θe.tiˈko.ti.ta/ (n)
positivitat

θετός /θeˈtos/ (adj)
adoptat

θεωρία /θe.oˈɾi.a/ (n)
teoria

θεωρία πιθανοτήτων
teoria de la probabilitat

θεωρία πληροφορίας
teoria de la informació

θεωρείο (n)
cabana

θεωρητικά (adv)
teòricament

θεωρητικολογώ (v)
discutible

θεωρητικός /θe.o.ɾi.tiˈkos/ (adj)
teòric

θεωρώ /θe.oˈɾo/ (v)
considerar

θεϊκός /θe.iˈkos/ (adj)
diví

θεϊσμός (n)
teisme

θεόρατος (adj)
enorme

θεός /θeˈos/ (n)
déu

θεότητα /θeˈo.ti.ta/ (n)
divinitat

θεότρελος /θeˈo.tɾe.los/ (adj)
bufó

θεώρημα /θeˈo.ɾi.ma/ (n)
teorema

θεώρηση (n)
visat
  επίσημη σφραγίδα ή υπογραφή που τίθεται σε έγγραφο για επικύρωση ή έλεγχο
consideració
  εξέταση και έγκριση ενός κειμένου ή εγγράφου
  δοξασία ή γνώμη συχνά εκφρασμένη μακροσκελώς ως θεωρία πεποίθησης

θηκάρι /θiˈka.ɾi/ (n)
beina

θηκαρισμένος
cobert

θηλάζω (v)
alletar
  (μεταβατικό) βάζω ένα βρέφος στο στήθος και του δίνω να πιει το μητρικό γάλα

θηλή (n)
mugró

θηλασμός (n)
infermeria

θηλαστικά
mamifer, mamífer

θηλαστικό (n)
mamífer

θηλιά (n)
llaç

θηλοειδής (adj)
papil·lar

θηλυκός (adj)
femení, femella

θηλυκότητα (n)
feminitat

θηλυπρεπής (adj)
afemellat

θημωνιά /θi.moˈɲa/ (n)
paller

θηρίο /θiˈɾi.o/ (n)
monstre

θηριοδαμαστής /θi.ɾi.o.ða.maˈstis/ (n)
domador

θηριωδία /θi.ɾi.oˈði.a/ (n)
atrocitat

θηριώδης (adj)
monstruosa

θησαυροφυλάκιο (n)
tresoreria

θησαυροφύλακας /θi.sa.vɾoˈfi.la.kas/ (n)
tresorer

θησαυρός /θi.saˈvɾos/ (n)
tresor

θησαύρισμα /θiˈsa.vɾi.zma/ (n)
acumulació

θητεία /θiˈti.a/ (n)
mandat

θιασώτης (n)
adhesiu

θιβετιανά (n)
tibetà

θιγμένος
ferit

θλίβομαι /ˈθli.vo.me/ (v)
tristor

θλίψη /ˈθli.psi/ (n)
pena

θλιβερός (adj)
trist

θλιμμένα (adv)
apesaradament

θλιμμένος
trist

θλων
peta

θνησιγενής (adj)
nascut mort

θνησιμότητα (n)
mortalitat

θνητός /θniˈtos/ (n)
mortal

θνητότητα (n)
mortalitat

θολά /θoˈla/ (adv)
tènuement

θολίτης (n)
dovell

θολοσκεπής /θo.lo.sceˈpis/ (adj)
voltat

θολούρα (n)
broma

θολωμένος
tèrbol

θολός /θoˈlos/ (adj)
nebulós

θολώνω /θoˈlo.no/ (v)
agitar

θορυβωδώς (adv)
sorollosament

θορυβώ (v)
alarmar

θορυβώδης /θo.ɾiˈvo.ðis/ (adj)
sorollós

θούλιο (n)
tuli

θράκα (n)
brasa

θράσος /ˈθɾa.sos/ (n)
barra

θρήσκευμα (n)
religió

θρήσκος /ˈθɾi.skos/ (adj)
religiós

θρίαμβος /ˈθɾi.aɱ.vos/ (n)
triomf

θρανίο (n)
faristol

θρασύς /θɾaˈsis/ (adj)
audaç

θραύσμα (n)
fragment

θρεμμένος
gros

θρεονίνη (n)
treonina

θρεπτικός (adj)
nutritiu

θρησκεία /θɾiˈsci.a/ (n)
religió

θρησκευτικά (adv)
religiosament
  από θρησκευτική άποψη

θρησκευτικός /θɾi.sce.ftiˈci/ /θɾi.sce.ftiˈko/ /θɾi.sce.ftiˈkos/ (adj)
religiosa

θρησκεύομαι (v)
aplicar

θριαμβευτικός /θɾi.aɱ.ve.ftiˈkos/ (adj)
triomfador

θριαμβεύω /θɾi.aɱˈve.vo/ (v)
excel·lir

θριαμβολογία (n)
exultació

θριαμβολογώ /θɾi.aɱ.vo.loˈɣo/ (v)
exultar

θροΐζω /θɾoˈi.zo/ (v)
aixafinar

θρούμπι /ˈθɾum.bi/ (n)
sajolida

θρυλικός /θɾi.liˈci/ /θɾi.liˈko/ /θɾi.liˈkos/ (adj)
llegendari

θρυμματίζω (v)
esmicolar-se

θρυμματισμένος
trencat

θρόισμα /ˈθɾo.i.zma/ (n)
aixafinament

θρόμβος /ˈθɾoɱ.vos/ (n)
coàgul

θρόμβωση (n)
obstrucció

θρόνος /ˈθɾo.nos/ (n)
tron

θρύλος /ˈθɾi.los/ (n)
llegenda

θρύψαλο (n)
brossa

θυελλώδης (adj)
tempestuós

θυμάμαι (v)
memoritzar

θυμάρι /θiˈma.ɾi/ (n)
farigola

θυμίζω (v)
recordar

θυματοποίηση (n)
victimització

θυματοποιώ (v)
victimitzar

θυμιατό /θi.mɲaˈto/ (n)
encenser

θυμικός (adj)
afectiu

θυμωμένος /θi.moˈme.nos/
emprenyat

θυμός /θiˈmos/ (n)
ira

θυμώνω (v)
cabrejar
  (μεταβατικό) προκαλώ σε κάποιον θυμό, οργίζω

θυρίδα (n)
caixa forta

θυρανοίξια (n)
inauguració

θυρεοειδής (n)
tiroïdal

θυρεοειδής αδένας
tiroide

θυροτηλέφωνο (n)
intèrfon

θυρωρείο (n)
cabana

θυρωρός (n)
porter

θυρόφυλλο (n)
planxa

θυσία (n)
sacrifici

θυσιάζω /θi.siˈa.zo/ (v)
oferir

θωμισμός /θo.miˈzmos/ (n)
tomisme

θωπεύω /θoˈpe.vo/ (v)
acaronar

θωράκιση (n)
blindatge

θωρακικός /θo.ɾa.ciˈkos/ (adj)
toràcic

θωρακισμένος
blindat

θωρακισμός (n)
blindatge

θωρηκτό (n)
cuirassat

θωριά /θoɾˈʝa/ (n)
aspecte

θόλος /ˈθo.los/ (n)
cúpula

θόλωμα (n)
confusió

θόριο (n)
tori

θόρυβος /ˈθo.ɾi.vos/ (n)
soroll

θύελλα /ˈθi.e.la/ (n)
tempesta

θύλακας /ˈθi.la.kas/ (n)
càpsula
  (ανατομία) κοιλότητα ως θήκη γύρω από διάφορα όργανα του σώματος
  (βοτανική) είδος καρπού με πολλά σπέρματα
enclavament
  (στρατιωτικός όρος) μέρος μέσα σε εχθρικό έδαφος που κατέχεται από τον αντίπαλο

θύμα /ˈθi.ma/ (n)
víctima

θύμηση (n)
record

θύμος /ˈθi.mos/ (n)
tim, timus
  (ανατομία) (θύμος αδένας) ενδοκρινής αδένας που υπάρχει στα βρέφη και στους εφήβους και μικραίνει ιδιαίτερα στους ενήλικες και στον οποίο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία έχουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα

θύρα (n)
porta
babord
  (υλικό υπολογιστή) ειδική υποδοχή σε υπολογιστικό σύστημα για την εισαγωγή του κατάλληλου καλωδίου που θα επιτρέψει την επικοινωνία με περιφερειακές συσκευές.

θύρσος /ˈθiɾ.sos/ (n)
tirs

θύσανος (n)
cirrus
  (μετεωρολογία) το είδος νεφών, τα οποία έχουν λευκή και διάφανη όψη

θώκος (n)
càtedra

θώρακας /ˈθo.ɾa.kas/ (n)
tòrax
  (ανατομία) μέρος του σώματος: το ανώτερο μέρος του κορμού σπονδυλωτών ζώων, μεταξύ του λαιμού και της κοιλιάς, που προστατεύεται από τα πλευρά· στη θωρακική κοιλότητα περικλείονται οι πνεύμονες και η καρδιά

ιάσιμος /iˈa.si.mos/ (adj)
curable

ιέρεια /iˈe.ɾi.a/ (n)
sacerdotessa

ιαβαϊκά (n)
javanès

ιαγουάρος (n)
jaguar

ιαματικός (adj)
medicinal

ιαμβικός /i.aɱ.viˈkos/ (adj)
iàmbic

ιαπωνικά (n)
japonès

ιαπωνικός (adj)
japonès

ιατρικά (adv)
mèdicament

ιατρική (n)
medicina

ιατρικός (adj)
mèdic

ιατρογενής (adj)
iatrogènic

ιατροδικαστής (n)
metge forense

ιβίσκος /iˈvi.skos/ (n)
hibisc

ιβηρικός /i.vi.ɾiˈkos/ (adj)
iber

ιγκλού (n)
iglú

ιγμορίτιδα (n)
sinusitis

ιγμόρειο (n)
si maxil·lar

ιγνύα /iˈɣni.a/ (n)
sofraja

ιδέα /iˈðe.a/ (n)
idea

ιδίωμα /iˈði.o.ma/ (n)
dialecte
  (γλωσσολογία) γλωσσική ποικιλία μιας διαλέκτου ή μιας γλώσσας που χαρακτηρίζει έναν τόπο ή μια κοινωνική ομάδα, στην οποία οι διαφορές (από τη συνηθισμένη γλώσσα) είναι φανερές, αλλά δεν εμποδίζουν την κατανόηση

ιδίως /iˈði.os/ (adv)
cabdalment

ιδανικά (adv)
idealment

ιδανικός /i.ða.niˈkos/ (adj)
ideal

ιδεαλισμός /i.ðe.a.liˈzmos/ (n)
idealisme

ιδεαλιστής /i.ðe.a.liˈstis/ (n)
idealista

ιδεαλιστικός (adj)
idealista

ιδεατός /i.ðe.aˈtos/ (adj)
nocional

ιδεογραφία (n)
ideografia

ιδεοληπτικά (adv)
obsessivament

ιδεοληπτικός /i.ðe.o.li.ptiˈkos/ (n)
obsessiu

ιδεοληψία (n)
obsessió

ιδεολογία /i.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
ideologia

ιδεολογικός /i.ðe.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
ideològic

ιδεολόγος /i.ðe.oˈlo.ɣos/ (n)
ideòleg

ιδεόγραμμα (n)
ideograma

ιδεώδες (n)
ideal

ιδιαίτερα (adv)
cabdalment

ιδιαίτερος /iˈði̯e.te.ɾos/ (adj)
a part
  που ανήκει σε κάποιον, που είναι δικός του και τον χαρακτηρίζει
  ξεχωριστός

ιδιαιτερότητα /i.ði̯e.teˈɾo.tit.a/ (n)
particularitat

ιδιοκτήτης (n)
propietari

ιδιοκτήτρια (n)
propietari

ιδιοκτησία /i.ði.o.ktiˈsi.a/ (n)
propietat

ιδιοποίηση (n)
apropiació

ιδιορρυθμία (n)
peculiaritat
  η ιδιαιτερότητα ενός ανθρώπου, πράγματος ή κατάστασης που χαρακτηρίζονται ως ιδιόρρυθμα

ιδιοσυγκρασία /i.ði.o.siŋ.ɡɾaˈsi.a/ (n)
idiosincràsia

ιδιοσυστατικός /i.ði.o.si.sta.tiˈkos/ (adj)
constitutiu

ιδιοτελής (adj)
egoista

ιδιοτιμή /i.ði.o.tiˈmi/ (n)
autovalor

ιδιοτροπία (n)
rampell

ιδιοχείρως /i.ði.oˈçi.ɾos/ (adv)
propri

ιδιωματικός (adj)
idiomàtic

ιδιωματισμός /i.ði.o.ma.tiˈzmos/ (n)
idioma
  (γλωσσολογία) λέξη ή φράση ή άλλο γλωσσικό στοιχείο που απαντά σε ένα τοπικό ή κοινωνικό ιδίωμα ή διάλεκτο και όχι στην κοινή γλώσσα

ιδιωτεία (n)
idiotesa

ιδιωτικοποίηση /i.ði.o.ti.koˈpi.i.si/ (n)
privatització

ιδιωτικός (adj)
privat

ιδιωτικότητα (n)
privacitat

ιδιωτισμός /i.ði.o.tiˈzmos/ (n)
idioma

ιδιόκτητος (adj)
privat

ιδιόλεκτος (adj)
idiolecte

ιδιόρρυθμος /i.ðiˈo.ɾi.θmos/ (adj)
a part

ιδιότητα /i.ðiˈo.ti.ta/ (n)
qualitat
  χαρακτηριστικό, γνώρισμα μιας κατηγορίας προσώπων ή πραγμάτων ή ενός μεμονωμένου ατόμου και κατάστασης
estatut
  η κατάσταση του να ανήκει κάποιος σε ένα σύνολο ή να έχει κάποια θέση που να του δίνει υποχρεώσεις ή/και δικαιώματα

ιδιότροπος (adj)
capritxosa

ιδιώτης (n)
agut

ιδού
així

ιδρυτής /i.ðɾiˈtis/ (n)
fundador

ιδρυτικός (adj)
noliejar

ιδρωμένος
humit

ιδρύτρια (n)
fundadora

ιδρύω (v)
fundar

ιδρώνω /iˈðɾo.no/ (v)
suar

ιδρώτας /iˈðɾo.tas/ (n)
suor

ιερέας /i.eˈɾe.as/ (n)
sacerdot

ιεραπόστολος (n)
missioner

ιεραρχία (n)
jerarquia

ιεραρχικός (adj)
jeràrquic

ιεραρχώ (v)
jerarquitzar

ιερεμιάδα /i.e.ɾe.miˈa.ða/ (n)
jeremiada

ιερογλυφικός /i.e.ɾo.ɣli.fiˈkos/ (adj)
jeroglífic

ιεροκήρυκας /i.e.ɾoˈci.ɾi.kas/ (n)
predicador

ιεροσυλία /i.e.ɾo.siˈli.a/ (n)
sacrilegi

ιεροσύνη /i.e.ɾoˈsi.ni/ (n)
ordenació

ιερουργία /i.e.ɾuɾˈʝi.a/ (n)
cerimònia

ιερουργώ /i.e.ɾuɾˈɣo/ (v)
oficial

ιερωμένος /i.e.ɾoˈme.nos/ (n)
clergue

ιερό οστό (n)
sacre

ιερός /i.eˈɾos/ (adj)
sagrat

ιερόσυλος /i.eˈɾo.si.los/ (n)
sacríleg

ιερότητα (n)
espiritualitat

ιζηματογένεση /i.zi.ma.toˈʝe.ne.si/ (n)
sedimentació

ιζηματογενής (adj)
sedimentari

ιζηματολογία (n)
sedimentologia

ιζηματώδης (adj)
sedimentari

ιησουίτης /i.i.suˈi.tis/ (n)
jesuïta

ιθαγενής (n)
indígena

ιθυφαλλικός (adj)
itifàl·lic

ιθύνων /iˈθi.non/
capdavanter

ιικός (adj)
viral

ικανοποίηση /i.ka.noˈpi.i.si/ (n)
satisfacció

ικανοποιημένος
satisfet

ικανοποιητικά (adv)
satisfactòriament

ικανοποιητικός /i.ka.no.pi.i.tiˈkos/ (adj)
satisfactori

ικανοποιώ /i.ka.no.piˈo/ (v)
satisfer

ικανός /i.kaˈni/ /i.kaˈno/ /i.kaˈnos/ (adj)
capaç

ικανότητα (n)
habilitat

ικετεύω (v)
pregar

ικμάδα /ikˈma.ða/ (n)
frescor

ικρίωμα (n)
bastida

ικτερικός /i.kte.ɾiˈci/ /i.kte.ɾiˈko/ /i.kte.ɾiˈkos/ (n)
ictèric

ιλαρά /i.laˈɾa/ (n)
xarampió

ιλαροτραγωδία (n)
tragicomèdia

ιλαρός /i.laˈɾi/ /i.laˈɾo/ /i.laˈɾos/ (adj)
alegre

ιλαρότητα (n)
hilaritat

ιλιγγιώδης /i.liŋ.ɟiˈo.ðis/ (adj)
vertiginosa

ιλμενίτης (pn)
ilmenita

ιλύς /iˈlis/ (n)
enfangar

ιμάμης (n)
imam

ιμάντας /iˈman.das/ (n)
corretja

ιμίνη /iˈmi.ni/ (n)
amina

ιματιοθήκη /i.ma.ti.oˈθi.ci/ (n)
armari

ιματισμός /i.ma.tiˈzmos/ (n)
indumentària

ιμβερτοποιώ (v)
ploma

ιμπάλα /imˈpa.la/ (n)
impala

ιμπεριαλισμός /im.be.ɾi.a.liˈzmos/ (n)
imperialisme

ιμπεριαλιστής /im.be.ɾi.a.liˈstis/ (n)
imperialista

ιμπεριαλιστικός (adj)
imperialista

ιμπρεσιονισμός /im.pɾe.si̯o.niˈzmos/ (n)
impressionisme

ιμπρεσιονιστής /im.pɾe.si̯o.niˈstis/ (n)
impressionista

ινδικός (adj)
indi

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα
indoeuropea

ινδοευρωπαϊκός /in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos/ (adj)
indoeuropeu

ινδονησιακός /in.ðo.ni.si.aˈkos/ (adj)
indonesi

ινδουισμός /in.ðu.iˈzmos/ (n)
hinduisme

ινδουιστής /in.ðu.iˈstis/ (n)
hindú

ινκόγκνιτο /inˈko.ɡni.to/ (n)
d'incògnit

ινοβλάστη (n)
fibroblast

ινσουλίνη /in.suˈli.ni/ (n)
insulina

ινσουλίνωμα (n)
insulinoma

ινστιτούτο /in.stiˈtu.to/ (n)
institut

ιντελέξουαλ (adj)
intel·lectual

ιντελιγκέντσια (n)
intel·liguèntsia

ιντερέσο (n)
interesso
  το συμφέρον

ιντερλίνγκουα (n)
interlingua

ιντερλούδιο (n)
interludi

ινφάντης (n)
infant

ινφλουέντσα (n)
grip

ιξώδες /iˈkso.ðes/ (n)
viscositat

ιξώδης /iˈkso.ðis/ (adj)
viscós

ιοβόλος (adj)
verinós

ιολογία (n)
virologia

ιολόγος (n)
viròleg

ιονίζω /i.oˈni.zo/ (v)
ionitzar

ιοντικός (adj)
iònic

ιονόσφαιρα (n)
ionosfera

ιουδαϊκός (adj)
jueu

ιουδαϊσμός /i.u.ða.iˈzmos/ (n)
judaisme

ιππέας (n)
Cavalier king Charles spaniel

ιππαστί /i.paˈsti/ (adv)
a l'eixarranca

ιππεύω (v)
cavalcar

ιππικό (n)
cavalleria

ιππικός /i.piˈkos/ (adj)
eqüestre

ιπποδρομία /i.po.ðɾoˈmi.a/ (n)
carrera

ιπποπέδη (n)
engrillonar

ιπποπόταμος /i.poˈpo.ta.mos/ (n)
hipopòtam

ιπποτικός /i.po.tiˈkos/ (adj)
cavalleresc

ιπποτροφείο /i.po.tɾoˈfi.o/ (n)
remunta

ιπποφαές (n)
arç groc

ιππόκαμπος (n)
cavall marí

ιππότης /iˈpo.tis/ (n)
cavaller

ιπτάμενος
volador

ιπτάμενος δίσκος
platet volador

ιρίδιο /iˈɾi.ði.o/ (n)
iridi

ιρανικός (adj)
iranià

ιρασιοναλισμός /i.ɾa.si̯o.na.liˈzmos/ (n)
irracionalisme

ιριδίζων
iridescent

ιριδισμός (n)
iridescència

ιρλανδικά (n)
gaèlic irlandès, irlandès

ιρλανδικός (adj)
irlandesos

ισάξια (adv)
dignament

ισάξιος (adj)
mèrit

ισαπέχων
equidistant

ισημερία (n)
equinocci

ισημερινός (n)
equador, línia equatorial

ισθμός (n)
istme

ισιώνω /iˈsço.no/ (v)
adreçar

ισλαμικός /i.sla.miˈkos/ (adj)
islàmic

ισλαμοφοβία /i.sla.mo.foˈvi.a/ (n)
islamofòbia

ισλανδικά (n)
islandès

ισλανδικός (adj)
islandès

ισοβαθμία (n)
empat

ισοβαρής /i.so.vaˈɾis/ (adj)
isòbar

ισοβαρής καμπύλη /i.so.vaˈɾis kamˈbi.li/
isòbara

ισογώνιος (adj)
equiangle

ισοδυναμία (n)
equivalència

ισοδύναμος /i.soˈði.na.mos/ (adj)
equivalent

ισολογισμός /i.so.lo.ʝiˈzmos/ (n)
balanç

ισομερές /i.so.meˈɾes/ (n)
isòmer

ισομερής /i.so.meˈɾis/ (adj)
isomèric

ισομορφισμός (n)
isomorfisme

ισοπέδωση (n)
anivellació

ισοπαλία (n)
empat

ισοπεδωτικός (adj)
anivellació

ισοπεδώνω /i.so.peˈðo.no/ (v)
anivellar

ισοπρένιο /i.soˈpɾe.ni.o/ (n)
isoprè

ισορροπία /i.so.ɾoˈpi.a/ (n)
equilibri

ισορροπημένος /i.so.ɾo.piˈme.nos/
equilibrat

ισορροπώ (v)
abalançar

ισοσταθμίζω /i.so.staˈθmi.zo/ (v)
balancejar

ισοτιμία (n)
paritat

ισοτονικός (adj)
isotònic

ισοτροπία (n)
isotropia

ισοφαρίζω (v)
empat

ισούμαι (v)
equivaldre

ισπανικά /i.spa.niˈka/ (n)
castellà, espanyol

ισπανικός (adj)
espanyol

ισραηλινός (adj)
israelià

ιστίο (n)
vela

ισταμίνη (n)
histamina

ιστιοπλοΐα /i.sti.o.ploˈi.a/ (n)
navegació a vela

ιστιοσανίδα (n)
planxa de surf

ιστιοφόρο (n)
vela

ιστογράφος (n)
bloguera

ιστολογία (n)
histologia

ιστολογικός /i.sto.lo.ʝiˈkos/ (adj)
histològic

ιστολόγιο /i.sto.ˈlo.ɣi.o/ (n)
blog

ιστολόγος (n)
bloguera

ιστορία /i.stoˈɾi.a/ (n)
història

ιστορικά (adv)
històricament

ιστορικό (n)
historial

ιστορικός (adj)
històric

ιστορικός (n)
historiador

ιστορώ (v)
indentificar-se
  αφηγούμαι, εξιστορώ

ιστοχώρος /i.stoˈxo.ɾos/ (n)
lloc web

ιστόγραμμα (n)
histograma
  γραφική παράσταση του περιεχομένου ενός ιστοχώρου

ιστός (n)
teixit

ιστότοπος (n)
lloc web

ισχαιμία (n)
isquèmia

ισχαιμικός (adj)
isquèmic

ισχιαλγία (n)
ciàtica

ισχνός /isˈxni/ /isˈxno/ /isˈxnos/ (adj)
flac

ισχυρίζομαι /i.sçiˈɾi.zo.me/ (v)
al·legar

ισχυρισμός (n)
al·legació

ισχυρογνώμων (adj)
pertinaç

ισχυροποίηση /i.sçi.ɾoˈpi.i.si/ (n)
reforç

ισχυρός (adj)
poderós

ισχύς /iˈsçis/ (n)
poder
  (φυσική, μονάδα μέτρησης) ο ρυθμός (παραγωγής, εκπομπής, μετάδοσης, απορρόφησης, κατανάλωσης) ενέργειας σε συνάρτηση με τον χρόνο

ισχύω (v)
vàlid

ισόβια (n)
vida
  η ισόβια κάθειρξη

ισόβιος (adj)
perpetuïtat

ισόγειο (n)
planta baixa

ισόδομος (adj)
carreu

ισόμορφος /iˈso.moɾ.fos/ (adj)
isomòrfic

ισόπαλος (adj)
ningú

ισόπλευρος (adj)
equilàter

ισόρροπος (adj)
equilibrat

ισότητα (n)
igualtat

ισότιμα (adv)
igualment

ισότοπο /iˈso.to.po/ (n)
isòtop

ιταλικά (n)
italià

ιταλικός (adj)
italià

ιταμώς (adv)
insolentment

ιτιά /iˈtça/ (n)
salze

ιχθυαγορά (n)
llotja

ιχθυολογία (n)
ictiologia

ιχθυοπωλείο /i.xθi.o.poˈli.o/ (n)
llotja

ιχθυοπώλης /i.χθi.oˈpo.lis/ (n)
peixater

ιχθυοτροφείο (n)
ferm

ιχνηλάτης (n)
gos de caça

ιχνηλατώ /i.xni.laˈto/ (v)
rastrejar

ιχνογραφία (n)
característica

ιχώρ (n)
icor

ιωβηλαίο /i.o.viˈle.o/ (n)
jubileu

ιωνικός /i.o.niˈkos/ (adj)
jònic

ιόν (n)
ió

ιός /iˈos/ (n)
virus

ιώδιο /iˈo.ði.o/ (n)
iode

ιώτα /ˈʝo.ta/ (n)
iota

κάβα (n)
cava

κάβος /ˈka.vos/ (n)
amarra

κάβουρας /ˈka.vu.ɾas/ (n)
cranc
  (ζωολογία) καρκινοειδές μαλακόστρακο που ζει στη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Έχει φαρδύ πεπλατυσμένο σώμα με σκληρό περίβλημα και δέκα πόδια, από τα οποία τα δύο εμπρόσθια καταλήγουν σε δαγκάνες. Τα πόδια βρίσκονται γύρω από το σώμα, με αποτέλεσμα να κινείται μόνο πλάγια. Αλιεύεται για τη νόστιμη σάρκα του
  (ναυτικός όρος) ειδικό άγκιστρο ασφάλισης (έχμασης) της καδένας της άγκυρας, φέρεται μόνιμα στο κατάστρωμα στην πλώρη των πλοίων

κάγκελο (n)
barana
atònit
  μεταλλική συνήθως κατασκευή από παράλληλες κατακόρυφες ράβδους που ενώνονται σε δύο ή περισσότερα σημεία από οριζόντιες δοκούς και χρησιμοποιείται στην περίφραξη χώρων ή μπαλκονιών

κάδμιο (n)
cadmi

κάδος (n)
saliva

κάδρο (n)
marc

κάζο (n)
accident

κάζουαλ (adj)
informal

κάθαρμα /ˈka.θaɾ.ma/ (n)
canalla

κάθαρση /ˈka.θaɾ.si/ (n)
catarsi

κάθε
cada

κάθειρξη /ˈka.θiɾ.ksi/ (n)
empresonament

κάθετος /ˈka.θe.tos/ (adj)
perpendicular
  (γεωμετρία) χαρακτηρισμός ευθείας ή ευθύγραμμου τμήματος που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών με άλλη ευθεία ή ευθύγραμμο τμήμα

κάθισμα (n)
seient

κάθομαι /ˈka.θo.me/ (v)
seure

κάθυγρος (adj)
mullar

κάιζερ (n)
emperador

κάκτος /ˈka.ktos/ (n)
cactus

κάκωση /ˈka.ko.si/ (n)
lesionar

κάλαθος αχρήστων
paperera

κάλαντα /ˈka.lan.da/ (n)
nadala

κάλεσμα /ˈka.le.zma/ (n)
crida

κάλιο /ˈka.li.o/ (n)
potassi

κάλλιστα /ˈka.li.sta/ (adv)
bén

κάλλος /ˈka.los/ (n)
bellesa

κάλος /ˈka.los/ (n)
call

κάλπη /ˈkal.pi/ (n)
urna electoral

κάλπικος (adj)
desafinada

κάλτσα /ˈkal.t͡sa/ (n)
mitja, mitjó

κάλυκας /ˈka.li.kas/ (n)
calze
  (βοτανική) το μέρος του άνθους που αποτελείται από τα σέπαλα και προστατεύει το άνθος

κάλυμμα /ˈka.li.ma/ (n)
coberta

κάλυψη (n)
coberta

κάλως (n)
cablejar

κάματος (n)
esgotament

κάμερα /ˈka.me.ɾa/ (n)
càmera
  μηχανική συσκευή λήψης και εγγραφής κινούμενων εικόνων κινηματογράφου

κάμερα οπισθοπορίας
càmera de marxa enrere

κάμπια /ˈkam.bʝa/ (n)
eruga

κάμπιγκ /ˈkam.piŋ(ɡ)/ (n)
acampada

κάμπος /ˈkam.bos/ (n)
espai

κάμψη (n)
flexió

κάμωμα /ˈka.mo.ma/ (n)
acta

κάνιστρο /ˈka.ni.stɾo/ (n)
cistell
  αβαθής και ευρύς κάλαθος πλεκτός από λυγαριά ή καλάμι κοινώς πανέρι

κάνναβη (n)
cànem

κάννη /ˈka.ni/ (n)
canó

κάνουλα /ˈka.nu.la/ (n)
aixeta

κάνω /ˈka.no/ (v)
fer

κάνω την τρίχα τριχιά
[[fer-ne una muntanya]] ([[d'un]] gra de sorra)

κάπα (n)
kappa
capa

κάπαρη /ˈka.pa.ɾi/ (n)
taperera

κάπηλος (n)
especulador

κάποιος
algú

κάποτε /ˈka.po.te/ (adv)
antany

κάππαρη (n)
tàpera

κάπως (adv)
bastant

κάρβουνο /ˈkaɾ.vu.no/ (n)
carbó
  (γεωλογία) υλικό από άνθρακα, το οποίο παράγεται με αργή και ατελή καύση οργανικών ουσιών (κυρίως το ξύλο) και χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη

κάργια /ˈkaɾ.ʝa/ (n)
cucala
  (πτηνό) πουλί με μαύρο φτέρωμα (Corvus monedula)

κάρδαμο (n)
cardamom
  (μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού από το φυτό Elettaria cardamomum

κάρι (n)
estrijolar

κάρμα (n)
karma

κάρο /ˈka.ɾo/ (n)
carro
paca
  (μέσο μεταφορών) όχημα για μεταφορά πραγμάτων με δύο ή, συνήθως, με τέσσερεις τροχούς που σπρώχνεται ή τραβιέται από ζώα
  (ειρωνικό) για μέσο μεταφοράς που είναι αργοκίνητο και γενικά σε κακή κατάσταση
  (μειωτικό, λαϊκότροπο) απαξιωτικός χαρακτηρισμός για άνθρωπο

κάρτα (n)
targeta

κάρτερ (n)
allotjament

κάρφωμα (n)
arracada
  το μπήξιμο αιχμηρού αντικειμένου σε άλλο αντικείμενο
esmaixada
  (αθλητισμός, μπάσκετ, βόλεϊ) το καλάθι (για το μπάσκετ) ή ο πόντος που βάζει παίκτης με δυνατή και κατευθείαν ή κατακόρυφη κίνηση

κάσια (n)
empaquetar

κάστα (n)
nissaga

κάστανο /ˈka.sta.no/ (n)
castanya

κάστινγκ /ˈka.stiŋg/ (n)
càsting

κάστορας /ˈka.sto.ras/ (n)
castor

κάστρο /ˈka.stɾo/ (n)
castell

κάταγμα /ˈka.taɣ.ma/ (n)
fractura

κάτεργο /ˈka.teɾ.ɣo/ (n)
colònia penal

κάτι /ˈka.ti/ (n)
alguna cosa

κάτισχνος (adj)
remagrit

κάτοικος /ˈka.ti.kos/ (n)
habitant

κάτοπτρο /ˈka.to.ptɾo/ (n)
mirall

κάτουρο /ˈka.tu.ɾo/ (n)
pixo

κάτοχος (n)
dipositari

κάτοψη (n)
mapa

κάτω /ˈka.to/
sota

κάτω σαξονικά (n)
baix alemany

κάτω σορβικά (n)
baix sòrab

κάτωχρος (adj)
cada

κάψα (n)
ardor

κάψιμο /ˈka.psi.mo/ (n)
cremada

κάψουλα /ˈka.psu.la/ (n)
càpsula

κέδρος /ˈce.ðɾos/ (n)
cedre

κέικ (n)
coca

κέιτερινγκ (n)
càtering

κέλυφος (n)
closca

κέντημα /ˈcen.di.ma/ (n)
perforar
brodat
  η ενέργεια του κεντάω (σε ύφασμα)

κέντρο /ˈcen.dɾo/ (n)
centre

κέρατο /ˈce.ɾa.to/ (n)
banya

κέρδος /ˈceɾ.ðos/ (n)
profit, benefici

κέρινος (adj)
cerós

κέρμα /ˈceɾ.ma/ (n)
menut
  μικρό κομμάτι
moneda
  (νόμισμα) μεταλλικό νόμισμα (συνήθως μικρής αξίας)

κέτσαπ /ˈce.t͡sap/ /ˈce.t͡ʃap/ (n)
quètxup, quetxup

κέτσουα (n)
quítxua

κέφαλος (n)
llíssera

κέφι /ˈce.fi/ (n)
diversió

κήλη /ˈci.li/ (n)
hèrnia

κήνσορας /cin.so.ɾas/ (n)
censora

κήπος /ˈci.pos/ (n)
jardí

κήρυγμα /ˈci.ɾiɣ.ma/ (n)
sermó

κήρυκας /ˈci.ɾi.kas/ (n)
herald

κήρυξη (n)
proclamació

κήτος /ˈci.tos/ (n)
cetaci

κίβδηλος (adj)
falsejar

κίνδυνος /ˈcin.ði.nos/ (n)
perill

κίνημα /ˈci.ni.ma/ (n)
moviment

κίνηση /ˈci.ni.si/ (n)
moviment

κίνητρο /ˈci.ni.tɾo/ (n)
motivació
incentiu
  κάτι που δημιουργεί θετικό κλίμα ή παρέχει σε κάποιον θετικούς λόγους, για να κάνει μια ορισμένη ενέργεια

κίρρωση (n)
cirrosi

κίσσα /ˈki.sa/ (n)
gaig

κίστη (n)
empaquetar

κίτρινη κάρτα
targeta groga

κίτρινο /ˈci.tɾi.no/ (n)
groc, groga

κίτρινος /ˈci.tɾi.nos/ (adj)
grog, groc

κίτρινος τύπος
premsa groga

κίτρο /ˈci.tɾo/ (n)
naronja

καίριος /ˈce.ɾi.os/ (adj)
còmode

καίσιο (n)
cesi

καίτοι /ˈce.ti/
encara que

καίω (v)
cremar

καβάλα (adv)
a l'eixarranca

καβάλος (n)
engonal

καβάτζα (n)
aprovisionament

καβαλάρης (n)
cavaller

καβαλέτο (n)
cavallet
  (ζωγραφική) τρίποδο που χρησιμοποιεί ένας ζωγράφος ως βάση υποστήριξης ενός τελάρου που ζωγραφίζει
  ξύλινη ή σιδερένια κατασκευή με τέσσερα πόδια τοποθετημένα ανά δύο που χρησιμοποιεί ένας τεχνίτης ως προσωρινή υπερυψωμένη βάση ενός αντικειμένου

καβαλίνα /ka.vaˈli.na/ (n)
adob

καβαλιέρος /ka.vaˈʎe.ɾos/ (n)
acompanyador

καβαλιστικά (adv)
cabalísticament

καβαλώ (v)
cavalcar

καβγάς /kaˈvɣas/ (n)
baralla

καβγαδάκι /ka.vɣaˈða.ci/ (n)
argumentació

καβγαδίζω /ka.vɣaˈði.zo/ (v)
cairell

καβουρντισμένος
rostit

καβούκι (n)
closca

καβυλικά (n)
cabilenc

καβύλος (n)
cabilenc

καγιάκ (n)
caiac

καγκελάριος /kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os/ (n)
canceller
  τίτλος που συνοδεύει διάφορα αξιώματα, όπως του αρχηγού της κυβέρνησης (πρωθυπουργού στη Γερμανία και την Αυστρία ή του υπουργού Χρηματοοικονομικών στο Ηνωμένο Βασίλειο

καγκελαρία /kaŋ.ɟe.laˈɾi.a/ (n)
cancelleria

καγκουρό /kaŋ.ɡuˈɾo/ (n)
cangur, cangurú

καδράρω (v)
emmarcar

καδρόνι (n)
biga

καζάνι (n)
caldera

καζίνο /kaˈzi.no/ (n)
casino

καζαμίας (n)
almanac

καζεΐνη (n)
caseïna

καζουιστικός (adj)
casuístic

καζούρα (n)
dolenteria

καημένος /kai̯ˈme.nos/
pobre
  χαρακτηρισμός που δηλώνει οίκτο
  (λαϊκότροπο) καμένος

καημός /kai̯ˈmos/ (n)
cabòria

καθήκον /kaˈθi.kon/ (n)
deure

καθήλωση (n)
congelar

καθίζω (v)
calmar-se
  (ναυτικός όρος) οδηγώ πλεούμενο να ακουμπήσει στον πυθμένα
seu
  (λαϊκότροπο) κάθομαι

καθαίρεση (n)
demolició
  το κατέβασμα, η αφαίρεση, η απομάκρυνση μιας κατασκευής, τμήματος κτιρίου κ.λπ.

καθαιρώ /ka.θeˈɾo/ (v)
acomiadar

καθαρά (adv)
clarament

καθαρή θέση
patrimoni net

καθαρίζω (v)
netejar

καθαρίστρια (n)
netejador

καθαρευουσιάνος (n)
purista

καθαρεύουσα /ka.θaˈɾe.vu.sa/ (n)
katharévousa

καθαριστής /ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
netejador

καθαριότητα /ka.θa.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
netedat

καθαρογράφω /ka.θa.ɾoˈɣɾa.fo/ (v)
propri

καθαρτήριο (n)
purgatori

καθαρτικό /ka.θaɾ.tiˈko/ (n)
laxant

καθαρός /ka.θaˈɾos/ (adj)
net

καθαυτό /ka.θaˈfto/ (adv)
si

καθεδρικός /ka.θe.ðɾiˈkos/ (adj)
catedral

καθελκύω /ka.θelˈci.o/ (v)
executar

καθεστώς /ka.θeˈstos/ (n)
règim

καθετήρας (n)
catèter

καθετί
cada

καθετηριάζω (v)
enquesta

καθηγήτρια (n)
professora

καθηγεσία (n)
càtedra

καθηγητής /ka.θi.ʝiˈtis/ (n)
professor
  ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, ιδιαίτερα αυτός με βαθμίδα ανώτερη του λέκτορα (επίκουρος, αναπληρωτής, ομότιμος κ.λπ.)
  τίτλος γιατρών που απορρέει από την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα, αποδίδεται όμως και σε διευθυντές κλινικών που μπορεί να μην έχουν πανεπιστημιακή θέση

καθηλωμένος
fita

καθημερινά /ka.θi.me.ɾiˈna/ (adv)
diàriament

καθημερινή (n)
dia feiner

καθημερινός /ka.θi.me.ɾiˈnos/ (adj)
diari

καθημερινότητα /ka.θi.me.ɾiˈno.ti.ta/ (n)
rutina

καθησυχάζω (v)
tranquil·litzar

καθησυχαστικά (adv)
manera

καθιερωθείς /ka.θi.e.ɾoˈθis/
banc de treball

καθιερωμένος
estàndard

καθιερώνω (v)
establir

καθιζάνω (v)
calmar-se
  (γεωλογία) υφίσταμαι καθίζηση (για έδαφος)
desaigua
  (χημεία) κατακάθομαι ως ίζημα, κατεβαίνω ως ίζημα ως τον πυθμένα (για ουσία διαλυμένη σε υγρό)

καθισιά (n)
seguda

καθισμένος
assegut

καθιστάμενος
esdevenir

καθιστικό (n)
firo

καθιστικός /ka.θi.stiˈkos/ (adj)
sedentari

καθιστός (adj)
assegut

καθιστώ (v)
escaiola

καθοίκι /kaˈθi.ci/ (n)
malparit
  (υβριστικό) άνθρωπος κακόβουλος και δόλιος, χωρίς αρχές

καθοδήγηση /ka.θoˈði.ʝi.si/ (n)
mentoria

καθοδηγώ (v)
dirigir

καθοδικός /ka.θo.ðiˈkos/ (adj)
catòdic

καθολικισμός /ka.θo.li.ciˈzmos/ (n)
catolicisme

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (adj)
catòlic
  (εκκλησιαστικός όρος) σχετικός με τον καθολικισμό
global
  (πληροφορική) → δείτε τον όρο καθολική μεταβλητή

καθολικός /ka.θo.liˈkos/ (n)
catòlic
  ο πιστός του καθολικισμού

καθολικότητα (n)
universalitat

καθομιλουμένη (n)
llenguatge col·loquial

καθορίζω (v)
determinar

καθορισμένος
determinat

καθορισμός (n)
determinació

καθρέφτης /kaˈθɾe.ftis/ (n)
mirall, espill

καθρέφτισμα (n)
reflex

καθρεφτίζομαι (v)
concernir

καθρεφτίζω (v)
copiar

καθυποτάσσω /ka.θi.poˈta.so/ (v)
sotmetre

καθυστέρηση (n)
retard

καθυστερημένος
retard
  που έρχεται ή γίνεται μετά από την καθορισμένη χρονική στιγμή

καθυστερώ /ka.θi.steˈɾo/ (v)
aplaçar

καθωσπρέπει /ka.θosˈpɾe.pi/ (adv)
esdevenir

καθόλου /kaˈθo.lu/ (adv)
gens

καθώς /kaˈθos/
a mesura que
  (εισάγει χρονικές προτάσεις που δηλώνουν το ταυτόχρονο) κατά τη διάρκεια, ενώ, όταν

και /ce/ /ˈce/
i

καινοζωικός /ce.no.zo.iˈkos/ (adj)
cenozoic

καινοτομία /ce.no.toˈmi.a/ (n)
innovació

καινοτομώ /ce.no.toˈmo/ (v)
innovar

καινούριος /ceˈnuɾ.ʝos/ (adj)
novo

καιρικός (adj)
sobrevent

καιροσκοπώ (v)
temporitzar

καιροσκόπος /ce.ɾoˈsko.pos/ (n)
oportunista

καιροφυλακτώ /ce.ɾo.fi.laˈkto/ (v)
atalaiar

καιρός /ceˈɾos/ (n)
temps, oratge
  (μετεωρολογία) οι επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες που αναφέρονται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας, όπως περιγράφεται με τις βραχυπρόθεσμες εναλλαγές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της φωτεινότητας, της συννεφιάς, της έντασης των ανέμων, της ορατότητας κ.λπ.

καισαρική τομή
cesària

κακά (adv)
mal

κακά (n)
caca

κακάδι /kaˈka.ði/ (n)
burilla

κακάο /kaˈka.o/ (n)
xocolata

κακάρισμα (n)
escataineig

κακί (n)
caqui

κακία /kaˈci.a/ (n)
maldat
tenir
  η μνησικακία, το να κρατάει κάποιος μέσα του την ανάμνηση του κακού που του έκανε κάποιος άλλος

κακαρίζω /ka.kaˈɾi.zo/ (v)
cloquejar

κακαόδεντρο /ka.kaˈo.ðen.dɾo/ (n)
cacau

κακεντρέχεια (n)
maldat

κακεντρεχής (adj)
mal

κακοήθης /ka.koˈi.θis/ (adj)
maligne

κακοαναθρεμμένος
mal educat

κακοβουλία (n)
malvolença

κακοδιάθετος (adj)
humor

κακοδουλεμένος
barroer

κακολογία /ka.ko.loˈʝi.a/ (n)
maldat

κακολογώ /ka.ko.loˈɣo/ (v)
clacar

κακομαθαίνω (v)
espoliar

κακομαθημένος
mal educat

κακομελετώ (v)
aprehendre

κακομεταχειρίζομαι (v)
maltractar

κακομοίρης /ka.koˈmi.ɾis/ (adj)
pobre

κακομοίρικος (adj)
pobre

κακομοιριά /ka.ko.miɾˈʝa/ (n)
desgràcia

κακομούτσουνος (adj)
boca

κακοποίηση (n)
abusar

κακοποιός (n)
apatxe

κακοποιώ /ka.ko.piˈo/ (v)
maltractar

κακοπροαίρετος (adj)
murri

κακοτεχνία /ka.ko.teˈxni.a/ (n)
bunyol

κακοτοπιά /ka.ko.toˈpça/ (n)
abrasió

κακοτράχαλος (adj)
accidentat

κακουχία (n)
dificultats

κακοφαίνεται (v)
inadequat

κακοφημία (n)
infàmia

κακούργημα (n)
crim

κακούργος /kaˈkuɾ.ɣos/ (n)
criminal

κακόγουστος (adj)
xaró

κακόδοξος /kaˈko.ðo.ksos/ (adj)
infidel

κακόκεφος (adj)
humor

κακός /kaˈkos/ (adj)
dolent

κακότροπος (adj)
remugador

κακόφωνος /kaˈko.fo.nos/ (adj)
cacofònic
  (για φωνή, σε τραγούδι ή σε ομιλία) που έχει άσχημη, δυσάρεστη φωνή

κακώς /kaˈkos/ (adv)
mal

καλά /kaˈla/ (adv)
bé

καλά Χριστούγεννα /kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na/
bon Nadal

καλάθι /kaˈla.θi/ (n)
cistella

καλάι (n)
soldar

καλάμι /kaˈla.mi/ (n)
canya
  (φυτό) πολυετές υδροχαρές φυτό με ευλύγιστο κούφιο ξυλώδη βλαστό που φτάνει σε μεγάλο ύψος
canya de pescar
  μακρύ και λεπτό κυλινδρικό σύνεργο του ψαρέματος, από την άκρη του οποίου κρέμεται μια πετονιά
tíbia
  (ανατομία, λαϊκότροπο) το μπροστινό μέρος του οστού της κνήμης

καλέμι (n)
cisell

καλέντουλα (n)
calèndula

καλές τέχνες
belles arts

καλή χρονιά /kaˈli xɾoˈɲa/
bon any

καλή όρεξη
bon profit

καλίφης (n)
califa

καλαίσθητος /kaˈle.sθi.tos/ (adj)
de bon gust

καλαβρέζικος /ka.laˈvɾe.zi.kos/ (adj)
calabrès

καλαθιά /ka.laˈθça/ (n)
cistell

καλαθοπλέκτης (n)
cisteller

καλαθοσφαιρίστρια (n)
basquetbolista

καλαθοσφαιριστής (n)
jugador de bàsquet

καλαθούνα (n)
cabàs

καλαμάκι /ka.laˈma.ci/ (n)
canya
  (συνήθως πλαστικός) σωλήνας που χρησιμοποιείται για να ρουφήξουμε υγρό σε μικρές ποσότητες

καλαμάρι /ka.laˈma.ɾi/ (n)
calamar
  (μαλάκιο) Κεφαλόποδο μαλάκιο με μακρόστενο σώμα, τριγωνικά πτερύγια στην κάτω πλευρά του και δέκα πλοκάμια στο κεφάλι εκ των οποίων τα δύο είναι μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα

καλαμιά /ka.laˈmɲa/ (n)
rostoll
  (φυτό) κοινή ονομασία για πολλά πολυετή υδροχαρή φυτά
canya
  (γενικότερα) το στέλεχος των αγρωστωδών φυτών

καλαμπόκι /ka.lamˈbo.ci/ (n)
blat de moro, moresc

καλαφατίζω (v)
calafatar

καλειδοσκόπιο /ka.li.ðoˈsko.pi.o/ (n)
calidoscopi

καλημέρα /ka.liˈme.ɾa/ (n)
bon dia

καληνυχτίζω (v)
foscor

καληνυχτούδια /ka.li.niˈxtu.ðʝa/ (n)
nanit

καληνύχτα /ka.liˈni.xta/ (n)
bona nit

καλησπέρα /ka.liˈspe.ɾa/ (n)
bona nit

καλησπερίζω (v)
desitjar

καλικάντζαρος /ka.liˈkan.d͡za.ɾos/ (n)
follet

καλιφορνέζικος /ka.li.foɾˈne.zi.kos/ (adj)
californià

καλιφόρνιο /ka.liˈfoɾ.ni.o/ (n)
californi

καλκάνι /kalˈka.ni/ (n)
rèmol empetxinat
  είδος ψαριού (Scophthalmus maximus (Χρειάζεται τεκμηρίωση…)) με πεπλατυσμένο ρομβοειδές σώμα και τριγωνικά πτερύγια

καλλίγραμμος (adj)
corpus

καλλιέργεια /ka.liˈeɾ.ʝi.a/ (n)
conreu
cultiu
  (κατ’ επέκταση) η δημιουργία συνθηκών, η λήψη των κατάλληλων μέτρων για την ανάπτυξη κάποιου πράγματος

καλλιγράφος /ka.liˈγɾa.fos/ (n)
cal·lígraf

καλλιγραφία (n)
cal·ligrafia

καλλιγραφικός (adj)
cal·ligràfic

καλλιεργήσιμος (adj)
cultivable

καλλιεργημένος /ka.li.eɾ.ʝiˈme.nos/
culte

καλλιεργητικός /ka.li.eɾ.ʝi.tiˈkos/ (adj)
cultural

καλλιεργώ /ka.li.eɾˈɣo/ (v)
conrear

καλλισθενική /ka.li.sθe.niˈci/
cal·listènia

καλλιστεία (n)
concurs

καλλιτέχνης /ka.liˈte.xnis/ (n)
artista

καλλιτέχνιδα (n)
artista

καλλιτεχνικά (adv)
artísticament

καλλιτεχνικός (adj)
artístic

καλλυντικό /ka.lin.diˈko/ (n)
cosmètic

καλλωπίζω /ka.loˈpi.zo/ (v)
embellir

καλλωπισμός /ka.lo.piˈzmos/ (n)
adornament

καλντέρα /kalˈde.ɾa/ (n)
caldera

καλντερίμι /kal.deˈɾi.mi/ (n)
rastrejar

καλοήθης /ka.loˈi.θis/ (adj)
benigne

καλοβλέπω (v)
bén

καλογρίτσα /ka.loˈɣɾi.t͡sa/ (n)
castanyoleta
  (ψάρι) είδος ψαριού (Chromis chromis) του αλμυρού νερού

καλοδιάθετος (adj)
bén

καλοδιαβασμένος
lletrat

καλοθελήτρα (n)
murri

καλοθελητής (n)
murri

καλοκαίρι /ka.loˈce.ɾi/ (n)
estiu

καλοκαιρινός /ka.lo.ce.ɾiˈnos/ (adj)
estiuenc

καλοκοιμάμαι (v)
dorm bé

καλομαθαίνω (v)
amanyagar

καλοντυμένος
bén

καλοξυρισμένος
fresc

καλοπέφτω (v)
bén
  (οικείο, λαϊκότροπο) έχω καλή μεταχείριση, πέφτω σε καλά χέρια

καλοπιάνω /ka.loˈpça.no/ (v)
ensibornar

καλορίζικος /ka.loˈɾi.zi.kos/ (adj)
favorable

καλοριφέρ /ka.lo.ɾiˈfeɾ/ (n)
radiador

καλοστεκούμενος /ka.lo.steˈku.me.nos/
acomodat

καλοσυνάτος /ka.lo.siˈna.ti/ /ka.lo.siˈna.to/ /ka.lo.siˈna.tos/ (adj)
caritatiu

καλοσύνη /ka.lɔˈsi.ni/ (n)
bondat
  η ιδιότητα του καλού, εκείνου που επιθυμεί την ειρήνη και την ευτυχία των συνανθρώπων του
  πράξη ή λόγος που φανερώνει αγαθή πρόθεση
  καλός καιρός

καλοταΐζω (v)
alimentar

καλουπώνω (v)
emmotllar

καλούμπα (n)
enfilar

καλούπι /kaˈlu.pi/ (n)
motlle

καλούπωμα /kaˈlu.po.ma/ (n)
motllura

καλπάζω (v)
galopar

καλπασμός /kal.paˈzmos/ (n)
galop

καλπαστικά (adv)
galop

καλπαστικός (adj)
galop

καλπονοθεία (n)
topinada

καλτσοδέτα /kal.t͡soˈðe.ta/ (n)
lligacama

καλυμμένος /ka.liˈme.nos/
cobert

καλωδιακός /ka.lo.ði.aˈkos/ (adj)
cablejar

καλωσορίζω (v)
acollir

καλωσόρισμα (n)
benvinguda

καλό (n)
bé

καλό ταξίδι
bon viatge

καλόβολος (adj)
còmoda

καλόγερος /kaˈlo.ʝe.ɾos/ (n)
monjo
  (θρησκεία) μοναχός

καλός /kaˈlos/ (adj)
bo

καλύβα /kaˈli.va/ (n)
cabana

καλύπτρα /kaˈlip.tɾa/ (n)
coberta

καλύπτω (v)
cobrir

καλύτερα /kaˈli.te.ɾa/ (adv)
millor

καλύτερος /kaˈli.te.ɾos/ (adj)
millor

καλώ /kaˈlo/ (v)
cridar

καλώδιο /kaˈlo.ði.o/ (n)
cable

καλώς /kaˈlos/ (adv)
ben

καμάκι /kaˈma.ci/ (n)
arpó
  εργαλείο για ψάρεμα, παρόμοιο με ακόντιο που έχει επιπρόσθετα τουλάχιστον μια πλάγια προεξοχή ώστε να αγκιστρώνεται στο ψάρι

καμάρα (n)
volta

καμέλια /kaˈme.li.a/ (n)
camèlia

καμήλα (n)
camell

καμίνι /kaˈmi.ni/ (n)
farga

καμακίζω (v)
arponar

καμακώνω (v)
arponar

καμαρίνι /ka.maˈɾi.ni/ (n)
camerino

καμαρωτός /ka.ma.ɾoˈtos/ (adj)
arcat

καμαρότος /ka.maˈɾo.tos/ (n)
cambrer

καμβάς (n)
canemàs

καμεραλισμός (n)
cameralisme

καμερουνέζικος /ka.me.ɾuˈne.zi.kos/ (adj)
camerunès

καμηλοπάρδαλη /ka.mi.loˈpaɾ.ða.li/ (n)
girafa
  (θηλαστικό ζώο) μηρυκαστικό θηλαστικό ζώο της Αφρικής. Είναι το ψηλότερο ζώο της γης με ύψος που φτάνει (στα ενήλικα άτομα) τα 5,5 μέτρα. Το σώμα της καλύπτεται από παχύ ωχροκίτρινο δέρμα και φέρει καφετιές κηλίδες. Το κεφάλι της είναι μικροσκοπικό σε σχέση με το μακρύ λαιμό της και καταλήγει σε δύο μικρά χόνδρινα κέρατα, που καλύπτονται από δέρμα

καμικάζι (n)
kamikaze

καμινάδα /ka.miˈna.ða/ (n)
xemeneia

καμινέτο /ka.miˈne.to/ (n)
bufador

καμιόνι (n)
camió

καμουφλάζ /ka.muˈflaz/ (n)
camuflament

καμουφλάρισμα /ka.muˈfla.ɾi.zma/ (n)
camuflar

καμουφλάρω /ka.muˈfla.ɾo/ (v)
camuflar

καμπάνα /kamˈba.na/ /kaˈba.na/ (n)
campana
  ηχητικό όργανο που έχει σχήμα ανάποδου κόλουρου κώνου μέσα στον οποίο βρίσκεται ένα γλωσσίδι και συνήθως χρησιμεύει για σήμαντρο εκκλησίας ή σχολείου

καμπάνια (n)
campanya

καμπή (n)
banda

καμπίνα (n)
cabina

καμπανάκι (n)
senyal

καμπανίζω /kam.baˈni.zo/ (v)
coincidir

καμπαναριό /kam.ba.naɾˈʝo/ (n)
campanar

καμπαρέ (n)
cabaret

καμποτζιανός /kam.bo.d͡zi.aˈnos/ (adj)
cambodjà

καμπούκι (n)
kabuki

καμπούρα (n)
gep

καμπούρης (n)
geperut

καμπριολέ (n)
descapotable

καμπυλόγραμμα (adv)
curvilini

καμπυλότητα (n)
curvatura

καμπυλώνω (v)
corbar

καμπύλη /kamˈbi.li/ (n)
corba

καμπύλος /kamˈbi.los/ (adj)
corb

καμτσίκι /kamˈt͡si.ci/ (n)
acuitar

καμφορά (n)
càmfora

καμωμένος /ka.moˈme.nos/
fet

κανάγιας (n)
canalla

κανάλι /kaˈna.li/ (n)
canal
  μια ορισμένη περιοχή συχνοτήτων
  τηλεοπτικός σταθμός
  διαδικτυακός τόπος όπου γίνεται chat

κανάτα /kaˈna.ta/ (n)
gerra

κανέλα /kaˈne.la/ (n)
canyella, canella

κανένας
ningú
  ούτε ένας

κανίβαλος /kaˈni.va.los/ (n)
caníbal

καναδικός /ka.na.ðiˈkos/ (adj)
canadenc

κανακεύω (v)
amanyagar

καναπές /ka.naˈpes/ (n)
sofà

καναρίνι (n)
canari

καναρινί /ka.na.ɾiˈni/ (n)
canari

κανελής /ka.neˈlis/ (adj)
canella

κανθός /kanˈθos/ (n)
cua de l'ull

κανιβαλισμός /ka.ni.va.liˈzmos/ (n)
antropofàgia

κανναβάτσο (n)
arpillera

κανναβούρι /ka.naˈvu.ɾi/ (n)
canyamon

κανοκιάλι (n)
ullera

κανονίζω (v)
arrenjar
  προγραμματίζω μια μελλοντική ενέργεια, συχνά μαζί με άλλους

κανονικοποίηση /ka.no.ni.koˈpi.i.si/ (n)
normalització

κανονικός /ka.no.niˈkos/ (adj)
complidor
  που είναι σύμφωνος με έναν κανόνα

κανονικότητα (n)
periodicitat

κανονιοβολώ (v)
bombar

κανονιοφόρος (n)
canonera

κανονισμός /ka.no.niˈzmos/ (n)
ordenança

κανονιστικός (adj)
normatiu

καντάτα /kanˈta.ta/ (n)
cantata

καντήλα /kanˈdi.la/ (n)
ampolla

καντιανός (adj)
kantià

καντονέζικα /kan.doˈne.zi.ka/ (n)
cantonès

καντούνι /kanˈdu.ni/ (n)
alcova

καντρίλια (n)
quadrilla

καντόν (n)
cantonès

καντόνι (n)
cantó

κανό (n)
canoa

κανόνας /kaˈno.nas/ (n)
regla
  (μουσική, χριστιανισμός) εκκλησιαστικός ύμνος που αποτελείται από εννέα ωδές, οι οποίες αντιστοιχούσαν αρχικά με τις εννέα ωδές της Βίβλου

κανόνι (n)
canó

καολινίτης (pn)
caolinita

καουμπόης /ka.uˈbo.is/ (n)
vaquer

καουτσουκόδεντρο (n)
hevea

καουτσούκ (n)
cautxú

καούρα (n)
coragre

καπάκι /kaˈpa.ci/ (adv)
tapa
  (οικείο) αμέσως μετά, ακριβώς μετά (στο καπάκι)

καπάρο (n)
amatent

καπάρωμα (n)
avanç

καπάτσος (n)
astut

καπέλο /kaˈpe.lo/ (n)
barret

καπίκι (n)
copec

καπίστρι (n)
cabestre

καπελάνος (n)
capellà

καπετάνιος /ka.peˈta.ɲos/ (n)
capità

καπετάνισσα (n)
capitana
  (επάγγελμα) η γυναίκα καπετάνιος
  η σύζυγος καπετάνιου

καπηλειό /ka.piˈʎo/ (n)
bar

καπιταλισμός (n)
capitalisme

καπλαντίζω (v)
cobrir

καπνίζω /kaˈpni.zo/ (v)
fumar
  (για καύσιμη ύλη που καίγεται ή για το χώρο όπου καίγεται) βγάζω, αναδίδω καπνό
  κρεμώ κρέας, ψάρι, τυρί ή άλλες τροφές πάνω από τον καπνό ξύλων που καίγονται με σκοπό τη συντήρησή τους
  (συνήθως στην παθητική φωνή) κάνω κάτι να μαυρίσει, να μουντζουρωθεί από την καπνιά

καπνίστρια (n)
fumadora

καπναγωγός (n)
canó

καπνεργάτης (n)
fumar

καπνισμένος
fumat

καπνιστής (n)
fumador

καπνιστός (adj)
fumat

καπνοδοχοκαθαριστής /ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis/ (n)
escura-xemeneies

καπνοδόχος /ka.pnoˈðo.xos/ (n)
xemeneia

καπνοσωλήνας (n)
canó

καπνός /kaˈpnos/ (n)
fum
  (πληθυντικός: οι καπνοί) μείγμα από αέρια και στερεά σωματίδια άνθρακα, το οποίο είναι αποτέλεσμα της καύσης ενός σώματος. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η πυκνότητα, η αδιαφάνεια και η χαρακτηριστική οσμή
tabac
  (πληθυντικός: τα καπνά) (φυτό) (ετερογενές) μονοετές, ποώδες φυτό με μεγάλα ωοειδή φύλλα, τα οποία περιέχουν νικοτίνη και μετά από ξήρανση και κατεργασία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τσιγάρων, πούρων κ.λπ.

καπούλι /kaˈpu.li/ (n)
cul

καππαδοκικός /ka.pa.ðo.ciˈkos/ (adj)
capadoci

καπρίτσιο /kaˈpɾi.t͡sço/ (n)
antull
  ιδιοτροπία, αξίωση ικανοποίησης περίεργων ή και παράλογων επιθυμιών
aballimènt
  (μουσική) είδος μουσικής σύνθεσης με ζωηρό και ανάλαφρο χαρακτήρα

καπό (n)
capó

καπόνι (n)
capó
  (ζωολογία) ευνουχισμένος κόκορας (με ιδιαίτερη εκτροφή)

καράβι /kaˈɾa.vi/ (n)
nau

καράτε (n)
karate

καράτι /kaˈɾa.ti/ (n)
quirat

καράφα (n)
garrafa
  γυάλινο δοχείο υγρών χωρίς πώμα, με σφαιρικό σώμα, στενό λαιμό και πλατύ στόμιο

καρέ (n)
penya

καρέκλα /kaˈɾe.kla/ (n)
cadira

καρίκωμα (n)
sargit

καρίνα /kaˈɾi.na/ (n)
quilla

καραβάνι (n)
caravana

καραβέλα /ka.ɾaˈve.la/ (n)
caravel·la

καραβίδα /ka.ɾaˈvi.ða/ (n)
cranc
  η θαλάσσια καραβίδα (Nephrops norvegicus)

καραβανσεράι (n)
caravanserrall

καραγενάνη (n)
carragahen

καρακάξα /ka.ɾaˈka.ksa/ (n)
garsa

καρακόλι /ka.ɾaˈko.li/ (n)
patrulla

καραμέλα /ka.ɾaˈme.la/ (n)
caramel
  (γλυκό) μικρό στερό σκληρό γλύκισμα διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων που λειώνει στο στόμα
  (γαστρονομία) σιρόπι από καμένη ζάχαρη με καφετί χρώμα που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική

καραμελώνω (v)
acaramel·lar

καραμπίνα (n)
carrabina

καραμπινάτος (adj)
violent

καραμπόλα /ka.ɾamˈbo.la/ /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
accident en cadena
  η σύγκρουση πολλών οχημάτων με το ένα να προσκρούει πάνω το άλλο
carambola
  το επιτυχημένο χτύπημα μπάλας στο μπιλιάρδο, που πραγματοποιείται όταν ο παίκτης με μία κίνηση χτυπάει τις δύο άλλες μπάλες

καραμπόλα /ka.ɾaˈbo.la/ (n)
carambola
  (φρούτο) είδος φυτού και ο καρπός του από την Ινδονησία

καραντίνα (n)
quarantena

καραούλι /ka.ɾaˈu.li/ (n)
guàrdia

καραφάκι (n)
gerra

καραφλιάζω (v)
arribar a ser

καραόκε /ka.ɾaˈo.ke/ (n)
karaoke

καρβέλι (n)
anca

καρβονικός (adj)
carboxílic

καρβουνιάρης /kaɾ.vuˈɲa.ɾis/ (n)
carboner
  (επάγγελμα) (θηλυκό καρβουνιάρισσα)
cotxa fumada
  (πτηνό) μικρόσωμο πουλί (Phoenicurus ochruros) της οικογένειας των Τσιχλών

καρβουνόσκονη /kaɾ.vuˈno.sko.ni/ (n)
carbonet

καρδερίνα /kaɾ.ðeˈɾi.na/ (n)
cadernera

καρδιά /kaɾˈðʝa/ (n)
cor
  (ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο που λειτουργεί ως αντλία για την κυκλοφορία του αίματος

καρδιακός /kaɾ.ði.aˈkos/ (adj)
cardíac
  που αναφέρεται στην καρδιά, το όργανο του σώματος

καρδινάλιος (n)
cardinal, cardenal
  (χριστιανισμός) κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας σε ανώτατη βαθμίδα. Από το σώμα των καρδιναλίων με εσωτερική ψηφοφορία εκλέγεται ο πάπας

καρδιοαγγειακός (adj)
cardiovascular

καρδιοκατακτητής (n)
trencacors

καρδιολογία /kaɾ.ði.o.loˈʝi.a/ (n)
cardiologia

καρδιολογικός (adj)
cardiològic

καρδιολόγος (n)
cardiòleg

καρδιομεγαλία (n)
cardiomegàlia

καρδιοπαλμός /kaɾ.ði.o.palˈmos/ (n)
batec

καρδιοπνευμονικός (adj)
cardiopulmonar

καρδιοχτύπι (n)
batement

καρδιόσχημος /kaɾ.ðiˈo.sçi.mos/ (adj)
cordiforme

καριέρα /kaɾˈʝe.ɾa/ (n)
carrera

καρικατουρίστας (n)
caricaturista

καρικατούρα (n)
caricatura

καρκίνος (n)
càncer
  (βοτανική) ασθένεια των φυτών παρόμοια με την 5

καρκίνωμα (n)
carcinoma

καρκινικός (adj)
cancerós
  που αναφέρεται στον καρκίνο, τους κακοήθεις όγκους

καρκινογένεση (n)
carcinogènesi

καρκινογόνος (adj)
cancerigen

καρκινοπαθής (adj)
cancerosa

καρκινωματώδης (adj)
cancerosa

καρλισμός (n)
carlisme

καρμίνη (n)
carmí

καρμίρης (n)
garrepa

καρμπόν (n)
paper carbó

καρνάγιο /kaɾˈna.ʝo/ (n)
drassana

καρναβάλι (n)
carnaval

καροτσάκι /ka.ɾoˈt͡sa.ci/ (n)
carretó
cotxet
  με μία σχετικά μεγάλη ρόδα, 2 πρόσθετα σημεία στήριξης και μακρές χειρολαβές (για τη μεταφορά φορτίων σε χωράφια ή σε οικοδομές)
  με 4 τροχούς και κάθισμα, για μεταφορά μικρών παιδιών
carret de supermercat
  με 4 μικρές ρόδες και χώρο μεταφοράς από μεταλλικό πλέγμα, για τα ψώνια στο σουπερμάρκετ

καρουζέλ (n)
carrussel

καρούλι (n)
rodet
  κύλινδρος στον οποίο τα άκρα προεξέχουν και είναι πεπλατυσμένα ώστε στο ενδιάμεσο διάστημα να μπορεί να τυλιχτεί κάποιο υλικό που έχει μορφή νήματος

καρούμπαλο (n)
nyanyo
  (κυριολεκτικά) σκληρό πρήξιμο στην περιοχή του κεφαλιού, που προέρχεται, συνήθως, από χτύπημα

καρπίζω (v)
dar

καρπαζιά (n)
bufetada

καρπερός /kaɾ.peˈɾos/ (adj)
fèrtil

καρπιαίος (adj)
carpià

καρπουζιά (n)
meló d'Alger

καρποφάγος (adj)
frugívor

καρπούζι /kaɾˈpu.zi/ (n)
síndria, sindriera

καρπός /kaɾˈpos/ (n)
canell
  (ανατομία) άρθρωση του ανθρώπινου σώματος: εκεί που ενώνεται η παλάμη με την κερκίδα και την ωλένη

καρπόφυλλο (n)
carpel

καρπώνομαι (v)
aprofitar

καρστ (n)
carst

καρστικός (adj)
càrstic

καρτ (n)
carretejar

καρτ ποστάλ (n)
postal

καρτέλ /kaɾˈtel/ (n)
càrtel

καρτέλα /kaɾˈte.la/ (n)
etiquetar

καρτερία (n)
braser

καρτερώ /kaɾ.teˈɾo/ (v)
que

καρτεσιανός (adj)
cartesiá

καρτοτηλέφωνο (n)
telèfon públic

καρτούν /kaɾˈtun/ (n)
caricatura

καρυάτιδα /ka.ɾiˈa.ti.ða/ (n)
cariàtide

καρυδένιος /ka.ɾiˈðe.ɲos/ (adj)
negar
  (κυρίως για έπιπλο) ο κατασκευασμένος από ξύλο καρυδιάς, από καρυδόξυλο

καρυδιά (n)
noguera

καρυδότσουφλο (n)
closca de nou

καρυδόψιχα (n)
copra
  η αποξηραμένη ψίχα της καρύδας, του καρπού του κοκοφοίνικα

καρυκεύω (v)
adobar

καρυοθραύστης (n)
trencanous

καρφάκι (n)
arracada

καρφί /kaɾˈfi/ (n)
clau
  αιχμηρό κομμάτι μετάλλου που χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο τμήματα μιας ξύλινης κατασκευής ή για την ανάρτηση αντικειμένων σε τοίχο

καρφίτσα (n)
agulla de cap
  κόσμημα που έχει στο πίσω μέρος ακίδα ή μηχανισμό παρόμοιο με της παραμάνας για να στερεώνεται στο ρουχισμό

καρφιτσοθήκη (n)
buirac

καρφιτσώνω /kaɾ.fiˈt͡so.no/ (v)
bitlla

καρφώνω (v)
clavar
  μπήζω αιχμηρό αντικείμενο σε άλλο αντικείμενο

καρχαρίας /kaɾ.xaˈɾi.as/ (n)
tauró

καρχηδονιακός (adj)
cartaginès

καρωτίδα (n)
caròtide

καρό (n)
endauat

καρότο /kaˈɾo.to/ (n)
pastanaga, safanòria

καρότσα /kaˈɾo.t͡sa/ (n)
remolc
  το πίσω μέρος ενός οχήματος, το οποίο είναι κατάλληλα διαμορφωμένο, για να δέχεται φορτίο
carrossa
  (παρωχημένο) ιππήλατη άμαξα

καρύδα /kaˈɾi.ða/ (n)
coco

καρύδι (n)
nou

καρύδωμα (n)
estrangulació

καρύκευμα (n)
condiment

κασέ (n)
caixet

κασέτα /kaˈse.ta/ (n)
casset

κασετίνα /ka.seˈti.na/ (n)
estoig

κασκέτο /kaˈsce.to/ (n)
gorra

κασκαντέρ (n)
especialista

κασκόλ (n)
bufanda

κασμάς /kaˈzmas/ (n)
collir

κασμιρικά (n)
caixmiri

κασουάριο (n)
casuari

κασουβικά (n)
caixubi

κασσίτερος /kaˈsi.te.ɾos/ (n)
estany

καστ /ˈkast/ (n)
dirigir

καστανιά /ka.staˈɲa/ (n)
castanyer

καστανιέτα /ka.staˈɲe.ta/ (n)
castanyeta

καστανοπράσινος /ka.sta.noˈpɾa.si.nos/ (adj)
avellana

καστανό (n)
marró

καστανόξανθος /ka.staˈno.ksan.θos/ (adj)
falb

καστανός /ka.staˈnos/ (adj)
castany

καστελάνος (n)
castellà

καστιλλιάνικα /ka.stiˈʎa.ni.ka/ (n)
castellà

καστιλλιάνικος /ka.stiˈʎa.ni.kos/ (adj)
castellà

καστορέλαιο (n)
oli de ricí

κατ' επέκταση
extensió

κατά /kata/ /kaˈta/
contra
  (+ γενική) εναντίον
  (ειδικότερα), συνήθως ως κατά τη διάρκεια
  ↪ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού
  ↪ κατά την ομιλία του Πρωθυπουργού
a l’entorn
  με χρονική σημασία· γύρω, περίπου
arracada
  (ειδικότερα) σε κάποια χρονική στιγμή που διαρκούσε κάτι

κατά κόρον
llargament

κατά λάθος
confondre

κατά μόνας
individualment

κατά παραγγελία
a mida

κατά το μάλλον ή ήττον
aproximadament

κατάβαση /kaˈta.va.si/ (n)
baixada

κατάγομαι (v)
originari

κατάδειξη (n)
demostració

κατάδηλος (adj)
manifest

κατάδυση /kaˈta.ði.si/ (n)
capbussar-se

κατάθεση (n)
testimoni
  (νομικός όρος) η μαρτυρία σε δημόσιες αρχές
dipòsit
  (οικονομία) η παράδοση χρημάτων σε πιστωτικό ίδρυμα

κατάθλιψη /kaˈta.θli.psi/ (n)
depressió

κατάκοιτος (adj)
allitat

κατάκοπος /kaˈta.ko.pos/ (adj)
exhaust

κατάκτηση /kaˈta.kt.isi/ (n)
conquesta

κατάληξη (n)
terminació
  τέλος σε κάτι, τέρμα
  (γραμματική, γλωσσολογία, για γλώσσες με κλίση) το μεταβλητό τελείωμα λέξης

κατάληψη (n)
ocupació

κατάλληλα /kaˈta.li.la/ (adv)
adequadament

κατάλληλος /kaˈta.li.li/ /kaˈta.li.lo/ /kaˈta.li.los/ (adj)
adequat, apropiat

κατάλογος /kaˈta.lo.ɣos/ (n)
catàleg

κατάλοιπο /kaˈta.li.po/ (n)
residu

κατάλυμα /kaˈta.li.ma/ (n)
allotjament

κατάλυση (n)
catàlisi

κατάματα /kaˈta.ma.ta/ (adv)
dret jurídic

κατάμαυρος /kaˈta.ma.vɾos/ (adj)
negre d'atzabeja

κατάμεστος /kaˈta.me.stos/ (adj)
empaquetat

κατάντια (n)
caiguda

κατάπλασμα (n)
cataplasma

κατάπληκτος (adj)
atònit

κατάπληξη /kaˈta.pli.ksi/ (n)
estorament

κατάπλους (n)
arribada

κατάποση (n)
ingestió

κατάπτυστος /kaˈta.pti.stos/ (adj)
abjecte

κατάπτωση (n)
caiguda

κατάρα /kaˈta.ɾa/ (n)
maledicció

κατάργηση /kaˈtaɾ.ʝi.si/ (n)
abolició

κατάρρευση /kaˈta.ɾef.si/ (n)
avaria

κατάρριψη /kaˈta.ɾi.psi/ (n)
demolició

κατάρρους (n)
catarro

κατάρτι /kaˈtaɾ.ti/ (n)
pal

κατάσαρκα (adv)
mateix

κατάσβεση /kaˈta.zve.si/ (n)
extinció

κατάσκιος /kaˈta.sci.os/ /kaˈta.scos/ (adj)
ombrívol

κατάσκοπος (n)
espia

κατάσταση /kaˈta.sta.si/ (n)
estat
  ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο
  οι φυσικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες υπάρξεως

κατάσταση πολιορκίας
estat de setge

κατάστημα /kaˈta.sti.ma/ (n)
botiga

κατάστικτος (adj)
motejat

κατάστιξη (n)
tatuatge

κατάστρωμα (n)
bord

κατάσχεση /kaˈta.sçe.si/ (n)
confiscació

κατάσχω (v)
confiscar

κατάταξη /kaˈta.ta.ksi/ (n)
classificació

κατάφαση /kaˈta.fa.si/ (n)
afirmació

κατάφρακτος (adj)
catafracta

κατάφυτος /kaˈta.fi.tos/ (adj)
gerd

κατάφωρος (adj)
flagrant

κατάχρηση (n)
abús

κατάψυξη /kaˈta.psi.ksi/ (n)
refrigeració
  η έκθεση ζωικών ή φυτικών ουσιών σε πολύ χαμηλής θερμοκρασίας ώστε να παγώσουν
  (μεταφορικά) διακοπή, αναβολή, ή αναστολή μιας διαδικασίας
congelador
  περιορισμένος χώρος με θερμοκρασία χαμηλότερη του ψυγείου για πιο μακροχρόνια συντήρηση τροφίμων

κατέβασμα (n)
baixada

κατέχω /kaˈte.xo/ (v)
posseir
  έχω στην κατοχή μου, στην ιδιοκτησία μου
ocupar
  διατηρώ στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής σε ξένη χώρα και την ελέγχω
mestrejar
  γνωρίζω κάτι καλά

κατήγορος /kaˈti.ɣo.ɾos/ (n)
acusador

κατήφορος /kaˈti.fo.ɾos/ (n)
baixada

κατήχηση /kaˈti.çi.si/ (n)
adoctrinament

καταβάλλω /ka.taˈva.lo/ (v)
atrafegar

καταβολή /ka.ta.voˈli/ (n)
origen

καταβολισμός (n)
catabolisme

καταβρέχω /ka.taˈvɾe.xo/ (v)
aspergir

καταβροχθίζω /ka.ta.vɾoˈxθi.zo/ (v)
devorar

καταβυθίζω (v)
banyar

καταβύθιση (n)
submersió

καταγγέλλω (v)
acusar

καταγγελία /ka.taŋ.ɟeˈli.a/ (n)
acusació
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του καταγγέλλω

καταγεγραμμένος
certificat

καταγοήτευση (n)
encanteri

καταγράφω /ka.taˈɣɾa.fo/ (v)
anotar

καταγωγή /ka.ta.ɣoˈʝi/ (n)
origen

καταδέχομαι (v)
dignar-se

καταδίδω /ka.taˈði.ðo/ (v)
denunciar

καταδίκη (n)
condemna

καταδίωξη (n)
persecució

καταδεικνύω (v)
assenyalar

καταδεκτικότητα (n)
afabilitat

καταδικάζω (v)
condemnar

καταδιώκω /ka.ta.ðiˈo.ko/ (v)
empaitar

καταδολιευτικός (adj)
fraudulent

καταδολιεύομαι /ka.ta.ðo.liˈe.vo.me/ (v)
defraudar

καταδρομικό (n)
creuer

καταδυναστεύω (v)
oprimir

καταδότρια (n)
relatora

καταδύομαι /ka.taˈði.o.me/ (v)
bussejar

καταζητούμενος
buscat

καταζητώ (v)
desig

καταθέτω (v)
ajeure
  (γενικότερα) τοποθετώ κάποιο αντικείμενο σε μνημείο σαν ένδειξη θαυμασμού ή εκτίμησης
dipositar
  (οικονομία) τοποθετώ χρήματα σε λογαριασμό
declarar
  (νομικός όρος) δίνω κάποια μαρτυρία ή έντυπο σε δικαστική ή άλλη αρχή

καταθλίβω /ka.taˈθli.vo/ (v)
deprimir

καταθλιπτικός (adj)
depressiu

καταιγίδα /ka.teˈʝi.ða/ (n)
tempesta

καταιγισμός (n)
ràfega

καταιγισμός ιδεών
pluja d'idees

καταιγιστικός /ka.te.ʝi.stiˈkos/ (adj)
consecutiu
barratge
  (στρατιωτικός όρος) που έχει σχέση με καταιγισμό ρίψης βλημάτων

καταιονητήρας (n)
arruixador
  συσκευή πυρόσβεσης, καταιονισμού

καταιόνηση (n)
dutxar-se

κατακάθι (n)
deixalla
  η στερεά ουσία που παραμένει αδιάλυτη σε ένα υγρό και συγκεντρώνεται (κατακάθεται) στον πυθμένα του δοχείου που περιέχει το διάλυμα
verdet
  (μεταφορικά) άνθρωπος τιποτένιος

κατακάθομαι (v)
dipositar

κατακέφαλα (adv)
estrena

κατακλείδα (n)
cadència

κατακλυσμός /ka.ta.kliˈzmos/ (n)
diluvi

κατακλύζω /ka.taˈkli.zo/ (v)
envair

κατακρίνω (v)
censurar

κατακραυγή /ka.ta.kɾaˈvʝi/ (n)
tol·le-tol·le

κατακριτέος (adj)
reprensible

κατακτήτρια (n)
conqueridora

κατακτητής /ka.ta.ktiˈtis/ (n)
conqueridor

κατακτώ /ka.taˈkto/ (v)
conquerir, conquistar

κατακυρώνω /ka.ta.ciˈɾo.no/ (v)
adjudicar

κατακόκκινος /ka.taˈko.ci.nos/ (adj)
vermelló

κατακόμβη /ka.taˈkom.vi/ (n)
catacumba

κατακόρυφη μπάρα
barra vertical

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (adj)
vertical
  (γεωμετρία) που ακολουθεί τη διεύθυνση της βαρύτητας, που είναι κάθετος σε ένα οριζόντιο επίπεδο

κατακόρυφος /ka.taˈko.ɾi.fos/ (n)
arbre
  (αθλητισμός, γυμναστική άσκηση) τοποθέτηση του σώματος σε θέση κάθετη προς το επίπεδο και με τα πόδια προς τα πάνω

καταλήγω /ka.taˈli.ɣo/ (v)
aconseguir

καταλαβαίνω (v)
comprendre

καταλαμβάνω /ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
ocupar

καταλανικά /ka.ta.la.niˈka/ (n)
català

καταλανικός /ka.ta.la.niˈkos/ (adj)
català

καταληκτικός /ka.ta.li.ktiˈkos/ (adj)
fi

καταληπτός (adj)
comprensible

καταληψία (n)
catalèpsia

καταλλαγή (n)
reconciliació

καταλληλότητα (n)
completesa

καταλογίζω /ka.ta.loˈʝi.zo/ (v)
atribut

καταλογισμός (n)
imputació

καταλογιστό (n)
racionalitat

καταλογιστός (adj)
allevadissa

καταλυτικός (adj)
catalític

καταλύτης (n)
catalitzador

καταλύω /ka.taˈli.o/ (v)
abolir
  διαλύω, καταστρέφω, παραλύω, καταργώ
estai
  (λόγιο) διαμένω σε κατάλυμα, σε χώρο προσωρινής διαμονής

καταμέτρηση (n)
mesurament

καταμήνυση (n)
denúncia

καταμαράν /ka.ta.maˈɾan/ (n)
catamarà

καταμερίζω /ka.ta.meˈɾi.zo/ (v)
assignar

καταμεσήμερο /ka.ta.meˈsi.me.ɾo/ (n)
creu

καταμηνύω (v)
denúncia

κατανάγκη (adv)
necessàriament

κατανάλωση /ka.taˈna.lo.si/ (n)
consum

κατανέμω (v)
distribuir

καταναγκασμός (n)
coacció

καταναλωτής (n)
consumidor

καταναλωτικός (adj)
consum

καταναλωτισμός (n)
consumisme

καταναλώνω (v)
consumir

κατανεύω /ka.taˈne vo/ (v)
assentir amb el cap

κατανοητά (adv)
comprensiblement

κατανοητός /ka.ta.no.iˈtos/ (adj)
comprensible

κατανομή /ka.ta.noˈmi/ (n)
distribució

κατανοώ /ka.ta.noˈo/ (v)
comprendre

καταντάω /ka.tanˈda.o/ (v)
acabar

κατανόηση /ka.taˈno.i.si/ (n)
comprensió

καταπέλτης /ka.taˈpel.tis/ (n)
catapulta

καταπίεση /ka.taˈpi.e.si/ (n)
opressió

καταπίνω /ka.taˈpi.no/ (v)
engolir

καταπακτή (n)
trapa

καταπατώ /ka.ta.paˈto/ (v)
usurpar

καταπείθω (v)
convèncer

καταπιέζω /ka.ta.piˈe.zo/ (v)
oprimir

καταπιεστικά /ka.ta.pi.e.stiˈka/ (adv)
opressivament

καταπιεστικός (adj)
opressiu

καταπλακώνω (v)
aixafar

καταπολεμώ /ka.ta.po.leˈmo/ (v)
combatre

καταπονημένος
deteriorat

καταποντίζω (v)
abismar-se

καταπόδας (adv)
després

καταπόνηση (n)
estrebada

καταράχι (n)
carena

καταραμένος /ka.ta.ɾaˈme.nos/
maleït

καταργώ /ka.taɾˈɣo/ (v)
abolir

καταρράκτης /ka.taˈɾa.ktis/ (n)
cascada, salt d'aigua
  (γεωγραφία) η ορμητική πτώση του νερού ενός ποταμού από μεγάλο ύψος, η οποία προκαλείται από την ανώμαλη διαμόρφωση του εδάφους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές

καταρρέω /ka.taˈɾe.o/ (v)
calmar-se
avariar-se
  (συναισθηματικά) υποκύπτω σε μεγάλη στεναχώρια

καταρρίπτω (v)
abatre

καταρρίχηση (n)
baixada

καταρρακτώδης (adj)
torrencial

καταρρακώνω (v)
abatre

καταρροή /ka.ta.ɾoˈi/ (n)
catarro

καταρροϊκός (adj)
catarrós

καταρτίζω (v)
establir

κατασβήνω /ka.taˈzvi.no/ (v)
esborrar

κατασιγάζω (v)
aixafar

κατασκήνωση (n)
acampada
  η ενέργεια του κατασκηνώνω
colònia de vacances
  ο χώρος με σκηνές όπου κατασκηνώνει ένα σύνολο ανθρώπων

κατασκευάζω (v)
fabricar

κατασκευή (n)
construcció

κατασκευαστής (n)
fabricant

κατασκευαστικός (adj)
construcció

κατασκεύασμα (n)
construcció

κατασκηνωτής (n)
acampador

κατασκηνώνω (v)
acampar

κατασκηνώτρια (n)
acampadora

κατασκοπεία (n)
espionatge

κατασκοπεύω /ka.ta.skoˈpe.vo/ (v)
espiar

κατασπαράζω /ka.ta.spaˈɾa.zo/ (v)
capolar

καταστάλαγμα (n)
deixalla

καταστέλλω (v)
contenir

κατασταλτικός /ka.ta.stal.tiˈkos/ (adj)
depressiu

καταστατικό (n)
estatut

καταστηματάρχης /ka.ta.sti.maˈtaɾ.çis/ (n)
botiguer

καταστολή /ka.ta.stoˈli/ (n)
repressió

καταστρέφω /ka.taˈstɾe.fo/ (v)
destruir

καταστρατηγώ (v)
infringir

καταστρεπτικός /ka.ta.stɾe.ptiˈkos/ (adj)
destructiu

καταστροφέας (n)
destructor

καταστροφή /ka.ta.stɾoˈfi/ (n)
catàstrofe, desastre

καταστροφικά /ka.ta.stɾo.fiˈka/ (adv)
desastrosament

καταστροφικός /ka.ta.stɾo.fiˈci/ /ka.ta.stɾo.fiˈko/ /ka.ta.stɾo.fiˈkos/ (adj)
catastrofic

καταστροφολογία (n)
catastrofisme

καταστροφολόγος (n)
desgràcia

καταστρώνω /ka.taˈstɾo.no/ (v)
copçar

κατατάσσω /kataˈtaso/ (v)
col·locar

κατατείνω (v)
apuntar

κατατεμαχισμός /ka.ta.te.ma.xiˈzmos/ (n)
coixinet
  (πληροφορική) hash: το αποτέλεσμα μιας συνάρτησης κατατεμαχισμού (hash function)

κατατοπιστικός (adj)
informatiu

κατατρέχω (v)
assetjar

κατατροπώνω (v)
aclaparar

κατατρυπώ (v)
foradar

κατατρύχω (v)
torturar

κατατόπι (n)
entorn

καταυλισμός /ka.ta.vliˈzmos/ (n)
campament

καταφέρνω /ka.taˈfeɾ.no/ (v)
aconseguir

καταφέρομαι (v)
acusar
  κατηγορώ

καταφέρω (v)
infligir

καταφανής (adj)
manifest

καταφατικά /ka.ta.fa.tiˈka/ (adv)
afirmativament

καταφατικός /ka.ta.fa.tiˈkos/ (adj)
afirmatiu

καταφερτζής /ka.ta.feɾˈd͡zis/ (n)
espavilat

καταφθάνω /ka.taˈfθa.no/ (v)
aconseguir

καταφρόνηση /ka.taˈfɾo.ni.si/ (n)
menyspreu

καταφύγιο /ka.taˈfi.ʝi.o/ (n)
recer

καταχείμωνο (n)
ple

καταχνιά (n)
broma

καταχρηστικός (adj)
abusiu
  που σχετίζεται με την κατάχρηση ή αναφέρεται σ᾿ αυτήν, που υπερβαίνει ή και παραβαίνει τα όρια που επιτρέπονται ή ανέχονται

καταχωνιάζω (v)
cache

καταχύστρα /ka.taˈçi.stɾa/ (n)
verdesca

καταχώριση (n)
inserció

καταψηφίζω (v)
contra

καταψύχω /ka.taˈpsi.xo/ (v)
congelar

καταϊδρωμένος
saliva

κατεβάζω /ka.teˈva.zo/ (v)
baixar

κατεβαίνω /ka.teˈve.no/ (v)
descendir

κατεδάφιση /ka.teˈða.fi.si/ (n)
enderrocament

κατεδαφίζω /ka.te.ðaˈfi.zo/ (v)
enderrocar

κατεξοχήν (adv)
cabdalment

κατεργάζομαι /ka.teɾˈɣa.zo.me/ (v)
anar de processó

κατεργάρης /ka.teɾˈɣa.ɾis/ (adj)
brivall

κατεργάρικος /ka.teɾˈɣa.ɾi.kos/ (adj)
galifardeu

κατεργασία (n)
anar de processó

κατεστημένο (n)
establishment

κατεστημένος
banc de treball

κατευθείαν /ka.teˈfθi.an/ (adv)
directament

κατευθύνομαι (v)
anar

κατευθύνω /ka.teˈfθi.no/ (v)
dirigir

κατευνάζω (v)
apaivagar

κατευνασμός (n)
asserenament

κατεχόμενος /ka.teˈxo.me.nos/
endimoniat

κατεψυγμένος
gelat

κατεύθυνση (n)
direcció

κατηγορία (n)
acusació

κατηγορηματικά (adv)
emfàticament

κατηγορηματικός (adj)
emfàtic

κατηγορητικός (adj)
acusatori

κατηγοριοποίηση (n)
categorització

κατηγοριοποιώ (v)
categoritzar

κατηγορούμενος /ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos/ (n)
acusada

κατηγορώ (v)
acusar

κατηγόρημα /ka.tiˈɣo.ri.ma/ (n)
predicat
  (γλωσσολογία, συντακτικό) η απλή μορφή της ρηματικής φράσης, το μέρος της πρότασης που αποτελείται, είτε από μόνο το αμετάβατο ρήμα, είτε από το μεταβατικό ρήμα και το αντικείμενο ή αντικείμενα, είτε από το συνδετικό ρήμα και το κατηγορούμενο
  (φιλοσοφία) το βασικό ή ουσιαστικό στοιχείο μιας υπόστασης, έννοιας, ιδιότητας κ.λπ.
  (λογική, πληροφορική) μία συνάρτηση ή έκφραση που επιστρέφει την τιμή "αληθές" ή "ψευδές"

κατηφής /ka.tiˈfis/ (adj)
abatut

κατηχώ /ka.tiˈxo/ (v)
adoctrinar

κατιφές (n)
calèndula

κατιόν /ka.tiˈon/ (n)
catió

κατιών /ka.tiˈon/
descendent
  ο κατερχόμενος, που κατεβαίνει, αυτός που ακολουθεί φθίνουσα πορεία, και όταν αυτή είναι χρονική, σημαίνει κατά σειρά τους επόμενους
  (φυσική, ουσιαστικοποιημένο) κατιόν: ιόν με θετικό ηλεκτρικό φορτίο που πάει προς την κάθοδο κατά τη διαδικασία της ηλεκτρόλυσης

κατοικήσιμος /ka.tiˈci.si.mos/ (adj)
habitable

κατοικία /ka.tiˈci.a/ (n)
residència

κατοικώ /ka.tiˈko/ (v)
habitar

κατολίσθηση /ka.toˈli.sθ.si/ (n)
ensulsiada
  (γεωλογία) φυσική καταστροφή, κατά την οποία μια μάζα αποκόπτεται από ένα ψηλότερο σημείο και ολισθαίνει προς ένα χαμηλότερο σημείο, παρασύροντας οτιδήποτε βρίσκεται στη πορεία της
lapsus
  (μεταφορικά) η χειροτέρευση μιας κατάστασης

κατονομάζω /ka.to.noˈma.zo/ (v)
denominar

κατονομασία (n)
apel·lació

κατορθώνω /ka.toɾˈθo.no/ (v)
acomplir

κατουράω /ka.tuˈɾa.o/ (v)
orinar

κατοχή (n)
possessió

κατοχυρώνω /ka.to.çiˈɾo.no/ (v)
consolidar

κατοχύρωση /ka.toˈçi.ɾo.si/ (n)
còpia de seguretat

κατράμι (n)
quitrà

κατρακυλώ (v)
caiguda

κατρακύλισμα (n)
enfonsament

κατς /ˈkat͡s/ (n)
lluita lliure

κατσάδα (n)
renyada

κατσίκα (n)
cabra, boc

κατσίκι /kaˈt͡si.ci/ (n)
cabrit

κατσαβίδι /ka.t͡saˈvi.ði/ (n)
tornavís

κατσαδιάζω (v)
bramar

κατσαρίδα (n)
escarabat, panerola

κατσαρόλα (n)
olla

κατσαρόλι (n)
cassó

κατσαρός /kat͡saˈɾos/ (adj)
arrissat

κατσαρώνω (v)
arrissar

κατσιάζω (v)
afeblir-se

κατσικάκι (n)
cabrit

κατσικόδρομος (n)
rastrejar

κατσουλιέρης (n)
cogullada

κατσουφιάζω /ka.t͡suˈfça.zo/ (v)
arrufar el nas

κατσούφης /kaˈt͡su.fis/ (n)
avergonyit

κατωτερότητα (n)
inferioritat

κατόπιν (adv)
posteriorment

κατόρθωμα (n)
gesta

κατώι (n)
subsòl

κατώτατος /kaˈto.ta.tos/ (adj)
mínim

κατώτερος /kaˈto.te.ɾos/ (n)
inferior

κατώφλι /kaˈto.fli/ (n)
llindar

καυκασιανός /kaf.ka.si.aˈnos/ (adj)
caucasià

καυλί /kaˈvli/ (n)
tija

καυλωμένος
calent

καυστήρας (n)
cambra de combustió

καυστικός /kaf.stiˈkos/ (adj)
càustic

καυστικότητα (n)
causticitat

καυτερός /ka.fteˈɾos/ (adj)
picant
  (μεταφορικά) δηκτικός

καυτός (adj)
calent

καυχηματίας /kaf.çi.maˈti.as/ (n)
fanfarró

καυχησιά (n)
fer el gallet

καυχησιάρης /kaf.çiˈsça.ɾis/ (n)
fatxenda

καυχησιολογία (n)
fer el gallet

καυχιέμαι /kaf.ˈçe.me/ (v)
fanfarronejar

καφέ (n)
marró
  (χρώμα) το χρώμα του καφέ
cafeteria
  καφετέρια, κατάστημα που σερβίρει καφέ, αναψυκτικά κ.λπ, καφενείο αλλά όχι παραδοσιακό

καφέ-ω-λαι (n)
cafè amb llet

καφές (n)
cafè

καφεΐνη /ka.fe.ˈi.ni/ (n)
cafeïna

καφενείο /ka.feˈni.o/ (n)
cafeteria

καφεπότης (n)
abeurador

καφετέρια (n)
cafeteria

καφκικός (adj)
kafkiana

καφτάνι (n)
caftà

καχεκτικός /ka.çe.ktiˈkos/ (adj)
desnerit

καχυποψία /ka.çi.poˈpsi.a/ (n)
suspicàcia

καχύποπτος (adj)
desconfiat

καψαϊκίνη /ka.psa.iˈci.ni/ (n)
capsaïcina

καψερός (adj)
pobre

καψούλι /kaˈpsu.li/ (n)
càpsula fulminant

καψόνι /kaˈpso.ni/ (n)
dificultats

καψώνω (v)
crebar

καϊμάκι (n)
nata

καύλα /ˈkav.la/ /ˈɡav.la/ (n)
trempera

καύση /ˈkaf.si/ (n)
combustió

καύσιμο (n)
combustible

καύσωνας /ˈkaf.so.nas/ (n)
bòfia

κβάζαρ (n)
quàsar

κβάντο (n)
quantitat

κβάντωση /ˈkvan.do.si/ (n)
quantització

κβαντική θεωρία πεδίου
teoria quàntica de camps

κβαντισμός (n)
quántizació

κβαντομηχανική (n)
mecànica quàntica

κείμαι /ˈci.me/ (v)
jeure

κείμενο /ˈci.me.no/ (n)
text

κείμενος
situat

κείρω /ˈci.ɾo/ (v)
tonsura

κειμήλιο (n)
patrimoni

κειμενικός (adj)
textual

κελάηδημα (n)
barra vertical

κελάρι (n)
soterrani

κελί (n)
cel·la

κελαρύζω (v)
bramar

κελτικός /cel.tiˈkos/ (adj)
cèltic

κενοτάφιο /ce.noˈta.fi.o/ (n)
cenotafi

κεντάω /kenˈda.o/ (v)
brodar
  περνάω με βελόνα χρωματιστές κλωστές σε ένα ύφασμα και δημιουργώ ένα διακοσμητικό σχέδιο· φτιάχνω ένα κέντημα
picar
  (μεταφορικά) προκαλώ οξύ πόνο σε ένα σημείο πιέζοντας με κάτι αιχμηρό (λέγεται και όταν ο πόνος έχει εσωτερική αιτία)

κεντρί /cenˈdɾi/ (n)
agulló

κεντρίζω (v)
picar

κεντρικός /cen.dɾiˈkos/ (adj)
central

κεντρικότητα (n)
centralitat

κεντρομερές (n)
centròmer

κεντρομόλος /cen.dɾoˈmo.los/ (adj)
centrípet

κεντρώος (adj)
centrista

κενό (n)
anul·lar
  που δεν περιέχει τίποτε
  οτιδήποτε αισθανόμαστε ως έλλειψη, ως απώλεια
buit
  (φυσική) χώρος χωρίς ύλη
obertura
  θέση εργασίας που δεν έχει συμπληρωθεί

κενός (adj)
vacant
  που δεν έχει συμπληρωθεί, που δεν έχει καταληφθεί
cavitat
  χωρίς πνευματικό περιεχόμενο, που δεν έχει νόημα

κενόσπουδος (adj)
espantallops

κενότητα (n)
vacances

κεράσι /ceˈɾa.si/ (n)
cirera

κερί /ceˈɾi/ (n)
candela, cera
  επίμηκες κυλινδρικό αντικείμενο από κερί (ή παραφίνη) που έχει ενσωματωμένο ένα νήμα (φιτίλι) και χρησιμεύει ως πηγή φωτισμού

κεραία /ceˈɾe.a/ (n)
antena
  (εντομολογία) λεπτό σαν τρίχα αισθητήριο όργανο ορισμένων εντόμων που προεξέχει από το κεφάλι τους

κεραμίδι /ce.ɾaˈmi.ði/ (n)
teula

κεραμιδής /ce.ɾa.miˈðis/ (adj)
terracota

κεραμικά
ceràmica

κεραμική (n)
ceràmica

κεραμικός (adj)
ceràmic

κερασιά /ce.ɾaˈsça/ (n)
cirerer

κερασφόρος /ce.ɾaˈsfo.ɾos/ (adj)
banyut

κερατάς /ce.ɾaˈtas/ (n)
cornut

κερατίνη (n)
ceratina

κερατοειδής χιτώνας
còrnia

κεραυνοβόλα (adv)
cop

κεραυνός /ce.ɾavˈnos/ (n)
llamp

κεραύνιος /ceˈɾav.ni.os/ (adj)
tronar

κερδίζομαι (v)
cobrar

κερδίζω (v)
guanyar

κερδοσκοπία (n)
especulació

κερδοσκόπος (n)
especulador

κερδοφορία (n)
rendibilitat

κερδοφόρος /ceɾ.ðoˈfo.ɾos/ (adj)
lucratiu

κερκίδα /ceɾˈci.ða/ (n)
radi

κερματοπλυντήριο (n)
bugaderia

κερνάω /ceɾˈna.o/ (v)
obsequiar

κερώνω (v)
ungir

κετσές /ceˈt͡ses/ (n)
feltre

κεφάλαιο /ceˈfa.le.o/ (n)
capítol
  μεγάλη ενότητα ενός βιβλίου
capital
  (οικονομία) οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο (κτίρια, μηχανές, γη) ενσωματώνεται στην παραγωγική διαδικασία

κεφάλι (n)
cap, testa
  το επάνω άκρο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο στηρίζεται στον κορμό με το λαιμό

κεφάτος (adj)
humor

κεφίρ (n)
quefir

κεφαλάρι /ce.faˈla.ɾi/ (n)
capçal
  το πάνω μέρος του κρεβατιού
  (ναυτικός όρος, ιδιωματισμός) το τύμπανο (ανέμη) του βαρούλκου πάνω στο οποίο τυλίγεται το σχοινί ή το συρματόσχοινο
trencafila
  (τυπογραφία, βιβλιοδεσία) πλεκτό επίθεμα στο πάνω και το κάτω μέρος της ράχης των δεμένων βιβλίων

κεφαλίδα /ce.faˈli.ða/ (n)
capçalera

κεφαλαίο /ce.faˈle.o/ (n)
lletra majúscula

κεφαλαίος /ce.faˈle.os/ (adj)
majúscul

κεφαλαιουχικός (adj)
excel·lent

κεφαλαιούχος /ce.fa.leˈu.xos/ (n)
financer

κεφαλαιώδης (adj)
fonamental

κεφαλιά (n)
cop de cap

κεφαλοχώρι /ce.fa.loˈxo.ɾi/ (n)
burg

κεφαλόδεσμος /ce.faˈlo.ðe.zmos/ (n)
cinta de cap

κεφαλόσκαλο (n)
embarcador

κεχρί (n)
mill

κεχριμπάρι /ce.xɾiˈba.ɾi/ (n)
ambre

κεχριμπαρένιος (adj)
ambrat

κηδεία /ciˈði.a/ (n)
funeral, funerals

κηδεμονία /ci.ðe.moˈni.a/ (n)
custòdia

κηδεμόνας /ci.ðeˈmo.nas/ (n)
tutor

κηλίδα (n)
taca

κηλεπίδεσμος /ci.leˈpi.ðe.zmos/ (n)
braguer

κηπουρική /ci.pu.ɾiˈci/ (adj)
jardineria

κηπουρός /ci.puˈɾos/ (n)
jardiner

κηρήθρα /ciˈɾi.θɾa/ (n)
bresca

κηροζίνη (n)
querosè

κηρομπογιά (n)
llapis de color

κηροπήγιο /ci.ɾoˈpi.ʝi.o/ (n)
candeler

κηροσβέστης (n)
esmocadores

κηφήνας /ciˈfi.nas/ (n)
abellot

κιάλι (n)
ullera

κιάλια (n)
binocles

κιβδηλεία (n)
falsificació

κιβωτός /ci.voˈtos/ (n)
arca

κιβώτιο /ciˈvo.ti.o/ (n)
caixa

κιγκαλερία (n)
ferreteria

κιγκλίδωμα /ciŋˈɡli.ðo.ma/ (n)
balustrada

κιθάρα /ciˈθa.ɾa/ (n)
guitarra

κιθαρίστας /ci.θaˈɾi.stas/ (n)
guitarrista

κιλίκιο (n)
cilici

κιλλίβαντας /ciˈli.va.ndas/ (n)
aguait

κιλοβάτ (n)
quilowatt

κιλομπάιτ (n)
quilooctet

κιλό /ciˈlo/ (n)
quilo

κιλότα /ciˈlo.ta/ (n)
calces, calçons
  (ενδυμασία) γυναικείο εσώρουχο που περιβάλλει τους μηρούς και το υπογάστριο

κιμάς /ciˈmas/ (n)
carn picada

κιμίς /kiˈmis/ (n)
kumis

κιμονό (n)
quimono

κιμπάρης (n)
dempeus

κιμπούτς (n)
quibuts

κιμωλία (n)
guix, creta

κινάση (n)
cinasa

κινέζικος (adj)
xinès

κινίνη /ciˈni.ni/ (n)
quinina

κινίνο /ciˈni.no/ (n)
quinina

κινδυνολογία (n)
excès

κινδυνολόγος (n)
alarmista

κινεζικά (n)
xinès, xinesa
  η κινεζική γλώσσα που μιλιέται στην Κίνα, η γλώσσα των Χαν, κυρίως η μανδαρίνικη ποικιλία, με ιστορία 3.000 χρόνων. Μιλιέται από πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Γράφεται με λογογραφικό σύστημα γραφής απλοποιημένη ή παραδοσιακή αλλά και με λατινικούς χαρακτήρες (πινγίν).

κινεζοποίηση /ci.ne.zoˈpi.i.si/ (n)
sinització

κινεζοφοβία (n)
sinofòbia

κινηματογράφηση (n)
filmació

κινηματογράφος /ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos/ (n)
cinema
  η τέχνη της κινούμενης εικόνας, η έβδομη τέχνη
  ένα κτίριο ή μια εγκατάσταση όπου προβάλλονται κινηματογραφικές ταινίες για το κοινό

κινηματογραφία /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cinematografia

κινηματογραφικός /ci.ni.ma.to.ɣɾa.fiˈkos/ (adj)
pel·liculer

κινηματογραφώ /ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfo/ (v)
enregistrar

κινητήρας (n)
motor

κινητήριος /ci.niˈti.ɾi.os/ (adj)
motor

κινητικότητα (n)
mobilitat

κινητοποίηση /ci.ni.toˈpi.i.si/ (n)
mobilització

κινητοποιώ /ci.ni.to.piˈo/ (v)
mobilitzar

κινητροδοτώ /ci.ni.tɾo.ðoˈto/ (v)
instigar

κινητό τηλέφωνο /ci.niˈto tiˈle.fo.no/
mòbil

κινητός /ci.niˈtos/ (adj)
mòbil

κιννάβαρι (n)
cinabri

κινούμενη άμμος
sorra movedissa

κινούμενο σχέδιο
caricatura

κινόα (n)
quinoa

κινόνη /ciˈno.ni/ (n)
quinona

κινώ /ciˈno/ (v)
moure

κιονόκρανο /ci.oˈno.kɾa.no/ (n)
capitell

κιούπι /cúpi/ (n)
alfàbia

κιούριο (n)
curi

κιργιζικά (n)
kirguís

κιρκαδιανός (adj)
nictèmer

κιρκινέζι (n)
xoriguer petit

κιρρωτικός (adj)
cirròtic

κιρσός (n)
varices

κιρσώδης (adj)
varicós

κισσός /ciˈsos/ (n)
heura

κιτάπι (n)
llibre

κιτρικό οξύ
àcid cítric

κιτρικός /ˈci.tɾiˈkos/ (adj)
cítric

κιτρινάδα /ci.tɾiˈna.ða/ (n)
grogor

κιτρινίλα (n)
grogor

κιτρινωπός /ci.tɾi.noˈpos/ (adj)
groguenc

κιτς (adj)
coent

κιόλας /ˈco.las/ (adv)
ja
  ήδη, νωρίς

κλάβικορντ /kla.viˈkoɾ.d/ (n)
clavicordi

κλάδεμα (n)
poda

κλάδος /ˈkla.ðos/ (n)
branca
disciplinar
  (σε σύστημα ελέγχου εκδόσεων) η αποκοπή πηγαίου κώδικα για περαιτέρω ανάπτυξη χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να παρεισφρήσουν λάθη στο δοκιμασμένο, αξιόπιστο και ενδεχομένως σε λειτουργία συνολικό λογισμικό

κλάκα /ˈkla.ka/ (n)
claca

κλάμα /ˈkla.ma/ (n)
plor

κλάνω (v)
petar

κλάση /ˈkla.si/ (n)
classe

κλάσμα /ˈkla.zma/ (n)
fracció

κλέβω /ˈkle.vo/ (v)
robar

κλέμα (n)
dominó

κλέφτης /ˈkle.ftis/ (n)
lladre
  που κλέβει χρήματα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία

κλέψιμο /ˈkle.psi.mo/ (n)
interceptar
  (ειδικότερα) η απόσπαση της μπάλας (σε μπάσκετ, ποδόσφαιρο κ.λπ.)

κλήμα /ˈkli.ma/ (n)
parra

κλήρος /ˈkli.ɾos/ (n)
conspirar

κλήση /ˈkli.si/ (n)
apel·lació
compareixença
  (ειδικότερα) το νομικό έγγραφο με το οποίο καλούνται, μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα, ενώπιον του δικαστηρίου ή του ανακριτή, οι μάρτυρες για κατάθεση ή οι κατηγορούμενοι για απολογία ή για δίκη
crida
  (ειδικότερα) το έγγραφο της τροχαίας που λαμβάνει κάποιος, όταν έχει παραβεί κάποιον κανόνα οδικής κυκλοφορίας, με το οποίο καλείται να καταβάλει ένα πρόστιμο

κλήτευση (n)
citació

κλίβανος /ˈkli.va.nos/ (n)
autoclau

κλίκα (n)
clica

κλίμα /ˈkli.ma/ (n)
clima

κλίμακα /ˈkli.ma.ka/ (n)
escala
  (γεωγραφία) αριθμητικό κλάσμα που εκφράζει την αναλογία ανάμεσα στις διαστάσεις που απεικονίζονται σε έναν χάρτη και τις πραγματικές
  (φυσική) σειρά υποδιαιρέσεων ενός οργάνου με το οποίο μετρούνται φυσικά μεγέθη
  (μουσική) καθορισμένη σειρά από φθόγγους σε διαδοχική σειρά (ανιούσα ή κατιούσα

κλίνη /ˈkli.ni/ (n)
llit

κλίνκερ (n)
buc tinglat

κλίνω /ˈkli.no/ (v)
conjugar
  (γραμματική) σχηματίζω τους τύπους ενός κλιτού μέρους του λόγου

κλίση /ˈkli.si/ (n)
desnivell
  η ιδιότητα μιας μη οριζόντιας επιφάνειας
  έφεση, ροπή
conjugació
  (γραμματική) ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται οι διάφοροι τύποι ενός ονόματος, αντωνυμίας ή ρήματος
declinació
  (γραμματική) ομάδα ονομάτων με κοινές καταλήξεις και κοινό σχηματισμό των πτώσεων

κλίτος (n)
bai

κλαίγομαι (v)
gemec

κλαίω /ˈkle.o/ (v)
plorar

κλαδί /klaˈði/ (n)
branca

κλαδευτήρι (n)
tisora d'esporgar
  εργαλείο κηπουρικής για το κλάδεμα των φυτών

κλαδεύω (v)
esporgar

κλαδικός (adj)
secció

κλακέτα /kla.ˈce.ta/ (n)
claqueta
  (κινηματογράφος) συσκευή με δύο αρθρωτές πλάκες πάνω στις οποίες αναγράφονται τα στοιχεία της σκηνής που γυρίζονται και με το χτύπημά τους στην αρχή της λήψης διευκολύνεται το μοντάζ και ο συγχρονισμός εικόνας και ήχου

κλακέτες /klaˈce.tes/ (n)
claqué
  (χορός) χορός με ρυθμικό χτύπημα των παπουτσιών, ώστε να παράγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος

κλακαδόρος (n)
amagar

κλαμπ /ˈklab/ (n)
club

κλανιάρης (adj)
petaire

κλαρινέτο /kla.ɾiˈne.to/ (n)
clarinet

κλαρινετίστας (n)
clarinetista

κλασικισμός /kla.si.ciˈzmos/ (n)
classicisme

κλασικός /kla.siˈkos/ (adj)
clàssic

κλαψουρίζω /kla.psuˈɾi.zo/ (v)
llagrimejar

κλαψούρισμα (n)
gemec

κλείδα (n)
clavícula
  (ανατομία) το καθένα από τα δύο επιμήκη οστά του άνω τμήματος του θώρακα που ενώνουν τις ωμοπλάτες με το στέρνο

κλείδωση /ˈkli.ðo.si/ (n)
articulació

κλείνω /ˈkli.no/ (v)
tancar

κλείσιμο /ˈkli.si.mo/ (n)
clausura

κλείστρο (n)
llampec

κλειδί (n)
clau

κλειδαράς /kli.ðaˈɾas/ (n)
manyà
  (επάγγελμα) τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά και ανοίγει, επισκευάζει κλειδαριές

κλειδαριά /kli.ðaɾˈʝa/ (n)
cadenat

κλειδώνω /kliˈðo.no/ (v)
tancar amb cadenat

κλεινός /kliˈnos/ (adj)
excel·lent

κλειστοφοβία (n)
claustrofòbia

κλειστός (adj)
tancat
plosiu
  για γραφείο, κατάστημα, υπηρεσία κλπ. που δεν λειτουργεί για μικρό συνήθως χρονικό διάστημα
  (γλωσσολογία) (για ήχο) που προκαλείται από απότομο κλείσιμο και άνοιγμα του ρεύματος αέρα μέσα στο στόμα
reticent
  που δεν εκδηλώνει εύκολα σε άλλους τις σκέψεις του ή τα συναισθήματά του

κλειστότητα (n)
secretisme

κλειτορίδα /kli.toˈɾi.ða/ (n)
clítoris

κλεπταποδοχή (n)
encobriment

κλεπτοκρατία (n)
cleptocràcia

κλεπτομανία (n)
cleptomania

κλεφτά /kleˈfta/ (adv)
amagadament

κλεφτοκοτάς /kle.fto.koˈtas/ (n)
pispa

κλεφτός /kleˈfto/ (adj)
clandestí

κλεψύδρα /kleˈpsi.ðɾa/ (n)
clepsidra

κληματαριά /kli.ma.taɾˈʝa/ (n)
emparrat

κληρικός (n)
clergue

κληροδοσία /kli.ɾo.ðoˈsi.a/ (n)
llegat

κληροδότης (n)
testador

κληρονομιά /kli.ɾo.noˈmɲa/ (n)
herència
  περιουσία ή περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κυριότητα, νομή ή κατοχή μου μετά το θάνατο συγγενών μου

κληρονομικός /kli.ɾo.no.miˈkos/ (adj)
hereditari

κληρονομικότητα /kli.ɾo.no.miˈko.ti.ta/ (n)
herència
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) ο μηχανισμός που επιτρέπει τη δημιουργία μιας κλάσης (υποκλάση) από μία άλλη κλάση (την υπερκλάση της) κληρονομόντας τις ιδιότητες (τα μέλη δεδομένων) και τις μεθόδους της

κληρονομώ (v)
heretar

κληρονόμος /kli.ɾoˈno.mos/ (n)
hereu

κλητήρας /kliˈti.ɾas/ (n)
agutzil

κλητεύω (v)
citar

κλητικός /kli.tiˈkos/ (adj)
vocatiu

κλικ (n)
clic

κλικάρω (v)
clicar

κλιμάκιο (n)
mènsula

κλιμακοστάσιο /kli.ma.koˈsta.si.o/ (n)
escala

κλιμακωσιμότητα (n)
escalabilitat

κλιμακωτά (adv)
gradualment

κλιμακωτό παραμύθι /klimakoˈto paɾamiθi/
excursió

κλιμακώνω /kli.maˈko.no/ (v)
enfilar-se

κλιματική αλλαγή /kli.ma.tiˈci a.laˈʝi/
canvi climàtic

κλιματικός (adj)
climàtic

κλιματισμός (n)
condicionament de l'aire

κλιματιστικό (n)
condicionador d'aire

κλιματολογία (n)
climatologia

κλιματολογικός (adj)
climatològic

κλινήρης (adj)
allitat

κλινική (n)
clínica

κλινικός /kli.niˈci/ /kli.niˈko/ /kli.niˈkos/ (adj)
clínic

κλινοσκέπασμα /kli.noˈsce.pa.zma/ (n)
colxa

κλινοστρωμνή /kli.no.stɾoˈmni/ (n)
roba de llit

κλισέ (n)
clixé

κλισιοσκόπιο (n)
alça

κλοάκη (n)
claveguera

κλοιός (n)
bloqueig

κλονίζω (v)
arrencar

κλονισμός (n)
sacsejada

κλοπή /kloˈpi/ (n)
furt

κλοτσάω /kloˈt͡sa.o/ (v)
coça
  χτυπώ δυνατά με το πόδι
recular
  (για όπλα ή παρόμοιους μηχανισμούς) κάνω απότομη κίνηση προς τα πίσω κατά την εκπυρσοκρότηση

κλοτσιά /kloˈt͡sça/ (n)
cop de peu

κλοτσοσκούφι (n)
ase dels cops

κλου (n)
colofó

κλουβί /kluˈvi/ (n)
gàbia

κλούβα (n)
furgó

κλπ.
etc.

κλωθογυρίζω (v)
gambejar

κλωνοποίηση (n)
clonació

κλωνοποιώ (v)
clonar

κλωστή /kloˈsti/ (n)
fil
  λεπτό νήμα τυλισμένο σε μικρά πλαστικά μασουράκια με το οποίο ράβουμε

κλωστρίδιο (n)
clostridi

κλόουν /ˈkloun/ (n)
pallasso

κλύσμα /ˈkli.zma/ (n)
ènema

κλώσα /ˈklo.sa/ (n)
incubadora
  (πτηνό) κότα με νεοσσούς ή που κλωσσάει τα αβγά της

κνήμη /ˈkni.mi/ (n)
camalló

κνησμός (n)
pruïja

κνούτο (n)
assot

κοάζω /koˈa.zo/ (v)
raucar

κοάλα /koˈa.la/ (n)
coala

κοίλος /ciˈlos/ (adj)
còncau

κοίμηση /ˈci.mi.si/ (n)
dormició

κοίταγμα /ˈci.taɣ.ma/ (n)
mirada

κοίτασμα (n)
artèria

κοίτη /ˈci.ti/ (n)
buc

κοβάλτιο (n)
cobalt

κογιότ (n)
coiot

κογκρέσο (n)
congrés

κοιλάδα /ciˈla.ða/ (n)
vall

κοιλάρφανος /ciˈlaɾ.fa.nos/ (adj)
pòstum

κοιλαράς /ci.laˈɾas/ (n)
panxut

κοιλιά /ciˈʎa/ (n)
panxa, ventre

κοιλιακοί (n)
abdominals

κοιλιακός (adj)
abdominal

κοιλιοκάκη (n)
celiaquia

κοιλότητα /ciˈlo.ti.ta/ (n)
cavitat
  η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι /ciˈma.me/ (v)
dormir

κοιμισμένος
adormit

κοινή /ciˈni/ (n)
comunal
  η γλώσσα που μιλιέται από το σύνολο ενός ομόγλωσσου πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ομιλητών ιδιωμάτων και διαλέκτων, η γενικευμένη υπερτοπική ποικιλία μιας γλώσσας

κοινή λογική
seny

κοινοβιάτης (n)
cenobita

κοινοβουλευτικός /ci.no.vu.lef.tiˈci/ /ci.no.vu.lef.tiˈko/ /ci.no.vu.lef.tiˈkos/ (adj)
parlamentari

κοινοβούλιο /ci.noˈvu.li.o/ (n)
parlament

κοινολογώ (v)
divulgar

κοινοποιώ /ci.no.piˈo/ (v)
promulgar

κοινοπολιτεία /ci.no.po.liˈti.a/ (n)
mancomunitat

κοινοτικός (adj)
comunal

κοινοτοπία (n)
banalitat

κοινωνία /ci.noˈni.a/ (n)
societat
  σύνολο ανθρώπων που ζουν οργανωμένα και σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες

κοινωνικά (adv)
socialment

κοινωνική απομάκρυνση
distanciació social

κοινωνική τάξη
classe social

κοινωνικοοικονομικός (adj)
socioeconòmic

κοινωνικοποίηση (n)
socialització

κοινωνικοπολιτιστικός (adj)
sociocultural

κοινωνικό δίκτυο /ci.no.niˈko ˈði.kti.o/
xarxa social

κοινωνικός /ci.no.niˈkos/ (adj)
social
  που αναφέρεται στην κοινωνία, το οργανωμένο σύνολο ανθρώπων

κοινωνικός λειτουργός /cinoniˈkos liturˈɣos/ (n)
assistent social

κοινωνιογλωσσολογία /ci.no.ni.o.ɣlo.so.loˈʝi.a/ (n)
sociolingüística

κοινωνιολογία /ci.no.ni.o.loˈʝi.a/ (n)
sociologia

κοινωνιολογικός (adj)
sociològic

κοινωνιολόγος (n)
sociòleg

κοινωνιόγραμμα /ci.no.niˈo.ɣɾa.ma/ (n)
sociograma

κοινωνιόλεκτος (n)
sociolecte

κοινωνώ /ci.noˈno/ (v)
combregar
  (εκκλησιαστικός όρος, αμετάβατο) λαμβάνω τη Θεία Κοινωνία (ως πιστός)

κοινωφελής (adj)
caritatiu

κοινό /ciˈno/ (n)
públic

κοινό κτήμα /ciˈno ˈkti.ma/
domini públic

κοινός /ciˈnos/ (adj)
comú

κοινότητα /ciˈno.ti.ta/ (n)
comunitat
  ομάδα μαθητών ή καθηγητών σε σχολή ή σχολείο

κοινότοπος (adj)
banal

κοινόχρηστος (adj)
compartit
comunal
  που χρησιμοποιείται από το κοινό και όχι μόνο από κάποιο συγκεκριμένο άτομο

κοινώς /ciˈnos/ (adv)
comunament

κοιτάζω /ciˈta.zo/ (v)
mirar

κοιτώνας (n)
dormitori
  ο χώρος για ύπνο δύο ή περισσότερων ατόμων σε ιδρύματα, στρατώνες κτλ.

κοκ (n)
carbó de coc
  είδος στερεού καυσίμου που παράγεται από τον λιθάνθρακα

κοκέτης /koˈce.tis/ (n)
coqueta

κοκίτης (n)
tos ferina

κοκαΐνη (n)
cocaïna

κοκαλάκι /ko.kaˈla.ci/ (n)
birreta
  μικρό κόκαλο, μικρό οστό

κοκαλιάρης /ko.kaˈʎa.ɾis/ (adj)
magre

κοκαλώνω (v)
congelar

κοκκίο /koˈci.o/ (n)
grànul
  (βιολογία) μικροσκοπικό κυτταρικό σωμάτιο

κοκκίωμα (n)
granuloma

κοκκινίζω (v)
tornar-se vermell

κοκκινίλα (n)
arrauxat
  ερεθισμένη περιοχή του δέρματος με κοκκινωπό χώμα, ερύθημα

κοκκινολαίμης (n)
pit-roig

κοκκινομάλλης /ko.ci.noˈma.lis/ (adj)
pèl-roig

κοκκινωπός (adj)
rogenc

κοκκολιθοφόρο (n)
cocolitòfor

κοκοφοίνικας (n)
cocoter

κοκτέιλ (n)
còctel

κοκότα (n)
cocota

κολάζ /koˈlaz/ (n)
collage

κολάζω (v)
seduir

κολάρο /koˈla.ɾo/ (n)
coll

κολέγιο /koˈle.ʝi.o/ (n)
universitat

κολακεία (n)
adulació

κολακεύω /ko.laˈce.vo/ (v)
adular

κολαούζο (n)
fer un toc

κολασμένος
maleït

κολαστήριο (n)
espai

κολατσίζω /ko.laˈt͡si.zo/ (v)
col·lació

κολατσιό /ko.laˈt͡sço/ (n)
piscolabis

κολεκτιβοποίηση (n)
col·lectivització

κολεξιόν /ko.leˈksçon/ (n)
collecció

κολεός (n)
vagina

κολεόσπασμος (n)
vaginisme

κολιέ /koˈʎe/ /kɔ.lje/ (n)
collar

κολικός /ko.liˈkos/ (n)
còlic
  (ιατρική) οξύς πόνος…
  …στο παχύ έντερο ή τη γύρω περιοχή
  …(κατ’ επέκταση) στο νεφρό, το ήπαρ κ.α.

κολιμπρί /ko.liˈbɾi/ (n)
colibrí

κολιός /koˈʎos/ (n)
arlot

κολλάρω (v)
emmidonar

κολλάω /koˈla.o/ (v)
encolar
  (μεταφορικά) φέρομαι προκλητικά ή επιθετικά απέναντι σε κάποιον, παρενοχλώ
apegar
  αντιμετωπίζω μια δυσκολία κατά την πρόοδο μιας εργασίας που με εμποδίζει να συνεχίσω
contraure
  αρρωσταίνω από μεταδοτικό νόσημα που μου μεταδόθηκε
contagiar
  (για μεταδοτικά νοσήματα) μεταδίδομαι

κολλαγόνο (n)
col·lagen

κολλητήρι (n)
soldador

κολλητός (n)
amic

κολλοειδής (adj)
col·loide

κολλυβογράμματα (n)
gargot

κολλύριο /koˈli.ɾi.o/ (n)
col·liri

κολλώδης (adj)
adhesiu

κολοκάσι (n)
taro

κολοκυθάκι (n)
carabassó

κολοκυθιά /ko.lo.ciˈθça/ (n)
aixafar
  (φυτό) κοινή ονομασία για τα φυτά που παράγουν κολοκύθια ή κολοκύθες, το γένος Κολοκύνθη (Cucurbita)

κολοκυθόσπορος (n)
carbassa

κολοκύθα /ko.loˈci.θa/ (n)
carbassa

κολοκύθι /ko.loˈci.θi/ (n)
carabassa

κολομπαράς (n)
marieta

κολονοσκόπηση (n)
colonoscòpia

κολοσσιαίος (adj)
colossal

κολοσσός (n)
colós

κολοφώνας /ko.loˈfo.nas/ (n)
punta
  το πιο ψηλό (και πιθανά τελευταίο) σημείο
  (τυπογραφία) μικρό κείμενο στην προτελευταία ή τελευταία εσωτερική σελίδα ενός βιβλίου, όπου αναφέρονται στοιχεία σχετικά με την έκδοσή του, όπως τα ονόματα του επιμελητή και του διορθωτή, πού και πότε τυπώθηκε, τα τυπογραφικά στοιχεία, η ποιότητα του χαρτιού, ο αριθμός των αντιτύπων, το όνομα του βιβλιοδέτη, κ.λπ.

κολοφώνιο /ko.loˈfo.ni.o/ (n)
colofònia

κολπικός (adj)
vaginal
  που αναφέρεται στον γυναικείο κόλπο

κολυμβητής (n)
nedador

κολυμπήθρα (n)
baptisteri

κολυμπώ /ko.limˈbo/ (v)
nedar

κολχόζ (n)
kolkhoz

κολωνικά (n)
kölsch

κολόνα (n)
columna

κολόνια /koˈlo.ɲa/ (n)
colònia

κολύμβηση /koˈliɱ.vi.si/ (n)
natació

κομήτης (n)
cometa

κομητεία (n)
comtat

κομιστής /ko.miˈstis/ (n)
proveïdor

κομιτάτο /ko.miˈta.to/ (n)
comitè

κομμάτι /koˈma.ti/ (n)
peça, tros

κομμένος /koˈme.nos/
cupè

κομματάκι (adv)
padellàs

κομματιάζω (v)
tallar

κομμουνίστρια (n)
comunista

κομμουνισμός /ko.mu.niˈzmos/ (n)
comunisme

κομμουνιστής (n)
comunista
  (πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του κομμουνισμού

κομμουνιστικός (adj)
comunista

κομμωτήριο /ko.moˈti.ɾi.o/ (n)
firo

κομμωτής (n)
perruquer

κομμός (n)
cant fúnebre

κομμώτρια (n)
perruquera

κομοδίνο (n)
tauleta de nit

κομπάζω /komˈba.zo/ (v)
presumir

κομπάρσος (n)
extra

κομπέρ /komˈbeɾ/ (n)
presentador

κομπίνα /komˈbi.na/ (n)
anar
  απατεώνικη ενέργεια ή επιχείρηση που αποσκοπεί στον προσπορισμό οικονομικού ή άλλου οφέλους
  (οικείο) θεριζοαλωνιστική μηχανή

κομπανία /kom.paˈni.a/ (n)
companyia

κομπασμός (n)
vantar

κομπαστής /kom.baˈstis/ (n)
fanfarró

κομπαστικός /kom.ba.stiˈkos/ (adj)
vanagloriós

κομπιάζω /komˈbʝa.zo/ (v)
dubtar

κομπιουτεράκι /kom.bʝu.teˈɾa.ci/ (n)
calculadora

κομπλέ (adj)
complet
  ένα σύνολο ενδυμασίας αποτελούμενο από ένα κοστούμι και ένα παντελόνι

κομπλιμέντο (n)
compliment

κομποσκοίνι /kom.boˈsci.ni/ (n)
cordó d'oració

κομπρέσα (n)
compresa

κομπόστ (n)
compostar

κομφορμισμός (n)
conformisme

κομφόρ /koɱˈfoɾ/ (n)
confort

κομψά (adv)
elegantment
  με καλαίσθητο κι επιμελημένο τρόπο

κομψός /komˈpsos/ (adj)
elegant

κομψότητα /komˈpso.ti.ta/ (n)
elegància

κομό (n)
còmoda

κονία (n)
ciment

κονίαμα (n)
morter

κονβόι (n)
comboi

κονδύλι (n)
capital

κονεομεταλλουργία (n)
pulverimetal·lúrgia

κονιάκ /koˈɲak/ (n)
conyac

κονιομεταλλουργία (n)
pulverimetal·lúrgia

κονκλάβιο (n)
conclau

κονσέρβα (n)
llauna

κονσερβοποιώ (v)
enllaunar

κονσερτίνα /kon.seɾˈti.na/ (n)
concertina

κονστρουκτιβισμός (n)
constructivisme

κοντά /konˈda/ (adv)
prop

κοντάκι (n)
bàcul

κοντάκτ (n)
contactar

κοντάρι (n)
pal

κοντέρ (n)
velocímetre

κονταίνω (v)
empetitir

κονταρομαχία (n)
justa

κονταροχτυπιέμαι (v)
justa

κοντεύω /konˈde.vo/ (v)
apropar

κοντινός (adj)
proper

κοντοζυγώνω (v)
apropar

κοντολογίς (adv)
breu

κοντοστέκομαι (v)
pausar

κοντούρα (n)
contorn

κοντράλτο /konˈtɾal.to/ (n)
contralt

κοντράρω /konˈdɾa.ɾo/ (v)
afrontar

κοντράτο (n)
comerciar

κοντραμπάσο /kon.tɾaˈba.so/ (n)
contrabaix

κοντραπλακέ (n)
contraplacat

κοντός (adj)
mica
  (για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μικρό ανάστημα
baix
  (για αντικείμενο) που έχει μικρό ύψος
  (για αντικείμενο) που έχει μικρό μήκος

κοπάδι (n)
ramat

κοπή (n)
mordaç

κοπαδιαστά (adv)
a dojo

κοπανίζω (v)
batre

κοπανώ (v)
batre
  χτυπώ κάτι ή κάποιον, του καταφέρω διαδοχικά χτυπήματα
cuada
  την κοπανάω:

κοπερνίκιο (n)
copernici

κοπιάζω /ko.piˈa.zo/ /koˈpça.zo/ (v)
afaiçonar

κοπιάρω (v)
copiar

κοπιαστικός /ko.pça.stiˈkos/ (adj)
afanyòs

κοπιράιτ /ko.piˈɾa.it/ (n)
dret d'autor

κοπρίζω /koˈpɾi.zo/ (v)
brutícia

κοπριά (n)
fem

κοπροσκυλιάζω /ko.pɾo.sciˈʎa.zo/ (v)
gandulejar

κοπροφαγία (n)
coprofàgia

κοπρόλιθος (n)
copròlit

κοπρόσκυλο /koˈpɾo.sci.lo/ (n)
desviar-se
  σκύλος αδέσποτος και χωρίς συγκεκριμένη ράτσα

κοπρόχωμα (n)
compost

κοπτήρας (n)
dent incisiva

κοπτικά (n)
copte

κοπτικός (adj)
copte
  που αναφέρεται στους Κόπτες

κοράκι /koˈɾa.ci/ (n)
corb

κοράλλι /koˈɾa.li/ (n)
corall

κορίτσι /koˈɾi.t͡si/ (n)
noia, nena

κοραλλί /ko.ɾaˈli/ (n)
color

κορβέτα (n)
bricbarca

κορβανάς (n)
arques

κορδέλα /koɾˈðe.la/ (n)
cinta

κορδόνι (n)
cable

κορδώνομαι (v)
puntal

κορεατικά (n)
coreà

κορεατικός /koɾeatiˈkos/ (adj)
coreà

κορεννύω (v)
saciar

κορεσμένος
replet

κορεσμός /ko.ɾeˈzmos/ (n)
sacietat

κοριτσάκι (n)
nena

κοριός (n)
xinxa

κορμοράνος /koɾ.moˈɾa.nos/ (n)
corb marí

κορμοστασιά /koɾ.mo.staˈsça/ (n)
anament

κορμός (n)
tronc
  (βοτανική) το τμήμα του φυτού πάνω από τις ρίζες και μέχρι τα κλαριά του
cos
  (ανατομία) το μεσαίο τμήμα του ανθρώπινου σώματος, πάνω από τα πόδια και μέχρι τον αυχένα, το ανθρώπινο σώμα μη περιλαμβανομένων των άκρων και της κεφαλής

κορνάρω (v)
pitar

κορνέτα /koɾˈne.ta/ (n)
corneta

κορνίζα (n)
marc

κορνιζάρω (v)
emmarcar

κορνουαλικά (n)
cornuallès

κορομηλιά /ko.ɾo.miˈʎa/ (n)
mirabolaner

κορονοϊός /ko.ɾo.no.iˈos/ (n)
coronavirus

κοροϊδία (n)
escarni

κοροϊδεύω /ko.ɾoi̯ˈðe.vo/ (v)
simulacre
  αναφέρομαι με περιπαικτικό τρόπο (λέξεις ή χειρονομίες) στα ελαττώματα, τις αδυναμίες ή τις ιδιαιτερότητες κάποιου

κορούνδιο (n)
corindó

κορσάζ (n)
cosset

κορσές /koɾˈses/ (n)
cotilla

κορσικανικά (n)
cors

κορσικανικός /koɾ.si.ka.niˈkos/ (adj)
cors

κορτάρω (v)
lligar

κορτιζόνη (n)
cortisona

κορτικοειδές (n)
corticosteroide

κορτικοειδή (n)
corticosteroide

κορτικοειδής (adj)
corticosteroide

κορυδαλλός /ko.ɾi.ðaˈlos/ (n)
alosa

κορυφή /ko.ɾiˈfi/ (n)
cim
  (γεωγραφία) το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου
  (γενικότερα) το ανώτερο σημείο σε κάθε ιεραρχικό σύστημα
vèrtex
  (γεωμετρία) το σημείο τομής δύο πλευρών πολύπλευρου επίπεδου σχήματος ή τουλάχιστον τριών πλευρών ενός πολυγώνου

κορυφαίος (n)
eminent

κορυφώνω /koɾiˈfono/ (v)
culminar

κορωνίδα /ko.ɾoˈni.ða/ (n)
cornisa

κορόιδο /koˈɾoi̯.ðo/ (n)
beneit

κορόμηλο (n)
mirabolà

κορόνα /koˈɾo.na/ (n)
corona
  το στέμμα του βασιλιά

κορύνα (n)
bastonejar
  όργανο της ρυθμικής γυμναστικής
  όργανο και αγώνισμα στίβου στους Παραολυμπιακούς Αγώνες

κορύνη (n)
bitlla

κορώνω /koˈɾo.no/ (v)
encendre

κοσκινίζω /ko.sciˈni.zo/ (v)
tamisar

κοσμήτορας /koˈzmi.to.ɾas/ (n)
degà

κοσμηματοπώλης (n)
joier

κοσμητική /ko.zmi.ti.ˈci/ (n)
cosmètic

κοσμητικός (adj)
cosmètic

κοσμικός /ko.zmiˈkos/ (adj)
còsmic
  που αναφέρεται ή προέρχεται από τον κόσμο, το σύμπαν
mundà
  που αναφέρεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις
laic
  που αναφέρεται στην κοινωνία και όχι στην εκκλησία ή τη θρησκεία

κοσμοβριθής /ko.zmo.vɾiˈθis/ (adj)
abarrotat

κοσμογονία (n)
cosmogonia

κοσμογυρισμένος
molt

κοσμοδρόμιο (n)
cosmòdrom

κοσμοθεωρία /ko.zmo.θe.oˈɾi.a/ (n)
cosmovisió

κοσμολογία /ko.zmo.loˈʝi.a/ (n)
cosmologia

κοσμολόγος (n)
cosmòleg

κοσμοναύτης (n)
cosmonauta

κοσμοξάκουστος /ko.zmoˈksa.ku.stos/ (adj)
mundialment famós

κοσμοπολίτης /ko.zmo.poˈli.tis/ (n)
cosmopolita

κοσμοπολιτικός (adj)
cosmopolita

κοσμοσυρροή (n)
afluència

κοσμοϊστορικός /ko.zmo.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
crucial

κοσμώ (v)
adornar

κοστίζω (v)
costar

κοστούμι (n)
vestit

κοτέτσι (n)
galliner

κοτζάμ (adj)
adult

κοτλέ (n)
pana

κοτολέτα /ko.toˈle.ta/ (n)
costella

κοτοπουλάκι (n)
pollet

κοτρόνα (n)
cingle

κοτρόνι /koˈtɾo.ni/ (n)
cingle

κοτσάνα /koˈt͡sa.na/ (n)
arriesa
  βλακεία, χαζομάρα >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
  μεγάλο κοτσάνι >Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. (Αʹ έκδοση: 1998)

κοτσάνι /koˈt͡sa.ni/ (n)
arrel

κοτσάρω /koˈt͡sa.ɾo/ (v)
junyir
  συνδέω κάτι στον κοτσαδόρο του οχήματος
adherir
  (οικείο) προσθέτω κάτι παράταιρο ή υπερβολικό
  (οικείο) επιβάλλω κάτι (όπως ποινή) υπερβολικό ή άδικο

κοτσίδα (n)
trena

κοτσυφίνα (n)
merla femella

κοτυληδόνα (n)
cotilèdon

κοτόπουλο /koˈto.pu.lo/ (n)
pollastre

κουάκερ (n)
civada

κουάρκ (n)
quark

κουάφ (n)
còfia

κουίζ /ˈkui̯z/ (n)
concurs

κουίντα (n)
alar

κουαρτέτο (n)
quartet

κουβάλημα (n)
transport

κουβάρι (n)
madeixa

κουβάς /kuˈvas/ (n)
galleda, cubell

κουβέντα /kuˈve.da/ /kuˈven.da/ (n)
conversa

κουβέρ /kuˈveɾ/ (n)
cobert

κουβέρτα /kuˈveɾ.ta/ (n)
manta
  ύφασμα, μάλλινο ή βαμβακερό, που χρησιμοποιείται πάνω από τα σεντόνια του κρεβατιού για να προστατεύει από το κρύο

κουβαλάω /ku.vaˈla.o/ (v)
dur

κουβαρίστρα (n)
bobina

κουβεντιάζω /ku.venˈdʝa.zo/ (v)
discutir

κουβεντούλα (n)
garleries

κουβερτούρα /ku.veɾˈtu.ɾa/ (n)
cobertura

κουδουνίζω /ku.ðuˈni.zo/ (v)
coincidir

κουδούνι /kuˈðu.ni/ (n)
campana

κουδούνισμα /kuˈðu.ni.zma/ (n)
fer sonar

κουζίνα /kuˈzi.na/ (n)
cuina
  o χώρος όπου ετοιμάζονται και μαγειρεύονται οι τροφές
  (γαστρονομία) η μαγειρική τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών
  (συσκευή) πάνω στην οποία ψήνονται οι τροφές

κουκί (n)
fava

κουκκίδα (n)
punt

κουκλάκι (n)
bebè

κουκουβάγια /ku.kuˈva.ʝa/ (n)
rapinyaire nocturn

κουκουνάρι (n)
pinyó

κουκούλα (n)
caputxa
  κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο, π.χ. παλτό, αδιάβροχο κ.λπ.

κουκούλι (n)
capoll

κουκούτσι (n)
pinyol

κουλάρω (v)
refredar

κουλαμάρα /ku.laˈma.ɾa/ (n)
arriesa

κουλουάρ (n)
carril

κουλουριάζω /ku.luɾˈʝa.zo/ (v)
embolicar

κουλοχέρης /ku.loˈçe.ɾis/ (adj)
màquina escurabutxaques
  ηλεκτρονικό τυχερό παιχνίδι που λειτουργεί με ένα μοχλό

κουλούρα /kuˈlu.ɾa/ (n)
cercle

κουλούρι /kuˈlu.ɾi/ (n)
brètzel

κουλτούρα (n)
cultura

κουλός /kuˈlos/ (n)
manc

κουμαντάρω (v)
dirigir

κουμαριά (n)
arboç

κουμκουάτ (n)
cumquat

κουμπάρος /kumˈba.ɾos/ (n)
padrí

κουμπί /kumˈbi/ (n)
botó

κουμπαράς /kum.baˈɾas/ (n)
guardiola, vidriola

κουμπότρυπα (n)
trau

κουμπώνω /kumˈbo.no/ (v)
botonar

κουνάβι /kuˈna.vi/ (n)
fagina

κουνέλι (n)
conill

κουνελάκι (n)
catxap

κουνελοφωλιά (n)
conillera

κουνιάδα (n)
cunyada

κουνιάδος (n)
cunyado, cunyat

κουνιέμαι /kuˈɲeme/ (v)
bellugar

κουνουπίδι /ku.nuˈpi.ði/ (n)
coliflor

κουνουπιέρα (n)
mosquitera

κουνούπι /kuˈnu.pi/ (n)
mosquit

κουντεπιέ /ku.deˈpçe/ (n)
empenya

κουντώ (v)
empenta

κουνώ (v)
oscil·lar

κουπέ (n)
compartiment

κουπί /kuˈpi/ (n)
rem

κουπαστή (n)
borda
  το επάνω μέρος, συνήθως ξύλινο, από τα προστατευτικά κάγκελα ενός πλοίου
arrambador
  το επάνω μέρος, συνήθως ξύλινο, από τα προστατευτικά κάγκελα σκάλας, εξώστη κ.λπ.

κουπόνι /kuˈpo.ni/ (n)
cupó

κουρά /kuˈɾa/ (n)
tonsura
  (χριστιανισμός) θρησκευτική τελετή στον Ορθόδοξο μοναχισμό, κατά την οποία κάποιος γίνεται, από δόκιμος, μοναχός κουρεύονται τα μαλλιά του

κουράγιο /kuˈɾa.ʝo/ (n)
coratge

κουράδα /kuˈɾa.ða/ (n)
cagarro

κουράζω /kuˈɾa.zo/ (v)
cansar

κουρέας (n)
barber

κουρέλι /kuˈɾe.li/ (n)
parrac

κουρασμένος /ku.ɾaˈzme.nos/
cansat

κουραφέξαλα /ku.ɾaˈfe.ksa.la/ (n)
absurditat

κουρδίζω (v)
afinar
  (μουσική) ρυθμίζω μουσικό όργανο ώστε να παράγει τις νότες στον επιθυμητό τόνο

κουρδικά (n)
kurd

κουρδιστός (adj)
mecànic

κουρείο (n)
perruqueria

κουρελιάζω /ku.ɾeˈʎa.zo/ (v)
a part

κουρελόχαρτο (n)
drap

κουρεύω /kuˈɾe.vo/ (v)
tondre

κουρκουμάς (n)
cúrcuma

κουρκούτι /kuɾˈku.ti/ (n)
barreja

κουρνιάζω (v)
ajocar-se

κουρνιαχτός (n)
empolsar

κουρούνα (n)
cornella

κουρούπι (n)
càntir

κουρσάρος /kuɾˈsa.ɾos/ (n)
corsari

κουρτίνα /kuɾˈti.na/ (n)
cortina

κουρτινόβεργα (n)
a

κουσκούνι (n)
rabasta

κουσκούς (n)
cuscús
  (φαγητά) φαγητό βορειοαφρικανικής προέλευσης από χοντρόκοκκο σιμιγδάλι, κρέας ή ψάρι, λαχανικά και πικάντικες σάλτσες

κουσούρι (n)
imperfecció

κουστωδία /ku.stoˈði.a/ (n)
ròssec

κουτάβι (n)
cadell

κουτάκι /kuˈta.ci/ (n)
llauna
  (συσκευασία) το κουτί αναψυκτικού

κουτάλα (n)
cullerot

κουτάλι /kuˈta.li/ (n)
cullera

κουτί /kuˈti/ (n)
caixa

κουταμάρα /ku.taˈma.ɾa/ (n)
estupidesa

κουτεντές (n)
beneit

κουτορνίθι (n)
babau

κουτουλώ (v)
caparrada

κουτουράδα (n)
estupidesa

κουτουρού (adv)
fortuït

κουτρουβαλώ (v)
caiguda

κουτσαίνω /kuˈt͡se.no/ (v)
coixejar

κουτσαμάρα (n)
coixesa

κουτσοκαταφέρνω (v)
campar

κουτσομπολεύω /ku.t͡so.boˈle.vo/ (v)
xafardejar

κουτσομπολιό /ku.t͡so.boˈʎo/ (n)
rumor

κουτσομπόλης /ku.t͡soˈbo.lis/ (n)
xafarder

κουτσονούρης (adj)
tija

κουτσουλιά (n)
fem

κουτσουπιά /ku.t͡suˈpça/ (n)
arbre de l'amor

κουτσό /kuˈt͡so/ (n)
xarranca

κουτσός /kuˈt͡sos/ (adj)
coix

κουτός (adj)
dens

κουφέτο (n)
confit

κουφαίνω /kuˈfe.no/ (v)
consternar

κουφαμάρα (n)
sordesa

κουφός /kuˈfos/ (adj)
sord

κοφτερός /ko.fteˈɾos/ (adj)
agut

κοφτός /kofˈti/ /kofˈto/ /kofˈtos/ (adj)
abrupte

κοχενίλη (n)
cotxinilla

κοχλάζω /koˈxla.zo/ (v)
bullir

κοχλίας (n)
cargol

κοχλασμός /ko.xlaˈzmos/ (n)
ebullició

κοχλιακός (adj)
coclear

κοχύλι (n)
conquilla

κοψίδι (n)
costella

κοψιά (n)
anament

κοψοχολιάζω (v)
cangueli

κούκλα /ˈku.kla/ (n)
nina

κούκλος (n)
bebè

κούκος /ˈku.kos/ (n)
cucut

κούμαρο (n)
arbocer

κούμπωμα (n)
captura

κούνια /ˈku.ɲa/ (n)
bressol
  το κρεβατάκι ενός μωρού, ενίοτε με ειδική βάση για να λικνίζεται

κούνιες (n)
agrunsadora

κούπα /ˈku.pa/ (n)
copa
  κύπελλο ή πολύ μεγάλο φλιτζάνι με ή χωρίς λαβή

κούραση (n)
cansament

κούρεμα /ˈku.ɾe.ma/ (n)
copa
  (μεταφορικά) ο ήχος και η φθορά που προκαλείται στα γρανάζια του κιβωτίου των ταχυτήτων των οχημάτων από κακή χρήση κατά την αλλαγή ταχύτητας

κούρνια (n)
barrella

κούρσα (n)
carrera
  αγώνας ταχύτητας μεταξύ αυτοκινήτων

κούτσουρο /ˈku.t͡su.ɾo/ (n)
tronc

κούφιος (adj)
balmat

κούφος (adj)
frívol

κράζω /ˈkɾa.zo/ (v)
grallar

κράμα /ˈkɾa.ma/ (n)
aliatge

κράμπα (n)
rampa

κράνο /ˈkɾa.no/ (n)
sanguinyol

κράνος (n)
casc

κράξιμο (n)
txac-txac

κράσπεδο /ˈkɾa.spe.ðo/ (n)
rastell

κράτει /ˈkɾa.ti/
detenir
  κάνω κράτει : περιορίζω κάτι που κάνω, συγκρατιέμαι, είμαι εγκρατής

κράτημα (n)
aconseguir

κράτηση /ˈkɾa.ti.si/ (n)
reserva
  η εξασφάλιση ή η αναγνώριση κατοχής μιας θέσης σε μεταφορικό μέσο, θέατρο κ.λπ., ή ενός δωματίου σε ξενοδοχείο
custòdia
  (νομικός όρος) σύλληψη και αναγκαστική παραμονή σε κάποιο χώρο

κράτος /ˈkɾa.tos/ (n)
estat

κράχτης (n)
aücador

κρέας /ˈkɾe.as/ (n)
carn

κρέμα /ˈkɾe.ma/ (n)
crema

κρέμομαι /ˈkɾe.mo.me/ (v)
estar penjat

κρέπα /ˈkɾe.pa/ (n)
crep

κρίκετ /ˈkɾi.ket/ (n)
criquet

κρίκος /ˈkɾi.kos/ (n)
anell

κρίμα (adv)
llàstima

κρίνο /ˈkɾi.no/ (n)
lliri

κρίνω /ˈkɾi.no/ (v)
jutjar

κρίση /ˈkɾi.si/ (n)
judici, crisi
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, η νοητική ενέργεια που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή

κρίση πανικού /ˈkɾi.si pa.niˈku/
atac de pànic

κρίσιμα /ˈkɾi.si.ma/ (adv)
críticament

κρίσιμος /ˈkɾi.si.mi/ /ˈkɾi.si.mo/ /ˈkɾi.si.mos/ (adj)
crucial

κρίταμο (n)
fenoll marí

κραγιόν /kraˈʝon/ (n)
pintallavis

κραδαίνω (v)
brandar

κραδασμός /kɾa.ðaˈzmos/ (n)
vibració

κραιπάλη (n)
disbauxa

κρακόβιακ (n)
krakowiak

κρανίο (n)
crani, calavera

κρανιά (n)
corneller mascle

κρανιακός (adj)
cranial

κρας (n)
patacada

κρασάρισμα (n)
patacada

κρασί /kɾaˈsi/ (n)
vi

κρασοκατάνυξη (n)
borratxera

κρατήρας /kɾaˈti.ɾas/ (n)
cràter

κρατητήριο (n)
cel·la

κρατικός (adj)
estatal

κρατιστής (n)
estadista

κρατούμενος (n)
presoner

κρατώ (v)
tenir, mantenir, sostenir, retenir, aguantar

κραυγάζω (v)
bramar

κραυγή /kɾaˈvʝi/ (n)
crit

κραυγαλέος /kra.vɣaˈle.os/ (adj)
flagrant

κρεατίνη (n)
creatina

κρεατοελιά (n)
berruga

κρεβάτι /kɾeˈva.ti/ (n)
llit
  (έπιπλο) το επίπεδο έπιπλο πάνω στο οποίο κοιμόμαστε

κρεβατοκάμαρα (n)
dormitori
  το υπνοδωμάτιο, το δωμάτιο του σπιτιού που είναι επιπλωμένο με κρεβάτι και όπου κοιμόμαστε

κρεμ /ˈkɾem/ (n)
crema

κρεμάλα /kɾeˈma.la/ (n)
forca

κρεμάστρα /kɾeˈma.stɾa/ (n)
penja-robes

κρεμάω /kɾeˈma.o/ (v)
agafar
  (με παθητική φωνή κρεμιέμαι & κρέμομαι) τοποθετώ κάτι με τη μία άκρη του στερεωμένη ψηλότερα και την άλλη να πέφτει ελεύθερα προς τα κάτω
  (οικείο) απαγχονίζω, εκτελώ κάποιον στην κρεμάλα
  (μεταφορικά) αφήνω κάποιον εκτεθειμένο ή παραπονεμένο ξεχνώντας την υπόσχεσή που του έδωσα
  ένα μέρος του σώματός μου ή ενός αντικειμένου κατεβαίνει πιο χαμηλά απ' ό,τι συνήθως
  (προφορικό)) παντρεύω

κρεμανταλάς /kɾe.man.daˈlas/ (n)
gànguil

κρεμασμένος
ben dotat
  (οικείο) γαντζωμένος, γραπωμένος, απόλυτα εξαρτημένος

κρεμμύδι /kɾeˈmi.ði/ (n)
ceba

κρεμώδης (adj)
cremós

κρεολή γλώσσα
crioll

κρεολός /kɾe.oˈlos/ (n)
crioll

κρεοπωλείο /kɾe.o.poˈli.o/ (n)
carnisseria

κρεοπώλης (n)
carnisser

κρεπ /ˈkrep/ (n)
crep
  είδος μεταξωτού, βαμβακερού ή μάλλινου υφάσματος
  καουτσούκ σε σόλα παπουτσιού

κρετίνος (n)
cretí

κρημνός (n)
abisme

κρηπίδωμα (n)
andana

κρησφύγετο (n)
cau

κρητικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
cretenc

κριάρι (n)
marrà

κριθάρι /kɾiˈθa.ɾi/ (n)
ordi

κρινολίνο /kɾi.noˈli.no/ (n)
crinolina

κριτήριο /kɾiˈti.ɾi.o/ (n)
criteri

κριτής (n)
jurat

κριτικά /kɾi.tiˈka/ (adv)
críticament

κριτικάρω (v)
criticar

κριτική /kɾi.tiˈci/ (n)
crítica
  η διατύπωση αρνητικών κρίσεων

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (adj)
crític

κριτικός /kɾi.tiˈkos/ (n)
crític

κριός (n)
marrà
  μεσαιωνική πολιορκητική μηχανή που χρησίμευε στην εκπόρθηση των θυρών των κάστρων. Ήταν φτιαγμένη από έναν κορμό και μια ενισχυμένη κεφαλή που θύμιζε ακριβώς το κεφάλι του κριαριού.

κροατικά (n)
croat

κροατικός (adj)
croat

κροκάλα (n)
còdol

κροκέ (n)
argolla

κροκέτα (n)
croqueta

κροκίδα /kɾoˈci.ða/ (n)
aborrallonar-se

κροκαλοπαγής (adj)
conglomerat

κροκόδειλος /kɾoˈko.ði.los/ (n)
cocodril

κροσέ /kɾoˈse/ (n)
fer ganxet
  βελόνα για πλέξιμο με γυριστή / αγκιστρωτή απόληξη
enganxar
  (μεταφορικά) είδος πυγμαχικού χτυπήματος

κροταλίας /kɾo.taˈli.as/ (n)
crotalin

κροταλίζω /kɾo.taˈli.zo/ (v)
fer clac

κροταφικό οστό
temporal

κροταφικός (adj)
temporal

κρουαζιέρα /kɾu.aˈzʝe.ɾa/ (n)
creuer

κρουασάν /kɾu.aˈsan/ (n)
croissant

κρουπιέρης (n)
concessionari

κρούση /ˈkɾu.si/ (n)
col·lisió

κρούσμα /ˈkɾu.zma/ (n)
empaquetar

κρούστα (n)
crosta

κρούω (v)
colpejar

κρυμμένος
ocult

κρυολογώ (v)
agafar fred

κρυολόγημα (n)
constipat

κρυπτογραφία (n)
criptografia

κρυπτονόμισμα /kɾi.ptoˈno.mi.zma/ (n)
criptomoneda

κρυπτό (n)
criptó

κρυστάλλωση /kɾiˈsta.lo.si/ (n)
cristal·lització

κρυσταλλικός /kɾis.ta.liˈci/ /kɾis.ta.liˈko/ /kɾis.ta.liˈkos/ (adj)
cristal·lí

κρυσταλλογραφία /kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
cristal·lografia

κρυσταλλοτρίοδος (n)
transistor

κρυφά (adv)
cobertament

κρυφακούω /kɾi.faˈku.o/ (v)
amagatall

κρυφτό (n)
a conillets

κρυφός (adj)
amagat

κρυψορχία /kɾi.psoɾˈçi.a/ (n)
criptorquídia

κρυψώνα (n)
amagatall

κρυωμένος
constipat

κρυόλιθος (n)
criolita

κρυώνω /kɾiˈo.no/ (v)
fred
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο κρύο, του χαμηλώνω τη θερμοκρασία
  (αμετάβατο) πέφτει η θερμοκρασία μου
tenir fred
  (αμετάβατο) αισθάνομαι το εξωτερικό ψύχος
captura
  (αμετάβατο) (στους συνοπτικούς χρόνους) αδιαθετώ, αρπάζω κρύωμα και δεν αισθάνομαι καλά

κρόκος /ˈkɾo.kos/ (n)
croc, crocus
  για το φυτό

κρόνιος (adj)
saturnina

κρόσσι /ˈkɾo.si/ (n)
franja

κρόταφος /ˈkɾo.ta.fos/ (n)
templa

κρότημα (n)
aplaudiment

κρότωνας (n)
cròton

κρύα (adv)
fredament

κρύβω /ˈkɾivo/ (v)
amagar

κρύο /ˈkɾi.o/ (n)
fred

κρύος /ˈkɾi.os/ (adj)
fred

κρύπτη /ˈkɾi.pti/ (n)
cripta

κρύσταλλο /ˈkɾi.sta.lo/ (n)
cristall

κρύσταλλος /ˈkɾi.sta.los/ (n)
cristall

κτήμα /ˈkti.ma/ (n)
hisenda

κτήνος /ˈkti.nos/ (n)
bèstia
  (παρωχημένο) το ζώο

κτήση /ˈkti.si/ (n)
àmbit

κτίριο /ˈkti.ɾi.o/ (n)
edifici

κτηματολόγιο (n)
cadastre

κτηνίατρος (n)
veterinari
  (επάγγελμα) ο επιστήμονας που ασχολείται με την πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών των ζώων. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και η επιθεώρηση των προϊόντων ζωικής προέλευσης

κτηνιατρική (n)
veterinària

κτηνιατρικός (adj)
veterinari

κτηνοβασία (n)
bestialitat

κτηνωδώς (adv)
animal

κτηνώδης /ktiˈno.ðis/ (adj)
brutal

κτητικός (adj)
possessiu

κτλ.
etc.

κυάνιο (n)
cianur

κυανίδιο /ci.aˈni.ði.o/ (n)
cianur

κυανοβακτήριο (n)
cianobacteri

κυανό (n)
cian

κυανός /ci.aˈnos/ (adj)
blau
  θαλασσής, γαλάζιος, μπλε

κυβέρνηση /ciˈveɾ.ni.si/ (n)
govern

κυβίζω (v)
cubicar

κυβίστηση /ciˈvi.sti.si/ (n)
tombarella

κυβερνάω /ci.veɾˈna.o/ (v)
governar, dirigir, dominar, regir

κυβερνήτης (n)
governador

κυβερνητική (n)
cibernètica

κυβερνητικός /ci.veɾ.ni.tiˈkos/ (adj)
governamental

κυβερνο-
ciber-

κυβερνοασφάλεια /ci.veɾ.no.a.ˈsfa.li.a/ (n)
ciberseguretat

κυβερνοεπίθεση /ci.veɾ.no.eˈpi.θe.si/ (n)
ciberatac

κυβερνοχώρος (n)
ciberespai

κυβερνών /ci.veɾˈnon/
partit
  (ως ουσιαστικό) οι κυβερνώντες: αυτοί που κυβερνούν, η κυβέρνηση

κυβικός (adj)
cúbic

κυβισμός (n)
cubisme

κυβόλιθος /ciˈvo.li.θos/ (n)
bloc

κυδωνιά /ci.ðoˈɲa/ (n)
codony

κυδώνι /ci.ˈðo.ni/ (n)
codony
  (φρούτο) ο καρπός του φυτού κυδωνιά(Cydonia oblonga), που ανήκει στα εσπεριδοειδή
  (ζωολογία) το δίθυρο μαλάκιο της οικογένειας "Καρδιίδες" (Cardiidae)

κυκλάμινο /ciˈkla.mi.no/ (n)
artanita

κυκλικός /ci.kliˈkos/ (adj)
cíclic

κυκλοθυμία (n)
ciclotímia

κυκλοφορία /ci.klo.foˈɾi.a/ (n)
circulació

κυκλοφοριακός /ci.klo.fo.ri.a.ˈkos/ (adj)
circulació
  που έχει σχέση με την κυκλοφορία (αυτοκινήτων, πεζών κ.λπ.) ή αναφέρεται σ’ αυτή

κυκλοφορικός /ci.klo.fo.ɾiˈci/ /ci.klo.fo.ɾiˈko/ /ci.klo.fo.ɾiˈkos/ (adj)
circulatori

κυκλοφορώ /ci.klo.foˈɾo/ (v)
circular

κυκλωνικός /ci.klo.niˈkos/ (adj)
ciclònic

κυκλώνας /ciˈklo.nas/ (n)
cicló

κυκλώνω /ciˈklo.no/ (v)
encerclar

κυλάω /ciˈla.o/ (v)
rodar
  (αμετάβατο) κινούμαι ομαλά πάνω σε μια διαδρομή εκτελώντας περιστροφική κίνηση
abismar-se
  (αμετάβατο, για υγρά) κινούμαι ομαλά από ένα υψηλότερο σημείο προς ένα χαμηλότερο, ρέω

κυλικείο /ci.liˈci.o/ (n)
bufet

κυλινδρικός /ci.lin.ðɾiˈkos/ (adj)
cilíndric

κυλινδρώνω (v)
balancejar

κυλιόμενος
periòdic

κυμάτιο /ciˈma.ti.o/ (n)
ona

κυμαίνομαι /ciˈme.no.me/ (v)
fluctuar

κυματίζω /ci.maˈti.zo/ (v)
ondar

κυματιστός (adj)
ondosa

κυματοθραύστης (n)
escullera

κυνάγχη /ciˈnaŋ.çi/ (n)
angina

κυνήγι (n)
caça, cacera

κυνήγι μαγισσών
caça de bruixes

κυνηγάω /ci.niˈɣa.o/ (v)
caçar
  προσπαθώ να εντοπίσω και να σκοτώσω ένα θήραμα

κυνηγητό (n)
persecució

κυνηγός (n)
caçador
  (επάγγελμα) αυτός που ασχολείται με το κυνήγι, ο θηρευτής (η λέξη οφείλει το σχηματισμό της στο ότι το κυνήγι συνήθως γίνεται με σκύλους)

κυνηγότοπος (n)
terreny

κυνικά (adv)
cínicament

κυνικός (n)
cínic
  (φιλοσοφία) μέλος του κύκλου των κυνικών φιλοσόφων

κυνισμός (n)
cinisme

κυνόδοντας /ciˈno.ðon.das/ (n)
ullal

κυνόμυς (n)
gosset de les praderies

κυοφορία /ci.o.foˈɾi.a/ (n)
gestació

κυπαρίσσι /ci.paˈɾi.si/ (n)
xiprer

κυπρίνος (n)
carpa

κυπριακός /ci.pɾi.aˈkos/ (adj)
xipriota

κυράτσα (n)
clacar

κυρία /ciˈɾi.a/ (n)
senyora

κυρίαρχος (adj)
sobirà

κυριαρχία /ci.ɾi.aɾˈçi.a/ (n)
sobirania

κυριαρχώ (v)
dominar

κυριλέ /ci.ɾiˈle/ (adv)
elegant

κυριλλικός /ci.ɾi.liˈkos/ (adj)
ciríl·lic

κυριολεξία /ci.ɾi.o.leˈksi.a/ (n)
accepció

κυριότητα /ci.ɾiˈo.ti.ta/ (n)
característica

κυρτός /ciɾˈtos/ (adj)
convex

κυρώνω /ciˈɾo.no/ (v)
certificar

κυστίδιο (n)
vesícula

κυστεΐνη (n)
cisteïna

κυστικός (adj)
quístic

κυστοειδής (adj)
vesicular

κυτταρίνη (n)
cel·lulosa

κυτταρίτιδα (n)
cel·lulitis

κυτταρικός /ci.ta.riˈkos/ (adj)
cel·lular

κυτταρολογία (n)
citologia

κυτταρολογικός (adj)
citològic

κυτταροπλασματικός (adj)
citoplasmàtic

κυτταροστατικός (adj)
citostàtic

κυτταρόπλασμα (n)
citoplasma

κυψέλη /ciˈpse.li/ (n)
rusc, arna

κυψελίδα /ci.pseˈli.ða/ (n)
alvèol

κωδικοποιώ (v)
codificar
  κατατάσσω με σύστημα

κωδικόνιο (n)
codó

κωδικός (n)
codi
contrasenya
  (πληροφορική) εν συντομία ο κωδικός πρόσβασης

κωδικός κατατεμαχισμού
coixinet

κωδικός πρόσβασης
contrasenya

κωδωνοστάσιο (n)
campanar

κωθώνι (n)
capsigrany

κωλοβαράω (v)
fotre

κωλοτούμπα /ko.loˈtum.ba/ (n)
canvi de sentit

κωλοτρυπίδα (n)
anus

κωλοφαρδία (n)
xamba

κωλυσιεργώ (v)
demora
  παρεμβάλλω σκόπιμα εμπόδια για προσωπικό όφελος και ταυτόχρονα καθυστερώ τη διεξαγωγή εργασιών ή διαδικασιών

κωλυόμενος
esguerrat

κωλόπαιδο /koˈlo.pe.ðo/ (n)
ganàpia

κωλόπραμα (n)
fracàs

κωλόφαρδος (adj)
fortuït

κωλύομαι /koˈli.o.me/ (v)
enganyar

κωματώδης /ko.maˈto.ðis/ (adj)
comatós

κωμικοτραγικός /ko.mi.ko.tɾaˈʝi.kos/ (adj)
tragicòmic

κωμικός (adj)
còmic
  ο σχετικός με την κωμωδία
  που προκαλεί το γέλιο

κωμωδία (n)
comèdia

κωμόπολη /koˈmo.po.li/ (n)
burg

κωνικός (adj)
cònic

κωπήλατος /koˈpi.la.tos/ (adj)
rem

κωπηλάτης /ko.piˈla.tis/ (n)
remador

κωπηλασία /ko.pi.laˈsi.a/ (n)
rem

κωπηλατώ (v)
remar

κόασμα (n)
matar

κόβω /ˈko.vo/ (v)
tallar

κόκα (n)
coca
  (φυτό) φυτό της Νότιας Αμερικής, από το οποίο παράγεται η κοκαΐνη

κόκαλο (n)
os
  (καθομιλουμένη) κάθε ένα από τα στερεά τμήματα του σκελετού του ανθρώπου και όλων των σπονδυλωτών

κόκκινη κάρτα (n)
targeta vermella

κόκκινο /ˈko.ci.no/ (n)
gules

κόκκινος /ˈko.ci.nos/ (adj)
vermell, roig
  που έχει το χρώμα της φωτιάς, του αίματος, της παπαρούνας

κόκκος /ˈko.kos/ (n)
gra

κόκκυγας /ˈko.ci.ɣas/ (n)
còccix

κόκορας /ˈko.ko.ɾas/ (n)
gall
  (πτηνό) το αρσενικό της κότας

κόκπιτ (n)
cabina

κόλα /ˈko.la/ (n)
cola
  μέρος του ονόματος γνωστού αναψυκτικού, αλλά και άλλων ανταγωνιστικών παρόμοιων προϊόντων
  καρπός του ομώνυμου δένδρου της Δυτικής Αφρικής (εκχύλισμα του οποίου περιέχεται στο γνωστό αναψυκτικό)

κόλακας (n)
adulador

κόλαση /ˈko.la.si/ (n)
infern

κόλιαντρος (n)
celiandre, coriandre

κόλλα /ˈko.la/ (n)
adhesiu
  η παχύρρευστη ουσία που χρησιμοποιείται για να κολλήσουν στέρεα μεταξύ τους δύο σώματα
empaperar
  ένα φύλλο χαρτιού για γράψιμο

κόλον /ˈko.lon/ (n)
còlon

κόλπο /ˈkol.po/ (n)
truc

κόλπος /ˈkol.pos/ (n)
badia, golf
  (γεωγραφία) σχηματισμός της ακτογραμμής, η κοιλότητα που η θάλασσα εισδύει στην ξηρά
vagina
  (γυναικολογία) η κοιλότητα των γυναικείων γεννητικών οργάνων, μεταξύ της μήτρας και του αιδοίου

κόμβος /ˈkoɱ.vos/ (n)
nus
  σημείο συνάντησης ή συνένωσης

κόμης /ˈko.mis/ (n)
comte

κόμι (n)
Komi

κόμικς (n)
còmic

κόμισσα (n)
comtessa

κόμιστρο (n)
acusar

κόμμα /ˈko.ma/ (n)
coma
  σημείο στίξης το οποίο χωρίζει προτάσεις, όρους προτάσεων, φράσεις κτλ.
partit
  (πολιτική) συγκροτημένος πολιτικός οργανισμός που, προβάλλοντας την ιδεολογία και τις θέσεις του, διεκδικεί συμμετοχή στους πολιτικούς θεσμούς ενός κράτους, ή ενός διακρατικού συστήματος (όπως λ.χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση), όπου λειτουργούν ιδεολογικά συγγενή εθνικά κόμματα

κόμματος (n)
tros

κόμμι /ˈko.mi/ (n)
goma

κόμμωση /ˈko.mo.si/ (n)
pentinat

κόμπιασμα (n)
ensopegada

κόμπλεξ (n)
complex

κόμπος /ˈkom.bos/ (n)
nus

κόμπρα /ˈko.bɾa/ (n)
cobra

κόνδορας (n)
còndor

κόνδυλος (n)
tubercle
  (βοτανική) υπόγειος βλαστός με αποταμιευτικό ρόλο

κόντεμα (n)
escurçada

κόντρα (adv)
contra

κόντρα (n)
enfrontament

κόπανος (n)
flagell, pala de rentar
  το εργαλείο κοπανήματος σκλάβων

κόππα /ˈko.pa/ (n)
koppa

κόπυ πάστε (n)
copienganxa

κόρα (n)
crosta

κόρακας /ˈko.ɾa.kas/ (n)
corb

κόρη /ˈko.ɾi/ (n)
filla
  (οικογένεια) η θυγατέρα

κόρνα /ˈkoɾ.na/ (n)
clàxon

κόρνο /ˈkoɾ.no/ (n)
corn

κόρος (n)
galga

κόρφος /ˈkoɾ.fos/ (n)
pitrera

κόσα (n)
dalla
  (γλώσσα) η γλώσσα Xhosa που μιλιέται στη Νότια Αφρική

κόσκινο (n)
colador

κόσμημα (n)
joia

κόσμος /ˈko.zmos/ (n)
món
  οι άνθρωποι, η κοινωνία

κόστος /ˈko.stos/ (n)
despeses

κότα /ˈko.ta/ (n)
gallina

κότερο /ˈko.te.ɾo/ (n)
cúter

κότσος /ˈko.t͡sos/ (n)
monyo

κότσυφας /ˈko.t͡si.fas/ (n)
merla

κόχη (n)
cuny

κόψη /ˈko.psi/ (n)
tall
  η ακμή ενός κοφτερού εργαλείου, η λεπτή πλευρά που χρησιμεύει για να κόβει

κόψιμο (n)
costura

κύβος /ˈci.vos/ (n)
cub

κύηση /ˈci.i.si/ (n)
embaràs

κύκλος /ˈci.klos/ (n)
cercle, disc
  (γεωμετρία) ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που απέχουν συγκεκριμένη απόσταση από ένα άλλο σημείο

κύκλος εργασιών
panada

κύκλωμα (n)
circuit

κύκνειο άσμα /ˈciknio ˈazma/
cant del cigne

κύκνος /ˈci.knos/ (n)
cigne

κύλικα /ˈci.li.ka/ (n)
cílix

κύλινδρος /ˈci.lin.ðɾos/ (n)
cilindre

κύμα /ˈci.ma/ (n)
onada, ona

κύμβαλο /ˈciɱ.va.lo/ (n)
platerets

κύμινο (n)
comí

κύπελλο (n)
copa

κύπρος (n)
henna
  η χένα, το φυτό Lawsonia inermis και η χρωστική, το έλαιο καθώς και το άρωμα που έβγαινε από αυτό (εικάζεται ότι ονομάστηκε έτσι επειδή ίσως εισαγόταν από την Κύπρο ή υπάρχει και η θεωρία ότι αντιστρόφως η ονομασία της Κύπρου προήλθε από τη λέξη κύπρος)

κύριο όνομα
nom propi

κύριος /ˈci.ɾi.os/ (n)
senyor
  (προσφώνηση) ως προσφώνηση οποιουδήποτε άντρα και στο σχολείο του δασκάλου από τους μαθητές

κύρος (n)
pesantor

κύρτωμα /ˈciɾ.to.ma/ (n)
curvatura

κύρωση (n)
sanció
  τιμωρία ή μέτρα εναντίον κάποιου λόγω της παράβασης ενός κανονισμού, των όρων μιας συμφωνίας, μιας διεθνούς συνθήκης κ.λπ.

κύστη (n)
quist

κύτος /ˈci.tos/ (n)
carcassa

κύτταρο /ˈci.ta.ɾo/ (n)
cèl·lula

κύφωση (n)
cifosi

κύψελος /ˈci.pse.los/ (n)
falciot

κώδικας /ˈko.ði.kas/ (n)
codi

κώλος /ˈko.los/ (n)
cul

κώλυμα /ˈko.li.ma/ (n)
contratemps

κώμα /ˈko.ma/ (n)
coma

κώνειο (n)
cicuta

κώνος (n)
con

κώφωση (n)
sordesa

λάβα (n)
lava

λάβαρο (n)
estendard

λάβδανο (n)
làudan

λάβρα /ˈla.vɾa/ (n)
ardor

λάγνος /ˈla.ɣnos/ (adj)
luxuriós

λάδι /ˈla.ði/ (n)
oli

λάθος /ˈla.θos/ (n)
error
  καθετί που αποκλίνει από τον κανόνα, κάτι που δε λέγεται ή που δε γίνεται σωστά
  ατυχής επιλογή, πράξη, εκτίμηση μιας κατάστασης
  καθετί που βρίσκεται σε απόσταση από την αλήθεια ή την πραγματικότητα
  η απόκλιση ανάμεσα στην πραγματικη τιμή που προκύπτει από μια μαθηματική πράξη και στην τιμή που βρίσκει κάποιος από αυτήν

λάινσμαν (n)
linier

λάιτ /ˈla.it/ /ˈlai̯t/ (adj)
flama

λάιτ μοτίφ /ˈlai̯t.moˈtif/ (n)
leitmotiv

λάκα /ˈla.ka/ (n)
laca

λάκκος /ˈla.kos/ (n)
fossa

λάμα (n)
llama

λάμπα /ˈlam.ba/ (n)
llum, làmpada

λάμπω /ˈlam.bo/ (v)
brillantor

λάμψη (n)
brillar

λάντσα (n)
executar
  (ναυτικός όρος) μικρό ανοιχτό ακτοπλοϊκό σκάφος για μικρές αποστάσεις

λάπαθο (n)
agrella

λάπατο (n)
agrella

λάρυγγας (n)
laringe

λάσκα /ˈla.ska/ (adv)
covard

λάσο (n)
enllaçar

λάσπη /ˈla.spi/ (n)
fang

λάστιχο /ˈla.sti.xo/ (n)
goma

λάτρα /ˈla.tɾa/ (n)
neteja

λάτρης (n)
adorador

λάχανο /ˈla.xa.no/ (n)
col

λέαινα (n)
lleona

λέι (n)
leu

λέιζερ /ˈlei̯.zeɾ/ (n)
làser

λέκτορας (n)
lector

λέμβος /ˈleɱ.vos/ (n)
bot

λέμφος /ˈleɱ.fos/ (n)
limfa

λέμφωμα /ˈlem.o.a/ (n)
limfoma

λέξη /ˈle.ksi/ (n)
paraula, mot

λέξημα /ˈle.ksi.ma/ (n)
lexema

λέπι (n)
escata

λέπρα (n)
lepra

λέπυρο /ˈle.pi.ɾo/ (n)
pallús

λέσχη /ˈle.sçi/ (n)
club

λέω /ˈle.o/ (v)
dir

λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
dir les coses pel seu nom

λήγω /ˈli.ɣo/ (v)
anar a raure

λήγων /ˈli.ɣon/
fi

λήθαργος /ˈli.θaɾ.ɣos/ (n)
letargia

λήθη /ˈli.θi/ (n)
oblit

λήκυθος (n)
audàcia

λήμμα /ˈli.ma/ (n)
entrada
  (λεξικογραφία) καταχώρηση, άρθρο που υπάρχει αλφαβητικά καταχωρισμένο σε ένα λεξικό ή εγκυκλοπαίδεια
postulat
  (λογική) πρόταση που θεωρείται αληθής και χρησιμοποιείται σε ένα συλλογισμό για να αποδειχθεί η αλήθεια ενός συμπεράσματος

λήξη (n)
expiració

λήψη /ˈli.psi/ (n)
recepció
absorció
  (συνεκδοχικά) η εγγραφή ως αποτέλεσμα της λήψης εικόνας, ήχου ή άλλου σήματος: φωτογραφία, ηχογράφηση, βίντεο κλπ.

λίβρα (n)
lliura

λίγδα /ˈliɣ.ða/ (n)
brutícia

λίγκα (n)
lliga

λίγο (adv)
un xic

λίγος /ˈli.ɣos/ (adj)
petit

λίζινγκ /ˈli.ziŋ/ (n)
contracte d'arrendament financer

λίθιο /ˈli.θi.o/ (n)
liti

λίκνο /ˈli.kno/ (n)
bressar

λίμα /ˈli.ma/ (n)
llima

λίμνη /ˈli.mni/ (n)
llac, ilac

λίμπερο (adj)
defensa lliure

λίμπιντο (n)
libido

λίμπο (n)
llimbs
  χορός με περάσματα κάτω από σταδιακά χαμηλούμενη μπάρα

λίπανση (n)
lubricació

λίπασμα /ˈli.pa.zma/ (n)
fems

λίπος (n)
greix

λίπωμα (n)
lipoma

λίρα /ˈli.ɾa/ (n)
lliura, lira

λίστα /ˈli.sta/ (n)
llista
  καταγραφή λέξεων που ανήκουν σε κάποια ομάδα, συνήθως — αλλά όχι πάντα — με ορισμένη σειρά

λίτρο (n)
litre

λα (n)
la

λαίλαπα /ˈle.la.pa/ (n)
gra

λαίμαργος /ˈle.maɾ.ɣos/ (adj)
golós

λαβή /laˈvi/ (n)
maneta

λαβίδα (n)
fòrceps

λαβαμπό (n)
lavabo

λαβράκι (n)
llobarro

λαβυρινθίτιδα /la.vi.ɾinˈθi.ti.ða/ (n)
laberintitis

λαβωμένος
ferit

λαβύρινθος /laˈvi.ɾin.θos/ (n)
laberint, dèdal

λαγγεδοκικός (adj)
llenguadocià

λαγνεία (n)
luxúria

λαγοκοιμάμαι /la.ɣo.ciˈma.me/ (v)
becaina

λαγούμι /laˈɣu.mi/ (n)
cau

λαγωνικό (n)
gos de caça

λαγωχειλία (n)
llavi fes

λαγός /laˈɣos/ (n)
llebre

λαδάς (n)
peix gros

λαδομπογιά (n)
peix gros

λαδώνω /laˈðo.no/ (v)
greixar
  αλείφω με λάδι
corrompre
  (διαφθορά, αργκό) δίνω σε κάποιον χρήματα για να με ευνοήσει σε κάτι

λαζάνια /laˈza.ɲa/ (n)
lasanya

λαθεμένα (adv)
erròniament

λαθεύω (v)
equivocar-se

λαθρέμπορος /laˈθɾem.bo.ɾos/ (n)
contrabandista

λαθρεμπόριο /la.θɾemˈbo.ɾi.o/ (n)
contraban

λαθρεπιβάτης (n)
polissó

λαθροθηρία (n)
caça furtiva

λαθρομετανάστης /la.θɾo.me.taˈna.stis/ (n)
immigrant il·legal

λαιμαργία (n)
gola

λαιμητόμος /le.miˈto.mos/ (n)
guillotina

λαιμοδέτης (n)
corbata

λαιμός /leˈmos/ (n)
coll
  (ανατομία) μέρος του σώματος που συνδέει το κεφάλι με το κυρίως σώμα

λακ (n)
laca

λακές /laˈces/ (n)
lacai

λακκάκι /laˈka.ci/ (n)
clotet
  (ειδικότερα) βαθούλωμα στο μάγουλο, που γίνεται εμφανές κυρίως με το χαμόγελο

λακκούβα (n)
clot

λακτόζη (n)
lactosa

λακωνικός (adj)
lacònic

λαλιά /laˈʎa/ (n)
veu

λαμέ /laˈme/ (n)
lamé

λαμαρίνα (n)
xapa

λαμαρκισμός (n)
lamarckisme

λαμαϊσμός (n)
lamaisme

λαμβάνω /laɱˈva.no/ (v)
rebre

λαμπάδα (n)
ciri

λαμπάντα (n)
lambada

λαμπίκος /lamˈbi.kos/ (n)
alambí

λαμπαδηδρομία /lam.ba.ði.ðɾoˈmi.a/ (n)
carrera

λαμπατέρ (n)
fanal

λαμπερός /lam.beˈɾos/ (adj)
brillant

λαμπικάρω (v)
aclarir

λαμπιόνι /lamˈbʝo.ni/ (n)
flama

λαμποκοπώ (v)
brillantor

λαμπρός (adj)
brillant

λαμπρύνω /lamˈbɾi.no/ (v)
brillar

λαμπτήρας /lamˈti.ɾas/ (n)
ampolla

λαμόγιο /laˈmo.ʝo/ (n)
trampista

λανδγράβος (n)
landgravi

λανθάνιο (n)
lantani
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις λανθανίδες, με ατομικό αριθμό 57 και χημικό σύμβολο το La

λανθασμένα (adv)
incorrectament

λανθασμένος
erroni

λανσάρω (v)
llançar

λαξεύω (v)
tallar

λαογράφος (n)
folklorista

λαογραφία /la.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
folklore

λαοτινά (n)
laosià

λαουτίστας (n)
llaütista

λαούτο /laˈu.to/ (n)
llaüt

λαπάς /laˈpas/ (n)
farinetes

λαπαλισάδα (n)
bajanada

λαπαροσκόπηση /la.pa.ɾoˈsko.pi.si/ (n)
laparoscòpia

λαρδί /laɾˈði/ (n)
cansalada

λαρυγγίτιδα /la.ɾiŋˈɟi.ti.ða/ (n)
laringitis

λαρυγγολογία (n)
laringologia

λασκάρω /laˈska.ɾo/ (v)
carbonet

λασπωμένος /la.spoˈme.nos/
fangós

λασπωτήρας (n)
parafang

λασπώδης (adj)
fangós

λασπώνω /laˈspo.no/ (v)
aconseguir

λαστιχάκι (n)
lligacabells
  (ειδικότερα) το μικρό λάστιχο που χρησιμοποιείται για συγκράτηση

λαστιχένιος /la.stiˈçe.ŋos/ (adj)
placa del llançador

λατέρνα (n)
piano de maneta

λατινικά /la.ti.niˈka/ (adv)
llatí, llatina
  χρησιμοποιώντας τη λατινική γλώσσα

λατινικό αλφάβητο
Alfabet llatí, alfabet llatí

λατινικός (adj)
llatina

λατινισμός /la.ti.niˈzmos/ (n)
llatinisme

λατομείο /la.toˈmi.o/ (n)
pedrera

λατρεία /laˈtɾi.a/ (n)
veneració

λαχανάκι Βρυξελλών
col de Brussel·les

λαχανιάζω (v)
panteixar

λαχανικό (n)
verdura

λαχανόκηπος (n)
hort

λαχείο /laˈçi.o/ (n)
bitllet

λαχτάρα (n)
anhel
  η έντονη επιθυμία
excitació
  η αναμονή με συναισθηματική φόρτιση

λαχταρίζω (v)
aombrar

λαχταρισμένος
aporegat

λαχταρώ (v)
enyorar

λαϊκισμός (n)
populisme

λαϊκούρα (n)
populatxo

λαϊκός /la.iˈkos/ (adj)
popular
  που προέρχεται από το λαό ή ανήκει ή αναφέρεται σε αυτόν

λαϊκότητα /la.iˈko.it.ta/ (n)
caràcter

λαός /laˈos/ (n)
poble

λεία /ˈli.a/ (n)
presa

λείος (adj)
llis

λείπω /ˈli.po/ (v)
faltar

λείριον (n)
lliri

λείψανο /ˈli.psa.no/ (n)
corpus

λεβ /ˈlev/ (n)
lev

λεβάντα (n)
espígol

λεγεώνα (n)
legió

λεγόμενος /leˈɣo.me.nos/
anomenat

λεζάντα /leˈzan.da/ (n)
llegenda

λεηλασία (n)
roba de sac

λεηλατώ /le.i.laˈto/ (v)
saquejar

λειαίνω (v)
allisar

λειμώνας (n)
praderia

λειοεγκεφαλοπάθεια (n)
lissencefàlia

λειρί (n)
cresta de gall

λειτουργία /li.tuɾˈʝi.a/ (n)
litúrgia, missa
  (θρησκεία) λατρευτική ιεροτελεστία της Εκκλησίας με κέντρο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας

λειτουργικό σύστημα
sistema operatiu

λειτουργικός /li.tuɾ.ʝiˈkos/ (adj)
funcional

λειτουργικότητα /li.tuɾ.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
funcionalitat

λειτουργισμός (n)
funcionalisme

λειτουργός (n)
funcionari

λειτουργώ (v)
funcionar

λειτούργημα (n)
càrrec

λειχήνα /liˈçi.na/ (n)
liquen
  (βιολογία) συνδυασμός από φύκια και μύκητες που εμφανίζεται επάνω σε δέντρα ή άλλα φυτά

λειψανοθήκη (n)
reliquiari

λειψυδρία (n)
escassetat

λειψός (adj)
incomplet

λεκάνη (n)
pelvis
  (ανατομία) μεγάλο σύνθετο οστό που αποτελείται από το ιερόν οστούν, τον κόκκυγα, τα δύο λαγόνια και τα δύο ισχιακά οστά· η διάταξη αυτή σχηματίζει μια μεγάλη κοιλότητα στη βάση του κορμού που κλείνει μπροστά στην ηβική σύμφυση και ενώνεται προς τα πάνω με τη σπονδυλική στήλη και προς τα κάτω με τους μηρούς

λεκάνη απορροής
conca

λεκές /leˈces/ (n)
taca

λεκανοπέδιο /le.ka.noˈpe.ði.o/ (n)
depressió

λεκιάζω (v)
tacar

λεκιθίνη (n)
lecitina

λεκτική εκφορά
articulació

λελογισμένος /le.lo.ʝiˈzme.nos/
moderat

λεμονί /le.moˈni/ (n)
llimona

λεμονιά (n)
llimona

λεμφαγγείο /leɱ.faŋˈɟi.o/ (n)
limfòcit

λεμφικό σύστημα
sistema limfàtic

λεμφικός /leɱ.fiˈkos/ (adj)
limfàtic

λεμφοίδημα /lemˈfi.di.ma/ (n)
limfedema

λεμφοκύτταρο (n)
limfòcit
  μικρό στρογγυλό κύτταρο με σφαιρικό πυρήνα, βασικό συστατικό της λέμφου

λεμόνι /leˈmo.ni/ (n)
llimona, llimó

λενινισμός (n)
leninisme

λενινιστής (n)
leninista

λεξικογράφος (n)
lexicògraf

λεξικογραφία /le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a/ (n)
lexicografia

λεξικογραφικός (adj)
lexicogràfic

λεξικολογία /le.ksi.ko.loˈʝi.a/ (n)
lexicologia

λεξικολογικός (adj)
lexicològic

λεξικό /le.ksiˈko/ (n)
diccionari

λεξικός (adj)
lèxic

λεξιλογικός (adj)
lèxic

λεξιλόγιο /le.ksiˈlo.ʝi.o/ (n)
vocabulari

λεξιπενία (n)
lèxic

λεονταρισμός /le.on.da.ɾiˈzmos/ (n)
fanfarronada

λεοπάρδαλη (n)
lleopard

λεπίδα (n)
fulla

λεπίδι (n)
làmina

λεπιδωτός /le.pi.ðoˈtos/ (adj)
escamós

λεπρός (adj)
leprosa

λεπτεπίλεπτος /le.pteˈpi.le.ptos/ (adj)
delicat

λεπτοκαμωμένος
bufó

λεπτολόγος /le.ptoˈlo.ɣos/ (adj)
primmirat

λεπτομέρεια (n)
detall

λεπτομερής /le.pto.meˈɾis/ (adj)
detallat

λεπτομερειακός /le.pto.me.ɾi.aˈkos/ (adj)
detallada

λεπτομερώς (adv)
específicament

λεπτοταινία (n)
leptotè

λεπτό (n)
minut
  υποδιαίρεση της μονάδας μέτρησης της γωνίας του κύκλου ίση με το ένα εξηκοστό της μοίρας

λεπτό έντερο
intestí prim

λεπτόνιο (n)
leptó

λεπτός (adj)
prim

λερώνω (v)
embrutar

λεσβία /leˈzvi.a/ (n)
lesbiana

λεσβιασμός (n)
lesbianisme

λετονικά (n)
letó

λετονικός (adj)
letó

λευκίνη (n)
leucina

λευκαίνω (v)
blanquejar

λευκαντικό (n)
lleixiu

λευκαύγεια (n)
albedo

λευκορωσικά /lef.ko.ɾo.siˈka/ (n)
belarús

λευκορωσικός /lef.ko.ɾo.siˈkos/ (adj)
belarús, bielorús

λευκοσίδηρος /lef.koˈsi.ði.ɾos/ (n)
estany

λευκοτσικνιάς /lef.ko.tsiˈkɲas/ (n)
garsa blanca

λευκωματουρία (n)
albuminúria

λευκό (n)
blanc, blanca

λευκό αιμοσφαίριο
glòbul blanc

λευκός /lefˈkos/ (adj)
blanc

λευκότητα (n)
albor

λευκόχρυσος (n)
platí
  (χημεία) χημικό στοιχείο της κατηγορίας των μετάλλων με ατομικό αριθμό 78 και χημικό σύμβολο το Pt· η πλατίνα

λευχαιμία (n)
leucèmia

λεφούσι (n)
xurma

λεφτά /leˈfta/ (n)
diners

λεωφορείο /le.o.foˈɾi.o/ (n)
autobús

λεωφορειογραμμή /le.o.fo.ɾi.o.ɣɾaˈmi/ (n)
línia d'autobús

λεωφόρος /le.oˈfo.ɾos/ (n)
bulevard

λεύκα /ˈlef.ka/ (n)
pollancre

λεύκανση (n)
bugada
argentat
  η διαδικασία μετατροπής σε λευκό
  το καθάρισμα

λεύκη /ˈlef.ci/ (n)
vitiligen
  (ιατρική) δερματική πάθηση που συνίσταται στην εμφάνιση λευκών κηλίδων σε ένα ή σε περισσότερα σημεία του δέρματος

λεύκωμα (n)
àlbum
  βιβλίο με λευκές σελίδες που περιέχει εικόνες/φωτογραφίες κι είναι συνήθως ειδικής εκδόσεως, περιλαμβάνοντας κείμενα όπως μαρτυρίες, σχόλια, κρίσεις και περιγραφές περί συγκεκριμένων θεμάτων, γεγονότων, τόπων, επιφανών προσώπων, ιστορικών κ.λπ.
  (σπάνιο) η λευκωματουρία ή πρωτεϊνουρία

ληθαργικός (adj)
letàrgic

ληκτικός /li.ktiˈkos/ (adj)
terminal

λημέρι /liˈme.ɾi/ (n)
cau

ληξιαρχείο (n)
estat civil

ληξιπρόθεσμος (adj)
terme

λησμονιά (n)
oblit

λησμονώ /li.zmoˈno/ (v)
oblidar

ληστής /liˈstis/ (n)
bandit

ληστεία (n)
atracament

ληστεύω (v)
robar

λιάζομαι (v)
disfrutar

λιάνα /ˈʎana/ (n)
liana

λιανά /ʎaˈna/ (adv)
detallat
  λεπτομερώς, αναλυτικά

λιανέμπορος /ʎaˈnem.bo.ɾos/ (n)
detallista

λιανίζω /ʎaˈni.zo/ (v)
bunyol

λιανεμπόριο /ʎa.nemˈbo.ɾi.o/ (n)
detall

λιανική (n)
detall

λιανικός /ʎa.niˈkos/ (adj)
al detall

λιανός (adj)
acaball

λιβάδι /liˈva.ði/ (n)
prat

λιβάνι /liˈva.ni/ (n)
encens

λιβανέζικος /li.vaˈne.zi.kos/ (adj)
libanès

λιβανίζω (v)
afalagar

λιβελογράφος /li.ve.loˈɣɾa.fos/ (n)
libel·lista

λιβελούλα /li.veˈlu.la/ (n)
libèŀlula

λιβερμόριο (n)
livermori

λιβιδινικός (adj)
libidinós

λιγδιασμένος /liɣ.ðiaˈzme.nos/
greixós

λιγδωμένος
greixosa

λιγκατούρα (n)
lligada

λιγνίτης (n)
lignit

λιγνός /liˈɣnos/ (adj)
flac

λιγομίλητος /li.ɣoˈmi.li.tos/ (adj)
poc xerrador

λιγοστεύω (v)
disminuir

λιγοστός (adj)
dèbil

λιγουλάκι (adv)
subtilment

λιγουλάκι (n)
pèl

λιγουριανά (n)
lígur

λιγούρα (n)
cavitat

λιγούστρο (n)
olivereta

λιγότερο /liˈɣo.te.ɾo/ (adv)
menys

λιγώνω (v)
fart

λιθάνθρακας (n)
hulla

λιθάρι /liˈθa.ɾi/ (n)
pesantor

λιθοβολώ /li.θo.voˈlo/ (v)
apedregar

λιθογραφία /li.θo.ɣraˈfi.a/ (n)
litografia
  (τυπογραφία) η τέχνη της αναπαραγωγής έντυπου υλικού με τη χρήση πέτρας, νερού, λιπαντικού και μελανιού
  (τυπογραφία) το έργο που έχει αναπαραχθεί μέσω της λιθογραφία (1)

λιθογραφώ (v)
litografiar

λιθοδομή (n)
maçoneria

λιθοξόος /li.θoˈkso.os/ (n)
picapedrer

λιθοστρώνω /li.θoˈstɾo.no/ (v)
adobar

λιθουανικά (n)
lituà

λιθουανικός (adj)
lituà

λιθόστρωτο (n)
adobar

λιθόστρωτος (adj)
llamborda

λιθόσφαιρα /liˈθo.sfe.ɾa/ (n)
litosfera

λιθώνας /liˈθo.nas/ (n)
clapera

λικέρ /liˈceɾ/ (n)
licor

λικνίζω (v)
balancejar

λιλά (n)
lila

λιλιπούτειος (adj)
lil·liputenc

λιμάζω (v)
afamat

λιμάνι /liˈma.ni/ (n)
port

λιμάρισμα (n)
llimadures

λιμάρω (v)
llimar

λιμασμένος
famèlic

λιμβουργιανά (n)
limburguès

λιμενοβραχίονας (n)
moll

λιμενοφύλακας /li.me.noˈfi.la.kas/ (n)
guaita

λιμνάζω (v)
enfangar-se

λιμνοθάλασσα (n)
llacuna

λιμνολογία (n)
limnologia

λιμοκτονία (n)
inanició

λιμουζίνα (n)
limusina

λιμπρέτο (n)
llibret

λιμός /liˈmos/ (n)
fam
  πολύ μεγάλη πείνα που οφείλεται σε έλλειψη τροφίμων σε μια περιοχή

λινάρι /liˈna.ɾi/ (n)
lli

λινάτσα (n)
llenç

λινοθήκη (n)
llenceria

λιντσάρω (v)
linxar

λινόλεουμ (n)
linòleum

λινόχρους (adj)
llenceria

λιοκούκουτσο (n)
centre

λιοντάρι /ʎonˈda.ɾi/ (n)
lleó

λιονταρίνα /ʎon.daˈɾi.na/ (n)
lleona

λιπαίνω /liˈpe.no/ (v)
lubrificar

λιπαρός /li.paˈɾos/ (adj)
gras

λιποαναρρόφηση (n)
liposucció

λιποθυμάω /li.po.θiˈma.o/ (v)
dèbil

λιποθυμία /li.po.θiˈmi.a/ (n)
desmai

λιποτάκτης (n)
desertor

λιποτακτώ (v)
desertar

λιποταξία (n)
deserció

λιπόθυμος /liˈpo.θi.mos/ (adj)
dèbil

λιπόσαρκος /liˈpo.saɾ.kos/ (adj)
remagrit

λιπώδης /liˈpo.ðis/ (adj)
adipós

λιτανεία /li.taˈni.a/ (n)
lletania

λιτός /liˈti/ /liˈto/ /liˈtos/ (adj)
parsimoniós

λιτότητα /liˈto.ti.ta/ (n)
austeritat

λιχνίζω /liˈxni.zo/ (v)
ventar

λιχουδιά (n)
delicadesa

λιώνω /ˈʎo.no/ (v)
fondre

λιώσιμο (n)
font tipogràfica

λοίμωξη /ˈli.mo.ksi/ (n)
infecció

λοβοτομή (n)
lobotomia

λοβός (n)
lòbul

λογάριθμος /loˈɣa.ɾi.θmos/ (n)
logaritme

λογίστρια (n)
comptable

λογαριάζομαι (v)
compte

λογαριάζω (v)
compte

λογαριασμός (n)
compte

λογαριθμική κλίμακα
logarítmic

λογαριθμικός /lo.ɣa.ɾi.θmiˈkos/ (adj)
logarítmic

λογικά (adv)
lògicament

λογική (n)
lògica

λογικός (adj)
lògic

λογισμικό (n)
programari

λογισμός /lo.ʝiˈzmos/ (n)
càlcul

λογιστής (n)
comptable

λογοδιάρροια /lo.ɣo.ðiˈa.ɾi.a/ (n)
logorrea

λογοδοσμένος
promès

λογοδοτώ (v)
compte

λογοθεραπεία (n)
logopèdia

λογοθεραπευτής (n)
logopeda

λογοκλοπή /lo.ɣo.klo.ˈpi/ (n)
plagi

λογοκλοπώ (v)
plagiar

λογοκλόπος (n)
plagiari

λογοκρίνω (v)
censurar

λογοκρισία /lo.ɣo.kɾiˈsi.a/ (n)
censura

λογοκριτής (n)
censor

λογομαχία (n)
altercació

λογομαχώ (v)
disputar

λογοπαίγνιο /lo.ɣoˈpe.ɣni.o/ (n)
joc de paraules

λογοτεχνία /lo.ɣo.teˈxni.a/ (n)
literatura

λογοτεχνικός (adj)
literari

λογχοφόρος (adj)
llancer

λογόρροια (n)
logorrea

λογότυπο (n)
logotip

λοιμωξιολόγος /li.mo.ksi.oˈlo.ɣos/ (n)
infectolèg

λοιμώδης (adj)
infecciós

λοιπόν
doncs

λοκάντα (n)
fonda

λοκντάουν (n)
confinament

λομβαρδικά (n)
llombard

λομπίστας (n)
lobbista

λοξεύω (v)
bisell

λοξοκοιτάζω (v)
concernir

λοξοτομή (n)
xamfrà

λοξός /loˈksos/ (adj)
oblic
  ο μη ευθύς

λοξότητα (n)
obliqüitat

λοσιόν /loˈsi̯on/ (n)
loció

λοστρόμος (n)
contramestre

λοστός /loˈstos/ (n)
palanqueta

λοταρία /lo.taˈɾi.a/ (n)
loteria

λουίζα (n)
berbena

λουθηρανισμός (n)
luteranisme

λουθηρανός (adj)
luterà

λουκάνικο /luˈka.ni.ko/ (n)
salsitxa
  (γαστρονομία) φαγώσιμο από χοιρινό ή βοδινό κρέας, ψιλοκομμένο και γεμισμένο με καρυκεύματα, σε σχήμα κυλινδρικό

λουκέτο /luˈce.to/ (n)
cadenat

λουκούμι /luˈku.mi/ (n)
delícies turques

λουλάκι /luˈla.ci/ (n)
anyil

λουλούδι /luˈlu.ði/ (n)
flor

λουπάρω (v)
desfer el camí

λουρί /luˈɾi/ (n)
cinturó
corretja
  για το δέσιμο ή τη στερέωση αντικειμένων, εξαρτημάτων, ρούχων
  την οδήγηση ζώων ως ηνίο, γκέμι, καπίστρι, λαιμαριά κλπ

λουρίδα (n)
banda

λουσάτος /luˈsa.tos/ (adj)
fantasia

λουσέρνα (n)
gresol

λουστράρω /luˈstɾa.ɾo/ (v)
polir

λουστραρισμένος
cortès

λουτήτιο (n)
luteci

λουτζ /ˈlud͡z/ (n)
luge

λουτρό /luˈtɾo/ (n)
bany

λουφάζω (v)
dardar

λουφαδόρος (n)
emboscat

λοφάκι (n)
pujol

λοφίο (n)
cresta

λοχίας /loˈçi.as/ (n)
sergent

λοχαγός /lo.xaˈɣos/ (n)
capità

λούζω /ˈlu.zo/ (v)
[[banyar-se]]

λούκι /ˈlu.ci/ (n)
canalón

λούνα παρκ (n)
parc d'atraccions

λούπα (n)
rutinari

λούπινο /ˈlu.pi.no/ (n)
llobí

λούστρο /ˈlu.stɾo/ (n)
glossa

λούστρος /ˈlu.stɾos/ (n)
enllustrador de sabates

λούφα (n)
engalba

λυγίζω /liˈʝi.zo/ (v)
envergar

λυγαριά /li.ɣaɾˈʝa/ (n)
vimetera

λυγερός /li.ʝeˈɾos/ (adj)
elàstic

λυγιστός /li.ʝiˈsti/ /li.ʝiˈsto/ /li.ʝiˈstos/ (adj)
corbat

λυγμός (n)
sanglot

λυδικός (adj)
lidi

λυθρίνι (n)
pagell

λυκάκι /liˈka.ci/ (n)
llobató

λυκάνθρωπος /liˈkan.θɾo.pos/ (n)
home llop, licantrop

λυκίσκος /liˈci.skos/ (n)
esparga

λυκανθρωπία /li.kan.θɾoˈpi.a/ (n)
licantropia

λυκόπουλο /liˈko.pu.lo/ (n)
llobató
  παιδί μέλος του παιδικού τμήματος στον προσκοπισμό

λυκόφως /liˈko.fos/ (n)
crepuscle

λυμαίνομαι /liˈme.no.me/ (v)
infestar

λυπάμαι /liˈpa.me/ (v)
lamentar

λυπημένος
trist

λυπηρός /li.piˈɾos/ (adj)
lamentable

λυπώ /liˈpo/ (v)
colpir

λυσίνη (n)
lisina

λυσσαλέος (adj)
ferotge

λυσσασμένος /lisaˈzmenos/
rabiós

λυτρωτής /li.tɾoˈtis/ (n)
redemptor

λυτρώνω /liˈtɾo.no/ (v)
alliberar

λυτός /liˈtos/ (adj)
afluixar

λυχνάρι (n)
llàntia

λωρένσιο (n)
laurenci

λωρίδα (n)
carrer

λωτός /loˈtos/ (n)
banús

λόγιο δάνειο
cultisme

λόγιος /ˈlo.ʝi.os/ (adj)
erudit

λόγιος /ˈlo.ʝi.os/ (n)
estudiós

λόγος /ˈlo.ɣos/ (n)
motiu

λόγου χάρη
per exemple

λόγχη /ˈloŋ.çi/ (n)
llança

λόμπι (n)
avantsala

λόξα (n)
bogeria

λόξιγκας /ˈlo.ksiŋ.ɡas/ (n)
singlot

λόρδος (n)
senyorejar
  Άγγλος ευγενής

λόφος /ˈlo.fos/ (n)
turó, puig

λόχμη (n)
matoll

λόχος (n)
companyia

λύγκας /ˈliŋ.ɡas/ (n)
linx

λύδιος (adj)
lidi

λύκαινα (n)
lloba

λύκος /ˈli.kos/ (n)
llop
  (θηλαστικό ζώο) άγριο θηλαστικό, συγγενές με το σκύλο

λύνω /ˈli.no/ (v)
desenllaçar
  χαλαρώνω το δέσιμο, ξεσφίγγω, ξεδένω, αποδεσμεύω, ελευθερώνω από δέσιμο

λύπη /ˈli.pi/ (n)
tristesa

λύρα /ˈli.ɾa/ (n)
lira

λύση /ˈli.si/ (n)
solució
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω

λύσσα /ˈli.sa/ (n)
ràbia

λύτρα (n)
rescat

μ.Χ.
dC

μάγειρας /ˈma.ʝi.ɾas/ (n)
cuiner

μάγευση (n)
encanteri

μάγια /ˈma.ʝa/ (n)
bruixeria
  η μαγική ενέργεια που στρέφεται προς κάποιον ή κάτι
  (μεταφορικά) η μαγεία, η γοητεία, η ομορφιά, τα θέλγητρα
maia
  γλώσσα των Ινδιάνων Μάγια που ζουν στο Μεξικό (μάγια του Γιουκατάν) ή στη Γουατεμάλα (Κιτσέ)

μάγια του Γιουκατάν (n)
maia yucatec

μάγισσα /ˈma.ʝi.sa/ (n)
bruixa

μάγκας (n)
bandit

μάγμα (n)
magma

μάγος (n)
bruixot

μάγουλο /ˈma.ɣu.lo/ (n)
galta

μάζα /ˈma.za/ (n)
massa

μάζεμα (n)
col·leccionisme

μάζωξη (n)
aplec

μάθημα (n)
lliçó

μάθηση (n)
aprenentatge

μάκρεμα (n)
allargar

μάκρος (n)
llargària

μάλαμα (n)
ara bé

μάλιστα /ˈma.li.sta/ (adv)
pla/prou que sí
  ναι (σε ένδειξη σεβασμού προς το συνομιλητή)
fins i tot
  ιδίως, ιδιαίτερα (για να δοθεί έμφαση) δηλώνει και αντίθεση

μάλλον /ˈma.lon/ (adv)
més aviat

μάνατζμεντ /ˈma.nad͡z.ment/ (n)
administració

μάνγκο /ˈmaŋ.ɡo/ (n)
mango

μάνι μάνι (adv)
a corre-cuita

μάννα (n)
mannà

μάνταλα (n)
mandala

μάντης /ˈman.dis/ (n)
endevinador

μάντις /ˈman.dis/ (n)
pregadeu
  (θηλυκό, γενική: -ιδος έντομο) το αλογάκι της Παναγίας (Mantis religiosa, Μάντις η θρησκευτική) ορθόπτερo έντομο της υποοικογένειας των Μαντιδών της οικογένειας των Μαντωδών

μάντρα /ˈman.dɾa/ (n)
mantra
  (ινδουισμός) συλλαβές που επαναλαμβάνουν οι διαλογιζόμενοι ως μορφή επίκλησης

μάξιμουμ (n)
màxim

μάξις (n)
gorrejar

μάπας (n)
horrible

μάραθο (n)
fonoll

μάργα (n)
marga

μάρκα (n)
marca
  σημάδι που επιτρέπει την άμεση αναγνώριση των προϊόντων κάποιας εμπορικής εταιρείας, συνήθως βιομηχανικής
fitxa
  αντικείμενο που χρησιμοποιείται αντί για νόμισμα σε παιχνίδια

μάρκο /ˈmaɾ.ko/ (n)
marc

μάρμαρο /ˈmaɾ.ma.ɾo/ (n)
marbre

μάρσιπος (n)
marsupi
  (ζωολογία) μικρός θύλακας ο οποίος βρίσκεται στο σώμα μερικών θηλαστικών και τον χρησιμοποιούν για να τοποθετούν τα μικρά τους ώστε να τα μεταφέρουν με ευκολία

μάρτυρας /ˈmaɾ.ti.ɾas/ (n)
testimoni
  που ακούει ή βλέπει κάτι τη στιγμή που αυτό γίνεται
màrtir
  που βασανίστηκε ή και θανατώθηκε για τις πεποιθήσεις του

μάρτυς /ˈmaɾ.tis/ (n)
atestat (accident de cotxe)
  (λόγιο) ο μάρτυρας σε μια δίκη, ιδίως στην προσφώνηση:

μάσα (n)
manduca

μάσκα /ˈma.ska/ (n)
màscara

μάσκαρα (n)
rímel

μάστιγα /ˈma.sti.ɣa/ (n)
plaga
  (μεταφορικά) χαρακτηρισμός για κάτι που επιφέρει μεγάλη συμφορά, που προκαλεί μεγάλη καταστροφή

μάστορας (n)
mestre

μάταιος (adj)
va

μάτην /ˈma.tin/ (adv)
debades

μάτι /ˈma.ti/ (n)
ull, borró
  (ανατομία) ο οφθαλμός, το όργανο της όρασης

μάτιασμα /ˈma.tça.zma/ (n)
mal d'ull

μάτσο (n)
farcell

μάχη /ˈma.çi/ (n)
batalla

μάχομαι /ˈma.xo.me/ (v)
baralla

μέγγενη /ˈmeŋ.ɟe.ni/ (n)
cargol de banc

μέγεθος /ˈme.ʝe.θos/ (n)
mida

μέγιστος (adj)
màxim

μέδουσα /ˈme.ðu.sa/ (n)
medusa

μέθη /ˈme.θi/ (n)
borratxera

μέθοδος /ˈme.θo.ðos/ (n)
mètode

μέθυσος (n)
borratxo

μέλι /ˈme.li/ (n)
mel

μέλισσα (n)
abella
  (έντομο) (Apis melifera) υμενόπτερο έντομο με δηλητηριώδες κεντρί. Ζει σε κοινωνίες κι εκτρέφεται για το μέλι και το κερί που παράγει

μέλλον /ˈme.lon/ (n)
futur, avenir

μέλλοντας /ˈme.lon.das/ (n)
futur
  (γραμματική) ο γραμματικός χρόνος των ρημάτων που αναφέρεται στο μέλλον

μέλλω (v)
enganyar

μέλος /ˈme.los/ (n)
membre
  (ανατομία) τμήμα του σώματος το οποίο εκτελεί συγκεκριμένη εργασία (πχ. πόδι, χέρι, κεφάλι, δάκτυλο)

μένος (n)
ira

μέντα (n)
menta

μέντιουμ (n)
mèdium

μένω /ˈme.no/ (v)
quedar-se
  κατοικώ
restar
  εξακολουθώ να βρίσκομαι στην ίδια θέση, δε μετακινούμαι, παραμένω
espatllar-se
  (στο σχολείο) αποτυγχάνω σε ένα μάθημα ή δεν προάγομαι συνολικά

μέρα /ˈme.ɾa/ (n)
dia, jorn
  χρονικό διάστημα 24 ωρών

μέριμνα (n)
consternació

μέρισμα (n)
dividend

μέρος /ˈme.ɾos/ (n)
part
  το τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου, κομμάτι από κάτι μεγαλύτερο
càrrec
  ο τόπος, κυριολεκτικά ή μεταφορικά

μέρος του λόγου /ˈmeɾos tu‿ˈloɣu/
categoria lèxica
  (γραμματική) κάθε μία από τις κατηγορίες στις οποίες διαχωρίζονται οι λέξεις

μέσα /ˈme.sa/ (adv)
dins
  στο εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου

μέση /ˈme.si/ (n)
cintura
  το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου, το κεντρικό τμήμα, που ισαπέχει από τα δύο άκρα
  το μεσαίο τμήμα ενός χρονικού διαστήματος
  το μέρος εκείνο του κορμού ενός ανθρώπου που βρίσκεται πάνω από τους γλουτούς και κάτω από τα πλευρά
  το μέρος του ενδύματος που αντιστοιχεί στο παραπάνω αναφερόμενο τμήμα του κορμού

μέση γαλλική
francès mitjà

μέσο (n)
mig
  κάτι που απέχει εξίσου από δύο άλλα πράγματα
  (μεταφορικά) κάτι που βρίσκεται ανάμεσα σε άλλα πράγματα
mitjà
  κάτι που χρησιμοποιεί κάποιος για να πετύχει τον σκοπό του
medi
  οτιδήποτε χρησιμοποιείται για επικοινωνία και πληροφόρηση (πχ. εφημερίδα, τηλεόραση, βιβλίο, διαδίκτυο)

μέσος /ˈme.sos/ (adj)
mitjà

μέσος /ˈme.sos/ (n)
dit del cor
  (ανθρώπινο σώμα) το μεγαλύτερο δάχτυλο από όλα και αυτό που βρίσκεται στη μέση

μέσω (adv)
mitjançant

μέταλλο /ˈme.ta.lo/ (n)
metall

μέτοικος (n)
metec

μέτοχος /ˈme.to.xos/ (n)
accionista
  (οικονομία) που έχει μετοχές μιας εταιρείας

μέτρηση (n)
mesurament

μέτριος /ˈme.tɾi.os/ (n)
mediocre
  (για τον καφέ) ούτε γλυκός ούτε πικρός

μέτρο /ˈme.tɾo/ (n)
metre

μέτωπο /ˈme.to.po/ (n)
front

μέχρι
fins

μέχρι νεοτέρας
ara per ara

μήκος (n)
longitud

μήλα (n)
baló presoner
  παιδικό παιχνίδι που παίζεται με μπάλα

μήλο /ˈmi.lo/ (n)
poma

μήλο του Αδάμ
garganxó

μήνας /ˈmi.nas/ (n)
mes

μήνας του μέλιτος
lluna de mel

μήνιγγα (n)
meninge

μήνυμα /ˈmi.ni.ma/ (n)
missatge

μήνυση /ˈmi.ni.si/ (n)
denúncia

μήτρα (n)
matriu, úter
  (ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο του γεννητικού συστήματος των γυναικών που βρίσκεται στη λεκάνη ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη και το ορθό έντερο· στα τοιχώματά της προσκολλάται το γονιμοποιημένο ωάριο και στη συνέχεια στο εσωτερικό της αναπτύσσεται το έμβρυο μέχρι τη γέννησή του.

μίασμα (n)
miasma

μίζα (n)
comissió
  (διαφθορά) η παράνομη προμήθεια που δίνεται σε κάποιον που μεσολάβησε σε μια εμπορική συμφωνία

μίλι (n)
milla

μίμηση (n)
imitació

μίμος /ˈmi.mos/ (n)
mim

μίνιμουμ (n)
mínim

μίξερ (n)
batedora

μίσθωμα /ˈmis.θo.ma/ (n)
lloguer

μίσθωση (n)
arrendament

μίσος /ˈmi.sos/ (n)
odi

μίσχος (n)
tija

μίτινγκ /ˈmi.tiŋɡ/ (n)
reunió

μίτος (n)
enfilar

μίτρα /ˈmi.tɾa/ (n)
mitra

μίτωση /ˈmi.to.si/ (n)
mitosi

μα
per
  ως ορκωτικό μόριο

μαΐστρος (n)
mestral

μαέστρος /maˈe.stros/ (n)
director
  (επάγγελμα) ο διευθυντής ορχήστρας, που διδάσκει τους μουσικούς της ορχήστρας στις πρόβες και τους διευθύνει την ώρα της εκτέλεσης
mestre
  (κατ’ επέκταση) ο δεξιοτέχνης

μαία (n)
llevador

μαίανδρος /ˈme.an.ðɾos/ (n)
meandre

μαγάρα (n)
bruticia

μαγαζί (n)
botiga

μαγαρίζω (v)
alterar

μαγγάνιο (n)
manganès

μαγεία /maˈʝi.a/ (n)
màgia, bruixeria

μαγείρισσα (n)
cuinera

μαγειρεύω (v)
cuinar

μαγειρική /ma.ʝi.ɾiˈci/ (n)
cuina

μαγειρικός (adj)
culinari

μαγεμένος
encantat

μαγευτικός (adj)
encisador

μαγεύω /maˈʝe.vo/ (v)
embruixar

μαγιά /maˈʝa/ (n)
llevat

μαγικός (adj)
màgic

μαγιονέζα /ma.ʝoˈne.za/ (n)
maionesa

μαγιό /maˈʝo/ (n)
vestit de bany

μαγκάνι (n)
argue

μαγκούρα /maŋˈɡu.ɾa/ /maˈɡu.ɾa/ (n)
barra

μαγκούστα /maŋˈkus.ta/ (n)
mangosta

μαγκώνω (v)
pessigar

μαγνήσιο (n)
magnesi

μαγνήτης (n)
imant

μαγνήτιση (n)
magnetització

μαγνησίτης (pn)
magnesita

μαγνητίζω (v)
magnetitzar

μαγνητικό πεδίο (n)
camp magnètic

μαγνητικός /ma.ɣni.tiˈkos/ (adj)
magnètic

μαγνητισμός (n)
magnetisme

μαγνητοταινία (n)
cinta

μαγνητόμετρο (n)
magnetòmetre

μαγνητόσφαιρα (n)
magnetosfera

μαδέρι /maˈðe.ɾi/ (n)
camatimó

μαδαροκέφαλος (adj)
calb

μαδημένος
pelat

μαδριλένικος /ma.ðɾiˈle.ni.kos/ (adj)
madrileny

μαδώ (v)
perseverància

μαζί (adv)
junt, juntament

μαζεύω /maˈze.vo/ (v)
recollir

μαζικός /ma.ziˈkos/
massiu

μαζικός αριθμός
nombre de massa

μαζοχισμός (n)
masoquisme

μαζοχιστής /ma.zo.çiˈstis/ (n)
masoquista

μαζοχιστικός (adj)
masoquista

μαθήτρια /maˈθi.tɾi.a/ (n)
alumna

μαθαίνω /maˈθe.no/ (v)
aprendre, ensenyar

μαθεύομαι /maˈθe.vo.me/ (v)
transpirar
  (σε γ' πρόσωπο κυρίως αορίστου: απρόσωπο ρήμα → δείτε μαθεύεται) διαδίδεται η φήμη

μαθημένος
acostumat

μαθηματικά /ma.θi.ma.tiˈka/ (n)
matemàtiques, matemàtica

μαθηματικός (n)
matemàtic
  (επάγγελμα) ο/η επιστήμονας που ασχολείται με τα μαθηματικά
  (επάγγελμα) ο καθηγητής/η καθηγήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκει το μάθημα των μαθηματικών

μαθητής (n)
alumna

μαθητεία (n)
aprenentatge

μαθητεύω (v)
aprenentatge

μαθητούδι /ma.θiˈtu.ði/ (n)
formatge blau

μαιευτική (n)
obstetrícia
  (ιατρική) ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με την παρακολούθηση και παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε εγκυμονούσες γυναίκες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του τοκετού
maièutica
  (φιλοσοφία) η διαλεκτική μέθοδος που εξασκούσε ο Σωκράτης, ο οποίος με τις κατάλληλες ερωτήσεις οδηγούσε τον συνομιλητή του στην ανακάλυψη της αλήθειας

μαικήνας (n)
mecenes

μαινάδα (n)
mènada

μαινόμενος
borrascós
  μετοχή ()}}} παθητικού ενεστώτα του ρήματος μαίνομαι

μακάβριος (adj)
macabre

μακάκος (n)
macaco

μακάριος /maˈka.ɾi.os/ (adj)
feliç

μακέτα (n)
maqueta

μακαρίτης (n)
difunt

μακαρόνια /ma.kaˈɾo.ɲa/ (n)
espagueti

μακεδονικός (adj)
macedoni

μακελάρης (n)
carnisser

μακελειό (n)
carnatge

μακιαβελικός /ma.cia.ve.liˈkos/ (adj)
maquiavèl·lic

μακιγιάζ (n)
maquillatge

μακιγιάρω (v)
maquillar

μακιγιέζ (n)
maquilladora

μακράν /maˈkɾan/ (adv)
de molt

μακραίνω (v)
allargar

μακριά /ma.kɾi.a/ (adv)
lluny

μακρινός (adj)
distant

μακρο-
macro-

μακροζωία /ma.kɾo.zoˈi.a/ (n)
longevitat

μακροημερεύω (v)
viure

μακρομόριο (n)
macromolècula

μακροοικονομία (n)
macroeconomia

μακροοικονομικός (adj)
macroeconòmic

μακροπρόθεσμα (adv)
a llarg termini

μακροπρόθεσμος (adj)
a llarg termini

μακροσκελής (adj)
riu

μακροσκοπικός (adj)
macroscòpic

μακρύς /maˈkɾis/ (adj)
llarg

μακρύτριχος (adj)
pèl-llarg

μαλάζω (v)
afaiçonar

μαλάκας /maˈla.kas/ (n)
cabró

μαλάκωμα (n)
ablaniment

μαλάσσω (v)
ablanir

μαλαγιάλαμ (n)
malai

μαλακισμένος
imbècil

μαλακτικός (adj)
ablaniment
  που μαλακώνει (κάνει πιο μαλακό)

μαλακός /ma.laˈkos/ (adj)
moll

μαλαματοκαπνίζω (v)
daurar

μαλαμοκαπνίζω (v)
daurar

μαλαχίτης (n)
malaquita

μαλαϊκά (n)
malai

μαλγασικά (n)
malgaix

μαλγασικός (adj)
malgaix

μαλθακός /mal.θaˈkos/ (adj)
apàtic

μαλλί (n)
llana
  το πλούσιο τρίχωμα ορισμένων ζώων όπως του προβάτου

μαλλιά /maˈʎa/ (n)
pèl

μαλλιάζω /maˈʎa.zo/ (v)
perdre el pèl

μαλτέζικα (n)
maltès

μαλτέζικος (adj)
ma

μαλώνω (v)
impugnar

μαμά /maˈma/ (n)
mama

μαμή (n)
llevadora

μαμούθ (n)
mamut

μαμούνι /maˈmu.ni/ (n)
corc

μανάβης (n)
verdulaire

μανάτος (n)
manatí
  (θηλαστικό ζώο) μεγάλο υδρόβιο θηλαστικό ζώο της οικογένειας των τριχεχιδών, της τάξης των σειρηνοειδών

μανέστρα (n)
ordi

μανία /maˈni.a/ (n)
mania

μανίκι (n)
mànega

μανγκρόβιο
mangle

μανδαρίνος (n)
mandarí

μανδύας (n)
mantell

μανιέρα (n)
manera

μανιακός (n)
maniàtic

μανιασμένος
furiós

μανιερισμός /ma.ɲe.ɾiˈzmos/ (n)
manierisme

μανικετόκουμπο (n)
bessó

μανιτάρι (n)
bolet, fong
  (μυκητολογία) μύκητας που εμφανίζεται σε μορφή φυτού με χαρακτηριστικό σχήμα (μικρός βλαστός, ομπρελωτή κορυφή) μέσα στα δάση

μανιφέστο /ma.niˈfe.sto/ (n)
manifest

μανιχαϊσμός (n)
maniqueisme

μανιωδώς (adv)
apassionament

μανξ (n)
gaèlic manx

μανουάλι /ma.nuˈa.li/ (n)
canelobre

μανουβράρω (v)
maniobrar

μανούρα (n)
apressar-se

μανσέτα /manˈse.ta/ (n)
bocamàniga

μαντάρα /manˈda.ɾa/ (n)
potes enlaire

μαντίλι /manˈdi.li/ (n)
mocador

μαντίσα (n)
mantissa

μανταλάκι (n)
agulla d'estendre

μανταλώνω (v)
barrar

μανταρίνι /ma(n).daˈɾi.ni/ (n)
mandarina

μανταρινιά (n)
maria

μαντατευτής (n)
acuar

μαντατεύω (v)
acusar

μαντείο /manˈdi.o/ (n)
oracle

μαντεμένιος /ma.deˈme.ɲos/ (adj)
ferro colat

μαντεύω (v)
endevinar

μαντζαφλάρι (n)
daixonses
  (προφορικό) αντικείμενο που δεν γνωρίζουμε τ’ όνομά του

μαντζουράνα /man.d͡zuˈɾa.na/ (n)
almorabú

μαντζουριανά (n)
manxú

μαντολάτο /man.doˈla.to/ (n)
nogat

μαντολίνο /man.doˈli.no/ (n)
mandolina

μαντρόσκυλο (n)
guàrdia

μαντρώνω (v)
aparcar

μαντό /manˈto/ (n)
abric

μανόλια /maˈno.li.a/ /maˈno.ʎa/ (n)
magnòlia

μανόμετρο (n)
manòmetre

μαξιλάρι /ma.ksiˈla.ɾi/ (n)
coixí

μαξιλαροθήκη (n)
coixinera

μαξιμαλισμός (n)
maximalisme

μαορί (n)
maori

μαοϊσμός (n)
maoisme

μαράζι (n)
enyor
  ο καημός, ο διαρκής πόνος για κάποιον/κάτι που μας λείπει ή δεν το καταφέραμε

μαρέγκα (n)
merenga

μαρίδα (n)
canalla
  (μεταφορικά, κατ’ επέκταση, μόνο στον ενικό) οι μικροί, ασήμαντοι απατεώνες, τα «μικρά ψάρια», σε αντιδιαστολή με τα «μεγάλα ψάρια», τους «καρχαρίες» ή «μεγαλοκαρχαρίες»

μαρίμπα /maˈɾim.ba/ (n)
marimba

μαραίνω /maˈɾe.no/ (v)
marcir, pansir

μαραγκός /ma.ɾaŋˈɡos/ (n)
fuster

μαραζώνω (v)
afeblir-se

μαραθώνιος /ma.ɾaˈθo.ni.os/ (adj)
marató

μαραμπού (n)
marabú

μαραφέτι /ma.ɾaˈfe.ti/ (n)
daixonses

μαργαρίνη (n)
margarina

μαργαρίτα (n)
margarida
  (λουλούδι) το αγριολούλουδο και το φυτό με τα λευκά (ή κίτρινα) πέταλα που πολλοί μαδάνε στο "μ' αγαπάς-δε μ' αγαπάς"

μαργαριτάρι (n)
perla

μαργαριτοφόρος (adj)
ostra perlera

μαργράβος (n)
marquès

μαργραβάτο (n)
esglaó

μαριονέτα /maɾ.ʝoˈne.ta/ (n)
marioneta

μαριχουάνα (n)
marihuana

μαρκήσιος /maɾˈci.si.os/ (n)
marquès

μαρκίζα (n)
tendal

μαρκαδόρος (n)
retolador

μαρκασίτης (n)
marcassita

μαρκετερί (n)
marqueteria

μαρκησία (n)
marquesa

μαρκιωνία (n)
marca

μαρμάρινος /maɾˈma.ɾi.nos/ (adj)
bala

μαρμίτα (n)
olla

μαρμαρυγίας (n)
mica
  (ορυκτολογία) είδος ημιδιαφανούς φυλλοπυριτικού ορυκτού

μαρμαρώνω (v)
petrificar

μαρμελάδα /maɾ.meˈla.ða/ (n)
melmelada

μαρμότα (n)
marmota

μαρξισμός (n)
marxisme

μαρξιστής (n)
marxista

μαρξιστικός (adj)
marxista

μαροκινός (adj)
marroquí

μαρούλι /maˈɾu.li/ (n)
enciam, lletuga

μαρς /ˈmaɾs/ (n)
esglaó

μαρσάρω (v)
accelerador

μαρσιποφόρο (n)
marsupial

μαρσιποφόρος (adj)
marsupial

μαρσπιέ (n)
marxapeu

μαρτυρία /maɾ.tiˈɾi.a/ (n)
testimoniatge

μαρτυριάρης /maɾ.tiɾˈʝa.ɾis/ (adj)
espieta

μαρτυρικός (adj)
testimoniatge
  ο σχετικός με το μάρτυρα στο δικαστήριο
  ιδιαιτερα βασανιστικός

μαρτυρώ /maɾ.tiˈɾo/ (v)
testimoniar
  (λόγιο, φιλολογία, συνήθως στους τύπους μαρτυρείται, μαρτυρούνται) τεκμηριώνομαι σε πηγές, ενδείξεις, μαρτυρίες

μασάζ (n)
massatge

μασέζ /maˈsez/ (n)
massatgista

μασέρ (n)
massatgista

μασκαράς /ma.skaˈɾas/ (n)
galifardeu

μασκαράτα (n)
mascarada

μασκότ (n)
mascota

μασουλάω (v)
mastegar

μασουλίζω (v)
mastegar

μαστάρι (n)
braguer

μαστίγιο (n)
fuet

μαστίζω /maˈsti.zo/ (v)
assolar

μαστίχα (n)
màstic

μασταμπάς (n)
mastaba

μαστεκτομή (n)
mastectomia

μαστιγώνω (v)
fuetejar

μαστιχόδεντρο (n)
massilla

μαστογραφία (n)
mamografia

μαστουρωμένος
col·locat

μαστουρώνω (v)
entrebancar-se

μαστόδοντας (n)
mastodont

μαστός (n)
mama

μασχάλη (n)
aixella, axil·la

μασόνος (n)
francmaçó

μασώ (v)
mastegar

ματ (adj)
ennuvolat
  αλαμπής, που δεν αντανακλά το φως, που δεν γυαλίζει, μη γυαλιστερός, ελαφρώς τραχύς επιφανειακά, μη στιλπνός

ματ (n)
escac i mat
  (σκάκι) η κατάσταση σε ένα παιχνίδι σκακιού κατά την οποία ο βασιλιάς του ενός παίκτη απειλείται από τον αντίπαλό του χωρίς καμία κίνηση διαφυγής

ματάκι πόρτας
espiell

ματίζω (v)
empalmar

ματαίωση (n)
anul·lació

ματαδιαβάζω (v)
rellegir

ματαιοδοξία (n)
vanitat

ματαιοπονία /ma.te.o.poˈni.a/ (n)
afany

ματαιόδοξος (adj)
vanitós

ματαιότητα (n)
futilesa

ματαιώνω /ma.teˈo.no/ (v)
anul·lar
avortament
  (βάσεις δεδομένων) η ενέργεια της ακύρωσης μιας συναλλαγής (transaction) σε μία βάση δεδομένων και η επαναφορά της στην πρότερη κατάσταση

ματεριαλιστικός (adj)
materialista

ματζόρε (adj)
major

ματιά /maˈtça/ (n)
cop d'ull

ματρακάς /ma.tɾaˈkas/ (n)
maceta

ματς (n)
partit

ματσέτα (n)
matxet

ματσούκι (n)
barra

ματσόλα (n)
maça
  δικέφαλο σφυρί, παρόμοιο με τη βαριοπούλα και τον ματρακά, που έχει ξύλινη ή πλαστική κεφαλή αντί για σιδερένια και χρησιμοποιείται κυρίως σε επιφάνειες από ξύλο ή λαμαρίνα, λευκοσίδηρο

ματωμένος
sagnant

ματώνω (v)
ensagnar

μαυράδι (n)
nina

μαυρίζω (v)
bronzar
  (αμετάβατο) (μεταφορικά) η επιδερμίδα μου παίρνει σκούρο χρώμα μετά από κάποια παρουσία στις ακτίνες του ήλιου

μαυρίλα (n)
negror

μαυραγάνι (n)
blat dur

μαυροπίνακας /ma.vɾoˈpi.na.kas/ (n)
pissarra

μαυροτσιρώνι (n)
madrilleta vera

μαυροφορώ (v)
dur

μαυρόγυπας (n)
urubú

μαυσωλείο /maf.soˈli.o/ (n)
mausoleu

μαφία (n)
màfia

μαχαίρι /maˈçe.ɾi/ (n)
ganivet, coltell

μαχαίρωμα (n)
cop

μαχαιριά (n)
ganivetada

μαχαιροπίρουνο (n)
bifurcar

μαχαιροποιός (n)
colteller

μαχαιρώνω /ma.çeˈɾo.no/ (v)
apunyalar

μαχαλάς (n)
barri

μαχαλεπί (n)
muhallebi

μαχητής (n)
caça

μαϊμουδισμός (n)
imitació

μαϊμού /maiˈmu/ (n)
mico, mona, simi

μαϊντανός /mai̯.daˈnos/ (n)
julivert

μαϊτνέριο (n)
meitneri

μαόνι /maˈo.ni/ (n)
caoba

μαύρη αγορά
mercat negre

μαύρη τρύπα /ˈma.vɾi ˈtɾi.pa/
forat negre

μαύρο (n)
negre

μαύρος /ˈma.vɾos/ (n)
negre

μαύρος πάγος /ˈma.vɾos ˈpa.ɣos/
glaç

με /me/
amb
  αιτιατική ενικού} του εγώ

με τα πόδια
a peu

με το αζημίωτο
a canvi de

με το νι και με το σίγμα
detall

μείγμα /ˈmiɣ.ma/ (n)
barreja

μείζων /ˈmi.zon/ (adj)
major
  μεγαλύτερος
  που έχει τη μεγαλύτερη σημασία
  (μουσική)

μείον (n)
menys
  (μαθηματικά) ουσιαστικοποιημένο επίρρημα: το σύμβολο της αφαίρεσης και των αρνητικών αριθμών

μείωση (n)
meiosi

μεγάλος /meˈɣa.los/ (adj)
gran, gros

μεγάφωνο (n)
megàfon
  εξάρτημα ή συσκευή αναπαραγωγής ήχου, που δέχεται ηλεκτρικό ακουστικό σήμα και το μετατρέπει σε ήχο

μεγέθυνση (n)
amplificació

μεγα- /me.ɣα/
mega-

μεγαλείο /me.ɣaˈli.o/ (n)
grandesa

μεγαλειότατος /me.ɣa.liˈo.ta.tos/ (n)
majestuosa

μεγαλειότητα /me.ɣa.liˈo.ti.ta/ (n)
majestat

μεγαλιθικός (adj)
megalític

μεγαλο- /me.ɣa.lo/
megalo-

μεγαλοαστός (n)
burgès

μεγαλομανής /me.ɣa.lo.maˈnis/ (adj)
megalòman

μεγαλομανία (n)
megalomania

μεγαλοπρέπεια (n)
magnificència

μεγαλοπρεπής (adj)
magnífic

μεγαλοσπληνία (n)
esplenomegàlia

μεγαλοστομία /me.ɣa.lo.stoˈmi.a/ (n)
altiloqüència

μεγαλοψυχία (n)
magnanimitat

μεγαλούπολη (n)
gran ciutat

μεγαλόπρεπα (adv)
majestuosament

μεγαλόστομος /me.ɣaˈlo.sto.mos/ (adj)
altiloqüent

μεγαλόσωμος /me.ɣaˈlo.so.mos/ (adj)
corpulent

μεγαλύνω /me.ɣaˈli.no/ (v)
lloar

μεγαλώνω /me.ɣaˈlo.no/ (v)
aixecar
  (μεταβατικό) ανατρέφω ένα παιδί
créixer
  (αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος στην ηλικία
  (αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος ως προς το μέγεθος

μεγαοικοσύστημα (n)
bioma

μεγαπανίδα (n)
megafauna

μεγεθυντικό (n)
augmentatiu

μεγεθύνω (v)
allargar

μεγιστάνας /me.ʝiˈsta.nas/ (n)
magnat

μεγιστοποιώ /me.ʝi.sto.piˈo/ (v)
maximitzar

μεδούλι (n)
medul·la, moll

μεζούρα /meˈzu.ɾa/ (n)
mesura

μεθάνιο (n)
méta, metà

μεθαμφεταμίνη (n)
metamfetamina

μεθανόλη (n)
metanol

μεθαύριο (adv)
demà passat, despús-demà

μεθεόρτιος (adj)
capvuitada

μεθοδεύω /me.θoˈðe.vo/ (v)
formular

μεθοδικά (adv)
metòdicament

μεθοδικός (adj)
metòdic

μεθοδικότητα /me.θo.ðiˈko.ti.ta/ (n)
caràcter

μεθοδισμός /me.θo.ðiˈzmos/ (n)
metodisme

μεθοδιστής /me.θo.ðiˈstis/ (n)
metodista

μεθοδολογία (n)
metodologia

μεθοκοπώ /me.θo.koˈpo/ (v)
beure

μεθοκόπημα (n)
borratxera

μεθοκόπι (n)
beure

μεθοριακός (adj)
fronterer

μεθυλένιο (n)
metilè

μεθυσμένος /me.θiˈzme.nos/
embriac

μεθύλιο (n)
metil

μεθώ (v)
embriagar-se

μεικτά (adv)
brut

μεικτός (adj)
brut

μειονέκτημα /mi.oˈne.kti.ma/ (n)
desavantatge

μειονοτικός /mi.o.no.tiˈkos/ (adj)
minoritari

μειονότητα /mi.oˈno.ti.ta/ (n)
minoria

μειοψηφία (n)
minoria

μειωτέος (n)
minuend

μειόκαινος /miˈo.ce.nos/ (adj)
miocè

μειώνομαι
disminuir

μειώνω (v)
disminuir

μελάνη (n)
signar

μελάνι /meˈla.ni/ (n)
tinta

μελάνωμα (n)
melanoma
  (ιατρική) όγκος από μελανοκύτταρα

μελάσα /meˈla.sa/ (n)
melassa

μελένιος /meˈle.ɲos/ (adj)
melat

μελέτη /meˈle.ti/ (n)
estudi

μελίγκρα /meˈli.ɡɾa/ (n)
pugó

μελίσσι /meˈli.si/ (n)
eixam

μελίτωμα /meˈli.to.ma/ (n)
mel de melada

μελαγχολία /me.laŋ.xoˈli.a/ (n)
malenconia

μελαγχολικός /me.laŋ.xo.liˈkos/ (adj)
malenconiós

μελαγχολώ /me.laŋ.xoˈlo/ (v)
defallir

μελανίνη (n)
melanina

μελανιά (n)
blau

μελανιάζω /me.laˈɲa.zo/ (v)
blavejar
emblavir
  (αμετάβατο) γίνομαι μελανός, μαυρίζω ή μπλαβίζω εξαιτίας κτυπήματος (αιμάτωμα), από το κρύο, από το κλάμα ή από φόβο

μελανοδοχείο /me.la.no.ðoˈçi.o/ (n)
tinter

μελανοκύτταρο /me.la.noˈci.ta.ɾo/ (n)
melanòcit

μελανοχίτωνας (n)
camisa negra

μελανούρι /me.laˈnu.ɾi/ (n)
oblada

μελανότητα (n)
negror

μελετάω /me.leˈta.o/ (v)
estudiar

μελετηρός (adj)
estudiós

μελετητήριο (n)
estudi

μελετητής /me.le.tiˈtis/ (n)
erudit

μελισσοκομείο /me.li.so.koˈmi.o/ (n)
apiari

μελισσοκόμος /me.li.soˈko.mos/ (n)
apicultor

μελισσοφάγος (n)
abellerol

μελιστάλακτος /me.liˈsta.la.ktos/ (adj)
mel·liflu

μελιτζάνα /me.liˈd͡za.na/ (n)
albergínia, alberginiera

μελιτώδης /me.liˈto.ðis/ (adj)
dolçor

μελιχρός (adj)
dolçor

μελλοντικός /me.lon.diˈkos/ (adj)
futur

μελλοντολογία (n)
futurologia

μελλόνυμφος /meˈlo.niɱ.fos/ (n)
espòs

μελοδραματικός /me.lo.ðɾa.ma.tiˈkos/ (adj)
melodramàtic

μελτέμι /melˈte.mi/ (n)
etesi

μελωδία /me.loˈði.a/ (n)
melodia

μελωδικός /me.lo.ðiˈkos/ (adj)
melòdic

μελόδραμα /meˈlo.ðɾa.ma/ (n)
melodrama

μελόντικα /meˈlo.di.ka/ (n)
melòdica

μεμβράνη /meɱˈvɾa.ni/ (n)
membrana

μεμβρανώδης (adj)
membranós

μεμονωμένος /me.mo.noˈme.nos/
aïllat

μενίρ (n)
menhir

μενεξές /me.neˈkses/ (n)
viola

μενεστρέλος /me.neˈstɾe.los/ (n)
joglar

μενουέτο /me.nuˈe.to/ (n)
minuet

μενού (n)
menú

μενταγιόν /me.daˈʝon/ (n)
penjoll

μεντελέβιο (n)
mendelevi

μεντεσές (n)
frontissa

μεντρεσές (n)
madrassa

μεξικανικός /me.ksi.ka.niˈkos/ (adj)
mexicà

μεοψηφών
minoritari

μεράκι /meˈɾa.ci/ (n)
amoïnar

μερίδα (n)
porció
  ποσότητα από το σύνολο ενός φαγώσιμου που αναλογεί σε κάθε άτομο ενός συνόλου
  (ειδικότερα) η συγκεκριμένη ποσότητα του κάθε φαγώσιμου που σερβίρεται στα καταστήματα σαν μονάδα

μερίδιο /meˈɾi.ði.o/ (n)
escot

μερίστωμα (n)
meristema

μερακλής /me.ɾaˈklis/ (n)
aficionat

μερακλίδικος /me.ɾaˈkli.ði.kos/ (adj)
ple

μεραρχία /me.ɾaɾˈçi.a/ (n)
divisió

μερικοί /me.ɾiˈci/
poc

μερικός /me.ɾiˈkos/ (adj)
parcial

μερικώς /me.ɾiˈkos/ (adv)
a

μεριμνώ (v)
cuidar

μερινός /me.ɾiˈnos/ (n)
merí

μερισματαπόδειξη (n)
recepta

μεροκάματο (n)
diari

μεροκαματιάρης (n)
diari

μεροληπτικός (adj)
discriminatori

μεροληπτώ (v)
parcial

μεροληψία (n)
predisposició

μερωνυμία (n)
meronímia

μερώνυμο (n)
merònim

μεσάζων (n)
mitjancer
  (γενικότερα, επάγγελμα) ο άνθρωπος που παρεμβαίνει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους άλλους ανθρώπους ώστε να τους φέρει σε επικοινωνία με σκοπό κάποιο όφελος, συνήθως οικονομικό

μεσάνυχτα (n)
mitjanit

μεσίστιος (adj)
mig pal

μεσίτρια /meˈsi.tɾi.a/ (n)
representant

μεσαίος (adj)
mitjà

μεσαίωνας /meˈse.o.nas/ (n)
edat mitjana

μεσαιωνικός (adj)
medieval

μεσημέρι /me.siˈme.ɾi/ (n)
migdia

μεσημβρινός (n)
meridià
  (ειδικότερα) το παραπάνω ημικύκλιο της υδρογείου που προσδιορίζει το γεωγραφικό μήκος

μεσημεριανό (n)
dinar

μεσιτεύω (v)
alcavotejar

μεσκίνης (n)
mesquí

μεσο-
meso-

μεσοβασιλεία (n)
interregne

μεσογειακός /me.so.ʝi.aˈkos/ (adj)
mediterrani

μεσοδρομίς /me.so.ðɾoˈmis/ (adv)
a mig camí

μεσοθωράκιο (n)
mediastí

μεσοκοιλιακός (adj)
interventricular

μεσολάβηση (n)
alcavoteria

μεσολαβητής (n)
intermediari

μεσολιθική (n)
mesolític

μεσολόβιο (n)
cos callós

μεσοπολεμικός (adj)
entreguerres

μεσοποταμιακός (adj)
mesopotami

μεσοπόλεμος (n)
entre dues guerres

μεσοτοιχία (n)
paret mitgera

μεσουρανώ /me.su.ɾaˈno/ (v)
culminar

μεσοφυλική (n)
intersexual

μεσοφυλικός (adj)
intersexual
  (νεολογισμός) που αφορά όποιον έχει και αρσενικά και θηλυκά χαρακτηριστικά του φύλου του ή αναφέρεται σ’ αυτόν

μεσοφόρι /me.soˈfo.ɾi/ (n)
biso

μεσσίας (n)
messies

μεστός (adj)
borratxo

μεστώνω /meˈsto.no/ (v)
madurar

μεσόγειος /meˈso.ʝi.os/ (adj)
interior

μεσόνιο (n)
mesó

μεσότοιχος /meˈso.ti.xos/ (n)
barrera

μεσώροφος (n)
entresol

μετά /meˈta/
després de

μετά βδελυγμίας
abominació

μετά χαράς /me.ta‿xaˈɾas/
de bon grat

μετάβαση /meˈta.va.si/ (n)
transició

μετάγγιση /meˈtaŋ.ɟi.si/ (n)
transfusió

μετάδοση /meˈta.ðo.si/ (n)
transmissió

μετάκληση /meˈta.kli.si/ (n)
apel·lació

μετάλλευμα /meˈta.lev.ma/ (n)
mena

μετάλλιο /meˈta.li.o/ (n)
medalla

μετάνοια /meˈta.ni.a/ /meˈta.ɲa/ (n)
penediment
  το συναίσθημα της ψυχικής συντριβής που αισθάνεται κάποιος όταν καταλάβει ότι έκανε κάποιο σφάλμα

μετάξι /meˈta.ksi/ (n)
seda

μετάσταση (n)
metàstasi

μετάφραση /meˈta.fɾa.si/ (n)
traducció

μετέρχομαι /meˈteɾ.xo.me/ (v)
apel·lar

μετέωρο (n)
meteor

μετέωρος /meˈte.o.ɾos/ (adj)
empatat

μετα-
post-

μεταίχμιο (n)
llimbs

μεταανάλυση (n)
metaanàlisi

μεταβάλλω (v)
canviar

μεταβίβαση /me.taˈvi.va.si/ (n)
transferència

μεταβατικός /me.ta.va.tiˈkos/ (adj)
transitiu
  (γραμματική) που εκφράζει μεταβατικότητα

μεταβιβάζω (v)
transferir

μεταβλητή /me.ta.vliˈti/ (n)
variable

μεταβλητότητα (n)
volatilitat

μεταβολίτης (n)
metabòlit

μεταβολικός (adj)
metabòlic

μεταβολισμός /me.ta.vo.liˈzmos/ (n)
metabolisme

μεταγενέστερος (adj)
subsegüent

μεταγλωττιστής (n)
compilador

μεταγλώσσα (n)
metallenguatge

μεταγλώττιση /me.taˈɣlo.ti.si/ (n)
doblatge
  (κινηματογράφος, τηλεόραση) η αντικατάσταση των πρωτότυπων διαλόγων μιας κινηματογραφικής ταινίας ή τηλεοπτικής εκπομπής με διαλόγους σε άλλη γλώσσα

μεταγνώση (n)
metacognició

μεταγράφω (v)
transcriure
  αποδίδω γραπτά ένα κείμενο ή μια λέξη με άλλο σύστημα γραφής ή αλφάβητο

μεταγραμματίζω /me.ta.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
transliterar

μεταγραμματισμός /me.ta.ɣɾa.ma.tiˈzmos/ (n)
transliteració

μεταγραφή /me.ta.ɣɾaˈfi/ (n)
transcripció

μεταγωγέας (n)
agulla

μεταγωγικός (adj)
transport

μεταδίδω /me.taˈði.ðo/ (v)
transmetre

μεταδοτικός /me.ta.ðo.tiˈci/ /me.ta.ðo.tiˈko/ /me.ta.ðo.tiˈkos/ (adj)
contagiós

μεταδόσιμος (adj)
transmissible

μεταθέτω /me.taˈθe.to/ (v)
traslladar

μεταθανάτιος (adj)
pòstum
  για κάτι που συμβαίνει μετά τον θάνατο κάποιου· μετά θάνατον

μεταιχμιακό σύστημα
sistema límbic

μετακίνηση (n)
desplaçament

μετακινούμαι /me.ta.ciˈnu.me/ (v)
commoure

μετακινώ /me.ta.ciˈno/ (v)
commoure

μετακομίζω (v)
mudar

μετακόμιση (n)
mudament

μεταλλάσσομαι (v)
mutar

μεταλλάσσω (v)
mutar

μεταλλείο /me.taˈli.o/ (n)
mina

μεταλλικό νερό /me.ta.liˈko neˈɾo/
aigua mineral

μεταλλικός (adj)
metàl·lic

μεταλλογραφία (n)
metal·lografia

μεταλλοκολλητής (n)
soldador

μεταλλουργία /me.ta.luɾˈʝi.a/ (n)
metallúrgia, metal·lúrgia

μεταλλουργικός (adj)
metal·lúrgic

μεταλλουργός /me.ta.luɾˈɣos/ (n)
metal·lúrgic

μεταλλωρύχος (n)
minaire

μεταμέλεια /me.taˈme.li.a/ (n)
penediment

μεταμορφικός (adj)
metamòrfic

μεταμορφώνω /me.ta.moɾˈfo.no/ (v)
transformar

μεταμυθοπλασία /me.ta.mi.θo.plaˈsi.a/ (n)
metaficció

μεταμυθοπλαστικός /me.ta.mi.θo.pla.stiˈkos/ (n)
metaficcional

μεταμφίεση /me.taɱˈfie.si/ (n)
disfressa

μεταμφιέζω /me.taɱ.fiˈe.zo/ (v)
disfressa

μεταμόρφωση /me.taˈmoɾ.fo.si/ (n)
metamorfosi

μεταμόσχευση /me.taˈmo.sçef.si/ (n)
empelt

μετανάστευση /me.taˈna.stef.si/ (n)
migració

μετανάστης /me.taˈna.stis/ (n)
emigrant

μεταναστεύω (v)
emigrar

μετανιώνω /me.taˈɲo.no/ (v)
penedir-se

μετανοώ (v)
penedir-se

μεταξένιος /me.taˈkse.ɲos/ (adj)
sedós

μεταξοσκώληκας /me.ta.ksoˈsko.li.kas/ (n)
cuc de seda

μεταξοτυπία /me.ta.kso.tiˈpi.a/ (n)
serigrafia
  (τυπογραφία) σύστημα εκτύπωσης κατά το οποίο χρησιμοποιείται τεντωμένο μεταξωτό (ή κι από άλλο υλικό) ύφασμα ως μήτρα

μεταξύ /me.taˈksi/ (adv)
entre

μεταπείθω /me.taˈpi.θo/ (v)
avís

μεταπηδώ /me.ta.piˈðo/ (v)
sobresalt

μεταπλασμός /me.ta.plaˈzmos/ (n)
metaplasme

μεταποιώ (v)
anar de processó

μεταπολίτευση (n)
període

μεταπτυχιακό /me.ta.pti.çi.aˈko/ (n)
màster

μεταραίωση (n)
dilució

μεταρηματικός /me.ta.ɾi.ma.tiˈkos/ (adj)
deverbal

μεταρρυθμίζω /me.ta.ɾiˈθmi.zo/ (v)
reformar

μεταρρυθμιστής (n)
reformista
  αυτός που κάνει μεταρρυθμίσεις

μεταρρύθμιση /me.taˈɾi.θmi.si/ (n)
reforma
  σύνολο σημαντικών αλλαγών σε έναν τομέα, που αποσκοπούν στη λύση προβλημάτων, την εύρυθμη λειτουργία του, την προσαρμογή του σε νέα δεδομένα κ.λπ.

μετασεισμός /me.ta.siˈzmos/ (n)
rèplica

μετασκευάζω /me.ta.skeˈva.zo/ (v)
remodelar

μεταστοιχειώνω (v)
transmutar

μεταστροφή (n)
transformació

μετασχηματισμός /me.ta.sçi.ma.tiˈzmos/ (n)
transformació

μετασχηματιστής (n)
transformador

μετασύμπαν (n)
metavers

μετατάρσιο (n)
metatars

μεταταρσαλγία (n)
metatarsàlgia

μετατοπίζω (v)
desallotjar

μετατρέπω /me.taˈtɾe.po/ (v)
convertir

μετατραυματικός (adj)
posttraumàtic

μετατροπή (n)
conversió

μετατρόχιο (n)
rastrejar

μετατόπιση (n)
desplaçament

μεταφέρω /me.taˈfe.ɾo/ (v)
transportar

μεταφορά /me.ta.foˈɾa/ (n)
transport
  η μετακίνηση ενός πράγματος ή ανθρώπου (πχ εμπορευμάτων - επιβατών) από ένα μέρος σε ένα άλλο, συνήθως με κάποιο μεταφορικό μέσο
adducció
  η μετακίνηση σε άλλο σημείο
metàfora
  η μεταγραφή, διασκευή ή απόδοση ενός δημιουργικού έργου σε άλλη μορφή από την αρχική του
  (φιλολογία, ρητορική) σχήμα λόγου κατά το οποίο οι ιδιότητες ενός στοιχείου αποδίδονται (μεταφέρονται) σε ένα άλλο, το οποίο έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά από το πρώτο

μεταφορέας (n)
porter

μεταφορικά (n)
figurativament
  τα έξοδα, το κόστος μεταφοράς

μεταφορικός (adj)
transport
  (κυριολεκτικά) που έχει σχέση με μεταφορά (πραγμάτων ή ανθρώπων από ένα μέρος σε άλλο) ή αναφέρεται σ’ αυτή
figuratiu
  (γραμματική) που έχει σχέση με μεταφορά ή αναφέρεται σ’ αυτή

μεταφράζω (v)
traduir

μεταφράσιμος (adj)
traduible

μεταφράστρια (n)
traductora

μεταφραστής /me.ta.fɾaˈstis/ (n)
traductor

μεταφραστικό δάνειο /me.ta.fɾa.stiˈko ˈða.ni.o/
calc semàntic

μεταφυσική (n)
metafísica

μεταφυτεύω (v)
trasplantar

μεταχείριση (n)
comerciar

μεταχειρίζομαι /me.ta.çiˈɾi.zo.me/ (v)
usar

μεταχειρισμένος /me.ta.çi.ɾiˈzme.nos/
segona mà

μετεγχειρητικός /me.teŋ.çi.ɾi.tiˈkos/ (adj)
postoperatori

μετεμψύχωση (n)
metempsicosi

μετενσάρκωση (n)
reencarnació

μετερίζι /me.teˈɾi.zi/ (n)
baluard

μετεωρίτης (n)
meteorit

μετεωρικός (adj)
meteòric

μετεωρισμός (n)
levitació

μετεωρολογία /me.te.o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
meteorologia

μετεωρολογικός (adj)
meteorològic

μετεωρολόγος (n)
meteoròleg

μετονομάζω (v)
reanomenar

μετονοματικός /me.to.no.ma.tiˈkos/ (adj)
denominatiu

μετουσίωση /me.tuˈsi.o.si/ (n)
transsubstanciació
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του μετουσιώνω
  (κυριολεκτικά) το άλλαγμα της ουσίας ενός πράγματος, η αλλαγή της υπόστασής του
  (χριστιανισμός) η μετατροπή του άρτου και του οίνου της Θείας Ευχαριστίας σε σώμα και αίμα Χριστού

μετουσιώνω /me.tu.siˈo.no/ (v)
transsubstanciar

μετοχή /me.toˈçi/ (n)
participi
  (γραμματική) κλιτή λέξη που διαθέτει τις ιδιότητες του επιθέτου και του ρήματος, ένα είδος ρηματικού επιθέτου
acció
  (οικονομία) χρηματικός τίτλος που αντιπροσωπεύει ένα μέρος του κεφαλαίου μιας επιχείρησης

μετρ (n)
amo

μετράω /meˈtɾa.o/ (v)
comptar

μετρήσιμος (adj)
comptable

μετρημένος /me.tɾiˈme.nos/
amesurat
  που τον έχουν μετρήσει

μετρητά (n)
efectiu

μετρητής (n)
comptador

μετρητός (adj)
comptable

μετριάζω (v)
moderar

μετριασμός (n)
mitigació

μετρικός (adj)
mètric

μετριοπάθεια (n)
modèstia

μετριοπαθής (adj)
moderat

μετριοφροσύνη (n)
modèstia

μετριότητα (n)
mediocritat

μετριόφρων /me.tɾiˈo.fɾon/ (adj)
modest

μετρολογία (n)
metrologia

μετρολογικός (adj)
metrològic

μετρονόμος (n)
metrònom

μετροταινία (n)
cinta mètrica

μετρό /meˈtɾo/ (n)
metro

μετφορμίνη (n)
metformina

μετωνυμία (n)
metonímia

μετωνυμικός (adj)
metonímic

μετωπιαίος (adj)
frontal

μετόπη /meˈto.pi/ (n)
mètopa

μεφίτιδα /me.ˈfi.ti.ða/ (n)
mofeta
  (θηλαστικό ζώο) το αγριοκούναβο

μεφιστοφελικός (adj)
mefistofèlic

μηδέν /miˈðen/ (n)
zero

μηδενίζω /mi.ðeˈni.zo/ (v)
zero
  (στο σχολείο) βαθμολογώ με το βαθμό μηδέν
  απαξιώνω ολοκληρωτικά μια προσπάθεια, ένα έργο, ένα αποτέλεσμα
  γυρίζω πίσω στο μηδέν την ένδειξη ενός μετρητή

μηδενισμός /mi.ðe.niˈzmos/ (n)
nihilisme
  (πολιτική) πολιτική θεωρία που επιδιώκει την καταστροφή κάθε θρησκευτικού, κοινωνικού, πολιτικού οργάνου

μηδικός (adj)
mede

μηκοτομή /mi.ko.toˈmi/ (n)
secció

μηλίτης (adj)
sidra

μηλιά /miˈʎa/ (n)
pomera, pomer

μηλολόνθη (n)
escarabat de Sant Joan

μηλόπιτα (n)
pastís de poma

μηνίσκος (n)
menisc

μηνιαίος /mi.niˈe.os/ (adj)
mensualment

μηνιγγίτιδα (n)
meningitis

μηνώ (v)
enviar

μηριαίος (adj)
femoral

μηρυκάζω (v)
ruminar

μηρυκασμός (n)
remugament

μηρυκαστικός (adj)
ruminant

μηρός /miˈɾos/ (n)
cuixa

μητέρα /miˈte.ɾa/ (n)
mare

μητριά /mi.tɾiˈa/ (n)
madrastra

μητριαρχία /mi.tɾi.aɾ.çi.aˈ/ (n)
matriarcat

μητριαρχικός (adj)
matriarcal

μητρική κάρτα
placa base

μητρικός /mi.tɾiˈkos/ (adj)
maternal

μητροκτονία (n)
matricidi

μητροκτόνος /mi.tɾoˈkto.nos/ (n)
matricida

μητροπολιτικός /mi.tɾo.po.li.tiˈkos/ (adj)
metropolità

μητρόπολη /miˈtɾo.po.li/ (n)
metròpoli, metròpolis

μητρώο /miˈtɾo.o/ (n)
registre

μηχάνημα /miˈxa.ni.ma/ (n)
màquina

μηχανή /mi.xaˈni/ (n)
màquina
  (συνεκδοχικά) το πρώτο όχημα όπου βρίσκεται ο μηχανισμός και που έλκει μια αμαξοστοιχία "δηζελάμαξα" με κινητήρες πετρελαίου = ντίζελ ή "ηλεκτράμαξα" με ηλεκτροκινητήρες έλξης

μηχανή αναζήτησης
cercador

μηχανεύομαι /mi.xaˈne.vo.me/ (v)
copçar

μηχανική /mi.xa.niˈci/ (n)
mecànica

μηχανική μάθηση /mi.xa.niˈci ˈma.θi.si/
aprenentatge automàtic

μηχανικός (adj)
mecànic

μηχανικός (n)
enginyer
  (επάγγελμα) επαγγελματίας με αντικείμενο είτε το σχεδιασμό και την επίβλεψη δομικών έργων, είτε θέματα που αφορούν μηχανές
  (σπάνιο) χειριστής μιας μηχανής

μηχανισμός (n)
mecanisme

μηχανολογία /mi.xa.no.loˈʝi.a/ (n)
enginyeria mecànica

μηχανοργάνωση /mi.xa.noɾˈɣa.no.si/ (n)
informatització

μηχανοργανώνω (v)
informatitzar

μηχανορραφία (n)
intriga

μηχανορραφώ (v)
gràfica

μηχατρονική (n)
enginyeria mecatrònica

μι (n)
mi

μια φορά κι έναν καιρό /ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo/
això era una vegada

μιγαδικός (adj)
complex
  μ(ε)ικτός

μιζέρια /miˈzeɾ.ʝa/ (n)
misèria

μιθραϊσμός (pn)
mitraisme

μικκύλιο (n)
micel·la

μικρέμπορος /miˈkɾem.bo.ɾos/ (n)
comerciant

μικρή κουκουβάγια
mussol comú

μικραίνω /miˈkɾe.no/ (v)
encongir-se

μικρανεψιά /mi.kɾa.ne.psça/ (n)
besneboda

μικρανεψιός /mi.kɾa.ne.psços/ (n)
besnebot

μικρο-
micro-

μικροαστικός (adj)
petitburgesa

μικροαστός (n)
petitburgesa

μικροατύχημα /mi.kɾo.aˈti.çi.ma/ (n)
dobladora de parafang

μικροβιακός (adj)
microbià

μικροβιοκτόνος (adj)
microbicida

μικροβιολογία /mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a/ (n)
microbiologia

μικροβιολογικός (adj)
microbiològic

μικροβιολόγος (n)
microbiòleg

μικρογραμμάριο (n)
microgram

μικροεπεξεργαστής (n)
microprocessador

μικροκαμωμένος
aprimar

μικροκινητικότητα /mi.kro.ci.ni.tiˈko.ti.ta/ (n)
micromobilitat

μικροκυστίδιο (n)
vesícula

μικροκύτταρο (n)
micròcit

μικρομέγαλος (adj)
matiner

μικροοικονομία (n)
gestió empresarial

μικροοργανισμός (n)
microorganisme

μικροποσό (n)
fotesa

μικροπρέπεια (n)
garrepa

μικροπρεπής (adj)
mesquí

μικροσκελής (adj)
camacurt

μικροσκοπία (n)
microscòpia

μικροσκοπικός (adj)
microscòpic

μικροσκόπιο (n)
microscopi

μικροτεχνία (n)
artesania

μικροφίλμ (n)
microfilm

μικροχαρά (n)
agradar

μικροχαρής (adj)
content

μικρούτσικος (adj)
cada

μικρόβιο /miˈkɾo.vi.o/ (n)
microbi

μικρόμετρο (n)
micròmetre
  όργανο ακριβείας που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση διαστάσεων
  μονάδα μήκους ίση με το εκατομμυριοστό του μέτρου, το μικρόν (μm)

μικρός (adj)
petit

μικρότερος (adj)
inferior

μικρόφωνο /miˈkɾo.fo.no/ (n)
micròfon

μιλάω /miˈla.o/ (v)
parlar

μιλιά /miˈʎa/ (n)
paraula

μιλφέιγ /milˈfei̯ʝ/ (n)
milfulls

μιμήτρια (n)
mim

μιμίδιο (n)
mem

μιμητής (n)
imitador

μιμητισμός (n)
mimetisme

μιμούμαι /miˈmu.me/ (v)
mimar

μιμόζα (n)
mimosa

μιναρές /mi.naˈɾes/ (n)
minaret

μινιμαλίστρια (n)
minimalista

μινιμαλισμός (n)
minimalisme

μινιμαλιστής (n)
minimalista

μινωικός (adj)
minoic

μινόρε (n)
menor

μιουτάρω (v)
muda

μιραντέζ (n)
mirandès

μισάνθρωπος /miˈsan.θɾo.pos/ (n)
misantrop

μισακάρης /mi.saˈka.ɾis/ (n)
masover

μισαλλοδοξία /mi.sa.lo.ðoˈksi.a/ (n)
intolerància

μισαλλόδοξος /mi.saˈlo.ðo.ksos/ (adj)
intolerant

μισανδρία (n)
misàndria

μισανθρωπία /mi.san.θɾoˈpi.a/ (n)
misantropia

μισητός (adj)
odiós

μισθοδοσία /mi.sθo.ðoˈsi.a/ (n)
nòmina
  η κατάσταση με τους εκάστοτε μισθούς επιχείρησης, οργανισμού κλπ.

μισθοδοτώ (v)
remunerar

μισθοφορικός (adj)
mercenari

μισθοφόρος (n)
mercenari

μισθωτήριο (n)
arrendament

μισθωτός (adj)
assalariat

μισθός /miˈsθos/ (n)
salari, sou

μισθώνω /miˈsθo.no/ (v)
llogar

μισογυνία (n)
misogínia

μισογύνης /mi.soˈʝi.nis/ (n)
masclista

μισός /miˈsi/ /miˈso/ /miˈsos/ (adj)
mig

μισώ (v)
odiar

μιόνιο /mi.ˈo.ni.o/ (n)
muó

μνήμα /ˈmni.ma/ (n)
tomba

μνήμη /ˈmni.mi/ (n)
memòria

μνα /ˈmna/ (n)
mina

μνεία (n)
esment

μνημείο /mniˈmi.o/ (n)
monument

μνημειώδης /mni.miˈo.ðes/ /mni.miˈo.ðis/ (adj)
monumental

μνημονεύω (v)
citar

μνημονικός (adj)
mnemònic

μνημόσυνο /mni.ˈmo.si.no/ (n)
rèquiem

μοίρα /ˈmi.ɾa/ (n)
destí
  το πεπρωμένο, το γραφτό, το ριζικό

μοβ /ˈmov/ (n)
porpra

μογγολικός (adj)
mongol
  σχετικός με τη Μογγολία ή τους Μογγόλους
  σχετικός με το μογγολισμό

μοδάτος (adj)
moda

μοδίστρα /moˈði.stɾa/ (n)
modista

μοδιστράδικο (n)
modista

μοδιστρική (n)
cosit

μοιάζω /ˈmɲa.zo/ (v)
semblar

μοιασίδι (n)
similitud

μοιράζω /miˈɾa.zo/ (v)
repartir
  διαιρώ κάτι σε κομμάτια και τα δίνω σε διαφορετικούς ανθρώπους (πιθανόν να παίρνω κι εγώ μερίδιο)

μοιρογνωμόνιο /mi.ɾo.ɣnoˈmo.ni.o/ (n)
semicercle

μοιρολάτρης (n)
fatalista

μοιρολατρία (n)
fatalisme

μοιρολατρικός /mi.ɾo.la.tɾiˈkos/ (adj)
fatalista

μοιρολόι /mi.ɾoˈlo.i/ (n)
cant fúnebre

μοιχεία (n)
adulteri

μοιχικός (adj)
adúlter

μοιχός (n)
adúlter

μολαταύτα
mentrestant

μολδαβικά (n)
moldau

μολδαβικός (adj)
moldau

μολοσσός /mo.loˈsos/ (n)
molós

μολυβδίαση /mo.liˈvði.a.si/ (n)
saturnisme

μολυβδαίνιο (n)
molibdè

μολυβοθήκη (n)
llapidera

μολυσματικός /mo.li.zma.tiˈkos/ (adj)
infecciós

μολόχα (n)
malva

μολύβι /moˈli.vi/ (n)
llapis
  (γραφική ύλη) αντικείμενο που χρησιμεύει στη γραφή, αποτελούμενο από μια στήλη γραφίτη περιβαλλόμενη συνήθως από ξύλο

μολύνω /ˈmo.lin.si/ (v)
infectar

μομέντουμ (n)
ant

μομφή (n)
culpa

μονάδα /moˈna.ða/ (n)
unitat

μονάρχης /moˈnaɾ.çis/ (n)
monarca

μονήρης (adj)
solitari

μοναδικός /mo.na.ðiˈkos/ (adj)
únic

μοναξιά (n)
solitud, soledat
  η κατάσταση αυτού που ζει μόνος, που δεν έχει επαφή με άλλους ανθρώπους

μοναρχία (n)
monarchia, monarquia

μοναστήρι /mo.nasˈti.ɾi/ (n)
monestir

μοναστικός (adj)
monacal

μοναχή (n)
monja

μοναχικός /mo.na.çiˈci/ /mo.na.çiˈko/ /mo.na.çiˈkos/ (adj)
aïllat

μοναχισμός /mo.na.xiˈzmos/ (n)
monaquisme

μοναχοπαίδι (n)
fill únic

μοναχός (adj)
monjo
  που απέμεινε μόνος, δίχως συντροφιά

μονεγασκικά (n)
monegasc

μονιμότητα (n)
permanència

μονογαμία (n)
monogàmia

μονογραφία /mo.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
monografia

μονοδοσικός (adj)
dosar

μονοετής (adj)
anual

μονοθελήτης /mo.no.θeˈli.tis/ (n)
monoteleta

μονοθεϊσμός (n)
monoteisme

μονοθεϊστικός (adj)
monoteista

μονοκαλλιέργεια (n)
monoconreu

μονοκοντυλιά (n)
cursiu

μονοκοπανιά /mo.no.ko.paˈɲa/ (adv)
cop

μονοκόμματος (adj)
bloc

μονοκύτταρος (adj)
unicel·lular

μονολιθικός (adj)
monolític

μονολογώ (v)
monologar

μονομάχος /mo.noˈma.xos/ (n)
gladiador
  ο δούλος ή ο επαγγελματίας μαχητής στη αρχαία Ρώμη, ο οποίος μαχόταν, συχνά μέχρι θανάτου, με κάποιον αντίπαλο για την τέρψη των θεατών

μονομαχία /mo.no.maˈçi.a/ (n)
duel

μονομαχώ (v)
batre

μονομερές (n)
monòmer

μονομερής (adj)
unilateral

μονομερώς (adv)
unilateralment

μονονουχί (adv)
purament

μονονυχί (adv)
purament

μονοξείδιο (n)
monòxid

μονοπάτι /mo.noˈpa.ti/ (n)
corriol, senda

μονοπλάνο (n)
monoplà

μονοπληγία (n)
monoplegia

μονοπωλιακός (adj)
monopolista

μονοπωλώ (v)
acaparar

μονοπώλιο (n)
monopoli

μονορούφι (adv)
cop

μονοσήμαντος (adj)
unívoc

μονοσακχαρίτης (n)
monosacàrid

μονοτονία /mo.no.toˈni.a/ (n)
monotonia

μονοφυσιτισμός (n)
monofisisme

μονοφωνικός /mo.no.fo.niˈkos/ (adj)
monofònic

μονοψώνιο /mo.noˈpso.ni.o/ (n)
monopsoni

μοντάζ (n)
edició

μοντέλο (n)
model

μοντέρνος /moˈdeɾ.na/ /moˈdeɾ.no/ /moˈdeɾ.nos/ (adj)
modern

μοντελοποιώ /mo.de.lo.piˈo/ (v)
exemplar

μοντερνιστής (n)
modernista

μονωτής (n)
aïllant

μονόγλωσσος /moˈno.ɣlo.si/ /moˈno.ɣlo.so/ /moˈno.ɣlo.sos/ (adj)
unilingüe

μονόγραμμα (n)
monograma

μονόδρομος /moˈno.ðɾo.mos/ (adj)
símplex
  (τηλεπικοινωνίες) simplex: μετάδοση πληροφορίας που γίνεται προς μία κατεύθυνση, όπως στη ραδιοφωνία από τον ραδιοφωνικό σταθμό (πομπός) στα ραδιόφωνα (δέκτης)

μονόκερως (n)
unicorn

μονόκλινο (n)
batada d'una base

μονόλιθος /moˈno.li.θos/ (n)
monòlit

μονόλογος /moˈno.lo.ɣos/ (n)
monòleg

μονόξυλο /moˈno.ksi.lo/ (n)
caiuc

μονόπλευρος /moˈno.ple.vɾos/ (adj)
parcial

μονός (adj)
escarser
  (για ακέραιους αριθμούς) περιττός, που δεν διαιρείται με το δύο

μονόσημος (adj)
unívoc

μονότονα (adv)
monòtonament

μονότονος /moˈno.to.ni/ /moˈno.to.no/ /moˈno.to.nos/ (adj)
monòton

μονόφθαλμος /moˈno.fθal.mos/ (adj)
borni

μονόχρωμος /moˈno.xro.mos/ (adj)
monocrom

μονώνυμο (n)
monomi

μονώνω /moˈno.no/ (v)
isolar

μοριακή γενετική
genètica molecular

μοριακό βάρος
massa molecular

μοριακός /mo.ɾi.aˈkos/ (adj)
molecular

μοριοσανίδα (n)
a

μορταδέλα /moɾ.taˈðe.la/ (n)
mortadel·la

μορφή /moɾˈfi/ (n)
forma

μορφίνη /moɾˈfi.ni/ (n)
morfina

μορφασμός (n)
ganyota

μορφοκλασματικός /moɾ.fo.kla.zma.tiˈkos/ (adj)
fractal

μορφολογία /moɾ.fo.loˈʝi.a/ (n)
morfologia

μορφολογικός /mor.fo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
morfològic

μορφοποίηση (n)
format
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του μορφοποιώ
  το να δίνω μορφή σε κάτι
  (πληροφορική) η επεξεργασία και η απόδοση στιλ (χρώματα, bold, κλπ) κατά την επεξεργασία κειμένου

μορφοποιώ (v)
formalitzar

μορφοσύνταξη (n)
morfosintaxi

μορφοτυπώ (v)
format

μορφωμένος /moɾ.foˈme.nos/
instruït

μορφωτικός /moɾ.fo.tiˈci/ /moɾ.fo.tiˈko/ /moɾ.fo.tiˈkos/ (adj)
cultural

μορφότυπο /moɾˈfo.ti.po/ (n)
format

μορφώνω /moɾˈfo.no/ (v)
educar

μοσκόβιο (n)
moscovi

μοσχάρι /moˈsxa.ɾi/ (n)
vedell
  (θηλαστικό ζώο) το μικρό της αγελάδας

μοσχοβίτικος (adj)
moscovita

μοσχοβολιά /mo.sxo.voˈʎa/ (n)
almesc

μοσχοβολώ /mo.sxo.voˈlo/ (v)
embalsamar

μοσχοκάρυδο (n)
nou moscada

μοσχοκαρυδιά (n)
maria

μοσχολέμονο (n)
llima

μοτέλ (n)
motel

μοτίβο (n)
motiu

μοτοποδήλατο (n)
ciclomotor

μοτοσικλέτα /mo.to.siˈkle.ta/ (n)
motocicleta

μοτοσικλετισμός (n)
motociclisme

μοτοσικλετιστής (n)
motociclista

μου
mmm
em
  γενική της προσωπικής αντωνυμίας α' προσώπου (εγώ)
el meu
  κτητική αντωνυμία α' προσώπου

μουγγά (adv)
solemnement

μουγγαίνω (v)
muda

μουγγαμάρα /muŋ.ɡaˈma.ɾa/ (n)
mudesa

μουγγός /muŋˈɡos/ (adj)
muda

μουγκανητό (n)
gemec

μουγκρίζω /muŋˈɡɾi.zo/ (v)
bramar

μουδιάζω /muˈðʝa.zo/ (v)
embalbir

μουλάρι /muˈla.ɾi/ (n)
mul
  (θηλαστικό ζώο) στείρο ζώο που προκύπτει από διασταύρωση, συνήθως, φοράδας με αρσενικό γάιδαρο και, σπανιότερα, αρσενικού αλόγου με γαϊδούρα. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη αντοχή, δύναμη και σταθερότητα στο βάδισμα για αυτό και στο παρελθόν χρησιμοποιούταν σε γεωργικές εργασίες (όργωμα, μεταφορές, κ.λπ.). Το κεφάλι και το σώμα του μοιάζουν περισσότερο με του αλόγου ενώ τα αυτιά και τα πόδια του με του γαϊδάρου
  (μεταφορικά) άνθρωπος ισχυρογνώμων και με πολύ πείσμα

μουλιάζω (v)
amarar

μουλωχτός (adj)
clandestí

μουμιοποίηση (n)
momificació

μουμιοποιώ (v)
momificar

μουνί /muˈni/ (n)
cony

μουντζούρα (n)
màcula

μουντός (adj)
fat

μουράγιο /muˈɾa.ʝo/ (n)
moll

μουριά /muɾˈʝa/ (n)
morera

μουρλός /muɾˈli/ /muɾˈlo/ /muɾˈlos/ (adj)
bufó

μουρμουρίζω /muɾ.muˈɾi.zo/ (v)
brogir

μουρμουρητό (n)
mormoleig

μουρτζουφλώ (v)
desdenyar

μουσαμάς /mu.saˈmas/ (n)
coberta de lona

μουσείο /muˈsi.o/ (n)
museu

μουσειολογία /mu.si.o.loˈʝi.a/ (n)
museologia

μουσειοπαιδαγωγός (n)
educador

μουσελίνα (n)
mussolina

μουσική /mu.siˈci/ (n)
música

μουσική δωματίου /mu.siˈci ðo.maˈti.u/
música de cambra

μουσικολογία (n)
musicologia

μουσικολόγος (n)
musicòleg

μουσικό όργανο
instrument de música

μουσικός /mu.siˈkos/ (n)
músic

μουσκέτο (n)
mosquet

μουσκίδι (adv)
xop

μουσκεύω /muˈsce.vo/ (v)
amarar

μουσουλμάνος /mu.sulˈma.nos/ (n)
musulmà

μουσουλμανικός (adj)
musulmà

μουσούδα (n)
musell

μουσούδι (n)
boca

μουστάκι /muˈsta.ci/ (n)
bigoti, mostatxo

μουστάρδα (n)
mostassa

μουσώνας /muˈso.nas/ (n)
monsó

μουχλιάζω /muˈxʎa.zo/ (v)
florir

μουχρός /muˈxros/ (adj)
ennuvolat

μοχίτο (n)
mojito

μοχθηρία (n)
maldat

μοχθηρός /mo.xθiˈros/ (adj)
malèvol

μοχλός /moˈxlos/ (n)
alçaprem, palanca

μούλα (n)
mula

μούμια /ˈmu.mɲa/ (n)
mòmia

μούργα (n)
sediment

μούρη (n)
boca

μούρο (n)
morera

μούσα /ˈmu.sa/ (n)
musa

μούσι /ˈmu.si/ (n)
masclet
  (κομμωτική) το γένι που αφήνεται να αναπτυχθεί μόνο στο πηγούνι

μούσκεμα (adv)
xop

μούσλι /ˈmu.sli/ (n)
musli

μούσμουλο /ˈmu.zmu.lo/ (n)
nespra

μούστος /ˈmu.stos/ (n)
most

μούτρο /ˈmu.tɾo/ (n)
boca

μούτσος (n)
escuma

μούχλα /ˈmu.xla/ (n)
floridura

μπάζω /ˈba.zo/ (v)
deixar
  (ειδικότερα) επιτρέπω να περνάει ο αέρας, το νερό ή κάτι άλλο, από κάποιο σημείο που είναι τρύπιο (κυριολεκτικά ή μεταφορικά)

μπάλα /ˈba.la/ (n)
pilota

μπάλωμα /ˈba.lo.ma/ (n)
pedaç

μπάμια /ˈba.mɲa/ (n)
ocra

μπάμπουρας /ˈba.bu.ɾas/ (n)
abellot

μπάμπουσκα (n)
matrioixca

μπάνιο /ˈba.ɲo/ (n)
bany
  το πλύσιμο του σώματος
cambra de bany
  η κολύμβηση για αναψυχή
  το δωμάτιο του λουτρού

μπάντα /ˈban.da/ (n)
banda

μπάντζο /ˈban.d͡zο/ (n)
banjo

μπάρα (n)
arjau

μπάρμαν (n)
bàrman

μπάρμπας /ˈbaɾ.bas/ (n)
tiet

μπάσκετ /ˈba.sket/ (n)
basquetbol

μπάσο /ˈba.so/ (n)
baix

μπάσος /ˈba.sos/ (n)
baix

μπάστακας (n)
aplic
  (μεταφορικά) που δεν κάνει τίποτε εκτός από το να στέκεται όρθιος και ακίνητος, παρεμποδίζοντας ή ενοχλώντας απλώς με τη στάση του, ενοχλητικός

μπάσταρδος (n)
bastard

μπάτης /ˈba.tis/ (n)
brisa de mar

μπάτλερ (n)
sommelier

μπάτσελορ (n)
comiat de solter

μπάχαλο (n)
desordre

μπέης (n)
bei

μπέιζμπολ (n)
beisbol

μπέικον /ˈbei̯.kon/ (n)
cansalada

μπέμπης /ˈbe.bis/ (n)
cadell

μπέρδεμα (n)
confusió

μπέρι μπέρι /ˈbe.ri ˈbe.ri/ (n)
beri-beri

μπέσα /ˈbe.sa/ (n)
paraula

μπήγω (v)
clavar

μπίβα (n)
biwa

μπίλια (n)
tau

μπίρα /ˈbi.ɾa/ (n)
cervesa

μπαίνω /ˈbe.no/ (v)
entrar
encongir
  (για υφάσματα, ρουχισμό κλπ) μικραίνω

μπαγάσας /baˈɣa.sas/ (n)
malparit

μπαγιάτικος /baˈʝa.ti.kos/ (adj)
passat
  (για τρόφιμα) που έχει αρκετά παλιά ημερομηνία παραγωγής / παρασκευής και η γεύση του, η όψη του και η οσμή του δεν το κάνουν πια ελκυστικό για κατανάλωση

μπαγκ (n)
febre

μπαγκάρισμα (n)
febre

μπαγκέτα (n)
batuta
  (μουσική) η ξύλινη ράβδος, η βέργα του μαέστρου
verga
  (μουσική) η ξύλινη ράβδος που χρησιμοποιείται στα κρουστά μουσικά όργανα
baguet
  (γαστρονομία) η λεπτή, αφράτη και μακρόστενη φραντζόλα ψωμιού. Χρησιμοποιείται συχνά για σάντουιτς.

μπαγλαρώνω (v)
apallisar

μπαζούκα /baˈzu.ka/ (n)
bazuca

μπαζώνω (v)
caramullar

μπακ (n)
endarrere

μπακάλικο (n)
botiga a l'abast

μπακάλισσα (n)
botiga a l'abast

μπακίρι (n)
coure

μπακαλιάρος /ba.kaˈʎa.ros/ (n)
bacallà

μπακαλόγατος (n)
botiga a l'abast

μπακαράς /ba.kaˈɾas/ (n)
bacarà

μπακλαβάς /ba.klaˈvas/ (n)
baclaua

μπαλάκι (n)
bola

μπαλάντα /baˈla.da/ (n)
balada

μπαλέτο (n)
ballet

μπαλαλάικα /ba.laˈla.i.ka/ (n)
balalaica

μπαλαντέρ (n)
comodí

μπαλαούρο (n)
calabós
  σε πολεμικό πλοίο, από εποχής ιστιοφόρων, χώρος απομόνωσης ή κράτησης.

μπαλαρίνα (n)
ballarina

μπαλινέζικα (n)
balinès

μπαλινέζικος (adj)
balinès

μπαλκόνι /balˈko.ni/ (n)
balcó

μπαλσάμικο /balˈsa.mi.ko/ (n)
vinagre balsàmic

μπαλτάς /balˈtas/ (n)
fulla de carnisser

μπαλόνι /baˈlo.ni/ (n)
globus, baló
  ελαστικός και διάφανος (συνήθως) σάκος, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων, που γεμίζει με αέρα ή αέριο και αποκτά διάφορα σχήματα. Χρησιμοποιείται στη διακόσμηση και αρέσει πολύ στα παιδιά

μπαλώνω /baˈlo.no/ (v)
adobar

μπαμ (n)
boom
  ο παραπάνω ήχος

μπαμπάρα (n)
bambara

μπαμπάς /baˈbas/ (n)
papa, papà

μπαμπέσης (n)
garneu

μπαμπουίνος /ba.buˈi.nos/ (n)
babuí

μπαμπού (n)
bambú

μπαμπούλας /baˈbu.las/ (n)
home del sac

μπανάνα /baˈna.na/ (n)
banana, plàtan
  (φρούτο) o καρπός της μπανανιάς. Φρούτο στενόμακρο, σε σχήμα μισοφέγγαρου, είναι πράσινη όταν είναι άγουρη και κίτρινη όταν ωριμάσει, έχει παχιά φλούδα που ανοίγει σε 4-5 κομμάτια, λευκή τρυφερή και γλυκιά "σάρκα".

μπαναλιτέ (n)
banalitat

μπανανία /ba.naˈni.a/ (n)
república bananera

μπανανόφλουδα (n)
pela de plàtan

μπανανόψωμο (n)
pa de plàtan

μπανιέρα (n)
banyera

μπανιαρίζω (v)
[[banyar-se]]

μπαντονεόν /ban.do.neˈon/ (n)
bandoneó

μπαομπάμπ /ba.oˈbab/ (n)
baobab

μπαούλο (n)
arca

μπαρ (n)
bar
  κατάστημα που σερβίρει οινοπνευματώδη ποτά

μπαράζ /baˈɾaz/ (n)
barratge

μπαρκάρω /baɾˈka.ɾo/ (v)
embarcar
  επιβιβάζομαι σε πλοίο, για να ταξιδέψω ως επιβάτης

μπαρμπακάνα (n)
barbacana

μπαρμπούνι (n)
barb

μπαρμπούτι (n)
actuació

μπαρούμα (n)
amarra

μπαρούφα /baˈɾu.fa/ (n)
despropòsit

μπαρόκ /baˈɾok/ (n)
barroc

μπασίνα (n)
depressió

μπασίστας (n)
baixista

μπασκίρ (n)
baixkir

μπασμάτι (n)
arròs basmati

μπαστουνάκι (n)
verga

μπαστούνι (n)
estic
  ραβδί για την υποβοήθηση της βάδισης
pica
  (χαρτοπαίγνιο) ένα από τα χρώματα της τράπουλας (♠)

μπατάρω /baˈta.ɾo/ (v)
sotsobrar
  (μεταβατικό) ανατρέπω, τουμπάρω

μπατίκ (n)
bàtik

μπατίρης /baˈti.ɾis/ (n)
escurat

μπαταρία (n)
bateria

μπατζάκι (n)
camal

μπατζανάκης (n)
cunyat

μπατσίζω (v)
bufetejar

μπαφιάζω /baˈfça.zo/ (v)
fastiguejat

μπαφιασμένος
fastiguejat

μπαχάρι /baˈxa.ɾi/ (n)
pebre de Jamaica
  (μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού που φτιάχνεται από αποξηραμένους καρπούς δέντρου της Καραϊβικής (Pimenta dioica), γνωστό και ως ινδικό πιπέρι

μπαχαρικό (n)
espècia

μπαϊράκι /ba.iˈɾa.ci/ (n)
estendard

μπε /ˈbe/
be
  (φωνή ζώου) λέξη που αποδίδει το βέλασμα του πρόβατου

μπεζ (adj)
beix
  αυτός που έχει μπεζ χρώμα

μπεκάτσα (n)
becada

μπεκατσίνι (n)
becadell

μπεκερέλ (n)
becquerel

μπεκροκανάτα (n)
amarar

μπεκρούλιασμα (n)
borratxera

μπελάς /beˈlas/ (n)
problema

μπελαντόνα (n)
belladona

μπελούγκα /beˈlu.ga/ (n)
beluga

μπενγκάλι /beŋˈga.li/ (n)
bengalí

μπεντονίτης (n)
bentonita

μπερές /beˈɾes/ (n)
boina

μπερδεμένος
complicat
  ο περίπλοκος
confòs
  που βρίσκεται σε σύγχυση

μπερδεύω /berˈðe.vo/ (v)
confondre

μπερκέλιο /beɾˈce.li.o/ (n)
berkeli

μπερμπάντης (n)
galifardeu

μπερμπαντεύω (v)
barra

μπερντές (n)
cortina

μπεσαμέλ (n)
beixamel

μπετονιέρα (n)
camió formigonera

μπηχτή (n)
vàlvula

μπιγκόνια /biˈɡo.ni.a/ /biˈɡo.ɲa/ (n)
begònia

μπιενάλε (n)
biennal

μπιζέλι (n)
pèsol

μπικίνι /biˈci.ni/ (n)
biquini

μπιλιάρδο /biˈʎaɾ.ðo/ (n)
billar

μπιμπίκι /biˈbi.ci/ (n)
acne

μπιμπελό (n)
bibelot

μπιμπερό (n)
biberó

μπιντές /biˈdes/ (n)
bidet

μπισκότο /biˈsko.to/ (n)
galeta

μπιτ (n)
mica
batec

μπιφτέκι /biˈfte.ci/ (n)
bistec

μπιχάρι (n)
bihari

μπιχλιμπίδι (n)
bibelot
  (μεταφορικά) (χαϊδευτικά ή ειρωνικά) κάθε μικροαντικείμενο

μπλέκω (v)
barrejar

μπλέντερ /ˈblen.der/ (n)
batedora

μπλέξιμο (n)
garbuix

μπλαζέ (adj)
fastiguejat

μπλανσάρω (v)
blanquejar

μπλε (adj)
blau, blava

μπλιαχ
ecs

μπλιπ (n)
parpelleig

μπλιτζ (n)
flaix

μπλοκ /ˈblok/ (n)
bloc

μπλοκάζ (n)
blocatge

μπλοκάρισμα /bloˈka.ɾi.zma/ (n)
blocatge

μπλοκάρω /bloˈka.ɾo/ (v)
blocar

μπλούζα (n)
brusa

μπλόκο /ˈblo.ko/ (n)
barratge

μποά (n)
boa

μποέμ /boˈem/ (n)
bohemi

μποέμικος (adj)
bohemi

μπογιατζής (n)
pintor

μποζόνιο (n)
bosó

μπολ (n)
bol

μπολιβιάνο /bo.li.viˈa.no/ (n)
bolivià

μπολονέζ /bo.loˈnez/ (n)
bolonyesa

μπολσεβίκος /bol.seˈvi.kos/ (n)
bolxevic

μπολσεβικισμός /bol.se.vi.ciˈzmos/ (n)
bolxevisme

μπομπάρδα /bomˈbaɾ.ða/ (n)
bombarda
  (ιστορία, ναυτικός όρος) παλιότερος τύπος πλοίου με κανόνια
  (παρωχημένο, μουσικό όργανο) μεσαιωνικό πνευστό μουσικό όργανο που έμοιαζε με όμποε ή φαγκότο

μπομπίνα (n)
carret

μπονάτσα (n)
calma

μποναμάς (n)
estrenes

μπονσάι (n)
bonsai

μπορ (n)
vora

μπορετός (adj)
realitzable

μπορντό /boɾˈdo/ (n)
bordeus
  (χρώμα) σκούρα απόχρωση του κόκκινου προς το βυσσινί

μπορς (n)
borscht

μπορώ /boˈɾo/ (v)
poder

μποστάνι (n)
espai

μποτ (n)
bot

μποτίλια /boˈti.ʎa/ (n)
audàcia

μποτιλιάρισμα (n)
embotellament
  (μεταφορικά) συσσώρευση οχημάτων τέτοια, που σταματά ή επιβραδύνει υπερβολικά την κυκλοφορία

μποτσουανός /bo.t͡su.aˈnos/ (adj)
botswanès

μπουγάδα /buˈɣa.ða/ (n)
drap

μπουγελώνω (v)
aspergir

μπουζί /buˈzi/ (n)
bugia

μπουζού (n)
dring
  (οικείο, λαϊκότροπο) η φυλακή

μπουκάλι /buˈka.li/ (n)
botella, ampolla
  (συνεκδοχικά) το περιεχόμενο του παραπάνω δοχείου

μπουκάρω /buˈka.ɾo/ (v)
aparèixer

μπουκέτο (n)
aroma

μπουκαλάκι (n)
canadella

μπουκαμβίλια /bu.kaɱˈvi.ʎa/ (n)
buguenvíl·lia

μπουκαπόρτα (n)
escotilla

μπουκιά (n)
bocí

μπουκώνω /buˈko.no/ (v)
dissecar
  (μεταβατικό) παραγεμίζω το στόμα κάποιου με τροφή
  (μεταβατικό) παραγεμίζω έναν κινητήρα με καύσιμο προκαλώντας το σταμάτημά του

μπουλ (n)
bola

μπουλντόγκ (n)
buldog

μπουλντόζα (n)
buldòzer

μπουλούκι /buˈlu.ci/ (n)
banda
  ασύντακτη ομάδα ατόμων

μπουμ (n)
boom

μπουμπουκιάζω (v)
col·lega

μπουμπουνίζω (v)
boom

μπουμπουνοκέφαλος (adj)
totxa

μπουμπούκι (n)
acne

μπουμπούνας (n)
beneit

μπουνιά /buˈɲa/ (n)
cop de puny

μπουντουάρ (n)
tocador

μπουντρούμι /buˈdɾu.mi/ (n)
calabós

μπουρί (n)
canó

μπουρίνι /buˈɾi.ni/ (n)
cop

μπουρδέλο /buɾˈðe.lo/ (n)
bordell

μπουρδουκλώνω (v)
barrejar

μπουρζουάς (n)
burgès

μπουρζουαζία (n)
burgesia

μπουρλέσκ (n)
burlesc

μπουρνούζι /buɾˈnu.zi/ (n)
barnús

μπουρουντιανός /bu.ɾun.di.aˈnos/ (adj)
burundès

μπουσουλώ /bu.suˈlo/ (v)
gatejar

μπουτίκ /buˈtik/ (n)
botiga

μπουτανέζικος /bu.taˈne.zi.kos/ (adj)
bhutanès

μπουτόν (n)
acne

μπουφάν /buˈfan/ (n)
jaqueta

μπουφές (n)
bufet
  ξύλινο έπιπλο (ντουλάπι αλλά όχι εντοιχισμένο) όπου φυλάσσονται πιατικά, σερβίτσια, κρύσταλλα κλπ

μπουφόνικος (adj)
albardà

μπουχτίζω (v)
en tenir prou

μπουχτισμένος
fart

μποϊκοτάζ /bo.i.koˈtaz/ (n)
boicot

μποϊκοτάρω (v)
boicot

μπούκλα /ˈbu.kla/ (n)
ble

μπούλινγκ (n)
assetjament

μπούμερανγκ (n)
bumerang

μπούνια (n)
dull

μπούρδα (n)
anar cegament

μπούστο (n)
bust
  (ανατομία) το μέρος του σώματος από τη μέση (ή το στήθος) ως τον λαιμό και τους ώμους
  (συνεκδοχικά) είδος (γυναικείου) ενδύματος που καλύπτει (σφιχτά) το μπούστο (1)
  (κατ’ επέκταση) άγαλμα που παριστάνει έναν άνθρωπο από την κεφαλή ως τη μέση (ή ως το στήθος)

μπούτι (n)
cuixa

μπούφος /ˈbu.fos/ (n)
duc

μπράβο /ˈbɾa.vo/
ben fet

μπράβος /ˈbɾa.vos/ (n)
porter

μπράτσο /ˈbɾa.t͡so/ (n)
braç
  συνώνυμο του βραχίονας (ανθρώπινο σώμα) συνώνυμο του βραχίονας

μπρίκι /ˈbɾi.ci/ (n)
bergantí

μπριζόλα /bɾiˈzo.la/ (n)
bistec

μπριτζ (n)
bridge

μπριός /bɾiˈos/ (n)
brioix

μπροκάρ (n)
brocat

μπροσέ (adj)
relligat

μπροσούρα (n)
fullet

μπροστά /bɾoˈsta/ (adv)
davant
  (τοπικό επίρρημα, για στάση) προς την κατεύθυνση που κοιτάζει ο παρατηρητής
al davant de
  δηλώνει κίνηση προς τα εμπρός

μπροστάντζα (n)
acompte

μπρουταλισμός (n)
brutalisme

μπρούμυτα /ˈbɾu.mi.ta/ (adv)
bocaterrós

μπρούμυτος (adj)
predisposat

μπρούντζος /ˈbɾun.d͡zos/ (n)
bronze

μπρούσκος (adj)
abrupte

μπρόκολο /ˈbɾo.ko.lo/ (n)
bròcoli

μπόγος (n)
farcell

μπόι (n)
amplitud

μπόλι (n)
empelt

μπόλια /ˈbo.ʎa/ (n)
mesenteri
  (λαϊκότροπο, ενδυμασία) κεφαλομάντιλο
  (λαϊκότροπο) περιτόναιο σφάγιων

μπόλιασμα (n)
empelt

μπόλικος (adj)
abundant

μπόρα /ˈbo.ɾa/ (n)
aiguat
  (μετεωρολογία, κοινή ονομασία) η ξαφνική έντονη βροχή με μικρή διάρκεια, ξαφνική βροχόπτωση ισχυρή ή και καταρρακτώδης

μπόριο (n)
bohri

μπότα (n)
bota
  (υπόδηση) κλειστό και ψηλό παπούτσι που καλύπτει το πόδι αρκετά πάνω από τον αστράγαλο

μπόχα (n)
ferum

μυέλωμα (n)
mieloma

μυαλγία (n)
cruiximent

μυαλωμένος (adj)
prudent

μυαλό /mɲaˈlo/ (n)
cervell

μυγοσκοτώστρα (n)
matamosques

μυγοχάφτης (n)
mosquer

μυελός /mi.eˈlos/ (n)
moll

μυθικός /mi.θiˈci/ /mi.θiˈko/ /mi.θiˈkos/ (adj)
mític

μυθιστοριογράφος (n)
novel·lista

μυθιστόρημα /mi.θiˈsto.ɾi.ma/ (n)
novel·la

μυθολογία (n)
mitologia

μυθολογώ (v)
mitologitzar

μυθομανής (adj)
mitòman

μυθομανία (n)
mitomania

μυθοπλασία (n)
afabulació

μυκοβακτήριο (n)
micobacteri

μυλοκόπι (n)
ombra
  (ψάρι) επίμηκες ψάρι των ελληνικών θαλασσών και ευρύτερα της Μεσογείου που φθάνει τα 50 εκατοστά, ιδιαίτερα εύγευστο

μυλωνάς /mi.loˈnas/ (n)
moliner

μυλωνού /mi.loˈnu/ (n)
molinera

μυλόπετρα (n)
mola

μυξωμάτωση (n)
mixomatosi

μυοκάρδιο /mi.oˈkaɾ.ði.o/ (n)
miocardi

μυοκαρδίτιδα (n)
miocarditis

μυομήτριο (n)
miometri

μυρίζομαι (v)
ensumar
  αντιλαμβάνομαι κάτι με την όσφρηση
adonar-se
  (μεταφορικά) αντιλαμβάνομαι γενικώς, κάτι κρυφό, μυστικό ή όχι προφανές

μυρίζω /miˈɾi.zo/ (v)
ensumar

μυριάδα /mi.ɾiˈa.ða/ (n)
miríada

μυρμήγκι /miɾˈmiŋ.ɟi/ (n)
formiga

μυρμηγκιά (n)
berruga

μυρμηγκοφάγος /miɾ.miŋ.ɡoˈfa.ɣos/ (n)
ós formiguer

μυροβόλος /mi.ɾoˈvo.los/ (adj)
odorífer

μυρτιά /miɾˈtça/ (n)
murta

μυρωδιά /mi.ɾoˈðʝa/ (n)
olor

μυρωδικό (n)
herba

μυρωμένος
dolçament

μυς (n)
múscul
  μυώνας

μυστήριο /miˈsti.ɾi.o/ (n)
misteri, sagrament

μυστήριος /miˈsti.ɾi.os/ (adj)
misteriós

μυσταγωγία (n)
iniciació

μυσταγωγός (n)
amo

μυσταγωγώ (v)
iniciar

μυστηριωδώς (adv)
misteriosament

μυστηριώδης /mi.sti.ɾiˈo.ðis/ (adj)
misteriosa

μυστικισμός /mi.sti.ciˈzmos/ (n)
misticisme

μυστικοσύμβουλος (n)
dipositari

μυστικό (n)
secret

μυστικός /mi.stiˈkos/ (adj)
secret

μυστρί (n)
paleta

μυτερός /mi.teˈɾos/ (adj)
punxegut

μυωπία /mi.oˈpi.a/ (n)
miopia

μυωπικός /mi.o.piˈci/ /mi.o.piˈkos/ (adj)
miop

μυϊκός (adj)
muscular

μυώ /miˈo/ (v)
iniciar

μυώδης (adj)
musculós

μωραίνω (v)
infantilitzar

μωροπιστία (n)
credulitat

μωρό /moˈɾo/ (n)
bebè, nadó, criançó, criatura

μωρός /moˈɾos/ (adj)
bufó

μωσαϊκό /mo.sa.iˈko/ (n)
mosaic
  (οικοδομική) πάτωμα που έχει προέλθει από το τρίψιμο της επιφάνειας συμπαγούς μάζας χρωματισμένου τσιμέντου και χαλικιών διαφόρων μεγεθών με αποτέλεσμα να δίνει την αίσθηση του ψηφιδωτού

μωσαϊκός (adj)
mosaic

μόα (n)
dinornis

μόδα /ˈmo.ða/ (n)
moda
a la moda
  τάση σχετική με το ντύσιμο ή γενικά την εξωτερική εμφάνιση που υιοθετείται ευρύτατα για κάποιο χρονικό διάστημα
  (γενικότερα) συνήθεια που υιοθετείται παροδικά από μεγάλο αριθμό ατόμων

μόδι /ˈmo.ði/ (n)
picada

μόκο
callar

μόλις (adv)
acabar de
  (χρονικό επίρρημα)
ara mateix
  (+ απόλυτο αριθμητικό) για κάτι που έγινε σχετικά πρόσφατα
un cop
  ελάχιστη ώρα πριν
  την ίδια στιγμή
  (τροπικό επίρρημα)
  ελάχιστα, σχεδόν καθόλου, με μεγάλη δυσκολία

μόλυβδος (n)
plom

μόλυνση /ˈmo.lin.si/ (n)
infecció

μόνιμα (adv)
permanentment

μόνιμος /ˈmo.ni.mos/ (adj)
permanent

μόνιτορ (n)
monitor

μόνο /ˈmo.no/ (adv)
només, solament

μόνος (adj)
sol
  (χωρίς άρθρο) ολομόναχος, δίχως συντροφιά ή βοήθεια· δείτε και την αντωνυμία παρακάτω

μόντεμ /ˈmo.dem/ (n)
mòdem

μόνωση /ˈmo.no.si/ (n)
aïllament

μόριο /ˈmo.ɾi.o/ (n)
molècula
  (φυσική) η μικρότερη ποσότητα ύλης που μπορεί να υπάρχει ελεύθερη χωρίς να χάνει τις ιδιότητές της
partícula
  (γραμματική)

μόρφημα /ˈmoɾ.fi.ma/ (n)
morfema

μόρφωμα (n)
configuració

μόρφωση (n)
formació

μόσχευμα /ˈmo.sçev.ma/ (n)
trasplantar

μόσχος (n)
almesc
  είδος αρωματικής ουσίας

μότο (n)
divisa

μόχθος (n)
esforç

μόχλευση (n)
palanca

μύγα /ˈmi.ɣa/ (n)
mosca

μύδι /ˈmi.ði/ (n)
musclo

μύδρος /ˈmi.ðɾos/ (n)
obús

μύηση /ˈmi.i.si/ (n)
iniciació

μύθος /ˈmi.θos/ (n)
mite

μύκητας (n)
fong

μύλη (n)
capçada

μύλος /ˈmi.los/ (n)
molí
  η βιομηχανική ή βιοτεχνική εγκατάσταση - εργαστήριο όπου γίνεται άλεση καρπών

μύξα (n)
moc

μύρτιλο (n)
mirtil, nabiu

μύτη /ˈmi.ti/ (n)
nas

μύωμα (n)
mioma

μύωση (n)
miosi

μώλωπας /ˈmo.lo.pas/ (n)
blau

νάιλον (n)
niló

νάιτ κλαμπ /ˈnai̯t klab/
club nocturn

νάνι /ˈna.ni/ (n)
nona
  (νηπιακή λέξη) ο ύπνος

νάνος /ˈna.nos/ (n)
nan

νάουατλ (n)
nàhuatl

νάπη (n)
vall

νάρθηκας /ˈnaɾ.θi.kas/ (n)
nàrtex
  (αρχιτεκτονική) χώρος στην είσοδο των χριστιανικών ναών, ο οποίος στους πρωτοχριστιανικούς αιώνες προοριζόταν για τους κατηχούμενους

νάρκη /ˈnaɾ.ci/ (n)
mina

νάρκισσος (n)
narcisista
  αυτός που υπερηφανεύεται, κυρίως για την εξωτερική του εμφάνιση ή για την ομορφιά του
narcís
  (φυτό) γένος φυτών της οικογένειας των Αμαρυλλιδών που έχουν κίτρινα ή λευκά άνθη
  (λουλούδι) τα άνθη του παραπάνω φυτού

νάρκωση /ˈnaɾ.ko.si/ (n)
anestèsia

νάτριο /ˈna.tɾi.o/ (n)
sodi

νέα ελληνικά
grec modern
  Στο Βικιλεξικό, νοείται ως η περίοδος από το 1669 (τέλος της κρητικής λογοτεχνίας) έως σήμερα περιλαμβανομένων διαλέκτων, ιδιωμάτων, καθαρεύουσας, δημοτικής και τελικά, της κοινής νεοελληνικής του 20ού αιώνα. (Η περίοδος 1453‑1669 χαρακτηρίζεται στα λεξικά είτε ως όψιμη μεσαιωνική, είτε ως πρώιμη νεοελληνική).

νέγρος /ˈne.ɣɾos/ (n)
escriptor fantasma

νέκρωση (n)
necrosi

νέκταρ (n)
nèctar

νέον (n)
neó

νέτος /ˈne.ti/ /ˈne.to/ /ˈne.tos/ (adj)
fil

νέφος /ˈne.fos/ (n)
núvol

νήμα /ˈni.ma/ (n)
fil
  (πληροφορική) τα νήματα, τα προγράμματα που εκτελούνται παράλληλα και ανεξάρτητα

νήπιο /ˈni.pi.o/ (n)
nen

νίκη /ˈni.ci/ (n)
victòria

νίλα (n)
desglaç

νίψιμο (n)
ablució

να
-ar
  χρησιμεύει για να δείξουμε κάτι
  συνοδευόμενο από ένα ή δύο χέρια με όλα τα δάχτυλα ανοιχτά, σημαίνει βρισιά (παλιότερα κακή ευχή)

ναΐφ (adj)
naïf

ναδίρ /naˈðiɾ/ (n)
nadir

ναζί (n)
nazi

ναζιάρης (adj)
amanerat

ναζισμός (n)
nazisme

ναζιστικός (adj)
nazi

ναι /ˈne/ (adv)
sí

νανο- /na.no/
nano-

νανουρίζω (v)
apaivagar

νανούρισμα /naˈnu.ɾi.zma/ (n)
cançó de bressol

νανόμετρο /naˈno.me.tɾo/ (n)
nanòmetre

ναουρού (n)
nauruà

ναπάλμ (n)
napalm

ναργιλές (n)
catximba

ναρκέμπορος /naɾˈcem.bo.ɾos/ (n)
adroguer

ναρκισσισμός /naɾ.ci.siˈzmos/ (n)
narcisisme

ναρκισσιστικός (adj)
narcisista

ναρκοθετώ /naɾ.ko.θeˈto/ (v)
minar

ναρκοληψία (n)
narcolèpsia

ναρκομανής (adj)
drogoaddicte

ναρκομανία (n)
drogoaddicció

ναρκοσυλλέκτης /naɾ.ko.siˈle.ktis/ (n)
caçamines

ναρκωτικά
droga

ναρκωτικό (n)
droga

ναρκώνω /naɾˈko.no/ (v)
fàrmac

ναυάγιο /naˈva.ʝi.o/ (n)
naufragi

ναυαγοσώστης (n)
socorrista

ναυαγοσώστρια (n)
socorrista

ναυαγός /na.vaˈɣos/ (n)
nàufrag

ναυαγώ (v)
naufragar

ναυμαχία (n)
batalla
  επιτραπέζιο παιχνίδι για δύο άτομα στο οποίο ο κάθε παίκτης προσπαθεί να βρει που έχει βάλει ο αντίπαλος τα πλοία του

ναυπηγείο /naf.piˈʝi.o/ (n)
drassana

ναυσιπλοΐα (n)
navegació

ναυτία (n)
nàusea

ναυτίλος /naˈfti.los/ (n)
nàutil

ναυτικό (n)
marina

ναυτικό μίλι
milla nàutica

ναυτικός /na.ftiˈkos/ (adj)
nàutic

ναυτιλιακός (adj)
marítim

ναφθαλίνη (n)
naftalina

ναϊάδα (n)
nàiada

ναός /naˈos/ (n)
temple

ναύαρχος /ˈna.vaɾ.xos/ (n)
almirall

ναύλα (n)
tarifa

ναύτης /ˈna.ftis/ (n)
mariner, marí

νεάργυρος (n)
alpaca

νεανικός (adj)
jovenívol

νεαντερτάλειος (adj)
neandertal

νεαρός (adj)
jove

νεκατσιώ (v)
avorrir

νεκρή φύση /ne.ˈkɾi ˈfi.si/
natura morta
  (ζωγραφική) πίνακας που παριστάνει άψυχα πράγματα, απλά καθημερινά αντικείμενα, φρούτα, λουλούδια

νεκρικός (adj)
morta

νεκροθάφτης /ne.kɾoˈθa.ftis/ (n)
enterramorts

νεκροκρέβατο (n)
morta

νεκρολογία /ne.kɾo.loˈʝi.a/ (n)
esquela

νεκρομαντεία /ne.kɾo.manˈdi.a/ (n)
nigromància

νεκροταφείο /ne.kɾo.taˈfi.o/ (n)
cementiri
  τόπος προορισμένος για το θάψιμο ανθρώπων
camp sant
  (μεταφορικά) τόπος όπου καταλήγει ένα σύνολο ξεπερασμένων ή κατεστραμμένων πραγμάτων

νεκροφόρα (n)
cotxe

νεκροψία (n)
autòpsia

νεκρόπολη (n)
necròpoli

νεκρός /neˈkɾos/ (adj)
mort

νεκρώσιμος /neˈkɾo.si.mos/ (adj)
funerari

νεκταρίνι /ne.ktaˈɾi.ni/ (n)
nectarina

νεοέλληνας (n)
neogrec

νεοαποικιοκρατία (n)
neocolonialisme

νεογέννητος /ne.oˈʝe.ni.tos/ (adj)
nounat

νεοδύμιο (n)
neodimi

νεοκλασικισμός /ne.o.kla.si.ciˈzmos/ (n)
neoclassicisme

νεοκλασικός (adj)
neoclàssic

νεολαία /ne.oˈle.a/ (n)
jovent

νεολατινικά (n)
neollatí

νεολιθική (n)
Neolític

νεολογισμός (n)
neologisme

νεονορβηγικά (n)
nynorsk

νεοπλατωνισμός (n)
neoplatonisme

νεοσσός /ne.oˈsos/ (n)
ocellet

νεοσύλλεκτος (n)
recluta

νεοτοποθετηθείς
novellament

νεοφασίστας (n)
neofeixista

νεοφιλελευθερισμός /ne.o.fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
neoliberalisme

νεοφιλελεύθερος (adj)
neoliberal

νεοφλοιός /ne.o.fliˈos/ (n)
neocòrtex

νεοφώτιστος (adj)
novell

νεποτισμός (n)
nepotisme

νερά /neˈɾa/ (n)
cereal

νεράιδα /neˈɾai̯.ða/ (n)
fada

νεραγκούλα /ne.ɾaŋˈɡu.la/ (n)
ranuncle

νεροκάρδαμο (n)
creixen

νεροκότσυφας (n)
merla d'aigua

νεροποντή /ne.ɾo.ponˈdi/ (n)
xàfec

νερουλάς (n)
saliva

νεροφίδα (n)
serp de collaret

νεροχύτης /ne.ɾoˈçi.tis/ (n)
pica

νερό /neˈɾo/ (n)
aigua

νερόκοτα /neˈɾo.ko.ta/ (n)
polla d'aigua

νερόμυλος (n)
molí hidráulic

νερόφιδο (n)
saliva

νερώνειος (adj)
neronià

νερώνω /neˈɾo.no/ (v)
aigualir

νετρίνο (n)
neutrí

νετρόνιο (n)
neutró

νευραλγία (n)
neuràlgia

νευρασθένεια /ne.vɾaˈsθe.ni.a/ (n)
neurastènia

νευρασθενής /ne.vɾa.sθeˈnis/ (n)
neurastènic

νευρικά (adv)
nerviosament

νευρικό σύστημα
sistema nerviós

νευρικός /ne.vɾiˈkos/ (n)
nerviós
  αυτός που νευριάζει εύκολα, που δεν παραμένει ψύχραιμος

νευροβιολογία (n)
neurobiologia

νευροβλάστη (n)
neuroblast

νευρογενής /ne.vɾo.ʝeˈnis/ (adj)
neurogènic

νευρογλωσσολογία (n)
neurolingüística

νευροδιαβιβαστής (n)
neurotransmissor

νευροεκφυλιστικός (adj)
neurodegeneratiu

νευροεπιστήμη (n)
neurociència

νευροεπιστήμονας /ne.vɾo.e.piˈsti.mo.nas/ (n)
neurocientífic

νευρολογία /ne.vɾo.loˈʝi.a/ (n)
neurologia

νευρολογικός /ne.vɾo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
neurològic

νευρολόγος /ne.vɾoˈlo.ɣos/ (n)
neuròleg

νευροπάθεια (n)
neuropatia

νευροπαθητικός (adj)
neuropàtic

νευροπαθολόγος (n)
neuropatòleg

νευροτοξίνη /ne.vro.toˈksi.ni/ (n)
neurotoxina

νευροτοξικός /ne.vro.to.ksiˈkos/ (adj)
neurotòxic

νευροτροπισμός (n)
neurotropisme

νευροτυπικός (adj)
neurotípic

νευροφυσιολογία /ne.vɾo.fi.si.o.loˈʝi.a/ (n)
neurofisiologia

νευροχειρουργική /ne.vɾo.çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
neurocirurgia

νευροχειρουργός /ne.vɾo.çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
neurocirurgià

νευροχημεία (n)
neuroquímica

νευροψυχιατρική (n)
neuropsiquiatria

νευροψυχολογία (n)
neuropsicologia

νευρωνικός (adj)
neuronal

νευρωτικός /ne.vɾo.tiˈci/ /ne.vɾo.tiˈkos/ (adj)
neuròtic

νευρόσπαστο /neˈvɾo.spa.sto/ (n)
ninot

νευρώνας /neˈvɾo.nas/ (n)
neurona

νεφέλωμα (n)
nebulosa

νεφελοσκεπής (adj)
nebulós

νεφελώδης /ne.feˈlo.ðis/ (adj)
nebulós

νεφοκάλυψη /ne.foˈka.li.psi/ (n)
cobertura

νεφοσκεπής (adj)
cobert

νεφρίτης /neˈfɾi.tis/ (n)
jade

νεφρίτιδα (n)
nefritis

νεφρικός (adj)
renal

νεφριτικός (adj)
nefrític

νεφρολογία (n)
nefrologia

νεφρολόγος (n)
nefròleg

νεφρό (n)
ronyó

νεφρώνας (n)
nefró

νεωκόρος (n)
sagristà

νεωστί (adv)
finalment

νεωτεριστικός (adj)
innovador

νεόπλουτος /neˈo.plu.tos/ (n)
nou-ric

νεότητα /neˈo.ti.ta/ (n)
abril

νεόφερτος /neˈo.feɾ.tos/ (adj)
formatge blau

νεύρο (n)
nervi

νεύρωμα (n)
neuroma

νεύρωση (n)
neurosi
  (ψυχολογία) παθολογική διαταραχή της ψυχικής κατάστασης που όμως δεν σχετίζεται με αλλοιώσεις ή παθήσεις του νευρικού συστήματος (δείτε ψύχωση). Εκδηλώνεται με ψυχοσωματικά συμπτώματα (εφίδρωση, ταχυπαλμία, αϋπνία, κ.λπ.)

νεώριο /neˈo.ɾi.o/ (n)
drassana

νηματόζωο (n)
nematode

νηνεμία /ni.neˈmi.a/ (n)
calma

νηολογημένος
certificat

νηοπομπή (n)
comboi

νηπιαγωγείο /ni.pi.a.ɣoˈʝi.o/ (n)
escola bressol

νηρηίδα (n)
nereida

νησί /niˈsi/ (n)
illa
  (γεωγραφία) ένα τμήμα ξηράς που βρέχεται από όλες τις μεριές του από θάλασσα

νησίδα /niˈsi.ða/ (n)
illot
  (λόγιο, γεωγραφία) μικρό νησί

νησιωτικός /ni.sço.tiˈkos/ (adj)
aïllat

νησιωτικότητα (n)
insularitat

νησιώτης /niˈsço.tis/ (n)
illenc

νηστίσιμος (adj)
flac

νηστεία /niˈsti.a/ (n)
dejuni

νηστεύω (v)
dejunar

νηστικός (adj)
afamat

νηφάλιος (adj)
sobri

νι (n)
ni

νιάου (n)
mèu

νιάτα /ˈɲa.ta/ (n)
joventut

νιανιά (n)
farinetes

νιαουρίζω (v)
miolar

νικάω /niˈka.o/ (v)
batre

νικέλιο /niˈke.li.o/ (n)
níquel

νικήτρια (n)
guanyadora

νικελίνης (n)
arite

νικητής (n)
vencedor

νικηφόρα
victoriosament

νικηφόρος (adj)
victoriós

νικοτίνη (n)
nicotina

νικώ (v)
vèncer

νιοστός /ni.oˈsti/ /ni.oˈsto/ /ni.oˈstos/ (adj)
enèsim

νιπτήρας (n)
lavabo

νιρβάνα (n)
nirvana

νιτρίλιο (n)
nitril

νιτρικός (adj)
nítric

νιτροβενζόλιο (n)
nitrobenzè

νιτροποίηση (n)
nitrificació

νιτρώδης (adj)
nitrós

νιτσεϊκός (adj)
nietzscheà

νιφάδα /niˈfa.ða/ (n)
floc

νιχόνιο (n)
nihoni

νιόβιο (n)
niobi

νιόπαντρος /ˈɲo.pan.dɾos/ (adj)
noucasada

νιώθω /ˈɲo.θo/ (v)
sentir-se

νοήμων (adj)
intel·ligent

νοερός /no.eˈɾos/ (adj)
agut

νοηματική γλώσσα
llengua de signes

νοηματοδοτώ /no.i.ma.to.ðoˈto/ (v)
dar

νοημοσύνη /no.i.moˈsi.ni/ (n)
intel·ligència

νοητικός (adj)
intel·lectual

νοητός /no.iˈtos/ (adj)
intel·ligible

νοιάζει (v)
assumpte

νοιάζομαι /ˈɲa.zo.me/ (v)
curar

νοικιάζω /niˈca.zo/ (v)
llogar

νοικοκυρά /ni.ko.ciˈɾa/ (n)
mestressa de casa

νοικοκυρεμένος /ni.ko.ci.ɾeˈme.ni/ /ni.ko.ci.ɾeˈme.no/ /ni.ko.ci.ɾeˈme.nos/
bo

νοικοκυρεύω /ni.ko.ciˈɾe.vo/ (v)
arrenglerar

νοικοκυριό /ni.ko.ciɾˈʝo/ (n)
feines de la casa

νοικοκύρης /ni.koˈci.ɾis/ (n)
amo de casa
  αυτός που φροντίζει για τις εργασίες και την καθημερινή επιμέλεια του οίκου → δείτε τη λέξη νοικοκυρά

νομάδας (n)
nòmada

νομάρχης /noˈmaɾ.çis/ (n)
regulador

νομή /noˈmi/ (n)
noma
  (ιατρική) λοίμωξη του στόματος και του προσώπου, η γαγγραινώδης στοματίτιδα (cancrus oris)

νομίζω /noˈmi.zo/ (v)
pensar

νομαρχία (n)
prefectura

νομενκλατούρα (n)
nomenclatura

νομική (n)
jurisprudència

νομικό πρόσωπο
persona jurídica

νομικός /no.miˈki/ /no.miˈko/ /no.miˈkos/ (adj)
jurídic
  που αναφέρεται ή ανήκει στους νόμους ή στους ασχολούμενους με αυτούς

νομιμοποίηση (n)
legalització

νομιμοποιώ (v)
legalitzar

νομιμότητα (n)
legalitat

νομιμόφρων (adj)
respectuosa

νομισματική πολιτική
política monetària

νομισματικός /no.mi.zma.tiˈci/ /no.mi.zma.tiˈko/ /no.mi.zma.tiˈkos/ (adj)
monetari

νομισματοκοπείο (n)
seca

νομισματολογικός (adj)
numismàtica

νομοθέτημα (n)
estatut

νομοθέτης (n)
legislador

νομοθεσία (n)
legislació

νομοθετικός (adj)
legislatiu

νομοθετώ (v)
legislar

νομοσχέδιο (n)
projecte de llei

νομπέλιο (n)
nobeli

νομός /noˈmos/ (n)
departament

νονά (n)
padrina

νονός /noˈnos/ (n)
padrí

νοοτροπία /no.o.tɾoˈpi.a/ (n)
ideari

νορβηγικά (n)
noruec

νορβηγικός (adj)
noruec

νορμανδικά (adv)
normand

νοσηλεύομαι (v)
assistir malalts

νοσηλεύτρια /no.siˈlef.tɾi.a/ (n)
infermera

νοσηλεύω (v)
assistir malalts
hospitalitzar
  (ειδικότερα) παρέχω ιατρική φροντίδα σε νοσοκομείο (ή άλλο νοσηλευτήριο) και σε ασθενείς που διανυκτερεύουν μέσα σε αυτό

νοσοκομείο /no.so.koˈmi.o/ (n)
hospital

νοσοκομειακός (adj)
hospitalari

νοσοκόμα (n)
infermera

νοσοκόμος /no.soˈko.mos/ (n)
infermer

νοσολογία (n)
nosologia

νοσοφοβία (n)
nosofòbia

νοσταλγία (n)
nostàlgia

νοσταλγικός (adj)
nostàlgic

νοσταλγός /no.stalˈɣos/ (n)
enyorat

νοστιμίζω /no.stiˈmi.zo/ (v)
condimentar

νοστιμιά (n)
assaborir
  η ιδιότητα του νόστιμου, ευχάριστη γεύση

νοτιοαμερικανικός /no.ti.o.a.me.ɾi.ka.niˈkos/ (adj)
sud-americà

νοτιοανατολικά /no.ti.o.a.na.to.liˈka/ (adv)
sud-est

νοτιοανατολικός /no.ti.o.a.na.to.liˈkos/ (adj)
sud-oriental

νοτιοδυτικά (adv)
sud-oest

νοτιοδυτικός (adj)
sud-occidental
  που βρίσκεται ανάμεσα στο νότιο και δυτικό σημείο του ορίζοντα

νουβέλα (n)
novel·leta

νουθεσία (n)
admonició

νουθετώ (v)
amonestar

νουκλεοτίδιο (n)
nucleòtid

νουκλεϊκός (adj)
nucleic

νουκλεόνιο (n)
nucleó

νουνεχής (adj)
prudent

νους /ˈnus/ (n)
ment

νους υγιής εν σώματι υγιεί /nus i.ʝiˈis en‿ˈso.ma.ti i.ʝiˈi/
corpus

νούμερο (n)
número
  αριθμός

νούφαρο /ˈnu.fa.ɾo/ (n)
nenúfar

νοώ /noˈo/ (v)
assabentar-se

ντάλια (n)
dàlia

ντάμα /ˈda.ma/ (n)
reina
  φύλλο της τράπουλας που παριστάνει μια γυναικεία μορφή
dames
  επιτραπέζιο παιχνίδι που παίζεται στην επιφάνεια της σκακιέρας με πούλια

ντάνα (n)
creu

ντέρτι /ˈdeɾ.ti/ (n)
afany

ντέτεκτιβ (n)
investigador

ντέφι /ˈde.fi/ (n)
pandereta

ντίβα (n)
diva

ντίζελ (n)
dièsel

ντίλερ /ˈdi.leɾ/ (n)
concessionari

νταής (n)
assetjador
  (λαϊκότροπο) παλικαράς, καβγατζής

νταβατζής /da.vaˈd͡zis/ (n)
arlot

νταγιαντίζω /da.ʝanˈdi.zo/ (v)
patir

νταηλίκι /da.iˈli.ci/ (n)
tumult

νταλίκα (n)
camió

νταλκάς (n)
ardent

νταμάρι /daˈma.ɾi/ (n)
pedrera

νταμιτζάνα (n)
damajoana

νταντά /daˈda/ (n)
dadaisme

ντανταϊσμός (n)
dadaisme

νταραβέρι (n)
intercanvi

νταρμστάντιο (n)
darmstadi

ντε
arre

ντε γιούρε (adv)
de iure

ντεγκραντέ (n)
gradient

ντεκαποτάμπλ (adj)
descapotable

ντεκορασιόν (n)
adornament

ντεκουπάρω /de.kuˈpa.ɾo/ (v)
retallar

ντεκόρ /deˈkoɾ/ (n)
decoració

ντελίβερι (n)
entrega

ντελίριο (n)
deliri

ντελιβεράς (n)
entrega

ντελικάτος /de.liˈka.tos/ (adj)
bufó

ντεμπούτο (n)
debut

ντεπό (n)
dipòsit

ντεπόζιτο (n)
dipòsit

ντεραγιέ (n)
desviador

ντερβίσης /deɾˈvi.sis/ (n)
dervix

ντεσέν (n)
dibuix

ντεσιμπέλ (n)
decibel

ντεσού (n)
davall

ντεφετιστής (n)
derrotista

ντεϊσμός (n)
deisme

ντιβάνι /diˈva.ni/ (n)
divan

ντιλετάντης (n)
diletant

ντιλεταντισμός (n)
diletantisme

ντιπ (n)
banyar

ντιρέκτ (n)
directe

ντιρχάμ (n)
dírham

ντιτζέι /diˈd͡ze.i/ (n)
discjòquei

ντο (n)
do

ντογρού /doˈɣɾu/ (adv)
directament

ντοκ /ˈdok/ (n)
atracar

ντοκιμαντέρ (n)
documental

ντοκουμεντάρισμα (n)
documentació

ντολμέν (n)
dolmen

ντομάτα /doˈma.ta/ (n)
tomàquet, tomaca

ντοματίνι (n)
cirerol

ντοματιά (n)
tomaquera

ντοματοπολτός (n)
domates salçası

ντοπαμίνη /do.paˈmi.ni/ (n)
dopamina

ντορής (n)
bai

ντοσιέ (n)
dossier

ντουέτο /duˈe.to/ (n)
duet

ντουλάπα /duˈla.pa/ (n)
armari

ντουλάπι /duˈla.pi/ (n)
armari

ντους /ˈdus/ (n)
dutxa

ντούμπνιο (n)
dubni

ντρέπομαι (v)
enganyar

ντρεζίνα (n)
dresina

ντροπή /dɾoˈpi/ (n)
vergonya, pudor

ντροπαλά (adv)
tímidament

ντροπαλοσύνη (n)
timidesa

ντροπαλός /dɾo.paˈlos/ (adj)
tímid

ντροπιάζω (v)
avergonyir

ντροπιαστικός (adj)
desagradable

ντρόουν (n)
VANT

ντόμινο (n)
dominó

ντόμπρος (adj)
dret jurídic

ντόπιος /ˈdo.pços/ (adj)
autòcton

ντόρος (n)
rebombori

ντύνω /ˈdi.no/ (v)
vestir

ντύσιμο (n)
indumentària

νυγματίζω (v)
compte

νυμφομανία (n)
nimfomania

νυστέρι (n)
bisturí

νυσταγμένος /ni.staɣˈme.nos/
cansat

νυφίτσα /niˈfi.t͡sa/ (n)
mostela

νυχθημερόν /ni.xθi.meˈɾon/ (adv)
escletxa

νυχοκόπτης (n)
tallaungles

νυχτερίδα /ni.xteˈɾi.ða/ (n)
muricec, ratapinyada

νυχτερινός /ni.xte.ɾiˈni/ /ni.xte.ɾiˈno/ /ni.xte.ɾiˈnos/ (adj)
nocturn

νυχτικιά (n)
camisa de dormir

νυχτικό (n)
camisa de dormir

νυχτολούλουδο (n)
enotera

νυχτωμένος
ignorant

νωθρά (adv)
mandrosament

νωθρός /noˈθɾi/ /noˈθɾo/ /noˈθɾos/ (adj)
apàtic

νωθρότητα (n)
accídia

νωπός /noˈpi/ /noˈpo/ /noˈpos/ (adj)
fresc

νωρίς (adv)
aviat

νωτιαίος μυελός /no.tiˈe.os mi.eˈlos/
medul·la espinal

νωχελής /no.çeˈlis/ (adj)
incurós

νωχελικός (adj)
incurós

νόημα /ˈno.i.ma/ (n)
sentit

νόηση /ˈno.i.si/ (n)
comprensiu

νόθος (adj)
adulterí

νόμιμος (adj)
legal

νόμισμα /ˈno.mi.zma/ (n)
moneda

νόμος /ˈno.mos/ (n)
llei

νόμος του Μέρφι /ˈno.mos tu‿ˈmeɾ.fi/
llei de Murphy

νόσος /ˈno.sos/ (n)
malaltia

νόστιμος /ˈno.sti.mos/ (adj)
deliciós
  αυτός που έχει πολύ ωραία γεύση

νότα /ˈno.ta/ (n)
nota
  (διπλωματία) διπλωματικό σημείωμα, διακοίνωση

νότιος /ˈno.ti.os/ (adj)
meridional

νότος /ˈno.tos/ (n)
sud, migdia

νύγμα (n)
fiblada

νύμφη /ˈniɱ.fi/ (n)
nimfa

νύξη (n)
al·lusió

νύστα /ˈni.sta/ (n)
somnolència

νύφη /ˈni.fi/ (n)
núvia
  η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή την ώρα του γάμου της

νύχι /ˈni.çi/ (n)
ungla
  οτιδήποτε μοιάζει με νύχι

νύχτα /ˈni.xta/ (n)
nit

νύχτωμα (n)
capvespre

νώτα (n)
dors

ξάγρυπνος /ˈksa.ɣɾi.pnos/ (adj)
despert

ξάδερφος (n)
cosí

ξάπλα (adv)
vast

ξάφνιασμα (n)
sorpresa

ξάφρισμα (n)
decapar
  η αφαίρεση του αφρού από τρόφιμο που μαγειρεύεται

ξέκωλο
dona fàcil

ξέμπαρκος (adj)
tossal residual

ξένη (n)
desconegut

ξένιος (adj)
hoste
  (δίκτυο υπολογιστών) host: ο κόμβος (node), που είναι υπολογιστής (πχ. τερματικό χρήστη, τάμπλετ, έξυπνο τηλέφωνο, κλπ) και όχι άλλη συσκευή υποστήριξης δικτύου (μεταγωγέας, δρομολογητής, κλπ). Ο υπολογιστής που τα προγράμματά του δεν αφορούν την λειτουργία του ίδιου του δικτύου, αλλά εξυπηρετούν τους χρήστες και γιαυτό είναι «ξενικός» ως προς το δίκτυο

ξένοιαστος (adj)
despreocupat

ξένον (n)
xenó

ξένος /ˈkse.nos/ (adj)
estranger, estrany

ξένος /ˈkse.nos/ (n)
foraster

ξέρω /ˈkse.ɾo/ (v)
saber

ξέσπασμα /ˈkse.spa.zma/ (n)
aparició

ξέστρα /ˈkse.stɾa/ (n)
raspador

ξέφτι (n)
serrell

ξέφωτο /ˈkse.fo.to/ (n)
clariana

ξίγκι /ˈksiŋ.ɟi/ (n)
sèu

ξίδι /ˈksi.ði/ (n)
vinagre

ξίκικος (adj)
pesantor

ξίφος /ˈksi.fos/ (n)
espasa

ξαίνω (v)
cardar

ξαγναντεύω (v)
enquestar

ξαγρυπνισμένος /ksa.ɣɾi.pniˈzme.ni/ /ksa.ɣɾi.pniˈzme.no/ /ksa.ɣɾi.pniˈzme.nos/
despert

ξαγρυπνώ (v)
estai

ξαγρύπνια /ksaˈɣɾi.pɲa/ (n)
vigília

ξαδέρφη /ksaˈðeɾ.fi/ (n)
cosina

ξακουστός (adj)
cèlebre

ξανά /ksaˈna/ (adv)
de nou

ξαναβάζω (v)
entregar

ξαναβλέπω (v)
reveure

ξαναγυρίζω (v)
barrejar

ξαναθυμίζω (v)
recordar

ξανακάνω (v)
refer

ξανακαλώ (v)
recordar

ξανακερδίζω (v)
reconquerir

ξανακύλημα (n)
recaiguda
  το νέο όργωμα, το σκάψιμο
  η επανεμφάνιση μιας αρρώστιας

ξαναλέγω (v)
redir

ξαναμωραμένος
boig

ξανανιώνω (v)
rejovenir

ξαναπέφτω (v)
penjar

ξαναπαίρνω (v)
renyar

ξαναπερνώ (v)
planxar

ξαναρχίζω (v)
continuar

ξαναστήνω (v)
redreçar

ξανθιά /ksanˈθça/ (n)
rossa

ξανθός /ksanˈθos/ (adj)
ros

ξανθότητα (n)
grogor

ξανοίγομαι /ksaˈni.ɣo.me/ (v)
ample
  κάνω μεγάλα οικονομικά ανοίγματα, ίσως μεγαλύτερα από όσα επιβάλλει η σύνεση, παίρνω ρίσκο

ξανοίγω /ksaˈni.ɣo/ (v)
aclarir
  (ειδικότερα για χρώματα) κάνω πιο ανοιχτό, πιο φωτεινό

ξαντό (n)
borrissol

ξαπλωμένος /ksa.ploˈme.nos/
bicicleta reclinada

ξαπλώνω (v)
ajaure's
  πέφτω στο κρεβάτι για να κοιμηθώ ή απλώς να ξεκουραστώ

ξαπλώστρα (n)
gandula

ξαρμάτωτος (adj)
desarmat

ξασπρίζω (v)
blanquejar

ξαφνιάζω (v)
sorprendre

ξαφνιασμένος
atònit

ξαφνικά /ksa.fniˈka/ (adv)
de sobte, sobtadament

ξαφνικός (adj)
sobtat

ξεβάφω (v)
descolorir

ξεβγάζω (v)
continuar
  ξεπλένω για να φύγουν τα σαπούνια από κάτι που σαπούνισα

ξεβιδώνω /kse.viˈðo.no/ (v)
descargolar

ξεβλασταρώνω (v)
brollar

ξεβράζω (v)
refusar

ξεγελάω /kse.ʝeˈla.o/ (v)
decebre

ξεγεννώ (v)
donar a llum

ξεγράφω (v)
esborrar

ξεγυμνώνω /kse.ʝimˈno.no/ (v)
denudar
  γδύνω κάποιον εντελώς

ξεδίνω (v)
canviar

ξεδιαλύνω (v)
aclarir

ξεδιψώ /kse.ðiˈpso/ (v)
assaciar

ξεδοντιάζομαι (v)
perdre

ξεδοντιάζω (v)
agarrar

ξεθάβω (v)
exhumar

ξεθαμπώνω (v)
aclarir

ξεθεωμένος
esgotat

ξεθεώνω (v)
crebar

ξεθολώνω (v)
aclarir

ξεθυμαίνω (v)
descarregar

ξεθωριασμένος
passat

ξεκάθαρα /kseˈka.θa.ɾa/ (adv)
clarament

ξεκάθαρος /kseˈka.θa.ɾos/ (adj)
clar

ξεκάνω (v)
esgotar
  εξοντώνω κάποιον, τον κουράζω πολυ
  (λαϊκότροπο) σκοτώνω καποιον
  {παρωχημένο) και (λαϊκότροπο) "σκοτώνω" κάτι πουλώντας του σε εξευτελιστική τιμή, το πουλάω όσο-όσο, το ξεφορτώνομαι
  απαλλάσσομαι από φορτίο ή δουλειές

ξεκίνημα (n)
sortida

ξεκαβαλικεύω (v)
sortida

ξεκαθαρίζω (v)
aclarir

ξεκαρδίζομαι /kse.kaɾˈði.zo.me/ (v)
esclatar

ξεκινώ (v)
anar-se
començar
  (μεταβατικό) θέτω σε κίνηση ή σε λειτουργία κάτι

ξεκλειδώνω /kse.kliˈðo.no/ (v)
encetar

ξεκληρίζω (v)
delmar

ξεκοκαλίζω (v)
desossar

ξεκομμένος /kse.koˈme.nos/
cupè

ξεκουμπίζομαι /kse.kumˈbi.zo.me/ (v)
abandonar

ξεκουράζομαι (v)
afluixar

ξεκουράζω (v)
reposar

ξεκούραση (n)
descans

ξεκόβω (v)
donar una repulsa a

ξεκόλλημα (n)
despreniment

ξελαφρώνω (v)
alleujar

ξελιγωμένος /kse.li.ɣoˈme.nos/
afamat

ξελογιάζω /kse.loˈʝa.zo/ (v)
infatuar

ξελογιάστρα (n)
bruixa

ξελόγιασμα (n)
seducció

ξεμένω (v)
apagada

ξεμαθαίνω (v)
desaprendre

ξεμαλλιάζω (v)
agarrar

ξεμοναχιάζω (v)
aïllar

ξεμοντάρω (v)
sortida

ξεμουδιάζω /kse.muˈðʝa.zo/ (v)
deixondir

ξεμπέρδεμα (n)
resolució

ξεμπερδεύω (v)
desembolicar
desembullar
  ενεργώ έτσι ώστε κάτι ή κάποιος να πάψει να είναι μπερδεμένο(ς)

ξεμπλέκω (v)
desembolicar
  λύνω ένα περίπλοκο πρόβλημα
  βοηθώ κάποιον να ξεφύγει από μια περίπλοκη κατάσταση, τον απεμπλέκω
desembullar
  ξεμπερδεύω μαλλιά, νήματα

ξεμπλοκάρω /kse.bloˈka.ɾo/ (v)
desblocar

ξεμπροστιάζω (v)
desvelar

ξεμυαλίζω (v)
perdre

ξεμυτίζω /kse.miˈti.zo/ (v)
treure

ξεμωραίνω /kse.moˈɾe.no/ (v)
infantilitzar

ξεμωραμένος
senil

ξενέρωτος (adj)
ennuvolat

ξενίζω (v)
tallar

ξεναγός (n)
guia

ξεναγώ /kse.naˈɣo/ (v)
guiar

ξενερώνω (v)
eliminació

ξενικός (adj)
aliè

ξενισμός (n)
aliè

ξενιτεύομαι (v)
emigrar

ξενιτιά (n)
aliè

ξενοδοχείο /kse.no.ðoˈçi.o/ (n)
hotel

ξενοιάζω /kseˈɲa.zo/ (v)
acabar

ξενοιασιά (n)
despreocupació

ξενοκοιτάζω (v)
córrer

ξενοφοβία (n)
xenofòbia

ξενοφοβικός (adj)
xenòfob

ξεντύνω /ksenˈdi.no/ (v)
despullar

ξενυχτίζω (v)
apagar-se
  περνάω τη νύχτα διασκεδάζοντας

ξενόφοβος (n)
xenòfob

ξενώνας /kseˈno.nas/ (n)
habitació dels convidats

ξενώνας νεότητας
alberg de joventut

ξεπαγιάζω (v)
amatonar-se

ξεπαρθενεύω (v)
desflorar

ξεπατικώνω (v)
copiar

ξεπεζεύω (v)
sortida

ξεπερνάω /kse.peɾˈna.o/ (v)
avançar

ξεπεσμένος
caigut
  εκείνος που βρίσκεται σε φάση παρακμής, που έχει χάσει το κύρος του

ξεπεσμός (n)
caiguda

ξεπετώ (v)
aparèixer

ξεπηδώ (v)
aparèixer

ξεπλένω (v)
esbandir

ξεπουλάω /kse.puˈla.o/ (v)
liquidar

ξεπουπουλιάζω (v)
perseverància

ξεπροβάλλω (v)
aparèixer

ξεραίνω (v)
assecar

ξερακιανός (adj)
flac

ξεριζώνομαι (v)
arrencar

ξεριζώνω (v)
arrancar

ξερικός (adj)
xèric

ξερνάω /kseɾˈna.o/ (v)
vomitar
  (οικείο) κάνω εμετό

ξεροκέφαλος /kse.ɾoˈce.fa.los/ (adj)
tossut

ξεροκόμματο (n)
crostó

ξερόλας /kseˈɾo.las/ (n)
setciències

ξερός /kseˈɾos/ (adj)
sec

ξεσήκωμα (n)
avalot

ξεσηκώνω (v)
aixecar
  παρακινώ σε δράση:

ξεσκίζω (v)
esquinçar

ξεσκατίζω (v)
torcar

ξεσκατώνω (v)
torcar

ξεσκεπάζω (v)
descobrir

ξεσκονίζω /kse.skoˈni.zo/ (v)
desempolsar

ξεσκονόπανο (n)
drap

ξεσκουριάζω (v)
deixondir

ξεσπάω /kseˈspa.o/ (v)
esclatar

ξεσπιτώνω (v)
caçar

ξεστομίζω (v)
bramar

ξεστραβώνω /kse.stɾaˈvo.no/ (v)
redreçar

ξεστρατίζω (v)
desviar

ξεστρώνω /kseˈstɾo.no/ (v)
desparar (Tisch)

ξεσυνερίζομαι (v)
seriosament

ξεσχίζω (v)
esquinçar
  μεσοπαθητικό: σχίζομαι, τραυματίζομαι ελαφρά

ξετρελαίνω /kse.tɾeˈle.no/ (v)
afanyar-se

ξετρελαμένος
obcecat

ξετρυπώνω (v)
descobrir

ξετυλίγω (v)
desenvolupar

ξεφάντωμα (n)
xerinola

ξεφεύγω /kseˈfe.vɣo/ (v)
fugir
  γλιτώνω από κάτι που μου είναι δυσάρεστο

ξεφλουδίζω (v)
pelar

ξεφορτώνομαι (v)
abocador

ξεφορτώνω (v)
descarregar

ξεφουσκώνω (v)
desinflar

ξεφτέρι /kseˈfte.ɾi/ (n)
esparver
  (πτηνό) λαϊκή ονομασία αρπαχτικού πουλιού (Accipiter nisus) που μοιάζει με γεράκι με χαρακτηριστικό ξανθό χρώμα στα φτερά των ποδιών, πάρα πολύ γρήγορο σε σημείο να μπορεί να συλλαμβάνει μικρά πουλιά στον αέρα

ξεφυσάω /kse.fiˈsa.o/ (v)
bufar

ξεφυτρώνω (v)
acuitar

ξεφωνίζω (v)
bramar

ξεφόρτωμα (n)
descàrrega

ξεχαρβαλωμένος /kse.xaɾ.va.loˈme.nos/
tremolós

ξεχασιάρης (adj)
oblidós

ξεχειλίζω /kse.çiˈli.zo/ (v)
inundar

ξεχειμωνιάζω /kse.çi.moˈɲa.zo/ (v)
hivernar

ξεχνάω /kseˈxna.o/ (v)
oblidar

ξεχωρίζω (v)
discriminar
  χωρίζω κατά κατηγορίες ομάδες αντικειμένων ή ανθρώπων
  μεροληπτώ, ευνοώ
destriar
  είμαι διαφορετικός, συνήθως καλύτερος σε κάτι, και με διακρίνουν εύκολα μέσα σε ένα πλήθος, διακρίνομαι σε ένα τομέα, αποσπώμαι από την οικονομική και κοινωνική τάξη στην οποία γεννήθηκα
distingir
  διακρίνω ή ακούω με δυσκολία κάτι, δύσκολα εντοπίζω διαφορές

ξεχύνομαι (v)
desplegar

ξεϋφαίνω /kse.iˈfe.no/ (v)
desfer

ξηλώνω (v)
treure l'entrellat
  αφαιρώ τις κλωστές που κρατούσαν συνδεδεμένα δύο υφάσματα ή δύο μέρη του ίδιου υφάσματος

ξημέρωμα (n)
albor

ξημαρισιά (n)
bruticia

ξημερώνει /ksi.meˈɾo.ni/ (v)
escletxa

ξημερώνω (v)
escletxa

ξηρά (n)
terra

ξηραντήριο (n)
assecador

ξηρασία (n)
sequera

ξηρός (adj)
sec

ξηρός καρπός
nou

ξι (n)
ksi

ξινάδα (n)
acidesa

ξινίζω (v)
acidificar
  (μεταβατικό) κάνω τη γεύση ξινή

ξινίλα (n)
acidesa

ξινός /ksiˈnos/ (adj)
agre

ξιφίας (n)
emperador, peix espasa

ξιφίδιο /ksiˈfi.ði.o/ (n)
punyal
  (λόγιο, οπλισμός) υποκοριστικό του ξίφος, μικρό ξίφος

ξιφασκία /ksi.faˈsci.a/ (n)
esgrima

ξιφοειδής (adj)
xifoide

ξιφολόγχη /ksi.foˈloŋ.çi/ (n)
baioneta

ξιφομάχος (n)
espadatxí

ξιφομαχία /ksi.fo.maˈçi.a/ (n)
esgrima

ξιφομαχώ (v)
esgrimir

ξοδεύω /ksoˈðe.vo/ (v)
gastar
  πληρώνω και εξαντλώ ένα ποσό για κάτι που θέλω

ξομπλιάζω (v)
clacar

ξομπλιάστρα (n)
bordador

ξοφλάω (v)
liquidar

ξυλάγγουρο /ksiˈlaŋ.ɡu.ɾo/ (n)
alficossera

ξυλάκι (n)
apegar

ξυλένιο (n)
xilè

ξυλεία (n)
fusta

ξυλιά /ksiˈʎa/ (n)
bordell

ξυλιάζω /ksiˈʎa.zo/ (v)
amatonar-se

ξυλογραφία (n)
xilografia

ξυλοδαρμός /ksi.lo.ðaɾˈmos/ (n)
pallissa

ξυλοκοπώ (v)
aporrinar

ξυλοκόπημα (n)
batussa

ξυλοκόπος (n)
llenyataire

ξυλοπάπουτσο (n)
esclop

ξυλοπέδιλο (n)
esclop

ξυλοπόδαρο /ksi.loˈpo.ða.ɾo/ (n)
xanca
  ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με μακρόστενο πόδι, πάνω στην οποία πατάει κάποιος και περπατάει

ξυλουργείο (n)
fusteria

ξυλουργική (n)
fusteria

ξυλουργός (n)
fuster

ξυλοφάγος /ksi.loˈfa.ɣos/ (adj)
xilòfag
  (εντομολογία) για έντομα ή άλλους οργανισμούς που τρώνε ξύλο

ξυλόκαρφο /ksiˈlo.kaɾ.fo/ (n)
agulla d'estendre

ξυλόφωνο /ksiˈlo.fo.no/ (n)
xilòfon

ξυλώδης (adj)
llenyós

ξυπνάω /ksiˈpna.o/ (v)
despertar
  (αμετάβατο) σταματάω να έχω ψευδαισθήσεις, να ζω σε μια ονειρική πραγματικότητα ή να είμαι αδρανής, αφυπνίζομαι
  (μεταβατικό) αφυπνίζω κάποιον που ζει με ψευδαισθήσεις, σε μια ονειρική πραγματικότητα ή είναι αδρανής

ξυπνητήρι (n)
despertador

ξυπόλυτος /ksiˈpo.li.tos/ /ksiˈpo.ltos/ (adj)
descalç

ξυράφι /ksiˈɾa.fi/ (n)
navalla

ξυρίζω /ksiˈɾi.zo/ (v)
afeitar

ξυραφάκι (n)
fulla d'afaitar
  η αντικαταστάσιμη ατσάλινη, λεπτή, εύκαμπτη και πλατιά λάμα ξυριστικής μηχανής

ξυστά (adv)
decapar

ξυστρί (n)
estrijolar

ξωτικό (n)
elf

ξόδεμα (n)
despesa

ξόρκι (n)
conjur

ξύλινος /ˈksi.li.ni/ /ˈksi.li.no/ /ˈksi.li.nos/ (adj)
de fusta

ξύλο /ˈksi.lo/ (n)
fusta
  (μόνο στον ενικό) η άσκηση βίας εναντίον ανθρώπου ή ζώου· ξυλοκόπημα, βιαιοπραγία

ξύλωμα /ˈksi.lo.ma/ (n)
xilema

ξύνω /ˈksi.no/ (v)
gratar

ξύπνημα (n)
despertador

ξύπνιος (n)
despert
  η εγρήγορση

ξύσμα /ˈksi.zma/ (n)
encenall

ξύστρα (n)
maquineta de fer punta
  (γραφική ύλη) μικρό εργαλείο που έχει ανάλογη τρύπα και λεπίδα για το ξύσιμο μολυβιών

ο
el
  αρσενικό οριστικό άρθρο που μπαίνει πριν από ουσιαστικό, κύριο όνομα ή επίθετο (ονομαστική ενικού)

ο κύβος ερρίφθη /o‿ˈci.vos eˈɾi.fθi/
s'ha tirat el dau

ο νόμος του αντιπεπονθότος
llei del talió

ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
els fins justifiquen els mitjans

οίαξ (n)
arjau
  (αρχαιοπρεπές) το δοιάκι, η λαγουδέρα, η λαβή του πηδαλίου

οίδημα /ˈi.ði.ma/ (n)
edema

οίκημα (n)
habitacle

οίκος /ˈi.kos/ (n)
casa

οίκος ανοχής /ˈi.kos a.noˈçis/
bordell

οίκτος /ˈi.ktos/ (n)
pietat

οίστρος /ˈi.stɾos/ (n)
transport
  (μεταφορικά) πνευματική και ψυχική διέγερση

οβάλ (adj)
ovular

οβίδα /oˈvi.ða/ (n)
obús

οβελίας /o.veˈli.as/ (n)
fermall

οβελίσκος (n)
obelisc

οβελός (n)
fermall

οβιδοβόλο (n)
obús

οβολός (n)
òbol

ογδοηκοστός
huitantè

ογδοντάρης (n)
octogenari

ογδοντάχρονος (adj)
octogenari

ογδόντα
vuitanta, huitanta

ογκανέσσιο (n)
oganessó

ογκηθμός /oŋ.ɟiθˈmos/ (n)
bram

ογκολογία (n)
oncologia

ογκομετρικός (adj)
volumètric

ογκόλιθος /oŋˈɡo.li.θos/ (n)
bloc

ογκόπαγος (n)
gel marí

ογκώδης (adj)
voluminós

ογκώνομαι (v)
augmentar

οδήγημα (n)
conducció

οδήγηση /oˈði.ʝi.si/ (n)
conducció

οδαλίσκη /o.ðaˈli.sci/ (n)
odalisca

οδεύω (v)
caminar

οδηγία (n)
encàrrec

οδηγητής (n)
guiar

οδηγός /o.ðiˈɣos/ (n)
conductor

οδηγώ /o.ðiˈɣo/ (v)
conduir

οδικώς /o.ðiˈkos/ (adv)
camí

οδογέφυρα /o.ðoˈʝe.fi.ɾa/ (n)
viaducte

οδοδείκτης /o.ðoˈði.ktis/ (n)
rètol

οδοιπορικό (n)
desplaçament
  ο πληθυντικός ως ουσιαστικό, τα οδοιπορικά, σημαίνει την αμοιβή για τα έξοδα που κάνει ένας δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος στη διάρκεια ταξιδιού εκτός έδρας ή γενικά για τις επαγγελματικές μετακινήσεις του

οδομαχία (n)
ruda

οδοντίατρος /o.ðonˈdi.a.tɾos/ (n)
dentista

οδοντίνη /o.ðonˈdi.ni/ (n)
dentina

οδοντικός /o.ðon.diˈkos/ (adj)
dental
  που ανήκει ή αναφέρεται στα δόντια
  (γλωσσολογία) το σύμφωνο που παράγεται με την επαφή της γλώσσας πάνω στα δόντια

οδοντογλυφίδα /o.ðon.do.ɣliˈfi.ða/ (n)
escuradents

οδοντοστοιχία (n)
dentadura

οδοντοστοματολογία (n)
odontoestomatologia

οδοντωτός (adj)
cremallera

οδοντόβουρτσα (n)
raspall de dents, raspallet de les dents

οδοντόκρεμα (n)
pasta de dents

οδοστρωτήρας (n)
piconadora

οδυνηρός /o.ði.niˈɾos/ (adj)
afanyòs

οδόμετρο /oˈðo.me.tro/ (n)
comptaquilòmetres

οδός /oˈðos/ (n)
carrer

οδόστρωμα /oˈðo.stɾo.ma/ (n)
calçada

οδόφραγμα (n)
barricada

οδύνη /oˈði.ni/ (n)
angoixa

οζονόσφαιρα (n)
ozonosfera

οθωμανικός (adj)
otomà

οθόνη /oˈθo.ni/ (n)
pantalla

οθόνη αφής
pantalla tàctil

οικία /iˈci.a/ (n)
inici

οικείος /iˈci.os/ (adj)
familiar

οικειοποίηση /i.ci.oˈpi.i.si/ (n)
apropiació

οικειότητα /i.ciˈo.ti.ta/ (n)
confiança

οικιακά /i.ci.a.ˈka/ (n)
neteja

οικιακός /i.ci.a.ˈkos/ (adj)
domèstic

οικισμός (n)
assentament

οικο- /i.ko/
eco-

οικογένεια /i.koˈʝe.ni.a/ (n)
família

οικογενειακός /i.ko.ʝe.ni.aˈci/ /i.ko.ʝe.ni.aˈko/ /i.ko.ʝe.ni.aˈkos/ (adj)
marieta

οικογενειακώς (adv)
marieta

οικογενειοκρατία /i.ko.ʝe.ni.o.kɾaˈti.a/ (n)
nepotisme

οικοδέσποινα (n)
amfitriona

οικοδεσπότης (n)
hoste

οικοδομή /i.ko.ðoˈmi/ (n)
construcció

οικοδομικός (adj)
construcció

οικοδομώ /i.ko.ðoˈmo/ (v)
construir

οικοδόμηση (n)
construcció

οικοδόμος (n)
obrer

οικολογία /i.ko.loˈʝi.a/ (n)
ecologia
  (επιστήμη, βιολογία) η μελέτη του μεγέθους και της διάδοσης των πληθυσμών των ζώντων οργανισμών

οικολογικά (adv)
ecològicament

οικολογικός /i.ko.lo.ʝiˈkos/ (adj)
ecològic

οικολόγος /i.koˈlo.ɣos/ (n)
ecòleg

οικονομία (n)
economia

οικονομετρία (n)
econometria

οικονομικά (adv)
econòmicament

οικονομικά (n)
economia

οικονομική διάσωση
rescat

οικονομικός (adj)
econòmic

οικονομολόγος (n)
economista

οικονομώ (v)
estalviar

οικονόμος (n)
alforrador
  αυτός ή αυτή που του/της έχουν ανατεθεί διαχειριστικά καθήκοντα
  (αξίωμα, θρησκεία) τίτλος που δίνεται σε έγγαμους κληρικούς
casera
  (επάγγελμα) υπηρέτης ή υπηρέτρια που έχει αναλάβει τη διαχείριση του σπιτιού

οικοσελίδα (n)
pàgina d'inici

οικοσυστημικός (adj)
ecosistèmic

οικοσύστημα (n)
ecosistema

οικοτοξικολογία (n)
ecotoxicologia

οικοτουρισμός (n)
ecoturisme

οικοτροφείο (n)
pensió

οικουμενισμός /i.ku.me.niˈzmos/ (n)
ecumenisme

οικτίρω (v)
llàstima

οικτιρμός /i.ktiɾˈmos/ (n)
llàstima

οικόπεδο /iˈko.pe.ðo/ (n)
conspirar

οικόσημο /iˈko.si.mo/ (n)
escut

οικότοπος (n)
hàbitat

οινικός (adj)
vitícola

οινολογία (n)
enologia

οινοποσία (n)
consum

οινοπώλης /i.noˈpo.lis/ (n)
cantiner

οινοχόος (n)
coper

οινόπνευμα /iˈno.pnev.ma/ (n)
alcohol

οιοσδήποτε
qualsevol

οισοφάγος /i.soˈfa.ɣos/ (n)
esòfag

οιστρογόνο (n)
estrògen, estrogen

οιωνοσκοπία (n)
auguri

οιωνοσκόπος /i.o.noˈsko.pos/ (n)
àugur

οιωνός /i.oˈnos/ (n)
auguri

οκάπι (n)
ocapi

οκαρίνα /o.kaˈɾi.na/ (n)
ocarina

οκλαδόν /o.klaˈðon/
sastre

οκνός (adj)
gandul

οκτάβα (n)
octava

οκτάγωνο (n)
octàgon

οκτάδα /oˈkta.ða/ (n)
octet

οκτάνιο /oˈkta.ni.o/ (n)
octà

οκτάντας (n)
octant

οκτάρι (n)
huitena

οκταετηρίδα (n)
huitena
  (λόγιο) χρονικό διάστημα οκτώ ετών
  (λόγιο) η όγδοη επέτειος

οκτακόσια
vuit-cents

ολάνθιστος /oˈlan.θi.stos/ (adj)
cada

ολάνοιχτος (adj)
gran

ολέθριος /oˈle.θɾi.os/ (adj)
catastròfic

ολίσθημα (n)
engalba

ολιβίνης /o.liˈvi.nis/ (n)
olivina

ολιγαρχία (n)
oligarquia

ολιγοπώλιο (n)
oligopoli

ολιγοσακχαρίτης (n)
oligosacàrid

ολιγοτροφικός /o.li.ɣo.tɾo.fiˈkos/ (adj)
oligotròfic

ολιγωρία (n)
deixadesa

ολιγόλογος /o.liˈɣo.lo.ɣos/ (adj)
taciturn

ολισθαίνω (v)
esllavissada

ολισθηρός /o.li.sθiˈɾi/ /o.li.sθiˈɾo/ /o.li.sθiˈɾos/ (adj)
lliscant

ολισμός /o.liˈzmos/ (n)
holisme

ολιστικός /o.li.stiˈkos/ (adj)
holístic

ολκή /olˈci/ (n)
estatura

ολκιμότητα /ol.ciˈmo.ti.ta/ (n)
ductilitat

ολλανδικά (n)
neerlandès, holandès

ολλανδικός (adj)
holandès, neerlandès

ολοένα (adv)
cada cop més

ολοήμερος (adj)
jornada

ολογραφικός (adj)
hologràfic

ολοζώντανος /o.loˈzo(n).da.nos/ (adj)
bén

ολοκαίνουριος /o.loˈce.nuɾ.ʝos/ (adj)
flamant

ολοκλήρωμα (n)
integració

ολοκλήρωση (n)
acabament

ολοκληρωμένο κύκλωμα
circuit integrat

ολοκληρωτικά (adv)
completament

ολοκληρωτικός /o.lo.kli.ɾo.tiˈkos/ (adj)
totalitari
  που αφορά κάτι στο σύνολό του
  άλλη μορφή του ολοκληρωματικός (μαθηματικά) άλλη μορφή του ολοκληρωματικός: που σχετίζεται με ολοκληρώματα

ολοκληρωτισμός /o.lo.kli.ɾo.tiˈzmos/ (n)
totalitarisme

ολοκληρώνω /o.lo.kliˈɾo.no/ (v)
completar

ολομελής (adj)
plenari

ολομόναχος /o.loˈmo.na.xos/ (adj)
cada

ολονύκτιος (adj)
foscor

ολοσχερής (adj)
complet

ολοσχερώς (adv)
completament

ολοφάνερος /o.loˈfa.ne.ɾos/ (adj)
manifest

ολοφύρομαι (v)
gemec

ολυμπιάδα (n)
olimpíada

ολωσδιόλου (adv)
completament

ολόγεμος (adj)
complet

ολόγλυκος (adj)
dolç

ολόγυρος /oˈlo.ʝi.ɾos/ (adj)
ronda

ολόδροσος (adj)
ple

ολόιδιος (adj)
idèntic

ολόκληρος /oˈlo.kli.ɾos/ (adj)
sencer

ολότελα (adv)
completament

ολότητα /oˈlo.ti.ta/ (n)
totalitat

ολόψυχα (adv)
amb entusiasme

ολύμπιος (adj)
olímpic

ομάδα /oˈma.ða/ (n)
equip
  (ειδικότερα) σύνολο αθλητών που συμμετέχουν σε ομαδικό παιχνίδι αντιμετωπίζοντας έναν αντίπαλο

ομάδα αίματος
grup sanguini

ομήγυρη /oˈmi.ʝi.ɾi/ (n)
assemblea

ομίχλη /oˈmi.xli/ (n)
boira

ομαδοποίηση (n)
agrupament

ομαδοποιώ (v)
agrupar

ομαλά (adv)
suaument

ομελέτα /o.meˈle.ta/ (n)
truita

ομηρικός /o.miˈɾi.kos/ (adj)
homèric

ομιλία /o.miˈli.a/ (n)
parla

ομιλητής /o.mi.liˈtis/ (n)
locutor
  φυσικός ομιλητής: αυτός που έχει μια γλώσσα για μητρική του
parlant
  αυτός που εκφωνεί ένα λόγο, μια ομιλία

ομοίωμα /oˈmi.o.ma/ (n)
efígie

ομοβροντία (n)
salva

ομογένεια /o.moˈʝe.ni.a/ (n)
homogeneïtat

ομογενής /o.mo.ʝeˈnes/ /o.mo.ʝeˈnis/ (adj)
homogeni

ομοεθνικισμός (n)
homonacionalisme

ομοιογενής /o.mi.o.ʝeˈnis/ (adj)
homogeni

ομοιογενώς (adv)
homogèniament

ομοιοκαταληκτώ (v)
rimar

ομοιοκαταληξία /o.mi.o.ka.ta.liˈksi.a/ (n)
rima

ομοιομορφία (n)
uniformitat

ομοιοπάθεια (n)
homeopatia

ομοιοπαθητική (n)
homeopatia

ομοιοπαθητικός (adj)
homeopàtic

ομοιοπολικός (adj)
covalent

ομοιοπολικός δεσμός
enllaç covalent

ομοιόβαθμος /o.miˈo.vaθ.mos/ (adj)
igual

ομοιόμορφα /o.miˈo.moɾ.fa/ (adv)
uniformement

ομοιόμορφος (adj)
uniforme

ομοιόσταση (n)
homeòstasi

ομοιότητα /o.miˈo.ti.ta/ (n)
similitud

ομολογία (n)
aparell

ομολογώ (v)
confessar

ομορφαίνω (v)
embellir
  (μεταβατικό) κάνω κάτι πιο όμορφο

ομορφιά /o.moɾˈfʝa/ (n)
bellesa

ομοσκεδαστικότητα (n)
homoscedasticitat

ομοσπονδία /o.mo.sponˈði.a/ (n)
federació

ομοσπονδιακός /o.mo.spon.ði.aˈkos/ (adj)
federal

ομοταξία /o.mo.taˈksi.a/ (n)
classe

ομοτιμία (n)
paritat

ομοφοβικός (adj)
homòfob

ομοφυλοφιλία /o.mo.fi.lo.fiˈli.a/ (n)
homosexualitat

ομοφυλοφιλικός (adj)
homosexual

ομοφυλόφιλος /o.mo.fiˈlo.fi.los/ (n)
homosexual

ομοϊδεάτης (n)
mateix

ομπρέλα /omˈbɾe.la/ (n)
paraigua

ομπρελοθήκη (n)
paraigüer

ομφάλιος (adj)
umbilical

ομφάλιος λώρος /oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos/
cordó umbilical

ομφαλός (n)
melic

ομωνυμία /o.mo.niˈmi.a/ (n)
homonímia

ομόγραφος (adj)
homògraf

ομόθρησκος /oˈmo.θɾi.skos/ (adj)
coreligionari

ομόθυμος /oˈmo.θi.mos/ (adj)
continu

ομόλογο (n)
obligació

ομόνοια (n)
concòrdia

ομότιμος (adj)
emèrit

ομόφυλος /oˈmo.fi.los/ (adj)
mateix

ομόφωνα /oˈmo.fo.na/ (adv)
unànimement

ομόφωνος /oˈmo.fo.nos/ (adj)
homòfon
  (φωνητική) για γράμματα ή λέξεις που προφέρονται με τον ίδιο τρόπο

ομώνυμος /oˈmo.ni.mos/ (adj)
homònim
  που έχει το ίδιο όνομα, τον ίδιο τίτλο
  (γραμματική) ομώνυμες λέξεις: οι ομόηχες λέξεις, λέξεις με όμοια προφορά αλλά διαφορετική σημασία

ονειρεύομαι /o.niˈɾe.vo.me/ (v)
somiar, somniar

ονειρολογία /o.ni.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
oneirologia

ονειροπαγίδα /o.ni.ɾo.paˈʝi.ða/ (n)
atrapa-somnis

ονειροπαρμένος /o.ni.ɾo.paɾˈme.nos/
dolç

ονειροπολώ /o.ni.ɾo.poˈlo/ (v)
somiar despert

ονειροπόλημα /o.ni.ɾoˈpo.li.ma/ (n)
ensomni

ονειροπόλος (n)
somiador

ονειρώδης /o.niˈɾo.ðis/ (adj)
idíl·lic

ονοβρυχίδα /o.no.vɾiˈçi.ða/ (n)
trepadella

ονομάζω (v)
anomenar

ονομασιολογία (n)
onomasiologia

ονομαστική /o.no.ma.stiˈci/ (n)
cas nominatiu
  (γραμματική) η πτώση με την οποί δηλώνεται το υποκείμενο στα κλιτά μέρη του λόγου

ονομαστική αξία
valor nominal

ονοματίζω /o.no.maˈti.zo/ (v)
anomenar

ονοματική φράση
sintagma nominal

ονοματολογία /o.no.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
nomenclatura

ονοματοποιία /o.no.ma.to.piˈi.a/ (n)
onomatopeia

οντισιόν (n)
audició

οντολογία (n)
ontologia

οντολογικός (adj)
ontològic

οντότητα /onˈdo.ti.ta/ (n)
entitat

ονυχολυσία (n)
onicòlisi

οξέωση (n)
acidosi

οξαλικός /o.ksa.liˈkos/ (adj)
oxàlic

οξείδιο (n)
òxid

οξειδώνω (v)
oxidar

οξιά /oˈksça/ (n)
faig

οξικός (adj)
acètic

οξοναιμία (n)
acetonèmia

οξυγονοκολλητής (n)
soldador

οξυγονοκολλώ (v)
soldar

οξυγονοκοπή (n)
mordaç

οξυγονώνω /o.ksi.ɣoˈno.no/ (v)
oxigenar

οξυγόνο /o.ksiˈɣo.no/ (n)
oxigen
  (συνεκδοχικά) η συσκευή παροχής οξυγόνου για ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα
  (βιολογία) κύκλος του οξυγόνου : η κυκλική μεταφορά του οξυγόνου στη φύση από την κατανάλωσή από τους ανθρώπους τα ζώα και τα φυτά μέχρι την εκ νέου παραγωγή του από τα φυτά

οξυγόνωση (n)
oxigenació

οξυδέρκεια (n)
perspicàcia

οξυδερκής /o.ksi.ðeɾˈcis/ (adj)
perspicaç

οξυζενέ (n)
aigua oxigenada

οξυθυμία /o.ksi.θiˈmi.a/ (n)
irascibilitat

οξυκέφαλος (adj)
cabota

οξυτοκίνη (n)
oxitocina

οξύ (n)
àcid

οξύνοια /oˈksi.ni.a/ (n)
percepció

οξύρρυγχος /oˈksi.ɾiŋ.xos/ (adj)
esturió

οξύς /oˈksis/ (adj)
àcid

οξύτητα (n)
acidesa

οπίσθιος (adj)
darrere

οπαδός /o.paˈðos/ (n)
aficionat

οπερέτα /o.peˈɾe.ta/ (n)
opereta
  (μουσική) ελαφρό μουσικοθεατρικό είδος με (σατιρικούς) διαλόγους

οπιομανής (adj)
addicte

οπιούχο (n)
opiaci

οπισθέλκουσα (n)
resistència

οπισθογραφώ /o.pi.sθo.ɣɾaˈfo/ (v)
secundar

οπισθοδρομώ /o.pi.sθo.ðɾoˈmo/ (v)
cedir

οπισθοπεριτοναϊκός (adj)
retroperitoneal

οπισθοφυλακή (n)
rereguarda

οπισθοχωρώ /o.pi.sθo.xoˈɾo/ (v)
cedir

οπισθοχώρηση /o.pi.sθoˈxo.ɾi.si/ (n)
retirada

οπισθότυπος (n)
retrògrad

οπισθόφυλλο /o.piˈsθo.fi.lo/ (n)
cobertura

οπλή /oˈpli/ (n)
peülla

οπλίζομαι (v)
prendre les armes

οπλίζω (v)
armar

οπληφόρος (n)
ungulat

οπλισμένος
armat

οπλισμός /o.pliˈzmos/ (n)
armament
  ένα σύνολο από όπλα (που χρησιμοποιεί ένας ένοπλος ή ένα σύνολο ανθρώπων, π.χ. στρατός)
armadura
  (μουσική) οι διέσεις ή υφέσεις που βρίσκονται στην αρχή ενός πεντάγραμμου και καθορίζουν την κλίμακα ενός μουσικού κομματιού

οπλονομείο /o.plo.noˈmi.o/ (n)
càrrec

οπλοστάσιο (n)
arsenal

οποίος /oˈpi.os/
cosa que

οποιοσδήποτε /o.pçozˈði.po.te/
qualsevol

οποτεδήποτε /o.op.teˈði.po.te/ (adv)
cada

οπουδήποτε /o.puˈði.po.te/ (adv)
onsevol

οπτασία /o.ptaˈsi.a/ (n)
fantasia

οπτασιασμός (n)
vista

οπτική (n)
òptica

οπτική ίνα
fibra òptica

οπτική γωνία
punt de vista

οπτικοακουστικός /op.ti.ko.a.ku.stiˈkos/ (adj)
audiovisual

οπτικός /op.tiˈkos/ (adj)
òptic

οπτιμισμός (n)
optimisme

οπτομέτρης (n)
optometrista

οπωροφόρο (n)
arbre fruiter

οπωρώνας (n)
horta

οπωσδήποτε /o.pozˈði.po.te/ (adv)
decididament

ορίζοντας /oˈɾi.zon.das/ (n)
horitzó

ορίζουσα (n)
determinant

ορίζω /oˈɾi.zo/ (v)
definir

ορίστε
indultar

οραματίζομαι (v)
aspirar

οραματισμός /o.ɾa.ma.tiˈzmos/ (n)
prospectiva

ορατόριο /o.ɾaˈto.ɾi.o/ (n)
oratori

ορατός (adj)
visible

ορατότητα /o.ɾaˈto.ti.ta/ (n)
visibilitat

οργάνωση /oɾˈɣa.no.si/ (n)
organització

οργή /oɾˈʝi/ (n)
ira

οργανικός /oɾ.ɣa.niˈkos/ (adj)
instrumental

οργανισμός /oɾ.ɣa.niˈzmos/ (n)
organisme

οργανοληπτικός (adj)
organolèptic

οργαντίνα (n)
organdí

οργανωτής (n)
organitzador

οργανωτικός (adj)
organitzada

οργανώνω /oɾ.ɣaˈno.no/ (v)
organitzar

οργανώτρια (n)
organitzadora

οργασμικός (adj)
orgàsmic

οργασμός /oɾ.ɣaˈzmos/ (n)
orgasme

οργιά (n)
braça

οργιάζω (v)
lliurar

οργισμένα (adv)
furiosament

οργουελικός (adj)
orwel·lià

οργώνω /oɾˈɣo.no/ (v)
llaurar

οργώσιμος (adj)
cultivable

ορδή (n)
horda

ορδαλία (n)
ordalia

ορείχαλκος /oˈri.xal.kos/ (n)
llautó

ορεβουάρ
a reveure

ορειβάτης (n)
alpinista

ορειβάτισσα (n)
alpinista

ορειβασία (n)
alpinisme

ορεινός (adj)
muntanyós

ορεκτικό /o.ɾe.ktiˈko/ (n)
entrant
  οτιδήποτε τρώγεται πριν από το κανονικό φαγητό, προκειμένου ν’ ανοίξει η όρεξη

ορεξάτος (adj)
afamat

ορθάνοιχτος /oɾˈθa.ni.xtos/ (adj)
de bat a bat

ορθή γωνία
angle recte

ορθογένεση /or.θoˈɣe.ne.si/ (n)
ortogènesi

ορθογραφία /oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
ortografia

ορθογραφικός (adj)
ortogràfic

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
rectangle

ορθογώνιος (adj)
rectangular

ορθοδοντική (n)
ortodontologia

ορθοδοξία /o.ɾθo.ðoˈksi.a/ (n)
ortodoxa

ορθολογικά (adv)
racionalment

ορθολογικός /oɾ.θo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
racional

ορθολογισμός /oɾ.θo.lo.ʝiˈzmos/ (n)
racionalisme

ορθομαρμάρωση /oɾ.θo.maɾˈma.ɾo.si/ (n)
bala

ορθοπεδικός /oɾ.θo.pe.ðiˈkos/ (n)
ortopèdic
  (ιατρική,επάγγελμα) ο γιατρός που έχει ειδικευτεί στην αποκατάσταση κακώσεων του μυοσκελετικού συστήματος

ορθοποδώ (v)
entregar

ορθορεξία /oɾ.θo.ɾeˈksi.a/ (n)
ortorèxia

ορθοστασία /oɾ.θo.staˈsi.a/ (n)
dempeus

ορθόδοξος /oɾˈθo.ðo.ksos/ (n)
ortodox

ορθόκεντρο (n)
ortocentre

ορθός /oɾˈθos/ (adj)
dret
  (μεταφορικά) σωστός

ορθώνω (v)
aixecar

οριγκάμι (n)
papiroflèxia

οριζόντια (adv)
horitzontalment

οριζόντιος /o.ɾiˈzon.di.os/ (adj)
horitzontal

οριοθέτηση (n)
delimitació

οριοθετώ (v)
delimitar

ορισμένος /o.ɾiˈzme.nos/
definit
  που έχει οριστεί
algú
  κάποιος (προεξαγγελτικά)

ορισμός /o.ɾiˈzmos/ (n)
definició
  σύντομη και περιεκτική περίοδος λόγου με την οποία περιγράφεται και ερμηνεύεται επακριβώς μια έννοια, σημασία λέξης ή φράσης

οριστικά (adv)
definitivament

οριστική /o.ɾi.stiˈci/ (n)
indicatiu
  (γραμματική) έγκλιση του ρήματος που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί το πραγματικό

οριστικοποιώ (v)
confirmar

οριστικός /o.ɾi.stiˈkos/ (adj)
definit

ορκίζομαι /oɾˈci.zo.me/ (v)
jurar

ορκωμοσία /oɾ.ko.moˈsi.a/ (n)
jurament

ορμέμφυτο /ˈen.sti.kto/ (adj)
impuls

ορμή /oɾˈmi/ (n)
fogositat
embranzida
  (φυσική) διανυσματικό φυσικό μέγεθος το οποίο ισούται με το γινόμενο της μάζας ενός αντικειμένου επί την ταχύτητά του και συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό γράμμα p

ορμήνια (n)
avís

ορμίσκος (n)
ancó

ορμητικά (adv)
impetuosament

ορμητικότητα (n)
fogositat

ορμονικός (adj)
hormonal

ορμόνη /oɾˈmo.ni/ (n)
hormona

ορνιθολογία /oɾ.ni.θo.loˈʝi.a/ (n)
ornitologia

ορνιθολόγος (n)
ornitòleg, ornitòloga

ορνιθοπανίδα /oɾ.ni.θo.paˈni.ða/ (n)
avifauna

ορντινάντσα (n)
ordenança

ορογένεση /o.ɾoˈʝe.ne.si/ (n)
orogènesi

ορογραφία (n)
orografia
  ορεογραφία

οροθετικός /o.ɾo.θe.tiˈkos/ (adj)
seropositiu

ορολογία /o.ɾo.loˈʝi.a/ (n)
terminologia
  (ιατρική) (από ετυμολογία 2) η επιστημονική μελέτη του ορού και άλλων σωματικών υγρών

ορολογικός /o.ɾo.lo.ʝiˈkos/ (adj)
terminològic
  που έχει σχέση με την ορολογία (τους όρους) ή αναφέρεται σ’ αυτή

οροπέδιο /o.ɾoˈpe.ði.o/ (n)
altiplà

οροσειρά /o.ɾo.siˈɾa/ (n)
serralada

οροφή /o.ɾoˈfi/ (n)
sostre

οροφοκομία (n)
tasques de la llar

ορτσάρω (v)
caient de proa

ορτυγοθήρας (n)
receptor

ορτύκι /oɾˈti.ci/ (n)
guatlla, guàtlera

ορυζάμυλο (n)
emmidonar

ορυκτέλαιο (n)
oli mineral

ορυκτολογία /o.ɾi.kto.loˈʝi.a/ (n)
mineralogia

ορυκτολόγος /o.ɾi.ktoˈlo.ɣos/ (n)
mineralogista

ορυκτό /o.ɾiˈkto/ (n)
mineral

ορυκτός (adj)
mineral

ορυχείο (n)
mina

ορφανεύω (v)
arribar a ser

ορφανοτροφείο /oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o/ (n)
orfenat

ορφανός /oɾ.faˈnos/ (adj)
orfe

ορφισμός (n)
orfisme

ορχήστρα (n)
orquestra

ορχηστρικός (adj)
orquestral

ορχιδέα /oɾ.çiˈðe.a/ (n)
orquídia

ορόμο (n)
oromo

ορός /oˈɾos/ (n)
sèrum

ορόσημο (n)
fita

ορύσσω /oˈɾi.so/ (v)
cavar

οσιοποίηση (n)
beatificació

οσμή (n)
olor

οσμηρός /o.zmiˈɾos/ (adj)
flairós
  (λόγιο) που αναδίδει οσμές

οσπριώδης (adj)
llegum

οσσετικά (n)
osset

οστάριο (n)
blanc d'os

οστέινος (adj)
ossi

οστεΐνη (n)
cement

οστεο-
osteo-

οστεογένεση /o.ste.oˈʝe.ne.si/ (n)
osteogènesi

οστεολογία /o.ste.o.loˈʝi.a/ (n)
osteologia

οστεοποίηση (n)
ossificació

οστεοποιώ (v)
ossificar

οστεοπόρωση /o.ste.oˈpo.ɾo.si/ (n)
osteoporosi

οστεοσάρκωμα (n)
osteosarcoma

οστεοφυλάκιο (n)
ossari

οστρακισμός (n)
ostracisme

οστρακόδερμο (n)
marisc

οστρύα (n)
òstria

οστό (n)
os

οσφρητικός (adj)
olfactiu

οσφυαλγία (n)
dolor lumbar

οσφυοκάμπτης (n)
reptar

οσφυϊκός (adj)
lumbar

οτζίμπουε (n)
chippewa

οτιδήποτε
qualsevol

οτομοτρίς (n)
automotor

οτοστόπ (n)
autostop

ουάου /ˈu&#x032F;au/
vaja

ουίσκι /uˈi.sci/ (n)
whisky

ουαλικά (n)
gal·lès

ουαλικός (adj)
gal·lès

ουγγιά /uŋˈɟa/ (n)
unça

ουγγρικά (n)
hongarès

ουγγρικός /uŋ.ɡɾiˈkos/ (adj)
hongarès

ουδέν κακόν αμιγές καλού
d'un gran mal en surt un gran bé

ουδέτερος (adj)
neutral, neutre

ουδετερότητα /u.ðe.teˈro.ti.ta/ (n)
neutralitat

ουκρανικά (n)
ucraïnès

ουκρανικός (adj)
ucraïnès

ουλάνος (n)
ulà

ουλή /uˈli/ (n)
cicatriu

ουνιταριανός (adj)
membre del Partit Unitari

ουπς
vaja

ουρά /uˈɾa/ (n)
cua
  λεπτή προέκταση προς τα πίσω αρκετών ζώων ιδίως ερπετών και ψαριών

ουράνιο /uˈɾa.nio/ (n)
urani

ουράνιο σώμα
cos celeste

ουράνιο τόξο
arc de Sant Martí, arc iris

ουράνιος /uˈɾa.ni.os/ (adj)
celeste

ουρήθρα /uˈri.θra/ (n)
uretra

ουρία /uˈɾi.a/ (n)
urea

ουραίος (adj)
caudal

ουραιμία /u.reˈmi.a/ (n)
urèmia

ουραιμικός (adj)
urèmic

ουρακίλη (n)
uracil

ουρακοτάγκος /u.ɾa.koˈtaŋ.ɡos/ (n)
orangutan

ουραλικός /u.ra.liˈkos/ (adj)
uralià

ουρανίσκος /u.ɾaˈnis.kos/ (n)
paladar

ουρανικός (adj)
palatal

ουρανοξύστης /u.ɾa.noˈksi.stis/ (n)
gratacel

ουρανός /u.ɾaˈnos/ (n)
cel
  ο αέρας της ατμόσφαιρας και το διάστημα πέρα από αυτόν, όπως φαίνονται από τη γη, με σχήμα θόλου και βάση τον ορίζοντα

ουρηθροσκόπηση (n)
uretroscòpia

ουρητήρας /u.ɾiˈti.ɾas/ (n)
urèter
  (ανατομία) ένας από τους δύο σωλήνες μαλακών μυϊκών ινών που συνδέουν τον νεφρό με την ουροδόχο κύστη

ουρητήριο /u.ɾiˈti.ɾi.o/ (n)
urinari

ουρικός /u.ɾiˈkos/ (adj)
urinari

ουρλιάζω /uɾˈʎa.zo/ (v)
udolar

ουροδοχείο /u.ɾo.ðoˈçi.o/ (n)
gibrelleta

ουρολογία (n)
urologia

ουρολόγος (n)
uròleg

ουροποιητικός /u.ɾo.pi.i.tiˈkos/ (adj)
urinari

ουσάρος /uˈsa.ɾos/ (n)
hússar

ουσία /uˈsi.a/ (n)
substància

ουσιαστικά (adv)
en el fons
  θεμελιωδώς, εγγενώς
en essència
  εκ των πραγμάτων, πράγματι, ουσιαστικά, κατ' ουσίαν, κατ’ ουσίαν, στην πράξη

ουσιαστικό /u.si.a.stiˈko/ (n)
substantiu

ουσιαστικός (adj)
essencial

ουσιοκρατία (n)
essencialisme

ουσιώδης (adj)
essencial

ουτοπία (n)
utopia

ουτοπικός (adj)
utòpic

ουφ /ˈuf/
uf

ουχρονία (n)
ucronia

οφίκιο (n)
càrrec

οφείλω /oˈfi.lo/ (v)
haver de

οφειλέτης (n)
deutor

οφθαλμίατρος (n)
oftalmòleg

οφθαλμαπάτη (n)
miratge

οφθαλμικός /o.fθal.miˈkos/ (adj)
ocular

οφθαλμοφανής (adj)
manifest

οφθαλμόν αντί οφθαλμού
ull per ull, dent per dent

οφιοειδής /o.fi.o.iˈðis/ (adj)
sinuós

οφσάιντ (n)
fora de joc

οχ /ˈox/
caram

οχετός /o.çeˈtos/ (n)
clavagueram

οχιά /oˈça/ (n)
escurçó

οχλοκρατία /o.xlo.kɾaˈti.a/ (n)
oclocràcia

οχτώ /oˈxto/ (n)
vuit

οχυρό /o.çiˈɾo/ (n)
fortalesa

οχύρωμα (n)
fortificació

ούλο (n)
geniva

ούπατ /ˈu.pat/ (n)
clavilla

ούριος (adj)
darrere

ούριος άνεμος
darrere

ούρο /ˈu.ro/ (n)
orina

ούτε /ˈu.te/
tampoc

ούτε λίγο, ούτε πολύ
almanco (régionalisme)

ούτι /ˈu.ti/ (n)
ud

π.Χ.
aC

π.χ. /pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin/ /ˈpi ˈçi/ /ˈpu ˈxu/
p. ex.

πάγια (adv)
invariablement

πάγιο (n)
crim

πάγκος /ˈpaŋ.ɡos/ (n)
banqueta
  μακρύ ξύλινο ή μεταλλικό κάθισμα χωρίς πλάτη για πολλά άτομα σε δημόσιους χώρους
taulell
  μακρόστενη ορθογώνια επιφάνεια σε ύψος κατάλληλο για διάφορες εργασίες όπως πχ. το μαγείρεμα, που γίνονται από όρθια συνήθως θέση
classe
  επιμήκης κατασκευή σε ανοιχτούς χώρους, πάνω στην οποία εκτίθενται εμπορεύματα

πάγκρεας /ˈpaŋ.ɡɾe.as/ (n)
pàncrees

πάγος /ˈpa.ɣos/ (n)
gel, glaç
  μια μικρή ή μεγάλη μάζα πάγου

πάγουρος (n)
bernat ermità

πάγωμα (n)
gelada

πάει να πει
significar

πάθημα (n)
accident

πάθηση (n)
afecció

πάθος (n)
passió
  πολύ ισχυρό συναίσθημα που υπερισχύει της λογικής
  μεγάλη αγάπη και ενθουσιασμός για κάτι, ολοκληρωτική αφοσίωση, μεγάλη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα για την επίτευξη κάποιου στόχου
  το αντικείμενο του πάθους

πάκο (n)
creu

πάλη /ˈpa.li/ (n)
lluita

πάλη των τάξεων
lluita de classes

πάλι /ˈpa.li/ (adv)
de nou

πάλι /ˈpa.li/ (n)
pali

πάλλομαι (v)
vibrar

πάλλω (v)
vibrar

πάλσαρ (n)
púlsar

πάνα /ˈpa.na/ (n)
bolcall, bolquer

πάνελ /ˈpa.nel/ (n)
panell

πάνθεο /ˈpan.θe.o/ (n)
panteó

πάνθηρας /ˈpan.θi.ɾas/ (n)
pantera

πάνινος (adj)
drap

πάντα /ˈpan.da/ (adv)
sempre

πάντως /ˈpan.dos/ (adv)
en qualsevol cas

πάνω (adv)
a
sobre
  (τοπικό) στην επιφάνεια ενός πράγματος
  εχθρική διάθεση, εναντίωση
  αναφορικά, σχετικά με, σε σχέση με κάτι
  κατοχή αντικειμένου ή μέσων, μαζί με κάποιον, δίπλα σε κάποιον
amunt
  σε ψηλότερο σημείο
aconseguir
  το γραφείο του βρίσκεται ένα όροφο από πάνω από το δικό μου
alt
  (με άρθρο) αυτός που βρίσκεται σε ψηλότερο σημείο
igualment
  κλιμάκωση διαμάχης, θέση υπεροχής ή το επιπλέον σε κάτι ήδη αρκετό

πάπας /ˈpa.pas/ (n)
papa
  (χριστιανισμός) τίτλος του επισκόπου Ρώμης και προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας

πάπια (n)
ánec, ànec
  (πτηνό) νηκτικό πτηνό που μοιάζει με τη χήνα, αλλά μικρότερο σε μέγεθος

πάπλωμα (n)
edredó

πάπρικα /ˈpa.pɾi.ka/ (n)
pebrot

πάπυρος (n)
papir

πάρκινγκ (n)
aparcament

πάρκινσον (n)
malaltia de Parkinson

πάρκο /ˈpaɾ.ko/ (n)
parc
  χώρος που έχει διαμορφωθεί με κήπους και δέντρα και τον επισκέπτονται άνθρωποι για ψυχαγωγικούς ή ερευνητικούς σκοπούς

πάρτι (n)
festa

πάση θυσία
a tot preu

πάσσαλος (n)
pal

πάστα (n)
amable
  (μεταφορικά) ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου ή τα διάφορα (έμφυτα) χαρακτηριστικά του
dentifrici
  (γλυκό) είδος γλυκού (συνήθως προϊόν ζαχαροπλαστικής) που αποτελείται κατά βάση από στρώσεις από παντεσπάνι ή σαβαγιάρ, κρέμα, σαντιγί κι άλλα υλικά (π.χ. φρούτα) κι απαντάται σε διάφορες παραλλαγές
  (τρόφιμο) ζυμαρικά όπως μακαρόνια και άλλα

πάστορας /ˈpa.sto.ɾas/ (n)
capellà

πάσχων
indisposat

πάτερο /ˈpa.te.ɾo/ (n)
biga

πάτημα /ˈpa.ti.ma/ (n)
empremta

πάτος /ˈpa.tos/ (n)
fons
  ο πυθμένας, ο βυθός
  (μεταφορικά) η πλήρης αποτυχία
  ο πρωκτός, ο πισινός, ο κώλος
  (υπόδηση) ένα πρόσθετο κομμάτι από μαλακό υλικό που προστίθεται ανάμεσα στο πέλμα και το παπούτσι

πάτωμα (n)
sòl

πάχνη /ˈpax.ni/ (n)
gebre

πάχος /ˈpa.xos/ (n)
espessor, gruix

πάω πάσο
aprovar
  (χαρτοπαιξία) δεν χρησιμοποιώ τη σειρά μου για να ποντάρω ή να κάνω άλλη ενέργεια η οποία μου δίνεται όταν έρθει η σειρά μου να παίξω

πάω στα θυμαράκια /ˈpao sta θimaˈɾaca/
dinyar-la

πέδιλο /ˈpe.ði.lo/ (n)
sandàlia
  αντίστοιχη βάση ανάλογου σκοπού, π.χ. που στηρίζει το κατάρτι ιστιοφόρου

πέλετ /ˈpe.let/ (n)
egagròpila

πέλμα (n)
planta del peu

πέμπτο (n)
cinquè

πέμπτος
cinquè, quint

πένα (n)
collir
  (μουσική) κοντόπληκτρο, μικρό πλήκτρο, όνυχας
bolígraf
  (μεταφορικά) η ικανότητα δημιουργικής γραφής, η συγγραφική δεινότητα

πέναλτι /ˈpe.nal.ti/ (n)
penal
  (αθλητισμός) βαρύ λάθος που γίνεται από έναν ποδοσφαιριστή, ενώ η μπάλα βρίσκεται στη μεγάλη περιοχή της ομάδας του
  (αθλητισμός) λάκτισμα που εκτελείται από έναν παίκτη της αντίπαλης ομάδας απέναντι στον αμυνόμενο τερματοφύλακα μετά από φάουλ στη μεγάλη περιοχή

πένθος /ˈpen.θos/ (n)
dol

πένσα (n)
alicates

πένταθλο (n)
pentatló

πέντε /ˈpen.de/
cinc

πέος /ˈpe.os/ (n)
penis

πέπλο /ˈpe.plo/ (n)
vel

πέρα (adv)
allà

πέραν (adv)
allí enllà

πέρασμα /ˈpe.ɾa.zma/ (n)
pas
passatge
  ο τόπος, το σημείο από όπου περνάει κάποιος συνήθως ή υποχρεωτικά κατά την πορεία του προς έναν προορισμό

πέρατα του κόσμου
a la llunyania

πέργκολα (n)
pèrgola

πέρδικα /ˈpeɾ.ði.ka/ (n)
perdiu

πέρκα /ˈpeɾ.ka/ (n)
perca

πέρμαφροστ (n)
pergelisòl

πέρυσι (adv)
el darrer any

πέσο /ˈpe.so/ (n)
peso

πέστο (n)
pesto

πέστροφα /ˈpe.stɾo.fa/ (n)
truita

πέταγμα (n)
vol
  η πτήση (αεροπλάνων, πουλιών κ.λπ.)
avió de reacció
  η εκτόξευση, η ρίψη

πέταλο /ˈpe.ta.lo/ (n)
ferradura
  (μεταφορικά) κάθε τι που έχει σχήμα πετάλου (1) (ειδικότερα για ένα από τα δυο τμήματα γηπέδου και τμήμα του δρόμου)

πέταμα (n)
deformar
  εκτόξευση, ρίψη

πέτασος (n)
pétasos

πέταυρο (n)
llistó

πέτο /ˈpe.to/ (n)
solapa

πέτρα /ˈpe.tɾa/ (n)
pedra

πέτρωμα /ˈpe.tɾo.ma/ (n)
roca

πέφτω /ˈpe.fto/ (v)
caure

πέψη (n)
digestió

πήδημα /ˈpi.ði.ma/ (n)
sobresalt

πήζω (v)
amatonar-se

πήλινος /ˈpi.li.nos/ (adj)
sòl

πήχης /ˈpi.çis/ (n)
avantbraç
  (ανατομία) το μέρος του άνω άκρου από τον αγκώνα έως τον καρπό

πήχτρα /ˈpi.xtra/ (adv)
farcit

πίδακας /ˈpi.ða.kas/ (n)
raig

πίεση /ˈpi.e.si/ (n)
pressió

πίθηκος (n)
mico, simi

πίκα (n)
despit
  μνησικακία, πείσμα

πίκολο /ˈpi.ko.lo/ (n)
flautí

πίκρα (n)
amargor
  (κυριολεκτικά) η αίσθηση του πικρού, η πικρή γεύση
  (μεταφορικά) η βαθιά στενοχώρια από κάποιον ή κάτι που μας πίκρανε

πίνακας /ˈpi.na.kas/ (n)
taula
  κατάλογος στοιχείων ή πληροφοριών διατεταγμένων σε γραμμές και στήλες
  (βάσεις δεδομένων) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων: ειδική δομή αποθήκευσης δεδομένων στην οποία καταχωρίζονται τα δεδομένα σε γραμμές (εγγραφές) και στήλες (η κάθε μία από τις τελευταίες έχει μοναδική ονομασία και αποτελούν τα πεδία των γραμμών-εγγραφών) ούτως ώστε στην κάθε στήλη να καταχωρίζονται δεδομένα του ιδίου τύπου (data type)

πίνακας περιεχομένων
taula de matèries

πίνω /ˈpi.no/ (v)
beure

πίπα /ˈpi.pa/ (n)
francès
  (αργκό) η πεολειχία
pipa
  (μουσικό όργανο) κινεζικό λαούτο

πίπιζα /ˈpi.pi.za/ (n)
bombarda

πίρος (n)
bitlla

πίσσα (n)
quitrà
  μαύρη παχύρρευστη ουσία, υποπροϊόν απόσταξης λιθανθράκων ή πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως στεγανωτικό υλικό, στην ασφαλτόστρωση δρόμων κλπ

πίστα (n)
rastrejar
anivellar
  ένα μέρος ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού
passarel·la
  ο διάδρομος

πίστη /ˈpi.sti/ (n)
creença

πίστωση (n)
crèdit

πίσω (adj)
darrere

πίτα /ˈpi.ta/ (n)
pastís

πίτουρο /ˈpi.tu.ɾo/ (n)
segó

πίτσα /ˈpi.t͡sa/ (n)
pizza

πίφερο /ˈpi.fe.ɾo/ (n)
pifre

παέγια (n)
paella

παίδαρος (n)
tros

παίζω /ˈpe.zo/ (v)
jugar

παίζω ξύλο
baralla

παίκτης (n)
jugador

παίνεμα (n)
alabança

παίρνω /ˈpeɾ.no/ (v)
agafar, prendre

παίρνω είδηση /ˈpeɾno ˈiðisi/
acomiadament

παίρνω τοις μετρητοίς
argentat

παγάκι (n)
glaçó

παγάνα (n)
caça

παγίδα /paˈʝi.ða/ (n)
parany, trampa

παγίως (adv)
invariablement

παγανιστής (n)
pagà

παγανιστικός (adj)
pagà

παγγνωσία (n)
omnisciència

παγερός /pa.ʝeˈɾos/ (adj)
esgarrifós

παγετωνικός (adj)
glacial

παγετός /pa.ʝeˈtos/ (n)
gelada

παγετώνας (n)
glacera

παγιέτα (n)
lluentó

παγιδεύω /pa.ʝiˈðe.vo/ (v)
atrapar
agafar
  προετοιμάζω και τοποθετώ κάπου έναν μηχανισμό για να προκαλέσω ζημιά

παγιοποιώ (v)
consolidar

παγιώνω (v)
consolidar

παγκάκι (n)
banc

παγκολίνος (n)
pangolí

παγκοσμιοποίηση /paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si/ (n)
globalització

παγκόσμια (adv)
globalment

παγκόσμια θέρμανση /paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si/
escalfament global

παγκόσμιος /paŋˈɡo.zmi.os/ (adj)
global

παγοδρομώ (v)
patinar

παγοθήκη (n)
nevera

παγοθύελλα /pa.ɣoˈθi.e.la/ (n)
glaç

παγοκρύσταλλος /pa.ɣoˈkɾi.sta.los/ (n)
caramell

παγούρι (n)
cantimplora
  μικρής χωρητικότητας κλειστό δοχείο από σκληρό υλικό που χρησιμοποιείται για να μεταφέρει νερό

παγωμένος
glacial

παγωνιά /pa.ɣoˈɲa/ (n)
gelada

παγωνιέρα /pa.ɣoˈɲe.ɾa/ (n)
nevera

παγωτομηχανή (n)
geladora

παγωτό /pa.ɣoˈto/ (n)
gelat

παγόβουνο /paˈɣo.vu.no/ (n)
iceberg
  (μεταφορικά) ψυχρός, που δεν φανερώνει τα αισθήματά του

παγώνι (n)
paó

παγώνω /paˈɣo.no/ (v)
congelar

παζάρι /paˈza.ɾi/ (n)
mercat
  η υπαίθρια αγορά
bescanvi
  η διαπραγμάτευση για την τιμή ενός προϊόντος μεταξύ εμπόρου και αγοραστή

παζαρεύω /pa.zaˈɾe.vo/ (v)
regatejar

παθαίνω (v)
brindar

παθητική πυροπροστασία
passiu

παθητικό (n)
passiu

παθητικός (adj)
passiu

παθητικότητα /pa.θi.tiˈko.ti.ta/ (n)
passivitat

παθιασμένα (adv)
apassionadament

παθιασμένος
apassionat

παθολογία (n)
patologia

παθολογικά (adv)
patològicament

παιάνας /peˈa.nas/ (n)
pean

παιανίζω (v)
interpretar

παιδί /peˈði/ (n)
nen, criatura, infant

παιδίατρος (n)
pediatre

παιδαγωγικός (adj)
pedagògic

παιδεραστής /pe.ðe.ɾaˈstis/ (n)
pederasta

παιδεραστία (n)
pederàstia

παιδεύω /peˈðe.vo/ (v)
afligir

παιδιαρίζω /pe.ðʝaˈɾi.zo/ (v)
entremaliejar

παιδιατρική (n)
pediatria

παιδικός /pe.ðiˈkos/ (adj)
infantil

παιδοκτονία /pe.ðo.ktoˈni.a/ (n)
infanticidi

παιδοφιλία (n)
pedofília

παιδόφιλος /peˈðo.fi.los/ (adj)
pedòfil

παιχνίδι /peˈxni.ði/ (n)
joc, joguina

παιχνιδιάρης /pe.xniˈðʝa.ɾis/ (adj)
enjogassat

παιχνιδιαρίζω (v)
bromejar

παιχνιδοκονσόλα (n)
consola de joc

πακέτο /paˈce.to/ (n)
paquet

πακετάρω /pa.ceˈta.ɾo/ (v)
envelar
  τοποθετώ αντικείμενα σε ένα κουτί ή τα τυλίγω με χαρτί, ώστε να πάρουν τη μορφή πακέτου πριν τη μεταφορά τους

παλάμη /paˈla.mi/ (n)
palmell

παλάτι /paˈla.ti/ (n)
palau

παλέτα /paˈle.ta/ (n)
lloret de raquetes

παλίρροια /paˈli.ɾi.a/ (n)
marea

παλαίμαχος (n)
ancià

παλαίστρα /paˈle.stɾa/ (n)
fer sonar

παλαίτυπο (n)
incunable

παλαίωση (n)
obsolescència

παλαβός (adj)
bufó

παλαβώνω (v)
arribar a ser

παλαδίνος (n)
paladí

παλαιά άνω γερμανικά
alt alemany antic

παλαιά νορβηγικά (n)
nòrdic antic

παλαιοανθρωπολογία (n)
paleoantropologia

παλαιογενετική (n)
paleogenètica

παλαιογραφία /pa.le.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
paleografia

παλαιολιθική (n)
paleolític

παλαιολιθικός (adj)
paleolític

παλαιοντολογία (n)
paleontologia

παλαιοπώλης (n)
antiquari

παλαιοσίδηρος (n)
ferralla

παλαιστής
lluitador

παλαιστινιακός (adj)
palestinenc

παλαιός /pa.leˈos/ (adj)
vell

παλαιότητα (n)
ancianitat

παλαμάρι /pa.laˈma.ɾi/ (n)
amarra

παλαμίδα /pa.laˈmi.ða/ (n)
bonítol

παλεύω /paˈle.vo/ (v)
lluitar

παλιά (adv)
abans

παλιάνθρωπος /paˈʎan.θɾo.pos/ (n)
canalla

παλιάτσος /paˈʎa.t͡sos/ (n)
pallasso

παλικάρι /pa.liˈka.ɾi/ (n)
brau

παλινδρομικός (adj)
retrògrad

παλιννοστώ (v)
caber

παλινωδία (n)
canvi de sentit

παλινόρθωση /pa.liˈnoɾ.θo.si/ (n)
restauració

παλιοκατάσταση (n)
compromís

παλιοτόμαρο (n)
gentola

παλιρροϊκό κύμα
mascaret

παλιόγερος (n)
imbècil

παλιόγρια (n)
bruixa

παλιόδρομος (n)
camí

παλιόπαιδο (n)
ganàpia

παλιόπραμα (n)
fracàs

παλιός /paˈʎos/ (adj)
vell

παλιόσκυλο (n)
malparit

παλιώνω (v)
usar

παλλάδιο (n)
pal·ladi

παλλακίδα /pa.laˈci.ða/ (n)
concubina

παλμαρέ (n)
palmarès

παλμογράφος (n)
oscil·loscopi

παλμός (n)
pulsació

παλούκι /paˈlu.ci/ (n)
pal
  o πάσσαλος

παλτό (n)
abric

παμπάλαιος (adj)
ancià

παμφάγος (adj)
omnívor

παν
cada

παν-
omni-

πανάκεια /paˈna.ci.a/ (n)
panacea

πανέξυπνος /paˈne.ksi.pnos/ (adj)
intel·ligent

πανέρι (n)
cistell

πανέτοιμος (adj)
joc

πανί /paˈni/ (n)
tela
  (ύφασμα) κομμάτι ανθεκτικού υφάσματος, συνήθως βαμβακερού

πανίδα (n)
fauna

πανακότα (n)
panacota

παναμάς (n)
panamà

παναφρικανισμός (n)
panafricanisme

πανδαιμόνιο (n)
enrenou

πανδαισία /pan.ðeˈsi.a/ (n)
festa

πανδημία /pan.ðiˈmi.a/ (n)
pandèmia

πανδημικός (adj)
pandèmic

πανδοχέας (n)
alberguer

πανδοχείο (n)
posada

πανεθνικός (adj)
nació

πανεπιστήμιο /pa.ne.piˈsti.mi.o/ (n)
universitat

πανεπιστημιούπολη (n)
campus

πανεριά (n)
cistellada

πανηγυρίζω (v)
celebrar

πανηγυρισμός /pa.ni.ʝi.ɾiˈzmos/ (n)
jubilació

πανθεϊσμός (n)
panteisme

πανικοβάλλομαι (v)
entrar en pànic

πανικοβάλλω /pa.ni.koˈva.lo/ (v)
provocar

πανικός /pa.niˈkos/ (n)
pànic

πανομοιότυπος (adj)
indistingible

πανοπλία /pa.noˈpli.a/ (n)
cuirassa

πανοραμικός (adj)
panoràmic

πανουργία (n)
ardit

πανούκλα (n)
pesta

πανούργος /paˈnuɾ.ɣos/ (adj)
astut

πανσέληνος /panˈse.li.nos/ (n)
lluna plena, pleniluni

πανσές /panˈses/ (n)
pensament

πανσιόν (n)
pensió

πανσοφία (n)
omnisciència

πανσπερμία /pan.speɾˈmi.a/ (n)
panspèrmia
  (βιολογία) παλαιότερη θεωρία που υποστηρίζει ότι η ζωή στη γη προήλθε από σπέρματα που μεταφέρθηκαν από άλλους πλανήτες

πανταχού (adv)
arreu

παντελής (adj)
complet

παντελόνι /pan.deˈlo.ni/ (n)
pantaló, pantalons

παντεσπάνι (n)
bescuit

παντεϊσμός (n)
pandeisme

παντζάρι (n)
remolatxa

παντζούρι /panˈd͡zu.ɾi/ (n)
porticó

παντιέρα (n)
opció

παντογνωσία /pan.doˈɣno.si.a/ (n)
omnisciència

παντογνώστης /pan.doˈɣno.stis/ (n)
omniscient

παντογράφος (n)
pantògraf

παντοδύναμος /pan.doˈði.na.mos/ (adj)
omnipotent

παντοκατευθυντικός (adj)
omnidireccional

παντοκράτορας (n)
pantocràtor
  (αγιογραφία, χριστιανισμός) (ειδικά στην ελληνορθόδοξη θρησκευτική ορολογία, με κεφαλαίο αρχικό) η παράσταση του Χριστού στον τρούλο της εκκλησίας

παντομίμα /pa.doˈmi.ma/ (n)
pantomima

παντοπωλείο (n)
botiga a l'abast

παντουφλάζ (n)
porta giratòria

παντού (adv)
pertot

παντρεμένος /pan.dɾeˈme.nos/
casat

παντρεύομαι /panˈdɾe.vo.me/ (v)
casar

παντρεύω /panˈdɾe.vo/ (v)
casar

παντόγραμμα (n)
pangrama

παντόφλα /panˈdo.fla/ (n)
sabatilla

πανωλεθρία (n)
desastre

πανωφόρι /pa.noˈfo.ɾi/ (n)
abric

πανό (n)
pancarta

παξιμάδι /pa.ksiˈma.ði/ (n)
femella
  μεταλλικό εξάρτημα που βιδώνει γύρω από μια βίδα και συνδέει αντικείμενα μεταξύ τους

παπάγια (n)
papaia

παπάκι /paˈpa.ci/ (n)
arrova
  (προφορικό) το σύμβολο @ στις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

παπάρι (n)
ou

παπάς /paˈpas/ (n)
popa
  ο ιερέας της χριστιανικής θρησκείας, ο κληρικός
coronar
  (χωρίς πληθυντικό) παιχνίδι-απάτη με τη φιγούρα του παπά της τράπουλας, όπου ο διοργανωτής (παπατζής) την ανακατεύει με άλλα δύο τραπουλόχαρτα ταχυδακτυλουργικά και ο παίκτης καλείται να μαντέψει ποιο τραπουλόχαρτο είναι ο παπάς

παπαγάλος /pa.paˈɣa.los/ (n)
lloro, papagai

παπαγαλία (n)
aprendre de cor

παπαδάκι (n)
escolanet

παπαδιά /pa.paˈðʝa/ (n)
popa

παπαδόσπιτο (n)
abadia

παπαρδέλα (n)
arriesa

παπαρούνα /pa.paˈru.na/ (n)
rosella

παπιέ μασέ (n)
paper maixé

παπιαμέντο (n)
papiament

παπουτσής (n)
sabater

παπουτσοθήκη (n)
a

παπουτσόκαρφο (n)
arracada

παπούτσι /paˈpu.t͡si/ (n)
sabata

παππούς (n)
avi

παρ' όλ' αυτά (adv)
no obstant

παρά
a desgrat de
encara que
  υποδείχνει αντίθεση
per
  (ειδικότερα) σε εκφώνηση ώρας δείχνει πόσα λεπτά υπολείπονται για να γίνει ακριβώς

παράβαση /paˈɾa.va.si/ (n)
violació

παράβολο (n)
caució

παράγκα (n)
barraca

παράγοντας /paˈɾa.ɣon/ (n)
factor
  (μαθηματικά) αριθμός (ή παράσταση) που πολλαπλασιάζεται με άλλον

παράγραφος /paˈɾa.ɣɾa.fos/ (n)
paràgraf

παράγω /paˈɾa.ɣo/ (v)
produir

παράγωγος /pa.ɾaˈɣo.ɣos/ (n)
deducció
  (μαθηματικά) η συνάρτηση εκείνη που η τιμή της για κάθε τιμή εισόδου αντιστοιχεί στο ρυθμό μεταβολής της τιμής μίας αρχικής συνάρτησης για την ίδια τιμή εισόδου (για τις τιμές εισόδου εκείνες που ο ρυθμός μεταβολής της αρχικής συνάρτησης μπορεί να οριστεί)

παράδειγμα /paˈɾa.ðiɣ.ma/ (n)
exemple

παράδεισος /paˈɾa.ði.sos/ (n)
paradís

παράδοξο /paˈɾa.ðo.kso/ (n)
paradoxa

παράδοξος /paˈɾa.ðo.ksos/ (adj)
paradoxal

παράδοση /paˈɾa.ðo.si/ (n)
tradició
  τα έθιμα και οι συνήθειες των ανθρώπων, που διατηρούνται από γενιά σε γενιά· οι παγιωμένες συνήθειες ή πρακτικές σε διάφορους τομείς δραστηριότητας

παράθεμα /paˈɾa.θe.ma/ (n)
cita

παράθεση (n)
aposició

παράθημα (n)
afix

παράθυρο /paˈɾa.θi.ɾo/ (n)
finestra

παράκαμψη /paˈɾa.kam.psi/ (n)
anastomosi de derivació per a revascularització cardíaca
revocar
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) βλ. συνώνυμο: υποσκελισμός μεθόδου

παράκληση /paˈɾa.kli.si/ (n)
invocació

παράκουος /paˈɾa.ku.os/ (adj)
desobedient

παράκτιος (adj)
costal

παράλειψη /paˈɾa.li.psi/ (n)
omissió

παράλια (n)
bordó

παράλλαξη (n)
paral·laxi

παράλληλα (adv)
paral·lelament

παράλληλος /paˈɾa.li.los/ (n)
parallel

παράλογος /paˈɾa.lo.ɣos/ (adj)
absurd

παράλυση /paˈɾa.li.si/ (n)
paràlisi

παράλυτος /paˈɾa.li.tos/ (n)
paralític

παράμερα (adv)
fora de

παράμεσος (n)
dit anular
  ανθρώπινο δάχτυλο που βρίσκεται ανάμεσα από το μικρό και το μεσαίο

παράμετρος (n)
paràmetre

παράνοια (n)
paranoia

παράνομα (adv)
il·legalment

παράνομος /paˈɾa.no.mos/ (adj)
il·legal
  αντίθετος με τις κοινωνικές συμβάσεις, ακόμη κι αν δεν απαγορεύεται από τους νόμους

παράξενος /paˈɾa.kse.nos/ (adj)
estrany

παράπηγμα (n)
barraca

παράπλαγο (n)
desnivell

παράπλευρος /paˈɾa.ple.vɾi/ /paˈɾa.ple.vɾo/ /paˈɾa.ple.vɾos/ (adj)
col·lateral

παράπλους (n)
cabotatge

παράπονο /pa.ˈɾa.po.no/ (n)
queixa

παράπτωμα /paˈɾa.pto.ma/ (n)
culpa

παράρτημα /paˈɾaɾ.ti.ma/ (n)
apèndix

παράσειον (n)
gàbia

παράσημο /paˈɾa.si.mo/ (n)
adornament

παράσιτο (n)
paràsit
  (βιολογία) οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται σε βάρος ενός άλλου οργανισμού
  (μεταφορικά) για κάποιον που βασίζεται σε άλλους για την επιβίωση ή την ανάδειξή του, με απαξιωτική σημασία
brumir
  (στον πληθυντικό) παράσιτα: οι αρμονικές συχνότητες και ο θόρυβος στο ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σήμα.

παράσπονδος /paˈɾa.spon.ðos/ (adj)
pèrfid

παράσταση (n)
idea
expressió
  η παρουσίαση με αριθμούς και σύμβολα επιστημονικών πράξεων, εννοιών ή εκφράσεων

παράστημα /paˈɾastima/ (n)
estatura

παράταξη /paˈɾa.ta.ksi/ (n)
afilerament
desplegament
  (στρατιωτικός όρος) κανονικός στρατιωτικός σχηματισμός (στρατιωτών, οχημάτων, αρμάτων, πλοίων κ.ά.) για άμυνα ή επίθεση

παράταση (n)
pròrroga
  η μεταφορά ενός χρονικού ορίου σε μελλοντικό χρόνο
  (αθλητισμός) το χρονικό διάστημα κατά το οποίο επεκτείνεται η κανονική διάρκεια ενός αγώνα λόγω μη επίτευξης συγκεκριμένων στόχων

παράτολμος (adj)
audaç

παράφορος /paˈɾa.fo.ɾos/ (adj)
ardent

παράφραση (n)
paràfrasi

παρέα /paˈɾe.a/ (n)
companyia

παρέκβαση /paˈɾek.va.si/ (n)
digressió

παρέκκλιση (n)
aberració

παρέλαση /paˈɾe.la.si/ (n)
desfilada

παρέμβαση /paˈɾeɱ.va.si/ (n)
intervenció

παρένθεση /paˈɾen.θe.si/ (n)
parèntesi

παρέρχομαι /paˈɾeɾ.xo.me/ (v)
[[anar-se]][[’n]]

παρέχω /paˈɾe.xo/ (v)
proveir

παρήχηση /paˈɾi.çi.si/ (n)
al·literació

παρίας (n)
pària

παρίσταμαι /pa.ɾi.sta.me/ (v)
assistir

παραίσθηση /paˈɾe.sθi.si/ (n)
al·lucinació

παραίτηση (n)
dimissió

παραβάλλω (v)
comparar

παραβάν (n)
mampara

παραβάτης /pa.ɾaˈva.tis/ (n)
transgressor

παραβίαση /pa.ɾaˈvi.a.si/ (n)
violació

παραβαίνω (v)
infringir

παραβατικότητα /pa.ɾa.va.tiˈko.ti.ta/ (n)
delinqüència

παραβγαίνω (v)
carrera

παραβιάζω (v)
vulnerar
irrompre
  χρησιμοποιώ βία ή διαρρηκτικά εργαλεία για να μπω κάπου

παραβλέπω (v)
passar per alt
  βλέπω κάποιον υπερβολικά συχνά

παραβολή (n)
paràbola
  η αλληγορική διήγηση πραγματικού ή φανταστικού γεγονότος που έχει σαν σκοπό να οδηγήσει σε ηθικά διδάγματα, χρήση τέτοιας μορφής διηγήσεων έκαναν ο Αίσωπος, αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι καθώς και ο Χριστός.
  (γεωμετρία) είδος ανοιχτής καμπύλης

παραβολικός /pa.ɾa.vo.liˈkos/ (adj)
parabòlic

παραγγέλλω (v)
comanda

παραγγελία /pa.ɾaŋ.ɟeˈli.a/ (n)
comanda

παραγγελιοδόχος (n)
corser

παραγεμίζω (v)
farcir

παραγιός (n)
adoptiu

παραγκωνίζω /pa.ɾaŋ.ɡoˈni.zo/ (v)
desallotjar

παραγνωρίζω (v)
menystenir

παραγράφω (v)
prescriure
  (νομικός όρος) αίρω τις συνέπειες για διαπραχθέν αδίκημα, μετά από παρέλευση ορισμένου χρονικού διαστήματος

παραγωγή /pa.ɾa.ɣoˈʝi/ (n)
producció

παραγωγικός /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈkos/ (adj)
deductiu

παραγωγικότητα /pa.ɾa.ɣo.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
productivitat

παραγωγός /pa.ɾa.ɣoˈɣos/ (n)
productor

παραγόμενος
cosa

παραγώνι (n)
morrió

παραδέχομαι /pa.ɾaˈðe.xo.me/ (v)
reconèixer

παραδίδω (v)
entregar

παραδειγματικός /pa.ɾa.ðiɣ.ma.tiˈkos/ (adj)
exemplar

παραδεκτός (adj)
acceptable

παραδοσιακά (adv)
tradicionalment

παραδοσιακός /pa.ɾa.ðo.si.aˈkos/ (adj)
tradicional

παραδοτέος (adj)
lliurar

παραδουλεύτρα /pa.ɾa.ðuˈle.ftɾa/ (n)
dona de la neteja

παραδοχή (n)
admissió

παραδόξως (adv)
paradoxalment

παραζάλη (n)
confusió

παραζεσταίνω (v)
sobreescalfar

παραθέτω (v)
acarar

παραθυράκι (n)
escapador
  διάταξη σε νόμο που με την κατάλληλη ερμηνεία επιτρέπει σε κάποιον να κάνει κάτι που γενικά απαγορεύεται

παραθυρεοειδής (adj)
paratiroïdal

παραθυρεοειδής αδένας
paratiroïdal

παραισθησιογόνος (adj)
al·lucinogen

παραιτούμαι (v)
dimitir

παρακάμπτω /pa.ɾaˈkam.pto/ (v)
revocar

παρακάνω (v)
exagerar

παρακάτω /pa.ɾaˈka.to/ /ˈpa.ɾaˌka.to/ (adv)
ensota

παρακίνηση /pa.ɾaˈci.ni.si/ (n)
impuls

παρακαλώ
si us plau
  χρησιμοποιείται σαν ευγενική απάντηση σε κάποιον που λέει « ευχαριστώ »

παρακαμπτήριος /pa.ɾa.kamˈpti.ɾi.os/ (n)
apartador
  η βοηθητική οδός (ή τμήμα σιδηροδρομικής γραμμής κ.λπ.) που παρακάμπτει κάποιο διάστημα της κυρίας οδού (ή γραμμής) και χρησιμοποιείται όταν αυτή η τελευταία παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα

παρακαταθήκη /pa.ɾa.ka.ta.θi.ci/ (n)
aprovisionament

παρακατιανός (n)
ordinari

παρακεί /pa.ɾaˈci/ (adv)
més

παρακείμενος /pa.raˈci.me.nos/ (adj)
adjacent
  που βρίσκεται δίπλα σε κάτι άλλο, ο διπλανός

παρακινδυνευμένος
arriscat

παρακινώ (v)
instigar

παρακλάδι (n)
ramificació

παρακμάζω /pa.ɾakˈma.zo/ (v)
caiguda

παρακμή (n)
caiguda

παρακμιακός (adj)
decadent

παρακοή /pa.ɾa.koˈi/ (n)
desobediència

παρακοιμάμαι /pa.ɾa.ciˈma.me/ (v)
somnolent

παρακολουθώ /pa.ɾa.ko.luˈθo/ (v)
mirar

παρακολούθηση /pa.ɾa.koˈlu.θi.si/ (n)
assistència
vigilància
  η συστηματική παρατήρηση των κινήσεων, των δραστηριοτήτων κάποιου που γίνεται κρυφά
anotació
  (ιατρική) τακτική εξέταση ασθενούς κατόπιν θεραπείας ή χειρουργείου

παρακούω (v)
incloure

παρακράτηση (n)
deducció

παρακρατώ (v)
durar

παρακώλυση (n)
obstrucció

παραλήγουσα (n)
penúltim

παραλήπτης /pa.ɾaˈli.ptis/ (n)
destinatari

παραλήρημα /pa.ɾaˈli.ɾi.ma/ (n)
deliri
  ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος, ο οποίος αποτελεί σύμπτωμα ορισμένων οργανικών ή ψυχικών παθήσεων, παραμιλητό
xerrameca
  η φλυαρία

παραλία /pa.ɾaˈli.a/ (n)
platja

παραλίγο (adv)
gairebé

παραλαβή (n)
recepta

παραλείπω (v)
ometre

παραληρώ /pa.ɾa.liˈɾo/ (v)
delirar

παραλιακός (adj)
balneari

παραλλαγή (n)
camuflar
  συγκεκριμένη τροποποίηση της εμφάνισης και της ενδυμασίας ώστε να συγχέεται με το περιβάλλον

παραλλακτικός (adj)
paral·làctic

παραλλακτικότητα (n)
variabilitat

παραλληλίζω (v)
col·limar

παραλληλεπίπεδο (n)
paral·lelepípede

παραλληλισμός (n)
paral·lelisme

παραλληλόγραμμο (n)
paral·lelogram

παραλληλότητα (n)
paral·lelisme

παραλογισμός (n)
absurditat

παραλυτικός (n)
paralitzat

παραλύω /pa.ɾaˈli.o/ (v)
paralitzar

παραμάνα (n)
imperdible
  είδος καρφίτσας

παραμένω (v)
restar

παραμεθόριος (adj)
confrontar

παραμελώ (v)
negligir

παραμετρικός (adj)
paramètric

παραμετροποίηση (n)
configuració
  (πληροφορική) → δείτε τις λέξεις ρύθμιση και διαμόρφωση

παραμικρός (adj)
menor

παραμιλώ /pa.ɾa.miˈlo/ (v)
divagar

παραμονή /pa.ɾa.moˈni/ (n)
continuació
  η συνέχιση της συμμετοχής σε μια κοινότητα, μια ομάδα, έναν οργανισμό κλπ
estada
  η διαμονή, η κατοίκηση
vigília
  (προηγούμενη μέρα) η μέρα που προηγείται ενός σημαντικού γεγονότος, γιορτής ή επετείου (και παραμονές)

παραμονεύω /pa.ɾa.moˈne.vo/ (v)
aguait

παραμορφωμένος
deforme

παραμορφώνω (v)
deformar

παραμυθάς /pa.ɾa.miˈθas/ (n)
contista

παραμόρφωση (n)
distorsió

παραμύθι /pa.ɾaˈmi.θi/ (n)
conte fabulós, conte de fades

παρανάλωμα (n)
presa
  αυτό ή αυτός που καταστρέφεται ολοσχερώς, που πέφτει θύμα, που καίγεται ολοκληρωτικά (σύνηθες κυρίως στην έκφραση γίνομαι παρανάλωμα του πυρός)

παρανομία /pa.ɾa.noˈmi.a/ (n)
il·legalitat

παρανοϊκός /pa.ɾa.no.iˈkos/ (n)
paranoic

παρανοώ (v)
interpretar

παρανόηση /pa.ɾaˈno.i.si/ (n)
equivocació

παραξενεμένος
atònit

παραξενιά (n)
estranyesa

παραπάνω /pa.ɾaˈpa.no/ /ˈpa.ɾaˈpa.no/ (adv)
a
sobre
  σε όγκο ή ποσότητα, επιπλέον

παραπάτημα /pa.ɾaˈpa.ti.ma/ (n)
ensopegada

παραπέμπω /pa.ɾaˈpem.bo/ (v)
referir
  (νομικός όρος) μεταβιβάζω την αρμοδιότητα για κάποια υπόθεση σε άλλον ή σε άλλη υπηρεσία
  (μεταφορικά) παραπέμπω νοητικά, κάνω κάποιον να σκεφτεί κάτι σχετικό με εμένα
acusar
  (κατ’ επέκταση) (ως εισαγγελική αρχή) καθιστώ κάποιον υπόδικο μεταβιβάζοντας την υπόθεση του σε δικαστική αρχή

παραπέρα (adv)
en avant

παραπέτασμα (n)
cortina

παραπέτο (n)
ampit

παραπίνω (v)
beure

παραπαίδι /pa.ɾaˈpe.ði/ (n)
adoptiu

παραπαίω (v)
vacil·lar

παραπατώ (v)
ensopegar

παραπλάνηση (n)
engany

παραπλήσιος (adj)
acostat

παραπλανητικός (adj)
insidiós

παραπλανώ /pa.ɾa.plaˈno.me/ (v)
decebre

παραπληγία /pa.ɾa.pliˈʝi.a/ (n)
paraplegia

παραπληγικός /pa.ɾa.pli.ʝiˈkos/ (n)
paraplègic

παραπληροφόρηση /pa.ɾa.pli.ɾoˈfo.ɾi.si/ (n)
desinformació

παραποιώ /pa.ɾa.piˈo/ (v)
falsejar

παραπομπή /pa.ɾa.pomˈbi/ (n)
redirecció
  η μεταφορά μιας υπόθεσης σε άλλο τμήμα ή υπηρεσία
expulsió
  (βιβλιογραφική παραπομπή) το σημάδι που δείχνει ότι υπάρχει κάπου αλλού μία διευκρίνιση ή άλλη πληροφορία σχετική με το κείμενο

παραπονιέμαι (v)
plànyer

παραπόταμος /pa.ɾaˈpo.ta.mos/ (n)
afluent

παρασημοφορία (n)
adornament

παρασημοφορώ (v)
adornar

παρασιτικός /pa.ɾa.si.tiˈkos/ (adj)
parasitari

παρασιτισμός (n)
parasitisme

παρασιτολογία (n)
parasitologia

παρασκευάζομαι (v)
assemblar

παρασκευάζω (v)
fer

παρασκηνιακά /pa.ɾa.sci.ni.aˈka/ (adv)
entre bastidors

παρασκηνιακός /pa.ɾa.sci.ni.aˈkos/ (adj)
rereescena
  (κυριολεκτικά) που βρίσκεται στα (θεατρικά ή άλλα) παρασκήνια, ανήκει σ’ αυτά ή αναφέρεται σ’ αυτά
entre bastidors
  (μεταφορικά) που πραγματοποιείται στα κρυφά, που γίνεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας

παρασκιά (n)
penombra

παρασπονδία /pa.ɾa.sponˈði.a/ (n)
infracció

παρασπονδώ /pa.ɾa.sponˈðo/ (v)
infringir

παραστάδα (n)
pilastra

παραστέκομαι (v)
assistir

παραστατικός /pa.ɾa.sta.tiˈkos/ (adj)
descriptiu

παραστρατημένος
delinqüent

παραστρατιωτικός (adj)
paramilitar

παρασυμπαθητικός (adj)
parasimpàtic

παρασχίδα (n)
espícula

παρασόλ (n)
ombrel·la

παρασύνθεση (n)
parasíntesi

παρασύρω /pa.ɾaˈsi.ɾo/ (v)
exercitar

παρατάσσομαι (v)
reng

παρατάσσω /pa.ɾaˈta.so/ (v)
arrenglerar

παρατήρηση (n)
observació
  το να παρατηρείς κάτι, να το κοιτάς προσεκτικά επί αρκετή ώρα για να ανακαλύψεις ή να καταλάβεις κάτι

παρατατικός (n)
imperfet

παρατείνω (v)
perllongar

παρατεταγμένος /pa.ɾa.te.taɣˈme.now/
alineat

παρατηρήσιμος (adj)
observable

παρατηρητής /pa.ɾa.ti.ɾiˈtis/ (n)
observador

παρατηρώ (v)
observar

παρατονισμός /pa.ɾa.to.niˈzmos/ (n)
culpa

παρατραβώ (v)
estirar

παρατρώω /pa.ɾaˈtɾo.o/ (v)
buida
  τρώω παραπάνω από το κανονικό, υπερβολικά

παρατσούκλι (n)
sobrenom

παρατυπία /pa.ɾa.tiˈpi.a/ (n)
irregularitat

παρατώ (v)
deixar

παραφίνη (n)
parafinar

παραφερνάλια /pa.ɾa.feɾˈna.li.a/ (n)
faramalla

παραφορά (n)
arravatament

παραφορτώνω (v)
carga

παραφράζω (v)
parafrasejar

παραφρονώ (v)
arribar a ser

παραφυάδα (n)
ramificació

παραφυσικός (adj)
paranormal

παραφωνία /pa.ra.foˈni.a/ (n)
dissonància

παραχαράζω (v)
contrafer

παραχαϊδεύω /pa.ɾa.xai̯ˈðe.vo/ (v)
espoliar

παραχορτασμένος
replet

παραχωρώ (v)
cedir

παραχώνω /pa.ɾaˈxo.no/ (v)
sacsó
  χώνω κάτι πολύ βαθιά στο έδαφος

παραχώρηση /pa.ɾaˈxo.ɾi.si/ (n)
cessió

παραψυχολογία (n)
parapsicologia

παρδαλός /paɾ.ðaˈlos/ (adj)
virolat

παρείσακτος (adj)
intrusa

παρείσφρηση /paˈɾi.sfɾi.si/ (n)
preàmbul

παρεγκεφαλίδα (n)
cerebel

παρειδωλία (n)
pareidolia

παρεισφρέω /pa.riˈsfre.o/ (v)
penetrar

παρεκκλήσι (n)
capella

παρεκτροπή (n)
desviació

παρελαύνω (v)
desfilar

παρελθόν (n)
passat

παρεμβάλλω (v)
intercalar

παρεμβατικός (adj)
intervencionista

παρεμβατισμός /pa.rem.va.tiˈzmos/ (n)
intervencionisme

παρεμβολή /pa.ɾeɱ.voˈli/ (n)
interferència

παρεμπιπτόντως (adv)
accidentalment

παρεμποδίζω (v)
destorbar

παρεμπόδιση (n)
obstrucció

παρεμφερής (adj)
acostat

παρενέργεια (n)
efecte secundari

παρενοχλώ /pa.ɾe.noˈxlo/ (v)
assetjar

παρενόχληση /pa.ɾeˈno.xli.si/ (n)
assetjament

παρεξήγηση /pa.ɾeˈksi.ʝi.si/ (n)
malentès

παρεξηγώ /pa.ɾe.ksiˈɣo/ (v)
malentendre

παρερμηνεία /pa.ɾeɾ.miˈni.a/ (n)
malentès

παρερμηνεύω (v)
interpretar

παρετυμολογία (n)
etimologia popular

παρευρίσκομαι (v)
assistir

παρευρισκόμενος /pa.ɾe.vɾiˈsko.me.nos/ (n)
assistent

παρεό (n)
pareo

παρηγοριά (n)
consol

παρηγορώ /pa.ɾi.ɣoˈɾo/ (v)
consolar

παρηκμασμένος
decadent

παρθένα /paɾˈθe.na/ (n)
verge

παρθένιο /paɾˈθe.ni.o/ (n)
virginal

παρθένος /paɾˈθe.nos/ (n)
verge

παρθενιά /paɾ.θeˈɲa/ (n)
virginitat

παρθενικός υμένας /paɾ.θe.niˈkos iˈme.nas/ (n)
himen

παριζιάνικος /pa.ɾiˈzi̯a.ni.kos/ (adj)
parisenc

παριστάνω (v)
descriure
  αποδίδω μία έννοια ή ένα αντικείμενο με ένα σχέδιο ή ένα γλυπτό

παρκάρω /paɾˈka.ɾo/ (v)
aparcar

παρκέ /paɾˈce/ (n)
fiscalia

παρκούρ (n)
parkour

παρκόμετρο (n)
parquímetre

παρλάρω (v)
garlar

παρλαπίπας (n)
falòrnia

παρμεζάνα (n)
parmesà

παρμπρίζ /paɾˈbɾiz/ (n)
parabrisa

παροικία /paɾiˈcia/ (n)
colònia

παροιμία /pa.ɾiˈmi.a/ (n)
proverbi, dita

παροιμιώδης (adj)
cèlebre

παρομοίωση (n)
símil

παρονομαστής (n)
denominador
  (μαθηματικά) το ένα από τα δύο μέρη του κλάσματος (το κάτω από τη γραμμή του απλού κλάσματος), ο αριθμός που εκφράζει σε πόσα μέρη διαιρείται κάτι.

παροξυσμικός (adj)
convuls

παροξυσμός (n)
paroxisme

παροξύτονος (adj)
paraula plana

παροπλίζω /pa.ɾoˈpli.zo/ (v)
anunci
  (μεταφορικά, κατ’ επέκταση) αποσύρω από την ενεργό δράση ή λειτουργία κάποιο όχημα
  (μεταφορικά, κατ’ επέκταση) αποσύρω από την ενεργό δράση ή υπηρεσία κάποιον υπάλληλο

παρορμητικός /pa.ɾoɾ.mi.tiˈkos/ (adj)
impulsiu

παροτρύνω (v)
alenar

παρουσία /pa.ɾuˈsi.a/ (n)
presència

παρουσιάζω /pa.ɾu.siˈa.zo/ (v)
presentar
  δείχνω, φανερώνω κάτι
exhibir
  κάνω φανερή την παρουσία κάποιου πράγματος ή ιδιότητας
  προβάλλω κάποια ιδιότητα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα

παρουσιαστικό (n)
aparença

παροχέτευση (n)
drenatge

παρτέρι (n)
allitar-se

παρτίδα /paɾˈti.ða/ (n)
fornada
  μέρος ενός όλου, κομμάτι ενός συνόλου, που αποτελείται από αντικείμενα με κάποιο κοινό χαρακτηριστικό
part
  (παιχνίδι) φιλική αντιμετώπιση αντιπάλων, κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού

παρτιτούρα (n)
partitura

παρτούζα (n)
orgia

παρυφή (n)
franja

παρωδία /pa.ɾoˈði̯a/ (n)
paròdia

παρωδιακός (adj)
paròdic

παρωδώ (v)
parodiar

παρωνυχία /pa.ɾo.niˈçi.a/ (n)
paroníquia

παρωνυχίδα (n)
repeló

παρωπίδα (n)
aclucalls

παρωτίδα /pa.ɾoˈti.ða/ (n)
paròtide

παρωτίτιδα (n)
xarampió

παρωχημένος
obsolet

παρόδιος /paˈɾo.ði.os/ (adj)
voral

παρόμοια (adv)
semblantment

παρόμοιος (adj)
similar

παρόν /paˈɾon/ (n)
present

παρόραμα (n)
error d’impremta

παρόρμηση /paˈɾoɾ.mi.si/ (n)
impuls

παρόχθιος (adj)
riberenc

παρών /paˈɾon/
present

παρώνυμο /paˈɾo.ni.mo/ (n)
parònim

πας /pas/
cadascun

πασάρισμα /paˈsa.ɾi.zma/ (n)
passatger

πασάρω /paˈsa.ɾo/ (v)
aprovar

πασάς /paˈsas/ (n)
baixà

πασέ (n)
passat

πασίγνωστος (adj)
bén

πασαλείβω /pa.saˈli.vo/ (v)
empastifar
  αλείφω με τρόπο πρόχειρο και κάπως άτεχνο κάτι

πασαρέλα (n)
moda
  η υψωμένη επιφάνεια πάνω στην οποία τα μοντέλα περπατούν μπροστά από το κοινό σε επίδειξη μόδας

πασατέμπος (n)
carbassa

πασιέντσα (n)
Solitari

πασπάτεμα (n)
digitació

πασπαλίζω (v)
dragar

πασπατεύω /pa.spaˈte.vo/ (v)
grapejar

πασσαλοστοιχία (n)
palissada

πασσαλοφράκτης (n)
palissada

παστάδα (n)
alcova

παστίλια /paˈsti.ʎa/ (n)
pastilla

παστίς /paˈstis/ (n)
pastitx

παστερίωση (n)
pasteurització

παστεριώνω /pa.ste.ɾiˈo.no/ (v)
pasteuritzar

παστός (adj)
salat

πασχίζω (v)
afanyar-se

πασχαλίτσα (n)
marieta

πασχαλιά (n)
lila

πατ (n)
empat

πατάκι /paˈta.ci/ (n)
estora

πατάρι (n)
antosta

πατάσσω /paˈta.so/ (v)
oprimir

πατάτα /paˈta.ta/ (n)
patata, creïlla
  ο κόνδυλος του φυτού της πατατιάς
  (τρόφιμο) μαγειρεμένος ο κόνδυλος της πατατιάς

πατάω /paˈta.o/ (v)
acuitar

πατέντα /paˈten.da/ (n)
patent

πατέρας /paˈte.ɾas/ (n)
pare

πατίνα (n)
pàtina

πατίνι /paˈti.ni/ (n)
patí de rodes

πατατάκι (n)
patata xip

πατατούκα (n)
abric

πατεντάρω (v)
patentar

πατερίτσα (n)
crossa

πατημασιά /pa.ti.maˈsça/ (n)
empremta

πατητήρι (n)
premsa de vi

πατικώνω (v)
atapeir

πατινάρω (v)
patinar
  κάνω πατινάζ
engalba
  (κατ’ επέκταση) ολισθαίνω

πατιρντί /pa.tiˈɾdi/ (n)
avalot

πατισάχ (n)
padixah

πατρίδα /paˈtɾi.ða/ (n)
pàtria

πατρίκιος (n)
patrici

πατριάρχης /pa.tɾiˈaɾ.çis/ (n)
patriarca

πατριαρχία (n)
patriarcat

πατριαρχικός /pa.tɾi.aɾ.çiˈkos/ (adj)
patriarcal

πατριδωνυμικό (n)
gentilici

πατριδωνυμικός (n)
gentilici

πατρικός /pa.tɾiˈkos/ (adj)
patern

πατριμόνιο (n)
patrimoni

πατριωτικός (adj)
patriòtic

πατριωτισμός /pa.tɾi.o.tiˈzmos/ (n)
patriotisme

πατριός (n)
padrastre

πατριώτης /pa.tɾiˈo.tis/ (n)
patriota
  αυτός που τιμά, που αγαπάει την πατρίδα του, αυτός που θυσιάζεται γι' αυτήν

πατριώτισσα (n)
patriota

πατροκτονία (n)
parricidi

πατροκτόνος /pa.tɾoˈkto.nos/ (n)
parricida
  που είναι πατροκτόνος

πατρονία (n)
patrocini

πατρωνυμικός (adj)
patronímic

πατρότητα (n)
paternitat

πατρώνυμο /paˈtɾo.ni.mo/ (n)
patrònim

πατόκορφα /paˈto.koɾ.fa/ (adv)
de cap a peus
  (οικείο) από πάνω μέχρι κάτω

παυσίπονο (n)
analgèsic

παφλάζω (v)
xipollar

παφλασμός /pa.flaˈzmos/ (n)
aprendre de cor

παχαίνω /paˈçe.no/ (v)
engreixar

παχνί (n)
pessebre

παχουλούτσικος (adj)
grassonet

παχουλός /pa.xuˈlos/ (adj)
grassonet

παχυντικός /pa.çin.diˈkos/ (adj)
engreixador

παχυσαρκία /pa.çi.saɾˈci.a/ (n)
obesitat

παχυταινία /pa.çi.teˈni.a/ (n)
paquitè

παχύ έντερο /paˈçi ˈendeɾo/
intestí gros

παχύς /paˈçis/ (adj)
gras
  που έχει μεγάλο πάχος ή όγκο

παχύσαρκος /paˈçi.saɾ.kos/ (adj)
obès

παϊδάκι (n)
costella

παύλα /ˈpa.vla/ (n)
guió

παύση /ˈpaf.si/ (n)
pausa

πείθω (v)
convèncer

πείνα /ˈpi.na/ (n)
fam, gana

πείρα /ˈpi.ɾa/ (n)
experiment

πείραγμα (n)
gatzara

πείραμα (n)
experiment

πείσμα (n)
obstinació

πεδίο (n)
camp

πεδίο μάχης
camp de batalla

πεδίο ορισμού
domini

πεδίο σπουδών /peˈði.o spuˈðon/
disciplinar

πεδιάδα /pe.ðiˈa.ða/ (n)
plana

πεδικλώνομαι (v)
mateix

πεδικλώνω (v)
destrobar

πεζεβέγκης (n)
arlot

πεζικάριος /pe.ziˈka.ɾi.os/ (n)
peó

πεζικό /pe.ziˈko/ (n)
infanteria

πεζογέφυρα (n)
passarel·la

πεζογραφία /pe.zo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
prosa

πεζοδρομώ /pe.zo.ðɾoˈmo/ (v)
convertir en zona per a vianants

πεζοδρόμηση /pe.zoˈðɾo.mi.si/ (n)
conversió en zona per a vianants

πεζοδρόμιο /pe.zoˈðro.mi.o/ (n)
vorera

πεζοπορία /pe.zo.poˈɾi.a/ (n)
caminada

πεζοπορικός (adj)
banal

πεζοπορώ /pe.zo.poˈɾo/ (v)
caminada

πεζοπόρος /pe.zoˈpo.ɾos/ (n)
excursionista

πεζούλα (n)
feixa

πεζός /peˈzos/ (n)
vianant
  που κινείται με τα πόδια, σε αντίθεση με τους εποχούμενους

πεθαίνω /peˈθe.no/ (v)
morir

πεθαμένος /pe.θaˈme.nos/
mort

πεθερά /pe.θeˈɾa/ (n)
sogra

πεθερός /pe.θeˈɾos/ (n)
sogre

πειθήνιος /piˈθi.ni.a/ /piˈθi.ni.o/ /piˈθi.ni.os/ (adj)
instrument
  που υπακούει τυφλά, που εκτελεί μια εντολή πειθαρχώντας απόλυτα και χωρίς αντιρρήσεις

πειθαρχία /pi.θaɾˈçi.a/ (n)
disciplina
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του πειθαρχώ, η υπακοή σε κάποιες αρχές, κανόνες, νόμους ή στις διαταγές κάποιου ιεραρχικά ανώτερου

πειθαρχικός (n)
disciplinari

πειθαρχώ (v)
disciplinar

πειθώ (n)
persuasió

πειναλέος /pi.naˈle.os/ (adj)
afamat

πεινασμένος
afamat

πεινώ (v)
tenir gana

πειράζω (v)
mofar

πειραματίζομαι (v)
experimentar

πειραματίστρια (n)
experimentadora

πειραματικός (adj)
experimental

πειραματισμός (n)
experimentació

πειρασμός /pi.ɾaˈzmos/ (n)
temptació

πειραστής (n)
seductor

πειρατής /pi.ɾaˈtis/ (n)
pirata

πειρατίνα (n)
pirata

πειρατεία (n)
pirateria

πειρατεύω (v)
piratejar

πεισμάτωμα (n)
despit

πεισματάρης /pizmaˈtaɾis/ (adj)
tossut

πεισματικός (adj)
obstinat

πειστικός /pi.stiˈkos/ (adj)
persuasiu

πειστικότητα (n)
aptitud

πεκάν (n)
pacana

πεκινουά /pe.ci.nuˈa/ (n)
pequinès

πελάγιος (adj)
pelàgic

πελάγωμα (n)
desordre

πελάτης (n)
client

πελέκι (n)
atxa

πελαγικός (adj)
pelàgic

πελαγώνω /pe.laˈɣo.no/ (v)
navegar

πελαργός /pe.laɾˈɣos/ (n)
cigonya

πελατεία /pe.laˈti.a/ (n)
clientela

πελεκάνος /pe.leˈka.nos/ (n)
pelicà

πελεκάω /pe.leˈka.o/ (v)
cisellar

πελεκούδι /pelekúði/ (n)
encenall

πελερίνα (n)
pelegrina

πελιδνός /pe.liðˈnos/ (adj)
pàl·lid

πελματικός (adj)
plantar

πελματοβάμονα (n)
plantígrad

πελματοβάμων (adj)
plantígrad

πελοποννησιακός (adj)
peloponesi

πελούζα (n)
gespa

πελτές /pelˈtes/ (n)
farinetes

πελότα (n)
cabdell
  μικρό στρογγυλό ή τετράγωνο μαξιλαράκι, συνήθως με βάση, που χρησιμοποιείται για να καρφιτσώνουμε τις βελόνες και τις καρφίτσες, ώστε να τις έχουμε πρόχειρες

πελώριος (adj)
enorme

πενήντα /peˈnin.da/
cinquanta

πενθώ /penˈθo/ (v)
lamentar

πενικιλίνη (n)
penicil·lina

πενιχρός /pe.niˈxɾos/ (adj)
exigu

πεντάγραμμο (n)
pentagrama

πεντάγωνο /penˈda.ɣo.no/ (n)
pentàgon

πεντάγωνος /penˈda.ɣo.nos/ (adj)
pentagonal

πεντάκις εκατομμύριο
trilió

πεντάλ /peˈdal/ (n)
pedal

πεντάνιο (n)
pentà

πεντα- /pen.da/
penta-

πενταγωνικός (adj)
pentagonal

πενταθλητής (n)
pentatleta

πεντακάθαρος /pen.daˈka.θa.ɾos/ (adj)
propri

πεντακόσια
cinc cents

πενταλό (n)
patí de pedals

πεντζέχρι (n)
betzoar

πεντηκοστός
cinquantè

πεπεισμένος
convençut

πεπερασμένος /pe.pe.raˈzme.nos/
finit

πεπιεσμένος
comprimit

πεποίθηση /peˈpi.θi.si/ (n)
convicció

πεπονιά /pe.poˈɲa/ (n)
meló

πεπρωμένο /pe.pɾoˈme.no/ (n)
atzar

πεπτίδιο (n)
pèptid

πεπτικός /pe.ptiˈkos/ (adj)
digestiu

πεπόνι /peˈpo.ni/ (n)
meló

περάτωση (n)
acabament

περήφανα (adv)
orgullosament

περήφανος (adj)
orgullós

περί /peˈɾi/
de

περί ανέμων και υδάτων
d'això i d'allò

περίβλεπτος (adj)
a

περίγειο /peˈɾi.ʝi.o/ (n)
perigeu

περίγραμμα /peˈɾi.ɣɾa.ma/ (n)
contorn

περίγυρος /peˈɾi.ʝi.ɾos/ (n)
ambient

περίδεση (n)
lligar

περίεργα (adv)
curiosament

περίεργος /peˈɾi.eɾ.ɣos/ (adj)
curiós, curiosa

περίθαλψη /peˈɾi.θal.psi/ (n)
assistència

περίκεντρο (n)
circumcentre

περίλαμπρος (adj)
magnífic

περίληψη (n)
recapitulació

περίμετρος /peˈɾi.me.tɾos/ (n)
perímetre

περίνεο /pɛˈɾi.nɛ.ɔ/ (n)
perineu

περίοδος /peˈɾi.o.ðos/ (n)
període

περίοικος (n)
proïsme

περίοπτος (adj)
prominent

περίπατος /peˈɾi.pa.tos/ (n)
passeig

περίπλοκος (adj)
complicat

περίπλους (n)
circumnavegació

περίπολος /peˈɾi.po.los/ (n)
patrulla

περίπου /peˈɾi.pu/ (adv)
aproximadament

περίπτερο /peˈɾi.pte.ɾo/ (n)
quiosc

περίπτωση (n)
cas

περίσσεια (n)
redundància

περίσσευμα /peˈɾi.sev.ma/ (n)
superàvit

περίσσιος (adj)
abundant

περίσταση /peˈɾi.sta.si/ (n)
circumstància

περίστροφο /peˈɾi.stɾo.fo/ (n)
revòlver

περίσφιγξη (n)
encarcerament

περίτμητος (adj)
circumcís

περίτρανος (adj)
manifest

περίττωμα /peˈɾi.to.ma/ (n)
femta

περίφημος /peˈɾi.fi.mos/ (adj)
excel·lent

περίφραση (n)
perífrasi

περίχωρα /peˈɾi.xo.ɾa/ (n)
entorn

περασμένος (n)
passat

περαστικά
millora't aviat
  (ευχή) να γίνεις καλά, να αναρρώσεις

περαστικός /pe.ɾa.stiˈkos/ (adj)
babau
  που διέρχεται από κάποιο σημείο, που περνάει δίπλα από κάποιο σημείο

περαστικός /pe.ɾa.stiˈkos/ (n)
babau
  άτομο που είναι περαστικό

περατώνω (v)
rematar

περβάζι (n)
ampit

περγαμηνή /peɾ.ɣa.miˈni/ (n)
pergamí

περιάνθιο (n)
periant

περιέργεια /pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a/ (n)
curiositat

περιέρχομαι (v)
arribar

περιέχω /pe.ɾiˈe.xo/ (v)
contenir

περιήγηση (n)
contorn

περιήλιο /pe.ɾiˈi.li.o/ (n)
periheli

περιαγωγή (n)
itinerància

περιαυτολογώ /pe.ɾi.a.fto.loˈɣo/ (v)
fer el gallet

περιβάλλον (n)
entorn, medi ambient

περιβάλλω /pe.ɾiˈva.lo/ (v)
circumscriure

περιβαλλοντικός (adj)
ambiental

περιβρέχω (v)
regar

περιβραχιόνιο (n)
braçal

περιβόητος (adj)
excel·lent

περιβόλι /pe.ɾiˈvo.li/ (n)
jardí

περιγελώ /pe.ɾi.ɣeˈlo/ (v)
burlar-se de

περιγράφω (v)
descriure

περιγραφή (n)
descripció

περιγραφικός (adj)
descriptiu

περιδένω (v)
lligar

περιδέραιο (n)
collar

περιδιαβαίνω (v)
anar amunt i avall

περιδινώ /pe.ɾi.ðiˈno/ (v)
girar

περιδρομιάζω (v)
devorar

περιεκτικός /pe.ɾi.e.ktiˈkos/ (adj)
dens

περιεκτικότητα (n)
content
  η ποσότητα κάποιου πράγματος ή υλικού που περιέχεται σε κάποιο άλλο πράγμα ή υλικό

περιελίσσω (v)
embolicar

περιεργάζομαι (v)
escrutar
  κοιτάζω με προσοχή και περιέργεια

περιεχόμενο (n)
contingut

περιζώνω /pe.riˈzo.no/ (v)
encerclar

περιηγητής /pe.ɾi.i.ʝiˈtis/ (n)
navegador
  (πληροφορική) browser, web browser: το πρόγραμμα περιήγησης

περιηγούμαι (v)
brostejar

περιθάλπω /pe.ɾiˈθal.po/ (v)
ajudar

περιθωριακός (adj)
marginal

περιθωριοποίηση (n)
marginació

περιθώριο (n)
marge

περικάρδιο (n)
pericardi

περικάρπιο /pe.riˈkar.pi.o/ (n)
canellera
  (βοτανική) το περίβλημα του καρπού των φυτών, μέσα στο οποίο βρίσκεται το σπέρμα. Διακρίνεται, από μέσα προς τα έξω, σε ενδοκάρπιο, μεσοκάρπιο και εξωκάρπιο ή επικάρπιο

περικεφαλαία /pe.ɾi.ce.faˈle.a/ (n)
elm

περικνημίδα (n)
antipara

περικοπή /pe.ɾi.koˈpi/ (n)
truncament
  (γλωσσολογία) αφαίρεση τμήματος μιας μακράς λέξης ώστε να σχηματιστεί μια βραχύτερη λέξη με την ίδια σημασία → δείτε τη λέξη clipping
  είδη περικοπής: απλολογία, αποκοπή, άφεση, συγκοπή → χρειάζεται παράδειγμα

περικυκλώνω /pe.ɾi.ciˈklo.no/ (v)
circumdar

περικόπτω /pe.ɾiˈko.pto/ (v)
aflacar

περικόχλιο /pe.ɾiˈko.xli.o/ (n)
femella

περιλαίμιο /pe.ɾiˈle.mi.o/ (n)
coll

περιλαμβάνω /pe.ɾi.laɱˈva.no/ (v)
contenir

περιληπτικά (adv)
breument

περιληπτικός (adj)
resum
  που έχει τον χαρακτήρα της περίληψης, που περιγράφει με συντομία, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, συνοπτικός
col·lectiu
  (γλωσσολογία) που χρησιμοποιείται στον ενικό αριθμό για να δηλώσει το σύνολο ομοειδών πραγμάτων (ρύζι, λαός, πανίδα κλπ.)

περιλούζω (v)
aspergir

περιμένω /pe.ɾiˈme.no/ (v)
esperar

περιμετωπίδα (n)
cinta de cap

περιμετώπιο (n)
cinta de cap

περιοδεία /pe.ɾi.oˈði.a/ (n)
gira

περιοδεύω /pe.ɾi.oˈðe.vo/ (v)
tornejar

περιοδεύων /pe.ɾi.oˈðe.von/
ambulant

περιοδικά /pe.ɾi.o.ðiˈka/ (adv)
periòdicament

περιοδικό /pe.ɾi.o.ðiˈko/ (n)
revista

περιοδικός /pe.ɾi.o.ðiˈkos/ (adj)
periòdic

περιοδικός πίνακας
taula periòdica

περιορίζω /pe.ɾi.oˈɾi.zo/ (v)
confinar

περιορισμός /pe.ɾi.o.ɾiˈzmos/ (n)
restricció
  (βάσεις δεδομένων, σχεσιακές βάσεις δεδομένων, SQL) κανόνες, ιδιότητες, που υποστηρίζονται από το ΣΔΒΔ (DBMS) και δίδονται στη στήλη (column) ενός πίνακα (tables)

περιουσία (n)
sort

περιοχή /pe.ɾi.oˈçi/ (n)
regió

περιπέτεια /pe.ɾiˈpe.ti.a/ (n)
aventura

περιπαίζω /pe.ɾiˈpe.zo/ (v)
burlar-se de

περιπατητής /pe.ɾi.pa.tiˈtis/ (n)
errant

περιπατητικός /pe.ri.pa.ti.tiˈkos/ (adj)
aristotèlic
  που έχει σχέση με περίπατο ή αναφέρεται σ’ αυτόν
peripatètic
  (ιστορία, φιλοσοφία) που έχει σχέση με τη σχολή του Αριστοτέλη, τον Περίπατο ή αναφέρεται σ’ αυτόν

περιπετειώδης /pe.ɾi.pe.tiˈo.ðis/ (adj)
aventurer

περιπλέκω (v)
complicar

περιπλανιέμαι /pe.ɾi.plaˈɲe.me/ (v)
errar

περιπλανώμενος
deambulatori

περιπλοκή (n)
complicació

περιποιημένος
acurat

περιποιητικός (adj)
atent

περιποιούμαι /pe.ɾi.piˈu.me/ (v)
assistir malalts

περιπολία /pe.ɾi.poˈli.a/ (n)
patrulla

περιπολικό /pe.ɾi.po.liˈko/ (n)
piqueta

περιπολώ /pe.ɾi.poˈlo/ (v)
patrullar

περιπτεράς /pe.ɾi.pteˈɾas/ (n)
quiosquer

περιρραφή (n)
sutura

περισκοπικός (adj)
periscòpic

περισκόπιο /pe.ɾiˈsko.pi.o/ (n)
periscopi

περισπασμός /pe.ɾi.spaˈzmos/ (n)
distracció

περισπωμένη (n)
circumflex

περισπώ /pe.ɾiˈspo/ (v)
distreure
  αποσπώ την προσοχή κάποιου από το κύριο έργο του και τη στρέφω αλλού

περισσεύω /pe.ɾiˈse.vo/ (v)
quedar

περισσότερο /pe.ɾiˈso.te.ɾo/ (adv)
més

περισσότερος /pe.ɾiˈso.te.ɾos/ (adj)
més

περιστέλλω (v)
contenir

περιστέρι /pe.ɾiˈste.ɾi/ (n)
colom

περισταλτισμός (n)
peristalsi

περιστασιακά (adv)
ocasionalment

περιστασιακός (adj)
ocasional

περιστατικός (adj)
circumstància

περιστερώνας /pe.ɾi.steˈɾo.nas/ (n)
colomar

περιστολή (n)
contenció

περιστρέφω /pe.ɾiˈstɾe fo/ (v)
pivotar

περιστροφή /pe.ɾi.stɾoˈfi/ (n)
revolució

περιστύλιο (n)
claustre

περισυλλέγω (v)
col·lectar

περιτετμημένος
circumcís

περιτομή /pe.ɾi.toˈmi/ (n)
circumcisió

περιτονία (n)
fàscia

περιτονίτιδα (n)
peritonitis

περιτριγυρίζω /pe.ɾi.tɾi.ʝiˈɾi.zo/ (v)
encerclar

περιττολογία (n)
redundància

περιττωματικός (adj)
fecal

περιττός /pe.ɾiˈtos/ (adj)
innecessari
  που δεν είναι απαραίτητος, ο μη αναγκαίος
imparell
  (μαθηματικά) ακέραιος αριθμός που έχει υπόλοιπο όταν διαιρείται με το 2

περιτόναιο (n)
peritoneu
  (ανατομία) λεπτή και διάφανης μεμβράνη που εκτείνεται στην εσωτερική επιφάνεια της κοιλιακής κοιλότητας και περιβάλλει τα σπλάχνα

περιτύλιγμα (n)
embalatge

περιυβρίζω /pe.ɾi.iˈvɾi.zo/ (v)
ofendre

περιφέρεια /pe.ɾiˈfe.ɾi.a/ (n)
circumferència

περιφέρω /pe.ɾiˈfe.ɾo/ (v)
contorn

περιφερόμενος
ambulant

περιφορά (n)
circumval·lació

περιφραστικός (adj)
perifràstic

περιφρονητικά (adv)
altivament

περιφρονητικός /pe.ɾi.fɾo.ni.tiˈkos/ (adj)
despectiu

περιφρονώ (v)
menysprear

περιφρουρώ (v)
vigilar

περιφρούρηση (n)
còpia de seguretat

περιφρόνηση (n)
menyspreu, desdeny

περιχύνω (v)
regar

περκάλι (n)
percala

περμανάντ /peɾ.maˈnant/ (n)
permanent

περνάω /peɾˈna.o/ (v)
passar

περοβσκίτης (n)
perovskita

περονιάζω (v)
foradar

περονοφόρο /pe.ɾo.noˈfo.ro/ (n)
carretó elevador

περουβιανός (adj)
peruà

περούκα /peˈɾu.ka/ (n)
perruca

περπάτημα (n)
esglaó

περπατάω /peɾ.paˈta.o/ (v)
caminar

περσικά /peɾ.siˈka/ (n)
persa

περσικός /peɾ.siˈkos/ (adj)
persa

περφορατέρ (n)
apunyegar

περόνη /peˈɾo.ni/ (n)
bitlla

πεσέτα (n)
pesseta

πεσιμισμός (n)
pessimisme

πεσκαντρίτσα (n)
rap

πεσμένος /peˈzme.nos/
dèbil

πετάλι /peˈta.li/ (n)
pedal
  (τεχνολογία, προφορικό) πεντάλ, ποδοκίνητος μοχλός που προκαλεί κίνηση
  (ποδηλασία, προφορικό) το πεντάλ του ποδηλάτου

πετάω /peˈta.o/ (v)
onejar
  (αμετάβατο) μετακινούμαι στον αέρα
abalançar
  ρίχνω κάποιο αντικείμενο στον αέρα ώστε να εκτελέσει πτήση
jonc
  (μεταβατικό) απορρίπτω κάτι ως άχρηστο, π.χ. βάζοντάς το σε κάδο σκουπιδιών
cop
  (μεταφορικά) σκορπώ (για χρήματα)

πετάω το γάντι
llançar el guant

πεταλίδα (n)
pagellida

πεταλούδα /pe.taˈlu.ða/ (n)
papallona
  (έντομο) είδος εντόμου, με τέσσερα μεγάλα πολύχρωμα φτερά
  στιλ κολύμβησης στο οποίο οι αθλητές κουνάνε κυκλικά από πίσω προς τα μπρος τα χέρια τους και με κυματισμούς τα πόδια τους

πεταλωτής (n)
ferrador

πεταλώνω (v)
ferrar

πεταρίζω (v)
aclucar

πεταχτός (adj)
agut

πετιέμαι (v)
aventura
  με πετάνε
dard
  κινούμαι απότομα και ορμητικά

πετούνια /peˈtu.ɲa/ (n)
petúnia

πετράδι (n)
gemma

πετρέλαιο /peˈtɾe.le.o/ (n)
petroli

πετραρχικός (adj)
petrarquesc

πετραρχισμός (n)
petrarquisme

πετραχήλι (n)
estola

πετριά (n)
avió de reacció

πετσέτα /peˈt͡se.ta/ (n)
tovallola, tovalló

πετυχαίνω (v)
aconseguir

πευκιάς /pefˈcas/ (n)
pineda

πευκοβελόνα (n)
pinassa

πευκώνας /pefˈko.nas/ (n)
pineda

πεφταστέρι (n)
estel fugaç

πεψίνη (n)
pepsina

πεύκο /ˈpef.ko/ (n)
pi royal, pi

πηγάδι /piˈɣa.ði/ (n)
pou

πηγάζω /piˈɣa.zo/ (v)
origen

πηγή /piˈʝi/ (n)
font, deu

πηγαίνω /piˈʝe.no/ (v)
anar, viatjar, circular, trobar-se
  κινούμαι από ένα σημείο προς ένα άλλο σημείο, μεταβαίνω

πηγαίος (adj)
espontani

πηγαίος κώδικας
codi font

πηγαδόπετρα (n)
brocal

πηγαινέλα /pi.ʝeˈne.la/ (n)
vaivé

πηγαινοέρχομαι /pi.ʝe.noˈeɾ.xo.me/ (v)
commutar

πηδάλιο /piˈða.li.o/ (n)
timó

πηδάλιο κλίσης /piˈða.li.o ˈkli.sis/
aleró

πηδάω /piˈða.o/ (v)
cardar

πηδαλιούχος /pi.ða.liˈu.xos/ (n)
timoner

πηλήκιο (n)
quepis

πηλίκο /piˈli.ko/ (n)
quocient

πηλός /piˈlos/ (n)
argila

πηνίο (n)
bobina

πηχτός (adj)
espès

πι (n)
pi

πιάνο /ˈpça.no/ (n)
piano
  (μουσικό όργανο)

πιάνω /ˈpça.no/ (v)
atrapar

πιάνω κουβέντα
abordar

πιάσιμο (n)
captura
  το κράτημα με το χέρι κάποιου αντικειμένου
cruiximent
  η αγκύλωση, το μούδιασμα, η παραλυσία μέρους ή ολόκληρου του σώματος μας

πιάστης (n)
receptor

πιάτο /ˈpça.to/ (n)
plat

πιάτσα (n)
càrrec

πιέζω /piˈe.zo/ (v)
empenta

πια /ˈpça/ (adv)
ara bé
  ενισχύει τη σημασία του ρήματος με την έννοια του οριστικού και τελεσίδικου, πλέον
  («τώρα πια», συχνά επιφωνηματικά)

πιανίστας (n)
pianista

πιασάρικος (adj)
enganxós

πιατάκι (n)
platet

πιατέλα (n)
plata

πιατικά /pça.tiˈka/ (n)
vaixella

πιγκάλ (n)
escombreta de vàter

πιγκουίνος /piŋ.ɡuˈi.nos/ (n)
pingüí

πιεζοηλεκτρισμός /pi.e.zo.i.le.ktɾiˈzmos/ (n)
piezoelectricitat

πιεζόμετρο (n)
piezòmetre

πιεμοντέζικα (n)
piemontès

πιεσμένος
comprimit

πιεστήριο (n)
impressora

πιεστικός /pi.e.stiˈkos/ (adj)
vinculant

πιθάρι (n)
alfàbia

πιθανοφάνεια (n)
probabilitat

πιθανόν /piθaˈnon/ (adv)
possiblement

πιθανός /pi.θaˈnos/ (adj)
probable

πιθανότατα (adv)
probable

πιθανότερος (adj)
probable

πιθανότητα /pi.θaˈno.ti.ta/ (n)
probabilitat

πιθηκίζω (v)
imitar

πικάντικος (adj)
picant

πικάπ (n)
tocadiscs

πικάρω (v)
despit

πικρά /piˈkɾa/ (adv)
amargament

πικρίλα (n)
bilis

πικραίνω (v)
agrejar

πικραγγουριά /pi.kraŋ.ɟuˈrʝa/ (n)
cogombre amarg

πικραλίδα /pi.kɾaˈli.ða/ (n)
dent de lleó

πικραμένος
amargat

πικρικό οξύ
àcid pícric

πικροδάφνη /pi.kɾoˈðaf.ni/ (n)
baladre

πικρός /piˈkɾos/ (adj)
amarg

πικρόχολος (adj)
acerb

πιλάφι /piˈla.fi/ (n)
pilav

πιλαλάω /pi.laˈla.o/ (v)
galopar
  άλλη γραφή του πηλαλάω άλλη γραφή του πηλαλάω

πιλατεύω (v)
enrabiar

πιλοτάρω (v)
conduir

πιλοτή /pi.loˈti/ (n)
pilotis

πιλοτικός (adj)
provar

πιλότος /piˈlo.tos/ (n)
pilot

πινέλο (n)
pinzell

πινακίδα (n)
senyal de trànsit

πινακοθήκη /pi.na.koˈθi.ci/ (n)
galeria d'art

πινακωτή (n)
pastera

πινγκ πονγκ /ˈpiŋ ˈpoŋ/ (n)
tennis de taula

πινελιά (n)
pinzellada

πιο /ˈpço/ (adv)
més

πιονιέρος (n)
pioner

πιοτό (n)
beure
  άλλη μορφή του ποτό (οικείο) άλλη μορφή του ποτό

πιπέρι /piˈpe.ɾi/ (n)
pebre
  μπαχαρικό που παράγεται από τους καρπούς των φυτών της οικογένειας Piperaceae

πιπίλα /piˈpi.la/ (n)
xumet

πιπεριά /pi.peɾˈʝa/ (n)
pebrot

πιπερόριζα /pi.peˈɾo.ɾi.za/ (n)
gingebre

πιπερώνω (v)
pebrar

πιπώνω (v)
llepar

πιράνχας /piˈɾaŋ.xas/ (n)
piranya

πιρουνιά /pi.ru.ˈɲa/ (n)
forquetada

πιρούνι (n)
forca, forcat, forquilla
  (κουζινικά) σκεύος σερβιρίσματος για λήψη στερεού φαγητού, με λαβή και αιχμές
forquilla, forqueta
  (τεχνολογία) τμήμα του σκελετού των οχημάτων στο οποίο εφαρμόζει συνήθως το αμορτισέρ

πιρόγα (n)
piragua

πισίνα /piˈsi.na/ (n)
piscina

πισινός /pi.siˈnos/ (adj)
cul

πιστά (adv)
fidelment
  με τρόπο πιστού

πιστευτός /pi.steˈftos/ (adj)
creïble

πιστεύω /piˈste.vo/ (v)
creure
  έχω πίστη

πιστοδότηση (n)
crèdit

πιστοποιητικό (n)
certificat

πιστοποιώ /pi.sto.piˈo/ (v)
atestar

πιστωτής (n)
anglès

πιστωτική κάρτα
targeta de crèdit

πιστωτικός (adj)
crèdit

πιστόλι (n)
pistola

πιστός /piˈstos/ (n)
fidel
  που πιστεύει, που ακολουθεί μια θρησκεία

πιστότητα (n)
fidelitat

πιστώνω (v)
crèdit

πισωγύρισμα /pi.soˈʝi.ɾi.zma/ (n)
darrere

πισώπλατα (adv)
dissimulat

πιτ στοπ
aturada a boxs

πιτζάμα /piˈd͡za.ma/ (n)
pijama

πιτσαδόρος /pi.t͡saˈðo.ɾos/ (n)
pizzer
  (επάγγελμα) ο παρασκευαστής πίτσας

πιτσαρία (n)
pizzeria

πιτσιλίζω /pi.t͡siˈli.zo/ (v)
esquitxar

πιτσιρίκος (n)
marrec

πιτσιρικαρία (n)
canalla

πιτσούνι (n)
colomí

πιτυρίδα /pi.tiˈɾi.ða/ (n)
caspa

πιόνι (n)
peó

πιόνιο (n)
pió

πλάγιος (adj)
oblic

πλάθω (v)
afaiçonar

πλάι (adv)
braç a braç

πλάκα /ˈpla.ka/ (n)
placa

πλάνη /ˈpla.ni/ (n)
error
  η λανθασμένη γνώμη, η πίστη σε κάτι ψευδές
ribot
  εργαλείο για την λείανση ξύλινων επιφανειών, το ροκάνι

πλάνο (n)
colpet

πλάση (n)
creació

πλάσμα /ˈpla.zma/ (n)
plasma

πλάστης /ˈpla.stis/ (n)
corró
  (κουζινικά) κυλινδρικό εργαλείο για πλάσιμο

πλάστιγγα (n)
altiplà

πλάτανος /ˈpla.ta.nos/ (n)
plàtan

πλάτη /ˈpla.ti/ (n)
esquena, dors

πλάτος (n)
amplada

πλάτωμα /ˈpla.to.ma/ (n)
estancar

πλέγμα (n)
graella

πλέκω /ˈple.ko/ (v)
fer mitja

πλένω /ˈple.no/ (v)
rentar

πλέω (v)
navegar
  ταξιδεύω σε λίμνη, ποταμό ή θάλασσα

πλήγμα (n)
cop
  (κυριολεκτικά) ένα δυνατό και βίαιο χτύπημα
  (μεταφορικά) το συμβάν ή γεγονός με δυσάρεστες ή επώδυνες επιπτώσεις (ψυχικές, ηθικές ή και υλικές)

πλήθος /ˈpli.θos/ (n)
nombre
multitud
  μεγάλη ομάδα ανθρώπων

πλήκτρο (n)
tecla

πλήκτρο συντόμευσης
tecla de drecera

πλήμνη (n)
concentrador
  (δίκτυο υπολογιστών) hub: δικτυακή συσκευή που συνδέει κόμβους (ηλεκτρονικούς υπολογιστές, άλλες πλήμνες, κλπ.) για να υλοποιήσει ένα τοπικό δίκτυο (LAN)

πλήξη /ˈpli.ksi/ (n)
avorriment

πλήρης /ˈpli.ɾis/ (adj)
complet

πλήρωμα (n)
marineria
  το προσωπικό, το σύνολο των ατόμων που χρησιμοποιείται σε ένα μεταφορικό μέσο εάν κατά τη μετακίνησή του χρειάζεται τουλάχιστον πάνω από ένα άτομο

πλήρως /ˈpli.ɾos/ (adv)
completament

πλήρωση (n)
ompliment

πλήττω /ˈpli.to/ (v)
colpejar
  (μεταβατικό)χτυπώ, καταφέρω πλήγμα
avorrir
  (μεταφορικά) βλάπτω, ζημιώνω

πλίθα (n)
tàpia

πλίνθος /ˈplin.θos/ (n)
tova

πλαίσιο /ˈple.si.o/ (n)
context

πλαγιά (n)
aiguavés

πλαγιάζω (v)
inclinar

πλαγιασμένος
bicicleta reclinada

πλαγκτόν /plaŋˈkton/ (n)
plàncton

πλαδαρός /pla.ðaˈɾi/ /pla.ðaˈɾo/ /pla.ðaˈɾos/ (adj)
bla

πλαισιώνω /ple.siˈo.no/ (v)
contextualitzar

πλακάκι (n)
rajola

πλακάτ (n)
planxa

πλακίδιο /plaˈci.ðio/ (n)
prestatge
  (φαρμακευτική) φαρμακευτικό σκεύασμα
  (ηλεκτρονική) μικρή πλακέτα

πλακομούνι (n)
tribadisme

πλακούντας /plaˈkun.das/ (n)
placenta

πλακώνω (v)
aclaparar

πλανήτης /plaˈni.tis/ (n)
planeta

πλανητάριο (n)
planetari

πλανητικός (adj)
planetari

πλανητοσκόπιο (n)
planetari

πλανιέμαι /plaˈɲe.me/ (v)
decebre

πλαντάζω (v)
crebar

πλανόδιος (adj)
itinerant

πλασάρω (v)
col·locar

πλασμένος
fet

πλασματικός (adj)
fictici

πλαστικό (n)
plàstic

πλαστικός (adj)
plàstic

πλαστικότητα (n)
plasticitat

πλαστογράφηση (n)
falsificació

πλαστογραφία /pla.sto.ɣɾaˈfi.a/ (n)
falsificació

πλαστός (adj)
falsejar

πλαστότητα (n)
falsedat

πλατεία /plaˈti.a/ (n)
plaça
  (πολεοδομία) επίπεδος, διαμορφωμένος χώρος μέσα σε κατοικημένη περιοχή που περιβάλλεται από κτίρια ή και δρόμους

πλατσουρίζω (v)
borbollejar

πλατφόρμα (n)
plataforma

πλατωνικός (adj)
platònic

πλατωνισμός /pla.to.niˈzmos/ (n)
platonisme

πλατό (n)
altiplà

πλατύποδας /plaˈti.po.ðas/ (n)
ornitorinc

πλατύς /plaˈtis/ (adj)
ample

πλατύφυλλος (adj)
planifoli

πλειονότητα (n)
majoria

πλειοψηφία /pli.o.psiˈfi.a/ (n)
majoria

πλειοψηφικά (adv)
majoritàriament

πλειοψηφικός (adj)
majoritari

πλειστηριάζω (v)
subhastar

πλειστηριασμός (n)
subhasta

πλεξούδα (n)
trena

πλεονέκτημα (n)
avantatge

πλεονεκτικός (adj)
avantatjós

πλεονεξία (n)
avarícia

πλερέζα (n)
mantellina

πλευρά /pleˈvɾa/ (n)
banda
  (γεωμετρία) ένα ευθύγραμμο τμήμα ενός επίπεδου γεωμετρικού σχήματος
  (μεταφορικά) η αντίθετη άποψη
barnilla
  η μία από τις δύο περιοχές μίας επιφάνειας ή χώρου που ορίζονται από μία (νοητή) γραμμή

πλευρίζω (v)
acostar

πλευρό /pleˈvɾo/ (n)
costat
  (ανθρώπινο σώμα) το μέρος του κορμού του σώματος μεταξύ της πλάτης και του στήθους/κοιλιακής χώρας
  κάποιο πλάγιο τμήμα επιφάνειας, πράγματας

πλευστότητα (n)
navegabilitat

πλεόνασμα (n)
superàvit

πλεύση /ˈplef.si/ (n)
calçada

πληβείος (n)
plebeu

πληγή /pliˈʝi/ (n)
ferida

πληγείς /pliˈʝis/
cop

πληγωμένος
ferit

πληγώνω (v)
ferir

πληθαίνω (v)
créixer

πληθυντικός /pli.θin.diˈkos/ (n)
plural

πληθυσμιακός (adj)
demogràfic

πληθυσμός /pli.θiˈzmos/ (n)
població
  (γεωγραφία) το σύνολο των κατοίκων κάποιου τόπου

πληθωρισμός (n)
inflació

πληθώρα /pliˈθo.ɾa/ (n)
plètora

πληκτρολογώ (v)
mecanografiar

πληκτρολόγιο /pli.ktɾoˈlo.ʝi.o/ (n)
teclat

πλημμέλημα (n)
delicte

πλημμυρίδα (n)
marea alta

πλημμυρίζω (v)
inundar

πλημμυρισμένος /pli.mi.ɾiˈzme.nos/
inundat

πλημμυροπαθής /pli.mi.ro.paˈθis/ (n)
inundació

πλημμύρα /pliˈmi.ɾa/ (n)
inundació

πλην
menys

πληρεξούσιο (n)
poder

πληρεξούσιος (adj)
plenipotenciari

πληροφορία /pli.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
informació

πληροφορημένος
a l’aguait

πληροφοριακός (adj)
orientatiu

πληροφορική /pli.ɾo.fo.ɾiˈci/ (n)
informàtica
  (επιστήμη) επιστήμη που ερευνά την κωδικοποίηση, διαχείριση και μετάδοση συμβολικών αναπαραστάσεων πληροφοριών

πληροφοριοδημία (n)
infodèmia

πληροφοριοδότης (n)
informador

πληροφορώ /pli.ɾo.foˈɾo/ (v)
informar

πληρωμή (n)
pagament

πληρότητα (n)
complet

πληρώ /pliˈɾo/ (v)
omplir

πληρώνω (v)
pagar

πλησίον /pliˈsi.on/ (n)
proïsme

πλησιάζω /pli.siˈa.zo/ (v)
apropar

πλησμονή (n)
abundància

πλιάτσικο /ˈpʎa.t͡si.ko/ (n)
saqueig

πλιγούρι /pliˈɣu.ɾi/ (n)
bulgur

πλισέ /pliˈse/ (adj)
prisat

πλοήγηση (n)
navegació

πλοίαρχος /ˈpli.ar.xos/ (n)
capità

πλοίο /ˈpli.o/ (n)
nau

πλοηγός (n)
provar

πλοηγώ (v)
pilotar

πλοκάμι /ploˈka.mi/ (n)
tentacle

πλοκή /ploˈci/ (n)
argument

πλουραλισμός /plu.ɾa.liˈzmos/ (n)
pluralisme

πλουραλιστικός (adj)
pluralista

πλους (n)
navegació

πλουσιοπάροχος /plu.si.oˈpa.ɾo.xos/ (adj)
abundant

πλουτοκρατία /plu.to.kɾaˈti.a/ (n)
plutocràcia

πλουτοπαραγωγικός (adj)
riquesa

πλουτώνιο (n)
plutoni

πλούσιος /ˈplu.si.os/ (adj)
ric

πλούτος /ˈplu.tos/ (n)
riquesa

πλυντήριο (n)
rentadora

πλυντήριο πιάτων
marmitona

πλυντήριο ρούχων
rentadora

πλυσταριό /pli.staɾˈʝo/ (n)
rentador

πλωτήρας (n)
carrossa

πλωτός /ploˈtos/ (adj)
flotant

πλύση (n)
rentada

πλύση εγκεφάλου /ˈpli.si eŋ.ɟeˈfa.lu/
rentat de cervell

πλύσιμο (n)
rentada

πλύστρα (n)
bugadera

πλώρη /ˈplo.ɾi/ (n)
proa

πνέω τα λοίσθια /ˈpne.o ta ˈlis.θi.a/
silenci de negra

πνίγω /ˈpni.ɣo/ (v)
ofegar

πνευματικά δικαιώματα
drets d'autor

πνευματικός /pnev.ma.tiˈkos/ (adj)
intel·lectual
  που έχει σχέση με το πνεύμα και (κυρίως ως διανοητική εργασία ή ικανότητα), διανοητικός
espiritual
  που έχει σχέση με το πνεύμα (σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο)
pneumàtic
  αεροκίνητος

πνευματικότητα (n)
espiritualitat

πνευματώδης (adj)
enginy

πνευμοθώρακας (n)
pneumotòrax

πνευμονία (n)
pneumònia

πνευμονικός (adj)
pulmonar

πνευμονογαστρικό νεύρο
nervi pneumogàstric

πνευμονολόγος /pnev.mo.noˈlo.ɣos/ (n)
pneumòleg

πνευμονόκοκκος /pev.moˈno.ko.kos/ (n)
pneumococ

πνευστιώ (v)
esbufec

πνευστό /pnefˈsto/ (n)
instrument aeròfon

πνεύμα /ˈpnev.ma/ (n)
esperit
  ο νους του ανθρώπου, ατομικά ή συλλογικά

πνεύμονας /ˈpnev.mo.nas/ (n)
pulmó

πνιγηρός /pni.ʝiˈɾos/ (adj)
asfixiant

πνιγμός (n)
ofegament

πνοή /pnoˈi/ (n)
alè
ratxa
  το φύσημα αέρα

ποίημα /ˈpi.i.ma/ /ˈpi.ma/ (n)
poema

ποίηση /ˈpi.i.si/ (n)
poesia

ποίμνιο (n)
aborrallonar-se

πογκρόμ (n)
pogrom

ποδάγρα (n)
gota

ποδάρι /poˈða.ɾi/ (n)
petge

ποδήλατο /poˈði.la.to/ (n)
bicicleta, bici
  (μέσο μεταφορών) όχημα, κυρίως δίτροχο, που κινεί ο αναβάτης με τα πόδια του, δίνοντας ώθηση στα πετάλια

ποδίσκος /poˈði.skos/ (n)
peduncle

ποδανά (n)
verlan

ποδαρόδρομος (n)
esglaó

ποδηλάτης (n)
ciclista

ποδηλάτισσα (n)
ciclista

ποδηλασία /po.ði.laˈsi.a/ (n)
ciclisme

ποδηλατίστρια (n)
ciclista

ποδηλατικός (adj)
ciclista

ποδηλατιστής (n)
ciclista

ποδηλατοδρόμιο (n)
velòdrom

ποδηλατοδρόμος (n)
ciclista

ποδιά (n)
davantal

ποδοπάτημα (n)
estampida

ποδοπατώ /po.ðoˈpa.to/ (v)
trepitjar

ποδοστάτης (n)
reposapeus

ποδοσφαιριστής /po.ðo.sfe.ɾiˈstis/ (n)
futbolista

ποδόσφαιρο /poˈðo.sfe.ɾo/ (n)
futbol

ποζάρω (v)
posar

ποζιτρόνιο (n)
positró

ποθητός (adj)
buscat

ποθώ (v)
desitjar

ποιήτρια (n)
poeta

ποιητής (n)
poeta

ποιητικό αίτιο
agent

ποιητικός (adj)
poètic

ποικίλλω (v)
variar

ποικίλος /piˈci.los/ (adj)
divers
  που παρουσιάζει ή εμφανίζει ποικιλία, έχει πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά

ποικιλία /pi.ciˈli.a/ (n)
varietat
  πολλά και, κυρίως, διαφορετικά πράγματα ή είδη ή μορφές
  (ζωολογία, βοτανική) υποδιαίρεση είδους

ποικιλότητα (n)
diversitat

ποινή /piˈni/ (n)
càstig

ποινικολογία (n)
dret penal

ποινικοποιώ (v)
criminalitzar

ποινικός /pi.niˈkos/ (adj)
punitiu

ποιος /ˈpços/
qui

ποιοτικός (adj)
de qualitat

ποιόν ενέργειας
aspecte

ποιότητα /piˈo.ti.ta/ (n)
qualitat

πολίτης /poˈli.tis/ (n)
ciutadà

πολίχνη /poˈli.xni/ (n)
burg

πολεμάω /po.leˈma.o/ (v)
baralla

πολεμίστρα /po.leˈmi.stɾa/ (n)
tronera

πολεμίστρια (n)
guerrera

πολεμικό (n)
vaixell de guerra

πολεμικός (adj)
militar

πολεμιστής /po.le.miˈstis/ (n)
guerrer

πολεμοκάπηλος /po.le.moˈka.pi.los/ (adj)
bel·licista

πολεμοχαρής (adj)
bel·ligerant

πολεοδομία /po.le.o.ðoˈmi.a/ (n)
urbanisme

πολική αρκούδα
os blanc

πολικός (adj)
polar

πολιομυελίτιδα (n)
poliomielitis

πολιορκία /po.li.oɾˈci.a/ (n)
setge

πολιορκώ (v)
assetjar

πολιτεία /po.liˈti.a/ (n)
estat

πολιτειολογία (n)
ciències polítiques

πολιτεύομαι (v)
polític

πολιτικά (n)
políticament
  η πολιτική, η διαχείριση θεμάτων που αφορούν όλο τον πληθυσμό ενός κράτους ή μεγάλο μέρος του

πολιτική (n)
política

πολιτική ορθότητα /po.li.tiˈci oɾˈθo.ti.ta/
correcció política

πολιτικοποίηση (n)
politització

πολιτικοποιώ (v)
polititzar

πολιτικός /po.li.tiˈkos/ (n)
polític

πολιτισμένος /po.li.tiˈzme.nos/
civilitzat

πολιτισμικά (adv)
culturalment

πολιτισμικός /po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
cultural

πολιτισμός (n)
cultura

πολιτιστικός /po.li.ti.stiˈkos/ (adj)
cultural

πολιτογραφώ (v)
assignar

πολλαπλάσιο (n)
múltiple

πολλαπλάσιος /po.laˈpla.si.os/ (adj)
múltiple

πολλαπλασιάζω /po.la.pla.siˈa.zo/ (v)
multiplicar

πολλαπλασιασμός (n)
multiplicació

πολλαπλός (adj)
múltiple

πολτοποιώ (v)
aflacar

πολτός /polˈtos/ (n)
farinetes

πολυ- /po.li/
poli-

πολυάνθρωπος (adj)
populós

πολυάριθμος (adj)
nombrós

πολυέλαιος /po.liˈe.le.os/ (n)
aranya

πολυέξοδος (adj)
dispendiosa

πολυακόρεστος (adj)
poliinsaturat

πολυανθρακικό (n)
policarbonat

πολυβόλο (n)
metralladora

πολυγλωσσία /po.li.ɣloˈsi.a/ (n)
multilingüisme

πολυδιεργασία (n)
multitasca

πολυεδρικός (adj)
polièdric

πολυεθνική (n)
multinacional

πολυεθνικός /po.li.eˈθni.kos/ (adj)
multinacional

πολυεκατομμυριούχος (n)
multimilionari

πολυεπιστημονικός (adj)
multidisciplinari

πολυεστέρας /po.li.eˈste.ɾas/ (n)
polièster

πολυετής (adj)
perenne

πολυθεϊσμός (n)
politeisme

πολυθρόνα /po.liˈθɾo.na/ (n)
butaca

πολυκοσμία (n)
afluència

πολυκυστικός (adj)
poliquístic

πολυκόμβος (n)
centre

πολυκύτταρος (adj)
multicel·lular

πολυλογάς (adj)
xerraire

πολυμέσο /po.liˈme.so/ (n)
multimèdia

πολυμήχανος (adj)
enginyós

πολυμαθής (adj)
erudit

πολυμελής (adj)
nombrosa

πολυμερές /po.li.meˈɾes/ (n)
polímer

πολυμηχανία (n)
enginy

πολυμορφισμός (n)
polimorfisme
  (βιολογία) η ικανότητα / ιδιότητα ορισμένων ειδών να εμφανίζονται σε ποικίλες μορφές ή εκδηλώσεις χωρίς να υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στη βασική τους φύση
  (χημεία, φυσική) η ικανότητα ενός στερεού υλικού να υπάρχει σε περισσότερες από μία μορφές ή κρυσταλλικές δομές
  (πληροφορική) χαρακτηριστικό του αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού που επιτρέπει σε αντικείμενα της ίδιας ιεραρχίας να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα της βασικής κλάσης, παρά τις πραγματικές τους διαφορές

πολυνευροπάθεια (n)
polineuropatia

πολυνησιακός (adj)
polinesi

πολυπεπτίδιο (n)
polipèptid

πολυπλεξία /po.li.pleˈksi.a/ (n)
multiplexació

πολυπληθής (adj)
populosa

πολυπλοκότητα /po.li.ploˈko.ti.ta/ (n)
complexitat

πολυπολιτισμικός /po.li.po.li.ti.zmiˈkos/ (adj)
multicultural

πολυπολιτισμικότητα /po.li.po.li.ti.zmiˈko.ti.ta/ (n)
multiculturalisme

πολυπροπυλένιο (n)
polipropilè

πολυσακχαρίτης (n)
polisacàrid

πολυστερίνη (n)
poliestirè

πολυσυνθετικός (adj)
polisintètic

πολυσύμπαν /po.liˈsim.ban/ (n)
multivers

πολυσύνθετος (adj)
complex

πολυτέλεια /po.liˈte.li.a/ (n)
extravagància

πολυτελής /po.li.teˈlis/ (adj)
sumptuós

πολυτελώς (adv)
luxosament

πολυτεχνείο /po.li.teˈxni.o/ (n)
politècnic

πολυτεχνικός (adj)
politècnic

πολυτονικός (adj)
politònic

πολυφασικός /po.li.fa.siˈkos/ (adj)
polifàsic

πολυφωνία /po.li.foˈni.a/ (n)
polifonia
  (μουσική) πολλές ανεξάρτητες φωνές (μελωδίες) συνδυασμένες αρμονικά

πολυφωνικός /po.li.fo.niˈkos/ (adj)
polifònic

πολυώνυμο (n)
polinomi

πολωνέζα (n)
polonesa

πολωνικά (n)
polonès

πολωνικός (adj)
polonès

πολύ /poˈli/ (adv)
molt

πολύγλωσσος (adj)
multilingüe

πολύγραφος /poˈli.ɣɾa.fos/ (n)
polígraf
  ειδική συσκευή ανίχνευσης ψεύδους

πολύγωνο /poˈli.ɣo.no/ (n)
polígon

πολύεδρο (n)
políedre

πολύκομπος (n)
passacamins

πολύξερος (adj)
intel·ligent

πολύπλευρος /poˈli.ple.vɾos/ (adj)
polifacètic

πολύπλοκος /poˈli.plo.kos/ (adj)
complex

πολύποδας /poˈli.po.ðas/ (n)
pòlip

πολύς /poˈlis/ (adj)
molt

πολύσημος (adj)
polisèmic

πολύτιμος /poˈli.ti.mos/ (adj)
preciós

πολύτιμος λίθος
gemma

πολύχρονος (adj)
longeu

πολύχρωμος /poˈli.xɾo.mos/ (adj)
colorit

πολώνιο (n)
poloni

πολώνω /poˈlo.no/ (v)
polaritzar

πομερανικός /po.me.ɾa.niˈkos/ (adj)
pomerani

πομπή (n)
processió

πομποδέκτης (n)
transceptor

πομπός (n)
transmissor

πομπώδης /pomˈbo.ðis/ (adj)
pompós

πονάω /poˈna.o/ (v)
ferit

πονετικός (adj)
compacient

πονηρία (n)
ardit

πονηριά /po.niɾˈʝa/ (n)
ardit
  η ιδιότητα του πονηρού
  η ενέργεια του πονηρού

πονηρός /po.niˈɾos/ (adj)
astut

πονοκέφαλος (n)
mal de cap

ποντάρω (v)
apostar

ποντίκι /ponˈdi.ci/ (n)
ratolí
  (θηλαστικό ζώο) μικρό τρωκτικό ζώο που ζει στις πόλεις, στους αγρούς και στα σπίτια

ποντίφικας /ponˈdi.fi.kas/ (n)
pontífex

ποντιακός /pon.di.aˈkos/ (adj)
pòntic

ποντικί /pon.diˈci/ (n)
burell

ποντικίσιος (adj)
murí

ποντικοπαγίδα /pon.di.ko.paˈʝi.δa/ (n)
ratera

πονόψυχος /poˈno.psi.xos/ (adj)
compacient

ποπ /ˈpop/ (n)
papa

ποπός /poˈpos/ (n)
pompis

πορίζω (v)
assortir

πορδή /poɾˈði/ (n)
gansa

πορεία (n)
carrera

πορθητής (n)
conqueridor

πορθμείο /poɾθˈmi.o/ (n)
bac

πορθμός /poɾˈθmos/ (n)
estret

πορθώ (v)
remoure

πορνίδιο (n)
prostituta

πορνεία (n)
prostitució

πορνείο /poɾˈni.o/ (n)
bordell

πορνογραφία /por.no.ɣraˈfi.a/ (n)
pornografia

πορνογραφικός (adj)
pornogràfic

πορνό (n)
porno

πορσελάνη (n)
porcellana

πορτατίφ (n)
fanal

πορτιέρης /poɾˈtçe.ɾis/ (n)
porter

πορτιέρισσα /poɾˈtçe.ɾi.sa/ (n)
portera

πορτμαντό (n)
penja-robes

πορτμπαγκάζ /port.baˈgaz/ (n)
maleter

πορτμπεμπέ /poɾt.beˈbe/ (n)
bandolera per a nadons

πορτογαλικά (n)
portuguès

πορτογαλικός (adj)
portuguès

πορτοκάλι /poɾ.toˈka.li/ (n)
taronja

πορτοκαλάδα (n)
taronjada

πορτοκαλής /poɾ.to.kaˈlis/ (adj)
taronja

πορτοκαλί /poɾ.to.kaˈli/ (n)
taronja
  (χρώμα) το χρώμα του πορτοκαλιού

πορτοκαλεώνας /poɾ.to.ka.leˈo.nas/ (n)
tarongerar

πορτοκαλιά /poɾ.to.kaˈʎa/ (n)
taronger

πορτουλάκα (n)
les onze
  (βοτανική, λουλούδι) το φυτό (και το άνθος του) του είδους Portulaca grandiflora, του γένους Portulaca (Πορτουλάκη)

πορτοφολάς (n)
carterista
  (προφορικό) κλέφτης πορτοφολιών

πορτοφόλι /poɾ.toˈfo.li/ (n)
cartera

πορτρέτο (n)
retrat

πορτρετίστας (n)
retratista

πορφυρό (n)
porpra

πορφύρα /poɾˈfi.ɾa/ (n)
porpra

πορώδης /poˈɾo.ðis/ (adj)
porós

ποσάρω (v)
escaldar

ποσειδώνιο (n)
neptuni

ποσθίτιδα /posθítiδa/ (n)
postitis

ποσοδείκτης (n)
quantificador

ποσοστημόριο (n)
quantil

ποσοστό /po.soˈsto/ (n)
percentatge

ποσοτικοποιώ (v)
quantificar

ποστάρω (v)
apostar

ποσότητα /poˈso.ti.ta/ (n)
quantitat

ποτ πουρί /ˈpot puˈɾi/ (n)
pastitx

ποτάσα /poˈta.sa/ (n)
potassa

ποτέ (adv)
mai
  καμία φορά, σε κανένα χρονικό διάστημα

ποτήρι /poˈti.ɾi/ (n)
got, vas

ποτίζω /poˈti.zo/ (v)
regar

ποτίστρα (n)
abeurador

ποταμάκι (n)
rierol

ποταμός /po.taˈmos/ (n)
riu
  (γεωγραφία) μεγάλη υδάτινη μάζα που ρέει σε μεγάλη απόσταση με φυσική ροή εντός μίας καθορισμένης κοίτης, ξεκινώντας από μία ή περισσότερες φυσικές πηγές ή λίμνες και καταλήγοντας στη θάλασσα ή σε λίμνη
  (μεταφορικά, στον πληθυντικό) μεγάλη ποσότητα (υγρού)

ποταμότρυγγας (n)
siseta de pit blanc

ποταπός (adj)
menyspreable

ποταπότητα (n)
vilania

ποτιστήρι (n)
regadora

ποτό (n)
beguda

που
cosa que

που λέει ο λόγος
com diu la dita

πουαντιλισμός /pu.a.di.liˈzmos/ (n)
puntillisme

πουδριέρα (n)
empaquetar

πουθενά /pu.θeˈna/ (adv)
enlloc
  σε κανέναν τόπο (στάση)
  σε κανέναν τόπο (κατεύθυνση)
  κάπου (αόριστα, σε ερωτήσεις)

πουκάμισο /puˈka.mi.so/ (n)
camisa

πουλάδα (n)
polla

πουλάκι (n)
ocellet
  μικρό σε μέγεθος ή σε ηλικία πουλί.

πουλάρι /puˈla.ɾi/ (n)
pollí, poltre

πουλάω /puˈla.o/ (v)
vendre

πουλί /puˈli/ (n)
ocell

πουλερικό (n)
aviram
  (συνήθως στον πληθυντικό: πουλερικά) οικόσιτο εκτρεφόμενο πτηνό (κότα, γαλοπούλα, πάπια, χήνα κ.λπ.)

πουλημένος
venut

πουλόβερ (n)
dessuadora

πουρές /puˈɾes/ (n)
puré

πουρί (n)
concreció

πουριτανικός (adj)
purità

πουριτανός (n)
purità

πουρνάρι /puɾˈna.ɾi/ (n)
coscoll

πουρσουίτ (n)
perseguiment

πουτάνα /puˈta.na/ (n)
puta

πού (adv)
on
  (τοπικό επίρρημα) σε ποιο μέρος; σε ποιον τόπο;

πού και πού /ˈpu ce ˈpu/
adesiara

πούλμαν (n)
bus

πούμα (n)
puma
  (θηλαστικό ζώο) αιλουροειδές θηλαστικό της Αμερικής

πούπουλο /ˈpu.pu.lo/ (n)
al sud

πούρο (n)
cigar

πούστης /ˈpu.stis/ (n)
marieta

πούτσα (n)
polla

ποώδης /poˈo.ðis/ (adj)
herbaci

πράγμα /ˈpɾaɣ.ma/ (n)
cosa
  κάθε υλικό αντικείμενο σε αντιδιαστολή με τα ζώα

πράκτορας /ˈpɾa.kto.ɾas/ (n)
agent

πράξη /ˈpɾa.ksi/ (n)
acció
operació
  (μαθηματικά) διαδικασία που παράγει μια νέα τιμή από μία ή περισσότερες τιμές εισόδου

πράος /ˈpɾa.a/ /ˈpɾa.o/ /ˈpɾa.os/ (adj)
dolç

πράσινα άλογα
despropòsit

πράσινο /ˈpɾa.si.no/ (n)
verd

πράσινος (adj)
verd
  (ουσιαστικοποιημένο) πράσινο:
  (ουσιαστικοποιημένο) πράσινοι:

πράσο (n)
porro

πράττω (v)
anar

πράττων
actiu

πρέζα (n)
pessic

πρέκι /ˈpɾe.ci/ (n)
llinda

πρέμνο /ˈpɾe.mno/ (n)
esfumí

πρέπει /ˈpɾe.pi/ (v)
deure

πρέπον (n)
adequat

πρέπων
adequat

πρέσα (n)
premsa

πρέσβειρα (n)
ambaixadora

πρέσβης /ˈpɾe.zvis/ (n)
ambaixador

πρήζομαι (v)
inflar-se

πρήζω (v)
augmentar

πρήξιμο (n)
inflament

πρίγκιπας /ˈpɾiŋ.ɟi.pas/ (n)
príncep

πρίζα (n)
endoll

πρίκουελ /ˈpri.ku.el/ (n)
preqüela

πρίμουλα (n)
primavera

πρίσμα /ˈpɾi.zma/ (n)
prisma

πραγμάτωση (n)
acompliment

πραγματεία (n)
tractat

πραγματεύομαι (v)
tractar

πραγματικά (adv)
de fet

πραγματική παράμετρος
argumentació

πραγματικός (adj)
real

πραγματικός αριθμός
nombre real

πραγματικότητα (n)
realitat

πραγματισμός (n)
pragmatisme

πραγματογνωμοσύνη (n)
peritatge

πραγματογνώμονας (n)
assessor

πραγματολογία (n)
pragmàtica

πραγματοποιώ (v)
acomplir

πρακτικά /pɾa.ktiˈka/ (n)
acta
  η επίσημη καταγραφή όσων ειπώθηκαν σε μια συνεδρίαση

πρακτική άσκηση
passantia

πρακτικός /pɾa.ktiˈkos/ (adj)
pràctic

πρακτορείο /pɾa.ktoˈɾi.o/ (n)
agència

πραμάτεια /pɾaˈma.tça/ (n)
bén

πραματευτής /pɾa.ma.teˈftis/ (n)
ambulant

πραξικοπηματίας /pɾa.ksi.ko.pi.maˈti.as/ (n)
colpista

πραξικόπημα /pɾa.ksiˈko.pi.ma/ (n)
cop d’estat

πρασεοδύμιο (n)
praseodimi

πρασινοκέφαλη (n)
ànec collverd

πρασινωπός (adj)
verdós

πρεζάρω /pɾeˈza.ɾo/ (v)
xutar-se

πρελούδιο (n)
preludi

πρεμιέρα (n)
estrena

πρεσάρω (v)
impressora
  (μεταφορικά) πιέζω έντονα κάποιον (ψυχολογικά, συναισθηματικά κ.λπ.)

πρεσβεία /pɾeˈzvi.a/ (n)
ambaixada, embaixada

πρεσβευτής /pɾe.zveˈftis/ (n)
ambaixador

πρεσβυτεριανισμός (pn)
presbiterianisme

πρεσβυτεριανός (adj)
presbiterià
  που έχει σχέση με τον πρεσβυτεριανισμό ή αναφέρεται σ’ αυτόν

πρεσβυωπία (n)
presbícia

πρεσβύτερος (adj)
degà

πρεστίζ (n)
prestigi

πρηνής (adj)
bocaterrós

πρηνηδόν (adv)
de bocaterrosa

πριαπισμός (n)
priapisme

πριβέ (adj)
privat

πριγκίπισσα /pɾiŋˈɟi.pi.sa/ (n)
princesa

πριγκιπάτο /pɾiŋ.ɟiˈpa.to/ (n)
principat

πριμοδοτώ /pɾi.mo.ðoˈto/ (v)
afavorir

πριν /pɾin/
abans de
  με δευτερεύουσα πρόταση, δείχνει ότι η πράξη που περιγράφεται ακολουθεί χρονικά την πράξη της κύριας πρότασης

πριονίδι (n)
serradures

πριονίζω (v)
serrar

πριονιστήριο (n)
serradora

πρισματικός (adj)
prismàtic

πριτσίνι (n)
rebló

πριόνι (n)
serra

προ- /pɾo/
pre-

προΐσταμαι /pɾoˈi.sta.me/ (v)
cabota

προάγγελος /pɾoˈaŋ.ɟe.los/ (n)
anunciador

προάγω (v)
ascendir

προάλλες (n)
escletxa

προάστιο /pɾoˈa.sti.o/ (n)
suburbi, extraradi

προέκταση (n)
extensió

προέλαση (n)
anticipar

προέλευση /pɾoˈe.lef.si/ (n)
origen

προέρχομαι (v)
originar-se

προίκα /ˈpɾi.ka/ (n)
dot

προαίρεση (n)
intenció

προαίσθημα /pɾoˈe.sθi.ma/ (n)
premonició

προαγωγή /pɾo.a.ɣoˈʝi/ (n)
avanç

προαγωγός /pɾo.a.ɣoˈɣos/ (n)
promotor
  που προάγει κάτι, συμβάλλει στην ανάπτυξή του, το οδηγεί σε ένα ανώτερο στάδιο
alcavot
  (επάγγελμα) που προάγει γυναίκες στην πορνεία

προαιρετικά (adv)
a discreció

προαιρετικός (adj)
opcional

προανάκριση (n)
anterior

προαναγγέλλω (v)
avanç

προαπαιτούμενο /pɾo.a.peˈtu.me.no/ (n)
anterior

προαποφασίζω (v)
damnar

προασπίζω (v)
defensar

προαστιακός (adj)
suburbà

προαύλιο /pɾoˈa.vli.o/ (n)
pati

προβάδισμα (n)
anar al capdavant

προβάλλω /pɾoˈva.lo/ (v)
afinestrar-se
  (μεταβατικό) μετακινώ κάτι προς τα εμπρός ή προς τα έξω
  (μεταβατικό) δίνω μεγάλη δημοσιότητα (προβολή) σε κάτι

προβάρω (v)
assajar

προβαίνω /pɾoˈve.no/ (v)
avançar

προβατίνα (n)
ovella

προβεβλημένος
assenyalat

προβηγκιανά (n)
provençal
  (ειδικότερα) η λατινογενής διάλεκτος που μιλούν στην επαρχία Προβηγκία της νοτιοανατολικής Γαλλίας

προβηγκιανός (adj)
provençal

προβιβάζω /pɾo.viˈva.zo/ (v)
desenvolupar

προβιοτικό (n)
probiòtic

προβιοτικός (adj)
probiòtic

προβιταμίνη (n)
provitamina

προβλέπω /pɾoˈvle.po/ (v)
predir

προβλέψιμος (adj)
previsible

προβλήτα (n)
andana

προβλεπτικός (adj)
predictiu

προβληματίζομαι (v)
meditar

προβληματίζω (v)
molèstia

προβληματικός (adj)
problemàtic

προβοκατόρισσα (n)
provocadora

προβολέας (n)
projector

προβολή /pɾo.voˈli/ (n)
cribratge

προβοσκίδα (n)
trompa

προγαμιαίος (adj)
prematrimonial

προγεννητικός (adj)
prenatal

προγεστερόνη (n)
progesterona

προγευματίζω /pɾo.ʝev.maˈti.zo/ (v)
esmorzar

προγιαγιά (n)
besavia, besàvia

προγναθισμός /pɾo.ɣna.θiˈzmos/ (n)
prognatisme

προγονή (n)
fillastra

προγονολατρεία (n)
ancestres

προγονοπληξία (n)
ancestres

προγονός (n)
fillastre

προγραμματίζω /pɾo.ɣɾa.maˈti.zo/ (v)
programar

προγραμματισμός (n)
programació

προγραμματιστής (n)
programador

προδίδω (v)
trair

προδιάθεση /pɾoˈðʝa.θe.si/ (n)
predisposició

προδιαγράφω /pɾo.ði̯aˈγɾa.fo/ (v)
prescriure

προδιαγραφή /pɾo.ði̯a.γɾaˈfi/ (n)
especificació

προδοσία (n)
traïció

προδοτικός (adj)
traïdor

προδότης /pɾoˈðo.tis/ (n)
traïdor

προεδρία /pɾo.eˈðɾi.a/ (n)
presidència

προεδρεύω (v)
presidir

προεδρικός (adj)
presidencial

προειδοποίηση /pɾo.i.ðoˈpi.i.si/ (n)
advertència

προειδοποιώ /pɾo.i.ðo.piˈo/ (v)
advertir

προεκλαμψία (n)
preeclàmpsia

προελαύνω /pɾo.eˈlav.no/ (v)
avançar

προενισχυτής (n)
preamplificador

προεξέχων
prominent

προεξοφλητικός (adj)
descomptar

προεξοφλώ (v)
avanç

προεξοχή /pɾo.e.ksoˈçi/ (n)
avançada

προεπισκόπηση (n)
visionar

προετοιμάζω (v)
preparar

προετοιμασία (n)
preparació

προετοιμασμένος
disposat

προηγμένος
avançat

προηγουμένως (adv)
anteriorment

προηγούμαι /pɾo.iˈɣu.me/ (v)
precedir
  περπατώ μπροστά από άλλους
  συμβαίνω πριν από κάτι άλλο
comandar
  έχω προβάδισμα

προηγούμενο (n)
precedent

προηγούμενος /pɾo.iˈɣu.me.nos/ (n)
anterior
  αυτός που προηγείται

προθάλαμος (n)
avantcambra

προθέρμανση (n)
escalfament

προθήκη (n)
aparador

προθείος /pɾoˈθi.os/ (n)
besoncle

προθερμαίνω /pɾo.θeɾˈme.no/ (v)
preescalfar

προθεσμία /pɾo.θeˈzmi.a/ (n)
termini

προθρομβίνη (n)
protrombina

προθυμία (n)
volença

προικοθήρας /pri.koˈθi.ras/ (n)
aixovar

προικοθηρία (n)
aixovar

προκάλυμμα (n)
cobertura

προκάρδιος (adj)
precordial

προκάτοχος (adj)
antecessor

προκήρυξη /pɾoˈci.ɾi.ksi/ (n)
anunci

προκαλώ /pɾo.kaˈlo/ (v)
causar

προκαρυωτικός (adj)
procariota

προκατάληψη /pɾo.kaˈta.li.psi/ (n)
prejudici

προκαταβάλλω /pɾo.ka.taˈva.lo/ (v)
avançar

προκαταβολή (n)
bestreta

προκατακλυσμιαίος (adj)
antediluvià

προκαταλαμβάνω /pɾo.ka.ta.laɱˈva.no/ (v)
predisposició

προκαταρκτικός /pɾo.ka.taɾ.ktiˈkos/ (adj)
anterior

προκατειλημμένος
parcial

προκειμένου
per mor de

προκλητικά (adv)
provocativament

προκλητικός /pɾo.kli.tiˈkos/ (adj)
provocador

προκολομβιανός (adj)
precolombí

προκοπή /pɾo.koˈpi/ (n)
avenç

προκρίνω (v)
preferir

προκριματικός /pɾo.kɾi.ma.tiˈci/ /pɾo.kɾi.ma.tiˈko/ /pɾo.kɾi.ma.tiˈkos/ (adj)
anterior

προκυμαία (n)
moll

προκόβω /pɾoˈko.vo/ (v)
progressar
  ευδοκιμώ, προοδεύω, αναπτύσσομαι

προκύπτει (v)
resultar

προλίνη (n)
prolina

προλαβαίνω /pɾo.laˈve.no/ (v)
a temps

προλακτίνη (n)
prolactina

προλαμβάνω (v)
anticipar

προλειαίνω (v)
preparar

προλετάριος /pɾo.leˈta.ɾi.os/ (n)
proletari

προλεταριάτο /pɾo.le.ta.ɾiˈa.to/ (n)
proletariat

προληπτικός /pɾo.li.ptiˈkos/ (adj)
supersticiós
  που προλαμβάνει, που με τις εκ των προτέρων ενέργειες ή πράξεις του προλαβαίνει την εκδήλωση ή την εμφάνιση κάποιων πραγμάτων, τα αποτρέπει ή τα ματαιώνει
  που έχει προλήψεις ή πιστεύει σ’ αυτές

προμήθεια (n)
provisions

προμήθειο (n)
prometi

προμήκης μυελός
bulb raquidi

προμαχώνας /pɾo.maˈxo.nas/ (n)
bastió

προμελέτη (n)
anterior

προμελετημένα (adv)
premeditadament

προμελετημένος
premeditat

προμηθευτής /pɾo.mi.θeˈftis/ (n)
proveïdor

προμηθεύω /pɾo.miˈθe.vo/ (v)
assortir

προμηνύω /pɾo.miˈni.o/ (v)
anunciar

προνομιούχος /pɾo.no.miˈu.xos/ (adj)
privilegiat

προνόμιο /pɾoˈno.mi.o/ (n)
privilegi

προνύμφη /pɾoˈniɱ.fi/ (n)
larva

προξενείο (n)
consolat

προξενητής /pɾo.kse.niˈtis/ (n)
alcavot

προξενικός /pro.kse.niˈkos/ (adj)
consular

προξενώ (v)
causar

προοίμιο /pɾoˈi.mi.o/ (n)
exordi

προοδευτικά (adv)
progressivament

προοδευτικός (adj)
progressista

προοδευτισμός (n)
progressisme

προοδεύω /pɾo.oˈðe.vo/ (v)
progressar

προοιωνίζομαι (v)
augurar

προορίζομαι /pɾo.oˈɾi.zo.me/ (v)
destinar
  κατευθύνομαι ως ταξιδιώτης

προορίζω /pɾo.oˈɾi.zo/ (v)
destinar

προορισμένος
fita

προορισμός (n)
destinació

προπάνιο (n)
propà

προπάππος (n)
besavi

προπάτορας /pɾoˈpa.to.ɾas/ (n)
ancestre

προπέλα /pɾoˈpe.la/ (n)
hèlice

προπένιο /proˈpe.ni.o/ (n)
propè

προπέτασμα (n)
vel

προπέτεια (n)
insolència
  (λόγιο) το να είναι κάποιος προπετής, να έχει συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από λόγο αυθάδη, χωρίς προηγούμενη σκέψη
  (ανατομία) προεξοχή του προσώπου ή σε κάποιο μέρος του κρανίου

προπαίδεια (n)
beceroles

προπαγάνδα (n)
propaganda

προπαγανδίζω (v)
propaganda

προπαγανδιστικός (adj)
propaganda

προπαραλήγουσα (n)
antepenúltim

προπαρασκευή (n)
formulació

προπαροξύτονος (adj)
proparoxíton

προπατορικό αμάρτημα
pecat original

προπατορικός /pɾo.pa.to.ɾiˈkos/ (adj)
ancestral

προπονητής /pɾo.po.niˈtis/ (n)
entrenador

προπονώ (v)
ensinistrar

προπορεία (n)
avanç

προπορεύομαι (v)
dur

προπυλένιο /pro.piˈle.ni.o/ (n)
propilè

προπόνηση /pɾoˈpo.ni.si/ (n)
entrenament

προπύργιο (n)
baluard

προς /ˈpɾos/
cap a
  (τοπικά) δηλώνει την κατεύθυνση της κίνησης, προς το μέρος
  (μεταφορικά) δηλώνει την κατεύθυνση μιας ενέργειας
  (χρονικά) πλησιάζοντας σε ένα χρονικό σημείο
durant
  (με γενική) στο όνομα

προς Θεσσαλονικείς Α΄ (pn)
1 Tessalonicencs

προς Θεσσαλονικείς Β΄ (pn)
2 Tessalonicencs

προς Κορινθίους Α' (pn)
1 Corintis

προς Κορινθίους Β' (pn)
2 Corintis

προς Ρωμαίους (pn)
Romans

προσάναμμα /pɾoˈsa.na.ma/ (n)
esca

προσάπτω (v)
renyar

προσάρτηση /pɾoˈsaɾ.ti.si/ (n)
annexió

προσέγγιση (n)
apropament, aproximació
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού προσεγγίζω

προσέλευση /pɾoˈse.lef.si/ (n)
adveniment

προσέλκυση /pɾoˈsel.ci.si/ (n)
atracció

προσέρχομαι (v)
exposar

προσέχω /pɾoˈse.xo/ (v)
adonar-se
anar amb seny
  είμαι συγκεντρωμένος
  φροντίζω, περιποιούμαι
  προφυλάσσω, προφυλάσσομαι

προσήλυτος (adj)
prosèlit

προσήλωση /pɾoˈsi.lo.si/ (n)
fixació

προσήνεμος /pɾoˈsi.ne.mos/ (adj)
sobrevent

προσανατολισμός (n)
orientació

προσαράζω (v)
camp

προσαρμογή /pɾo.saɾ.moˈʝi/ (n)
adaptació
  η τροποποίηση και αλλαγή που γίνεται σε κάτι, προκειμένου να ταιριάζει ή να συμφωνεί με κάτι άλλο

προσαρμοσμένος
aplicat

προσαρμοστικός /pɾo.saɾ.mo.stiˈkos/ (adj)
adaptable

προσαρμοστικότητα (n)
adaptabilitat

προσαρμόζομαι (v)
aclimatar
  (μέση διάθεση) προσαρμόζω τον εαυτό μου, αλλάζω ώστε να ανταποκριθώ σε διαφορετικό περιβάλλον

προσαρμόζω /pɾo.saɾˈmo.zo/ (v)
adaptar

προσαρμόσιμος (adj)
adaptable

προσαρτώ /pɾo.saɾˈto/ (v)
annexar

προσβάλλω /pɾoˈzva.lo/ (v)
ofendre

προσβασιμότητα /pɾo.zva.siˈmo.ti.ta/ (n)
accessibilitat

προσβλητικός /pɾoz.vli.tiˈkos/ (adj)
insultant

προσβολή /pɾo.zvoˈli/ (n)
insult

προσγείωση (n)
aterratge

προσγειώνομαι (v)
aterrar

προσγειώνω (v)
aterrar

προσδένω (v)
amarra

προσδίδω (v)
conferir

προσδιορίζω (v)
definir

προσδιορισμός /pɾoz.ði.o.ɾiˈzmos/ (n)
atribut

προσδιοριστής (n)
determinant
  (γλωσσολογία, γραμματική, ιδίως για γλώσσες που διαθέτουν οριστικό και αόριστο άρθρο) λέξη (ως είδος μέρους λόγου), πρόθημα, ή φράση που τροποποιεί ένα ουσιαστικό για να προσδιορίσει το είδος της αναφοράς του

προσδοκία (n)
expectativa

προσδοκώ (v)
anticipar

προσεγγίζω /pɾo.seŋˈɟi.zo/ (v)
acostar-se

προσεγγιστικά /pɾo.seŋ.ɟi.stiˈka/ (adv)
aproximativament

προσεγγιστικός (adj)
aproximat
  που έχει σχέση με προσέγγιση, αναφέρεται σ’ αυτή ή γίνεται κατά προσέγγιση

προσεγμένος
acurat

προσεδάφιση /pɾo.seˈða.fi.si/ (n)
embarcador

προσεδαφίζω (v)
aterrar

προσεκτικά /pɾo.se.ktiˈka/ (adv)
atentament

προσεκτικός /pɾo.se.ktiˈkos/ (adj)
atent

προσελκύω /pɾo.selˈci.o/ (v)
atreure

προσεταιριστικός (adj)
associatiu

προσεταιριστικότητα (n)
associativitat

προσευχάδιο (n)
apostar

προσευχή /pɾo.sefˈçi/ (n)
oració
  θρησκευτική πράξη κατά την οποία απευθύνεται κάποιος προς τον Θεό

προσεχής /pɾo.seˈçis/ (adj)
al costat

προσεύχομαι (v)
pregar

προσηλυτίζω /pɾo.si.liˈti.zo/ (v)
convertir

προσηλυτισμός (n)
proselitisme

προσηλώνω (v)
definir

προσηνής /pro.siˈnis/ (adj)
cortès

προσθέτω /pɾosˈθe.to/ /pɾoˈsθe.to/ (v)
sumar

προσθέτως (adv)
a més

προσθήκη /pɾoˈsθi.ci/ (n)
additament

προσθαλάσσωση (n)
amaratge

προσθαλασσώνω (v)
amarar

προσθαφαιρώ (v)
calcular

προσθετός (adj)
additiu

προσιδιάζω /pɾo.si.ðiˈa.zo/ (v)
convenir

προσιτός (adj)
accessible

προσιτότητα (n)
accessibilitat

προσκέφαλο /pɾoˈsce.fa.lo/ (n)
absis

προσκήνιο /pɾoˈsci.ni.o/ (n)
cadafal
  (θέατρο) το μέρος της σκηνής ενός (νεότερου) θεάτρου μπροστά από την αυλαία, το μπροστινό τμήμα της σκηνής
prosceni
  (θέατρο) το τμήμα ενός αρχαίου θεάτρου στο οποίο εμφανίζονταν και έπαιζαν οι ηθοποιοί
bateria
  (μεταφορικά) ο χώρος ή / και ο χρόνος όπου εκτυλίσσονται σπουδαία ή επίκαιρα γεγονότα ή δραστηριότητες, για τα οποία ενδιαφέρεται ο κόσμος και τα παρακολουθεί

προσκαλώ /pɾo.skaˈlo/ (v)
convidar

προσκείμενος
adjacent

προσκλητήριο (n)
apel·lació
  (στρατιωτικός όρος) η πρόσκληση σύνταξης και καταμέτρησης των στρατιωτών

προσκομίζω (v)
entregar

προσκοπίνα (n)
escolta

προσκοπισμός /pɾo.sko.piˈzmos/ (n)
escoltisme

προσκρούω /pɾosˈkɾu.o/ /pɾoˈskɾu.o/ (v)
xocar

προσκυνητής /pɾo.sci.niˈtis/ (n)
pelegrí
  (θρησκεία) ο πιστός που μεταβαίνει σε έναν ιερό τόπο για ιερό προσκύνημα

προσκύνημα /pɾoˈsci.ni.ma/ (n)
pelegrinatge
  επίσκεψη πιστών σε κάποιον τόπο όπου εκδηλώνουν τη λατρεία τους
  (μεταφορικά) ταξίδι σε τόπο με τον οποίο κάποιος συνδέεται συναισθηματικά

προσλαμβάνω (v)
contractar

προσομοίωση /pɾo.soˈmi.o.si/ (n)
simulació

προσομοιάζω (v)
emular

προσομοιωτής (n)
simulador

προσοχή (n)
atenció

προσπάθεια /pɾoˈspa.θi.a/ (n)
esforç

προσπέλαση (n)
accedir

προσπέρασμα (n)
passatger

προσπαθώ /pɾo.spaˈθo/ (v)
intentar

προσπελάζω /pɾo.speˈla.zo/ /pɾos.peˈla.zo/ (v)
accedir

προσπερνάω /pɾo.speɾˈna.o/ (v)
avançar

προσποίηση (n)
simulació

προσποιητά /pɾo.spi.iˈta/ (adv)
artificiosament

προσποιητός /pɾo.spi.iˈtos/ (adj)
ostentós

προσποιούμαι /pɾo.spiˈu.me/ (v)
fer veure

προσροφώ (v)
adsorbir

προσρόφηση (n)
adsorció

προσσελήνωση (n)
allunatge

προστάδιο (n)
anterior

προστάτης (n)
pròstata
  (βιολογία) ο αδένας που ανήκει στο ανδρικό γεννητικό σύστημα

προστάτρια (n)
protectora

προσταγλανδίνη (n)
prostaglandina

προστακτική (n)
imperatiu
  (γραμματική) έγκλιση του ρήματος που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί η προσταγή ή η προτροπή και η παράκληση

προστασία /pɾo.staˈsi.a/ (n)
protecció

προστατευμένος
a l'abric de

προστατευτικός /pɾo.sta.te.ftiˈkos/ (adj)
patró

προστατευτισμός (n)
proteccionisme

προστατεύω /pɾo.staˈte.vo/ (v)
protegir

προστριβή /pɾo.stɾiˈvi/ (n)
aixafinament

προστριβόμενος
africat

προστώο (n)
pòrtic

προσφέρω /pɾoˈsfe.ɾo/ (v)
oferir

προσφιλής /pɾo.sfiˈlis/ (adj)
preferit

προσφορά /pɾo.sfoˈɾa/ (n)
oferta
  η ενέργεια του προσφέρω, το να δίνεις σε κάποιον κάτι με επισημότητα σε ένδειξη σεβασμού ή αγάπης ή θρησκευτικής λατρείας κ.λπ.
  η πρόταση που υποβάλλει ένας οίκος σε υποψήφιο αγοραστή για την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού· η επιχειρηματική πρόταση, πχ αυτή για την εξαγορά μιας επιχείρησης
  η διάθεση ενός προϊόντος σε ειδική τιμή, χαμηλότερη από εκείνη που συνηθίζεται είτε από αυτόν που το διαθέτει είτε γενικά στην αγορά
  (οικονομία) η διαθέσιμη ή προσφερόμενη προς αγορά ποσότητα ενός οικονομικού αγαθού σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

προσφωνώ /pɾo.sfoˈno/ (v)
adreçar

προσφώνηση (n)
al·locució

προσχέδιο /pɾoˈsçe.ði.o/ (n)
avantprojecte

προσχεδιάζω (v)
avanç

προσχωρώ (v)
afegir
  εντάσσομαι σε ένα σύνολο αποδεχόμενος τις αρχές και τις θέσεις του

προσχωσιγενής (adj)
sedimentari

προσχώρηση (n)
adheriment

προσωδία /pɾo.soˈði.a/ (n)
prosòdia

προσωπίδα /pɾo.soˈpi.ða/ (n)
còfia

προσωπαγνωσία /pro.so.pa.ɣnoˈsi.a/ (n)
prosopagnòsia

προσωπείο /pɾo.soˈpi.o/ (n)
emmascarar

προσωπικά (adv)
personalment

προσωπικό (n)
plantilla

προσωπικός (adj)
facial
  που αναφέρεται στο πρόσωπο δηλαδή στο μπροστινό τμήμα του κεφαλιού
personal
  που αναφέρεται στο πρόσωπο δηλαδή σε κάποιο άτομο

προσωπικότητα (n)
personalitat

προσωπογραφία (n)
retrat

προσωπολατρία (n)
culte

προσωποποίηση /pɾo.so.poˈpi.i.si/ (n)
personificació

προσωποποιώ /pro.so.po.piˈo/ (v)
personificar

προσωρινά (adv)
temporalment

προσωρινός /pɾo.so.ɾiˈnos/ (adj)
provisional

προσόν /pɾoˈson/ (n)
qualificació

προτάσσω /pɾoˈta.so/ (v)
abans

προτέρημα /pɾoˈte.ɾi.ma/ (n)
benefici

προτίθεμαι (v)
intenció

προτίμηση (n)
predilecció

προτείνω /pɾoˈti.no/ (v)
proposar
  κάνω μία πρόταση, προσφορά ή υπόδειξη σε κάποιον

προτελευταίος (adj)
penúltim

προτεραιοποίηση (n)
priorització

προτεραιοποιώ (v)
prioritzar

προτεραιότητα /pɾo.te.ɾeˈo.ti.ta/ (n)
prioritat

προτεσταντισμός (n)
protestantisme

προτιμητέος (adj)
preferible

προτιμότερα (adv)
preferiblement

προτιμώ (v)
preferir

προτομή (n)
bust

προτρέπω /pɾoˈtɾe.po/ (v)
acuitar

προτροπή /pɾo.tɾoˈpi/ (n)
impuls
apuntar
  (πληροφορική) στην διεπαφή γραμμής εντολής η αναμονή για πληκτρολόγηση εντολής σε λειτουργικό σύστημα ή άλλο πρόγραμμα

προτσές (n)
procediment

προφέρω (v)
pronunciar
  αρθρώνω φθόγγους και λέξεις

προφήτης /pɾoˈfi.tis/ (n)
profeta
  (θρησκεία) θρησκευτικό πρόσωπο που σύμφωνα με τις γραφές, είχε την ικανότητα της θείας έμπνευσης την οποία αποκάλυπτε στο λαό
  αυτός που προβλέπει το μέλλον

προφανής (adj)
evident

προφανώς (adv)
òbviament

προφητεία (n)
profecia

προφητεύω (v)
profetitzar

προφητικός (adj)
profètic

προφορά (n)
pronunciació, pronúncia

προφορικά (n)
de viva veu
  (ουσιαστικοποιημένο) (τα) προφορικά: εξετάσεις στις οποίες οι εξεταζόμενοι δεν εξετάζονται γραπτά, αλλά εκφωνούν με το στόμα τις απαντήσεις

προφορικός (adj)
oral

προφορικότητα (n)
oralitat

προφταίνω /pɾoˈfte.no/ (v)
enganyar

προφυλάκιση (n)
custòdia
  προσωρινή φυλάκιση προσώπου μέχρι την έναρξη εκδίκασης της υπόθεσης για την οποία έχει προσαχθεί

προφυλαγμένος
a l'abric de

προφυλακίζω (v)
col·locar

προφυλακτήρας /pɾo.fi.laˈkti.ɾas/ (n)
para-xocs

προφυλακτικό (n)
condom

προφυλαχτήρας (n)
para-xocs

προχειρότητα /pɾo.çiˈɾo.ti.ta/ (n)
desgavell

προχθές (adv)
abans d’ahir

προχοΐδα /pɾo.xoˈi.ða/ (n)
bureta

προχριστιανικός (adj)
precristià

προχωρημένος
avançat

προχωρώ /pro.xoˈro/ (v)
avançar

προχώρημα (n)
evolució

προωθώ (v)
ascendir

προϊδεάζω (v)
advertir

προϊοντολόγιο (n)
allistar

προϊστάμενος (n)
cap

προϊστορία /pɾo.i.stoˈɾi.a/ (n)
prehistòria

προϊστορικός /pɾo.i.sto.ɾiˈkos/ (adj)
prehistòric

προϊόν (n)
producte

προϋπάντηση /pɾo.iˈpan.di.si/ (n)
reunió

προϋπαντώ /pɾo.i.panˈdo/ (v)
cita

προϋπηρεσία (n)
experiment

προϋπολογισμός /pɾo.i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
pressupost

προϋπόθεση /pɾo.iˈpo.θe.si/ (n)
condició

προώθηση /pɾoˈo.θi.si/ (n)
explotació

πρυτανεύω (v)
presidir
  (μεταφορικά) κάνω τον πρόεδρο ή συντονιστή, προεδρεύω
càrrec
  ασκώ καθήκοντα πρύτανη στην αρχαία ελληνική Βουλή για περίπου 35 ημέρες (στην αρχαιότητα)

πρωί /pɾoˈi/ (n)
matí

πρωθυπουργικός (adj)
primera ministra

πρωθυπουργός /pɾo.θi.puɾˈɣos/ (n)
primer ministre

πρωινό (n)
esmorzar
  το γεύμα που τρώμε το πρωί, το πρόγευμα

πρωκτικός (adj)
anal

πρωκτολογία (n)
proctologia

πρωκτολόγος (n)
proctòleg

πρωκτός (n)
anus

πρωσικός /pɾo.siˈkos/ (adj)
prussià

πρωτάθλημα (n)
campionat

πρωτάκουστος /pɾoˈta.ku.stos/ (adj)
increïble

πρωτάρης (adj)
novici

πρωταίτιος (n)
capdavanter

πρωταγωνιστής /pro.ta.ɣo.niˈstis/ (n)
protagonista

πρωταγωνιστώ /pro.ta.ɣo.niˈsto/ (v)
funció

πρωταθλητής /pɾo.ta.θliˈtis/ (n)
campió

πρωτακτίνιο (n)
protoactini, protactini

πρωταρχικός (adj)
bàsic

πρωτεΐνη /pɾo.teˈi.ni/ (n)
proteïna

πρωτεάση (n)
proteasa

πρωτεϊκός /pɾo.te.iˈkos/ (adj)
proteic

πρωτεύουσα /pɾoˈte.vu.sa/ (n)
capital

πρωτεύων /pɾoˈte.von/
bàsic

πρωτιά /proˈtça/ (n)
càrrec

πρωτοβάθμιος (adj)
primari

πρωτοβουλία (n)
iniciativa

πρωτοβρόχι (n)
estrena

πρωτογενής /pro.to.ʝeˈnis/ (adj)
primari

πρωτογλώσσα /pro.to.ˈɣlo.sa/ (n)
protollengua

πρωτογονισμός (n)
primitivisme

πρωτοκαθεδρία (n)
comandament

πρωτοκλασάτος /pɾo.to.klaˈsa.tos/ (adj)
aula

πρωτομαθαίνω (v)
descobrir

πρωτοπαθής (adj)
bàsic

πρωτοπορία (n)
avantguarda

πρωτοποριακός (adj)
avantguardista

πρωτοπρεσβύτερος /pɾo.to.pɾeˈzvi.te.ɾos/ (n)
prior

πρωτοπρόσωπος (adj)
primera persona

πρωτοπόρος /pɾo.toˈpo.ɾos/ (n)
pioner

πρωτοσέλιδα (adv)
estrena

πρωτοσέλιδο (n)
estrena

πρωτοστατώ /pɾo.to.staˈto/ (v)
menar

πρωτοτυπία (n)
originalitat

πρωτόγαλα (n)
calostre

πρωτόγνωρος /pɾoˈto.ɣno.ɾos/ (adj)
original

πρωτόγονος /pɾoˈto.ɣo.ni/ /pɾoˈto.ɣo.no/ /pɾoˈto.ɣo.nos/ (adj)
primitiu

πρωτόδικος (adj)
estrena

πρωτόζωο (n)
protozou

πρωτόκολλο /pɾoˈto.ko.lo/ (n)
protocol
  έντυπο όπου αναφέρεται όλο το εθιμοτυπικό για κρατικούς αξιωματούχους.
  (παλαιογραφία) σημείωση που βρισκόταν σε κυλινδρικούς παπύρους, κολλημένη στην αρχή του κειμένου, και περιείχε εξήγηση ή περίληψη του περιεχομένου
  (πληροφορική) σύνολο κοινά αποδεκτών κανόνων που περιγράφουν τον τρόπο μετάδοσης ή ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ διαφορετικού τύπου υπολογιστών, ειδικά σε ένα δίκτυο

πρωτόλειο (n)
avantprojecte

πρωτόνιο (n)
protó

πρωτόπλασμα /pɾoˈto.pla.zma/ (n)
protoplasma

πρωτότοκος (adj)
primogènit

πρωτότυπος /pɾoˈto.ti.pos/ (adj)
original

πρόβα (n)
assaig

πρόβατο /ˈpɾo.va.to/ (n)
ovella

πρόβλεψη /ˈpɾo.vle.psi/ (n)
predicció

πρόβλημα /ˈpɾo.vli.ma/ (n)
problema

πρόγευμα /ˈpɾo.ʝev.ma/ (n)
esmorzar

πρόγευση (n)
amatent

πρόγναθος (adj)
prògnat

πρόγνωση /ˈpɾo.ɣno.si/ (n)
pronòstic

πρόγνωση καιρού /ˈpɾo.ɣno.si ceˈɾu/
pronòstic meteorològic

πρόγονος /ˈpɾo.ɣo.nos/ (n)
avantpassat, ascendent

πρόγραμμα /ˈpɾo.ɣɾa.ma/ (n)
programa

πρόδηλος /ˈpɾo.ði.los/ (adj)
manifest

πρόδρομος /ˈpɾo.ðɾo.mos/ (adj)
precursora
  που προηγείται και προαναγγέλλει

πρόεδρος /ˈpro.e.ðros/ (n)
president, presidenta

πρόθεμα (n)
prefix

πρόθεση (n)
preposició
  (εκκλησιαστικός όρος) η παρουσίαση των τίμιων δώρων στο ιερό για τη θεία ευχαριστία

πρόθημα /ˈpɾo.θi.ma/ (n)
prefix

πρόθυμος /ˈpɾo.θi.mos/ (adj)
disposat

πρόκειται /ˈpɾo.ci.te/ (v)
concernir

πρόκληση /ˈpɾo.kli.si/ (n)
repte, desafiament

πρόκριμα (n)
indici

πρόκριση /ˈpɾo.kɾi.si/ (n)
qualificació

πρόληψη /ˈpɾo.li.psi/ (n)
prevenció
  η προσπάθεια που γίνεται για να προλάβουμε εκ των προτέρων και να αποτρέψουμε κάποιες αρνητικές ή ανεπιθυμητες καταστάσεις, ενέργειες ή συνέπειες
superstició
  ανορθολογική αντίληψη που αναζητά την αιτιότητα σε άλογες και υπερφυσικές δυνάμεις
  (ρητορική) η εκ των προτέρων ανασκευή επιχειρήματος του αντιπάλου
  (γραμματική) συντακτικό φαινόμενο κατά το οποίο το υποκείμενο μιας δευτερεύουσας πρότασης τίθεται ως αντικείμενο στην κύρια

πρόλοβος /ˈpɾo.lo.vos/ (n)
pap

πρόλογος /ˈpɾo.lo.ɣos/ (n)
pròleg

πρόμαχος (n)
caça

πρόναος /ˈpɾo.na.os/ (n)
prónaos

πρόνοια /ˈpɾo.ni.a/ (n)
benestar

πρόξενος /ˈpɾo.kse.nos/ (n)
cònsol
  (επάγγελμα, διπλωματία) επίσημος αντιπρόσωπος ξένου κράτους που αποστέλλεται για να αναπτύσσει συμφωνίες και να προστατεύει τα συμφέροντα των συμπατριωτών του σε εκείνη τη χώρα

πρόοδος /ˈpɾo.o.ðos/ (n)
progrés

πρόποση (n)
brindis

πρόσβαση (n)
accedir

πρόσεδρος /ˈpɾo.se.ðɾos/ (adj)
associar

πρόσημο (n)
senyal

πρόσθεση /ˈpɾo.sθe.si/ (n)
addició

πρόσθετο (n)
additiu

πρόσθετος (adj)
addicional

πρόσθιο (n)
braça

πρόσκαιρα (adv)
temporalment

πρόσκαιρος (adj)
provisional

πρόσκειμαι (v)
acostat

πρόσκληση (n)
invitació

πρόσκοπος /ˈpɾo.sko.pos/ (n)
escolta

πρόσκρουση /ˈpɾo.skɾu.si/ (n)
col·lisió

πρόσληψη (n)
assalariament

πρόσοδος /ˈpɾo.so.ðos/ (n)
pensió

πρόσοψη /ˈpɾo.so.psi/ (n)
façana

πρόσταγμα (n)
ordre

πρόστιμο /ˈpɾo.sti.mo/ (n)
multa

πρόστυχη (n)
bandarra

πρόστυχος /ˈpɾo.sti.xo/ /ˈpɾo.sti.xos/ /ˈpɾo.sti.çi/ (adj)
lasciu

πρόσφατα (adv)
últimament

πρόσφατος /pɾoˈsfa.tos/ (adj)
recent

πρόσφορος /ˈpɾo.sfo.ɾos/ (adj)
apropiat

πρόσφυγας (n)
refugiada, refugiat

πρόσφυση (n)
adhesió
  (φυσική) δύναμη που συμβάλλει στο να κρατά ενωμένα δύο σώματα (στερεά ή υγρά), δρώντας στην επιφάνειά τους
tracció
  (κατ’ επέκταση) η σχετική δύναμη που συγκρατεί ένα όχημα στο έδαφος

πρόσχαρος (adj)
content

πρόσχημα /ˈpɾo.sçi.ma/ (n)
pretext

πρόσχωμα (n)
llaquim

πρόσχωση (n)
aiguadeix

πρόσω (adv)
al davant de

πρόσωπο /ˈpɾo.so.po/ (n)
cara, faç
  (ανθρώπινο σώμα) το μπροστινό μέρος του κεφαλιού
persona
  (γραμματική) γραμματικός όρος που δείχνει ποιος ενεργεί

πρόταγμα (n)
pla

πρόταση /ˈpɾo.ta.si/ (n)
frase
  (γραμματική) μια νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά απο λέξεις με κεντρικό χαρακτηριστικό ένα ρήμα
proposta
  κάτι που προτείνω σε κάποιον, μια συμβουλή, υπόδειξη, αίτημα ή προσφορά

πρότερος (adj)
prior

πρότζεκτ /ˈpɾo.d͡zekt/ (n)
pla

πρότσα (n)
bifurcar

πρότυπο (n)
model

πρόφαση /ˈpɾo.fa.si/ (n)
pretext

πρόχειρο /ˈpɾo.çi.ɾo/ (n)
esborrany
porta-retalls
  (πληροφορική) περιοχή της μνήμης του υπολογιστή η οποία χρησιμοποιείται για προσωρινή αποθήκευση

πρόχειρος /ˈpɾo.çi.ɾos/ (adj)
provisional
  που έχει γίνει χωρίς μεγάλη προσοχή, με βιασύνη ή χωρίς τη χρήση των κατάλληλων υλικών ή μέσων
a mà
  (ουσιαστικοποιημένο) το πρόχειρο: τετράδιο ή μπλοκ για ποικίλες πρόχειρες σημειώσεις

πρόωρα (adv)
prematurament

πρόωρος (adj)
matiner

πρύμνη /ˈpɾi.mni/ (n)
popa

πρύτανης /ˈpɾi.ta.nis/ (n)
rector
  (εκπαίδευση) καθηγητής ή καθηγήτρια ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος, που εκλέγεται από το Διοικητικό Συμβούλιο για ορισμένη θητεία (ένα, δύο ή τρία χρόνια), ως προϊστάμενος της διοίκησης του ιδρύματος

πρώην (n)
anterior

πρώιμος /ˈpɾo.i.mos/ (adj)
d'hora

πρώτα /ˈpɾo.ta/ (adv)
primer

πρώτες βοήθειες /ˈpɾo.tes voˈi.θi.es/
primers auxilis

πρώτιστα /ˈpɾo.ti.sta/ (adv)
cabdalment
  κατά πρώτο λόγο, πρώτα πρώτα, κυρίως

πρώτιστος /ˈpɾo.ti.stos/ (adj)
bàsic

πρώτον (adv)
en primer lloc

πρώτος /ˈpɾo.tos/
primer

πρώτος αριθμός
nombre primer

πτέρυγα (n)
ala

πτήση /ˈpti.si/ (n)
vol

πτερόεις (adj)
alat

πτερόρροια (n)
muda

πτερόσαυρος /pteˈɾo.sa.vɾos/ (n)
pterosaure

πτερύγιο (n)
aleta

πτηνοτροφία (n)
avicultura

πτηνοτρόφος (n)
avicultor

πτητικός /pti.tiˈkos/ (adj)
volador
  που αναφέρεται στην πτήση
volàtil
  που έχει την τάση να εξατμίζεται εύκολα

πτοώ (v)
acoquinar

πτυελίζω (v)
escopina

πτυελοδοχείο /pti.e.lo.ðoˈçi.o/ (n)
escopidora

πτυσσόμενος
plegable

πτυχή /ptiˈçi/ (n)
faceta
  (μεταφορικά) πλευρά ή όψη ενός γεγονότος, ιστορίας ή θέματος
plec
  (ανατομία) αναδίπλωση του δέρματος ή εσωτερικού οργάνου

πτυχίο (n)
diploma

πτυχώνω (v)
arrugar

πτωματικός /pto.ma.tiˈkos/ (adj)
cadavèric

πτωτικός /pto.tiˈkos/ (adj)
baixista

πτύελο (n)
escopinada

πτώμα /ˈpto.ma/ (n)
cadàver

πτώση /ˈpto.si/ (n)
caiguda
  η κίνηση προς τα κάτω λόγω βαρύτητας, η ενέργεια του πέφτω
  (γραμματική) κάθε ένας από τους τύπους που σχηματίζουν τα κλιτά μέρη του λόγου εκτός από το ρήμα
  (ιατρική) η μετακίνηση οργάνων προς τα κάτω
baixa
  η μείωση της αριθμητικής τιμής

πτώχευση (n)
fallida

πυγμάχος /piɣˈma.xos/ (n)
boxejador

πυγμή (n)
apunyalar
  το χέρι όταν είναι κλειστό, με όλα τα δάχτυλα προς τα μέσα

πυγμαίος (n)
pigmeu

πυγμαχία (n)
boxa

πυγμαχώ /piɣ.maˈxo/ (v)
boxejar

πυγολαμπίδα /pi.ɣo.lamˈbi.ða/ (n)
cuca de llum

πυελικός (adj)
pelvià

πυθαγόρειος (adj)
pitagòric

πυθμένας /piθˈme.nas/ (n)
fons

πυκνωτής (n)
condensador

πυκνός /piˈknos/ (adj)
dens

πυκνότητα /piˈkno.ti.ta/ (n)
densitat

πυκνόφυτος (adj)
gerd

πυκνώνω (v)
acostar

πυλαία φλέβα
vena porta

πυλωρός (n)
pílor
  (ανατομία) το τελευταίο τμήμα του στομάχου, πριν την είσοδο της τροφής στο δωδεκαδάκτυλο

πυξάρι (n)
boix

πυξίδα /piˈksi.ða./ (n)
brúixola
  όργανο προσανατολισμού. Αποτελείται από ένα κουτί, κατασκευασμένο από μη μαγνητικό υλικό, που στο κέντρο του είναι στερεωμένη μια μαγνητική βελόνα η οποία δείχνει πάντα το βορρά
  οτιδήποτε χρησιμοποιείται ως μέσο προσανατολισμού

πυορροώ (v)
supurar

πυρ /piɾ/
foc

πυρά /pi.ˈɾa/ (n)
foguera
  εστία φωτιάς

πυρήνας /pi.ˈɾi.nas/ (n)
nucli

πυρίμαχος (adj)
refractari

πυρίτιδα /piˈɾi.ti.ða/ (n)
pólvora

πυρίτιο (n)
silici

πυραμίδα /pi.ɾaˈmi.ða/ (n)
piràmide

πυραμιδικός (adj)
piramidal

πυραυλοφόρος (adj)
llançamissils

πυργίσκος /piɾˈʝi.skos/ (n)
torrelló
  (στρατιωτικός όρος) χώρος σε ένα πολεμικό όχημα σχεδιασμένος για να έχει ένα καλό οπτικό πεδίο

πυργοδεσπότης (n)
castellà

πυρείον (n)
coincidir

πυρετωδώς (adv)
febrilment

πυρετός /pi.ɾeˈtos/ (n)
febre

πυρετώδης /pi.ɾeˈto.ðes/ /pi.ɾeˈto.ðis/ (adj)
febril

πυρηναϊκός (adj)
pirinenc

πυρηνική φυσική
física nuclear

πυρηνικός /pi.ɾi.niˈkos/ (adj)
nuclear

πυρηνοκίνητος (adj)
propulsió

πυριγενής (adj)
igni

πυριτιούχος (adj)
silícic

πυρκαγιά /piɾ.kaˈʝa/ (n)
incendi

πυροβολητής (n)
artiller

πυροβολικό
artilleria

πυροβολικός (adj)
artilleria

πυροβολώ /pi.ɾo.voˈo/ (v)
brotar

πυροβόλο (n)
arma de foc
  (στρατιωτικός όρος, οπλισμός) όπλο που βάλλει πυρά σε κοντινή ή μακρινή απόσταση

πυροδοτώ /pi.ɾo.ðoˈto/ (v)
desencadenar

πυροκροτητής (n)
detonador

πυρομανής /pi.ɾo.maˈnis/ (n)
piròman

πυρομανία /pi.ɾo.maˈni.a/ (n)
piromania

πυρομαχικά (n)
munició

πυροσβέστης /pi.ɾoˈzve.stis/ (n)
bomber

πυροσβεστήρας /pi.ɾo.zveˈsti.ɾas/ (n)
extintor

πυροσβεστική /pi.ɾo.zve.stiˈci/ (n)
bombers
  η πυροσβεστική υπηρεσία, το πυροσβεστικό σώμα

πυροσωλήνας (n)
moc

πυροτέχνημα (n)
foc d'artifici

πυροτεχνικός (adj)
pirotècnic

πυρσός (n)
teia

πυρωτικός (adj)
escalfament

πυρόλυση (n)
piròlisi

πυρόμετρο (n)
piròmetre

πυτιά (n)
quall

πυώδης /piˈo.ðis/ (adj)
purulent

πωλήσιμος (adj)
vendible

πωλήτρια /poˈli.tɾia/ (n)
venedor

πωλητής (n)
venedor

πωματίζω (v)
gorra

πως
que
  (ειδικός σύνδεσμος) ότι

πόδι /ˈpo.ði/ (n)
peu
  (ανατομία) άκρο του σώματος ανθρώπων ή ζώων που χρησιμεύει στη στήριξη και στο βάδισμα
peuatalan, peu, cama
  (ανθρώπινο σώμα) το τμήμα του ανθρώπινου σώματος κάτω από τον αστράγαλο

πόζα (n)
formular

πόθος /ˈpo.θos/ (n)
desig

πόκερ (n)
pòquer

πόλεμος /ˈpo.le.mos/ (n)
guerra, conflagració

πόλη /ˈpo.li/ (n)
ciutat, plaça

πόλκα (n)
polca
  (χορός) χορός με καταγωγή από την Τσεχία

πόλο (n)
polo
  (αθλητισμός) είδος παιχνιδιού στο οποίο δυο έφιππες ομάδες προσπαθούν να σπρώξουν μια ξύλινη μπάλα με ένα είδος σφυριού με επίμηκες χερούλι

πόλος /ˈpo.los/ (n)
pol

πόλωση /ˈpo.lo.si/ (n)
polarització

πόμολο /ˈpo.mo.lo/ (n)
pom

πόνος /ˈpo.nos/ (n)
dolor, mal

πόντος (n)
instant
  βαθμός που αυξάνει το σκορ σε άθλημα, χαρτοπαίγνιο κλπ

πόντσο (n)
capelina

πόρισμα /ˈpo.ɾi.zma/ (n)
conclusió

πόρνη /ˈpoɾ.ni/ (n)
prostituta

πόρνος /ˈpoɾ.nos/ (n)
prostitut

πόρος /ˈpo.ɾos/ (n)
mitjà

πόρπη (n)
fíbula

πόρτα /ˈpoɾ.ta/ (n)
porta

πόσθη /pósθi/ (n)
prepuci

πόσιμος (adj)
potable

πόσο (adv)
com

πόσος
quant

πόστο (n)
pivot

πότε (adv)
quan

πότε πότε (adv)
de vegades

πότης /ˈpo.tis/ (n)
bevedor

πότσα (n)
audàcia

πύελος (n)
depressió

πύθωνας /ˈpi.θo.nas/ (n)
pitó

πύλη /ˈpi.li/ (n)
porta

πύξος (n)
boix

πύραυλος /ˈpi.ɾa.vlos/ (n)
míssil

πύργος /ˈpiɾ.ɣos/ (n)
torre
  (σκάκι) πιόνι σε σχήμα πύργου που μπορεί να κινείται οριζόντια και κάθετα προχωρώντας όσα τετράγωνα επιθυμεί ο παίκτης

πύργος ελέγχου /ˈpiɾ.ɣos eˈleŋ.xu/
torre de control

πώληση (n)
venda

πώμα /ˈpo.ma/ (n)
tap

πώς (adv)
com

ράβδος (n)
verga

ράβδωση /ˈɾa.vðo.si/ (n)
ratlla

ράβω (v)
cosir

ράγα (n)
carril

ράγισμα (n)
esquerda

ράγκμπι (n)
rugbi

ράδιο /ˈɾa.ði.o/ (n)
radi
  (χημεία) ραδιενεργό, μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 88 και χημικό σύμβολο το Ra, με λευκό χρώμα και μεταλλική λάμψη που, όταν οξειδώνεται σε επαφή με τον αέρα, γίνεται μαύρο. Ανακαλύφθηκε το 1898 και είναι ιδιαίτερα τοξικό

ράθυμος /ˈɾa.θi.mos/ (adj)
bla

ράκος (n)
drap

ράλι (n)
ral·li

ράμμα /ˈɾa.ma/ (n)
sutura

ράμπα (n)
balustrada

ράμφος /ˈɾaɱ.fos/ (n)
bec

ράντζο (n)
ranxo
  κτηνοτροφικό αγρόκτημα στις Η.Π.Α.

ράπερ (n)
raper

ράσο /ˈɾa.so/ (n)
sotana

ράτσα /ˈɾa.t͡sa/ (n)
raça

ράφι (n)
lleixa, prestatge

ράφτης (n)
sastre

ράφτρα (n)
sastressa

ράψιμο (n)
cosit

ρέβω /ˈɾe.vo/ (v)
decaure

ρέγκα /ˈreŋ.ɟa/ (n)
areng

ρέκβιεμ /ˈɾe.kvi.em/ /ˈɾe.kʷi.eːm/ (n)
rèquiem

ρέμα (n)
rierol

ρέπω /ˈɾe.po/ (v)
abaixar

ρέστα (n)
canvi
  τα χρήματα που πρέπει να επιστρέψει ο πωλητής στον αγοραστή, όταν ο τελευταίος του δίνει κέρματα ή χαρτονομίσματα μεγαλύτερης αξίας από αυτήν του προϊόντος που αγοράζει
  (χαρτοπαίγνιο) όλα τα χρήματα που μου έχουν απομείνει

ρέψιμο (n)
rot
  η απελευθέρωση αέρα κυρίως από τον οισοφάγο και το στομάχι μέσω του στόματος, η ερυγή

ρέω (v)
fluir

ρήγμα /ˈɾiɣ.ma/ (n)
bretxa
  το σπάσιμο που εμφανίζει την εικόνα μιας γραμμής που διασπά μια ενιαία επιφάνεια
  (γεωλογία) η διάρρηξη (σπάσιμο) του στερεού φλοιού της γης
  (μεταφορικά) το σπάσιμο (η διάσπαση) της εξωτερικής αμυντικής γραμμής

ρήμα /ˈɾi.ma/ (n)
verb

ρήνιο (n)
reni

ρήξη /ˈɾi.ksi/ (n)
ruptura

ρήση (n)
sentència

ρήτορας /ˈɾi.to.ɾas/ (n)
orador

ρήτρα /ˈɾi.tɾa/ (n)
clàusula

ρίγα /ˈri.ɣa/ (n)
regle

ρίγανη /ˈɾi.ɣa.ni/ (n)
orenga
  (φυτό) είδος αρωματικού φυτού
  (γαστρονομία) τα τριμμένα φύλλα και άνθη του παραπάνω φυτού που χρησιμοποιούνται ως μυρωδικό στη μαγειρική

ρίγος /ˈɾi.ɣos/ (n)
calfred

ρίζα (n)
arrel
  το μέρος φυτού που είναι ριζωμένο στο χώμα
  (γλωσσολογία) το αρχικό και αμετάβλητο μέρος μιας λέξης από το οποίο μπορούν να παράγονται πολλά θέματα
  η πηγή, η προέλευση, η αιτία

ρίζωμα (n)
rizoma

ρίνα (n)
angelot

ρίξιμο /ˈɾi.ksi.mo/ (n)
tret

ρίσκο (n)
risc

ρίχνομαι (v)
caure

ρίχνω /ˈɾi.xno/ (v)
llançar
  (λαϊκό) (για ποινές, τιμωρία) επιβάλλω

ρίχνω το γάντι
llançar el guant

ρίψη /ˈɾi.psi/ (n)
avió de reacció

ραίνω (v)
aspergir

ραβέντι (n)
ruibarbre

ραβίνος (n)
rabí

ραβδί (n)
bastó

ραβδίζω (v)
canya

ραβδοσκόπος /ɾa.vðoˈsko.pos/ (n)
rabdomant

ραβδωτός (adj)
llistat

ραβδόγραμμα (n)
diagrama de barres

ραβινικός (adj)
rabínic

ραγάδα /ɾaˈɣa.ða/ (n)
estria

ραγίζω (v)
esquerdar

ραγδαία (adv)
ràpidament

ραγδαίος (adj)
violent

ραδίκι (n)
comunal

ραδερφόρντιο (n)
rutherfordi

ραδιενέργεια (n)
radioactivitat

ραδιενεργός (adj)
radioactiu

ραδιο- /ɾa.ði.o/ /ɾa.ði̯o/
radio-

ραδιοβολίδα /ɾa.ði.o.voˈli.ða/ (n)
aerosonda

ραδιοβόλιση /ɾa.ði.oˈvo.li.si/ (n)
aerosonda

ραδιογράφημα (n)
radiograma

ραδιοθεραπεία (n)
radioteràpia

ραδιοκύμα (n)
ona de ràdio

ραδιολογικός (adj)
radiològic

ραδιολόγος /ɾa.ði.oˈlo.ɣos/ (n)
radiòleg

ραδιοτηλεσκόπιο (n)
radiotelescopi

ραδιουργία /ɾa.ði.uɾˈʝi.a/ (n)
intriga

ραδιουργώ (v)
intrigar

ραδιοχρονολόγηση /ɾa.ði.o.xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
datació per radiocarboni

ραδιόφωνο /ɾaˈðʝo.fo.no/ (n)
ràdio

ραδόνιο (n)
radó

ραθυμία (n)
inèrcia

ραιβοϊπποποδία /re.vo.i.po.po.ˈði.a/ (n)
peu contrafet

ραιβός /ɾeˈvos/ (adj)
camatort

ραιτορομανικά (n)
romanx
  (γλωσσολογία) ομάδα από λατινογενή ιδιώματα που τα μιλάνε σε περιοχές της Ελβετίας και της βορειοανατολικής Ιταλίας
  (γλώσσα) (ειδικότερα) η μία από τις τέσσερις επίσημες γλώσσες της Ελβετίας (οι άλλες τρεις είναι τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ιταλικά). Τα μιλάνε στο καντόνι Graubünden (Grisons). Τα ραιτορομανικά της Ελβετίας είναι συγγενικά με τα λαδινικά και τα φριουλανικά της βορειοανατολικής Ιταλίας.

ρακένδυτος (adj)
esparracat

ρακέτα /ɾaˈce.ta/ (n)
raqueta

ρακλέτ (n)
racleta

ρακλέτα (n)
eixugavidres

ρακοσυλλέκτρια (n)
calaixera

ρακούν (n)
os rentador

ραμολί (n)
xaruc

ραμολίρω /ɾa.moˈli.ɾo/ (v)
arribar a ser

ραμολιμέντο (n)
xaruc

ραμφίζω (v)
picada

ραντάρ (n)
radar

ραντίζω (v)
aspergir

ραντεβού /ɾan.deˈvu/ (n)
cita
  ερωτική συνάντηση

ραντιστήρι (n)
regadora

ραπάνι /ɾaˈpa.ni/ (n)
rave

ραπίζω (v)
bufetejar

ραπανάκι /ɾa.paˈna.ci/ (n)
rave

ραπτική (n)
cosit

ραπτομηχανή /ɾa.pto.mi.xaˈni/ (n)
màquina de cosir

ρατατούιγ (n)
ratatolha

ρατσισμός (n)
rassisme

ρατσιστής (n)
racista

ρατσιστικός (adj)
racista

ραφή (n)
sutura

ραφείο /ɾaˈfi.o/ (n)
botiga

ραφιέρα (n)
estant

ραφινάρω (v)
refinar

ραχιαίος (adj)
dorsal

ραχοκοκαλιά (n)
columna vertebral

ραψωδία (n)
rapsòdia

ρεάλ /ɾeˈal/ (n)
real

ρεάλ πολιτίκ /ɾeˈal po.liˈtik/
realpolitik

ρείθρο (n)
corondell cec

ρεαλισμός /ɾe.a.liˈzmos/ (n)
realisme

ρεαλιστής /ɾe.a.liˈstis/ (n)
realista

ρεαλιστικός (adj)
realista

ρεβέρ (n)
gira
  το εξωτερικό δίπλωμα, το γύρισμα που κάνει το ύφασμα στο κάτω μέρος από το μπατζάκι ενός παντελονιού ή στην άκρη ενός μανικιού
  (στο τένις ή το πινγκ πονγκ) η απόκρουση μιας μπαλιάς με το δεξί χέρι, ενώ η μπάλα βρίσκεται στα αριστερά του αθλητή, ή με το αριστερό, ενώ η μπάλα βρίσκεται στα δεξιά

ρεβέρσα (n)
enganxar

ρεβίθι (n)
cigró

ρεβανσισμός (n)
revengisme

ρεβιζιονισμός (n)
revisionisme

ρεβιζιονιστής (n)
revisionista

ρεζέρβα /ɾeˈzeɾ.va/ (n)
aprovisionament

ρεζίλης (n)
vergonya

ρεζεντά (n)
marduixí

ρεζερβέ (adj)
reservat

ρεζερβουάρ /ɾe.zeɾ.vuˈaɾ/ (n)
dipòsit

ρεζιλεύω /ɾe.ziˈle.vo/ (v)
humiliar

ρεζιοναλισμός (n)
regionalisme

ρεζουμέ /ɾe.zuˈme/ (n)
resum

ρεκλάμα /ɾeˈkla.ma/ (n)
anunci

ρεκόρ /ɾeˈkoɾ/ (n)
rècord

ρελαντί /ɾe.lanˈti/ (n)
alentiment

ρελιάζω (v)
vorejar

ρεμέντιο (n)
correcció

ρεματιά /ɾe.maˈtça/ (n)
congost

ρεπορτάζ /ɾe.poɾˈtaz/ (n)
reportatge

ρεπουμπλικάνος /ɾe.pu.bliˈka.nos/ (n)
republicà

ρεπουμπλικανισμός /ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos/ (n)
republicanisme

ρεπρίζ /ɾeˈpɾiz/ (n)
represa

ρεπό (n)
descans

ρεπόρτερ (n)
reporter

ρεσεψιόν (n)
recepció

ρεσιτάλ /ɾe.siˈtal/ (n)
recital

ρεστία (n)
excel·lent

ρετάλι (n)
cupó
  το ύφασμα που απομένει από ένα τόπι

ρετιρέ /ɾe.tiˈɾe/ (n)
colomar

ρετροσπεκτίβα (n)
retrospectiu

ρετροϊός /re.tro.iˈos/ (n)
retrovirus

ρετσίνα /ɾeˈt͡si.na/ (n)
retsina
  είδος λευκού κρασιού που έχει πάρει άρωμα από ρετσίνι

ρετσίνι /ɾeˈt͡si.ni/ (n)
resina

ρευματισμός (n)
reumatisme

ρευματοδοτώ (v)
subministrament

ρευματοδότης (n)
endoll

ρευματολήπτης (n)
clavilla

ρευματολογία (n)
reumatologia

ρευματολογικός (adj)
reumatològic

ρευστό (n)
fluent
  φυσικό σώμα σε υγρή ή αέρια κατάσταση

ρευστός /ɾefˈstos/ (adj)
fluent
  που ρέει

ρευστότητα /ɾefˈsto.ti.ta/ (n)
liquiditat

ρεφορμισμός (n)
reformisme

ρεφορμιστής (n)
reformista

ρεφορμιστικός (adj)
reformista

ρεφρέν (n)
tornada

ρεύμα /ˈɾev.ma/ (n)
corrent

ρεύομαι (v)
rotar

ρημάδα (n)
fotut

ρημάζω (v)
devastar

ρηματικός (adj)
verbal

ρηξικέλευθος (adj)
avenç

ρηξικελευθότητα (n)
avenç

ρητά (adv)
explícitament

ρητίνη (n)
resina

ρητινικός (adj)
resinós

ρητινοφόρος (adj)
greixós

ρητορική /ɾi.to.ɾiˈci/ (n)
retòrica

ρητορική ερώτηση
pregunta retòrica

ρητορικός /ɾi.to.ɾiˈci/ /ɾi.to.ɾiˈko/ /ɾi.to.ɾiˈkos/ (adj)
retòric

ρητό (n)
dita

ρητός /ɾiˈtos/ (adj)
racional
  που έχει ειπωθεί, που έχει ορισθεί κατηγορηματικά και με σαφήνεια

ρητός αριθμός
nombre racional

ρηχός /ɾiˈxos/ (adj)
poc profund

ριβοφλαβίνη (n)
riboflavina

ριβόζη (n)
ribosa

ριβόσωμα (n)
ribosoma

ριγέ /ɾiˈʝe/ (adj)
ratllat

ριγώ (v)
calfred

ριζάρι (n)
roja

ριζικά (adv)
radicalment

ριζικός /ɾi.ziˈkos/ (adj)
basic

ριζοβολώ /ɾi.zo.voˈlo/ (v)
arrelar

ριζοσπάστης /ɾi.zoˈspa.stis/ (n)
radical

ριζοσπαστικά (adv)
radicalment

ριζοσπαστικοποίηση (n)
radicalització

ριζοσπαστικοποιώ (v)
radicalitzar

ριζοσπαστισμός /ɾi.zo.spa.stiˈzmos/ (n)
radicalisme

ριζόμορφος /ɾiˈzo.moɾ.fos/ (adj)
rizomorf

ριζώνω /ɾiˈzo.no/ (v)
furgar

ριμπάουντ (n)
rebot

ρινγκ (n)
fer sonar

ρινική κοιλότητα
cavitat nasal

ρινικός (adj)
nasal
  ο σχετικός με την ρίνα
  ο σχετικός με την ρίνα

ρινισμός (n)
nasalització

ρινοπλαστική /ɾi.no.pla.stiˈci/ (n)
rinoplàstia

ρινόκερος (n)
rinoceront

ριξιά /ɾiˈksça/ (n)
dirigir

ριπή /ɾiˈpi/ (n)
ràfega

ρισκάρω (v)
arriscar

ριχτός /ɾiˈxtos/ (adj)
ample

ριψοκίνδυνος /ɾi.psoˈcin.ði.nos/ (adj)
aventurer

ρο /ˈɾo/ (n)
ro

ροή /ɾoˈi/ (n)
fluix
flux
  (πληροφορική) flow: η σειρά με την οποία εκτελούνται τα διάφορα τμήματα ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή
  (πληροφορική) stream: τα δεδομένα που αποστέλλονται ή λαμβάνονται στη σειρά (σειριακά), όπως σε αποθηκευτικό μέσο (πχ. σκληρός δίσκος), σε δικτυακή επικοινωνία, κλπ.

ροβίτσα /ɾoˈvi.t͡sa/ (n)
mongeta mung

ροδάκινο /ɾoˈða.ci.no/ (n)
préssec

ροδάνι /ɾoˈða.ni/ (n)
roda de filar

ροδακινιά (n)
melicotó

ροδιά /ɾoˈðʝa/ (n)
magraner

ροδόνερο /ɾoˈðo.ne.ɾo/ (n)
aigua de roses

ροδόπλεκτο (n)
traceria

ροζ (n)
rosa, rosat
  το ροζ χρώμα

ροζάριο /ɾoˈza.ɾi.o/ (n)
rosari

ροζέ (n)
rosat

ροζέτα /ɾoˈze.ta/ (n)
rosetó

ροζιάζω /ɾoˈzʝa.zo/ (v)
arribar a ser

ροζιασμένος
nuós

ροκ (n)
rock

ροκάνα /ɾoˈka.na/ (n)
cadell

ροκάνι /ɾoˈka.ni/ (n)
ribot

ροκανίζω /ɾo.kaˈni.zo/ (v)
rosegar

ροκοκό (n)
rococó

ροκφόρ (n)
rocafort

ρολογάς /ɾo.loˈɣas/ (n)
rellotger

ρολό (n)
pastís de carn
  μια επίπεδη επιφάνεια (π.χ. ένα κομμάτι χαρτί) τυλιγμένο έτσι ώστε να πάρει κυλινδρικό σχήμα
  (κομμωτική) το ρόλεϊ
  (φαγητά) φαγητό από κιμά σε σχήμα κυλίνδρου
  εργαλείο βαφής
  προστατευτικό πλέγμα που τυλίγεται σε κύλινδρο για να ανεβοκατεβαίνει και χρησιμοποιείται για την προστασία καταστημάτων (και σπιτιών), μπροστά από τις εισόδους τους ή τα παράθυρα
balancejar
  (γενικότερα) οποιοδήποτε αντικείμενο κυλινδρικού σχήματος

ρολόι /ɾoˈlo.i/ (n)
rellotge

ρομάτζι /ɾo̞ːma̠ʑi/ (n)
romaji

ρομανικός (adj)
romanç

ρομαντικός /ɾo.man.diˈkos/ (adj)
romàntic

ρομποτική /ɾo.bo.tiˈci/ (n)
robòtica

ρομποτικός (adj)
robòtic

ρομπότ /ɾoˈbot/ (n)
robot

ροοστάτης (n)
reòstat

ροπή (n)
tendència
moment de força
  (μηχανική) η συνέπεια εφαρμογής μιας δύναμης σε σώμα που μπορεί να περιστραφεί

ροσμπίφ /rozˈbif/ (n)
rosbif

ροτόντα (n)
rotonda

ρουβίδιο (n)
rubidi

ρουζ (n)
coloret

ρουθήνιο (n)
ruteni

ρουθούνι (n)
nariu

ρουθούνισμα (n)
ensumada

ρουλέτα /ɾuˈle.ta/ (n)
ruleta

ρουμανικά (n)
romanès

ρουμανικός (adj)
romanesa

ρουμπίνι /ɾuˈbi.ni/ (n)
robí

ρουμπρίκα /ɾuˈbɾi.ka/ (n)
rúbrica

ρουμπώνω (v)
punt

ρουπάκι (n)
roure

ρουπία (n)
rupia

ρους /ˈɾus/ (n)
fluix

ρουστίκ (n)
rústic

ρουτίνα /ɾuˈti.na/ (n)
rutina

ρουφάω /ɾuˈfa.o/ (v)
xuclar

ρουφηξιά /ɾu.fiˈksça/ (n)
xarrupar
  η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του ρουφώ καθώς και (συνεκδοχικά) η ποσότητα (υγρού, καπνού κ.λπ.) που έχει ρουφήξει κάποιος

ροφός (n)
anfós

ροχαλίζω (v)
roncar

ρούβλι /ˈɾu.vli/ (n)
ruble

ρούμι /ˈɾu.mi/ (n)
rom

ρούμπα (n)
rumba

ρούχο /ˈɾu.xo/ (n)
roba

ρυάκι /ɾiˈa.ci/ (n)
rierol

ρυζάλευρο (n)
farina d'arròs

ρυζόγαλο (n)
arròs i llet

ρυθμίζω /ɾiθˈmi.zo/ (v)
ajustar

ρυθμικός /ɾiθ.miˈkos/ (adj)
rítmic

ρυθμιστήρας (n)
regulador

ρυθμιστής (n)
regulador

ρυθμιστικός (adj)
regulador

ρυθμός /ɾiˈθmos/ (n)
ritme

ρυμουλκώ (v)
remolcar

ρυμούλκα (n)
remolc

ρυπαίνω (v)
pol·luir

ρυπαρός (adj)
abjecte

ρυτίδα /ɾiˈti.ða/ (n)
arruga

ρυτίδωση (n)
ona

ρυτιδιάζω (v)
arrugar

ρυτιδώνω (v)
arrugar

ρυτό (n)
ríton

ρωγμή /ɾoɣˈmi/ (n)
escletxa

ρωμαλέος /ɾo.maˈle.a/ /ɾo.maˈle.o/ /ɾo.maˈle.os/ (adj)
robust

ρωμαϊκός /ɾo.ma.iˈkos/ (adj)
romà, romana

ρωσικά /ɾo.siˈka/ (n)
rus

ρωσικός (adj)
rus

ρωτακισμός (n)
rotacisme

ρωτώ (v)
demanar, preguntar

ρόδα /ˈɾo.ða/ (n)
roda

ρόδι (n)
magrana

ρόδιο (n)
rodi

ρόζος /ˈɾo.zos/ (n)
grop
  (σε ξύλο) η τοπική σκλήρυνση που διακόπτει τη συνέχεια του ξύλου

ρόκα /ˈɾo.ka/ (n)
filosa
  ράβδος στην οποία τοποθετούταν μαλλί για γνέσιμο

ρόλος /ˈɾo.los/ (n)
funció

ρόμβος (n)
rombe

ρόμπα /ˈɾo.ba/ (n)
bata

ρόπαλο (n)
bastó

ρόπτρο /ˈɾop.tɾo/ (n)
picaporta

ρότα /ˈɾo.ta/ (n)
calçada

ρύγχος /ˈɾiŋ.xos/ (n)
musell

ρύζι /ˈɾi.zi/ (n)
arròs

ρύθμιση /ˈɾiθ.mi.si/ (n)
regulació

ρύπανση /ˈɾi.pan.si/ (n)
pol·lució

ρύπος /ˈɾi.pos/ (n)
contaminant

ρώγα /ˈɾo.ɣa/ (n)
mugró
  η θηλή του μαστού

σ.σ.
traductor

σάιμποργκ (n)
ciborg

σάκα (n)
cartera d’esquena

σάκος (n)
bossa

σάκχαρο (n)
sucre

σάλα (n)
avantsala
  μεγάλη αίθουσα

σάλι /ˈsa.li/ (n)
xal

σάλιο /ˈsa.ʎo/ (n)
saliva

σάλος /ˈsa.los/ (n)
tumult

σάλπιγγα /ˈsal.piŋ.ɡa/ (n)
clarí
  (μουσικό όργανο) πνευστό όργανο της οικογένειας των χάλκινων που μοιάζει με απλή τρομπέτα χωρίς βαλβίδες ή τρύπες. Παράγει μόνο ήχους μίας αρμονικής σειράς. Χρησιμοποιείται κυρίως στο στρατό για να μεταδώσει παραγγέλματα.
trompa de Fal·lopi
  (ανατομία) → δείτε τον όρο ευσταχιανή σάλπιγγα

σάλτο (n)
salt

σάλτσα (n)
salsa

σάμπα (n)
samba

σάντουιτς (n)
entrepà

σάουνα (n)
sauna

σάπιος /ˈsa.pços/ (adj)
podrit

σάρκα /ˈsaɾ.ka/ (n)
carn

σάρκωμα (n)
sarcoma

σάρωθρο (n)
defensa lliure

σάτιρα (n)
sàtira

σάτυρος (n)
sàtir

σάχης /ˈsa.çis/ (n)
xa

σέβομαι (v)
respectar

σέικερ (n)
coctelera

σέκτα /ˈse.kta/ (n)
secta

σέλα /ˈse.la/ (n)
sella

σέλας (n)
aurora

σέλινο /ˈse.li.no/ (n)
api

σέλφι (n)
autofoto

σένιος (adj)
excel·lent

σέντερ φορ (n)
davanter centre

σέντια (n)
palanquí

σέπαλο /ˈse.pa.lo/ (n)
pètal

σέπια /ˈse.pi.a/ (n)
sèpia

σέρβις /ˈseɾ.vis/ (n)
servei

σέρνομαι (v)
arrossegar

σέρνω /ˈseɾ.no/ (v)
arrossegar

σέρφερ (n)
surfista

σέσκουλο (n)
bleda

σήμα /ˈsi.ma/ (n)
senyal

σήμα κατατεθέν
logotip
  (νομικός όρος) εμπορικό σήμα που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα

σήμανση (n)
senyalització

σήμερα /ˈsi.me.ɾa/ (n)
avui, hui
  το παρόν

σήραγγα /ˈsi.ɾaŋ.ɡa/ (n)
túnel

σήτα (n)
gasa
  η κατασκευή με λεπτό πλέγμα, που τοποθετείται σε πόρτες και παράθυρα και χρησιμοποιείται για την προστασία ενός χώρου από έντομα ή διάφορα ζώα

σήψη /ˈsi.psi/ (n)
sèpsia

σίγουρα (adv)
segurament

σίγουρος /ˈsi.ɣu.ɾi/ /ˈsi.ɣu.ɾo/ /ˈsi.ɣu.ɾos/ (adj)
segur

σίδερο (n)
planxa

σίδηρος /ˈsi.ði.ɾos/ (n)
ferro

σίκαλη (n)
sègol

σίφωνας /ˈsi.fo.nas/ (n)
sifó
  (ναυτικός όρος) ειδικός σωλήνας για τη μεταφορά ή εκκένωση υγρών από λέβητες ή από το κύτος του πλοίου

σαβάνα /saˈva.na/ (n)
sabana

σαγή /saˈʝi/ (n)
embasta

σαγηνεύω (v)
atraure

σαγιονάρα (n)
xancleta

σαγκουίνι /saŋˈɡuˈi.ni/ (n)
sanguina

σαγκρία (n)
sangria

σαγόνι /saˈɣo.ni/ (n)
mandíbula
  οι σιαγόνες, η άνω και κάτω γνάθος

σαδιστικός (adj)
sàdic

σαδομαζοχισμός (n)
sadomasoquisme

σαδομαζοχιστικός (adj)
sadomasoquista

σαζάνι (n)
carpa

σακάκι (n)
jaqueta

σακί (n)
roba de sac

σακίδιο (n)
motxilla

σακαράκα (n)
carraca

σακατεμένος
esguerrat

σακοράφα (n)
peta

σακούλα /saˈku.la/ (n)
bossa

σαλάμι /saˈla.mi/ (n)
salami

σαλάτα /saˈla.ta/ (n)
amanida

σαλάχι /saˈla.çi/ (n)
rajada

σαλέ (n)
xalet

σαλίγκαρος (n)
dropo
  μεγάλο σαλιγκάρι
  (συνεκδοχικά) κάθε σαλιγκάρι
  διάδρομος σε σχήμα φιδιού που αποτελούσε μέρος εξέτασης για την απόκτηση διπλώματος οδήγησης
  (μεταφορικά) βάση σελοτέιπ, βάση μπλανκοταινίας ή άλλος παρόμοιος μηχανισμός

σαλαμάνδρα (n)
salamandra

σαλατιέρα (n)
amanidor

σαλεμένος
bufó

σαλεύω /saˈle.vo/ (v)
bellugar

σαλιάζω (v)
salivar

σαλιάρα (n)
pitet
  μικρή πετσέτα σε σχήμα μηνίσκου που την δένουν μπροστά στο λαιμό ενός μωρού, για να μη λερώνεται το στήθος του

σαλιγκάρι /sa.liŋˈɡa.ɾi/ (n)
cargol

σαλμονέλα /sal.moˈne.la/ (n)
salmonel·la

σαλντώ (v)
sobresalt

σαλοπέτα (n)
pantaló de peto

σαλπιγκτής (n)
corneta

σαλταδόρος (n)
acròbata

σαλόνι /saˈlo.ni/ (n)
cambra d'estar
  δωμάτιο επιπλωμένο με καναπέδες και πολυθρόνες για την υποδοχή επισκεπτών

σαλός (adj)
bufó

σαμάνος (n)
xaman

σαμάρι (n)
albarda

σαμάριο (n)
samari

σαμανισμός /sa.ma.niˈzmos/ (n)
xamanisme

σαματάς /sa.maˈtas/ (n)
rebombori

σαμιαμίδι (n)
dragó

σαμογιτιανά (n)
samogitià

σαμουράι (n)
samurai

σαμούρι (n)
gibelí

σαμπάνια /samˈpa.ɲa/ (n)
xampany

σαμπί /samˈbi/ (n)
sampi

σαμποτάρισμα (n)
sabotejar

σαμποτάρω (v)
sabotejar

σαμποτέρ /sa.boˈteɾ/ (n)
sabotejador

σαμπουάν /sam.puˈan/ (n)
xampú

σαμπούκος (n)
saüc

σαμπρέλα /samˈbɾe.la/ (n)
cambra

σαμπό (n)
esclop

σαμόσα (n)
samossa

σαν
com
  όταν, αφού
  μόλις
  όποτε, κάθε φορά που...

σανίδα /saˈniða/ (n)
tauler

σανατόριο /sa.na.ˈto.ri.o/ (n)
sanatori

σανδάλι /sanˈða.li/ (n)
sandàlia

σανσκριτικά (n)
sànscrit

σανσκριτικός (adj)
sànscrit

σανταλόξυλο (n)
sàndal

σανός /saˈnos/ (n)
fenc

σαξόφωνο /saˈkso.fo.no/ (n)
saxòfon

σαπίζω /saˈpi.zo/ (v)
decadència
podrir-se
  γίνομαι σάπιος, αλλοιώνομαι, αποσυντίθεμαι
  (μεταβατικό) κάνω κάτι σάπιο
  (μεταφορικά) βρίσκομαι για πολύ καιρό σε περιβάλλον με υγρασία και ως εκ τούτου υποφέρω
  (μεταφορικά) είμαι (ηθικά) διεφθαρμένος

σαπουνάδα (n)
ensabonar

σαπουνίζω (v)
ensabonar

σαπουνόπερα (n)
culebrot

σαπουνόπετρα (n)
esteatita

σαπούνι (n)
sabó

σαπρόφυτο (n)
sapròfit

σαράβαλο (n)
carraca
  αυτοκίνητο ή άλλο μηχάνημα ή κτίσμα πολύ παλιό και σε κακή κατάσταση

σαράντα /saˈɾan.da/
quaranta

σαρακοστή (n)
quarantena
  (λαϊκότροπο) (στον ενικό) σύνολο σαράντα όμοιων πραγμάτων
quaresma
  (θρησκεία) περίοδος σαρανταήμερης νηστείας

σαρανταήμερο (n)
quarantena

σαρανταποδαρούσα /sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa/ (n)
milpeus

σαρδέλα (n)
sardina

σαρδηνιακά (n)
sard

σαρδόνια (adv)
sardònicament

σαρδόνιος /saɾˈðo.ni.os/ (adj)
sardònic

σαρδόνυχας /saɾˈðo.ni.xas/ (n)
sardònix

σαρκάζω (v)
burlar-se de

σαρκασμός (n)
sarcasme

σαρκαστικός (adj)
sarcàstic

σαρκικός /saɾ.ciˈci/ /saɾ.ciˈko/ /saɾ.ciˈkos/ (adj)
carnal

σαρκοβόρος (adj)
carnívor

σαρκοείδωση (n)
sarcoïdosi

σαρκοφάγος (n)
sarcòfag

σαρκώδης /saɾˈko.ðis/ (adj)
carnós

σαρσέλα (n)
cetla blanca

σαρωτής (n)
escàner

σαρώνω (v)
agranar
escanejar
  (τεχνολογία) ψηλαφώ έντυπο ή άλλο αντικείμενο δια φωτεινής ακτινοβολίας και το αναπαριστάνω ψηφιακά

σασμάν (n)
celeritat

σαστίζω (v)
desorientat

σαστισμένος
atònit

σατέν (n)
ras

σατανικός (adj)
satànic

σατανισμός /sa.ta.niˈzmos/ (n)
satanisme

σατινέτα (n)
setí

σατιρικός /sa.ti.ɾiˈci/ /sa.ti.ɾiˈko/ /sa.ti.ɾiˈkos/ (adj)
satíric

σατράπης (n)
sàtrapa

σατραπεία (n)
satrapia

σαφάρι (n)
safari

σαφήνεια /saˈfi.ni.a/ (n)
claredat

σαφής (adj)
explícit

σαφράνι (n)
safrà

σαφώς (adv)
clarament

σαχ /ˈsax/ (n)
escac

σαχλαμάρα /sa.xlaˈma.ɾa/ (n)
estupidesa

σαύρα /ˈsav.ɾa/ (n)
sargantana, llangardaix

σβάρνα (n)
esterrossadora

σβάστικα /ˈsva.sti.ka/ (n)
creu gammada

σβέλτος (adj)
carn viva

σβέρκος /ˈzveɾ.kos/ (n)
nuca, clatell

σβήνω /ˈzvi.no/ (v)
apagar, extingir

σβήσιμο /ˈzvi.si.mo/ (n)
extinció
  το σταμάτημα μιας φωτιάς

σβήστρα (n)
placa del llançador

σβαρνίζω /zvaɾˈni.zo/ (v)
rasclar

σβελτάδα (n)
agilitat

σβουνιά (n)
buina

σβουρίζω /zvuˈɾi.zo/ (v)
botzinar

σβούρα (n)
baldufa

σβωλιάζω (v)
agrumollar-se

σβώλος (n)
gleva

σγουραίνω (v)
bucle

σγρόμπια (n)
perforadora

σε
a
  αιτιατική του εσύ, μορφή του εσένα
  (ιδιωματικό) αντί του σου

σε κοινή θέα
a plena llum

σεΐχης /seˈi.çis/ (n)
xeic

σείστρο /ˈsi.stɾo/ (n)
batall
  (μουσικό όργανο) συνοδευτικό κρουστό μουσικό όργανο που αποτελείται από μια χειρολαβή και το κυρίως μέρος του (σε σχήμα πετάλου ή σπιρουνιού) με προσαρμοσμένα κουδουνάκια που παράγουν κάποιον ήχο και κρατούν το ρυθμό σε κάθε τους κίνηση.

σείω /ˈsi.o/ (v)
agitar

σεβάσμιος (adj)
reverent

σεβασμός (n)
respecte

σεβαστικός (adj)
reverent

σεβαστός (adj)
respectable
  που του αποδίδεται σεβασμός
  που πρέπει να του αποδίδεται σεβασμός, αξιοσέβαστος

σεβιλλιάνικος /se.viˈʎa.ni.kos/ (adj)
sevillà

σεβρό (n)
cabritilla

σεζόν /seˈzon/ (n)
estació

σειρά /siˈɾa/ (n)
sèrie

σειρήνα (n)
sirena

σειραϊκοποιώ (v)
serialitzar

σεισμικός (adj)
sísmic

σεισμογράφος /si.zmoˈγɾa.fos/ (n)
sismògraf

σεισμολογία (n)
sismologia

σεισμόμετρο (n)
sismòmetre

σεισμός /siˈzmos/ (n)
terratrèmol, sisme

σεκάνς (n)
seqüència

σεκταριστικός (adj)
sectari

σεκόγια /seˈko.ʝa/ (n)
sequoia

σελήνη /seˈli.ni/ (n)
lluna, Lluna

σελήνιο (n)
seleni

σελίδα /seˈli.ða/ (n)
pàgina

σελίνι /seˈli.ni/ (n)
xíling

σελαγίζω (v)
brillar

σεληνιακός /se.li.ni.aˈkos/ (adj)
lunar

σεληνογραφία /se.li.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
selenografia

σεληνοκεντρικός /se.li.no.cen.dɾiˈkos/ (adj)
selenocèntric

σεληνόφως /se.liˈno.fos/ (n)
llum de lluna

σελιδοδείκτης (n)
punt de llibre

σελιλόιντ (n)
cel·luloide

σελοφάν /se.loˈfan/ (n)
cel·lofana

σελφ σέρβις (n)
autoservei

σελώνω (v)
ensellar

σεμέν (n)
fer ganxet

σεμεδάκι (n)
fer ganxet

σεμινάριο /se.miˈna.ɾi.o/ (n)
seminari

σεμνοπρεπής (adj)
convenient

σεμνός (adj)
modest

σεμπουάνο (n)
cebuà

σενάριο (n)
guió

σενέκα (n)
seneca

σεναριογράφος /se.na.ɾi.oˈɣɾa.fos/ (n)
guionista

σενιάν (adj)
cru

σεντ (n)
centau

σεντέφι (n)
nacre

σεντίνα (n)
sentina

σεντινόνερο (n)
estirabot

σεντούκι (n)
arca

σεντράρω /senˈdɾa.ɾo/ (v)
fer creuar

σεντόνι /senˈdo.ni/ (n)
llençol

σεξ /ˈseks/ (n)
sexe

σεξεργάτης /seks.eɾˈɣa.tis/ (n)
treballador sexual

σεξισμός (n)
sexisme

σεξιστής (n)
sexista

σεξιστικός (adj)
sexista

σεξολογία /se.kso.loˈʝi.a/ (n)
sexologia

σεξολόγος /se.ksoˈlo.ɣos/ (n)
sexòleg

σεξουαλικά (adv)
sexualment

σεξουαλικός (adj)
sexual

σεξουαλικότητα /se.ksu.a.liˈko.ti.ta/ (n)
sexualitat

σερίφης /seˈɾi.fis/ (n)
xèrif

σερβάν (n)
bufet

σερβίρισμα (n)
servei

σερβίρω (v)
servir

σερβίς /seɾˈvis/ (n)
servei
  (αθλητισμός) η εκτέλεση της πρώτης βολής σε αθλήματα όπως το βόλεϊ και το τένις

σερβίτσιο /seɾˈvi.t͡sço/ (n)
cobert

σερβικά (n)
serbi

σερβικός (adj)
serbi

σερβιτόρα (n)
cambrera

σερβιτόρος (n)
cambrer

σερβοκροατικά (n)
serbocroat

σερβοκροατικός (adj)
serbocroat

σεργιανίζω (v)
passejar

σερενάτα (n)
serenata

σερζ (n)
sarja

σερολογικός (adj)
serològic

σεροτονίνη /se.ɾo.toˈni.ni/ (n)
serotonina

σερπεντίνης /seɾ.penˈdi.nis/ (n)
serpentina

σερσέμης (adj)
beneit

σερσένι /seɾˈse.ni/ (n)
vespa

σερσερής (n)
bordegassa

σερφάρω (v)
navegar

σεσουάρ (n)
eixugacabells

σετ (n)
set

σετάρω (v)
muntar

σεφτές (n)
recepta

σηκώνομαι (v)
posar-se dret
  παύω να βρίσκομαι στην οριζόντια ή καθιστή στάση ώστε να σταθώ όρθιος
llevar-se
  (για μαθητή του σχολείου) πηγαίνω από το θρανίο μου στην έδρα ή στον πίνακα για να εξεταστώ στο μάθημα

σηκώνω (v)
aixecar

σηκώνω μπαϊράκι
brandar

σημάδι /siˈma.ði/ (n)
senyal

σημαία /siˈme.a/ (n)
bandera, senyera

σημαίνον (n)
notable

σημαίνω /siˈme.no/ (v)
significar

σημαδεμένος
marcat

σημαδεύω (v)
advertir
  χαράζω ή τυπώνω ένα χαρακτηριστικό σημάδι πάνω σε κάτι, για να μπορώ να το αναγνωρίσω αργότερα
apuntar
  βάζω κάτι στο σημάδι μου, προσπαθώ να το πετύχω με βολή

σημαδούρα /si.maˈðu.ɾa/ (n)
boia

σημαιολογία (n)
vexil·lologia

σημαιοφόρος /si.me.oˈfo.ɾos/ (n)
portaestendard

σημαντική /si.man.diˈci/ (n)
semàntica

σημαντικός /si.man.diˈkos/ (adj)
important

σημαντικότητα /si.man.diˈko.ti.ta/ (n)
importància

σημασία /si.maˈsi.a/ (n)
sentit
  το νόημα μιας λέξης, φράσης
importància
  η σπουδαιότητα κάποιου πράγματος, έννοιας, ιδέας, έργου, ενέργειας κλπ.

σημασιολογία /si.ma.si.o.loˈʝi.a/ (n)
semàntica
  (επιστήμη υπολογιστών) semantics: το νόημα ή η σημασία των όσων εκτελεί ο κώδικας μιάς γλώσσας προγραμματισμού, ακόμη και αν είναι συντακτικά σωστός (λειτουργεί χωρίς λάθη)

σημασιολογικός (adj)
semàntic

σημασμένος
marcat

σηματωρός (n)
semàfor

σημείο (n)
punt

σημείο αναφοράς
punt

σημείο στίξης
signe de puntuació

σημείωμα /siˈmi.o.ma/ (n)
missatge

σημείωση /siˈmi.o.si/ (n)
nota

σημειολογία /si.mi.o.loˈʝi.a/ (n)
semiòtica

σημειωματάριο /si.mi.o.maˈta.ɾi.o/ (n)
quadern

σημειωτέον /si.mi.oˈte.on/ (n)
anotar

σημειωτέος (adj)
anotar

σημειώνω /si.miˈo.no/ (v)
anotar

σημιτικός (adj)
semític

σημύδα (n)
bedoll, beç

σηπτικός (adj)
sèptic

σηστέρτιος (n)
sesterci

σηψιρριζία (n)
furgar

σθεναρά (adv)
perseverant

σι (n)
si

σιάζω /ˈsça.zo/ (v)
ajustar

σιέλωση (n)
salivació

σιέστα (n)
migdiada, sesta

σιίτης (n)
xiïta

σιαγόνα /si.aˈɣo.na/ (n)
mandíbula
  (ανατομία) η γνάθος

σιαμέζικος /si.aˈme.zi.kos/ (adj)
siamès

σιαμαίος /si.aˈme.os/ (adj)
siamès

σιβυλλικός /si.vi.liˈci/ /si.vi.liˈko/ /si.vi.liˈkos/ (adj)
sibil·lí

σιγά /siˈɣa/ (adv)
lentament
  αργά, με μικρή ταχύτητα

σιγή /siˈʝi/ (n)
silenci

σιγανός (adj)
dolç

σιγαστήρας /si.ɣaˈsti.ɾas/ (n)
silenciador

σιγμοειδές /siɣ.mo.iˈðes/ (n)
sigmoide

σιγμοειδής /siɣ.mo.iˈðis/ (adj)
sigmoide

σιγοβράζω (v)
coure amb poc foc

σιγοτραγουδάω /si.ɣo.tɾa.ɣuˈða.o/ (v)
entonar

σιγουριά /si.ɣuˈɾʝa/ (n)
assegurança

σιδέρωμα (n)
planxada

σιδεράδικο (n)
farga

σιδεράκια (n)
aparell dental

σιδεράς (n)
ferrer

σιδερένιος /si.ðeˈɾe.ɲos/ (adj)
ferro
  που είναι φτιαγμένος από σίδερο

σιδερικό (n)
ferralla

σιδερώνω (v)
planxar

σιδερώστρα (n)
post de planxar

σιδηρίτης (n)
siderita

σιδηρογροθιά (n)
puny americà

σιδηροδρομικός (adj)
ferroviari

σιδηροδρομικός σταθμός /si.ði.ɾo.ðɾo.miˈkos staˈθmos/
estació ferroviària

σιδηροδρομικώς (adv)
ròssec

σιδηροτροχιά (n)
carril

σιδηρουργία (n)
siderúrgia

σιδηρουργείο /si.ði.ɾuɾˈʝi.o/ (n)
farga

σιδηρουργός /si.ði.ɾuɾˈɣos/ (n)
ferrer

σιδηρούν παραπέτασμα /si.ðiˈɾun pa.ɾaˈpe.ta.zma/
Teló d'Acer

σιδηρόδρομος /si.ðiˈɾo.ðɾo.mos/ (n)
ferrocarril

σιενίτης (n)
sienita

σικελικά (n)
sicilià

σικελικός (adj)
sicilià

σιλεντιάριος /si.len.diˈa.ɾi.os/ (n)
silenciari

σιλουέτα /si.luˈe.ta/ (n)
silueta

σιλό (n)
sitja

σιμιγδάλι (n)
sèmola

σιμπόργκιο (n)
seaborgi

σιμότητα (n)
estor

σινάπι (n)
mostassa

σινάφι /siˈna.fi/ (n)
fer a mà

σιναλεζικά (n)
singalès

σινεμά (n)
cinema

σινεφίλ /si.neˈfil/ (n)
cinèfil

σινιάλο /siˈɲa.lo/ (n)
senyal

σιντριβάνι /sin.dɾiˈva.ni/ (n)
font

σιρόπι (n)
xarop

σιτάρι (n)
blat

σιταποθήκη (n)
graner

σιτζίμι /siˈd͡zi.mi/ (n)
enfilar

σιτοβολώνας /si.to.voˈlo.nas/ (n)
graner

σιτοδεία /si.toˈði.a/ (n)
fretura

σιφονιέρα (n)
xifonier

σιφόν /siˈfon/ /ʃi.fɔ̃/ (n)
drap

σιφώνιο /siˈfo.ni.o/ (n)
sifó
  ο σωλήνας με καμπυλωτή, σιγμοειδή γωνία που χρησιμεύει στη μετάγγιση υγρών από δοχείο σε δοχείο σε χημικά εργαστήρια

σιχαίνομαι (v)
detestar

σιχαμάρα (n)
abominació

σιχαμερός (adj)
fastigós

σιωνισμός (n)
sionisme

σιωνιστής (n)
sionista

σιωπή /si.oˈpi/ (n)
silenci

σιωπηλός /si.o.piˈlos/ (adj)
silenciosa

σιωπηρά (adv)
implícitament

σιωπηρός (adj)
implícit

σιωπητήριο (n)
extinció

σκάβω (v)
cavar

σκάγι (n)
colpet

σκάκι /ˈska.ci/ (n)
escacs

σκάλα /ˈska.la/ (n)
escala
  μεταφέρσιμη κατασκευή, ξύλινη ή μεταλλική, που είναι φορητή από άνθρωπο ή τοποθετημένη σε ειδικό (συνήθως πυροσβεστικό) όχημα, για να τοποθετείται όπου μας εξυπηρετεί, για άνοδο και για κάθοδο

σκάμμα (n)
bac

σκάνδαλο /ˈskan.ða.lo/ (n)
escàndol

σκάνδιο (n)
escandi

σκάρτος /ˈskaɾ.tos/ (adj)
fracàs

σκάρωμα (n)
construcció

σκάφη (n)
cóm

σκάφος (n)
vaixell

σκάω /ˈska/ (v)
esclatar
  (αμετάβατο) εκρήγνυμαι
entrada
  (αμετάβατο) πέφτω επάνω, πετάγομαι απότομα καταπάνω, ορμάω και χτυπιέμαι πάνω σε κάτι ή
  (αμετάβατο, μεταφορικά) ανακοινώνομαι ξαφνικά και προξενώ αίσθηση
callar
  (αγενές) σωπαίνω, το βουλώνω, βγάζω το σκασμό

σκέιτμπορντ (n)
monopatí

σκέλος (n)
petge

σκέπη (n)
asil

σκέτος /ˈsce.tos/ (adj)
sol

σκέφτομαι /ˈsce.fto.me/ (v)
pensar

σκέψη /ˈsce.psi/ (n)
pensament

σκήπτρο /ˈskip.tɾo/ (n)
ceptre

σκίζω /ˈsci.zo/ (v)
esquinçar
  κόβω στη μέση τραβώντας ή κάνοντας άνοιγμα

σκίουρος (n)
esquirol

σκίσιμο /ˈsci.si.mo/ (n)
esgarrar

σκίτσο /ˈsci.t͡so/ (n)
esbossos

σκαθάρι /skaˈθa.ɾi/ (n)
escarabat
  (έντομο) είδος κολεόπτερου

σκαιός /sceˈos/ (adj)
malcarat

σκακίστρια (n)
jugadora d'escacs

σκακιέρα /skaˈce.ɾa/ (n)
escaquer

σκακιστής (n)
jugador d'escacs

σκαλίζω (v)
abrandar

σκαληνός (adj)
escalè

σκαλοπάτι (n)
esglaó

σκαλπ (n)
cuir cabellut

σκαλωσιά /ska.loˈsça/ (n)
bastida

σκαλώνω /skaˈlo.no/ (v)
agafar

σκαμνί (n)
tamboret

σκαμπανέβασμα (n)
balandreig

σκαμπρόζικος (adj)
escabrosa

σκανδάλη /skanˈða.li/ (n)
gallet

σκανδαλίζω (v)
escandalitzar

σκανδαλοθηρικός (adj)
escàndol

σκανδαλώδης (adj)
escandalós

σκανδιναβικός (adj)
escandinau

σκανταγιάρω /skan.daˈʝa.ɾo/ (v)
sòlid

σκανταλιά /skan.daˈʎa/ (n)
arriesa

σκανταλιάρης (adj)
bandarra

σκαντζόχοιρος (n)
eriçó

σκαπανέας (n)
sapador
  (στρατιωτικός όρος) ειδικότητα στο στρατό ξηράς, κυρίως στο Μηχανικό
pioner
  (μεταφορικά, αρσενικό ή θηλυκό) πρωτοπόρος, αυτός που ανοίγει δρόμους σε έναν τομέα

σκαρί /skaˈɾi/ (n)
brancada

σκαραβαίος (n)
escarabat piloter
  (έντομο) ονομασία διάφορων κολεόπτερων με σώμα σχεδόν στρογγυλό, σκληρό, στιλπνό και σκούρο

σκαρπέλο (n)
cisell

σκαρφάλωμα (n)
ascensió

σκαρφαλώνω (v)
escalar

σκαρώνω /skaˈɾo.no/ (v)
adobar

σκασίλα (n)
afany

σκασμός /skaˈzmos/
callar
  (προφορικό, αγενές) ησυχία!

σκατά
merda

σκατό /skaˈto/ (n)
merda

σκατόπαιδο (n)
torracollons

σκαφοειδές οστό
navicular

σκαφοειδής /ska.fo.iˈðis/ (adj)
escafoide
  που μοιάζει με σκάφη, που έχει κάποιο κοίλωμα ή βύθιση σε κάποιο τμήμα του

σκεβρώνω (v)
curvatura

σκελίδα /sceˈli.ða/ (n)
all

σκελετός /sce.leˈtos/ (n)
esquelet

σκεπάζω /sceˈpa.zo/ (v)
coberta

σκεπάρνι (n)
aixa

σκεπή /sceˈpi/ (n)
teulat

σκεπασμένος /sce.paˈzme.nos/
cobert

σκεπαστός (adj)
cobert

σκεπτικίστρια (n)
escèptic

σκεπτικισμός (n)
escepticisme

σκεπτικό /sce.ptiˈko/ (n)
raonament

σκεπτικός (adj)
escèptic
  (λόγιο) που σκέφτεται, που προβληματίζεται
  (φιλοσοφία) που έχει σχέση με τον σκεπτικισμό, ανήκει ή αναφέρεται σ’ αυτόν

σκετς (n)
croquisar

σκευοφυλάκιο (n)
sagristia

σκευοφύλακας (n)
sagristà

σκευωρία (n)
intriga

σκευωρώ (v)
intrigar

σκεύος /ˈsce.vos/ (n)
utensili

σκηνή /sciˈni/ (n)
tenda
  κατασκευή από ύφασμα με εύκαμπτο ή άκαμπτο σκελετό που συναρμολογείται στην ύπαιθρο για να χρησιμεύσει ως πρόχειρο κατάλυμα
escenari
  (θέατρο) υπερυψωμένη συνήθως κατασκευή μπροστά από την πλατεία ενός σύγχρονου θέατρου, πάνω στην οποία εμφανίζονται οι ηθοποιοί

σκηνικό (n)
plató

σκηνογράφος /sci.noˈɣɾa.fos/ (n)
escenògraf

σκηνογραφία /sci.no.ɣɾaˈfi.a/ (n)
escenografia

σκηνογραφικός (adj)
escenogràfic

σκηνοθέτης (n)
director

σκηνοθετώ /sci.no.θeˈto/ (v)
dirigir

σκι /sci/ (n)
esquí

σκιά /sciˈa/ (n)
ombra

σκιάζω /sciˈa.zo/ /ˈsca.zo/ (v)
enfosquir
  δημιουργώ σκιές σε μια εικόνα, σε ένα σκίτσο, σε ένα πίνακα ζωγραφικής, ένα σχέδιο

σκιάχτρο /ˈsca.xtɾo/ (n)
espantaocells

σκιέρ /sciˈeɾ/ (n)
esquiador

σκιαγραφία /skiaɣɾaˈfia/ (n)
contorn

σκιαγραφώ (v)
contorn

σκιερός /sci.eˈɾos/ (adj)
ombrívol

σκιρτώ /sciɾˈto/ (v)
estremir

σκιτσάρω (v)
esbossar

σκλάβα (n)
esclau

σκλάβος /ˈskla.vos/ (n)
esclau

σκλήθρο /ˈskli.θɾo/ (n)
estella
  (φυτό) φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο, του γένους Alnus, με ωοειδή ή ελλειπτικά οδοντωτά φύλλα και με μικρά πράσινα άνθη που σχηματίζουν ίουλους
  μικρό μυτερό κομματάκι ξύλου

σκλήρυνση /ˈskliɾinsi/ (n)
enduriment
  (ειδικότερα, μεταφορικά) η επίδειξη σκληρότερης ή βιαιότερης συμπεριφοράς
esclerosi
  (ειδικότερα, ιατρική) η έλλειψη ή η απώλεια της ελαστικότητας οργάνων ή ιστών του σώματος εξαιτίας παθολογικών λόγων

σκλαβιά /sklaˈvʝa/ (n)
esclavatge

σκλαβώνω (v)
asservir

σκληραίνω (v)
endurir

σκληραγωγημένος
robust

σκληραγωγώ /skli.ɾa.ɣoˈɣo/ (v)
aguerrir

σκληροκαρδία /skli.ɾo.kaɾˈði.a/ (n)
enduriment

σκληροπυρηνικός (adj)
difícil

σκληροτράχηλος /skli.ɾoˈtɾa.çi.los/ (adj)
acérrim

σκληρόμετρο (n)
escleròmetre

σκληρός /skliˈɾos/ (adj)
dur

σκληρός δίσκος
disc dur

σκληρότητα /skliˈɾo.ti.ta/ (n)
duresa

σκνίπα /ˈskni.pa/ (n)
mosquit
  (έντομο) κοινή ονομασία για έντομα που μοιάζουν με κουνούπι και ανήκουν σε οικογένειες δίπτερων

σκοινί /sciˈni/ (n)
corda

σκολίωση (n)
escoliosi

σκονάκι (n)
xuleta
  (οικείο) μικρό χαρτάκι που περιέχει πληροφορίες οι οποίες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για αντιγραφή σε εξετάσεις

σκονοδιάβολος /sko.noˈðʝa.vo.los/ (n)
dimoniet

σκοντάφτω (v)
ensopegada

σκοπεύω /skoˈpe.vo/ (v)
apuntar
  κοιτάζω προσεκτικά και σημαδεύω με κάποιο όπλο έναν στόχο μπροστά μου
intentar
  έχω ως σκοπό, ως πρόθεση

σκοπιά /skoˈpça/ (n)
talaia

σκοπιμότητα /sko.piˈmo.ti.ta/ (n)
intenció

σκοποβολή /sko.po.voˈli/ (n)
afusellament

σκοπός /skoˈpos/ (n)
propòsit
  η αναγνωρισμένη επιθυμητή κατάσταση, ο στόχος, ο στόχος επίτευξης
guarda
  ο φρουρός, ο φύλακας, κάποιος που κάνει σκοπιά στο στρατό ή αλλού
tonada
  (μουσική) η μελωδία τραγουδιού (απόδοση στα ελληνικά του motivo και motif, δηλ. των αντίστοιχων μουσικών όρων στα ιταλικά και γαλλικά)

σκορ (n)
marcar

σκοράρω (v)
marcar

σκορβούτο (n)
escorbut

σκορπίζω /skoɾˈpi.zo/ (v)
dispersar

σκορπιός /skoɾˈpçios/ (n)
escorpí

σκοτάδι /skoˈta.ði/ (n)
foscor

σκοτίζω (v)
aombrar

σκοταδισμός /sko.ta.ðiˈzmos/ (n)
obscurantisme

σκοτεινή ενέργεια
energia fosca

σκοτεινή ύλη (n)
matèria fosca

σκοτεινιά (n)
foscor

σκοτεινιάζω (v)
fosca

σκοτεινός /sko.tiˈnos/ (adj)
fosc

σκοτεινός θάλαμος
cambra fosca
  (φωτογραφία) δωμάτιο, με λιγοστό φως, το οποίο χρησιμοποιείται για την εμφάνιση του φωτογραφικού φιλμ και εκτυπώνονται οι φωτογραφίες

σκοτεινότητα /sko.tiˈno.ti.ta/ (n)
negror
  η ιδιότητα του σκοτεινού

σκοτικά γαελικά (n)
escocès

σκοτοδίνη /sko.toˈði.ni/ (n)
atordiment

σκοτούρα /skoˈtu.ɾa/ (n)
amoïnar

σκοτώνω /skoˈto.no/ (v)
matar

σκουλήκι /skuˈli.ci/ (n)
cuc

σκουλαρίκι /sku.laˈɾi.ci/ (n)
arracada

σκουληκότρυπα (n)
forat de cuc

σκουμπρί (n)
verat

σκουντάω /skunˈda.o/ (v)
empentar suaument

σκουπίδι /skuˈpi.ði/ (n)
apostasia

σκουπίζω /skuˈpi.zo/ (v)
escombrar

σκουπιδιάρης (n)
brossaire

σκουπιδοτενεκές (n)
cubell per brossa

σκουπιδότοπος (n)
abocador

σκουριά (n)
rovell

σκουριάζω /skuˈɾʝa.zo/ (v)
oxidar
  προκαλώ σκουριά σε κάτι, οξειδώνω

σκουριασμένος
rovellat

σκουρόχρωμος /skuˈɾo.xɾo.mos/ (adj)
bronzejat

σκουός (n)
aixafar

σκούζω (v)
bramar

σκούντημα (n)
cop de colze

σκούπα /ˈsku.pa/ (n)
escombra

σκούπισμα (n)
aclarida

σκούτερ (n)
escúter

σκούφος /ˈsku.fos/ (n)
quipà

σκράπας (n)
ignorant

σκρίνιο /ˈskɾi.ɲo/ (n)
secretari

σκραπ (n)
ferralla
  παλιές μεταλλικές κατασκευές, ιδίως σιδερένιες, που προορίζονται κυρίως για ανακύκλωση του μετάλλου

σκρόφα (n)
bandarra

σκυθρωπός /sci.θɾoˈpos/ (adj)
esquerp

σκυλάκι (n)
cadell
  (θηλαστικό ζώο) σκύλος μικρός σε ηλικία ή σε σωματική διάπλαση

σκυλίσιος (adj)
caní

σκυλεύω (v)
cisar

σκυλολόι /sci.loˈlo.i/ (n)
xurma
  (μεταφορικά, μειωτικό) σύνολο ή ομάδα ανθρώπων με άσχημα χαρακτηριστικά χαρακτήρα και συμπεριφοράς

σκυλόσπιτο /sciˈlo.spi.to/ (n)
canera

σκυρμιόνιο (n)
skyrmió

σκυρόδεμα (n)
formigó

σκυρόστρωση (n)
balastatge

σκυτάλη /sciˈta.li/ (n)
testimoni

σκωληκοειδής απόφυση
apèndix

σκωληκοειδίτιδα /sko.li.ko.iˈði.ti.ða/ (n)
apendicitis

σκωτσέζικος (adj)
escocesa

σκόνη /ˈsko.ni/ (n)
pols

σκόνταμμα (n)
ensopegada

σκόπελος /ˈsko.pe.los/ (n)
escull

σκόπευτρο (n)
àmbit

σκόπιμα (adv)
prudentment

σκόπιμος (adj)
còmode

σκόρδο /ˈskoɾ.ðo/ (n)
all

σκόρερ (n)
golejador

σκόρος (n)
arna

σκύβαλο (n)
pallús

σκύβω /ˈsci.vo/ (v)
banda

σκύλα (n)
gossa

σκύλος /ˈsci.los/ (n)
gos, ca

σκύρο (n)
balast

σλάλομ (n)
eslàlom

σλαβικός /sla.viˈkos/ (adj)
eslau

σλαβομακεδονικά (n)
macedoni

σλοβακικά (n)
eslovac

σλοβακικός (adj)
eslovac

σλοβενικά (n)
eslovè

σλοβενικός (adj)
eslovè

σλόγκαν (n)
eslògan

σμάλτο /ˈzmal.to/ (n)
esmalt

σμάρι /ˈzma.ɾi/ (n)
eixam

σμάρτφον /ˈzmaɾt.fon/ (n)
telèfon intel·ligent

σμέουρο /ˈzme.u.ɾo/ (n)
gerd

σμέρνα /ˈzmeɾ.na/ (n)
morena

σμήνος /ˈzmi.nos/ (n)
eixam

σμίγω /ˈzmi.ɣo/ (v)
acoblar

σμίλη (n)
cisell

σμαράγδι /zmaˈɾa.ɣði/ (n)
maragda

σμηγματογόνος (adj)
sebaci

σμικρυσμένος (adj)
disminuït

σμιλεύω (v)
esculpir

σμπαράλια (n)
brossa

σμύριδα /ˈzmi.ɾi.ða/ (n)
esmeril

σμύρνα /ˈzmiɾ.na/ (n)
mirra

σνομπάρω /snoˈba.ɾo/ (v)
interpretar

σοβάς (n)
arrebossar

σοβαρά (adv)
de debò

σοβαρεύω (v)
arribar a ser

σοβαρολογώ (v)
de debò

σοβαροφάνεια /so.va.ɾoˈfa.ni.a/ (n)
gravetat

σοβαροφανής (adj)
pretensiosa

σοβαρός /so.vaˈɾos/ (adj)
seriós

σοβαρότητα /so.vaˈɾo.ti.ta/ (n)
gravetat

σοβατεπί /so.va.teˈpi/ (n)
entornpeu

σοβιετικός (adj)
soviet

σοβινιστής (n)
xovinista

σοβινιστικός (adj)
xovinista

σοβχόζ (n)
sovkhoz

σοδειά /soˈðʝa/ (n)
collita

σοδομία /so.ðoˈmi.a/ (n)
sodomia

σοδομίτης /so.ðoˈmi.tis/ (n)
sodomita

σοκ (n)
atordir

σοκάκι (n)
alcova

σοκάρω (v)
commocionar

σοκαριστικός (adj)
abominable

σοκινιανός (adj)
socinià

σοκολάτα /so.koˈla.ta/ (n)
xocolata, xocolate

σοκολατένιος /so.ko.laˈte.ɲos/ (adj)
xocolata

σολοικισμός /so.li.ciˈzmos/ (n)
solecisme

σολομός /so.loˈmos/ (n)
salmó

σομελιέ (n)
sommelier

σομπρέρο (n)
barret

σομφός (adj)
esponjós

σομόν (adj)
salmonat

σονέτο (n)
sonet

σονατίνα /so.naˈti.na/ (n)
sonatina

σοπράνο /soˈpɾa.no/ (n)
soprano

σοσιαλίστρια (n)
socialista

σοσιαλδημοκράτης (n)
socialdemòcrata

σοσιαλδημοκρατικός (adj)
socialdemòcrata

σοσιαλισμός /so.si.a.liˈzmos/ (n)
socialisme

σοσιαλιστής /so.si.a.liˈstis/ (n)
socialista
  (πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του σοσιαλισμού

σοσιαλιστικός (adj)
socialista

σου /su/ /ˈsu/
afinaciò
  κτητική αντωνυμία δεύτερου προσώπου ενικού για έναν κτήτορα: δικός σου
es
  προσωπική αντωνυμία δεύτερου προσώπου στη γενική ενικού (ονομαστική εσύ)· χρησιμοποιείται ως έμμεσο αντικείμενο

σουέτ (n)
pell girada

σουίτα (n)
continuació

σουαβικός /su.a.viˈkos/ (adj)
sueu

σουαχίλι (n)
suahili

σουβέρ (n)
rodal

σουβλερός /su.vleˈɾos/ (adj)
agut

σουγιάς (n)
navalla

σουδανέζικος (adj)
sudanès

σουδανικός (adj)
sudanès

σουηδικά (n)
suec

σουηδικός (adj)
suec

σουκρούτ (n)
xucrut

σουλατσάρω (v)
vagar

σουλούπι (n)
anament

σουλτάνος (n)
soldà, sultà

σουμάκι (n)
sumac

σουνίτης (n)
sunnita

σουνιτικός (adj)
sunnita

σουπέ /suˈpe/ (n)
sopar

σουπίνο (n)
supí

σουπερμάρκετ (n)
supermercat

σουπερνόβα (n)
supernova

σουπιά /suˈpça/ (n)
sèpia, sípia

σουπιοκόκαλο (n)
ploma

σουρβιά (n)
server

σουρεαλιστικός (adj)
surrealista

σουρικάτα (n)
suricata

σουρουπώνει (v)
foscor

σουρούπωμα (n)
capvespre

σουρτουκεύω (v)
deambular

σουρωτήρι (n)
colador

σουρώνω (v)
colar
  μεθάω, γίνομαι σκνίπα

σουσάμι /suˈsa.mi/ (n)
sèsam

σουσάφωνο (n)
sousàfon

σουσαμιά (n)
sèsam

σουσουράδα (n)
colltort

σουτ
xut

σουτ (n)
tir

σουτιέν /suˈtçen/ (n)
sostenidor

σουφισμός (n)
sufisme

σουφλέ (n)
suflé

σουφρώνω /suˈfɾo.no/ (v)
apreciar

σοφάς (n)
sofà

σοφέρ /soˈfeɾ/ (n)
xofer

σοφία /soˈfi.a/ (n)
saviesa

σοφίτα /soˈfi.ta/ (n)
cadamunt

σοφιστής (n)
sofista

σοφός /soˈfos/ (adj)
savi

σοφός /soˈfos/ (n)
savi

σούβλα /ˈsu.vla/ (n)
ast

σούδα (n)
corondell cec

σούζα (n)
cavallet

σούλα (n)
mascarell

σούνα (n)
sunna

σούπα /ˈsu.pa/ (n)
sopa

σούρβο (n)
moixera de guilla

σούρουπο (n)
capvespre

σούσι (n)
sushi

σούφρα (n)
arruga
  πτυχή που έχει δημιουργηθεί από δίπλωμα ή ζάρωμα σε ύφασμα ή δέρμα

σπάγκος /ˈspaŋ.ɡos/ (n)
cordill

σπάνια
rarament

σπάνιος (adj)
rar

σπάραγμα (n)
bocí

σπάταλος /ˈspa.ta.los/ (adj)
afonacases

σπάτουλα /ˈspa.tu.la/ (n)
espàtula

σπάω (v)
escapar-se

σπέκουλα /ˈspe.ku.la/ (n)
especulació

σπέρμα (n)
esperma

σπέρνω /ˈspeɾ.no/ (v)
sembrar

σπήλαιο (n)
cova

σπίθα (n)
guspira

σπίλος (n)
màcula
  (κυριολεκτικά) κηλίδα ή μικρός καλοήθης όγκος του δέρματος που προεξέχει (ελιά)

σπίνος /ˈspi.nos/ (n)
pinsà

σπίρτο (n)
llumí, misto
  μικρό επίμηκες κομμάτι ξύλο ή χαρτόνι που στη μιά του άκρη είναι καλυμμένο με εύφλεκτη ουσία και χρησιμοποιείται για το άναμμα φωτιάς

σπίτι /ˈspi.ti/ (n)
casa

σπαγγέτι (n)
espagueti

σπαγκάτο /spaɲˈga.to/ (n)
espagat

σπαγκοραμμένος /spaŋ.go.ɾaˈme.nos/
garrepa

σπαζοκεφαλιά (n)
endevinalla

σπαθί /spaˈθi/ (n)
trèvol
  (χαρτοπαίγνιο) χαρτί της τράπουλας με μαύρο χρώμα που φέρει το σήμα του τριφυλλιού (♣)

σπαθόσεγα (n)
serra de sabre

σπαμ (n)
contingut brossa

σπαμάρω (v)
contingut brossa

σπανάκι /spaˈna.ci/ (n)
espinac

σπανιότητα /spa.niˈo.ti.ta/ (n)
raritat

σπανός /spaˈnos/ (adj)
barbamec

σπαράγγι (n)
espàrrec

σπαράζω (v)
esquinçar

σπαρταράω /spaɾ.taˈɾa.o/ (v)
tòrcer
  (μεταφορικά) βιώνω έντονα συναισθήματα (χαράς, φόβου κ.λπ.) και δονούμαι ή πάλλομαι απ' αυτά

σπαρταριστός /spaɾ.ta.ɾiˈstos/ (adj)
vivaç
  (μεταφορικά) που έχει ζωντάνια, ζωηράδα, σπιρτάδα και ευθυμία

σπαρτιατικός (adj)
espartana
  που αναφέρεται ή ανήκει στη Σπάρτη
  αυτός που σχετίζεται με τον τρόπο ζωής των αρχαίων Σπαρτιατών, δηλαδή ο λιτός, απέριττος, σκληρός, σκληραγωγημένος, φτωχικός

σπασμένος
trencat

σπασμός /spaˈzmos/ (n)
espasme

σπασουάρ (n)
suspensori

σπαστός (adj)
plegable
abrupte
  (μεταφορικά) που δεν μιλιέται καλά και σωστά, όπως χρησιμοποιούν τη γλώσσα οι όσοι την γνωρίζουν εξ απαλών ονύχων

σπατάλη /spaˈtali/ (n)
balafiament

σπαταλώ (v)
balafiar

σπείρα /ˈspi.ra/ (n)
espiral
  μία πλήρης περιστροφή αυτής της καμπύλης

σπειροτόμος (n)
fer un toc

σπερματογένεση (n)
espermatogènesi

σπερματοζωάριο /speɾ.ma.to.zoˈa.ɾi.o/ (n)
espermatozoide

σπερματοφόρος (adj)
seminífer

σπεσιαλιτέ (n)
departament

σπεύδω /ˈspe.vðo/ (v)
esprintar

σπηλαιολόγος (n)
espeleòleg

σπηλαιώδης /spi.leˈo.ðis/ (adj)
cavernosa
  που θυμίζει σπήλαιο
  (ιατρική) που περιέχει σπήλαια

σπηλιά /spiˈʎa/ (n)
cova
  μεγάλη κοιλότητα στο εσωτερικό βράχου που δημιουργήθηκε πιθανόν από διάβρωση ή άλλη φυσική αιτία ή από τον άνθρωπο και έχει έξοδο στην επιφάνεια της γης

σπιθίζω /spiˈθi.zo/ (v)
brillantor

σπιλώνω (v)
anar-se'n en orris

σπιν (n)
efecte

σπινθήρας /spinˈθi.ɾas/ (n)
guspira, espurna

σπινθηρίζω (v)
brillantor

σπιούνος /spiˈu.nos/ (n)
acuar

σπιριτουαλισμός /spi.ɾi.tu.a.liˈzmos/ (n)
espiritualisme

σπιρομέτρηση (n)
espirometria

σπιρουνίζω (v)
contrafort

σπιρούνι /spiˈɾu.ni/ (n)
esperó

σπιρτάδα (n)
divertit

σπιρτόκουτο (n)
capsa de llumins

σπιρόμετρο (n)
espiròmetre

σπισισμός (n)
especisme

σπιτικός /spi.tiˈkos/ (adj)
casolà
  που φτιάχνεται στο σπίτι

σπιτονοικοκύρης (n)
amo
  αυτός που παραχωρεί ένα σπίτι προς ενοικίαση (το νοικιάζει) σε σχέση με τον ενοικιαστή του

σπιτώνω /spiˈto.no/ (v)
allotjar
  (κυριολεκτικά, λαϊκότροπο, σπάνιο) παρέχω σε κάποιον σπίτι, για να μένει

σπλάχνο /ˈspla.xno/ (n)
entranya

σπλήνα /ˈspli.na/ (n)
melsa

σπονάρω (v)
fresa

σπονδή (n)
libació

σπονδυλική στήλη /spon.ði.liˈci ˈsti.li/
columna vertebral

σπονδυλικός /spon.ði.liˈkos/ (adj)
vertebral

σπονδυλωτός (adj)
vertebrat

σπονδύλωση (n)
espondilosi

σπορ /ˈspoɾ/ (adj)
deport

σποράγγειο (n)
esporangi

σπορέλαιο (n)
peix gros

σποραδικός /spo.ɾa.ðiˈkos/ (adj)
esporàdic

σποτ (n)
adonar-se
  τηλεοπτική ή ραδιοφωνική διαφήμιση ή παρουσίαση μικρής διάρκειας
focus
  μικρό κατευθυντικό φως οροφής

σπουδάζω /spuˈða.zo/ (v)
estudiar

σπουδή /spuˈði/ (n)
estudi
  η ενέργεια του σπουδάζω, η μελέτη, η σοβαρή ενασχόληση με ένα αντικείμενο
  (ζωγραφική) προσχέδιο ζωγραφικού έργου
  (μουσική) μουσικό έργο, συνήθως για ένα όργανο, που έχει σαν βασικό θέμα του μια τεχνική δυσκολία
pressa
  λόγιο ή λαϊκότροπο η βιασύνη

σπουδαίος (adj)
mèrit

σπουδαιοφανής /spu.ðe.o.faˈnis/ (adj)
pretensiós

σπουδαιότητα /spu.ðeˈo.ti.ta/ (n)
importància

σπουδασμένος
educat

σπουδαστήριο (n)
estudi

σπουργίτι /spuɾˈʝi.ti/ (n)
pardal, gorrió

σπρεντ /ˈspɾed/ (n)
escampar

σπριντ (n)
esprint

σπρωξιά (n)
empenta

σπρώξιμο /ˈspɾo.ksi.mo/ (n)
empenta

σπρώχνω (v)
empènyer

σπυρί /spiˈɾi/ (n)
bua
  φλεγμονή στο δέρμα που δημιουργεί ένα εξόγκωμα, συνήθως με πύον
gra
  σπόρος, κόκκος

σπόγγος /ˈspoŋ.ɡos/ (n)
baieta

σπόνδυλος (n)
vèrtebra
  (ανατομία) το καθένα από τα οστά που συναπαρτίζουν τη σπονδυλική στήλη

σπόντα (n)
banda

σπόριο (n)
espora

σπόρος (n)
llavor

στάβλος (n)
estable

στάδιο /ˈsta.ði.o/ (n)
estadi
  η χρονική περίοδος που έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ώστε να διακρίνεται σαφώς από τις προηγούμενες και τις επόμενες, κατά τη διάρκεια της πορείας / εξέλιξης ενός φαινομένου ή ενός γεγονότος
  (μεταφορικά) ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται μια επαγγελματική δραστηριότητα, η οποία παρέχει συνήθως τη δυνατότητα διάκρισης και ανέλιξης
  μονάδα μήκους κατά την αρχαιότητα, ίση με 184,87 μέτρα

στάζω (v)
gotejar

στάθμη /ˈstaθ.mi/ (n)
anivellar

στάθμη θάλασσας /ˈstaθ.mi ˈθa.la.sas/
nivell del mar

στάλα (n)
caure

στάμνα (n)
càntir

στάνη /ˈsta.ni/ (n)
corral

στάση /ˈsta.si/ (n)
parada

στάσιμος /ˈsta.si.mi/ /ˈsta.si.mo/ /ˈsta.si.mos/ (adj)
estacionari

στάχτη /ˈsta.xti/ (n)
cendra

στάχυ /ˈsta.çi/ (n)
espiga

στέγαση /ˈste.ɣa.si/ (n)
allotjament

στέγη /ˈste.ʝi/ (n)
teulada
  (αρχιτεκτονική) η οριζόντια ή επικλινής επιφάνεια που καλύπτει κάποιο κτίσμα και μπορεί να αποτελείται από πλάκες, κεραμίδια, μπετόν κ.λπ.
inici
  ο χώρος που παρέχεται για την εξυπηρέτηση μιας ορισμένης, επαγγελματικής συνήθως, ανάγκης

στέγνωμα (n)
assecat

στέκα /ˈste.ka/ (n)
estímul
  ειδική ξύλινη ράβδος που χρησιμοποιείται στο μπιλιάρδο για να χτυπά ο παίκτης τις μπάλες
cinta de cap
  ημικυκλικό εξάρτημα από κόκαλο ή σκληρό πλαστικό που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να πιάνουν τα μαλλιά τους

στέκι /ˈste.ci/ (n)
punt de trobada
  συνηθισμένο σημείο συνάντησης μιας παρέας, π.χ. ένα καφενείο ή ένα μπαρ

στέκομαι /ˈste.ko.me/ (v)
estar dret

στέκω /ˈste.ko/ (v)
dempeus

στέλεχος (n)
tija
  το κύριο τμήμα ενός αντικειμένου
bastiment
  το βασικό ή ηγετικό μέλος οργανωμένου συνόλου ανθρώπων

στέλνω (v)
enviar, trametre

στέμμα (n)
corona

στένεμα /ˈste.ne.ma/ (n)
contracció

στένω (v)
cruixit

στένωση /ˈste.no.si/ (n)
estenosi
  (ιατρική) αφύσικη μείωση του πλάτους ή της διαμέτρου σε αιμοφόρο αγγείο ή άλλο όργανο

στέπα /ˈste.pa/ (n)
estepa

στέρεος /ˈste.ɾe.os/ (adj)
continu

στέρηση /ˈste.ɾi.si/ (n)
frustració

στέρνα (n)
cisterna

στέρνο (n)
estèrnum

στέφω /ˈste.fo/ (v)
capçada

στέψη /ˈste.psi/ (n)
coronació
  (ειδικότερα) η επίσημη τελετή ανάληψης της εξουσίας από ηγεμόνα, κατά την οποία υψηλόβαθμος κληρικός (πατριάρχης, πάπας κ.ά.) βάζουν το στέμμα στην κεφαλή του ηγεμόνα

στήθος /ˈsti.θos/ (n)
pit

στήλη /ˈsti.li/ (n)
columna
  (βάσεις δεδομένων) η στήλη ενός πίνακα στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων. Τα δεδομένα της στήλης είναι του ιδίου τύπου και λαμβάνουν τιμές από συγκεκριμένο πεδίο ορισμού

στήμονας /ˈsti.mo.nas/ (n)
estam

στήνω (v)
clavar
deixar plantat
  αφήνω κάποιον να περιμένει σε ραντεβού
muntar
  ετοιμάζω κάτι για χρήση

στήριγμα /ˈsti.ɾiɣ.ma/ (n)
ajuda

στήριξη (n)
donar suport

στίβος (n)
terreny

στίγμα /ˈstiɣ.ma/ (n)
estigma
  σημάδι σε επιφάνειες (από στάλες ή φθορές)
  (μεταφορικά, κακόσημο) κάτι που σημαδεύει και συνήθως ντροπιάζει εκείνον που το φέρει
  (χριστιανισμός, στον πληθυντικό: τα στίγματα) σημάδια που κάποιοι άνθρωποι θεωρείται ότι παρουσιάζουν στα σημεία του σώματος όπου είχε καρφωθεί ο Χριστός στο σταυρό

στίλβη /ˈstil.vi/ (n)
brillantor

στίλβωμα (n)
brillantor

στίξη /ˈsti.ksi/ (n)
puntuació

στίχος /ˈsti.xos/ (n)
vers

στα κάρβουνα
brasa

στα τέσσερα (adv)
a quatre grapes

σταγονίδιο /sta.ɣoˈni.ði.o/ (n)
goteta

σταγονόμετρο (n)
comptagotes

σταγόνα (n)
gota

σταδιακά (adv)
gradualment

σταδιακός /sta.ði.aˈkos/ (adj)
gradual

σταζ (n)
passantia

σταθερά /sta.θeˈɾa/ (n)
constant
  (πληροφορική) constant: μοιάζει με την μεταβλητή, αλλά η τιμή που λαμβάνει μένει αμετάβλητη κατά την εκτέλεση του προγράμματος. Συνήθως το όνομά της είναι με κεφαλαία γράμματα. Η σταθερά χρησιμεύει στο ευανάγνωστο, στην αποσφαλμάτωση και στη συντήρηση ενός μεγάλου πηγαίου κώδικα.

σταθεροποιητής (n)
estabilitzador
  (χημεία)) ουσία που προστίθεται σε ένα χημικό σύστημα με σκοπό τη μείωση των αλλαγών στις φυσικές ή χημικές ιδιότητές

σταθεροποιώ (v)
estabilitzar

σταθερό (n)
telefonia fixa

σταθερό τηλέφωνο
telefonia fixa

σταθερός /sta.θeˈɾos/ (adj)
ferm

σταθερότητα /sta.θeˈɾo.ti.ta/ (n)
estabilitat

σταθμά /staˈθma/ (n)
pesantor

σταθμεύω /staˈθme.vo/ (v)
parc natural

σταθμός (n)
estació
  το μέρος όπου περιμένουμε το λεωφορείο, το τρένο ή άλλο μέσο μεταφοράς
  ειδικές εγκαταστάσεις οργανισμού ή υπηρεσίας
  σημαντικό, κομβικό γεγονός που σημαδεύει την ιστορική εξέλιξη

σταλάζω (v)
bava

σταλαγμίτης (n)
estalagmita

σταλακτίτης /sta.laˈkti.tis/ (n)
caramell

σταλιά (adv)
caure

σταμάτημα (n)
aturada

σταματάω /sta.maˈta.o/ (v)
detenir

σταμνί (n)
càntir

σταμπάρω (v)
encunyar

σταμπαρισμένος
marcat

στανιό /staˈɲo/ (n)
coacció

σταρ (n)
estrella

σταρχιδιστής (n)
fluix

στασιαστής /sta.si.aˈstis/ (n)
amotinat

στασιαστικός (adj)
sediciós

στασιμοπληθωρισμός (n)
estagflació

στασιμότητα (n)
estancament

στατικός (adj)
estàtic

στατιστικά (adv)
estadísticament

στατιστική (n)
estadística

στατιστικός (adj)
estadístic

σταυροβελονιά (n)
punt

σταυροδρόμι (n)
cruïlla

σταυροθόλιο (n)
volta per aresta

σταυροφορία /stav.ɾo.foˈɾi.a/ (n)
croada

σταυρωτός /sta.vɾoˈti/ /sta.vɾoˈto/ /sta.vɾoˈtos/ (adj)
encreuat

σταυρόλεξο /staˈvɾo.le.kso/ (n)
mots encreuats

σταυρός /staˈvɾos/ (n)
creu
  (γεωμετρία) γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο στην πιο απλή του μορφή από δύο ευθύγραμμα τμήματα τεμνόμενα σε γωνία 90 μοιρών

σταυρώνω (v)
crucificar

σταφίδα /staˈfi.ða/ (n)
pansa
  αποξηραμένο σταφύλι, ως ξηρός καρπός

σταφυλή (n)
garganxó

σταφυλικός /sta.fi.liˈkos/ (adj)
racèmic
  (χημεία) → λείπει ο ορισμός (ή οι ορισμοί)

σταφυλόκοκκος (n)
estafilococ

σταφύλι /staˈfi.li/ (n)
raïm

σταχτοδοχείο /sta.xto.ðoˈçi.o/ (n)
cendrer

σταύρωση (n)
crucifixió

στεάτωση (n)
adiposi

στείρος (n)
estèril

στείρωση (n)
esterilització

στεατίνη (n)
estearina

στεατίτης (n)
esteatita

στεγάζω /steˈɣa.zo/ (v)
abrigar

στεγανογραφία (n)
esteganografia

στεγανός (adj)
hermètic

στεγαστικός (adj)
allotjament

στεγνωτήρας (n)
assecadora

στεγνωτήριο (n)
assecadora

στεγνός /steˈɣnos/ (adj)
sec

στεγνώνω (v)
assecar

στειλιάρι (n)
cardar

στειρώνω (v)
esterilitzar

στεναγμός /ste.naˈɣmos/ (n)
silenci de negra

στεναχώρια (n)
confusió

στενεύω /steˈne.vo/ (v)
estrènyer

στενογραφία (n)
estenografia

στενομυαλιά (n)
enginy

στενοχωρημένος
trist

στενοχωρώ /ste.no.xoˈɾo/ (v)
alterar

στενοχώρια (n)
afany

στεντόρειος (adj)
estentori

στενωπός (n)
congost

στενός /steˈnos/ (adj)
estret

στενόχωρος /steˈno.xo.ɾos/ (adj)
inconvenient
  που προκαλεί στενοχώρια ή ανάλογα δυσάρεστα συναισθήματα, που δεν είναι ευχάριστος

στερέωμα /steˈɾe.o.ma/ (n)
firmament

στερέωση (n)
fixació
  (κατ’ επέκταση) το υλικό που χρησιμοποιείται για τη διαδικασία της στερέωσης (2)

στερεοτυπικός (adj)
estereotípic

στερεοφωνικός (adj)
estereofònic

στερεό (n)
sòlid

στερεός /ste.ɾeˈos/ (adj)
sòlid

στερεότητα (n)
duresa

στερεότυπο /ste.ɾeˈo.ti.po/ (n)
estereotip

στερεότυπος /ste.ɾeˈo.ti.pi/ /ste.ɾeˈo.ti.po/ /ste.ɾeˈo.ti.pos/ (adj)
estereotip

στερεύω (v)
assecar

στερεώνω /ste.ɾeˈo.no/ (v)
definir

στερημένος
privat

στεριά (n)
terra ferma

στερικός (adj)
estèric

στερλίνα (n)
esterlí

στεροειδές (n)
esteroide

στερώ /steˈɾo/ (v)
privar

στεφάνι /steˈfa.ni/ (n)
corona

στεφανιαίος (adj)
coronari

στεφανοφόρος (n)
colobra llisa

στεφανώνω (v)
casar

στηθάγχη (n)
angina de pit

στηθαίο /stiˈθe.o/ (n)
parapet

στηθοσκόπιο /sti.θoˈsko.pi.o/ (n)
estetoscopi

στηλιτεύω (v)
dany

στηρίζω /stiˈɾi.zo/ (v)
apuntalar

στητός /stiˈtos/ (adj)
dret jurídic

στιβαρός /sti.vaˈɾos/ (adj)
ferm

στιγμή /stiɣˈmi/ (n)
moment, instant
  μικρό χρονικό διάστημα

στιγματίζω /sti.ɣmaˈti.zo/ (v)
estigmatitzar
  (κυριολεκτικά) δημιουργώ σημάδια, στίγματα

στιγμιαίος (adj)
instantani

στιγμιαίος καφές
cafè instantani

στιγμιότυπο /stiɣ.miˈo.ti.po/ (n)
captura

στικ (n)
apegar

στιλέτο /stiˈle.to/ (n)
daga

στιλβαδάμας (n)
brillant

στιλβώνω (v)
brunyir

στιλιστικός (adj)
estilístic

στιλπνός /silˈpnos/ (adj)
brillant

στιλπνότητα /stilˈpno.ti.ta/ (n)
esclat

στιλό /stiˈlo/ (n)
bolígraf

στιχάριο (n)
alba

στιχοπλόκος /sti.xoˈplo.kos/ (n)
poetastre

στιχουργός /sti.xuɾˈɣos/ (n)
lletrista

στλεγγίδα (n)
estrígil

στο άψε σβήσε /sto ˈapse ˈzvise/
acomiadament
  σε πολύ μικρό χρόνο, πολύ γρήγορα, αμέσως, αυτοστιγμεί, αστραπιαία

στοά /stoˈa/ (n)
arcada

στοίβα (adv)
pila

στοίχημα (n)
aposta

στοίχιση (n)
alineació

στοίχος /ˈsti.xos/ (n)
fila

στοιβάζω (v)
agarberar

στοιχίζω (v)
alinear

στοιχείο /stiˈçi.o/ (n)
element
  το μέρος μιας σειράς, ενός συνόλου
  (χημεία) το φυσικό σώμα που δεν μπορεί να διαιρεθεί σε άλλα φυσικά σώματα με τις συνηθισμένες χημικές μεθόδους που δεν παρεμβαίνουν στον πυρήνα του ατόμου.
  (θεωρία συνόλων) οντότητα, αντικείμενο που ανήκει (είναι μέλος) σε ένα συνόλου
  (πληροφορική, HTML) αντικείμενο ή εντολή σε γλώσσα σήμανσης, που συνήθως ορίζονται με ετικέτες, όπως το στοιχείο: Μια επικεφαλίδα ... της HTML, που ορίζεται με τις ετικέτες και .

στοιχειοθέτηση /sti.çi.oˈθe.ti.si/ (n)
composició
  η ενέργεια του στοιχειοθετώ

στοιχειοθετώ (v)
compondre

στοιχειομετρία /sti.çi.o.meˈtɾi.a/ (n)
estequiometria

στοιχειομετρικός /sti.çi.o.me.tɾiˈkos/ (adj)
estequiomètric

στοιχειωδώς /sti.çi.oˈðos/ (adv)
en essència

στοιχειωμένος
embruixat

στοιχειώδης /sti.çiˈo.ðes/ /sti.çiˈo.ðis/ (adj)
elemental

στοιχειώνω /stiˈço.no/ (v)
freqüentar

στοιχηματίζω (v)
apostar

στολάρισμα (n)
engreixar

στολή /stoˈli/ (n)
uniforme

στολίδι /stoˈli.ði/ (n)
adornament

στολίζω /stoˈli.zo/ (v)
decorar
  κάνω διακόσμηση, προσθέτω στολίδια ή κατάλληλα αντικείμενα ώστε να γίνει πιο όμορφο ένα πράγμα, ένα μέρος

στολίσκος (n)
flotilla

στολισμός /sto.liˈzmos/ (n)
adornament

στομάχι /stoˈma.çi/ (n)
estómac
  (ανατομία) στον άνθρωπο ή στα ζώα, εσωτερικό όργανο που χρησιμεύει στην πέψη των τροφίμων

στομίδα (n)
mos

στοματικός (adj)
bucal

στοματολογία /sto.ma.to.loˈʝi.a/ (n)
estomatologia

στοματολόγος (adj)
estomatòleg

στοπ
detenir

στοργή /stoɾˈʝi/ (n)
afecte

στοργικός (adj)
amorós

στουπώνω (v)
enrubinar

στοχάζομαι (v)
meditar

στοχασμός (n)
reflexió

στοχαστής (n)
pensador

στοχαστικός (adj)
atent
  που αναλογίζεται με περίσκεψη, που προβληματίζεται αρκετά και σκέφτεται κάτι σε βάθος
estocàstic
  (μαθηματικά, στατιστική) που ακολουθεί τυχαία εξέλιξη, η οποία εκφράζεται από κατανομές πιθανοτήτων ή πιθανοκρατικά υποδείγματα (μοντέλα)·

στοχεύω /stoˈçe.vo/ (v)
apuntar

στούντιο (n)
estudi

στούπα /ˈstu.pa/ (n)
stupa

στράκα (n)
aplaudiment

στράτα /ˈstɾa.ta/ (n)
calçada
  (λογοτεχνικό, λαϊκότροπο) ο δρόμος
caminadors
  βοήθημα για τα νήπια που μαθαίνουν να περπατούν

στράτευμα /ˈstɾatevma/ (n)
exèrcit

στράτευση (n)
compromís

στρέφω /ˈstɾe.fo/ (v)
girar

στρέψη /ˈstɾe.psi/ (n)
torsió
  (φυσική) η ροπή που ασκείται σ’ ένα σώμα και τείνει να το περιστρέψει γύρω από τον άξονά του καθώς και (κατ’ επέκταση) η ενδεχόμενη παραμόρφωση ή καταπόνηση που εμφανίζεται στο σώμα εξαιτίας δύο αντίθετων δυνάμεων που ασκούνται σ’ αυτό παράλληλα

στρίβω /ˈstɾi.vo/ (v)
girar

στρίγγλα (n)
harpia

στρίγκλα /ˈstɾiŋɟla/ (n)
harpia

στρίγκλισμα (n)
grinyol

στρίφωμα (n)
vora

στραβάδι (n)
formatge blau

στραβισμός (n)
estrabisme

στραβοκεφαλιά (n)
tossut

στραβοκοιτάζω (v)
concernir

στραβολαίμης (n)
colltort comú
  (πτηνό) πουλί με την επιστημονική ονομασία Jynx torquilla, της οικογένειας Δρυοκολαπτίδες (Picidae)

στραβοπάτημα (n)
desafinada

στραβός /stɾaˈvos/ (adj)
tort

στραγγίζω /stɾaŋˈɟi.zo/ (v)
centrifugar

στραγγαλίζω /stɾaŋ.ɡaˈli.zo/ (v)
estrangular
  σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο, μέχρι να θανατωθεί

στραγγαλισμός /stɾaŋ.ɡa.liˈzmos/ (n)
estrangulació

στραμπουλάω /stɾam.buˈla.o/ (v)
premsar

στραπατσάρω
aclaparar

στρατάρχης (n)
mariscal de camp

στρατήγημα /stɾaˈti.ʝi.ma/ (n)
estratagema

στρατηγία /stɾa.tiˈʝi.a/ (n)
estratègia

στρατηγική /stɾa.ti.ʝiˈci/ (n)
estratègia

στρατηγικός /stɾa.ti.ʝiˈkos/ (adj)
estratègic

στρατηγός /stɾa.tiˈɣos/ (n)
general

στρατιωτίνα (n)
soldada

στρατιωτικοποίηση (n)
militarització

στρατιωτικοποιώ (v)
militaritzar

στρατιωτικός /stɾa.ti̯o.tiˈkos/ (n)
militar

στρατιωτικός νόμος /stɾa.ti.o.tiˈkos ˈno.mos/
llei marcial

στρατιώτης /stɾa.tiˈo.tis/ /stɾaˈtço.tis/ (n)
soldat
  (στρατιωτικός βαθμός) κάποιος που υπηρετεί στο στρατό (κυρίως στο στρατό ξηράς) και έχει τον κατώτατο βαθμό στη στρατιωτική ιεραρχία

στρατοδικείο (n)
tribunal militar

στρατοκράτης (n)
militarista

στρατολογία (n)
avantprojecte

στρατολογώ (v)
allistar

στρατολόγηση (n)
conscripció

στρατσιατέλα /stɾa.t͡sçaˈte.la/ (n)
stracciatella

στρατόπεδο /stɾaˈto.pe.ðo/ (n)
campament

στρατός /stɾaˈtos/ (n)
exèrcit

στρατόσφαιρα (n)
estratosfera

στρατώνας (n)
caserna

στρείδι /ˈstri.ði/ (n)
ostra

στρεβλός (adj)
tort

στρεπτόκοκκος (n)
estreptococ

στρες (n)
estrès

στρεσάρισμα (n)
estressar

στρεσαρισμένος
estressat

στριγκλίζω /stɾiŋˈɡli.zo/ (v)
estrident

στριμμένος
tort
  (μεταφορικά) που φέρεται δύστροπα ή ιδιότροπα

στριμωξίδι (n)
esmaixada

στριμόκωλος (adj)
embrassos

στριμώχνω (v)
falcar

στριφογυρίζω (v)
serpentejar

στριφογυριστός (adj)
cargol

στροβιλίζομαι (v)
arremolinar

στροβιλίζω (v)
girar

στροβιλισμός /stɾo.vi.liˈzmos/ (n)
efecte

στροβιλοαντιδραστήρας (n)
turbojet

στρογγυλή τράπεζα
taula rodona

στρογγυλεμένος
arrodonit

στρογγυλεύω /stɾoŋ.ɟiˈle.vo/ (v)
arrodonir

στρογγυλοποιώ (v)
ronda

στρογγυλός (adj)
rodó

στρογγύλωση (n)
arrodoniment

στρουθοκάμηλος /stɾu.θoˈka.mi.los/ (n)
estruç

στρουμπουλός (adj)
galtaplè

στροφή /stɾoˈfi/ (n)
estrofa
  η περιστροφή

στροφαλοφόρος άξονας
cigonyal

στροφορμή (n)
moment angular

στρούγκα (n)
corral

στρούντελ /ˈstɾu.del/ (n)
strudel

στρυχνίνη /stɾiˈxni.ni/ (n)
estricnina

στρωματογραφία (n)
estratigrafia

στρωτός (adj)
calma

στρόντιο (n)
estronci

στρόφαλος (n)
maneta

στρόφιγγα /ˈstɾo.fiŋ.ɡa/ (n)
vàlvula

στρώμα /ˈstɾo.ma/ (n)
matalàs
  (μετεωρολογία) στον πληθυντικό, τα στρώματα, ειδική κατηγορία νεφών (<απόδοση του όρου stratus clouds) σε αντιδιαστολή προς τους σωρείτες

στρώνω (v)
ajaure
parar
  απλώνω κάτι σε μια επιφάνεια καλύπτοντάς την
liquidar
  (μεταφορικά) γίνομαι καλύτερος, βελτιώνομαι

στυγνός /stiˈɣnos/ (adj)
cruel

στυλοβάτης (n)
sòcol

στυλώνω (v)
estintolar

στυπτηρία (n)
alum

στυπτικός (adj)
astringent

στυρένιο (n)
estirè

στυτικός (adj)
erigible

στυφά /stiˈfa/ (adv)
asprament

στυφός /stiˈfos/ (adj)
acerb

στωικός /sto.iˈci/ /sto.iˈko/ /sto.iˈkos/ (n)
estoic

στόκος (n)
estuc

στόλος /ˈsto.los/ (n)
estol

στόμα /ˈsto.ma/ (n)
boca
  το άνοιγμα μιας κοιλότητας

στόμιο (n)
boca

στόμφος (n)
altiloqüència

στόρι (n)
enfosquir

στόφα /ˈsto.fa/ (n)
dissecar
  μαγειρική κουζίνα που λειτουργεί (συνήθως) με ξύλα, που χρησιμοποιείται επίσης σαν σόμπα
  (ιδιωματικό) η θερμάστρα

στόχευση (n)
diana

στόχος (n)
blanc

στύβω /ˈsti.vo/ (v)
retorçar

στύλος (n)
muntant
  το μακρύ και στενό αντικείμενο, κυλινδρικό ή ορθογώνιο, που στην κορυφή του στηρίζει κάτι
  (μεταφορικά) το στήριγμα
  (βοτανική) ένα μέρος από τον ύπερο του άνθους
  (ανατομία) ονομασία ανατομικών σχηματισμών

στύση (n)
erecció

στύψη /ˈsti.psi/ (n)
alum

στύψιμο /ˈsti.psi.mo/ (n)
retorçar

συγγένεια /siŋˈɟe.ni.a/ (n)
parentat

συγγενής /siŋ.ɟeˈnis/ ή /si.ɟeˈnis/ (n)
congènit
  πρόσωπο που συνδέεται με κάποιο άλλο μέσω βιολογικής (εξ αίματος) ή θεσμικής σχέσης (συγγένειας)

συγγενικός /si.ɟe.niˈci/ ή /si.ŋɟe.niˈci/ /si.ɟe.niˈko/ ή /si.ŋɟe.niˈko/ /si.ɟe.niˈkos/ ή /si.ŋɟe.niˈkos/ (adj)
relacionat

συγγνώμη /siŋˈɣno.mi/ (n)
disculpes, perdó

συγγραφέας /siŋ.ɡɾaˈfe.as/ /siŋ.ɣɾaˈfe.as/ (n)
escriptor, escriptora

συγγραφή (n)
reacció

συγκάτοικος /siŋˈɡa.ti.kos/ (n)
company d'habitació

συγκέντρωση (n)
concentració
  κατάσταση στην οποία κάποιος σκέφτεται μόνο για κάτι συγκεκριμένο
  (χημεία) αναλογία της ποσότητας μιας ουσίας σχετικά με την ποσότητα μιας άλλης ουσίας σε ένα μείγμα ή διάλυμα

συγκίνηση /siŋˈɟi.ni.si/ (n)
emoció

συγκαλυμμένος
clandestí

συγκαλύπτω (v)
camuflar

συγκαλώ (v)
citar

συγκατάθεση (n)
consentiment

συγκαταλέγω /siŋ.ɡa.taˈle.ɣo/ (v)
incloure

συγκατοίκηση (n)
cohabitació

συγκεκριμένα (adv)
cabdalment

συγκεκριμένος
específic

συγκεκριμενοποιώ (v)
especificar

συγκεντρώνω (v)
agrupar

συγκεράζομαι (v)
ajuntar-se

συγκεράζω /siŋ.ɟeˈɾa.zo/ (v)
conciliar

συγκερασμός (n)
temperament
  (μουσική) σύστημα χορδίσματος με επέμβαση στον καθορισμό των μουσικών διαστημάτων. Στα ελληνικά, υποννοείται ο ίσος συγκερασμός, δηλαδή η διαίρεση της οκτάβας σε δώδεκα ίσα διαστήματα, σε αντίθεση με άλλα κουρδίσματα που εφαρμόζουν άλλα είδη συγκερασμών (με διαφορετική σχέση ανάμεσα στα διαστήματα) ή κανένα συγκερασμό (που βασίζεται στη φυσική αρμονική σειρά των συχνοτήτων).

συγκεφαλαιώνω (v)
resumir

συγκεχυμένος /siŋ.ɟe.çiˈme.nos/
confús

συγκινημένος
emocionat

συγκινησιακός (adj)
emocional

συγκινητικός /siŋ.ɟi.ni.tiˈkos/ (adj)
clar

συγκινώ /si.ɟiˈno/ (v)
emocionar

συγκλίνω (v)
convergir

συγκλίνων (adj)
convergent

συγκλονίζω /siŋ.ɡloˈni.zo/ (v)
atrafegar

συγκοινωνία (n)
deportat

συγκοινωνιακός (adj)
trànsit

συγκολλητής (n)
soldador

συγκολλώ /siŋ.ɡoˈlo/ (v)
soldar

συγκομιδή /siŋ.ɡo.miˈði/ (n)
collita

συγκοπή /siŋ.ɡoˈpi/ (n)
síncope
  (ιατρική) η ξαφνική (αλλά συνήθως προσωρινή) απώλεια της συνείδησης λόγω εγκεφαλικής ισχαιμίας. Η λιποθυμία. Συχνά ο όρος συγκοπή αναφέρεται στη συγκοπή καρδιάς που σημαίνει απώλεια συνείδησης που οφείλεται σε καρδιολογικά αίτια (δηλαδή σε μειωμένη ικανότητα της καρδιάς να τροφοδοτήσει τον εγκεφάλο με αίμα).
  (γλωσσολογία) η περικοπή, η παράλειψη ενός ή περισσοτέρων γραμμάτων, ήχων ή τμημάτων από τη μέση μίας λέξης ή λεκτικής ενότητας (φράσης). Στην ελληνική γλώσσα η συγκοπή αφορά συνήθως την απώλεια ενός φωνήεντος ανάμεσα σε δύο σύμφωνα.
  (ποίηση) η αφαίρεση συλλαβής για να διατηρηθεί το μέτρο του στίχου

συγκρίνω (v)
comparar

συγκρίσιμος (adj)
comparable

συγκρατημένος
contingut

συγκρατώ /siŋ.ɡɾaˈto/ (v)
contenir

συγκρητισμός /siŋ.ɡɾi.tiˈzmos/ (n)
sincretisme

συγκριτικά /siŋ.ɡɾi.tiˈka/ (adv)
comparativament

συγκριτικός /siŋ.ɡɾi.tiˈkos/ (adj)
comparatiu

συγκροτώ /siŋ.gɾoˈto/ (v)
compondre

συγκρουόμενος
autos de xoc
  αυτός που συγκρούεται

συγκρούομαι (v)
xocar

συγκρότημα /siŋˈɡɾo.ti.ma/ /siˈɡɾo.ti.ma/ (n)
grup

συγκρότηση (n)
composició

συγκυρία /siŋ.ɟiˈɾi.a/ (n)
circumstància

συγυρίζω (v)
arrenglerar

συγυρισμένος
bo

συγχέων
confús

συγχαίρω (v)
felicitar

συγχαρητήρια /siŋ.xa.ɾiˈti.ɾi.a/ (n)
felicitats

συγχορδία (n)
concordança

συγχρονίζω /siŋ.xɾoˈni.zo/ (v)
sincronitzar

συγχρονισμός (n)
sincronització

συγχρωτίζομαι (v)
associar

συγχρόνως /siŋˈxɾo.ɲos/ (adv)
mateix

συγχωνεύομαι (v)
fusionar

συγχωνεύω /siŋ.xoˈne.vo/ (v)
fusionar

συγχωροχάρτι /siŋ.xo.ɾoˈxaɾ.ti/ (n)
buttla d'indulgències

συγχωρώ /siŋ.xoˈɾo/ (v)
perdonar

συγχύζω (v)
confondre

συγχώνευση (n)
fusió
contracció
  η ένωση δύο στοιχείων ή συνόλων σε ένα νέο καινούριο ομογενές σύνολο
  ο σχηματισμός κράματος με τήξη
  (για ποινές) για επιβολή μίας ενιαίας ποινής για συναφή αδικήματα αντί δύο ή περισσότερων μικρότερων ποινών οι οποίες αθροιστικά θα είχαν μεγαλύτερη διάρκεια

συγύρισμα (n)
arrengament

συζήτηση (n)
discussió

συζητήσιμος /si.ziˈti.si.mi/ /si.ziˈti.si.mo/ /si.ziˈti.si.mos/ (adj)
discutible

συζητώ (v)
discutir

συζυγία (n)
conjugació
  (γραμματική) ομάδα ρημάτων που κλίνονται με όμοιο τρόπο

συζυγικός (adj)
conjugal

συζώ (v)
cohabitar

συκιά /siˈca/ (n)
figuera

συκοφαντία /si.ko.fanˈdi.a/ (n)
calúmnia

συκοφαντώ (v)
calumniar

συκώτι /siˈko.ti/ (n)
fetge

συλλέγω (v)
col·leccionar

συλλέκτης /siˈle.ktis/ (n)
col·leccionador

συλλέκτρια (n)
col·lector

συλλήβδην /siˈliv.ðin/ (adv)
bloc

συλλαβή /si.laˈvi/ (n)
síl·laba

συλλαβισμός /si.la.viˈzmos/ (n)
sil·labació

συλλαβοποιώ (v)
lletrejar

συλλαλητήριο /si.la.liˈti.ɾi.o/ (n)
aplec

συλλαμβάνω (v)
arrestar
  πιάνω κάποιον ύποπτο ή κατηγορούμενο για παράνομη πράξη και τον εμποδίζω να φύγει για να τον οδηγήσω στο αστυνομικό τμήμα ή στη φυλακή
  αιχμαλωτίζω
  (για μηχανήματα) αντιλαμβάνομαι σήματα
  καθίσταμαι έγκυος
  κατανοώ
  (μεταφορικά) εμφανίζεται στο νου μου μια παράσταση ή μια ιδέα

συλληπτικός (adj)
prènsil

συλλογή /si.loˈʝi/ (n)
col·lecció
  η συγκέντρωση πραγμάτων

συλλογισμένος /si.lo.ʝiˈzme.nos/
consirós

συλλογισμός /si.lo.ʝiˈzmos/ (n)
silogisme

συλλογιστική
raonament

συλλογιστική (n)
raciocinació

συμβάλλομαι (v)
contraure

συμβάλλω /siɱˈva.lo/ (v)
afegir

συμβία (n)
dona

συμβίωση /siɱˈvi.o.si/ (n)
comuna

συμβαίνει (v)
aconseguir

συμβασιοκρατία (n)
convencionalisme

συμβατικός (adj)
convencional

συμβατός /siɱ.vaˈti/ /siɱ.vaˈto/ /siɱ.vaˈtos/ (adj)
compatible

συμβατότητα (n)
compatibilitat

συμβεβηκός /siɱ.ve.viˈkos/ (n)
accident

συμβιβάζω /siɱ.viˈva.zo/ (v)
conciliar

συμβιβαζόμενος
comprometedor

συμβιβασμός /siɱ.vi.vaˈzmos/ (n)
compromís

συμβιβαστικός /siɱ.vi.va.stiˈkos/ (adj)
compromès

συμβιωτής (n)
simbiont

συμβιωτικός (adj)
simbiòtic

συμβιώνω /siɱ.viˈo.no/ (v)
cohabitar

συμβολίζω /siɱ.voˈli.zo/ (v)
simbolitzar

συμβολαιογράφος /siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos/ (n)
notari

συμβολαιογραφείο /siɱ.vo.le.o.ɣɾaˈfi.o/ (n)
càrrec

συμβολικός /siɱ.vo.liˈkos/ (adj)
simbòlic

συμβολισμός (n)
simbolisme

συμβολοσειρά (n)
cadena

συμβουλή /siɱ.vuˈli/ (n)
consell

συμβουλεύομαι (v)
consultar

συμβουλεύω (v)
aconsellar

συμβούλιο /siɱˈvu.li.o/ (n)
consell

συμβόλαιο /siɱˈvo.le.o/ (n)
contracte

συμμάζεμα /siˈma.ze.ma/ (n)
arrengament

συμμαζεύω (v)
arrenglerar
  (κατ’ επέκταση) τακτοποιώ ένα χώρο, ξεκαθαρίζοντας και βάζοντας σε τάξη τα πράγματα που βρίσκονται μέσα σε αυτόν

συμμαθήτρια (n)
aula

συμμαθητής (n)
aula

συμμαχία (n)
aliança

συμμαχώ (v)
aliar

συμμερίζομαι /si.meˈɾi.zo.me/ (v)
compartir

συμμετέχω (v)
participar

συμμεταβλητή
variable dependent

συμμετοχή (n)
participació

συμμετρία /si.meˈtɾi.a/ (n)
simetria

συμμετρικά (adv)
simètricament

συμμετρικός /si.me.tɾiˈkos/ (adj)
simètric

συμμιγής /si.miˈʝis/ (adj)
compost

συμμορία /si.moˈɾi.a/ (n)
banda

συμμόρφωση /siˈmoɾ.fo.si/ (n)
conformitat

συμπάθεια /simˈba.θi.a/ (n)
simpatia

συμπάσχω (v)
compadir

συμπέθερος /simˈbe.θe.ɾos/ (n)
consogre

συμπέρασμα (n)
conclusió

συμπίεση (n)
compressió

συμπίπτω (v)
coincidir

συμπαγής /sim.baˈʝis/ (adj)
compacte

συμπαθής /sim.baˈθis/ (adj)
simpàtic

συμπαθητικός /sim.ba.θi.tiˈkos/ (adj)
simpàtic

συμπαθώ /sim.baˈθo/ (v)
agradar

συμπαιγνία /sim.beˈɣni.a/ (n)
col·lusió

συμπαράσταση /sim.baˈɾa.sta.si/ (n)
donar suport

συμπαράταξη (n)
col·laboració

συμπαραγωγή /sim.ba.ɾa.ɣoˈʝi/ (n)
coproducció

συμπαραστέκομαι (v)
assistir

συμπαρασύρω /sim.pa.ɾaˈsi.ɾo/ (v)
arrossegar

συμπεθέρα (n)
consogra

συμπερίληψη (n)
inclusió

συμπεραίνω (v)
inferir

συμπερασματικά (adv)
concloure

συμπεριλαμβάνω (v)
incloure

συμπεριλαμβανόμενος
incloent-hi

συμπεριφέρομαι /sim.be.ɾiˈfe.ɾo.me/ (v)
comportar-se

συμπεριφορά (n)
conducta

συμπεριφορισμός /sim.be.ɾi.fo.ɾiˈzmos/ (n)
conductisme

συμπεριφοριστής (n)
conductista

συμπηγνύω (v)
coagular

συμπιέζω /sim.biˈe.zo/ (v)
comprimir

συμπιεσμένος
comprimit

συμπλέκτης /simˈble.ktis/ (n)
embragatge

συμπλέκω (v)
enrinxar-se

συμπλέω (v)
navegar

συμπλήρωμα /simˈbli.ɾo.ma/ (n)
suplement

συμπλήρωση /simˈbli.ɾo.si/ (n)
acompliment

συμπληρωματικός (adj)
suplementari
  που συμπληρώνει κάτι άλλο

συμπληρώνω /si(m).bliˈɾo.no/ (v)
completar
  προσθέτω περιεχόμενο σε κάτι ελλιπές, ώστε να ολοκληρωθεί
reemplaçar
  προσθέτω πληροφορίες σε μια αίτηση, έντυπο ή έγγραφο

συμπλοκή (n)
assemblatge

συμπολεμιστής (n)
company d'armes

συμπολιτεία /sim.bo.liˈti.a/ (n)
confederació

συμπονετικός (adj)
compassiu

συμπονώ /sim.boˈno/ (v)
compadir

συμπράγκαλα /simˈbɾaŋ.ɡa.la/ (n)
faramalla

συμπράττω /simˈbɾa.to/ (v)
col·laborar

συμπτυγμένος
abreujat

συμπτωματικός /sim.pto.ma.tiˈkos/ (adj)
aventici
  που έχει σχέση με σύμπτωση, αναφέρεται ή οφείλεται σ’ αυτή
simptomàtic
  που έχει σχέση με τα συμπτώματα μιας ασθένειας ή αναφέρεται σ’ αυτά

συμπυκνώνω (v)
condensar

συμπόνια (n)
compassió

συμπόσιο (n)
simposi

συμπύκνωση /simˈbi.kno.si/ (n)
condensació

συμφέρον (n)
interès

συμφέρων
avantatjosa

συμφεροντούχος (n)
part interessada

συμφιλίωση /siɱ.fiˈli.o.si/ (n)
reconciliació

συμφιλιωτικά /siɱ.fi.li.o.tiˈka/ (adv)
amigablement

συμφορά (n)
catàstrofe

συμφυρμός /siɱ.fiɾˈmos/ (n)
mot creuat

συμφωνία /siɱ.foˈni.a/ (n)
simfonia
  (μουσική) μουσικό έργο μεγάλης έκτασης
acord
  η κοινή πεποίθηση ή δράση ασχέτως υπάρξεως ή μη κάποιας απόφασης

συμφωνικός /siɱ.fo.niˈkos/ (adj)
simfònic

συμφωνώ /siɱ.foˈno/ (v)
acordar

συμψηφίζω (v)
compensar

συμψηφισμένος
decalatge

συμψηφισμός (n)
compensació

συν
més

συνάγω /siˈna.ɣo/ (v)
agrupar

συνάδελφος (n)
col·lega

συνάζω (v)
agrupar

συνάθροιση /siˈna.θɾi.si/ (n)
assemblea

συνάλλαγμα /siˈna.laɣ.ma/ (n)
canvi

συνάνθρωπος /siˈnan.θɾo.pos/ (n)
proïsme

συνάντηση /siˈnan.di.si/ (n)
trobada

συνάπτω (v)
afegir
  συνενώνω, συνδέω
concloure
  συμφωνώ, αποδέχομαι, επικυρώνω (με αιτιατική ουσιαστικού ως αντικείμενο παίρνει τη σημασία του σχετικού ρήματος που προκύπτει από το ουσιαστικό ή είναι ομόρριζό του)

συνάρτηση /siˈnaɾ.ti.si/ (n)
funció

συνάρτηση κατατεμαχισμού
funció resum

συνάφεια (n)
analogia

συνάχι (n)
catarro, constipat

συνάω (v)
col·leccionar

συνέδριο /siˈne.ðɾi.o/ (n)
congrés

συνέλευση /siˈne.lef.si/ (n)
assemblea

συνέλιξη (n)
circumvolució

συνένοχος (adj)
còmplice

συνέντευξη /siˈnen.def.ksi/ (n)
entrevista

συνέντευξη τύπου
conferència de premsa, roda de premsa

συνένωση /siˈne.no.si/ (n)
afegir
  (προγραμματισμός) η πράξη της ένωσης σειραϊκά μίας ή περισσοτέρων σειραϊκών (sequential) δομών δεδομένων (data structures), με πιο γνωστή την ένωση συμβολοσειρών (strings)

συνέπεια /siˈne.pi.a/ (n)
consistència
  η ιδιότητα ή η συμπεριφορά του συνεπούς
conseqüència
  το αποτέλεσμα

συνέρχομαι (v)
agrupar

συνέταιρος (n)
accionista

συνέχεια /siˈne.ça/ /siˈne.çi.a/ (n)
continuïtat

συνέχιση /siˈne.çi.si/ (n)
continuació

συνέχω /siˈne.xo/ (v)
agafar

συνήγορος (n)
advocat

συνήγορος του διαβόλου
advocat del diable

συνήθεια /siˈni.θi.a/ (n)
costum

συνήθης /siˈni.θis/ (adj)
usual

συνήθως /siˈni.θos/ (adv)
normalment

συνίσταμαι (v)
consistir

συναίνεση /siˈne.ne.si/ (n)
consentiment

συναίρεση /siˈne.ɾe.si/ (n)
contracció

συναίσθημα /siˈne.sθi.ma/ (n)
emoció

συναγερμός (n)
alarma
  κάλεσμα και κινητοποίηση ατόμων ή ειδικών ομάδων λόγω κάποιας έκτακτης ανάγκης
  μηχανισμός που τοποθετείται σε αντικείμενα ή οικήματα και εκπέμπει ειδικό ηχητικό σήμα για να προειδοποιήσει ότι κάτι ξαφνικό συμβαίνει

συναγρίδα (n)
anfós

συναγωγή /si.na.ɣoˈʝi/ (n)
sinagoga
  το αποτέλεσμα του συνάγω (π.χ. ένα συμπέρασμα)
  (φυσική) η θερμοσυναγωγή, τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται η θερμότητα μέσα σε ένα ρευστό

συναγωνίζομαι /si.na.ɣoˈni.zo.me/ (v)
competir

συναγωνίσιμος (adj)
comparable

συναγωνισμός /si.na.ɣo.niˈzmos/ (n)
competició

συναδέλφωση (n)
fraternitat

συναθροίζω (v)
col·leccionar

συναινετικός (adj)
concensual

συναιρώ /si.neˈro/ (v)
contractar

συναισθηματικά (adv)
emocionalment

συναισθηματικός (adj)
emocional

συναισθησία (n)
sinestèsia

συναλλάξιμος (adj)
fungible

συναλλάσσομαι (v)
comerciar

συναναστρέφομαι /si.na.naˈstɾe.fo.me/ (v)
fraternitzar

συναντάω /si.nanˈda.o/ (v)
afectar

συναντίληψη /si.nanˈdi.li.psi/ (n)
donar suport
  (λόγιο) βοήθεια, συμπαράσταση, από κοινού υποστήριξη, αλληλεγγύη

συναπάντημα (n)
trobada

συναπτός (adj)
consecutiu

συναρμογή (n)
assemblatge

συναρμολογώ /si.naɾ.mo.loˈɣo/ (v)
composar

συναρμολόγηση (n)
muntatge

συναρμόζω (v)
ajustar

συναρπάζω /si.naɾˈpa.zo/ (v)
entusiasmar

συναρπαστικός (adj)
excitant

συναρτώ (v)
associar

συνασπίζω (v)
aliar

συναυλία (n)
concert

συναφής (adj)
anàleg

συναχώνομαι (v)
tenir fred

συνδέω /sinˈðe.o/ (v)
connectar

συνδαιτυμόνας /sin.ðe.tiˈmo.nas/ (n)
comensal

συνδαυλίζω (v)
atiar

συνδεδεμένος
junt

συνδειπνώ /sin.ðiˈpno/ (v)
de

συνδεσιμότητα (n)
connectivitat

συνδετήρας (n)
clip
  μεταλλικό ή πλαστικό εξάρτημα που χρησιμοποιείται για να κρατήσει συνδεδεμένα φύλλα χαρτιού
grapa
  μεταλλικό καρφάκι σε σχήμα Π, το οποίο με τη βοήθεια ενός συρραπτικού κάμπτεται και συγκρατεί ενωμένα φύλλα χαρτιού

συνδετικός /sin.ðe.tiˈkos/ (adj)
aventura amorosa

συνδιάλεξη /sinˈði̯a.le.ksi/ (n)
conversa

συνδιάσκεψη /sinˈði̯a.sce.psi/ (n)
conferència

συνδιακύμανση (n)
covariància

συνδιαλέγομαι (v)
dialogar

συνδιαλλαγή /sin.ði̯a.laˈʝi/ (n)
conciliació

συνδικάτο (n)
sindicat

συνδικαλίστρια /sin.ði.kaˈli.stɾi.a/ (n)
sindicalista

συνδικαλισμός /sin.ði.ka.liˈzmos/ (n)
sindicalisme

συνδικαλιστής /sin.ði.ka.liˈstis/ (n)
sindicalista

συνδικαλιστικός (adj)
sindical

συνδράμω (v)
assistència

συνδρομή /sin.ðɾoˈmi/ (n)
abonament

συνδρομητής (n)
abonada

συνδυάζω /sin.ðiˈa.zo/ (v)
combinar

συνδυασμός /sin.ði.aˈzmos/ (n)
combinació

συνδυαστικός (adj)
combinatori

συνείδηση /siˈni.ði.si/ (n)
consciència
  η ηθική αντίληψη, η διάκριση του καλού από το κακό

συνεδρίαση /si.neˈðɾi.a.si/ (n)
sessió

συνειδητά /si.ni.ðiˈta/ (adv)
conscientment

συνειδητοποιώ /si.ni.ði.to.piˈo/ (v)
adonar-se

συνειδητός (adj)
conscient

συνειρμικός (adj)
associatiu

συνεισφέρω /si.niˈsfe.ɾo/ (v)
contribuir

συνεισφορά (n)
contribució

συνεκδοχή (n)
sinècdoque

συνεκτικός /si.ne.ktiˈci/ /si.ne.ktiˈko/ /si.ne.ktiˈkos/ (adj)
coherent

συνεννοούμαι (v)
combregar

συνεννόηση (n)
concordança

συνενοχή (n)
complicitat

συνενώνω /si.neˈno.no/ (v)
afegir

συνεπάγομαι (v)
arrossegar

συνεπής /si.neˈpis/ (adj)
consistent

συνεπίπεδος (adj)
coplanari

συνεπίσημος /si.neˈpi.si.mos/ (adj)
cooficial

συνεπαίρνω (v)
apassionar

συνεπαγωγή (n)
conclusió

συνεπικουρούμενος
ajut

συνεπώς (adv)
conseqüentment

συνεργάζομαι /si.neɾˈɣa.zo.me/ (v)
col·laborar

συνεργάσιμος (adj)
cooperatiu

συνεργάτης /si.neɾˈɣa.tis/ (n)
col·laborador
  που εργάζεται μαζί με κάποιον άλλο ή άλλους

συνεργάτιδα (n)
col·laboradora

συνεργασία (n)
cooperació

συνεργατικός (adj)
cooperatiu

συνεργείο (n)
cotxera

συνεργός (n)
còmplice

συνεσταλμένος
vergonyós

συνεστραμμένος
complicat

συνετίζω (v)
reformar

συνεταιρισμός (n)
cooperativa

συνεταιριστικός (adj)
cooperatiu

συνετός /si.neˈtos/ (adj)
prudent

συνεφαπτομένη (n)
cotangent

συνεχές ρεύμα
corrent continu

συνεχής /si.neˈçis/ (adj)
consecutiu

συνεχίζω /si.neˈçi.zo/ (v)
continuar

συνεχισμένος
continu

συνεχόμενος
contigu

συνεχώς /si.neˈxos/ (adv)
contínuament

συνεύρεση (n)
copulació

συνηγορώ (v)
advocar

συνηθίζω /si.niˈθi.zo/ (v)
habituar

συνηθισμένος /si.ni.θiˈzme.nos/
ordinari
  που τον έχουμε συνηθίσει, που δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαιτερότητα ή πρωτοτυπία
acostumat
  που έχει συνηθίσει κάτι και το αντέχει

συνημίτονο (n)
cosinus

συνημμένος /si.niˈme.nos/
junt

συνθέτης (n)
compositor
  (μουσική, επάγγελμα) αυτός που συνθέτει, ιδίως μουσική

συνθέτρια (n)
compositora

συνθέτω /sinˈθe.to/ (v)
compondre

συνθήκη (n)
tractat
condicionar
  (λογική, μαθηματικά, προγραμματισμός) λογική έκφραση, που μπορεί να είναι αληθής (true) ή ψευδής (false)

συνθετικά /sin.θe.tiˈka/ (adv)
composició

συνθετικός (adj)
sintètic

συνθηκολόγηση (n)
capitulació

συνθηματολογία (n)
conjunt

συνθλίβω (v)
aixafar

συνιστώ /si.niˈsto/ (v)
fundar
constituir

συννεφιά /si.neˈfça/ (n)
cobert
  (μετεωρολογία) η παρουσία πολλών σύννεφων στον ουρανό

συννυφάδα /si.niˈfa.ða/ (n)
cunyada

συνοδεία /si.noˈði.a/ (adv)
escorta
  Η αρχαία δοτική ενικού της λέξης (συνοδείᾳ) χρησιμοποιείται και σήμερα επιρρηματικά (χωρίς να σημειώνεται η υπογεγραμμένη): με συνοδεία

συνοδευόμενος
acompayada

συνοδεύω /si.noˈðe.vo/ (v)
acompanyar

συνοδός /si.noˈðos/ (adj)
acompanyador

συνοικέσιο (n)
alcavoteria

συνοικία /si.niˈci.a/ (n)
barri

συνοικιακός (adj)
barri

συνοικισμός (n)
albergada

συνολικός (adj)
complet

συνομήλικος (adj)
igual

συνομιλήτρια (n)
interlocutora

συνομιλία (n)
conversa

συνομιλητής (n)
interlocutor

συνομιλώ /si.no.miˈlo/ (v)
conversar

συνομοσπονδία (n)
confederació

συνονθυλεύω (v)
conglomerat

συνονθύλευμα /si.nonˈθi.lev.ma/ (n)
pastitx

συνονόματος /si.noˈno.ma.tos/ (n)
epònim

συνοπτικά (adv)
breument

συνοπτικός (adj)
succint
sinòptic
  που διαρκεί λίγο

συνορεύω (v)
confrontar

συνοριακός (adj)
confrontar

συνοριοφύλακας (n)
agent de fronteres

συνουσία /si.nuˈsi.a/ (n)
coit

συνουσιάζομαι /si.nu.siˈa.zo.me/ (v)
copular

συνοφρυώνομαι (v)
arrufar les celles

συνοφρύωση (n)
arrufar el nas

συνοχή /si.noˈçi/ (n)
cohesió

συνοψίζω (v)
resumir

συντάκτης (n)
editor

συντάσσομαι (v)
alinear
  (στο στρατό και στη γυμναστική:) τάσσομαι κατά μία ορισμένη σειρά ή μορφή παράταξης
afegir
  (συντακτικό, για λέξεις) τοποθετούμαι όχι αυθαίρετα, αλλά σε μια σειρά και με μορφή-τύπο που ορίζεται από κάποιους κανόνες
fer
  γράφομαι, όταν γράφεται κάτι από πολλούς, ή σχετικά περίπλοκο, ή που έχει μια ορισμένη σειρά ή απαιτητική δομή, κάτι επίσημο, κάτι που απαιτεί σύνθεση δεδομένων

συντάσσω (v)
arrenglerar

συντέλεια /sinˈde.li.a/ (n)
acaball
  η συντέλεια του κόσμου

συντήρηση /sinˈdi.ɾi.si/ (n)
conservació

συνταγή /sin.daˈʝi/ (n)
recepta
  (γαστρονομία, μαγειρική) οδηγίες παρασκευής φαγητού, γλυκού, ποτού κ.λπ.: υλικά, ποσότητα, τρόπος παρασκευής κ.ά.

συνταγματάρχης /sin.daɣ.maˈtaɾ.çis/ (n)
coronel

συνταγματικά (adv)
constitucionalment

συνταγματικός (adj)
constitucional

συνταγματικότητα /sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta/ (n)
constitucionalitat

συνταγογραφώ (v)
prescriure

συντακτικό /sin.da.ktiˈko/ (n)
sintaxi

συντακτικός (adj)
sintàctic

συνταξιοδοτούμαι (v)
anar-se’n

συνταξιοδοτώ (v)
retirar

συνταξιοδότηση (n)
jubilació

συνταξιούχος (n)
jubilat

συνταράζω /sin.daˈɾa.zo/ (v)
agitar

συντείνω (v)
contribuir

συντεκνία (n)
corporació

συντελεστής /sin.de.leˈstis/ (n)
coeficient
  (μαθηματικά) ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται παράσταση πολυωνύμου

συντελώ (v)
contribuir

συντεταγμένος
reng

συντεχνία (n)
comerciar

συντηρητικός /sin.di.ɾi.tiˈkos/ (adj)
conservador

συντηρητισμός /sin.di.ɾi.tiˈzmos/ (n)
conservadorisme

συντηρούμαι (v)
subsistir

συντηρώ /sin.diˈɾo/ (v)
enraonar

συντομεύω /sin.doˈme.vo/ (v)
acurtar

συντομογραφία (n)
abreviatura

συντονίζω (v)
acordar

συντονισμός (n)
coordinació

συντρίβω /sinˈdɾi.ѵo/ (v)
devastar

συντρίμμι /sinˈdɾi.mi/ (n)
brossa

συντριβή /sin.dɾiˈvi/ (n)
baluern

συντριπτικός (adj)
aclaparador

συντροφιά /sin.dɾoˈfça/ (n)
companyia

συντρόφισσα (n)
camarada

συντόμευση /sinˈdo.mef.si/ (n)
accés directe

συντόμευση πληκτρολογίου
tecla de drecera

συνυπάρχω /si.niˈpaɾ.xo/ (v)
coexistir

συνυπολογίζω (v)
compte

συνυποσχετικό (n)
compromès

συνυφαίνω /si.niˈfe.no/ (v)
lligar

συνωμοσία /si.no.moˈsi.a/ (n)
conspiració

συνωμοτώ (v)
conspirar

συνωμότης (n)
conspirador

συνωστίζομαι (v)
agarberar

συνωστισμός (n)
afluència

συνύπαρξη (n)
coexistència

συνώνυμο /siˈno.ni.mo/ (n)
sinònim

συνώνυμος /siˈno.ni.mos/ (adj)
homònim

συρίγγιο /siˈɾiŋ.ɟi.o/ (n)
fístula

συρίζω /siˈɾi.zo/ (v)
xiulada

συριακός (adj)
siri

συριγμός (n)
xiulada

συριστικοποίηση (n)
assibilació

συρματοκιβώτιο (n)
gabió

συρματόπλεγμα (n)
filferro d'arç

συρματόπλεχτος (adj)
filferro d'arç

συρμός /siɾˈmos/ (n)
rem

συρράπτω (v)
col·lar

συρρέω (v)
aborrallonar-se

συρρίκνωση /siˈɾi.kno.si/ (n)
rebaixa

συρραπτικό (n)
engrapadora

συρραφή (n)
poti-poti
  (μεταφορικά) η συνένωση διαφόρων κειμένων για τη δημιουργία ενός ενιαίου

συρρικνώνω /si.ɾiˈkno.no/ (v)
afeblir-se

συρροή (n)
afluència

συρτάρι /siɾˈta.ɾi/ (n)
calaix

συρτή (n)
ròssec

συρταριέρα (n)
calaixera

συρφετός /siɾ.feˈtos/ (n)
melé

συσκευή /si.sceˈvi/ (n)
dispositiu
  (πληροφορική) device: είναι ηλεκτρονική κατασκευή, που συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με την κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) και την κεντρική μνήμη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και παρέχει ή δέχεται δεδομένα

συσκευασία (n)
acondiciament

συσκευαστής (n)
embolcall

συσπείρωση /siˈspi.ɾo.si/ (n)
aplec

συσπειρώνω /si.spiˈɾo.no/ (v)
agrupar

συσσωρευτής (n)
acumulador

συσσωρεύω (v)
acumular

συσσώρευση /siˈso.ɾef.si/ (n)
acumulació

συστέλλω /siˈste.lo/ (v)
contractar

συστήνω (v)
presentar

συστατικό (n)
ingredient

συστατικός (adj)
constituent

συστηματικά (adv)
sistemàticament

συστηματικός (adj)
sistemàtic

συστημικός /si.sti.miˈkos/ (adj)
sistema

συστοιχία /siˈsti.çi.a/ (n)
conjunt

συστολή (n)
anell

συστρατεύομαι (v)
afegir

συσχέτιση /siˈsçe.ti.si/ (n)
correlació

συσχετίζω /si.sçeˈti.zo/ (v)
associar

συσχετισμός /si.sçe.tiˈzmos/ (n)
ponència

συφιλιδικός /si.fi.li.ðiˈkos/ (adj)
sifilític

συφοριασμένος
pobre

συχνά (adv)
sovint

συχνάζω /siˈxna.zo/ (v)
freqüentar

συχνός (adj)
freqüent

συχνότερος (adj)
freqüentar

συχνότητα (n)
freqüència

συχωρεμένος
difunt
  (μεταφορικά) ο νεκρός

σφάζω /ˈsfa.zo/ (v)
degollar

σφάλλω /ˈsfa.lo/ (v)
equivocar

σφάλμα /ˈsfal.ma/ (n)
errada

σφένδαμος (n)
auró

σφήκα /ˈsfi.ka/ (n)
vespa

σφήνα (n)
falca

σφίγγω /ˈsfiŋ.ɡo/ (v)
estrènyer
  στρέφω κάτι ή το μαζεύω ώστε να μην είναι χαλαρό
impressora
  (μεταφορικά) ασκώ έντονη πίεση σε κάποιον, πιέζω

σφαίρα /ˈsfe.ɾa/ (n)
esfera
  (γεωμετρία, στερεομετρία) το γεωμετρικό στερεό στο οποίο όλα τα σημεία της επιφάνειας ισαπέχουν από το κέντρο του

σφαγέας /sfaˈʝe.as/ (n)
carnisser

σφαγή /sfaˈʝi/ (n)
massacre

σφαγείο /sfaˈʝi.o/ (n)
escorxador

σφαγιάζω /sfa.ɣi.ˈa.zo/ (v)
assassinar

σφαδάζω (v)
corbar

σφαιρίδιο (n)
bola

σφαιρίνη (n)
globulina

σφαιρική άτρακτος
fus esfèric

σφαιρικός /sfe.ɾiˈkos/ (adj)
esfèric

σφαιροβολία (n)
llançament de pes

σφαλίζω (v)
pròxim

σφαλιαρίζω (v)
bufetejar

σφεντάμι /sfenˈda.mi/ (n)
auró

σφεντόνα /sfenˈdo.na/ (n)
fona
  πρωτόγονο όπλο κατασκευασμένο από ιμάντες που χρησιμεύει για τη ρίψη πετρών

σφετερίζομαι /sfe.teˈɾi.zo.me/ (v)
usurpar

σφετεριστής /sfe.te.ɾiˈstis/ (n)
usurpador

σφηκοφωλιά /sfi.ko.foˈʎa/ (n)
abellerol

σφηνάκι (n)
xopet

σφηνοειδής (adj)
cuneïforme

σφηνώνω (v)
ajeure

σφιγκτήρας /sfiŋˈkti.ɾas/ (n)
esfínter

σφιχτοδεμένος
corpus

σφιχτός /sfiˈxtos/ (adj)
dens
  που περιέχει υγρασία σε μικρό βαθμό

σφοδρά /sfoˈðɾa/ (adv)
impetuosament

σφοδρός (adj)
vehement

σφοντύλι (n)
fusaiola

σφουγγάρι /sfuŋˈga.ɾi/ (n)
esponja

σφουγγίζω (v)
eixugar

σφουγγαρίζω (v)
escovilló

σφουγγαρίστρα (n)
pal de fregar

σφραγίδα /sfɾaˈʝi.ða/ (n)
segell

σφραγίζω /sfɾaˈʝi.zo/ (v)
segellar

σφραγισμένος
precinte

σφριγηλότητα (n)
fogositat

σφυγμικός (adj)
llegum

σφυγμόμετρο (n)
esfigmomanòmetre

σφυγμός (n)
pols

σφυρήλατος (adj)
treballat

σφυρί (n)
martell

σφυρίζω (v)
xiular

σφυρίχτρα (n)
xiulet

σφυρηλατώ (v)
fargar

σφυριχτάρι (n)
ànec xiulador

σφυροδρέπανο /sfi.ɾoˈðɾe.pa.no/ (n)
falç i martell

σφυροκοπώ (v)
amartellar

σφύζω /ˈsfi.zo/ (v)
batre

σφύρα /ˈsfi.ɾa/ (n)
martell

σφύριγμα (n)
xiulo

σχάρα (n)
graella

σχέδιο /ˈsçe.ði.o/ (n)
disseny

σχέση (n)
relació

σχήμα /ˈsçi.ma/ (n)
forma

σχίζω (v)
clivellar

σχίνος (n)
llentiscla

σχεδία /sçeˈði.a/ (n)
rai, tramada

σχεδιάγραμμα (n)
contorn
  καταγραφή των κύριων σημείων ενός κειμένου πριν από την τελική του επεξεργασία

σχεδιάζω /sxe.ðiˈa.zo/ (v)
dissenyar
  απεικονίζω κάτι με ακρίβεια

σχεδιάστρια (n)
dibuixant

σχεδιασμός (n)
dibuix

σχεδιαστής (n)
dissenyador

σχεδιογραφώ (v)
avantprojecte

σχεδόν /sçeˈðon/ (adv)
quasi

σχεσιακή βάση δεδομένων
base de dades relacional

σχετικά
a punt de

σχετικά (adv)
relativament

σχετικισμός (n)
relativisme

σχετικιστής (n)
relativista

σχετικός (adj)
corresponent

σχετικότητα /sçe.tiˈko.ti.ta/ (n)
relativitat

σχηματίζω (v)
formar

σχηματικός (adj)
esquemàtic

σχιζοειδής /sçi.zo.iˈðis/ (adj)
esquizoide

σχιζοφρένεια /sçi.zoˈfɾe.ni.a/ (n)
esquizofrènia

σχιζοφρενής /sçi.zo.fɾeˈnis/ (n)
esquizofrènic

σχιζοφρενικός /sçi.zo.fɾe.niˈci/ /sçi.zo.fɾe.niˈko/ /sçi.zo.fɾe.niˈkos/ (adj)
esquizofrènic

σχισμή /sçiˈzmi/ (n)
clevill

σχιστόλιθος (n)
pissarra

σχοινάκι (n)
corda de saltar
  παιδικό παιχνίδι, ατομικό ή ομαδικό, όπου κάποιος οι κάποιοι πηδάνε πάνω από ένα σχοινί που γυρίζει ο ίδιος ή δύο άλλα παιδιά

σχοινοβάτης (n)
funàmbul

σχοινοβάτισσα (n)
funàmbul

σχοινοβασία (n)
funambulisme

σχολάω /sxoˈla.o/ (v)
acabar
  (αμετάβατο) τελειώνω την καθημερινή δουλειά μου ή το μάθημά μου

σχολαστικός /sxo.la.stiˈkos/ (adj)
rigorós
  (φιλοσοφία) που έχει σχέση με το θεολογικό και φιλοσοφικό τρόπο σκέψης του Μεσαίωνα, με τον οποίο επιδιωκόταν η θεμελίωση των χριστιανικών αντιλήψεων και δογμάτων στη φιλοσοφία και τη λογική, κυρίως με βάση τις πλατωνικές, νεοπλατωνικές και αριστοτελικές αρχές
especial
  (μεταφορικά, μειωτικό) που χαρακτηρίζεται από υπερβολική προσήλωση στις τυπικές λεπτομέρειες, εις βάρος της ουσίας

σχολείο /sxoˈli.o/ (n)
escola

σχολιάζω /sxo.liˈa.zo/ (v)
comentar

σχολιαστής /sxo.li.aˈstis/ (n)
comentarista

σχολικός /sxo.liˈkos/ (adj)
escolar

σχολικός τροχονόμος
guàrdia del pas

σχόλη /ˈsxo.li/ (n)
escletxa

σχόλιο /ˈsxo.li.o/ (n)
comentari
  παρατήρηση σχετική με ένα θέμα, διατύπωση μιας άποψης με τρόπο συνήθως σύντομο και όχι ολοκληρωμένο
  επικριτική παρατήρηση
  υποσημείωση σε κείμενο
  (φιλολογία) ερμηνευτική σημείωση σε αρχαίο κείμενο
  (προγραμματισμός) οι επεξηγήσεις, παρατηρήσεις, διευκρινήσεις που γράφονται σε πηγαίο κώδικα, με ειδικούς συμβολισμούς, ώστε να διευκολύνεται η κατανόηση του κώδικα. Δεν συμπεριλαμβάνονται στον εκτελέσιμο κώδικα σε αντίθεση με τα docstring.

σωθικά /so.θiˈka/ (n)
dins

σωλήνας /soˈli.nas/ (n)
tub

σωμάτιο /soˈma.ti.o/ (n)
còdex

σωματίδιο /so.maˈti.ði.o/ (n)
partícula

σωματείο (n)
corporació

σωματιδιακός (adj)
particulat

σωματικός (adj)
físic

σωματοδομή /so.ma.to.ðoˈmi/ (n)
compilar

σωματοφύλακας /so.ma.toˈfi.la.kas/ (n)
guardaespatlles

σωρεία /soˈɾi.a/ (n)
amuntegar

σωρειτομελανίας /so.ɾi.to.me.laˈni.as/ (n)
cumulonimbe

σωρευτικός (adj)
acumulatiu

σωρηδόν /so.ɾiˈðon/ (adv)
comptar

σωριάζω (v)
agarberar

σωρός /soˈɾos/ (n)
munt

σωσίας (n)
sòsia

σωσίβια λέμβος /soˈsi.vi.a ˈleɱ.vos/
bot salvavides

σωσίβιο /soˈsi.vi.o/ (n)
salvavides

σωστά /soˈsta/ (adv)
correctament

σωστική λέμβος
bot salvavides

σωστός /soˈstos/ (adj)
correcte

σωτηρία /so.tiˈɾi.a/ (n)
salvació

σωφρονισμός (n)
correcció

σόγια
soia

σόδα (n)
soda

σόλα (n)
sola

σόλιδος /ˈso.li.ðos/ (n)
sòlid

σόλο (n)
solo
  το μουσικό κομμάτι για εκτέλεση από ένα μόνο άτομο

σόμπα (n)
estufa

σόου /ˈsou/ (n)
espectacle

σόργο /ˈsoɾ.ɣo/ (n)
melca

σόφτμπολ (n)
softbol

σύγκαμα (n)
agalla

σύγκλιση /ˈsiŋ.ɡli.si/ (n)
convergència

σύγκριση (n)
comparació

σύγκρουση /ˈsiŋ.ɡɾu.si/ (n)
col·lisió

σύγχρονος /ˈsiŋ.xɾo.nos/ (adj)
contemporani
  που συμβαδίζει με το πνεύμα της εποχής μας και υιοθετεί τις αντιλήψεις και καινοτομίες της σε αντίθεση με αυτόν που παραμένει προσκολλημένος στο παρελθόν

σύγχυση /ˈsiŋ.çi.si/ (n)
confusió

σύδεντρο /ˈsi.ðen.dɾo/ (n)
boscatge

σύζευξη /ˈsi.zef.ksi/ (n)
conjunció
  η ένωση διά του γάμου

σύζυγος (n)
marit, cònjuge
  (οικογένεια) ο άντρας ή η γυναίκα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι

σύκο /ˈsi.ko/ (n)
figa

σύλληψη (n)
arrest
  η, από αρμόδια όργανα, αφαίρεση της ελευθερίας και ο περιορισμός των κινήσεων ενός ατόμου που θεωρείται ύποπτο
  η συνένωση ωαρίου και σπερματοζωαρίου με αποτέλεσμα τη δημιουργία αρχικού κυττάρου οργανισμού
  (κατ’ επέκταση) (μεταφορικά) η αρχική νοητική αναπαράσταση μιας ιδέας

σύλλογος /ˈsi.lo.ɣos/ (n)
associació

σύμβαση /ˈsiɱ.va.si/ (n)
convenció
  (συνήθως στον πληθυντικό) η γραπτή ή άγραφη συμφωνία μεταξύ των μελών μιας ομάδας ή κοινωνίας ότι θα υιοθετήσουν ορισμένες συνήθειες ή πρακτικές
  γραπτό κείμενο συμφωνίας - συνθήκης με δεσμευτική ισχύ για όσους το υπέγραψαν

σύμβολο /ˈsiɱ.vo.lo/ (n)
símbol

σύμμαχος /ˈsi.ma.xos/ (n)
aliat

σύμπαν (n)
univers

σύμπλεγμα (n)
complex

σύμπλευση (n)
navegació

σύμπνοια (n)
acord

σύμπραξη /ˈsim.bra.ksi/ (n)
col·laboració

σύμπτωμα /ˈsiɱ.pto.ma/ (n)
símptoma

σύμπτωση /ˈsim.pto.si/ (n)
accident

σύμφυρση (n)
agregat
  η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του συμφύρω, η άτακτης ανάμειξης στοιχείων χωρίς ουσιαστική σύνδεση
contaminació
  (γραμματική) το γραμματικό φαινόμενο ή το σχήμα λόγου κατά το οποίο δύο συντάξεις αναμειγνύονται δημιουργώντας μια υβριδική

σύμφυτο (n)
consolda

σύμφωνα /ˈsiɱ.fo.na/ (adv)
apropiadament

σύμφωνο /ˈsiɱ.fo.no/ (n)
consonant
  (γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος που παράγεται από το στένεμα ή τη φραγή του αέρα από τα φωνητικά όργανα

σύμφωνοι /ˈsiɱ.fo.ni/
consens

σύναξη (n)
aplec

σύναψη (n)
sinapsi
  η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού συνάπτω
  η γραμμή ή το σημείο ένωσης
  (νευροεπιστήμη)

σύνδεση (n)
connexió
  η ένωση δυο ή περισσότερων πραγμάτων

σύνδεσμος (n)
conjunció
  (πληροφορική) link: ο υπερσύνδεσμος σε ένα υπερκείμενο, που οδηγεί σε άλλο υπερκείμενο, όπως οι σύνδεσμοι σε μια γλώσσα σήμανσης σαν την HTML

σύνδρομο /ˈsin.ðɾo.mo/ (n)
síndrome

σύνδρομο Down
síndrome de Down

σύνεδρος /ˈsi.ne.ðɾos/ (n)
congressista

σύνεργα
faramalla

σύνεργο (n)
cisellar

σύνεση (n)
prudència

σύνθεση (n)
síntesi
composició
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) η χρήση αντικειμένων που περιέχουν άλλα αντικείμενα ως μέλη δεδομένων

σύνθετη εντολή
bloc

σύνθετος (adj)
compost

σύνθημα (n)
eslògan

σύννεφο /ˈsi.ne.fo/ (n)
núvol

σύνοδος /ˈsi.no.ðos/ (n)
sessió
  περίοδος λειτουργίας ενός συλλογικού θεσμού
conjunció
  τακτική ή έκτακτη συνάντηση των ηγετών ή των αντιπροσώπων χωρών που μετέχουν σε ένα διεθνή οργανισμό
  (αστρονομία) το ουράνιο φαινόμενο κατά το οποίο δύο ουράνια σώματα εμφανίζονται στο ίδιο ουράνιο μήκος σε σχέση με τον γήινο παρατηρητή.

σύνοδος κορυφής
cim

σύνολο /ˈsi.no.lo/ (n)
conjunt
  (μαθηματικά, θεωρία συνόλων) η συλλογή στοιχείων που είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους αλλά που αξιωματικά θεωρούμε ως μία ολότητα ή ενότητα

σύνορο /ˈsi.no.ɾo/ (n)
frontera

σύνοψη (n)
resum

σύνταγμα /ˈsin.da.ɣma/ (n)
constitució
  (νομικός όρος) ο θεμελιώδης νόμος μιας δημοκρατικής πολιτείας
regiment
  (στρατιωτικός όρος) μονάδα του στρατού ξηράς, μεγαλύτερη από το τάγμα, που αριθμεί περί τους 1.000 άνδρες

σύνταξη /ˈsin.da.ksi/ (n)
jubilació
  η αποχώρηση από την εργασιακή ζωή και η οικονομική επιβίωση με τη μηνιαία είσπραξη ενός ποσού που καταθέτει ο ασφαλιστικός και συνταξιοδοτικός φορέας του πρώην εργαζόμενου
pensió
  το ποσό που εισπράττει μηνιαία ένας συνταξιούχος από τον ασφαλιστικό ή συνταξιοδοτικό φορέα του ή το κράτος όταν για λόγους ηλικίας, ή ατυχήματος ή άλλους, παύει να εργάζεται και δικαιούται να συνταξιοδοτηθεί
sintaxi
  (μαθηματικά, λογική) καθορισμός των επιτρεπτών ακολουθιών συμβόλων

σύντμηση (n)
retall

σύντομα (adv)
aviat

σύντομος /sin.do.mos/ (adj)
breu

σύντροφος /ˈsin.dɾo.fos/ (n)
company, parella

σύριγγα (n)
xeringa

σύρμα /ˈsiɾ.ma/ (n)
filferro

σύρραξη (n)
conflicte

σύρτης (n)
forrellat

σύσκεψη /ˈsi.sce.psi/ (n)
reunió

σύσπαση (n)
contracció

σύσσωμος /ˈsi.so.mos/ (adj)
cada

σύσταση /sístasi/ (n)
composició
  το υλικό ή οι ουσίες από τις οποίες αποτελείται κάτι
  (συνεκδοχικά) τα μέλη ή τα όργανα από τα οποία αποτελείται ένα σύνθετο σύνολο
presentació
  (πληθυντικός) η γνωστοποίηση από κάποιον του ονόματος, του επαγγέλματος ή κάθε άλλης ιδιότητας ενός προσώπου που θεωρείται απαραίτητη στην πρώτη συνάντησή του με κάποιον τρίτο
recomanació
  έγγραφο, που παρέχεται από τον εργοδότη συνήθως, το οποίο πιστοποιεί τις ικανότητες ενός ατόμου και την προηγούμενη επαγγελματική ή άλλου είδους εμπειρία του
  προτροπή ή συμβουλή σε κάποιον, για να ενεργήσει σε κάτι ή να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά
  η άσκηση κριτικής που συνοδεύεται από υποδείξεις

σύστημα /ˈsi.sti.ma/ (n)
sistema

σύφιλη /ˈsi.fi.li/ (n)
sífilis

σώας τας φρένας
enginy

σώβρακο /ˈso.vɾa.ko/ (n)
bragues

σώζω /ˈso.zo/ (v)
salvar

σώμα /ˈso.ma/ (n)
cos

σώνω (v)
acabar-se
  (μέσο) σώνομαι : τελειώνω

σώος και αβλαβής /ˈso.os ce a.vlaˈvis/
sa i estalvi

τάβλα /ˈta.vla/ (adv)
bord

τάβλι (n)
backgammon

τάγμα (n)
batalló
  μονάδα του στρατού ξηράς μικρότερη από το σύνταγμα και μεγαλύτερη από λόχο, που διοικείται από ταγματάρχη και αριθμεί περίπου 300 άνδρες
orde
  κοινότητα μοναχών της καθολικής εκκλησίας που είχαν αυστηρούς κανόνες διαβίωσης

τάζω (v)
prometre

τάιγκα /ˈta.i.ɡa/ (n)
taigà

τάλαντο (n)
talent

τάλκης (n)
talc

τάμα (n)
desig
  το τάξιμο, η υπόσχεση που δίνεται σε κάποια ανώτερη δύναμη, προκειμένου να μας εκπληρώσει μια επιθυμία μας

τάξη /ˈta.ksi/ (n)
classe
  (ταξινομία) υποδιαίρεση ταξινομικής βαθμίδας ανώτερη από την οικογένεια και χαμηλότερη από την ομοταξία

τάπα (n)
gorra

τάπητας /ˈta.pi.tas/ (n)
catifa

τάρανδος (n)
ren

τάρτα (n)
pastís

τάση /ˈta.si/ (n)
tendència

τάσι /ˈta.si/ (n)
embellidor de roda

τάσσομαι /ˈta.so.me/ (v)
resultar
  τοποθετούμαι, παίρνω θέση υπέρ ή κατά κάποιου

τάστο (n)
llindar

τάφος /ˈta.fos/ (n)
sepulcre

τάφρος /ˈta.fɾos/ (n)
fossat

τέθριππο (n)
quadriga

τέκνο /ˈtek.no/ (n)
fill
  (μουσική) είδος ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής

τέλεια (adv)
perfectament

τέλειος (adj)
complet

τέλμα /ˈtel.ma/ (n)
aiguamoll

τέλος /ˈte.los/ (n)
final
  το σημείο πέραν του οποίου δε συνεχίζεται μια ενέργεια ή ένα πράγμα, το έσχατο σημείο, το πέρας
  (οικονομία) ο φόρος, ο δασμός (συνήθως στον πληθυντικό: τα τέλη)

τέλος καλό, όλα καλά
tot va bé si acaba bé

τέλος πάντων
de qualsevol manera
  δήλωση ότι συμβιβαζόμαστε επιφανειακά με τα προηγούμενα

τέμνω (v)
aigualir

τέμπο /ˈtem.po/ (n)
temps

τένις (n)
tennis

τένοντας /ˈte.non.das/ (n)
tendó

τέντα (adv)
tendal
  ορθάνοιχτα

τέντωμα /ˈten.do.ma/ (n)
tram

τέρας (n)
monstre
  φανταστικό ζώο που δεν υπάρχει και είναι μεγάλο και τρομακτικό

τέρβιο (n)
terbi

τέρμα /ˈteɾ.ma/ (n)
fi
  το τέλος μιας διαδρομής
porteria
  (αθλητισμός) χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κατακόρυφα δοκάρια (σε μερικά αθλήματα, δύο κατακόρυφα και ένα οριζόντιο), μέσα από τον οποίο πρέπει να περάσει η μπάλα για να σημειωθεί γκολ

τέσσερα /ˈte.se.ɾa/
quatre

τέτανος (n)
tètanus

τέταρτο (n)
fer ganxet

τέταρτος
quart

τέτοιος
tal

τέφρα /ˈte.fɾa/ (n)
cendra

τέφρα σόδας
sosa

τέχνασμα /ˈte.xna.zma/ (n)
artifici

τέχνεργο (n)
artefacte

τέχνη /ˈte.xni/ (n)
art

τήκω (v)
fondre

τήξη (n)
font tipogràfica

τίγρη (n)
Tigre, tigre

τίθεμαι (v)
situar

τίμημα (n)
preu

τίμιος (adj)
honest

τίναγμα (n)
sacsejada

τίποτα
res

τίτλος (n)
títol
  φράση ή λέξη που καθορίζει κάποιο βιβλίο ή, γενικά, κάποιο έργο

τα βγάζω πέρα
campar

τα λέμε /ta‿ˈle.me/
fins aviat

τα φέρνω βόλτα
campar

τα χάνω
perdre el cap

ταΐζω (v)
alimentar

ταίριασμα /ˈteɾ.ʝa.zma/ (n)
concordança

ταβάνι /taˈva.ni/ (n)
sostre

ταβέρνα (n)
taverna

ταβλάς (n)
altiplà

ταγάρι (n)
morral
  σακίδιο με την τροφή των ζώων για τάισμα

ταγέρ /taˈʝeɾ/ (n)
disfressa

ταγή /taˈʝi/ (n)
pinso

ταγκάρω (v)
etiquetar

ταγκό (n)
tango

ταγματάρχης (n)
major

ταινία /teˈni.a/ (n)
pel·lícula
  (κινηματογράφος) κινηματογραφικό έργο με μεγάλη ή μικρή διάρκεια

ταινία μικρού μήκους /teˈni.a miˈkɾu ˈmi.kus/
curtmetratge

ταιριάζω /teɾˈʝa.zo/ (v)
ajust
convenir
  (απρόσωπο) ταιριάζει: αρμόζει, πρέπει

ταιριαστός /teɾ.ʝaˈstos/ (adj)
assortit

τακάκι (n)
pastilla de fre

τακούνι /taˈku.ni/ (n)
taló

τακτικά (adv)
regularment

τακτική /ta.ktiˈci/ (n)
tàctica

τακτικιστής (n)
estrateg

τακτικό αριθμητικό
nombre ordinal

τακτικός /ta.ktiˈkos/ (adj)
tàctic

τακτοποίηση (n)
acord

τακτοποιώ (v)
endreçar
  βάζω σε τάξη αντικείμενα

ταλάντωση /taˈlan.do.si/ (n)
oscil·lació

ταλέντο /taˈlen.do/ (n)
talent

ταλαιπωρία (n)
enuig

ταλαιπωρημένος
aflicte

ταλαιπωρώ (v)
capficar

ταλανίζω (v)
torturar

ταλαντεύομαι (v)
oscil·lar

ταλαντεύω (v)
balancejar

ταλαντοσκόπιο (n)
àmbit

ταλαντούχος (adj)
talentós

ταμάρινδος (n)
tamerinde

ταμίας /taˈmi.as/ (n)
caixer
tresorer
  (επάγγελμα) ο έμμισθος υπάλληλος που ασχολείται με την οικονομική διαχείριση μιας εταιρείας, ενός οργανισμού, ενός ιδρύματος

ταμειακή μηχανή
caixa registradora

ταμειακή ροή
flux de caixa

ταμιευτήρας (n)
dipòsit

ταμιευτήριο /ta.mi.eˈfri.ɾi.o/ (n)
caixa d'estalvis

ταμπά (n)
fumar

ταμπέλα (n)
alferes

ταμπλέτα (n)
prestatge

ταμπλό (n)
pissarra

ταμπλόιντ (n)
tabloide

ταμπουρώνω /ta.buˈɾo.no/ (v)
amputar

ταμπού (n)
tabú

ταμπούρι /taˈbu.ɾi/ (n)
atrinxerament

ταμπούρλο /ta(m)ˈbuɾ.lo/ (n)
bateria

ταμπούρο (n)
caixa
  (μουσικό όργανο) τύμπανο με ειδικό έλασμα, ταμπούρλο

ταμπόν /taˈbon/ (n)
tampó
  κουτί με μαλακό περιεχόμενο στο οποίο βάζουμε μελάνι για τις σφραγίδες
tamponar
  (ιατρική) ειδική γάζα για τον περιορισμό ή το σταμάτημα της ροής του αίματος
  είδος κυλινδρικής σερβιέτας

τανάλια /taˈna.ʎa/ (n)
tenalles

τανάπαλιν (adv)
viceversa

τανζανικός (adj)
tanzana

ταντάλιο (n)
tàntal

ταξί (n)
taxi

ταξίαρχος (n)
brigadier

ταξίδι /taˈksi.ði/ (n)
viatge

ταξίμετρο (n)
taxímetre

ταξιανθία (n)
inflorescència

ταξιαρχία /ta.ksi.arˈçi.a/ (n)
brigada

ταξιδεύω /ta.ksiˈðe.vo/ (v)
viatjar

ταξιδιωτικός (adj)
viatger

ταξιδιώτης /ta.ksiˈðʝo.tis/ (n)
viatger

ταξιθέτης /ta.ksiˈθe.tis/ (n)
uixer

ταξικός (adj)
aula

ταξινομία /ta.ksi.noˈmi.a/ (n)
taxonomia

ταξινομητής (n)
classificador

ταξινομικός (adj)
taxonòmic

ταξινομώ /ta.ksi.noˈmo/ (v)
classificar

ταξινόμηση /ta.ksiˈno.mi.si/ (n)
classificació

ταξιτζής (n)
conductor

ταπέτο (n)
estora

ταπί (adv)
escurat

ταπείνωση (n)
humiliació

ταπεινά (adv)
humilment

ταπεινοφροσύνη (n)
humilitat

ταπεινός /ta.piˈnos/ (adj)
humil

ταπεινότητα /ta.piˈno.ti.ta/ (n)
humilitat

ταπεινώνω (v)
humiliar

ταπετσάρω (v)
entapissar

ταπετσαρία (n)
paper d'empaperar

ταπώνω (v)
atapeir

ταράζω /taˈɾa.zo/ (v)
agitar

ταράτσα /taˈɾa.t͡sa/ (n)
terrat

ταρίφα (n)
taxa

ταραγμένος /ta.ɾaɣˈme.nos/
agitat

ταρακουνώ /ta.ɾa.kuˈno/ (v)
sacseig

ταραντούλα (n)
taràntula

ταραξίας (n)
agitador

ταραχή /ta.ɾaˈçi/ (n)
alteració

ταριχεύω (v)
embalsamar

ταρσανάς (n)
drassana

ταρσός (n)
tars

ταρτάν /taɾˈtan/ (n)
tartana

ταστιέρα (n)
tecla

ταταρικός (adj)
tàtar

τατουάζ /ta.tuˈaz/ (n)
tatuatge

τατουέρ (n)
tatuador

ταυ /taf/ (n)
tau
  Το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου (τ, κεφαλαίο: Τ). (Ν.Ελληνικής)

ταυρίνη (n)
taurí

ταυρομάχος /ta.vɾoˈma.xos/ (n)
matador

ταυρομαχία /ta.vɾo.maˈçi.a/ (n)
cursa

ταυτίζομαι (v)
coincidir

ταυτίζω /taˈfti.zo/ (v)
identificar

ταυτολογία /ta.fto.loˈɣi.a/ (n)
tautologia

ταυτοποιώ (v)
distingir

ταυτοχρονία (n)
simultaneïtat

ταυτοχρονισμός (n)
simultaneïtat

ταυτόσημος (adj)
equivalent

ταυτότητα /taˈfto.ti.ta/ (n)
identitat

ταυτόχρονα /taˈfto.xɾo.na/ (adv)
simultàniament

ταυτόχρονος /taˈfto.xɾo.nos/ (adj)
simultani

ταφή /taˈfi/ (n)
enterrament

ταφτάς (n)
tafetà

ταφόπλακα (n)
làpida

ταχθείς
categoria
  που έχει ταχθεί υπέρ κάποιου ή μιας ιδέας, που είναι ταγμένος εναντίον κάποιου

ταχυδακτυλουργία /ta.çi.ða.kti.luɾˈʝi.a/ (n)
joc de mans

ταχυδακτυλουργός /ta.çi.ða.kti.luɾˈɣos/ (n)
il·lusionista

ταχυδρομείο /ta.çi.ðɾoˈmi.o/ (n)
correu
  η κρατική ή δημόσια υπηρεσία που παραλαμβάνει, μεταφέρει και παραδίδει επιστολές και δέματα

ταχυδρομικός /ta.çi.ðɾo.miˈkos/ (adj)
postal
  που ανήκει ή σχετίζεται με το ταχυδρομείο ή με ταχυδρόμηση

ταχυδρομώ /ta.çi.ðɾoˈmo/ (v)
enviar

ταχυδρόμος /ta.çiˈðɾo.mos/ (n)
carter

ταχυκαρδία /ta.çi.kaɾˈði.a/ (n)
taquicàrdia

ταχυμεταφορά (n)
correu

ταχυμεταφορέας (n)
correu

ταχυμετρικός (adj)
taquimètric

ταχυφαγείο /ta.çi.faˈʝi.o/ (n)
menja ràpid

ταχυόνιο (n)
taquió

ταχύμετρο /taˈçi.me.tro/ (n)
compta-revolucions
  (τεχνολογία) όργανο που μετρά και καταγράφει την ταχύτητα ενός οχήματος (καθώς και τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν)

ταχύτερος (adj)
dejunador

ταχύτητα (n)
velocitat

ταψί (n)
enfornar

ταϊβανέζικος (adj)
taiwanesa

ταϊλανδικά (n)
tailandès

ταϊλανδικός (adj)
tailandès

ταϊτιανά (n)
tahitià

ταύρος (n)
brau, tawro, toro

ταύτιση (n)
identificació

τείνω (v)
tendir
  έχω την τάση· για φαινόμενα που βαθμιαία εξελίσσονται προς μία ορισμένη κατεύθυνση
inclinar
  κλίνω προς κάτι, όπως μία άποψη
apuntar
  αποβλέπω, αποσκοπώ σε κάτι

τείχος /ˈti.xos/ (n)
mur

τείχος προστασίας
tallafoc

τεγίδα (n)
corretja

τεθωρακισμένος /te.θo.ɾa.ciˈzme.nos/
blindat

τεκμήριο (n)
prova

τεκμαίρομαι /teˈkme.ɾo.me/ (v)
adoptar

τεκμηρίωση /te.kmiˈɾi.o.si/ (n)
documentació

τεκμηριώνω /te.kmi.ɾiˈo.no/ (v)
documentar

τεκνό (n)
baró

τεκτονικός /te.kto.niˈkos/ (adj)
francmaçònic

τελεία (n)
punt
  σημείο στίξης που σηματοδοτεί το τέλος μιας πρότασης

τελεία και παύλα
i punt

τελείως /teˈli.os/ (adv)
enterament

τελείωση /teˈli.o.si/ (n)
acabament
  ολοκλήρωση, περάτωση έργου

τελειοθηρία (n)
perfeccionisme

τελειομανής /te.li.o.maˈnis/ (n)
perfeccionista

τελειομανία (n)
perfeccionisme

τελειοποιώ /te.li.o.piˈo/ (v)
perfeccionar

τελειωτικός /te.li.o.tiˈci/ /te.li.o.tiˈko/ /te.li.o.tiˈkos/ (adj)
final

τελειότητα /te.liˈo.ti.ta/ (n)
perfecció

τελειώνω /teˈli.o.no/ /teˈʎo.no/ (v)
acabar
  (μεταβατικό) ολοκληρώνω μια εργασία
  ολοκληρώνομαι

τελεολογία (n)
teleologia

τελεσίγραφο (n)
ultimàtum

τελεσίδικος /te.leˈsi.ði.ci/ /te.leˈsi.ði.ko/ /te.leˈsi.ði.kos/ (adj)
definitiu

τελεσφόρηση (n)
acompliment

τελεσφόρος /te.leˈsfo.ɾos/ (adj)
efectiu

τελετή /te.leˈti/ (n)
cerimònia

τελετουργικό /te.le.tuɾ.ʝiˈko/ (n)
ritual

τελετουργικός (adj)
ritual

τελευταία (adv)
últimament

τελευταίος /te.leˈfte.os/ (adj)
darrer, últim
  που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελικά (adv)
finalment

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (adj)
final
  που είναι στο τέλος, ο τελευταίος

τελικός /te.liˈci/ /te.liˈko/ /te.liˈkos/ (n)
final
  (σε αθλήματα) ο τελευταίος αγώνας που θα κρίνει τον πρώτο από τον δεύτερο

τελλούριο (n)
tel·luri

τελματώδης (adj)
fangós

τελματώνω (v)
empantanar

τελωνείο (n)
duana

τελωνειακός (n)
duaner
  (επάγγελμα) που εργάζεται σε τελωνείο

τελώ (v)
celebrar

τελώνης (n)
duaner

τεμαχίζω /te.maˈçi.zo/ (v)
dividir

τεμενάς /te.meˈnas/ (n)
reverència

τεμπέλης /temˈbe.lis/ (n)
mandrós, gandul
  τεμπέλης
  (ιδιωματισμός, μεταφορικά) ο παίκτης παρτίδας πρέφας που διαδοχικά δεν παίζει όταν έρχεται η σειρά του να μοιράσει τα φύλλα της τράπουλας (όποτε σε παρτίδα παίζουν τέσσερις παίκτες, αντί των κανονικών τριών)
  (προφορικό) θήκη αντικειμένων ανάμεσα στο κάθισμα του οδηγού και του συνοδηγού του αυτοκινήτου, το υποβραχιόνιο

τεμπέλικα (adv)
mandrosament

τεμπέλικος (adj)
indolent

τεμπελιά /tem.beˈʎa/ (n)
mandra

τεμπεσίρι (n)
creta

τενέσιο (n)
tennes

τενεκές /te.neˈces/ (n)
llauna

τενεκεδένιος /te.ne.ceˈðe.ɲos/ (adj)
llauna

τενοντίτιδα (n)
tendinitis

τεντωμένος
tesar

τεντώνω /tenˈdo.no/ (v)
estendre

τεράστιος /teˈɾa.sti.os/ (adj)
enorme

τερέβινθος (n)
terebint

τερέτισμα (n)
piulada

τερατογόνος (adj)
teratogen

τερατολογία (n)
teratologia

τερατολογικός (adj)
teratològic

τερατώδης /te.ɾaˈto.ðes/ /te.ɾaˈto.ðis/ (adj)
monstruós

τερεβινθίνη (n)
aiguarràs

τερετίζω (v)
piulada

τερματίζω /teɾ.maˈti.zo/ (v)
acabar

τερματικό (n)
terminal

τερματοφύλακας (n)
porter

τερπένιο (n)
terpè

τερτίπι /teɾˈti.pi/ (n)
ardit

τεσσάρι (n)
quatre

τεσσαρακοστή /te.sa.ɾa.koˈsti/ (n)
quarantena

τεσσαρακοστός (adj)
quarantè

τεστ Παπανικολάου
frotis de Papanicolau

τεστοστερόνη (n)
testosterona

τεταγμένη (n)
ordenada

τεταρτημόριο /te.taɾ.tiˈmo.ɾi.o/ (n)
quadrant

τεταρτογενής (adj)
quaternari

τετμημένη (n)
abscissa

τετμημένος
cupè

τετράγωνο /teˈtɾa.ɣo.no/ (n)
quadrat
  (γεωμετρία) παραλληλόγραμμο που είναι ορθογώνιο και ρόμβος, έχει δηλαδή τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες
  (πολεοδομία) το τμήμα μιας περιοχής που σχηματίζεται από τέσσερις δρόμους χωρίς άλλο δρόμο να το διαπερνά

τετράγωνος /teˈtɾa.ɣo.ni/ /teˈtɾa.ɣo.no/ /teˈtɾa.ɣo.nos/ (adj)
quadrat

τετράδα (n)
quatre

τετράδιο /teˈtɾa.ði.o/ (n)
llibreta

τετράδυμα
quadrigèmin

τετράδυμος (n)
quadrigemin

τετράεδρο (n)
tetràedre

τετράκις (adv)
quadruplicar

τετράπλευρο (n)
quadrilàter

τετράπλευρος (adj)
quadrilàter

τετράποδο /teˈtɾa.po.ðo/ (n)
quadrúpede

τετράστιχο (n)
quartet

τετράστιχος /teˈtɾa.sti.xos/ (adj)
quartet

τετρα- /te.tɾa/
tetra-

τετραγωνικός (adj)
quadrat

τετραδόνιο (n)
quaternió

τετρακινητήριος (adj)
quadrimotor

τετρακόσια
quatre-cents

τετραλογία /te.tɾa.loˈʝi.a/ (n)
tetralogia

τετραπέρατος (adj)
intel·ligent

τετραρχία /te.tɾaɾˈçi.a/ (n)
tetrarquia

τετραϋδροκανναβινόλη (n)
tetrahidrocannabinol

τετριμμένος
banal

τευτονικός (adj)
teurònic

τεφαρίκι (n)
bocí

τεφτέρι (n)
llibre de comptabilitat

τεχνήτιο (n)
tecneci

τεχνίτης (n)
artesà

τεχνητή γλώσσα
llengua artificial
  (γλωσσολογία) γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη για συγκεκριμένη επικοινωνία, με αυστηρή διατύπωση, ώστε να αποφεύγονται οι ασάφειες της φυσικής γλώσσας της οποίας και είναι υποσύνολο

τεχνητή νοημοσύνη /te.xniˈti no.i.moˈsi.ni/
intel·ligència artificial

τεχνητός (adj)
artificial

τεχνικά /te.xniˈka/ (adv)
tècnicament

τεχνική /te.çniˈci/ (n)
tècnica

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (adj)
tècnic

τεχνικός /te.xniˈci/ /te.xniˈko/ /te.xniˈkos/ (n)
tècnic

τεχνοκράτης /te.xnoˈkɾa.tis/ (n)
tecnòcrata

τεχνοκράτισσα (n)
tecnòcrata

τεχνοκρατία /te.xno.kɾaˈti.a/ (n)
tecnocràcia

τεχνοκρατικός (adj)
tecnocràtic

τεχνολογία /the.xno.loˈʝi.a/ (n)
tecnologia

τεχνολογία αιχμής
capdavanter

τεχνολογικά /te.xno.lo.ʝiˈka/ (adv)
tecnològicament

τεχνολογικός /the.xno.lo.ʝiˈkos/ (adj)
tecnològic

τεχνολογώ (v)
analitzar

τεχνουργώ /te.xnuɾˈɣo/ (v)
fer a mà

τεχνούργημα (n)
artefacte

τεύτλο (n)
remolatxa

τεύχος /ˈtef.xos/ (n)
exemplar

τζάκι /ˈd͡za.ci/ (n)
llar

τζάμι /ˈd͡za.mi/ (n)
vidre

τζάμπολ (n)
salt entre dos

τζάνερο /ˈd͡za.ne.ɾo/ (n)
ous

τζάουλ /ˈd͡za.u.l/ (n)
joule

τζίβα /ˈd͡zi.va/ (n)
crin

τζίρος (n)
panada

τζίτζικας /ˈd͡zi.d͡zi.kas/ (n)
cigala

τζίτζιφο /ˈdzi.dzi.fo/ (n)
gínjol

τζαζ (n)
jazz

τζαμάρω (v)
esmaixada

τζαμάς /d͡zaˈmas/ (n)
vidrier

τζαμί /d͡zaˈmi/ (n)
mesquita

τζαμπάζης (n)
acròbata

τζατζίκι /d͡zaˈd͡zi.ci/ (n)
tzatziki

τζελ (n)
gel

τζερτζελές /dzer.dzeˈles/ (n)
aldarull

τζετ /ˈdzet/ (adv)
atzabegenc
  (αργκό) πολύ ωραία, τέλεια

τζιν (n)
ginebra

τζιτζιμπίρα (n)
gínger

τζιτζιφιά /dzi.dzi.ˈfça/ (n)
ginjoler

τζιχάντ (n)
gihad

τζογαδόρος (n)
jugador

τζούρα /ˈd͡zuɾa/ (n)
xarrup

τζούφιος /ˈd͡zu.fços/ (adj)
buit

τζόγος (n)
actuació
  χαρτοπαιξία
  το κενό που υπάρχει ανάμεσα σε δύο αντικείμενα που δεν έχουν ταιριάξει ακριβώς, όπως πρέπει

τζόκεϊ (n)
genet

τηγάνι /tiˈɣa.ni/ (n)
paella

τηγανίζω (v)
fregir

τηγανίτα (n)
crep

τηγανητός /ti.ɣa.niˈtos/ (adj)
fregit

τηλέγραφος /tiˈle.ɣɾa.fos/ (n)
telègraf
  (τεχνολογία) σύστημα επικοινωνίας που μεταδίδει γραπτά μηνύματα κωδικοποιημένα με το αλφάβητο Μορς και λειτουργεί με την αποστολή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ δύο σταθμών

τηλέφωνο /tiˈle.fo.no/ (n)
telèfon

τηλε-
tele-

τηλεγράφημα /ti.leˈɣɾa.fi.ma/ (n)
telegrama

τηλεγραφία (n)
telegrafia

τηλεειδοποιητής /ti.le.i.ðo.pi.iˈtis/ (n)
cercapersones

τηλεθέαση /ti.leˈθe.a.si/ (n)
audiència

τηλεθεατής /ti.le.θe.aˈtis/ (n)
teleespectador

τηλεκατευθυνόμενος
control remot

τηλεκπαίδευση /ti.lekˈpe.ðef.si/ (n)
educació a distància

τηλεμάρκετινγκ (n)
telemàrqueting

τηλεματική (n)
telemàtica

τηλεμαχία (n)
debat

τηλενουβέλα (n)
telenovel·la

τηλεομοιοτυπία /ti.le.o.mi.o.tiˈpi.a/ (n)
fax

τηλεοπτικός (adj)
televisiu

τηλεπάθεια /tileˈpaθia/ (n)
telepatia

τηλεπαθητικός (adj)
telepàtic

τηλεπαιχνίδι /ti.le.peˈxni.ði/ (n)
joc televisat

τηλεπληροφορική (n)
telemàtica

τηλεργάζομαι (v)
teletreballar

τηλεργασία (n)
teletreball

τηλεσκάφος (n)
VANT

τηλεσκουπίδι (n)
telebrossa

τηλεσκόπιο /ti.leˈsko.pi.o/ (n)
telescopi

τηλεφωνία (n)
telefonia
  οι επιστημονικές, τεχνικές, εμπορικές και εφαρμοστικές γνώσεις γύρω από την χρήση τηλεφώνου

τηλεφωνικός /ti.le.fo.niˈkos/ (adj)
telefònic

τηλεφωνώ /ti.le.foˈno/ (v)
telefonar

τηλεφώνημα (n)
connexió

τηλεχειρίζομαι (v)
telecomandar

τηλεχειριστήριο /ti.le.çi.ɾisˈti.ɾi.o/ (n)
comandament a distància

τηλεόραση /ti.leˈo.ɾa.si/ (n)
televisió

τηρώ /tiˈɾo/ (v)
observar

της μόδας
a la moda

τι
com

τιθασεύω /ti.θaˈse.vo/ (v)
domar
  εξημερώνω άγριο ζώο

τικ (n)
tec
  το ξύλο του ομώνυμου δένδρου, που είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό

τικ τακ /ˈtik ˈtak/ (n)
tic tac

τιμάριθμος /tiˈma.ɾi.θmos/ (n)
indici

τιμάω /tiˈma.o/ (v)
honrar, honorar

τιμή (n)
preu
  η προσωπική αντίληψη κάποιου για τη δική του αξία που απορρέει από τη φύση του ως ανθρώπου

τιμή αλήθειας
valor vertader

τιμή κατατεμαχισμού
coixinet

τιμητής (n)
censora

τιμητικός (adj)
honorari

τιμιότητα /ti.miˈo.ti.ta/ (n)
honestedat

τιμολόγηση (n)
fixació

τιμολόγιο /ti.moˈlo.ʝi.o/ (n)
factura

τιμονιέρης (n)
timoner

τιμωρία (n)
càstig

τιμωρημένος
en suspens

τιμωρώ (v)
castigar, punir

τιμόνι /tiˈmo.ni/ (n)
volant

τιμώμενος
honorat

τινάζω (v)
sacsejar

τινάζω τα πέταλα
dinyar-la

τιράζ (n)
arrancar

τιραμισού /ti.ɾa.miˈsu/ (n)
tiramisú

τιρμπουσόν (n)
llevataps

τις
com + comp., comp.
  το θηλυκό οριστικό άρθρο στην αιτιατική πληθυντικού

τις προάλλες
escletxa

τιτάνιο (n)
titani

τιτίνη /tiˈti.ni/ (n)
titin

τιτλοφορώ (v)
donar el dret

τμήμα (n)
secció

τμηματάρχης /tmi.maˈtaɾ.çis/ (n)
cabota

το
això
  (δεικτική αντωυνμία)

το βάζω στα πόδια
esvair-se

το κερασάκι στην τούρτα /to‿ceɾaˈsaci stin‿ˈduɾta/
la cirereta del pastís
  κάτι που θα μπορούσε να λείπει, επιτείνει τη σημασία του περιττού, το επιπλέον, που κάνει κάτι καλό καλύτερο (ή, ειρωνικά, κάτι άσχημο χειρότερο)

το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν
com més curt, millor; la brevetat i l'exactitud són una virtut; poques paraules / raons i ben dites; poquet i bo

το σκάω /to‿ˈska.o/
esvair-se

τοίχος /ˈti.xos/ (n)
paret, mur

τοίχωμα /ˈti.xo.ma/ (n)
paret

τοις μετρητοίς
efectiu

τοιχογραφία /ti.xo.ɣraˈfi.a/ (n)
mural

τοκετός /to.ceˈtos/ (n)
part

τοκογλυφία (n)
usura

τοκομερίδιο (n)
interesso

τολμηρός /tol.miˈɾos/ (adj)
atrevit

τολμηρότητα (n)
agosarat

τολουόλιο (n)
metilbenzè

τομάρι (n)
canalla
  (υβριστικό) ο παλιάνθρωπος, ο τιποτένιος

τομέας /toˈme.as/ (n)
sector

τομή /toˈmi/ (n)
tall
intersecció
  (πληροφορική: βάσεις δεδομένων, στη σχεσιακή άλγεβρα) ειδική περίπτωση της θεωρίας συνόλων, όπου τα σύνολα είναι οι σχέσεις, οι οποίες περιέχουν ως στοιχεία πλειάδες

τομογραφία (n)
tomografia

τονίζω /toˈni.zo/ (v)
emfasitzar

τονικός /to.niˈkos/ (adj)
tonal

τονικότητα (n)
tonalitat

τονισμός (n)
accentuació

τονώνω (v)
assegurar

τοξίνη /toˈksi.ni/ (n)
toxina

τοξικολογία (n)
toxicologia

τοξικολογικός (adj)
toxicològic

τοξικολόγος (n)
toxicòleg

τοξικομανής /to.ksi.ko.maˈnes/ /to.ksi.ko.maˈnis/ (adj)
drogoaddicte

τοξικός (adj)
tòxic

τοξικότητα (n)
toxicitat

τοξοβολία (n)
tir amb arc

τοξότης (n)
arquer

τοπάζι /toˈpa.zi/ (n)
topazi

τοπίο /toˈpi.o/ (n)
paisatge

τοπικισμός (n)
regionalisme

τοπικιστικός (adj)
estret

τοπικός /to.piˈkos/ (adj)
local
  (πληροφορική) local: μπορεί να αναφέρεται στην τοπική μεταβλητή, στο τοπικό δίκτυο ή στον τοπικό υπολογιστή που συνδέεται σε ένα δίκτυο

τοπιογράφος (n)
paisatgista

τοπογράφηση (n)
enquestar

τοπογράφος (n)
topògraf

τοπογραφία /to.po.ɣɾaˈfi.a/ (n)
topografia

τοπογραφικός (adj)
topogràfic

τοποθεσία (n)
ubicació

τοποθετώ /to.po.θeˈto/ (v)
situar

τοπολογία (n)
topologia

τοπολογικός (adj)
topològic

τοπωνυμία (n)
toponímia
  η μελέτη των τοπικών ονομασιών, με βάση ετυμολογικές, ιστορικές και γεωγραφικές πληροφορίες

τοπωνύμιο /to.poˈni.mi.o/ (n)
topònim

τοπόσημο (n)
fita

τοροειδής (adj)
toroidal

τορπίλη /toɾˈpi.li/ (n)
torpede

τορπιλίζω /toɾ.piˈli.zo/ (v)
torpedinar

τοστ (n)
brindar

τοτέμ (n)
tòtem

του
com + comp., comp.
  (προσωπική, του ή τού) σε αυτόν, σε αυτό
  (κτητική) δηλώνει έναν κτήτορα αρσενικού ή ουδέτερου γένους

του χρόνου (adv)
l'any que ve

τουίτ (n)
tuit

τουβλάκι (n)
beneit

τουκάν (n)
tucà

τουλάχιστον /tuˈla.çi.ston/ (adv)
almenys

τουλίπα /tuˈli.pa/ (n)
tulipa

τουλούμι (n)
bot

τουμπάρω (v)
bolcar

τουναντίον (adv)
al contrari

τουπέ (n)
tupè

τουρίστας /tuˈɾi.stas/ (n)
turista

τουρίστρια (n)
turista

τουρισμός /tu.ɾiˈzmos/ (n)
turisme

τουριστικός (adj)
turístic

τουρκικά /tuɾ.ciˈka/ (n)
turc

τουρκικός (adj)
turc

τουρκμενικά (n)
turcman

τουρμπάν (n)
turbant

τουρμπάνι /tuɾˈba.ni/ (n)
turbant

τουρμπίνα (n)
turbina

τουρνικέ (n)
torniquet

τουρνουά (n)
torneig

τουρτουρίζω (v)
calfred

τουφέκι /tuˈfe.ci/ (n)
fusell, rifle

τουφεκίζω (v)
afusellar

τούβλο /ˈtu.vlo/ (n)
maó
  (οικοδομική) αντικείμενο που χρησιμεύει ως οικοδομικό υλικό· έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, κατασκευάζεται από πηλό και ψήνεται σε υψηλή θερμοκρασία

τούγια (n)
tuia

τούμπα /ˈtu.ba/ /ˈtum.ba/ (n)
tombarella
  αναποδογύρισμα του σώματος

τούμπα /ˈtum.ba/ (n)
tuba
  (μουσικό όργανο) πνευστό μουσικό όργανο, που καλύπτει τη βαθύτερη περιοχή στα χάλκινα πνευστά

τούνδρα /ˈtun.ðɾa/ (n)
tundra

τούνελ /ˈtu.nel/ (n)
túnel

τούρτα (n)
pastís

τούτι φρούτι /ˈtu.ti ˈfɾu.ti/
tutti frutti

τούτος /ˈtu.tos/
aquest

τούφα /ˈtu.fa/ (n)
floc

τράγος /ˈtɾa.ɣos/ (n)
boc

τράι /ˈtɾa.i/ (n)
assaig

τράπεζα /ˈtɾa.pe.za/ (n)
banc, banca
  (οικονομία) πιστωτικός οργανισμός που ασχολείται με χρηματοπιστωτικές εργασίες. Π.χ. δέχεται καταθέσεις ιδιωτών ή νομικών προσώπων, παραχωρεί δάνεια, διαχειρίζεται χαρτοφυλάκια για λογαριασμό των πελατών του κ.λπ.
banc
  (συνεκδοχικά) το κτήριο που στεγάζει ένα υποκατάστημα μιας τράπεζας
  (γενικότερα) ένας τόπος όπου κατατίθενται προς φύλαξη υλικά ή άυλα αγαθά προκειμένου να είναι προσιτά σε μελλοντική ζήτηση

τράπουλα /ˈtɾapula/ (n)
baralla

τράτα (n)
cercle
  ένα είδος παραδοσιακού χορού

τράχηλος (n)
cèrvix

τρέιλερ (n)
penjoll
  ρυμουλκούμενο τροχοφόρο που χρησιμοποιείται για μεταφορά αντικειμένων

τρέλα /ˈtɾe.la/ (n)
bogeria
  (ιατρική) παθολογική κατάσταση κατά την οποία διαταράσσεται η πνευματική ισορροπία και η λογική του ανθρώπου

τρέμω /ˈtɾe.mo/ (v)
tremolar
  (για φωνή) εμφανίζω ακούσιες διακυμάνσεις ή διακοπές

τρένο /ˈtɾe.no/ (n)
tren

τρέξιμο /ˈtɾe.ksi.mo/ (n)
carrera

τρέφω /ˈtɾe.fo/ (v)
alimentar

τρέχα γύρευε
incloure

τρέχω /ˈtɾe.xo/ (v)
córrer

τρέχων /ˈtɾe.xon/
actual

τρήμα /ˈtɾi.ma/ (n)
foramen

τρία /ˈtɾi.a/
tres

τρίαινα /ˈtɾi.e.na/ (n)
trident

τρίβω (v)
fregar

τρίγλωσσος /ˈtɾi.ɣlo.si/ /ˈtɾi.ɣlo.so/ /ˈtɾi.ɣlo.sos/ (adj)
trilingüe

τρίγωνο /ˈtɾi.ɣo.no/ (n)
triangle

τρίγωνος (adj)
triangular

τρίδυμος (adj)
trigemin

τρίζω /ˈtɾi.zo/ (v)
grinyolar

τρίκυκλο (n)
tricicle

τρίλιζα /ˈtɾi.li.za/ (n)
tres en ratlla

τρίμηνο (n)
trimestre
  υποδιαίρεση του σχολικού έτους στα ελληνικά γυμνάσια· στο τέλος κάθε τριμήνου οι μαθητές παίρνουν την προφορική βαθμολογία τους

τρίπλα (n)
bava

τρίποδας (n)
trípode

τρίποδο (n)
trespeus

τρίποντο (n)
triple

τρίπτυχο (n)
tríptic
  (τέχνη) εικόνα ή σειρά εικόνων ζωγραφισμένη σε τρία τμήματα, εκ των οποίων τα δύο εξωτερικά συνδέονται με μεντεσέδες και διπλώνουν / κλείνουν πάνω στο μεσαίο

τρίστρατο (n)
cruïlla

τρίτο (n)
tercer

τρίτος
tercer

τρίφτης (n)
ratllador

τρίχα /ˈtɾi.xa/ (n)
pèl

τρίχωμα (n)
pell

τρίψιμο (n)
fregament

τραβάω /tɾaˈva.o/ (v)
hissar

τραβάω τα μαλλιά μου
agarrar

τραβεστί /tɾa.veˈsti/ (adj)
transvestit

τραβιέμαι (v)
retirar

τραβολογώ (v)
arrossegar

τραγανιστός (adj)
cruixent

τραγιάσκα (n)
gorra

τραγικά (adv)
tràgicament

τραγικός /tɾa.ʝiˈkos/ (adj)
tràgic

τραγικότητα /tra.ʝiˈko.ti.ta/ (n)
caràcter

τραγουδάκι (n)
cançó infantil

τραγουδάω /tɾa.ɣuˈða.o/ (v)
cantar
  αρθρώνω λέξεις ή ήχους με ορισμένο ρυθμό και αλλαγές στη συχνότητα του ήχου, ακολουθώ μια μελωδία
  (για πουλιά) κελαηδώ, παράγω ευχάριστους και μελωδικούς ήχους

τραγουδίστρια (n)
cantant

τραγουδιστής (n)
cantaire

τραγουδοποιός (n)
compositor de cançons

τραγούδι /tɾaˈɣu.ði/ (n)
cançó

τραγωδία /tɾa.ɣoˈði.a/ (n)
tragèdia

τρακάρισμα (n)
col·lisió

τρακαδόρος /tɾa.kaˈðo.ɾos/ (n)
pidolaire

τρακτέρ (n)
tractor

τραμ /tɾam/ (n)
tramvia

τραμπάλα (n)
palanca

τρανσέξουαλ (adj)
transexual

τρανσεξουαλικότητα (n)
transsexualitat

τρανσφεμινισμός (n)
transfeminisme

τρανσφοβία (n)
transfòbia

τραντάζω /tɾanˈda.zo/ (v)
sacsejar

τρανός /tɾaˈnos/ (adj)
gran

τραπέζι /tɾaˈpe.zi/ (n)
taula
  έπιπλο με τέσσερα, συνήθως, πόδια

τραπέζιο (n)
trapezi

τραπεζίτης (n)
banquer
  (επάγγελμα) ιδιοκτήτης τράπεζας (θηλυκό τραπεζίτρια)
molar
  (ανατομία) δόντι στο πίσω μέρος του στόματος με μεγάλη μασητική επιφάνεια

τραπεζαρία (n)
menjador

τραπεζιοειδής (adj)
trapezoidal

τραπεζογραμμάτιο (n)
bitllet

τραπεζοειδής (adj)
trapezoide

τραπεζομάντιλο (n)
estovalles

τραπουλόχαρτο (n)
baralla de cartes

τρατάρω (v)
obsequiar

τραυλίζω /tɾaˈvli.zo/ (v)
quequejar, tartamudejar

τραυλός /tɾaˈvlos/ (adj)
bedòs

τραυματίας (n)
ferit

τραυματίζω (v)
ferir

τραυματικός (adj)
traumàtic

τραυματιοφορέας /tɾav.ma.ti.o.foˈɾe.as/ (n)
portalliteres

τραυματισμένος
ferit

τραχεία /tɾaˈçi.a/ (n)
tràquea

τραχειακός (adj)
traqueal

τραχηλικός (adj)
cervical

τραχύς /tɾaˈçis/ (adj)
aspre

τραύλισμα /ˈtɾa.vli.zma/ (n)
quequesa

τραύμα /ˈtɾav.ma/ (n)
ferida

τρεις (adj)
tres

τρεκλίζω (v)
vacil·lar

τρελαίνομαι (v)
embogit

τρελαίνω (v)
bufó

τρελαμένος /tɾe.laˈme.ni/ /tɾe.laˈme.no/ /tɾe.laˈme.nos/
bufó

τρελοκομείο (n)
manicomi

τρελός /tɾeˈlos/ (n)
boig

τρεμάμενος
tremolós

τρεμοσβήνω (v)
pampalluguejar

τρεμουλιαστός (adj)
tremolós

τρεμοφέγγω (v)
vacil·lar

τρεμπουσέ (n)
trabuquet

τρεμόπαιγμα (n)
pampalluguejar

τρενάκι του τρόμου
muntanyes russes

τρενάρω /tɾeˈna.ɾo/ (v)
arrossegar

τρεχάλα (adv)
carrera

τρεχούμενος
comú

τριάδα (n)
trinitat

τριάζ (n)
triatge

τριάντα
trenta

τριήρης (n)
trirrem

τριακοστός
trentè

τριακόσια
tres-cents

τριαντάφυλλο /tɾi.a(n)ˈda.fi.lo/ (n)
rosa

τριανταφυλλής (adj)
clavell

τριανταφυλλιά /tɾi.an.da.fiˈʎa/ (n)
roser

τριβή (n)
fricció

τριβείο (n)
fregadora

τριβελίζω /tɾi.veˈli.zo/ (v)
foradar

τριβόμενος
fricatiu

τριγυρίζω (v)
vagar

τριγωνισμός (n)
triangulació

τριγωνομετρία (n)
trigonometria

τριγωνομετρικός /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈci/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈko/ /tɾi.ɣo.no.me.tɾiˈkos/ (adj)
trigonomètric

τριγύρω (adv)
entorn

τρικλοποδιά (n)
trabanqueta

τρικούβερτος /tɾiˈku.veɾ.tos/ (adj)
cada

τρικυμία /tɾi.ciˈmi.a/ (n)
tempestejar

τριλογία (n)
trilogia

τριμερής /tɾi.meˈɾis/ (adj)
tripartit

τριμηνία (n)
trimestre

τρινιτροτολουόλιο (n)
trinitrotoluè

τριπλάρω (v)
bava

τριπλάσια (adv)
batada triple

τριπλάσιος (adj)
batada triple

τριποδισμός (n)
trot

τρις (adv)
tres cops

τρισδιάστατος (adj)
tridimensional

τρισεκατομμύριο (n)
bilió

τρισκατάρατος (adj)
cop

τριταίος (adj)
tercera

τριτοβάθμιος (adj)
terciari

τριτογενής (adj)
terciari

τριφύλλι /tɾiˈfi.li/ (n)
trèvol

τριχοτιλλομανία (n)
tricotilomanía

τριχοτομώ (v)
trisecar

τριχωτός (adj)
pelut

τριχόμπαλα (n)
bola de pèl

τροβαδούρος /tɾo.vaˈðu.ɾos/ (n)
trobador

τρολ (n)
trol

τρολάρισμα (n)
trol

τρολάρω (v)
trolejar

τρομάζω /tɾoˈma.zo/ (v)
espantar
  (μεταβατικό) προκαλώ τρόμο σε κάποιον, φοβίζω

τρομαγμένος
aporegat

τρομερός /tɾo.meˈɾos/ (adj)
terrible

τρομοκράτης /tɾo.moˈkɾa.tis/ (n)
terrorista

τρομοκρατία /tɾo.mo.kɾaˈti.a/ (n)
terrorisme

τρομοκρατικός (adj)
terrorista

τρομπέτα /tɾomˈbe.ta/ (n)
trompeta

τρομπόνι /tɾomˈbo.ni/ (n)
trombó

τροπικός /tɾo.piˈkos/ (adj)
tropical
  (μουσική) που έχει σχέση με την τροπική μουσική ή αναφέρεται σ’ αυτή

τροπικότητα /tɾo.piˈko.ti.ta/ (n)
modalitat
  (γραμματική) η έκφραση του τρόπου σε γραμματικές κατηγορίες
  (μουσική) η οργάνωση ενός μουσικού έργου γύρω από ένα μουσικό τρόπο

τροπολογία (n)
esmena

τροπολογώ (v)
modificar

τροπονίνη /tro.poˈni.ni/ (n)
troponina

τροποποίηση /tɾo.poˈpi.i.si/ (n)
modificació

τροποποιητής (n)
modificador

τροποποιώ /tɾo.po.piˈo/ (v)
modificar

τροπόπαυση /tɾoˈpo.paf.si/ (n)
tropopause

τροπόσφαιρα (n)
troposfera

τροτσκισμός /tɾot͡s.ciˈzmos/ (n)
trotskisme

τροφή (n)
aliment

τροφοδοσία (n)
alimentació

τροφοδοτικό (n)
font d'alimentació

τροφοδοτώ /tɾo.fo.ðoˈto/ (v)
alimentar

τροφός (n)
dida

τροχάζω (v)
trot

τροχαία (n)
circulació

τροχαλία /tɾo.xaˈli.a/ (n)
corriola

τροχασμός (n)
trot

τροχείο /tɾoˈçi.o/ (n)
afiladura
  εργαστήρι στο οποίο ακονίζονται εργαλεία κοπής

τροχιά /tɾoˈça/ (n)
trajectòria

τροχιστής (n)
afilador

τροχοεμποδιστήρας (n)
falca

τροχονόμος (n)
circulació

τροχοπέδη (n)
fre

τροχός /tɾoˈxos/ (n)
roda

τρούλος /ˈtɾu.los/ (n)
cúpula

τρούφα /ˈtru.fa/ (n)
tòfona
  (βοτανική) οποιοσδήποτε από τους διάφορους βρώσιμους μύκητες / μανιτάρια, του γένους Tuber, που αναπτύσσεται σε εδάφη στη νότια Ευρώπη
  (γαστρονομία) είδος σοκολατένιου γλυκίσματος με μαλακή υφή, το οποίο παρασκευάζεται κυρίως από σοκολάτα και κρέμα γάλακτος και καλύπτεται με κακάο, τριμμένη σοκολάτα, ξηρούς καρπούς κ.ά.

τρυγόνι (n)
tórtora

τρυγώ /tɾiˈɣo/ (v)
veremar

τρυπάνι /tɾiˈpa.ni/ (n)
circell

τρυπητό /tɾi.piˈto/ (n)
colador

τρυποφράχτης (n)
cargolet

τρυπώ (v)
foradar

τρυπώνω (v)
embastar

τρυφερός /tɾi.feˈɾos/ (adj)
tendre

τρυφερότητα /tɾi.feˈɾo.ti.ta/ (n)
tendresa

τρωικός (adj)
troiana

τρωκτικό (n)
rosegador

τρωτός (adj)
vulnerable

τρόικα (n)
troica

τρόμος /ˈtɾo.mos/ (n)
terror
  πολύ ισχυρός φόβος

τρόμπα (n)
bomba

τρόπαιο /ˈtɾo.pe.o/ (n)
trofeu

τρόπος /ˈtɾo.pos/ (n)
manera
  (αρχαία ελληνική μουσική) → δείτε τους συνώνυμους όρους τρόπος, τόνος και ἁρμονία

τρόφιμος /ˈtɾo.fi.mos/ (n)
intern

τρύβλιο /ˈtɾi.vli.o/ (n)
agar-agar
  (λόγιο, χημεία, φαρμακευτική) (κοίλο) πιατάκι· πορσελάνινο, γυάλινο ή πλαστικό δοχείο του χημικού εργαστηρίου για την κατεργασία ουσιών, όπως για φάρμακα

τρύγος (n)
verema

τρύπα /ˈtɾi.pa/ (n)
forat

τρώγλη /ˈtɾo.ɣli/ (n)
antre

τρώω /ˈtɾo.o/ (v)
menjar
  μου αρέσει το συγκεκριμένο φαγητό

τσάι /ˈt͡sa.i/ (n)
te

τσάμπουρο (n)
roda

τσάντα /ˈt͡sa.da/ /ˈt͡san.da/ (n)
bossa de mà
  φορητή θήκη για πράγματα, συνήθως από δέρμα ή ύφασμα, με χερούλια ή χωρίς

τσάπα /ˈt͡sa.pa/ (n)
aixada
  εργαλείο για σκάψιμο που έχει ξύλινη λαβή και κάθετα σ’ αυτήν ένα πλατύ και ελαφρά κυρτό μεταλλικό κοφτερό εξάρτημα
carregadora mixta
  εξάρτημα αυτοκινούμενου χωματουργικού μηχανήματος που χρησιμοποιείται για εκσκαφές

τσάρεβιτς (n)
tsarevitx

τσάρος (n)
tsar

τσάρτερ /ˈt͡saɾ.teɾ/ (n)
noliejar

τσέλιγκας (n)
rabadá

τσέμπαλο /ˈt͡sem.ba.lo/ (n)
clavicèmbal

τσέπη /ˈt͡se.pi/ (n)
butxaca

τσέτουλα /ˈt͡se.tu.la/ (adv)
pal de recompte

τσίλια (n)
aguait

τσίμπημα /t͡sim.bi.ma/ (n)
fiblada

τσίμπλα (n)
llaganya

τσίρκο (n)
circ

τσίρος (n)
arlot

τσίτσιδος (adj)
a pèl

τσίχλα /ˈt͡si.xla/ (n)
tord
  (πτηνό) κοινή ονομασία για διάφορα είδη στρουθιόμορφων πουλιών του γένους Turdus

τσαγανό /t͡sa.ɣaˈno/ (n)
divertit

τσαγιέρα (n)
tetera
  (κουζινικά) σκεύος που χρησιμοποιείται για το σερβίρισμα τσαγιού ή άλλου ζεστού ροφήματος

τσαγκάρης /tsaŋˈga.ɾis/ (n)
sabater

τσακάλι /t͡saˈka.li/ (n)
xacal

τσακίζω /t͡saˈci.zo/ (v)
aclaparar

τσακωμός /t͡sa.koˈmos/ (n)
baralla

τσακωτός (adj)
fet

τσακώνικα /t͡saˈko.ni.ka/ (n)
tsacònic

τσακώνομαι /t͡saˈko.no.me/ (v)
cairell

τσακώνω (v)
pessigar

τσαλαβουτώ (v)
borbollejar

τσαλακώνω (v)
aixafinar

τσαλαπατώ (v)
aixafar

τσαλαπετεινός (n)
puput, palput

τσαμπί (n)
raïm

τσαμπουκάς (n)
raons

τσαμπουκαλής (n)
busca-raons

τσαπατσούλης (adj)
amarat

τσαπατσούλικος (adj)
amarat

τσαρδί /t͡saɾˈði/ (n)
barraca

τσατάρω (v)
xatejar

τσατίζω /t͡saˈti.zo/ (v)
empipar

τσατισμένος
emprenyat

τσαχπίνης /tsaxˈpi.nis/ (adj)
vivaç

τσαχπίνικος (adj)
galifardeu

τσεκ (n)
compte

τσεκάπ (n)
revisió mèdica

τσεκάρω (v)
comprovar

τσεκίνι (n)
sequí

τσεκούρι /t͡seˈku.ɾi/ (n)
aixa, destral

τσελεμεντές (n)
llibre de cuina

τσεμπέρι /t͡seˈbe.ɾi/ (n)
fotut

τσεπώνω (v)
embutxacar

τσετσενικά /t͡se.t͡se.niˈka/ (n)
txetxè

τσεχικά (n)
txec

τσεχικός (adj)
txec

τσεχοσλοβακικός (adj)
txecoslovac

τσιγάρο (n)
cigarreta, cigarret

τσιγαριλίκι (n)
diàclasi

τσιγαροθήκη /t͡si.ɣa.ɾoˈθi.ci/ (n)
cigarrer

τσιγγάνα (n)
gitano

τσιγγάνος /t͡siŋˈɡa.nos/ (n)
gitano

τσιγκέλι (n)
claudàtor

τσιγκουνεύομαι /t͡siŋ.ɡuˈne.vo.me/ (v)
mesquinejar

τσιγκουνιά /t͡siŋ.ɡuˈɲa/ (n)
avarícia

τσιγκούνης /t͡siŋˈɡu.nis/ (adj)
garrepa

τσικνιάς (n)
agró

τσιλιαδόρος (n)
aguaitador

τσιλλώ (v)
empenta

τσιμέντο /t͡siˈmen.do/ (n)
ciment

τσιμεντένιος /t͡si.menˈde.ɲos/ (adj)
ciment

τσιμεντόλιθος (n)
perpany

τσιμούχα (n)
junta

τσιμπάω /t͡simˈba.o/ (v)
pessigar
  πιέζω με ένα μυτερό όργανο
  πιέζω κάτι με δυο δάχτυλα ώστε να προξενήσω πόνο
menjotejar
  (μεταφορικά) τρώω κάτι στα γρήγορα
  (για πουλιά) τρώω κάτι με το ράμφος
mossegar
  (για έντομα) τρυπώ με το κεντρί
  (για ψάρια) δαγκώνω το δόλωμα μιας πετονιάς με το στόμα

τσιμπιά (n)
cuita

τσιμπιδάκι (n)
clip
  εξάρτημα για να συγκρατεί τα μαλλιά, πιο στενό από φουρκέτα

τσιμπολογώ /t͡sim.bo.loˈɣo/ (v)
menjotejar

τσιμπολόγημα (n)
picada

τσιμπούκι /t͡siˈbu.ci/ (n)
francès

τσιμπούρι /t͡siˈbu.ɾi/ (n)
paparra

τσιπούρα (n)
orada

τσιρίζω /t͡siˈɾi.zo/ (v)
bramar

τσιριχτός (adj)
estrident

τσιρότο (n)
esparadrap

τσιτάχ (n)
guepard

τσιτσίδι /t͡siˈt͡si.ði/ (adv)
a pèl

τσιτσίρισμα (n)
espurnejar

τσιτσιρίζω (v)
espurnejar

τσιφλίκι /t͡siˈfli.ci/ (n)
domini

τσιχλοποταμίδα (n)
balquer

τσογλάνι (n)
ganàpia

τσοκ (n)
falca

τσουβάλι (n)
butxaca

τσουβαλιά (n)
jute

τσουγκράνα (n)
rampí

τσουγκρίζω /t͡suˈɡɾi.zo/ (v)
dringar

τσουγκρανίζω (v)
rampinar

τσουκάλι (n)
caldera

τσουκνίδα (n)
ortiga

τσουλάω /t͡suˈla.o/ (v)
rodar
  (αμετάβατο) κινούμαι σιγά πάνω σε τροχούς

τσουλήθρα (n)
tobogan

τσουλούφι (n)
marginal

τσουνάμι /tsu.ˈna.mi/ (n)
tsunami

τσουρέκι /tsuˈre.ci/ (n)
brioix

τσουρουφλίζω (v)
socarrar

τσουρούτικος (adj)
esquifit

τσουχτερός (adj)
agut

τσούγκρισμα (n)
dring

τσούζω /ˈt͡su.zo/ (v)
fer mal

τσούλα (n)
meuca

τσούρμο (n)
tripulant
  (ναυτικός όρος) το πλήρωμα ενός πλοίου (επί τουρκοκρατίας), όρος που υφίσταται και σήμερα για πλήρωμα αλιευτικού
banda
  (μεταφορικά) πλήθος ανθρώπων

τσόγλανος (n)
bandit

τσόκαρο (n)
esclop

τσόντα /ˈt͡son.da/ (n)
afegiment

τσόφλι (n)
buc

τσόχα (n)
feltre

τυλίγω /tiˈli.ɣo/ (v)
embolicar

τυμβωρυχία (n)
tomba

τυμπανίζω (v)
tamborinejar

τυμπανοκρουσία /tim.ba.no.kɾuˈsi.a/ (n)
fanfara

τυπάς /tiˈpas/ (n)
home

τυπικά (adv)
formalment

τυπικός /ti.piˈkos/ (adj)
convencional

τυπογραφία (n)
tipografia

τυπογραφικός (adj)
tipogràfic

τυπώνω /tiˈpo.no/ (v)
imprimir

τυρί /tiˈɾi/ (n)
formatge

τυραννία /ti.ɾaˈni.a/ (n)
tirania

τυραννικός /ti.ɾaˈni.kos/ (adj)
tirànic
  (για πολίτευμα) που είχε σχέση με την τυραννία, με έναν τυράννου

τυραννώ (v)
tiranitzar

τυροσίνη (n)
tirosina

τυρρηνικός (adj)
etrusc

τυρόπηγμα (n)
quallada

τυφλίτης (n)
vidriol

τυφλοπόντικας (n)
talp

τυφλόμυγα /tiˈflo.mi.ɣa/ (n)
gallina cega

τυφλός (adj)
cec

τυφλότητα (n)
ceguesa

τυφλώνω (v)
cegar

τυφοειδής πυρετός
febre tifoide

τυφώνας /tiˈfo.nas/ (n)
tifó

τυχαία /tiˈçe.a/ (adv)
a l'atzar
  κατά τυχαίο τρόπο, στην τύχη
accidentalment
  χωρίς να το περιμένω, κατά τύχη, αναπάντεχα

τυχαίνω /tiˈçe.no/ (v)
passar

τυχαίος /tiˈçe.a/ /tiˈçe.o/ /tiˈçe.os/ (adj)
aleatori

τυχεράκιας (n)
fortuït

τυχερό παιχνίδι
joc d'atzar

τυχερός /ti.çeˈɾos/ (adj)
afortunat

τυχοδιωκτισμός (n)
aventurisme

τυχοδιώκτης /ti.xoðiˈo.ktis/ (n)
aventurer

τωρινός (adj)
actual

τόκα
gorra
  (λαϊκότροπο) επιφώνημα που λέγεται όταν κάποιος δίνει το χέρι του σε χαιρετισμό, όταν κλείνει κάποια συμφωνία ή πριν τσουγκρίσει το ποτήρι του με κάποιον πριν πιει

τόκος /ˈto.kos/ (n)
interès

τόλμη /ˈtol.mi/ (n)
audàcia

τόλμημα /ˈtol.mi.ma/ (n)
companyia

τόμος (n)
volum

τόνγκα (n)
tongalesa

τόνος /ˈto.nos/ (n)
accent
  (διακριτικό σημάδι) σημείο για τον τονισμό των λέξεων
tonyina
  ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus)

τόξο /ˈto.kso/ (n)
arc

τόπος /ˈto.pos/ (n)
lloc

τόρμος /ˈtoɾ.mos/ (n)
coca

τόρνος /ˈtoɾ.nos/ (n)
torn

τόσο /ˈto.so/ (adv)
tan

τόσος /ˈto.sos/
tal
  μέχρι τέτοιου σημείου μεγάλος ή πολύς

τότε /ˈto.te/ (adv)
llavors
  το χρονικό διάστημα το οποίο αναφέρθηκε προηγούμενα στην πρόταση

τόφος (n)
tuf

τύμβος /ˈtiɱ.vos/ (n)
mota

τύμπανο /ˈtim.ba.no/ (n)
tambor, timpà

τύπος /ˈti.pos/ (n)
tipus
  το είδος, η κατηγορία

τύπωμα (n)
empremta

τύραννος (n)
tirana

τύρβη /ˈtiɾ.vi/ (n)
tumult

τύρφη /ˈtir.fi/ (n)
torba
  (γεωλογία) σπογγώδης ελαφριά ύλη που προέρχεται από μερική αποσύνθεση / απανθράκωση φυτικών οργανισμών και χρησιμοποιείται σαν καύσιμο

τύφλωση (n)
ceguesa

τύφος (n)
tifus

τύχη /ˈti.çi/ (n)
sort

τύψη (n)
remordiment

τώρα /ˈto.ɾa/ (n)
ara
  το παρόν, η συγκεκριμένη χρονική στιγμή

υάκινθος (n)
jacint

υαλοβάμβακας /i.a.loˈvaɱ.va.kas/ (n)
fibra de vidre

υαλογράφημα (n)
vitrall

υαλοκαθαριστήρας (n)
eixugaparabrises

υαλοποίηση (n)
vitrificació

υαλοπώλης (n)
vidrier

υαλουργία (n)
cristalleria

υαλόπαγος /iaˈlo.pa.ɣos/ (n)
glaç

υβρίδιο /iˈvɾi.ði.o/ (n)
híbrid

υγεία /iˈʝi.a/ (n)
salut, sanitat

υγιής /i.ʝiˈis/ (adj)
sa, saludable

υγιεινή /i.ʝi.iˈni/ (n)
higiene

υγιεινός /i.ʝi.iˈnos/ (adj)
higiènic

υγραντήρας /i.ɣɾanˈdi.ɾas/ (n)
humidificador

υγρασία /i.ɣɾaˈsi.a/ (n)
humitat

υγροβιότοπος (n)
humit

υγροποίηση (n)
liqüefacció

υγροποιημένο φυσικό αέριο /i.ɣɾo.pi.iˈme.no fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gas natural liquat

υγροποιώ (v)
liqüefer

υγρό (n)
líquid

υγρόμετρο /iˈɣɾo.me.tɾo/ (n)
higròmetre

υγρόν πυρ
incendi forestal

υγρός (adj)
humit

υγρότοπος (n)
aiguamoll

υδάτινος (adj)
hídric

υδατάνθρακας (n)
carbohidrat

υδατογράφος (n)
aquarel·lista

υδατογραφία /i.ða.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
aquarel·la

υδατοειδής (adj)
abeurar

υδατοφράκτης (n)
resclosa

υδατόσημο /i.ðaˈto.si.mo/ (n)
filigrana

υδράργυρος /iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
mercuri, hidrargir

υδρία /iˈðri.a/ (n)
urna

υδρίδιο (n)
hidrur

υδραγωγείο (n)
aqüeducte

υδραντλία (n)
saliva

υδραυλική (n)
hidràulica

υδραυλική ρωγμάτωση
fracturació hidràulica

υδραυλικός (n)
lampista, llauner
  (επάγγελμα) τεχνίτης που ασχολείται με εργασίες υδραυλικών εγκαταστάσεων

υδρο- /i.ðɾo/
hidro-

υδροβόλος (adj)
abeurar

υδρογονάνθρακας (n)
hidrocarbur

υδρογονώνω (v)
hidrogenar

υδρογόνο /i.ðɾoˈɣo.no/ (n)
hidrogen

υδροδιαλυτός /i.ðro.ði.a.liˈtos/ (adj)
hidrosoluble

υδροδυναμική (n)
hidrodinàmica

υδροδυναμικός (adj)
hidrodinàmic

υδροηλεκτρικός (adj)
hidroelèctric

υδροθεραπεία (n)
cura hidroteràpica

υδροκεφαλία (n)
hidrocefàlia

υδροκορτιζόνη (n)
hidrocortisona

υδροκρίτης (n)
partió d'aigües

υδρολίσθηση (n)
aquaplaning

υδρολογία (n)
hidrologia

υδροξείδιο του ασβεστίου
calç apagada

υδροπληξία (n)
hidrocució

υδροπτέρυγο (n)
aliscaf

υδρορρόη (n)
canalón

υδροστατική (n)
hidrostàtica

υδροστατικός (adj)
hidrostàtic

υδροστρόβιλος /i.ðɾoˈstɾo.vi.los/ (n)
mànega
  (μετεωρολογία) ανεμοστρόβιλος που εκδηλώνεται πάνω σε υδάτινη επιφάνεια

υδροσωλήνας /i.ðɾo.soˈli.nas/ (n)
saliva

υδροταμιευτήρας (n)
embassament

υδροφοβικός (adj)
hidròfob

υδροφόρος /i.ðɾoˈfo.ɾos/ (adj)
aqüífer

υδροφόρος ορίζοντας
aqüífer

υδροχλωρικός (adj)
clorhídric

υδρωπικία (n)
hidropesia

υδρόβιος /iˈðɾo.vi.os/ (adj)
aquàtic

υδρόγειος σφαίρα
globus

υδρόμελι (n)
aiguamel, hidromel

υδρόμελο (n)
hidromel

υδρόμετρο (n)
comptador d'aigua

υδρόσφαιρα (n)
hidrosfera

υδρόφοβος (adj)
hidròfob

υδρόψυκτος (adj)
abeurar

υετός /i.eˈtos/ (n)
precipitació

υιοθέτηση (n)
adopció

υιοθεσία /i.o.θeˈsi.a/ (n)
adopció

υιοθετημένος
adoptat

υιοθετώ (v)
adoptar

υλικό /i.liˈko/ (n)
material
  (πληροφορική) hardware: το ηλεκτρονικό μέρος του υπολογιστή ή γενικότερα ενός συστήματος, το οποίο και δεν τροποποιείται (μεταβάλλεται) κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του

υλικός (adj)
material

υλισμικό (n)
maquinari

υλισμός (n)
materialisme

υλιστής /i.liˈstis/ (n)
materialista

υλοποίηση (n)
implementació

υλοποιήσιμος /i.lo.piˈi.si.mos/ (adj)
realitzable

υμνωδία /i.mnoˈði.a/ (n)
himne

υμνώ /iˈmno/ (v)
arrendar

υνί /iˈni/ (n)
rella

υπάγω /iˈpa.ɣo/ (v)
subsumir

υπάκουος /iˈpa.ku.i/ /iˈpa.ku.o/ /iˈpa.ku.os/ (n)
obedient

υπάλληλος /iˈpa.li.los/ (n)
empleat

υπάρχω /iˈpaɾ.xo/ (v)
existir
  έχω υπόσταση, συνιστώ μια οντότητα
  ζω
  υφίσταμαι
  βρίσκομαι κάπου
  (στον αόριστο, με κατηγορούμενο) διατελώ, είμαι
  έχω αξία για κάποιον, είμαι κάτι σημαντικό

υπάρχων
existent

υπέδαφος (n)
subsòl

υπέρ /iˈpeɾ/
per

υπέρβαρος /iˈpeɾ.va.ɾos/ (adj)
sobrepès

υπέρβαση (n)
envair

υπέρηχος (n)
ultrasò

υπέρθημα (n)
circumfix

υπέρθυρο (n)
llinda

υπέρμαχος (n)
advocat

υπέροχα /iˈpe.ɾo.xa/ (adv)
admirablement

υπέροχος /iˈpe.ɾo.xos/ (adj)
exquisit

υπέρπυρο /iˈpeɾ.pi.ɾo/ (n)
perpra

υπέρταση (n)
hipertensió
  (ιατρική) η μεγαλύτερη από το κανονικό αρτηριακή πίεση

υπέρυθρος /iˈpe.ɾi.θɾos/ (adj)
infraroig

υπήκοος /iˈpi.ko.os/ (n)
ciutadà
  πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα / ιθαγένεια ενός κράτους· ο πολίτης ενός κράτους

υπαίθρια (adv)
ple

υπαίθριος /iˈpe.θɾi.a/ /iˈpe.θɾi.o/ /iˈpe.θɾi.os/ (adj)
a l'aire lliure

υπαίτιος (adj)
culpable

υπαγορεύω /i.pa.ɣoˈɾe.vo/ (v)
dictar

υπαγωγή /i.pa.ɣoˈʝi/ (n)
classificació

υπαινίσσομαι (v)
alludir

υπαινιγμός (n)
insinuació

υπακοή /i.pa.koˈi/ (n)
obediència

υπακούω /i.paˈku.o/ (v)
obeir

υπακτικό (n)
laxant

υπαρκτός (adj)
existent

υπαρξιακός /i.paɾ.ksi.aˈkos/ (adj)
existencial

υπαρξισμός /i.paɾ.ksiˈzmos/ (n)
existencialisme

υπαρξιστής (n)
existencialista

υπαρχηγός /i.paɾ.çiˈɣos/ (n)
lloctinent

υπεζωκώς /i.pe.zoˈkos/ (n)
pleura

υπεκφυγή (n)
evasió

υπενθυμίζω (v)
recordar

υπενθύμιση (n)
record

υπενοικιάζω /i.pe.ni.ˈcia.zo/ (v)
rellogar

υπενοικιασμένος
rellogar

υπεξαίρεση /i.peˈkse.ɾe.si/ (n)
malversació

υπεξαιρώ (v)
malversar

υπερ-
hiper-

υπεράνθρωπος /i.peˈɾan.θɾo.pos/ (n)
superhome

υπεράνω /i.peˈɾa.no/ (adv)
damunt

υπερένταση (n)
estressar

υπερήρωας /i.peˈɾi.ɾo.as/ (n)
superheroi

υπερήφανα (adv)
orgullosament

υπεραξία (n)
guany de capital

υπεραρκετά (adv)
bastant

υπεραρκετός /i.pe.ɾaɾ.ceˈtos/ (adj)
bén

υπερασπίζομαι (v)
defensar

υπερασπίζω (v)
defendre

υπερασπιστής (n)
defensor

υπερατλαντικός /i.pe.ɾa.tlan.diˈkos/ (adj)
transatlàntic

υπερβαίνω /i.peɾˈve.no/ (v)
avançar

υπερβατισμός /i.peɾ.va.tiˈzmos/ (n)
transcendentalisme

υπερβολή /i.peɾ.voˈli/ (n)
exageració
hipèrbola
  (γραμματική) σχήμα λόγου κατά το οποίο περιγράφεται κάτι με χαρακτηριστικό μεγαλύτερο, πιο έντονο, πιο δυνατό από όσο πραγματικά έχει, για να δοθεί έμφαση στο χαρακτηριστικό εκείνο

υπερβολικά (adv)
massa

υπερβολικός (adj)
excessiu
  που ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια ως προς την ποσότητα ή την ένταση
  (για πρόσωπο) που υπερβάλλει μιλώντας
hiperbòlic
  που αναφέρεται στη γεωμετρική υπερβολή

υπεργλυκαιμία /i.peɾ.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hiperglucèmia

υπερδιάστημα (n)
hiperespai

υπερδιόρθωση (n)
hipercorrecció

υπερδοσολογία /i.peɾ.ðo.so.loˈʝi.a/ (n)
sobredosi

υπερδραστήριος (adj)
hiperactiu

υπερεγώ (n)
superego

υπερεκπροσώπηση (n)
sobrerepresentació

υπερεκτιμώ /i.pe.ɾe.ktiˈmo/ (v)
sobreestimar

υπερευαισθησία (n)
hipersensibilitat

υπερευχαριστημένος
encantat

υπερηφάνεια /i.pe.ɾiˈfa.ni.a/ (n)
orgull

υπερηφανεύομαι (v)
presumir

υπερηχογραφία /i.pe.ri.xo.ɣra.ˈfi.a/ (n)
ecografia

υπερθέρμανση (n)
sobreescalfament

υπερθεματίζω /i.peɾ.θe.maˈti.zo/ (v)
anar més lluny

υπερθερμαίνω (v)
sobreescalfar

υπερθετικός (adj)
superlatiu
  (γραμματική) βαθμός παραθετικών επιθέτου ή επιρρήματος που φανερώνει ότι η λέξη κατέχει την ιδιότητα που δηλώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό

υπερθυρεοειδισμός (n)
hipertiroïdisme

υπεριώδης /i.pe.ɾiˈo.ðis/ (adj)
ultraviolat

υπερκείμενο /i.peɾˈci.me.no/ (n)
hipertext

υπερμετρωπία /i.peɾ.me.tɾoˈpi.a/ (n)
hipermetropia

υπερνατριαιμία (n)
hipernatrèmia

υπερνικώ (v)
dominar

υπεροπλία (n)
armament

υπεροπτικός /i.pe.ɾo.ptiˈkos/ (adj)
altiu

υπεροχή (n)
superioritat

υπεροψία /i.pe.ɾoˈpsi.a/ (n)
orgull

υπερπέραν (n)
allí enllà

υπερπληθυσμός (n)
superpoblació

υπερπληθωρισμός (n)
hiperinflació

υπερπροστασία (n)
sobreprotecció

υπερπροστατευμένος
a l'abric de

υπερπροσφορά (n)
ofrenar

υπερπόντιος (adj)
ultramar

υπερρεαλισμός (n)
surrealisme

υπερσυμπιεστής (n)
turbocompressor

υπερτάξη (n)
superordre

υπερτιμώ (v)
sobrevalorar

υπερτονισμός (n)
augment

υπερτροφία (n)
hipertròfia

υπερτροφικός (adj)
hipertròfic

υπερυπολογιστής (n)
supercomputador

υπερυψωμένος
elevat

υπερφαγία /i.peɾ.faˈʝi.a/ (n)
menjador compulsiu

υπερφεγγάρι (n)
superlluna

υπερφορτώνω (v)
enfarfegar

υπερφυσικός /i.peɾ.fi.siˈkos/ (adj)
sobrenatural

υπερωικός (adj)
velar

υπερωρία (n)
hora extra

υπερωριακός (adj)
pròrroga

υπερώνυμο (n)
hiperònim

υπευθυνότητα (n)
responsabilitat

υπεύθυνα (adv)
responsablement

υπεύθυνος /iˈpe.fθi.nos/ (adj)
responsable

υπηκοότητα (n)
ciutadania

υπηρέτης /i.piˈɾe.tis/ (n)
servent

υπηρέτρια /i.piˈɾe.tɾi.a/ (n)
criada

υπηρεσία (n)
servei

υπηρεσία βραχέων μηνυμάτων
servei de missatges curts

υπηρεσιακός /i.pi.re.si.aˈkos/ (adj)
oficial

υπηρετώ (v)
servir

υπνάκος /iˈpna.kos/ (n)
becaina

υπνηλία /i.pniˈli.a/ (n)
somnolència

υπνική άπνοια
apnea del son

υπνοβάτης /i.pnoˈva.tis/ (n)
somnàmbul

υπνοβασία /i.pno.vaˈsi.a/ (n)
somnambulisme

υπνοθεραπεία /i.pno.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
hipnoteràpia

υπνωτήριο (n)
dormitori

υπνωτίζω /i.pnoˈti.zo/ (v)
hipnotitzar

υπνωτικός (adj)
hipnòtic

υπνωτισμένος
atordit

υπνωτισμός (n)
hipnotisme

υπνωτιστής (n)
hipnotitzador

υπνόσακος /iˈpno.sa.kos/ (n)
sac de dormir

υπο-
hipo-

υποβάλλω (v)
sotmetre
  αναγκάζω κάποιον να υποστεί κάτι

υποβαστάζω /i.po.vaˈsta.zo/ (v)
donar suport

υποβιβασμός (n)
degradació

υποβολέας /i.po.voˈle.as/ (n)
apuntador

υποβολή (n)
submissió

υποβρύχιο (n)
submarí

υποβρύχιος /i.poˈvɾi.çi.os/ (adj)
submarí

υπογένειο (n)
masclet

υπογλυκαιμία /i.po.ɣli.ceˈmi.a/ (n)
hipoglucèmia

υπογράφω (v)
signar

υπογράφων
signant

υπογραμμίζω (v)
sotalinear

υπογραμμισμένος
estressat

υπογραφή (n)
signatura

υποδέχομαι /i.poˈðe.xo.me/ (v)
acollir

υποδήλωση (n)
al·lusió

υποδαυλίζω /i.pu.ðaˈvli.zo/ (v)
atiar

υποδαυλιστής (n)
brandó

υποδαύλιση (n)
incitació

υποδεέστερος (adj)
inferior

υποδεικνύω (v)
assenyalar

υποδηλώνω (v)
comportar

υποδηματοποιός /i.po.ði.ma.to.piˈos/ (n)
sabater

υποδιαιρώ (v)
dividir

υποδιοικητής (n)
segond

υποδομή /i.po.ðoˈmi/ (n)
infraestructura

υποδουλώνω /i.po.ðuˈlo.no/ (v)
esclavitzar

υποδοχέας /i.po.ðoˈçe.as/ (n)
receptor

υποδοχή /i.po.ðoˈçi/ (n)
recepció

υποδούλωση (n)
asserviment

υποδόριος /i.poˈðo.ɾi.os/ (adj)
subcutani

υποδύομαι (v)
interpretar

υποείδος (n)
subespècie

υποεκτιμώ (v)
subestimar

υποζύγιο (n)
animal de càrrega

υποθάλαμος /i.poˈθa.la.mos/ (n)
hipotàlem

υποθέτω /i.poˈθe.to/ (v)
assumir

υποθήκη /i.poˈθi.ci/ (n)
hipoteca

υποθερμία /i.po.θeɾˈmi.a/ (n)
hipotèrmia

υποθετικά (adv)
hipotèticament

υποθετικός (adj)
condicional

υποθηκεύω /i.po.θiˈce.vo/ (v)
hipotecar

υποθυρεοειδισμός (n)
hipotiroïdisme

υποκίνηση (n)
impuls

υποκαθιστώ /i.po.ka.θiˈsto/ (v)
substituir

υποκατάσταση (n)
substitució

υποκατάστημα /i.po.kaˈta.sti.ma/ (n)
sucursal

υποκείμενο (n)
subjecte

υποκείμενος
subjacent
  που υπόκειται σε κάτι, που βρίσκεται σε θέση τέτοια ώστε να επηρεαστεί από κάτι

υποκειμενικός (adj)
subjectiu

υποκειμενικότητα (n)
subjectivitat

υποκινητής (n)
promotor
  (βιολογία, γενετική) το τμήμα του DNA (αλληλουχία νουκλεοτιδίων) που βοηθά στην έναρξη της μεταγραφής ενός γονιδίου

υποκινώ /i.po.kiˈno/ (v)
instigar

υποκλέπτω /i.poˈkle.pto/ (v)
dotor

υποκλίνομαι /i.poˈkli.no.me/ (v)
blincar

υποκλοπή /i.po.kloˈpi/ (n)
intercepció

υποκοριστικό (n)
diminutiu

υποκοριστικός (adj)
diminutiu

υποκρίνομαι (v)
interpretar

υποκρίτρια (n)
hipòcrita

υποκρισία /i.po.kɾiˈsi.a/ (n)
hipocresia

υποκριτής /i.po.kɾiˈtis/ (n)
hipòcrita
  αυτός που συμπεριφέρεται με υποκρισία, που προβάλλει στους άλλους ψεύτικα αισθήματα, που συμπεριφέρεται αποκρύπτοντας στις πραγματικές σκέψεις και διαθέσεις του

υποκριτικά (adv)
hipòcritament

υποκριτική /i.po.kɾi.tiˈci/ (n)
dramàtic

υποκριτικός (adj)
hipòcrita

υποκόμης (n)
vescomte

υποκόμισσα (n)
vescomtessa

υποκόπανος /i.poˈko.pa.nos/ (n)
bàcul

υποκύπτω (v)
cedir

υπολειμματικός (adj)
residual

υπολογίζω (v)
calcular

υπολογίσιμος (adj)
greu

υπολογισμός /i.po.lo.ʝiˈzmos/ (n)
càlcul

υπολογιστής /i.po.lo.ʝiˈstis/ (n)
calculadora
  (θηλυκό υπολογίστρια) αυτός που δεν ενεργεί γνήσια και αυθόρμητα αλλά πάντοτε υπολογίζοντας αποκλειστικά το προσωπικό του συμφέρον
  (τεχνολογία) μηχανική, ηλεκτρομηχανική ή ηλεκτρονική συσκευή που επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση απλών μαθηματικών πράξεων ή σειράς αυτών
  → δείτε τη λέξη κομπιουτεράκι
  (ιστορία) (επάγγελμα) άτομο που αναλάμβανε μεγάλο πλήθος υπολογισμών σε πανεπιστήμια, οργανισμούς και μεγάλες επιχειρήσεις
ordinador
  (πληροφορική) ηλεκτρονικός υπολογιστής

υπολογιστικό φύλλο
full de càlcul

υπολογιστικός (adj)
computacional

υπολοχαγός /i.po.lo.xaˈɣos/ (n)
tinent

υπομένω /i.poˈme.no/ (v)
tolerar

υπομειδιώ (v)
cuny

υπομισθωμένος
rellogar

υπομνηματίζω (v)
anotar

υπομονή /i.po.moˈni/ (n)
paciència

υπομονετικά (adv)
pacientment

υπομονετικός (adj)
pacient

υπομόχλιο (n)
fulcre

υπονομεύω (v)
minar

υπονοούμενο (n)
indirecta

υπονοώ (v)
insinuar

υποξία (n)
hipòxia

υποοικογένεια (n)
subfamília

υποπλασία (n)
atròfia

υποπρολεταριάτο (n)
subproletariat

υποπροϊόν (n)
subproducte

υποπτεύομαι (v)
sospitar

υποπόδιο (n)
escambell

υποσαχάριος (adj)
subsaharià

υποσιτισμός /i.po.si.tiˈzmos/ (n)
malnutrició

υποσκάπτω (v)
soscavar

υποσκελίζω /i.po.skeˈli.zo/ (v)
sobreescriure
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) επικαλύπτω μέθοδο

υποσκελισμός /i.po.ske.liˈzmos/ (n)
revocar
  (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) → δείτε το συνώνυμο επικάλυψη μεθόδου

υποσμία (n)
hipoòsmia

υποσπαδίας (n)
hipospàdies

υποστέλλω /i.poˈste.lo/ (v)
inferior
  (λόγιο) κατεβάζω

υποστήριξη (n)
donar suport

υποστηρικτής (n)
aguantador

υποστυλώνω (v)
apuntalar

υποστύλωμα (n)
pilar

υποσυνείδητο /i.po.siˈni.ði.to/ (n)
subconscient

υποσυνείδητος (adj)
subconscient

υποσχόμενος
prometedor

υποσύνολο (n)
subconjunt

υποτάξη /i.poˈta.ksi/ (n)
subordre

υποτάσσω (v)
adondar

υποταγή (n)
submissió

υποτακτική /i.po.ta.ktiˈci/ (n)
subjuntiu

υποτείνουσα (n)
hipotenusa

υποτελής (adj)
vassall

υποτιθέμενος /i.po.tiˈθe.me.nos/
suposat

υποτιμημένος
abaixat

υποτιμητικός (adj)
menyspreador

υποτιμώ (v)
subestimar

υποτιμώμαι (v)
menystenir

υποτιτλισμός (n)
subtitulació

υποτροπή /i.po.tɾoˈpi/ (n)
recaiguda

υποτροπιάζω (v)
recaure

υποτροφία (n)
beca

υποτυπώδης /i.po.tiˈpo.ðes/ /i.po.tiˈpo.ðis/ (adj)
rudimentari

υπουργείο /i.puɾˈʝi.o/ (n)
ministeri

υπουργικό συμβούλιο
gabinet

υπουργός (n)
ministre

υποφάρυγγας /i.poˈfa.ɾiŋ.gas/ (n)
hipofaringe

υποφέρω (v)
empitjorar

υποφέρων
indisposat

υποφαινόμενος
jo mateix

υποφερτός (adj)
acceptable

υποχονδρία (n)
hipocondria

υποχρέωση (n)
compromís
responsabilitat
  οικονομική, κοινωνική κ.λπ. δέσμευση
  (λογιστική) η οφειλή, πληρωτέο χρηματικό ποσό, κάτι που πρέπει να πληρωθεί (δάνεια, αγορές από προμηθευτές, κλπ., όπως δευτερευόντως και τα κεφάλαια που έχουν καταθέσει οι μέτοχοι). Είναι στοιχείο του Παθητικού

υποχρεωτικά (adv)
necessàriament

υποχρεωτικός (adj)
obligatori
  που επιβάλλεται από υποχρέωση ή από ανάγκη

υποχρεωτικότητα (n)
caràcter

υποχρεώνω /i.po.xɾeˈo.no/ (v)
obligar

υποχωρώ /i.po.xoˈɾo/ (v)
allunyar-se

υποχόνδριος (adj)
hipocondríac

υποχώρηση /i.pɔˈxɔ.ɾi.si/ (n)
retirada

υποψήφιος /i.poˈpsi.fi.os/ (adj)
candidat

υποψία /i.poˈpsi.a/ (n)
sospita

υποψιάζομαι (v)
sospitar

υπωνυμία (n)
hiponímia

υπό /i.po/
davall

υπόβαθρο /iˈpo.va.θɾo/ (n)
experiment
antecedents
  (μεταφορικά) οι πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες που στηρίζουν ένα φαινόμενο ή, γενικότερα, την ανάπτυξη

υπόγειο /iˈpo.ʝi.o/ (n)
soterrani
  όροφος κτίσματος ο οποίος βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας του εδάφους

υπόγειος /iˈpo.ʝi.os/ (n)
subterrani
  ο υπόγειος σιδηρόδρομος

υπόδειγμα (n)
model

υπόδημα /iˈpo.ði.ma/ (n)
calçat

υπόδηση /iˈpo.ði.si/ (n)
calçat

υπόηχος (n)
infrasò

υπόθεση (n)
hipòtesi
  μία πρόταση με την οποία υποθέτουμε κάτι το οποίο είτε είναι δυνατόν να συμβεί είτε αδύνατο είτε απλώς πιθανό, ώστε να εξετάσουμε ή να δηλώσουμε τα πιθανά αποτελέσματα
  (γραμματική) το πρώτο σκέλος ενός υποθετικού λόγου με δεύτερο την απόδοση· συνήθως είναι υποθετική πρόταση που εισάγεται με το αν, μπορεί όμως να είναι και ευθεία ερώτηση ή να έχει άλλες μορφές.

υπόθετο /iˈpo.θe.to/ (n)
supositori

υπόκαυστο (n)
hipocaust

υπόκλιση (n)
inclinació

υπόκοσμος /iˈpo.ko.zmos/ (n)
submón

υπόκωφος (adj)
apàtic

υπόλειμμα (n)
residu

υπόλευκος (adj)
blanquinós

υπόληψη /iˈpo.li.psi/ (n)
estima

υπόλογος (adj)
comptable

υπόλοιπο (n)
residu

υπόλοιπος /iˈpo.li.pos/ (adj)
restant

υπόμνημα (n)
llegenda
  πίνακας που επεξηγεί σύμβολα, π.χ. σε ένα χάρτη

υπόνοια /iˈpo.ni.a/ (n)
sospita

υπόνομος /iˈpo.no.mos/ (n)
clavagueram

υπόσταση (n)
fonament

υπόστεγο (n)
hangar

υπόστρωμα /iˈpo.stɾo.ma/ (n)
substrat

υπόσχεση /iˈpo.sçe.si/ (n)
promesa

υπόσχομαι (v)
prometre

υπόταση (n)
hipotensió

υπότιτλος /iˈpo.ti.tlos/ (n)
subtítol

υπότροφος /iˈpo.tɾo.fos/ (n)
borsari

υπόχρεος /iˈpo.xɾe.os/ (adj)
agraït

υπόψη (adv)
tenir present

υπώνυμο (n)
hipònim

υστέρηση /iˈste.ɾi.si/ (n)
demora
histèresi
  (φυσική) → λείπει ο ορισμός (ή οι ορισμοί)

υστερία /i.steˈɾi.a/ (n)
histèria

υστερεκτομή (n)
histerectomia

υστερικός /i.ste.ɾiˈkos/ (adj)
histèric

υστεροβουλία /i.ste.ro.vuˈli.a/ (n)
segona intenció

υστεροφημία (n)
títol

υστερόγραφο (n)
postdata

υστερόχρονος (adj)
fins aviat

υττέρβιο (n)
iterbi

υφάδι (n)
trama

υφάλμυρος /iˈfal.mi.ɾos/ (adj)
salabrós

υφάντρια (n)
teixidora

υφέρπω (v)
reptar

υφή /iˈfi/ (n)
veta

υφίσταμαι /iˈfi.sta.me/ (v)
existir

υφαίνω /iˈfe.no/ (v)
teixir

υφαλοκρηπίδα (n)
marge continental

υφαντής /i.fanˈdis/ (n)
teixidor

υφαντουργία (n)
teixidura

υφασμάτινος (adj)
teixit

υφασματέμπορος (n)
mercer

υφιστάμενος
existent
  (λόγιο) που υφίσταται, που υπάρχει αυτή τη στιγμή

υφιστάμενος (n)
associar

υφολογία (n)
estilística
  (φιλολογία, ψυχολογία) η μελέτη του ύφους των λέξεων, των εκφράσεων, των ενεργειών

υψίπεδο (n)
estancar

υψίσυχνος (adj)
estrident

υψηλόβαθμος /i.psiˈlo.va.θmos/ (adj)
nivell

υψηλότερος (adj)
superior

υψόμετρο /iˈpso.me.tɾo/ (n)
altitud

υψώνομαι (v)
posar-se dret

υψώνω (v)
criar

φάβα /ˈfa.va/ (n)
fava

φάκελος /ˈfa.ce.los/ (n)
sobre
  θήκη από χαρτί για την αποστολή επιστολών
carpeta
  διπλωμένο χοντρό χαρτί για το φύλαγμα χαρτιών, επιστολών, αποδείξεων, κ.λπ.
  πληροφορίες που κρατιούνται για ένα άτομο από την αστυνομία ή άλλες αρχές
  (πληροφορική) λογικός ονοματισμένος χώρος σε δίσκο ή άλλο μέσο, συνήθως με ιεραρχική δομή δένδρου (tree), για την αποθήκευση αρχείων ή άλλων φακέλων (υποφακέλων).

φάλαγγα (n)
falange

φάλαινα /ˈfa.le.na/ (n)
balena

φάντασμα /ˈfan.da.zma/ (n)
fantasma

φάουλ (n)
falta

φάπα (n)
bordell
  το χτύπημα στο κεφάλι με την παλάμη του χεριού

φάρδος /ˈfaɾ.ðos/ (n)
amplada

φάρμακο /ˈfaɾ.ma.ko/ (n)
medicament

φάρος /ˈfa.ɾos/ (n)
far

φάρσα /ˈfaɾ.sa/ (n)
broma pesada

φάρυγγας /ˈfa.ɾiŋ.ɡas/ (n)
faringe

φάσα (n)
llistell

φάση /ˈfa.si/ (n)
fase
apostar
  περίοδος, στιγμή
aventura
  φλερτάρισμα ή ερωτική επαφή χωρίς συναισθηματική συνέχεια

φάσμα /ˈfa.zma/ (n)
espectre

φάτνη /ˈfat.ni/ (n)
pessebre
  (κατ’ επέκταση) διόραμα θείας φάτνης, κάθε αναπαράσταση του στάβλου που γεννήθηκε ο Χριστός, στην οποία συνυπάρχουν τουλάχιστον το Θείο Βρέφος και η Παναγία

φάτνωμα (n)
cassetó

φάτσα (adv)
cara
  ακριβώς απέναντι

φέγγω /ˈfeŋ.ɡo/ (v)
brillantor

φέουδο (n)
feu

φέρελπις (adj)
esperançador

φέρετρο /ˈfe.ɾe.tɾo/ (n)
taüt, fèretre

φέριμποτ (n)
ferri

φέρμιο (n)
fermi

φέρνω (v)
aportar

φέρσιμο (n)
conducció

φέρω (v)
bear

φέσι /ˈfe.si/ (n)
fes
  είδος κόκκινου σκούφου με φούντα που έφεραν παλαιότερα άνδρες και γυναίκες και που συνεχίζουν να φέρουν οι τσολιάδες.

φέτα /ˈfe.ta/ (n)
llesca
  λεπτό κομμάτι σε όλο το πλάτος από κάτι, συνήθως φαγώσιμο
feta
  (ειδικότερα, τυρί) είδος μαλακού λευκού (αλμυρού) τυριού που παρασκευάζεται αποκλειστικά από πρόβειο ή αιγοπρόβειο γάλα

φέτος (adv)
enguany

φήμη /ˈfi.mi/ (n)
rumor
  διάδοση, λόγια που διαδίδονται από στόμα σε στόμα χωρίς να είναι διασταυρωμένα
reputació
  η εντύπωση που επικρατεί στους άλλους ανθρώπους για το χαρακτήρα και την ποιότητα κάποιου, το καλό ή κακό "όνομα" που έχει αποκτήσει κάποιος

φίδι /ˈfi.ði/ (n)
serp, serpent
  (ερπετό) στενόμακρο ερπετό χωρίς πόδια, ωοτόκο (σπανιότερα ωοζωοτόκο)

φίλα /ˈfi.la/ (adv)
amicalment

φίλαθλος (adj)
aguantar

φίλεργος (adj)
diligent

φίλη (n)
amiga

φίλντισι (n)
ivori

φίλος /ˈfi.los/ (n)
amic, amiga

φίλτρο /ˈfil.tɾo/ (n)
filtre
  μέσο διήθησης και επεξεργασίας, συγκράτησης και διαχωρισμού ουσιών, ακτινοβολιών ή και σκέψεων
poció
  οποιοδήποτε παρασκεύασμα με συνήθως παράδοξα συστατικά με μαγικές ιδιότητες

φίμωση (n)
fimosi

φίμωτρο /ˈfi.mo.tɾo/ (n)
mordassa

φίνα (adv)
deliciosament

φίνος (adj)
acaball

φίσκα (adv)
replet

φίτζι (n)
fijià

φαίνομαι /ˈfe.no.me/ (v)
semblar

φαβιανός (adj)
Fabià

φαγάς (n)
menjador

φαγανός /fa.ɣaˈnos/ (adj)
menjador

φαγητό (n)
menjar

φαγκότο /faˈɡo.to/ (n)
fagot

φαγοκυττάρωση (n)
fagocitosi

φαγοκύτταρο /fa.ɣoˈci.ta.ro/ (n)
fagòcit

φαγοπότι /fa.ɣoˈpo.ti/ (n)
festa

φαγουρίζω /fa.ɣuˈɾi.zo/ (v)
picar

φαγουριασμένος
picar

φαγούρα /faˈɣu.ra/ (n)
frisança

φαγωμένος /fa.ɣoˈme.nos/
complet
  που τον έχουν φάει

φαγόπυρο (n)
blat sarraí

φαγώσιμος (adj)
comestible

φαεινός (adj)
radiant

φαιδρότητα (n)
hilaritat

φαινομενικά (adv)
ostensiblement

φαινομενικός (adj)
aparent

φαινομενοκρατία (n)
fenomenalisme

φαινομενολογία (n)
fenomenologia

φαινομενολογικός (adj)
fenomenològic

φαινυλαλανίνη (n)
fenilalanina

φαινόλη (n)
fenol

φαινόμενο /feˈno.me.no/ (n)
fenomen

φαινόμενο του θερμοκηπίου /feˈno.me.no tu θeɾ.mo.ciˈpi.u/
efecte hivernacle

φαιοχρωμοκύττωμα (n)
feocromocitoma

φακή (n)
llentia, llentilla

φακίδα /faˈci.ða/ (n)
piga

φακελάκι /fa.ceˈla.ci/ (n)
suborn
  (μεταφορικά, διαφθορά) χρήματα που χρησιμοποιούνται για δωροδοκία

φακελώνω (v)
arxivar

φακιόλι (n)
banda

φακκώ (v)
cop

φακοειδής /fa.ko.eˈðis/ (adj)
lenticular

φακός /faˈkos/ (n)
llanterna
  φορητή συσκευή φωτός
lent
  γυάλινος δίσκος με επιφάνειες είτε κοίλες είτε κυρτές, που εστιάζει ακτίνες φωτός για να δημιουργήσει είδωλο μέσω διάθλασης

φακός επαφής /faˈkos e.paˈfis/
lent de contacte, lentilla

φαλάκρα /faˈla,kra/ (n)
calvície

φαλάφελ (n)
falàfel

φαλαινάκι (n)
balenó

φαλαινοθήρας /fa.le.noˈθi.ɾas/ (n)
balener

φαλαινοθηρικό (n)
balener

φαλαινοκαρχαρίας (n)
tauró balena

φαλακρός /fa.laˈkros/ (adj)
calb

φαλανστήριο (n)
falansteri

φαλαρίδα (n)
folliga

φαλαρόποδας (n)
escuraflascons

φαλλός (n)
fal·lus

φανάρι /faˈna.ɾi/ (n)
fanal

φανέλα /faˈne.la/ (n)
franel·la

φανατίζω (v)
adoctrinar

φανατικά (adv)
fanàticament

φανατικός /fa.na.tiˈkos/ (adj)
fanàtic

φανατισμός /fa.na.tiˈzmos/ (n)
fanatisme

φανερά /fa.neˈɾa/ (adv)
clarament

φανερόγαμο (n)
espermatòfit

φανερόγαμος (adj)
espermatòfit

φανερός /fa.neˈɾos/ (adj)
manifest

φανερώνω /fa.neˈɾo.no/ (v)
revelar

φανκ (n)
esca

φανοστάτης /fa.noˈsta.tis/ (n)
farola
  η κολόνα στην οποία στηρίζεται ένα φως, μια λάμπα για φωτισμό κυρίως δημόσιων χώρων

φαντάζομαι /fanˈda.zo.me/ (v)
imaginar

φαντάζω (v)
deslligar

φαντάρος (n)
soldat d’infanteria

φαντασία /fan.daˈsi.a/ (n)
imaginació
  (μειωτικό) κάτι που δεν είναι πραγματικό αλλά έχει αναπαραχθεί στο μυαλό κάποιου

φαντασιοπληξία (n)
baterola

φαντασιώδης (adj)
il·lusori

φαντασμένος
pretensiosa

φαντασμαγορία (n)
pompa

φανταστικά (adv)
fantàsticament

φανταστικός /fan.da.stiˈkos/ (adj)
imaginari
  πλάσμα της φαντασίας, μη πραγματικός
fantàstic
  εξαιρετικός, εντυπωσιακός, απίστευτος

φανταστικός αριθμός
nombre imaginari

φανφάρα (n)
fanfara
  σύντομο μουσικό κομμάτι που είναι γραμμένο για να εκετελεστεί από χάλκινα πνευστά όργανα (τρομπέτες κ.ά.) και προορίζεται να ακουστεί σε κάποια γιορτή ή πανηγύρι
gran
  (μεταφορικά) ο πομπώδης λόγος πολιτικού ή γενικά ο κομπασμός και ο άτοπος στόμφος ενός (συν)ομιλητή

φανφαρόνος (n)
fanfarró

φανός /faˈnos/ (n)
flama

φαράγγι (n)
congost

φαράσι (n)
arreplegador

φαρέτρα (n)
buirac

φαρδύς /faɾˈðis/ (adj)
ample

φαρισαϊκός /fa.ɾi.sa.iˈkos/ (adj)
farisaic

φαρμάκι (n)
metzina

φαρμακείο /faɾ.maˈci.o/ (n)
farmàcia
  (μεταφορικά) για έμπορο ή κατάστημα που έχει πολύ υψηλές τιμές

φαρμακερός (adj)
verinós

φαρμακευτική /faɾ.ma.ce.ftiˈci/ (n)
farmàcia

φαρμακευτικός /faɾ.ma.ce.ftiˈkos/ (adj)
farmacèutic

φαρμακολογία /faɾ.ma.ko.loˈʝi.a/ (n)
farmacologia
  συνώνυμο του φαρμακευτική (επιστήμη) συνώνυμο του φαρμακευτική, η επιστήμη που ασχολείται με την αναζήτηση και εύρεση φαρμάκων

φαρμακολογικός (adj)
farmacològic

φαρμακομύτης (adj)
hostil

φαρμακοποιός /faɾ.ma.ko.piˈos/ (n)
farmacèutic

φαρμακόγλωσσα (n)
garrepa

φαρμακώνω (v)
emmetzinar

φαροφύλακας /fa.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
torredana

φαρυγγίτιδα (n)
faringitis

φασίνα (n)
neteja

φασίστας (n)
feixista

φασαρία (n)
brega

φασιανός /fa.sçaˈnos/ (n)
faisà

φασισμός (n)
feixisme

φασιστικός (adj)
feixista

φασκομηλιά (n)
sàlvia

φασκωλόμυς (n)
uombat

φασκόμηλο (n)
sàlvia

φασματικός /fa.zma.tiˈkos/ (adj)
espectral

φασματοσκοπία (n)
espectroscòpia

φασολάκι /fa.soˈla.ci/ (n)
mongeta tendra

φασόλι /faˈso.li/ (n)
fesol, mongeta

φατικός (adj)
fàtic

φατνιακός (adj)
alveolar

φαφλατάς (n)
xerraire

φαύλος κύκλος /ˈfav.los ˈci.klos/
cercle viciós

φείδομαι (v)
mesquinejar

φεγγάρι /feŋˈɡa.ɾi/ (n)
lluna
  (δορυφόρος) (δορυφόρος) δορυφόρος σε τροχιά γύρω από άλλο πλανήτη

φεγγαροχτυπημένος (adj)
llunàtic

φεγγοβολώ /feŋ.ɡo.voˈlo/ (v)
brillantor

φειδωλά (adv)
parsimoniosament

φειδωλός /fi.ðoˈlos/ (adj)
parsimoniós

φελιζόλ (n)
porexpan

φελλός /feˈlos/ (n)
suro

φελούκα /feˈlu.ka/ (n)
faluca

φεμινίστρια /fe.miˈni.stɾi.a/ (n)
feminista

φεμιναζί /fe.mi.naˈzi/ (n)
feminazi

φεμιναζισμός (n)
feminazisme

φεμινισμός /fe.mi.niˈzmos/ (n)
feminisme

φεμινιστής /fe.mi.niˈstis/ (n)
feminista

φεμινιστικός /fe.mi.ni.stiˈkos/ (adj)
feminista

φεντεραλισμός (n)
federalisme

φεουδάρχης (n)
senyor

φεουδαρχία (n)
feudalisme

φερέγγυος (adj)
acèrrim

φερέφωνο (n)
portaveu

φεριμπότ (n)
ferri

φερμιόνιο (n)
fermió

φερμουάρ (n)
cremallera

φερμουίτ /fer.muˈit/ (n)
ferm

φερομόνη /fe.ɾoˈmo.ni/ (n)
feromona

φερτός (adj)
brossa
  ο φερμένος από αλλού, που έχει μεταφερθεί, παρασυθεί εδώ

φεστιβάλ /fe.stiˈval/ (n)
festival

φεσώνω (v)
pelar

φετίχ /feˈtix/ (n)
fetitxe

φετιχισμός /fe.ti.çiˈzmos/ (n)
fetitxisme

φευ /fef/
ai las

φευγάτος (adj)
anat

φευγαλέος /fe.vɣaˈle.os/ (adj)
elusiu

φεύγω (v)
sortir

φημισμένος /fi.miˈzme.nos/
cèlebre

φηντάρω (v)
pinso

φθίνουσα
minvant
  ↪ φθίνουσα σελήνη

φθίνω (v)
caiguda

φθίνων /ˈfθi.non/
descendent

φθαρτικός (adj)
nociu

φθείρω /ˈfθi.ɾo/ (v)
afeblir-se

φθινοπωρινός (adj)
autumnal

φθινόπωρο (n)
tardor

φθισικός (adj)
tísic

φθονερός (adj)
envejós

φθονώ (v)
envejar

φθορά (n)
decadència

φθορίζων
fluorescent

φθορισμός (n)
fluorescència

φθοροποιός /fθo.ɾo.piˈos/ (adj)
decadència

φθόγγος /ˈfθoŋ.ɡos/ (n)
fon

φθόριο (n)
fluor

φι (n)
fi

φιάλη /fiˈa.li/ (n)
ampolla
  γυάλινο ή πλαστικό κυλινδρικό δοχείο με κλειστό λαιμό για υγρά, μπουκάλι, μποτίλια

φιάσκο (n)
fiasco

φιανκέτο (n)
fianchetto

φιγουράρω (v)
figurar

φιγουράτος (adj)
ple

φιγουρίνι (n)
moda

φιγουρατζής (n)
fatxenda

φιγούρα /fiˈɣu.ɾa/ (n)
figura

φιζίκ /fiˈzik/ (n)
físic

φιλάλληλος (adj)
altruisme

φιλάνθρωπος (adj)
filantrop

φιλάργυρος /fiˈlaɾ.ʝi.ɾos/ (adj)
parsimoniós
  που αγαπά υπερβολικά το χρήμα

φιλάσθενος /fiˈla.sθe.nos/ (adj)
malaltís

φιλέ (n)
net
  (αθλητισμός) το δίχτυ που χρησιμοποιείται σαν διαχωριστικό σε διάφορα αθλήματα, όπως στο τένις και στο βόλεϊ
  (αθλητισμός) το δίχτυ που υπάρχει στο καλάθι της μπασκέτας στο μπάσκετ
ret
  εξάρτημα ένδυσης, σαν δίχτυ, που το χρησιμοποιούμε για να συγκρατούμε τα μαλλιά

φιλήδονος (adj)
libidinós

φιλί /fiˈli/ (n)
petó, bes

φιλία /fiˈli.a/ (n)
amistat

φιλαλληλία (n)
altruisme

φιλανθρωπία (n)
filantropia

φιλανθρωπικά (adv)
caritativament

φιλανθρωπικός (adj)
filantròpic

φιλαράκος (n)
amic

φιλαργυρία (n)
avidesa

φιλαρμονική /fi.laɾ.mo.niˈci/ (n)
filharmònic

φιλαυτία (n)
egoisme

φιλειρηνικός /fi.li.ɾi.niˈci/ /fi.li.ɾi.niˈko/ /fi.li.ɾi.niˈkos/ (adj)
pacifista

φιλειρηνιστής (n)
pacifista

φιλελευθερισμός /fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos/ (n)
liberalisme

φιλελεύθερος (adj)
liberal

φιλενάδα (n)
nòvia

φιλεύσπλαχνος /fiˈlef.spla.xnos/ (adj)
caritatiu

φιλιγκράν (n)
filigrana

φιλικά (adv)
amistosament

φιλικός (adj)
amistós

φιλικότητα (n)
caràcter

φιλιππινέζικα (n)
filipí

φιλμ /ˈfilm/ (n)
pel·lícula

φιλμικός /fil.miˈkos/ (adj)
fílmic

φιλμογραφία /ˈfil.mo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
filmografia

φιλοδοξία (n)
ambició

φιλοδοξώ (v)
ambicionar

φιλοδωρώ (v)
dar

φιλοδώρημα /fi.loˈðo.ɾi.ma/ (n)
propina

φιλολογία (n)
filologia

φιλολογικά (adv)
filològicament

φιλομαθής (adj)
estudiós

φιλονικώ (v)
cairell

φιλοξενία /fi.lo.kseˈni.a/ (n)
hospitalitat

φιλοξενούμενος (n)
invitat

φιλοξενώ (v)
allotjar

φιλοσοφία (n)
filosofia

φιλοσοφική λίθος
pedra filosofal

φιλοσοφικός (adj)
filosòfic

φιλοτέλεια (n)
filatèlia

φιλοτελής (adj)
filatelista

φιλοτελικός (adj)
filatèlic

φιλοτελισμός (n)
filatèlia

φιλοτελιστής (n)
filatelista

φιλοφρόνηση /fi.loˈfɾo.ni.si/ (n)
compliment

φιλοχρήματος (adj)
avariciós

φιλτράρω (v)
filtrar

φιλόδοξα (adv)
ambiciosament

φιλόδοξος /fiˈlo.ðo.ksos/ (adj)
ambiciós

φιλόλογος /fiˈlo.lo.ɣos/ (n)
filòleg

φιλόξενα (adv)
hospitalàriament

φιλόπατρις (adj)
patriota

φιλόσοφος /fiˈlo.so.fos/ (n)
filòsof, filòsofa

φιλόστοργος (adj)
afectuós

φιλότιμο /fiˈlo.ti.mo/ (n)
honor

φιλόφρων (adj)
cortès

φιλύποπτος (adj)
desconfiat

φιλύρα (n)
tell

φιλώ (v)
besar

φιμώνω (v)
emmordassar

φινάλε (n)
epíleg

φινιστρίνι /fi.niˈstɾi.ni/ (n)
claraboia

φινλανδικά (n)
finès, finlandès, llengua finesa

φινλανδικός (adj)
finlandès, finès

φινλανδοποίηση (n)
finlandització

φιξ /fiks/ (adj)
joc

φιξάρω (v)
joc

φιξαρισμένος
joc

φις /fis/ (n)
clavilla

φιστίκι (n)
pistatxo
  ο καρπός της φιστικιάς (συνώνυμα: κελυφωτό φιστίκι, φιστίκι Aιγίνης, σαν φιστίκ)

φιστικιά /fi.stiˈca/ (n)
festuc

φιστικοβούτυρο /fis.ti.koˈvu.ti.ɾo/ (n)
mantega de cacauet

φιτίλι /fiˈti.li/ (n)
ble

φιόρδ /ˈfi̯oɾð/ (n)
fiord

φλάντζα (n)
junt

φλάουτο /ˈfla.u.to/ (n)
flauta

φλέβα /ˈfle.va/ (n)
vena

φλέγω (v)
encendre

φλέμα (n)
esput
  (φυσιολογία) παχύρρευστη βλεννώδης ουσία που μοιάζει με τη μύξα και αποβάλλεται από το στόμα ως πτύελο· προέρχεται είτε από τους πνεύμονες είτε από τη ρινική κοιλότητα

φλίπερ /ˈfli.peɾ/ (n)
flipar
  ηλεκτρομηχανικό παιχνίδι στο οποίο ο παίκτης, χειριζόμενος κάποιους μοχλούς, προσπαθεί να κατευθύνει μια μπαλίτσα ανάμεσα από κάποια εμπόδια και προς ορισμένους στόχους

φλαμένκο (n)
flamenc

φλαμίνγκο (n)
flamenc

φλαμανδικά (n)
flamenc

φλαμανδικός /fla.man.ðiˈkos/ (adj)
flamenc

φλαουτίστα /fla.uˈti.sta/ (n)
flautista

φλαουτίστας /fla.uˈti.stas/ (n)
flautista

φλας (n)
flaix

φλας μπακ (n)
flaixbac

φλασκί /flaˈsci/ (n)
matràs

φλεβίτιδα (n)
flebitis

φλεβικός (adj)
venós

φλεβώδης (adj)
venós

φλεγματικός (adj)
flegmàtic

φλεγμονή /fleɣ.moˈni/ (n)
inflamació

φλεγμονώδης (adj)
inflamatori

φλεγόμενος /fleˈɣo.me.nos/
ardent

φλερτάκι /fleɾˈta.ci/ (n)
enamoriscament

φλερτάρω (v)
flirtejar

φλερόβιο (n)
flerovi

φληνάφημα /fliˈna.fi.ma/ (n)
vèrbola

φληναφώ /fli.naˈfo/ (v)
cloquejar

φλιπάρω (v)
flipar

φλιτζάνι /fliˈd͡za.ni/ (n)
tassa

φλοίδα (n)
bricbarca

φλοίωμα (n)
floema

φλογέρα /floˈʝe.ɾa/ (n)
flauta dolça

φλογερός /flo.ʝeˈɾos/ (adj)
ardent

φλογισμένος
cremant

φλογοβόλο (n)
llançaflames

φλοιακός (adj)
cortical

φλοιός (n)
escorça

φλομώνω (v)
fumar

φλοτέρ (n)
carrossa

φλουρί (n)
fava

φλούδα (n)
escorça

φλυαρία /fli.aˈɾi.a/ (n)
cloqueig

φλυαρώ /fli.aˈɾo/ (v)
garlar

φλόγα (n)
flama

φλόκι (n)
borrall
  ο χαρακτηριστικός σχηματισμός από νήματα στη φλοκάτη

φλόκος /ˈflo.kos/ (n)
floc

φλύαρος /ˈfli.a.ɾos/ (adj)
xerraire

φλύκταινα (n)
pústula

φλώρος (n)
verderol
  (πτηνό) μικρό ωδικό πτηνό που επίσημα ανήκει στο είδος Chloris Chloris (από άλλους ταξινομείται ως Carduelis chloris και από τους Αμερικανούς αναφέρεται ως european greenfinch ενώ από τον Κάρολο Λινναίο είχε ταξινομηθεί ως Oriolus galbula)

φοίνικας /ˈfi.ni.kas/ (n)
palmera
  (δέντρο) αειθαλές τροπικό δέντρο της οικογένειας Palmae ή Arecaceae, το οποίο έχει ψηλό και κυλινδρικό, σχεδόν ίσιο και χωρίς κλαδιά, κορμό που καταλήγει σε θύσανο

φοίτηση (n)
curs

φοβάμαι (v)
témer

φοβία (n)
fòbia

φοβίζω (v)
espantar

φοβητσιάρης (adj)
covard

φοβισμένος /fo.viˈzme.nos/
amb por

φοινικέλαιο (n)
oli de palma

φοινικώνας (n)
palmerar

φοιτήτρια /fiˈti.tri.a/ (n)
alumna

φοιτητής /fi.tiˈtis/ (n)
estudiant

φοιτώ /fiˈto/ (v)
seguir

φολιδωτός (adj)
escamós

φολκλορικός (adj)
folklòric

φολκλόρ (n)
folklore

φονιάς /foˈɲas/ (n)
assassí

φονικός /fo.niˈkos/ (adj)
assassí

φοντάν (n)
fondant

φονταμενταλισμός /fon.da.men.ta.liˈzmos/ (n)
fonamentalisme

φορά /foˈɾa/ (n)
cop
  η ξεχωριστή περίπτωση, περίσταση ή περίοδος

φοράδα /foˈɾa.ða/ (n)
egua, euga

φοράω (v)
desgast

φορέας (n)
portador
  (επιδημιολογία) που έχει, μεταφέρει ή μεταδίδει

φορείο (n)
civera

φορειοφόρος (adj)
portalliteres

φορεσιά /fo.ɾeˈsça/ (n)
disfressa

φορητός /fo.ɾiˈti/ /fo.ɾiˈto/ /fo.ɾiˈtos/ (adj)
portable, portàtil

φοριαμός (n)
casella

φορμά (n)
format

φορμάτ (n)
format

φορμαλίστρια (n)
formalista

φορμαλδεΰδη (n)
formaldehid

φορμαλιστής (n)
formalista

φορμαλιστικός (adj)
formalista

φοροαποφυγή (n)
elusió fiscal

φοροδιαφυγή (n)
evasió fiscal

φορολογία (n)
imposició

φορολογική δήλωση /fo.ɾo.lo.ʝiˈci ˈði.lo.si/
declaració de la renda

φορολογούμενος
contribuent

φορολογώ /fo.ɾo.loˈɣo/ (v)
gravar

φορολόγηση (n)
imposició

φορτίζω /foɾˈti.zo/ (v)
encarregar

φορτίο (n)
càrrega

φορτηγάκι (n)
furgoneta

φορτηγίδα (n)
barcassa

φορτηγατζής /foɾ.ti.ɣaˈd͡zis/ (n)
camioner

φορτηγό /foɾ.tiˈɣo/ (n)
camió

φορτιστής (n)
carregador

φορτωμένος
carregat

φορτωτήρας /foɾ.toˈti.ɾas/ (n)
pala carregadora

φορτώνω /foɾˈto.no/ (v)
carregar

φουά γκρα (n)
foie gras

φουαγιέ /fu.aˈʝe/ (n)
llar

φουγάρο (n)
xemeneia

φουλάρω /fuˈla.ɾo/ (v)
emplenar

φουντάρω (v)
abismar-se

φουντουκιά (n)
avellaner

φουντούκι /funˈdu.ci/ (n)
avellana

φουντωτός /fun.doˈtos/ (adj)
atofat

φουντώνω /funˈdo.no/ (v)
amplitud

φουρκίζω (v)
enrabiar

φουρνάρισσα /fuɾˈna.ɾi.sa/ (n)
flequera

φουρνέλο (n)
barrinar

φουρτουνιάζω (v)
agitar

φουρτουνιασμένος
alterar

φουρτούνα (n)
tempesta

φουρό (n)
beina

φουσκάλα (n)
butllofa

φουσκοθαλασσιά (n)
mar de fons

φουσκωμένος
excel·lent
  (για ποτάμια) που το επίπεδό του έχει ανεβεί πολύ λόγω μεγάλων βροχοπτώσεων
  (για μια υπόθεση, εργασία, κλπ) πολυπληθής, με πολλά στοιχεία

φουσκωτός (adj)
ple

φουσκώνω /fuˈsko.no/ (v)
inflar

φουτουρισμός (n)
futurisme

φουφούλα (n)
calces de dona

φούγκα /ˈfu.ɡa/ (n)
fuga

φούλι (n)
gessamí
  (βοτανική, λουλούδι) είδος γιασεμιού που φύεται στα Επτάνησα

φούμαρα (n)
despropòsit

φούντα /ˈfun.da/ (n)
borla
  σύνολο φυσικών ή τεχνητών νημάτων με το ένα άκρο ενωμένο και το άλλο ελεύθερο

φούντι /ˈfun.di/ (n)
lliura
  (μονάδα μέτρησης, δημοτική, παρωχημένο) μονάδα μέτρησης μάζας, που ισούται με τη γερμανική λίβρα ή λίμπρα που ισοδυναμούσε με μισό κιλό

φούξια (n)
fúcsia
  (φυτό) μικρός θάμνος του γένους Fuchsia γνωστός για τα όμορφα άνθη του με μοβ πέταλα και με σέπαλα που έχουν το χαρακτηριστικό φούξια χρώμα

φούρια (n)
pressa

φούρναρης (n)
flequer

φούρνος /ˈfuɾ.nos/ (n)
forn
  η κατασκευή ή συσκευή που περιλαμβάνει ένα χώρο, μέσα στον οποίο μπορούν να αναπτυχθούν πολύ υψηλές θερμοκρασίες για το ψήσιμο κεραμικών ή ψωμιού, φαγητού κ.λπ

φούρνος μικροκυμάτων
forn de microones, forn microones

φούσκα /ˈfu.ska/ (n)
bombolla
  ποσότητα αέρα που περικλείεται από ένα πολύ λεπτό μεμβρανώδες υλικό, κύστη, μπαλόνι, φουσκάλα
  οικονομικό μέγεθος (πχ η τιμή μιας μετοχής) που έχει διογκωθεί τεχνητά

φούστα /ˈfu.sta/ (n)
faldilla

φούτερ (n)
dessuadora

φράγκικα /ˈfɾaŋ.ɟi.ka/ (n)
franc

φράγκιο (n)
franci

φράγκο /ˈfɾaŋ.ɡo/ (n)
franc

φράγμα (n)
barrera

φράκο /ˈfɾa.ko/ (n)
frac

φράντζα /ˈfɾa.nd͡za/ (n)
serrell

φράξια /ˈfɾa.ksi̯a/ (n)
facció

φράξιμο (n)
obstrucció

φράουλα /ˈfɾaula/ (n)
maduixa

φράπα (n)
aranja grossa

φράση (n)
frase

φράχτης (n)
tanca

φρέζα /ˈfɾe.za/ (n)
fresa

φρένο (n)
fre

φρέσκος /ˈfɾe.skos/ (adj)
fresc

φρίκη /ˈfɾi.ci/ (n)
esglai

φραγή (n)
bloc

φραγγέλιο /fɾaŋˈɟe.li.o/ (n)
assot
  (ιστορία, παρωχημένο) μαστίγιο με ιμάντες (στις άκρες των οποίων συνήθως είναι δεμένα βαριά ή αιχμηρά αντικείμενα)

φραγκοστάφυλο (n)
agrassó

φραγκόκοτα /fɾaŋˈɡo.ko.ta/ /fɾaˈɡo.ko.ta/ (n)
pintada

φραγκόσυκο (n)
figa de moro

φραγμός (n)
barrera

φρακάρισμα (n)
aturada

φρακάρω /fɾaˈka.ɾo/ (v)
encallat

φραμπαλάς /fɾa.baˈlas/ (n)
farbalà
  (μόδα) πρόσθετο πτυχωτό διακοσμητικό κομμάτι υφάσματος σε ρούχο

φραουλί (n)
fraula
  (χρώμα) το χρώμα της φράουλας

φρασεολογία /fɾa.se.o.loˈʝi.a/ (n)
fraseologia

φραστικά (adv)
de viva veu

φρεάτιο /fɾeˈa.ti.o/ (n)
pou

φρεγάτα /fɾeˈɣa.ta/ (n)
fragata
  (ναυτικός όρος) το τρικάταρτο ιστιοφόρο πολεμικό πλοίο
fregata
  (πτηνό) το είδος πουλιού

φρενάρω (v)
frenar

φρενήρης (adj)
agitat

φρενίτιδα (n)
frenesí

φρενιάζω (v)
bufó

φριζικά (n)
frisona

φρικάρω /fɾiˈka.ɾo/ (v)
flipar

φρικαλέος (adj)
atroç

φρικαλεότητα (n)
atrocitat

φρικτά (adv)
horriblement

φρικτός (adj)
esgarrifós

φριουλανικά (n)
friülà

φριτέζα (n)
fregidora

φρονιμίτης /fɾo.niˈmi.tis/ (n)
queixal del seny

φροντίδα /fɾonˈdi.ða/ (n)
amoïnar

φροντίζω (v)
cuidar
  περιποιούμαι με τρυφερότητα ή με κάποιο συναισθηματικό στοιχείο ή με ειδικό τρόπο

φροντισμένος
bo

φροντιστής (n)
administrador
  (επάγγελμα) εκείνος που είναι αρμόδιος για τη φροντίδα συγκεκριμένων τομέων

φρουί γκλασέ (n)
fruita confitada

φρουκτόζη /fɾuˈkto.zi/ (n)
fructosa

φρουρά (n)
guàrdia

φρουρός /fɾuˈɾos/ (n)
guàrdia

φρουρώ /fɾuˈɾo/ (v)
custodiar

φρουτοπολτός /fɾu.to.polˈtos/ (n)
batut de fruita

φρουτοσαλάτα (n)
macedònia

φροϋδικός /fɾo.i.ðiˈkos/ (adj)
freudià

φρούρηση (n)
vigilància

φρούριο /ˈfɾu.ɾi.o/ (n)
fortalesa

φρούτο /ˈfru.to/ (n)
fruit

φρυγανίζω (v)
rostir

φρυγανιά /fri.ɣaˈɲa/ (n)
torrada

φρυγανιέρα (n)
torradora

φρυγικός (adj)
frigi

φρόνημα (n)
convicció
  πεποιθήσεις, πολιτική ιδεολογία συνήθως (μεταπολεμικά), αλλά και κάθε άποψη, τοποθέτηση, βιοθεωρία, κοσμοθεωρία

φρόνιμος /ˈfɾo.ni.mos/ (adj)
assenyat
  που έχει λογική σκέψη, που ενεργεί με σύνεση

φρύγανο (n)
garriga

φρύγω /ˈfri.ɣo/ (v)
rostir

φρύδι /ˈfɾi.ði/ (n)
cella

φρύνος /ˈfɾi.nos/ (n)
gripau

φτάνω /ˈfta.no/ (v)
arribar
  έρχομαι από στιγμή σε στιγμή, υπόσχομαι ότι φτάνω εγώ ή κάτι αμέσως
  (μεταφορικά) οδηγούμαι σε ένα σημείο συνήθως παρά τη θέλησή μου ή πάντως χωρίς να το επιδιώκω συνειδητά, καταντώ

φτάρνισμα (n)
esternut

φτέρη /ˈfte.ɾi/ (n)
falguera

φτέρνα /ˈfteɾ.na/ (n)
taló

φτήνια /ˈfti.ɲa/ (n)
mitja

φταίξιμο (n)
culpa

φταίχτης (n)
reprovable

φταρνίζομαι (v)
esternudar

φτελιά /fteˈʎa/ (n)
om

φτενός /fteˈnos/ (adj)
aprimar

φτερουγίζω (v)
batre

φτερούγα (n)
ala

φτερούγισμα (n)
onejar

φτερωτός /fteˈɾo/ (adj)
alat

φτερό (n)
ala
  (ορνιθολογία) το καθένα από τα δύο μέλη (άνω άκρα) του σώματος των πτηνών και τα αντίστοιχα αρκετών εντόμων που χρησιμεύουν στο πέταγμα
  (αθλητισμός) το χαρακτηριστικό μπαλάκι του μπάντμιντον

φτηνά (adv)
baratia

φτηνός /ftiˈnos/ (adj)
barat

φτιάχνω (v)
fer
  κάνω, δημιουργώ ή κατασκευάζω κάτι
arreglar
  (κατ’ επέκταση) επιδιορθώνω ή μεταποιώ κάτι

φτιαγμένος
fet

φτιασίδι /ftçaˈsi.ði/ (n)
maquillatge

φτιασιδώνω (v)
maquillar

φτυάρι (n)
pala

φτυαρίζω (v)
palejar

φτυαριά /ftçaɾˈʝa/ (n)
palada

φτυστός (adj)
indistingible

φτωχικό /fto.çiˈko/ (n)
allotjar

φτωχικός /fto.çiˈkos/ (adj)
pobre

φτωχοποιώ /fto.xo.piˈo/ (v)
empobrir

φτωχοφαμελίτης (n)
indigent

φτωχός /ftoˈxos/ (adj)
pobre

φτύνω /ˈfti.no/ (v)
escopir

φτύσιμο /ˈfti.si.mo/ (n)
escopina
  η ενέργεια με την οποία φτύνω· το αποτέλεσμα της ενέργειας αυτής

φτώχια (n)
pobresa

φυγάς (n)
fugitiu

φυγή /fiˈʝi/ (n)
esvair-se

φυγαδεύω (v)
espai

φυγοκέντριση (n)
centrifugació

φυγόκεντρος /fiˈɣo.cen.dɾos/ (adj)
centrífug

φυγόστρατος /fiˈɣo.stra.tos/ (n)
gandul

φυλάκιση (n)
empresonament

φυλάω /fiˈla.o/ (v)
custodiar

φυλή /fiˈli/ (n)
tribu

φυλακή /fi.laˈci/ (n)
presó
  χώρος κράτησης καταδίκων
càrcer
  ποινή για αδικήματα στα ποινικά δικαστήρια

φυλακίζω /fi.laˈci.zo/ (v)
empresonar

φυλακισμένος
pres

φυλαχτό (n)
amulet

φυλετικός (adj)
racial
  σχετικός με τη φυλή
  φυλετικός πόλεμος: ο εμφύλιος
  σχετικός με το φύλο

φυλλάδιο (n)
fullet
  ολιγοσέλιδο έντυπο, μπροσούρα

φυλλοβόλος (adj)
caducifoli

φυλλοειδής (adj)
foliaci

φυλλοκάρδια (n)
des del fons del cor

φυλλομετρητής (n)
navegador

φυλλομετρώ (v)
fullejar

φυλλοταξία /fi.lo.taˈksi.a/ (n)
fil·lotaxi

φυλλοφάγος (adj)
folívor

φυλλωσιά (n)
fullatge

φυλλώδης (adj)
planifoli

φυλογένεια (n)
filogènia

φυμάτιο (n)
tubercle

φυματίωση /fi.maˈti.o.si/ (n)
tuberculosi

φυματικός (adj)
tuberculosa

φυσάω /fiˈsa.o/ (v)
bufar

φυσίατρος (n)
fisiatra

φυσίγγιο /fiˈsiŋ.ɟi.o/ (n)
cartutx
  (στρατιωτικός όρος) (πυρομαχικά) το σύνολο βλήματος και κάλυκα που περιέχει την εκρηκτική γόμωση
fusible
  (ηλεκτρολογία) είδος ηλεκτρικής ασφάλειας

φυσαλίδα /fi.saˈli.ða/ (n)
bombolla

φυσαρμόνικα /fi.saɾˈmo.ni.ka/ (n)
harmònica

φυσερό (n)
manxa

φυσητήρας /fi.si.ˈti.ɾas/ (n)
espiracle
  μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσικά /fi.siˈka/ (adv)
naturalment

φυσική /fi.siˈci/ (n)
física

φυσική διεύθυνση
adreça MAC

φυσική επιλογή /fi.siˈci e.pi.loˈʝi/
selecció natural

φυσικό αέριο /fi.siˈko aˈe.ɾi.o/
gas natural

φυσικό πρόσωπο
persona física
  (νομικός όρος): ο κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως γένους, ηλικίας, ή άλλων χαρακτηριστικών του, ο οποίος έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις (οι ενήλικες) απέναντι στο νόμο. (Ο όρος καθιερώθηκε σε αντιδιαστολή προς τον όρο νομικό πρόσωπο που αφορά εταιρείες ή συλλόγους ή φορείς)

φυσικός (adj)
físic

φυσικός (n)
físic
  επιστήμονας του οποίου το αντικείμενο είναι η φυσική

φυσικός λογάριθμος
logaritme natural

φυσικότητα (n)
naturalitat

φυσιοθεραπευτής (n)
fisioterapeuta

φυσιοκρατία (n)
fisiocràcia

φυσιολατρία (n)
culte

φυσιολογία /fi.si.o.loˈʝi.a/ (n)
fisiologia

φυσιολογικός /fi.si.o.lo.ʝiˈkos/ (adj)
normal
  που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση
fisiològic
  σχετικός με τον ιατρικό κλάδο της φυσιολογίας

φυσιολόγος (n)
fisiòleg

φυσούνα /fiˈsu.na/ (n)
manxa

φυτεία /fiˈti.a/ (n)
plantació

φυτεύω (v)
plantar
  βάζω στη γη ή στο χώμα σπόρο ή τμήμα φυτού για να βλαστήσει (συνήθως για το σπόρο χρησιμοποιείται το ρήμα σπέρνω και όχι το φυτεύω)

φυτικός (adj)
vegetal

φυτοζωώ (v)
anar fent

φυτοπλαγκτόν /fi.to.plaŋˈkton/ (n)
fitoplàncton

φυτοφάγος (adj)
herbívor

φυτοφάρμακο (n)
plaguicida

φυτρώνω (v)
brotar

φυτό /fiˈto/ (n)
planta
  (βοτανική) ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος από το οποίο απορροφά νερό ως πηγή θρεπτικών στοιχείων, και μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια σε χημική μέσω της φωτοσύνθεσης

φυτώριο (n)
planter

φωλιά /foˈʎa/ (n)
niu
  (μεταφορικά) οτιδήποτε μοιάζει με φωλιά πουλιού

φωνάζω /foˈna.zo/ (v)
cridar
  μιλώ με δυνατή φωνή για να ακουστώ καλά

φωνή /foˈni/ (n)
veu

φωνή βοώντος εν τη ερήμω /foˈni voˈon.dos en‿ti‿eˈɾi.mo/
veu

φωνήεν (n)
vocal

φωνακλάς /fo.naˈklas/ (adj)
cridaner

φωνασκία (n)
clam

φωναχτά (adv)
veu

φωνηεντισμός (n)
vocalització
  το σύνολο των φωνηέντων μιας γλώσσας, τα φωνήεντα

φωνηεντόληκτος (adj)
temàtic

φωνητική /fo.ni.tiˈci/ (n)
fonètica

φωνητικός (adj)
fonètic

φωνογράφος (n)
fonògraf

φωνολογία /fo.no.loˈʝi.a/ (n)
fonologia

φωνολογικός (adj)
fonològic

φως /ˈfos/ (n)
llum

φωσφίνη (n)
fosfina

φωσφορίζων (adj)
fosforescent

φωσφορικό άλας
fosfat

φωσφορικός (adj)
fosfòric

φωσφορισμός (n)
fosforescència

φωσφόρος /fosˈfo.ɾos/ (n)
fòsfor

φωτάω (v)
il·luminar

φωτίζω (v)
il·luminar

φωταγωγία (n)
il·luminació

φωταγωγικός (adj)
il·luminar

φωταγωγός /fo.ta.ɣoˈɣos/ (n)
claraboia

φωταγωγώ (v)
il·luminar

φωταγώγηση (n)
il·luminació

φωταψία (n)
il·luminació

φωταύγεια /foˈta.vʝi.a/ (n)
luminescència

φωτεινός /fo.tiˈnos/ (adj)
lluminós

φωτιά /foˈtça/ (n)
foc

φωτισμός /fo.tiˈzmos/ (n)
il·luminació

φωτιστής /fo.tiˈstis/ (n)
gaffer

φωτιστικό (n)
enllumenat

φωτο- /fo.to/
foto-

φωτοβολταϊκός (adj)
fotovoltaic

φωτοβόλος (adj)
animat
  που ρίχνει άπλετο φως, φωτίζει, εκπέμπει φως, ακτινοβολεί

φωτογενής (adj)
fotogènic

φωτογράφιση (n)
afusellament

φωτογράφος /fo.toˈɣɾa.fos/ (n)
fotògraf

φωτογραμμετρία (n)
fotogrametria

φωτογραφία /fo.to.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fotografia, foto

φωτογραφίζω (v)
fotografiar

φωτογραφική μηχανή
càmera

φωτογραφικός (adj)
fotogràfic

φωτοειδησεογραφία /fo.to.i.ði.se.o.ɣɾaˈfi.a/ (n)
fotoperiodisme

φωτοηλεκτρικός (adj)
fotoelèctric

φωτοηλεκτρισμός (n)
fotoelectricitat

φωτοσκίαση (n)
clarobscur

φωτοσυνθέτω (v)
fotosintetitzar

φωτοσύνθεση (n)
fotosíntesi
  (βιολογία, βοτανική) βιοχημικές αντιδράσεις χάρη στις οποίες τα πράσινα φυτά μετατρέπουν την ενέργεια του φωτός σε χημική ενέργεια υπό τη μορφή σακχάρων (μόρια που αποθηκεύουν την ενέργεια). Αυτά συντίθενται από το διοξείδιο του άνθρακα και το οξυγόνο.

φωτοτυπώ (v)
fotocopiar

φωτοφοβία (n)
fotofòbia

φωτοχημικός (adj)
fotoquímic

φωτόμετρο (n)
fotòmetre

φωτόνιο (n)
fotó

φωτόσπαθο /foˈto.spa.θo/ (n)
espasa de llum

φόβητρο (n)
amenaça

φόβος /ˈfo.vos/ (n)
por

φόδρα (n)
folre

φόλα (n)
atreure

φόνος (n)
assassinat

φόντο (n)
fons

φόρα (n)
ant

φόρεμα /ˈfo.ɾe.ma/ (n)
vestit

φόρμα (n)
forma
  καλούπι που δίνει μορφή σε άλλα αντικείμενα όταν αυτά είναι από από εύπλαστο υλικό ή γίνονται εύπλαστα κάτω από ειδικές συνθήκες
  (μεταφορικά) η καλή και φυσική, σωματική ή ψυχολογική κατάσταση
xandall
  ρούχα για σκληρές, χειρωνακτικές ή γενικά κοπιαστικές δουλειές από τις οποίες μπορεί κάποιος να λερωθεί ή και το ρούχο του να φθαρεί/σκιστεί -συχνά ολόσωμα
full
  έτοιμη αίτηση ή έγγραφο με στερεότυπες εκφράσεις το οποίο πρέπει να συμπληρώνει ένας ενδιαφερόμενος με τα στοιχεία του

φόρμουλα (n)
fórmula

φόρος /ˈfo.ɾos/ (n)
impost, taxa
  (οικονομία) έμμεσος φόρος: καταναλωτικοί φόροι, χρηματικά ποσά που ενσωματώνονται στην τιμή των εμπορευμάτων ή των παρεχομένων υπηρεσιών και που επίσης αποτελούν κρατικό έσοδο

φόρος προστιθέμενης αξίας
impost sobre el valor afegit

φόρουμ (n)
fòrum

φόρτε (n)
punt
  (μεταφορικά) για προσπάθεια ή απόδοση στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων

φόρτιση (n)
càrrega

φόρτωμα (n)
càrrega

φύκι (n)
algues

φύλακας /ˈfi.la.kas/ (n)
guardià

φύλακτρα (n)
custòdia

φύλαξη (n)
emmagatzematge

φύλλο /ˈfi.lo/ (n)
fulla, full
  (βοτανική) διακριτό μέρος φυτού στο οποίο συμβαίνει η φωτοσύνθεση

φύλλωμα (n)
fullatge

φύλο /ˈfi.lo/ (n)
sexe
  το καθένα από τα δύο γένη (ανδρικό - γυναικείο) στα οποία διαιρούνται τα έμβια όντα, ανάλογα με τα αναπαραγωγικά τους όργανα.
  σύνολο ανθρώπων με κοινή καταγωγή και αυτόνομη κοινωνικοπολιτική συγκρότηση· φυλή

φύομαι (v)
brollar

φύραμα /ˈfi.ɾa.ma/ (n)
dentifrici

φύρερ (n)
guia

φύσει (adv)
natura

φύση /ˈfi.si/ (n)
natura, naturalesa

φύσημα (n)
cop
  έξοδος αέρα και βλέννας από τη μύτη με δυνατή εκπνοή

φύτεμα (n)
plantació

φύτευση (n)
plantació

φύτρα (n)
brollar

φώκια (n)
foca

φώνημα (n)
fonema

φώτιση (n)
il·luminació

χάβαρο /ˈxa.va.ɾo/ (n)
cloïssa

χάβω (v)
empassar-se

χάδι /ˈxa.ði/ (n)
acaronament

χάλι /ˈxa.li/ (n)
desgavell

χάλια /ˈxa.ʎa/ (adv)
punt

χάλκινος (adj)
courenc

χάλυβας /ˈxa.li.vas/ (n)
acer

χάμου (adv)
sòl

χάμπουργκερ (n)
hamburguesa

χάμστερ (n)
hàmster

χάνι /ˈxa.ni/ (n)
alberg

χάνομαι /ˈxa.no.me/ (v)
desaparèixer

χάντμπολ /ˈxand.bol/ (n)
handbol

χάντρα /ˈxan.dɾa/ (n)
dena

χάνω /ˈxa.no/ (v)
perdre
  παύω να έχω κάτι
  δεν προλαβαίνω κάτι

χάος (n)
caos
  το άπειρο διάστημα

χάουζ (n)
house

χάπενινγκ /ˈxa.pe.niŋɡ/ (n)
happening

χάπι /ˈxa.pi/ (n)
píndola

χάρακας /ˈxa.ɾa.kas/ (n)
regle

χάραμα /ˈxa.ɾa.ma/ (n)
àlep

χάρη /ˈxa.ɾi/ (n)
gràcia

χάρισμα /ˈxa.ɾi.zma/ (n)
carisma
  το δώρο
  μια φυσική ικανότητα που διαθέτει κάποιος

χάρμα /ˈxaɾ.ma/ (adv)
grandiós

χάρτης /ˈxaɾ.tis/ (n)
plànol
  η σημείωση στοιχείων και πληροφοριών πάνω σε γεωγραφικό χάρτη

χάρτινος (adj)
empaperar

χάσιο (n)
hassi

χάσκω /ˈxa.sko/ (v)
obrir-se

χάσμα (n)
avenc
abisme
  το ρήγμα, το άνοιγμα στη (γήινη ή οποιαδήποτε άλλη) επιφάνεια (συνήθως με μεγάλο πλάτος και βάθος)
  (κατ’ επέκταση) το διάστημα, η απόσταση που χωρίζει δύο πράγματα και ίσως τα κάνει να διαφέρουν
  η αδυναμία ή το κενό στη συνοχή και την αλληλουχία μιας σκέψης, μιας πρότασης, ενός κειμένου κ.λπ., που δημιουργεί ασάφειες ή παρανοήσεις
  (φυτό)

χάχας /ˈxa.xas/ (n)
ase

χέδρωπας (n)
beina
  (βοτανική) το πολύσπορο φυτικό θηκάρι (συνήθως των ψυχανθών), λοβός

χέζω /ˈçe.zo/ (v)
cagar

χέλι (n)
ಹಾವುಮೀನು, anguila

χένα (n)
henna, alquena

χέρι /ˈçe.ɾi/ (n)
mà, braç
  (ανθρώπινο σώμα) το καθένα από τα δύο άνω άκρα του ανθρώπινου σώματος, από τον ώμο μέχρι τις άκρες των δαχτύλων

χέρσος /ˈçeɾ.sos/ (adj)
sec

χήνα /ˈçi.na/ (n)
oca

χήνα του Καναδά /ˈçi.na tu ka.naˈða/
oca canadenca

χήρα /ˈçi.ɾa/ (n)
vídua

χήρος /ˈçi.ɾos/ (n)
vidu

χίλια /ˈçi.ʎa/
mil

χίμαιρα (n)
quimera

χίντι (n)
Hindi, hindi

χα
ha

χαίνω (v)
obrir-se

χαίρομαι /ˈçe.ɾo.me/ (v)
satisfet
  νιώθω χαρά, ευτυχία, ενθουσιασμό

χαίτη (n)
cabellera

χαβανέζικα (n)
hawaià

χαβαρόνι (n)
graula

χαβιάρι /xaˈvʝa.ɾi/ (n)
caviar

χαγιάτι (n)
galeria

χαζά (adv)
estúpidament

χαζεύω /xaˈze.vo/ (v)
arribar a ser

χαζομάρα (n)
arriesa

χαζούλης (adj)
beneit

χαζός (adj)
babau

χαιρέκακα (adv)
maliciosament

χαιρέκακος /çeˈɾe.ka.kos/ (adj)
rancuniós

χαιρετίσματα (n)
salvació

χαιρετισμός /çe.ɾe.tiˈzmos/ (n)
salvació

χαιρετώ (v)
saludar

χακί /xaˈci/ (adj)
caqui

χαλάζι /xaˈla.zi/ (n)
calamarsa

χαλάζιο (n)
calazi

χαλάκι (n)
estora

χαλάρωση /xaˈla.ɾo.si/ (n)
relaxació

χαλέπια πεύκη /xaˈle.pi.a ˈpe.fci/
pi blanc
  (δέντρο) πεύκο, που ευδοκιμεί στη λεκάνη της Μεσογείου

χαλέπιος /xaˈle.pi.os/ (adj)
alepina

χαλί /xaˈli/ (n)
catifa, moqueta

χαλίκι /xaˈli.ci/ (n)
grava

χαλίφης (n)
califa

χαλαζίας (n)
quars

χαλαζόπτωση /xa.laˈzo.pto.si/ (n)
caiguda

χαλαλίζω (v)
balafiar

χαλαρά /xa.laˈɾa/ (adv)
distès

χαλαρωμένος
distès

χαλαρός /xa.laˈɾos/ (adj)
fluix
distès
  που δεν χαρακτηρίζεται από ένταση ή γρήγορους ρυθμούς ή εκνευρισμό

χαλαρώνω (v)
relaxar-se

χαλασμένο τηλέφωνο
telèfon

χαλασμένος
espatllat
  μετοχή ()}}} παθητικού παρακειμένου του ρήματος χαλώ

χαλινάρι /xa.liˈna.ɾi/ (n)
brida

χαλιφάτο (n)
califat

χαλκάς (n)
anell

χαλκογραφία (n)
gravat

χαλκωματάς (n)
courer

χαλκός /xalˈkos/ (n)
coure

χαλυβουργείο (n)
moldre

χαμένος
perdut

χαμαιλέοντας /xa.meˈle.on.das/ (n)
camaleó

χαμαιτυπείο (n)
bordell

χαμηλά (n)
baix
  (γεωγραφία) ζώνη μικρού υψομέτρου
  (μετεωρολογία) ζώνη μικρής βαρομετρικής πίεσης

χαμηλοθώρης /xa.mi.loˈθo.ɾis/ (n)
garneu

χαμηλοστήθης /xa.mi.loˈsti.θis/ (n)
mitja

χαμηλοσυνταξιούχος (n)
jubilat

χαμηλοτάβανος /xa.mi.loˈta.va.nos/ (adj)
baix

χαμηλωμένος
abaixat

χαμηλός /xa.miˈlos/ (adj)
baix

χαμηλότερος (adj)
inferior

χαμηλώνω (v)
abaixar

χαμογελάω /xa.mo.ʝeˈla.o/ (v)
somriure

χαμογελαστά (adv)
somrient

χαμοκέλα (n)
baix

χαμομήλι (n)
camamilla

χαμομηλιά (n)
camamilla romana

χαμπαριάζω (v)
incloure

χαμόγελο /xaˈmo.ʝe.lo/ (n)
somriure

χαμός (n)
desaparició

χανιτζής (n)
alberguer

χανσεατικός (adj)
hanseàtic

χαντάκι /xanˈda.ci/ (n)
rasa

χαντίθ (n)
hadit

χαοτικός (adj)
caòtic

χαρά /xaˈɾa/ (n)
alegria, joia

χαράδρα (n)
barranc

χαράζω /xaˈɾa.zo/ (v)
punxar

χαράκτρια (n)
gravadora

χαράκωμα (n)
trinxera

χαρέμι /xaˈɾe.mi/ (n)
harem

χαρίζω (v)
donar

χαρακίρι /xa.ɾaˈci.ɾi/ (n)
harakiri

χαρακιά /xa.ɾaˈca/ (n)
acanalar

χαρακτήρας /xa.ɾaˈkti.ɾas/ (n)
caràcter

χαρακτηρίζω /xa.ɾa.ktiˈɾi.zo/ (v)
caracteritzar

χαρακτηρισμός /xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos/ (n)
caracterització

χαρακτηριστικό (n)
característica
atribut
  (στον πληθυντικό) χαρακτηριστικά ουδέτερο στον πληθυντικό οι λεπτομέρειες της φυσιογνωμίας κάποιου, του προσώπου του

χαρακτηριστικός /xa.ɾa.kti.ɾi.stiˈkos/ (adj)
característic

χαρακτική (n)
gravat

χαρακτικό (n)
gravat

χαρακώνω (v)
gratar

χαραμάδα (n)
badall

χαραμίζω (v)
arruïnar

χαραμοφάης /xa.ɾa.moˈfa.is/ (n)
VANT

χαραυγή /xa.ɾavˈʝi/ (n)
àlep

χαριεντίζομαι (v)
bromejar

χαρισάμενος /xa.ɾiˈsa.me.nos/
joiós

χαρισματικός /xa.ɾi.zma.tiˈkos/ (adj)
carismàtic

χαριστικός (adj)
graciós
cop de gràcia
  που σου δίνει το τελειωτικό χτύπημα ( από τη φράση χαριστική βολή)

χαριτωμένος /xa.ɾi.toˈme.ni/ /xa.ɾi.toˈme.no/ /xa.ɾi.toˈme.nos/
graciós
  που έχει χάρη
encisador
  που προκαλεί ευχαρίστηση με έξυπνο ή ευρηματικό τρόπο

χαρμάνι (n)
destilar

χαρμοσύνη (n)
alegrança

χαρμόσυνος (adj)
joiós

χαροποιώ (v)
alegrar

χαρουπιά (n)
garrofer

χαρούμενα (adv)
afortunadament

χαρούμενος /xaˈɾu.me.nos/
joiós

χαρούπι (n)
garrofa

χαρτί /xaɾˈti/ (n)
paper

χαρτί κουζίνας
paper de cuina

χαρτί υγείας
paper de vàter

χαρταετός (n)
milotxa, estel

χαρτζιλίκι /xaɾ.d͡z iˈli.ci/ (n)
setmanada

χαρτζιλικώνω (v)
dar

χαρτογιακάς (n)
pixatinters

χαρτογράφηση (n)
cartografia

χαρτογραφία (n)
cartografia

χαρτογραφώ (v)
cartografiar

χαρτοκόπτης (n)
obrecartes

χαρτομάντιλο (n)
kleenex

χαρτονόμισμα /xaɾ.toˈno.mi.zma/ (n)
bitllet

χαρτοπαίγνιο /xaɾ.toˈpe.ɣni.a/ (n)
baralla

χαρτοπετσέτα (n)
cartera

χαρτοσακούλα (n)
roba de sac

χαρτοφυλάκιο (n)
cartera

χαρτοφύλακας /xaɾ.toˈfi.la.kas/ (n)
cartera d’esquena

χαρτωσιά /xaɾ.toˈsça/ (n)
basa

χαρτόνι /xaɾˈto.ni/ (n)
cartró

χαρωπός (adj)
contingut

χασάπης /xaˈsa.pis/ (n)
carnisser

χασίς (n)
haixix

χασμουρητό /xa.zmu.ɾiˈto/ (n)
badall

χασμουριέμαι (v)
badallar

χασμωδία /xa.zmoˈði.a/ (n)
hiat

χασομερώ (v)
entretenir-se

χασούρα (n)
derrota

χαστουκίζω (v)
bufetejar

χαστούκι /xaˈstu.ci/ (n)
bufetada

χαυλιόδοντας /xa.vliˈo.ðon.das/ (n)
ullal

χαφιές /xaˈfçes/ (n)
talp

χαχάνισμα (n)
cloqueig

χαχανίζω (v)
cloquejar

χαχόλικος (adj)
amarat

χαϊδεμένος /xai̯.ðeˈme.nos/
amanyagar

χαϊδευτικός /xai̯.ðe.ftiˈkos/ (adj)
dolç

χαϊδεύω /xai̯ˈðe.vo/ (v)
acariciar

χαύνος (adj)
bla

χαώδης /xaˈo.ðes/ /xaˈo.ðis/ (adj)
caòtic

χείλος /ˈçi.los/ (n)
llavi

χείμαρρος (n)
torrent

χειλικός (adj)
labial

χειμερία νάρκη /çi.meˈɾi.a ˈnaɾ.ci/
hibernació

χειμερινός /çi.me.ɾiˈnos/ (adj)
hivernal

χειμωνιάτικος (adj)
hivernal

χειμώνας /çiˈmo.nas/ (n)
hivern

χειρίζομαι (v)
manipular

χειραγωγώ (v)
manipular

χειραγώγηση /çi.ɾaˈɣo.ʝi.si/ (n)
manipulació

χειραλικότητα (n)
quiralitat

χειραφέτηση (n)
emancipació

χειραψία (n)
encaixada

χειρισμός (n)
comanda

χειριστικός (adj)
manipulador

χειροβομβίδα (n)
granada

χειροκίνητος /çi.ɾoˈci.ni.tos/ (adj)
manual

χειροκροτώ (v)
aplaudir

χειροκρότημα (n)
aplaudiment

χειρολαβή (n)
mànec

χειρομαλάκτης (n)
massatgista

χειρομαλάκτρια (n)
massatgista

χειρομαντία (n)
quiromància

χειρομαντεία (n)
quiromància

χειρονομία /çi.ɾo.noˈmi.a/ (n)
gest

χειρονομώ /çi.ɾo.noˈmo/ (v)
accionar

χειροπέδα (n)
manilla

χειροπιαστός /çi.ɾo.pçaˈsti/ /çi.ɾo.pçaˈsto/ /çi.ɾo.pçaˈstos/ (adj)
tangible

χειροτέρευση (n)
agreujament

χειροτέχνης (n)
artesana

χειροτερεύω (v)
empitjorar

χειροτεχνία (n)
artesania

χειροτονία /çi.ɾo.toˈni.a/ (n)
ordenació

χειροτονώ /çi.ɾo.toˈno/ (v)
apallissar

χειρουργείο /çi.ɾuɾˈʝi.o/ (n)
bloc

χειρουργικά (adv)
quirúrgicament

χειρουργική /çi.ɾuɾ.ʝiˈci/ (n)
cirurgia

χειρουργική μάσκα
mascareta, màscara quirúrgica

χειρουργικός (adj)
quirúrgic

χειρουργός /çi.ɾuɾˈɣos/ (n)
cirurgià

χειρουργώ (v)
operar

χειροφίλημα /çi.ɾoˈfi.li.ma/ (n)
besamans

χειρόβιδα (n)
aixafapolzes

χειρόγραφο /çiˈɾo.ɣɾa.fo/ (n)
manuscrit

χειρότερα /çiˈɾo.te.ɾa/ (adv)
pitjor

χειρότερος /çiˈɾo.te.ɾos/ (adj)
pitjor
  συγκριτικός βαθμός του κακός: περισσότερο κακός, δυσάρεστος, δύσκολος κ.λπ. από κάποιον άλλο

χειρόφρενο /çiˈɾo.fɾe.no/ (n)
fre de mà

χελιδόνι (n)
oreneta

χελώνα /çeˈlo.na/ (n)
tortuga

χεριά /çeɾˈʝa/ (n)
punyat
  (λαϊκότροπο και μάλλον παρωχημένο) μια αρμαθιά,η χεροβολιά, η δράκα, όσα μπορεί να αδράξει και να κρατήσει η παλάμη, το χέρι, η κλεισμένη γροθιά ως μονάδα όγκου

χερούλι /çeˈɾu.li/ (n)
pany

χερσαίος /çeɾˈse.os/ (adj)
atracar

χερσόνησος /çeɾˈso.ni.sos/ (n)
península

χερτζ (n)
hertz

χημεία /çiˈmi.a/ (n)
química

χημειοθεραπεία /çi.mi.o.θe.ɾaˈpi.a/ (n)
quimioteràpia

χημικός /çi.miˈkos/ (adj)
químic
  που αναφέρεται στην επιστήμη της χημείας και τα υλικά σώματα από τη σκοπιά που τα εξετάζει η επιστήμη αυτή

χημικός /çi.miˈkos/ (n)
químic

χημικός τύπος
fórmula química

χηρεύω /çiˈɾe.vo/ (v)
arribar a ser
  (αμετάβατο) μένω χήρος ή χήρα
  (αμετάβατο, για θέσεις, αξιώματα) μένω κενός, ακάλυπτος μέχρι να οριστεί νέος κάτοχος του τίτλου

χθόνιος (adj)
ctònic

χι /çi/ (n)
khi

χιαστό /çi.aˈsto/ (n)
quiasme

χιλιανός (adj)
xilè

χιλιασμός (n)
mil·lenarisme

χιλιετία (n)
mil·lenni

χιλιετηρίδα (n)
mil·lenni

χιλιοστόγραμμο (n)
mil·ligram

χιλιοστόμετρο (n)
mil·límetre

χιλιοστός
mil·lèsim

χιλιόγραμμο /çiˈʎo.ɣɾa.mo/ (n)
quilogram

χιλιόμετρο /çiˈʎo.me.tɾo/ (n)
quilòmetre

χιμπατζής /çi.baˈd͡zis/ (n)
ximpanzé

χιονάνθρωπος /çoˈnan.θɾo.pos/ (n)
ninot de neu

χιονίζω (v)
nevar

χιονίστρα (n)
penelló

χιονοδρόμος (n)
esquiador

χιονοθύελλα /ço.noˈθi.e.la/ (n)
nevada

χιονοπέδιλο /ço.noˈpe.ði.lo/ (n)
raqueta

χιονοπόλεμος /ço.noˈpo.le.mos/ (n)
batalla

χιονοσανίδα /ço.no.saˈni.ða/ (n)
planxa de neu
  (αθλητισμός) σχετικό άθλημα με τη χρήση χιονοσανίδας (1)

χιονοστιβάδα /ço.no.stiˈva.ða/ (n)
allau

χιονόβροχο /çoˈno.vɾo.xo/ (n)
aiguaneu

χιονόμπαλα /çoˈno.ba.la/ (n)
bola de neu
  μπάλα από χιόνι, όπως αυτές του χιονοπόλεμου

χιονόνερο /çoˈno.ne.ɾo/ (n)
aiguaneu

χιονόπτωση /çoˈno.pto.si/ (n)
nevada

χιουμορίστας (n)
humorista

χιούμορ /ˈçu.moɾ/ (n)
humor

χιτ (n)
èxit

χιτζάμπ (n)
hijab

χιτλερικός (adj)
hitlerià

χιτώνας /çiˈto.nas/ (n)
quitó

χιόνι /ˈço.ni/ (n)
neu
  (μετεωρολογία) καιρικό φαινόμενο κατά στο οποίο οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας κρυσταλλοποιούνται από το κρύο και πέφτουν στη γη με τη μορφή νιφάδων

χλαίνη /ˈxle.ni/ (n)
capot

χλαμύδα /xlaˈmi.ða/ (n)
clàmide

χλευάζω (v)
burlar-se de

χλεύη (n)
burla

χλιαρός (adj)
tebi, tèbia

χλιδάτος (adj)
elegant

χλιδή /xliˈði/ (n)
opulència

χλιμίντρισμα (n)
arniet

χλιμιντρίζω (v)
aïnar, renillar

χλομά (adv)
pàl·lidament

χλομιάζω (v)
empal·lidir

χλομός /xloˈmos/ (adj)
pal

χλωμιάζω (v)
empal·lidir

χλωρίδα (n)
flora

χλωρίωση (n)
cloració

χλωρεξιδίνη (n)
clorhexidina

χλωριούχο νάτριο (n)
clorur de sodi

χλωριώνω (v)
clorar

χλωροκίνη (n)
cloroquina

χλωροφόρμιο /xlo.ɾoˈfoɾ.mi.o/ (n)
cloroform

χλωροφύλλη (n)
clorofil·la

χλωρός /xloˈɾos/ (adj)
verd

χλόη (n)
gespa

χλώριο /ˈxlo.ɾi.o/ (n)
clor

χμ /hm/ /hmː/
hum

χνάρι (n)
rastrejar

χνούδι /ˈxnu.ði/ (n)
borrissol

χοάνη /xoˈa.ni/ (n)
gresol

χοιράδωση (n)
botornons

χοιρινό (n)
porc

χοιρινός /çi.ɾiˈnos/ (adj)
porcí

χοιρομέρι (n)
pernil

χοιροστάσιο (n)
soll

χοιροτρόφος (n)
porquer

χολ (n)
corredor

χολέρα /xoˈle.ɾa/ (n)
còlera

χολή /xoˈli/ (n)
bilis

χολίνη (n)
colina

χοληστερίνη (n)
colesterol

χολοκυστεκτομή /xo.lo.ci.ste.ktoˈmi/ (n)
colecistectomia

χονδροειδής (adj)
cru

χοντράδα (n)
dolenteria

χοντραίνω /xonˈdɾe.no/ (v)
espessir

χοντρικά (adv)
gros
  με έναν κατά προσέγγιση υπολογισμό, περίπου
  σε τιμές χονδρικού εμπορίου

χοντρικός (adj)
aproximat

χοντροκομμένος
bast

χοντρομπαλάς /xon.dɾo.baˈlas/ (adj)
gras

χοντρός /xonˈdɾos/ (adj)
gras
  (για άνθρωπο) που έχει μεγάλο βάρος σε σχέση με το ύψος του, παχύς
  (για αντικείμενα) που έχει μεγάλη διάμετρο

χορήγηση (n)
admetre

χορδή (n)
enfilar

χορδίζω (v)
enfilar

χορευτής /xo.ɾeˈftis/ (n)
ballador

χορεύω /xoˈɾe.vo/ (v)
ballar, dansar

χορηγία /xo.ɾiˈʝi.a/ (n)
apadrinament

χορηγός (n)
patrocinador

χορηγώ /xo.ɾiˈɣo/ (v)
acordar

χορογράφος /xo.ɾoˈɣɾa.fos/ (n)
coreògraf

χορογραφία /xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a/ (n)
coreografia

χορογραφικός (adj)
coreogràfic

χορογραφώ (v)
coreografiar

χοροεσπερίδα /xo.ɾo.e.speˈɾi.ða/ (n)
cabdell

χοροπηδάω /xo.ɾo.piˈða.o/ (v)
saltar

χοροστατώ /xo.ɾo.staˈto/ (v)
comandar

χορτάτος (adj)
fart

χορταίνω (v)
afartar

χορτοκοπτικό
tallagespa

χορτοφάγος (n)
vegetarià, vegetariana
  (για άνθρωπο) που από επιλογή δεν τρώει δεν τρώει οτιδήποτε ζωικό εκτός από μύκητες (μανιτάρια) ή σπανίως μέλι, (ο αυστηρά χορτοφάγος δεν τρώει ζωικά προϊόντα)

χορτοφαγικός (adj)
vegetarià

χορτόσουπα (n)
hortalissa

χορωδία /xo.ɾoˈði.a/ (n)
cor

χορός (n)
ball, dansa

χοτ ντογκ (n)
entrepà de frankfurt

χουβαρντάς (n)
afonacases

χουζουρεύω (v)
afluixar

χουνέρι /xuˈne.ɾi/ (n)
garbuix

χουρμάς (n)
dàtil

χους (n)
camp

χουφτώνω /xuˈfto.no/ (v)
agafar

χούι (n)
costum

χούμος (n)
humus

χούντα /ˈxun.da/ (n)
junta

χούφτα /ˈxu.fta/ (n)
grapat

χούφταλο (n)
decrèpit

χρένο (n)
rave picant

χρέος /ˈxɾe.os/ (n)
deute

χρέωση /ˈxɾe.o.si/ (n)
dèbit

χρήμα /ˈxɾi.ma/ (n)
diner

χρήματα /ˈxɾi.ma.ta/ (n)
diners

χρήση /ˈxɾi.si/ (n)
ús
exercici fiscal
  (οικονομία) οι οικονομικές δραστηριότητες και δικαιώματα ενός έτους (ή άλλου χρονικού διαστήματος), ιδίως στα πλαίσια προϋπολογισμών και ισολογισμών

χρήσιμος /ˈxɾi.si.mos/ (adj)
útil

χρήστης /ˈxɾi.stis/ (n)
usuari

χρήστρια (n)
usuari

χρίσμα /ˈxɾi.zma/ (n)
unció
  (εκκλησιαστικός όρος) μείγμα ελαίου από πολλά (57) φυτά και αρωματικές ουσίες, το οποίο παρασκευάζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και αποστέλλεται στις ορθόδοξες εκκλησίες για την τέλεση του σχετικού μυστηρίου

χρίω (v)
ungir

χρειάζομαι /xɾiˈa.zo.me/ (v)
necessitar

χρεοκοπώ /xɾe.o.koˈpo/ (v)
bancarroter

χρεωκοπία /xɾe.o.koˈpi.a/ (n)
bancarrota

χρεωκοπημένος
arruïnat

χρεώνω /xɾeˈo.no/ (v)
acusar

χρεώστης /xɾeˈo.stis/ (n)
deutor

χρηματίζομαι /xɾi.maˈti.zo.me/ (v)
comprar

χρηματίζω /xɾi.maˈti.zo/ (v)
corrompre

χρηματικός (adj)
argentat

χρηματιστήριο /xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o/ (n)
mercat de valors

χρηματιστής /xɾi.ma.tiˈstis/ (n)
borsista

χρηματιστηριακός (adj)
borsari

χρηματοδοτικός (adj)
finançament

χρηματοδότηση (n)
finançament

χρηματοκιβώτιο (n)
caixa forta

χρηματοοικονομικά (n)
finances

χρηματοοικονομικός (adj)
financer

χρηματοροή (n)
flux de caixa

χρησικτησία (n)
usucapió

χρησιμεύω /xɾi.siˈme.vo/ (v)
servir

χρησιμοποιήσιμος (adj)
usable

χρησιμοποιούμενος
empleat

χρησιμοποιώ /xɾi.si.mo.piˈo/ (v)
utilitzar, usar

χρησιμότητα (n)
utilitat

χρηστομάθεια (n)
crestomatia

χρηστώνυμο (n)
nom d'usuari

χριστιανικός /xɾi.stça.niˈkos/ (adj)
cristià

χριστιανισμός /xɾis.tça.niˈzmos/ (n)
cristianisme

χριστιανοδημοκράτης (n)
democratacristiana

χριστιανός /xɾi.stçaˈnos/ (n)
cristià

χριστουγεννιάτικος /xɾi.stu.ʝeˈɲa.ti.kos/ (adj)
nadalenc

χριστόψαρο (n)
gall

χροιά /xɾiˈa/ (n)
matís

χρονικό (n)
crònica

χρονικός /xɾo.niˈkos/ (adj)
estació

χρονο-
crono-

χρονοδιάγραμμα /xɾo.noˈðʝa.ɣɾa.ma/ (n)
horari

χρονοδιαστολή (n)
dilatació del temps

χρονοθυρίδα /xɾo.no.θiˈɾi.ða/ (n)
aparcament

χρονολογία /xɾo.no.loˈʝi.a/ (n)
cronologia

χρονολογικός /xɾo.no.lo.ʝiˈci/ /xɾo.no.lo.ʝiˈko/ /xɾo.no.lo.ʝiˈkos/ (adj)
cronològic

χρονολογώ /xɾo.no.loˈɣo/ (v)
quedar

χρονολόγηση /xɾo.noˈlo.ʝi.si/ (n)
datació

χρονομετρώ /xɾo.no.meˈtɾo/ (v)
cronometrar

χρονορρύθμιση (n)
temporitzador

χρονοτριβή (n)
retard

χρονοτριβώ /xɾo.no.tɾiˈvo/ (v)
procrastinar

χρονόμετρο /xɾoˈno.me.tɾo/ (n)
cronòmetre

χρυσάνθεμο /xɾiˈsan.θe.mo/ (n)
crisantem

χρυσαλλίδα /xɾi.saˈli.ða/ (n)
crisàlide

χρυσαφένιος /xɾi.sa.feˈɲos/ (adj)
daurada

χρυσαφής (adj)
daurar-se

χρυσελεφάντινος /xɾi.se.leˈfan.di.nos/ (adj)
criselefantí

χρυσοβήρυλλος /xri.soˈvi.ri.los/ (n)
crisoberil

χρυσοκέντητος (adj)
brocat

χρυσοπληρώνω (v)
ara bé

χρυσοφόρος (adj)
aurífer

χρυσοχόος /xɾi.soˈxo.os/ (n)
orfebre

χρυσόμαλλο δέρας
Velló d'or

χρυσός /xɾiˈsos/ (n)
or
  (χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 79 και χημικό σύμβολο το Au
  (συνεκδοχικά) το χρήμα, ο πλούτος

χρυσόσκονη /xɾiˈso.sko.ni/ (n)
gebre

χρυσόψαρο /xɾiˈso.psa.ɾo/ (n)
carpí

χρυσώνω /xɾiˈso.no/ (v)
daurar

χρωματίζω /xɾo.maˈti.zo/ (v)
acolorir

χρωματίνη (n)
cromatina

χρωματικός (adj)
cromàtic

χρωματικότητα (n)
cromaticitat

χρωματισμός /xɾo.ma.tiˈzmos/ (n)
coloració
  (μεταφορικά)

χρωματοπωλείο (n)
botiga

χρωμόσφαιρα (n)
cromosfera

χρωμόσωμα /xɾoˈmo.so.ma/ (n)
cromosoma

χρωστάω /xɾoˈsta.o/ (v)
deure

χρωστήρας (n)
tecla

χρωστική (n)
pigmentar

χρόνια και ζαμάνια
quant de temps

χρόνια πολλά
per molts anys

χρόνιος /ˈxɾo.ni.os/ (adj)
crònic

χρόνος /ˈxɾo.nos/ (n)
temps
  (με πληθυντικό, αρσενικό οι χρόνοι ή και ουδέτερο τα χρόνια)
  (με πληθυντικό μόνον αρσενικό: οι χρόνοι)
  (γραμματική) ρηματικός τύπος που φανερώνει πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα
any
  (με γενική πληθυντικού: χρόνων και προφορικό: χρονών & χρονώ) μονάδα μέτρησης της ηλικίας

χρώμα /ˈxɾo.ma/ (n)
color, pintura

χρώμιο (n)
crom

χρώση (n)
pigmentació

χτένα (n)
pinta

χτένι (n)
petxina
  θαλάσσιο οστρακόδερμο της οικογένειας Pectinidae

χτένισμα (n)
pentinat

χτίζω /ˈxti.zo/ (v)
construir

χτίσιμο /ˈxti.si.mo/ (n)
construcció

χτίστης /ˈxti.stis/ (n)
paleta

χταπόδι (n)
pop, polp
  (μαλάκιο) θαλασσινό κεφαλόποδο μαλάκιο, με μεγάλο κεφάλι απ' όπου ξεκινούν οχτώ πλοκάμια

χτενίζω /xteˈni.zo/ (v)
pentinar

χτες /ˈxtes/ (n)
ahir
  το (πρόσφατο) παρελθόν

χτικιάρης (adj)
bacil·lar

χτισμένος
basta

χτυπάω /xtiˈpa.o/ (v)
batre
dringar
  (παθητικό) χτυπιέμαι: οδύρομαι

χτύπημα /ˈxti.pi.ma/ (n)
cop

χτύπημα κάτω από τη ζώνη
cop baix

χτύπος (n)
batement

χυδαία (adv)
obscenament

χυδαίος /çiˈðe.os/ (adj)
vulgar

χυδαιολογία /çi.ðe.o.loˈʝi.a/ (n)
vulgarisme

χυδαιότητα /çi.ðeˈo.ti.ta/ (n)
vulgaritat

χυδαϊστί (adv)
grollerament

χυλός /çiˈlos/ (n)
farinetes

χυμός (n)
suc

χυμώδης /çi.ˈmo.ðis/ (adj)
sucós

χυτήριο (n)
foneria

χυτοσίδηρος (n)
ferro colat

χυτός (adj)
desocupat

χωλαίνω /xoˈle.no/ (v)
destrobar

χωλός (adj)
coix

χωλότητα /xoˈlo.ti.ta/ (n)
coixesa

χωμάτινος (adj)
sòl

χωματίλα (n)
sòl

χωματερή (n)
abocador

χωματόδρομος (n)
camí

χωνάκι (n)
cucurull

χωνί (n)
embut

χωνευτήριο (n)
gresol
  (μεταλλουργία) ειδικό ανθεκτικό δοχείο για την πύρωση και το λιώσιμο / τήξη διαφόρων μετάλλων ή άλλων υλικών
  (μεταφορικά) χοάνη (που συμβάλλει στην ανάμειξη, αφομοίωση, ομογενοποίηση κ.λπ.)

χωνεύω (v)
digerir

χωράφι (n)
camp

χωράω /xoˈɾa.o/ (v)
aconseguir

χωρίζω (v)
separar

χωρίο /xoˈɾi.o/ (n)
bocí
  (λόγιο) μέρος γραπτού κειμένου

χωρίς /xoˈɾιs/
sense

χωρίστρα (n)
cavalló

χωρατό (n)
broma

χωρητικότητα (n)
capacitat

χωριάτης /xoɾˈʝa.tis/ (n)
camperol
  που κατοικεί σε χωριό

χωριάτικος (adj)
agrest

χωρικός /xo.ɾiˈkos/ (adj)
espacial
  που αφορά το χωριό
  (νεολογισμός, μουσική) που αφορά τρισδιάστατο ήχο ή σχετική μείξη ήχου

χωριουδάκι /xoɾ.ʝuˈða.ci/ (n)
poblet

χωρισμός /xo.ɾiˈzmos/ (n)
separació

χωριστά (adv)
separadament

χωριστός /xo.ɾiˈstos/ (adj)
a part

χωριό /xoɾˈʝo/ (n)
poble, vila
  (συνεκδοχικά) το σύνολο των κατοίκων του οικισμού, οι χωρικοί

χωροθέτηση (n)
emplaçament

χωροκατακτητικός (adj)
invasiu

χωροφύλακας /xo.ɾoˈfi.la.kas/ (n)
gendarme
  (γενικότερα, επάγγελμα) μέλος της χωροφυλακής

χωρώ /xoˈɾo/ (v)
contenir

χωσιά (n)
emboscada

χόβερκραφτ (n)
aerolliscador

χόκεϊ /ˈxo.cei̯/ (n)
hoquei

χόμπι (n)
passatemps

χόμπιτ (n)
hòbbit

χόνδρινος (adj)
cartilaginosa

χόνδρος (n)
cartílag

χόρτο (n)
herba

χύδην (adv)
gruix

χύμα /ˈçi.ma/ (adv)
a granel
  για τρόφιμα ή ποτά που πωλούνται χωρίς να είναι συσκευασμένα ή εμφιαλωμένα
caòticament
  για αντικείμενα που τοποθετούνται κάπου χωρίς τάξη

χύνω (v)
abocar, vessar
  (μεταβατικό) προκαλώ τη ροή ενός υγρού από το δοχείο στο οποίο βρισκόταν προς τα κάτω.

χύσι /ˈçi.si/ (n)
escorreguda

χύσιμο (n)
càsting

χύτρα /ˈçi.tɾa/ (n)
olla

χώμα /ˈxo.ma/ (n)
terra

χώνω /ˈxo.no/ (v)
dissecar

χώρα /ˈxo.ɾa/ (n)
país

χώρισμα (n)
envà

χώρος /ˈxo.ɾos/ (n)
espai

χώσιμο (n)
inserció

ψάθα /ˈpsa.θa/ (n)
vímet

ψάθινος (adj)
palla
restoll
  ο κατασκευασμένος από ψάθα

ψάξιμο (n)
escorcoll

ψάρι /ˈpsa.ɾi/ (n)
peix

ψάχνω (v)
buscar, cercar

ψέμα (n)
mentida

ψήγμα (n)
indici
  (μεταφορικά) (συνήθως αρνητικά): ελάχιστη ποσότητα, ελάχιστο δείγμα, ίχνος

ψήνω /ˈpsi.no/ (v)
fornejar

ψήσιμο (n)
cocció

ψήφιση /ˈpsi.fi.si/ (n)
votació

ψήφισμα /ˈpsi.fi.zma/ (n)
resolució

ψήφος /ˈpsi.fos/ (n)
vot

ψίθυρος /ˈpsi.θi.ɾos/ (n)
xiuxiueig

ψίχα /ˈpsi.xa/ (n)
molla

ψίχουλο /ˈpsi.xu.lo/ (n)
engruna

ψαθυρός (adj)
fràgil

ψαλίδι /psaˈli.ði/ (n)
tisores

ψαλιδίζω /psa.liˈði.zo/ (v)
aigualir

ψαλμός (n)
salm

ψαλτήρι (n)
tribuna

ψαλτήριο (n)
saltiri

ψαράκι (n)
sospitós

ψαράς (n)
pescador

ψαρίσιος /psaˈɾi.sços/ (adj)
sospitós

ψαρεύω /psaˈɾe.vo/ (v)
pescar

ψαροκόκαλο (n)
aresta
  το κόκαλο του ψαριού

ψαροπούλι /psa.ɾoˈpu.li/ (n)
alció

ψαρόνι /psaˈɾo.ni/ (n)
estornell

ψαρότοπος (n)
peixatera

ψαρώνω (v)
deixar

ψαχνό /psaˈxno/ (n)
magre

ψαχουλεύω (v)
regirar
  ψάχνω να βρω κάτι ανασκαλεύοντας κι ανακατεύοντας άλλα πράγματα

ψαύω (v)
aconseguir
  αγγίζω ελαφρά ή οριακά
  ψηλαφίζω

ψείρα (n)
poll

ψειριάρης (adj)
horrible

ψειριάρικος (adj)
horrible

ψεκάδες (n)
plovisqueig

ψεκάζω (v)
ruixar

ψεκαστήρας (n)
nebulitzador

ψεκτός /pseˈktos/ (adj)
culpable

ψελλίζω (v)
balbotejar

ψεματάκι (n)
mentida inofensiva

ψευδάργυρος /psevˈðaɾ.ʝi.ɾos/ (n)
zinc

ψευδής /psevˈðis/ (adj)
fals

ψευδίζω /pseˈvði.zo/ (v)
papissotejar

ψευδαίσθηση /pseˈvðe.sθi.si/ (n)
illusió

ψευδαισθητικός (adj)
il·lusori

ψευδο- /pse.vðo/
pseudo-

ψευδοεπιστήμη /pse.vðo.e.piˈsti.mi/ (n)
pseudociència

ψευδολέξη (n)
logàtom

ψευδομάρτυρας (n)
desafinada

ψευδομαρτυρία (n)
desafinada

ψευδομαρτυρώ (v)
desafinada

ψευδορκία (n)
perjuri

ψευδοφάρμακο (n)
placebo

ψευδόφιλος (adj)
fals amic

ψευδώνυμο /pseˈvðo.ni.mo/ (n)
pseudònim

ψευτιά (n)
falsedat

ψεύδισμα /ˈpse.vði.zma/ (n)
papissot

ψεύδομαι /ˈpse.vðo.me/ (v)
mentir

ψεύδορκος (adj)
perjur

ψεύδος /ˈpse.vðos/ (n)
situació

ψεύτης /ˈpse.ftis/ (n)
mentider

ψεύτικος /ˈpse.fti.kos/ (adj)
fals

ψεύτρα /ˈpse.ftɾa/ (n)
mentider

ψηλαφώ /psi.laˈfo/ (v)
grapejar

ψηλομύτης (adj)
pretensiosa

ψηλός /psiˈlos/ (adj)
alt
  (για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μεγάλο ανάστημα
  (για αντικείμενο) που έχει μεγάλο ύψος

ψηλότερος (adj)
superior

ψηλώνω /psiˈlo.no/ (v)
aixecar

ψημένος
cuit

ψητός (adj)
rostit

ψηφίζω /psiˈfi.zo/ (v)
votar

ψηφίο /psiˈfi.o/ (n)
xifra

ψηφιακά (adv)
digitalment

ψηφιακός /psi.fi.aˈci/ /psi.fi.aˈko/ /psi.fi.aˈkos/ (adj)
digital

ψηφιδωτό (n)
mosaic

ψηφιοποίηση /psi.fi.oˈpi.i.si/ (n)
digitalització

ψηφιοποιώ /psi.fi.o.piˈo/ (v)
digitalitzar

ψηφοδέλτιο (n)
papereta de vot

ψηφοδόχος (n)
urna

ψηφολέκτης (n)
escodrinyador

ψηφοφορία (n)
votació

ψηφοφόρος (n)
votant

ψι /psi/ (n)
psi

ψιθυρίζω /psi.θiˈɾi.zo/ (v)
xiuxiuejar

ψιθυρισμός (n)
xiu-xiu

ψιθύρισμα (n)
xiu-xiu

ψιλά /psiˈla/ (n)
menut
  τα χρήματα

ψιλικατζίδικο (n)
botigua de conveniència

ψιλοκουβέντα /psi.lo.kuˈven.da/ (n)
banalitat

ψιλοκυβίνη (n)
psilocibina

ψιλοκόβω /psi.loˈko.vo/ (v)
capolar

ψιλόβροχο /psiˈlo.vɾo.xo/ (n)
plovisqueig

ψιλός /psiˈlos/ (adj)
fi

ψιχάλα (n)
espurneig

ψιχαλίζει (v)
espurnejar

ψιχαλητό (n)
espurneig

ψοφολογώ (v)
crebar

ψοφώ (v)
crebar

ψυγείο /psiˈʝi.o/ (n)
nevera, frigorífic

ψυλλιάζομαι (v)
sospitar

ψυχή /psiˈçi/ (n)
ànima
  (μουσική, εξάρτημα οργάνου) μικρό ξυλαράκι μέσα στο ηχείο εγχόρδου μουσικού οργάνου, που βοηθά στη μετάδοση των δονήσεων των χορδών και είναι κρίσιμο για την ποιότητα του ήχου

ψυχίατρος /psiˈçi.a.tɾos/ (n)
psiquiatre

ψυχαγωγία (n)
entreteniment

ψυχαγωγικός (adj)
divertit

ψυχαγωγώ /psi.xa.ɣoˈɣo/ (v)
divertir

ψυχανάλυση (n)
psicoanàlisi

ψυχαναγκασμός /psi.xa.naŋ.ɡaˈzmos/ (n)
fal·lera

ψυχαναλυτής (n)
psicoanalista

ψυχαναλυτικός (adj)
psicoanalític

ψυχαναλύω (v)
psicoanalitzar

ψυχεδέλεια (n)
psicodèlia

ψυχεδελικός /psi.çe.ðe.liˈci/ /psi.çe.ðe.liˈko/ /psi.çe.ðe.liˈkos/ (adj)
psicodèlic

ψυχιατρική (n)
psiquiatria

ψυχιατρικός (adj)
psiquiàtric

ψυχικός (adj)
agut

ψυχογιός /psi.xoˈʝos/ (n)
adoptiu

ψυχοθεραπεία (n)
psicoteràpia

ψυχολογία /psi.xo.loˈʝi.a/ (n)
psicologia

ψυχολογικά (adv)
psicològicament

ψυχολογικός (adj)
psicològic

ψυχολόγος /psi.xoˈlo.ɣos/ (n)
psicòleg, psicòloga

ψυχομαχώ /psi.xo.maˈxo/ (v)
agonitzar

ψυχομετρία (n)
psicometria

ψυχοπάθεια /psi.xoˈpa.θi.a/ (n)
psicopatia

ψυχοπαίδι (n)
adoptiu

ψυχοπαθής (adj)
psicòpata

ψυχοπατέρας (n)
adoptiu

ψυχοπλακώνω (v)
abatre

ψυχοπομπός /psi.xo.pomˈbos/ (n)
psicopomp

ψυχοσάββατο /psi.xoˈsa.va.to/ (n)
Dia de les Ànimes

ψυχοτρόπος (adj)
psicotròpic

ψυχοφθόρος /psi.xoˈfθo.ɾos/ (adj)
ardu

ψυχοφυσική (n)
psicofísica

ψυχοφυσικός (adj)
psicofísica

ψυχρή εκκίνηση
vomitar

ψυχρή λίμνη /psiˈxɾi ˈli.mni/
gota freda

ψυχρομετρία (n)
psicrometria

ψυχρό μέτωπο /psiˈxɾo ˈme.to.po/
front fred

ψυχρόμετρο (n)
psicròmetre

ψυχρός /psiˈxɾos/ (adj)
fred

ψυχρός πόλεμος
Guerra freda

ψυχρότητα /psiˈxɾo.ti.ta/ (n)
fredor

ψυχωτικός (n)
psicòtic

ψυχόδραμα (n)
psicodrama

ψωλού (n)
mossa

ψωμί /psoˈmi/ (n)
pa

ψωμιέρα /psoˈmɲe.ɾa/ (n)
panera

ψωμο- /pso.mo/
arrebossar

ψωνίζομαι (v)
abordar

ψωνίζω (v)
compra

ψωνισμένος
egotista

ψωρίαση (n)
psoriasi

ψόγος /ˈpso.ɣos/ (n)
culpa

ψόφιος /ˈpso.fços/ (adj)
mort

ψόφος (n)
morta

ψύκτρα (n)
radiador

ψύλλος /ˈpsi.los/ (n)
puça

ψύξη (n)
refrigeració
  η πρόκληση μείωσης της θερμοκρασίας

ψύχραιμος /ˈpsi.xɾe.mi/ /ˈpsi.xɾe.mo/ /ˈpsi.xɾe.mos/ (adj)
calma

ψύχω /ˈpsi.xo/ (v)
fred

ψύχωση (n)
psicosi

ψώνιο /ˈpso.ɲo/ (n)
carrera
  (μεταφορικά) αυτός που είναι αφελής ή που για διάφορους λόγους δεν έχει μέτρο του εαυτού του

ψώρα (n)
ronya

ωάριο /oˈa.ɾi.o/ (n)
ou

ωίδιο (n)
oïdi

ωαγωγός /o.a.ɣoˈɣos/ (n)
oviducte

ωδή (n)
oda

ωδείο /oˈði.o/ (n)
conservatori
  (μουσική) σχολή όπου διδάσκεται η μουσική

ωθώ /oˈθo/ (v)
acuitar

ωκεανογράφος (n)
oceanògraf

ωκεανογραφία (n)
oceanografia

ωκεανός /o.ce.aˈnos/ (n)
oceà
  (γεωγραφία) μεγάλη θαλάσσια έκταση που χωρίζει ηπείρους μεταξύ τους και καλύπτει μεγάλο μέρος της υδρογείου.

ωλέκρανο (n)
olècran

ωλένη /oˈle.ni/ (n)
cúbit

ωμ /ˈom/ (n)
ohm

ωμά /oˈma/ (adv)
cruelment

ωμέγα (n)
omega

ωμοπλάτη (n)
escàpula, omòplat

ωμόπλινθος (n)
tova

ωμός /oˈmos/ (adj)
cru

ωμότητα (n)
crueltat

ωοειδής (adj)
oval

ωοθήκη (n)
ovari

ωοθηκικός (adj)
ovàric

ωοκύτταρο (n)
oòcit

ωορρηξία (n)
ovulació

ωοτοκία (n)
peix gros

ωοτόκος /o.oˈto.kos/ (adj)
ovípar

ωράριο /oˈɾa.ɾi.o/ (n)
horari

ωρίμανση (n)
maduració

ωραία (adv)
bé

ωραίος /oˈɾe.os/ (adj)
bonic

ωραιοπάθεια /o.ɾe.oˈpa.θi.a/ (n)
narcisisme

ωραιότητα (n)
bellesa

ωριαίος /o.ɾiˈe.a/ /o.ɾiˈe.o/ /o.ɾiˈe.os/ (adj)
horari

ωριμάζω /o.ɾiˈma.zo/ (v)
madurar

ωριμότητα /o.ɾiˈmo.ti.ta/ (n)
maduresa

ωρολογιακή βόμβα
bomba de rellotgeria

ωρολογοποιία (n)
orologia

ωρολογοποιός (n)
rellotger

ωρολόγιος (adj)
horari

ωρομίσθιο (n)
horari

ωροσκόπιο /o.ɾoˈsko.pi.o/ (n)
horòscop

ωρύομαι /oˈɾi.o.me/ (v)
bramar

ως
a
  μέχρι, έως

ως (adv)
mateix
  ως και: (επιδοτικό) ακόμα και, μέχρι και

ως επί το πλείστον
generalment
  (για συχνότητα) τις περισσότερες φορές, συχνότατα

ωσάν (adv)
sí

ωσαννά /o.saˈna/
hosanna

ωσμομέτρηση (n)
osmometria

ωσμομετρικός (adj)
osmomètric

ωσμωτικός (adj)
osmòtic

ωσμόμετρο (n)
osmòmetre

ωστικό κύμα
ona de xoc

ωστόσο /osˈto.so/
tanmateix

ωτίτης (n)
dit petit

ωτίτιδα (n)
otitis

ωταλγία (n)
otàlgia

ωτιαίος (adj)
auricular

ωτικός (adj)
auricular

ωτορινολαρυγγολόγος (n)
otorinolaringòleg

ωτοσκόπιο (n)
auriscopi

ωτόλιθος /oˈto.li.θos/ (n)
otòlit

ωφέλιμο φορτίο
càrrega útil
  (δίκτυο υπολογιστών) σε ένα δεδομενόγραμμα (datagram) είναι τα δεδομένα που περιέχει και τελικά χρησιμοποιούνται από τον παραλήπτη, σε αντίθεση με την κεφαλίδα (header)

ωφέλιμος /oˈfe.li.mos/ (adj)
beneficiós

ωφελώ (v)
beneficiar

ωχριώ (v)
pal

ωχρός /oˈxɾos/ (adj)
pàl·lid

ωχρότητα (n)
pal·lidesa

ωόν (n)
ou

ωώδης (adj)
ovular

ό,τι /ˈo.ti/
qualsevol

ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός
no és or tot lo que lluu

όαση /ˈo.a.si/ (n)
oasi

όγδοο (n)
corxera
  (μουσική) σύμβολο νότας που διαρκεί το ένα όγδοο του μέτρου

όγδοος
vuitè

όγκος /ˈoŋ.ɡos/ (n)
volum

όζον (n)
ozó

όζω (v)
fer pudor

όθεν
aleshores
  άρα, επομένως

όλεθρος (n)
anihilació

όλισβος /ˈo.li.zvos/ (n)
consolador

όλκιμος (adj)
dúctil

όλμιο (n)
holmi

όλμος /ˈol.mos/ (n)
morter

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη /ˈo.li i ˈðɾo.mi o.ðiˈɣun sti ˈɾo.mi/
tots els camins porten a Roma

όλος (adj)
cada

όλυρα (n)
espelta

όμηρος /ˈo.mi.ɾos/ (n)
ostatge

όμικρον (n)
òmicron

όμιλος /ˈo.mi.los/ (n)
bastonejar
  νομικό πρόσωπο αθλητικού συνήθως χαρακτήρα (συνήθως η νομική μορφή είναι σωματείο)

όμοιος /ˈo.mi.os/ (adj)
similar

όμορος (adj)
fronterer

όμορφος /ˈo.moɾ.fos/ (adj)
bonic

όμποε /ˈo.bo.e/ (n)
oboè

όμως /ˈo.mos/
no obstant

όναγρος (n)
onagre

όνειδος (n)
vergonya

όνειρο /ˈo.ni.ɾo/ (n)
somni

όνομα /ˈo.no.ma/ (n)
nom, reputació

όνυχας (n)
ònix

όξινος (adj)
àcid

όξυνση /ˈo.ksin.si/ (n)
acidificació

όπα
eh

όπερα (n)
òpera

όπιο /ˈo.pi.o/ (n)
opi

όπισθεν (n)
darrere

όπλο /ˈo.plo/ (n)
arma

όπου /ˈo.pu/ (adv)
on

όπως
com
  (χρονικός) ενώ
  για παράδειγμα

όραμα /ˈo.ɾa.ma/ (n)
visió

όραση /ˈo.ɾa.si/ (n)
vista

όργανο (n)
òrgan

όργιο (n)
orgia

όρεξη /ˈo.ɾe.ksi/ (n)
apetit, gana

όρθιος /ˈoɾ.θi.os/ (adj)
categoria

όρθρος (n)
matines

όριο /ˈo.ɾi.o/ (n)
frontera

όρισμα (n)
argument

όρκα /ˈoɾ.ka/ (n)
orca

όρκος /ˈoɾ.kos/ (n)
jurament

όρμος (n)
cala

όρνιθα (n)
gallina

όρνιο /ˈoɾ.ɲo/ (n)
voltor comú

όροβος /ˈo.ɾo.vos/ (n)
er

όρος /ˈo.ɾos/ (n)
condició
  μια προϋπόθεση, μια κατάσταση για να ληφθεί μια απόφαση
terme
  μια διάταξη, ένα μέρος μιας συμφωνίας
  (πληροφορική) προαιρετικός όρος σε εντολή που την εξειδικεύει

όροφος /ˈo.ɾo.fos/ (n)
pis
  χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιώροφο)

όρυγμα /ˈo.ɾiɣ.ma/ (n)
abandonar
  (λόγιο) σκαμμένο τμήμα του εδάφους (με ικανό βάθος)
  (στρατιωτικός όρος) σκαμμένη τάφρος, μέσα στην οποία προστατεύονται οι στρατιώτες από τα πυρά του εχθρού

όρυξη (n)
mineria

όρχις (n)
testicle

όσμιο (n)
osmi

όσο /ˈo.so/ (adv)
com
  για δήλωση ποσότητας ή έκτασης, ενίοτε σε ίδιο επίπεδο με μια άλλη
com + comp., comp.
  με επίρρημα συγκριτικού βαθμού

όσον αφορά
quant a

όσος
per molt que

όσπριο (n)
llegum

όστια (n)
hòstia

όστρακο (n)
conquilla

όσφρηση /ˈo.sfɾi.si/ (n)
olfacte

όσχεο /ˈo.sçe.o/ (n)
escrot

όταν /ˈo.tan/
quan
  εισάγει δευτερεύουσες χρονικές προτάσεις

ότι /oti/ /ˈo.ti/
que

όφελος (n)
benefici

όφσετ (n)
decalatge

όχημα /ˈo.çi.ma/ (n)
vehicle

όχθη /ˈo.xθi/ (n)
riba

όχθος (n)
eminència
  (γεωλογία) ύψωμα γης, μικρός λόφος, γήλοφος (κοντά σε ποτάμια ή ρυάκια)
tubercle
  (ιατρική) κομμάτι του δέρματος που προεξέχει, έκφυμα δέρματος (όπως στη λέπρα)

όχι /ˈo.çi/ (adv)
no

όχλος (n)
atropament

όχου
ostres tu

όψη (n)
aspecte

ύαινα /ˈi.e.na/ (n)
hiena

ύβος (n)
gep

ύλη /ˈi.li/ (n)
matèria

ύμνος (n)
himne

ύπαιθρος /ˈi.pe.θɾos/ (n)
camp
  (περιληπτικό) οι μη αστικές περιοχές

ύπαρξη (n)
existència

ύπερος (n)
pistil

ύπνος /ˈi.pnos/ (n)
son

ύπνωση (n)
hipnosi

ύποπτος /ˈi.po.ptos/ (n)
sospitós

ύπουλος /ˈi.pu.los/ (adj)
insidiós

ύστερα /ˈi.ste.ɾa/
després
  συμπερασματικός σύνδεσμος

ύστερο (n)
secundines

ύστερος /ˈi.ste.ɾos/ (adj)
fins aviat

ύττριο (n)
itri

ύφαλος /ˈi.fa.los/ (n)
escull

ύφανση /ˈi.fan.si/ (n)
textura

ύφασμα (n)
tela

ύφεση /ˈi.fe.si/ (n)
recessió
  (οικονομία) η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας
bemoll
  (μουσική) η αλλοίωση ενός φθόγγου κατά ένα ημιτόνιο προς τα κάτω

ύφος (n)
estil

ύψος /ˈi.psos/ (n)
altura

ύψωμα /ˈi.pso.ma/ (n)
elevació

ύψωση /ˈi.pso.si/ (n)
alça

ώθηση /ˈo.θi.si/ (n)
antull

ώμος /ˈo.mos/ (n)
espatlla, muscle

ώρα /ˈo.ɾa/ (n)
hora

ώρες ώρες
de vegades

ώριμος (adj)
madur

ώση (n)
antull

ώσμωση (n)
osmosi

ώσπου
fins que

ώστε /ˈo.ste/
per a que

ώχρα /ˈo.xɾa/ (n)
ocre
  ονομασία χρώματος της ζωγραφικής αλλά και γενικά της βαφής, σε τόνους του κίτρινου, του καφέ και του κόκκινου.